Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Γεια. Με λένε Ωρίωνα.
Είμαι παιδί, όπως κι εσύ, άρα έχουμε κάτι κοινό.
Σε είδα να κάθεσαι μόνη σου
και σκέφτηκα μήπως θες λίγη παρέα.
Όπως κι εγώ.
Γι' αυτό έρχομαι προς τα σένα και...
σε προσπερνάω.
Με ρωτάς γιατί;
Επειδή, Σάλι, φοβάμαι.
Θες να σου πω τι φοβάμαι; Είναι τόσα πολλά.
Στην περίπτωση αυτή, την απόρριψη, το ρεζιλίκι...
μην το πεις στους φίλους σου και με κοροϊδεύουν.
Και δεν φοβάμαι μόνο εσένα, Σάλι.
Ούτε μόνο τα κορίτσια.
Φοβάμαι σχεδόν τα πάντα.
Έχει μέσα τόνο. Το δικό σου τι έχει;
Θα ήθελα πολύ να μάθω.
Ο σχολικός σύμβουλος είπε να γράψω τους φόβους μου.
Έτσι, τους σχεδιάζω για να τους διαχειριστώ.
ΚΟΤΣΑΝΕΣ ΣΤΗ ΣΑΛΙ
Γράφω π.χ. ότι φοβάμαι μη βουλώσω τη λεκάνη...
και πλημμυρίσει το σχολείο.
Πάλι καλά.
Επίσης φοβάμαι μην απαντήσω λάθος.
Ποιος εξερευνητής έφτασε πρώτος στην Ινδία;
- Κυρία! - Δύσκολη απόφαση.
Η κυρία επιλέγει όσους δεν σηκώνουν χέρι.
Αλλά αν το σηκώσω, μπορεί να με επιλέξει.
Γι' αυτό γίνομαι αόρατος. Αλλά όχι πολύ αόρατος.
Είναι ο Βάσκο ντα Γκάμα.
Είναι η απάντηση σε πολλές ερωτήσεις,
αλλά φοβάμαι μην πω "Γκάσκο ντα Βάμα",
ή "Ντάσκο γκα Βάμα". Όλοι θα γελούσαν.
ΧΑ ΧΑ ΧΑ ΧΑ ΧΑ ΧΑ
- Κα Σπινόζα, το ξέρω! - Ναι; Λίζα;
- Ο Βάσκο ντα Γκάμα. - Μπράβο, Λίζα.
Δεν την πάω πολύ τη Λίζα.
Βασικά, πολλά πράγματα δεν πάω πολύ.
Πρώτα πρώτα, τους κακούς κλόουν.
Τα καρκινογόνα κύματα.
Γεια, γιαγιά.
Τα μολυσμένα κουνούπια.
Μην πέσω από ψηλά.
- Να καλημερίζω. -"Καμηλέρα!"
Τις μέλισσες. Τα σκυλιά. Τη θάλασσα.
Φοβάμαι μη χάσουμε εξαιτίας μου.
Ωρίωνα, πιάσε!
ΣΚΟΡ 32-33
Και φοβάμαι τα αποδυτήρια. Πρώτον, ποιος δεν τα φοβάται;
Είσαι καλά;
Δεύτερον, λόγω του Ρίτσι Πανίτσι.
Βρε, βρε, για κοίτα. Ο Ωρίωνας ο κλάψας!
Γεια σου, Ρίτσι.
Φοράς συχνά παντελόνι;
Φοβάμαι μήπως ο Ρίτσι με ρεζιλέψει.
Φοβάμαι μη με χτυπήσει.
Φοβάμαι... μην τον χτυπήσω κι εγώ.
Κι η μύτη του μπει μέσα και πεθάνει.
Συμβαίνει καμιά φορά. Ψάξτε το.
Θα πάω αναμορφωτήριο. Θα έχω και ενοχές...
Σε ρώτησα αν φοράς συχνά παντελόνι. Μην είσαι αγενής.
Ναι, φοράω παντελόνι.
Συχνά;
Τι είναι αυτό το μπλοκ;
"Φοβάμαι τα τέρατα, τις μέλισσες, το κούρεμα, τα σκυλιά...
τη θάλασσα, τον Ρίτσι Πανίτσι..." Έλα ρε! Είμαι διάσημος!
Τι; Με ζωγράφισες νεκρό! Απαγορεύεται!
Γι' αυτό, θα το "κατάσκω", επειδή προσβάλλει εμένα,
τον Ρίτσι Πανίτσι.
Αν δεν έτρεμα, θα σου έλεγα ότι μου ανήκει.
Ότι το έκανα με μεράκι
και δεν μπορείς να το αρπάζεις.
Θα έλεγα ότι το σωστό είναι "κατάσχω".
Ευχαριστώ, Ρίτσι.
Ε;
Ό,τι πεις.
Μα γιατί τον ευχαρίστησα;
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΡΙΤΣΙ
ΔΙΑΙΡΕΣΗ
Καλό σαββατοκύριακο.
Και αφήστε τις άδειές σας στην έδρα μου.
Φεύγουμε για το πλανητάριο τη Δευτέρα, εννέα το πρωί.
Ωχ. Ήλπιζα ότι η κα Σπινόζα θα ξεχνούσε την εκδρομή.
Θα περάσουμε τέλεια!
Τι εννοείς, Λίζα;
Πας καλά; Η εκδρομή ακούγεται τρομακτική.
Στριμωγμένοι σε ένα άθλιο σχολικό
με 30 παιδιά, που πάει σφαίρα;
Η τέλεια συνταγή για ατύχημα.
Το ξέρω. Έχω μελετήσει τα στατιστικά.
Και οι πλανήτες που κρέμονται στο ταβάνι;
Πόσο καιρό είναι εκεί πάνω; Εκατό χρόνια;
Και αν με βάλουν δίπλα στη Σάλι στο πλανητάριο,
και την αγγίξω; Θα πάθω πανικό.
Θα γίνω ρόμπα στο σχολείο
και δεν θα χαρώ ποτέ μια ανθρώπινη σχέση!
Ωρίωνα, πού είναι η άδειά σου;
Φοβόμουν ότι θα ρωτούσε.
Οι γονείς μου δεν με αφήνουν.
Δεν πιστεύουν στο διάστημα.
Είναι ολόκληρη ιστορία.
ΒΓΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΒΟΥΚΙ ΣΟΥ!
Εδώ είναι.
Γεια, Ωρίωνα.
Ανυπομονώ για την εκδρομή.
Σκεφτόμουν αν θα ήθελες να καθίσουμε μαζί.
Όσο είμαστε εκεί.
Αν δεν φοβόμουν τόσο, θα έλεγα "Φυσικά, Σάλι.
Σε θέλω για παρέα.
Είναι αυτό που θέλω περισσότερο απ' όλα,
αλλά έχω εμμονή με καθετί δυσάρεστο που μπορεί να συμβεί..."
Ήρθε η μαμά μου. Πρέπει να φύγω.
Τα λέμε στο πλανητάριο, Ωρίωνα!
Όχι, δεν θα τα πούμε.
Σελίδα 17 στο μπλοκ μου.
Φοβάμαι μη μετακομίσουν οι γονείς μου.
ΠΩΛΗΘΗΚΕ
Δεν ξέρω γιατί το φοβάμαι.
Ούτε ο σχολικός σύμβουλος ξέρει.
Οι γονείς μου φαίνονται καλοί, λέει.
Και νομίζω ότι έχει δίκιο.
Γεια, γλυκέ μου!
- Γεια. - Πώς πήγε το σχολείο;
- Καλά. - Σου έφτιαξα μπισκότα βρώμης.
άδεια εκδρομής
Πώς βρέθηκε αυτό εκεί;
Ήταν κάτω από τον καναπέ.
Μήπως ανάμεσα στα μαξιλάρια του καναπέ;
- Θες να το συζητήσουμε; - Μπα.
Να πας. Θα έχει πλάκα.
Δεν είμαι τόσο σίγουρος.
Ωρίωνα, σε καταλαβαίνω. Ίσως είναι τρομακτικό.
Αλλά δεν πειράζει να έχεις άγχος.
Βασικά, είναι φυσιολογικό.
Δεν πρέπει να αφήσεις τον φόβο να μπαίνει εμπόδιο στη ζωή σου.
Είναι αλήθεια. Διαφορετικά, δεν θα την είχα παντρευτεί.
Το θέμα είναι να κάνεις κάτι κι ας σε φοβίζει.
Αγαπώ τους γονείς μου και εκτιμώ την προσπάθειά τους, όμως...
δεν έχω ακούσει ποτέ χειρότερη συμβουλή.
Φαίνεται ότι ως εδώ ήταν, παιδιά.
Αυτό είναι τρομερό.
Το καρτούν είναι ψευτιά.
Τα πράγματα δεν έχουν μάτια ή χαρακτήρα.
Δεν μπλέκουν σε περιπέτειες. Δεν μ' αρέσει να με κοροϊδεύουν.
Η αληθινή ζωή είναι πιο περίπλοκη.
Και η μετενσάρκωση είναι ένα όνειρο.
Για δοχεία και ανθρώπους.
Στην αληθινή ζωή, είσαι νεκρός και τέρμα.
Το ότι είναι αναπόφευκτο με τρομάζει.
ΜΗΔΕΝΙΣΜΟΣ - ΥΠΑΡΞΙΣΜΟΣ
Προσπαθώ να φανταστώ τον θάνατο. Μοιάζει με ένα τίποτα.
Προσπαθώ να φανταστώ το τίποτα. Είναι μαύρο και σιωπηλό, όχι τίποτα.
Το μαύρο κι η σιωπή είναι κάτι.
Το τίποτα είναι ίσως το μόνο αδιανόητο.
Ωρίωνα! Ώρα για ύπνο.
- Είσαι στα ζεστά; - Ναι.
- Βούρτσισες δόντια; - Αμέ.
Ωραία. Όνειρα γλυκά.
Καληνύχτα.
Περιμένετε!
Θα μου πείτε ένα παραμύθι;
Όπως κάναμε παλιά.
Το έχουμε ξανασυζητήσει αυτό.
Να ένα. Ωραίο και βαρύ. Ιδανικό για ύπνο.
Δεν έχουμε χρόνο για Ντ. Φ. Γουάλας απόψε.
Εντάξει...
Θα είμαστε πάντα εδώ για σένα.
Αλλά μείνε στο κρεβάτι σου απόψε. Χρειαζόμαστε ύπνο.
Εντάξει. Αλλά...
θα αφήσετε την πόρτα ανοιχτή;
Εντάξει. Πόσο θες;
Εκεί. Ίσως λίγο πιο ανοιχτή;
- Εδώ; - Βασικά, λίγο ακόμα.
- Εδώ; - Ωραία! Ναι!
Βασικά, ένα τσικ ακόμα;
- Ευχαριστώ. - Καληνύχτα.
- Καληνύχτα, γιε μου. - Καληνύχτα, μαμά, μπαμπά.
Λοιπόν, δεν είναι τόσο άσχημα.
Το παίρνω πίσω!
Είναι άσχημα! Χάλια! Είναι ό,τι χειρότερο!
Γιατί, από όλα όσα φοβάμαι,
πιο πολύ με φοβίζει το σκοτάδι.
Ο ΩΡΙΩΝΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ
Αμάν.
Το σπίτι είναι παλιό. Τρίζει.
Τίποτα το ανησυχητικό.
Οι γονείς μου χρειάζονται ύπνο.
Ας μπω λίγο στη θέση τους.
Όχι, όχι, όχι!
Ανάθεμά σε, σκοτάδι!
Τι υποχθόνιο κρύβεται μέσα στον μελανό μανδύα σου από... σκοτάδι;
Γιατί δεν με αφήνεις ήσυχο;
Ήσυχο... Ήσυχο...
Ως εδώ! Σε βαρέθηκα!
Με τις κραυγές σου κάθε βράδυ
και το παραλήρημά σου!
Επτά νύχτες την εβδομάδα, 365 νύχτες τον χρόνο.
Δεν σταματάς ποτέ!
- Τι είσαι; - Δεν είναι προφανές;
Μέσα είναι σκοτεινά. Έξω είναι σκοτεινά. Είμαι το Σκοτάδι!
Πάλι τα ίδια.
Ξέρεις, πολλοί με φοβούνται.
Αλλά εσύ το έχεις τερματίσει.
Από όσα παιδιά με φοβούνται,
είσαι ο πιο φωνακλάς, ενοχλητικός
και προσβλητικός. Καλά τα έχεις καταφέρει.
Έχεις πολλούς ανταγωνιστές.
Για κοίτα.
ΜΕ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ:
Μιλιούνια τρέμουν το σκοτάδι.
- Έχεις λίστα; - Ναι, έχω λίστα.
Ξέρεις πόσα παιδιά με φοβούνται; Έχω πάθει κόμπλεξ.
- Έχω κι άλλους τόμους. - Το σκοτάδι δεν υπάρχει!
Τότε γιατί μιλάς μαζί μου;
Το σκοτάδι είναι η απουσία του φωτός.
Όχι ένας χαρακτήρας καρτούν.
Να τα μας...
Εσείς οι άνθρωποι με αντιλαμβάνεστε με περίεργο τρόπο.
Δεν σε ακούω. Γιατί; Γιατί δεν είσαι αληθινός!
Είμαι αληθινός και πολύ μάλιστα.
Να και ένα ταινιάκι για μένα.
Είναι μια άλλη άποψη για το σκοτάδι.
Το έχω κάνει με μεράκι.
ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ
Το σκοτάδι υπάρχει πάνω από 500 εκατομμύρια χρόνια,
από τότε που η ζωή στη Γη ανέπτυξε φωτοευαίσθητες πρωτεΐνες.
ΤΕΛΟΣ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: ΣΚΟΤΑΔΙ
ΑΦΗΓΗΣΗ: Β. ΧΕΡΤΣΟΓΚ ΓΡΑΦΙΚΑ: Σ. ΜΠΑΣ
Λοιπόν;
Δεν σ' άρεσε.
Απλώς δίνω τροφή για σκέψη.
Όλοι είναι εναντίον μου. Τη θάψανε.
Κι είναι καλύτερη από πολλές ταινίες.
Φταίει το κύκλωμα.
Καλή ήταν. Αλλά κάπως μικρή
για κάποιον που υπάρχει τόσα χρόνια.
Όμως, τα πολλά λόγια είναι φτώχεια.
Δεν ζήτησα να γίνω μια υπερφυσική οντότητα
που φέρνει τρόμο κι απόγνωση.
Ένας τύπος είμαι που κάνει τη δουλειά του.
Αλλά τα βάζουν μαζί μου.
Σχεδόν όλοι με φοβούνται.
Ή με μισούν. Ή νομίζουν ότι είμαι κακός.
Ή ότι είμαι ένα τίποτα. Με πληγώνει.
Κοίτα, λυπάμαι. Δεν ήθελα να...
Όχι, δεν πειράζει.
Ξέρεις, μου αρέσουν οι άνθρωποι.
Όμως, βλέπουμε τον εαυτό μας μέσα από τα μάτια των άλλων.
Θα ήθελα απλά μια ευκαιρία.
Σε καταλαβαίνω. Πολλά παιδιά στο σχολείο με πειράζουν.
ΟΙ ΝΤΑΗΔΕΣ
Ο Ρίτσι, ο Ντέιβις, ο Χάουαρντ,
ο Άιζακ, η Ρεβέκκα.
Μετακόμισε, αλλά μου στέλνει απειλές στα γενέθλιά μου.
Που μ' αρέσει κάπως.
Ναι. Σε σκέφτεται.
άδεια εκδρομής στο πλανητάριο
Απλά θέλω να μη φοβάμαι.
Αυτό θα ήταν ωραίο.
Θα γλίτωνα από τις φωνές σου τα βράδια.
Νομίζω ότι έχω τη λύση.
Έλα να δεις τι κάνω τη νύχτα
και δεν θα με φοβάσαι πια.
Θα δεις την ομορφιά της νύχτας και δεν θα τρέμεις διαρκώς.
Λοιπόν, τι λες;
- Είσαι μέσα ή είσαι μέσα; - Είμαι...
σίγουρα όχι μέσα.
Φυσικά και δεν είσαι. Καλά.
Αν θες να ζεις μια ζωή παραλυμένος από φόβο,
κακό του κεφαλιού σου.
ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ
- Φοράς συχνά παντελόνι; - Πιάσε!
Ωρίωνας ο κλάψας!
Γεια, Ωρίωνα.
Ανυπομονώ για την εκδρομή.
Εντάξει, θα έρθω!
Κύριε Σκοτάδι;
Ήξερα ότι θα άλλαζες γνώμη!
Ας δώσουμε τα χέρια. Σαν κύριοι.
Βλέπεις; Αυτό ήταν.
Μισό λεπτό.
Ξέρω τι κάνεις, μπαμπά.
- Τι εννοείς; - Με αυτή την ιστορία.
- Δεν κάνω τίποτα. - Ναι, κάνεις.
Λες πώς ξεπέρασες τον φόβο σου για το σκοτάδι
για να τον ξεπεράσω και εγώ.
- Κοίτα... - Δεν θα πετύχει.
Οι άνθρωποι ανέπτυξαν αυτόν τον φόβο για προστασία από νυκτόβια αρπακτικά.
Πω πω. Έχεις κάνει έρευνα.
Έγραψα κι ένα ποίημα.
"Η Υπατία η ποιήτρια". Τέλειο!
Είναι μόνο ένα ποίημα.
Νομίζω ότι αρκεί.
Είναι μέτριο.
- Δεν νομίζω. Θα μου το πεις; - Όχι!
Ο φόβος για το σκοτάδι είναι φυσικός.
Είναι μέσα μας, δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι.
Μάλιστα. Τότε, θα πω καληνύχτα και...
Περίμενε!
Δεν λέω ότι είναι κακή ιστορία. Θέλω να την πεις.
Απλά σου λέω ότι ξέρω τι κάνεις
και δεν θα πιάσει.
Εντάξει, το κατάλαβα.
Λοιπόν, πετούσες με το Σκοτάδι μες στη νύχτα...
Εγώ και το Σκοτάδι πετούσαμε μες στη νύχτα...
Τρομερό, έτσι;
Αν εννοείς "τρομακτικό" και "φρικτό", τότε ναι!
Θα ξεπεράσεις τους φόβους σου θες δεν θες!
Και είμαι αθάνατος, οπότε έχουμε άπειρο χρόνο.
Πρώτα μια ξενάγηση σε αυτό που αποκαλώ
"οι αρετές της νύχτας".
Βλέπεις;
Χωρίς εμένα, δεν θα έβλεπες τις ρυτίδες των ηθοποιών.
Δεν το πουλάς καθόλου καλά.
Φοβερό, έτσι;
Έχω αλλεργία στις πυγολαμπίδες.
Αλλά όχι και στα αστέρια!
Έχω στον θάνατο, όμως! Πετάμε πολύ ψηλά!
Έχεις αλλεργία στη ζωή.
- Τι; - Τίποτα!
Βάλε το χέρι σου στο νερό.
Για να το φάει καρχαρίας; Πας καλά;
Όχι, γιατί ο βυθός είναι όμορφος τη νύχτα.
Ξέρεις τι θα πει "διασκέδαση", έτσι;
Είναι μια επινόηση για να αψηφάμε τον κίνδυνο.
Δες! Υπάρχουν πυροτεχνήματα χωρίς σκοτάδι;
Βασικά, ανάβουν και την ημέρα.
Ναι. Είναι πολύ βαρετά, όμως.
Η αντίθεση τα τονίζει.
Κλείνεις τα μάτια σου;
Θα στραβωθώ!
- Έλα τώρα! Άνοιξέ τα! - Όχι!
Χάνεις όλη τη διασκέδαση.
Και πάλι όχι!
- Άνοιξέ τα! - Με τίποτα!
Τότε δεν έχει νόημα!
- Να μου λείπει! - Είναι για το καλό σου.
Δεν είναι καλύτερα έτσι;
Μικρέ; Μικρέ!
Σ' έπιασα!
- Θεούλη μου! - Ήταν ατύχημα.
Με έριξες! Θα με σκότωνες! Θέλω να πάω σπίτι!
Μην ανησυχείς. Θα σε πάω.
- Κάποια στιγμή. - Δηλαδή πότε;
Κοίτα! Η Μεγάλη Άρκτος.
Είναι όμορφη αυτή την εποχή.
Πότε θα με πας σπίτι;
Καλή ερώτηση. Δυσκολάκι.
Σε 24 ώρες.
- Τέλος πάντων, πίσω στα αστέρια... - 24 ώρες;
Έτσι λειτουργεί η μέρα και η νύχτα.
Είναι 24ωρος κύκλος. Δεν πας πίσω.
- Τι; Γιατί όχι; - Καλύτερα να πηγαίνω.
Αλλά, αν θες να πας σπίτι με τα πόδια,
- μέσα στη νύχτα, ολομόναχος... - Περίμενε!
Δεν μπορώ να πάω μόνος! Απέχει 100 χλμ.!
Εντάξει τότε.
Μάλλον πρέπει να έρθεις μαζί μου.
Κρατήσου γερά, γιατί θα τα χάσεις με αυτό που έρχεται!
Πάλι δεν κοιτάς;
- Έχω δικαιώματα. - Όντως;
Ξέρεις πόσοι θα ήθελαν να είναι στη θέση σου;
- Κανένας; - Πολλοί!
Αυτή είναι η απάντηση!
Γιατί είμαι η πιο κουλ Οντότητα!
Λογικό, αφού δεν υπάρχει άλλη Οντότητα
πιο δημοφιλής στους ανθρώπους από μένα.
Καλημέρα σε όλους!
Ακριβώς στην ώρα του και φίνος.
Έχουμε ζέστη με ηλιοφάνεια.
Χαμηλή υγρασία και δροσερό αεράκι.
Θα γίνει χαμός στου ήλιου το φως!
Αλλά, πάντα έτσι δεν είναι;
Λατρεύω τη δουλειά μου.
Λοιπόν, δεν κάναμε και τόσο καλή αρχή
που "σε έριξα και παραλίγο να πεθάνεις".
Αλλά ας το ξεχάσουμε, γιατί έχουμε δουλειά.
Και η δουλειά μου είναι η πιο βασική.
Εμφανίζομαι κάθε βράδυ και το φέρνω.
- Τι φέρνεις; - Το σκοτάδι.
Ίσως το σημαντικότερο πράγμα,
γιατί χάρη σε μένα οι άλλες κάνουν δουλειά.
Ποιες "άλλες";
Οι Οντότητες της Νύχτας.
Υπάρχουν κι άλλες;
ΚΑΦΕΤΕΡΙΑ
Ποντάρω. Μέσα ή έξω, Αϋπνία;
Σκέφτομαι, όπως κάνω πάντα.
Δεν μπορώ να σταματήσω το μυαλό μου. Σκέψου, σκέψου!
Κατάρα... Πάω πάσο. Τι θα κάνεις εσύ, Ησυχία;
- Τα βλέπω. - Τα βλέπω.
Παίζεις, Νύστα.
Τι;
Φλος ρουαγιάλ; Απίστευτο!
Έλεος πια!
Τι συνέβη; Τι έχασα;
Κέρδισες.
Υπέροχα. Χάρηκα για τη συνεργασία.
Ωραία.
Περίμενε. Γιατί πάμε μέσα;
Ώρα για διάλειμμα!
Κάνουμε ένα σε κάθε νέα ζώνη ώρας.
Έχουμε πλάκα, θα σ' αρέσουμε.
- Γεια χαρά, τι λέει; - Γεια!
Καλώς ήρθες! Ε;
Σπουδαία δουλειά απόψε.
- Έφερες το παιδί; - Έφερε το παιδί!
Τόσο ανεύθυνο!
Απίστευτο!
Είσαι τρελός;
Δεν φαίνεται να συμφωνούν.
Το 'χω.
Ωρίωνα, να σου συστήσω τις Οντότητες της Νύχτας.
Η Νύστα, η Ησυχία, ο Αϋπνίας, η Ανεξήγητη Φασαρία
και, φυσικά, η πιο δημιουργική και ποιητική από όλες, η Όνειρα Γλυκά.
Έφερες τον Τσιρίδα;
Το παιδί που όλα τα φοβάται!
Έτσι θα πείσεις τον κόσμο ότι δεν είσαι κακός;
Το να βοηθάμε παιδιά για να πάρεις τα πάνω σου
δεν είναι δουλειά μας!
Αυτό ήταν σκληρό.
Ξέρεις πόσα μπορούν να πάνε στραβά;
Αν σε καθυστερήσει,
κι ο άλλος σε προλάβει και σε εξαφανίσει,
και το σκοτάδι χαθεί ολότελα,
και η δομή του σύμπαντος αλλάξει μόνιμα και ανεπανόρθωτα;
- Μπορεί να συμβεί αυτό; - Μοιάζει απίθανο.
Λοιπόν, αρκετά με αυτές τις ανοησίες.
Λυπάμαι, γλυκέ μου, μα το Σκοτάδι δεν έπρεπε να σε φέρει εδώ.
Θα πρέπει να πας πίσω στο σπίτι. Εντάξει;
Για πάμε. Το διάλειμμα τελείωσε!
Κάποιοι έχουμε και δουλειές.
Περιμένετε!
Μία νύχτα τα αλλάζει όλα!
Έχω 24 ώρες με το παιδί.
Αν ξεφοβηθεί το σκοτάδι, θα πάψει να τσιρίζει
και θα κάνετε ήρεμοι τη δουλειά σας.
Εντάξει, καλά.
Μόνο μην μπλεχτεί στα πόδια μου.
Φυσικά. Κανένα πρόβλημα. Δεν θα ενοχλήσει.
- Το εννοούσες αυτό; - Ποιο;
Θα διορθώσεις όλα όσα φοβάμαι σε μία νύχτα;
Όλα αλλάζουν σε μία νύχτα.
- Τι είναι αυτό το φως; - Φως; Δεν βλέπω φως.
Αυτό πίσω σου που μου κρύβεις.
Εγώ; Στο κρύβω; Λες αρλούμπες.
Πιο μακριά. Δεν με συμπαθούν.
Τι; Σαχλαμάρες. Είσαι συμπαθέστατος.
Είπαν ότι καταστρέφω τις δουλειές τους.
Ναι, δεν έκαναν καλή πρώτη εντύπωση.
Κάτσε να τους δεις εν δράσει.
Είναι πολύ ενδιαφέρον και καθόλου τρομακτικό.
Η Νύστα φροντίζει ώστε όλα τα πλάσματα
της Γης να κοιμούνται τη νύχτα.
Τους κοιμίζει όλους τώρα;
Ναι! Πρέπει να το δεις, είναι συναρπαστικό.
- Τι; - Ήρεμα, είναι επαγγελματίας
με μαγικό μαξιλάρι.
...να την συγκρίνετε με την κινόα μας.
Λατρεύω την κινόα.
Αμάν! Πες μου ότι είναι μαγικό χλωροφόρμιο.
Ναι... Μαγικότατο.
...κάποια πλάσματα θα διανύσουν πάνω από 3.000 χλμ.
Είσαι σκέτη γλύκα, δεν είσαι;
ΣΦΥΡΙ ΥΠΝΟΥ
Σταμάτα! Μη! Σταμάτα!
Σκοτάδι! Παρακαλώ! Δεν γίνεται να φρικάρει
- την ώρα που δουλεύω! - Δεν είναι πράγματα αυτά!
Πνίξιμο με μαξιλάρι; Χλωροφόρμιο; Σφυρί;
Και τα φιλιά είναι ανθυγιεινά.
Κάνω αυτήν τη δουλειά χιλιάδες χρόνια.
Μάλλον ξέρω τι κάνω, μικρέ.
Τα χείλη μου είναι καθαρά!
Πεντακάθαρα.
Ευχαριστούμε. Ήταν αποκαλυπτικό.
Δεν νομίζω να κοιμηθώ ποτέ ξανά.
Μάλιστα.
Αν είναι να ξενυχτάς, έχω την Οντότητα που χρειάζεσαι.
Ο Αϋπνίας κάνει τις καλύτερες μιμήσεις.
Μιμείται το άτομο που κρατά ξύπνιο
και μετά του ψιθυρίζει κάτι ανησυχητικό.
Δουλειά είναι αυτή;
Έχεις ταλέντο στο να κάνεις φίλους, έτσι;
- Δεν θα το 'λεγα. - Ναι, φαίνεται.
Τώρα, κοίτα να μαθαίνεις.
Κλασικός Αϋπνίας.
Γιατί το είπα στη Μισέλ; Θα με περνά για χαζό.
Σίγουρα θα με απολύσουν.
Δεν θα προλάβω την προθεσμία μου!
Κοιμάται πολύ βαθιά.
Θα χρειαστώ τα μεγάλα μέσα.
ΚΟΤΣΑΝΑ ΣΤΗΝ ΤΑΞΗ
- Να το Ντέλαγουερ, πρωτεύουσα; - Όχι, δευτερεύουσα.
Εξαιτίας του ξενυχτούσα; Τι βλάκας...
Όπα! Νομίζεις ότι εγώ το κάνω αυτό;
Όχι. Εγώ είμαι απλώς ένα μεγάφωνο των σκέψεων των ανθρώπων.
Πάρε τον μικρό από δω. Εντάξει;
Είναι πολύ επικριτικός.
Δεν είμαι επικριτικός... Είμαι;
Την κάνουμε.
Φυσικά, δεν θα κάναμε τη δουλειά μας χωρίς τη βοήθεια της Ησυχίας.
Έχει πολλή ησυχία!
- Ησυχία... Ησυχία... - Έλεος με το σκυλί!
Σου το 'παμε ότι θα τα κατέστρεφε όλα!
Δεν είμαι νταντά εγώ.
Χρειάζομαι απόλυτη συγκέντρωση
και το νιάνιαρο τα κάνει μαντάρα!
Φύγετε για να συγκεντρωθώ
και να δουλέψω!
Καταλαβαίνω.
Τι είπε; Ήταν για μένα;
Θα είμαι ειλικρινής.
Ποτέ δεν έχω ιδέα τι λέει. Αλλά φαινόταν θυμωμένη.
Η Ανεξήγητη Φασαρία. Έλα, από δω.
Γεια, τι λέει;
Σκέφτομαι να κάνω έναν ήχο σαν τραγάνισμα
με μία δόση γρατσουνίσματος.
Τι ήταν αυτό; Μαμά, μπαμπά! Ακούω θορύβους!
Αυτά είναι! Τα καταφέρνω μια χαρά.
Αυτό είναι λάθος!
- Μικρέ! Δεν είναι αληθινό... - Σταμάτα...
Ταράζεις την ισορροπία της φύσης.
Δεν το καταλαβαίνεις, αλλά κάνουμε σημαντικό έργο!
Έχει ένα δίκιο, όμως.
Κατά βάση τριγυρνάς και τρομάζεις παιδάκια.
Δεν θα απολογηθώ σε κανέναν σας.
Η παρουσία του εδώ απειλεί να γκρεμίσει
τη δομή του σύμπαντος όπως την ξέρουμε!
Μην την ακούς. Σκυλί που γαβγίζει δεν δαγκώνει.
Άφησα το καλύτερο για το τέλος.
Ετοιμάσου και κρατήσου γερά!
Να 'τη.
Όλα αυτά τα χρώματα;
Ναι, η Όνειρα Γλυκά επί το έργο.
Αν και τώρα δεν δεις την ομορφιά της νύχτας,
- δεν θα την δεις ποτέ. - Τι να δω, δηλαδή;
Πιο σιγά! Κάνει τα μαγικά της.
Λοιπόν, τι συμβαίνει στο υποσυνείδητό σου απόψε, Αϊρίν;
Μάλιστα. Πολύ άγχος για τη δουλειά.
Σημαντική παρουσίαση αύριο.
Δεν φαίνεσαι έτοιμη, Αϊρίν.
Θες να εντυπωσιάσεις το αφεντικό.
Α, και η κόρη σου θέλει να υιοθετήσετε έναν γάτο.
Να τον κρατήσουμε;
Καλό υλικό απόψε. Τώρα, ας τα βάλουμε σε μια σειρά.
ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ ΤΟΥ ΜΗΝΑ
Τα πας τέλεια στην παρουσίαση.
Με το πηνίο από τον μηχανισμό περιέλιξης
θα μειώσουμε το κόστος παραγωγής κατά 30%.
Όλοι λατρεύουν την ιδέα σου.
Αϊρίν! Αϊρίν!
ΑΪΡΙΝ
Νομίζω ότι σου αξίζει, Αϊρίν.
"Καλύτερη υπάλληλος στον κόσμο";
Μαμά!
Είσαι η καλύτερη μαμά!
Εξαιρετική παρουσίαση.
Θα την πάρεις την προαγωγή.
Μαμά, να τον κρατήσουμε;
Ναι, φυσικά!
Σε αγαπάμε, Αϊρίν!
Είναι εκπληκτική. Είσαι έκπληκτος, σωστά;
Ναι. Είναι πολύ καλή.
Σ' το είπα.
Μου θυμίζει ένα όνειρο όπου έκανα παρουσίαση στην τάξη.
Αλλά εκεί με γιούχαραν.
Και μάλιστα η τάξη μου ήταν ένα οδοντιατρείο.
Τι στο... Δεν το έφτιαξα εγώ αυτό.
- Είναι σύμπτωση, σωστά; - Σίγουρα. Πρέπει.
Σωστά. Αλλιώς, αν έλεγα κάτι τυχαίο, όπως "μοχθηρό αγγούρι"...
Γεια σου, Αϊρίν. Ώρα για το τσεκ-απ σου!
Τι στο καλό συμβαίνει;
Σκοτάδι;
Όχι! Απαγορεύεται! Είπες ότι δεν θα μπλεχτεί!
Πρέπει να τον εμπνεύσω,
κι έχεις το πιο σπουδαίο έργο
- σε όλη τη νύχτα. - Συγγνώμη για το αγγούρι.
Συνήθως.
Σταμάτα! Μην πεις άλλη λέξη.
Η δημιουργία ονείρων είναι λεπτή τέχνη.
Οτιδήποτε λες ή σκέφτεσαι μπορεί να επηρεάσει το όνειρο.
- Κατάλαβες; - Οτιδήποτε σκέφτομαι;
Σκέφτηκες κάτι τρομερό;
- Τι σκέφτηκες τώρα; - Ένα παιδί από το σχολείο μου.
Ποιον;
Τον Ρίτσι Πανίτσι.
Τρέξτε!
Θα σας "κατάσκω".
Το σωστό είναι "κατάσχω"!
Ωρίωνας ο κλάψας!
Έχεις βουτήξει ποτέ σε λεκάνη, Ωρίωνα;
Δεν μπορεί να πάθει κακό, σωστά;
Όχι, δεν παθαίνεις κακό στα όνειρα.
- Τώρα ηρέμησα. - Εκτός αν πεθάνει.
- Τότε πεθαίνει στ' αλήθεια. - Τι;
Μικρέ, φύγε από δω, αλλιώς θα έχουμε άσχημο τέλος!
Το γνωρίζω πολύ καλά!
Έλα, Ωρίωνα! Σκέψου κάτι για να φύγουμε από δω!
Έλα! Σκέψου!
Μισό! Σελίδα 14 στο μπλοκ.
Βούλωσε η λεκάνη και πλημμύρισε το σχολείο.
Τι;
Όχι!
Μικρέ!
Κρατήσου, Ωρίωνα!
Τι στο καλό ήταν αυτό;
Είσαι ή πολύ διαταραγμένος ή πολύ δημιουργικός.
Είσαι πολύ τυχερός.
Ήταν παρ' ολίγον καταστροφή.
Κάτι βγήκε, όμως. Ξέρεις γιατί;
Γιατί κοίταξες τους φόβους σου κατάματα και έδειξες θάρρος!
Πάμε άλλη μία.
Απλώς βάζεις το χέρι σου έτσι και...
Είναι ιδέα μου ή εγώ χάρηκα πιο πολύ από σένα;
Δεν ξεπέρασα τίποτα.
Ήμουν εκεί. Το είδα με τα μάτια μου.
Με είδες έντρομο να παλεύω να μην πεθάνω.
Τώρα που το λες,
είχε κάτι από θανάσιμη απελπισία.
Ωστόσο, ήταν εντυπωσιακό!
Σκοτάδι, δεν ακούς.
Δεν ξεπέρασα κανέναν φόβο. Φοβάμαι το ίδιο.
Ξέρω ότι κάνεις λάθος και θα σ' το αποδείξω.
- Ειλικρινά αμφιβάλλω. - Ναι, εξυπνάκια;
Για άκου κι αυτό.
Εμένα δεν με φοβάσαι πια.
Με φοβάσαι;
Δεν σε φοβάμαι.
Βλέπεις;
Αυτό ακριβώς εννοώ.
Η κόρη μου θα ξετρελαθεί που γίναμε φίλοι.
Ήξερα ότι θα με συμπαθήσεις.
Σαν μικρός δεν είσαι για κόρη;
Η μελλοντική μου κόρη.
Είσαι τρελός, μικρέ.
Μισό λεπτό.
Λες ότι έβλεπες στο μέλλον όταν ήσουν παιδί;
Υποθέτω. Δεν ξέρω... Απλώς αυτοσχεδιάζω.
- Είναι κακή ιδέα; - Όχι. Δεν ξέρω.
Η ιστορία τα σπάει.
Μ' αρέσει που έβαλες και το Φως.
Θα επιστρέψει ή ήταν μία εμφάνιση μόνο;
Ενδεχομένως. Όπως είπα, απλώς αυτοσχεδιάζω.
Δεν ξέρω πώς τα σκαρφίζεσαι όλα αυτά.
Μπορείς κι εσύ να το κάνεις.
Όχι, δεν μπορώ. Μήπως υπερβάλλεις λίγο;
Γυρίζεις τον κόσμο με τις Οντότητες της Νύχτας
και προβλέπεις και το μέλλον;
- Το τράβηξα από τα μαλλιά; - Δεν κατάλαβα.
- Εννοώ αυτό που είπες κι εσύ. - Τότε, ναι.
Εύστοχη παρατήρηση.
Θα αφαιρέσω το ότι προβλέπω το μέλλον.
Τέρμα οι προβλέψεις από τον Ωρίωνα.
Σίγουρα; Είχε την πλάκα του, οπότε...
Ναι! Πάει.
Εντάξει.
- Χάθηκα. Πού ήμασταν; - Πετούσατε με το Σκοτάδι.
Σωστά. Το Σκοτάδι κι εγώ πετούσαμε στη νύχτα,
μόνο που τώρα ήταν διαφορετικά.
Έχεις δίκιο, βλέπεις κάθε ρυτίδα των ηθοποιών!
Σαν τους δακτυλίους του κορμού.
Μοιάζει κάπως με ζώνη.
Ξέρεις τι βλέπω εγώ; Ένα ρομπότ που περιμένει μια αγκαλιά.
Γκάζι μυρίζει;
Ξέχασα να σβήσω τον φούρνο;
Τίποτα δεν πιάνει!
Για να δούμε. Ποια κασέτα να βάλω...
- Γεια! - Τι σου είπα, μικρέ;
- Αν η ζωή είναι κοσμικό ατύχημα... - Τι;
- κι η ύπαρξή μου δεν έχει νόημα; - Όχι!
Μαμά!
Αρκετά! Θα ξαναρχίσω ψυχοθεραπεία.
Έλα ρε μικρέ! Το πήγες βαθιά.
- Τι ήταν αυτό; - Νομίζω άκουσα κάτι.
Ξέρεις πόσα σε πληρώνω την ώρα; Περίμενε.
Μαμά! Μαμά!
Γλυκέ μου, τι συμβαίνει;
Φοβήθηκα.
Μισώ τόσο πολύ το σκοτάδι.
Ελάτε, παιδιά. Λένε ότι εδώ έχει εξαιρετικό τσάι.
Σκοτάδι, ήθελα να σου πω ευχαριστώ.
Για ποιον λόγο;
Ξέρεις, για όλα αυτά.
Μου έδειξες ότι η νύχτα δεν είναι μόνο σκοτάδι.
Δεν κάνει τίποτα.
Μην το ακούς εκείνο το παιδάκι.
Δεν ξέρει τι λέει.
- Ίσως και να ξέρει. - Δεν ξέρει.
Ήμουν κι εγώ έτσι, θυμάσαι;
Απλώς φοβάται.
Ναι. Ξέρω κι εγώ πώς είναι να φοβάσαι.
Εσύ; Τι μπορεί να φοβάσαι;
Φοβάμαι ότι έχουν δίκιο για μένα.
Ότι δεν είμαι καλός τύπος αλλά τρομακτικός, όπως λένε όλοι.
Θυμάσαι όταν μου είπες ότι βασικά είσαι πολύ καλός τύπος;
- Και εγώ δεν σε πίστεψα; - Ναι.
Αρχίζω να σε πιστεύω.
Ευχαριστώ!
Ξέρεις, έχεις όντως κάνει μεγάλη πρόοδο.
Δεν είμαι τόσο σίγουρος.
Άντε, πίσω στη δουλειά!
Ώρα να φύγουμε.
Εντάξει. Ώρα για νανάκια.
Για πάμε. Έπεσε σήμα. Τέρμα το διάλειμμα.
Ωρίωνα, σου ‘πεσε αυτό εδώ.
Ευχαριστώ, Ησυχία.
Δεν κάνει τίποτα.
Εντάξει, μικρέ, είσαι έτοιμος; Ανέβα.
Πλάκα μου κάνεις.
- Ποιος είναι αυτός; - Είναι το Φως. Ο εχθρός του Σκοταδιού.
Μ' αρέσει. Με κάνει να νιώθω ασφαλής.
Σαν μια ζεστή κουβέρτα.
Αν σας αρέσουν αυτά, δηλαδή.
"Κοιτάξτε με. Είμαι τόσο λαμπερός!"
Έχω κι εγώ κόλπα.
Αλλά εγώ αφήνω κάτι στη φαντασία,
δεν κάνω φιγούρα.
Έλα, Σκοτάδι. Πάλι τα ίδια;
Ποια ίδια; Δεν ξέρω τι εννοείς.
Το υφάκι, την αργοπορία, την ανασφάλειά σου.
Τι κάνεις, μικρέ;
Γεια σας!
Κάθε φορά η ίδια ιστορία.
Έρχομαι, κομπλάρεις,
και βγάζεις τα κόμπλεξ σου πάνω μου.
Φέρνω φως κι ελπίδα στον κόσμο,
ενώ εσείς φέρνετε το αντίθετο.
Αυτό δεν... Κάνω περισσότερα από αυτό.
Αλήθεια; Σαν τι;
Πολλά πράγματα. Θα ήθελα πολύ να σ' τα πω,
αλλά δεν έχω χρόνο τώρα.
Επιτέλους συμφωνούμε σε κάτι.
Θα φέρω το φως σε λίγα δευτερόλεπτα,
οπότε αν δεν θέλεις να χαθείς, ξέρεις...
Τέλος πάντων. Φεύγαμε έτσι κι αλλιώς. Βλάκα!
Ε όχι και "βλάκα". Καλός φαίνεται.
Όχι και τόσο. Πίστεψέ με.
Μπαμπά;
Έτοιμη για ύπνο;
Βασικά, όχι. Έλεγα να πάμε μια μικρή βόλτα
- ενώ λες την ιστορία. - Όντως;
Να γυρνάμε στη νύχτα σαν τον Ωρίωνα με το Σκοτάδι.
Ναι, φυσικά.
Δεν έχεις σχολείο αύριο. Οπότε, ναι, πάμε.
Πάμε απ' το πάρκο.
Εντάξει.
Ξέρεις, μάλλον προτιμώ τον άλλο δρόμο.
Σύμφωνοι.
Μου αφήνεις το χέρι;
- Εννοείται. Συγγνώμη. - Δεν πειράζει.
Σκέφτηκα κάτι που δεν θέλω να ξεχάσω.
Κάτι καλό;
Το πόσο περίεργο είναι που δεν βλέπουμε καθόλου αστέρια.
Ναι. Συμφωνώ απόλυτα.
Δεν θέλω να προσποιείσαι.
Ότι ήθελες να πάμε από δω.
Δεν προσποιούμαι.
Το πάρκο δεν είχε φώτα. Κι εγώ φοβόμουν.
Νόμιζα ότι το είχες ξεπεράσει.
Αυτό είπες στην ιστορία.
Είναι κάπως περίπλοκη ιστορία.
Πειράζει να 'ναι περίπλοκη; Οι γονείς λατρεύουν τις απλές ιστορίες,
γιατί ό,τι θέμα προκύψει,
όλα διορθώνονται και μετά δεν ανησυχούν πια.
Ο Ωρίωνας γνωρίζει το Σκοτάδι.
Παύει να φοβάται και μετά κάνουν πάρτι.
Λες να βάλω κι ένα πάρτι;
Αν ακόμα φοβάσαι, να αφήσεις και τον Ωρίωνα να φοβάται.
Μόνο οι αληθινές ιστορίες μάς βοηθούν.
Εξαιρετική παρατήρηση.
Αλήθεια;
Ναι. Πρέπει να την χρησιμοποιήσουμε.
Τι συμβαίνει;
Πέθανες;
- Αϋπνία! - Τι;
Ειδικεύομαι στα χειρότερα σενάρια.
Όχι. Όλα καλά.
- Ναι. Το έχει ξεπεράσει, έτσι; - Εντελώς.
Ωραία. Λοιπόν, ας πιάσουμε δουλειά.
Ο τελευταίος χάνει.
Πάμε.
Πάτε εσείς. Εγώ είμαι πιο θνητός.
Δεν έχει καν φωτάκι νυκτός.
Μπορεί να σκοντάψω.
Τι φοβάσαι τόσο πολύ;
Τίποτα. Απλά... Μου αρέσει πολύ η μέρα.
Όπως, οι ήχοι της μέρας. Τους έχετε ακούσει;
- Πουλιά, παιδιά που παίζουν; - Ακούγεται τέλειο.
Είναι, και σίγουρα χάνετε. Τη μέρα,
τα χρώματα και ήχοι συνδέονται.
Όλα είναι έντονα, σχεδόν ψυχεδελικά.
Κόκκινα, πράσινα, μοβ.
Έχουμε χρώματα τη νύχτα.
Φαίνονται καλύτερα με τη φωτιά.
Ναι, αυτό είναι φως!
- Τι λες! Αλήθεια; - Απίστευτο.
- Νιώθω ασφάλεια και ζεστασιά. - Καταλαβαίνω γιατί φοβάσαι λιγότερο.
Δεν το χρειάζομαι.
Απλώς δεν φαντάζεστε τι όμορφα είναι,
αν δεν το έχετε βιώσει.
Άρα λες ότι το πρόβλημα είναι το Σκοτάδι;
Κατά κάποιον τρόπο, ναι!
Τον αγαπώ, αλλά μάλλον αυτός είναι το θέμα.
Χωρίς παρεξήγηση, είναι καλός τύπος. Φοβερός.
Αλλά όσο είστε μαζί του,
δεν απολαμβάνετε όλες τις ομορφιές που το Φως...
Τι;
Λοιπόν, ώρα να φύγουμε.
Δεν θες να περιμένεις τον νέο σου κολλητό;
Σκοτάδι, το ξέρεις, νομίζω ότι είσαι ο καλύτερος.
Δεν κατάλαβα αυτό από τη συζήτηση
- πίσω στο σπίτι. - Όχι, απλώς κουβέντιαζα.
Το ότι αγαπώ το παγωτό δεν σημαίνει ότι δεν αγαπώ τα τσιπς.
- Ποιο είμαι εγώ; - Τι;
Το παγωτό ή τα τσιπς;
- Τα τσιπς. - Και το Φως το παγωτό;
- Ακριβώς! - Ποιο αγαπάς πιο πολύ;
Έχει τόσο σημασία;
Ακριβώς!
Μακάρι να βλέπατε όλοι πώς είναι η μέρα.
Άρα εύχεσαι όλοι να βίωναν την απουσία μου.
- Δεν εννοούσα αυτό. - Τέλεια!
Τότε θα το πάρεις πίσω μπροστά σε όλους
με μια συγκινητική ομιλία.
Χαίρετε!
Για πάμε.
Έπεσε στην αντίληψή μου
ότι όσα είπα στο διάλειμμα
ερμηνεύθηκαν με τρόπο που δεν ήθελα.
Θα διευκρινίσω.
Αγαπώ τη νύχτα και τον φίλο μου, το Σκοτάδι.
Κάποιοι ίσως νιώθετε ότι χάνετε άλλες εμπειρίες.
Αλλά να σας θυμίσω το παλιό ρητό,
"Το γρασίδι είναι πιο πράσινο..."
Τη μέρα! Επειδή τη μέρα μπορείς να δεις το πράσινο!
Περιμένετε. Άλλο εννοούσα.
Μα ισχύει! Πώς να 'ναι το πράσινο γρασίδι;
Γιατί η μέρα να έχει όλα τα χρώματα;
- Ναι! - Ακριβώς!
- Συμφωνώ. - Ακούστε με όλοι.
Νομίζω ότι παρεκτραπήκαμε.
Το Σκοτάδι είναι τέλειο. Έχει πολλά καλά.
Σαν τι;
Κοιτάξτε... το θέμα είναι ότι έκανα λάθος.
Η μέρα δεν είναι ανώτερη από τη νύχτα. Τέλος.
Κάποιοι, βέβαια, λένε
ότι η νύχτα υστερεί σε ομορφιά, ε και;
Γιατί, τελικά, αυτό που κάνει τη μέρα λαμπερή
είναι το αντίθετο, το σκοτάδι και το κενό.
Άρα, αν το σκεφτείτε έτσι,
χάρη σε σας θριαμβεύει η μέρα.
Δεν νομίζω ότι αυτό βοηθάει.
Περίμενε, άσε με να τελειώσω. Τέλος, σας ευχαριστώ
που εκτελείτε αυτά τα ανιαρά καθήκοντα,
για να είναι η μέρα τόσο σπουδαία.
- Λοιπόν, αυτό ήταν. Φεύγω. - Τι; Φεύγεις;
Βασικά, θα μείνω.
Θα περιμένω τη μέρα. Ίσως βρω δουλειά εκεί.
Έλα τώρα. Λογικέψου.
Εσύ! Μη μου μιλάς καν, εσύ.
Εσύ είσαι ο λόγος που όλοι μάς μισούν. Εσύ και το σκότος σου.
- Μα είμαι φίλος σου. - Σιγά τον φίλο!
Μου στερείς την αληθινή ομορφιά της ζωής.
Έλα, Ανεξήγητη Φασαρία, δεν μπορεί να το εννοείς.
Από δω και στο εξής λέγε με Ντέμπι.
Ντέμπι!
Δεν πήγε καλά αυτό.
Αλλά θα μείνετε οι υπόλοιποι. Έτσι;
Ελάτε, παιδιά, πάμε να φύγουμε.
Η Ντέμπι εννοεί ότι όλοι θέλουμε λίγο φως στη ζωή μας.
Θέλουμε να μας...
Αφού δεν μιλά κανείς, θα το πω εγώ.
Θέλουμε να μας δίνουν σημασία.
- Ναι! Αυτό έλεγα. - Ναι!
- Ακριβώς! - Ως εδώ. Παραιτούμαι!
Κι εγώ. Βαρέθηκα να ζω στη σκιά σου.
Τι πράγμα;
Η ονειροπόληση έχει πέραση, έτσι; Κάνω στροφή καριέρας.
Φτάνει με τους εφιάλτες.
Σε παρακαλώ...
Τέρμα. Αν φύγει η Όνειρα Γλυκά, φεύγω κι εγώ.
Δεν μπορώ να κοιμίζω χωρίς όνειρα.
Ποιο το νόημα;
Αν φύγει η Νύστα, τότε...
θα τους κρατάω όλους διαρκώς ξύπνιους;
Όχι. Αυτό παραπάει.
Παραιτούμαι.
Τέρμα το διάλειμμα, παιδιά.
Άστε τις χαζομάρες. Πρέπει να φύγουμε.
Ανυπομονώ να δω την αυγή μιας νέας μέρας.
Παιδιά, μη με αφήσετε μόνο. Πρέπει να δουλέψουμε όλοι μαζί.
Είμαστε φίλοι.
Καλά, μου άρεσε πολύ ο χρόνος που περάσαμε μαζί.
Καλή σας μέρα.
Καλημέρα σε όλους! Είπε κάποιος "Φως";
Ειλικρινά, δεν ξέρω τι του βρίσκουν.
Εγώ ξέρω.
Μόνο εγώ έχω απομείνει από τη νύχτα.
Δεν είναι πια νύχτα.
Δεν μοιάζει με τίποτα τώρα.
Δεν ακούγεται σαν τίποτα.
Και αύριο, ακόμα κι εσύ θα φύγεις.
Δηλαδή θα πετάω μόνος μου για πάντα;
- Ήταν πολύ κακή ιδέα. - Λυπάμαι πολύ.
Αν αύριο τους βρω μες στη μέρα...
- και τους πείσω να... - Όχι!
Δεν θα συνεχίσω.
Θα κάτσω σε αυτό το... ό,τι κι αν είναι.
Βράχος; Δεν μοιάζει ζωντανό.
Θα κάτσω εδώ και θα περιμένω την αυγή.
- Όχι, δεν μπορείς! - Γιατί; Κανείς δεν με συμπαθεί.
- Αυτό δεν ισχύει. - Τότε πού πήγαν όλοι;
Γεια, Σκοτάδι!
Πάμε! Κουνήσου ή διαλύσου.
Σκοτάδι;
Έλα! Πάμε.
Δεν μπορείς να είσαι στο φως.
Είναι το αντίθετό σου. Θα χαθείς.
Είμαι πρόθυμος να το ρισκάρω.
Εντάξει. Εγώ σε προειδοποίησα.
- Περίμενε, μη! - Λυπάμαι πολύ, μικρέ.
Αλλά η μέρα δεν περιμένει κανέναν.
Πρέπει να φύγεις τώρα!
Δεν το είχα καταλάβει καν.
Πώς κι έτσι;
Όχι! Σκοτάδι!
Σκοτάδι!
Κρίμα. Εγώ τον προειδοποίησα.
Λοιπόν, πρέπει να πάω να χαρίσω ζωή στη Γη κι έτσι, άρα...
τα λέμε, μικρέ.
Καλημέρα σε όλους!
Μακάρι οι μέρες σας να λάμπουν σαν τα πρόσωπά σας.
Ναι, αλλά μετά τι;
- Δεν ξέρω. - Τι εννοείς;
Δεν ξέρω το μετά. Ως εδώ έφτασα.
Αφήνεις τον μικρό σου εαυτό μονάχο στη μέση του...
- Πού είσαι; - Κάπου στην Ευρώπη; Δεν ξέρω.
Δεν είναι καλό τέλος.
Σ' το είπα, ήταν περίπλοκη ιστορία.
Μάλλον στέρεψα από ιδέες.
Η δική σου ιστορία είναι!
Όντως. Αλλά δεν ξέρω πώς τελειώνει.
Αυτά τα ορατά μοτίβα ανάμεσα στα αστέρια έγιναν γνωστά ως αστερισμοί.
Εξετάζοντας αρχαίες απεικονίσεις του νυχτερινού ουρανού,
- βλέπουμε ότι... - Κοιτάμε ένα ταβάνι.
Είναι όμως πετυχημένη ψευδαίσθηση. Και εκπαιδευτική.
Προτιμώ τον αληθινό ουρανό τη νύχτα.
Χτίζουν πόλεις που κρύβουν τ' άστρα
και μετά βάζουν ψεύτικα;
Πολύ βαθιά η σκέψη σου, γλυκιά μου.
Ευχαριστώ. Δεν θέλω να μειώσω τη δουλειά σου.
Το πλανητάριο είναι πράγματι ωραίο.
Ωραίο μέρος να δουλεύεις.
Σε ευχαριστώ. Μ' αρέσει, και μ' αρέσει αυτό που είπες. Και τα δύο.
Έχω μια ιδέα πώς να συνεχιστεί η ιστορία.
Όντως; Σε ακούω.
Είσαι σίγουρος;
Σιγουρότατος. Συνέχισε.
Εντάξει. Λοιπόν, εμφανίζομαι εγώ.
- Εσύ; - Δεν σου αρέσει;
Όχι, τέλεια ιδέα. Συνέχισε.
Άραγε θα ήμασταν φίλοι αν είχαμε ίδια ηλικία;
Ανυπομονώ να το μάθω. Για συνέχισε.
Εντάξει. Εμφανίζομαι, λοιπόν.
Γεια σου.
Γεια, άτομο που εμφανίζεσαι στη χελώνα μου.
Είμαι η Υπατία.
Η αρχαία αστρονόμος;
Δεν είμαι εκείνη. Πήρα το όνομά της, όμως.
Αυτό είναι πιο λογικό. Είμαι ο Ωρίωνας.
Ο αστερισμός.
Ναι. Εμένα δεν μου μοιάζει με κυνηγό αλλά με...
ένα ρομπότ που περιμένει μια αγκαλιά.
Ναι. Το έχω ακούσει αυτό.
Ξέρεις πού είμαστε;
Κάπου στην Ευρώπη; Δεν ξέρω.
Είμαι τόσο μακριά από το σπίτι.
Τα έκανα μαντάρα χθες βράδυ.
Το ξέρω. Παρακολουθώ την ιστορία σου.
- Αλήθεια; - Ναι.
Χωρίς νύχτα, δεν κοιμάσαι.
Και χωρίς ύπνο, όλοι θα τρελαθούν.
- Κάτι πρέπει να γίνει! - Γι' αυτό ήρθα.
Σκέφτηκα πώς να φέρουμε πίσω τις Οντότητες .
Αλήθεια; Τι σκέφτηκες;
Έγραψα ένα ποίημα για να βοηθήσω.
"Τώρα που έφυγε η νύχτα, μου λείπει
Τη θέση της πήρε το φως κι η λύπη"
Δεν ξέρω αν θα βοηθήσει.
Συνέχισε.
"Και κάτι άλλο Που ούτε μέρα ούτε νύχτα μοιάζει
Μπορεί ο κόσμος να ζητωκραυγάζει
Μα εγώ τη νύχτα πεθυμώ Γιατί μου μοιάζει
Και στο σκοτάδι μπορώ καλύτερα να δω
Ίσως ο κόσμος παράγινε φωτεινός
Θορυβώδης, εγωιστικός κι εριστικός"
Καταστροφικό γεγονός οδηγεί σε κλιματική κρίση
με ολέθριες συνέπειες ελλείψει σκοταδιού.
Δεν είναι ακριβώς όπως το φανταζόμουν.
"Και οι ήσυχοι Δεν ακούγονται πια
Και οι παράταιροι παραμερίζονται ως φυτά"
Εντάξει.
Αρχίζω να χάνω την αυτοπεποίθησή μου.
"Νόμιζα ησυχία ήταν Απουσία ήχου κι ερημιά
Μα ανακάλυψα ήχους μικρούς Μες στη σιγαλιά
Νόμιζα σκοτάδι ήταν Απουσία φωτός και καταχνιά
Αλλά είναι εκεί Όπου τ' άστρα λάμπουν φωτεινά
Ησυχία, Σκοτάδι Και Όνειρα με είχαν αγκαλιά
Σε έναν κόσμο αφιλόξενο Μου χάριζαν σιγουριά
Τώρα που έφυγε η νύχτα, μου λείπει
Τη θέση της πήρε το φως κι η λύπη"
Είσαι μια ποιήτρια.
Ναι, είμαι.
Ήταν πανέμορφο. Σε ευχαριστώ.
Πρέπει να φέρουμε τη νύχτα πίσω στον κόσμο.
Μα το Σκοτάδι χάθηκε. Δεν υπάρχει νύχτα χωρίς αυτόν.
Δεν έχει χαθεί.
Το Σκοτάδι είναι ακόμα ζωντανό, στη μνήμη σου.
Αλλά εκεί μπορεί να πάει μόνο η...
Όνειρα Γλυκά. Σε χρειαζόμαστε.
Σας χρειαζόμαστε όλους. Όλη την ομάδα.
Αν πεθάνεις σε όνειρο, πάπαλα.
- Αϋπνία! - Τι; Τη δουλειά μου κάνω!
Ίσως δεν πρέπει να βάλουμε την τύχη του κόσμου
στα χέρια ενός 11χρονου με έντονο άγχος απόδοσης.
Μην ανησυχείς. Θα είμαι δίπλα σου.
Ξεκινάω!
Νύστα, σειρά σου.
Μην ανησυχείτε. Το 'χω.
Εντάξει. Ώρα να κάνεις...
"ναρνάκια"!
Καλή δουλειά, Νύστα.
Είσαι έτοιμη;
Όνειρα γλυκά, Ωρίωνα.
Θα πρέπει να πάμε βαθιά. Στις πιο σκοτεινές εσοχές του μυαλού του.
Μιλώντας στη Σάλι.
ΠΡΟΦΟΡΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ
Μιλώντας στην τάξη.
Δολοφονικοί κλόουν.
Κύματα τηλεφώνων... Τσιμπήματα κουνουπιών...
Πτώση από ουρανοξύστη.
Ναι! Εδώ είναι.
Η νύχτα που γνώρισες το Σκοτάδι.
Είσαι στο δωμάτιό σου...
ακούς ένα υπόκωφο βουητό από την πιο σκοτεινή γωνιά.
Μια ζοφερή μορφή παίρνει σχήμα...
σαν να βγαίνει από το σκοτάδι του δωματίου.
- Σκοτάδι! - Ωρίωνα!
- Γύρισες πίσω για μένα. - Φυσικά. Είσαι φίλος μου.
Φοβήθηκα ότι σε είχα χάσει.
Όχι. Εδώ είμαι, φίλε.
Ε;
Σκοτάδι!
Ωχ, όχι!
Σκοτάδι!
Ωρίωνα!
ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΟΝ ΚΛΟΟΥΝ!
ΜΕΛΙΣΣΕΣ
Τι είναι αυτό; Γιατί ξαναεμφανίστηκε;
Είναι στο μυαλό σου! Μόνο εσύ μπορείς να το σταματήσεις!
Μπες μέσα και τράβα τον έξω!
Δεν μπορώ! Τι θα συμβεί;
Δεν έχω ιδέα, αλλά νομίζω ότι αυτό είναι το θέμα!
Τι είναι αυτά που λες;
Θέλουμε να ξέρουμε το τέλος για να μη μας φοβίζει η μέση.
Αλλά ίσως το να φοβάσαι είναι μέρος της ζωής.
Ίσως πρέπει να νιώσεις τον φόβο.
Και να το κάνεις ούτως ή άλλως.
Καλή τύχη, Ωρίωνα.
Ευχαριστώ, Υπατία.
Περίμενε, Σκοτάδι. Έρχομαι!
Ωρίωνα! Εδώ πέρα!
Ωρίωνα!
Σκοτάδι!
Θα σε βγάλουμε έξω.
- Δεν θα αντέξει! - Αμάν. Κράτα γερά.
Πρέπει να ξυπνήσει τώρα!
Αν δεν κάνουμε κάτι κι οι δύο θα...
Γίνουν κομμάτια και θα πεθάνουν;
Κάντε στην άκρη. Το 'χω.
Θα μας ρουφήξει!
Τι κάνουμε τώρα;
Δεν ξέρω. Αλλά το να είμαι μαζί σου
κάνει τον τρόμο του αγνώστου λιγότερο φρικτό.
Καταλαβαίνω τι εννοείς.
- Χάρηκα που σε γνώρισα. - Η χαρά είναι όλη δική μου.
Ωρίωνα! Ξύπνα! Έχεις σχολείο!
Διάβασες κάπου ότι ο ύπνος βλάπτει.
Έλα, ξύπνα!
- Γιατί δεν πιάνει; - Δεν ξέρω.
Πρώτη φορά κοιμίζω κάποιον τόσο!
Ξύπνα! Ώρα να ξυπνήσεις!
Ξύπνα!
- Ξύπνα επιτέλους! - Έλα, ξύπνα!
Ωρίωνα, αν δεν ξυπνήσεις θα χάσεις την εκδρομή σου.
Θα χάσεις την εκδρομή σου.
Σάλι!
Σκοτάδι. Τα καταφέραμε.
Καλή δουλειά, μικρέ.
Εντάξει! Να 'τος. Χαίρομαι που επέστρεψες, παλιόφιλε.
Αντίο, Ωρίωνα. Ήταν όνειρο η νύχτα μαζί σου.
- Πραγματικά ήταν. - Τα λέμε, Υπατία.
Θαυμάζω τη δουλειά σου.
Και εγώ τη δική σου.
Πω πω.
Είσαι ο καλύτερος, Σκοτάδι.
Ναι, συμφωνώ κι εγώ.
- Ευχαριστώ για όλα, Σκοτάδι. - Κι εγώ.
- Αυτό ήταν, λοιπόν. - Δεν θα σε δω αύριο τη νύχτα;
Βέβαια. Θα δεις το σκοτάδι. Όχι όπως είμαι τώρα ακριβώς.
Αλλά θα με δεις με νέους τρόπους, ακόμα καλύτερους.
Ναι. Το καταλαβαίνω πλέον και μπορώ να το εκτιμήσω.
Σε ευχαριστώ.
Όχι. Εγώ σε ευχαριστώ, Ωρίωνα.
- Για τι; - Που με βλέπεις όπως με βλέπεις.
Βλέπουμε τον εαυτό μας μέσα από τα μάτια των άλλων. Σωστά;
Λοιπόν, θα πας στην εκδρομή αύριο;
Ναι.
- Έχεις άγχος; - Τρέμω ολόκληρος.
Αλλά θα πάω.
Μπράβο σου, μικρέ. Θα τα πας καλά.
Χάρηκα που σε γνώρισα, Υπατία.
Κι εγώ χάρηκα, Σκοτάδι.
- Έχεις καλό πατέρα. - Το ξέρω.
Τι πράγμα;
- Δεν το πιάνω. - Ήρθα να σε βοηθήσω.
- Από το μέλλον; - Μάλλον, ναι.
- Είμαι καλά στο μέλλον; - Μια χαρά.
Άρα να μην ανησυχώ τόσο;
Υποθέτω πως όχι.
Είναι τόσο νέοι.
Όντως; Εγώ τους βλέπω δεινόσαυρους.
Τι;
Ωρίωνα... Είπαμε όχι επισκέψεις απόψε.
Ναι. Είναι αύριο βράδυ. Κοιμόσασταν όλη μέρα.
- Τι; Θεέ μου, είναι αλήθεια. - Όντως; Πω πω, παρακοιμηθήκαμε!
Ήσασταν κουρασμένοι.
Ήθελα να σας αφήσω να κοιμηθείτε.
Ποια είναι αυτή;
Δεν θα το πιστέψετε, είναι παιδί μου... παιδική μου φίλη.
- Χαίρομαι που σε γνωρίζω. - Γεια.
- Πώς σε λένε; - Υπατία.
Ωραίο όνομα.
Μήπως θα μπορούσατε να πάτε την Υπατία σπίτι;
- Πού μένεις; - Στο Μανχάταν.
Πώς ήρθες εδώ; Το ξέρουν οι γονείς σου;
- Κάτι ξέρουν. - Και δεν θα έρθουν;
Ναι καλέ. Θα τους τηλεφωνήσουμε.
- Και τώρα; - Δεν ξέρω.
Δεν γίνεται. Είναι 20 χρόνια πριν γεννηθείς.
Ναι, το ξέρω.
Πώς ήρθες εδώ;
- Δεν ξέρω. Απλά το έκανα. - Ξανακάν' το.
Εντάξει.
- Τι τρέχει; - Δεν ξέρω. Δεν πιάνει.
Συμφορά! Ίσως σε υιοθετήσουμε.
- Όχι! Τι θα γίνει με τη μαμά; - Σε συμπάθησε.
Όχι, τη δική μου μαμά. Τη γυναίκα σου.
Ναι καλέ. Έχω γυναίκα;
- Ναι, τη μητέρα μου! - Το ξέρω!
Είναι σκέτη καταστροφή!
Ε;
Ποιος είσαι εσύ;
Με λένε Τύχων. Ήρθα να βοηθήσω.
Έχω τη χρονομηχανή μου έξω. Θα σε πάω σπίτι.
- Μπορείς; - Μόνο αν φύγουμε τώρα.
Ο ερχομός μου εξαπέλυσε τα χρονοτέρατα.
Αν δεν τα νικήσουμε, θα καταστρέψουν την ιστορία!
Τα λέμε σε 20 χρόνια.
Με το "πάμε", τρέξε στην κάψουλα.
Το 'πιασα!
Πάμε!
Ναι!
Κρατηθείτε γερά!
Τι στο...
Μπαμπά!
Υπατία!
Γεια, Τύχων. Χρόνια και ζαμάνια. Δεν έχεις αλλάξει.
Εσύ άλλαξες. Γέρασες.
Ναι, μάλλον έχω μεγαλώσει λίγο.
Πρέπει να φύγω.
Ευχαριστώ που με έφερες.
Παρακαλώ.
Και μετά οδήγησα τη χρονομηχανή πίσω εδώ,
σκότωσα τα χρονοτέρατα και ξάπλωσα.
- Αυτό είναι πολύ καλό τέλος. - Είναι;
Σίγουρα. Σε ευχαριστώ που το σκέφτηκες. Είχα κολλήσει.
- Νυστάζεις; - Ναι.
- Καληνύχτα, γλυκέ μου. - Καληνύχτα, μαμά.
Ανοιχτή ή κλειστή;
Κλειστή απόψε.
Εντάξει. Όνειρα γλυκά.
Γεια, μπαμπά.
Κοιμήθηκε;
- Σχεδόν. - Σκέφτηκε κάποιο τέλος;
Ναι. Με χρονομηχανή.
Μωρέ μπράβο! Μια χρονομηχανή.
Καλή ιδέα.
Κι εμένα μ' άρεσε. Δεν θα κοιμηθείς;
Πάω πίσω στην πόλη το πρωί,
έτσι σκέφτηκα να απολαύσω τη νύχτα για λίγο.
Εντάξει, μπαμπά. Πάω για ύπνο.
Καληνύχτα, Υπατία.
Καληνύχτα, μαμά.
Καληνύχτα, Υπατία.
Να καθίσω μαζί σου;
Θα το ήθελα πολύ.
Ο ΩΡΙΩΝΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟ ΟΜΩΝΥΜΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΕΜΑ ΓΙΑΡΛΕΤ
ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΩΝ ΜΕΓΚΑΝ ΝΟΓΙΕΣ ΚΑΙ ΝΟΕΛ ΜΑΚ ΚΑΟΥΝ
Υποτιτλισμός: Κωνσταντίνος Γκόφας