NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
NA PODSTAWIE POWIEŚCI RICHARDA K. MORGANA
Co do chuja?
Rzuć broń.
Słyszałeś.
Przychodzę w pokoju.
Dowody temu przeczą.
Jakim, kurwa, cudem żyjesz?
Miałem farta.
Gówno prawda.
Zostawiliśmy cię, jak dogorywałeś.
Proszę nie ufać łotrowi. Sprowadził ich na nas.
Zaatakował pannę Odkrywkę.
Niełatwo was znaleźć.
Namierzyłem was przez S.I.
Wiedziałem, że ich załatwię.
- Mamy ci dziękować? - Dość.
Wiedzą, że tu jesteśmy. Ruszamy.
Wszyscy razem.
To człowiek Jaegera. Lepiej go odstrzelić.
Ciebie też powinnam odstrzelić wtedy na moście?
Idziemy.
Zabierz TJ-a do Shiry i czekajcie tam na mnie.
Musimy zniknąć.
A co z tobą?
Będzie dobrze.
Dogonię was.
Dobrze?
Nie na długo.
Śpiesz się.
Co to ma być?
Bez paniki, ale wygląda na to, że środowisko jest puste.
- Miało być zabezpieczone. - Było.
To nie brzmi dobrze.
- Stara cywilizacja się wydostała. - Jak to?
Była w wirtualu. To ona była w stosie Quell.
Jaja sobie robisz.
Nawet gdyby, to zapora była ukończona.
Odkrywka ją zabezpieczyła. Ktoś musiał otworzyć drzwi.
Jaeger. Też był w środowisku.
Po jego sygnale namierzyliśmy wasz serwer.
Musimy go znaleźć.
- I zastrzelić. - Nie.
Opęta najbliższy stos.
Powłoka Klinu nie da jej dużo czasu, ale może jej starczy.
Na co?
Żeby rozpętać anielski ogień.
Protektorat wydał rozkaz. Wysłali oddział.
Mam to samo.
Musimy ruszać.
Gdzie? Przez niego Nigdy Już jest spalony.
Idziemy do mojego taty.
Uzupełnicie zapasy.
Pójdziemy alejkami.
Idziesz?
Przeszukaj sieć.
Sprawdź, kto płaci wyrzecznikom, by kłamali o Konradzie.
Możemy go wkrótce potrzebować.
Jak pana znajdę?
Utrzymam połączenie.
Nie wiem, ile pani gubernator pamięta,
ale zainstalowałem najnowszą kopię...
Wszystko pamiętam.
Jak tchórz zostawiłeś mnie do odstrzału.
I pewnie pozwoliłeś im uciec.
Emisariusz prawie mnie oślepił.
Sugeruję zachować gniew na właściwszy cel.
Porucznik wyszedł z wirtualu i wpadł w amok.
Pozabijał techników i usunął ich kopie zapasowe.
Wyczyścił też cały zapas
leków reaklimatyzacyjnych.
Gdzie jest teraz?
Pułkowniku,
kradzież jest przestępstwem.
Nawet w pana przypadku.
Będziesz mi gadał...
o sprawiedliwości?
Twój gatunek...
najechał na nas jak sępy...
by oskubać nas do kości.
Mieliśmy iść alejkami.
Jest inna droga?
Zaczekajcie.
Sprawdzę, czy jest bezpiecznie.
Idę z tobą.
- Quell. - Przestań.
- Nie powinieneś był jej wypuścić. - Zawsze cię ocalę.
Tego się obawiam.
Znowu twoje uczucia doprowadzą do śmierci.
Chodzi ci o Twierdzę.
Gdybym nie natknął się na twój obóz, Rei by nas nie wydała.
Chodzi o nas oboje.
Jesteśmy problemem.
Do czego zmierzasz?
Zbliżenie się do ciebie było błędem.
Nie powtórzę go.
Chodźcie.
Głowy w dół.
Jesteśmy.
OTWARTE
Nie ma co. Są patrole.
Będziemy tu tylko chwilę.
Jest otwarte.
Już tu byli.
Powinniśmy iść dalej.
Tato?
Nie!
Tato!
Tato.
Nieważne, możemy go upowłokowić.
Wyrwali mu stos.
Znajdziemy go.
Musi tu być.
Znalazłeś nas w Twierdzy.
- Byłeś tu po drodze. - Trepp.
Nie.
Byłeś niezdarny.
Nie wymazałeś metadanych z S.I.
Nie przywykłeś do tego.
Do życia z konsekwencjami.
Włamałem się do portfela wyrzeczników.
Za kilkoma przykrywkami znalazłem znane panu imię,
Danica...
O nie.
Poe!
Później.
Ojciec radził, żebym trzymała się z dala od was.
To sprawka twoich kumpli?
Wiedziałeś, że mu to zrobili?
Wynoście się.
I to już!
Masz prawo być zła, ale widziałaś uderzenie ognia.
- Jaeger jest wolny. - Niech spali całe to miasto!
Pierdolę waszą sprawę.
Szukałam brata, ale już po nim.
Stos ojca jest w kawałkach.
Koniec z naszą umową.
Wynoście się.
Won!
Co teraz?
- Szukamy Jaegera. - Nie.
Stara cywilizacja wedrze się do kolejnego stosu.
Masz lepszy pomysł?
Dajmy jej to, czego chce. Dotrzymaj swojej części umowy.
Danica Harlan płaci wyrzecznikom, by kłamali, że Konrad jest z nimi.
Czyli wie, gdzie on jest.
- Chcesz ją zapytać? - Mam dość uciekania.
Niebo dosłownie zwali się nam na głowę. Nie mam nic do stracenia.
Jaki masz plan, Tak?
Wejdziemy od frontu.
Nadchodzi ścigany. Z drogi.
Takeshi Kovacs.
Tym razem obydwaj.
Należy ci się kula.
Kiepski początek negocjacji.
W wiadomości mówiłeś, że się poddajecie.
Zgodziłaś się na nasze warunki, bo znasz prawdę.
Twój świat jest zagrożony.
Quellcrista Falconer.
Widzę, że wróciłaś do dawnej roli.
- Nie wiesz, że Powstanie to bujda? - Już nie.
Opowieści ojca nie oddają całej ciebie.
Z drugiej strony on nigdy nie doceniał kobiet.
Ja jestem inna.
Widziałam, co potrafisz.
Orbitale kontrolują tylko ich twórcy.
- Stara cywilizacja wymarła. - Prawie.
Zapytaj pułkownika.
Zachowuje się dziwnie?
Co wiesz o Carrerze?
Martw się lepiej starą cywilizacją, która siedzi w jego stosie.
Pragnie zemsty za czyny twojego ojca.
Wykorzystuje do tego Carrerę.
Chyba potraciliście rozumy.
Może.
Ale nie uratujemy planety bez Konrada.
- Ojciec jest u wyrzeczników. - Kłamiesz!
Wszystko na tych ścianach jest kłamstwem.
Statek Kolonii zastał tu starą cywilizację
i ją zabił!
To zamierzchłe czasy.
Kiedy zaczął strzelać,
śpiewodrzew skopiował świadomość starej cywilizacji.
- To niedorzeczne. - Czyżby?
Nie rozumiemy ich technologii.
Założyciele muszą ponieść karę,
albo spłonie więcej niż ten las.
Skąd możesz to wiedzieć?
Bo nim wdarła się do stosu Carrery,
była w moim.
A teraz bohatersko chcecie wydać mojego ojca na pożarcie potworowi.
Proszę bardzo. Jest wasz.
Nic nie zostało.
- Kopie zapasowe. - Jesteś kobietą z wizją.
Rozumiesz, ile trudu to wymagało.
To był zamach.
Mój ojciec bał się Protektoratu.
Mieli niezaspokojony apetyt na stop, a on im uległ.
Przy jego tempie, nic by nie zostało.
Wymyśliłaś wojnę przeciwko mnie.
Posłuchałam rady, by nadać twarz wrogowi.
Poświęciłam rodzinę. Postawiłam się Protektoratowi.
Powinnaś być dumna.
Czasami za nim tęsknię. Dlatego jest blisko.
Może obok jego stosu spoczną wasze.
Straż!
Pomogę ci obalić Protektorat anielskim ogniem.
Jak?
Ostatnio stara cywilizacja prawie zabiła nas obie.
Ale uczy się na błędach.
Teraz wie, że potrzebuje pomocy z zewnątrz.
Żeby kontrolować orbitale, połączy swoją technologię z naszą.
W ten sposób ocali powłokę, w której siedzi.
Posiadając to urządzenie,
kontrolujesz anielski ogień.
Dzięki za radę.
Ale nie potrzebuję ciebie, żeby zabić Carrerę.
Zabicie go nic nie da.
Ona jest duchem.
Gniew trzyma ją razem.
Dajmy jej stos Konrada,
niech zobaczy, że dokonała zemsty i może spocząć.
Co chcesz w zamian?
Transport poza planetę.
Nie tylko ty chcesz zniszczyć Protektorat.
Jesteśmy po tej samej stronie.
To najwyraźniej zły czas.
- Ale orbitale? - Co z nimi?
Przemieszczają się.
Obywatele Millsport,
rozpoczęła się godzina policyjna.
Wszyscy powinni natychmiast znaleźć schronienie i w nim pozostać.
Powtarzam: wszyscy powinni natychmiast znaleźć schronienie i w nim pozostać.
Po co przemieszcza orbitale? Wystarczy jej jeden.
Ona nie chce szkód. Chce masowej zagłady.
Jaeger będzie tam, dokąd zmierzają.
Poe, oblicz punkt skupienia.
Niebawem podam wynik obliczeń.
Co do wcześniej...
Rozumiem, że wrogów trzeba trzymać blisko.
- Ale dać jej ogień... - Nie dostanie go.
Skąd wiesz?
A jeśli kawałek stosu Konrada nie wystarczy?
A jeśli nie zdążymy?
Dlaczego jej nie zaufasz?
Bo tak mnie wyszkoliła.
Ktoś musi zadawać pytania.
Widzisz inną alternatywę? Bo ja nie.
Trepp.
W lesie
podłączyła zwoje do orbitali.
Może zakłóci sygnał, co da nam szansę dorwać Jaegera.
Świetnie, tylko że jej tu nie ma.
Idź.
Może ją przekonasz.
Prędzej go zastrzeli.
Idę.
Teraz jesteś dobrym żołnierzem?
Może przeszedłbyś dla niej przez ogień,
ale jeśli chcesz się wykazać, mnie słuchaj.
Żyłeś dłużej, więc jesteś mądrzejszy?
Nie widziałeś, jak umiera.
Prześlij mi później współrzędne. Dogonię cię.
Ja swoje zrobiłam.
Mieszkańcy Millsport są bezpieczni.
Wasza kolej.
Poe, orbitale?
Przepraszam. Jak brzmiało pytanie?
Obliczałeś ich punkt skupienia.
Orbitali.
To normalne?
Nie. W zasadzie, tak.
Poe!
Najwyraźniej straciłem wątek...
Proszę wybaczyć.
Stone, przydaj się do czegoś.
Panno Odkrywko,
wierzyłaś, że mój umysł można wyleczyć.
Potrzebuję twojej wiary.
Cześć, Eddie.
Panienka Elizabeth.
Czy to kolejne urojenie?
Nie jestem nią.
Jestem programem, który ma zebrać i zachować dane.
Odkrywka uznała, że stojąc nad przepaścią, przyda ci się znajoma twarz.
Ależ proszę,
chodzi o moją usterkę, przerasta mnie.
Gdybyś dała mi trochę czasu, żebym mógł ich ocalić.
Potem zrobisz z mym umysłem, co zechcesz.
Czy to polecenie?
W porządku.
Szkody są poważne.
Prawdziwe wyzwanie.
Muszę przekonfigurować algorytmy.
Ile to zajmie?
To niełatwe, Poe.
Muszę wszystko wymazać.
To podobne do umierania.
Dam znać, kiedy nadejdzie czas.
Panienko Elizabeth...
proszę wrócić.
To bez sensu.
Tu jesteś. Szukałem cię.
Jeśli masz rozmyślać...
przynajmniej się napij.
Proszę pana.
- Jeśli chce pan udzielić reprymendy... - Na to za późno.
Wkrótce...
się wyłączysz.
Tak.
Przez tyle lat
kurczowo trzymałem się wspomnień, nawet tych bolesnych,
ryzykując wszystko i wszystkich.
Nie ty jeden.
Pomimo mych usilnych starań wszystko mi się wymyka.
To też przerabiałem.
Czas.
To czas mi przeszkodził.
Umrę.
Popsułem się.
Nikomu się nie przydam.
Cóż, gratuluję.
Teraz wiesz, czym jest życie.
Wszyscy jesteśmy ułomni.
To najbardziej ludzka rzecz.
Panna Falconer.
Pana podróż zaprowadziła pana do panny Falconer.
Odnaleźliście się.
Zobacz, co z tego dobrego.
Chciałem,
żebyśmy byli razem.
Ale wygląda na to...
że zostałeś tylko ty, ja i cierpienie.
Ta druga szansa jest inna, niż by pan chciał,
ale jeśli pan uparcie jej nie chce,
to ma pan rację.
Nie zasługuje pan na nią.
Co robisz?
Śledzę orbitale.
Nie zmarnuję mych ostatnich chwil.
Jako pana przyjaciel
usilnie proszę...
nie marnować swoich.
Miałaś rację.
Przy tobie jestem krótkowzroczny, ale ty...
wszystko widzisz.
Nie zmienię tego, co zrobiłem,
ale jestem tu,
by służyć ci pomocą.
Nawet jeśli tego nie odwzajemniasz.
Wyszkoliłam się, żeby dostrzegać każdy szczegół, a mimo to...
wciąż mnie podchodzisz.
Jesteś moim słabym punktem, na który nie mogę sobie pozwolić.
Kiedy nie mogłam odnaleźć samej siebie w swoim stosie,
dałeś mi siłę, żeby się wyzwolić.
Tak...
Naraziłam Zamieszkane Światy, żeby cię znów dotknąć.
Znam to spojrzenie.
Ostatniej nocy nad jeziorem,
kiedy zdradziłaś swoje imię.
Nadia Makita.
Zdradziłaś je tylko dlatego, że już nie wracałaś.
Znów to robisz.
Zbyt dobrze cię wyszkoliłam.
Jaki jest prawdziwy plan?
Jeśli będę musiała,
zabiję Jaegera i wpuszczę starą cywilizację,
a kiedy nasze umysły się połączą, znów przejmę kontrolę nad orbitalem.
I co potem?
Potem...
sprowadzę na nią ogień.
I na siebie.
Nie!
Dlatego ci nie mówiłam.
Musisz ginąć, by coś naprawić?
Życie musi mieć swoje granice. Inaczej nie jesteśmy ludźmi.
Stworzyłam stosy.
To ja powinnam zapłacić za krzywdy starej cywilizacji.
Ty tylko chciałaś ujrzeć gwiazdy.
Jesteśmy czymś więcej niż sumą naszych intencji.
Muszę to naprawić.
Tak,
kocham cię.
Ale nie na tyle, żeby żyć.
U SHIRY
POSZUKIWANY
Szukam Trepp.
Nie wiem, o kim, kurwa, mówisz.
W porządku, Shira.
Daj nam chwilę.
Powiedz im, że zaraz przyjdę.
Nie mogłeś zostawić mnie w spokoju?
W nic nie wchodzę.
Orbitale zaczęły się przemieszczać.
Nikt nie przetrwa. Ani ty, ani twoja rodzina.
To ostatnie chwile spędzę z nimi.
Złapałaś sygnał. Może go zagłuszysz.
Myślisz, że moje zwoje dorównają orbitalom?
Będą jak kropla wody.
W żaden sposób nie mogę pomóc.
Twój ojciec był innego zdania.
Oddał życie za twoją przyszłość.
Był dzielny do końca.
Nie wydał cię.
Powinnam przestrzelić twój pierdolony stos.
Quell wiedziała, że mnie zabijesz.
Mimo to mnie przysłała.
Dalej.
Odejdę bez oporu,
ale możesz zrobić coś dobrego.
Wszyscy możemy.
Hokus pokus!
Z popiołów porażki odradza się feniks zwycięstwa.
Panie Kovacs!
- Co znalazłeś? - Przepraszam.
Z obliczeń wynika, że orbitale skupią się w tym miejscu.
Stacja transferowa. Musimy się tam dostać.
Zapakowałaś ojca jak prezent?
Prezentacja to podstawa.
Porozumiewają się.
Żeby było jasne, jeśli to przetrwamy,
to ja cię zabiję.
To ma znaczenie?
Patrzcie.
W końcu jesteście.
Dziękuję.
Mam inne sprawy,
więc uwijajcie się.
Zostań tu. Zabezpiecz budynek.
A ty?
Pojedziemy na górę z gubernator. Oby ci się udało.
Postaram się.
Idziemy.
Bez straży, bez broni. Stara cywilizacja musi nam zaufać.
Moi żołnierze mają pozostać w pobliżu.
- Idzie pani bez wsparcia? - Z liderką powstania i Emisariuszem.
To wystarczające wsparcie.
Mam sygnał.
- Możesz się podpiąć? - Chyba tak.
TRANSFER STRUNOWY
Nie musisz tego robić!
Mamy to, czego chcesz.
Dotrzymałam obietnicy.
Mamy ostatniego Założyciela.
Nikt nie musi ucierpieć.
Za późno.
Wszyscy jesteście złodziejami.
Ukradliście nasz świat.
Ale nie zamknęliście drzwi.
Nie powstrzymasz nieuniknionego.
Długo nie wytrzyma.
Masz rację.
Jesteśmy niczym wobec ciebie.
Co robisz?
Twoja wiedza,
twoja technologia,
twoja siła – przewyższają nasze.
Wzywasz ogień z niebios,
siejesz śmierć za dotknięciem ręki.
Podziwiam cię.
Chcesz zemsty?
Proszę.
Tyle zostało z człowieka, który zgładził twój rodzaj.
Jest twój.
Przyjmij, co oferuje.
Skończ to.
Nie!
Coś się stało.
Sprawdzę i dam znać.
Ruszamy!
Myśleliście, że się na to nabiorę?
Że bez szemrania wręczę jej stos Konrada.
Ten świat należy do mnie.
O rety.
Poe, rusz dupę!
- Gubernator nas zdradziła. - Nie gadaj.
Teraz.
- Powłoka nie da mi strzelić. - Dawaj!
Co jest?
To mnie chcesz. Wiem, że tam jesteś.
Zakończ, co zacząłeś.
Uwierz mi.
- Kovacs. - To ja, Jaeger.
Nie jesteś sobą.
Walcz z tym.
Nie odchodź, Jaeger.
Wiem, jak się wdarła. Pomogę.
Masz potencjał.
Wyjdziesz na ludzi, synu.
Jesteś nikim.
Ja ciebie stworzyłem.
A ty się ode mnie odwróciłeś.
Dla niej.
Nie wytrzymam.
Przeładowuję się.
Pomóż im. Pokryję cię.
Oni zginą straszliwą śmiercią.
Ty nie tak bardzo.
Puść ją.
Panie Kovacs, proszę.
Panno Falconer.
Nie możemy dać jej zginąć.
Ty pierwszy.
Nie!
Poe, już czas.
Jeszcze nie.
Miałeś przejąć po mnie schedę.
Przejmuję.
Nic nie poradzę.
Wciąż nie możesz nacisnąć spustu.
Nie.
Ale ty możesz.
Nie!
Przetrwaj.
Nie!
Nie.
Nie!
Nie.
Mówi się, że nadzieja przychodzi w nocy.
Że wiara jest niczym gołębica, która wzlatuje o świcie.
Ale z każdym nowym dniem,
powraca ciężar przeszłości.
Rozbrzmiewa z każdym krokiem.
Nie da się zacząć od nowa.
Informacje przedstawione komisji okazały się kluczowe.
Ale pozostaje nieścisłość.
Twierdzi pan, że Quellcrista Falconer spłonęła w anielskim ogniu,
ale nie znaleziono jej powłoki.
Krążą plotki, że wciąż żyje.
Nie wyrośliśmy z opowieści o duchach?
Dwupowłokowość wciąż podlega karze śmierci.
Pozostała tylko jedna powłoka.
Dzięki mnie ostatni Emisariusz nie żyje.
To należy wziąć pod uwagę.
Rada wyda orzeczenie po pojawieniu się ambasadora Protektoratu.
Od jutra wznawiamy transfery.
Na drugą szansę trzeba zasłużyć dobrymi wyborami.
Jakby nigdy nic się nie stało.
- Uczyłam się od najlepszych. - Dziękuję.
Nie ma sprawy.
I tym, co decydujemy się zapomnieć,
i tym, co przebaczamy.
Nevin i Lash idą na złomowisko. Mogę iść z nimi?
Będę uważał.
Oby tak było.
Spłaciłyśmy w końcu powłokę.
- Jeśli uszkodzisz... - Spokojnie.
Każdy dokonany wybór
odkrywa przed nami coś nowego.
Dobre wieści?
Rekomendują, abym tu pozostał.
Mam pomóc rządowi tymczasowemu.
- Protektorat musi to zatwierdzić. - Niech to zrobią.
Będziesz naszym źródłem.
Zespół przejmie twoją powłokę.
Będzie bezpieczna.
Powiedziałbym, żebyś się odezwała, ale pewnie nie powiesz, gdzie będziesz.
Tak będzie bezpieczniej.
Jeszcze się zobaczymy.
Ale na każdym kroku prześladuje mnie pamięć o tobie.
Aktywowano komorę transferową.
Proszę wprowadzić kod.
Wciąż gonisz śmierć?
Bez śmierci nie znamy wartości życia.
Dokąd teraz?
Tutaj Powstanie poległo.
Znajdę nowy świat.
Odrodzi się przy odpowiednich warunkach.
Ale ty to wiesz.
Jesteś w moim umyśle.
Wolałabym do ciebie dołączyć.
Nie.
Jeszcze nie.
Naprawię to...
i przeżyję.
Gdziekolwiek nie pójdziesz, będę tam z tobą.
Proszę wejść do komory i przygotować się.
Nigdy nie śniłam,
ale kiedy teraz zamknę oczy,
widzę ciebie.
Wybudziłam się kilka miesięcy temu, ale ty zniknąłeś.
Pamięć o tobie mnie nie opuszcza,
jak opowieści z twojej książki.
Muszę je zachować.
Poe!
Znamy się?
Mój program nie zadziałał?
Musiałam zrobić błąd.
Zaczynasz od zera.
Co to za miejsce?
Nigdy Już.
Schronienie dla strudzonego podróżnika.
Dla ciebie, Poe.
- Poe? - Nazwałeś się po autorze.
Początkowo nie wiedziałam, co widziałeś w tej książce.
Jest ponura i dziwaczna,
ale taki jest świat.
Ja też przybrałam nowe imię z wiersza.
„Niegdyś przed wielu laty w królestwie nad mórz pianą
Żyła dzieweczka tym tylko, że mnie kocha...”
„I tym, że jest kochaną”.
Czyli ty jesteś Annabel?
Bardziej wyszukane, prawda?
Wyśmienite miano.
Tak!
Miano.
Przypomnisz sobie. Zobaczysz.
Potrzebujesz inspiracji.
Pomogę ci.
Z chęcią.
Gdzieś ty był?
W sieci nie było ani śladu. Szukałam.
Według logów dekompresja trwa od trzech miesięcy,
dziesięciu dni, 12 godzin i 55 sekund.
Wygląda na to, że wplątałem się w jakieś...
rozproszone dane, które wymagały scalenia.
Został mi tylko ten adres i jakiś kod.
Klucz deszyfrujący.
Wprowadzę go.
To nie jest zwykły kod.
To pamięć cyfrowa człowieka w stanie surowym.
- Dlaczego? - Tylko w jeden sposób się dowiemy.
Zapisz dane.
Jak sądzisz, co to?
Przynieś dobrą whiskey.
WYKRYTO PAMIĘĆ CYFROWĄ TRWA REKONSTRUKCJA STOSU
Napisy: Maciej Krawczyk