NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
NA PODSTAWIE POWIEŚCI RICHARDA K. MORGANA
Do celu 62 metry.
Cel namierzony.
Wysyłam współrzędne.
- Wchodzę. - Nie.
Czekaj na wsparcie.
Przechodzę na ONI. Kontakt wzrokowy.
Spocznij, żołnierzu.
W wirtualu jej nie złamiemy.
Musi dać nam tę broń w realu.
Harlan ślęczy mi nad karkiem.
- Wytyczne misji... - Są błędne.
Falconer musi ją dać sama.
Mogę ją podejść.
On popełnił ten sam błąd.
Po coś mi dałeś tę powłokę.
Skorzystam z niej.
Tak!
Czekałem na ciebie. Gdzie byłaś?
Ani kroku.
Quell, to ja.
Wszędzie cię szukałem. Wiedziałem, że tu wrócisz.
Straciłam pamięć.
Sprowadził mnie tu, by mi pomóc.
Kto taki?
Takeshi Kovacs.
Teraz ma inną twarz.
On cię oszukuje.
Takeshi Kovacs to ja.
Wiesz o tym w głębi serca.
Wiedziałaś, zanim się odwróciłaś.
Wyrwij jej stos, słyszysz?
Spójrz na mnie.
Kogo widzisz?
To ty.
Klin was otoczył.
Zakończ to albo oni to zrobią.
Musimy uciekać.
Rusz się, dupku.
Ten, który mnie tu przyprowadził, szukał broni.
Jakiej broni?
- Nie strzelać. - Ale...
Czekać. To rozkaz.
Jest ukryta.
Jej zawartość może przywrócić człowieczeństwo,
powalić Protektorat i Harlan.
Niech cię tam zaprowadzi.
Pokaż mi.
To zbyt niebezpieczne. Drugi ty wciąż gdzieś jest.
Może nas śledzić.
Nie jest problemem.
- Skąd wiesz? - Już po nim.
Nie skrzywdzi cię.
Działaj, ale pamiętaj o zagrożeniu.
Na mój rozkaz z nią skończysz.
Rozumiem.
Trudno jest, gdy ktoś tobą manipuluje,
ale może nie działał sam.
Trzeba zabezpieczyć broń, zanim znajdzie ją ktoś inny.
Cel w ruchu. Zostać w ukryciu.
Quell?
Cholera!
Quell?
NAWIĄZUJĘ POŁĄCZENIE
Dalej, Kovacs, odbierz.
Co do chuja?
- Co to za miejsce? - Obudziłam się tu po wybuchu.
To tu ukryłaś broń?
Ona mnie tu ukryła.
Ona?
Reileen.
Zanim mnie zabiła, skopiowała moją pamięć, zapisała DNA i wyhodowała nowy klon.
Po co?
Pokażę ci.
Wykorzystuje ją, by zajść ci za skórę.
Nie wszystko pamiętam,
ale komora ma nagrywanie holograficzne.
- Jasne. - Uważaj, synu.
Nie wierz w nic, co ci pokaże.
Tak?
Tak nie przyjdzie.
Nie żyje.
Reszta też.
Nie!
Twierdza obróciła się w pył. Koniec z powstaniem.
Protektorat je zmiażdżył. Zostaliśmy tylko my.
To twoja wina. To on miał być na tym promie.
To jego pamięć mieli skopiować, nie twoją.
Wydałaś nas.
Nie pozwoliłabym mu umrzeć za twoją sprawę.
On sam podjął decyzję.
A ja podjęłam swoją.
Będę żyła tak długo, że zobaczę, jak urzeczywistnia się twój każdy koszmar.
To twój grób, Quell,
ale o śmierci możesz tylko marzyć.
Nie, Rei!
Nie!
Wypuść mnie!
Zostawiła mnie, uwięzioną.
Cały czas byłaś przytomna?
Tylko mój umysł.
Wielka Quellcrista Falconer,
chce litości, jakbyś wciąż ją miał.
Nie wiedziałam, co gorsze:
zagubienie w ciemności
czy ból przychodzący ze światłem.
Tęskniłaś?
Boli, bo podnosi się temperatura twojej powłoki.
Po wystarczającym czasie każda pozycja zacznie boleć.
W tej jesteś od prawie wieku.
Czego chcesz, Rei?
Odpowiedzi.
Tyle razy się zastanawiałam,
chciałam wiedzieć, kiedy.
Kiedy co?
Kiedy go straciłam, czemu odszedł.
On cię nie zostawił. To ty go zdradziłaś.
Nie.
Byliśmy rodziną.
Porzucił swój zespół, gdy się znaleźliśmy.
Byłam dla niego najważniejsza, aż ty się pojawiłaś.
Co w tobie takiego specjalnego?
To musi być męczarnia. Tak długo żyjesz, a tak niewiele rozumiesz.
Nie pouczaj mnie o męczarniach. To moja praca.
Przyjemność, cierpienie...
Ludzie dużo za nie płacą.
Ale dla ciebie
będą za darmo.
Nieśmiertelność tylko spotęgowała zamiłowanie Reileen do okrucieństwa.
Twoja siostra służyła Protektoratowi.
- Tak jak my. - Proszę pana?
- Co? - Gubernator chce pana widzieć.
Nie mam czasu łechtać ego tej suki.
- Ona tu jest. - Czekam na wiadomości.
Zapomniał pan?
Teraz podlega pan mi.
Zdałem raport.
Ostatni Emisariusz nie żyje.
Falconer jest otoczona.
- Gdzie? Nie widzę jej. - Jest pod ziemią.
Obstawiliśmy wyjścia i czekamy na nią.
Mój rozkaz był jasny: zastrzelić na miejscu i przynieść mi jej stos.
Proszę pozwolić mi pracować. Dam pani znać, gdy ją złapiemy.
Nie wątpię.
Ta suka się stąd nie rusza.
Do pracy, żołnierzu.
To był ostatni raz.
Wyglądasz na zmęczoną, Rei.
A ty koszmarnie.
Może czas ukrócić twoje cierpienie.
Nie zabijesz mnie.
Jesteś samotna.
Masz tylko mnie.
Wiesz, co jeszcze mam?
Tak.
On żyje?
Siedzi w lodzie,
ale wiem, jak go wydostać. Pewnie chciałaś wiedzieć.
Tym razem mi nie przeszkodzisz.
Uśpię cię na dobre.
Te korzenie zarosną wokół ciebie.
Tu będą mnie szukali najpierw.
Dobrze nas uczyłaś.
Tak myśli, że zna to miejsce na wylot.
Przejdzie obok ciebie
i nawet cię nie zauważy.
Nie przestanie mnie szukać.
Ten krzyż będzie dźwigał sam.
Żegnaj, Quell.
Rei!
Nie!
To był mój grób,
ale czułam, jakby to ona szła na swój pogrzeb.
Miałaś pokazać mi broń,
a pokazujesz to. Dlaczego?
Pytałeś, gdzie byłam.
Chodź.
Broń jest niedaleko.
Nie ruszaj się.
Nie otwieraj lewej dłoni.
Nie patrz w dół.
Nie ruszaj się.
Nie otwieraj lewej dłoni.
Nie patrz w dół.
O kurwa!
Co powiedziałam?
Gdzie jest Quell?
Teraz to nie ważne.
Znalazł ją?
Skup się, Kovacs.
Zrzucę ci linę.
Musisz ją złapać.
Niżej!
Nie mogę.
Kovacs!
Dasz radę.
Złap linę.
Kurwa!
Spokojnie.
Mam cię.
Trzymaj się.
Już prawie.
Skanuj obrażenia medyczne.
Złamanie czwartego i piątego żebra, wstrząśnienie,
zwichnięcie lewego barku.
Miałeś niezłego farta.
Byłeś nieprzytomny. Jak się utrzymałeś?
Powłoka ma podświadomy odruch przetrwania.
Taki bonus.
Gdzie jest Quell?
„Dzięki, że mnie uratowałaś, Trepp. Mam u ciebie dług”.
Miałaś jej pilnować.
Twój gołąbek mnie uśpił i zwiał.
Widziałam ją z kimś z Klinu.
Nie rozpoznałam go.
Wyglądali na zżytych.
Carrera skopiował moją starą świadomość i wsadził do klonu rodzonej powłoki.
Natknąłem się tu na niego. To on mnie zrzucił z klifu.
Czyli sam to sobie zrobiłeś?
Jestem skomplikowany.
Musimy znaleźć Quell.
Nie jest sam.
Ma ze sobą cały zespół. Potrzebujemy wsparcia.
Nadałeś sygnał do Kempa?
Próbowałem.
Rozwalony zasobnik. Nie dowiemy się.
Jebać kawalerię.
- Sami ich załatwimy. - Jak?
Raczej nie jesteś w formie, nie mamy żadnej broni.
My jesteśmy bronią.
Co to do cholery znaczy?
Dzięki.
- Głęboko ją zakopałaś? - Głębiej niż studnia Tommy’ego Shae.
Skąd go znasz?
Powiedziałeś mi o nim.
Pamiętasz?
Jako dzieciak chowałeś się w jego wyschniętej studni,
aż twój ojciec się uspokoi.
Siedziałem tam godzinami.
Zawsze byłeś taki cierpliwy,
bardziej niż ja.
Boli mnie, kiedy o tym myślę.
Nieważne, przeżyłem.
To jest ważne.
Cierpiałeś, a to pozwoliło ci zobaczyć cierpienie wokół siebie.
To dlatego trafiłeś do mnie.
Klin czeka przy jaskini.
Jesteśmy blisko.
Musisz zhakować ich kamery i zapętlić obraz.
To tylko kwestia czasu, zanim ktoś się połapie.
To musimy działać szybko.
Spokojnie, Carrera.
Bo coś panu strzeli.
Niedocenianie wroga jest największym ryzykiem, gubernator.
Wiem z doświadczenia.
Jesteśmy kwita.
To na pewno tu?
Najlepiej chować rzeczy w oczywistych miejscach.
Nikt nie szuka pod nosem.
Kiedy tu wchodzisz, co ci się rzuca w oczy?
Śpiewodrzew.
Jest tu od czasów starej cywilizacji.
Jest świadkiem.
Ma wiele tajemnic.
Co panu bardziej przeszkadza:
Harlan wydający panu rozkazy czy to, że je pan wykonuje?
Wolę przełożonych, którzy zapracowali na tytuł, a nie się w niego wrodzili.
Na władzę się nie pracuje. Władzę się przejmuje.
Trzeba to zrozumieć, żeby ujrzeć szerszą perspektywę.
A przy okazji,
zespół ma stać tak nieruchomo
czy są martwi?
Zapętlili obraz.
Klin, zgłosić się!
Mamy ich. Pozwolenie, by zabić?
Udzielone.
Takeshi Kovacs?
Niezłe wejście.
Spektakularne.
Odebrałeś sygnał?
Przybyliśmy natychmiast.
Zebrać ich broń.
To Joshua Kemp.
Zabij ją i uciekaj. Klin został zaatakowany.
Drgnij, a kopałeś swój grób.
Ma pan kogoś z Falconer?
Powtarzam, skończ z nią i wynoś się.
Tu nie ma żadnej broni.
Spojrzałam ci w oczy i wiedziałam.
Może jesteś Takeshim Kovacsem,
ale nie jesteś moim Takeshim Kovacsem.
Tylko udajesz potwora.
Przeszkadzam?
- A więc to ty? - Mówiłem, to skomplikowane.
Quellcrista Falconer, Joshua Kemp.
Słyszałam o tobie.
Co ty wyprawiasz?
Środki ostrożności.
Mam wielu wrogów, którzy wykorzystaliby twoją twarz.
Sprawdzę twoją tożsamość.
Kto tam jest, do cholery?
Jest z innej planety. Ma powiązania z Kovacsem.
Z Kovacsem, który nie zginął
i razem z Falconer przyłączył się do powstania Kempa?
Kapitan Veutin ma natychmiast wysłać oddział do Twierdzy.
Jacyś podrzędni żołnierze nie przejmą tych więźniów.
- Mój człowiek to załatwi. - Siedzi zakuty.
Z gorszych opałów wychodził.
Nie wiem, w co pan gra, poruczniku,
ale ta gra dobiegła ona końca.
Powiedz Kempowi, że popełnia błąd.
Sam mu powiesz.
Po zatwierdzeniu.
- Co to jest, do cholery? - Rytuał Emisariuszy.
Udowadniasz tożsamość. Bez względu na powłokę.
Jeśli to faktycznie ona, to nie ma obaw.
- Spała przez wieki. - A jeśli zawali?
To po was.
Świetnie.
Niech zgadnę,
myślałeś, że ją podszedłeś, a to ona cię zmyliła?
Nie zabiła mnie.
Ta twarz chyba wciąż coś dla niej znaczy.
Znasz zasady.
Zadaję pytania, a ty odpowiadasz.
Zgodnie z prawdą i bez wahania.
Walczyłaś przeciw wydłużeniu życia poza naturalne granice.
A widzimy cię tu po setkach lat.
Jak wyjaśnisz swoją hipokryzję...
Hipokryzja zakłada możliwość wyboru. Mnie wybudzono wbrew woli.
Ale jestem Emisariuszem,
biorę, co mi oferują.
- Nie mają wykrywacza kłamstw? - Nie działa na Emisariuszy.
Quell uczyła kontroli umysłu i ciała.
I to testują.
Quellcrista to przybrane imię.
Przyjęłaś je na wojnę z Protektoratem.
Można to przeczytać w każdym podręczniku.
Ale nie dlaczego je wybrałaś.
To nazwa pospolitego wodorostu, który występuje na Harlanie.
W trudnych warunkach obraca się w pył.
Ale wystarczy kropla wody, a odrasta sto razy większy.
Chciałam rewolucji, której nie można zdusić,
buntu, który będzie wzniecał się bez końca.
Myśleli, że umarłam, ale ja tylko wyschłam.
Swoją wodę znalazłam w jeziorze
i od razu odzyskałam siebie.
Zadziałało.
Przejdź do rzeczy.
Zapytaj o marszałka Kempa.
Co o nim wiesz?
Był rolnikiem.
Żywił nas.
Protektorat aresztował go za współpracę.
Nie zdradził Emisariuszy, więc przyszli po jego córkę,
grozili, że ją zabiją.
Ale jej nie znaleźli.
Dlaczego?
Ochroniłam ją.
Dzieci nie powinno się wykorzystywać w wojnie.
Ta historia to rodzinny sekret.
Nie znałabyś jej,
chyba że...
To zaszczyt powitać cię ponownie w Powstaniu.
Wybaczcie.
A ja?
Rozkazy wydaje mi Falconer. Nic o tobie nie wspomniała.
Nie chcę psuć zabawy.
Musimy dużo omówić.
Wprowadzę cię.
Nie możesz od niej oderwać wzroku.
To moja misja.
Moja też.
Jestem konsekwentny.
Jesteśmy zupełnie inni.
Pamiętam, jak to było być tobą.
Złoty chłopiec C-TAC.
Zawsze gotowy do boju, ta adrenalina walki.
Ale nic nie dorówna komplementom.
„Dobra robota, żołnierzu. Misja wykonana”.
Też na to leciałem.
- Wciąż nazywa cię „synem”? - Nie daj się podpuścić.
Masz szansę się uwolnić.
Słucha nas, prawda?
Myślisz, że uda ci się namieszać mi w głowie.
Jaeger odwalił kawał dobrej roboty.
Uratował chłopca ze złej sytuacji,
dał mu pistolet i chwalił za każdym razem, gdy kogoś zabił.
Jeśli chłopiec myślał, że to miłość, to tym lepiej.
Skąd mielibyśmy ją znać po tym, jak traktował nas tata?
Myślisz, że ona jest lepsza?
Ona mnie nie okłamuje. Nie chce, żebym sam się okłamywał.
Protektorat chroni.
Nie to wbijałeś nam do głów, Jaeger?
Tak bardzo starałem się w to wierzyć.
Śniłem o Reileen,
o jej rodzinie,
o tym, kim by była.
Ale nawet zanim sprzedali ją do jakuzy,
w głębi serca wiedziałem.
Ty też to wiesz.
I on też wie.
Protektorat chroni tylko siebie.
Rei jest na to dowodem.
On przekręca prawdę. To nie było tak.
Nieważne, kim się stała,
nigdy bym jej nie skrzywdził.
Nie widziałeś tego, co ja.
W żaden sposób nie usprawiedliwisz tego, co zrobiłeś.
Jaki człowiek zabija własną siostrę?
Taki sam, który zabił jej ojca.
Myślę, że o tym wiedziała.
Może jednak nie jesteśmy tacy sami.
Ja nigdy nie bałem się prawdy.
Dość tego ckliwego pieprzenia.
Słuchaj, żołnierzu...
Opowiadaj.
Walczyliśmy.
To wiesz.
Ale nie celowała, żeby zabić.
Było milion rzeczy, które mogła zrobić.
Walczyliśmy, stawialiśmy sobie warunki.
Mogła odebrać mi broń.
No dalej.
Zrób to.
Ja nigdy nie przestanę.
Wtedy zrozumiałem.
Chciała, żebyś to zrobił?
Tak myślę.
To ja pociągnąłem za spust,
ale jej los już dawno był przesądzony.
Kiedy pozwoliłem Jaegerowi zaciągnąć się do C-TAC
i zaufałem, że się nią zaopiekuje.
To był nasz błąd.
Nadaliśmy temu bieg.
Od tego momentu
Rei czekała na śmierć.
Co z pana człowiekiem?
Straciłem go.
Wrzuć oddział Veutina na monitory.
Dowódco Kemp,
chciałam o coś zapytać.
Słucham.
Rozpoznajesz go?
Nie. A powinienem?
Anil Imani. Mój brat. Zaginął w trakcie zlecenia dla ciebie.
Wybacz, ale to duża wojna.
Nie znam każdego po imieniu.
Może wciąż gdzieś jest.
Pokażę jego zdjęcie porucznikom,
może to coś da.
Przez okropności Protektoratu cierpi tyle rodzin.
Co robisz?
To moje zwoje.
Wariują, gdy są rozładowane.
Mogę podładować z twojego nadajnika?
Jasne.
Spróbuj.
BRAK ZASIĘGU
- Skontaktowałeś się? - Mamy czekać.
Przelatuje satelita Protektoratu.
Wykryje nas, jeśli wyjdziemy.
Ile czasu to zajmie?
Kilka godzin?
Kto nie ryzykuje, ten nie zyskuje.
Ruszmy, by mieć szansę.
W jaskini możemy się bronić, szczególnie z twoją bronią.
- Moją bronią? - Czymś zabiłaś tych Matów.
Nie powiesz mi?
Zbierz wszystkich, pakować się.
Ruszamy na mój rozkaz.
Oczywiście.
Twój rozkaz.
Musimy porozmawiać.
Przepraszam za tamto.
Że cię uśpiłam.
Wracałam do dawnej siebie. Nie mogłam ryzykować.
Dzięki.
Ale nie o to chodzi.
Tylko o Kempa.
Sprawdziłam historię na nadajniku.
Kovacs nigdy nie wysłał współrzędnych.
Kemp nie dostał wiadomości. Jak nas znalazł?
Twierdzi też, że nigdy nie spotkał Anila.
Tylko dlaczego nosi na szyi jego pierdolony stos?
Czas wyrównać szanse.
Na pewno nie chcesz zaczekać?
Jak długo?
Kilka godzin.
Jak długo jesteś zdrajcą?
- O czym gadasz, do diabła? - Znasz zasady.
Ja pytam, ty odpowiadasz.
Tylko prawda cię ochroni.
Dla kogo pracujesz?
Wojna opiera się na podstępie.
Twoje słowa.
Myliłem się, ona nie jest prawdziwą Falconer.
Zabić ją. Już!
- Żaden z ciebie rewolucjonista. - Bo nie ma żadnej rewolucji.
Za co umierali twoi ludzie?
Pionki, które walczą, myślą, że to prawda.To tylko krwawy teatr.
Historię już zapisano. Miałaś oszczędzić mnie za szczerość.
Ja gówno ci obiecywałam.
Ten symbol to rodzinny herb.
To cyfrowa świadomość mojego brata.
Braciszek dał się zabić tak jak...
Nie. Potrzebujemy go żywego.
- Udowodni, że wojna to kłamstwo. - Za późno.
Nie ma satelity. Protektorat jest w drodze.
Związać go. Zebrać broń.
Pójdziemy przez polanę i przełęcz.
- A co z nim? - Jego wybór.
Możemy mu ufać?
To wciąż ty.
- Tędy. - Zaraz.
O kurwa.
Kontakt z celem.
Dobrze widzę?
Nie strzelajcie.
Jestem z wami.
Stój.
Kemp działa z panią.
To pani powiedziała mu, gdzie jest mój zespół.
Kovacs.
Coś się dzieje.
Dzwoń po Danicę Harlan. Powie, że dla niej pracuję.
Ucisz go, kurwa.
Wojna, zawieszenie broni, to wszystko było ustawione.
To jest zdrada.
Protektorat panią usunie.
Jak? Z planetą nie ma kontaktu.
Aresztować go.
To nie przejdzie.
Nie ma pani podstaw.
Pana człowiek nosi rodzoną powłokę Emisariusza.
Za dwupowłokowość jest kara śmierci. Więcej mi nie trzeba.
Ochrońcie ją!
Nie wytrzymam!
Napisy: Maciej Krawczyk