1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:00:22,833 --> 00:00:25,208
สวัสดี ฉันชื่อโอไรออน

4
00:00:25,291 --> 00:00:28,958
ฉันเป็นเด็กเหมือนเธอ
นั่นคือสิ่งที่เราเหมือนกัน

5
00:00:29,041 --> 00:00:31,500
ฉันเห็นเธอนั่งอยู่คนเดียว

6
00:00:31,583 --> 00:00:34,208
เลยคิดว่าเธออาจจะอยากมีเพื่อน

7
00:00:37,291 --> 00:00:38,541
เป็นฉันคงอยากมี

8
00:00:38,625 --> 00:00:41,416
ฉันเลยเดินมาหาเธอแล้วก็...

9
00:00:41,500 --> 00:00:43,583
เดินผ่านเธอไป

10
00:00:44,875 --> 00:00:46,250
ทําไมน่ะเหรอ

11
00:00:47,166 --> 00:00:50,583
เพราะฉันกลัว แซลลี่

12
00:00:50,666 --> 00:00:54,041
กลัวอะไรน่ะเหรอ หลายอย่างเลย

13
00:00:56,416 --> 00:01:00,708
แต่ในกรณีนี้ กลัวถูกปฏิเสธ กลัวขายหน้า...

14
00:01:00,791 --> 00:01:04,416
กลัวเธอจะเล่าให้เพื่อนๆ ฟัง
แล้วพวกเขาจะหัวเราะเยาะฉัน

15
00:01:04,500 --> 00:01:06,958
แต่ฉันไม่ได้กลัวเธอคนเดียวนะ แซลลี่

16
00:01:07,041 --> 00:01:09,208
ไม่ใช่แค่สาวๆ ด้วย

17
00:01:09,291 --> 00:01:11,583
ฉันกลัวเกือบทุกอย่าง
ถ้าจะให้บอกตรงๆ

18
00:01:13,625 --> 00:01:16,416
อ๋อ ทูน่าน่ะ ของเธอล่ะ

19
00:01:16,500 --> 00:01:18,458
ถ้าฉันรู้ก็คงจะดี

20
00:01:24,916 --> 00:01:28,125
ครูที่ปรึกษาบอกให้ฉันระบายความกลัวออกมา

21
00:01:28,208 --> 00:01:31,041
ฉันเลยต้องมีสมุดวาดรูปติดตัว
เพื่อจะได้เขียนระบาย

22
00:01:31,125 --> 00:01:32,208
(คุยกับแซลลี่
พูดงี่เง่า)

23
00:01:32,291 --> 00:01:35,833
อย่างหน้า 14 เป็นต้น
ฉันกลัวทําส้วมตัน...

24
00:01:35,916 --> 00:01:36,750
(ส้วมตัน!)

25
00:01:36,833 --> 00:01:38,833
แล้วก็ทําให้นํ้าท่วมโรงเรียน

26
00:01:41,583 --> 00:01:42,833
ขอบคุณพระเจ้า

27
00:01:42,916 --> 00:01:46,000
แล้วฉันก็กลัวตอบคําถามในห้องเรียนผิดด้วย

28
00:01:46,083 --> 00:01:49,791
ใครตอบได้ว่านักสํารวจที่ค้นพบอินเดีย
ทางทะเลเป็นคนแรกคือใคร

29
00:01:49,875 --> 00:01:51,750
- หนูๆๆ
- สถานการณ์ล่อแหลม

30
00:01:51,833 --> 00:01:54,958
ครูสปิโนซ่าชอบเรียก
เด็กนักเรียนที่ไม่ยกมือ

31
00:01:55,041 --> 00:01:58,375
ถ้าฉันยกมือเพื่อจะได้ไม่ถูกเรียก
ก็เป็นยุทธวิธีที่อันตราย

32
00:01:58,458 --> 00:02:02,166
ฉันเลยพยายามทําตัวล่องหน
แต่ก็ไม่ให้ล่องหนเกินไป

33
00:02:02,250 --> 00:02:04,041
ฉันรู้ว่าคําตอบคือวาสโก ดา กามา

34
00:02:04,125 --> 00:02:06,791
มันเป็นคําตอบ
ของคําถามเด็ดๆ หลายคําถามในเกรดห้า

35
00:02:06,875 --> 00:02:10,083
{\an8}แต่ฉันกลัวว่าถ้าครูเรียก
ฉันอาจพูดว่า "กาสโค ดา วามา"

36
00:02:10,166 --> 00:02:13,875
{\an8}หรือ "ดาสโค กา วามา"
แล้วทุกคนจะหัวเราะ

37
00:02:13,958 --> 00:02:15,583
(ฮ่าๆๆ ฮ่าๆๆ)

38
00:02:15,666 --> 00:02:19,208
- ครูสปิโนซ่า หนูรู้ค่ะ!
- ว่ามาเลย ลิซ่า

39
00:02:19,291 --> 00:02:22,708
- วาสโก ดา กามา
- เก่งมาก ลิซ่า

40
00:02:22,791 --> 00:02:25,166
ฉันไม่ค่อยชอบลิซ่าเท่าไร

41
00:02:25,250 --> 00:02:28,416
แต่จะว่าไปแล้ว
ฉันไม่ค่อยชอบอะไรหลายอย่าง

42
00:02:28,500 --> 00:02:31,166
ตัวตลกฆาตกรในท่อนํ้าทิ้ง
อยู่อันดับต้นๆ เลย

43
00:02:32,083 --> 00:02:33,750
คลื่นมือถือทําให้ฉันเป็นมะเร็ง

44
00:02:33,833 --> 00:02:34,791
สวัสดีครับย่า

45
00:02:34,875 --> 00:02:36,583
รอยยุงกัดเกิดการติดเชื้อ

46
00:02:36,666 --> 00:02:38,250
ตกจากตึกระฟ้า

47
00:02:39,208 --> 00:02:41,333
- พูดว่า "อรุณสวัสดิ์"
- "อรุมสงัด"

48
00:02:41,416 --> 00:02:43,500
ผึ้ง หมา ทะเล

49
00:02:43,583 --> 00:02:45,750
ฉันกลัวจะเป็นคนทําให้ทีมแพ้

50
00:02:45,833 --> 00:02:46,875
โอไรออน รับนะ

51
00:02:49,541 --> 00:02:50,958
(ทีมเหย้า 32
ทีมเยือน 33)

52
00:02:53,875 --> 00:02:57,916
และแน่นอนว่าฉันกลัวห้องล็อกเกอร์
เพราะข้อหนึ่ง ใครบ้างที่ไม่กลัว

53
00:02:59,583 --> 00:03:00,666
โอเคมั้ย เก้บ

54
00:03:00,750 --> 00:03:04,750
และข้อสอง... ริชชี่ พานีชี่

55
00:03:04,833 --> 00:03:09,625
โอ้โหเหะ ดูสิว่าใคร โอไรออนจอมขี้แย

56
00:03:09,708 --> 00:03:11,250
หวัดดี ริชชี่

57
00:03:16,791 --> 00:03:18,458
ไม่ค่อยได้ใส่กางเกงสินะ

58
00:03:18,541 --> 00:03:21,291
ฉันกลัวริชชี่ พานีชี่ทําให้ขายหน้า

59
00:03:22,750 --> 00:03:24,708
กลัวเขาจะต่อยหน้าเอา

60
00:03:24,791 --> 00:03:27,500
แล้วฉันก็กลัวว่า...
ถ้าเกิดฉันสวนหมัดกลับไป

61
00:03:27,583 --> 00:03:30,125
แล้วจมูกยุบเข้าไปในสมองจนเขาตายล่ะ

62
00:03:30,208 --> 00:03:32,875
มันเกิดขึ้นได้นะ
จมูกยุบไปถึงสมอง ลองค้นดู

63
00:03:32,958 --> 00:03:36,166
แล้วก็ถูกจับเข้าสถานกักกัน
แล้วก็ต้องรู้สึกผิดไปจน...

64
00:03:36,250 --> 00:03:41,000
นี่ ฉันถามว่านายใส่กางเกงบ่อยมั้ย
อย่าเสียมารยาทสิ

65
00:03:41,083 --> 00:03:43,833
ใช่ ฉันใส่กางเกง

66
00:03:43,916 --> 00:03:45,166
บ่อยมั้ย

67
00:03:45,958 --> 00:03:48,208
แล้วสมุดที่ถือไปถือมานี่อะไร

68
00:03:48,291 --> 00:03:52,666
"ฉันกลัวปีศาจ ผึ้ง ร้านตัดผม หมา...

69
00:03:52,750 --> 00:03:57,416
ทะเล ริชชี่ พานีชี่..."
เฮ้ย ฉันดังแล้ว! ขอบใจนะ!

70
00:03:57,500 --> 00:04:01,708
เดี๋ยวก่อน นี่รูปฉันตายนี่
ไม่มีใครกล้าวาดรูปฉันตาย!

71
00:04:01,791 --> 00:04:06,000
ฉันต้อง "ยิบ" สมุดเล่มนี้ไว้
เพราะมันหยาบคายกับฉัน

72
00:04:06,083 --> 00:04:08,000
ริชชี่ พานีชี่

73
00:04:08,083 --> 00:04:11,250
ถ้าฉันไม่กลัว
ฉันก็คงจะพูดว่ามันเป็นสมบัติของฉัน

74
00:04:11,333 --> 00:04:13,041
และฉันก็ทุ่มเทกายใจให้กับมัน

75
00:04:13,125 --> 00:04:15,166
นายไม่มีสิทธิ์ที่จะเอามันไป

76
00:04:15,250 --> 00:04:18,208
แล้วฉันก็จะพูดด้วยว่า
คํานั้นออกเสียงว่า "ยึด"

77
00:04:19,916 --> 00:04:21,666
ขอบใจนะ ริชชี่

78
00:04:22,333 --> 00:04:23,250
ฮะ

79
00:04:24,125 --> 00:04:25,666
บ้าบอจริงๆ

80
00:04:28,208 --> 00:04:30,125
ไม่รู้เหมือนกันว่าขอบใจเขาทําไม

81
00:04:31,083 --> 00:04:33,375
(ขอบใจนะ ริชชี่)

82
00:04:35,083 --> 00:04:36,041
(การหารยาว)

83
00:04:36,125 --> 00:04:37,750
ขอให้สนุกกับสุดสัปดาห์นะ

84
00:04:37,833 --> 00:04:41,166
อ้อ แล้วอย่าลืมวางใบอนุญาต
ไว้บนโต๊ะครูนะ

85
00:04:41,250 --> 00:04:45,000
รถบัสไปท้องฟ้าจําลอง
จะออกเดินทางเก้าโมงเช้าวันจันทร์

86
00:04:45,875 --> 00:04:49,833
ไม่นะ อุตส่าห์แอบหวังว่าครูสปิโนซ่า
จะลืมเรื่องทัศนศึกษา

87
00:04:51,791 --> 00:04:54,291
ต้องสนุกมากแน่ๆ เลย

88
00:04:54,375 --> 00:04:56,291
สนุกเหรอ ฟังดูน่าสนุกเหรอ ลิซ่า

89
00:04:56,375 --> 00:04:59,916
บ้ารึเปล่าเนี่ย ฟังดูน่ากลัวจะตายชัก

90
00:05:00,000 --> 00:05:02,458
ต้องนั่งเบียด
เป็นปลากระป๋องในรถโรงเรียนผุๆ

91
00:05:02,541 --> 00:05:04,791
กับนักเรียน 30 คนบนทางด่วนเนี่ยนะ

92
00:05:04,875 --> 00:05:07,125
ฟังดูก็รู้ว่าต้องเกิดอุบัติเหตุแน่

93
00:05:07,208 --> 00:05:10,291
ฉันรู้ดี ฉันเคยศึกษา
แผนภูมิสถิติการประกันภัย

94
00:05:10,375 --> 00:05:13,375
แล้วระบบสุริยะจักรวาล
ที่ห้อยบนเพดานก็เหมือนกัน

95
00:05:13,458 --> 00:05:16,833
มันห้อยอยู่บนนั้นมานานแค่ไหนแล้ว
ร้อยปีเหรอ

96
00:05:19,625 --> 00:05:23,208
แล้วถ้าเกิดฉันได้นั่งติดกับแซลลี่
ที่ท้องฟ้าจําลอง

97
00:05:23,291 --> 00:05:26,041
แล้วมือเกิดมาโดนกันล่ะ
ฉันต้องประหม่าตายแน่

98
00:05:26,125 --> 00:05:28,000
กลายเป็นเรื่องตลกประจําโรงเรียน

99
00:05:28,083 --> 00:05:31,208
แล้วฉันก็จะไม่มีวันได้รู้จัก
ความสุขของความผูกพัน

100
00:05:37,250 --> 00:05:40,416
โอไรออน ใบอนุญาตของเธอล่ะ

101
00:05:40,500 --> 00:05:42,416
นึกแล้วว่าครูต้องถามแน่ๆ

102
00:05:43,666 --> 00:05:45,916
พ่อแม่ผมไม่ยอมให้ไปท้องฟ้าจําลองครับ

103
00:05:46,000 --> 00:05:49,458
พวกเขาไม่เชื่อเรื่องอวกาศ

104
00:05:50,875 --> 00:05:53,583
มันพูดยากน่ะครับ

105
00:05:54,541 --> 00:05:56,375
(คําคมจากเต่า!
ออกมาจากกระดองซะ!)

106
00:05:56,458 --> 00:05:57,875
เธออยู่นี่ไง

107
00:05:58,916 --> 00:06:00,083
ไง โอไรออน

108
00:06:01,291 --> 00:06:04,541
ตื่นเต้นจังที่จะได้ไปทัศนศึกษา

109
00:06:06,083 --> 00:06:10,125
ฉันแค่อยากถามว่าอยากนั่งด้วยกันมั้ย

110
00:06:10,208 --> 00:06:11,666
ที่ท้องฟ้าจําลองน่ะ

111
00:06:11,750 --> 00:06:14,958
ถ้าฉันไม่กลัวจนแทบบ้า
ฉันคงบอกเธอว่า "ได้เลย แซลลี่"

112
00:06:15,041 --> 00:06:16,500
ใช่ ฉันอยากใช้เวลากับเธอ

113
00:06:16,583 --> 00:06:19,625
ฉันไม่เคยอยากได้อะไรมากกว่านั้น
แต่จะทําแบบนั้นได้

114
00:06:19,708 --> 00:06:23,208
ฉันต้องเลิกเอาแต่กังวลเกี่ยวกับเรื่องแง่ลบ

115
00:06:23,291 --> 00:06:24,791
ที่อาจจะเกิดขึ้น..."

116
00:06:24,875 --> 00:06:27,291
อ้อ แม่ฉันมาแล้ว ฉันไปก่อนนะ

117
00:06:28,833 --> 00:06:31,291
ไว้เจอกันที่ท้องฟ้าจําลองนะ โอไรออน

118
00:06:33,375 --> 00:06:35,833
ไม่เจอหรอก

119
00:06:53,041 --> 00:06:55,125
ในสมุดวาดรูปหน้า 17 ของฉัน

120
00:06:55,208 --> 00:06:58,083
ฉันกลัวว่าพ่อแม่จะย้ายบ้าน
ตอนฉันอยู่ที่โรงเรียน

121
00:06:58,166 --> 00:06:59,875
(ขายแล้ว)

122
00:06:59,958 --> 00:07:01,791
ฉันไม่รู้ว่าทําไมถึงกลัวแบบนั้น

123
00:07:01,875 --> 00:07:04,291
ครูที่ปรึกษาที่โรงเรียนก็อธิบายไม่ได้

124
00:07:06,125 --> 00:07:08,958
เขาบอกว่าพ่อแม่ฉันก็ดูเป็นคนดี

125
00:07:09,041 --> 00:07:11,166
ซึ่งฉันก็คิดว่าเขาพูดถูกนะ

126
00:07:12,250 --> 00:07:13,666
สวัสดีจ้ะ ลูก

127
00:07:14,916 --> 00:07:17,083
- สวัสดีฮะ แม่
- โรงเรียนเป็นไงบ้าง

128
00:07:17,166 --> 00:07:20,458
- ก็ดีฮะ
- แม่ทําคุ้กกี้โอ๊ตมีล

129
00:07:23,625 --> 00:07:25,125
(ใบขออนุญาตไปทัศนศึกษา)

130
00:07:25,208 --> 00:07:27,208
มันไปอยู่ตรงนั้นได้ยังไงฮะ

131
00:07:27,291 --> 00:07:30,041
พ่อเจอมันซุกอยู่ใต้โซฟา

132
00:07:30,708 --> 00:07:33,750
ผมว่าแม่คงหมายถึงตรงซอกเบาะรองนั่ง

133
00:07:34,500 --> 00:07:37,000
- อยากคุยกันหน่อยมั้ย
- ไม่ฮะ

134
00:07:37,083 --> 00:07:39,208
ลูกควรจะไปนะ น่าสนุกออก

135
00:07:39,291 --> 00:07:41,333
ผมไม่แน่ใจฮะ

136
00:07:41,416 --> 00:07:44,958
โอไรออน พ่อเข้าใจนะ
เรื่องแบบนี้มันอาจจะน่ากลัว

137
00:07:45,041 --> 00:07:47,541
แต่ลูกรู้ไว้นะว่าคนเราวิตกกังวลได้

138
00:07:47,625 --> 00:07:49,833
ไม่มีปัญหาอะไร มันเป็นเรื่องปกติ

139
00:07:49,916 --> 00:07:54,666
เคล็ดลับก็คืออย่าปล่อยให้ความกลัว
มาขวางทางการใช้ชีวิตของเรา

140
00:07:54,750 --> 00:07:58,958
ใช่เลย ไม่งั้นพ่อคงไม่ขอแม่แต่งงานหรอก

141
00:07:59,041 --> 00:08:02,750
บางครั้งเรารู้สึกกลัว
แต่ก็เดินหน้าทําสิ่งนั้นอยู่ดี

142
00:08:02,833 --> 00:08:07,500
ฉันรักพ่อแม่ฉัน แล้วก็ซึ้งใจ
กับสิ่งที่พวกเขาพยายามทํา แต่ว่า...

143
00:08:09,083 --> 00:08:12,041
นั่นเป็นคําแนะนําที่แย่ที่สุด
ที่ฉันเคยได้ยินมาเลย

144
00:08:16,625 --> 00:08:19,375
ดูเหมือนงานนี้เราจะจบเห่กันแล้วนะ

145
00:08:19,458 --> 00:08:22,000
ไม่นะ แย่จังเลย

146
00:08:22,083 --> 00:08:24,083
การ์ตูนเรื่องนี้ไม่สมจริงเลย

147
00:08:24,166 --> 00:08:27,208
ขยะรีไซเคิลไม่มีตา ไม่มีบุคลิก

148
00:08:27,291 --> 00:08:31,833
พวกมันไม่ออกผจญภัย
ฉันไม่ชอบการถูกจํากัดตีกรอบ

149
00:08:31,916 --> 00:08:34,208
ชีวิตจริงซับซ้อนกว่านั้นเยอะ

150
00:08:34,291 --> 00:08:37,541
- แล้วการเกิดใหม่ก็เป็นเรื่องในมโน
- ว้าว!

151
00:08:38,125 --> 00:08:40,041
ไม่ว่าจะเป็นขวดพลาสติกหรือคน

152
00:08:40,125 --> 00:08:43,125
ในชีวิตจริง เมื่อเราตายก็คือตาย

153
00:08:45,000 --> 00:08:47,958
ความคิดที่ว่าไม่มีทางเลี่ยงมันได้
ทําให้ฉันกลัว

154
00:08:48,041 --> 00:08:49,708
{\an8}(สุญนิยมกับอัตถิภาวนิยม)

155
00:08:49,791 --> 00:08:53,625
{\an8}ฉันพยายามคิดว่าความตายเป็นยังไง
สรุปได้ว่ามันเหมือนความว่างเปล่า

156
00:08:53,708 --> 00:08:55,500
ฉันพยายามนึกภาพความว่างเปล่า

157
00:08:55,583 --> 00:08:58,625
นี่คือความมืดและความเงียบ
ไม่ใช่ความว่างเปล่า

158
00:08:58,708 --> 00:09:00,791
ความมืดและความเงียบไม่ใช่ความว่างเปล่า

159
00:09:01,583 --> 00:09:04,458
ความว่างเปล่าคือสิ่งที่จินตนาการไม่ได้

160
00:09:06,666 --> 00:09:08,916
โอไรออน นอนได้แล้วลูก

161
00:09:14,083 --> 00:09:16,041
- ห่มผ้าห่มเรียบร้อยนะ
- ฮะ

162
00:09:16,541 --> 00:09:18,500
- แปรงฟันแล้วนะ
- ฮะ

163
00:09:20,791 --> 00:09:23,041
เอาละ หลับฝันดีนะลูก

164
00:09:23,125 --> 00:09:24,416
ราตรีสวัสดิ์ โอไรออน

165
00:09:29,583 --> 00:09:30,916
เดี๋ยวฮะ!

166
00:09:33,166 --> 00:09:35,333
เล่านิทานให้ผมฟังก่อนนอนได้มั้ยฮะ

167
00:09:36,000 --> 00:09:38,625
เหมือนสมัยก่อนไงฮะ

168
00:09:39,333 --> 00:09:41,666
โอไรออน เราเคยคุยกันเรื่องนี้แล้วนะ

169
00:09:41,750 --> 00:09:44,833
เล่มนี้เหมาะเลย หนาและหนัก
เหมาะสําหรับอ่านก่อนนอน

170
00:09:45,833 --> 00:09:49,333
เราไม่มีเวลาอ่านหนังสือของ
เดวิด ฟอสเตอร์ วอลเลซคืนนี้หรอก

171
00:09:50,416 --> 00:09:51,708
โอเค

172
00:09:54,916 --> 00:09:57,625
พ่อกับแม่ไม่ไปไหนหรอกนะ โอไรออน

173
00:09:57,708 --> 00:10:01,833
แต่นอนเถอะนะ แม่กับพ่อก็ต้องนอนเหมือนกัน

174
00:10:02,375 --> 00:10:04,375
โอเคฮะ แต่ว่า...

175
00:10:06,416 --> 00:10:08,625
อย่างน้อยคืนนี้เปิดประตูไว้ได้มั้ยฮะ

176
00:10:08,708 --> 00:10:10,666
ได้เลย เปิดแค่ไหนล่ะ

177
00:10:10,750 --> 00:10:13,750
โอเคฮะ กว้างอีกนิดนึง

178
00:10:14,708 --> 00:10:17,666
- แค่นี้พอมั้ย
- กว้างอีกนิดฮะ

179
00:10:17,750 --> 00:10:19,750
- แค่นี้เหรอ
- ดีฮะ! ใช่เลย

180
00:10:20,416 --> 00:10:22,750
ผมว่ากว้างอีกนิดจะดีกว่า

181
00:10:23,750 --> 00:10:25,583
- ขอบคุณฮะ
- ราตรีสวัสดิ์จ้ะ

182
00:10:25,666 --> 00:10:29,166
- ราตรีสวัสดิ์นะลูก
- ราตรีสวัสดิ์ฮะแม่ ราตรีสวัสดิ์ฮะพ่อ

183
00:10:39,750 --> 00:10:42,375
โอเค ก็ไม่เลวร้ายเลยนะ

184
00:10:48,250 --> 00:10:49,375
เปลี่ยนใจแล้วจ้า

185
00:10:49,458 --> 00:10:52,666
แย่แฮะ แย่มาก แย่ที่สุด

186
00:10:54,458 --> 00:10:56,916
เพราะในบรรดาสิ่งที่ฉันกลัว

187
00:10:57,000 --> 00:11:00,041
ฉันกลัวความมืดมากที่สุด

188
00:11:00,625 --> 00:11:06,750
(โอไรออนท่องแดนมหัศจรรย์รัตติกาล)

189
00:11:10,958 --> 00:11:12,000
ไม่นะ

190
00:11:17,541 --> 00:11:19,666
มันเป็นบ้านเก่า บ้านมันมั่นคง

191
00:11:20,458 --> 00:11:22,291
ไม่มีอะไรต้องกังวล

192
00:11:23,875 --> 00:11:26,250
พ่อแม่ฉันต้องทํางานตอนเช้า
พวกเขาต้องนอน

193
00:11:26,333 --> 00:11:28,416
ฉันคิดถึงหัวอกพวกเขาสักครั้งไม่ได้รึไงนะ

194
00:11:33,375 --> 00:11:35,833
ไม่นะ! ไม่!

195
00:11:39,041 --> 00:11:40,833
ฉันขอสาปแก เจ้าความมืด!

196
00:11:40,916 --> 00:11:46,250
เสื้อคลุมแห่งความมืดดําสนิทของแก
ซ่อนความวิปลาสเลวร้ายอะไรอยู่

197
00:11:46,333 --> 00:11:48,416
ทําไมถึงไม่เลิกวุ่นวายกับฉันซะที

198
00:11:49,416 --> 00:11:52,291
ซะที... ซะที...

199
00:12:15,208 --> 00:12:17,875
โอเค! พอกันที ทนไม่ไหวแล้ว

200
00:12:21,166 --> 00:12:23,583
ทุกคืนต้องมีการตะโกนโหวกเหวก

201
00:12:23,666 --> 00:12:25,791
โน่นนี่ไม่รู้จักจบสิ้น

202
00:12:25,875 --> 00:12:29,458
เจ็ดคืนต่ออาทิตย์ 365 คืนต่อปี

203
00:12:29,541 --> 00:12:30,958
ไม่มีการหยุด

204
00:12:32,083 --> 00:12:34,333
- นายเป็นใคร
- ยังไม่รู้อีกเหรอ

205
00:12:34,416 --> 00:12:39,458
ห้องมืด ข้างนอกก็มืด
ฉันคือมืดมิดไง แต่นแต๊น!

206
00:12:41,875 --> 00:12:42,875
เอาอีกแล้วไง

207
00:12:42,958 --> 00:12:45,833
รู้นะว่ามีคนกลัวฉันเยอะ

208
00:12:45,916 --> 00:12:49,125
แต่นายนี่อาการหนักสุด

209
00:12:51,333 --> 00:12:53,500
จากบรรดาเด็กๆ ที่กลัวความมืด

210
00:12:53,583 --> 00:12:56,291
นายเสียงดังที่สุด น่ารําคาญที่สุด

211
00:12:56,375 --> 00:13:00,000
แล้วก็ทําให้ฉันเจ็บปวดมากที่สุด
ซึ่งไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะ

212
00:13:00,083 --> 00:13:02,291
ทั้งๆ ที่มีคู่แข่งเพียบ
ดูสิ

213
00:13:02,375 --> 00:13:03,291
{\an8}(รายชื่อคนกลัวฉัน)

214
00:13:03,375 --> 00:13:06,083
คนหลายล้านคนกลัวความมืด

215
00:13:06,166 --> 00:13:08,708
- นายมีรายชื่อด้วยเหรอ
- มีสิ

216
00:13:08,791 --> 00:13:12,583
รู้มั้ยว่ามีเด็กๆ กลัวฉันกี่คน
เยอะจนฉันมีปมด้อยแล้ว

217
00:13:12,666 --> 00:13:16,291
- นี่แค่แผ่นแรกนะ
- ความมืดไม่มีจริง

218
00:13:16,375 --> 00:13:19,750
งั้นทําไมนายถึงคุยกับฉันได้ล่ะ

219
00:13:22,958 --> 00:13:25,833
นายรู้ว่าฉันหมายถึงอะไร
ความมืดคือการไม่มีแสง

220
00:13:25,916 --> 00:13:28,166
ไม่ใช่ตัวการ์ตูนงี่เง่า

221
00:13:29,875 --> 00:13:31,125
เอาแล้วไง

222
00:13:31,208 --> 00:13:35,833
ฟังนะ มนุษย์ชอบหาวิธี
อธิบายถึงความเป็นฉันแปลกๆ

223
00:13:35,916 --> 00:13:39,500
ฉันไม่ฟังนาย รู้มั้ยว่าทําไม
เพราะนายไม่มีจริง

224
00:13:39,583 --> 00:13:42,083
อ๋อ ฉันมีจริงยิ่งกว่าจริงซะอีก

225
00:13:42,166 --> 00:13:44,625
ไม่เชื่อก็ดูเลย
ฉันทําหนังเกี่ยวกับตัวเองไว้

226
00:13:44,708 --> 00:13:47,500
เพื่อนําเสนอมุมมองเกี่ยวกับฉันที่ต่างออกไป

227
00:13:47,583 --> 00:13:49,583
เป็นผลงานที่ทําด้วยใจน่ะ

228
00:13:49,666 --> 00:13:50,500
(เชิญพบกับมืดมิด)

229
00:13:50,583 --> 00:13:54,750
มืดมิดมีชีวิตมาแล้วกว่าห้าร้อยล้านปี

230
00:13:54,833 --> 00:13:59,375
ตั้งแต่สิ่งมีชีวิตรุ่นแรกๆ บนโลก
พัฒนาโปรตีนที่ไวต่อแสง

231
00:13:59,458 --> 00:14:00,791
(จบ
กํากับโดยมืดมิด)

232
00:14:00,875 --> 00:14:02,875
(บรรยายโดยเวอร์เนอร์ เฮอร์ซอก
ตัวอักษรโดยซอล แบส)

233
00:14:02,958 --> 00:14:04,750
ว่าไงล่ะ

234
00:14:06,041 --> 00:14:07,083
ไม่ชอบสินะ

235
00:14:07,166 --> 00:14:09,333
ฉันแค่พยายามกระตุ้นให้คนคิดน่ะ

236
00:14:09,416 --> 00:14:12,083
แต่ทุกคนต่อต้านฉัน
ฉันเลยอดเข้าชิงซันแดนซ์

237
00:14:12,166 --> 00:14:15,000
ทั้งๆ ที่ดีกว่าหนังในงานนั้นกว่าครึ่ง

238
00:14:15,083 --> 00:14:16,625
กีดกันคนนอกชัดๆ

239
00:14:16,708 --> 00:14:19,000
มันก็ดีนะ แค่สั้นไปนิด

240
00:14:19,083 --> 00:14:22,000
สําหรับคนที่มีชีวิตมานานกว่าห้าร้อยล้านปี

241
00:14:22,083 --> 00:14:24,583
แต่กระชับก็ดีนะ

242
00:14:24,666 --> 00:14:27,875
ฟังนะ ฉันไม่ได้อยากจะเป็นสิ่งเหนือธรรมชาติ

243
00:14:27,958 --> 00:14:30,083
ที่ทําให้คนรู้สึกท้อแท้สิ้นหวัง

244
00:14:30,166 --> 00:14:33,458
ฉันก็แค่คนธรรมดาๆ ที่ทําตามหน้าที่

245
00:14:33,541 --> 00:14:35,208
แต่คนก็ชอบหาเรื่องฉันกัน

246
00:14:36,125 --> 00:14:38,666
ความจริงก็คือใครๆ ก็กลัวฉัน

247
00:14:38,750 --> 00:14:42,541
หรือเกลียดฉัน
หรือคิดว่าฉันเป็นสิ่งชั่วร้าย

248
00:14:42,625 --> 00:14:46,333
บางคนคิดว่าฉันไม่มีค่าอะไร เจ็บปวดจริงๆ

249
00:14:48,166 --> 00:14:51,458
ฟังนะ ฉันขอโทษ ฉันไม่คิดจะ...

250
00:14:51,541 --> 00:14:53,000
ไม่เป็นไร

251
00:14:53,666 --> 00:14:56,291
เพราะฉันชอบผู้คนนะ จะว่าไปแล้ว

252
00:14:56,375 --> 00:14:58,166
เพียงแต่ฉันมองตัวเอง

253
00:14:58,250 --> 00:15:00,791
ผ่านสายตาของคนอื่นๆ น่ะ รู้มั้ย

254
00:15:01,875 --> 00:15:04,125
คนน่าจะให้โอกาสฉันกันบ้าง

255
00:15:07,083 --> 00:15:11,083
ฉันเข้าใจนายนะ
เด็กๆ ที่โรงเรียนก็ชอบแกล้งฉัน

256
00:15:11,166 --> 00:15:12,000
(รายชื่อคนแกล้งฉัน)

257
00:15:12,083 --> 00:15:13,916
ริชชี่ พานีชี่, เดวิส เจนเซ่น,
ฮาวเวิร์ด เฮลสตรอม

258
00:15:14,000 --> 00:15:15,916
ไอแซก พิล, รีเบคก้า วอร์เรน

259
00:15:16,000 --> 00:15:19,875
เธอย้ายโรงเรียนไปแล้ว
แต่ยังส่งจดหมายข่มขู่ฉันตอนวันเกิด

260
00:15:19,958 --> 00:15:21,583
ซึ่งก็ดีนะ

261
00:15:21,666 --> 00:15:24,458
ใช่ ยังคิดถึงกัน

262
00:15:29,500 --> 00:15:31,375
{\an8}(ใบขออนุญาตไปท้องฟ้าจําลอง)

263
00:15:31,958 --> 00:15:33,958
ฉันแค่ไม่อยากกลัวอีกต่อไปแล้ว

264
00:15:35,500 --> 00:15:37,250
ใช่ ทําได้ก็คงดี

265
00:15:37,708 --> 00:15:40,750
ฉันจะได้ไม่ต้องฟังนายตะโกนทุกคืน

266
00:15:43,750 --> 00:15:46,833
เอางี้นะ ฉันคิดว่าฉันมีทางแก้แล้ว

267
00:15:49,250 --> 00:15:51,708
นายตามมาดูฉันทําหน้าที่ของฉันคืนนึง

268
00:15:51,791 --> 00:15:54,458
จะได้เห็นว่าไม่มีอะไรต้องกลัว

269
00:15:54,541 --> 00:15:56,666
เรียนรู้ที่จะชื่นชมความงามยามคํ่าคืน

270
00:15:56,750 --> 00:15:59,000
แทนที่จะกลัวอยู่ตลอดเวลา

271
00:15:59,083 --> 00:16:00,583
ว่าไงล่ะ

272
00:16:01,333 --> 00:16:05,541
- ไปมั้ย ตกลงไปนะ
- ฉัน...

273
00:16:05,625 --> 00:16:07,208
ไม่เอาดีกว่า

274
00:16:09,541 --> 00:16:12,458
ไม่เอาเหรอ ก็ตามใจ

275
00:16:12,541 --> 00:16:15,875
ถ้าอยากใช้ชีวิตที่เหลือ
จมปลักอยู่กับความกลัว

276
00:16:15,958 --> 00:16:18,708
ก็ตามใจ มันเป็นเรื่องของนาย

277
00:16:23,833 --> 00:16:25,125
(ที่ที่เลวร้ายที่สุด)

278
00:16:33,083 --> 00:16:35,458
- ไม่ค่อยได้ใส่กางเกงสินะ
- โอไรออน รับนะ

279
00:16:36,583 --> 00:16:38,458
โอไรออนขี้แย!

280
00:16:38,541 --> 00:16:40,125
ไง โอไรออน

281
00:16:40,208 --> 00:16:42,416
ตื่นเต้นจังที่จะได้ไปทัศนศึกษา

282
00:16:43,833 --> 00:16:45,625
โอเค ไปก็ได้

283
00:16:46,375 --> 00:16:47,541
คุณมืดมิด

284
00:16:51,208 --> 00:16:53,208
นึกแล้วว่าต้องเปลี่ยนใจ

285
00:16:53,291 --> 00:16:55,875
จับมือสัญญากันเลยนะ จะได้เป็นทางการ

286
00:17:00,791 --> 00:17:03,333
เห็นมั้ย ไม่เห็นจะยุ่งยาก

287
00:17:05,791 --> 00:17:07,041
เดี๋ยวก่อนๆ

288
00:17:07,875 --> 00:17:09,375
หนูรู้นะว่าพ่อทําอะไร

289
00:17:09,958 --> 00:17:12,666
- หมายความว่าไง
- ที่พ่อเล่าเรื่องนี้ให้หนูฟัง

290
00:17:12,750 --> 00:17:15,208
- พ่อไม่ได้ทําอะไรซะหน่อย
- พ่อทําอยู่

291
00:17:15,291 --> 00:17:18,291
พ่อเล่าว่าพ่อเอาชนะ
การกลัวความมืดของพ่อยังไง

292
00:17:18,375 --> 00:17:20,875
เพื่อช่วยให้หนูเอาชนะ
การกลัวความมืดของตัวเอง

293
00:17:22,833 --> 00:17:24,750
- พ่อแค่...
- แต่มันไม่ได้ผลหรอกค่ะ

294
00:17:24,833 --> 00:17:27,083
การกลัวความมืด
เป็นการปรับตัวเพื่อความอยู่รอด

295
00:17:27,166 --> 00:17:30,333
ที่คนเรามีเพื่อปกป้องตัวเอง
จากสัตว์ที่หากินตอนกลางคืน

296
00:17:31,083 --> 00:17:33,291
ว้าว ลูกค้นคว้ามาซะด้วยนะ

297
00:17:33,375 --> 00:17:35,250
หนูเขียนกลอนเรื่องนี้ด้วย

298
00:17:36,625 --> 00:17:39,208
"ไฮเพเชีย นักแต่งกลอน" พ่อชอบนะ

299
00:17:39,291 --> 00:17:40,875
แค่กลอนบทเดียวค่ะพ่อ

300
00:17:40,958 --> 00:17:42,500
บทเดียวก็นับนะ

301
00:17:42,583 --> 00:17:43,958
ไม่ค่อยดีหรอกค่ะ

302
00:17:44,041 --> 00:17:46,458
- พ่อว่าดีแน่ พ่อฟังได้มั้ย
- ไม่ได้ค่ะ

303
00:17:47,333 --> 00:17:50,250
หนูแค่อธิบายว่า
การกลัวความมืดเป็นเรื่องปกติ

304
00:17:50,333 --> 00:17:53,500
มันฝังลึกอยู่ข้างในตัวเรา
เราเลยทําอะไรไม่ได้

305
00:17:54,083 --> 00:17:58,083
ใช่เลย
ถ้างั้นพ่อก็ราตรีสวัสดิ์แล้วก็...

306
00:17:58,166 --> 00:17:59,041
เดี๋ยวค่ะ

307
00:17:59,125 --> 00:18:02,708
หนูไม่ได้บอกว่าเรื่องที่พ่อเล่า
มันแย่จนไม่อยากฟังซะหน่อย

308
00:18:02,791 --> 00:18:05,458
หนูแค่บอกว่าหนูรู้ว่าพ่อกําลังทําอะไร

309
00:18:05,541 --> 00:18:07,291
แล้วมันก็จะไม่ได้ผล

310
00:18:07,916 --> 00:18:09,875
โอเค เข้าใจละ

311
00:18:10,583 --> 00:18:13,958
ตกลงพ่อกับมืดมิดเหาะขึ้นฟ้าคืนนั้น...

312
00:18:17,041 --> 00:18:20,750
ตกลงพ่อกับมืดมิดเหาะขึ้นฟ้าคืนนั้น...

313
00:18:25,208 --> 00:18:27,291
สุดยอดเลยใช่มั้ย

314
00:18:27,375 --> 00:18:30,875
ถ้า "สุดยอด" แปลว่า "โคตรน่ากลัว" ก็ใช่เลย

315
00:18:30,958 --> 00:18:34,083
ฉันจะช่วยให้นายเลิกกลัวให้ได้
ถึงจะต้องตายก็เถอะ

316
00:18:34,166 --> 00:18:38,458
แต่ฉันเป็นอมตะ เลยยังมีเวลาอีกเพียบ

317
00:18:44,458 --> 00:18:47,583
ฉันว่าจะเริ่มด้วย
การพานายทัวร์ดูสิ่งที่ฉันเรียกว่า

318
00:18:47,666 --> 00:18:49,541
"คุณค่าของกลางคืน"

319
00:18:50,250 --> 00:18:51,083
เห็นมั้ย

320
00:18:51,166 --> 00:18:55,041
ถ้าไม่มีฉัน นายก็จะไม่เห็น
รอยย่นบนใบหน้าของพวกดารา

321
00:18:55,125 --> 00:18:57,166
จนถึงตอนนี้ นายเป็นพนักงานขายที่แย่นะ

322
00:19:03,166 --> 00:19:05,500
ว่าไง สุดยอดเลยใช่มั้ยล่ะ

323
00:19:07,541 --> 00:19:09,333
ฉันแพ้หิ่งห้อย

324
00:19:11,500 --> 00:19:14,500
แต่ไม่แพ้ดาวแน่ๆ

325
00:19:14,583 --> 00:19:17,750
แต่ฉันแพ้ความตายนะ นี่มันสูงเกินไปแล้ว

326
00:19:17,833 --> 00:19:19,166
แพ้การใช้ชีวิตมากกว่า

327
00:19:19,250 --> 00:19:21,208
- ว่าไงนะ
- ไม่มีอะไร

328
00:19:27,708 --> 00:19:30,708
เอาสิ ลองเอามือจุ่มนํ้าดู

329
00:19:30,791 --> 00:19:33,625
ฉลามจะได้เขมือบเหรอ บ้ารึเปล่า

330
00:19:33,708 --> 00:19:36,750
ไม่ได้บ้า แต่นายจะได้รู้
ว่าทะเลตอนกลางคืนเป็นยังไง

331
00:19:39,250 --> 00:19:42,000
นายรู้จักคําว่า "สนุก" ใช่มั้ย

332
00:19:42,083 --> 00:19:45,666
"สนุก" เป็นคําที่คนคิดขึ้นมา
เพื่อทําให้ความอันตรายน่าสนใจ

333
00:19:46,416 --> 00:19:49,458
ดูสิ ถ้าไม่มืดก็จุดพลุไม่ได้หรอก

334
00:19:49,541 --> 00:19:52,458
จริงๆ แล้วจะจุดตอนไหนก็ได้นะ

335
00:19:53,000 --> 00:19:55,666
คงงั้น แต่คงไร้ประโยชน์

336
00:19:55,750 --> 00:19:57,291
เพราะจะสวยก็ต้องมีความมืด

337
00:19:57,375 --> 00:19:59,166
นี่นายปิดตาอยู่เหรอ

338
00:19:59,250 --> 00:20:00,458
ฉันปกป้องจอประสาทตา

339
00:20:00,541 --> 00:20:03,041
- ไม่เอาน่า เปิดตาซะ
- ไม่!

340
00:20:03,125 --> 00:20:05,041
ปิดไว้ก็พลาดความสนุกหมดนะ

341
00:20:05,125 --> 00:20:06,125
ยังไงก็ไม่เปิด

342
00:20:06,208 --> 00:20:08,125
- เปิดเถอะน่า
- ไม่เปิด!

343
00:20:08,208 --> 00:20:10,083
ปิดไว้ก็ผิดจุดประสงค์ที่มาสิ

344
00:20:10,166 --> 00:20:13,166
- ไม่ใช่จุดประสงค์ฉัน
- มันดีสําหรับนายนะ

345
00:20:13,250 --> 00:20:15,291
เห็นมั้ยว่าไม่ปิดตาดีกว่าเยอะ

346
00:20:15,375 --> 00:20:17,791
เจ้าหนู เจ้าหนู!

347
00:20:20,208 --> 00:20:21,416
ไม่ต้องห่วง!

348
00:20:22,166 --> 00:20:24,875
- โอ้พระเจ้าๆ
- มันเป็นอุบัติเหตุน่ะ

349
00:20:24,958 --> 00:20:28,250
นายทําฉันตก ฉันตายได้เลยนะ
ฉันอยากกลับบ้านแล้ว

350
00:20:28,333 --> 00:20:30,833
ไม่ต้องห่วง ฉันพานายกลับแน่

351
00:20:30,916 --> 00:20:33,708
- อีกไม่นานหรอก
- แล้วเมื่อไรล่ะ

352
00:20:34,916 --> 00:20:36,958
โห ดูสิ! เห็นกลุ่มดาวจระเข้ด้วย

353
00:20:37,041 --> 00:20:39,375
ช่วงนี้ของปีกําลังสวยเลย

354
00:20:39,458 --> 00:20:43,125
นายจะพาฉันกลับบ้านเมื่อไร

355
00:20:43,208 --> 00:20:45,291
ถามดีนะ ชัดเจนมาก

356
00:20:45,375 --> 00:20:46,708
ภายใน 24 ชั่วโมง

357
00:20:46,791 --> 00:20:50,041
- กลับมาพูดเรื่องดาว...
- ยี่สิบสี่ชั่วโมงเหรอ

358
00:20:50,125 --> 00:20:53,375
ก็ช่วงเวลากลางวันกลางคืนมันเป็นแบบนั้น

359
00:20:53,458 --> 00:20:56,041
วงจรมันคือ 24 ชั่วโมง ฉันย้อนเวลาไม่ได้

360
00:20:56,125 --> 00:20:58,750
- ทําไมไม่ได้ล่ะ
- ฉันต้องไปต่อแล้ว

361
00:20:58,833 --> 00:21:01,875
แต่ถ้านายอยากเดินลุยป่าน่ากลัวกลับบ้าน

362
00:21:01,958 --> 00:21:05,291
- กลางดึกด้วยตัวเอง...
- เดี๋ยวก่อน

363
00:21:05,375 --> 00:21:08,583
ฉันเดินกลับเองไม่ได้
เพราะมันไกลเป็นร้อยๆ กิโลเมตรได้

364
00:21:08,666 --> 00:21:10,000
งั้นก็ตามนั้น

365
00:21:10,083 --> 00:21:12,916
ดูเหมือนว่ายังไงนายก็ต้องไปต่อกับฉัน

366
00:21:13,000 --> 00:21:18,166
แต่ต้องรัดเข็มขัดให้แน่นๆ นะ
เพราะงานนี้สติแตกได้เลย

367
00:21:18,250 --> 00:21:19,916
นี่นายปิดตาอีกแล้วเหรอ

368
00:21:20,000 --> 00:21:21,666
- ฉันไม่ตอบ
- เอาจริงสิ

369
00:21:21,750 --> 00:21:25,583
รู้มั้ยว่ามีคนเยอะแค่ไหนที่อยากเป็นนายตอนน
ี้

370
00:21:25,666 --> 00:21:27,083
- ศูนย์คนมั้ง
- เพียบเลย!

371
00:21:27,166 --> 00:21:28,875
คําตอบคือเพียบเลย

372
00:21:28,958 --> 00:21:31,250
เพราะฉันเป็นภูติยอดฮิตอมตะนิรันดร์กาล!

373
00:21:31,333 --> 00:21:34,083
นั่นคือสิ่งที่ฉันเป็น
เมื่อไม่มีภูติตนไหน

374
00:21:34,166 --> 00:21:37,041
ที่มีคนชื่นชอบมากไปกว่าฉัน

375
00:21:41,708 --> 00:21:44,791
อรุณสวัสดิ์นะ ทุกคน

376
00:21:49,625 --> 00:21:52,416
ตรงเวลาและงามตาเหมือนเดิม

377
00:22:00,666 --> 00:22:02,791
วันนี้จะอุณหภูมิ 24 องศาและมีแดด

378
00:22:02,875 --> 00:22:06,041
ความชื้นตํ่า ลมเย็นโชยจากทิศตะวันตก

379
00:22:07,791 --> 00:22:10,833
ดูแล้ววันนี้คงสนุกสดใส

380
00:22:10,916 --> 00:22:13,208
แต่จะว่าไปแล้วทุกวันก็เป็นแบบนี้

381
00:22:23,375 --> 00:22:24,875
ให้ตายสิ ชอบงานนี้จัง

382
00:22:40,333 --> 00:22:43,750
โอเค เราเริ่มแบบไม่น่าประทับใจเท่าไร

383
00:22:43,833 --> 00:22:46,791
เพราะฉันทํานายตกจนเกือบตาย

384
00:22:46,875 --> 00:22:49,791
แต่จะมัวคิดถึงมันไม่ได้
เพราะเรามีงานต้องทําเยอะ

385
00:22:49,875 --> 00:22:52,625
ซึ่งงานของฉันเป็นงานที่จําเป็นที่สุด

386
00:22:52,708 --> 00:22:55,666
ฉันต้องออกแรงทําทุกคํ่าคืน

387
00:22:55,750 --> 00:22:57,875
- ทําอะไรเหรอ
- ความมืดไง

388
00:22:57,958 --> 00:23:00,125
มันเป็นงานที่สําคัญที่สุดเลยนะ

389
00:23:00,208 --> 00:23:03,375
เพราะถ้าไม่มีความมืด
หลายอย่างก็ทําหน้าที่ไม่ได้

390
00:23:03,458 --> 00:23:05,000
หมายความว่าไง "หลายอย่าง"

391
00:23:05,583 --> 00:23:07,375
เหล่าภูติกลางคืนน่ะ

392
00:23:07,458 --> 00:23:09,083
เดี๋ยวก่อน มีอีกเยอะเลยเหรอ

393
00:23:09,166 --> 00:23:10,750
(ไฮเวย์คาเฟ่)

394
00:23:10,833 --> 00:23:13,291
ฉันเกทับ จะสู้รึเปล่า นอนไม่หลับ

395
00:23:13,375 --> 00:23:15,625
ฉันกําลังคิดอยู่ ฉันคิดตลอด เธอก็รู้

396
00:23:15,708 --> 00:23:20,375
ฉันหยุดสมองตัวเองไม่ได้ คิดๆๆ

397
00:23:21,291 --> 00:23:24,875
ให้ตายเถอะ ฉันขอหมอบ นายล่ะ เงียบจัง

398
00:23:24,958 --> 00:23:26,333
- ขอดู
- ขอดู

399
00:23:26,958 --> 00:23:28,000
เธอล่ะ หลับใหล

400
00:23:28,666 --> 00:23:29,750
ว่าไงนะ

401
00:23:31,750 --> 00:23:35,041
รอยัลฟลัชเหรอ สุดๆ ไปเลย

402
00:23:35,125 --> 00:23:36,416
ปั๊ด โธ่เอ๊ย

403
00:23:37,000 --> 00:23:39,583
ฮะ เกิดอะไรขึ้นเหรอ ฉันพลาดอะไรไป

404
00:23:39,666 --> 00:23:41,208
เธอชนะ

405
00:23:41,291 --> 00:23:45,041
เยี่ยมเลย ยินดีที่ได้ทําธุรกิจร่วมกันนะ

406
00:23:47,375 --> 00:23:48,541
เยี่ยม

407
00:23:48,625 --> 00:23:50,708
เดี๋ยวก่อน เราเข้ามาในนี้ทําไม

408
00:23:50,791 --> 00:23:52,416
ไอ้หนู ถึงเวลาเบรกไง

409
00:23:52,500 --> 00:23:55,291
ฉันกับภูติกลางคืนตนอื่นๆ
เบรกทุกๆ เขตเวลาใหม่

410
00:23:55,375 --> 00:23:57,708
พวกเราสนุก แล้วนายจะชอบพวกเรา

411
00:23:57,791 --> 00:23:59,666
- หวัดดี เป็นไงกันมั่ง
- ไง มืดมิด!

412
00:23:59,750 --> 00:24:01,416
ยินดีต้อนรับกลับนะ ฮะ

413
00:24:01,500 --> 00:24:03,375
คืนนี้ทํางานเยี่ยมมาก ทุกคน

414
00:24:03,458 --> 00:24:06,333
- นายพาเด็กมาด้วยเหรอ
- มืดมิดพาเด็กมา

415
00:24:06,416 --> 00:24:07,875
ไร้ความรับผิดชอบซะจริง

416
00:24:07,958 --> 00:24:09,000
เชื่อเขาเลยอะ

417
00:24:09,083 --> 00:24:10,125
บ้าไปแล้วรึเปล่า

418
00:24:10,208 --> 00:24:12,458
ฟังแล้วรู้สึกไม่ค่อยดีเลยนะ

419
00:24:12,541 --> 00:24:13,833
ฉันจัดการเอง

420
00:24:13,916 --> 00:24:17,666
โอไรออน ฉันขอแนะนํา
เพื่อนๆ ภูติกลางคืนตนอื่นๆ ให้รู้จักนะ

421
00:24:17,750 --> 00:24:22,416
หลับใหล เงียบจัง นอนไม่หลับ เสียงปริศนา

422
00:24:22,500 --> 00:24:27,791
แล้วก็เพื่อนที่มีความคิดสร้างสรรค์
และอารมณ์สุนทรีย์ที่สุดของเรา ฝันหวาน

423
00:24:28,250 --> 00:24:30,000
นายพาจอมโวยวายมาเหรอ

424
00:24:30,083 --> 00:24:32,000
เด็กที่กลัวไปหมดทุกอย่างเนี่ยนะ

425
00:24:32,083 --> 00:24:35,500
นี่เป็นความพยายามครั้งล่าสุด
ที่จะบอกโลกว่านายไม่เลวร้ายเหรอ

426
00:24:36,375 --> 00:24:39,250
ช่วยเด็กส่งเดชเพื่อทําให้ตัวเองรู้สึกดีขึ้น

427
00:24:39,333 --> 00:24:41,333
ไม่ได้เป็นหนึ่งในหน้าที่ของพวกเรา

428
00:24:41,833 --> 00:24:43,458
เป็นความจริงที่โหดร้ายจัง

429
00:24:43,541 --> 00:24:46,083
นายรู้มั้ยว่าอาจมี
เรื่องผิดพลาดได้มากแค่ไหน

430
00:24:46,166 --> 00:24:48,125
ถ้าเด็กเกิดสติแตกจนทําให้นายล่าช้า

431
00:24:48,208 --> 00:24:51,208
จนทําให้ใครคนนั้นไล่ตามนายทัน
แล้วก็เผาผลาญนาย

432
00:24:51,291 --> 00:24:53,500
จนคอนเซ็ปต์ของความมืดต้องจบสิ้นลง

433
00:24:53,583 --> 00:24:57,958
และทําให้ความเป็นไปของจักรวาล
ถูกเปลี่ยนไปจนแก้ไขไม่ได้ล่ะ

434
00:24:58,041 --> 00:25:00,916
- เลวร้ายขนาดนั้นเลยเหรอ
- เป็นไปได้ยาก

435
00:25:01,000 --> 00:25:04,000
เอาล่ะ พอกันทีกับเรื่องไร้สาระ

436
00:25:04,083 --> 00:25:08,708
ขอโทษนะ พ่อหนุ่ม
แต่จริงๆ แล้วมืดมิดไม่ควรพาเธอมาที่นี่

437
00:25:08,791 --> 00:25:12,375
เพราะฉะนั้นเธอจะต้องหาทาง
กลับบ้านด้วยตัวเอง โอเคนะ

438
00:25:12,458 --> 00:25:15,083
เอาละ ทุกคน หมดเวลาพักแล้ว

439
00:25:15,166 --> 00:25:17,416
พวกเราบางคนมีงานต้องทํา

440
00:25:23,333 --> 00:25:24,250
เดี๋ยวก่อน

441
00:25:24,333 --> 00:25:26,208
คืนเดียวเปลี่ยนทุกอย่างได้เลยนะ

442
00:25:27,458 --> 00:25:29,291
ฉันมีเวลากับเด็กคนนี้ 24 ชม.

443
00:25:29,375 --> 00:25:32,916
เราช่วยให้เขาเลิกกลัวความมืดได้
เขาก็จะหยุดตะโกนตอนกลางคืน

444
00:25:33,000 --> 00:25:35,750
แล้วความวุ่นวาย
เกี่ยวกับงานของเธอก็จะหมดไป

445
00:25:38,250 --> 00:25:40,416
ก็ได้

446
00:25:40,500 --> 00:25:43,083
แต่อย่าให้เขามาวุ่นวายกับฉันละกัน

447
00:25:43,666 --> 00:25:47,625
ได้เลย ไม่มีปัญหา เขาไม่วุ่นวายกับเธอแน่

448
00:26:13,708 --> 00:26:16,291
- นายพูดจริงเหรอ
- เรื่องอะไร

449
00:26:16,375 --> 00:26:19,708
นายคิดว่าจะทําให้ฉัน
เลิกกลัวทุกอย่างได้ในคืนเดียวเหรอ

450
00:26:21,041 --> 00:26:23,375
คืนเดียวเปลี่ยนทุกอย่างได้นะ

451
00:26:23,458 --> 00:26:26,541
- เฮ้ นั่นแสงอะไรน่ะ
- แสงไหน ฉันไม่เห็นแสงอะไรเลย

452
00:26:26,625 --> 00:26:29,000
แสงข้างหลังนายที่นายบังไม่ให้ฉันเห็น

453
00:26:29,083 --> 00:26:32,166
ฉันพยายามบังเหรอ พูดจาเลอะเทอะสิ้นดี

454
00:26:41,166 --> 00:26:43,458
อย่าไปใกล้นักสิ ฉันว่าพวกเขาไม่ชอบฉัน

455
00:26:43,541 --> 00:26:46,291
ตลกน่า นายเนี่ยน่าชื่นชอบที่สุดแล้ว

456
00:26:46,375 --> 00:26:49,500
พวกเขาบอกว่าฉันเป็นศัตรู
และฉันทําให้งานพวกเขายุ่งยาก

457
00:26:49,583 --> 00:26:52,666
ฉันยอมรับว่าพวกเขาพูดจาไม่น่าประทับใจนัก

458
00:26:52,750 --> 00:26:54,916
แต่รอนายเห็นพวกเขาทํางานกันก่อน

459
00:26:55,000 --> 00:26:58,750
น่าทึ่งสุดๆ แล้วก็ไม่น่ากลัวสักนิดเดียว

460
00:26:58,833 --> 00:27:02,083
ใช่แล้ว หลับใหลมีหน้าที่ทําให้แน่ใจ

461
00:27:02,166 --> 00:27:04,500
ว่าสิ่งมีชีวิตบนโลกนอนหลับตอนกลางคืน

462
00:27:04,583 --> 00:27:06,791
เธอกําลังทําให้ทุกอย่างนอนหลับเหรอ

463
00:27:06,875 --> 00:27:10,375
ใช่แล้ว นายต้องดูเธอทํางานก่อน น่าทึ่งสุดๆ

464
00:27:15,833 --> 00:27:18,000
- อะไรนะ
- ไม่ต้องห่วง เธอเป็นมืออาชีพ

465
00:27:18,083 --> 00:27:19,333
นั่นคือหมอนมหัศจรรย์

466
00:27:27,916 --> 00:27:31,041
เทียบกับควินัวจากหม้อทอดไร้น้ํามันของเราสิ

467
00:27:31,125 --> 00:27:32,500
ฉันชอบควินัว เยี่ยมเลย!

468
00:27:32,583 --> 00:27:35,708
ให้ตายสิ หวังว่านั่นเป็นยาสลบมหัศจรรย์นะ

469
00:27:36,416 --> 00:27:38,750
ถูกต้องเลย... มหัศจรรย์

470
00:27:38,833 --> 00:27:43,041
สัตว์ที่ไม่ยอมหลับเหล่านี้จะเดินไกลกว่า
4,800 กม.ในหลายๆ ฤดูกาลที่จะมาถึง

471
00:27:47,000 --> 00:27:49,916
น่ารักน่าชังจังนะ เจ้าหนูน้อย

472
00:27:51,958 --> 00:27:52,916
(ค้อนหลับใหล)

473
00:27:53,000 --> 00:27:55,958
หยุดนะ! อย่า!

474
00:27:58,041 --> 00:28:01,125
มืดมิด! ขอร้องนะ
นายจะปล่อยให้เด็กคนนี้โวยวาย

475
00:28:01,208 --> 00:28:04,583
- ระหว่างที่ฉันทํางานไม่ได้
- สิ่งที่เธอทําไม่โอเคเลยนะ

476
00:28:04,666 --> 00:28:07,750
เอาหมอนปิดจมูกเอย ใช้ยาสลบเอย
แถมยังจะใช้ค้อนด้วย

477
00:28:07,833 --> 00:28:10,291
นี่ยังไม่พูดถึงสุขอนามัยของการจูบอีกนะ

478
00:28:10,375 --> 00:28:13,291
ฟังนะ ฉันทํางานนี้มาหลายพันปีแล้ว

479
00:28:13,375 --> 00:28:15,750
ฉันรู้ดีว่ากําลังทําอะไรอยู่

480
00:28:15,833 --> 00:28:17,541
แล้วริมฝีปากฉันก็สะอาดด้วย

481
00:28:20,416 --> 00:28:21,791
สะอาดหมดจด

482
00:28:22,416 --> 00:28:24,958
ขอบใจนะที่ให้เราดูว่าเธอทํางานยังไง

483
00:28:26,125 --> 00:28:29,083
ฉันคงจะนอนไม่หลับอีกต่อไปแล้ว

484
00:28:29,166 --> 00:28:30,000
งั้นสินะ

485
00:28:30,083 --> 00:28:34,708
งั้นถ้านายจะตาค้างทั้งคืน
ฉันก็มีภูติที่เหมาะสําหรับนาย

486
00:28:36,958 --> 00:28:40,250
นอนไม่หลับเป็นนักเลียนเสียงที่เก่งที่สุด

487
00:28:40,333 --> 00:28:43,041
เขาทําให้ตัวเองเสียงเหมือนคนที่เขาต้องจัดกา
ร

488
00:28:43,125 --> 00:28:46,250
แล้วก็กระซิบเรื่องน่ากังวลใจที่หูของคนพวกน
ั้น

489
00:28:46,333 --> 00:28:48,166
นั่นเรียกว่างานเหรอ

490
00:28:48,250 --> 00:28:51,291
โอ้โฮ น่าคบนายเป็นเพื่อนจริงๆ นะเนี่ย

491
00:28:51,375 --> 00:28:54,291
- ไม่เลยนะ
- เออสิ เห็นอยู่ชัดๆ

492
00:28:54,375 --> 00:28:56,791
ทีนี้ก็ดูมือโปรทํางาน

493
00:28:59,833 --> 00:29:01,500
นี่แหละนอนไม่หลับ

494
00:29:02,625 --> 00:29:05,833
ทําไมฉันพูดกับมิเชลแบบนั้นนะ
เธอต้องคิดว่าฉันงี่เง่าแน่ๆ

495
00:29:08,583 --> 00:29:10,416
งานนี้ฉันโดนไล่ออกชัวร์

496
00:29:13,750 --> 00:29:16,291
ฉันทํางานส่งไม่ทันกําหนดแน่ๆ

497
00:29:16,375 --> 00:29:18,416
หลับเป็นตายเลยแฮะ

498
00:29:18,500 --> 00:29:21,166
งั้นก็ต้องใช้ไม้ตายซะแล้ว

499
00:29:21,250 --> 00:29:22,916
(เรื่องงี่เง่าที่ฉันพูดตอนเกรดสี่)

500
00:29:23,791 --> 00:29:28,208
- ใครบอกได้ว่าเมืองหลวงเดลาแวร์ชื่ออะไร
- ชื่อเมืองดีไง

501
00:29:29,125 --> 00:29:34,041
- ใครบอกได้ว่าเมืองหลวงเดลาแวร์ชื่ออะไร
- ชื่อเมืองดีไง

502
00:29:34,125 --> 00:29:37,083
ทุกคืนที่ฉันนอนไม่หลับ
ก็เพราะเขาเหรอ สุดจะ...

503
00:29:37,166 --> 00:29:40,041
ช้าก่อน คิดว่าฉันเป็นคนทําแบบนั้นกับนายเหรอ

504
00:29:40,125 --> 00:29:44,750
ไม่ใช่หรอกนะ ฉันเป็นแค่โทรโข่ง
ความคิดมันอยู่ในสมองของพวกเขาอยู่แล้ว

505
00:29:44,833 --> 00:29:47,791
เลิกพาเจ้าเด็กคนนี้
ตามดูฉันได้แล้ว มืดมิด โอเคมั้ย

506
00:29:47,875 --> 00:29:49,833
ชอบตัดสินคนอื่นตลอด

507
00:29:51,333 --> 00:29:53,875
ฉันไม่ได้ตัดสินซะหน่อย ใช่มั้ย

508
00:29:54,791 --> 00:29:57,166
แล้วก็ได้เวลาไปต่อ

509
00:30:00,541 --> 00:30:05,708
แน่นอนว่าพวกเราทํางานไม่ได้
ถ้าไม่มีเงียบจังคอยช่วย

510
00:30:37,250 --> 00:30:38,750
เงียบเกินไป!

511
00:30:38,833 --> 00:30:41,875
- เกินไป... เกินไป... เกินไป...
- หยุดเห่าได้แล้ว

512
00:30:46,666 --> 00:30:49,541
เราบอกนายแล้วว่า
เด็กนี่จะทําทุกอย่างพังหมด แล้วก็จริง

513
00:30:49,625 --> 00:30:51,375
และฉันไม่ใช่พี่เลี้ยงเด็กที่แสนดีหรอกนะ

514
00:30:51,458 --> 00:30:53,750
ฉันต้องการสมาธิในการทํางาน

515
00:30:53,833 --> 00:30:56,250
ฉันยอมให้เด็กคนนี้มาขัดขวาง
และทําทุกอย่างพังไม่ได้

516
00:30:56,333 --> 00:30:58,250
รีบพาเขาไปจากที่นี่ ฉันจะได้กลับไปทํางาน

517
00:30:58,333 --> 00:30:59,791
และมีสมาธิในการทํางาน

518
00:30:59,875 --> 00:31:00,791
โอเค เข้าใจละ

519
00:31:02,125 --> 00:31:04,625
เธอพูดว่าไงเหรอ พูดถึงฉันรึเปล่า

520
00:31:05,333 --> 00:31:07,625
ฉันจะพูดตามตรงนะ

521
00:31:08,416 --> 00:31:12,166
ฉันไม่เคยรู้เลยว่าเธอพูดอะไร
แต่ดูเหมือนจะโกรธอยู่นะ

522
00:31:12,750 --> 00:31:15,458
เสียงปริศนา ไปทางนี้กันเลย

523
00:31:17,625 --> 00:31:19,083
เฮ้ ว่าไง

524
00:31:19,875 --> 00:31:23,708
รู้สึกว่าบรรยากาศแบบนี้
ต้องใช้เสียงกรอบแกรบ

525
00:31:23,791 --> 00:31:26,875
พร้อมกับเสียงขูดเบาๆ

526
00:31:28,541 --> 00:31:31,666
เสียงอะไรน่ะ
แม่ฮะ พ่อฮะ ผมได้ยินเสียงอะไรไม่รู้

527
00:31:31,750 --> 00:31:35,750
เยี่ยมไปเลย ได้ผลดีเกินคาด

528
00:31:35,833 --> 00:31:37,083
นี่มันไม่ถูกต้องเลยนะ

529
00:31:37,166 --> 00:31:40,208
- ไม่เป็นไรนะ เจ้าหนู มันไม่ใช่...
- หยุดเลยนะ อย่า...

530
00:31:41,250 --> 00:31:43,708
นายกําลังทําให้ธรรมชาติเสียสมดุล

531
00:31:43,791 --> 00:31:47,291
นายอาจจะไม่เข้าใจนะ
แต่เรากําลังทํางานสําคัญกันอยู่

532
00:31:47,375 --> 00:31:48,875
ถ้ามองในมุมของเด็ก

533
00:31:48,958 --> 00:31:53,333
งานของเธอก็ต้องหลบๆ ซ่อนๆ
แล้วก็ทําให้เด็กๆ ตกใจนะ

534
00:31:53,833 --> 00:31:56,708
ฉันไม่จําเป็นต้องอธิบายอะไร
ให้เธอสองคนฟัง

535
00:31:56,791 --> 00:31:59,708
ความจริงก็คือการมีอยู่ของเขากําลังทําลาย

536
00:31:59,791 --> 00:32:02,583
สมดุลของจักรวาลนี้ เราต่างก็รู้ดี

537
00:32:04,166 --> 00:32:08,000
อย่าไปสนใจเธอเลย
เธอเหน็บแนมเก่งแต่จริงๆ ไม่มีพิษภัย

538
00:32:08,083 --> 00:32:10,750
ทีนี้ก็มาถึงคนสุดท้ายที่พิเศษสุด

539
00:32:10,833 --> 00:32:13,541
พร้อมแล้วก็จับให้แน่นๆ นะ

540
00:32:17,416 --> 00:32:19,208
อยู่นั่นไง

541
00:32:19,291 --> 00:32:20,875
ที่เป็นสีๆ น่ะเหรอ

542
00:32:20,958 --> 00:32:23,250
ใช่ ฝันกําลังทําหน้าที่ของเธอ

543
00:32:23,333 --> 00:32:26,750
ถ้าเห็นผลงานเธอแล้ว
นายยังไม่เข้าใจคุณค่าของเวลากลางคืน

544
00:32:26,833 --> 00:32:29,791
- นายก็คงจะไม่มีวันเข้าใจ
- เห็นผลงานเธอเหรอ

545
00:32:44,125 --> 00:32:47,833
เบาๆ หน่อย เธอกําลังทํางานอยู่

546
00:32:47,916 --> 00:32:53,083
เอาล่ะ จิตใต้สํานึกของเธอ
กําลังคิดเรื่องอะไรอยู่นะ ไอรีน

547
00:32:54,000 --> 00:32:57,500
โอเค กังวลเรื่องงานหนักเลย

548
00:32:57,583 --> 00:32:59,583
พรุ่งนี้ต้องพรีเซนต์งานชิ้นใหญ่

549
00:33:00,708 --> 00:33:02,875
ผมไม่คิดว่าคุณจะทํางานนี้ได้นะ ไอรีน

550
00:33:02,958 --> 00:33:05,250
ต้องทําให้หัวหน้าประทับใจ ได้เลย

551
00:33:05,333 --> 00:33:09,125
อ๋อ แล้วลูกสาวก็เจอแมวจรจัด
เลยอยากจะเอาไว้เลี้ยง

552
00:33:09,208 --> 00:33:10,708
แม่คะ เราเลี้ยงมันได้มั้ย

553
00:33:11,625 --> 00:33:16,791
วัตถุดิบดีๆ ทั้งนั้นเลยนะ
ทีนี้ก็มาจัดการกันเลย

554
00:33:16,875 --> 00:33:17,875
(พนักงานดีเด่นของเดือน)

555
00:33:17,958 --> 00:33:20,708
เธอพรีเซนต์งานอย่างมั่นอกมั่นใจ

556
00:33:20,791 --> 00:33:24,166
ถ้าเรานําขดลวดจากตัวหมุนลานกลับมาใช้

557
00:33:24,250 --> 00:33:27,708
เราก็จะลดต้นทุนการผลิตลงได้ถึง 30%

558
00:33:29,541 --> 00:33:31,916
ทุกคนชอบกันหมด

559
00:33:35,791 --> 00:33:38,958
ไอรีน! ไอรีน!

560
00:33:39,041 --> 00:33:41,583
(ไอรีน)

561
00:33:43,958 --> 00:33:46,583
ผมคิดว่าคุณสมควรได้รับตําแหน่งนี้นะ ไอรีน

562
00:33:48,208 --> 00:33:51,166
พนักงานที่เก่งที่สุดในโลกเหรอ

563
00:33:51,250 --> 00:33:52,375
แม่คะ!

564
00:33:54,208 --> 00:33:56,333
แม่เป็นแม่ที่ดีที่สุดในโลกเลย

565
00:33:56,916 --> 00:33:59,083
นั่นเป็นการพรีเซนต์งานที่ยอดมาก ไอรีน

566
00:34:00,375 --> 00:34:02,583
ต้องได้เลื่อนตําแหน่งอย่างแน่นอน

567
00:34:02,666 --> 00:34:04,875
แม่คะ เราเลี้ยงมันได้ใช่มั้ยคะ

568
00:34:05,916 --> 00:34:07,625
ได้สิจ๊ะลูก

569
00:34:08,666 --> 00:34:10,208
เรารักคุณนะ ไอรีน

570
00:34:10,291 --> 00:34:14,000
สุดยอด เธอเก่งใช่มั้ย นายทึ่งสินะ ใช่มั้ย

571
00:34:14,708 --> 00:34:16,458
ใช่ เธอเก่งไม่เบาเลย

572
00:34:16,541 --> 00:34:17,541
บอกแล้วไง

573
00:34:17,625 --> 00:34:21,541
มันทําให้ฉันนึกถึงความฝันของฉัน
ที่ฉันต้องพรีเซนต์ต่อหน้าเพื่อนๆ

574
00:34:21,625 --> 00:34:23,500
แต่แทนที่จะเชียร์ ทุกคนกลับโห่ฉัน

575
00:34:23,583 --> 00:34:27,541
แต่สิ่งที่แปลกที่สุดก็คือ
ห้องเรียนของฉันเป็นคลินิกทําฟัน

576
00:34:31,666 --> 00:34:34,458
อะไรเนี่ย ฉันไม่ได้สั่งให้เป็นแบบนี้นะ

577
00:34:34,541 --> 00:34:37,541
- มันเป็นความบังเอิญใช่มั้ย
- น่าจะใช่นะ

578
00:34:37,625 --> 00:34:39,958
คงงั้นนะ เพราะถ้าฉันพูดอะไรเรื่อยเปื่อย

579
00:34:40,041 --> 00:34:42,250
อย่างเช่น ไม่รู้สิ "แตงกวาปีศาจ"...

580
00:34:43,833 --> 00:34:47,291
หวัดดี ไอรีน ได้เวลาตรวจฟันประจําปีแล้วนะ

581
00:34:52,500 --> 00:34:55,083
นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย

582
00:34:55,166 --> 00:34:56,708
มืดมิด

583
00:34:56,791 --> 00:35:00,541
ไม่ได้นะ มันเกินไปแล้ว
ไหนบอกจะไม่ให้เขามาวุ่นวายกับงานฉันไง

584
00:35:00,625 --> 00:35:02,250
ฉันอยากให้เขาได้แรงดลใจน่ะ

585
00:35:02,333 --> 00:35:04,166
งานของเธอเป็นแรงดลใจที่ดีที่สุด

586
00:35:04,250 --> 00:35:07,083
- ในเหล่าภูติกลางคืนแล้ว
- ขอโทษเรื่องแตงกวาปีศาจนะ

587
00:35:08,125 --> 00:35:09,000
ปกติแล้วน่ะนะ

588
00:35:10,333 --> 00:35:13,541
หยุดเลย ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว

589
00:35:13,625 --> 00:35:16,583
การสร้างความฝันเป็นศิลปะที่ละเอียดอ่อน

590
00:35:16,666 --> 00:35:21,958
ซึ่งแปลว่าสิ่งที่นายพูดหรือคิด
อาจส่งผลถึงความฝันได้

591
00:35:22,041 --> 00:35:24,916
- เข้าใจมั้ย
- สิ่งที่คิดด้วยเหรอ

592
00:35:26,333 --> 00:35:28,083
นายคิดถึงเรื่องน่ากลัวใช่มั้ย

593
00:35:28,166 --> 00:35:32,125
- ว่าไงนะ คิดถึงอะไร
- แค่เด็กที่โรงเรียนน่ะ

594
00:35:36,375 --> 00:35:37,583
ใครนะ

595
00:35:39,750 --> 00:35:41,583
ริชชี่ พานีชี่

596
00:35:43,166 --> 00:35:44,500
วิ่ง!

597
00:35:54,083 --> 00:35:56,291
นายโดน "ยิบ" แล้ว

598
00:35:56,708 --> 00:35:58,916
มันต้องออกเสียงว่า "ยึด"

599
00:35:59,833 --> 00:36:02,125
โอไรออนขี้แย

600
00:36:02,208 --> 00:36:06,041
โอไรออนขี้แย! โอไรออนขี้แย!

601
00:36:10,541 --> 00:36:13,708
เคยลงไปเล่นในชักโครกรึเปล่า โอไรออน

602
00:36:15,166 --> 00:36:17,875
เขาคงจะไม่เจ็บจริงหรอกนะ ใช่มั้ย

603
00:36:17,958 --> 00:36:20,666
ในฝันไม่มีการเจ็บจริง

604
00:36:20,750 --> 00:36:23,500
- ค่อยโล่งอกหน่อย
- นอกจากว่าเขาตาย

605
00:36:23,583 --> 00:36:25,833
- เขาก็จะตายในชีวิตจริงด้วย
- ว่าไงนะ

606
00:36:25,916 --> 00:36:29,666
นายต้องรีบออกมานะ ไม่งั้นจบไม่สวยแน่ๆ

607
00:36:29,750 --> 00:36:31,416
ฉันรู้แล้ว

608
00:36:32,166 --> 00:36:33,041
เหอ

609
00:36:34,333 --> 00:36:37,875
เร็วสิ โอไรออน
คิดหาทางให้เราออกไปจากที่นี่เร็ว

610
00:36:37,958 --> 00:36:39,708
เร็วเข้าสิ คิดๆๆ

611
00:36:39,791 --> 00:36:41,750
เดี๋ยวก่อน หน้า 14 ในสมุดวาดรูป

612
00:36:41,833 --> 00:36:44,416
ทําส้วมตันแล้วน้ําท่วมโรงเรียน

613
00:36:46,125 --> 00:36:47,000
เหอ

614
00:37:06,500 --> 00:37:07,958
ไม่นะ!

615
00:37:10,625 --> 00:37:11,666
เจ้าหนู!

616
00:37:18,083 --> 00:37:19,666
แข็งใจไว้นะ โอไรออน

617
00:37:30,541 --> 00:37:33,000
นั่นมันอะไรน่ะ

618
00:37:33,083 --> 00:37:36,875
นายนี่จิตไม่ปกติ
หรือไม่ก็จินตนาการสูงมากเลยนะ

619
00:37:36,958 --> 00:37:39,083
นายนั่นแหละโชคดีมาก

620
00:37:40,000 --> 00:37:42,125
มันอาจกลายเป็นความหายนะได้เลยนะ

621
00:37:48,041 --> 00:37:50,416
แต่มันไม่ใช่ความหายนะ รู้มั้ยเพราะอะไร

622
00:37:50,500 --> 00:37:54,916
เพราะนายเผชิญหน้ากับความกลัวของตัวเอง
แล้วก็โชว์ให้มันรู้ว่าใครเป็นใคร

623
00:37:55,916 --> 00:37:57,500
โอเค ฉันพูดใหม่ก็ได้

624
00:37:57,583 --> 00:38:00,916
รู้มั้ยว่าต้องทําไง
เอามือมาทําแบบนี้แล้วเราก็...

625
00:38:01,000 --> 00:38:04,708
ฉันคิดไปเอง
หรือว่าฉันตื่นเต้นมากกว่านายนะ

626
00:38:05,291 --> 00:38:07,791
ฉันไม่ได้เอาชนะอะไรได้ทั้งนั้น

627
00:38:07,875 --> 00:38:10,791
แต่ฉันเห็นกับตาเลยนะ

628
00:38:10,875 --> 00:38:14,125
ที่นายเห็นคือฉันกลัวแล้วก็พยายามจะไม่ตาย

629
00:38:14,208 --> 00:38:15,458
พอนายพูดแบบนั้นแล้ว

630
00:38:15,541 --> 00:38:18,625
ก็พอจะเห็นภาพการดิ้นรน
เพื่อเอาชีวิตรอดจริงๆ ด้วย

631
00:38:18,708 --> 00:38:20,958
แต่มันก็ไม่ทําให้น่าประทับใจน้อยลงนะ

632
00:38:21,041 --> 00:38:23,041
มืดมิด นายไม่ได้ฟังฉันรึไง

633
00:38:23,125 --> 00:38:26,208
ฉันไม่ได้เอาชนะความกลัวของตัวเอง
ฉันยังกลัวทุกอย่างอยู่

634
00:38:26,291 --> 00:38:29,666
นายคิดผิดแล้ว ฉันพิสูจน์ให้ดูก็ได้

635
00:38:29,750 --> 00:38:32,916
- ฉันไม่เชื่อว่าจะทําได้
- งั้นเหรอ พ่อหนุ่มสมองใส

636
00:38:33,000 --> 00:38:35,333
งั้นลองดูนี่

637
00:38:35,416 --> 00:38:38,125
นายไม่กลัวฉันแล้ว

638
00:38:40,875 --> 00:38:42,583
ใช่มั้ย

639
00:38:43,166 --> 00:38:46,666
ฉันไม่กลัวนาย

640
00:38:46,750 --> 00:38:48,000
เห็นมั้ย

641
00:38:48,083 --> 00:38:49,916
อย่างที่ฉันพูดไง

642
00:38:56,291 --> 00:38:59,875
รู้นะ ลูกสาวฉันต้องชอบแน่ๆ
ที่เรากลายเป็นเพื่อนกัน

643
00:38:59,958 --> 00:39:01,958
ฉันรู้ว่าวันนึงนายจะต้องชอบฉัน

644
00:39:02,041 --> 00:39:04,375
เดี๋ยวนะ นายยังเด็กเกินไปที่จะมีลูกสาว

645
00:39:04,458 --> 00:39:06,166
ลูกสาวในอนาคต

646
00:39:06,250 --> 00:39:08,166
นายนี่เพี้ยนดีจริงๆ

647
00:39:08,250 --> 00:39:09,125
เดี๋ยวก่อน

648
00:39:09,208 --> 00:39:12,958
พ่อกําลังพูดว่าพ่อเห็นอนาคตตัวเอง
ตั้งแต่ตอนเป็นเด็กเหรอคะ

649
00:39:13,041 --> 00:39:16,458
คงงั้น ไม่รู้สิ พ่อเล่าเรื่องแบบด้นสดน่ะ

650
00:39:16,541 --> 00:39:19,708
- มันเป็นความคิดที่ไม่ดีเหรอ
- ไม่ค่ะ หนูก็ไม่รู้

651
00:39:19,791 --> 00:39:21,125
จริงๆ เรื่องนี้ดีนะคะ

652
00:39:21,208 --> 00:39:23,416
หนูชอบที่พอให้สว่างเป็นตัวละครด้วย

653
00:39:23,500 --> 00:39:26,375
เขาจะกลับมาอีกรึเปล่าคะ
หรือว่าแค่เป็นดารารับเชิญ

654
00:39:26,458 --> 00:39:30,375
ก็เป็นไปได้ แต่อย่างที่พ่อบอก
พ่อเล่าแบบด้นสดน่ะ

655
00:39:30,458 --> 00:39:33,375
หนูไม่รู้ว่าพ่อแต่งเรื่องเยอะแยะแบบนี้ได้ไ
ง

656
00:39:33,458 --> 00:39:35,833
ลูกก็แต่งเรื่องแบบนี้ได้นะ

657
00:39:35,916 --> 00:39:39,375
ไม่ได้หรอกค่ะ มันเยอะเกินไป

658
00:39:39,458 --> 00:39:42,833
พ่อได้ท่องเที่ยวรอบโลกกับภูติกลางคืน

659
00:39:42,916 --> 00:39:45,208
แล้วตอนนี้พ่อก็คาดเดาอนาคตได้ด้วย

660
00:39:46,041 --> 00:39:48,875
- แต่งเติมจนเวอร์เหรอ
- หนูไม่รู้ว่ามันแปลว่าอะไร

661
00:39:48,958 --> 00:39:52,083
- ก็แบบที่ลูกพูดนั่นแหละ
- อ๋อ งั้นก็ใช่เลยค่ะ

662
00:39:52,791 --> 00:39:54,375
ลูกพูดถูกนะ

663
00:39:54,458 --> 00:39:57,458
พ่อต้องตัดส่วนที่พ่อ
"คาดเดาอนาคตได้" ออกไป

664
00:39:57,541 --> 00:40:00,166
ไม่มีการคาดเดาจากพ่อที่เป็นโอไรออนวัยเด็ก

665
00:40:00,250 --> 00:40:03,875
แน่ใจเหรอคะ
จริงๆ แล้วมันเจ๋งแล้วก็ตลกดี

666
00:40:03,958 --> 00:40:05,208
แน่ใจ ไม่มีแล้ว

667
00:40:05,291 --> 00:40:06,125
โอเค

668
00:40:06,916 --> 00:40:08,166
พ่อลืมแล้ว ถึงไหนแล้ว

669
00:40:08,250 --> 00:40:10,291
พ่อเหาะอยู่กับมืดมิดตอนกลางคืน

670
00:40:10,375 --> 00:40:13,833
ใช่สิ แล้วมืดมิดกับพ่อ
ก็เหาะกันตอนกลางคืนอีกครั้ง

671
00:40:13,916 --> 00:40:16,375
แต่คราวนี้ไม่เหมือนครั้งก่อนๆ

672
00:40:19,958 --> 00:40:23,791
ถูกของนายจริงๆ ด้วย
มองเห็นรอยย่นบนหน้าดาราหมดเลย

673
00:40:23,875 --> 00:40:26,333
เหมือนรอยวงแหวนในท่อนซุง

674
00:40:51,041 --> 00:40:53,583
รู้สึกว่ามันจะดูเหมือนเข็มขัดนะ

675
00:40:53,666 --> 00:40:58,250
รู้มั้ยว่าฉันคิดว่ามันคล้ายอะไร
หุ่นยนต์รอคนมากอด

676
00:41:15,583 --> 00:41:17,458
นั่นกลิ่นแก๊สรึเปล่า

677
00:41:17,541 --> 00:41:19,958
ฉันปิดเตาอบแล้วหรือยังนะ

678
00:41:20,583 --> 00:41:22,583
ไม่ได้ผลเลยแฮะ

679
00:41:22,666 --> 00:41:25,375
โอเค ไหนดูซิว่าใช้เทปตลับไหนดี เทปตลับ...

680
00:41:25,833 --> 00:41:27,958
- สวัสดี
- ฉันบอกไว้ว่ายังไง เจ้าหนู

681
00:41:28,041 --> 00:41:30,500
- ถ้าชีวิตเป็นอุบัติเหตุแห่งจักรวาลล่ะ...
- ไม่นะ

682
00:41:30,583 --> 00:41:33,541
- และการดํารงชีวิตของฉันไม่มีความหมายล่ะ
- เดี๋ยวก่อน ไม่นะ

683
00:41:33,625 --> 00:41:34,833
แม่จ๋า!

684
00:41:35,750 --> 00:41:38,708
พอกันที ฉันต้องกลับไปบําบัดซะแล้ว

685
00:41:38,791 --> 00:41:42,041
ว้าว เจ้าหนู ลึกล้ํามาก

686
00:42:06,416 --> 00:42:09,083
- นั่นเสียงอะไรน่ะ
- ฉันก็ได้ยินเหมือนกัน

687
00:42:33,291 --> 00:42:36,666
รู้มั้ยว่าผมต้องจ่ายคุณชั่วโมงละเท่าไร
หัดรอบ้าง โอเคมั้ย

688
00:43:16,458 --> 00:43:18,458
แม่ฮะ! แม่!

689
00:43:19,750 --> 00:43:21,916
ลูกรัก เป็นอะไรเหรอลูก

690
00:43:22,000 --> 00:43:23,541
ผมกลัว

691
00:43:23,625 --> 00:43:26,208
ผมเกลียดความมืดจังเลย

692
00:43:41,708 --> 00:43:45,416
มาเลย ทุกคน ฉันได้ยินว่า
ชาที่นี่รสชาติเยี่ยมมาก

693
00:44:09,875 --> 00:44:13,041
เฮ้ มืดมิด ขอบใจนะ

694
00:44:13,125 --> 00:44:14,666
เรื่องอะไร

695
00:44:14,750 --> 00:44:16,750
เรื่องนี้ไง

696
00:44:16,833 --> 00:44:20,333
ทําให้ฉันรู้ว่าตอนกลางคืน
มันมีอะไรมากกว่าความมืด

697
00:44:21,166 --> 00:44:23,708
อ๋อ ไม่เป็นไร

698
00:44:27,208 --> 00:44:30,208
เจ้าเด็กน้อยนั่น อย่าไปสนใจเลยนะ

699
00:44:30,291 --> 00:44:32,083
เขาไม่รู้ว่าตัวเองกําลังพูดอะไร

700
00:44:33,000 --> 00:44:35,375
- หรือเขาอาจจะรู้
- ไม่รู้หรอก

701
00:44:35,458 --> 00:44:37,375
ฉันก็เคยเป็นแบบนั้น จําได้มั้ย

702
00:44:38,208 --> 00:44:40,083
เขาแค่กลัวน่ะ

703
00:44:40,583 --> 00:44:44,375
ใช่ ฉันเองก็รู้ว่าเวลากลัวแล้วเป็นไง

704
00:44:45,083 --> 00:44:48,458
นายเหรอ นายจะไปกลัวอะไร

705
00:44:48,541 --> 00:44:51,375
กลัวว่าทุกคนจะพูดถูกเรื่องฉันน่ะสิ

706
00:44:51,458 --> 00:44:56,875
ว่าฉันไม่ใช่ภูติที่ดี
แล้วฉันก็น่ากลัวอย่างที่ใครๆ พูดกัน

707
00:44:58,375 --> 00:45:02,750
นี่มืดมิด นายจําได้มั้ยที่นายเคยบอกฉัน
ว่าจริงๆ แล้วนายนิสัยดีน่ะ

708
00:45:02,833 --> 00:45:06,250
- แต่ฉันก็ไม่เชื่อนาย
- จําได้

709
00:45:06,333 --> 00:45:08,208
ฉันชักจะเชื่อนายแล้วนะ

710
00:45:09,333 --> 00:45:11,500
โอ๋ ขอบใจนะ

711
00:45:11,583 --> 00:45:14,791
จริงๆ แล้วนายปรับตัวได้ดีมากทีเดียว

712
00:45:17,625 --> 00:45:19,541
ฉันไม่แน่ใจเรื่องนั้นนะ

713
00:45:21,541 --> 00:45:23,416
พอแล้ว กลับไปทํางานกันได้

714
00:45:23,500 --> 00:45:25,041
ได้เวลาไปกันแล้ว

715
00:45:25,125 --> 00:45:27,750
โอเค ได้เวลาง่วงนอนซะที

716
00:45:27,833 --> 00:45:31,583
เอาละ ถึงเวลาทํางาน หมดเวลาพักแล้ว

717
00:45:42,125 --> 00:45:44,166
โอไรออน เธอทํานี่หล่น

718
00:45:45,500 --> 00:45:48,208
อ๋อ ขอบใจนะ เงียบจัง

719
00:45:48,583 --> 00:45:50,791
เอ่อ ไม่เป็นไรจ้ะ

720
00:45:53,000 --> 00:45:56,208
เอาละ พร้อมนะ กระโดดขึ้นมาเลย เหอ

721
00:45:58,500 --> 00:46:00,875
นี่ล้อฉันเล่นแน่ๆ

722
00:46:00,958 --> 00:46:05,000
- เขาเป็นใครเหรอ
- นั่นคือสว่าง เขาเป็นคู่อริของมืดมิด

723
00:46:05,083 --> 00:46:05,958
เหรอ

724
00:46:06,041 --> 00:46:09,083
ฉันชอบเขานะ ทําให้ฉันรู้สึกปลอดภัย

725
00:46:09,166 --> 00:46:11,333
เหมือนมีผ้าห่มอุ่นๆ ห่ออยู่

726
00:46:14,291 --> 00:46:16,666
คือถ้านายชอบอะไรแนวนั้นน่ะ

727
00:46:16,750 --> 00:46:20,083
"นี่ ดูฉันสิ สว่างจ้าเลย"

728
00:46:20,166 --> 00:46:21,791
ฉันก็มีมุกเด็ดๆ นะ

729
00:46:21,875 --> 00:46:25,166
แต่ไม่เหมือนใครบางคน
ฉันชอบเหลืออะไรๆ ไว้ให้จินตนาการบ้าง

730
00:46:25,250 --> 00:46:27,375
ไม่ใช่แบไต๋ออกมาให้เห็นจนหมด

731
00:46:27,458 --> 00:46:30,958
ไม่เอาน่า มืดมิด
เราต้องเจอเรื่องนี้กันทุกครั้งเลยเหรอ

732
00:46:31,041 --> 00:46:33,833
เจอเรื่องอะไร
ฉันไม่รู้ว่านายกําลังพูดถึงอะไร

733
00:46:33,916 --> 00:46:37,250
ทัศนคติของนาย ความล่าช้า ความไม่มั่นใจ

734
00:46:37,333 --> 00:46:38,666
เป็นไงมั่ง เจ้าหนู

735
00:46:39,291 --> 00:46:40,208
หวัดดี

736
00:46:40,291 --> 00:46:42,583
นายออกแนวเดิมไม่เคยเปลี่ยน

737
00:46:42,666 --> 00:46:44,416
ฉันโผล่มา นายรู้สึกไร้ค่า

738
00:46:44,500 --> 00:46:47,083
แล้วยัดเยียดความไม่มั่นใจในตัวเองให้ฉัน

739
00:46:47,166 --> 00:46:49,541
ฉันนําความสว่างและความหวังมาให้โลกทุกวัน

740
00:46:49,625 --> 00:46:52,000
แต่นายให้สิ่งตรงกันข้าม

741
00:46:52,625 --> 00:46:56,166
นั่นไม่ใช่... ฉันทํามากกว่านั้นนะ

742
00:46:56,250 --> 00:46:58,291
เหรอ จริงสิ อย่างเช่นอะไร

743
00:46:59,166 --> 00:47:02,416
ทําหลายอย่างเลย ฉันก็อยากจะเล่าให้นายฟังนะ

744
00:47:02,500 --> 00:47:04,416
แต่ตอนนี้ฉันไม่มีเวลา

745
00:47:04,500 --> 00:47:06,666
สุดท้ายเราก็มีบางอย่างที่เห็นตรงกัน

746
00:47:06,750 --> 00:47:09,958
อีกสามวินาทีฉันก็จะเอาความสว่าง
ผ่านมาถึงตรงนี้แล้ว

747
00:47:10,041 --> 00:47:13,208
ถ้ายังอยากมีชีวิตกันอยู่ก็รู้นะ...

748
00:47:14,166 --> 00:47:18,125
ทํามาเป็นพูดดี
เรากําลังจะไปอยู่แล้ว เจ้าปากพล่อย

749
00:47:18,208 --> 00:47:20,666
ไม่น่าเรียกเขาแบบนั้นนะ เขาก็ดูโอเค

750
00:47:21,375 --> 00:47:23,375
เขาไม่ดีอย่างที่คิดหรอก เชื่อฉันสิ

751
00:47:24,750 --> 00:47:25,625
พ่อคะ

752
00:47:25,708 --> 00:47:27,041
ง่วงนอนแล้วเหรอ

753
00:47:27,125 --> 00:47:30,583
เปล่าค่ะ หนูแค่สงสัยว่าเราออกไปเดินกัน

754
00:47:30,666 --> 00:47:32,958
- ระหว่างที่เล่าตอนจบได้มั้ย
- เอางั้นเหรอ

755
00:47:33,041 --> 00:47:36,250
เราจะได้อยู่ท่ามกลางความมืด
เหมือนโอไรออนกับมืดมิด

756
00:47:37,291 --> 00:47:38,708
ได้สิ

757
00:47:38,791 --> 00:47:42,916
พรุ่งนี้ไม่ต้องไปโรงเรียน เอางั้นก็ได้

758
00:47:51,791 --> 00:47:53,416
ทางนี้ เดินลัดสวนสาธารณะ

759
00:47:54,333 --> 00:47:55,416
โอเคค่ะ

760
00:48:10,166 --> 00:48:13,208
รู้อะไรมั้ยคะ หนูว่าหนูชอบอีกทางนึงมากกว่า

761
00:48:13,291 --> 00:48:14,791
เห็นด้วย

762
00:48:25,666 --> 00:48:27,291
หนูขอมือแป๊บนึงได้มั้ยคะ

763
00:48:27,375 --> 00:48:29,958
- ได้สิลูก พ่อขอโทษ
- ไม่เป็นไรค่ะ

764
00:48:30,041 --> 00:48:32,958
หนูแค่มีอะไรต้องเขียนสองประโยค
เลยกลัวจะลืม

765
00:48:33,041 --> 00:48:34,333
ประโยคดีเลยเหรอ

766
00:48:34,416 --> 00:48:38,625
แค่จะเขียนว่ามันแปลกแค่ไหน
ที่เรามองไม่เห็นดาวสักดวง

767
00:48:39,250 --> 00:48:42,250
จริงสิ พ่อเห็นด้วยเลย

768
00:48:44,166 --> 00:48:46,166
พ่อไม่ต้องเสแสร้งก็ได้นะคะ

769
00:48:46,583 --> 00:48:48,541
แกล้งพูดว่าอยากเดินมาทางนี้น่ะ

770
00:48:48,625 --> 00:48:49,750
พ่อไม่ได้เสแสร้ง

771
00:48:49,833 --> 00:48:53,125
ไฟในสวนสาธารณะมันดับ
พ่อก็รู้สึกว่ามันน่ากลัวเหมือนกัน

772
00:48:53,208 --> 00:48:55,500
หนูคิดว่าพ่อเลิกกลัวแล้ว

773
00:48:55,583 --> 00:48:57,375
พ่อพูดแบบนั้นในเรื่องที่เล่า

774
00:48:57,458 --> 00:49:00,375
มันเป็นเรื่องที่ซับซ้อนน่ะ

775
00:49:00,958 --> 00:49:05,791
งั้นก็ปล่อยให้มันซับซ้อนสิคะ
คนเป็นพ่อแม่ชอบพูดให้เป็นเรื่องเรียบง่าย

776
00:49:05,875 --> 00:49:07,750
เพราะไม่ว่าตัวละครจะมีปัญหาอะไร

777
00:49:07,833 --> 00:49:11,125
ก็จะได้รับการแก้ไข
แล้วพวกเขาก็ไม่ต้องห่วงอะไรอีกต่อไป

778
00:49:11,208 --> 00:49:13,250
โอไรออนเจอมืดมิด มืดมิดไม่ได้เลวร้าย

779
00:49:13,333 --> 00:49:16,458
โอไรออนไม่กลัวเขาอีกต่อไป
แล้วก็การจัดปาร์ตี้เต้นรํา

780
00:49:17,291 --> 00:49:19,208
ลูกคิดว่าพ่อควรเพิ่มปาร์ตี้เหรอ

781
00:49:19,291 --> 00:49:23,750
หนูคิดว่าถ้าพ่อยังกลัวอยู่
ก็น่าจะปล่อยให้โอไรออนกลัวอยู่เหมือนกัน

782
00:49:23,833 --> 00:49:26,875
เรื่องราวที่ช่วยได้คือเรื่องที่เป็นจริง

783
00:49:27,500 --> 00:49:29,875
เป็นประเด็นที่เยี่ยมเลยนะ

784
00:49:29,958 --> 00:49:30,916
พ่อเห็นด้วยเหรอคะ

785
00:49:31,000 --> 00:49:34,500
เห็นด้วยสิ ไอเดียนั้นควรเอามาใช้

786
00:50:03,708 --> 00:50:04,791
มีอะไรเหรอ

787
00:50:06,333 --> 00:50:07,541
ใช่ นายตายรึไง

788
00:50:07,625 --> 00:50:09,125
- นอนไม่หลับ!
- ทําไมเหรอ

789
00:50:09,208 --> 00:50:12,000
หน้าที่ฉันคือพูดถึงอะไรที่เลวร้ายที่สุด

790
00:50:12,083 --> 00:50:13,166
ฉันไม่มีปัญหาอะไร

791
00:50:13,250 --> 00:50:16,291
- เขาไม่มีปัญหาเรื่องนั้นแล้ว ใช่มั้ย
- ใช่เลย

792
00:50:17,708 --> 00:50:20,500
ดี ทีนี้ก็เริ่มทํางานกันได้

793
00:50:20,583 --> 00:50:22,500
ใครเข้าข้างในก่อนชนะ

794
00:50:28,041 --> 00:50:29,666
มาสิ

795
00:50:29,750 --> 00:50:32,166
เข้าไปกันเลย ฉันตายง่ายกว่าพวกนาย

796
00:50:32,250 --> 00:50:34,416
ไม่มีไฟส่องทางเดินด้วย

797
00:50:34,500 --> 00:50:35,958
อาจสะดุดได้ ฉันขอผ่าน

798
00:50:36,041 --> 00:50:37,708
กลัวอะไรนักหนาเหรอ

799
00:50:37,791 --> 00:50:40,875
ไม่มีอะไร ฉันแค่... ฉันชอบตอนกลางวันน่ะ

800
00:50:40,958 --> 00:50:44,250
มีเสียงโน่นนี่ให้ฟัง
พวกนายเคยฟังเสียงตอนกลางวันรึเปล่า

801
00:50:44,333 --> 00:50:47,666
- เสียงนก เสียงเด็กๆ เล่นกัน คนกินข้าว
- ฟังดูเยี่ยมไปเลยนะ

802
00:50:47,750 --> 00:50:49,750
ใช่ น่าเสียดายที่พวกนายไม่เคยได้ยิน

803
00:50:49,833 --> 00:50:53,166
ตอนกลางวันมีความรู้สึก
ว่าเสียงกับสีสันเชื่อมต่อกัน

804
00:50:53,250 --> 00:50:56,125
ทุกอย่างสว่างไสวตอนกลางวัน
สีสันบันเทิงสุดๆ

805
00:50:56,208 --> 00:50:58,291
สีแดง สีเขียว สีเหลือง สีม่วง

806
00:50:58,916 --> 00:51:00,791
ตอนกลางคืนก็มีสีนะ

807
00:51:03,625 --> 00:51:06,125
เพียงแต่เห็นชัดขึ้นถ้าก่อกองไฟ

808
00:51:13,958 --> 00:51:15,708
นั่นแหละแสงไฟ

809
00:51:15,791 --> 00:51:18,333
- ว้าว ใช่เหรอ
- เหลือเชื่อเลย

810
00:51:18,416 --> 00:51:23,416
- รู้สึกปลอดภัยและอบอุ่นจริงๆ ด้วย
- เข้าใจแล้วว่าทําไมถึงรู้สึกกลัวน้อยลง

811
00:51:23,500 --> 00:51:25,041
มันก็ไม่จําเป็นต้องมีหรอกนะ

812
00:51:25,125 --> 00:51:27,833
เพียงแต่จินตนาการยากว่ามันสวยแค่ไหน

813
00:51:27,916 --> 00:51:30,000
ถ้าไม่ได้ลองรับรู้ด้วยตัวเอง

814
00:51:31,041 --> 00:51:34,708
นายกําลังพูดว่าปัญหาอยู่ที่มืดมิดเหรอ

815
00:51:34,791 --> 00:51:36,958
ใช่ จะพูดแบบนั้นก็ได้

816
00:51:37,041 --> 00:51:40,333
ฉันรักเขานะ แต่ฉันคิดว่า
เขาคือปัญหาของเรื่องนี้ ว่ามั้ย

817
00:51:40,416 --> 00:51:43,666
อย่าเข้าใจฉันผิดนะ มืดมิดนิสัยดี
ดีที่สุดเลย

818
00:51:43,750 --> 00:51:45,583
แต่ถ้าพวกนายยังอยู่กับเขา

819
00:51:45,666 --> 00:51:49,375
ก็จะไม่มีวันได้ลิ้มรสชาติ
ของสิ่งอัศจรรย์ที่สว่างนํา...

820
00:51:49,458 --> 00:51:50,333
อะไรเหรอ

821
00:52:04,750 --> 00:52:06,958
ได้เวลาไปกันแล้ว

822
00:52:07,750 --> 00:52:11,041
แน่ใจเหรอว่าไม่อยากรอเพื่อนซี้คนใหม่

823
00:52:18,541 --> 00:52:22,208
นี่ มืดมิด ฉันคิดว่านายเยี่ยมที่สุดแล้วนะ

824
00:52:22,291 --> 00:52:24,791
แต่ฉันไม่ได้ยินแบบนั้น

825
00:52:24,875 --> 00:52:27,916
- ตอนคุยกันเมื่อตะกี้นี้
- ฉันแค่พล่ามเรื่อยเปื่อยน่ะ

826
00:52:28,000 --> 00:52:30,208
ถ้าฉันพูดว่าชอบกินไอศกรีม

827
00:52:30,291 --> 00:52:31,958
ก็ไม่ใช่ไม่ชอบเฟรนช์ฟรายส์

828
00:52:32,041 --> 00:52:33,250
- ตกลงฉันเป็นอะไร
- ฮะ

829
00:52:33,333 --> 00:52:35,458
ไอศกรีมหรือเฟรนช์ฟรายส์

830
00:52:36,125 --> 00:52:38,500
- เฟรนช์ฟรายส์มั้ง
- งั้นสว่างก็เป็นไอศกรีม

831
00:52:38,583 --> 00:52:40,666
- ใช่เลย!
- แล้วนายชอบอะไรมากกว่า

832
00:52:42,250 --> 00:52:43,750
มันสําคัญด้วยเหรอ

833
00:52:44,333 --> 00:52:46,000
ใช่เลย!

834
00:52:46,083 --> 00:52:49,041
ฉันแค่พูดว่าเราน่าจะลองเจอ
แสงตอนกลางวันดู นายก็ด้วย

835
00:52:49,125 --> 00:52:52,875
ซึ่งก็เหมือนกับพูดว่า
นายอยากให้ทุกคนลองอยู่แบบไม่มีฉัน

836
00:52:52,958 --> 00:52:54,708
- ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น
- เยี่ยมเลย

837
00:52:54,791 --> 00:52:59,833
งั้นนายก็คงไม่รังเกียจ
ที่จะถอนคําพูดอันแสนซาบซึ้งกับทีมของฉัน

838
00:53:05,833 --> 00:53:06,791
สวัสดี

839
00:53:07,916 --> 00:53:09,458
เร็วเข้าสิ

840
00:53:10,791 --> 00:53:12,500
ฉันได้รับการติติง

841
00:53:12,583 --> 00:53:14,791
เรื่องคําพูดของฉันช่วงพักครั้งสุดท้าย

842
00:53:14,875 --> 00:53:17,791
ว่ามีคนเข้าใจการสื่อสารของฉันผิดไป

843
00:53:17,875 --> 00:53:19,083
ฉันเลยต้องขอยืนยันว่า

844
00:53:19,166 --> 00:53:22,083
ฉันชอบเวลากลางคืน
และมืดมิดเพื่อนซี้ของฉัน

845
00:53:23,125 --> 00:53:24,500
พวกนายบางคนอาจรู้สึกว่า

846
00:53:24,583 --> 00:53:27,125
พลาดโอกาสที่จะรับรู้
ประสบการณ์บางอย่างในโลก

847
00:53:27,208 --> 00:53:30,166
แต่ฉันอยากเตือนสติพวกนาย
ด้วยคําพังเพยโบราณที่พูดว่า

848
00:53:30,250 --> 00:53:32,875
"หญ้านั้นมักจะเขียวกว่าในอีกฟากหนึ่งของ...
"

849
00:53:32,958 --> 00:53:36,875
โลก! เพราะที่นั่นเป็นตอนกลางวัน
แล้วเราก็จะได้เห็นว่ามันสีเขียว

850
00:53:36,958 --> 00:53:38,958
เดี๋ยวนะ นั่นไม่ใช่สิ่งที่ฉันจะสื่อ

851
00:53:39,041 --> 00:53:41,708
แต่จริงนะ ฉันไม่รู้ด้วยซํ้า
ว่าหญ้าสีเขียวเป็นยังไง

852
00:53:41,791 --> 00:53:44,666
ใช่! ทําไมมีแต่พวกภูติกลางวันที่ได้เห็นสี

853
00:53:44,750 --> 00:53:45,583
- ใช่!
- ถูกต้อง เห็นมั้ย

854
00:53:45,666 --> 00:53:47,500
- ฉันก็คิดเหมือนกัน
- เอาล่ะ ทุกคน

855
00:53:47,583 --> 00:53:49,875
ฉันคิดว่าเรากําลังออกนอกเรื่องกันแล้วนะ

856
00:53:49,958 --> 00:53:53,333
มืดมิดก็เยี่ยมนะ
เขามีคุณสมบัติดีๆ หลายอย่าง

857
00:53:53,416 --> 00:53:54,750
อย่างเช่นอะไร

858
00:53:56,500 --> 00:54:00,583
ฟังนะ ฉันแค่จะพูดว่า
ก่อนหน้านี้ฉันพูดผิดไป

859
00:54:00,666 --> 00:54:04,166
การพูดเป็นนัยว่าสว่าง
ดีกว่ามืดมิดเป็นสิ่งที่ผิดอย่างเห็นได้ชัด

860
00:54:04,250 --> 00:54:05,708
แน่นอนว่าบางคนอาจพูดว่า

861
00:54:05,791 --> 00:54:08,958
นายไม่สวยและสดใสเหมือนสว่าง
แต่มันสําคัญตรงไหน

862
00:54:09,041 --> 00:54:12,625
เพราะถ้าคิดดีๆ
สิ่งที่ทําให้สว่างมีสีสันสดใส

863
00:54:12,708 --> 00:54:15,958
ก็คือสิ่งที่ตรงกันข้าม
ซึ่งคือความมืดและความว่างเปล่า

864
00:54:16,041 --> 00:54:18,250
ถ้าเราคิดกันแบบนั้น

865
00:54:18,333 --> 00:54:20,625
พวกนายเหมือนลมที่พยุงปีกของสว่างอยู่

866
00:54:20,708 --> 00:54:23,125
ฉันไม่คิดว่านายกําลังช่วยอยู่นะ

867
00:54:24,583 --> 00:54:28,333
เดี๋ยวสิ ให้ฉันพูดให้จบก่อน
เพราะฉะนั้นฉันต้องขอขอบคุณ

868
00:54:28,416 --> 00:54:31,333
ขอบคุณที่พวกนายทํางาน
โดยไม่เคยมีใครขอบคุณ

869
00:54:31,416 --> 00:54:34,375
เพื่อทําให้สว่างดูดีอีกครั้ง

870
00:54:37,583 --> 00:54:40,916
- พอกันที ฉันขอลา
- อะไรนะ ขอลาเหรอ

871
00:54:41,000 --> 00:54:42,125
ฉันอยู่ต่อดีกว่า

872
00:54:42,208 --> 00:54:46,000
ฉันจะอยู่เพื่อรอแสงตอนกลางวัน
ฉันอาจจะได้งานใหม่ที่นั่น

873
00:54:46,083 --> 00:54:47,875
ไม่เอาน่า มีเหตุผลหน่อยสิ

874
00:54:47,958 --> 00:54:50,750
ไม่ต้องมาพูดกับฉันเลยนะ

875
00:54:50,833 --> 00:54:55,583
นายคือเหตุผลที่ทุกคนเกลียดเรา
นายกับความมืดที่ชั่วร้าย

876
00:54:55,666 --> 00:54:58,083
- แต่ฉันเป็นเพื่อนเธอนะ
- เพื่อนบ้าบอน่ะสิ

877
00:54:58,166 --> 00:55:01,375
นายกีดกันฉันจากความสวยงามของชีวิต

878
00:55:01,458 --> 00:55:05,166
ไม่เอาน่า เสียงปริศนา
เรารู้ว่าเธอไม่เลิกทํางานนี้จริงๆ หรอก

879
00:55:05,250 --> 00:55:07,916
ฉันชื่อเด็บบี้แล้ว
ต่อไปนี้เรียกฉันว่าเด็บบี้

880
00:55:09,083 --> 00:55:10,583
เด็บบี้!

881
00:55:13,416 --> 00:55:15,500
เยี่ยมไปเลย

882
00:55:15,583 --> 00:55:18,583
แต่อย่างน้อยเราก็ยังมี
พวกนายที่เหลืออยู่ ใช่มั้ย

883
00:55:18,666 --> 00:55:21,375
ไปกันเถอะ พวกเรา ออกเดินทางกัน

884
00:55:24,333 --> 00:55:28,500
ฉันว่าที่เด็บบี้หมายถึงคือ
เราน่าจะใช้แสงสว่างในชีวิตได้บ้าง

885
00:55:28,583 --> 00:55:29,875
เราอยากรู้สึกว่ามีคนเห็นและ...

886
00:55:29,958 --> 00:55:33,125
ในเมื่อไม่มีใครยอมพูด
ฉันก็จะขอเป็นคนอาสาพูดนะ

887
00:55:33,208 --> 00:55:35,375
ควรจะมีคนมองเห็นเราและรับฟังเรา

888
00:55:35,458 --> 00:55:37,375
- ใช่! ฉันก็จะบอกแบบนั้น
- ใช่แล้ว

889
00:55:37,458 --> 00:55:39,916
- ถูกต้องเลย
- พอกันที ฉันลาออก

890
00:55:42,625 --> 00:55:45,541
ฉันก็ขอลานะ
ฉันเบื่อที่จะอยู่ใต้เงาของนายแล้ว

891
00:55:45,625 --> 00:55:46,958
ว่าไงนะ

892
00:55:47,041 --> 00:55:51,333
ตอนนี้ฝันกลางวันกําลังเป็นที่นิยม
ฟังดูเป็นความท้าทายที่น่าสนุกดี

893
00:55:51,416 --> 00:55:53,333
ยังไงก็ดีกว่าฝันร้ายแน่ๆ

894
00:55:53,416 --> 00:55:54,666
ฝัน ฉันขอร้องนะ

895
00:55:54,750 --> 00:55:58,208
งั้นฉันก็ขอลาด้วย
ถ้าฝันลาออก ฉันก็ขอลาออกด้วยคน

896
00:55:58,291 --> 00:56:00,958
ฉันไม่อยู่ตอนกลางคืนหรอก
ถ้านอนแล้วไม่มีการฝัน

897
00:56:01,041 --> 00:56:02,375
แล้วจะนอนไปทําไม

898
00:56:02,458 --> 00:56:04,916
ถ้าหลับใหลลาออกแล้วไง...

899
00:56:05,000 --> 00:56:07,875
ฉันต้องคอยทําให้ทุกคนตื่นอยู่ตลอดเวลาเหรอ

900
00:56:07,958 --> 00:56:09,750
ไม่ไหวนะ ฉันทํางานตายพอดี

901
00:56:10,416 --> 00:56:11,500
ฉันก็ลาออกเหมือนกัน

902
00:56:13,791 --> 00:56:16,166
โอเค หมดเวลาพักแล้วทุกคน

903
00:56:16,250 --> 00:56:19,250
เลิกอู้งาน แล้วก็ไปกันได้แล้ว

904
00:56:22,583 --> 00:56:25,916
ฉันขอนั่งรอดูเช้าวันใหม่ดีกว่า

905
00:56:26,708 --> 00:56:31,791
พวกเรา อย่าให้ฉันต้องทําคนเดียวสิ
เราต้องร่วมมือกันนะ

906
00:56:31,875 --> 00:56:34,166
เรา... เราเป็นเพื่อนกัน

907
00:56:37,666 --> 00:56:41,625
ฉันดีใจที่เคยได้ใช้เวลากับพวกนายทุกคนนะ

908
00:56:43,291 --> 00:56:45,083
อรุณสวัสดิ์

909
00:57:14,666 --> 00:57:20,125
อรุณสวัสดิ์นะ ทุกคน!
มีใครเรียกหา "สว่าง" รึเปล่า

910
00:57:28,333 --> 00:57:31,208
ฉันไม่รู้นะว่าคนอื่นชอบเขาได้ยังไง

911
00:57:33,250 --> 00:57:34,916
นายคนเดียวแหละที่คิดแบบนั้น

912
00:57:39,958 --> 00:57:42,916
ตอนกลางคืนไม่มีอะไรเหลือ นอกจากฉัน

913
00:57:43,000 --> 00:57:45,000
มันไม่ใช่กลางคืนอีกต่อไปแล้ว

914
00:57:46,541 --> 00:57:48,791
มีแต่ความว่างเปล่า

915
00:57:48,875 --> 00:57:50,958
ไม่มีเสียงอะไรเลย

916
00:57:51,041 --> 00:57:53,666
แล้วพรุ่งนี้นายก็จะจากไปอีกคน

917
00:57:55,500 --> 00:57:58,166
ฉันจะต้องเหาะเหินไปมาคนเดียวตลอดไปเหรอ

918
00:57:58,791 --> 00:58:02,541
- นี่เป็นความคิดที่แย่มาก
- ฉันขอโทษนะ

919
00:58:02,625 --> 00:58:04,958
บางทีพรุ่งนี้ตอนฉันเจอพวกเขาเวลากลางวัน...

920
00:58:05,041 --> 00:58:07,416
- ฉันอาจจะเกลี้ยกล่อมพวกเขาได้
- ไม่!

921
00:58:07,500 --> 00:58:09,291
ฉันจะไม่ทําหน้าที่ของฉันแล้ว

922
00:58:12,333 --> 00:58:15,291
ฉันจะขอนั่งอยู่บนนี้
ไม่ว่ามันจะเป็นก้อนอะไร

923
00:58:15,375 --> 00:58:17,791
หินเหรอ ไม่รู้สิ แต่ดูท่าจะไม่มีชีวิต

924
00:58:17,875 --> 00:58:20,916
ฉันจะนั่งตรงนี้แล้วก็รอแสงสว่างตอนกลางวัน

925
00:58:21,000 --> 00:58:24,708
- ไม่ได้นะ
- ได้สิ เพราะไม่มีใครชอบฉันอยู่แล้ว

926
00:58:24,791 --> 00:58:27,541
- ไม่จริงนะ
- งั้นทุกคนหายไปไหนกันหมดเหรอ

927
00:58:34,833 --> 00:58:36,041
อ้าว มืดมิด!

928
00:58:36,125 --> 00:58:38,250
ไปได้แล้ว! ไม่งั้นนายไม่รอดนะ

929
00:58:40,375 --> 00:58:41,291
มืดมิด

930
00:58:41,375 --> 00:58:44,250
เร็วสิ นายต้องไปแล้ว

931
00:58:44,333 --> 00:58:46,625
มืดมิด เร็วเข้า นายเจอแสงสว่างไม่ได้นะ

932
00:58:46,708 --> 00:58:49,000
นายอยู่ตรงนี้ไม่ได้ ไม่งั้นนายจะหายตัวไป

933
00:58:49,083 --> 00:58:52,166
ฉันพร้อมจะเผชิญหน้ากับความเป็นไปได้นั้น

934
00:58:52,250 --> 00:58:55,416
โอเค แต่อย่าพูดว่าฉันไม่เตือนนายละกัน

935
00:58:55,500 --> 00:58:58,166
- อย่าเพิ่ง!
- ขอโทษนะ เจ้าหนู

936
00:58:58,250 --> 00:59:00,791
แต่วันเวลาไม่คอยท่า

937
00:59:02,166 --> 00:59:04,208
มืดมิด นายต้องไปเดี๋ยวนี้

938
00:59:06,541 --> 00:59:09,250
ฉันคิดผิดมาตลอดสินะ

939
00:59:09,333 --> 00:59:10,833
ไม่น่าเชื่อเลย

940
00:59:12,166 --> 00:59:13,333
ไม่นะ! มืดมิด!

941
00:59:16,041 --> 00:59:17,375
มืดมิด!

942
00:59:31,208 --> 00:59:33,541
แย่จัง ฉันพยายามเตือนเขาแล้วนะ

943
00:59:34,166 --> 00:59:38,458
ฉันต้องไปทําให้ชีวิตบนโลกเดินหน้าต่อไปแล้ว

944
00:59:38,541 --> 00:59:39,833
ไว้เจอกันนะ เจ้าหนู

945
00:59:40,833 --> 00:59:43,000
อรุณสวัสดิ์ ทุกคน

946
00:59:43,458 --> 00:59:47,458
หวังว่าวันนี้จะสดใส
เหมือนใบหน้าของทุกๆ คนนะ

947
00:59:52,166 --> 00:59:54,375
แล้วไงต่อล่ะคะ

948
00:59:54,458 --> 00:59:56,500
- พ่อก็ไม่รู้
- หมายความว่ายังไงคะ

949
00:59:56,583 --> 00:59:59,083
พ่อไม่รู้ว่าเรื่องเป็นยังไงต่อ
พ่อรู้แค่นี้

950
00:59:59,166 --> 01:00:02,416
แล้วพ่อจะปล่อยให้พ่อตอนเด็กๆ
อยู่ตัวคนเดียวใน...

951
01:00:02,500 --> 01:00:05,958
- พ่ออยู่ที่ไหนนะ
- ในยุโรปมั้ง ไม่รู้สิ

952
01:00:06,041 --> 01:00:07,625
นั่นไม่ใช่ตอนจบที่ดี

953
01:00:07,708 --> 01:00:10,208
ใช่ พ่อบอกแล้วไงว่าเรื่องมันซับซ้อน

954
01:00:10,291 --> 01:00:12,125
พ่อคงจะหมดไอเดียน่ะ

955
01:00:12,208 --> 01:00:14,291
มันเป็นเรื่องของพ่อ มันเกิดขึ้นกับพ่อ

956
01:00:14,875 --> 01:00:17,833
ก็จริง แต่พ่อไม่รู้ว่ามันจบยังไง

957
01:00:26,250 --> 01:00:31,791
รูปแบบที่มองเห็นได้ในหมู่ดวงดาว
คือสิ่งที่เราเรียกว่ากลุ่มดาว

958
01:00:31,875 --> 01:00:36,083
เมื่อมีการวิเคราะห์
ภาพท้องฟ้ายามคํ่าคืนของสมัยโบราณ

959
01:00:36,166 --> 01:00:39,083
- เราเริ่มที่จะรู้ว่า...
- เรากําลังมองเพดานกันอยู่

960
01:00:39,166 --> 01:00:42,875
แต่มันก็เป็นภาพลวงตาที่เยี่ยมมาก
แล้วก็ให้ความรู้ได้ดีด้วย

961
01:00:43,458 --> 01:00:46,125
เราควรจะมองท้องฟ้าจริงๆ ตอนกลางคืนได้

962
01:00:47,625 --> 01:00:49,875
พวกเขาสร้างตึกขึ้นมาบังดวงดาว

963
01:00:49,958 --> 01:00:52,125
แล้วก็สร้างดาวปลอมๆ ให้เราดูเหรอ

964
01:00:53,041 --> 01:00:57,416
นั่นเป็นความคิดที่ลึกซึ้งมาก ลูกรัก

965
01:00:57,500 --> 01:01:00,666
ขอบคุณค่ะพ่อ
หนูไม่ได้จะดูถูกงานของพ่อนะคะ

966
01:01:00,750 --> 01:01:03,458
หนูคิดว่าท้องฟ้าจําลองเจ๋งดี เจ๋งมากเลย

967
01:01:03,541 --> 01:01:05,416
เป็นที่ที่น่าทํางาน

968
01:01:05,500 --> 01:01:10,375
ขอบใจนะ พ่อก็ชอบงานของพ่อ
แล้วก็สิ่งที่ลูกพูดด้วย ชอบสองอย่างเลย

969
01:01:15,250 --> 01:01:18,250
บางทีหนูอาจจะพอมีไอเดีย
ว่าเรื่องควรจะไปต่อยังไง

970
01:01:18,333 --> 01:01:19,958
เหรอ งั้นก็เล่าให้พ่อฟังสิ

971
01:01:20,041 --> 01:01:21,625
เหรอคะ พ่อแน่ใจเหรอ

972
01:01:21,708 --> 01:01:24,125
แน่ยิ่งกว่าแช่แป้งซะอีก เล่ามาเลย

973
01:01:24,208 --> 01:01:26,708
โอเค แล้วหนูก็โผล่มา

974
01:01:26,791 --> 01:01:28,291
- ลูกเหรอ
- พ่อไม่ชอบเหรอคะ

975
01:01:28,375 --> 01:01:30,458
ชอบสิ เล่าต่อเลย

976
01:01:30,541 --> 01:01:33,791
หนูสงสัยมาตลอดว่าเราจะเป็นเพื่อนกันมั้ย
ถ้าอายุเท่าๆ กัน

977
01:01:33,875 --> 01:01:36,541
พ่อก็อยากรู้นะ เล่าต่อสิ

978
01:01:37,708 --> 01:01:39,958
โอเค แล้วหนูก็โผล่มา

979
01:01:44,166 --> 01:01:45,208
สวัสดี

980
01:01:46,583 --> 01:01:49,958
สวัสดี ผู้มาปรากฏกายบนเต่าของฉัน

981
01:01:50,041 --> 01:01:52,125
ฉันชื่อไฮเพเชีย

982
01:01:52,208 --> 01:01:53,958
นักดาราศาตร์ชาวกรีกโบราณเหรอ

983
01:01:54,041 --> 01:01:57,416
เปล่า แค่ได้ชื่อตามเขาน่ะ

984
01:01:57,500 --> 01:02:00,375
ก็ดูมีเหตุผลนะ ฉันชื่อโอไรออน

985
01:02:00,458 --> 01:02:02,000
เหมือนชื่อกลุ่มดาวนายพราน

986
01:02:02,791 --> 01:02:06,083
ใช่ แต่สําหรับฉัน
มันดูไม่ค่อยเหมือนนักล่า แต่เหมือน...

987
01:02:06,708 --> 01:02:09,541
หุ่นยนต์รอคนมากอดมากกว่า

988
01:02:10,166 --> 01:02:12,708
ใช่ ฉันก็เคยได้ยินแบบนั้น

989
01:02:13,541 --> 01:02:15,250
เธอรู้มั้ยว่าเราอยู่ที่ไหน

990
01:02:15,333 --> 01:02:18,041
ที่ไหนสักแห่งในยุโรป ไม่รู้สิ

991
01:02:18,125 --> 01:02:20,625
ให้ตายสิ ฉันมาไกลบ้านมากเลย

992
01:02:20,708 --> 01:02:22,750
เมื่อคืนฉันทําหลายอย่างพังเละ

993
01:02:22,833 --> 01:02:25,458
ฉันรู้ ฉันติดตามเรื่องของเธออยู่

994
01:02:25,541 --> 01:02:26,666
- งั้นเหรอ
- ใช่

995
01:02:26,750 --> 01:02:28,416
ไม่มีกลางคืน คนก็นอนหลับไม่ได้

996
01:02:28,500 --> 01:02:30,875
แล้วถ้าไม่หลับ ทุกคนก็จะประสาทกิน

997
01:02:30,958 --> 01:02:33,375
- เราปล่อยให้เป็นแบบนั้นไม่ได้
- ฉันถึงมาที่นี่ไง

998
01:02:33,458 --> 01:02:36,875
ฉันคิดว่าพอจะมีวิธี
เรียกเหล่าภูติกลางคืนกลับมาได้

999
01:02:36,958 --> 01:02:39,166
จริงเหรอ เธอจะใช้วิธีไหน

1000
01:02:39,250 --> 01:02:41,708
กลอนที่ฉันเคยเขียนไว้อาจช่วยได้

1001
01:02:46,666 --> 01:02:49,541
"บัดนี้ไม่มีกลางคืนแล้ว
ฉันคิดถึงมันเหลือเกิน

1002
01:02:49,625 --> 01:02:51,916
ตอนนี้สิ่งที่เหลืออยู่มีแค่แสงสว่าง"

1003
01:02:55,875 --> 01:02:58,041
ไม่รู้สิ มันอาจจะช่วยไม่ได้

1004
01:02:58,125 --> 01:02:59,750
อ่านต่อสิ

1005
01:03:01,500 --> 01:03:04,708
"และบางอย่างที่ไม่ใช่กลางคืนหรือกลางวัน

1006
01:03:05,541 --> 01:03:07,833
ทุกคนอาจจะโห่ร้องฉลองอย่างดีใจ

1007
01:03:09,083 --> 01:03:12,458
แต่ฉันคิดถึงกลางคืนเพราะมันเหมือนฉัน

1008
01:03:13,291 --> 01:03:16,750
เมื่อมืดมิดไร้แสง ฉันมองได้ชัดเจนที่สุด

1009
01:03:16,833 --> 01:03:20,333
บางทีโลกนี้อาจจะสว่างเกินไป

1010
01:03:22,458 --> 01:03:25,125
เสียงดังเกินไป เห็นแก่ตัวเกินไป
และพร้อมที่จะสู้"

1011
01:03:27,416 --> 01:03:30,916
อาจเกิดความเสียหายครั้งใหญ่
ซึ่งสร้างภาวะฉุกเฉินทางสภาพอากาศ

1012
01:03:31,000 --> 01:03:33,958
และส่งผลกระทบอย่างใหญ่หลวง
เมื่อปราศจากความมืด

1013
01:03:38,208 --> 01:03:41,166
ไม่ค่อยเหมือนกับที่ฉันคิดไว้แฮะ

1014
01:03:41,250 --> 01:03:43,791
"และคนเงียบๆ ไม่เคยถูกรับฟัง

1015
01:03:45,333 --> 01:03:48,500
กับคนที่งกๆ เงิ่นๆ
ก็ถูกมองว่าเป็นพวกเด็กเรียน"

1016
01:03:49,791 --> 01:03:51,250
โอเค

1017
01:03:53,333 --> 01:03:56,083
ฉันต้องบอกว่ามันเริ่มทําให้
ฉันหมดความมั่นใจไปนิดนึง

1018
01:03:57,333 --> 01:04:00,208
"ฉันเคยคิดว่าความเงียบคือการไม่มีเสียง

1019
01:04:01,166 --> 01:04:04,833
แต่เรียนรู้ว่าในที่ว่างเปล่า
คือที่ที่เราได้ยินเสียงอันแผ่วเบา

1020
01:04:05,416 --> 01:04:08,166
ฉันเคยคิดว่าความมืดมิดคือการไม่มีแสงสว่าง

1021
01:04:10,208 --> 01:04:13,291
แต่ในที่ที่แสงดาวเจิดจ้า

1022
01:04:13,375 --> 01:04:16,541
คือที่ซึ่งเงียบจัง มืดมิด
และฝันเคยโอบกอดฉัน

1023
01:04:16,625 --> 01:04:19,666
พวกเขาทําให้ฉันรู้สึกปลอดภัย
ในโลกที่ลบฉันทิ้ง

1024
01:04:20,250 --> 01:04:22,958
แต่ตอนนี้หมดสิ้นแล้ว ฉันคิดถึงยามคํ่าคืน

1025
01:04:23,041 --> 01:04:26,250
ยามนี้สิ่งเดียวที่เหลืออยู่คือแสงสว่าง"

1026
01:04:27,958 --> 01:04:29,750
เธอเป็นกวี

1027
01:04:30,416 --> 01:04:32,750
ใช่แล้ว

1028
01:04:32,833 --> 01:04:36,166
เพราะมากเลย ขอบใจนะ

1029
01:04:37,416 --> 01:04:40,708
เราต้องทําให้กลางคืนกลับมาสู่โลกอีกครั้ง

1030
01:04:40,791 --> 01:04:44,083
แต่มืดมิด... หายไปแล้ว
เรามีกลางคืนไม่ได้ถ้าไม่มีเขา

1031
01:04:44,166 --> 01:04:45,375
เขาไม่ได้หายไปไหน

1032
01:04:45,458 --> 01:04:49,041
มืดมิดยังมีชีวิตอยู่ในความทรงจําของนาย

1033
01:04:49,125 --> 01:04:51,625
แต่คนที่จะเข้าไปถึงความทรงจํานายได้คือ...

1034
01:04:51,708 --> 01:04:53,708
ฝัน เราต้องให้เธอช่วย ฝัน

1035
01:04:53,791 --> 01:04:56,666
ทุกคนต้องช่วย ทั้งทีมเลย

1036
01:04:57,333 --> 01:04:59,250
จําไว้นะว่าถ้าตายในฝัน ก็ตายในชีวิตจริงด้วย

1037
01:04:59,333 --> 01:05:02,291
- นอนไม่หลับ!
- ฉันแค่ทํางานของฉัน

1038
01:05:07,458 --> 01:05:10,750
คิดอีกที บางทีอาจจะไม่ใช่
ความคิดที่ดีนะที่จะให้ชะตาของโลก

1039
01:05:10,833 --> 01:05:14,500
อยู่ในมือของเด็กอายุ 11 ขวบ
ที่วิตกจริตหนักเวลาต้องลงมือทําอะไร

1040
01:05:14,583 --> 01:05:17,458
ไม่ต้องห่วงนะ ฉันจะอยู่ข้างๆ เธอเอง

1041
01:05:20,750 --> 01:05:22,166
ฉันจัดการเอง

1042
01:05:33,625 --> 01:05:35,541
โอเค หลับใหล ถึงคิวเธอแล้ว

1043
01:05:35,625 --> 01:05:38,500
ไม่ต้องห่วง ฉันจัดการเอง

1044
01:05:38,583 --> 01:05:43,041
เอาละ ทีนี้ก็ได้เวลานายเห็น... แกะ

1045
01:05:50,500 --> 01:05:52,208
เยี่ยมมาก หลับใหล

1046
01:05:53,458 --> 01:05:54,583
พร้อมมั้ย

1047
01:05:55,541 --> 01:05:57,666
ฝันหวานนะ โอไรออน

1048
01:06:05,791 --> 01:06:10,916
เราต้องเข้าไปให้ลึก
สู่ห้วงลึกอันมืดมนที่สุดในจิตใจเขา

1049
01:06:15,083 --> 01:06:16,916
คุยกับแซลลี่

1050
01:06:17,000 --> 01:06:18,666
(วันรายงานปากเปล่า)

1051
01:06:18,750 --> 01:06:20,416
ต้องพูดในชั้น

1052
01:06:21,750 --> 01:06:23,208
ตัวตลกฆาตกร

1053
01:06:25,666 --> 01:06:29,375
สัญญาณโทรศัพท์มือถือ... ยุงกัด...

1054
01:06:29,458 --> 01:06:31,416
ตกจากตึกระฟ้า

1055
01:06:33,333 --> 01:06:34,916
ใช่แล้ว นี่ไง

1056
01:06:36,208 --> 01:06:38,375
คืนแรกที่นายเจอมืดมิด

1057
01:06:41,291 --> 01:06:43,333
นายอยู่ในห้องนอนตัวเอง...

1058
01:06:43,416 --> 01:06:47,291
นายได้ยินเสียงงึมงัมตรงมุมห้องที่มืดที่สุด

1059
01:06:48,083 --> 01:06:50,625
แล้วก็เริ่มเห็นเงาน่ากลัว...

1060
01:06:50,708 --> 01:06:53,875
ก่อตัวขึ้นตรงจุดที่มืดที่สุดของห้อง

1061
01:06:57,916 --> 01:07:00,208
- มืดมิด!
- โอไรออน!

1062
01:07:00,291 --> 01:07:04,291
- นายกลับมาหาฉัน
- ใช่สิ ก็นายเป็นเพื่อนฉันนี่

1063
01:07:04,375 --> 01:07:06,458
ฉันนึกว่าจะไม่ได้เจอนายอีกแล้ว

1064
01:07:06,541 --> 01:07:09,166
เจอสิ ฉันอยู่นี่ไงเพื่อน

1065
01:07:12,666 --> 01:07:13,833
เหอ

1066
01:07:15,916 --> 01:07:17,166
มืดมิด!

1067
01:07:17,875 --> 01:07:19,041
ไม่นะ!

1068
01:07:34,541 --> 01:07:35,458
มืดมิด!

1069
01:07:37,625 --> 01:07:39,333
โอไรออน!

1070
01:07:46,750 --> 01:07:48,416
(ระวังตัวตลกฆาตกร!)

1071
01:07:58,333 --> 01:08:00,041
(ผึ้ง)

1072
01:08:18,625 --> 01:08:21,250
นั่นมันคืออะไร ทําไมมันโผล่มาอยู่เรื่อย

1073
01:08:21,333 --> 01:08:25,666
มันอยู่ในหัวของนาย โอไรออน
นายเป็นคนเดียวที่จะหยุดมันได้

1074
01:08:25,750 --> 01:08:28,000
นายต้องเข้าไปดึงเขาออกมา

1075
01:08:28,083 --> 01:08:30,458
ฉันเข้าไปไม่ได้ จะเกิดอะไรขึ้นก็ไม่รู้

1076
01:08:30,541 --> 01:08:34,750
ฉันก็ไม่รู้ แต่ฉันคิดว่านั่นแหละประเด็น

1077
01:08:34,833 --> 01:08:36,833
เธอพูดเรื่องอะไรเนี่ย

1078
01:08:36,916 --> 01:08:38,416
เรามักจะอยากรู้ตอนจบ

1079
01:08:38,500 --> 01:08:40,875
เพราะมันทําให้ช่วงกลางๆ น่ากลัวน้อยลง

1080
01:08:40,958 --> 01:08:44,333
แต่บางทีการรู้สึกกลัว
ก็เป็นส่วนหนึ่งของชีวิต

1081
01:08:44,416 --> 01:08:47,083
ฉันคิดว่านายแค่ต้องสัมผัสความกลัว

1082
01:08:47,916 --> 01:08:49,875
แต่ก็เดินหน้าทําอยู่ดี

1083
01:08:56,750 --> 01:08:58,083
โชคดีนะ โอไรออน

1084
01:08:58,166 --> 01:09:00,083
ขอบใจ ไฮเพเชีย

1085
01:09:09,750 --> 01:09:13,041
แข็งใจไว้นะ มืดมิด ฉันกําลังมาแล้ว!

1086
01:09:13,791 --> 01:09:15,666
โอไรออน! ทางนี้!

1087
01:09:17,000 --> 01:09:18,291
โอไรออน!

1088
01:09:22,750 --> 01:09:24,208
มืดมิด!

1089
01:09:28,583 --> 01:09:30,083
เราออกไปจากที่นี่กันเถอะ

1090
01:09:41,166 --> 01:09:44,375
- มันรับนํ้าหนักไม่ไหว
- ไม่นะ ดึงไว้ให้ดี

1091
01:09:54,541 --> 01:09:56,416
เราต้องปลุกเขา

1092
01:09:57,125 --> 01:09:59,791
ถ้าเราไม่ทําอะไรสักอย่าง ทั้งสองคนอาจจะ...

1093
01:09:59,875 --> 01:10:02,000
ถูกฉีกร่างเป็นชิ้นๆ แล้วก็ตายเหรอ

1094
01:10:02,833 --> 01:10:04,958
ถอยไปเลย ฉันจัดการเอง

1095
01:10:09,875 --> 01:10:11,625
มันจะดูดเราเข้าไป

1096
01:10:12,166 --> 01:10:13,666
ยังไงต่อล่ะทีนี้

1097
01:10:13,750 --> 01:10:16,750
ไม่รู้สิ แต่การมีนายอยู่ด้วย

1098
01:10:16,833 --> 01:10:20,125
ทําให้ความน่ากลัวของสิ่งที่เราไม่รู้
แย่น้อยลง

1099
01:10:20,208 --> 01:10:22,166
ฉันเข้าใจว่านายหมายความว่ายังไง

1100
01:10:22,250 --> 01:10:26,458
- ฉันดีใจที่รู้จักนายนะ โอไรออน
- ฉันก็ดีใจเหมือนกัน

1101
01:10:42,125 --> 01:10:44,875
โอไรออน! ตื่นได้แล้ว!
เดี๋ยวไปโรงเรียนสายนะ

1102
01:10:44,958 --> 01:10:47,625
นายเคยอ่านนี่
ว่าการนอนทําให้ร่างกายไม่โต

1103
01:10:47,708 --> 01:10:48,916
ไม่เอาน่า ตื่นสิ!

1104
01:10:49,000 --> 01:10:51,291
- ทําไมไม่ได้ผลล่ะ
- ไม่รู้สิ

1105
01:10:51,375 --> 01:10:53,625
ฉันไม่เคยทําใครหลับลึกแบบนี้มาก่อน

1106
01:10:53,708 --> 01:10:56,958
ตื่นสิ ตื่น! ตื่นได้แล้ว!

1107
01:10:58,750 --> 01:11:00,333
ตื่น!

1108
01:11:00,416 --> 01:11:02,541
- ตื่นได้แล้ว!
- เร็วเข้า ตื่นสิ!

1109
01:11:17,583 --> 01:11:22,125
โอไรออน ถ้านายยังไม่ตื่น
นายจะอดไปทัศนศึกษานะ

1110
01:11:22,208 --> 01:11:24,208
นายจะอดไปทัศนศึกษานะ

1111
01:11:27,833 --> 01:11:28,708
แซลลี่!

1112
01:12:08,750 --> 01:12:10,750
มืดมิด เราทําสําเร็จ

1113
01:12:10,833 --> 01:12:13,041
นายทําได้ดีมาก เจ้าหนู

1114
01:12:36,708 --> 01:12:41,458
เยี่ยมเลย! เขามาแล้ว
ยินดีที่ได้เห็นนายอีกนะ เพื่อนยาก

1115
01:13:13,583 --> 01:13:17,333
บ๊ายบาย โอไรออน
อยู่กับนายตอนกลางคืนเหมือนหลับฝันเลย

1116
01:13:17,416 --> 01:13:20,291
- รู้สึกเหมือนกันเลย
- ไว้เจอกันนะ ไฮเพเชีย

1117
01:13:20,375 --> 01:13:22,000
ฉันชื่นชมสิ่งที่เธอทํานะ

1118
01:13:22,083 --> 01:13:24,000
หนูก็ชื่นชอบงานของคุณ

1119
01:13:24,916 --> 01:13:27,166
ผลงานนายก็ด้วย

1120
01:13:29,250 --> 01:13:31,416
โอ้โฮ ว้าว

1121
01:13:33,666 --> 01:13:35,333
นายเยี่ยมที่สุดเลย มืดมิด

1122
01:13:36,000 --> 01:13:38,083
ใช่ ฉันก็คิดเหมือนกัน

1123
01:13:39,166 --> 01:13:42,291
- ขอบใจสําหรับทุกอย่างนะ มืดมิด
- ถูกต้องเลย

1124
01:13:51,750 --> 01:13:56,125
- คงแค่นี้สินะ
- แต่คืนพรุ่งนี้เราก็เจอกันนี่

1125
01:13:56,666 --> 01:14:00,791
แน่นอน นายจะเจอความมืด
ฉันจะดูไม่เหมือนแบบนี้

1126
01:14:01,500 --> 01:14:05,791
แต่นายจะเห็นฉันในรูปแบบใหม่
รูปแบบที่ดีกว่านี้

1127
01:14:05,875 --> 01:14:09,916
ใช่ ฉันเห็นแล้ว ถูกใจฉันเลยนะ

1128
01:14:11,083 --> 01:14:12,291
ขอบใจ

1129
01:14:13,500 --> 01:14:16,208
ไม่หรอก ฉันสิต้องขอบใจนาย โอไรออน

1130
01:14:16,291 --> 01:14:19,125
- ขอบใจเรื่องอะไร
- ที่มองฉันอย่างที่นายมอง

1131
01:14:19,208 --> 01:14:23,791
คนเรามองตัวเอง
ผ่านสายตาของคนอื่นๆ ไง รู้มั้ย

1132
01:14:25,500 --> 01:14:28,916
ตกลงพรุ่งนี้จะไปทัศนศึกษารึเปล่า

1133
01:14:29,000 --> 01:14:29,958
ไปสิ

1134
01:14:30,041 --> 01:14:32,250
- ตื่นเต้นมั้ย
- แทบบ้าเลย

1135
01:14:36,625 --> 01:14:38,166
แต่ยังไงฉันก็จะไป

1136
01:14:39,041 --> 01:14:42,000
ดีแล้ว เจ้าหนู นายทําได้สบายมาก

1137
01:14:43,166 --> 01:14:45,375
ยินดีที่รู้จักเธอนะ ไฮเพเชีย

1138
01:14:45,458 --> 01:14:47,458
ยินดีที่รู้จักเหมือนกัน มืดมิด

1139
01:15:10,250 --> 01:15:13,333
- เธอมีพ่อที่ดีนะ
- หนูรู้

1140
01:15:13,416 --> 01:15:14,500
เดี๋ยวก่อน ว่าไงนะ

1141
01:15:25,791 --> 01:15:28,125
- ฉันไม่เข้าใจ
- หนูมาเพื่อช่วยพาพ่อกลับบ้าน

1142
01:15:28,208 --> 01:15:30,458
- จากอนาคตเหรอ
- คงงั้น

1143
01:15:30,541 --> 01:15:33,166
- ในอนาคตฉันโอเคมั้ย
- ชีวิตพ่อโอเคเลย

1144
01:15:33,250 --> 01:15:35,791
เธอกําลังพูดว่า
ฉันไม่ต้องกังวลมากเกินไปเหรอ

1145
01:15:35,875 --> 01:15:37,416
ก็ทํานองนั้นแหละ

1146
01:15:41,083 --> 01:15:42,333
ดูเด็กทั้งคู่เลย

1147
01:15:42,416 --> 01:15:44,916
งั้นเหรอ ดูยังกับอายุล้านปีต่างหาก

1148
01:15:47,000 --> 01:15:48,000
อะไรน่ะ

1149
01:15:49,833 --> 01:15:53,041
โอไรออน เราตกลงกันแล้วนะ
ว่าคืนนี้จะไม่ปลุกพ่อ

1150
01:15:53,125 --> 01:15:56,333
ใช่ฮะ นี่มันคืนพรุ่งนี้แล้ว
พ่อกับแม่นอนยาวข้ามวันเลย

1151
01:15:56,416 --> 01:16:01,375
- ว่าไงนะ ให้ตายสิ จริงด้วย
- จริงเหรอ โห เรานอนยาวเลย

1152
01:16:01,458 --> 01:16:02,916
ใช่ฮะ พ่อกับแม่คงเพลีย

1153
01:16:03,000 --> 01:16:05,833
ผมเลยปล่อยให้นอน จะได้พักผ่อนเต็มที่

1154
01:16:07,333 --> 01:16:08,916
นั่นใครเหรอ

1155
01:16:09,000 --> 01:16:13,083
เชื่อหรือไม่ นั่นคือลูก... เอ๊ย เพื่อนผม

1156
01:16:13,166 --> 01:16:15,875
- โอ้ ยินดีที่รู้จักนะจ๊ะ
- สวัสดีค่ะ

1157
01:16:15,958 --> 01:16:17,791
- หนูชื่ออะไร
- ไฮเพเชียค่ะ

1158
01:16:17,875 --> 01:16:18,791
ชื่อเพราะจัง

1159
01:16:18,875 --> 01:16:22,500
ผมอยากถามว่าพ่อขับรถไปส่งไฮเพเชียได้มั้ย

1160
01:16:23,166 --> 01:16:25,208
- บ้านหนูอยู่ไหนเหรอ
- แมนฮัตตันค่ะ

1161
01:16:25,291 --> 01:16:28,541
แมนฮัตตันเหรอ หนูมาที่นี่ได้ยังไง
พ่อแม่รู้มั้ยว่าหนูอยู่นี่

1162
01:16:30,958 --> 01:16:33,083
- พอรู้ค่ะ
- แล้วพวกเขามารับหนูไม่ได้เหรอ

1163
01:16:33,875 --> 01:16:36,583
ใช่สินะ เดี๋ยวเราลองโทรหาพวกเขาดู

1164
01:16:39,458 --> 01:16:40,833
- ทําไงกันดี
- ไม่รู้สิ

1165
01:16:40,916 --> 01:16:43,583
เราจะไปส่งเธอในนิวยอร์ก
ยี่สิบปีก่อนเธอเกิดไม่ได้

1166
01:16:43,666 --> 01:16:44,625
หนูรู้

1167
01:16:44,708 --> 01:16:46,291
แล้วเธอย้อนเวลากลับมาได้ยังไง

1168
01:16:46,375 --> 01:16:48,791
- ไม่รู้ค่ะ หนูไม่ทันคิด
- งั้นก็ลองทําอีกที

1169
01:16:48,875 --> 01:16:49,791
โอเค

1170
01:16:53,625 --> 01:16:55,958
- เป็นอะไร
- ไม่รู้ค่ะ แต่มันไม่ได้ผล

1171
01:16:56,041 --> 01:16:58,416
แย่จัง บางทีพ่อแม่ฉัน
อาจรับเธอเป็นลูกบุญธรรมได้

1172
01:16:58,500 --> 01:17:01,416
- ไม่ได้นะคะ แล้วแม่ล่ะ
- ดูแม่เขาก็ชอบเธอนะ

1173
01:17:01,500 --> 01:17:04,166
ไม่ใช่แม่ของพ่อ แต่แม่ของหนู
ที่เป็นเมียของพ่อน่ะ

1174
01:17:04,250 --> 01:17:07,083
จริงสิ ฉันมีเมียเหรอ

1175
01:17:07,166 --> 01:17:09,791
- มีสิ แม่หนูไง
- ฉันรู้น่า

1176
01:17:10,416 --> 01:17:12,166
หายนะชัดๆ

1177
01:17:14,166 --> 01:17:15,000
เหอ

1178
01:17:21,541 --> 01:17:22,791
นายเป็นใครเหรอ

1179
01:17:22,875 --> 01:17:25,000
ฉันชื่อทีโค่ ฉันมาช่วย

1180
01:17:25,583 --> 01:17:28,708
ฉันมีเครื่องไทม์แมชชีนอยู่บนสนามหญ้า
ฉันพาเธอกลับบ้านได้

1181
01:17:28,791 --> 01:17:31,125
- ได้เหรอ
- แต่เราต้องไปเดี๋ยวนี้เลย

1182
01:17:31,208 --> 01:17:34,250
เพราะฉันย้อนเวลามา
สัตว์ประหลาดข้ามมิติเลยหลุดมาด้วย

1183
01:17:34,333 --> 01:17:37,666
เราต้องทําลายก่อนที่พวกมันจะขยายพันธุ์
และทําลายประวัติศาสตร์

1184
01:17:41,750 --> 01:17:43,875
เจอกันในอีก 20 ปี

1185
01:17:43,958 --> 01:17:45,833
เจอกันในอีก 20 ปีค่ะ

1186
01:17:51,666 --> 01:17:53,833
พอฉันบอกว่า "ไป" เธอก็วิ่งไปที่ยานเลยนะ

1187
01:17:54,875 --> 01:17:55,708
ได้เลย

1188
01:18:02,166 --> 01:18:03,375
ไป!

1189
01:18:14,500 --> 01:18:16,041
สุดเจ๋ง!

1190
01:18:22,875 --> 01:18:24,333
พร้อมแล้วนะ

1191
01:18:40,125 --> 01:18:41,208
นี่มัน...

1192
01:18:44,166 --> 01:18:45,500
พ่อคะ!

1193
01:18:45,583 --> 01:18:46,458
ไฮเพเชีย!

1194
01:19:02,333 --> 01:19:06,125
หวัดดี ทีโค่ ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ
นายไม่เปลี่ยนไปเลยสักนิด

1195
01:19:06,208 --> 01:19:08,166
แต่นายเปลี่ยนนะ แก่ไปเยอะเลย

1196
01:19:09,541 --> 01:19:12,083
ฉันคงโตขึ้นนิดหน่อยน่ะ

1197
01:19:12,791 --> 01:19:14,208
ฉันต้องไปแล้ว

1198
01:19:14,291 --> 01:19:15,833
ขอบใจที่พาฉันมาส่งบ้านนะ

1199
01:19:15,916 --> 01:19:16,916
ไม่มีปัญหา

1200
01:19:25,041 --> 01:19:28,916
แล้วผมก็ขับเครื่องไทม์แมชชีนกลับมาที่นี่

1201
01:19:29,000 --> 01:19:31,708
ฆ่าเจ้าสัตว์ประหลาดแล้วก็กระโดดขึ้นเตียง

1202
01:19:32,541 --> 01:19:35,333
- ตอนจบสนุกมากเลย
- เหรอฮะ

1203
01:19:35,416 --> 01:19:39,750
ใช่เลยจ้ะ ขอบใจนะที่ช่วย
แม่คิดเท่าไรก็คิดไม่ออก

1204
01:19:42,041 --> 01:19:44,166
- ง่วงแล้วเหรอ
- ฮะ

1205
01:19:46,375 --> 01:19:49,041
- ราตรีสวัสดิ์นะลูก
- ราตรีสวัสดิ์ฮะ

1206
01:19:53,708 --> 01:19:55,458
เปิดหรือปิด

1207
01:19:56,291 --> 01:19:57,583
คืนนี้ปิดละกัน

1208
01:19:57,666 --> 01:20:00,083
โอเค นอนให้สบายนะจ๊ะ

1209
01:20:17,833 --> 01:20:19,000
พ่อคะ

1210
01:20:19,625 --> 01:20:20,750
หลับแล้วเหรอ

1211
01:20:20,833 --> 01:20:24,125
- เกือบๆ ค่ะ
- เขาคิดตอนจบได้รึเปล่า

1212
01:20:24,208 --> 01:20:27,333
ได้ค่ะ เครื่องไทม์แมชชีน

1213
01:20:28,416 --> 01:20:31,666
เยี่ยมมาก เครื่องไทม์แมชชีน

1214
01:20:31,750 --> 01:20:33,291
ความคิดดีเลยนะ

1215
01:20:33,375 --> 01:20:36,458
หนูก็คิดเหมือนกันค่ะ พ่อไม่รีบนอนเหรอคะ

1216
01:20:36,541 --> 01:20:38,458
พ่อต้องเข้าไปในเมืองตอนเช้า

1217
01:20:38,541 --> 01:20:42,166
เลยกะว่าจะเสพบรรยากาศ
ยามค่ําคืนอีกสักหน่อย

1218
01:20:42,250 --> 01:20:45,250
โอเคค่ะพ่อ หนูเข้านอนก่อนะคะ

1219
01:20:47,458 --> 01:20:48,625
ราตรีสวัสดิ์ ไฮเพเชีย

1220
01:20:50,416 --> 01:20:51,833
ราตรีสวัสดิ์ค่ะแม่

1221
01:20:52,500 --> 01:20:54,125
ราตรีสวัสดิ์ ไฮเพเชีย

1222
01:20:55,750 --> 01:20:57,916
ฉันนั่งด้วยได้มั้ย

1223
01:20:58,500 --> 01:21:00,416
ยินดีที่สุดเลย

1224
01:21:34,916 --> 01:21:37,458
(โอไรออนท่องแดนมหัศจรรย์รัตติกาล)

1225
01:21:48,708 --> 01:21:51,291
(สร้างจากหนังสือ โอไรออนแอนด์เดอะดาร์ค
โดยเอ็มม่า ยาร์เล็ต)

1226
01:23:52,583 --> 01:23:57,958
(ด้วยความระลึกถึง
เมแกน โนเยส และโนเอล แม็คคาวน์)

1227
01:29:58,708 --> 01:30:00,708
คําบรรยายโดย แมนนี่ หิรัญ