NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
NA PODSTAWIE POWIEŚCI RICHARDA K. MORGANA
Oto opowieść o duchach.
Toczy się w czasach nieśmiertelności.
Technologia podbiła śmierć,
ale wieczna przyszłość oznacza też wieczną przeszłość.
Kroczą za nami zjawy,
spaczone widma zrodzone z najgłębszego bólu,
do czasu aż...
wolelibyśmy nie żyć.
Rozpalasz krew
W żyłach mych
Rozpalasz krew
Głęboko w sercu
Mym
Głęboko w sercu mym
Jesteś już częścią mnie
Rozpalasz krew
W żyłach mych
Starałem się
Nie ulec ci
Wiedziałem, że romans ten
Dobrze nie skończy się
Lecz po co opierać się
Gdy, kochanie, dobrze wiem
Rozpalasz krew
W żyłach mych
Przepraszam, jeśli drink jest kiepski.
To nie to. Te zakończenia nerwowe są do dupy.
- Jesteś w syntetyku. - Jak w gumowej rękawicy.
Wszystko smakuje jak trociny.
Może organiczna powłoka byłaby wygodniejsza?
Jestem w podróży. Międzygwiezdnej.
Jeśli mogę zapytać, co sprowadza cię aż na Maghda Prime?
Szukam kogoś.
Takeshi Kovacs?
Słucham?
Ktoś jest mu winien sporo kredytów. Podobno ma tu odebrać dług.
Któryś z tych nieudaczników to on?
Chciałbym pomóc,
ale podobno Takeshi Kovacs wyruszył na nieziemską wyprawę,
by odnaleźć swą miłość, Quellcristę Falconer.
To brzmi jak stek bzdur.
Zapewniam, że nie są to bzdury.
Mam uwierzyć, że ostatni Emisariusz, Takeshi Kovacs, i Quellcrista Falconer,
liderka Powstania,
byli razem?
Jeśli to oznacza namiętny związek, który wykracza poza czas
i poddaje próbie mroczne granice śmierci,
to tak, byli razem.
Pierwsze słyszę.
Widzę, że dużo o nim wiesz.
Uważam się za autorytet w tym temacie.
Udowodnij to.
Kredyty nie do namierzenia.
Dostaniesz więcej, jeśli mi go wskażesz.
Wskażę kogo?
Przecież powiedziałam.
Niestety przez podły atak na moją osobę pamięć
nieco... mnie zawodzi.
Zechcesz mi przypomnieć?
Jak się nazywasz?
Ja tu pracuję, ty nie.
Przestań dręczyć klientów.
Cholernie chytra S.I.
Widzisz tu jakiś emiter?
Emiter.
To był holo. Zagada cię na śmierć.
Ma historie z całych Zamieszkałych Światów.
Myślisz, że są prawdziwe?
Myślę, że jak znajdę jego emiter,
to urządzę sobie strzelanie do celu.
Zamykam oczy
I zanurzam się w odległym brzmieniu Starej orkiestry
Szukam kogoś. Nazywa się Takeshi Kovacs.
- Znasz go? - Miejscowi nie lubią pytań.
Który z was to Kovacs?
Serio?
Nie obchodzi mnie twoja twarz. Bierz kasę i wynocha.
Twojej iluzji...
Ja jestem Kovacs.
Gówno prawda.
To ja jestem Kovacs.
Oni kłamią.
Jestem Takeshi Kovacs. To moja kasa. Uprzejmie dziękuję.
Tak też myślałem.
Wy się dogadajcie.
Zwycięzca ma kasę,
a Takeshi Kovacs ma zniknąć z mojego życia.
Chyba zakochałam się w iluzji
Chyba zakochałam się w twojej iluzji
Twojej iluzji
Gdzie się spieszysz?
Partnerze.
Kovacs?
To ty?
We własnej osobie, tylko w innym ciele.
Czemu nie odezwałeś się od razu? Kasa została w barze.
Masz ją w kieszeni.
Zwinąłeś ją i dałeś im pozabijać się o pustą walizkę.
Dobra.
Nie całkiem pustą.
Nie wyszło ci.
Dobra. Trzymaj.
Weź sobie.
Wisisz mi dwa razy tyle.
- Jak mam zwiać z tej planety? - Jest kolejna robota.
Moja działka jest twoja.
Spokojnie.
Jestem tylko posłańcem.
Miałam cię znaleźć.
Jak ci się udało?
Po pierwsze na biodrze masz emiter szerokiego zasięgu.
Podobno Takeshi Kovacs nigdzie się nie rusza bez swojej S.I.
Też nie lubię, jak mi się przerywa.
Przecież byś się nie zgodził. A mnie gonią terminy.
Horace Axley chce cię widzieć.
Mat.
Ma ofertę pracy.
Na krótko.
Nie robię dla Matów.
Kiedyś robiłeś.
Przekaż mu, że nie ma mowy.
Nieważne, ile ma kredytów.
Zapomnij o tym.
Dobra.
Mówiłam, że gonią mnie terminy.
Chciałeś wynieść się z planty.
Strzeliłaś mi w plecy.
Uszkodzenie organiczne to tylko interesy.
Honor staje na drodze do zysków.
Niech zgadnę.
Jesteś Axley?
Wiesz, czym jest ONI?
Mogłeś dowiedzieć się o mnie więcej.
Kurewsko nie cierpię postrzałów.
Gdybym zadzwonił, nie odebrałbyś.
Nie znoszę też Matów.
Może to uznasz za rekompensatę.
Jeśli zaakceptujesz ofertę, ta powłoka będzie twoja.
Robiona na miarę przez Khumalo Bioware.
Wojskowa, po dodatkowych ulepszeniach,
szybkie gojenie, lepszy czas reakcji,
biometryczne płyty magnetyczne i inne wodotryski. Jesteś bliższy zgody?
Według ciebie zgoda zawsze wymaga krępowania?
To nie był mój wybór. Pracownicy przygotowali podprogram.
Łowczyni nagród?
Nie jej pierwsza robota. Jest skuteczna.
Jest psychopatką.
W twoich ustach to komplement.
Zmienię to.
Nie trzeba.
Podstawy szkolenia Emisariusza. Kontroluj środowisko.
Bardziej niż Matów i śmierci z broni palnej nienawidzę
niedoceniania mnie.
To symulacja. Twój stos jest w żelu przewodzącym.
Beze mnie nie zmienisz ciała.
Daj mi minutę.
Jeśli odmówisz, odeślę cię na Maghda Prime
w powłoce piosenkarki, którą sobie zażyczysz.
Oby była dobra. Zawsze chciałem grać na fortepianie.
Musisz mnie ochraniać.
Przed czym?
W moich stronach trwa wojna.
- Weź ochronę, zrób urlop lub wynieś się. - Nie mogę porzucić interesów.
Nikt nie ochroni mnie lepiej niż ty.
- Mam to gdzieś. - Mam to, czego szukasz.
Nie masz niczego, co by wystarczyło.
Quellcrista Falconer.
Rozważnie dobieraj następne słowa.
Pokażę ci, gdzie jest, i zapłacę dość, byście mogli zniknąć.
Nie wierzę.
Sam się przekonasz.
Mogę ją dostarczyć.
Skąd wiesz, że to naprawdę ona?
Masz jej świadomość cyfrową? Wybudziła się? Upowłokowiła?
Gdzie ją kurwa znalazłeś?
Odpowiem ci, kiedy się tu pojawisz.
Jeśli ocalisz moje życie.
Życie Falconer za moje. Dajesz słowo?
Jeśli kłamiesz, to daję słowo, że ta twarz będzie ostatnim widokiem,
który zobaczysz, zanim wyrwę ci stos z kręgosłupa.
Latałem pomiędzy gwiazdami zanim wynaleziono stosy.
Zostawiłem Ziemię, aby założyć nowy świat.
Nie przestraszysz mnie, Kovacs.
Wiem, o czym marzysz.
Przygotuj lustro.
A twója psychopatyczna łowczyni nagród ma przesłać moją S.I.
Załatwione.
Pożyj wystarczająco długo,
a każde miejsce będzie nawiedzone.
Widzę chłopca w mężczyźnie.
Wszyscy mamy upiory.
Ciągną się za nami jak cień.
Ale jeśli gonisz za cieniem,
jeśli bezmyślnie próbujesz go odnaleźć...
Nie umieraj. To rozkaz.
...to sam się nim staniesz.
Tarka.
Dziękujemy za wybór domowego pakietu upowłokowiania Psychasec,
szczytu elegancji i prywatności.
Lustro.
Moje odczyty wskazują na objawy choroby popowłokowej.
Personel powiadomiony. Leki są w drodze.
Rekomenduję położyć się i odpocząć.
Niski poziom utlenienia krwi.
Upowłokowienie zakończone.
Axley.
Cholera. Obudź się.
Gdzie ona jest?
Zniknęła.
Mów!
Axley.
Kurwa.
Też to widzisz?
„U szczytu lata
w ciemnościach nocy gwiazdy ze swych orbit
nikle lśniły w ciemności”.
Tak, ale to nie są gwiazdy.
Anielski ogień.
Musimy być na...
Świecie Harlana?
To jedyne niebo pełne orbitali starej cywilizacji.
Wróciliśmy. Hokus-pokus.
Ile czasu minęło? Pięć lat?
Raczej 30.
Byliśmy na tylu zapadłych planetach,
a wróciliśmy do punktu wyjścia.
Miał pan tu nie wracać. Co się zmieniło?
Horace Axley mnie skłonił.
Wyjaśni pan, kim jest Horace Axley?
To ten.
O rety.
- Dopiero dotarliśmy. - To nie ja.
Cóż za orzeźwiająca zmiana.
Możemy się tu kręcić?
To dom zamordowanego Mata. I tak mnie obwinią.
Ta powłoka ma mieć spersonalizowane ulepszenie broni.
Tylko musi być w zasięgu.
No proszę.
W drogę.
PODRÓŻUJ Z KLASĄ
Stacja transferowa. To znak. Trzeba skorzystać.
Wpierw znajdę mordercę Axleya.
Nie wiemy, co Axley będzie pamiętał, jak się wybudzi.
Jak pan wnikliwie zauważył,
zarzut morderstwa spadnie prosto na pana.
Jeśli nas złapią, trafi pan do aresztu, a mnie skasują.
- Ten wybór... - Nie mam wyboru.
...jest karkołomny.
- To samobójstwo. - Zostaję.
Nie rozumiesz. Axley był Matem.
Powinien być nietykalny, a srał pod siebie ze strachu.
Wierzył, że musi mieć ochronę.
I miał rację.
Nie mylił się co do tego,
to może mówił prawdę o Quell.
Quell?
Podobno tu jest. Miał to udowodnić, jeśli go ochronię.
Rozumiem.
W takim razie
musimy gdzieś się zatrzymać.
Znam pewne miejsce.
Stary hotel S.I. Znam właściciela.
W mieście Millsport odnotowano spadek
aktywności terrorystycznej.
Trwają negocjacje z Joshuą Kempem...
Sprawdź miejscowe wiadomości.
Axley mówił coś o wojnie.
Zdaje się, że przybyliśmy w jej środku.
Tylko wyrzeczenie da ci zbawienie.
Wyrzeczenie stworzy świat, którego pragniesz. Bez bólu, ani utraty.
Nie, dziękuję.
Wyszukaj, co teraz knuje ten łajdak, Konrad Harlan.
Uwaga, ważna wiadomość od gubernator Harlan.
To nie Konrad.
Według sieci Konrad niedawno ustąpił
i zrzekł się wszystkiego.
Żartujesz.
Pod jego nieobecność jego córka, Danica, przejęła władzę.
Niech zgadnę. Nie było innych kandydatów.
Zgadza się.
Obywatele Świata Harlana!
Quellijscy buntownicy zakłócali nasz sposób życia przez 20 lat.
Sabotowali kopalnie,
atakowali transporty stopów, zmuszali ludzi do przemieszczenia.
Walczyliśmy z tymi terrorystami na każdym kroku,
osłabialiśmy ich, wypędzaliśmy z naszych miast.
Ale ponieśliśmy też poważne straty.
Obarczona tym ciężarem,
rozpoczęłam rozmowy z quellijskim przywódcą, Joshuą Kempem.
Zdaje się, że rewolucja ma nową twarz.
Wystarczy mi.
Po długich negocjacjach
doszliśmy do porozumienia, że ten konflikt musi się zakończyć.
Dlatego ogłaszam natychmiastowe zawieszenie broni.
Od jutra w pełni wznawiamy operacje kopalni.
Jeśli zerwą to zawieszenie broni, nasz odwet będzie szybki.
Ale dziś, jako wasz gubernator,
następczyni swojego ojca,
z dumą ogłaszam, że Świat Harlana jest bezpieczny.
Dziękuję. Dobranoc.
Gratuluję.
Przynosisz światu pokój.
Mój ojciec mawiał, że zawieszenie broni to tylko przerwa pomiędzy bitwami.
Przerwa nam wystarczy.
Protektorat odeśle pułkownika. Bez wojny nie ma po co zostawać.
Ponad połowa istniejących stosów posiada stopy z naszych wykopów.
Jesteśmy źródłem wiecznego życia.
Pułkownik Carrera ma powody, by zostać.
Jedynie oni stoją pomiędzy nami a Protektoratem.
Przypisujesz im za dużo zasług. Stara cywilizacja wymarła.
Jeśli budują uzbrojone satelity, których nie możemy zestrzelić,
to musimy brać ich na poważnie.
To też mówił twój ojciec?
Quellcrista Falconer.
Miej pułkownika na oku.
Nie może znaleźć powodu, by tu zostać.
Chyba źle skręciliśmy.
W sieci nie ma danych o zlikwidowanym hotelu.
Właściciel dużo płaci, żeby tak zostało.
Jeden z mniej wykwintnych kontaktów?
Zależy, co sądzisz o jakuzie.
Jakuzie?
Szef ma ich kilkanaście. Część to kryjówki, część tajne bazy.
Korzystałem z nich kiedyś...
Cholera, Poe.
Szwankujesz.
Tu jesteś.
Postaraj się nie zgubić.
Oczywiście.
- Dokąd idziemy? - Już dwa razy ci mówiłem.
Jesteśmy na miejscu?
Tak.
Jest tu bezpiecznie?
Aresztuję cię za zdradę.
Cześć, Jaeger.
O tyle o ile.
Wybacz, ale opuszczę cię,
aby dostroić konfigurację nanoroju.
Intruzi! Nie wyraziłem zgody. Nie macie tu wstępu.
Kim ty u diabła jesteś?
Życie ci niemiłe?
Odpowiadaj.
Tanaseda Hideki, jestem właścicielem.
Tanaseda nie przyjąłby powłoki nędznego żołnierza.
„Brakło strzał i kul,
pełni żalu padamy,
ale me zwłoki nie zgniją, póki wroga nie zgładzę”.
Gdzie to usłyszałeś?
Jak mówiłem, jestem Tanaseda Hideki.
Kimkolwiek jesteś, zacznij okazywać mi szacunek,
albo wyrwę cię z tej powłoki.
Prawie mnie nabrałeś.
Popełniłeś jeden błąd.
Jestem Tanaseda Yukito.
Nie rozpoznajesz własnego prawnuka?
Ojiichan?
Właściwie wyglądasz znajomo.
Ta powłoka jest sporo warta.
Robiona na zamówienie.
Nie niszczyć jej.
Ustawiłem nanorój,
więc jeśli byłby pan łaskaw podłączyć emiter,
może pomogę w negocjacjach przy tym nieporozumieniu.
A może nie.
Nic we mnie nędznego.
Już nie żyjesz.
Ale najpierw wyjaśnisz pradziadkowi,
skąd znasz rodzinny wiersz.
To niezbyt dobry pomysł.
Oto człowiek, który śmie się podawać za mnie.
To ciężkie brzemię,
nazwisko niewarte kradzieży i trudne do dźwignięcia.
Na moim też spoczywa brzemię.
Podszywał się pod ciebie.
Zabił dwóch ludzi.
Skąd znasz mój rodzinny wiersz?
Wyrecytowałeś mi go ponad 300 lat temu
w herbaciarni w Nowym Hokkaido.
Bezmyślny dzieciaku.
Masz pojęcie, kogo przeprowadziłeś przez moją ochronę?
Może wytniesz też mój stos i mu go wręczysz?
My go pokonaliśmy.
Nie jest groźny.
Oświeć go.
Wybacz mi, oyabun.
Udowodniłeś to, co chciałem.
Nie rozumiem.
Jest Emisariuszem.
Pozwolił, żebyście go pokonali, bo chciał być wysłuchany.
Wyrecytował wiersz, żebyś nie miał wyjścia.
Zgadza się, Takeshi-san?
Nie przyszedłem ci grozić, tylko prosić o przysługę.
Muszę się gdzieś zatrzymać, w ustronnym miejscu.
Ale mój prawnuk o tym nie wiedział.
Obiecuję poprawę.
Zacznij od opuszczenia budynku.
Ten człowiek pracował dla mnie po upadku Twierdzy,
kiedy jeden z moich ludzi mnie zdradził.
Złapał go Protektorat. Torturowali go w każdy znany sposób.
Nigdy mnie nie wydał.
Macie go zostawić w spokoju!
Yukito jest młody, ale mimo to, zawiodłem się.
Od tego jest rodzina.
Widzę, że powściągliwość jest darem, który wciąż rozwijasz.
Nic się nie zmieniło?
Wciąż jej szukam.
Horace Axley powiedział mi, że ona jest na Harlanie.
I że to udowodni.
Miałem go chronić,
ale nie zdążyłem.
Od dawna znam Axleya, Takeshi-san.
Okłamałby samego diabła, gdyby mógł coś na tym zyskać.
Ktoś go zmasakrował.
Tym razem nie kłamał.
Nie kazałem nikomu usunąć Axleya.
Ostatnim razem
podejrzewałeś siostrę o ukrycie świadomości cyfrowej Quellcristy Falconer.
Przyszło ci do głowy, że Reileen kłamała?
Że Axley użył Falconer, żeby wodzić cię za nos?
Od samego początku.
Ale jeśli jest szansa, że część z tego jest prawdą,
nie mogę odejść.
To nie miłość.
Tylko obsesja.
To pierwszy śpiewodrzew wyhodowany w zamknięciu.
Prywatny eksperyment, który prowadzę od stuleci.
Jakbym słuchał naukowca.
Pozostałości porzuconej przeszłości.
Komórki w naszych ciałach ciągle umierają i są zastępowane.
Starzejąc się, stajemy się kopią kopii.
Ulegamy rozkładowi.
- Maci wiedzą, jak to obejść. - Naprawdę?
Przenosimy umysły w nowe powłoki,
ale co jeśli nasza dusza też ulega rozkładowi?
Zmian nie możemy zmierzyć, ale nie jesteśmy tacy sami.
Nie jestem tym, kim kiedyś byłem.
Ani ty.
Podejrzewam, że ona też nie.
Nie przyszedłem tu po lekcję.
Powinienem wracać.
Czas jest najpotężniejszym wojownikiem.
Czego nie zniszczy,
zmieni nie do poznania.
Czas wszystko rujnuje.
Staramy się uniknąć pustki,
desperacko trzymamy się przeszłości,
naszych upiorów,
nas samych.
Proszę mi wybaczyć.
Nasze stare miejsce spotkań, tak jak ja,
jest w stanie rozkładu.
Może trzeba je przemianować na „Nigdy Już”.
Masz whiskey?
Zdaje się, że poprzedni lokatorzy zostawili znośną butelkę...
Single malt.
Nada się.
Potrzebne mi tylko łóżko. Dość pierdół na dziś.
Wnioskuję, że ponownie pokonał pan przeciwności losu?
Nienawidzę tej planety,
nie wiem, kto zabił Axleya, ani jak go znaleźć,
i ani kroku bliżej, żeby znaleźć Quell.
Więc...
nie?
Dobranoc, Poe.
Dobranoc panu.
Już tak nie mogę.
Szukam cię po wszystkich gwiazdach jak wiatru w polu.
To nie może być prawdą.
Jesteś tylko wytworem w mojej głowie.
Tylko to mi pozostało.
Odeszłaś.
Znasz odpowiedź, Tak.
- Szukasz w złym miejscu. - Nie rozumiem.
Kiedy stworzyliśmy stosy,
oddzieliliśmy umysł od ciała, ale prawda jest złożona.
Mam tego dość. Albo żyjesz, albo jesteś martwa.
Nasze ciała pamiętają,
nasza skóra, kości,
nasz organizm przechowuje doświadczenia.
Co pamięta ten organizm?
Przywołaj to, co czułeś.
Wtedy przypomnisz sobie, co widziałeś.
Pamięć zależna od emocji.
Quell.
Wypełniłem rozkaz.
Przeżyłem.
Nie przyszłam po ciebie.
Napisy: Maciej Krawczyk