‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪แอนนา ฉันขอโทษแล้วไง
‪ฉันต้องการเหตุผล เวลาเยี่ยมใกล้หมดแล้ว
‪ฉันมาที่นี่ลำบากเพราะฉันท้องอยู่
‪คุณเศร้าไหมตอนไม่ได้งานที่บลูมเบิร์ก
‪เขาเป็นใครเหรอ เด็กที่หลอกคุณน่ะ
‪ทำไมเราไม่คุยเรื่องของคุณล่ะ ‪กองทุนแอนนา เดลวีย์…
‪มูลนิธิ มูลนิธิแอนนา เดลวีย์
‪มูลนิธิ ใช่
‪ทำไมคุณถึงคิดทำมูลนิธิล่ะ
‪เชสช่วยคุณคิดเหรอ
‪ทำไมเชสต้องช่วยฉัน
‪ก็เขาเป็นแฟนคุณ
‪ไม่ใช่ เขาเป็นคนที่ฉันเอาด้วย
‪ถ้าคุณอยากได้นิยายรักก็ไปซื้อเอาเถอะ
‪คุณสองคนช่วยกันสร้างธุรกิจด้วยกัน
‪เราแยกกันสร้างธุรกิจในเวลาเดียวกัน
‪คนละธุรกิจกันด้วย ไม่ได้ทำด้วยกัน
‪โอเค
‪แต่คุณอยู่ด้วยกันมาสองปีนะ
‪บางทีคุณอาจเรียนรู้อะไรมาจากเขา
‪นี่คุณไม่ได้ศึกษาเรื่องฉันเลยเหรอ
‪ฉันพูดภาษาอังกฤษ ฝรั่งเศส เยอรมัน ‪จีนกลาง และสเปนได้คล่อง
‪ฉันพูดได้เจ็ดภาษา ‪สมองฉันบันทึกความจำเป็นภาพ
‪ฉันคืออัจฉริยะด้านเลขและฉันก็เก่งเรื่องธุรกิจ
‪เรื่องมูลนิธิเป็นความคิดของฉัน ของฉันทั้งหมด
‪ฉันโคตรมีพรสวรรค์ เฉลียวฉลาด
‪นั่นตอบคำถามคุณรึเปล่า
‪เรื่องเชสน่ะ
‪การไม่มาเยี่ยมฉันเพราะท้อง ‪เป็นข้ออ้างที่ห่วยแตก
‪คุณไม่ได้พิเศษ
‪คนมีลูกกันทุกวัน คลอดตามทุ่งนาก็ยังมี
‪ฉันอยู่ในคุก
‪คุณต้องมาที่นี่ ไม่งั้นก็จบกันแค่นี้
‪ครั้งหน้าที่คุณมา เอากางเกงในมาให้ฉันด้วย
‪ไม่เอาแบบที่ถูกกว่า ‪ที่ขายในห้างนาโตริหรือเบิร์กดอร์ฟนะ
‪กางเกงในของที่นี่น่าขยะแขยง
‪เอาเตียงเด็กวางไว้ตรงนี้เหรอ ข้างหน้าต่างน่ะ
‪ฉันไม่รู้
‪รู้ไหมว่าแอนนากวนประสาทแค่ไหน
‪เธอไม่ยอมบอกอะไรฉันเลย
‪ซึ่งไม่ช่วยอะไรเลย ‪ฉันยิ่งถูกพอลจับตาดูอยู่ด้วย
‪แต่บางทีอาจเอาโต๊ะเปลี่ยนผ้าอ้อม ‪มาวางข้างหน้าต่าง
‪เราจะได้มองข้างนอก ‪ตอนเปลี่ยนผ้าอ้อมให้ลูก
‪ฉันไม่ได้กดดันเธอเลยนะ
‪ฉันนึกว่าฉันถามดีๆ นุ่มนวล
‪งั้นเอาเตียงเด็กวางตรงนั้นนะ
‪คุณวางเตียงเด็กตรงนี้ไม่ได้ นี่ผนังของฉัน
‪ผนังคุณจะยังอยู่นี่ตอนลูกเกิดเหรอ
‪แจ็ค ฉันไม่รู้
‪สำหรับตอนนี้…
‪ผนังยังอยู่ ฉันต้องการให้ผนังอยู่ โอเคนะ
‪เตียงเด็กวางตรงนี้
‪ได้เลย
‪ทำงานต่อ
‪"เล่าเรื่องธุรกิจของคุณ เรื่องแฟนของคุณหน่อย
‪ตอนนี้เขาอยู่ไหน" นุ่มนวลจะตาย
‪เว้นแต่ ความสัมพันธ์สองปีของพวกเขา
‪เป็นแค่ฉากบังหน้าของแผนต้มตุ๋น
‪(นอร่า)
‪(เรื่องราวทั้งหมดนี้เป็นเรื่องจริงอย่างที่สุด)
‪(ยกเว้นส่วนที่)
‪(แต่งขึ้นทั้งหมด)
‪ฉันคุยกับคุณไปครั้งนึงแล้ว ยังไม่พออีกเหรอ
‪ฉันแค่มีอีกสองสามคำถาม
‪คุณชื่อวิเวียนใช่ไหม
‪วิเวียน เราทั้งคู่รู้ดีว่า ‪ฉันยุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้ไม่ได้
‪คืองี้ งานที่ฉันทำสำคัญกับฉันมาก
‪และที่สำคัญกว่านั้น ‪มันสำคัญต่อคนที่ด้อยโอกาสกว่า
‪พวกเขาต้องการฉัน
‪ถ้ามีชื่อฉันในบทความของคุณ…
‪ฉันเป็นคณะกรรมการองค์กรการกุศล ‪อยู่เจ็ดองค์กรนะ
‪ไม่มีใครหาเงินบริจาคได้เหมือนฉัน
‪จะมีเรื่องมาเบี่ยงเบนความสนใจไม่ได้ ‪ตอนที่งานฉันนั้น…
‪สำคัญ เข้าใจค่ะ
‪คืองี้ค่ะ ฉันรู้ว่าเชสกับแอนนา ‪พักอยู่กับคุณตอนพวกเขาคบกัน
‪คุณมีชื่อเป็นที่ปรึกษาให้แอปของเชส
‪และอย่างที่คุณรู้ แอนนาแท็กคุณในรูป
‪ฉันกลับก็ได้ แล้วก็ตามสืบต่อจากอินเทอร์เน็ต
‪และรายงานเรื่องความจริงต่ำตมทั้งหมด ‪จากข้อมูลสาธารณะ
‪ซึ่งรวมถึงชื่อคุณด้วย
‪หรือฉันอยู่ต่อแล้วเราก็คุยกัน
‪และตัวตนของคุณจะไม่ถูกเปิดเผย
‪ตอนที่เราเผยเรื่องเชสกับแอนนา
‪ฉันต้องการให้เป็นความลับ
‪ฉันจะใส่คุณเป็นแหล่งข่าว
‪โดยไม่ใช้ชื่อฉัน
‪ถึงได้เรียกว่าแหล่งข่าวไง
‪และห้ามบันทึกอะไรทั้งนั้น
‪ฉันจะลบการสัมภาษณ์นี้ออก ‪ทันทีที่ฉันเขียนบทความเสร็จ
‪ห้ามบันทึกเด็ดขาด คุณจดเอาก็ได้
‪ได้ค่ะ
‪เชสกับแอนนาอยู่กับฉันหลายเดือนในปี 2014
‪เขาลงเงินทั้งหมดที่มี ‪กับบริษัทสตาร์ตอัปของเขา
‪และเธออ้างว่าจะไม่รับเงินจากพ่ออีกแล้ว
‪เธอจะสร้างเนื้อสร้างตัวเอง
‪บอกได้ไหมว่า ‪ความสัมพันธ์ของพวกเขาเป็นยังไง
‪ไม่ได้ค่ะ
‪ขอพูดตามตรงนะ
‪ใครๆ ก็โกหกว่าฉันเป็นที่ปรึกษาได้
‪ฉันไม่ค่อยได้ยุ่งเกี่ยวกับพวกเขาเลย
‪พวกเขาเป็นเพื่อนของวาล
‪และฉันมองยัยเด็กนั่นออกทันที
‪เธอเป็นพวกชอบอ้างชื่อคนอื่น
‪คิดว่าตัวเองรู้ดีกว่าคนอื่น ‪ทั้งที่ตื่นก่อนเที่ยงยังไม่ได้ด้วยซ้ำ
‪แล้วเชสล่ะคะ
‪ฉันก็ไม่ชอบเขาเหมือนกัน
‪ให้ตายสิ
‪- ขอบคุณพระเจ้า ‪- ไง นอร่า
‪แฟชั่นวีคเป็นไงบ้าง
‪ได้ดูโชว์ของชาเนลไหม
‪- วาลล่ะ ‪- เขาไม่ติดต่อหาคุณเหรอ
‪ไม่นี่
‪เขาบอกว่าเขาจะกลับแอละแบมา ‪ไปเยี่ยมพ่อน่ะ
‪แอละแบมาเหรอ ฉันควรกังวลไหมเนี่ย
‪ไม่ครับ ไม่ คุณก็รู้ว่าเขาเป็นยังไง
‪ทำงานหนัก ปาร์ตี้หนัก ต้องถอน ทำซ้ำ
‪ฉันดีใจมากที่เธอกลับมา
‪ผมก็ดีใจที่ได้กลับมา
‪คืนพรุ่งนี้ฉันเป็นเจ้าภาพปาร์ตี้มื้อค่ำเล็กๆ ‪ที่บ้านของไคลน์สมิธ
‪เธอเป็นยัยแก่น่ารำคาญ
‪เดี๋ยวเธอก็ได้ยินหรอก
‪คุณไม่ชอบเธอเพราะเธอชอบผมมาก
‪ไม่ใช่ ฉันชอบยัยแก่น่ารำคาญ
‪คุณต่างหากที่น่าอาย ‪พ่อหนุ่มเทคจอมเลียแข้งเลียขา
‪ผมต้องเลียแข้งเลียขาเธอเพื่อเวค
‪และพรุ่งนี้คุณจะได้เลียแข้งเลียขาหลายคน
‪เพื่อมูลนิธิแอนนา เดลวีย์ ทำลิ้นให้ชุ่มไว้
‪เราจะต้องไปเจอกี่คนเหรอ
‪สามคน
‪ไม่คิดเหรอว่า ‪ฉันควรมีมากกว่าสามคนในทีม
‪ก่อนเราไปเจอพวกนักการเงิน
‪เราต้องมีคนทำฝ่ายบริการ
‪ฝ่ายพีอาร์ นักออกแบบสถานที่
‪เราจะคุยเรื่องงานตอนนี้เหรอ
‪คุณเป็นคนเริ่มนะ
‪ไม่ชอบเหรอ
‪ชอบมาก
‪เกรียร์ขอร้องให้ฉันใส่ชื่อเขาในรายชื่อแขก
‪ฉันเลยเชิญเขาด้วยและบอกเขาเรื่องแอป
‪ถ้าเขาช่วยลงทุนสักครึ่งล้านก็มาเลย
‪อรุณสวัสดิ์จ้ะ
‪ถ้าทุกคนตื่นสายเหมือนแอนนา ‪โลกเราจะเป็นยังไงเนี่ย
‪เวคคงมีข้อมูลมากเป็นสองเท่า
‪คุณพร้อมรึยัง
‪พร้อมแล้ว คุณจะใส่ชุดนั้นไปเหรอ
‪คุณควรศึกษาประวัติพวกนี้ก่อนเข้าไป
‪ต้องทำให้เห็นว่าคุณทำการบ้านมา
‪โอเค
‪ฉันอ่านแล้ว
‪คุณไม่น่าอ่านเสร็จเร็วขนาดนั้น
‪ฉันมีหน่วยความจำแบบภาพถ่าย ถามฉันสิ
‪โอเค
‪การประชุมแรก
‪เกเบรียล คาลาทราวา ‪หัวหน้าสถาปนิกที่คาลาทราวาเกรซ
‪(เกเบรียล คาลาทราวา)
‪ฉันอยากให้มูลนิธิแอนนา เดลวีย์ ‪เป็นพื้นที่สำหรับความมั่งคั่ง
‪ที่หลบภัยจากโลกภายนอก ‪ของศิลปินและผู้อุปถัมภ์งานศิลปะ
‪มันจะเป็นระดับโลก เฉพาะสมาชิก ‪และการตกแต่งภายในควรสะท้อนถึงสิ่งนั้น
‪ฉันนึกภาพให้คนอื่นมาออกแบบไม่ออก
‪ผมสนใจนะ
‪แต่กับพื้นที่ที่เน้นเรื่องศิลปะ
‪ผมอยากเห็นคอลเลกชันผลงานที่คุณคิดไว้
‪ก่อนผมจะตัดสินใจว่าจะรับทำโปรเจกต์นี้ไหม
‪ทำไมคุณไม่เริ่มจากภัณฑารักษ์ ‪หรือเจ้าของแกลเลอรีล่ะ
‪และถ้าพวกเขาตกลง ผมก็เอาด้วย
‪คนต่อไปล่ะ
‪ซาช่า โทมัส ผู้ก่อตั้งและเจ้าของแกลเลอรี ‪โทมัสแอนด์ฟอร์ตแมน
‪(ซาช่า โทมัส)
‪คลับนี้จะใกล้ชิด เป็นส่วนตัว
‪มีพื้นที่สำหรับอาหาร พื้นที่ทำงาน ห้องโรงแรม
‪แต่งานศิลปะจะเป็นจุดสำคัญ
‪ฉันถึงได้อยากร่วมงานกับคนอย่างคุณ
‪คนที่มีคอลเลกชันที่ไร้ที่ติ
‪ฟังดูดีมาก
‪ไม่สิ ที่จริงมันยอดเยี่ยม
‪แต่ฉันไม่สามารถออกแบบคอลเลกชันได้
‪จนกว่าจะรู้อารมณ์โดยรวมของสถานที่น่ะ
‪คุณบอกว่าได้เจอกับสถาปนิกแล้ว
‪ทำไมไม่รอดูก่อนว่าเขาเอาด้วยไหม ‪แล้วค่อยกลับมาถามฉัน
‪แล้วคนสุดท้ายล่ะ
‪ริชาร์ด ลาวิน ดูแลอสังหาฯ ระดับท็อปสุด ‪ของทั้งแมนแฮตตัน
‪เราคิดว่าจะเริ่มจากตัวอาคารเป็นอย่างแรก
‪ก่อนจะไปหาภัณฑารักษ์หรือสถาปนิกน่ะ
‪และเรารู้ว่าคุณเป็นตัวแทน ‪ของอาคารที่ดีที่สุดทั้งหมด
‪ครับ แต่ "เรา" นี่ใครกัน
‪คุณมีนักลงทุน ทีมครีเอทีฟ ‪หรือใครร่วมงานด้วยไหม
‪บอกตามตรง ฉันชอบความคิดนี้มากนะ
‪ที่ฉันลังเลไม่ใช่เพราะตัวโปรเจกต์
‪คือว่าธุรกิจแนวนี้
‪ขึ้นอยู่กับทัศนวิสัยของผู้ก่อตั้งและ…
‪ผมเลือกคนที่ผมทำงานด้วย ‪จากตัวบุคคลมากกว่าจากความคิด
‪และพอเป็นแบบนั้น…
‪แอนนา เดลวีย์นี่ใครกัน ‪แล้วทำไมฉันควรสนเธอด้วย
‪อย่าโกรธกันนะ ‪แต่คุณเข้าใจที่ฉันหมายถึงเนอะ
‪ผมมั่นใจว่าคุณขายงานได้เยี่ยม
‪ผมรู้ว่าผลไม่ได้ออกมาตามที่คุณหวังไว้ แต่…
‪เราต้องการคนที่ดีกว่านี้ ‪คนพวกนี้จิตใจคับแคบ
‪เราต้องนัดคุยกับคนเพิ่ม
‪ผมให้คนที่ติดค้างผมทุกคนช่วยนัดคนพวกนี้ให้
‪เรื่องแบบนี้มันใช้เวลา
‪มีคนติดค้างคุณอยู่แค่สามคนเหรอ
‪บางทีเราอาจได้เจอใครสักคนที่ปาร์ตี้คืนนี้
‪อยู่นี่เอง
‪นี่ของจีวองชี่
‪เธอจะแต่งตัวเหมือนคนธรรมดาไม่ได้อีกแล้ว
‪ขอบคุณ นอร่า
‪เธอจะไปไหนเหรอ
‪จะเป็นอะไรไหมถ้าแอนนาไปด้วย ‪มันเป็นงานของคุณนี่
‪ตายจริง ที่รัก
‪ฉันก็อยากพาไปทั้งคู่นะ แต่ไม่ได้ ‪รีบไปเถอะ เราไม่อยากไปสายนะ
‪ขอโทษนะ คืนนี้ผมต้องได้คนมาลงทุน
‪ฉันไม่สนหรอก คุณไปปาร์ตี้เถอะ
‪โทษที
‪ฉันยังไม่หลับ คืนนี้เป็นไงบ้าง
‪ดีมากเลย
‪เกรียร์อยากลงทุนหนึ่งล้าน ‪ทุกคนตื่นเต้นกับแอปตัวทดลองมาก
‪คุณล่ะเป็นไงบ้าง
‪ฉันต้องการนอร่า
‪อะไรนะ
‪ฉันต้องการนอร่าสำหรับเอดีเอฟ
‪นอร่าไม่ใช่คนที่คุณต้องมีในทีม
‪เธอเป็นเหมือนที่ปรึกษามากกว่า ‪แนะนำคนให้ มอบความเห็นชอบ
‪ใช่เลย
‪จะไม่มีใครคิดกับฉันจริงจังเรื่องธุรกิจ ‪จนกว่าจะมีคนรวยมารับประกันฉัน
‪ดังนั้นเพื่อให้คนมาร่วมทีมฉัน ‪ฉันต้องได้ตัวนอร่าก่อน
‪ก็ใช่ คนที่เหมือนเธอ
‪ทำไมเป็นเธอไม่ได้ล่ะ
‪นอร่าใจแข็งนะ
‪เธอบอกผมว่าเธอชอบสนับสนุน ‪ผู้ประกอบการชนกลุ่มน้อย
‪ฉันเป็นผู้หญิงนะ
‪นั่นไม่ใช่ชนกลุ่มน้อย
‪คุณเป็นผู้ชายเอเชียในวงการเทค
‪ผมเป็นลูกของผู้อพยพ
‪นี่เป็นเพราะคุณไม่อยากแบ่งนอร่าให้ฉันเหรอ
‪ไม่ใช่
‪ก็แค่เธอดูไม่ค่อยชอบคุณเท่าไหร่น่ะ
‪งั้นก็ช่วยฉันสิ
‪เราจะหาคนอื่นให้คุณ
‪ในเร็วๆ นี้
‪โอเคนะ
‪อืม
‪เชสไม่เคยคิดจริงจังกับเธอ
‪คุณคิดว่าทำไมแอนนาถึงคบกับเขา
‪ฉันว่าเธอนึกว่าเขาจะแนะนำเธอ ‪ให้รู้จักกับคนที่มีประโยชน์
‪โชคดีที่เขาฉลาดพอที่จะไม่ทำแบบนั้น
‪แล้วทำไมเขาถึงคบกับเธอล่ะ
‪คุณคิดว่าพวกเขารักกันไหม
‪ฉันไม่ชอบคิดแทนผู้ชายวัย 30 กว่าๆ หรอก
‪คุณรู้ไหมว่าตอนนี้เชสอยู่ไหน
‪ฉันไม่รู้เลย
‪ตื่นเช้านะ
‪อรุณสวัสดิ์ค่ะ
‪เชสล่ะ
‪เขาไปสร้างแอปของเขา สักที
‪ฉันแค่กำลังชื่นชมภาพนี้อยู่
‪งานของโพเลย์
‪ฉันประมูลมาได้ในปี 1997
‪ปี 1997 เหรอคะ
‪นั่นก่อนที่โพเลย์จะมาอยู่นิวยอร์กด้วยซ้ำ ‪ช่วงที่เธออยู่โอมาฮา
‪เธอเป็นแฟนคลับเหรอ
‪ผลงานแรกๆ ของเธอน่ะค่ะ
‪แต่ช่วงใหม่ของเธอ ‪ประติมากรรมโกดังใหญ่เบิ้ม
‪คุณก็รู้ว่าคนพูดกันว่ายังไง
‪"เวลาที่คุณคิดไอเดียใหม่ๆ ไม่ได้ ‪ก็ทำให้ไอเดียเก่าใหญ่ขึ้น"
‪ฉันจะไปห้างเบิร์กดอร์ฟ อยากไปด้วยไหม
‪(เบิร์กดอร์ฟ กู๊ดแมน)
‪น่าเสียดายที่สัตว์สวยๆ แบบนี้ ‪ถูกนำมาทำเป็นของแต่งบ้านใช่ไหม
‪ดอนน่า อย่าเริ่มเชียว
‪ฉันอดไม่ได้
‪(ดอนน่า ซาเวรี)
‪(ผู้หญิงทรงอิทธิพล 100 คน)
‪(อนาคตโลกการเงินคือผู้หญิง)
‪หลานชายฉันร้องไห้อยู่สิบนาที
‪และจู่ๆ ฉันก็ได้เป็นกรรมการการกุศล
‪รณรงค์ให้หยุดการสตัฟฟ์ ‪พวกนกต่างแดนบ้าๆ นี้
‪คุณแรดฟอร์ด คุณซาเวรี ทางนี้ครับ
‪จ้ะ
‪คุณนี่หมกมุ่นนะ
‪เธอมาแล้ว สวยมาก
‪- ขอบคุณ ‪- สวัสดีจ้ะ
‪ที่รัก
‪(ซูซาน อัลค็อตต์)
‪(ผู้หญิงที่เปลี่ยนโลกแฟชั่น ‪บรรณาธิการและนักเขียน)
‪ดีใจที่ได้เจอค่ะ
‪สวัสดี
‪(แพทริเซีย คอนติ)
‪(ดิวโพรเซส - ซีซั่น 11 ‪ถูกเสนอชื่อชิงรางวัลเอมมี: ทุกรายชื่อ)
‪เป็นยังไงบ้าง โชว์มีเมื่อไหร่
‪ราชินีคนงาม
‪(โจดี้ ไคลน์สมิธ)
‪(ความสมบูรณ์แบบ)
‪คุณดูสวยมาก
‪ซูซาน ออฟฟิศใหม่เป็นยังไงบ้าง
‪กำลังเข้าที่เข้าทาง
‪นักตกแต่งของเรา ‪เพิ่งเอาภาพของแคนดินสกีส์มาติด
‪ได้ข่าวว่าการประมูลบ้ามาก
‪รู้ไหมว่าที่ตรง 281 พาร์กปล่อยให้เช่าน่ะ
‪- ไม่รู้ ‪- อาคารเชิร์ชมิสชันเฮาส์เก่าแก่นั่นน่ะเหรอ
‪มันน่าทึ่งมาก ควรมีคนซื้อตึกนั้น
‪ลองนึกภาพว่ามีงานศิลปะแสดงในนั้นสิ
‪(281 พาร์ก อเวนิว)
‪พระเจ้า
‪คุณปราด้าส่งหนังซาฟเฟียโน ‪มาให้พวกคุณเลือกสำหรับทำกระเป๋าครับ
‪อยากเลือกหนังไหมครับ
‪ฝากขอบคุณมูเชียด้วย
‪ราวของฉันแขวนโค้ตไว้พร้อมไหม
‪ขอบคุณจ้ะ ที่รัก
‪ขอบคุณ
‪เยี่ยมเลย
‪ชุดฤดูหนาวของออสการ์
‪ฤดูใบไม้ร่วงจ้ะ
‪พวกคุณรู้จักกันได้ยังไงเหรอคะ
‪เรามารวมตัวกันสมัยที่ผู้ชายเป็นใหญ่
‪เราเลยตัดสินใจตั้งกลุ่มผู้หญิงชั้นนำบ้าง
‪การเป็นผู้หญิงในวงการธุรกิจ ‪คงโดดเดี่ยวน่าดูนะคะ
‪ใช่แล้ว
‪แม้แต่ตอนนี้ผู้ชายก็ยังเป็นใหญ่อยู่
‪ตอนฉันพยายามก่อตั้งเอดีเอฟ…
‪ก่อตั้งอะไรนะ
‪ฉันจะก่อตั้งสโมสรน่ะค่ะ มูลนิธิแอนนา เดลวีย์
‪ดีแล้วล่ะ
‪ผู้ช่วยของดอนน่ารู้จักห้างนี้ดีเลยนะ
‪ทำไมเธอไม่ไปเลือกของให้เชสกับสาวๆ ล่ะ
‪เชสเหรอคะ
‪เขาต้องเลิกใส่เสื้อยืดน่าเกลียดๆ ไปประชุมสักที
‪ให้เขาหัดใส่เสื้อที่ต้องติดกระดุมบ้าง
‪นางตะโกนด่าฉันอยู่สี่นาที
‪ที่ปล่อยให้บาริสต้าเขียนชื่อฉัน ‪บนแก้วกาแฟ แทนที่จะใส่ชื่อนาง
‪นางบอกว่ามันทำให้นางรู้สึกเหมือน ‪นางกำลังดื่มกาแฟของฉัน
‪คุณแรดฟอร์ดกลับไปแล้วค่ะ ‪แต่เธอแจ้งไว้ว่าคุณจะซื้อบางอย่างเพิ่ม
‪ให้ใส่ในบัญชีของเธอไหมคะ
‪(ยอดรวม 27,459.53 ‪ลายเซ็นแขก)
‪ฉันอยากได้ที่ที่ 281 พาร์กมาทำมูลนิธิ
‪นั่นเยี่ยมเลย
‪มันคืออาคารเชิร์ชมิสชันเฮาส์ที่เก่าแก่ ‪เป็นที่ที่เหมาะมาก
‪ตกแต่งด้วยหินอ่อน หิน ‪และสถาปัตยกรรมยุคกลาง มัน…
‪ครับ
‪คุณฟังอยู่รึเปล่าเนี่ย
‪ฟังอยู่
‪ผมฟังอยู่จริงๆ ก็แค่ผมต้องไปเบอร์ลิน
‪ไปทำไม
‪เรื่องงานน่ะ ผมถูกเชิญให้ไปพูดที่งานโอเพนแอร์
‪ฉันนึกว่าคุณกำลังทำเรื่องแอปตัวทดลองอยู่
‪ทำอยู่ ก็แค่…
‪มันไปได้ด้วยดี ผมเลยอยากสร้างกระแสอีกรอบ
‪งั้นฉันจะไปกับคุณด้วย
‪ฉันเริ่มรู้สึกติดแหง็กอยู่ในบ้านบ้าๆ นี้
‪และตอนนี้มีงานเบียนนาเล่ที่เบอร์ลินพอดี
‪ผมต้องทำงานน่ะ ไปแค่แป๊บเดียวเอง
‪งั้นคุณก็ไปตอนนี้ไม่ได้ ‪คุณควรจะช่วยฉันเรื่องเอดีเอฟ
‪นี่ เอดีเอฟจะสำเร็จแน่เมื่อมันพร้อม
‪ฟังนะ คุณยังไม่รู้เรื่องนี้ ‪แต่มันมีเรื่องของพรหมลิขิต
‪โชคชะตา ที่เชื่อมโยงกับการตั้งบริษัท
‪เชื่อผมสิ
‪ฉันไม่เชื่อเรื่องดวงหรอก
‪ฟังนะ ผมกำลังดูแลเราอยู่
‪ถ้าคุณอยากกู้เงิน…
‪ถ้าฉันอยากได้เงิน ฉันขอพ่อฉันได้
‪ที่ฉันต้องการคือสิ่งที่เป็นของฉันเอง
‪และคุณจะได้มีแน่
‪อีกสองวันผมจะกลับมา มากสุดหนึ่งอาทิตย์
‪ในปี 2015 ซิลิคอนวัลเลย์ลงทุน ‪สามล้านดอลลาร์กับแอปของเชส
‪เขาร้อนแรงที่สุดบนถนนแซนด์ฮิลล์
‪แปดเดือนต่อมา เขาหายเข้ากลีบเมฆ
‪ไม่โพสต์อะไรเลย ไม่อัปเดตคิกสตาร์ตเตอร์
‪เขาไม่ตอบอีเมลฉัน มันเหมือนเขาหายตัวไป
‪เขาคงหลงอยู่กับอัตตาตัวเอง
‪- มีอะไรกันคะ ‪- คุณต้องการอะไร
‪ก็แค่พ่อนักสร้างเครือข่ายย้ำคิดย้ำทำ
‪หนุ่มสังคมนักธุรกิจนิสัยเปิดเผย ‪ที่ออนไลน์ตลอดคนนี้หายตัวไปน่ะสิ
‪มันไม่ปกติ มันเป็นปริศนา
‪ถ้าคุณให้ฉันดูหลักฐาน ‪ของปีที่พวกเขาเดตกัน…
‪ไม่ได้
‪ทำไมไม่รับสายล่ะ
‪เพราะแอนนาโทรหาผม 37 ครั้งต่อวัน ‪อยากได้นู่นได้นี่
‪ผมทำให้เธอไม่ได้ ‪จนกว่าผมจะจัดหลักฐานพวกนี้ให้เข้าประเภท
‪ให้ฉันช่วยคุณนะ
‪แอนนาไม่ใช่ปริศนาสำหรับผม ‪เธอคืองาน เพราะงั้นช่วยเลิกยุ่งเสียที
‪หวัดดีค่ะ
‪เป็นไงบ้าง
‪ไม่ใช่ปาร์ตี้ปิดท้ายที่เยี่ยมที่สุด ‪ที่โรงละครเคยจัด
‪ไล่คนกลับหลังเที่ยงคืนเนี่ยนะ ถามจริง
‪ดื่มให้กับปาร์ตี้ปิดท้ายของปาร์ตี้ปิดท้าย
‪เมื่อวันอังคารเกิดอะไรขึ้น
‪ไม่รู้สิ ไม่มีอะไรหรอก ‪แค่ประชุมกับพวกโปรดิวเซอร์น่ะ
‪(เวค - เชส ซีกอร์สกี ‪เบอร์ลิน)
‪(เชส - เจอคนเยี่ยมๆ เยอะเลย ‪มีความเป็นไปได้สูงสำหรับเอดีเอฟ)
‪แอนนา เราจะสั่งอาหารกัน ‪เธออยากได้อะไรไหม
‪กินหน่อยก็ดีค่ะ
‪เยี่ยมเลย ร้านอยู่แถวนี้เอง ‪อาหารจะเสร็จใน 20 นาที
‪ไม่ ฉันไม่เคยไปที่นั่นนอกฤดูกาล
‪ฉันไม่รู้จักใครที่จะทำแบบนั้น แต่ใครจะรู้ล่ะ…
‪ขอบคุณมากจ้ะ แอนนา
‪ยินดีค่ะ
‪เธอรู้ไหมว่าเชสอยู่ไหน
‪ฉันเล่าเรื่องแอปของเขาให้เพื่อนฉันฟัง
‪เขาดูสนใจอยากลงทุนมาก
‪เขาไม่อยู่ค่ะ เขาไปงานโอเพนแอร์ที่เบอร์ลิน
‪ฉันว่าไม่นะ งานโอเพนแอร์ยกเลิกจัดปีนี้
‪(เชส ซีกอร์สกี - เฟซไทม์)
‪ไง โทษทีนะ สัญญาณที่นี่ไม่ค่อยดีเลย
‪เหรอ
‪เบอร์ลินเป็นไงบ้าง
‪ดี ไปได้สวยเลย
‪ตอนนี้คุณอยู่ที่งานโอเพนแอร์รึเปล่า
‪ใช่ มันสุดยอดมาก
‪ผมเจอคนมากมายที่ผมอยากแนะนำให้คุณรู้จัก
‪เชส ปีนี้ยกเลิกจัดงานโอเพนแอร์
‪คุณอยู่ไหนวะ
‪ฮัลโหล
‪นี่เชสครับ
‪เชส โทรกลับหาฉันด้วย คุณหายหัวไปไหน
‪แค่พูดตรงๆ กับฉัน
‪ฉันไม่รู้ว่าทำไมคุณถึงโกหกฉัน ‪แต่ฉันมั่นใจว่าคุณมีเหตุผล
‪และฉันจะให้โอกาสกับคุณได้อธิบาย โอเคนะ
‪โพสต์ปลอมเรื่องเบอร์ลินห้าครั้งเนี่ยนะ
‪ถามจริง จะบ้าตาย
‪คุณนี่มันโรคจิตชัดๆ
‪หรือฉันเองที่เป็นโรคจิตที่หลงเชื่อคุณ
‪นี่เชสครับ
‪นี่แม่งโคตรพังเลย
‪คุณควรจะช่วยฉันสิ ‪แต่คุณกลับทิ้งฉันไว้ตามลำพัง
‪และตอนนี้คุณก็โกหกฉัน
‪ช่วยโทรกลับหาฉันทีเถอะนะ
‪นี่เชสครับ
‪โอเค ฉันจะไม่ฝากข้อความหาคุณอีกแล้ว
‪ฉันคงจะนอนไม่หลับ
‪ฉันเลยจะกินยา
‪แต่ฉันดื่มเหล้ามา
‪ถ้าคุณไม่ได้ข่าวจากฉันอีก
‪เอาเถอะ ลาก่อนค่ะ
‪(เวค)
‪ราฟาเอล
‪ไง แอนนา
‪เกิดอะไรขึ้นกับออฟฟิศน่ะ
‪เชสจ้างให้ผมสร้างแอป ‪แต่ผมถนัดทำไวร์เฟรมไม่ใช่ระบบแบ็กเอ็นด์
‪ผมเป็นนักออกแบบ
‪ฐานระบบที่เชสต้องการ ‪ต้องใช้โปรแกรมเมอร์
‪แม้ว่ามันเป็นบริษัทเขา ‪เขาไม่เคยสนใจเลยว่ามันทำงานยังไง
‪เขาแค่อยากให้มันดูเจ๋ง ‪จากนั้นเขาก็หยุดจ่ายเงินเรา
‪และเขาปิดบังเรื่องนี้ไม่ให้แอนนารู้
‪ใช่ครับ
‪คุณควรไปคุยกับเชสนะ
‪ฉันไม่รู้ว่าเขาอยู่ไหน
‪ขอโทษที ผมเองก็ไม่รู้
‪ถ้าคุณเจอเขา ‪ช่วยบอกให้เขาจ่ายเงินผมด้วย
‪ช่างเถอะ ผมบอกเขาเองก็ได้
‪คุณเป็นโปรแกรมเมอร์ใช่ไหม
‪เปล่าครับ ที่จริง ผม…
‪แต่คุณสามารถบอกได้ไหมว่า ‪คนโพสต์อินสตาแกรมจากที่ไหน
‪ที่จริงก็ได้ครับ
‪- เอานี่ ‪- มันง่ายมาก
‪คุณรู้ไหมว่าตอนนี้เชสอยู่ไหน
‪ครับ เขาอีเมลมาบอกว่าเขาอยู่ดูไบ
‪ทำงานให้ท่านชีค อะไรเนี่ยแหละ
‪กำลังพัฒนาเทคโนโลยีแห่งอนาคต ‪ซึ่งเป็นเรื่องตอแหลสุดๆ
‪เขามีเบอร์มือถือ หรือ…
‪ไม่ครับ เขาบอกผมว่า ‪ตอนนี้เขาเชื่อเรื่องการเจอหน้ากัน
‪ถ้าคุณอยากพบเขา ‪คุณต้องอีเมลไปนัดเวลา
‪ผมว่าเขาซ่อนตัวจากพวกนักลงทุน
‪ค่ะ
‪ฉันอีเมลไปหาหลายครั้ง เขาไม่ยอมพบฉัน
‪พอลจะไม่หุบปากเรื่องที่ฉันไม่มี
‪หลักฐานที่ชัดเจนและน่าเชื่อถือ ‪ที่บ่งชี้ว่าฉันมีข่าวเด็ด
‪พอลเป็นเด็กฝึกงาน ‪สมัยที่ฉันได้เขียนเรื่องขึ้นปก
‪รู้ไหมว่าเธอควรพูดอะไรกับพอล ‪บอกให้เขาไปตายซะ
‪แล้วนี่ล่ะ
‪กางเกงในที่มีตู้โชว์ของตัวเอง
‪ไม่ใช่กางเกงในที่ฉันซื้อไหว
‪เป็นราคาที่ต้องจ่ายเพื่อซื้อใจ
‪ฉันจะไม่ซื้อใจเธอ ‪กางเกงในเป็นของจำเป็นพื้นฐาน
‪ราคา 47.50 ดอลลาร์
‪ให้ตาย พูดเล่นรึเปล่า
‪สำหรับของที่จะไม่มีใครเห็นเนี่ยนะ
‪เธอไม่รู้ว่าแอนนาทำอะไรในคุก
‪ชีวิตรักของเธอทำเอาฉันมึนตึ้บ
‪ไม่ว่าอะไรที่เธอทำกับเชส
‪เขาพังมากจนถึงขั้นหายตัวไปเลย
‪คุณจะหายตัวไปได้ยังไง ‪ในเมื่อคุณทำงานให้ท่านชีค
‪ถ้าเกิดท่านชีคอยากโทรหาล่ะ
‪ถ้าเขาทำงานให้ท่านชีค แปลว่าเขาอยู่โรงแรม
‪น่าจะเป็นโรงแรมห้าดาว อยู่ไม่ไกลจากวัง
‪ที่นั่นรถติดกว่านิวยอร์กอีก
‪ฉันเคยอยู่ที่นั่น ทำข่าวสงครามกลางเมืองลิเบีย
‪พักอยู่โรงแรมหรูมาก ท่านชีคเป็นคนจ่ายให้
‪ไม่ได้สมัครใจหรอก แต่ก็นะ
‪ฉันจะไม่ซื้อกางเกงในตัวละ 50 เหรียญ
‪สวัสดีค่ะ ฉันเป็นเพื่อนกับเชส ซีกอร์สกี ‪ช่วยต่อสายไปห้องเขาหน่อยได้ไหม
‪ไม่มีเหรอ ขอบคุณค่ะ
‪คุณมีแขกชื่อเชส ซีกอร์สกีไหมคะ
‪เดี๋ยวช่วย
‪เชส ซีกอร์สกี ซี-กอร์-สกี
‪- ขอบคุณค่ะ ‪- ขอบคุณครับ
‪- ไม่เป็นไร ขอบคุณค่ะ ‪- ไม่เป็นไรครับ
‪ขอบคุณค่ะ
‪โรงแรมของคุณบังเอิญมีแขก
‪ที่ชื่อเชส ซีกอร์สกีไหมคะ
‪ฮัลโหล
‪หวัดดีค่ะ เชส นี่วิเวียน เคนท์ ‪จากนิตยสารแมนแฮตตัน
‪แม่งเอ๊ย
‪ไว้วันอื่นค่อยลองใหม่
‪(เวค - เชสซีกอร์สกี ‪แฮชแท็กโอไฮโอ)
‪โอไฮโอ
‪ซูซพูดค่ะ
‪สวัสดีค่ะ ฉันชื่อวิเวียน เคนท์ ‪จากนิตยสารแมนแฮตตัน
‪ขอโทษที่รบกวนนะคะ
‪ฉันสงสัยว่าฉันขอคุยกับคุณ ‪เรื่องลูกชายคุณได้ไหม
‪ไม่ นี่ไม่ใช่…
‪เชสไม่ได้กลับบ้านมานานมากแล้ว
‪และฉันมั่นใจว่าเขาคงจะไม่ชอบ ‪ที่ฉันคุยกับนักข่าว
‪ขอโทษนะคะ…
‪คุณเคยเจอแอนนา เดลวีย์ แฟนเขาไหมคะ
‪- วิเวียน ฉันไม่เห็น… ‪- ฉันไม่ได้ซื้อกางเกงในมาให้
‪แต่เดาสิว่าฉันได้คุยกับใคร
‪ซูซ ซีกอร์สกี
‪ฉันรักซูซาน
‪และเธอก็รักคุณเหมือนกัน
‪ส่วนคุณก็รักเชส
‪คุณไปถึงโอไฮโอเพื่อพบพ่อแม่เขา
‪มันเป็นความสัมพันธ์ของจริง คุณรักเขา
‪(แท็กซี่บัคอายซิลเวอร์ ‪เดย์ตัน - โอไฮโอ)
‪หลงทางเหรอ สาวน้อย
‪ใครมาเหรอคะ ร็อจ
‪เธอนี่สวยจังเลย
‪ให้เราช่วยอะไรไหมจ๊ะ
‪พ่อครับ
‪แอนนา
‪ฉันคบเชสเพราะมันสะดวกดี
‪เขาว่างเสมอ เหมือนพิธีกรเกมโชว์ ‪หรือพนักงานขายรถมือสอง
‪ฉันสนุกกับสงครามประสาทสักพัก ‪แต่พอฉันดูเขาออก ฉันก็เบื่อ
‪สุดท้าย ฉันก็รู้ว่าเขาไม่เคยมี ‪ความคิดพิเศษสดใหม่เลย
‪คุณถูกรับเลี้ยงมาเหรอ
‪ทำไมคุณถึงบอกว่าเป็นลูกของผู้อพยพล่ะ
‪ก็ผมเป็นจริงๆ
‪แม่ผมจากแคนาดามาที่นี่ตอนเธอสองขวบ
‪ฟังนะ ผมไปเบอร์ลินจริงๆ
‪แต่พ่อแม่ผมติดต่อมา ‪และผมไม่ได้กลับบ้าน…
‪หยุดโกหกสักทีได้ไหม ‪เกิดอะไรขึ้นกับเวค
‪- ก็ไม่มีปัญหาอะไรนี่ มัน… ‪- ไม่ มันมีปัญหา
‪คุณเสียออฟฟิศไป ‪นักออกแบบบอกว่าคุณติดหนี้เขา
‪แอปตัวทดลองควรจะออกสัปดาห์ที่แล้ว ‪เกิดอะไรขึ้นกันแน่
‪มันก็แค่… มันเป็นสตาร์ตอัป ‪ของพวกนี้สำเร็จช้า
‪แล้วทำไมคุณกลับมาเลียแผลใจที่นี่
‪แทนที่จะอยู่ทำแอปที่นิวยอร์ก
‪ทำไมไม่จ่ายเงินให้ราฟาเอล…
‪เพราะมันไม่มีเงินเหลือแล้วไง ‪เข้าใจไหม เงินหมด
‪หมายความว่าไงที่ว่าเงินหมด
‪ผมหมายถึง ไม่มีเงินแล้ว ศูนย์ เกลี้ยงหมด
‪คุณทำเงินสามล้านหมดได้ยังไง ‪มันหายไปไหน
‪เอาไปจ่ายเงินเดือน ‪จ่ายค่าเดินทางโปรโมตแอป
‪- ส่วนใหญ่จ่ายให้คุณ ‪- ให้ฉันเหรอ
‪คุณอยากได้ไลฟ์สไตล์เริดหรู
‪นี่ล้อเล่นใช่ไหม
‪คุณเป็นคนที่อยากไปอิบิธา
‪เดินทางไปทั่วเพื่อโปรโมตแอป
‪แทนที่จะสร้างมัน
‪แล้วตอนนี้คุณกลับโทษผู้หญิง ‪หาว่าฉันเป็นคุณหนูติดหรูเนี่ยนะ
‪- คุณ… ‪- ผมไม่ได้พยายามทำแบบนั้น
‪ฟังนะ ผมมีลูกน้องกับนักลงทุน ‪คอยกดดันผมอยู่
‪พวกที่ให้เงินทางคิกสตาร์ตเตอร์ก็ขู่ผม ‪เรื่องเคสไอโฟนกับเสื้อยืดของเวค
‪คุณคงนึกไม่ออกว่า
‪ผมกดดันมากแค่ไหน ‪ที่จะจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย
‪ใช่ ฉันคงไม่เข้าใจ
‪ไม่ใช่อย่างนั้น ผมรู้ว่า ‪คุณก็กำลังพยายามสร้างบางอย่าง
‪แต่คุณไม่เห็นเหรอ
‪เพราะแบบนี้ไง ‪ผมถึงไม่สามารถช่วยเรื่องเอดีเอฟได้
‪ถ้าผมจัดการปัญหานี้ได้
‪ผมก็สามารถช่วยคุณได้เต็มที่
‪นั่นเป็นสิ่งเดียวที่ผมอยากทำ
‪คุณจะบอกนอร่าว่าอะไร
‪เราบอกนอร่าไม่ได้
‪เพื่อนของนอร่า ‪ใกล้จะให้เงินสองล้านกับเราแล้ว
‪ถ้าเธอรู้ก็จบเห่
‪เราต้องหลบหน้าเธอสักสองอาทิตย์
‪จนกว่าเงินทุนจะเข้ามา ‪จากนั้นก็จะมุ่งแต่เรื่องเอดีเอฟ
‪"ความฝันที่เราฝันคนเดียวเป็นแค่ความฝัน
‪ความฝันที่เราฝันร่วมกัน ‪เราสามารถทำให้เป็นจริงได้"
‪จอห์น เลนนอน
‪ขอร้องละ แอนนา
‪เราเป็นทีมเดียวกันใช่ไหม
‪ฉัน…
‪(ใช้ชีวิต มีรัก หัวเราะ)
‪นั่นคงน่าผิดหวังน่าดู
‪คนเราน่าผิดหวังเสมอ
‪คงเหงาน่าดูสินะ
‪กับการเป็นคนที่พูดได้เจ็ดภาษา
‪มีความทรงจำแบบภาพถ่าย ‪มีความสามารถมากมาย
‪และไม่สามารถพบใครที่เท่าเทียมได้
‪ฉันชอบอยู่คนเดียว
‪อย่ากลับมาถ้าไม่มีสิ่งที่ฉันขอไป
‪ต่อสายห้องเชส ซีกอร์สกีค่ะ
‪ฮัลโหล
‪คุณไม่ใช่แค่คนทั่วไป ไม่ใช่แค่แหล่งข่าว
‪ที่จริง คุณคือตัวเอกของบทความฉัน
‪ส่วนแอนนา เธออาจจะเก่ง ‪ฉันอาจจะถูกหลอก
‪แต่ถ้าดูจากความจริง ‪คุณนั่นแหละคือคนลวงโลก
‪คุณนั่นแหละที่ทิ้งวาลกับแอนนา ‪ให้เคว้งที่แฟชั่นวีค
‪คุณนั่นแหละที่พยายามพูด ‪จนได้ขึ้นเรือยอชต์ของเฮน
‪คุณนั่นแหละที่ทำธุรกิจหลอกลวงนักลงทุน
‪และถ้าฉันไม่ได้ฟังความจากคุณ ‪นั่นคือสิ่งที่ฉันต้องตีพิมพ์
‪หรือถ้าคุณบอกฉันในสิ่งที่คุณรู้
‪เราก็สามารถแก้ไขเรื่องนั้นได้ ‪ไม่ใส่ชื่อคุณลงไป
‪ฉันเรียกคุณว่า "แฟนวงการเทค" ก็ได้
‪"ผู้นำอนาคต" เป็นไง ‪ฟังดูดีกว่า "แฟนวงการเทค" นะ
‪ผู้นำอนาคตเหรอ ฉันชอบนะ
‪แล้ว…
‪เกิดอะไรขึ้นกับคุณสองคนล่ะ
‪เธอกลับมาแล้ว เบอร์ลินเป็นไงบ้าง
‪เยี่ยมครับ
‪คนเยอรมันขึ้นชื่อว่าเป็นคนเย็นชา
‪แต่ผมว่าพวกเขาเป็นพวกยึดมั่นในความฝันนะ
‪วิเศษไปเลย
‪แอนนา ฉันสั่งอาหารเที่ยงไว้ ช่วยไปเอาทีสิ
‪เล่ามาให้หมด
‪ได้เจอวาลที่เบอร์ลินไหม ‪เขาไปที่นั่นบ่อยๆ นะ
‪แน่นอนครับ เราอยากได้เงินลงทุน
‪ไม่ ผมไม่เรียกมันว่าบันทึกความฝันหรอก
‪มัน…
‪มันเป็นวิธีใหม่ ‪ในการเชื่อมโยงกับจิตใต้สำนึกน่ะ
‪ครับ รู้ไหม คนร้อยละ 99 ลืมความฝันตัวเอง
‪ภายในสิบนาทีที่ตื่นขึ้นมา
‪แต่ถ้าเราแทรกแซงได้ ‪ก่อนที่ความทรงจำจะหายไป…
‪ครับ เราใช้ซอฟต์แวร์บันทึกเสียงในแอป…
‪ใช่แล้วครับ
‪ต้องใช้นี่ไหมคะ
‪ไม่เป็นไรจ้ะ
‪นานๆ ทีให้มือเปรอะบ้างก็ดี
‪จุลินทรีย์ในดินมีสารต้านอาการซึมเศร้านะ
‪ฉันควรทำสวนบ้างแล้ว
‪นั่นแว่นฉันรึเปล่า
‪เปล่าค่ะ ของฉัน
‪เธอดู…
‪ขอบคุณค่ะ
‪คุณได้ข่าวจากวาลบ้างไหมคะ
‪ไม่เลย เธอล่ะ
‪เขาไม่เคยหายไปแบบนี้
‪ฉันก็ว่างั้น
‪มีอะไรเกิดขึ้นช่วงแฟชั่นวีครึเปล่า
‪ไม่มีนะคะ ยกเว้น…
‪มีอยู่คืนหนึ่ง
‪เราทุกคนพักอยู่ที่โรงแรมนี้ ‪เราสนุกกันมาก
‪แต่พวกเขากลับไม่ให้เราเข้าห้อง
‪หมายความว่ายังไง
‪โรงแรมยึดของเราไปหมด ‪และวาลก็เอายาของเขาไม่ได้
‪เขาพังมากเวลาไม่ได้กินยา
‪ใช่ไหมคะ
‪ทำไมโรงแรมถึงทำแบบนั้นล่ะ
‪ฉันคงจ่ายไปแล้ว
‪แต่พ่อฉันเข้มงวดกับเงินทรัสต์ของฉัน
‪ฉันว่าเขาอิจฉาเรื่องแผนธุรกิจของฉัน
‪ส่วนวาล…
‪วาลจ่ายไม่ไหวอยู่แล้ว
‪เงินเดือนดีไซเนอร์แบบนั้น ‪แต่ใครต้องเป็นคนจ่ายล่ะ
‪เชสควรเป็นคนจ่าย แต่เขาหายตัวไป
‪เขาทิ้งเราไปเฉยเลย
‪แต่ทำไมเขาถึงทำแบบนั้นล่ะ
‪ฉันไม่รู้จริงๆ ค่ะ
‪เธอสองคนทะเลาะกันเหรอ หรือ…
‪เปล่าค่ะ
‪แต่คุณก็รู้เรื่องที่เกิดกับบริษัทและ…
‪กับเวคน่ะเหรอ
‪เล่ามาซิ
‪คุณไม่รู้เหรอ
‪หวังว่าฉันคงไม่ได้ปากพล่อยนะ
‪ฉันนึกว่าคุณรู้ ในฐานะที่ปรึกษาของเขา…
‪เล่ามา
‪ถ้าฉันบอกคุณ ‪สัญญานะว่าคุณจะไม่บอกว่ารู้จากฉัน
‪แอนนา เล่าให้ฉันฟังเรื่องธุรกิจของเธอซิ
‪สโมสรน่ะเหรอคะ
‪เธอเรียกมันว่าอะไรนะ
‪มูลนิธิแอนนา เดลวีย์
‪แต่เราเจออุปสรรคนิดหน่อยน่ะครับ
‪ผมคิดว่าเราควรเปลี่ยนชื่อมัน ‪เพราะเดี๋ยวคนจะนินทาว่าชื่อดูเย่อหยิ่ง
‪ช่างเป็นความคิดของผู้ชายจริงๆ
‪ทำไมผู้หญิงใส่ชื่อตัวเองเป็นชื่อธุรกิจไม่ได้
‪ถ้าเขาไม่เชื่อว่าชื่อตัวเองจะดึงดูดให้คนมา ‪ใครจะเชื่อล่ะ
‪ทะเยอทะยานดีออก ‪เหมือนที่ฉันอยากให้สโมสรของฉันเป็น
‪ก็ใช่ แต่คุณอยากให้ชื่อ ‪บ่งบอกถึงสิ่งที่คุณกำลังทำ
‪อย่างเวค…
‪ตอนฉันก่อตั้ง ‪บริษัทนอร่า แรดฟอร์ดและหุ้นส่วน
‪ไม่มีใครสนว่าฉันเป็นใคร
‪ฉันทำให้มันสำเร็จ รู้ไหมว่าทำไม
‪ทุกครั้งที่ใครอยากพรากมันไปจากฉัน ‪พวกเขาล้มเหลว
‪เพราะคุณคุมบริษัท ‪นอร่า แรดฟอร์ดและหุ้นส่วน
‪โดยไม่มีนอร่า แรดฟอร์ดไม่ได้
‪ถ้าฉันใช้ชื่อสะเหล่อๆ พยางค์เดียว
‪ป่านนี้ฉันไปอยู่ไหนก็ไม่รู้
‪ถ้าเธออยากให้มูลนิธิประสบความสำเร็จ
‪เธอต้องรู้จักคนในวงการศิลปะ
‪บ่ายพรุ่งนี้ฉันต้องไปงานเลี้ยง ‪ของศูนย์ศิลปะสตอร์มคิง
‪งานระดมทุนให้กับโปรแกรมศิลปะในย่านคนจน
‪ใช่ ผมเป็นคู่เดตคุณ
‪เธอมีนัดอะไรไหม
‪ไม่มีนะคะ
‪ดี งั้นเธอมากับฉัน เธอไม่ว่าอะไรนะ เชส
‪ผมต้องบอกเธอเรื่องบริษัท
‪จริงเหรอ ทำไมล่ะ
‪เธอขอดูรายงานบริษัท ‪และผมต้องบอกเธอว่าเรากำลังลำบาก
‪ให้ตาย
‪อยู่ๆ เธอก็ถาม ‪แล้วตอนนี้เธอก็ถามเรื่องเอดีเอฟ
‪แค่เพราะเธอสนใจในตัวฉัน ‪ไม่ได้แปลว่าเธอช่วยคุณไม่ได้นะ
‪ก็ใช่ แต่นอร่าไม่ใช่คนแบบนั้น ‪เธอสนใจทีละเรื่อง
‪และตอนนี้ก็อดได้เงินลงทุนจากเกรียร์แล้ว
‪ไม่ต้องห่วงหรอก ‪เดี๋ยวทุกอย่างก็เรียบร้อยเมื่อมันพร้อม
‪โชคชะตาไง
‪ใช่ นั่น… โอเค
‪ผมน่าจะรู้ว่าแอนนาพูดอะไรไป
‪แต่ผมมักจะมองคนในแง่ดีไว้ก่อน
‪แต่ตอนนั้นเองที่ผมรู้
‪มันชัดเจนมากว่าเกิดอะไรขึ้น
‪แล้วคุณทำยังไง
‪ผมควรจะเป็นคนไปงานระดมทุน ‪ของสตอร์มคิงกับนอร่า
‪ชื่อผมเลยยังอยู่ในรายชื่อแขก
‪การเฉลิมฉลองให้สิ่งประดิษฐ์จากขยะ
‪มันเป็นการวางเทียบทัศนียภาพเสียงรอบๆ ข้าง
‪บทสนทนาไร้แก่นสารกับพื้นที่ชั่วคราว
‪มันเป็นงานแสดงเพื่อสรรเสริญสีฟ้า
‪มีความเป็นแนวคิดหลังยุคนวนิยมมาก
‪แชมเปญ
‪มีแต่คนดัง
‪ทุกคนและคนที่ไม่ได้รับเชิญ
‪ฉันอยากให้เธอไปเจอใครๆ
‪ไมเคิล ฉันอยากแนะนำให้คุณ ‪รู้จักแอนนา เดลวีย์
‪แอนนา ไมเคิลเป็นหนึ่งใน ‪เจ้าของแกลเลอรีที่อายุน้อยที่สุดในโลก
‪เขามีรสนิยมดีงาม
‪แอนนาจะทำมูลนิธิศิลปะ
‪ฟังดูเยี่ยมมากเลย
‪นอร่าเป็นที่ปรึกษาที่เยี่ยมมากกับฉัน
‪ช่วยฉันก่อตั้งธุรกิจตั้งแต่เริ่มต้น
‪เธอเป็นผู้สนับสนุน ‪ผู้ประกอบการหญิงรุ่นเยาว์ตัวยง
‪แน่นอนอยู่แล้ว นั่นเป็นสิ่งที่ฉันชื่นชอบ
‪ซาช่า ผมอยากแนะนำให้คุณรู้จัก ‪แอนนา เดลวีย์ เพื่อนผม
‪เราเคยเจอกันแล้ว
‪แอนนา ฉันไม่ยักรู้ว่าคุณรู้จักไมเคิล
‪นี่ริชชี่ หนึ่งในสุดยอดเชฟของโลก
‪ฉันยอมตายถ้าไม่มีร้านโนบุ
‪เขาทำอาหารที่เยี่ยมที่สุด ‪ให้กับงานสำคัญที่สุด
‪ฉันอยากให้คุณมาร่วมงานด้วยค่ะ
‪ริชชี่โทรบอกผมเรื่องคุณ
‪เราจะต้องออกแบบสถานที่ตามเมนูของเขา
‪ใช่ค่ะ
‪เธอรู้จักดอนน่า โจดี้ แพทริเซีย ซูซานแล้ว
‪ทุกคน นี่แอนนา เด็กปั้นของฉัน
‪เราต้องสนับสนุนผู้ประกอบการสาวๆ นะ
‪มีแต่คนโทรหาผมเรื่องคุณ
‪จากเพื่อนผม โจดี้ ไคลน์สมิธ ‪เกเบรียล คาลาทราวา ซาช่า โทมัส
‪ดูเหมือนคุณจะรู้จักทุกคนเลยนะ
‪ฉันพอจะรู้จักใครๆ บ้างค่ะ
‪ฉันบอกพ่อฉันว่า
‪อนาคตไม่ใช่เรื่องของตราสารอนุพันธ์
‪และสถาบันที่ใกล้สูญพันธ์ ‪จากศตวรรษที่แล้ว…
‪เห็นด้วยเลย
‪ผมขอคุยด้วยได้ไหม
‪เชส ขอตัวก่อนนะคะ
‪แอนนา
‪ฉันอุตส่าห์ช่วยเรื่องบริษัทคุณ
‪ช่วยหาเงินทุนให้คุณ
‪ฟังที่คุณพูดเปรียบเทียบความฝันห่าเหวและ…
‪ลืมไปแล้วเหรอว่าผมรู้ความจริงเรื่องคุณ ‪ผมเห็นพาสปอร์ตคุณนะ
‪แล้วคุณล่ะ
‪โกหกเรื่องบริษัท เรื่องบ้านเกิดตัวเอง
‪พูดจาใส่ไข่เพื่อสร้างภาพ
‪คุณมาจากโอไฮโอ
‪และคุณตัดสินผมทันทีที่ได้รู้
‪ฉันชอบพ่อแม่คุณ
‪พวกเขาน่ารัก มีบ้านหลังเล็กๆ
‪ฉันก็อยากเติบโตมาในบ้านแบบนั้น แทนที่…
‪แทนที่อะไร คุณเป็นใคร
‪เพราะผมรู้ว่าคุณไม่ใช่คนเยอรมัน
‪เชส ทุกอย่างเกี่ยวกับคุณเป็นเรื่องโกหก
‪อย่างน้อยฉันก็กำลังทำสิ่งที่ฉันตั้งใจจะทำ
‪คุณไม่มีความทรหดอดทน ‪คุณหนีไปทันทีที่งานเริ่มยาก
‪เพราะคุณห่วยแตกเรื่องธุรกิจ
‪ทุกเรื่องที่คุณรู้เกี่ยวกับธุรกิจ ‪ผมเป็นคนสอนคุณ
‪คุณพรากทุกอย่างไปจากผม
‪เพื่อนๆ วิถีชีวิต งานของผม ‪และตอนนี้ก็นอร่าด้วยสินะ
‪คุณเลียนแบบผมทุกอย่าง
‪ฉันเป็นเวอร์ชันเลียนแบบที่ดีกว่า
‪ผมอยากได้ 40 เปอร์เซ็นต์ของเอดีเอฟ
‪อะไรนะ
‪สำหรับทุกสิ่งที่ผมสอนคุณ ‪ทุกคนที่ผมแนะนำให้รู้จัก 40 เปอร์เซ็นต์
‪"ความฝันที่เราฝันคนเดียวเป็นแค่ความฝัน
‪ความฝันที่เราฝันร่วมกันคือความจริง"
‪ผมรู้ แอนนา…
‪จอห์น เลนนอนไม่ได้เป็นคนพูด ‪โยโกะ โอโนะต่างหาก
‪ตอนเรากลับไปบ้านของนอร่า
‪ผมนึกว่าแอนนาจะอยู่ต่อ
‪แต่เธอเก็บของแล้วไปจากที่นั่นคืนนั้น
‪แต่ทำไมถึงไปทั้งที่กับนอร่าก็ดีขึ้นแล้ว
‪ผมไม่รู้
‪ผมว่าทุกอย่างคงเป็นแค่เกมสำหรับเธอ
‪แล้วคุณล่ะคิดยังไง
‪สุดท้าย เธอก็ติดคุก
‪และผมก็กำลังสร้าง ‪เทคโนโลยีแห่งอนาคตในโลกใหม่
‪ดูไบเป็นประเทศที่น่าทึ่งมาก
‪ถ้าคุณอยากได้เรื่องไปเขียน ผมติดต่อท่านชีค
‪ให้พาคุณดูโปรเจกต์ที่เราทำอยู่ได้นะ
‪ตอนนี้เธออยู่ข้างเชสแล้วเหรอ
‪เปล่า ฉันไม่ได้อยู่ข้างเขา
‪เขาก็เจ้าเล่ห์พอๆ กับหล่อน ‪ฉันไม่อยู่ข้างใครทั้งนั้น
‪อีกแล้ว
‪ฉันไม่เคยอยู่ข้างแอนนานะ หล่อนแค่…
‪หล่อนแค่แอบน่าหลงใหล
‪ตัวอย่างเช่น ใครบ้างที่ใช้เวลาหลายเดือน ‪ทำให้ใครสักคนมาเป็นที่ปรึกษา
‪แต่กลับเก็บกระเป๋าและเลิกติดต่อ ‪ทันทีที่ประสบความสำเร็จล่ะ
‪หล่อนชอบฉายเดี่ยว อยู่กับคนเยอะๆ ไม่ได้หรอก
‪และหล่อนก็ย้ายไปที่ที่ดีกว่า
‪ฉันคิดว่ามันมากกว่านั้นนะ
‪ฉันคิดว่ามีเรื่องเกิดขึ้นอะไรระหว่างพวกเขา ‪ต้องใช่แน่ๆ
‪ทุกครั้งที่มีแอนนา
‪มักมีหายนะในการปรากฏตัวของเธอ
‪เธอได้เช็กกับทนายจำเลยรึยัง
‪ท็อดด์ไม่ยอมบอก
‪เหรียญมีสองด้านเสมอ
‪ฉันก็บอกอยู่นี่ไง ฉันไม่ได้อยู่…
‪เหรียญมีสองด้านเสมอ ใช่ จริงด้วย
‪คุณเคนท์
‪วันนี้มีคำถามอวดดีอะไร ‪มาขัดการกินมื้อเที่ยงของฉัน
‪นอร่า แรดฟอร์ดเคยยื่นฟ้อง ‪เรื่องแอนนา โซโรคินไหมคะ
‪ทำเอาความอยากกินแซนด์วิชพาสตรามี ‪ที่เด็ดสุดในนิวยอร์กหมดไปเลย
‪แน่นอนว่าฉันจะไม่ตอบคำถามนั้น ‪ลองถามทนายจำเลยสิ
‪ก็แค่…
‪เรื่องราวที่ฉันมีตอนนี้
‪คนร้ายในเรื่องทั้งหมดนี้คือแฟนของแอนนา
‪ถ้าฉันตีพิมพ์ไป ‪มันจะดูเหมือนว่าคุณจับผิดคน
‪งั้นบทความของคุณก็ผิดพลาดแล้ว
‪แหล่งข่าวของฉันไม่ได้บอกแบบนั้น
‪ฉันบอกเรื่องที่ถูกจัดเป็นหลักฐานกับคุณไม่ได้
‪แต่ฉันบอกเรื่องที่ไม่ได้จัดเป็นหลักฐานได้
‪เพราะมีคนเปลี่ยนใจเรื่องฟ้องร้อง
‪วิเวียน ฉันแปลกใจนะที่ได้เจอคุณอีกครั้ง
‪ฉันนึกว่าพูดชัดเจนแล้ว…
‪ทำไมคุณถึงไม่พูดถึงบิลบัตรเครดิตของคุณ
‪ฮัลโหล กินมื้อเช้าพรุ่งนี้กันนะ
‪หมายความว่าไง ‪ที่มีค่าใช้จ่ายแปลกๆ โผล่มา
‪ห้างนีแมน 800 เหรียญ ห้างบาร์นีส์ 4,000 ‪ห้างเบิร์กดอร์ฟ 17,000
‪ตายแล้ว
‪มีรายการของที่ซื้อที่ห้างเบิร์กดอร์ฟไหม
‪ส้นสูงวาเลนติโน่เบอร์แปด
‪แว่นกันแดดซีลีน เดรสดำของซานโดร…
‪กระเป๋าถือบาเลนเซียกา
‪คุณแรดฟอร์ดกลับไปแล้วค่ะ ‪แต่เธอแจ้งไว้ว่าคุณจะซื้อบางอย่างเพิ่ม
‪ให้ใส่ในบัญชีของเธอไหมคะ
‪(เบิร์กดอร์ฟ กู๊ดแมน ‪ยอดรวม 27,459.53)
‪ที่จริงคุณแรดฟอร์ด ‪อยากให้ฉันซื้อของอีกสองสามอย่าง
‪ดีใจที่ได้เจอคุณอีกค่ะ ‪ของเพิ่มสำหรับคุณแรดฟอร์ดใช่ไหมคะ
‪ขอบคุณ แอชลีย์
‪(ยอดรวม 7,479.01)
‪แอนนา เราจะสั่งอาหารกัน ‪เธออยากได้อะไรไหม
‪กินหน่อยก็ดีค่ะ
‪เยี่ยมเลย ร้านอยู่แถวนี้เอง ‪อาหารจะเสร็จใน 20 นาที
‪เบิร์กดอร์ฟ กู๊ดแมน นองลาไท
‪อูเบอร์ ซีมเลส อเมริกันแอร์ไลน์
‪เก็ตบิวตีไฟด์ดอตคอม เน็ตอะพอร์เตอร์…
‪อีบ้าเอ๊ย
‪สี่แสนดอลลาร์
‪ทำไมคุณไม่บอกว่าเธอขโมยจากคุณ
‪เรื่องการเงินของฉันเป็นความลับ
‪คุณน่าจะแจ้งความ ‪ช่วยหยุดเธอไม่ให้ขโมยจาก…
‪มันน่าขายหน้าน่ะ
‪เธอเอาเปรียบฉัน และฉันไม่รู้เรื่องเลย
‪ถ้ามองย้อนกลับไป ‪คุณว่าทำไมเธอถึงทำแบบนั้น
‪ฉันอาจจะให้เงินเธอ ถ้าเธอขอ
‪เธอพยายามหนักมาก ‪เพื่อทำให้ฉันประทับใจ แล้วก็…
‪รู้ไหมอะไรที่น่าขันที่สุด
‪หลังจากเกิดเรื่อง แอนนาส่งของขวัญมาให้ฉัน
‪เพื่อขอบคุณไม่ก็ขู่ ฉันไม่แน่ใจ
‪ถ้าคุณยื่นฟ้องกับอัยการ
‪คุณอาจจะยังได้เงินคืนนะ
‪ฉันได้เงินคืนหมดแล้ว
‪ดอนน่า เพื่อนฉันทำงานที่เฟเดอรัลเครดิต
‪ที่ว่าทำงานก็คือเธอเป็นซีอีโอ
‪คุณได้คืนหมดเลยเหรอ
‪ทั้งสี่แสนเนี่ยนะ
‪รู้ไหมอะไรทำให้ฉันโมโห
‪ตอนที่ห้างเบิร์กดอร์ฟอนุมัติ ‪ของทุกอย่างที่เธอซื้อ
‪ฉันชอปปิงที่นั่นตลอด ฉันมีราวของตัวเอง ‪พวกเขารู้จักรสนิยมของฉัน
‪ยัยนั่นรสนิยมต่ำ
‪พวกเขาคิดจริงๆ เหรอว่า ‪ฉันจะซื้อของพวกนั้น
‪อยู่นี่เอง
‪นอร่า มีของมาส่งให้คุณ
‪โอเค
‪วางตรงนี้ ใช่
‪โอเค
‪(ถึงนอร่า รักนะ แอนนา)
‪เปิดดูสิ
‪นอร่าให้ฉันมา
‪มันอาจมีค่ามากกว่าเฟอร์นิเจอร์ทุกชิ้น ‪ในอะพาร์ตเมนต์นี้
‪และเธอก็ให้ฉันมาฟรีๆ
‪เราจะทำยังไงกับมันดี
‪เก็บไว้เป็นค่าเรียนลูก
‪ค่าเรียนลูก
‪นี่ไม่ใช่ของห้างเบิร์กดอร์ฟ
‪ใช้ได้เหมือนกันแหละ คุณจะต้องรับไว้
‪รู้ไหมว่าทำไม ‪เพราะฉันรู้เรื่องบัตรเครดิตของนอร่า
‪ฉันรู้เรื่องที่คุณใส่ร้ายป้ายสีเชส
‪ฉันรู้เรื่องนกยูง
‪ฉันเขียนบทความโดยฟังความจากคุณ ‪หรือไม่ฟังก็ได้
‪ถ้าคุณอยากคุมภาพลักษณ์ของคุณ
‪คุณต้องเริ่มเล่าได้ละ
‪ฉันลืมเรื่องนกยูงบ้านั่นไปเลย
‪คุณขโมยเงินทั้งหมดนั่นเหรอ
‪คุณต้องทำงานหนักเพื่อให้ได้สิ่งที่ต้องการ
‪ฉันรู้เรื่องนั้นมาตลอด ส่วนเชสไม่รู้เลย
‪เขาคิดว่าเขาดีกว่าฉัน ฉลาดกว่าฉัน
‪ส่วนนอร่าก็ทำเหมือนฉันเป็นของตกแต่ง
‪แล้วทำไมฉันจะทำแบบนั้นกับเธอไม่ได้
‪ฉันได้ทุกอย่างที่ต้องการ ทีมในฝัน
‪แล้วบัตรเครดิตของนอร่าล่ะ
‪ทำแบบนั้นจริงเหรอ ถามจริง
‪ฉันชอบกางเกงในตัวนี้
‪มันสำคัญเสมอที่ต้องมีเสื้อผ้าดีๆ
‪ฉันทำแผนเสนองานไว้ ‪มีแผนธุรกิจทั้งหมด และทีมของฉัน
‪มันจะช่วยได้มากถ้าคุณอ่านมัน ‪ก่อนเราเจอกันครั้งหน้า
‪ขอบคุณสำหรับกางเกงใน
‪- ค่ากางเกงในที่ฉันซื้อให้ลูกความคุณ ‪- อะไรนะ
‪- ฉันซื้อกางเกงในให้เธอเมื่อวาน ‪- ผมจะไม่จ่ายค่ากางเกงในเธอ
‪ฉันไม่ได้ขอให้คุณจ่าย
‪ฉันอยากให้คุณรู้ว่าเราอยู่ฝั่งเดียวกัน
‪ฉันซื้อกางเกงในให้ลูกความคุณ ‪เพราะฉันใส่ใจบทความนี้
‪เป็นวิธีแสดงออกที่แปลกมาก
‪ฉันรู้ว่าคุณกำลังเจอกับ ‪เรื่องบ้าบอแบบเดียวกันจากเธอ
‪อาจไม่ใช่กางเกงใน ‪แต่โทรหาวันละ 37 ครั้งเนี่ยนะ
‪เธอทำให้ผมแทบบ้า ผมเพลียใจมาก
‪ให้ฉันช่วยคุณ
‪ให้ฉันเป็นส่วนหนึ่งของทีม
‪เธอบอกว่าเธอมีแผนเสนองาน ‪เรื่องเอดีเอฟที่ฉันควรดู
‪เธออยากให้ฉันดูมัน
‪ไม่มีทนายคนไหนจะชวนนักข่าว ‪มาดูหลักฐานที่เขามีหรอก
‪ไม่เอาน่า ฉันรู้ว่าเธอทำเรื่องแย่ๆ แต่ฉันไม่…
‪แต่แม้แต่ทนายที่เก่งที่สุด ‪ก็พลาดบ้างบางครั้ง
‪แบบว่าไปพักดื่มกาแฟ ‪แล้วดันทิ้งหลักฐานเอาไว้
‪ขอบคุณค่ะ
‪ขอบคุณ
‪(เอกสารลับ ‪แอนนา โซโรคิน)
‪(เอดีเอฟ - เอ็นวายซี)
‪(ประวัติศาสตร์)
‪ชัดเจนและน่าเชื่อถือมาก
‪ผมให้เวลาคุณเพิ่มอีกสองอาทิตย์
‪(ผู้ก่อตั้ง - แอนนา เดลวีย์)
‪มีแต่คนโทรหาผมเรื่องคุณ
‪จากเพื่อนผม โจดี้ ไคลน์สมิธ ‪เกเบรียล คาลาทราวา ซาช่า โทมัส
‪ดูเหมือนคุณจะรู้จักทุกคนเลยนะ
‪ฉันพอจะรู้จักใครๆ บ้างค่ะ
‪เราต้องหาสถานที่ให้คุณแล้ว
‪ฉันอยากได้ที่ตรง 281 พาร์ก
‪คำบรรยายโดย วิภาพร หมู่ศิริเลิศ