SERIAL NETFLIX
W 805 wylali kawę na dywan.
I co zrobią?
Wymienią go na nowy. Za 9000 dolarów.
Za dywan? Nieźle.
Zerwij metki, zanim wyślesz je do pralni.
Czemu czyści nową Pradę?
Pokazać ci ciasta w kształcie penisów za 15 tysięcy?
Skubany 1105 kończy pięćdziesiątkę.
To winda pracowników.
- Charlie, Gaby. Wszystko w porządku? - Hej, Neff. Spoko. Zwariowana noc.
Wysłać śniadanie?
Byłoby super. Dziękuję.
- Nie powinni tu być. - To Charlie i Gaby Rosen.
Jak Aby Rosen.
Gdy twój tata jest właścicielem, chodzisz, gdzie chcesz.
TA HISTORIA JEST PRAWDZIWA.
Z WYJĄTKIEM FRAGMENTÓW, KTÓRE ZOSTAŁY ZMYŚLONE.
Mieszkała tu trzy czy cztery miesiące.
Dlaczego tak długo?
Czego chciała?
Niczego nie chciała. To hotel.
- Przerwa skończyła się 10 minut temu. - Ale jem.
Zgodnie z przepisami nie możesz ze mną rozmawiać, gdy jem.
Mam przerwę. Gdy skończę, to się dowiesz.
Mogę już iść…
Mam czas.
Proszę mówić.
No.
Mówiła coś o swojej przeszłości? O rodzicach? Przyjaciołach w Europie?
Miałyśmy rozmawiać o Annie w hotelu.
Taka była umowa.
Jesteś bardzo lojalna.
Skoczyłabym za nią w ogień. Taka już jestem.
Jak sobie radzi?
Nie odwiedzałaś jej?
Więzienie jest… Moje godziny pracy
pokrywają się z godzinami odwiedzin.
To daleko.
Co u niej?
Dobrze. To więzienie, ale nie ma tam źle.
Martwię się o nią.
Zależy ci na niej.
Przyjaźnicie się z Anną.
Nie od razu tak było.
Na początku potrzebowałam pieniędzy, żeby zrobić film,
a Anna szastała nimi na prawo i lewo.
Słuchajcie, mamy prawie pełne obłożenie.
Wszyscy muszą dać z siebie wszystko.
Technicy, jak idzie?
Sprzęt kardio działa.
Pracujemy nad sauną, skończymy do piątej.
Do południa. Zespól concierge, co mamy dla VIP-ów?
- Ja się tym zajmuję. Mam… - Ja się tym zajmuję.
Zwiedzanie wystawy Rauschenberga w MoMA dla LeClerców.
Lot helikopterem o zachodzie dla nowożeńców.
Bergdorf otworzy po godzinach dla pani Leong.
Pani Leong to moja VIP.
Ale przyszła do mnie.
Zajmiemy się tym.
Jeśli czytniki nie działają, nie róbcie problemu gościom.
Zapiszcie numery z karty na później.
Nie wkurzajcie gości.
Pamiętajcie, liczy się każdy szczegół. No dobrze, idziemy.
Neff. Ona jest nowa, dopiero się uczy.
Nie zarabiamy tyle, ile byśmy mogli, bo boi się gości.
Nie przegapię okazji, gdy ona dopiero się uczy.
Dobra, przekonałaś mnie.
Idź już.
Potrzebuję większy telewizor.
Muszę gdzieś oglądać moje programy.
Porozmawiam z menedżerem.
Jak ci na imię?
Nell?
Wyglądasz znajomo. Znamy się skądś?
Neff. Byliśmy razem w filmówce.
No tak.
A ty robisz swoje. Fajnie. Powodzenia.
Nazwisko?
Anna Delvey. Ma akcent. Daje napiwki w setkach.
- Witamy w 12 George. - Dziękuję.
Dziękuję.
Właśnie weszła do nas gruba forsa.
- Hej, Fatima. - Viv.
Dzień dobry.
Czemu wszyscy są tacy dziwni? Coś mnie ominęło?
Halo?
No co?
America Investigated pokazała zwiastun programu.
Powiedz coś więcej.
Po historii Rolling Stone o gwałcie na uniwersytecie UVA,
tej sprawie z Brianem Williamsem, historii z fundacją Clintonów,
trzeba inaczej patrzeć na fake newsy,
etykę mediów, brak uczciwości dziennikarzy…
Sama rozumiesz, to coś zupełnie… Ale myślę, że może…
Lou!
Ten dzieciak z twojej historii, Donovan Lamb, będzie w ich programie.
Co?
Donovan Lamb mówi w wywiadzie o tobie.
America Investigated robi program o kiepskim dziennikarstwie,
a ty jesteś jednym z ich celów.
Vivian.
- Nic mi nie jest. - W porządku.
Nic mi nie jest.
Naprawdę, nic mi nie jest.
Chcesz obejrzeć zwiastun?
Nie chcę tego oglądać.
- Vivian. - Potrzebuję kawy. Ktoś chce kawę?
DONOVAN LAMB O DZIENNIKARSKIEJ NIEKOMPETENCJI
Hej.
Wiem, że miałyśmy być w sali dla mediów,
ale mam dzisiaj tylko kilka pytań.
Gazety?
Cholera. Nie mam ich.
- Jak to nie masz? - Zapomniałam.
- Zapomniałaś? - Tak.
Następnym razem.
Prosiłam tylko o jedną rzecz.
Dając wywiad na wyłączność, robię ci przysługę.
- Mogłabyś choć… - Zapomniałam. To się zdarza.
- Co z tobą nie tak? - Nic.
- Coś z tobą nie tak. - Nieprawda.
Nic mi nie jest.
Zachowujesz się jak obłąkana.
Jestem w ciąży. Jestem zmęczona.
Miałam wstąpić do kiosku i kupić ci Forbesa, Fortune
i resztę z listy, ale zapomniałam. Przepraszam.
Możemy już pracować?
Przejrzałam rachunki. Wyjaśnisz mi coś?
Wyniosłaś się od Billy'ego do hotelu 12 George
i wygląda na to, że po prostu tam zostałaś.
Dłużej niż gdziekolwiek indziej.
Dlaczego?
Jesteś na mnie zła.
Nie jestem. Nie wszystko zawsze dotyczy ciebie.
Ktoś zranił twoje słodkie serduszko?
Anno.
Ktoś cię zranił. Dlaczego?
Wypłaciłaś z CNB 200 tysięcy
tuż przed hotelem, więc miałaś pieniądze.
Nigdzie indziej nie zatrzymałaś się tak długo.
- Czym różnił się 12 George? - To w pracy?
Schrzaniłaś coś i mają cię zwolnić?
Nie.
Anna, 12 George?
Chodzi o twojego męża?
Skomentował fakt, że przytyłaś na twarzy?
Nie skomentował. I nie przytyłam na twarzy.
Przytyłaś.
Jesteś w ciąży, to nieuniknione.
Tyjesz, więc na twarzy też to widać.
Zrobi się wielka i brzydka, aż w końcu urodzisz to dziecko.
Wszystkie tak mają. Mówiłam ci już, nie jesteś wyjątkowa.
Czemu zostałaś w hotelu tak długo?
Vivian, siedzę w więzieniu całymi dniami, bez przerwy,
a te kobiety są nawet interesujące,
ale gadają tylko o tym, jak zabić męża
i jak łatwo jest ukraść komuś tożsamość.
Nie bądź egoistką. Musisz zapewnić mi jakąś rozrywkę.
Kto rani twoje serduszko i dlaczego?
Strażnik!
Koszmar. Już dwa razy musieliśmy zmieniać jej pokój.
Każdy ma dość, wciąż o coś prosi.
Ręczniki, poduszki. Więcej lamp, za dużo lamp.
Chce też jakąś dziwną herbatę. Pojebało ją?
Daje napiwki w setkach, ale jest jak wrzód na dupie.
- To ta Anna Delvey? - Tak.
Ciągle czegoś potrzebuje.
Na przykład?
Jest ważnym VIP-em.
Musi mieć najlepszy stolik.
W czwartki rezerwujemy go dla dyrektora generalnego Goldman.
A dziś jest czwartek. Nie ma mowy.
Bilety. Broadway. Orkiestra. Kiedy tylko chcesz. Każde przedstawienie.
Do końca roku.
Delvey, na 19.
Czemu to tyle trwa?
Jak przyspieszyć zezwolenia? Nie mogę stracić tego budynku.
Wszystko jest w toku, jak należy, złożono wstępne dokumenty.
Zrobiłaś wszystko, co mogłaś.
Trzeba czekać. Tak to się odbywa.
Du Bellay 2005. Z pozdrowieniami od pani concierge, Neff.
Dziękuję.
PLAN BIZNESOWY FAD
POMYSŁ - FUNDACJA ANNY DELVEY NIERUCHOMOŚĆ - PARK 281
MENEDŻER HOTELU
FAD ZAMIERZA NABYĆ PARK AVE SOUTH 281
O cholera.
Odpaliłaś jej wino za 400 dolców.
Bez uzasadnienia. Potrącę ci to z wypłaty.
Nie martw się. To się opłaci.
Módl się o to.
Zajmij się zabezpieczeniem najmu. Wiem, że zapłacisz zaliczkę.
To dokumenty, które prosiła pani wydrukować.
Dzięki.
Smakuje pani wino?
Musimy omówić kilka kwestii w umowie najmu
i klauzule odpowiedzialności.
Powiedziałam, że chcemy zarezerwować wizytę w High Line.
Wizyty w High Line nie trzeba rezerwować. To publiczny park.
Nie chcemy czekać.
Proszę do kogoś zadzwonić, by wpisał nas na listę.
Nie ma do kogo zadzwonić. To park.
Wchodzi się i spaceruje.
Żądam rezerwacji.
Oczywiście. Osobiście zadzwonię do obsługi parku.
Neff, prawda?
Le Coucou była świetna.
Do zobaczenia.
Jak mogę dziś pomóc?
Dzwonili z America Investigated.
- Proszą o twój komentarz. - Paul.
Przekonałem ich, by zrobili z tobą pełny wywiad.
- Co? - Tylko pomyśl.
Masz okazję, by wyjaśnić, co naprawdę zaszło.
Przedstawisz im sytuację, rozwiejesz wątpliwości.
Mają dobrą reputację. Potraktują cię uczciwie.
Uczciwie…
Vivian, ja…
zrobiłem, co tylko mogłem, żeby ci to załatwić.
To świetna okazja.
Muszę wracać do pracy.
Mamy kilka dni. Przemyśl to.
Wszystko zorganizuję.
Bilety będą na pana czekać. Miłego dnia.
Jedziemy na Governors Island.
Nie ma problemu.
Potrzebuję cię.
Proszę poczekać na swoją kolej.
Neff.
Przykro mi, pani Delvey. Muszę zająć się czekającymi gośćmi.
Proszę dołączyć do kolejki.
Na Governors Island popłynie pani promem.
Trzeba wziąć taksówkę lub Ubera
do Battery Maritime Building, bo stamtąd odpływa prom.
Przed promem chcemy zjeść lunch i zabrać ze sobą piknik.
Zadzwonię do Dean & DeLuca…
Jeannot, potrzebuję drugiego concierge.
Ktoś zaraz pani pomoże. Co mogę dla pani zrobić, pani Delvey?
Panowie, przejdźmy do interesów.
Zmienimy oblicze nowojorskiego klubu towarzyskiego.
Dzień dobry, dzwonię w imieniu pani Delvey.
Może spotkać się z panem w Ellis Reed o 11.
Dziękuję.
Pani kierowca czeka.
Sprawdziłam, mają tam pani herbatę.
Kierowca zawiezie panią na lunch z panem Lavinem,
a później na spotkanie w Citibanku.
Jesteś wspaniała.
- Wezmę pani torbę. - Dziękuję.
Muszę zrobić jeszcze kilka rezerwacji.
Zajmę się tym. Nie ma problemu.
Organizowałaś spotkania.
Organizowałam życie Anny.
I nie chcę się chwalić, ale byłam w tym świetna.
Mam świetną bazę danych.
Jaką bazę danych?
Każda restauracja, klub, salon, nawet agencje PR-owe,
mają listy ważnych klientów,
którzy się liczą. Bazę danych.
Gdy chcemy cię zadowolić w 12 George, wkręcę cię
do odpowiedniej bazy danych.
Tym sposobem otrzymasz każde zaproszenie,
będziesz wchodzić wejściami dla VIP-ów,
zawsze dostaniesz każdy bilet i stolik.
Wkręciłam Annę do najbardziej ekskluzywnych baz danych.
Jesteś potęgą stojącą za tronem?
Chyba tak.
Tak, powiedzmy tak. Umieść to w artykule.
Delvey. Jeden z ważniejszych gości.
Dziękuję za zrobienie wyjątku.
Zajmiemy się nią.
To nasz wyjątkowy gość.
Nie będzie stała w kolejce na ulicy w dniu premiery.
Posłuchaj, Toni, mówiąc między nami, ta laska to niemiecka dziedziczka.
Dajcie z siebie wszystko.
Kupiła właśnie dwa budynki na Park Avenue.
ROZRZUTNA
Mówię ci. Chcesz mieć ją na liście.
Otwiera klub w budynku Aby'ego Rosena.
To ważny gracz.
Delvey.
DODAJ KLIENTA - ANNA DELVEY NOTATKI - WAŻNA ZAWODNICZKA, VIP
Delvey.
NOTATKI - VIP, BEZ KOLEJKI
D-E-L
V-E-Y.
VIP, PRYWATNA SALA
- Załatwione. - Dzięki, Neff.
Anna jest w moim wieku, a rządzi w swoim świecie.
Jest dyrektorką generalną. To inspirujące.
- Musisz to zobaczyć. - Mówiłam coś.
Ci głupcy zapłacili tysiące dolarów
i popędzili na Bahamy, bo koleś powiedział,
że robi drogą imprezę na prywatnej wyspie.
Na miejscu okazało się, że mają spać w namiotach z odzysku
i jeść jakiś ser dla biedaków!
Te tweety z festiwalu Fyre to złoto.
- Zobacz sama. - Jestem zajęta liczeniem kasiorki.
Zobacz, to napiwki od Anny tylko z tego tygodnia.
Dlaczego?
Kogo to obchodzi? Daje napiwki w setkach.
Ludzie szastają tak forsą,
gdy chcą odwrócić twoją uwagę.
Nie ufam tej lasce.
Ta laska zapłaci za mój pierwszy film.
Wracaj do swojego festiwalu Frajer.
Festiwalu Fyre.
Ci bogacze nie mieli nawet gdzie się wysrać.
Kolesie skończą w pace!
Możemy porozmawiać?
Nie chcesz usiąść? Usiądź.
Paul…
Chcę sprawdzić, czy u ciebie w porządku.
To wszystko?
I czy masz jakieś uwagi
odnośnie do wywiadu z AI.
Nie mam uwag.
To wszystko?
Nie chcesz mi pomóc?
- Skończyliśmy? - Nie.
Ja… Czy mogę…
Dobra, posłuchaj.
Gdy tworzyliśmy zespół, byliśmy najlepsi.
Dużo o tym myślę.
Jak świetnie się bawiliśmy.
To miejsce było kiedyś… Uwielbiałem przychodzić do pracy.
Nasza czwórka razem na wakacjach.
Będziesz miała dziecko.
To Marilyn powinna wyprawić ci bociankowe.
Nie chciałem…
żeby to się skończyło…
Nie mogłaś nic powiedzieć.
Wiem.
Zgódź się na wywiad, odpowiedz na ich pytania,
a będzie po wszystkim.
Usłyszą twoje własne słowa.
Powiesz, co naprawdę zaszło.
Paul…
Po prostu przemyśl ten wywiad.
Proszę.
Daj kobiecie złapać oddech.
Dołączy do Fortress, nie zmienisz tego.
- Trzeba mieć nadzieję. - Jasne.
Wybaczcie. Nie podpisuj niczego.
Morrison to amator.
Pieprz Fortress. Musisz dołączyć do mnie.
Wiesz, co dla ciebie zrobię?
Jeśli przeniesiesz swój fundusz powierniczy do Jupiter Group,
razem zawojujemy cały świat.
Conrad, wszystko po kolei.
Czekam na zezwolenia dla FAD. Muszę najpierw załatwić to.
Masz to jak w banku.
Ja skupiam się na większej perspektywie.
Twoja przyszłość to nie Niemcy.
Stworzymy świetny zespół.
Wiesz to, prawda?
Nie mówię tylko o Jupiter Group, ale przede wszystkim o sobie.
Zadbam o ciebie.
To była dla mnie miła odmiana. Dziękuję za spotkanie.
- Jasne. - To sama przyjemność.
To mój samochód.
- Porozmawiamy rano? Świetnie. - Tak.
Lewis. Podwieźć cię?
Kierowca będzie za dwie minuty.
- Dobrze. - Na razie.
- Pa.
Miło było was poznać. Pa.
A twój samochód?
Odwołałem go.
Pójdziemy na górę?
Muszę się wyspać.
Mogę ci w tym pomóc.
Pani Delvey, pilny telefon do pani.
To chyba pani matka. Chciała na panią zaczekać.
Matka? To pewnie coś poważnego, Conrad. Przepraszam, muszę odebrać.
Zaczekam.
Nie, to moja matka. To pewnie trochę zajmie. Neff?
Proszę do wyjścia.
Nico zadzwoni po samochód czy taksówkę,
cokolwiek pan potrzebuje.
Dobranoc. Porozmawiamy niedługo.
Usiądź. Teraz możemy pogadać.
Naprawdę myślał, że panią uwiedzie.
Przecież z nim pani nie flirtowała. Nie dała mu pani nadziei, a jednak…
To była kolacja biznesowa.
Gdybym była facetem, nie dotknąłby mnie,
ale jestem kobietą, więc…
Masz przyjąć kiepskie warunki i jeszcze liczą na loda.
- Jakby im się należało. - W tym świecie dominują faceci.
W branży filmowej też.
Skończyłam filmówkę.
Jestem dobra, ale reżyserki zatrudniają tylko
do reklamy tamponów.
Wiedziałam, że jesteś kreatywna. Emanujesz taką energią.
Nie jesteś jak te inne typiary.
Żyją tylko, by pracować.
To nie jest moja praca marzeń.
Zbieram pieniądze na film.
Uda ci się.
Jestem pewna.
Chcesz iść na imprezę?
Poszłaś?
Bratanie się jest w hotelu zabronione. Zwalniają za to.
Ale poszłaś?
No pewnie, że poszłam.
Było cudownie. Impreza na zupełnie nowym poziomie.
Znacie moją koleżankę Neff? Kręci filmy.
Hej, Neff.
Bogaci biznesmeni, modelki, jakiś sławny piosenkarz.
Martin Shkreli, to ten koleś,
który podniósł ceny leków na AIDS
i skończył w więzieniu.
Kazałem im wyluzować. Kolesie jak ja nie siedzą.
Jeszcze butelkę.
Dom z 1975.
Był też jeden z Culkinów.
Ten z Kevina samego w domu, a może ten drugi?
Dużo wypiłam.
Mówcie prawdę. Kto chciał uderzyć na festiwal Fyre?
Ale gównoburza.
Burning Man to przy tym luksus.
- Nie oddali mi kasy. - Spali w namiotach z FEMA.
Poważnie?
Tak, gadałam z kimś, kto dużo o tym wie.
Biedny Billy. Tak się starał, ale chyba się do tego nie nadaje.
Przepraszam, jestem taka złośliwa. Przesadziłam.
Hej, patrzcie na to. Gotowi?
Nawet nie wiesz…
To był album The Carter V.
Shkreli kupił album Lil Wayne'a The Carter V,
oryginalne nagrania, bo chciał go usłyszeć.
Jeszcze nieodstępny, a on go kupił.
Wtedy zrozumiałam, że to ten Martin Shkreli.
Koleś, który obraził Wu Tang Clan.
Tuż obok, przy moim stoliku.
To był odjazd. Na zupełnie innym poziomie. I ja tam byłam.
Wiesz, co zrobili z rachunkiem?
Nazywali to kredytową ruletką.
Wygrywa Martin.
Tak!
To było szaleństwo.
Ten koleś kupił album Lil Wayne'a.
Nie wierzę.
Ale słyszałam! Na własne uszy.
Przywłaszczył sobie pracę czarnego artysty.
Kochanie, to… Nie.
Ci ludzie są tacy zajebiści i bogaci.
Ta impreza jest w mojej pierwszej dziesiątce.
Nic nie zrozumiałeś.
To ty nie rozumiesz.
Wiesz, że oszczędzałam napiwki. Już prawie uzbierałam na film.
Tym razem mi się uda.
Nie znasz Anny.
Nie tak, jak ja.
Ona ze mną rozmawia.
Nikt ze mną nie rozmawia. Robię im tylko rezerwacje.
Nie gram roli drugoplanowej, jestem gwiazdą.
Jestem wielka i płonę.
Chodź do mnie.
Płonę.
Todd.
Co się dzieje z tobą i Anną?
Nic się nie dzieje.
Ale byłaś ostatnio w Rikers,
obraziłaś ją i sobie poszłaś?
Czy ją obraziłam?
Ona tak powiedziała?
Tak tego nie nazwała,
ale sam to wywnioskowałem na podstawie 16 telefonów,
które przyjąłem z Rikers w ciągu ostatniej doby.
Obraziłaś ją.
Proszę cię, Viv.
Naprawdę uważasz, że ją obraziłam?
Wiem tylko, że jest wkurzona.
A wtedy dzwoni do mnie.
Chcę wiedzieć, co się stało,
żebym mógł powstrzymać ten telefoniczny atak.
Proszę, pomóż mi.
Chce czegoś, czego nie może mieć.
Czyli czego?
Nie o to chodzi.
Chodzi o to, że jej nie obraziłam.
Nie obraziłam jej.
To narcystyczna manipulatorka,
która nie rozumie, że inni też mają uczucia.
- To ona obraziła ciebie? - Na razie.
Gotowa?
Neff!
Co ty wyprawiasz? Oszalałaś?
Spójrz! Podoba ci się?
Jasne, jest super. W moim kolorze.
- Co? - Jest w moim kolorze.
Właśnie to powiedziałam. To kolor Neff.
Kupię ci ją.
Nie musisz mi nic kupować.
Ale już ją kupiłam. Czekaj, wejdź do środka.
Musisz przymierzyć te rzeczy. Wejdziesz?
- Wyrwałaś się. - Ledwo.
Szefowa jest dziś straszną suką.
Musiałam przejść osiem przecznic w obcasach.
Znasz moją koleżankę Neff?
Neff, Rachel pracuje w Vanity Fair.
Jej szefowa jest potworem. Zgorzkniałą 46-latką.
To prawda.
- Takie są najgorsze. - Wiem.
Jest zazdrosna. Wie, że kiedyś ja będę jej szefową.
Tak!
Ależ tu gorąco.
To dobrze wpływa na ciało.
Powinniście je mieć w hotelu.
Zbilibyście fortunę.
Pracujesz w hotelu?
Zbieram pieniądze na film.
Jasne.
- Skąd Rachel znała Annę? - Nie wiem.
Widywały się, jeszcze zanim Anna się wprowadziła.
Nie przyjaźniły się od dawna, ale…
Rachel była tam, gdy działo się coś fajnego.
W tych chwilach, które uwiecznia się na Instagramie.
To nie była prawdziwa przyjaźń?
Nie taka, jak moja i Anny. Rachel…
tylko brała i brała. Nigdy nic Annie nie dała.
Chodziła tylko w ciuchach Anny. Chyba próbowała nią być.
- Annie to nie przeszkadzało? - Nie widziała tego.
A może jej się to podobało.
Rachel ją podziwiała. To miłe uczucie.
Musiała uznać to za komplement.
Jeśli chcesz, załatwię ci wizytę u fryzjera Anny.
Do Sergia trudno się dostać, ale dla mnie zrobi wyjątek.
- Coś nie tak z moimi włosami? - Nie.
- O mój Boże. - Nieźle.
Moje włosy nigdy nie wyglądają tak dobrze.
Uczesz ją też. Na mój rachunek.
Boże, naprawdę?
Kacy wprowadzała w życie jakieś voodoo czy inne duchowe gówno.
A jej treningi?
Były zabójcze.
Jeszcze 30 sekund. Ciśnijcie do końca.
Kacy, mam astmę.
Dajesz, Neff. Dasz radę.
Słabość opuszcza twoje ciało.
Anna, odłóż telefon. Ciesz się pięknem tej chwili.
Kiedy koniec?
Zostało 15 sekund. Nie przestawajcie. Liczy się każde powtórzenie.
Dziękujcie nogom, że was niosą.
Nie słyszę.
Dzięki, nogi!
Wasz trening przełoży się na resztę życia.
Dacie z siebie 50 czy 100 procent? To wasz wybór.
I kończymy!
Pięknie.
Umieram. Naprawdę umieram.
To był dość łatwy trening.
Jeśli jesteś w formie.
Rachel, jesteś piękną, silną duszą.
Możesz być, jaka chcesz, więc bądź miła.
To było beznadziejne, przepraszam.
Nie szkodzi, spoko.
Kacy doszła na szczyt nie bez powodu.
Nie sądziłam, że Annie zależy, by być w formie.
Ale Kacy trenuje wszystkie gwiazdy filmowe,
a Anna chciała tego, co najlepsze. Płaciła Kacy 4000 dolarów miesięcznie.
Nie zastanawiałaś się, skąd ta forsa?
Była właścicielką budynku.
Oto on.
- To twój budynek? - O cholera.
Brawo, Anna.
Naprawdę ci się udało.
Udało mi się.
Zobaczycie, co z nim zrobię.
- Idziemy do środka? - Tak!
Chodźcie.
Może zabrzmię jak wariatka,
ale Anna to wizjonerka.
Geniusz.
Myślałaś, że FAD się urzeczywistni?
Przecież była. Naprawdę to robiła.
Widziałam na własne oczy. Byłam nawet w środku.
A 12 George ma teraz sauny na podczerwień na każdym piętrze.
Czyj to był pomysł? Anny.
Hotel zarabia fortunę.
Miała głowę do interesów, to fakt.
Ciężko pracowała.
Czekała tylko na ostateczne zezwolenia, by dostać fundusze.
Rozmawiała z bankierami, z prawnikami. FAD? Tak blisko.
Tak, ona…
Wszystkich przekonała.
Nie obchodzi mnie, co mówią. Anna jest bogata.
Tata odciął ją od forsy? Ogarniałam jej grafik.
Miała dokumenty.
Skąd by to wiedziała, gdyby jej rodzina nie była bogata?
Dziękuję.
Anna, dzisiaj nie pracujesz.
- Hej. - Odłóż to.
Dobra. Raz, dwa, trzy.
- Czekajcie, zdrowie! - Zdrowie!
- To wystarczy! - O Boże.
Tak jest, dziewczyno. Pokaż, co potrafisz.
Przepraszam. Barman, poprosimy jeszcze kolejkę!
Jeszcze kolejkę? Jasne, dziewczyno.
Za FAD!
- Przystojny jest? - Bardzo.
To na co czekasz? Wykorzystaj to.
Nie, to frajer. Czemu on nie zrobił pierwszego kroku?
- Anna! - Co?
No co? Nadal jest zimny.
Czy to nie lepsze niż ci wszyscy biznesmeni i inne cwaniaki?
Wyglądacie lepiej niż oni, to na pewno.
Zbliżcie się tutaj.
Rachel!
Do kogo piszesz?
Chyba jestem naprawdę pijana.
Anno.
Czemu tyle oddajesz innym?
Ubrania, napiwki.
To mnie uszczęśliwia.
Nie musisz marnować pieniędzy na innych.
Nie musisz nikogo kupować.
Są po to, żeby je wydawać.
Uwielbiam zarabiać pieniądze. Uwielbiam na nie pracować.
Mogę się nimi dzielić, więc czemu nie?
Gdy byłam dzieckiem…
nie miałam niczego.
Inne dziewczyny traktowały mnie…
Po co nam pieniądze, jeśli nic z nimi nie robimy?
Twój tata nie zawsze miał pieniądze?
Nie, miał. To znaczy, nie to miałam…
Był bardzo surowy, więc nie pozwalał mi ich wydawać.
Nie mogłam chodzić na zakupy i tak dalej.
Chciał, żebym sama nauczyła się zarabiać.
Twoi rodzice muszą być z ciebie dumni.
A ty?
Jacy są twoi rodzice?
Jestem sama z mamą.
Zawsze byłyśmy blisko.
Bardzo blisko.
Jak precelki związane ze sobą na zawsze.
Przyjechałam do Nowego Jorku, by zobaczyć, kim jestem bez niej.
I?
Kim jesteś?
Chcę być reżyserką, jak mówiłam.
To na co czekasz?
To nie jest takie proste.
Potrzebuję pieniędzy, muszę płacić czynsz, to wymaga czasu.
Gówno prawda.
Jeśli coś jest dość ważne, robimy to, co chcemy.
Nie każdy ma fundusz powierniczy.
Nie mam takich zabezpieczeń.
Pracuję na wszystko, co mam.
Co mówi Kacy?
Skacz, spadochron się znajdzie.
Czarna laska z Waszyngtonu nie ma spadochronu.
Nie tak jak ty.
Zasnęłaś?
Anno?
Zależało jej na historii.
Zawsze patrzysz po kolacji na rachunek?
Tak.
- Cicho. - Ja też.
Skończyłeś?
Mówiłem ci, obejrzę to dwa razy.
- Znasz Martina Shkreli? - Viv!
Tego kolesia, który obraził Wu Tang Clan?
No co?
- Oglądaj sobie. - To nie gadaj do mnie.
Skończyłem.
Bądź szczery do bólu.
- Nie oglądałam go, więc… - Viv!
…powiedz, czy mnie kochasz…
Nie jest cały o tobie.
Mówią o wielu rzeczach, wielu historiach.
Ale w innych historiach
ludzie odmówili wywiadów,
a w twojej ofiara mówi przed kamerą, co zaszło.
To nie ofiara, tylko kłamca!
Taka może być prawda, ale na ekranie…
Gdy mówi Ameryce, że powiedział to, co chciałaś,
że nie obchodziły cię fakty,
że zależało ci tylko na clickbaicie, że nie miał 16 lat,
to ty wychodzisz na kłamcę.
No już.
Przytul się.
Jest naprawdę źle.
To fakt, nie będę kłamał.
Powinnam zgodzić się na ten wywiad? Co mam robić?
Nie wiem.
Spa…
salon paznokci, zakupy, zakupy, kolacja, kolacja, salon paznokci,
kolacja, koncert Kendricka Lamara.
Znów salon paznokci, kolacja, kolacja.
Dobra, doceniam waszą troskę.
Jest naprawdę… Nieważne, nic mi nie jest.
To nic takiego. Więc przestańcie się martwić.
To przerażające.
To nie tak, że chcę się o ciebie martwić.
Nawet nie chciałam cię w Scriberii,
ale skoro już tu jesteś i masz niewyparzoną gębę,
to się martwię.
Oddaliśmy już z Maud nasze artykuły,
więc jesteśmy do twoich usług.
Ja nie. Mam do napisania duży artykuł.
Trump grozi, że obali demokrację.
Robi to praktycznie co dziesięć minut. Jutro też to zrobi.
Wszyscy jesteśmy do twoich usług, więc jeśli chcesz o tym pogadać…
Nie, przestańcie.
Pracuję.
Muszę odszyfrować dwa pudła dokumentów
z pobytu Anny w hotelu 12 George.
Dobra.
Nie rozumiem tych całych manikiurów.
Malują ci paznokcie lakierem, a bulisz 75 dolców.
To tylko paznokcie.
Czy lakier daje im jakieś specjalne moce?
Co to za „Yeezy”?
Nic dla ciebie. To rachunki za ubrania.
Chyba wszyscy powinniśmy marzyć o czymś z Supreme.
Te torebki kosztują więcej niż moje pierwsze auto.
A w hotelu dawała wszystkim napiwki w stówach.
Wydawała tysiące dolarów dziennie.
Bez przerwy.
Jakby chciała szybko wydać tę kasę. Kto tak żyje?
Jesteśmy po drugiej stronie lustra.
Co z nią było nie tak? Bo coś na pewno musiało.
Wcześniej to była forsa innych,
ale tu wydawała swoją własną.
Albo jest całkowicie pewna, że uda jej się z tą całą FAD,
albo to jej ostatnie szaleństwo, zanim skończy na dnie.
Zapytaj Neff. Anna rosła w siłę.
I ciągnęła Neff ze sobą.
Spójrzcie.
Neff wygląda, jakby świetnie się bawiła.
Mówiła, że przez pewien czas było świetnie.
Przez pewien czas. Więc co się stało?
Neff! Jak się masz?
Charlie, Gaby. Mogę coś dla was zrobić?
Nie trzeba. Idziemy na spotkanie.
Jakby co, dzwońcie. Anną też się opiekuję.
- Kim? - Anną Delvey.
To klientka waszego taty. Wynajmuje Park 281.
Nie sądzę. W którym jest pokoju?
W 517.
Czy mój tata umieściłby klienta w deluxe
czy raczej w apartamencie?
No tak, mój błąd.
Jestem z siebie dumna. Mam kaca, ale i tak oparłam się węglom.
Właśnie minęłam braci Rosen.
Powiedzieli, że cię nie znają.
Czemu mieliby mnie znać?
Wynajmujesz od nich budynek.
- Nie od nich. - Od ich ojca.
Skoro robisz interesy z ich ojcem,
czemu nie mieszkasz w jednym z apartamentów?
Gdy ktoś wyświadcza ci tyle przysług,
chcesz odpłacić się po cichu.
To genialne.
Thompsons się wymeldował.
Co się stało?
Ktoś nie wpisał karty kredytowej Delvey, gdy się wprowadzała.
Ktoś to spieprzył.
To te nowe terminale. Nie działały.
Mówiłeś, by nie robić gościom problemów.
Tak mówiłeś, Jeannot.
Ale nie żeby w ogóle nie brać numeru. Jest nam potrzebny.
Czemu patrzysz na mnie?
Bo się z nią bratasz.
Musisz lepiej zacierać swoje ślady.
Znajdź naszą przerośniętą, niemiecką szlachciankę
i rozwiąż to.
Postaraj się, by nie było niezręcznie.
Jasne. Nie stresuj się tak.
Odpowiadam za to. Jeśli to spieprzymy…
Przecież ma forsę. Załatwię to.
- Załatwisz? - Tak.
Tylko pamiętajcie, kto sprząta wasz burdel.
Banki są najgorsze. Wszystko zajmuje tyle czasu.
Mieli zatwierdzić moją pożyczkę kilka tygodni temu.
To dużo kasy. Muszą sprawdzić wszystkie szczegóły.
Nic ze mną nie ryzykują.
Cholera, prawie zapomniałam.
Zapomnieli wpisać do systemu twojej karty kredytowej.
Musisz ją podać. Jeannot robi w portki ze strachu.
Jasne, przypomnij mi po powrocie. To takie stresujące.
Przepraszam, pani karta została odrzucona.
Jest pan pewien?
To te europejskie karty.
Proszę spróbować z tą.
Amerykański system bankowy jest przestarzały.
Czemu nie używacie zbliżeniówek i czipów z pinem?
Jakich czipów? Mamy Apple Pay.
Jak tylko załatwię tę pożyczkę i najem, muszę jechać na wakacje.
Ta też została odrzucona.
Poważnie? Proszę spróbować jeszcze raz. To musi być wina systemu.
Nasz system działa.
Spróbuj jeszcze raz. To dobre karty.
Nie lubię takiego tonu.
Potrzebna mi działająca karta, żeby zamknąć stolik.
Zawołaj menedżera.
To ja jestem menedżerem.
Z RACHUNKU OSZCZĘDNOŚCIOWEGO NA BIEŻĄCY 1400 $ - TRANSFER
- Może ja zapłacę? - Co? Neff, nie.
- To… - Proszę.
- Neff! Przestań. - Nie szkodzi.
To nic takiego. To pewnie kłopot z terminalem.
Dobrze.
No tak.
Żarcie było tak obrzydliwe, że i tak tu nie wrócimy.
Prześlę ci pieniądze wieczorem.
Pieprzyć to miejsce.
Chodźmy.
Nie patrz tak na mnie.
Powiesz coś? Jestem wstrząśnięta.
Lepiej, żebym nie mówił.
Mów, bo jak będziesz się tak na mnie patrzył, to źle skończysz.
Dobra.
Mówiłem ci, że z tą laską jest coś nie tak.
Powiedziała, że jej tata czasami zapomina przelać jej pieniądze…
Gówno prawda.
Nie zapłaciła za hotel, a teraz okantowała też ciebie.
Tak nie zachowują się dziedziczki, tylko oszustki.
Idioto, jesteś z Santa Barbara.
Gówno wiesz o oszustach,
nie udawaj, że znasz się na gangsterce.
Naoglądałeś się filmów Spike'a Lee i myślisz, że coś wiesz.
Zapłaciłaś za kolację, na którą cię nie stać.
Owinęła cię sobie wokół palca, więc poręczyłaś za nią u szefa.
I nadal nie dała ci karty.
Wiesz, czego nauczył mnie Spike? Że cię wykorzystała.
Zrobiła w bambuko. Wyrolowała.
Kochanie,
miałaś zbierać tę kasę na film.
Nie ma żadnego filmu, a ty jesteś spłukana.
Neff,
czas, żebyś otworzyła oczy.
…sztuka i technologia
to ważne elementy FAD.
I w pewien sposób też mnie.
Mam duszę artystki…
Neff.
Czy ty mnie słuchasz?
Nadal potrzebuję twoją kartę kredytową.
Jasne. Kiedy chcesz.
Idę na zakupy. Dołączysz do mnie?
- Na przerwie na lunch? - Potrzebna mi dzisiaj.
Co ci potrzebne?
Twoja karta kredytowa. Menedżer mnie ciśnie.
Jasne, później.
Nie mogę po nią iść, w pokoju są pokojówki.
Te spłukane laski zawsze czają się na napiwek.
Nie nazywaj ich tak.
Co?
Ciężko pracują. Nie obrażaj ich.
Jasne. Jak chcesz.
Jesteś dziś jakaś dziwna.
Mam dziś pełne obłożenie.
Tylko sprawdzam, czy wszystko w porządku z Anną.
Co masz na myśli?
Nic takiego. Płaci swoje rachunki, prawda?
Nie ma żadnych problemów?
Tak sądzę. Płaci za kolacje czekami.
Świetnie. Więc jej karta kredytowa działa?
Słyszałaś o tym koszmarze?
Tak, oczywiście.
- O czym dokładnie mówisz? - Zhakowali jej kartę kredytową.
Kazała obciążyć za kolacje rachunek hotelowy.
My nie mamy z tym problemu.
Jak chcesz, dam ci kopię rachunku.
Dawno nie widziałem tak długiego rachunku.
Jest spory.
Halo?
Hej, Charlie, mówi Neff z 12 George.
- Neff, co słychać? - Wszystko spoko.
Mam tylko pytanie o mojego gościa, Annę,
która wynajmuje 281.
Tak, sprawdziłem to.
Tata o niej nie słyszał.
Może tylko się dowiadywała?
Wielu ludzi oglądało budynek, ale…
Dzięki, Charlie.
LISTA KLIENTÓW SZUKAJ: ANNA DELVEY
ODBIORCA: ANNA DELVEY RACHUNEK
DO ZAPŁATY: 33 890,75 KREDYT: 0
Hej, Neff.
- Co myślisz? - Aby Rosen nigdy o tobie nie słyszał.
- O czym ty mówisz? - Co tu się kurwa dzieje?
Aby o tobie nie słyszał, a wynajmujesz od niego budynek?
O czym ty pieprzysz?
Anna, mogę za to wylecieć.
Nikt o tobie nie słyszał.
Wkręciłam cię na każdą listę, wpisałam na tablicę VIP-ów.
Nie chcesz dać mi karty kredytowej.
Twoje karty nie działają. Ja zapłaciłam za tę kolację.
Jestem spłukana, potrzebuję tej pracy, a twój rachunek przekracza 30 000 $.
Powiedz prawdę.
- Zachowujesz się jak wariatka. - Przestań.
Jesteś oszustką, spoko, rób swoje, ale mnie w to nie mieszaj.
Muszę płacić czynsz.
Mam prawdziwe problemy, od których nie mogę uciec.
Mam plany i nie pójdę z tobą na dno.
Rozumiesz?
Zajmij się tym.
Miałem świetny dzień.
Ta rzeźba, nad którą pracuję, w końcu zaczęła nabierać kształtów.
Od dawna się tylko na nią gapiłem,
aż nagle doznałem olśnienia…
Coś mi przeskoczyło w mózgu
i dostrzegłem zupełnie nową…
- Co się zmieniło? - Moja fryzura. Fajna?
Tak, jeśli tobie się podoba.
Jack.
Jeśli dzięki temu zapomnisz o Donovanie Lambie…
To nie dotyczy Donovana Lamba.
Pytam, czy podoba ci się moja fryzura.
Vivi,
nawet łysa będziesz mi się podobać.
Nie ożeniłem się z tobą dla wyglądu.
Tylko dla cycków i pieniędzy.
Co robisz?
Przeglądam notatki.
Wiesz co?
Ona musiała być przerażona.
Miała górę forsy, którą wydawała, mieszkając w hotelu,
ale ta robiła się coraz mniejsza.
Czekała na fundusze na FAD.
Musiała wierzyć, że to się naprawdę uda.
Że naprawdę dostanie tę kasę.
Bo nie wydawałaby tyle.
Działała, naprawdę w to wierząc. To nie mogło być pełne oszustwo.
Naprawdę w to wierzyła.
Albo Neff wierzyła za nią.
Wierzyła w przyjaciółkę.
Tak.
- Nie możecie. - Przejdźmy do biura.
Nigdzie nie idę. Wpuśćcie mnie do pokoju.
Co się stało?
Jak mogłaś na to pozwolić?
- Jeannot, co zrobiłeś? - Zablokował mi wejście do pokoju.
Dopóki pani Delvey nie zapłaci,
konfiskujemy jej rzeczy.
Wiesz, kim jestem?
- Co mogę ci zrobić? - Jeannot.
Chcę moje rzeczy!
Jest nam pani winna 30 000 $.
Pewnie czujesz się jak jakiś ważniak w tym swoim gównianym hotelu.
Neff, proszę, potrzebuję moje rzeczy. Wiesz, że zapłacę.
- Anno… - Nie rozmawiaj z nią.
Bez zapłaty nie będzie klucza.
Proszę, muszę zabrać rzeczy. Wszystkie moje biznesowe dokumenty tam są.
Mój paszport. Muszę go odzyskać.
Przykro mi.
Wiesz, że spłacam długi.
Nie mogę ci pomóc.
Cześć, Paul kazał mi cię zapytać.
America Investigated czeka na odpowiedź.
Żeby zdążyć, muszą nagrywać w czwartek.
Dzięki.
Czyli coś postanowiłaś czy…
Dzięki.
Jasne.
Zaraz umrę.
McCaw przysłała więcej kartonów, rachunków i paragonów.
Muszę wszystko przejrzeć, żeby w ogóle coś zacząć.
Anna to niezłe ziółko, wiesz?
Kto ją odwiedza w Rikers?
Tylko ty i ja.
Anna chciała wiedzieć, kto mnie zranił.
To nie jej sprawa. To niebezpieczne mówić jej cokolwiek.
Raz przypomina mi Hannibala Lectera,
po czym znowu wydaje mi się normalną dziewczyną po 20.
Wiedziała, że ktoś mnie zranił.
Moja żona ogląda America Investigated.
To wcale nie chodzi o publiczne potępienie.
To się będzie za mną ciągnąć.
Nie dostaję już ofert pracy.
Pytali o to, gdy podpisywałam umowę najmu.
Ale tu nie chodzi o to.
To o co?
Paul był moim naczelnym.
Ale przyjaźniliśmy się.
Razem z Jackiem, Paulem i Marilyn
każdego lata wynajmowaliśmy chatkę w Catskills.
Była straszna, ale tylko na to było nas stać.
Pewnego razu, zaraz po tych wakacjach,
Paul poprosił mnie, bym napisała artykuł.
Nawet nie artykuł, tylko listę.
Listę 30 powodów, dla których kochamy Nowy Jork.
Prawie odmówiłam.
Właśnie dostałam świetną fuchę.
W radiu. Spełnienie marzeń.
Ale Paul był przyjacielem.
Więc napisałam tę pieprzoną listę.
Numer 12 na liście to…
Donovan Lamb.
Dzieciak, który zarobił na giełdzie 80 milionów, nie mając nawet prawka.
Właśnie dlatego kochamy Nowy Jork.
Sprawdziłam to, gadałam z jego znajomymi, rodzicami,
widziałam wyciągi z banku,
ale sama nie wiem, miałam jakieś przeczucie.
Mówiłam Paulowi, że coś jest nie tak.
Miał to później sprawdzić.
Więc napisałam to. Jak mówiłam, był przyjacielem.
Gdy opublikowali listę, 12. była na swoim miejscu.
Paul nic tam nie zmienił.
Tylko że teraz lista miała seksowny nagłówek,
taki, dzięki któremu o artykule mówi się
w programach śniadaniowych i gazetach.
Wszystko byłoby spoko,
tylko że dzieciak nigdy nie miał żadnej forsy.
Ani grosza. Przyznał się w wywiadzie na wyłączność dla New York Post,
mówiąc, że zmusiłam go do kłamstwa.
Landon, nasz szef, zapytał, co się stało,
więc powiedziałam prawdę i myślałam, że Paul też.
Ale teraz każdego lata Paul i Marilyn
spędzają dwa tygodnie w winnicy Landona…
Paul dostał awans,
a mnie zwolnili z radia, zanim zdążyłam zacząć.
Najgorsze jest to, że wszyscy moi przyjaciele z pracy, wszyscy koledzy,
po prostu mnie porzucili. Jakbym nie istniała.
Nikt tego nie zakwestionował. Nikt we mnie nie wierzył.
Mam na czole stempel „kiepska dziennikarka”.
I nikomu to nie przeszkadza. Albo jest im mnie żal.
Więc…
wypuścili zwiastun, Paul chce się ze mną pogodzić,
a ja nawet nie mogę się napić, bo rośnie we mnie pieprzone życie.
Więc byłam niegrzeczna dla Anny.
Fajna fryzura.
Subtelna zmiana, super.
No nie?
Dziękuję.
W zeszłym roku nagrałem naprawdę tandetną reklamę.
- Jest upokarzająca. Chcesz obejrzeć? - Tak, bardzo.
Czemu tak oddychasz?
To strasznie popieprzone.
Anna wylądowała na ulicy. Byłam okropna.
Straciłam forsę, nie zrobię filmu.
Jasne, że nie zrobisz.
Co?
Robisz ten film od trzech lat,
a nic nie nakręciłaś.
Masz tysiąc wymówek, a żadna z nich
nie jest prawdziwa.
- Nieprawda. - Prawda.
Sam nic nie robisz.
Wczoraj dokończyłem powieść.
O nic mnie nie pytasz.
Ludzie kręcą teraz całe filmy na telefonach.
Pieniądze to nie problem. Nie wierzysz w siebie.
To nie o to…
Anna może i jest wariatką, ale w jednym się z nią zgadzam.
Jak czegoś chcesz, to musisz się o to postarać.
Przestań liczyć zaskórniaki w skarpecie.
Zacznij spełniać marzenia.
Jeannot.
Wzywałeś mnie?
- Jak to zrobiłaś? - Co?
Anna Delvey zapłaciła. Przelew przyszedł dziś rano.
Nakrzyczałam na nią.
Pozwoliłam ci ją wyrzucić. Mówiłam ci.
Mówiłam, że Anna nie jest oszustką. Nie wierzyłeś mi!
Anna!
Jestem ci winna kasę.
Przepraszam. Nie powinnam była cię oskarżać.
Musisz porzucić tych typiarzy. Jesteś od nich lepsza.
Wyjeżdżam w jakieś fajne miejsce.
Dołączysz do mnie?
Nie mogę. Nie mam już urlopu.
Potrzebuję tej pracy. To moje życie.
Życie jest po to, żeby żyć.
Pa, Neff.
Neff.
To byłaś ty.
Co?
Została w hotelu tak długo dla ciebie.
Tylko tobie spłaciła cały dług.
Została tam, bo miała ciebie.
Kacy płaciła.
A Rachel…
W pewnej chwili nie byłam tam już dla napiwków.
Byłam tam, bo…
lubiłam ją.
Brakuje mi jej.
Idziesz?
Idź pierwsza. Ja muszę jeszcze coś…
Nie.
- Co? - Nie.
Chcesz to sprostować?
Opowiedz, jak sam to spieprzyłeś i wrobiłeś mnie
w cały ten smród, żeby ocalić siebie.
- Nie miałem zamiaru… - Miałeś.
Przyjaźniliśmy się, Paul.
Wierzyłam w ciebie.
Podjąłeś decyzję, by mnie skrzywdzić dla własnych korzyści.
Nie jesteś niewinny.
Co za niespodzianka.
Jak się masz?
Nie mają tu sauny.
Co u ciebie?
Dobrze. Nadal jestem w 12 George, ale zaczęłam też kręcić film.
W weekendy.
Zajebiście!
Dobra, opowiadaj.
Kręcę telefonem, ale wygląda całkiem spoko.
Kręcę trochę w hotelu.
Jeannot musi być zachwycony.
On nie jest taki zły.
Choć i tak cały czas mnie ciśnie. A pamiętasz tę idiotkę?
- No. - Odeszła.
Powaga?
Napisy: Anna Kurzajczyk