SERIAL NETFLIX
Ten dom misyjny powstał w latach 90. XIX wieku.
Sześć pięter, 4180 metrów kwadratowych.
Zna ten budynek lepiej ode mnie.
- Powinna być agentką. - Skądże.
Wchodzimy?
Fundacja Anny Delvey będzie prywatnym klubem
i dynamicznym centrum sztuk wizualnych.
To nie klub VIP, a miejsce dla ludzi o wyrafinowanych gustach.
Członkowie mają czuć, że są wyjątkowi.
Zamiast jednej przestrzeni
stworzę kilka salonów z prywatnymi kamerdynerami.
Kluby w klubie.
Taką mam właśnie wizję.
Tutaj może kilka sklepów rotacyjnych,
galerii oraz instalacji?
Wyłącznie najciekawsi artyści.
Chcę wnieść powiew świeżości i innowacji.
Tę przestrzeń zapełnimy rzeźbami.
Mają być wielkie. Może coś od Doris Salcedo.
Tutaj będą pokoje hotelowe.
Dwa piętra nam wystarczą?
Ma być luksusowo i gustownie.
Niech goście czują się jak w domu.
Richie, tu będziesz mógł się popisać.
Stwórz trzy różne restauracje.
Jedna może być jak Nobu.
Do tego bar z sokami
i koniecznie niemiecką piekarnię.
Rodzice tu nie przyjadą,
ale zabiliby mnie, gdyby nie było strudla.
- I jak? - Ogromne przedsięwzięcie.
I takie będzie otwarcie. Christo opakuje budynek.
Sam budynek będzie dziełem sztuki.
Całe miasto będzie o tym mówić.
Tak. Będzie wspaniale.
Brawo, Anno.
Mamy kilku chętnych na ten budynek.
Widzę jego potencjał.
Rezerwuję go.
Co z terminem?
Rok dzierżawy to cztery miliony. Zrobicie renowację?
Jaki mamy budżet?
Dwadzieścia milionów na renowację, ale potrzeba 25.
Liczę bez restauracji.
Czyli potrzebujemy około 40 milionów.
Zgadza się?
Przygotowała biznesplan.
Miała najlepszych doradców.
Jej architektem był Gabriel Calatrava.
Elita. Jego ojciec zaprojektował World Trade Center.
Tworzeniem pokoi miał zająć się André Balazs.
Richie Notar z Nobu był gotów otworzyć tam restaurację.
O w mordę.
No nie? Miała drużynę marzeń.
Znalazła idealny budynek
przy Park Avenue 281.
Dobrze się czujesz?
Jestem cała w skowronkach.
Co ja mówiłam?
Zbliżałaś się do sedna.
Anna chce wynająć budynek przy Park Avenue 281.
Wszystko OK?
Zapytajcie mnie, kto jest właścicielem tego budynku.
Źle wyglądasz.
Siedzisz mi w macicy?
Zapytajcie mnie, kto jest właścicielem budynku.
No kto?
Aby Rosen.
Aby Rosen?
Celowo wybrała nieruchomość należącą do potentata
na rynku nieruchomości na Manhattanie.
Kogoś, kto ma rozległe znajomości
i wielkiego kutasa.
Zaczynam lubić Annę.
Status VIP jest lepszy.
Właśnie.
Ma po swojej stronie drużynę marzeń i Aby'ego Rosena.
Miała się za szychę.
Już czuła smak sukcesu.
Potrzebowała tylko funduszy
w wysokości 40 milionów.
Nikt nie dałby jej tyle.
Nie rozumiem.
Ktoś brał ją na poważnie?
Bankierzy zgodnie milczą, ale mamy dowody.
BFA, Citibank, Fortress.
Anna była 25-letnią lalunią
bez grosza przy duszy.
Jak to ugrała?
Kto uwierzył, że Annie Delvey można pożyczyć 40 baniek?
Niewiarygodny.
Mój ulubiony.
Zawsze dostrzegam coś nowego.
Możemy porozmawiać o Annie Delvey?
Kim pani jest?
Vivian Kent z Manhattan Magazine.
Czy to…
Śledziła mnie pani? To nękanie.
Szanuję pana,
bo mogłabym rozmawiać teraz z pana portierem
lub pańską żoną.
Mogłabym gadać z partnerami biznesowymi w pańskim biurze.
Zamiast tego spotykamy się jak dwoje nieznajomych w galerii.
Nie robię panu wstydu.
Zachowa pan twarz.
Ta rozmowa pozostanie sekretem.
Chcę usłyszeć pana wersję wydarzeń.
Jak się poznaliście?
Czemu pan jej pomógł?
Nie.
TA HISTORIA JEST PRAWDZIWA.
Z WYJĄTKIEM FRAGMENTÓW, KTÓRE ZOSTAŁY ZMYŚLONE.
- Witam. - Dzień dobry.
Dzień dobry, panie Reed.
- Kort pierwszy czeka. - Dziękuję.
Kort pierwszy jest dla VIP-ów.
Pan Reed zawsze gra na korcie pierwszym.
Tak!
Nie naciągnąłeś sobie nic?
Przegrywaj z godnością.
Terapia małżeńska ci nie służy?
Dałem spokój.
Rozwód jest tańszy niż terapia.
Zapoznam cię z pewną dziedziczką z Europy.
Otwiera klub.
Bardziej ekskluzywny Soho House.
Potrzebuje porad.
Zgadzasz się?
Niech zgadnę.
Chcesz podzielić się premią?
I fakturowanymi godzinami, jeśli się dogadamy.
Zobaczymy.
- Jak się nazywa? - Anna Delvey.
Tak.
Będą skutery wodne, influencerzy i modelki.
Wszystko, czego zapragniesz, to właśnie będzie
na Bahamach.
Moim partnerem jest Ja Rule.
Mówię serio.
Będzie mega.
Zgadza się.
On ma świetne wyczucie, więc warto, żebyś do nas dołączył.
Inwestorzy są okropni.
Tylko tchórze na nich polegają.
Ja nie dzieliłabym się udziałami.
Liczy się pełne prawo własności.
Z twoim funduszem można żyć na bogato.
Powiem ci coś.
Powinnaś w to zainwestować.
Pracuję z samymi szychami.
Mam inwestować w projekt słoików?
Podejrzane. Będzie o nim głośno.
Nie, dzięki. To za mały projekt jak dla mnie.
Billy, przesadziliście z wczorajszą imprezą.
Zwykła biba. Czemu tu jeszcze pomieszkujesz?
Cienias.
Dzień dobry, panie Reed. Śniadanie gotowe.
Dzięki, Camille.
- Miłego dnia. - Nawzajem.
Cześć, Jules.
Cześć, tato.
Ładny krawat. Akurat pod kolor oczu.
Jak ci idzie staż?
Mama i ja czekamy, aż ugotujesz nam bouillabaisse.
Co się stało?
Kuchnie to siedliska szowinistów.
To toksyczne środowisko krzywdziło mnie duchowo.
Rozmawiałaś z mentorem lub szefem?
Skądże. To kompletna zgnilizna.
Nie rozumiesz tego, tato.
Znalazłam cudowną miejscówkę, gdzie będę mogła odetchnąć.
Wyczerpałam limit na karcie.
Tatko, ja muszę odpocząć.
Dobrze, ale musimy pogadać o twojej przyszłości.
Może jakiś inny kurs gotowania?
Gotowanie nie jest dla mnie.
- Julio… - Muszę lecieć.
Dzięki za pieniążki. Pozdrów mamę.
- Kocham cię. - Chwila…
Weryfikacja nastąpiła błyskawicznie.
Znaleźli kasę na CDO.
Potwierdzili, że będą żyrantami…
Bez rezerwy to wyniesie 12%…
Mówię ci, że warto w to wejść.
Wyznaczają nowych powierników.
Podstawowe wskaźniki to bujda.
Muszą sięgnąć po inne udziały kapitałowe,
by dokonać zakupu.
- I jak? - Skrobią się z kasą.
Obraz się nie podoba?
Jest ciekawy.
Dzień dobry, panie Reed.
Dziękuję za spotkanie.
Proszę usiąść.
Niech pani opowie o fundacji.
FAD, czyli Fundacja Anny Delvey, to całkiem inny klub członkowski.
Będziemy skupiać
światową klientelę zainteresowaną wyjątkowymi dziełami sztuki.
Czym różnicie się od Soho House, NeueHouse, The Wing?
Jesteśmy inni.
FAD będzie znacznie lepsza.
Dlaczego?
Oto mój biznesplan.
Będziemy mieć luksusowe wygody,
przerastające oczekiwania członków,
i przewidywać ich potrzeby.
Pracowała pani już w świecie sztuki lub branży hotelarskiej?
Nie, ale rozumiem…
To ogromne przedsięwzięcie.
Gdzie są kluczowe wskaźniki efektywności?
Ile wyniesie marża zysku?
Zbadała pani rynek?
Czym produkt wyróżnia się na rynku?
Urodziłam się w świecie sztuki.
Rozumiem ten biznes.
Jestem młoda, ale mam doświadczenie i koneksje rodziców.
Oczywiście. Tego nie kwestionuję.
Ale otwieranie działalności w Nowym Jorku to nie przelewki.
Wiem, dlatego odniosę sukces.
Byłoby mi łatwiej otworzyć FAD w Europie,
ale to Nowy Jork jest moim domem.
Sęk w tym, że mam fundusz w Niemczech,
a potrzebuję kapitału w Stanach.
To zasadniczy problem.
Dlatego proszę pana o pomoc.
Brak pani wymiernego doświadczenia
w jakiejkolwiek branży.
Nie ma pani kapitału w Stanach.
Będzie pani trudno przekonać amerykańskie banki do pożyczki
bez danych finansowych.
Nie pomogę pani.
Poradzę sobie.
FAD to wizjonerski projekt.
Przykro mi, ale nie przekonała mnie pani.
- Proszę o drugą szansę… - Nie pomogę pani.
Dziękuję za spotkanie.
Choć mamy XXI wiek, patriarchat wciąż ma się dobrze.
Dlatego nie mogłaś pozyskać funduszy?
Jestem 25-latką.
Patrzą na moją buzię i tyłek, i już oceniają mnie z góry.
Nie poddałaś się.
Zależało ci na kasie.
Na świecie jest w bród pieniędzy.
W Nowym Jorku jest ich pod dostatkiem,
a ciężko jest trafić na talent.
Miałam wyjątkową wizję.
Geniusze są rzadkością.
No i ja nie przegrywam.
- Pani Delvey… - Wtedy się śpieszyłam.
Udowodnię panu, że FAD to rentowny projekt.
Mam odpowiedzi na pana pytania i wszystkie wyliczenia.
Jeśli wydzierżawię budynek za cztery miliony rocznie,
zrobię jego renowację za 40 milionów.
Doradzają mi potentaci
z nowojorskiej branży nieruchomości i hotelarstwa.
Jeśli chodzi o brak kapitału w USA,
to mam fundusz o wartości 60 milionów…
Nie zgadzam się.
Tak nie robi się interesów.
Fakt, że to do pani nie dociera, też jest problemem.
- Panie Reed… - Do widzenia.
Anna Delvey chciała pożyczyć 40 milionów?
Tak.
Mamy świetną reputację,
obsługujemy wielu bogaczy.
Jeśli Anna miała 60 milionów,
na co była jej pożyczka?
Nie zdziwiło to pani?
Bogaci nie ryzykują własnych pieniędzy.
Od tego mają banki. Podejmujemy ryzyko i chronimy ich kapitał.
Jeśli się uda, banki i bogacze zarabiają.
Anna miała środki w Niemczech.
Żeby założyć FAD, potrzebowała linii kredytowej tutaj.
Odrzuciła pani jej wniosek?
Jak większość banków.
- Tu jest Wall Street. - Czyli?
Chciała pożyczyć 40 milionów,
a łaziła po bankach jak wystrojona lala z cycem na wierzchu.
- Nie brali jej na poważnie. - Właśnie.
Niektórzy bankierzy by ją przelecieli, ale wyglądała niepoważnie.
To nie SoHo, East Village
ani rezerwacja stolika w modnej knajpie.
Anna chciała pożyczyć dużą sumę
od najbardziej konserwatywnych instytucji w kraju.
Musiała stać się wiarygodna.
Jak jej się to udało?
To mądra dziewczyna.
Zmieniła ubiór i nie tylko.
Wie pani, jak krążą pieniądze wśród bogaczy?
Przez znajomości.
Anna potrzebowała sponsora.
Co pani tu robi?
Pana asystent poszedł na długi lunch
i znudziło mnie czekanie w recepcji.
Ma pan ładną córkę.
Dzwonię po ochronę.
Wie pan, jak ciężko jest młodym kobietom w biznesie?
Co to ma do rzeczy?
Mam wizję
i pokaźny fundusz powierniczy.
Mam nieprawdopodobnych doradców,
a nikt nie bierze mnie na poważnie ze względu na wygląd.
Proszę o tym pomyśleć.
Czy gdybym była facetem w dobrym garniaku, z właściwym akcentem
i elitarnym wykształceniem,
to odsyłano by mnie z kwitkiem?
Jak traktują pana córkę w świecie biznesu?
Dobrze.
Słucham.
Oto mój biznesplan z terminami renowacji, zyskami,
kluczowymi wskaźnikami wydajności i innymi ważnymi danymi.
Słucham panią.
Potrzebuję środków na fundację.
Ma pani kapitał za granicą, więc będzie ciężko.
Z pańską pomocą musi się udać.
Peter Hennecke zajmuje się naszym majątkiem.
Jest w Niemczech, ale dostarczy panu wszystkie informacje.
Zaraz prześlę zaliczkę.
Czego potrzeba?
Potwierdzenia wysokości kapitału i szczegółowych danych o funduszu.
Peter zadzwoni dziś do pana.
Zacznijmy działać.
Czeka nas dużo pracy.
Muszę mieć pewność.
Wyprawiam dziś przyjęcie,
będzie na nim wielu moich doradców.
Zapraszam.
Zobaczy pan, co potrafię.
Nie mogę.
Chce pan wiedzieć, czy fundacja będzie rentowna?
To zapraszam.
Wymieni pani? Nie będziemy jeść niewypolerowanymi.
Witaj.
Jestem pierwszy?
Ładne miejsce.
Wiadomo. Sama wybierałam.
Wszystko w porządku?
Oczywiście. Skąd to pytanie?
Fundacja jest moim życiem.
Rodzina musi być z pani dumna.
Mają to gdzieś.
Tata się mną nie interesuje.
Byłby dumny, gdybym była facetem.
Cześć, Reggie!
Zna pani Walsha?
Poznaliśmy się w Ellis Reed.
Znam wiele wspaniałych osób.
Macie cudownych klientów.
- Ona nie… - Przedstawię panu Michaela.
Mam dość Koonsa,
bo przesadnie inspiruje się innymi.
Niesłychanie wielki projekt.
Anna jest wymarzoną klientką dla architekta.
Zaprosili nas do udziału w Idolu dla artystów.
Oprócz filantropii zajmuje się też sztuczną inteligencją.
Ciekawi mnie, co można osiągnąć,
łącząc sztukę z technologią.
Niesamowity pomysł.
Eksperymentowałyśmy z instalacjami autonomicznymi
i sztuką konceptualną.
Dziś wracamy do korzeni.
Ten tatuaż nawiązuje do dziedzictw plemion Omo na południu Etiopii.
Traktujemy nasze ciała jak żywe płótna.
Byłem raz na safari w Kenii.
Magiczne miejsce.
Nie sądziłem, że żyrafy są tak ogromne.
W Fortress gwarantujemy indywidualną obsługę klienta.
W City National zależy nam na zbudowaniu relacji.
Nie wodzimy za nos i nie wymuszamy korzystania z apek.
Wy nawet nie macie aplikacji.
Apki bywają przydatne.
Uwielbiam apkę Ubera.
Lubisz sztukę?
Rozumiem ją, choć mało się znam.
Prawie wytatuowałem sobie Człowieka witruwiańskiego Michała Anioła,
ale coś mnie tknęło.
Możemy cię namalować?
Nie chcecie tego…
Nie wiesz, co potrafimy.
Czyli?
Twoja dusza aż błyszczy.
Straszycie adwokata Anny?
Namawiamy na pozowanie.
Nie każdego o to proszą.
Przemyśl to.
Anno, przedstawię ci kogoś.
Yakub pracuje w Citibanku.
- Cześć. - Miło poznać.
Ron Wheaton ma prywatną linię lotniczą.
Cześć.
Z pomocą Fortress ruszył z Blade.
Blade.
Kevin pracuje z Martinem Shkrelim.
- Jak się masz? - Miło poznać.
Anny nie muszę przedstawiać.
Serdecznie dziękuję za przybycie
i wspieranie projektu Fundacji Anny Delvey.
Czułam, że ten pomysł mogę zrealizować tylko w Nowym Jorku.
Swoją obecnością potwierdzacie, że miałam rację.
Na zdrowie.
Zdrowie!
Dziękuję.
Możemy dorobić się kokosów.
Jest wyjątkową kobietą.
To prawda.
Panie Hennecke, dziękuję za telefon
mimo dużej różnicy czasu.
Ależ nie ma za co.
Anna mówiła, że pomoże pan jej wynająć budynek.
Postaram się, ale najpierw potrzebuję informacji o jej funduszu.
Ellis Reed przeprowadza analizę
w związku z jej wnioskami pożyczkowymi.
To żaden problem.
Zgodnie z dzisiejszymi notowaniami Anna posiada 60 milionów euro,
czyli około 65 milionów dolarów.
Prześlę kopię aktu notarialnego, listę beneficjentów,
spis aktywów i nieruchomości, i zaświadczenie o posiadaniu środków.
Tego mi trzeba. Dziękuję.
Otrzyma je pan jutro. Dobranoc, panie Reed.
Dobranoc.
KLIENT MA ŚRODKI, BY ZAPŁACIĆ ZA USŁUGI
- Co jest? - Wolne żarty.
Co się dzieje?
W przypadku każdego klienta wypełniają specjalny papier.
Taki formularz weryfikacyjny.
Trzeba w nim zaznaczyć pole:
„Czy klient ma środki, by zapłacić za usługi?”.
Pytają, czy klient jest wystarczająco bogaty.
Adwokat zakreśla odpowiedź „tak” lub „nie”.
Alan Reed zaznaczył „tak”.
Że co?
Anna nie miała niczego.
Była spłukana i sypiała na kanapie Billy'ego McFarlanda.
Reed uważał inaczej.
Przecież jest starszym partnerem.
Przeżył lata 80.
Widział przekręty Belforta, Trumpa, Lehmana, Madoffa
i mimo to dał się nabrać Annie?
Jakim cudem?
Jak ona to robi?
Gdzie koszula, którą dostałem od twojej siostry?
Oddałam ją potrzebującym.
Mówiłeś, że tylko Europejczycy i nowobogaccy noszą jedwab w tym kolorze.
Pamiętasz nasze pierwsze lokum?
Mieszkaliśmy nad sklepem zoologicznym na Christopher Street.
Tego nie zapomnę.
Nie brakuje ci tamtego entuzjazmu?
Ekscytowaliśmy się przyszłością. Byliśmy z dala od twoich rodziców.
Nikt nami nie dyrygował i nie planował nam życia.
Pamiętam, jak cię to wnerwiało
i narzekałeś co wieczór.
Może się połóż?
Gdy leżę, mała siada mi na narządach
i zupełnie bezlitośnie
odbiera mi chęć do życia.
Kopie cię?
Pierdolę ciebie i twoją spermę.
Nie musisz wstawać.
Kładź się spać. Przepraszam.
Nie będę odpoczywać, gdy ty się męczysz.
Poza tym możesz chcieć
zabić mnie we śnie, byśmy nie mieli więcej dzieci.
Stań na czworakach.
Myślisz, że się bzykali?
Alan z Anną?
Dał jej klucze do królestwa
i dostęp do wszystkiego.
Uwierzył, że ma potencjał?
Tacy faceci mają to gdzieś.
Liczy się kasa, której ona nie miała.
Może się bzykali.
- Stary z młodą. - Kryzys wieku średniego.
Taka historia nabrałaby sensu.
Często tak bywa.
Ale oni się nie bzykali.
Byłyby rachunki,
wydatki na karcie, pobyty w hotelach, sekretne mieszkanie, prezenty.
Nie ma nic. Sprawdziłam.
Jej ostatnim chłopakiem był Chase.
To nieskalana dziewica z Wall Street.
Nic mi nie pomagasz.
Spróbujemy czegoś innego?
Możemy wsadzić dziecko w twoje ciało?
Dobranoc.
Do kogo dzwonisz o trzeciej rano?
Do Petera Hennecke. W Düsseldorfie jest już dzień.
Skarbie, litości.
Hennecke pilnuje interesów rodziny,
zarządza ich majątkiem.
Zawsze łapię się na pocztę.
Na pewno się nie bzykali?
Alan i romans?
Nie ma mowy. To nie w jego stylu.
On przenigdy nie łamie zasad.
Jeżeli to nie był niestosowny związek,
to jakim cudem Anna go nabrała?
Prawnicy patrzą tylko na premie i fakturowane godziny.
Premię dostaje ten, kto przyciągnął klienta.
Dla partnera pokroju Alana taki klient to stały dochód,
nawet jeśli trzeba się napracować.
Weryfikacja powinna być dokładniejsza.
Ale gdy pojawia się gruba ryba,
nie ma co gdybać, czy to marlin, czy karp.
Człowiek zarzuca wędkę i łowi.
Alan pewnie myślał, że jej projekt będzie nowym Soho House.
Patrząc w przyszłość, widział dla siebie zysk
w wysokości dziesiątek milionów.
Dla niego to nie był wolontariat ani znój.
Za każdą godzinę spędzoną na spotkaniach, rozmowach,
e-mailach czy pomysłach na jej fundację
wystawiał fakturę.
Alan zarabiał krocie.
Kasuje około 2000 dolarów za godzinę.
Do tego dochodzi koszt pracy młodszych prawników i asystentów.
Chodziło tylko o kasę?
Alanowi na pewno.
Przecież mu nie zapłaciła.
Ot zagdaka losu.
Czemu taki adwokat przepracował 200 godzin bez zaliczki?
Może wyszedł z wprawy? Tak bywa.
Chryste.
Przyszłam tu tylko dlatego, że miałam po drodze
i muszę siku.
Cały dzień gadam o fakturowanych godzinach.
Adwokatom tylko o to chodzi.
Ale Anna nie zapłaciła Alanowi ani grosza.
- Prawda? - Bez komentarza.
Pomagał jej za darmo.
Jak to ugrała?
Robicie to z dobroci serca?
Składacie jakąś przysięgę?
Dobrze się czujesz?
Nie rozmawiamy o mnie.
Dlaczego jej pomagał?
Może chodzi o okazję?
O dreszcz polowania.
Szansę na zwycięstwo, na zdobycie
respektu, zaszczytu i chwały.
Rozumiesz?
Czyli tobie też nie płaci?
Bez komentarza.
Oferty pojawią się lada moment.
Nie mogę się doczekać, aż ruszymy.
Wszystko, na co harowałam, jest tutaj,
w zasięgu ręki.
Wierzę, że się uda.
Twoja córka jest szczęściarą.
Nie zgodziłaby się z tobą.
Często się widujecie?
Jest zawsze zajęta.
Uczelnią?
Studia nie były dla niej.
Ona niczym się nie zajmuje.
Denerwuje się, gdy pytamy o plany na przyszłość.
Harujemy, by dać jej wszystko
i otworzyć przed nią każde drzwi.
Raz tata przykrócił mi kasę.
- Mówiłam ci o tym? - Nie.
Wściekłam się na niego.
Wtedy nie pozostawił mi wyboru.
Musiałam stanąć na własne nogi.
Od tamtego czasu umiem zatroszczyć się o siebie.
Zawsze sobie poradzę.
Ten. Nie uważasz?
Tak.
Doskonale.
Co się stało?
Nic. Witam się.
Dzwoni Peter Hennecke w sprawie Anny Delvey.
Połącz nas.
Miło pana znów słyszeć.
Anna mówiła, że robicie postępy w Nowym Jorku.
Dwa banki są chętne udzielić jej pożyczki.
Znakomicie.
Pewnie potrzebuje pan dokumentacji dotyczącej jej funduszu?
Tak. Potrzebuję aktu notarialnego, spisu pasywów i wyciągów z konta.
Asystent prześle panu listę potrzebnych informacji.
To mi pomoże. Dziękuję, panie Reed.
Przejdźmy na ty.
Całe uznanie należy się Annie.
Od dziecka była zdolna.
Niewątpliwie.
Asystent prześle wam ponownie naszą fakturę.
Oczywiście. Przepraszam.
Natychmiast zrobię przelew.
Realizacja transakcji potrwa trzy dni.
Rozumiem. Przelewy międzynarodowe…
Bywają irytujące. Już reguluję należność.
Pozostaję do twojej dyspozycji.
Dziękuję.
Trafiliśmy pod dobry adres? To szemrana okolica.
W Nowym Jorku nie ma już napadów.
Chodź.
Szefowa kuchni słynie ze swoich food trucków.
Że jak? Nie wierzę w to, co słyszę.
Chwalił ją New York Times i Anna też.
Anna? Nie wejdę tam.
Chodź. Tak to jest.
Mamo, tato!
Wyjazd będzie fantastyczny.
Kylie właśnie tam była.
Nowe oksy?
Progresywne soczewki w modnych oprawkach.
Wybierałeś okulary z hipsterem?
Mnie się podobają.
Dobrze ci w nich.
Rozmawialiśmy o tobie z mamą.
Nie wyszło ci z kursem gotowania kuchni francuskiej.
To nie moja wina.
Nikt tak nie twierdzi. Co dalej?
Córka Roberta Taylora jest naczelną w Condé Nast.
Może ci coś załatwić.
Dziennikarstwo jest do bani.
To nie moja bajka.
Zatem co chcesz robić?
Czepiacie się dziś.
Martwimy się o ciebie.
Ta roczna przerwa ciągnie się prawie trzy lata.
Koleżanki zaraz skończą studia.
Kroczę własną ścieżką.
Dokąd?
Nie zamierzaliśmy cię denerwować.
Martwimy się.
Robię, co mogę.
Wiemy, że się starasz, ale staraj się bardziej.
Mamo!
Czas wziąć odpowiedzialność za własne czyny.
Co to ma znaczyć?
Jeśli nie pójdziesz do pracy ani na studia,
przestaniemy cię utrzymywać.
Chcę odkryć swoje pasje.
Nie każdy nadaje się do nudnej pracy na etat.
Racja, ale nie będę finansować twojego lenistwa z mojej nudnej pracy.
Ludzie przekuwają pasje w pracę.
Pora, żebyś czymś się zajęła.
Odcinacie mnie od kasy?
Chryste.
Alan!
To było niesamowite.
Prawda?
Dobiłaś targu?
Prawie.
Czad!
Prawdziwa z ciebie szefowa. Wyrobiłaś się.
Jak tam impreza?
Ostatnią Wieczerzę nazwałabyś kolacją?
Tworzę coś innowacyjnego porównywalnego do lądowania na Księżycu.
Jak tam lądowanie na Księżycu?
Wymiatamy.
Powiem ci coś w sekrecie.
Nazwałem ją „Fyre Festival”.
„Fyre” pisane przez „y”.
Fyre Festival?
Przez „y”? To ma być ta nazwa?
Litera „y” jest istotna w numerologii.
Mówisz serio?
Viv?
Jesteś tu?
Nie.
Ona ukradła samolot.
Co?
Anna zajebała samolot!
Wyjaśnisz?
Wiesz, że to damska łazienka?
Sikałam tam.
Płeć to staroświecki wymysł. Każdy sika.
Anna ukradła samolot.
Już to wie.
- Powiedziałaś jej? - Próbuję.
Mamy zeznania pracowników Blade.
Wynajęła prywatny samolot do Omahy.
Skąd miała kasę?
Nie powiedziałaś jej?
Anna zajebała samolot.
Nie zapłaciła za niego ani grosza.
Naprawdę ukradła samolot?
Firma Blade oskarżyła Annę
o wyłudzenie usług.
Jak można zajebać samolot?
Nie umiem wyłudzić lepszego biletu,
a ona naciąga firmę na prywatny lot do Omahy. Gratki.
Co jest w Omasze?
Dziękuję.
Wstępna weryfikacja była pomyślna.
Jeszcze tylko analiza due diligence.
Za twoją fundację i Fortress.
I budowanie czegoś wyjątkowego.
Mam dobre przeczucia.
Chcę ci pomóc osiągnąć sukces.
Miło mi to słyszeć.
Co robisz w następny weekend?
Chcesz bilety na Berkshire Hathaway?
Na wydarzenie Buffeta?
Poleciała na konferencję Berkshire Hathaway Warrena Buffeta.
Mam to gdzieś zanotowane.
Fantastyczna babka.
Jak można zapierdolić samolot?
- Co słychać? - Oto Ron Wheaton.
Dyrektor prywatnych linii.
CZEŚĆ, TU ANNA. POZNALIŚMY SIĘ PRZEZ DAVIDA.
POTRZEBUJĘ MAŁEGO SAMOLOTU NA KONFERENCJĘ BUFFETA W OMASZE.
POMOŻESZ? DO ZOBACZENIA.
- Najnowszy iPhone? - Testuję go.
DO ZESPOŁU BLADE: ZORGANIZUJCIE SAMOLOT DLA PANI DELVEY
Samolot gotowy,
ale ona nie zrobiła przelewu i nie podała numeru karty.
Nie może lecieć bez zapłaty.
Czytałaś e-maila Rona?
„Zorganizujcie lot dla pani Delvey”.
Zasady to zasady.
Jest koleżanką szefa, a on wydał polecenie.
Powiesz mu, że odmawiamy jej lotu?
O cholera.
Niezłe cacuszko.
Dzięki za zaproszenie.
Nie ma za co. Im więcej osób, tym weselej.
Pani Delvey?
- Proszę pani. - Czego?
Nie dostaliśmy przelewu od pani.
Wysłałam go. Sprawdźcie w systemie.
Muszę lecieć na spotkania. Porozmawiajcie z Ronem.
- Zadzwoń do Rona. - Ty to zrób.
Poleciała samolotem za darmoszkę?
Leciała do Warrena Buffeta, musiała mieć kasę.
Dałem jej lecieć, bo przelew miał dojść.
Miała znajomości, bywała na salonach.
Bogaci nie szanują kasy. Miałem ją za roztrzepaną bogaczkę.
Też pozwoliłby mi pan tak odlecieć?
Nie ma mowy.
Bez urazy, ale widać, że jest pani szarakiem.
Dobra.
Ale masz dziś ruchy.
Czuję się świetnie.
Dzięki za tamten kontakt.
Anna jest wyjątkowa.
Kto?
Anna Delvey, ta dziedziczka z Niemiec.
Otwiera klub członkowski.
Dogadaliście się?
Nie znasz jej rodziny?
Nie. Spotkałem ją raz na imprezie.
Dałem jej wizytówkę.
Fortress chce jej pożyczyć 40 baniek.
Roczne dochody na poziomie co najmniej 200 milionów
i to przed globalną ekspansją.
Elegancko. Masz dojną krowę do końca życia.
Zgadza się.
Jeszcze moja działka.
Co?
Niby za co?
Tak mógłbym żyć.
Dużo podróżuję,
więc prywatnymi liniami jest mi wygodniej.
Wkrótce lądujemy w Omasze.
Proszę zapiąć pasy.
- Olewamy konferencję? - Jasne.
Prawdziwych VIP-ów tam nie będzie.
- Lecimy na imprezę. - Tylko jedną.
Buffet organizuje sekretne przyjęcie.
Zaprasza same szychy, na przykład Billa Gatesa.
Impreza będzie w zoo.
W zoo?
Lubię imprezować.
Sugerujesz, że się kierowała zamiarem przestępczym.
Anna jest biznesmenką.
Złożyła wniosek o pożyczkę do Fortress i City National Bank.
Czekała na pieniądze.
Poleciała świętować na Berkshire Hathaway?
Tak. Ale kto świętuje w Omasze?
Jako 25-latek imprezowałem w Las Vegas i Miami.
Ona jest inna.
Festiwal dla bogaczy to niebo dla bankierów.
Taka coroczna, ekskluzywna Coachella organizowana przez Warrena Buffeta.
Ukradła samolot, żeby imprezować z bogaczami tego świata?
Rzekomo. Może miała pieniądze.
Alan w to wierzył i dlatego pracował na rzecz jej fundacji.
Fortress chciał pożyczyć pieniądze, Calatrava przeprojektowywał budynek.
Mów, ale nie patrz na mnie.
Była o krok od sfinalizowania projektu.
Jezu.
Nie ruszaj się.
Wiem, co robię. Nie ruszaj się.
Co ty wyprawiasz?
Jezu!
Lepiej ci?
Ból ustąpił.
Uwielbiam cię.
Dziewięć lat małżeństwa, dwoje dzieci.
Wejściówki?
Dziękuję.
Pani nie wejdzie.
Mam bilet.
Tylko na konferencję,
a nie na przyjęcie.
Figuruję na liście.
Akceptujemy tylko wejściówki.
Idziemy do środka.
Jasne. Zaraz to wyjaśnię.
Zeskanuje pan ponownie?
Wie pan, kim jestem?
Proszę się odsunąć.
Cześć.
Chwilkę.
Tak?
Jak leci?
O co chodzi, David?
Mam dobre wieści. Wniosek jest u poręczycieli.
Wchodzimy na kolejny etap.
Chcą od ciebie sto tysięcy depozytu,
żeby móc kontynuować analizę.
Czy to dla ciebie problem?
Skądże.
Peter zrobi wam przelew.
- Nie ma co panikować. - Stracę ten budynek.
Już się niecierpliwią.
Nie mam 100 tysięcy w USA.
Moje pieniądze są w Europie.
- Zależy mi na budynku. - Spokojnie.
Jest jeszcze City National Bank.
Wstrzymajmy się z Fortress.
Reggie z CNB pomoże ci zdobyć pożyczkę
i nie stracisz budynku.
Chcę, żebyś ze mną pracował. Tworzymy zgrany zespół.
Bądź w zarządzie fundacji.
Dziękuję, to wiele dla mnie znaczy.
Nie dziękuj.
Zgódź się i mi pomóż.
Zajmę się tym.
Miałem do ciebie dzwonić.
Czemu tak się ociągacie?
Robiliśmy analizę due diligence.
Skontaktowaliśmy się z UBS i panem Hennecke…
Peter wysłał wam wszystko, mam te maile.
W niektórych dokumentach brakuje konkretów.
Poręczyciele nie dali się przekonać, stąd ta zwłoka.
Twój wniosek został odrzucony.
Mówiłeś, że Reggie się zgodzi i mi pomoże.
- Mamy inne opcje. - Nie mamy!
Zależy mi na budynku.
Mówiłam, że chcę ten przy Park 281.
Opanuj się.
Nie. Wynajmą lokalizację komuś innemu.
Rzucają mi kłody pod nogi.
Skądże.
Miałeś być po mojej stronie.
Jestem.
Tkwimy w tym razem.
Co teraz?
Co ja zrobię?
W oczach ojca będę niedorajdą.
Jeśli mam być w twoim zarządzie, musisz mi zaufać.
Porozmawiam z Reggiem.
Idź do domu.
Zajmę się tym.
Dobrze.
Tylko tobie mogę ufać.
Peterze, możesz zagwarantować, że pieniądze są w drodze?
Kiedy otrzymamy przelew?
Oczywiście. Co insynuujesz?
Już zrealizowałem przelew.
Co się dzieje, Alan?
Nie miałem wyjścia.
Poręczyciele byli uparci.
Nie mogli skutecznie zweryfikować pasywów.
Kim ona jest?
Ufasz jej?
Jestem rozczarowany.
Zapewniam cię, że ona posiada majątek.
Inaczej nie byłbym w jej zarządzie.
Mam związane ręce.
Wyjawię ci poufnie,
że David z Fortress rozpoczął analizę i ją zatwierdzi.
Fundacja współpracuje z André Balazsem i nie tylko.
Za pięć lat będzie mieć gigantyczne poparcie.
Jak mogę wam pomóc?
W akcie dobrej woli
otworzę dla ciebie konto w City National Bank.
Prowadzisz interesy w USA,
więc udzielimy ci linii kredytu na 200 tysięcy dolarów.
Pieniądze możesz wypłacić natychmiast.
Szanujemy twoją działalność,
dlatego dopilnuję, by zadbano o twoje interesy.
Chcę naprawić nasze stosunki.
Miło mi to słyszeć.
Podpisz tutaj, a wpłacimy 200 tysięcy na twoje konto niezwłocznie.
Hej!
Chodźcie tutaj.
Przejrzałam jej rachunki.
Kupiła kilka produktów firmy Telefonica.
Co to?
Europejski operator.
Wydała 100 dolarów na cyfrową kartę SIM.
Karta SIM ma taki czip
i przechowuje informacje z telefonu.
- Wiemy, co to. - Winszuję.
Teraz robią cyfrowe karty SIM.
Ściąga się aplikację na telefon
i można dzwonić jakby z innego kraju.
- Ona taką miała? - Zgadza się.
Z jakiego numeru korzystała?
Przechodzimy do najlepszej części.
Panie Reed?
Pani Kent, to już jest nękanie.
Wiedział pan o Peterze Hennecke?
Miło pana znów słyszeć.
Anna mówiła, że robicie postępy w Nowym Jorku.
Dwa banki są chętne udzielić jej pożyczki.
Znakomicie.
Pewnie potrzebuje pan dokumentacji dotyczącej jej funduszu?
Rozmawiałem z tym człowiekiem.
Anna kupiła cyfrową kartę SIM i używała apki zniekształcającej głos.
Takiej za pięć dolarów.
Peter Hennecke nie istnieje.
- Jak się nazywa? - Anna Delvey.
Kim ona jest? Ufasz jej?
Możemy dorobić się kokosów.
Zapewniam cię, że ona posiada majątek.
Inaczej nie byłbym w jej zarządzie.
Wyjawię ci poufnie,
że David z Fortress rozpoczął analizę i ją zatwierdzi.
Jest wyjątkową kobietą.
To prawda.
Proszę pana?
Jak to wytłumaczysz?
Podszywanie się pod Hennecke, okłamywanie Alana…
Ty i te twoje historyjki.
Coś przekręciłam?
Mój ojciec chciał mieć tylko synów.
Mojego brata ma za geniusza.
Ojciec wróżył mi porażkę.
Mężczyźni nie doceniają kobiet,
nawet ci, którzy mają nas kochać.
Alan też taki był?
Dlatego go ośmieszyłaś?
Tak się o niego martwisz.
Wierzysz, że on może coś stracić?
To ja siedzę w pace za zbrodnie, których nie popełniłam.
To mnie odmawiają kaucji.
Faceci codziennie popełniają gorsze zbrodnie niż te, które mi się zarzuca.
Jaka spotyka ich kara? Żadna.
Nie ponoszą konsekwencji ani nie trafiają do aresztu.
Alanowi nic nie będzie. Dostanie awans.
Faceci zawsze wychodzą na swoje.
Właśnie tam.
Doskonale.
Zostawisz mnie dla Todda?
Świat ujrzał to, o czym już wiedzieliśmy.
Zobaczymy.
Nikt nie jest tak nieustraszony i zdeterminowany jak Amerykanie.
Co za pierdolenie.
Czy Ellis Reed cię pozwie? Nie będzie nas stać na kaucję.
Rozmawiałam z nim.
Reed jest naiwniakiem wykorzystanym przez Annę.
Biedny dureń.
Nie taki zaś biedny.
Awansowali go
na szefa obrotu nieruchomościami.
Dwie bańki pensji plus premie i przychody z akcji.
Pozwolił, żeby oszukała firmę i dostał awans.
Nasz naród jest silny.
Żaden facet nie ponosi konsekwencji.
Dzień dobry, panie Reed.
Czeka na pana kort nr 12.
Napisy: Aleksandra Domke-Jarre