NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
NA PODSTAWIE POWIEŚCI RICHARDA K. MORGANA
Odczyt zgodny z anielskim ogniem.
Tyle tych stosów.
To musi być Joshua Kemp.
Już po nim.
Nie mamy zbiegów.
Ani śladu po nich.
Zaraz, mam coś.
Jeden żyje!
Tylko on jeden?
Jedyny na miejscu.
Falconer i reszty jeszcze nie znaleźliśmy.
Niebywałe.
Stali na drodze wiązki.
Wokół nich wszystko zniszczone, nawet ziemia pod ich stopami.
I wyszli z tego cało.
Raczej odjechali.
Dostaliśmy wiadomość. Zniknął pojazd kapitana Veutina.
Ma być znaleziony.
Bierzesz czy nie?
Jak mam, kurwa, opylić transport Protektoratu?
Sprzedaj go na części. Coś wymyślisz.
Masz to, o co prosiłam?
Masz szczęście, że mi się chce.
Rzadko idę w odwiedziny.
Baru nie odwiedzisz. Zamknięte.
Spokojnie, zabijako.
Co z twoim nic nie wartym ojcem?
Wisi ci kasę?
On zawsze mi wisi kasę.
Ale pokera nigdy nie odpuszcza. Myślałem, że coś wiesz.
Wyglądam na jego sekretarkę? Dawaj to.
Więcej chłamu nie przyjmę.
Jak się czuje?
Ma gorączkę.
- Masz sprzęt? - Przenośny nanorój.
- Oby zadziałał. - Łącz się.
Wezwij pomoc.
Jak czuje się pacjentka?
Powinnaś odpoczywać.
Kończę pisać program, który ci obiecałam.
Jeszcze tylko kilka testów.
To teraz jest bez znaczenia.
Padłaś ofiarą haniebnej zbrodni.
Nie wyobrażam sobie twojej gehenny.
Funkcjonuję bez szwanku.
Nie ma szkód trwałych.
KOMPILACJA KODU
Szkody to nie tylko błędy w kodzie.
Nie o mnie czas się martwić.
Masz nowe wiadomości?
Pan Kovacs nie oddzwonił, ale...
jest raport o wybuchu gdzieś daleko w lesie.
Wolę skupić się na tobie.
Co to?
Opiekuńczy gest, którego dokonują ludzie.
Oczywiście S.I. nie wymaga żywienia. To raczej...
wyraz troski.
Niezbyt praktyczne.
W tym burzliwym, piekielnym świecie to właśnie niepraktyczne gesty...
znaczą najwięcej.
Książka, imię, rosół.
Przypominają nam,
że nawet w najgorszych chwilach
trzeba cieszyć się życiem.
Do tego nie trzeba zupy.
Mam ciebie.
Tak.
Prawda.
Ale...
pamiętam, że kiedy panienka Elizabeth
zmagała się z urazem, to oprócz psychooperacji,
pomogło też stawienie temu czoła.
Może zatem pomogę ci przetworzyć dane.
Nie trzeba. Wszystko...
w porządku.
Ignorowanie tego, co się stało...
- Znowu usterka? - Panna Trepp.
Komunikuje się z nanorojem i wymaga pilnej pomocy.
Rany boskie, panna Falconer potrzebuje lekarza.
S.I. archeologów ma oprogramowanie medyczne.
Co się stało?
Wszystko było dobrze, aż wezwała z nieba ogień anielski.
Niemożliwe.
Ludzie nie kontrolują orbitali.
Jej się udało.
Przez co prawie zginęła.
Powłoka traci siły.
Diagnostyka w toku.
Nie zajmie długo.
Mogę prosić na słówko?
Po naszym spotkaniu, ja też udałem się w podróż.
- W skrócie, Poe. - Do środowiska wyrzeczników.
Zapewniam, że oni szerzą nieprawdę.
Prawdziwy z ciebie detektyw.
Konrada Harlana tam nie ma.
- Gdzie jest? - Tego jeszcze nie odkryłem.
- O nie. - Co jest?
Powłoka panny Falconer umiera.
Ale problemem jest jej stos.
Jeszcze nie widziałam takich czerwonych włókien.
Ja widziałem.
U Tanasedy, kiedy rozkładała się jego świadomość.
Nie tylko u niego.
U Anila też.
Jego stos też to ma.
Jeśli dowiem się, co mu się stało, może obojga uratuję.
Dostałem wiadomość.
Jest pani pewna?
Sama to widziałam.
Anielski ogień nigdy nie uderzył w ziemię.
Otwórz swój umysł, Stone.
To punkt zapalny.
Zakres ludzkiej wiedzy powiększy się w mgnieniu oka.
Jeszcze wczoraj nie myślałeś o władaniu bronią przodków.
Ale dziś już tak.
Falconer zmieniła bieg historii.
Prawdziwe uśmiercanie, kontrola orbitali.
Nikt wcześniej tak precyzyjnie nie dysponował władzą.
Na to czekaliśmy.
Protektorat nie będzie dyktował warunków w strachu przed ogniem.
Znajdź mi archeologa.
Eksperta od technologii starych cywilizacji.
Dowiedz się, co to znaczy.
Będzie ciężko.
Muszę wiedzieć, jak to zrobiła.
Falconer może pierwsza opanowała orbitale,
ale nie ona ostatnia.
Ostrożnie.
- Nie wiesz, w jakim jest stanie. - Muszę się dowiedzieć.
Będziemy monitorować twoje fale. W razie kłopotów, wyciągnę cię.
Nie mogę,
nie utrzymam tego.
Anil?
Jest odczyt.
Sprzęt Protektoratu?
Protektoratu?
Skąd mam wiedzieć?
To bezpieczne?
Nie wiemy, co tam jest.
Moja siostra by wiedziała. Z tymi zwojami robi czary.
- Trzeba było ją wziąć ze sobą. - Nie.
Nie jest quellistką. Ufa tylko sobie i płatnościom z góry.
To nieprawda.
Co powiedziała, gdy dołączyłeś?
- Nie utrzymam. - Nie wie.
Całe życie znosiła moje wybryki.
Poza tym mam szansę zmienić Zamieszkałe Światy.
Nie utrzymam...
Co do diabła?
To ona.
Wzywaj Kempa.
To Falconer!
Wybudził ją.
Co się stało?
- Jest we mnie! - Nie.
Nie mogę.
Nie utrzymam.
On ją znalazł.
To była Quell.
Jak to „znalazł ją”?
Była w chłodziarce.
Rozpętało się piekło.
Coś w niego weszło i...
nie mógł tego utrzymać.
Jego umysł...
jest uszkodzony.
Powiedział coś jeszcze?
Próbowałam...
ale mnie nie słyszał.
Były krzyki.
- W końcu mnie widzisz. - Aby znaleźć ją,
albo złodzieja powłok, który w niej przebywa.
Słyszysz ich? Słyszysz ich krzyk?
- Ktoś inny jest w jej powłoce. - Nie utrzymam tego!
Nie przyszłam po ciebie.
„Nie przyszłam po ciebie”.
Na początku mówiłeś, że ktoś nosi jej powłokę.
Myliłem się.
A jeśli nie?
Coś wdarło się w Anila.
A może ktoś?
Inna świadomość napadła ją z zewnątrz.
Dwa umysły w jednym stosie?
Stąd dwie osobowości.
Jeden stos nie pomieści dwóch świadomości.
Potrzebne byłoby na nie miejsce. Kosztem pamięci.
Ale Quell całe życie przesuwała granice ludzkiego umysłu.
Jeśli ktoś może to przetrwać, to ona.
Jeśli to prawda, to może nie ona uderzyła anielskim ogniem,
tylko agresor.
Na pewno można go stamtąd wyrwać.
W wirtualu możemy zbudować środowisko,
załadować cały stos panny Falconer,
dobry i zły.
Ale dane są pomieszane.
- Rozerwiemy ją. - Możemy ją wpierw uśpić.
Jej świadomość jest połączona z powłoką, więc też będzie uśpiona.
- Ale agresor... - Pozostanie w środowisku.
Zapora zbudowana wokół środowiska uwięzi go w nim.
A co z Quell?
Wybudzimy ją.
- Genialny pomysł. - Raczej popierdolony.
Wasz pomysł może ją zabić.
Mamy nic nie robić?
Buduj środowisko.
Czas na moją egzekucję?
Okoliczności się zmieniły.
Uciekł pani. Ponownie.
Złagodzę wyrok, jeśli ich pan złapie.
Wskrzesiła pani najgroźniejszy bunt w Zamieszkałych Światach.
Chowała pani stop przed Protektoratem, żeby więcej zarobić.
Protektorat wykorzystywał tę planetę.
Posiadamy najwartościowszy zasób. Mieliśmy się przed nimi płaszczyć?
Musiałam działać.
- I stworzyła pani zasłonę dymną. - Kemp to mój wytwór,
ale jego wyznawcy nie.
Falconer powróciła, kontroluje anielski ogień
i ma u swego boku Emisariusza.
Wie pan, co to oznacza?
Na nowo wzniecą powstanie.
Możemy ich powstrzymać.
Pani fikcyjna wojna jest obelgą dla każdego żołnierza, który zginął.
Dlaczego miałbym pani pomagać?
Bo wiem, na czym panu zależy.
Na Jaegerze.
To imię dawno zostawiłem za sobą.
Nie z własnej woli.
Protektorat je panu odebrał.
Po wypuszczeniu na Twierdzę wirusa,
powinien pan zostać bohaterem.
Legendą.
A przez nich stał się nikim.
Łączy nas więcej, niż pan myśli.
Protektorat chce, byśmy byli nikim.
Ale tak nie jest.
Ma pan szansę dokończyć swoją misję.
A jeśli odmówię?
Będzie pan kolejnym żołnierzykiem, który trafi na śmietnik historii.
Ale jeśli dostarczy mi pan Kovacsa i Falconer,
a każde dziecko na Harlanie będzie znało wielkiego Jaegera.
Oferuję panu spuściznę.
Do diabła, sama wybuduję pomnik.
Pozwolę nawet zatrzymać tę kopię Kovacsa, którą pan tak lubi.
On żyje?
Przebywa w komorze medycznej.
Będzie pana,
jeśli się pan zgodzi.
Hej, Myka.
To ja.
Musiałaś dostać moją wiadomość, że bar zamknięty.
Znalazłam Anila.
To, co z niego zostało.
Przybyłam...
za późno.
Nie wiem, co teraz robić.
Chciałam usłyszeć twój głos.
Kontrola. Zdjąć ONI.
Obróć się.
W porządku. Tylko zeskanują ci stos.
Teraz ty.
Idziemy.
- Idziesz z nimi. - Czemu?
- Mamo! - Rozkaz gubernator.
Nie zostawię syna.
On idzie z tobą.
Następny!
Wyjdź.
Myślałem, że wsadzą nas za dwupowłokowość.
Gubernator ma inne priorytety.
Ufa, że ja zrealizuję swoje.
Powiedz, co się stało.
Wypasiona powłoka się przydała.
- Ruszyło szybkie leczenie. - Mówię o Kovacsu.
Zerwałeś łączność. Bez odzewu.
Byłem uwięziony.
Musieli mi zaufać.
Po to zerwałem łączność.
- Byłeś z nimi w lesie. - Trzymałem się misji.
Falconer spaliła mnie anielskim ogniem.
Miałbym przejść na jej stronę?
Już raz przeszedłeś.
Twierdzisz, że tym razem nie?
Udowodnię ci swoją lojalność.
Szukając Kovacsa,
natknąłem się na jego S.I. i wgrałem jej znacznik.
Jeśli Kovacs żyje, potrzebuje pomocy.
Namierzymy go dzięki niej.
Pokaż.
Jak się czujesz?
Środowisko prawie gotowe.
Można ładować świadomość panny Falconer.
Pytałem o ciebie.
Dasz radę?
Ktoś wtargnął do jej umysłu.
Skrzywdził ją.
Musi zapłacić za to, co zrobił.
- Może mogę pomóc? - To zbyt delikatne.
Nie możemy ryzykować.
Dam radę, Poe.
Muszę.
Trzymaj, możesz założyć je Quell.
Potrzebna druga para.
Ja też wchodzę.
Do środowiska?
Ktoś tam będzie.
Odwrócę jego uwagę,
upewnię się, że nie zauważy zapory.
Może nie chce ci się żyć,
ale agresor może wedrzeć się do twojego stosu.
Odkrywka potrzebuje czasu i ja go jej zapewnię.
Czas, bym się postarał, nie tylko dla Quell,
ale i twojego brata.
Środowisko postawione.
Przygotowuję transfer.
Znacznik namierzony.
Widzimy programy S.I., ale zaszyfrowała lokalizację.
Odszyfruj ją. Złam protokoły bezpieczeństwa.
To potrwa tygodnie.
Co to jest?
Wirtualne środowisko.
Obsługiwane przez S.I.
Możemy nawiązać w nim połączenie i znaleźć serwer,
i ich w realu.
To może się udać.
Mogę załadować twoją świadomość, ale będziesz tam sam.
Wyślij mnie.
Otworzę ci drzwi.
- Nie puszczę cię tam samego. - Nie ufasz mi?
Uczę się na błędach.
Ja też.
Mam taką nadzieję – dla twojego dobra.
- Poe? - Proszę pana?
Już nie musisz się tak do mnie zwracać.
Zdaję sobie sprawę.
To wszystko?
Udanie się do wyrzeczników było ryzykiem.
Ale je podjąłeś. A teraz podejmujesz kolejne.
- Wiem, że byłem niecierpliwy. - Łagodnie ujmując.
Byłem dupkiem.
Mimo to przybyłeś.
Cóż, jak pan widzi,
jestem zaangażowany.
To dobrze. Bo potrzebuję pomocy.
Obaj wiemy, że moje życie jest mało warte, ale nie jej.
Powierzam ci jej życie.
Musisz ją utrzymać przy życiu.
Tak jest.
Usypiam jej powłokę.
Wpierw ładujemy świadomość pani Falconer, potem pana.
To będzie neutralne środowisko.
CZEKAM NA TRANSFER
Inicjuję transfer.
Cokolwiek w niej siedzi, nie śpi.
Trzymaj mnie tam, aż postawicie zaporę.
Z Bogiem!
Bardzo „neutralne”.
Wiem, że tu jesteś.
Tatuś?
Co się stało?
Dajcie światło.
Jesteśmy pod ziemią.
Po co zbudowali takie środowisko?
Spocznij, przejmuję dowodzenie.
Kim jesteś?
Odłóż broń, Taku.
Znasz zasady.
Żadnej broni w żłobku.
A ty powinnaś spać.
No chodź do łóżeczka.
- No, dalej. - Dobranoc.
Dobranoc.
Mała psotnica.
Po kim to ma?
Po tobie czy po mnie?
Miałaś być uśpiona.
Nie wiedzą, czego nie wiedzą.
Spójrz na nią.
Jest światłem przyszłości. Bez nich jest tylko ciemność.
To nie nasza przyszłość.
Ale może być.
Część ciebie tego chce.
Ale nie Quell.
Nie jesteś nią.
Nie powinno cię tu być.
Mylisz się.
Tylko ja powinnam tu być.
Kod.
Zmienia się.
A co z zaporą?
Wciąż ją mam.
Nie utraciłam postępu.
Muszę przyspieszyć.
Myka?
Gdzie jesteś?
- Mamo? - TJ?
Co jest? Skąd masz ONI mamy?
Aresztowali nas.
Co masz na szyi?
Założył mi to człowiek gubernator
i powiedział, że może to wysadzić.
- Mamo... - Spokojnie.
Nie chcę znów umrzeć. Już raz straciłem powłokę.
Nie dojdzie do tego.
Idę po ciebie. Namierzam twój sygnał.
- Kończę. - TJ, zaczekaj.
Cóż to?
Danica Harlan porwała Mykę i TJ-a. Tutaj ich przetrzymuje.
Zakład przetwarzania stopu? Opuszczony od wstrzymania wydobycia.
Ma ochronę.
Czyli nie jest opuszczony.
Potrzebuję coś lepszego, żeby nawet się zbliżyć.
O ile lepszego?
Najbardziej poszukiwanego człowieka.
- Panno Trepp... - Jest w wirtualu.
Nie używa swojej powłoki. Jest pusta.
Jak panna bystrze zauważyła, pan Kovacs jest poszukiwany.
Zamiana powłok tylko pannę narazi.
O to chodzi.
Jest tyle wart, że otworzy każde drzwi.
- Panno Trepp, Nie pozwolę... - Poe.
Straciłam brata.
Może nigdy go nie odzyskam. Nie stracę żony i dziecka.
On mi coś obiecał.
Nalegam, żeby zwróciła go panna całego.
Jasne, Poe.
Nie będzie ani ryski.
Sądzisz, że jej pomagasz?
Jesteś w błędzie.
Przegra i umrze.
Co wtedy z tobą?
Tylko ona może cię utrzymać.
Nie staniesz mi na drodze.
Do zabicia ostatniego Założyciela?
Konrad Harlan podobno jest nieuchwytny.
Co oni ci zrobili?
Musiało być straszne, skoro zadajesz sobie tyle trudu.
Nic nie rozumiesz.
Wiem, że ona tu jest.
Znajdę ją.
Nie skończyliśmy rozmowy.
I kto teraz wywija numery?
Kontrolowanie środowiska to umiejętność. Ona mnie jej nauczyła.
Widziałam, co ma w umyśle.
Mam z nią umowę i wezmę, co mi się należy.
- Co się dzieje? - Kod się sypie. Możecie być narażeni.
- Mogę was wyjąć. - Nie. Zostajemy.
Jesteś pewien?
Nabrałeś złego nawyku kwestionowania moich rozkazów.
Powinienem był to robić,
gdy mnie zwerbowałeś i obiecałeś chronić Rei.
Pomogłem jej.
Byłoby nam lepiej bez twojej pomocy.
Zadbałem o nią.
Dostała to, czego nigdy nie miała.
Po co?
Wtedy już cię zostawił.
Wiedziałeś, że wybrał Falconer. Po co pomogłeś Rei?
Bo chciałem go odzyskać.
Daj mi ją.
Nie mogę.
Powinnaś się poddać.
To nie porażka.
Tylko lekcja.
Patrz.
Myślisz, że masz tu jakąś władzę?
Wiem, gdzie była i na co ją stać.
- Oddaj mi ją. - Powiedz, co zrobili Założyciele.
Dlaczego nie powiesz prawdy?
- Myślisz, że ją dostrzeżesz? - Sprawdź.
Nie dostrzegłbyś prawdy, patrząc jej w oczy.
Ona rozumiała.
Co rozumiała?
Co oni ci zrobili?
Zaufaj mi i powiedz!
Ja władam ogniem.
Panuję nad stopem, który wkładacie do swoich ciał i rozsadzam wam żyły.
Już mnie zabijali.
Nie na długo.
- Co robisz? - Nie boisz się swojej śmierci?
A jeśli ona zginie?
Czekaj!
Dalej!
Biegiem!
- Wywaliło mnie. - Ma zawał serca.
Nie pozwolę, żebyś umarła.
Środowisko się resetuje.
- Co jest? - Jakieś opóźnienie systemu.
Zwalniam.
W porządku.
Dam radę.
Skąd to wszystko?
- Myślałam, że ośrodek zniszczono. - Był tylko skonfiskowany.
Po zamknięciu wykopalisk uzbierało się tego.
- Zginęli przyjaciele. - Byli zbyteczni.
Oprotestowywali wydobycie stopu.
Gubernator sądzi, że to może się przydać.
To nie jest jak alfabet.
Te hieroglify opisują idee.
Potrzeba kontekstu.
- Złapałem go, jak węszył. - TJ!
Lekkomyślny dzieciak.
Zostaw go.
Powiedz nam, jak kontrolować anielski ogień.
To zbyt zaawansowana technologia dla ludzi.
Quellcriście Falconer się to udało.
Dowiedz się jak,
bo przypomnę ci o technologii, którą ja kontroluję.
Nie...
- Potrzebuję czasu. - Gubernator jest w drodze.
Ma usłyszeć odpowiedź.
Tik-tak.
Nie możesz przełknąć jej utraty.
Chcesz usłyszeć prawdę?
Dostrzeżesz ją?
Kim jesteś?
Te korzenie...
są siecią...
która powiela i przechowuje złożone dane,
jak wasze stosy.
Rozumiesz?
Twoja świadomość była w śpiewodrzewie.
Wydostała się, gdy weszli górnicy.
- Obróciłaś ich w pył. - Macie kruche ciała i umysły.
Niewiele zniosą.
Wezmę to pod uwagę, kończąc zadanie.
Nie jesteś człowiekiem,
a starą cywilizacją.
Nie skończymy bez twardego resetu.
Żadnego resetu. Wychodź.
- Przygniotło cię. - Ruszaj się.
Jest po drugiej stronie.
Jeśli tu zostanę, będą w stanie znaleźć serwer.
Wierzę w ciebie.
Środowisko jest niestabilne.
Nieważne, co będzie ze mną.
Tak go nienawidzisz?
Nie.
Trenowałem tysiące żołnierzy.
Tylko on naprawdę pojął wszystko, czego uczyłem.
Stał się panem swojego losu.
Mógł być ode mnie lepszy, ale...
zmarnował to.
Z tobą może być inaczej.
Wypełnij jego przeznaczenie.
Idź.
To rozkaz.
Wyciągnij mnie.
Natychmiast.
Myślałeś, że wymarliśmy.
Nie ty pierwszy.
Co to?
Pokazuję ci to, co pokazałam jej.
Na pewno żyją?
Kurwa.
Na pewno.
Sonda nie wykazała żadnego życia.
Szukaliśmy form organicznych.
Wynik był negatywny.
To był tylko skan powierzchniowy.
Prawda często leży poniżej.
Trenowaliśmy pierwszy kontakt.
Obce formy życia musimy zgłosić do Protektoratu.
I stracić nasz statut?
Chyba nie sugerujesz...
Nie poświęciłem połowy życia,
żeby wrócić kolejnym statkiem.
- A ty? - Ty mówisz o...
eksterminacji.
To mój świat.
Nie!
Ten symbol oznacza gniazdo,
żłobek.
Według Waszczyńskiego stara cywilizacja miała opiekunów.
Mieli silne więzi z potomstwem.
Jak to się ma do ogni anielskich?
- Nijak. - Nijak?
To musisz się bardziej postarać.
Teren zamknięty.
I dobrze.
Ostatni Emisariusz.
Zgadza się.
Śpiewodrzewy mogły być podstawą technologii starej cywilizacji,
łącznie z orbitalami.
Możliwe, że mieli oni silną więź, która pozwalała im
aktywować te artefakty,
ale nasze umysły tego nie potrafią.
To mój archeolog?
Dzielę się swoją wiedzą.
Byli wojownikami.
Opisywali wojny, ale nie wiemy, z kim walczyli...
Musi się skupić. Dziecko jej chyba przeszkadza.
Chcesz wiedzieć coś o ogniu anielskim?
Zapytaj tego, który go przeżył.
Takeshi Kovacs.
Co za niespodzianka.
Puść ich.
Ludzie z bronią przy stosie nie negocjują.
Przetrwałem Krąg i anielski ogień. Nie jestem jak inni „ludzie”.
A więc...
Po co marnować na nich kule,
skoro możesz mieć główną nagrodę?
Nie mam broni.
Udowodnij tym razem, że jesteś warta swojego ojca.
Wiesz, co zrobiłby Konrad? Pokaż mu, Stone.
To na nic. Od razu się upowłokowię.
Ale satysfakcja będzie moja.
To za archeologów.
TJ.
Już dobrze.
Zawsze dotrzymuję słowa.
Skąd znasz mojego syna?
To mama.
Trepp?
Kto tam?
Panna Trepp!
Cóż za wyczucie czasu.
Wyjmij mnie z tego.
Z przyjemnością.
Ma słaby puls.
Ile jeszcze?
Już prawie kończę.
Zabili twoje dzieci.
Podłożyli ładunki wybuchowe.
Dlatego Quell zabijała Założycieli.
Pomagała ci.
Już wiesz, czemu jej potrzebuję.
Zaufałam ci.
Teraz mi ją oddaj.
Zasługujesz na zemstę.
To wypuść ją.
Nie mogę.
My jesteśmy duchami, ale nie ona.
Niczym nie różnisz się od reszty.
Źle z nimi.
Nie ma czasu.
Tylko kilka sekund.
Nie powinnam ci ufać.
Zasługujesz tylko na śmierć!
Panie Kovacs.
- Quell. - Wybudza się.
Oddychaj.
Zapora.
Skończona. Proszę.
Środowisko się resetuje.
Wyjmuję ją z lodu.
To ona.
Jej świadomość jest poza zaporą.
Przelewam ją do jej stosu.
Quell, to ja.
Tak?
Co ty zrobiłeś?
Usunęliśmy starą cywilizację.
Kontrolowałam ją.
- Ona cię zabijała. - Trzeba było jej dać.
Obiecałam jej.
Moje ciało i zemsta
za jej łaskę.
Teraz...
wszyscy spłoniemy.
To Pretorianie.
Odbieram ich sygnał. Nadchodzą.
Dasz radę?
Zawsze.
Jak nas do cholery znaleźli?
Bez obaw.
- Nie pozwolę, by cię skrzywdzili. - Miałeś rację.
Powinnam była sprawdzić pliki.
Właśnie zrobiłam skan.
Miałam znacznik w systemie.
Śledzili mój kod.
O rety.
Poe,
musisz mnie wyłączyć.
Zapewne istnieje mniej ekstremalne rozwiązanie.
Tylko tak zerwiemy połączenie.
To przeze mnie tu trafili.
Nie pozwolę, by znów cię skrzywdzili.
Odnajdziemy się po wszystkim.
Czekać na mój znak.
Pułkowniku?
Dzięki Bogu.
Napisy: Maciej Krawczyk