Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
[เสียงนกร้อง]
[ดนตรีสดใสยามเช้า]
[เสียงนกร้องจิ๊บๆ]
[ดนตรีโหมดังขึ้น]
(ผจญภัยแดนต้องสาป)
[คําราม]
เย่! [หัวเราะ]
[เด็กหญิงหัวเราะร่าเริง]
[เด็กๆ ร้องวู้]
[ดนตรีบรรเลงต่อเนื่อง]
- [เสียงเด็กชาย] วู้ฮุฮุฮู้! - [เสียงเด็กหญิง] เย่!
[เสียงเด็กชาย] นี่ เอลเลียน รอด้วยสิ!
[ดนตรีประโคมแตรยิ่งใหญ่]
เจ้าหญิงเอลเลียนมาแล้ว เปิดประตูเร็ว
[เสียงเครื่องกลดังครืน]
[ดนตรีออร์เคสตรายิ่งใหญ่บรรเลง]
[เสียงเด็กชาย] เย่!
[เสียงดนตรีดังขึ้น]
[เสียงพลุสัญญาณ]
- [ดนตรีเบาลง] - [เอลเลียนถอนใจ]
อ้าว อะไรเนี่ย ไม่เอาพลุสัญญาณนะ
[เด็กหญิง 1] อีกแล้วเหรอ เอลเลียน ท่านเพิ่งออกมาเองนะ
[ถอนใจ] โทษทีทุกคน หน้าที่เรียกร้อง
[เด็กหญิง] นี่แหละ ชีวิตสุดเริ่ดของเจ้าหญิงละ
ไม่เป็นไรน่า เดี๋ยวเจอกันที่งานวันเกิดท่านคืนนี้
ปีก่อนคือสุดยอด
[เอลเลียน] อ๋อ งานปีนี้ จะมีแต่คนในครอบครัวน่ะ
คือแบบ งานชิลๆ [หัวเราะแหะๆ]
งานเล็กๆ
จริงเหรอ ไม่สมเป็นท่านเลย
ก็ฉัน 15 แล้ว โตเป็นวัยรุ่นเต็มตัวแล้ว ก็เลย...
อยากจะใช้เวลามากขึ้นกับท่านพ่อท่านแม่
[ดนตรีลึกลับน่าสงสัย]
ก็... ถ้าอยากตามมาเที่ยวด้วย เราอยู่ที่ตลาดนะ
- [เด็กหญิง] บาย เอลเลียน - [เด็กชาย] มาเร็ว ไปเหอะ
- [เพื่อนๆ หัวเราะ] - [เด็กชาย] วู้ฮู้!
[ถอนหายใจ]
[ดนตรีแผ่วเบาลง]
[คํารามเบาๆ]
[เอลเลียน] เด็กดี
เจ้าหญิงเอลเลียน
หม่อมฉันรับปากว่าจะไม่ยิงพลุสัญญาณก็จริงแต่
- พวกสัตว์ประ... - รัฐมนตรีนาซารา [หัวเราะแหะๆ]
หา
[ดนตรีลึกลับขี้เล่น]
อ้อ [กระแอม]
ฝ่าบาทเพคะ
ราชาและราชินีรับสั่งให้มีคนไปเข้าเฝ้า
คือแบบ ให้คน "ไปเฝ้า" เหรอ
แบบจัดเต็มเลย
[ถอนหายใจ]
[ออกแรงดึง]
ไอ้การไปเที่ยวตลาดกับเพื่อนๆ น่ะ
คือสิ่งที่ฉันควรได้ทํา
แต่ทําได้มะ
- [นาซาราตะโกน] องค์หญิง! - ไม่ได้
[เสียงสัตว์จ้อกแจ้ก]
มากันเถอะ ฟลิงก์
ต้องลุยกันอีกแล้ว
[ดนตรีสดใสร่าเริง]
♪ นี่แหละโลกฉัน ♪
- ♪ เข้ามาได้สิ ♪ - [ครางออกแรง]
- ♪ อาจจะรกสักหน่อย ก็พ่อแม่ฉันนี่ ♪ - [ครางออกแรง] อู้ว!
♪ สู้กันทั้งวัน ♪
[ถอนหายใจ]
♪ สร้างความวุ่นวาย ♪
♪ อย่าได้ลองเข้าใกล้ ถูกฟาดจนหน้าหงาย ♪
[ฟลิงก์ส่งเสียงร้องสั้นๆ]
- ♪ ใช่ วู้ฮู้ ฉันเจ้าหญิงไง ♪ - [ฟลิงก์เปล่งเสียงอ้อแอ้]
♪ ใครว่าเป๊ะไปทุกสิ่ง ♪
♪ ออกจะวึ่นวือ ก็ปัญหาคือ พ่อและแม่ฉันนี่แหละปีศาจ ♪
♪ แบบเห็นเป็นตัวปีศาจจริงๆ ♪
- [คําราม] - [ชายร้องกลัว] ต้องปิดความลับ
จนเสื้อผ้าฉันขาดจะหมดแล้ว
- โทษที รัฐมนตรีโบลินาร์ - [คําราม]
[เอลเลียน] ท่านพ่อ ท่านแม่
[โบลินาร์] อย่านะ ขอละ [ร้องกลัว]
โอ้ ถ้าเรื่องนี้รั่วไหลนะ
ตัวแสบ ดื้อจริงๆ
- [ตุ๊กตาบี๊ปๆ] - ไม่ต้องห่วง ฉันจัดการเอง
- [ตุ๊กตาดังบี๊ปๆ] - [คํารามตื่นเต้น]
[โบลินาร์ร้องกลัว]
[เอลเลียน] อย่างงั้นแหละ มานี่เลย
เก่งมาก
[โบลินาร์ร้องกลัว]
♪ ปีที่แล้วเอง ♪
♪ ยังดูเหมือนดี ♪
♪ แต่ไม่ทันตั้งตัว ความมืดเข้าแทนที่ ♪
♪ อยู่ดีๆ ตู้ม! ♪
♪ เหมือนระเบิดใส่ ♪
♪ เมื่อเหตุการณ์พ้นผ่าน ♪
- ♪ พ่อแม่โดนสาปไป ♪ - [คําราม]
♪ ส่วนทางแก้ให้กลับเหมือนเดิม ♪
♪ ยังถกเถียงกันไม่สิ้น ♪
♪ มันช่างพิกล ที่ต้องฝืนทน มองดูพวกเขาในแบบปีศาจ ♪
♪ และแถมเป็นยอดปีศาจขี้วีน ♪
♪ อาจมองว่าพ่อแม่เธอช่างเกรี้ยวกราด ♪
♪ สุดเอาแต่ใจ ♪
♪ ไร้เหตุผลเพ้อคลั่ง ติดเวอร์วังเล่นใหญ่ ♪
♪ พูดไม่รู้ฟัง ♪
♪ ห้าวซะไม่มี ♪
♪ บ้านฉัน จริงๆ ชนะทุกบ้าน ♪
♪ บางทีดูเหมือนเขามัวแต่ไฝ้ว์กัน ♪
♪ และลืมว่ามีฉันตรงนี้ ♪
♪ เก่งจริงสาวน้อย ♪
♪ หนักเอาการอยู่ ♪
♪ เธอยังคงรับมือเรื่องนั้นที่เรารู้ ♪
♪ ไม่มีเว้าวอน ♪
♪ ไม่มีท้อใจ ♪
♪ แต่ในรอยยิ้มนั่นแอบเห็นความหวั่นไหว ♪
♪ เธอดูนิ่งและกลับโตกว่า ♪
♪ แต่พ่อแม่เหมือนผีเข้า ♪
- ♪ กลบทุกช่องทาง ♪ - ♪ อุดทุกช่องว่าง ♪
[นาซาราและโบลินาร์] ♪ ในเมื่อพ่อแม่เธอคือปีศาจ ♪
♪ ปกปิดข่าวให้ปีศาจเบาๆ ♪
[เอลเลียน] ♪ บวกเอกสารที่รอให้รีบเซ็น ♪
♪ หมู่ให้ตรวจแถว ♪
♪ นัดประชุม แถมงานซ่อมแซมไม่เคยแผ่ว ♪
[หัวเราะเบาๆ]
♪ คนที่ต้องช่วย ♪
- ♪ หมายที่ต้องผ่าน ♪ - [เสียงเพื่อนๆ] วู้ฮู้!
♪ ที่จริงก็อยากจะทําหลายสิ่ง ♪
♪ แต่งานบ้านเมืองต้องการใครสักคน ♪
- [เสียงหญิง] เจ้าหญิงเอลเลียน - ♪ คนนั้นก็ไม่พ้นตัวฉัน ♪
- [แม่เด็กชาย] ลูกทําการบ้านเสร็จรึยัง - เดี๋ยวกลับบ้านค่อยไปทํา
[ถอนหายใจ] แม่ทําชีวิตผมพังยับ
♪ วันเดียวได้ไหม ♪
♪ อยากลองหน่อยนะ ♪
♪ ถ้าได้พบพ่อแม่เอาแต่จัดแจงหรือจุ้นจ้าน ♪
♪ โหดก็พอไหว ♪
♪ ชอบเซ้าซี้ได้ ส่งมา ♪
♪ แต่สิ่งที่เขาทําวนไป ก็แค่ไม่เห็นไม่สนใจ ♪
♪ บอกได้เลยว่าแย่ที่สุด ♪
♪ แต่ก็นะ นี่ชีวิตฉัน ♪
♪ เป็นมาครบปี ♪
♪ อยู่ในเงามืดมนไม่พ้นไปสักที ♪
- [โบลินาร์ร้องลนลาน] - ♪ ใครก็ล้วนเครียด ♪
♪ มีแต่ดราม่า ♪
♪ แต่ก็ยังสู้ต่อ ไม่ท้อไม่เลิกรา ♪
♪ ห้ามหมดหวัง นั่นคือหน้าที่ ♪
- ♪ วันหลุดพ้นนั้นต้องมา ♪ - [เสียงฝูงนกร้อง]
♪ แต่ก็รู้อยู่ ไม่ว่าทั้งคู่ ต่างทําตัวคล้ายดังกับปีศาจ ♪
♪ เหวี่ยงและวู่วามสุดจะห้ามปราม ♪
♪ ดุและโหดร้ายอย่างกับปีศาจ ♪
♪ สิ่งที่ซ่อนกาย อยู่ที่ข้างใต้ นั่นคือพ่อแม่ไม่ใช่ปีศาจ ♪
♪ ที่แท้ไม่ใช่ปีศาจ ♪
♪ รู้แน่ไม่ใช่ปีศาจ ♪
♪ ถึงแม้จะใกล้ปีศาจ... ♪
♪ แล้วหนา ♪
- [เพลงจบ] - [เสียงเคาะประตู]
- [เสียงหญิง] เปิดประตูเร็วเข้า - แย่แล้ว
- [ลนลาน] ท่านนายพลคาร์โดนามาอีกแล้ว - [คาร์โดนา] ฉันต้องการเข้าเฝ้าราชินี
- เปิดประตูเดี๋ยวนี้ - [เอลเลียนครางเกร็งต้าน]
- [ปีศาจคําราม] - [เฮือก]
ท่านแม่ ท่านพ่อ เงียบๆ
พวกเรากันเขาออกไปไม่ได้ตลอดหรอกนะ
ก็รู้ แต่คิดดูสิ เขาจะทําอะไรถ้าเขารู้เรื่อง
- [คาร์โดนาตะโกน] ให้เราเข้าไป! - เขาไม่ใช่คนนิสัยชิลๆ ซะด้วยสิ
- [คาร์โดนา] เปิดประตูเร็ว! - รอบนี้จะบอกว่าอะไรดีล่ะ
ข้ออ้างที่มีอยู่ เราก็ใช้อ้างกันไปหมดแล้ว
ไปเยือนต่างประเทศ
ข้อพิพาทแรงงาน
ประชุมการค้า
[ดนตรีพิศวงขี้เล่น]
โอ๊ะ เออะ ขออนุญาต
ถึงยังไงฉันก็เป็นรัฐมนตรีการสื่อสาร
- [ถอนหายใจ] - ผู้เชี่ยวชาญด้านคําพูด
[กระแอม]
- ส่องกล้องลําไส้ใหญ่ - [เฮือก]
เชี่ยวชาญสุดๆ
[คาร์โดนา] พรุ่งนี้ฉันจะกลับมาใหม่
และคราวนี้ ฉันจะต้องเข้าเฝ้าให้ได้
- เจ้าหญิงน้อย ปล่อยไปงี้ไม่ได้นะ - รู้แล้ว
ตั้งปีนึงแล้ว เรายังไม่รู้เลยต้องทําไงเพื่อ...
เพื่อทําลายคาถา รู้แล้ว!
[ครางเบื่อหน่าย] ทําไงกันดีเนี่ย
[ครางหงุดหงิด]
[กรีดร้องดังอู้อี้]
[ฟลิงก์กรีดร้อง]
[เสียงแตรประโคม]
- [เอลเลียนครางเบื่อ] โธ่เอ๊ย อะไรอีกเนี่ย - [ฟลิงก์ครางเบื่อ]
[อึกอัก] ขอเบิกตัว เจ้าหน้าที่ไปรษณีย์หลวง โอ๊ะ!
ขอแจ้งความคืบหน้าเรื่องสาส์นของท่าน ถึงเทพพยากรณ์แห่งตะวันและจันทรา
เหรอ พวกเขาตอบว่าอะไร
อย่างที่ท่านทราบ เทพพยากรณ์อาศัยอยู่ ที่ป่ามืดมนแห่งความมืดมนนิรันดร์
ที่ที่อันตรายที่สุด
ดังนั้น กระหม่อมเลยส่งนกแปดตัวที่เก่งที่สุด
เพื่อให้ส่งสาส์นของท่านไปถึงอย่างปลอดภัย
- ดี ส่งไปถึง... - ขณะเข้าสู่เขตป่า
นกเจ็ดในแปดตัวกินลูกเบอร์รี่ต้องสาป ที่ทําให้กลายเป็นหิน
และถูกสาปให้กลายเป็นหินทันที
ขอสดุดี
[สูดหายใจ ถอนหายใจ]
- แต่อีกตัวนึง... - ไซมอน
มิลลี่
เซดริก
เซดริกที่สอง
แฮนนิแกน
แอมโบรส
ลิตเทิลดอร์ริต
จากไปแต่เราจะไม่ลืมเลือน
เศร้าจริงๆ
แต่ก็ยังเหลือนกอีกตัวนึงเนอะ
แล้วก็หวังว่าจะเป็นเจ้านกน้อย
- ที่คาบม้วนหนังสือเล็กๆ ไว้ตัวนี้ [เฮือก] - ถูกต้อง!
นกที่กล้าหาญที่สุด
เฒ่าโจ ได้กลับมาพร้อมสารตอบกลับ
หลีกลี้ความกลัวทั้งมวล จากป่ามืดมนแห่งความมืดมนนิรันดร์
[นกร้องแคว้ก]
พร้อมกันนั้น มันก็จํากัด การบริโภคเบอร์รี่ต้องสาปของตัวเอง
โดยกินลูกที่เล็กลงและออกฤทธิ์ช้ากว่า
[ครางออกแรง]
โอ้! โอ้ๆ โอ้
เอ่อ...
มันเป็น... นกที่... ดีเนอะ
[สูดหายใจ เสียงสั่น] เป็นเหมือนลูกชายกระหม่อม [สะอื้นเบา]
[ดนตรีตึงเครียดบรรเลงเบาๆ]
[ครางยาน] โอ๊ย...
[ดนตรีชวนสงสัย]
[เอลเลียน] เติมน้ําลงไป
[ดนตรีชวนสงสัยบรรเลงต่อเนื่อง]
ฮ่า!
ฮะ! นี่ สะ... สารหายไปไหน ไปไหนแล้ว
[ถอนหายใจ] ฟลิงก์ เจ้าหัวขโมย แอบอมไว้อีกแล้วเหรอ
[ครางตกใจสงสัย] อึ๊อือ
[ดนตรีสื่อถึงความพิรุธ]
โอ้ [ร้องงี้ดๆ]
[สําลัก]
- [ฟลิงก์] โอ้ - [เอลเลียนเฮือก]
[ดนตรีลึกลับบรรเลง]
สวัสดี เจ้าหญิงเอลเลียนแห่งลัมเบรีย
เราคือเทพพยากรณ์ตะวันจันทราคู่หู
หู... หู... หู
[เทพพยากรณ์ 1] เราสนใจสถานการณ์ อันเคราะห์ร้ายของท่านอย่างมาก
แต่หากจะแก้ไขปัญหานี้ได้ เราต้องไปสังเกตด้วยตนเอง
เอง... เอง... เอง
ฟลิงก์ พวกเขาจะมานี่
ดังนั้น เราจะไปเยี่ยมเยือนอาณาจักรของท่าน
คืนก่อนดวงจันทร์ดิถีที่สาม
ในวันที่สามของเดือนที่สาม
สาบ... สาบ... สาบ
ไม่ใช่ "สาบ"
- สาม ลงท้ายม. - โอ้!
สาม
จันทร์ดิถีสาม วันที่สาม ของเดือนที่สามเหรอ
[เฮือก] วันเกิดฉันไง คืนนี้ไง
โอ้! สุขสันต์วันเกิด เจ้าหญิง
[กระแอม] คุยกันแล้วไม่ใช่เหรอ ว่าจะเล่นให้ดูลึกลับและน่าขนหัวลุก
โอ้ ใช่ จริงด้วยแฮะ
โทษที โทษที โทษที
สรุปแล้ว... เดี๋ยวเราไปหาที่นู่น
เตรียมตัวรอการไปถึงของเราด้วย
[ดนตรีเครื่องสายเร้าใจแล้วเบาลง]
- [เสียงพิณสดใส] - [หัวเราะร่า] เลิศ!
ไม่ต้องมีสัตว์ประหลาด ไม่ต้องเก็บความลับ
มีแค่พ่อแม่ปกติและชีวิตปกติ [เฮือก]
ต้องรีบบอกโบลินาร์กับนาซารา เขาต้องชอบใจแน่
[ถอนหายใจ] ไม่ชอบเลย
ดูรอยคล้ําใต้ตาฉันนี่สิ
[ครางท้อใจ] ทําไมเป็นงี้ไปได้
ฉันพูดได้ตั้ง 17 ภาษา
บัญญัติรัฐธรรมนูญของอาณาจักรเรา
ฉันเป็นถึงสมบัติของชาติตัวแม่
และนี่ฉันต้องมาใช้เวลาตอนเช้ากับไอ้นี่
ออกแบบรถสําหรับตักอึ๊อึสัตว์ประหลาด
[ครางท้อใจ] เราต้องมีผู้นําตัวจริง
อาณาจักรนี้อยู่ด้วยตัวเองไม่ไหวหรอกนะ
[เสียงเคาะประตู]
[เสียงสั่นอึกอัก] เอ่อ... ขออภัยค่ะ ท่านรัฐมนตรี
แต่ของขวัญวันเกิดมากองกันเพียบ
และท้องพระโรงก็ค่อนข้างจะ...
พังเหรอ
ไม่... ไม่อยู่แล้วค่ะ
เอามาไว้นี่
ได้เลยค่ะ
นาซารา เราจะปิดเรื่องนี้เป็นความลับไม่ได้แล้ว
ตายแล้ว
เราจะปิดเรื่องนี้ต่อไปไม่ได้แล้ว
- โอ้ๆ - [นาซารา] ฉันไม่กล้าบอกเลย
ราชากับราชินีเป็นที่รักมากจริงๆ
[หญิงรับใช้ชรา] เป็นที่รักมาก
โอ๊ย...
(เรารักพระองค์)
จะว่าไป ยังมีอีกคนนึงเป็นที่รักยิ่งกว่าอีก
ใคร ฉันเหรอ โอ้โห ก็ชมเกินไป
ไม่! ไม่ใช่ท่าน ตาแก่แอ๊บเด็กเอ๊ย
เจ้าหญิงไง รู้รึเปล่า พระองค์จะอายุเท่าไหร่แล้ว
ดะ... ดะ ดะ เดาไม่ถูกจริงๆ อะ
ขอบคุณ
กําลังจะ 15 [สูดหายใจ]
มันอาจจะแก้ปัญหาได้ทุกอย่าง
พูดอะไรไม่เห็นเข้าใจเลย
[ดนตรีบรรเลงด้วยกีตาร์ฟลาเมนโก]
♪ อย่างที่รู้ว่าความเป็นอยู่เรา แทบไปต่อไม่ไหว ♪
♪ วังแห่งนี้ก็แทบจะซ่อมไม่ไหว ♪
♪ มีแต่เรื่องวุ่นวายยุ่งเหยิง ♪
♪ จากที่เคยเชิดหน้าชูตา เลิศล้ําหรูแลสล้าง ♪ อ๊าก!
♪ กลับเป็นแค่คนคอยดูแลพวกช้าง ♪
♪ หมดศักดิ์ศรีไปอย่างสิ้นเชิง ♪
♪ ยังคงหวังได้ฟื้นคืนวังอันงดงามเด่นที่เคย ♪
♪ ใส่ผ้าไหมซาตินดังเช่นที่เคย ♪
[นาซารา] ♪ จากวันวานสุดหวานของเรา ♪
♪ อยากจัดเลี้ยงรับรอง ให้แขกพวกวีไอพีอีกครั้ง ♪
♪ ได้กินชีสและไวน์รสดีอีกครั้ง ♪
- ♪ ถ้าเป็นจริงจะดีไหมเล่า ♪ - เฮอะ!
♪ ไม่มีวันเป็นไปได้หรอก ♪
- ♪ ต้องได้ ♪ - ♪ ไม่นะ ♪
♪ ใช่เลย เราได้โอกาสล้ํา เพื่อกลับหวนไปร่ายรํา ♪
♪ แค่ต้องห้ามนั่งเฉยๆ ♪
♪ พวกเราต้องก้าว ♪
♪ ก้าวย่างที่วางทิศทางใหม่ ♪
♪ ก้าวให้พบพานความยิ่งใหญ่ ♪
♪ ก้าวทีละก้าวจนไม่มีปัญหาให้ต้องทน ♪
♪ และทุกๆ ก้าว ♪
♪ ถ้าแม้ว่าเรายังมุ่งหน้า ♪
♪ ก้าวและไม่มองกลับหลังมา ♪
♪ อีกในไม่ช้าผ่านพ้น ♪
แต่เดี๋ยว ท่านมีแผนว่ายังไง
♪ ในคืนนี้พวกเราโชคดีเจ้าหญิงเข้าสู่วัยสาว ♪
♪ จัดแถลงให้คนได้รู้ถึงข่าว ♪
- ♪ ราชินีขึ้นครองต่อไป ♪ - ดีเลิศ
♪ และเมื่อเธอได้คืนความสุขกลับมาที่วังอีกที ♪
♪ เราจะได้รื่นเริงกันอย่างเต็มที่ ♪
- ♪ เปิดแชมเปญฉลองยิ่งใหญ่ ♪ - ♪ เปิดแชมเปญฉลองยิ่งใหญ่ ♪
- ข้าชอบนะ - ♪ คลั่งต่างหากล่ะ ♪
♪ ใช่แล้ว ก็อย่างที่รู้ ♪
- ♪ แนบเนียน ♪ - ♪ ไม่มีพลาด ♪
[ทั้งคู่] ♪ จะจัดงานยึดอํานาจ ที่ดีงามและสุดหรู ♪
♪ พวกเรามาก้าว ♪
♪ ก้าวย่างที่วางทิศทางใหม่ ♪
♪ เรียกว่าทิศทางที่แก้ไข ♪
- ♪ แค่ก้าวทีละก้าว ♪ - ♪ จนเราได้ส่งมอบใครสักคน ♪
[ทั้งคู่] ♪ และทุกๆ ก้าว ♪
♪ ถ้าแม้ว่าเรายังก้าวขึ้น ♪
♪ เขาย่อมไม่มองว่าบ้องตื้น ♪
♪ เมื่อเราทั้งหลายผ่านพ้น ♪
♪ ก้าวแรก แยกทั้งสองให้ห่างกาย ♪
♪ ก้าวสอง ประกาศข่าวการวางวาย ♪
♪ ก้าวสาม เมื่อน้ําตาเริ่มแห้งหาย ♪
♪ เจ้าหญิงที่คนรักก็เข้ามา ♪
- ♪ แล้วก้าว ♪ - ♪ สวมมงกุฎให้เจ้าหญิง ♪
- ♪ อีกก้าว ♪ - ♪ พร้อมด้วยชุดอันงามยิ่ง ♪
[นาซารา] ♪ แล้วก้าว ♪
- [ทั้งคู่] ♪ ดูเธอรับตําแหน่งจริง ♪ - ♪ ช่างง่ายดาย ♪
- ♪ สบาย ♪ - ♪ ถ้าเจ้าหญิงยอมทําได้ ♪
[ทั้งคู่] ♪ เริ่มระบําได้เลยหนา ♪
ท่านรัฐมนตรี!
- เจ้าหญิง! - [โบลินาร์] โอ้!
ฉันได้คําตอบแล้ว
- ได้เหมือนกัน - เราจะทําลายคาถาได้แล้ว
- ท่านจะขึ้นเป็นราชินี - ท่านจะขึ้นเป็นราชินี
- เดี๋ยว หา! - หา! ทําไง
เทพพยากรณ์ตอบจดหมายฉันมาซะที พวกเขาจะทําลายคาถาให้
โอ้ งั้นก็ยอดเยี่ยมสุดๆ เลย
โอ้ แน่นอน แต่... ถ้าไม่ได้ล่ะ อาณาจักรต้องมีผู้นําแท้จริง
- ราชินี - เดี๋ยว แล้วท่านพ่อท่านแม่ล่ะ
เราจะส่งไปอยู่ชนบท ให้วิ่งเล่นได้อย่างมีความสุข
และท่านก็ไปเยี่ยมได้ เมื่อไหร่ก็ได้เลย
[กีตาร์ฟลาเมนโกบรรเลงเบาๆ]
ก็ได้ ตามนี้
แต่เราต้องลองให้เทพพยากรณ์ช่วยก่อน
ได้ อะ อะ เอ่อ... พ่ะย่ะค่ะ แต่หลังจาก...
♪ "หลังจาก" น่ะไม่สําคัญหรอก ♪
♪ ก็มนตร์จะคลายแล้วไง ♪
- ♪ ถ้าไม่... ♪ - ♪ ได้แน่ๆ ♪
- ♪ อ๋อ ก็แล้วแต่ ♪ - ♪ ขอแค่ ♪
[คู่] ♪ ยอมเป็นราชินีไหม ♪
- ♪ ได้ ♪ - [ทุกคน] ♪ ได้เวลาก้าว ♪
- ♪ ก้าวย่างที่วางทิศทางใหม่ ♪ - [ประสาน] ♪ ก้าว ก้าว ก้าว ก้าว ก้าว ♪
♪ ย้อนเพื่อเชื่อมโยงวันเก่าไว้ ♪
♪ ก้าวทีละก้าว ความทุกข์จะจบสิ้นจากทุกคน และทุกๆ ก้าว ♪
♪ หลังได้รื่นเริงฉลองใหญ่ ♪
[นาซาราและโบลินาร์] ♪ หลังเข้าพิธีขึ้นครองใหม่ ♪
♪ เราก็จะได้ผ่านพ้น ♪
- ♪ เราก็จะได้ผ่านพ้น ♪ - ♪ เราก็จะได้ผ่านพ้น ♪
♪ เราจะต้องได้ผ่านพ้น ♪
- [เพลงจบ] - [ปูนแตก]
[ทุกคน] ♪ แฮปปี้เบิร์ธเดย์ เจ้าหญิงเอลเลียน ♪
♪ แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทู... ♪
[ร้องเสียงหลง] ยู
[เสียงก้องกังวาน]
- [โบลินาร์] สุขสันต์วันเกิด เจ้าหญิง - มีความสุขมากๆ เจ้าหญิงน้อย
ขอบคุณทุกคนมากนะสําหรับงานวิเศษ...
- [เสียงคําราม] - [ชาย] เชิญทางนี้พ่ะย่ะค่ะ เอ้ามาทางนี้
ทางนี้เลย
- ท่านแม่ ท่านพ่อ - [ชาย] เก่งมากเลย
ถ้าพรบรรลุผล คืนนี้เราจะมีเรื่องให้ได้ฉลองกัน
เพคะ ขอให้เป็นจริง
โบลินาร์
เอ่อ ขอโทษที เอ่อ... ขอทางหน่อย
มีกิจธุระของหลวงต้องทํา เอ่อ ขอชิ้นหนึ่งซิ
[ถอนหายใจ]
[ชาย] นี่ ฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ ทางนี้
โอ้! [หัวเราะ] ดูดีกันสุดๆ เลย
- แต่งหล่อแต่งสวยมางานวันเกิดลูกด้วย - [ชาย] นั่นแหละ เก่งมากเลย [ร้องตกใจ]
- [เอลเลียน] นี่! - [ชาย] เคี้ยวเต็มที่เลยฝ่าบาท
ท่านพ่อ วาง... เขา... ลง!
- [ดนตรีสายกระแทกเน้นอารมณ์] - [ชายครางปนถอนใจ]
ขอบพระทัย เจ้าหญิง
- [เอลเลียนถอนใจ] - [ราชินีคําราม]
โอเค ไม่อยากสวมมงกุฎ [แค่นขํา] เข้าใจได้
แต่มงกุฎมันค่อนข้างสําคัญและมีค่าด้วย เพราะงั้น เอ่อ เดี๋ยว หายไปไหนแล้ว
- [เอลเลียน] ฟลิงก์! - [ฟลิงก์ครางตกใจ]
กลับมานะ
- [โบลินาร์หัวเราะคิกคัก] - [ฟลิงก์ร้องจี๊ดๆ]
[โบลินาร์] โอ้ โอ้ๆ โอ้
ไม่ๆ ไม่นะ ไม่
[ครางหงุดหงิด] ไอ้หนูสีม่วงโสโครก [ครางรําคาญ]
[ถอนใจโล่งอก] โอ้ เค้กจ๋า
[ฟลิงก์ครางหงิงๆ]
- [เอลเลียน] ขอบอกเลย เหมาะกับเธอนะ - [ฟลิงก์ร้องเห็นด้วย]
เอาจริงนะ เจ้าหญิง กระหม่อม ไม่เข้าใจเลยที่ท่านชอบเจ้าสัตว์ร้ายชั่วช้านี่
- โอ้! - [เสียงแตรประโคม]
[ครางตื่นเต้นดีใจ] เทพพยากรณ์
มาแล้ว
นิ่งไว้ [ครางเสียหลัก]
[หญิงรับใช้ชรา] ขอเบิกตัว
สถาปนิกเพียงหนึ่งเดียวแห่งจักรวาล
ที่รู้จักและไม่รู้จัก สิ่งมีชีวิตผู้ทรงพลัง และเปี่ยมด้วยมนตร์ที่สุด
- ตลอดกาล - [เฮือกตื่นเต้น]
เทพพยากรณ์แห่งตะวัน และจันทรา [ลากเสียงยาว]
[ทุกคนตกใจเฮือก]
[เงียบสนิท]
[คําราม]
[ดนตรีลึกลับ]
[ทุกคนตกใจเฮือก]
[เฮือก]
[เสียงตุ๊กตาดังบี๊ปๆ]
[ราชินีขู่ฟ่อ]
สวัสดี ประชาชนแห่งลัมเบรีย
ลัมเบรีย ลัมเบรีย ลัมเบรีย
[ดนตรีเบาลงจนหยุด]
บริการดีมาก ลอว์เรนซ์
แบบนี้ต้องให้ห้าดาวเลย
[เสียงท้องร้อง]
โอ้!
ห้าดาวเลย บ้าไปแล้วเรอะ ในนั้นกลิ่นอย่างกับกะหล่ําปลีต้ม
โอ้ ฉันชอบนะ ให้ความรู้สึกเหมือนบ้านดีออก
[เอลเลียน] เทพพยากรณ์ผู้เลื่องชื่อ
ในนามของอาณาจักรลัมเบรีย ขอขอบคุณพวกท่านที่มา
[สูดหายใจ] ท่านคงเป็นเจ้าหญิงเอลเลียนสินะ
โอ๊ะ! ฉันเอง [กลั้วหัวเราะเบาๆ] เจ้าหญิงที่สวมรัดเกล้า
เจ้าของวันเกิดนี่เอง
วิเศษจริงๆ ที่ได้พบ
ฉันชื่อลูโน
ส่วนฉัน ซันนี่
รู้สึกได้เลยว่าต้องเลิศแน่
[ลูโน] ไหนขอดูหน่อยนะ
จดหมายของท่าน เขียนว่าท่านมีปัญหาเรื่องพ่อแม่ใช่ไหม
ท่านว่าพวกเขาเป็นเอ่อ... เอ่อ...
- เอ้า เขาใช้คําว่าอะไรนะ ซันนี่ - สัตว์ประหลาด
ใช่ สัตว์ประหลาด
และทําไมถึงคิดว่าพ่อแม่ท่านเป็นสัตว์ประหลาดล่ะ
[หัวเราะเจื่อนๆ] คือ...
- [ดนตรีกระแทกเน้นความน่ากลัว] - [คําราม]
- โอ้ว! - ว้าว!
ไม่ได้พูดเล่นแฮะ
พ่อแม่เป็นสัตว์ประหลาดจริงด้วย
ใช่ นั่นแหละ ฉันถึงอยากให้ท่านช่ว...
ท่านพ่อ ท่านพ่อ ไม่ๆ ไม่ๆ พวกเขาเป็นแขกนะ
- นี่ ท่านแม่ ท่านก็ด้วย - [ลูโน] โอ๊ว!
ฉันนึกว่าพูดเปรียบเทียบซะอีกน่ะ
นึกว่าท่านแค่พูดเวอร์ๆ เล่นใหญ่ไปงั้น
- ฉันจะทํางั้นทําไม - ก็เพราะท่านเป็นวัยรุ่นไง
[ราชาคําราม]
- โอ้ย เอ่อ... ใครอยากเล่นน้องปู๊ดปี๊ด - [ตุ๊กตาดังบี๊ปๆ]
เอ้า ไปคาบมา
เดี๋ยวๆ ฝ่าบาท
ขอโทษด้วยนะ
พ่อแม่ฉันรับมือยาก
เจ้าหญิง ฉันพอดูออกว่าพ่อแม่ของท่านน่ะ
เคยเข้าไปที่ป่ามืดมนแห่งความมืดมนนิรันดร์
มืดมากจนใช้คําว่ามืดสองรอบ
คือ ใช่ ใช่เลย
แต่ท่านรู้ได้ไง
เพราะว่ามันเป็นที่เดียวที่มีเวทมนตร์แบบนี้
อย่าว่าเรานะที่บอกข่าวร้าย แต่ถ้าไม่คืนร่างโดยด่วน
พวกเขาจะเป็นสัตว์ประหลาดตลอดไป
ไงนะ ไม่ เอ่อ ขอร้อง ช่วยฉันที
อยู่แล้วๆ
เราไม่ได้อุตส่าห์เดินทางไกล ในปากกบเปล่าๆ หรอกนะ
จงส่งคทามา
โอ้! เอิ่ม...
- ฉันไม่มีไม้คทานะ - ล้อเล่นปะเนี่ย ไม้คทาอยู่ไหน
เอ่อ ฉันเอาไปแลกมา ได้ของที่ดีกว่านะ
ฮะ! นายทํางั้นทําไม
เราคุยกันแล้วไง [หัวเราะในคอ]
- เราคุยกันแล้วนะ [หัวเราะแห้งๆ] - พูดเรื่องอะไรของนาย
- นายไม่เคยบอกฉันเรื่องนี้เลย - โอ้!
- เคยบอกแล้ว - ฉันก็เพิ่งจะเคยได้ยินเป็นครั้งแรก
[ซันนี่] โอ๊ย ฉันเคยบอกตั้งหลายครั้งแล้ว
- [ถอนหายใจ] - นี่คือตุ้งติ้ง [หัวเราะเจื่อน]
[ดนตรีน่ารักสื่อถึงเวทมนตร์]
- [ฟลิงก์อุทานตื่นเต้น] - เหมือนไม้คทาสารพัดนึก
เนี่ย แทนที่จะต้องใช้ไม้คทาหลายอัน
เราก็ใช้ตุ้งติ้งอันเดียว ทําได้ทุกอย่าง
แล้วมีไม้คทาหกอันแบบเดิมมันไม่ดีตรงไหน
- มันกินพื้นที่บนโต๊ะกาแฟหมดเลย - [ถอนหายใจ]
แค่พูดออกคําสั่งและกดปุ่มได้เลย
- พูดออกคําสั่ง - แค่ แค่ต้อง...
- ไป ไป! - นายจะต้อง... แค่กด
- ไป! ตุ้งติ้ง ไป! - แค่กด...
- ฉันกดจนไม่รู้จะกดยังไงแล้วเนี่ย แต่... - แล้วพูด โอ้ โอเค นายๆๆ...
- ไม่เห็นมีอะไรเลย - โอ๊ย เอามานี่สิ
ไม่ๆ ไม่ๆ ฉันทําเอง
อ่า... เอ้ย... อ้อ!
บรรเลง
[ดนตรีสื่อถึงมนตร์วิเศษ]
[เสียงแตรบรรเลง]
[เสียงเครื่องสายต่างๆ บรรเลง]
[เสียงเครื่องให้จังหวะบรรเลง]
หา! ชิ่วๆ! ชิ่ว!
♪ อยากฟังความลับวิธีแก้ ♪
♪ ให้คําสาปร้ายสิ้นไป ♪
♪ จัดการปัญหาเรื่องปีศาจ ♪
♪ ให้คืนวันหวนย้อนใหม่ ♪
♪ เข้ามาอีกนิดให้ใกล้กัน ♪
[ลูโน] ♪ และฟังอย่างแสนตั้งใจ ♪
- ♪ จะได้ถอนคําสาปหาย ♪ - ♪ จะได้ถอนคําสาปหาย ♪
- [เฮือก] - [เสียงเครื่องดนตรีทุกชิ้นร่วง]
[เสียงกลืนเอื๊อก]
ท่านแม่!
[เสียงท้องปั่นป่วน]
[เสียงท้องร้องโครกคราก]
[ดนตรีสื่อถึงเวทมนตร์ลึกลับโหมดัง]
[ลูโนครางจุก]
- [เฮือก] - [คําราม]
- เหอ! - เหอ!
- [คําราม] - [ทั้งคู่] อ๊าก!
[ดนตรีรุกเร้า]
- [ซันนี่] อย่านะ เอาเขาออกไปห่างๆ ฉัน - [ลูโน] ช่วยด้วย
- [ลูโน] เพราะงี้เราถึงไม่ออกไปไหน - [ซันนี่] อย่า
- [เอลเลียน] ท่านพ่อหยุดนะ - [ซันนี่] อ๊าก! ช่วยด้วย!
[ลูโน] เราจะไม่มีวันมาเหยียบปราสาทนี้อีกแล้ว
ลอว์เรนซ์ ช่วยด้วย!
[ทั้งคู่กรีดร้อง]
[ดนตรีหยุด]
เดี๋ยว! ขอร้อง! กลับมาก่อน!
ไม่ ไม่! ไม่!
อย่าไป!
ทําอะไรลงไปอะ
นั่นเป็นโอกาสเดียวที่จะทําลายคาถาได้นะ
[ราชาถอนหายใจ]
[หอบ]
เอลเลียน
เจ้าหญิงน้อย
เสียใจด้วยเพคะ
[ดนตรีเศร้าบรรเลงเบาๆ]
งั้นก็ไปเตรียมงานเถอะ
ฉันจะเป็นราชินี
[ดนตรีเศร้าบรรเลงต่อเนื่อง]
ท่านแม่
ท่านพ่อ
[ฟลิงก์ส่งเสียงหงิงๆ]
[เอลเลียน] ท่านแม่
ลูกขอโทษที่โมโหใหญ่โต
พวกท่านไม่รู้ตัวว่าทําอะไร
แต่ยังไงก็ยังเป็นวันเกิดลูกเนอะ
[พ่นลมทางจมูก]
นี่ค่ะ ลูก เอ่อ... มีเค้กมาให้
[เสียงสัตว์ประหลาดครางมีความสุข]
[ถอนหายใจ]
ลูกแค่คิดถึงพวกท่านมากๆ
[เฮือก]
[เสียงพ่นลมหายใจ]
ท่านแม่
[ดนตรีซึ้งอบอุ่น]
[ดนตรีเบาลงจนหยุด]
[ดนตรีเศร้าบรรเลงอีกครั้ง]
[ถอนหายใจ]
[ดนตรีเบาลง]
[เสียงเปียโนบรรเลงโน้ตตัวเดียวดังแว่ว]
[เสียงเปียโนบรรเลงโน้ตตัวเดียว]
[เสียงเปียโนบรรเลงเพลงเศร้านุ่มนวล]
♪ เห็นห้องว่าง ♪
♪ พื้นผนังแตก ♪
♪ ของที่ยังคงเหลือนี่ไง ♪
♪ ทุกๆ อย่างที่ได้เคยเป็นมา ♪
♪ ก็ยังเห็นเต็มตาอยู่เรื่อยไป ♪
♪ เสียงคุยลั่น ♪
♪ ไม่มีวันเลิก ♪
♪ แขนคล้องกันตอนที่เดินชิดใกล้ ♪
♪ ที่สําคัญเปี่ยมด้วยรักมากมาย ♪
♪ ดังมีเวทมนตร์รอบกาย ♪
♪ อบอวลไม่เคยจางหาย ♪
♪ แต่ไม่มีใครแล้ว ♪
♪ มีทางบ้างไหมให้หวนกลับ แค่ได้เป็นอย่างเดิมก็พอ ♪
♪ มีเราอยู่เคียงในที่ที่เคยอุ่นใจ ♪
♪ ได้ใช้ชีวิตแบบทวนกลับ ตอนที่ใจไม่รู้จักท้อ ♪
♪ ยิ้มละมุน ♪
♪ แนบอุ่นไอ ♪
♪ ถ้าเจอเส้นทางให้หวนกลับ แค่ได้เป็นอย่างเดิมก็พอ ♪
♪ ได้พร้อมหน้ากันตอนนี้ไม่มีราร้าง ♪
♪ ฉันพร้อมจะรีบวิ่งสวนกลับ แค่ได้เป็นอย่างเดิมก็พอ ♪
♪ รีบวิ่งไป ♪
♪ ไม่สนสิ่งใด ♪
♪ ถ้ารู้ว่ามีสักทาง ♪
♪ ได้เคียงใกล้ ♪
♪ ไม่เคยไหวหวั่น ♪
♪ เนิ่นนานไป ยิ่งเข้มแข็งไขว่คว้า ♪
♪ เรื่องยิ่งใหญ่ที่ฉันควรต้องมี ♪
♪ ก็คือที่เขาเคยให้เรื่อยมา ♪
♪ ทุกเรื่องที่ได้เคยสั่งสอน ♪
♪ และแผนที่เราช่วยวาง ♪
♪ หน้าหนาวได้อุ่นเมื่อผิงไฟ ♪
♪ และหน้าร้อนมีร่มใบบัง ♪
♪ ใต้แสงดวงดาวเราขอพร ♪
♪ เพื่อให้ฝันเป็นจริงทุกอย่าง ♪
♪ พร้อมจะเติมต่อเรื่องราว ♪
♪ อยากจะย้อนได้เจออีกคราว ♪
♪ เพียงมีสักทางให้หวนกลับ แค่ได้เป็นอย่างเดิมก็พอ ♪
♪ ได้ยืนข้างกันอีกครั้งไม่มีอ้างว้าง ♪
♪ วันเดียวที่เราต่างล้วนกลับ ไปได้เป็นอย่างเดิมก็พอ ♪
♪ สักวันน่ะ ♪
♪ แล้วค่อยต่อ ♪
♪ ถ้าได้อีก ♪
♪ ก็จะขอ ♪
♪ ได้พร้อมหน้า ♪
♪ อย่างที่เป็นมา ♪
♪ ก็พอ ♪
[เพลงค่อยๆ เบาลง]
[สัตว์ประหลาดถอนหายใจ]
- [เสียงคําราม] - [เฮือก]
โอ้ ไม่
[ฟลิงก์ครางงัวเงีย]
- [ดนตรีลุ้นระทึก] - [เฮือก]
แย่แล้ว
ฉันไม่ได้ล็อกประตู
- [ฟลิงก์ร้องตกใจ] - [เสียงคําราม]
[เสียงแกะร้อง]
- โอ๊ย ตายแล้ว - [ชาย] สัตว์ประหลาด!
- [ชาวบ้านร้องแตกตื่น] - [เสียงกระพรวนฝูงแกะ]
[ฟลิงก์ร้องตกใจ]
[ชาวบ้านกรีดร้อง]
- สัตว์ประหลาดในอาณาจักรเหรอ - มันมาจากไหนน่ะ
ฉันไม่รู้
[ตะโกน] ไปจัดเตรียมกองพัน
[ดนตรีลุ้นระทึกบรรเลงต่อเนื่อง]
ท่านแม่! ท่านพ่อ! หยุดนะ!
ทางนี้!
- [สัตว์ประหลาดคําราม] - [ฝูงแกะร้อง]
ไม่ ไม่!
ปิดล้อมจัตุรัส! ตามฉันมา!
[เสียงแกะร้อง]
[คําราม]
[ครางสงสัย]
- ฝ่าบาทเพคะ อย่าไป - ท่านจะทําอะไรอะ
ไม่ หยุดนะ
[คําราม]
อย่า อย่าทําแบบนี้
ทุกคนฟังฉัน
- ท่านแม่! ท่านพ่อ! - เจ้าหญิง! อย่า!
พวกท่านไม่เข้าใจ นี่คือท่านพ่อท่านแม่
นี่คือองค์ราชาและราชินี
[ทุกคนเฮือก]
นายพลคาร์โดนา พวกเขาโดนคาถาเปลี่ยนร่างเมื่อหนึ่งปีก่อน
ท่านก็น่าจะบอกกัน
[คําราม]
หยุดเถอะ ขอร้อง โอ๊ย!
[เสียงดนตรีเบาลงกะทันหัน]
- [ดนตรีสื่อถึงเหตุร้าย] - [ทุกคน] โอ้!
[ทหาร] เอาตาข่ายมา
[คําราม]
- [ฟลิงก์ร้องหงิงๆ] - เจ้าหญิง เจ็บรึเปล่า
- [ครางเจ็บ] ไม่เป็นไร - [ทหารชายตะโกนสั่งไกลๆ]
[คําราม]
- ราชาราชินีเหรอ - ราชาราชินีเหรอ
[เสียงฝูงชนซุบซิบ]
เมื่อก่อนอาจจะใช่
- [ดนตรีเศร้า] - [สูดหายใจลึก]
แต่ตอนนี้ไม่แล้ว
- [ชาย] โอ้ แบบนี้มันมนตร์ดําชัดๆ เลย - [หญิง] เรื่องมันเกิดแบบนี้ได้ยังไง
[หญิง 2] มันเปลี่ยนราชาราชินี ให้เป็นสัตว์ประหลาด
- เดี๋ยว - [หญิง 2] เราอาจโดนด้วย
[ประชาชนบ่นอื้ออึง]
แต่ฉันทิ้งบ้านไม่ได้
- จะให้เราไปไหนอะ - ฟังก่อน [อึกอัก] ระ... ระ... เรามีแผนแล้ว
- [หญิง 3] ตอนนี้ใครปกครองเมือง - [หญิง 4] ใช่
- เจ้าหญิงของเราจะขึ้นครองราชย์ - [เสียงสั่น] เออๆ
[ประชาชนทุกคน] เจ้าหญิงเหรอ
ฉันชอบเจ้าหญิงนะ
- เหรอ แล้วพวกสัตว์ประหลาดล่ะ - ใช่เลย!
- [ปชช.บ่น] - สัตว์ประหลาดเหรอ
เดี๋ยว ไม่ ไม่ๆ ท่าน พวกท่านไม่เข้าใจเลย
เมื่อเจ้าหญิงเอลเลียนขึ้นครองราชย์แล้ว
พวกสัตว์ประหลาดจะถูกส่งตัวไปยังสุดขอบโลก
ฮะ! [อึกอัก] ฉะ ฉัน... ฉันไม่เคยตกลงเลยนะ
ท่านนายพล เรายังไม่ได้ปรึกษากันเลย
เพื่อความปลอดภัยของเจ้าหญิงและอาณาจักร
เราก็ต้องทํา
จงอย่ากลัว
พวกท่านจะไม่ต้องเจอสัตว์ประหลาดอีกแล้ว
- [เฮือก] - [ประชาชนบ่นขรม]
เราจะเริ่มดําเนินการ
สัตว์ประหลาดจะถูกจับขังไว้ในกรง
ในตอนเช้าพวกมันจะหายไป
- ฟลิงก์ เราต้องทําอะไรสักอย่าง - [ดนตรีลึกลับ]
- เราต้องพาพวกเขาหนีไป หืม - [เสียงสั่นและเสียงสัญญาณเตือนดังซ้ําๆ]
- ฟลิงก์ นั่นอะไรน่ะ - [สัญญาณเตือนดังต่อเนื่อง]
[ฟลิงก์ส่งเสียงสงสัย]
[เสียงสั่นและเสียงสัญญาณเตือน]
- เอามา - [ฟลิงก์ครางไม่ยอม]
- ไม่ล้อเล่น - [ฟลิงก์ครางไม่ยอม]
เอามานี่
- ทําไมทุกคนถึงเอาแต่กินของสําคัญเข้าไป - [ฟลิงก์ครางยื้อ]
- [เอลเลียน] เอามานี่นะ - [ฟลิงก์ครางงง]
หืม
- [เสียงตุ้งติ้งดังต่อเนื่อง] - [เฮือก]
- ฉันหาไม่เจอ หาทั่วแล้วไม่เจอเลย - [เฮือก] เทพพยากรณ์!
- [ฟลิงก์ส่งเสียงดีใจ] - [ลูโน] เย็นไว้ๆ
ค่อยๆ นึกย้อนกลับไปซิ
- สวัสดีค่ะ - ความคิดดี
- เอ๊อะ เออ เราหากบได้ - ได้ยินไหม!
โอ๊ย! ใครอะ นายเชิญแม่นายมาอีกแล้วเหรอ
ไม่ใช่ ฉันเองเจ้าหญิงเอลเลียน
ฉันมีตุ้งติ้งวิเศษของท่าน
เห็นไหม บอกแล้วไงว่าไม่ได้ทําหาย
ฟังนะ สถานการณ์ที่นี่แย่หนักมากเลย
ขอร้อง ช่วยกลับมาเถอะนะ
โอ้ย ไม่ เราไม่มีทางกลับไปเฉียด ที่สุดสยองนั่นอีกเด็ดขาด
- ลูโน เขาเดือดร้อนอยู่นะ - ถ้าฉันไปหาท่านล่ะ
จะยอมช่วยฉันไหม
โอ้ว ท่านนี่เป็นเจ้าหญิงที่ชอบกดดันจริงๆ นะ
อ๋อ... มันก็ต้องช่วยอยู่แล้ว ถูกไหม
โอ๊ย ก็ได้ แต่ป่านนี้แล้ว ขอให้เรียกกบมาให้ได้ล่ะ
ใช้ตุ้งติ้งสิ เจ้าหญิง
มันจะพาท่านตรงมาที่บ้านเรา ที่ป่ามืดมนแห่งความมืดมนนิรันดร์
[ทหารชาย] คําสั่งออกมาแล้ว ย้ายสัตว์ประหลาดออกไป
[เฮือก] ขอบคุณพวกท่านมากนะ
[ดนตรีสื่อถึงความคิดเจ้าเล่ห์]
[ดนตรีสื่อถึงความโกลาหล]
ทหาร!
- ทิ้งอาวุธลงเดี๋ยวนี้ - [ทหาร] เจ้าหญิง
บอกว่าให้ทิ้ง
[ดนตรีสื่อถึงเวทมนตร์ทํางาน]
- [ทหาร] โอ้ อะไรอะ - อึ๋ย!
[ฟลิงก์ครางรังเกียจ]
- [เหล่าทหารครางเขินอาย] - สงสัยต้องระบุให้เจาะจงกว่านี้
อ่า... พาเราไปหาเทพพยากรณ์
- [ดนตรีสื่อถึงเวทมนตร์] - [ทหาร] อะไรอะ
- [เฮือก] - [ดนตรีสื่อถึงเหตุร้าย]
[คําราม]
- [ครางตกใจ] - [ทหารเฮือก] เกิดอะไรขึ้นอะ
เอ่อ ฉันก็นึกว่ามันจะเป็นแบบ
ปิ๊ง ถึงแล้วจ้าเงี้ยซะอีก อ๊าก!
- [ดนตรีลุ้นระทึก] - [ราชาคําราม]
- นี่! รอด้วยสิ! - [ทหาร] พวกเขาหนีไปแล้ว
ต้องใช้อะไรสักอย่าง
เอ่อ... [ตะกุกตะกัก] ระ... ระ... รถม้า
รถเข็น [ครางหงุดหงิด] สักอย่าง
[ดนตรีสื่อถึงเวทมนตร์ลึกลับ]
[หอบ]
[ร้องกลัว]
[ดนตรีเร็วสื่อถึงความวุ่นวาย]
ฮะ! อ๊าก!
[คําราม]
พวกนั้นลักพาตัวเจ้าหญิงไป
[โบลินาร์] เร็วเข้าๆ!
หยุดสัตว์ประหลาดพวกนั้น
ทหาร ตามฉันมา
[ดนตรีลุ้นระทึก]
อ๊าก!
[เฮือก]
เจ้าหญิง!
[ดนตรีลุ้นระทึกบรรเลงต่อเนื่อง]
[ครางออกแรงฮึบ]
[ครางออกแรง]
[หญิงร้องตกใจ]
- ฟลิงก์ เอ้า ถ่วงเวลาไว้ - [ฟลิงก์เปล่งเสียง]
- [ทหารตะโกนโหวกเหวก]
[ฟลิงก์เปล่งเสียง]
[ดนตรีผจญภัยสนุกสดใส]
[ครางตกใจ]
[ครางหลบ]
[ฟลิงก์เปล่งเสียงสนุกสนาน]
[ร้องตกใจ]
โอ้!
เฮ้ย!
[ดนตรีรุกเร้าสื่อถึงอันตราย]
ปิดประตู!
[ทหาร] ปิดประตู!
ไม่นะ
ฟลิงก์ เปิดประตูไว้!
[ฟลิงก์เปล่งเสียงรับทราบ]
[ดนตรียิ่งใหญ่น่ากลัว]
- [เฮือก] - [เฮือก]
[เฮือก]
[ดนตรีกลับมาสนุกสดใส]
[ทหาร] โอ้
[ดนตรีเบาลง]
โอ้! [ครางเกร็งออกแรง]
[ครางเกร็ง]
แย่แล้ว
นี่ ลงมือเร็ว
[ฟลิงก์เปล่งเสียงมุ่งมั่น]
[ดนตรีแนวเวทมนตร์สื่อถึงการลุ้น]
[ดนตรีตื่นเต้นสนุกสนาน]
[เสียงสุนัขเห่า]
โว้ว!
หมอบๆ อ๊ะๆๆ
นั่ง! ไปให้พ้น [ถอนหายใจ]
- [โบลินาร์] เจ้าหญิง! - [เฮือก]
- [ฟลิงก์ร้องตกใจ] - [โบลินาร์] เราพยายามจะช่วยชีวิตท่านนะ!
ไม่ต้องหรอก
ฉันไม่ต้องการให้ช่วย
ทําไมพระองค์ไม่ยอมฟัง
เพราะพระองค์เป็นวัยรุ่นไง
- เร็ว! ไปพาเจ้าหญิงมา! - ว้าก!
[โบลินาร์ร้องกลัวลนลาน] อ๊าก!
[ฟลิงก์ร้องตกใจ]
โอ้! โอ่ย!
ฟลิงก์! [เฮือก]
[ดนตรีสื่อถึงอันตราย]
[โบลินาร์ครางเกร็ง]
[เอลเลียน] แย่แล้ว
โทษนะ โบลินาร์
[เสียงโบลินาร์] แหม ก็ควรขอโทษอยู่ ทํากับกระหม่อมขนาดนี้
โบลินาร์เหรอ
ในฐานะที่ปรึกษา ผู้ชี้แนะอันทรงเกียรติ
กระหม่อมขอร้องให้ท่าน โอ๊ะ!
ขนๆ นี่อะไร
แล้วขนนี่อะไร [ครางตกใจ]
ไม่!
เหอ เดี๋ยว ถ้ากระหม่อมอยู่ร่างนี้ แล้วใครอยู่ในร่างกระหม่อม
[ดนตรีชวนพิศวง]
[ดมฟุดฟิด]
[ฟลิงก์เปล่งเสียงเบาๆ]
[อุทานประหลาดใจ]
[โบลินาร์ร้องโวยวาย] โอ้ ไม่ๆ ไม่นะ ไม่ๆ ไม่ๆ
เอลเลียน โปรดช่วยกระหม่อมที เป็นหนูสีม่วงไปแล้ว
ตอนนี้ฉันมีเรื่องอื่นสําคัญกว่า
[โบลินาร์] โอ้ กระหม่อมจะทําไงดี
- พาเราออกไปจากที่นี่ - [โบลินาร์ร้องกลัว]
[ดนตรีลุ้นระทึก]
โว้ว!
- [สัตว์ประหลาดคําราม] - อ๊าก!
โว้ว!
- [เอลเลียนกรีดร้อง] - [โบลินาร์กรีดร้อง] ไม่!
หา!
[เอลเลียนกรีดร้อง]
[เอลเลียนครางเกร็ง]
[ถอนหายใจ]
[เฮือก] ท่านพ่อ ท่านแม่ โอเคไหม
[โบลินาร์] ไม่โอเคอะ
ขอบพระทัยที่ถาม
- [ถอนหายใจ] สําเร็จแล้ว เรารอดแล้ว - ดีที่ยังไม่ตาย
- แต่ตอนนี้ ร่างกระหม่อมอยู่ที่อาณาจักรโน่น - [คําราม]
ไม่ๆ ไม่ๆ อย่า อย่ากินกระหม่อม
ไม่ต้องห่วง โบลินาร์
เทพพยากรณ์จะช่วยแก้ไขทุกอย่าง
แล้วเอ่อ... แล้วทีนี้ จะหาพวกเขาได้ไงอะ [ดมฟุดฟิด]
เดี๋ยว หยุดก่อน [ดม] อะไรน่ะ [ดม]
กระหม่อมได้กลิ่นออริกาโน
- [ดม] โหระพานิดหน่อย - ฮะ
[ดม] ใส่โรสแมรีลงไปด้วย อีกเล็กน้อย [สูดหายใจแรง]
- [เฮือก] - โอ้ ซุปพาสต้าหอมฉุย
จะบ้าเหรอ จะมีใครมาทําพาสต้า อยู่กลางป่ามืดมนอย่างเงี้ย
ไหน ใคร
[เสียงนกฮูกร้องดัง]
[ดนตรีสื่อถึงเวทมนตร์ลึกลับ]
[นกฮูกร้อง]
[เฮือก]
[เทพพยากรณ์หัวเราะ]
[ดนตรีน่ารักแนวเทพนิยายคลอเบาๆ]
[ซันนี่] นายคิดว่าไง คึกคะนองกินขนมปังกระเทียมดีมะ
[ลูโน] คือ... เราโดนสัตว์ประหลาดงาบมานะ เพราะงั้นเรากินได้ไม่ผิด
[ซันนี่] เย้! เพราะฉันเอาเข้าเตาอบแล้ว ยี่สิบนาทีก่อน
[ลูโน] โอ้ นายนี่แสบจริงๆ
[ซันนี่] อ้าว [ร้องแบบโอเปร่า] มีคนมา
โอ๊ะ มาถึงจนได้นะ
[ราชาครางเบาๆ]
[กรีดร้อง]
[ลูโน] โอ๊ะ! เขาพาสัตว์ประหลาดมาด้วย
[ซันนี่] เราบอกให้เขามาเลย
อยู่ๆ เขาจะไปจ้าง พี่เลี้ยงสัตว์ประหลาดคงไม่ทัน
- เจ้าหญิง ท่านมาแล้ว - [ถอนใจโล่งอก] เกือบไม่รอด
แต่มาจนได้
และฉันก็ต้องขอโทษ เรื่องที่แม่ฉันกินพวกท่าน เรื่องนั้นด้วยนะ
มันจะไม่เกิดขึ้นอีก ใช่ไหมท่านแม่
[ครางหงิงๆ]
งั้นก็... อะนี่ตุ้งติ้ง
เริ่มได้เลย
- เริ่มอะไร - ทําลายคาถา
โอ้! ไม่ใช่ โทษที
ตุ้งติ้งได้แค่พาท่านมานี่ แต่คืนร่างพวกเขาไม่ได้
- อะไรนะ - แต่ท่านทําได้ใช่ไหม
- เกรงว่าเราจะไม่มีทักษะนั้น - แต่เปลี่ยนฉันกลับได้ใช่ไหม
ไม่อะ ของท่านคือสลับร่าง
ต้องใช้อีกร่างหนึ่งด้วยถึงจะแก้ไขได้
- [ครางอึ้ง] คือๆ... - งั้นมีใครจะช่วยท่านพ่อท่านแม่ได้บ้าง
อย่างเช่นพ่อมด หรือว่าจอมเวทย์ หรือว่าภูตจิ๋ว
ภูตจิ๋วงั้นเหรอ ท่านคิดว่าเรารู้จักกันหมดรึไง
คิดว่าพวกเราเหมือนเป็น พวกแก๊งมาเฟียมีเวทมนตร์เงี้ยเหรอ
โอ้ ขอโทษ ฉันไม่ได้จะพูด...
แต่จะว่าไป มีภูตจิ๋วคู่นึงที่เล่นพินักเคิลกับเรา
ก็ไม่ได้มีเวทมนตร์ขนาดนั้นนะ
- แล้วก็ไม่ได้เล่นพินักเคิลเก่งเหมือนกัน - [หัวเราะในลําคอ] น่าเอ็นดูเนอะ
นี่พวกท่านจะบอกว่า ไม่มีใครทําลายคาถานี้ได้เหรอ
เราไม่ได้พูดแบบนั้น
[เอลเลียน] งั้นใครล่ะ
- พวกเขา - พวกเขา
[คําราม]
[สัตว์ร้องครางเบาๆ]
พวกเขาเหรอ นี่คุณติงต๊องบ๊องบวมเหรอ ดูสภาพ
ใช่ คือ มัน... เป็นไปไม่ได้หรอก
งั้นบอกมาว่าต้องทําไง แล้วฉันทําแทนพวกเขาเอง
มันทํางั้นไม่ได้น่ะสิ มีแต่พวกเขาที่จะทําได้
ยังไงอะ
พวกเขาต้องร่วมแรงกันไปทําภารกิจอันมีชีวิตชีวา
ผ่านป่ามืดมนแห่งความมืดมนนิรันดร์
แต่มันไม่มีทางเดิน
- มีแสงสว่างนําทางให้ - อืม... ก็แค่บางช่วง เอาแน่เอานอนไม่ได้
นี่แกล้งกวนเราใช่มะ
- ค้นหาเส้นทางไปตลอดเทือกเขา - ที่มีหน้าผาถล่มได้อยู่เพียบ
- ข้ามลําธาร - ฮ่ะ!
- น้ําเชี่ยวพัดให้จมมากกว่า - แล่นข้ามผ่านทะเลทราย
โอ้ย ร้อนตาย ไม่ใช่ร้อนแห้งๆ ด้วยนะ
- [ซันนี่] เจ้าหญิง! - [ลูโน] แล้วยังมีอีกเยอะ
- [ซันนี่] เรายังพูดไม่จบเลย - [เอลเลียน] ถ้าที่พูดมาจริง
ฉันคงไม่ได้เจอพ่อแม่อีกแล้ว
มัน... สิ้นหวัง
[ดนตรีเศร้าสิ้นหวัง]
[ถอนหายใจ] เยี่ยม
โอ้ สงสารจัง
เจ้าหญิง มันยังไม่สิ้นหวังหรอก
♪ หากว่าความมืดมน ♪
♪ ว้าเหว่ ♪
♪ ครอบงําหัวใจ ♪
♪ แค่ต้องการแสงส่อง ♪
♪ สักหยด ♪
♪ ชี้ทางต่อไป ♪
♪ ถ้าแม้... ♪
♪ เจอแสงเรื่อเรืองเพียงวูบไหว ใส่ใจอุ้มชู ♪
[ซันนี่] ♪ ฟูมฟักให้ดูพร่างพราว ♪
[ลูโน] ♪ วับวาว ♪
♪ และไม่นานเจ้าหยด แสงจ้อย ค่อยโต ขึ้นมา ♪
♪ และจะพาให้เจอ แสงอื่น ฉายแวว ชื่นตา ♪
♪ ไม่พอ เหล่าแสงเริ่มทอเปล่งต่อไป ♪
♪ ความมืดที่คลุม ค่อยๆ รวมกลุ่มเข้ามา ♪
- ♪ และแล้วก็บูมมองเห็นเส้นทางข้างหน้า ♪ - ♪ และแล้วก็บูมมองเห็นเส้นทางข้างหน้า ♪
- ♪ แสงอยู่ที่ใด ♪ - ♪ มองให้เห็นไป ♪
[ลูโน] ♪ ให้มันช่วยบอกทาง ♪
♪ แสงอยู่ที่ใด ♪
♪ จ้องมันเข้าไว้ ♪
♪ ใกล้ตาเสมอ ♪
- ♪ ตามประกายใส แล้วจะเข้าใจ ♪ - ♪ ตามประกายใส แล้วจะเข้าใจ ♪
- ♪ ว่าความมืดมน ก็ไม่เท่าไร ♪ - ♪ ว่าความมืดมน ก็ไม่เท่าไร ♪
- ♪ หากว่าเฝ้ามอง คอยจ้องแสง คงได้เจอ ♪ - ♪ หากว่าเฝ้ามอง คอยจ้องแสง คงได้เจอ ♪
อันนี้คําเปรียบเทียบเหรอ
คําเปรียบท่งเปรียบเทียบอะไรกัน
ท่านต้องใช้แสงจริงๆ ที่เรืองรองบริสุทธิ์หนึ่งดวง
เขาพูดถูกแล้ว เจ้าหญิง
พ่อแม่ของท่านกลายเป็นสัตว์ประหลาด
- เพราะแสงพวกเขาหายไป - ต้องหาแสงใหม่มาแทนด่วนๆ
♪ หากว่าใจของใครมืดลง ♪
♪ เพราะขาดแสงไฟ ♪
[ซันนี่] ♪ อาจจะลืมว่าเป็นผู้ใด ♪
♪ หรือมาจากไหน ♪
♪ ออกเดิน ♪
♪ ไม่งั้นทั้งโลกต้องหลับใหล ♪
♪ จุดไฟที่เคยลาลับดับเลยไกลโพ้น ♪
- ♪ หยดเดียวนี่ไง อาจทําให้ไฟลุกโชน ♪ - ♪ หยดเดียวนี่ไง อาจทําให้ไฟลุกโชน ♪
[ซันนี่] ♪ แสงอยู่ที่ใด ♪
♪ เหมือนในหัวใจ ไม่มีวันราร้าง ♪
♪ แสงอยู่ที่ใด ตามติดเรื่อยไป ♪
♪ ให้มันช่วยชี้ ♪
- ♪ แค่เพียงรําไร ก็จะนําไป ♪ - ♪ แค่เพียงรําไร ก็จะนําไป ♪
- ♪ ผ่านยามค่ําคืน ตื่นสู่วันใหม่ ♪ - ♪ ผ่านยามค่ําคืน ตื่นสู่วันใหม่ ♪
- ♪ ที่จะได้พบความพร่างพรายฉายเต็มที่ ♪ - ♪ ที่จะได้พบความพร่างพรายฉายเต็มที่ ♪
[ซันนี่] เห็นรึเปล่า
ด้านบนยอดของเขาลูกสุดท้าย มีทะเลสาบแห่งแสง
วิธีให้พ่อแม่ท่านกลับมาเป็นมนุษย์
ให้พวกเขาลงไปในทะเลสาบ
แต่ระวังความมืดด้วย
มันจะกินความรู้สึกมืดหม่น
ขยายใหญ่ขึ้นและใหญ่ขึ้นจนท่านหลงทาง
ไม่มีทางหรอกน่า
ฉันไม่มีความรู้สึกมืดหม่น
เรามีความรู้สึกมืดหม่นทุกคน วิธีรับมือต่างหากที่สําคัญ
เข้าใจละ
[เฮือก]
ท่านแม่ ท่านพ่อ
[ผิวปาก] ตามมาเลย
[เทพพยากรณ์] ♪ แสงอยู่ที่ใด ♪
- ♪ นี่แหละหนอคําตอบที่ฉันต้องการ ♪ - [เทพพยากรณ์] ♪ ชัดแจ่มหัวใจ ♪
- ♪ สิ่งที่ขอมีคนที่ไม่มองผ่าน ♪ - [เทพพยากรณ์] ♪ เธอจะก้าวไป ♪
♪ แล้วในวันนี้จะได้รีบพาชีวิต คืนกลับไปอย่างที่เคย ♪
♪ เชื่อที่ฉันบอก ♪
- ♪ ที่ตรงหน้ามีทางที่พร่างพราวใส ♪ - ♪ ฉันก็ไม่หลอก ♪
♪ และนี่คือเวลาที่ต้องก้าวไป ♪
- ♪ ก้าวให้รัวไม่มีที่ให้กลัว ♪ - ♪ อย่าห่วงอย่ากังวล ♪
- ♪ รีบเดินเข้าแล้วเราก็จะรู้ ♪ - ♪ ตัวเธอเองจะรู้ ♪
- ♪ มองเห็นแสงอยู่ที่ใดคอยเฝ้าดู ♪ - ♪ มองเห็นแสงอยู่ที่ใดคอยเฝ้าดู ♪
- ♪ เห็นแสงอยู่ที่ใดคอยเฝ้าดู ♪ - ♪ เห็นแสงอยู่ที่ใดคอยเฝ้าดู ♪
- ♪ แสงอยู่ที่ใดคอยเฝ้าดู ♪ - [เทพพยากรณ์] ♪ แสงอยู่ที่ใด ♪
[เพลงจบอย่างสดใส]
- [เสียงสัญญาณเตาอบดัง] - [เฮือก]
- ขนมปังกระเทียม! - ขนมปังกระเทียม!
[นกฮูกร้อง]
[ดนตรีนุ่มนวลชวนฝัน]
[เอลเลียนฮัมเพลง]
ไม่เห็นเข้าใจเลยว่าท่านดี๊ด๊าอะไร
โบลินาร์ เราแค่ต้องพา ท่านพ่อท่านแม่ไปทะเลสาบแห่งแสง
- ได้ยินเทพพยากรณ์แล้วนี่ - โอ้โห ชัดเต็มสองรูหู
พวกเขายังบอกว่าให้ระวังความมืดด้วยนะ
แค่นั้นยังไม่พอนะ มันชอบความรู้สึกมืดหม่น
โอ้... กระหม่อมโดนเล่นงานคนแรกแน่เลย
[เฮือก] โน่น ไฟสัญญาณอันถัดไปอยู่โน่น
[ถอนหายใจ] แต่สงสัยจะไปได้แค่ทางเนี้ย
[ร้องตกใจลนลาน]
มันหาตัวเราเจอแล้ว
ขอร้อง อย่าทําฉัน ท่านความมืด ฉันก็แค่ตัวแค่นี้ ไร้พิษสง [ครางกลัว]
[ดนตรีเครื่องสายลุ้นระทึก]
[ดนตรีลึกลับแนวเทพนิยาย]
[ถอนหายใจ]
ใจเย็น โบลินาร์
เรามีสัตว์ประหลาดยักษ์สองตัวมาด้วยนะ
ความมืดจะเป็นไงก็ช่าง แต่มันควรกลัวเรามากกว่าเรากลัวมัน
โอ้ จริง พวกเขาคือผู้พิทักษ์ผู้กล้าหาญ
[ผิวปาก] ท่านแม่ ท่านพ่อ มาค่ะ ไปเร็ว
[ดนตรีอึมครึมสื่อถึงเหตุร้าย]
- [เอลเลียนเฮือก] ทหาร! - [โบลินาร์] แจ๋ว
[หายใจออก] เร็ว รีบไปหลบในนั้นเร็ว
[คําราม]
[เอลเลียน] ชู่!
เลิกคํารามก่อน
เดี๋ยว โบลินาร์อยู่ไหน
[โบลินาร์ตะโกน] ช่วยด้วย!
ช่วยด้วย มาทางนี้! นี่ฉันเอง โบลินาร์!
- ฉันรู้ว่าหน้าตาไม่เหมือนเดิม แต่นี่ฉันจริงๆ - อย่าขยับ
- ฉันพบกับเจ้าหญิงอะ พระองค์อยู่นี่ - [เสียงคําราม]
- โบลินาร์ หยุดเดี๋ยวนี้ - เร็วเข้า เร็ว!
[ทั้งคู่ครางเกร็ง]
[สัตว์ประหลาดคําราม]
ถ้าพวกเราโดนเจอก่อนพ่อแม่จะคืนร่าง
พวกเขาจะถูกเนรเทศ ท่านก็รู้
[ครางหงุดหงิด] นั่นไม่ใช่พ่อแม่ท่าน ไม่ใช่ราชาราชินี
[ถอนหายใจสั้น] เจ้าหญิง ลัมเบรียต้องการราชวงศ์ตัวจริง
ใช่ และวิธีที่ดีที่สุด เพื่อหาราชวงศ์ตัวจริงให้ลัมเบรีย
คือทําลายคาถาและพาราชาราชินีกลับมา
เดี๋ยวก่อนนะ ราชาราชินีอยู่ไหนเนี่ย
[สัตว์ประหลาดคําราม]
ท่านแม่! ท่านพ่อ!
[เสียงลมวังเวง]
เดี๋ยว รอด้วยดิ
[เสียงนกร้อง]
หา!
- [เสียงนกร้อง] - [ดนตรีสดใสบรรเลงบางๆ]
[เสียงนกร้องต่อเนื่อง]
โอ้โห
[ราชินีครางเหมือนแมว]
[เฮือก] เอคโค่! [เสียงสะท้อนกลับมาหลายครั้ง]
เอคโค่! [เสียงสะท้อนกลับมาหลายครั้ง]
[เสียงสะท้อนกลับมาหลายครั้ง]
นี่ ดูนะ [เสียงสะท้อน]
♪ ลา ลา ลา ลา ♪
- [เสียงสะท้อน] - [หัวเราะ]
โอเค ท่านพ่อ ลองสิ
- [คําราม] - [หัวเราะ] เจ๋งมากท่านพ่อ
[ครางอารมณ์ดี]
♪ ลา ลา ลา ♪
- [ฮัมเพลง] - [เอลเลียนหัวเราะ]
[ร้องเพลงไม่เป็นคํา]
[หัวเราะ] ท่านแม่ สุดยอด
เอ้าเร็ว โบลินาร์ พูดอะไรหน่อยสิ
ฉันล่ะอยากตาย
[ครางตกใจ คําราม]
[ฝูงนกร้องแตกตื่น]
- อ๊ะ! ฮึ่ย! - [ราชินีคําราม]
- ชู่! - [ราชาคําราม]
- ชู่! - [ราชินีคําราม]
ไม่ทําเสียงโมโหกันนะ
ช่วย... ทําตัวดีๆ
พวกเขาเป็นแค่สัตว์ ไม่เข้าใจที่ท่านพูดหรอก
นี่พ่อแม่ฉันพวกเขา เข้าใจฉันที่ฉันพูดน่า
[ดนตรีสดใสบรรเลงบางๆ ต่อเนื่อง]
- [นกร้อง] - [คํารามเบาๆ]
[ครางเสียงแหลมเบาๆ]
[ดนตรีสื่อถึงอันตราย]
- [คําราม] - [คําราม]
[เฮือก] อย่า!
[คําราม]
ฮะ!
[คําราม]
อย่า! เบาๆ กันหน่อยสิ
- [สัตว์ประหลาดคํารามแบบควบคุมไม่ได้] - หยุด!
พอได้แล้ว!
[คําราม]
ท่านแม่ ท่านพ่อ ทําแบบนี้จะยิ่งแย่
พวกเขาไม่เข้าใจท่านหรอก เจ้าหญิง
- พ่อแม่ท่านไม่ได้อยู่ในร่างนั้นแล้ว - อย่าพูดแบบนั้น
ไม่ ไม่จริง พวกเขายังอยู่ เขาต้องอยู่สิ
เดี๋ยว
- หยุดนะ [ครางจุก] - เจ้าหญิง!
[ดนตรีช้าสื่อถึงหายนะ]
ทําไมพวกเขาเอาแต่สู้กัน
กันทําไมฉันถึงห้ามไม่ได้
[ดนตรีสื่อถึงเหตุร้าย]
ความมืด... มันจะมาเล่นงานฉันแล้ว
เดี๋ยว มันไม่ได้เล่นงานฉัน มันเล่นงานท่านอยู่ เจ้าหญิง
ไหนท่านบอกว่าไม่มีความรู้สึกมืดหม่นไง
ก็ฉันนึกว่าไม่มี
[ดนตรีลุ้นระทึกสื่อถึงอันตราย]
หนีเร็ว! รีบออกมาเร็วเข้า!
- [โบลินาร์] รีบออกมาเร็ว! - ช่วยด้วย!
[เสียงสะท้อน "ช่วยด้วย"]
[เอลเลียนร้องตะโกน]
โว่ว!
สะ...
โว้ว!
- สะ... สะ... สาวน้อย - สะ... สะ...
- สาวน้อย! - สาวน้อย!
[เสียงสะท้อน "สาวน้อย"]
ฮะ!
- สาวน้อย! - สาวน้อย!
[เสียงสะท้อน "สาวน้อย"]
[ดนตรีนุ่มนวลผ่อนคลาย]
[เฮือก] ท่านแม่ ท่านพ่อ ท่านพูดได้
ไม่ ฉันพูดไม่ได้
ท่านพ่อ เมื่อกี้ก็พูดอีกแล้ว
ท่านพูดว่า [เลียนแบบราชา] "ไม่ ฉันพูดไม่ได้"
อะไรคือ "ไม่"
อะไรคือ "ฉัน"
อะไรคือ "ไม่ได้"
นี่ ฉันพูดตั้งหลายคํา
แต่ฉันไม่เข้าใจว่าแปลว่าอะไร ทั้งที่มันออกจากปากฉัน
[หัวเราะ] ใช่ พ่อพูดได้ แล้วท่านแม่ล่ะ
- สาวน้อย - [หัวเราะ]
ใช่ ใช่!
ลูกเป็นสาวน้อย สาวน้อยของแม่
[ราชา] สาวน้อยช่วยฟังที่ฉันพูดหน่อยสิ ฉันชอบฟังเสียงเวลาตัวเองพูด
[หัวเราะ] นี่แหละท่านพ่อตัวจริง
- สาวน้อย - [หัวเราะ]
ใช่ ท่านจําเรื่องอื่นเกี่ยวกับลูกไม่ได้เลยเหรอ
- เค้กสาวน้อย - [หัวเราะ]
[ปนหัวเราะ] ถูก ลูกเคยเอาเค้กไปให้จริงๆ
- เอาเค้กมาเหรอ - ชอบเค้ก
- เดี๋ยว - มีเค้กเหรอ
- ไม่ใช่ ฟังก่อน - เค้ก เค้ก
[โบลินาร์] เดี๋ยว! เดี๋ยวถ้าเกิดมีเค้ก กระหม่อมขอด้วยสักชิ้น
เราไม่มีเค้ก
[ทั้งคู่ครางเซ็ง]
[ครางเซ็ง]
แต่ช่างเรื่องนั้นเถอะ
พวกท่านพูดได้
คงมีเรื่องที่พวกท่านอยากบอกลูกเยอะแยะเลย
ฉันต้องขอระบาย ของเหลวในตัวออกซะหน่อย
[พูดปนแค่นขํา] แหม่ พวกเขาต่างจากคนเก่าลิบลับเลย
ช่วยมองโลกในแง่ดีบ้างจะตายมะ
อะไร! กระหม่อมเนี่ยเป็นคนมองบวกที่สุดแล้ว
[ขู่ฟ่อ]
[ร้องตกใจ]
[ปนหัวเราะ] โน่น สัญญาณไฟอันต่อไปอยู่โน่น
อะนี่! ฉันปล่อยของเหลว ออกจากตัวแล้ว [หัวเราะ]
ยินดีด้วยนะ
โอเค ทุกคน!
ตอนนี้เราต้องมุ่งหน้าไปยังทางเดียวกับแสงนั่น
- นี่ หยุดนะ - นายสิหยุด
- ไม่ เธอสิหยุด ไม่ เธอสิหยุด - นายสิหยุด
- [ทั้งคู่คําราม] - เอาละ พอได้แล้ว ทั้งคู่เลย
ไม่ได้เรียนรู้อะไรจากเมื่อกี้เลยเหรอ
ถ้าสู้กันในป่านี้ มันจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้น
เพราะงั้นเดินหน้าไป ห้ามสู้กันอีก โอเค้
- โอเค - โอเค
ดี คอยอยู่ใกล้ๆ แล้วตามลูกมา
[ทั้งคู่คําราม]
[ดนตรีสดใสสบายใจ]
เดี๋ยวๆๆ รอๆๆ ด้วยสิ รอด้วยสิ
เดี๋ยว! [ตะโกน] เดี๋ยว!
[ราชา] ถึงหรือรึยังอะ
[เอลเลียน] นี่มันเพิ่งจะเริ่มเอง
[ราชาครางเซ็ง]
โอ้ว เห็นก้อนท้องฟ้าด้วย
[เอลเลียน] อะไรนะ อ๋อ [หัวเราะ] เขาเรียกว่าเมฆ
ฉันชอบคําของฉันมากกว่า
[หัวเราะ] ลูกก็ชอบเหมือนกัน
[เฮือก] อะไรเนี่ย
นั่น... คือก้อนหิน
ก้อนหิน
สวยจัง
ชอบหิน อู้ว!
หินก้อนใหญ่
หินแวววาว
หินก้อนจิ๊ดจิ๋วปะติ๋วจิ๊บจ้อย
โอ๋ว! หินนก
[เอลเลียนตะโกน] ท่านแม่! อย่ากินเบอร์รี่นั่นนะ!
[ราชินี] สวยจังเลย คืออะไรอะ
[เอลเลียน] ผีเสื้อค่ะ
[ราชา] ผีเสื้อเหรอ เฮอะ! เสื้อเป็นผีได้ด้วยเหรอ
นี่ท่านพ่อเล่นมุกแป้กเหรอ
[ราชาหัวเราะ]
[ดนตรีสดใสสบายใจบรรเลงต่อเนื่อง]
- [หัวเราะ] - [หัวเราะ]
[ทุกคน] วู้ฮู้!
[อึกอักลังเล]
- [เอลเลียนหัวเราะ] ท่านพ่อ รอด้วย ฮ่าๆ - [สัตว์ร้องจ้อกแจ้ก]
โอ้ โบลินาร์ วิเศษสุดๆ ไปเลย พ่อแม่กลับมาหาฉันแล้ว
โอ้ เจ้าหญิงพวกเขาก็ยังเป็นสัตว์ประหลาด ที่เอาคําพูดไม่กี่คํามาพูดต่อกัน
พวกเขาไม่รู้จักท่าน พวกเขาไม่รู้จักกระหม่อม
นี่ ที่ปรึกษาผู้ปราดเปรื่อง
ไม่หรอก พวกเขารู้ คอยดูสิ เดี๋ยวพวกเขาก็จําฉันได้ ท่านด้วย
ไม่ได้หรอก อาจจะคิดว่ากระหม่อมชื่อ เอ่อ... ลอร์ดปุ๊กปิ๊กแง้ว
- ลอร์ดปุ๊กปิ๊กแง้ว - ลอร์ดปุ๊กปิ๊กแง้ว
- ลอร์ดปุ๊กปิ๊กแง้ว ลอร์ด... โอ้! [หัวเราะ] - ลอร์ดปุ๊กปิ๊กแง้ว
- [หัวเราะ] ลอร์ดปุ๊กปิ๊กแง้ว
เฮ่อ จะพูดปุ๊กปิ๊กแง้วออกมาทําไมเนี่ย
[ราชินี] ลอร์ดปุ๊กปิ๊กแง้วเหนื่อยแล้วเหรอ
ลอร์ดปุ๊กปิ๊กแง้วไหวน่า
เลิกพูดคํานั้นนะ
- ลอร์ดปุ๊กปิ๊กแง้วหงุดหงิด - ลอร์ดปุ๊กปิ๊กแง้วหงุดหงิดตลอดแหละ
กระหม่อมไม่ได้หงุดหงิด
เอาน่า โบลินาร์ อย่าซีเรียส [เฮือก]
แสงไฟ! สําเร็จแล้ว มาถึงแล้ว โอ๊ะ!
[โบลินาร์ถอนหายใจ]
ได้นอนพักสักที
ไม่ โบลินาร์ยังพักไม่ได้ เราต้องหาสัญญาณไฟอันต่อไป
[ดนตรีสื่อถึงความผิดคาด]
อาจจะต้องใช้เวลาสักหน่อย
[ดนตรีลุ้นนุ่มนวล]
และ... เจอสัญญาณไฟอันใหม่แล้ว
เอ่อ สัญญาณไฟ
สัญญาณไฟจงปรากฏ
เอ่อ... มาเลยสัญญาณไฟ
สัญญาณไฟให้สี่คนค่ะ
ขอสั่งสัญญาณไฟหน่อยได้ไหมคะ
[ดนตรีสื่อถึงความผิดหวัง]
[ราชาและเอลเลียนถอนหายใจ]
มันอยู่ไหนนะ
[กรน]
[ดนตรีเศร้าหดหู่]
[ถอนหายใจ]
แล้วถ้าเป็นชื่อลูกล่ะ จําชื่อลูกได้รึเปล่า
อืม
[ราชา] ฉันรู้
สาวน้อยเค้กใช่มะ
ไม่ใช่ ท่านพ่อ ไม่ ไม่ใช่สาวน้อยเค้ก
แสงนั่นอยู่ไหนนะ
ฉันเห็นแสงนะ
จริงเหรอ ไหน อยู่ไหนน่ะ
[เอลเลียนถอนหายใจ] นั่นดาวน่ะท่านแม่
อืม สวยจัง
ค่ะ สวยมาก ว่าไหม
เราเคยมาดูดาวด้วยกันนะ
♪ จําได้บ้างไหมเราเคยจ้องมองดาวด้วยกัน ♪
♪ แม่พูดเอาไว้ ♪
♪ รักลูกแสนนานกว่าดาว ♪
♪ ดับแสงสิ้นไป ♪
♪ ยังจําภาพฟ้าค่ําคืน ♪
ใช่
♪ ยังจําได้มีเสียงกล่อม ♪
เหมือนกัน
♪ มันรื่นรมย์และอุ่นใจ ♪
♪ มองจ้องดูไฟพริบสั่นไหว ♪
♪ ฉันจําไม่ได้สักอัน ♪
♪ แค่มีภาพโผล่มาดึงสายตาฉันได้ทุกที ♪
ต่อสิคะ
♪ และก็ลอยพ้นไปทุกที ♪
♪ ไม่รู้อยู่ไหน ♪
- ♪ ยังจําได้นะกริ่งขํา ♪ - ♪ หรือว่านี่แหละความจํา ♪
- ♪ ยังจําได้นะยิ้มใจ ♪ - ♪ ภาพที่สวยงาม ♪
- ♪ แสนอุ่นไอใต้ไฟพริบ ♪ - ♪ ล่องลอยลมทั่วไปทุกที่ ♪
- ♪ แสงสาดมาดังวันสดใส ♪ - ♪ เกือบจะเอื้อมถึงได้ทุกที ♪
♪ แต่กลับหายไป ♪
- ♪ ยังจําได้แสงร่าเริง ♪ - ♪ ใช่จําได้แล้วนี่ ♪
- ♪ พาให้ภูมิใจฉายส่อง ♪ - ♪ เก็บมันไว้ไม่ให้มันหลุดไป ♪
- ♪ ตอนที่ไฟพริบดวงน้อย ♪ - ♪ อย่าปล่อยให้ตาย ♪
♪ หันมาส่งสายตาวาวใส ♪
- ♪ ฉันจําไม่ได้อยู่ดี ♪ - ♪ นึกให้ได้มันต้องคืนมา ♪
♪ ฉันเตือนตาไม่ให้ลืมเมื่อตอนมีภาพขึ้นมา ♪
- ♪ ไม่เป็นไร แค่ลอง ♪ - ♪ กลับมีน้ําไหลข้างในตา ♪
♪ ต้องกลับมาสักวัน ♪
- ♪ ไม่เป็นอย่างใจ ♪ - ♪ มั่นใจ ♪
♪ มั่นใจ ♪
[ถอนหายใจ]
♪ อยากจําขึ้นใจ ดวงดาวพวกนั้น เราและทุกๆ สิ่ง ♪
♪ และใช่ ♪
♪ พ่อแม่ต้องจําได้เอง ♪
♪ มั่นใจ ♪
[ถอนหายใจ]
เอลเลียน
[เฮือก]
แม่จําชื่อลูกได้
ท่านแม่
[เฮือก]
[ดนตรีเบาลงจนหยุด]
พวกเขาหยุดตรงนี้
[ดนตรีอึมครึมสื่อถึงเหตุร้าย]
ดูแล้วน่าจะค้างคืนกัน
[เสียงสั่น] โอ้ ฉันเป็นห่วงเจ้าหญิงจังท่านนายพล
- เอ่อ... เราต้องรีบหาตัวเจ้าหญิง - [เสียงกรอกแกรก]
- [อึกอัก] เอ่อ... โดยด่วน - [เสียงกรอกแกรกดังต่อเนื่อง]
- [อึกอัก] เดี๋ยว เสียงอะไรน่ะ - [เสียงกรอกแกรกดังขึ้นอีก]
[นาซารา] โอ้ โบลินาร์
คราวนี้กินอะไรอีกล่ะ
น่าแหวะ สุดจะอี๋
เดี๋ยวก่อนนะ
รอยเส้นทาง
โรยด้วยถั่ว
โบลินาร์เจอร่องรอยแล้ว
ยอดมาก รัฐมนตรี
หน่วยสอดแนม บินไปสํารวจเหนือพื้นที่นั้นให้ละเอียด
[เปล่งเสียงชวนกิน]
คุณได้เงินเดือนเยอะกว่าได้ไงเนี่ย
[เสียงนกคําราม]
[เสียงแมวคราง]
[คําราม]
- [ราชา] เอลเลียน - [ราชินี] เอลเลียน
[ราชา] เอลเลียน
[ราชา] ชอบชื่อนี้จัง เอลเลียน
[เอลเลียนหัวเราะ] โอเค จําชื่อลูกได้แล้ว
เยี่ยม ฟังให้ดีนะคะ
พวกท่านคือพ่อแม่ และลูกคือลูกสาวท่าน
- พวกท่านคือพ่อแม่ และลูกคือลูกหลาวท่าน - [หัวเราะ]
ไม่ใช่ ลูกคือลูกสาวท่าน [เฮือก]
โน่น อยู่โน่นไง
[ดนตรีน่ารักสดใส]
แล้ว... ฉันเป็นลูกหลาวใครเหรอ
ไม่ได้เป็น
โหย
ไม่เป็นไร เพราะว่าท่านเป็นท่านพ่อ
- และเธอเป็นลูกหลาวฉัน - ใช่ ถูกแล้วค่ะ
และหนูสีม่วงคือลูกหลาวฉัน
ไม่ใช่ หนูสีม่วงไม่ใช่ลูกสาวท่าน
แล้ว... เขาก็ไม่ใช่หนูสีม่วงด้วย
- [เฮือก] หนูตัวแสบ - เหอ
เนี่ย งงไปหมดแล้ว
แอบโปรยถั่วเหรอ ท่านทิ้งร่องรอยให้คนตาม
เปล่าซะหน่อย
ทําแบบเนี้ย เดี๋ยวก็พาทหารมาเจอเราหรอก
ท่านคิดงั้นจริงเหรอ
- [เอลเลียน] โอเค - ไม่
[เอลเลียน] เลิกใช้อุบาย เลิกทําร่องรอย
เราจะไปหาสัญญาณอันนั้น
แต่มีคําถามอยู่ข้อนึง ฉันไว้ใจให้ท่านเดินเองได้ไหม
หรือฉันต้องให้ท่านแม่คาบท่านเอาไว้ในปาก
ฉันเลือกปาก
[ลน] วะวะไว้ใจกระหม่อม กระหม่อมจะทําเพื่อทีม
เหรอ แต่ทีมไหนล่ะ
[เสียงดังครืน]
[ดนตรีสื่อถึงเวทมนตร์ลึกลับ]
- [เอลเลียน] เกิดอะไรขึ้น - จะจมแล้ว
รู้แล้วว่าจะจม แต่ทําไมถึงจมล่ะ
จะรู้ได้ไงเล่า ช่วยกระหม่อมด้วย!
[ครางออกแรง]
ทรายมันเข้าไปในที่ที่ไม่ควรเข้า
เพราะเงี้ย ฉันถึงได้ชอบหิน
[ราชาและเอลเลียนพยายามหายใจ]
เร็วเข้า ท่านพ่อ มาที่หินเร็ว
[หอบ]
[ครางฮึบออกแรง] โอ้
[ถอนหายใจ]
[ดนตรีชวนพิศวง]
[เสียงดังครืน]
โอเค คืองี้นะ
ถ้าจะข้ามนี่ไปให้ได้โดยไม่จม เราต้องอยู่ในแสงเอาไว้
[ครางโดนกระชาก]
ไม่ มีก้อนท้องฟ้าเยอะเกินไป มันอันตรายเกิน
เราต้องไปทางนั้น บนพื้นแข็งปลอดภัยสีเขียว
ท่านแม่ มันไกลมากนะ [ครางโดนกระชาก]
ไม่ เราต้องตรงไป ทางนี้ไวกว่า
ใช่ไหม เอลเลียน
ทางนี้จะได้ตายไวกว่า บอกเขาสิ เอลเลียน
ไม่ตายหรอกถ้าเราว่องไว เอลเลียน ไปเหอะ
ท่านพ่อ พวกเราต้องตกลงใช้แผนเดียวกันนะ
- หึ ใช่ไง แผนฉัน - ท่านพ่อ
- อย่าทํางี้ได้ไหม - เอลเลียนเห็นด้วยกับสัตว์ประหลาดหญิงเหรอ
ลูกไม่ได้พูดอย่างงั้น
เธอไม่เห็นด้วยกับฉันเหรอ
ลูกไม่ได้พูดอย่างงั้นเหมือนกัน
- [แค่นขํา] เอลเลียนเห็นด้วยกับฉัน - ท่านพ่อ!
ทําไมเอลเลียนเห็นด้วยกับสัตว์ประหลาดชายล่ะ
- เดี๋ยว อะไร - เอลเลียนชอบสัตว์ประหลาดชาย
มากกว่าแม่เหรอ
- ใช่ - ไม่ใช่ อย่าทําให้ลูกลําบากใจสิ
ความมืดมนมาโน่นแล้ว
[เสียงแตรประโคม]
[ดนตรีสื่อถึงภัยคุกคาม]
- แย่แล้ว - โอ๊ะ ทหารเจอเราแล้ว!
[ดนตรีขี้เล่นชวนสงสัย]
[ครางตื่นเต้นตกใจ] เกราะของกระหม่อม
และร่างของกระหม่อม
[ครางตื่นเต้นตกใจ] ร่างของกระหม่อม ในเกราะของกระหม่อม
- อย่านะ! - แต่ๆๆ ร่างกระหม่อม
- ทําไมเธอต้องถูกตลอด - ทําไมคุณถึงไม่เคยยอมฟัง
ขอเหอะ เอาไว้ก่อนได้ไหม
ไปเร็ว!
[ดนตรีลุ้นระทึกสื่อถึงอันตราย]
- [ทหารครางตกใจ] - [ม้าร้อง]
- เอลเลียน บอกไปสิว่าเขาผิด - ไม่ เอลเลียน บอกเขาสิว่าเขาผิด
ท่านแม่ ท่านพ่อ ทํางี้ไม่แฟร์เลย
[เหล่าทหารร้องตกใจ]
หยุด! รีบถอยกลับไปพื้นดินแข็ง!
เราคงไปถึงอีกฝั่งแล้วถ้าทําตามวิธีของฉัน
ไม่ ถ้าทําวิธีของฉัน
- นี่ไง วิธีคุณ - ทําไมถึงเอาแต่เป็นแบบนี้
- [ราชา] เอลเลียนบอกเขาสิว่าฉันถูก - เอลเลียนทําตามฉันปลอดภัยกว่า
ไม่ เอลเลียนอยู่กับฉันปลอดภัยกว่า
- อย่าให้ลูกต้องเลือกระหว่างท่านทั้งคู่ - [ราชา] ไม่ เธอ...
[ดนตรีโหมแรงขึ้น]
[เสียงลูกแมวร้อง]
[ดนตรีสงบลง]
[ลูกแมวร้อง]
[คําราม]
[ลูกแมวร้อง]
[เสียงอู้อี้] เอลเลียนทําตามฉันปลอดภัยกว่า
- ไม่ เอลเลียนอยู่กับฉันปลอดภัยกว่า - ท่านพ่อ!
- พาเราไปตรงโน้นได้ไหม - หา!
ได้ ได้สิ ได้อยู่แล้ว
[ราชา] ฮึบ
[โบลินาร์] อ๊าก!
[ดนตรีมีความหวังและยิ่งใหญ่ขึ้น]
ซ้าย ซ้าย
- [ลูกแมวร้อง] - [ราชินี] โอ๊ย!
โอ๊ย!
[ลูกแมวร้อง]
[เอลเลียนเฮือก] ไม่นะ
- ท่านแม่ พาลูกไปตรงโน้นได้ไหม - ได้อยู่แล้ว
[ดนตรีแนวผจญภัยลุ้นระทึก]
[เอลเลียนครางออกแรง]
[ลูกแมวร้อง]
ไม่นะ!
[ดนตรีโหมแรงแล้วสงบลง]
[ดนตรีนุ่มละมุน]
[ลูกแมวร้อง]
[ถอนหายใจ]
[ดนตรีบางๆ สื่อถึงความสงบ]
- [ลูกแมวร้อง] - [ครางพอใจ]
- [เสียงแตร] - [เฮือก]
[ดนตรีเร่งเร้าลุ้นระทึก]
เราต้องไปตรงโน้นโดยไม่ให้ใครเห็น ทําไงดี
- พาเขาไป ฉันจะต้านไว้ให้ - ไม่ อยู่กับเธอปลอดภัยกว่า
ฉันนึกอะไรออกแล้ว
[ดนตรีเร่งเร้าลุ้นระทึกบรรเลงต่อเนื่อง]
[ดนตรีโหมแรงขึ้น]
- [ดนตรีเบาลง] - [ม้าร้อง]
หะ... หายไปไหนแล้ว
[ดนตรีลึกลับคลอบางๆ]
[ทหาร] ไม่เจอเลยครับ ท่านนายพล
ไปค้นดูอีกด้าน
- ยังไปได้ไม่ไกลหรอก - [ฟลิงก์ครางในคอ]
[โบลินาร์] โอ้ วิเศษมาก ร่างฉันไปโน่นแล้ว ควบไปไกลพร้อมกองทัพแล้ว
ถ้าเทพพยากรณ์คิดผิดล่ะ ถ้าทะเลสาบไม่ได้ผลล่ะ
ถ้าเราติดอยู่แบบนี้ตลอดไปล่ะ
โอ้โห แค่นี้ก็แย่มากพอแล้ว
ร่างของฉัน
เฮ่อ ร่างที่สวยงามของฉัน
โบลินาร์ ยังทําหน้ามุ่ยอยู่เหรอ
[สะอื้น]
- ใช่ - มาเร็วเข้า ตามให้ทัน
เราต้องไปให้ถึงทะเลสาบแห่งแสง
เดี๋ยว [ปนถอนหายใจ] เอ่อ
ท่านแม่! ท่านพ่อ!
[เสียงสะท้อน]
โอ๊ย แย่แล้ว หลงซะแล้ว
[ร้องตกใจ]
[ร้องตกใจลนลาน]
[หอบ]
- [ดนตรีชวนสยอง] - [ร้องตกใจลนลาน]
- เจ้าหญิงช่วยกระหม่อมด้วย - อะไร
[เฮือก] โอ๊ย พวกฟลิงก์นี่
พวกเขาอาจช่วยเราได้นะ
- [โบลินาร์] ช่วยอะไรอะ ติดโรคกลัวน้ําเหรอ - เอิ่ม ขอโทษนะ
เราหลงทาง
เธอช่วย... ตามหาพ่อแม่ฉันได้ไหม
พวกเขาเป็นแบบว่า... สัตว์ประหลาดตัวใหญ่
ไม่! ไม่ใช่ เป็นสัตว์ประหลาดใจดี
[เปล่งเสียงจ้อกแจ้ก]
โอ้ ดูไม่ดีเลย
อย่าบอกนะว่าขุดหลุมศพ
[เปล่งเสียงไม่เป็นคํา]
คิดว่าพวกเขาพูดอะไรอะ
คือ คือ คือ... หลักการทูตเบื้องต้นน่ะ
แบ่งของกิน ได้ความเชื่อใจ แล้วพวกเขาก็จะช่วยเรากลับ
เยี่ยม งั้นเขมือบเลย
กระหม่อมเหรอ ทําไมล่ะ
เพราะว่าท่านเป็นฟลิงก์
กระหม่อมไม่ใช่ฟลิงก์
กระหม่อมมีรสนิยมและเป็นชนชั้นสูง
คนที่ปรนเปรอกระเพาะตัวเองที่สุด
จริงอยู่กระหม่อมเคยลองชิมของแปลกๆ มาบ้าง
แต่อันนี้ ให้ตายก็ไม่มีทาง
♪ มันน่ารังเกียจจริง ♪
♪ แบบว่าน่าเกลียดจริง ♪
♪ แตกแหลกละเอียดจริง ♪
♪ ยั้วเยี้ยนิ้วเท้า เห็นแล้วขนลุกซู่ ♪
♪ ฉันเลยยืนจุกอยู่ ♪
♪ แต่ถ้าจําเป็น... ♪
♪ เอาก็เอา ♪
[ดนตรีสนุกสนาน]
♪ พอทําใจได้เลยละ ♪
- ♪ พอทําใจได้เลยละ ♪ - [เหล่าฟลิงก์ส่งเสียงเชียร์]
♪ เพิ่งจะมาคิด ไม่ยากสักนิด ที่ตัวหดก็ง่ายเลยละ ♪
♪ ถึงแปลกไม่เบา มันหนืดอย่างกับกาว ♪
♪ แบบเป็นไข้หนาวจนจามยังแน่นติด ♪
♪ นี่มันเหมือนกลิ่นผักชี และปนกับรสของช็อกโกแล็ตกับชีส ♪
♪ ชอบขึ้นมาบ้างเลยละ ♪
- ♪ เกือบจะขึ้นห้างเลยละ ♪ - นี่ เดี๋ยว
♪ อยากจะบอก แถมถ้าลองกิน แกล้มโรเซ่คงต้องปังเลยละ ♪
♪ เหมือนชวนให้ท้อ จะกลืนก็ฝืดคอ แต่กลืนให้มากพอก็ดูไม่แสลง ♪
- ♪ พอทําไหวให้ใจชินที่เปลี่ยนอย่างแรง ♪ - [เหล่าฟลิงก์ส่งเสียงเชียร์]
[ตะโกน] โบลินาร์ แล้วอย่าลืมถามทางมาด้วยล่ะ
[ตะโกน] ได้เลย เจ้าหญิง
ไว้เดี๋ยวถามให้
♪ ไม่ใช่ชีวิตที่ฉันนั้นเคยวาดหวัง ♪
♪ ก็ไม่เลวร้ายเท่าไร ต้องยอมรับ ♪
♪ อาจจะติดเชื้อ เป็นโรคแสนประหลาดมั้ง ♪
♪ แต่ก็คิดว่าอยู่ได้ไม่ตกอับ ♪
- ♪ ยิ่งแปลกจริงหนอฉัน ♪ - [ส่งเสียงจ้อกแจ้กตื่นเต้น]
♪ หัวใจไม่ต่อต้าน ♪
♪ ที่โดนจับย่อนั้น ไม่ถึงกับแย่ ♪
♪ บ้างบอกว่าทนทุกข์ ♪
♪ กลิ่นมันน่าขนลุก ♪
♪ แต่คิดอีกหน ♪
♪ ใครแคร์ ♪
♪ พอทําใจได้เลยละ ♪
♪ ยิ่งกว่าทําได้เลยละ ♪
♪ ประกาศให้ก้องด้วยใจหมดห้อง แล้วดื่มฉลองให้เลยละ ♪
♪ เหมือนแย่เต็มที แต่กับระดับนี้ ♪
♪ ก็กลับได้หลีกหนีทุกข์ใดก็คลาดแคล้ว ♪
♪ ดูก็คล้ายว่าใจชินที่เปลี่ยนไปแล้ว ♪
โบลินาร์ อะไรเข้าสิงล่ะเนี่ย
♪ ต้องพูดออกไปสุดฤทธิ์ไม่เคยมาก่อน ♪
♪ อยู่มาได้ไงชีวิตไม่เคยกินหนอนน่ะ ♪
♪ ทั้งตม ทั้งเปือก ทั้งเมือก ทั้งโคลน ♪
♪ พิลึกแน่นอน แต่ เฮ้ ใครสน ♪
- ♪ พอทําใจได้เลยละ ♪ - [เฮือก]
♪ อยู่สุขสบายเลยละ ♪
♪ อย่าฟังผิดไป ข้าพร้อมมั่นใจ ยอมส่ายด้วยบั้นท้ายเลยละ ♪
♪ แล้วเชื่อเลยเถอะ อย่างฉันที่ว่าเยอะ ยังลงมาลุยเลอะ ♪
♪ ได้โดยไม่เดือดร้อน ♪
♪ ความเปลี่ยนผันที่ว่าใหญ่ก็เล็กเท่าหนอน ♪
♪ และใครที่ไหนก็ทําใจคุ้นได้ทุกอย่าง ♪
- ♪ แน่นอน ♪ - อ๊าก!
- [เพลงจบ] - [เหล่าฟลิงก์ร้องเชียร์]
ท่านแม่! ท่านพ่อ!
[โบลินาร์ฮัมเพลงแจ๊ส]
ฉันว่าฉันชอบโบลินาร์คนใหม่นะ
- [เหล่าฟลิงก์ร้องจ้อกแจ้ก] - โอ้!
ขอบคุณนะ
[ดนตรีผ่อนคลาย]
[ถอนหายใจ]
[ลูกแมวร้อง ]
โห
[สัตว์ต่างๆ ส่งเสียงร้อง]
ว้าว
[หัวเราะ]
[ราชินีสูดจมูก]
โอ๊ะ! นี่!
- [ลูกแมวร้อง] - [แม่แมวคํารามเบาๆ]
ท่านแม่ ทําอะไร
เออะ โอเคๆ วางลูกลงเหอะ [ครางโล่งใจ]
โอ๊ย [หัวเราะ]
- โอ้ คิดว่าเก่งนักใช่มะ - [ลูกแมวร้องเมี้ยว]
- [คํารามอารมณ์ดี] - เอ้าไหน เก่งแค่ไหนกันเชียว
- [เอเลียนหัวเราะ] - [ลูกแมวร้องร่าเริง]
- [คํารามร่าเริง] - [ลูกแมวร้องเมี้ยว]
[คํารามเบาๆ]
หืม
[เสียงลูกแมวหยอกเอินกันสนุกสนาน]
[คํารามเบาๆ]
[เอลเลียนหัวเราะต่อเนื่อง]
เขาชอบเค้ก
[เอลเลียน] ฮ่า! [หัวเราะ]
[ถอนหายใจ]
[เฮือก]
[ดนตรีอบอุ่นสื่อถึงความหวัง]
ลูกสาว
[เฮือก]
[ราชา] เอลเลียน
ลูกสาวของฉัน
ลูกสาวของเรา
ท่านแม่ ท่านพ่อ
กลับมาแล้วเหรอ
- โอ้ เอลเลียน - ลูกคือลูกสาวของเรา
โอ้ กลับมาแล้ว!
[หัวเราะ]
ลูกคิดถึงท่านพ่อ
โอ้ะ! สาวน้อยของแม่
[ดนตรีอบอุ่นสื่อถึงความรัก]
เอลเลียน ลูกรัก
[ทุกคนหัวเราะ]
เอลเลียน ท่านพูดถูก
พวกเขาอยู่ในนั้นมาตลอด
ฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ
เจ้าหญิงไม่เคยถอดใจเรื่องท่านเลย
[สูดหายใจชื่นใจ]
ลูกวิเศษที่สุดเลย
[ลูกแมวร้อง]
ทะเลสาบแห่งแสง
อยู่โน่นไง
[หัวเราะอย่างตื่นเต้น]
ไปเร็ว
[ดนตรียิ่งใหญ่อบอุ่นมีความหวัง]
เย้!
วู้ว!
[ดนตรีเบาลง]
เรามาถึงแล้ว
[หัวเราะ] เรามาถึงแล้ว
[ดนตรีสดใสสื่อถึงชัยชนะ]
[ดนตรีสื่อถึงแสงเปล่งประกาย]
[หัวเราะ]
ลงมาเลย แสงอุ่นมากเลย
[หัวเราะ]
เหอ
[ดนตรีลึกลับสื่อถึงเหตุร้าย]
อ๊ะ!
โอ๊ย! คุณนี่คอยขุดเรื่องเก่ามาทะเลาะตลอดเลย
ไม่ใช่ เธอต่างหาก
ไม่เคยรอให้ใครพูดจบก่อน
ถ้าต้องกลั้นหายใจรอให้เธอพูดเข้าประเด็น คงขาดอากาศตายก่อน
นี่ไง เอาอีกละ เปลี่ยนเรื่องที่ทะเลาะกัน ให้กลายเป็นคําดูถูก
ใช่ ฉันผิดเอง ความผิดฉันตลอดแหละ
- เธอทําแบบนี้อยู่เรื่อย - คุณทําแบบนี้อยู่เรื่อย
[คําราม]
[ดนตรีเศร้า]
โอ้
งั้น... เรื่องก็เป็นแบบนี้เอง
เป็นความผิดของพวกเราเอง
ความโกรธเคือง...
เราปล่อยให้มันกลืนกินเรา
[หัวเราะ]
[หายใจออก] ทําอะไรกันอยู่น่ะ
เราไม่ได้ดึงข้อดีของอีกฝ่ายออกมาอีกแล้ว
[เอลเลียน] นี่ [หัวเราะ]
รออะไรกันอยู่เหรอคะ ลงมาเลย
มีอะไร
เอลเลียน
ลูกจําได้ใช่ไหมว่าพ่อแม่เถียงกันบ่อยๆ ถูกไหม
ทุกบ้านก็ทะเลาะกันนี่
มันไม่เหมือนกัน
เพราะอย่างงี้นี่แหละ เราถึงกลายเป็นสัตว์ประหลาด
แค่ก้าวลงมาในแสง เดี๋ยวทุกอย่างก็ดีขึ้น
มันไม่ได้หรอก
แปลว่าอะไรไม่ได้ ไม่อยากกลับมาเป็นคนเหมือนเดิมเหรอ
เราก็ต้องอยากเป็นคนอยู่แล้ว
เราแค่ไม่อยากจะเป็นคนแบบนั้นอีกแล้ว
เออะ ไม่เห็นจะเข้าใจเลย
เอลเลียน...
พวกเราอยู่ด้วยกันไม่ได้แล้ว
พวกเราจะกลับไปเป็นเหมือนอย่างแต่ก่อนไม่ได้
[พ่นลมหายใจอึ้ง]
[ดนตรีเศร้าสะเทือนใจรุนแรง]
เอลเลียน เราขอเวลาสักแป๊บนะ
แม่กับพ่อต้องไปคิดกันก่อนว่าจะทํายังไง
เราจะต้องหาทางแก้ปัญหาด้วยกัน
[ถอนหายใจ]
พ่อแม่จะทํายังไงเหรอ
[ตะเบ็งเสียง] พ่อแม่จะทําไงเหรอ
[ดนตรีอึมครึมสื่อถึงเหตุร้าย]
เอลเลียน
[ครางออกแรง]
เอลเลียน
♪ พ่อแม่จบกัน เลิกราแยกทาง ลูกล่ะว่าไง ♪
เอลเลียน ฟังก่อน
♪ บอกหมดเหตุผล ให้ลองอีกครั้ง ลูกล่ะอยู่ไหน ♪
♪ ที่ผ่านมาแล้ว ลูกทนอยู่ ยอมฝืนทนสู้ ♪
♪ คอยเฝ้าดูทุกเรื่องผ่านไป ♪
♪ ลูกล่ะอยู่ไหน ♪
- เอเลียน ลูกต้องเข้าใจ... - ไม่! ลูกไม่เอาแล้ว!
♪ ที่ลูกต้องโตขึ้นเพียงผู้เดียว เรื่องนั้นว่าไง ♪
♪ เมื่อลูกหวาดกลัว เหงาและเปล่าเปลี่ยว พ่อแม่อยู่ไหน ♪
♪ กัดฟันสู้ไป ทุ่มใจเข้า ♪
♪ ไม่ท้อไม่เศร้า ♪
♪ รักของเรานั้นดีใช่ไหม ♪
♪ แล้วลูกล่ะอยู่ไหน ♪
เอลเลียน
♪ วันที่มันอ้างว้างไร้เงา คืนที่หลับไม่ลงนั่นไง ♪
♪ แล้วที่พังข้าวของดุร้าย โหวกเหวกโวยวาย สู้กันเรื่อยไป ♪
♪ ลูกต้องทนกดดัน อับอาย กระวนกระวาย ♪
♪ ว้าวุ่น ข้องใจ หวาดกลัว ♪
- เอลเลียน! - ♪ ลูกทําทุกทาง ทุ่มกายและใจ ♪
♪ อดทน แสนดี เข้มแข็ง พร้อมให้ ♪
♪ และเมื่อพ่อแม่ได้ตกลงกัน แล้วยังไงต่อ ♪
♪ จะให้ลูกยิ้ม ปล่อยแล้วลืมมัน ลูกคงต้องพอ ♪
♪ จัดการกันเองก็ได้สิ ♪
♪ ไม่เคยต้องแคร์ลูกคนนี้ ♪
♪ ไม่ มันมีเพียงแค่ตัวแม่และพ่อ ♪
♪ ไม่มีลูกไง ♪
เอลเลียน!
♪ แล้วลูกอยู่ที่ไหน ♪
ขอร้อง คุยกันก่อน
♪ ลูกล่ะอยู่ไหน ♪
โอ้!
[ราชาและราชินี] เอลเลียน
เรารักลูกนะ
พูดไปเหอะ! ยังไงก็ไม่เชื่อแล้ว!
ถ้าพ่อแม่หมดรักกันแล้วได้
ก็ต้องหมดรักลูกได้เหมือนกัน
[ทั้งคู่เฮือก]
ลูกคิดว่าเราไม่รักเขา
โอ้ ไม่นะ
[ดนตรีระทึกบรรเลงด้วยออร์เคสตรายิ่งใหญ่]
- เอลเลียน! - เอลเลียน!
[ทั้งคู่ครางตกใจ]
[ครางออกแรง]
- จับได้แล้ว! - เคลื่อนพล ลุยเลย!
ไปเลยๆๆ!
[เสียงเหล่าทหารตะโกนโหวกเหวกเบื้องหลัง]
ทหาร อย่าปล่อยให้หนีไปได้!
[เสียงทหารแว่วๆ] ระวังไว้
- [ทหาร 1] ขอให้ฟังคําสั่ง - [คําราม]
[ทหาร 1] เข้าไปในกรง
[ทหาร 2] อยู่นิ่งๆ
[เสียงทหารแว่วๆ] จับตาดูมันเอาไว้
[คํารามเสียงอู้อี้]
[ดนตรีสื่อถึงเหตุร้ายบรรเลงต่อเนื่อง]
[เสียงทหารแว่วๆ] อย่าขยับ ระวังๆ ระวังหางมัน
เอาสัตว์ร้ายไปไว้ที่ที่ไม่มีใครจะเจออีกต่อไป
[คํารามเสียงอู้อี้]
- เจ้าหญิงอยู่ไหนน่ะ - [เฮือกตกใจ]
[ดนตรีผ่อนคลายลง]
[ฟลิงก์ครางเศร้า ดม]
โบลินาร์ นํากองทัพไปค้นในหุบเขา
เราจะกลับไปตรวจดูที่ทุ่ง
- [เสียงม้าร้อง] - [ฟลิงก์] อ๊าก!
[ร้องตกใจ]
[ดนตรีรุกเร้าสื่อถึงเหตุร้าย]
[คําราม]
โอ้ แย่แล้ว
[ดนตรีลึกลับสื่อถึงเหตุร้าย]
[ดนตรีกระแทกเน้นจังหวะ]
[ดนตรีเปิดตัวยิ่งใหญ่แล้วหยุด]
เหอ
ฟลิงก์ โจมตี!
- [ดนตรีสนุกวุ่นวาย] - [ฟลิงก์ร้องจ้อกแจ้ก]
[เหล่าทหารร้องเจ็บ]
[เฮือก]
[ร้องออกคําสั่ง]
[เหล่าฟลิงก์ร้องจ้อกแจ้ก]
- เจ้าหญิงเอลเลียน - เอลเลียน!
- เอลเลียน!
[เสียงแตร]
พวกเขาอาจจะเจอเจ้าหญิงแล้ว
[ตะโกนฮึกเหิม ครางจุก]
[ตะโกนฮึกเหิม สําลักหายใจไม่ออก]
[เหล่าฟลิงก์ร้องจ้อกแจ้ก]
[ดนตรีสนุกวุ่นวายบรรเลงต่อเนื่อง]
- [เฮือกเหวอ] - [ตะโกนฮึกเหิมแล้วหยุดชะงัก]
[ฟลิงก์ร้องพร้อมกันเป็นจังหวะ]
[เฮือกต่อเนื่อง]
[เฮือก]
- มันเกิดอะไรขึ้น - โดนฟลิงก์ซัดซะกลิ้ง
- ฟลิงก์เพื่อนยาก - [ฟลิงก์ส่งเสียงขานรับ]
ราชาราชินีต้องการให้ช่วย
[เหล่าทหาร] ลุยเลย! ย้าก!
[เสียงโลหะกระทบกัน]
เขาจะปล่อยสัตว์ประหลาดออกมา!
ห้ามเขาไว้!
[ทหาร 1] ไปเลยเร็ว!
[เหล่าทหารร้องตะโกนฮึกเหิม]
[ดนตรีลุ้นระทึก]
หยุดก่อน นาซารา ท่านนายพล นี่เราเอง
ราชาและราชินี
- [เฮือก] ฝ่า... ฝ่าบาทเพคะ - ราชินีเอลส์เมียร์
[ดนตรีสงบลง]
ดีใจจริงๆ ที่ท่านกลับมาแล้ว แต่เราไม่รู้ว่าตอนนี้เจ้าหญิงอยู่ไหน
- เอลเลียนอยู่ในพายุนั่น - เราต้องไปช่วยเขา
- เราต้องไปช่วยลูกสาวเรา - เราจะไปด้วยเพคะ
[ดนตรีมีความหวัง]
เคลื่อนพล!
[ดนตรีฮึกเหิมแนวออกรบ]
ท่านรู้ว่าพวกเขาอยู่ในนั้นมาตลอดเหรอ
แล้วทําไมไม่บอกฉันล่ะ
- ก็เขาไม่รู้จะพูดอะไรน่ะ ท่านที่รัก - [ฟลิงก์ร้องแคว้กๆ]
หา!
[ดนตรีลุ้นระทึกสื่อถึงอันตราย]
- [ราชา] เอลเลียน - [ราชินี] เอลเลียน
[หอบ]
[ดนตรีเศร้าบีบคั้นหัวใจ]
[ถอนหายใจ]
[ราชินี] พวกเรากลับไปเป็น เหมือนอย่างแต่ก่อนไม่ได้
[ราชา] พวกเรากลับไปเป็น เหมือนอย่างแต่ก่อนไม่ได้
[ครางออกแรง โกรธ]
[ราชินีและราชา] พวกเรากลับไปเป็น เหมือนอย่างแต่ก่อนไม่ได้
[ครางออกแรงโมโห]
- [เสียงราชินีและราชาพูดประโยคเดิมซ้ําๆ] - ไม่!
[เอลเลียนครางออกแรง โกรธ]
[เอลเลียนครางออกแรง]
[หอบ]
[เอลเลียนครางออกแรง โกรธ]
เอลเลียน!
[เอลเลียนครางต่อเนื่อง]
เรากําลังจะเสียลูกไปแล้ว
เราต้องทําอะไรสักอย่าง
[ดนตรีเบาลง คลี่คลายไปในทางที่ดี]
แสงสว่าง
ใช่
[ครางออกแรง]
[ดนตรียิ่งใหญ่มีความหวัง]
[ครางเกร็งออกแรง]
[ร้องตะโกนออกแรง]
[ครางเกร็งออกแรง]
- [ครางออกแรง] - [ครางออกแรงโมโห]
- [ครางออกแรง] - [ครางออกแรง]
[ดนตรีเบาลง คลี่คลายไปในทางที่ดี]
[หอบ]
- เอลเลียน - เจ็บรึเปล่า
- นึกว่าจะเสียลูกไปแล้ว - เอลเลียน เราเสียใจจริงๆ
♪ พวกเรามัวคิดว่าเป็นเรื่องระหว่างเรา ♪
♪ ไม่ใช่ของหนู ♪
♪ เจ็บกับชีวิตจนหมกมุ่นแค่ฝั่งเรา ♪
♪ ไม่ได้มองหนู ♪
- ♪ เราควรฉุกคิด ♪ - ♪ แต่พลาดไป ♪
♪ กลับลืมคําสัญญาที่ให้กับหนู ♪
♪ ลืมว่ายังมีลูกอยู่ ♪
ลูกพูดถูก เอลเลียน
เราควรทําตัวดีกว่านี้
♪ ลืมที่จะปลอบใจเมื่อกลัว ♪
♪ ลืมว่าลูกปวดร้าวเท่าไร ♪
♪ ไม่เคยมองให้เห็น ว่าลูกต้องแบกความกดดันบีบคั้นใจ ♪
♪ เกิดอย่างไรไม่รู้ที่ลืมหลงไป ♪
♪ ลูกคือที่หนึ่งไม่ว่าอย่างไร ♪
♪ พ่อแม่ลืมจะบอกให้ลูกฟังว่ารัก ♪
♪ และรักไปชั่วนิรันดร์ ♪
♪ ตราบเขาทลายสลายลงไป ♪
♪ และฟ้าสิ้นดาวต้องหนาวเท่าใด ♪
[สะอื้น]
สิ่งที่ดีที่สุดของเราคือลูก
มันเป็นแบบนี้มาตลอด
ขอโทษที่ทําให้ลูกรู้สึกว่าไม่จริงอย่างที่เราพูด
[ดนตรีเศร้าซึ้ง]
♪ ฉันหวังเจอะทางให้หวนกลับ แค่ได้เป็นอย่างเดิมก็พอ ♪
♪ แต่ครอบครัวก็อาจไม่ร่วมทางตลอดไป ♪
♪ เมื่อไม่อาจยื้อให้ทวนกลับ เราก็ควรตัดใจเถิดหนอ ♪
♪ ไม่ต้องกลัว ♪
♪ ไปต่อไหว ♪
[ดนตรีคลี่คลายสื่อถึงความเข้าใจ]
♪ รู้แล้วไม่มีวันฝืนกลับ และทุกสิ่งก็ต้องเปลี่ยนผัน ♪
♪ ยังเชื่อว่ามีสักทางให้เราทั้งสาม ♪
♪ ภาพรักอุ่นไอไม่คืนกลับ คงต้องลองปรับตัวช่วยกัน ♪
♪ แต่รักยังอยู่ ♪
♪ รักด้วยใจ ♪
♪ ชั่วนิรันดร์ ♪
♪ ตลอดไป ♪
♪ เหมือนที่เคยให้ ♪
♪ อย่างที่เป็นมา ♪
♪ ก็พอ ♪
[ดนตรียิ่งใหญ่สื่อถึงความสําเร็จ]
[ดนตรีนุ่มนวล]
[ราชินีหัวเราะ]
ท่านแม่!
- [ดนตรีนุ่มนวลอบอุ่น] - โอ้ ลูกรักของแม่
- ท่านพ่อ! - [หัวเราะ] เอลเลียนลูกพ่อ
[ดนตรีสื่อถึงความสําเร็จ]
[ดนตรีอะคูสติกสดใส]
(หนึ่งปีต่อมา)
[เสียงนกร้อง]
[เอลเลียนหัวเราะ ถอนหายใจ]
คือ... อะไรหลายๆ อย่างที่นี่เปลี่ยนไป
และ... ต้องยอมรับ ตอนแรกฉันก็ไม่เชื่อ
แต่... ฉันต้องบอกเลย
ว่าพ่อแม่ฉันพยายามอย่างหนัก และชีวิตที่ผ่านมาก็เรียกได้ว่าดีเลย
มีบางอย่างเปลี่ยน
อันดับแรกเลย ตอนนี้แม่ฉันอยู่บ้านหลังนั้น
ส่วนพ่อก็ไปอยู่บ้านหลังโน้น
และฉันไม่ทําความสะอาดห้องตัวเอง ทั้งสองบ้านเลย [หัวเราะ]
พ่อแม่ฉันดุเรื่องนี้อยู่เรื่อยแหละ ซึ่งก็... ที่จริงมันก็ดีอะนะ
- [เสียงพลุสัญญาณ] - [เอลเลียน] ไม่นะ
[ดนตรีออร์เคสตราสดใส]
- เจ้าหญิงเอลเลียน - นาซารา!
หม่อมฉันรับปากว่าจะไม่ยิงพลุสัญญาณก็จริง
แต่ราชากับราชินีมีรับสั่งให้คนไปเข้าเฝ้า
ไงนะ
แบบ... จัดเต็มเลย
สุขสันต์วันเกิด!
[ฟลิงก์ร้องแคว้กๆ]
รีบเข้าไปสิ เจ้าหญิงน้อย
- หลอกสําเร็จ - สุขสันต์วันเกิด
- ปีนี้ของานแบบชิลๆ - [หัวเราะ] ใช่ แล้วก็ชัดเลยว่าเป็นงานเล็กๆ
[หัวเราะ]
ให้ของขวัญสิ ลิตเทิลโจ
[เสียงเห่า]
โว้ว! หมอบ!
เจ้าหญิง ขอถวายพระพร
- [เสียงแก้วแตก] - อาร์คิมิดีส อย่า!
สุขสันต์วันเกิด เจ้าหญิง
- [ทั้งคู่หัวเราะ] - [ฟลิงก์ครางมึนหัว]
ฟลิงกี้ เจ้าหนู ฉันมีอะไรจะให้ด้วย
[ฟลิงก์ครางสงสัย]
- [ฟลิงก์ครางตื่นเต้น] - โอ้โห ดูดีสุดๆ ไปเลยฟลิงก์
- [เสียงกระแทกดังสนั่น] - [ทุกคนเฮือกตกใจ]
- สวัสดี เจ้าหญิงเอลเลียน - เทพพยากรณ์
เราต้องขอบอกว่าเราภูมิใจกับท่านมาก
แต่ถ้ามีใครใกล้ตัวท่าน กลายเป็นสัตว์ประหลาดอีกล่ะก็
โปรดอย่า...
คิดเกรงใจ ติดต่อเราเลย
[หัวเราะ]
- [ราชา] ขอทางหน่อยๆ - สุขสันต์วันเกิดนะ ลูกรัก
ท่านแม่! ท่านพ่อ!
เรารู้ว่าเมื่อปีก่อน ลูกไม่ได้ออกไปบินมากเท่าที่ลูกอยาก และ...
- เราก็เลยคิดว่าปีนี้ ลูกควรได้บินแบบเท่ๆ - [เฮือก]
อานเนี่ยมันเจ๋งที่สุดเท่าที่เคยเห็นเลย
ทุกคน รีบเอาเจ้านี่ไปลองกันเถอะ
- เอลเลียน กลับก่อนสามทุ่มนะ - ท่านพ่อ นี่วันเกิดลูกนะ
ก็ได้
สี่ทุ่ม
เดี๋ยวฉันบอกเอง ถ้าลูกถึงบ้านแล้ว
[ดนตรีอบอุ่น]
[ฟลิงก์เปล่งเสียง]
[ดนตรียิ่งใหญ่สื่อถึงเวทมนตร์]
♪ นี่แหละโลกฉัน ♪
- ตุ้งติ้ง! - ♪ ใช่ มันประหลาด ♪
[ซันนี่] หยุดก่อน!
♪ แต่ว่าวิถีใหม่ยอดเยี่ยมจนเกินคาด ♪
♪ ส่วนเรื่องพ่อแม่ ♪
♪ ใช่ เขาแยกกัน ♪
♪ แต่ยังเป็นครอบครัวที่หัวใจผูกพัน ♪
♪ หมดเรื่องเครียด เลิกปิดเรื่องราว ♪
♪ โล่งใจแล้วได้ข้ามผ่าน ♪
♪ ปล่อยไปได้เลย อย่างที่คุ้นเคย เมื่อปีศาจนั้นคือพ่อแม่เรา ♪
♪ ปีกก็พร้อมกาง เลือกได้ทุกทาง ♪
♪ ก็ปีศาจหรือคือพ่อแม่เรา ♪
♪ บินอย่างมั่นใจ เหาะไปแสนไกล ♪
♪ ที่ปีศาจนั้นคือพ่อแม่เรา ♪
♪ เป็นยอดแห่งพ่อแม่เรา ♪
♪ ยังคงใช่พ่อแม่เรา ♪
♪ นั้นหนา ♪
(ผจญภัยแดนต้องสาป)
[เพลงจบ]
[เพลง "The Way It Was Before เวอร์ชั่นปิดท้ายเรื่อง" บรรเลง]
[เพลงจบ]
[ดนตรีนุ่มนวลใสๆ]