‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪ห้อง 805 ทำกาแฟหกเลอะพรมเต็มเลย
‪พวกเขาจะทำยังไง
‪เปลี่ยนพรมทั้งผืน 9,000 ดอลลาร์
‪ค่าพรมเนี่ยนะ โห
‪เอาป้ายออกก่อนส่งซักแห้งด้วย
‪ทำไมหล่อนทำความสะอาดปราด้าใหม่เอี่ยม
‪อยากเห็นเค้กรูปกระปู๋ราคา 15,000 ไหม
‪ไอ้บ้าห้อง 1105 จะอายุครบ 50 ปี
‪นี่สำหรับพนักงานเท่านั้นครับ
‪- ไง ชาร์ลี เกบี้ สบายดีนะคะ ‪- ไง เนฟฟ์ สบายดี คืนนี้บ้ามาก
‪ฉันจะสั่งมื้อเช้าให้ แบบเดิมนะคะ
‪นั่นเยี่ยมเลย ขอบคุณ
‪- พวกเขาไม่ควรใช้ลิฟต์นี้ ‪- นั่นชาร์ลีกับเกบี้ โรเซ่น
‪ลูกชายของเอบี้ โรเซ่น
‪เวลาที่พ่อนายเป็นเจ้าของโรงแรม ‪นายจะไปที่ไหนก็ได้
‪(เรื่องราวทั้งหมดนี้เป็นเรื่องจริงอย่างที่สุด)
‪(ยกเว้นส่วนที่แต่งขึ้นทั้งหมด)
‪(เนฟฟ์)
‪เธอพักที่นี่อยู่สามสี่เดือนมั้ง
‪ทำไมอยู่นานจัง
‪เธอต้องการอะไร
‪เธอไม่ได้ต้องการอะไร นี่มันโรงแรมนะ
‪- พักกลางวันหมดไปเมื่อสิบนาทีก่อน ‪- ฉันยังกินอยู่เลย
‪กฎสหภาพบอกว่าคุณคุยกับฉัน ‪ตอนฉันกินข้าวเที่ยงอยู่ไม่ได้
‪ฉันพักอยู่ ตอนฉันพักเสร็จแล้ว คุณจะรู้
‪ฉันกลับก่อนก็ได้ถ้าคุณต้องการ…
‪ฉันมีเวลาค่ะ
‪ว่าต่อสิ
‪ว่ามา
‪เธอได้บอกคุณเรื่องอดีตของเธอรึเปล่า ‪เรื่องพ่อแม่ เพื่อนๆ เธอในยุโรป
‪คุณบอกว่าอยากคุยเรื่องแอนนา ‪ตอนพักที่โรงแรม
‪เรื่องพวกนั้นไม่เกี่ยวข้องเลย
‪คุณภักดีต่อเธอมากๆ
‪ฉันเป็นเพื่อนร่วมทุกข์ร่วมสุข ‪ฉันเป็นคนแบบนั้น
‪เธอเป็นยังไงบ้าง
‪คุณได้ไปเยี่ยมเธอไหม
‪คุกมัน… เพราะชั่วโมงทำงานฉัน
‪มันเลยยากที่จะไปได้ช่วงเยี่ยมน่ะ
‪มันไกลด้วย
‪เธอโอเคไหม
‪เธอโอเค มันเป็นคุกนะ ‪แต่ดูๆ แล้ว เธอโอเค
‪ฉันเป็นห่วงเธอน่ะ
‪คุณห่วงใยเธอ
‪คุณกับแอนนาเป็นเพื่อนสนิทกัน
‪ตอนแรกมันไม่ใช่มิตรภาพ
‪ในตอนแรก ฉันต้องการเงินมาทำหนังของฉัน
‪ส่วนแอนนา เธอชอบโปรยเงินเป็นว่าเล่น
‪ทุกคน ห้องของเราเกือบเต็ม
‪วันนี้ผมจะต้องขอให้ทุกคนทำให้ดีที่สุด
‪ทีมการช่าง เป็นยังไงบ้าง
‪เครื่องคาร์ดิโอซ่อมแล้ว
‪ห้องไอน้ำยังไม่เรียบร้อย ‪แต่เราจะซ่อมเสร็จตอนห้าโมงเย็น
‪ขอก่อนเที่ยง ทีมผู้ช่วยพิเศษ ‪เราเตรียมอะไรให้แขกวีไอพี
‪- ฉันดูแลอยู่ค่ะ ฉันมี… ‪- ฉันดูแลอยู่
‪จองทัวร์นิทรรศการเราส์เชนเบิร์ก ‪ที่โมมาให้กับครอบครัวเลอเคลิกแล้ว
‪ทัวร์เฮลิคอปเตอร์ชมพระอาทิตย์ตก ‪สำหรับคู่แต่งงานใหม่
‪ฉันขอให้เบิร์กดอร์ฟขยายเวลาเปิด ‪ให้กับคุณลีออง
‪คุณลีอองเป็นแขกวีไอพีของฉัน
‪แต่เธอกลับมาหาฉันแทน
‪เราจะดูให้ครับ
‪ถ้าตัวอ่านการ์ดมีปัญหา อย่าทำให้แขกหงุดหงิด
‪จดหมายเลขการ์ดไว้แล้วค่อยเช็กทีหลัง
‪คอยทำให้แขกอารมณ์ดี
‪จำไว้ ทุกรายละเอียดสำคัญ โอเค ออกไปทำงาน
‪เนฟฟ์ เธอมาใหม่ ยังเรียนรู้อยู่
‪เธอไม่ทำกำไรเท่าไหร่เลย ‪เพราะเธอกลัวแขก
‪ฉันจะไม่ยอมเสียโอกาส ‪ขณะที่เธอเรียนรู้เรื่องหาเงินหรอกนะ
‪สาวน้อย คุณนี่ถูกใจผมจริงๆ
‪ไปได้แล้ว
‪คุณต้องเปลี่ยนทีวีในห้องผม
‪ผมอยากได้จอใหญ่กว่านี้ ‪ผมต้องดูฟุตเทจหนังดิบ
‪ฉันจะคุยกับฝ่ายบริหารให้ค่ะ
‪คุณชื่ออะไรนะ
‪เนลล์ใช่ไหม
‪ไม่รู้สิ หน้าคุณคุ้นมาก ผมเคยเจอคุณที่ไหนรึเปล่า
‪เนฟฟ์ค่ะ เราเรียนทำหนังด้วยกัน
‪ใช่แล้ว
‪คุณกำลังทำสิ่งที่ชอบ เจ๋งเลย โชคดีนะ
‪เธอชื่ออะไร
‪แอนนา เดลวีย์ พูดติดสำเนียง ทิปแบงก์ร้อย
‪- ยินดีต้อนรับสู่ 12 จอร์จครับ คุณเดลวีย์ ‪- ขอบคุณ
‪ขอบคุณครับ
‪ตัวเงินเพิ่งเดินเข้าประตูมา
‪(ซาราห์ ธอมสัน 1522 ‪จอห์น แฟรงค์ 1000)
‪(แอนนา เดลวีย์ - เนฟฟ์)
‪- ไง ฟาติมา ‪- วิฟ
‪อรุณสวัสดิ์
‪วันนี้ทุกคนเป็นอะไร ฉันพลาดข่าวเด็ดเหรอ
‪ไงคะ
‪มีอะไร
‪อเมริกาอินเวสติเกตเท็ดปล่อยคลิปโปรโมต ‪รายการสัปดาห์หน้า
‪แล้วไงต่อคะ
‪ก็เรื่องที่โรลลิงสโตนเปิดโปงข่าวข่มขืน ‪ในม.เวอร์จิเนีย
‪ข่าวไบรอัน วิลเลียมส์ ข่าวมูลนิธิคลินตัน
‪มันเป็นวิธีอีกแบบ ‪ในการมองข่าวปลอมทั้งหมดน่ะ
‪จรรยาบรรณสื่อ ความล้มเหลว ‪ในการทำข่าวที่ซื่อตรง…
‪นั่นแหละ ทั้งหมด… แต่ฉันคิดว่าบางที…
‪ลู
‪โดโนแวน แลมบ์ เด็กจากบทความของเธอ ‪เขาจะไปออกรายการ
‪อะไรนะ
‪โดโนแวน แลมบ์จะให้สัมภาษณ์เรื่องเธอ
‪อเมริกาอินเวสติเกตเท็ดจะทำรายการ ‪เกี่ยวกับสื่อมวลชนแย่ๆ
‪และหนึ่งในหัวข้อก็คือเธอ
‪วิเวียน
‪- ฉันไม่เป็นไร ‪- นี่ ไม่เป็นไรนะ
‪ฉันไม่เป็นไร
‪สบายมาก
‪อยากดูคลิปโปรโมตไหม ให้มันจบๆ ไป
‪ไม่ ฉันไม่อยากดู
‪- วิเวียน ‪- ฉันอยากดื่มกาแฟ มีใครเอาด้วยไหม
‪(โดโนแวน แลมบ์กับผลพวง ‪จากความโง่เง่าของสื่อ)
‪หวัดดี
‪ฉันรู้ว่าฉันจองห้องสื่อไว้
‪แต่วันนี้ฉันมีแค่ไม่กี่คำถาม
‪นิตยสารล่ะ
‪เวร ไม่ได้เอามา
‪- หมายความว่าไงไม่ได้เอามา ‪- ฉันลืมซื้อน่ะ
‪- คุณลืมเหรอ ‪- ฉันลืม
‪ฉันจะ… เอามาครั้งหน้านะ
‪ฉันขอคุณเรื่องเล็กๆ แค่เรื่องเดียว
‪ฉันช่วยคุณอยู่นะ ให้คุณได้สัมภาษณ์พิเศษ
‪- อย่างน้อยคุณน่าจะ… ‪- ฉันลืม มันเกิดขึ้นได้ โอเคนะ
‪โอเค
‪เอาละ
‪- คุณเป็นอะไรไป ‪- ฉันไม่ได้เป็นอะไร
‪- ต้องมีอะไรแน่ๆ ‪- ไม่มี
‪ฉันสบายดี
‪แล้วทำไมดูใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว
‪ฟังนะ ฉันท้อง ฉันเหนื่อย
‪ฉันกะจะไปแผงหนังสือ ‪และซื้อฟอบส์กับฟอร์ชูน
‪แล้วก็เล่มอื่นๆ ที่ขอมา ‪แต่ฉันลืม ฉันขอโทษ
‪แล้ว… เราคุยกันได้รึยัง
‪ฉันดูพวกใบเสร็จมาและฉันอยากให้คุณอธิบาย
‪คุณออกจากบ้านบิลลี่ ‪แล้วย้ายไปอยู่โรงแรม 12 จอร์จ
‪และดูเหมือนคุณอยู่ที่นั่น
‪นานกว่าที่อื่นน่ะ
‪ทำไม
‪คุณโกรธฉัน
‪ฉันไม่ได้โกรธคุณ ‪ทุกอย่างไม่ได้หมุนรอบตัวคุณ แอนนา
‪งั้นมีคนทำร้ายความรู้สึก ‪หัวใจดวงน้อยๆ ของคุณเหรอ
‪แอนนา
‪ไม่ คุณโดนทำร้ายความรู้สึก มีอะไรเหรอ
‪คุณฝากเงินสองแสนจากซีเอ็นบี
‪ก่อนย้ายไปอยู่ 12 จอร์จ แปลว่าคุณมีเงิน
‪แต่คุณไม่เคยอยู่ที่ไหนนานขนาดนั้นมาก่อน
‪- ทำไม 12 จอร์จถึงต่างจากที่อื่นล่ะ ‪- เรื่องงานเหรอ
‪คุณทำงานแย่หรือโดนไล่ออกเหรอ
‪เปล่า
‪แอนนา เรื่อง 12 จอร์จ
‪สามีคุณใช่ไหม
‪เขาพูดเรื่องที่หน้าคุณบวมๆ ขึ้นเหรอ
‪เปล่า และหน้าฉันไม่ได้บวม
‪บวมนะ
‪คุณท้องอยู่ มันจะเกิดขึ้น
‪คุณอ้วน หน้าคุณก็จะบวม
‪มันจะบวมโตน่าเกลียด จากนั้นคุณก็คลอดลูก
‪มันเกิดขึ้นกับทุกคน ‪ฉันบอกคุณแล้วไง คุณไม่ใช่คนพิเศษ
‪ทำไมคุณถึงอยู่ที่โรงแรมนั้นนานมาก
‪วิเวียน ฉันอยู่ในคุกทั้งวัน ตลอดเวลา
‪และผู้หญิงพวกนี้ แต่ละคนน่าสนใจดี
‪แต่พวกเธอเอาแต่พูดเรื่องวิธีการฆ่าสามีตัวเอง
‪และมันง่ายแค่ไหนที่จะขโมยตัวตน
‪อย่าเห็นแก่ตัวสิ เล่าเรื่องสนุกๆ ให้ฉันฟังหน่อย
‪ใครทำร้ายความรู้สึกหัวใจดวงน้อยของคุณ ‪และทำทำไม
‪ผู้คุมคะ
‪ฝันร้ายมาก เราต้องเปลี่ยนห้อง ‪ให้นางสองครั้งแล้ว
‪นางทำให้พนักงานจะเป็นบ้า ‪ขอนู่นขอนี่ตลอด
‪ขอผ้าเช็ดตัวเพิ่ม หมอนเพิ่ม ‪ขอไฟสว่างๆ สว่างเกินไป
‪นางอยากได้ชาแบบพิเศษ อะไรกันวะ
‪ยัยนี่ทิปด้วยแบงก์ร้อย ‪แต่นางทำตัวน่าโดนยีหัว
‪- แอนนา เดลวีย์นั่นน่ะเหรอ ‪- คนนั้นแหละ
‪นางต้องการบางอย่างเสมอ
‪เช่นอะไร
‪เธอยิ่งกว่าวีไอพี
‪เธอต้องได้โต๊ะดีๆ โต๊ะนี้ดีสุดแล้ว
‪เธอก็รู้ว่าเราเก็บโต๊ะนี้ ‪ไว้ให้ซีอีโอของโกลด์แมนที่มาทุกวันพฤหัสฯ
‪วันนี้วันพฤหัสฯ ไม่ได้เด็ดขาด
‪ตั๋วดูออร์เคสตราที่บรอดเวย์ ‪เลือกเวลาได้ตามใจ ดูโชว์ไหนก็ได้
‪ตลอดทั้งปี
‪เดลวีย์ หนึ่งทุ่ม
‪ทำไมถึงนานนัก
‪ฉันต้องทำอะไรเพื่อเร่งการอนุมัติ ‪ฉันเสียตึกนั่นไปไม่ได้
‪ทุกอย่างกำลังดำเนินการ ‪การตรวจสอบสถานะ เอกสารเบื้องต้น
‪คุณทำทุกอย่างที่ทำได้แล้ว
‪ตอนนี้คุณต้องรอ มันเป็นแบบนี้แหละ คุณรอ
‪ดู เบลเลย์ ปี 2005 ‪ของขวัญจากเนฟฟ์ ผู้ช่วยพิเศษของคุณ
‪ขอบคุณค่ะ
‪(แผนธุรกิจของเอดีเอฟ)
‪(แนวคิด - มูลนิธิแอนนา เดลวีย์ ‪สถานที่ - 281 พาร์ก)
‪(ผู้จัดการโรงแรม)
‪(เอดีเอฟต้องการถือสิทธิ์ ‪281 พาร์ก อเวนิว เซาท์)
‪โห
‪คุณให้ไวน์ขวดละ 400 เหรียญ
‪ผมแก้ตัวให้ไม่ได้ว่าสมเหตุสมผล ‪มันจะถูกตัดจากเงินเดือนคุณ
‪ไม่ต้องห่วง มันจะคุ้มแน่ เดี๋ยวคุณก็เห็น
‪ภาวนาให้เป็นแบบนั้นแล้วกัน
‪แค่สนใจเรื่องหาเงินค่าเช่า ‪ผมรู้ว่าคุณจะจ่ายค่าจ้าง
‪คุณเดลวีย์ นี่เอกสารที่คุณขอให้ปริ๊นต์ให้ค่ะ
‪ขอบใจ
‪ชอบไวน์ไหมคะ
‪เราต้องดูข้อตกลงเรื่องการเช่าอีกรอบ
‪โดยเฉพาะเงื่อนไขการรับผิดชอบ
‪ฉันบอกว่าเราอยากจองตั๋วไปดูฮายไลน์
‪คุณคะ คุณไม่ต้องจองตั๋วสำหรับฮายไลน์ ‪มันเป็นสวนสาธารณะ
‪เราไม่อยากรอ
‪ฉันอยากให้คุณโทรหาใครสักคน ‪ทำให้แน่ใจว่าชื่อเราอยู่ในรายชื่อ
‪คุณคะ ไม่มีใครให้โทรหา มันเป็นสวนสาธารณะ
‪คุณไปที่นั่น เดินเข้าไป
‪ฉันต้องการจองก่อน
‪ได้เลยค่ะ ฉันจะโทรหาเจ้าหน้าที่สวนสาธารณะ
‪เนฟฟ์ใช่ไหม
‪ร้านเลคูคูเยี่ยมมาก
‪ไว้เจอกันนะ
‪วันนี้ให้ฉันช่วยอะไรคะ
‪(แมนแฮตตัน)
‪ไง
‪อเมริกาอินเวสติเกตเท็ดโทรมา
‪- พวกเขาอยากได้ความเห็นจากคุณ ‪- พอล
‪แต่ผมโน้มน้าว ‪ให้พวกเขาสัมภาษณ์คุณแบบเต็ม
‪- อะไรนะ ‪- คิดดูดีๆ สิ
‪นี่เป็นโอกาสที่คุณจะได้อธิบาย ‪เรื่องจริงๆ ที่เกิดขึ้น
‪ไปให้พวกเขาสัมภาษณ์ แก้ข้อสงสัย
‪รายการนั้นมีชื่อเสียงที่ดี ‪พวกเขาจะให้ความเป็นธรรมกับคุณ
‪ความเป็นธรรม
‪วิเวียน ผม…
‪ใช้เส้นสายทุกทางที่มี ‪เพื่อให้คุณได้สัมภาษณ์นะ
‪นี่เป็นโอกาสที่เหมาะมาก
‪ฉันต้องทำงาน
‪ฟังนะ เรามีเวลาสองสามวัน ‪เก็บไปคิดดูนะ วิฟ…
‪ฉันจะจัดการทั้งหมดให้ค่ะ
‪เดี๋ยวคุณจะได้ตั๋ว โชคดีนะคะ
‪เราอยากไปเกาะกอฟเวิร์นเนอส์
‪ฉันจัดการให้ค่ะ
‪ฉันต้องการตัวเธอ
‪นี่ รอให้ถึงคิวก่อนสิ
‪เนฟฟ์
‪ขอโทษค่ะ คุณเดลวีย์ ‪ฉันต้องดูแลแขกที่ต่อคิวก่อน
‪คุณช่วยต่อแถวได้ไหมคะ
‪คุณต้องนั่งเรือเฟอร์รีจากที่นี่ ‪เพื่อที่จะไปเกาะกอฟเวิร์นเนอส์
‪แต่คุณต้องนั่งแท็กซี่หรืออูเบอร์
‪ไปที่อาคารแบตเตอรีมารีไทม์เพื่อขึ้นเฟอร์รี
‪ก่อนขึ้นเฟอร์รี เราอยากซื้อมื้อเที่ยง ‪และเอาไปปิกนิกกับเรา
‪ฉันโทรหาร้านดีนแอนด์เดลูก้าให้ได้…
‪ฌาโนต์ ขอผู้ช่วยพิเศษอีกคนมาที่นี่ด่วนเลย
‪เดี๋ยวจะมีคนมาช่วยคุณนะคะ ‪ให้ฉันช่วยอะไรคะ คุณเดลวีย์
‪เอาละ คุณสุภาพบุรุษ มาคุยธุรกิจกัน
‪เรามาเพื่อเปลี่ยนโฉมหน้า ‪คลับสังคมของนิวยอร์ก
‪สวัสดีค่ะ ฉันโทรมาในนามของคุณเดลวีย์
‪เธอจะว่างพบคุณที่เอลลิส รี้ดตอน 11 โมงค่ะ
‪ขอบคุณค่ะ
‪รถคุณรออยู่ค่ะ
‪ฉันโทรแจ้งไว้แล้ว ‪เขาจะเตรียมชาเลดี้เกรย์ไว้ให้
‪คนขับจะรอพาคุณ ‪ไปกินมื้อเที่ยงกับคุณลาวิน
‪แล้วก็นัดประชุมตอนบ่ายกับซิตี้แบงก์
‪เธอนี่วิเศษมาก
‪- ผมถือกระเป๋าให้ครับ คุณเดลวีย์ ‪- ขอบคุณ
‪เนฟฟ์ ฉันอยากให้นัดเวลาอีกสองสามที่
‪ฉันจะจัดการให้ค่ะ ไม่มีปัญหา
‪งั้นคุณก็เป็นคนนัดหมายการประชุม
‪ฉันนัดหมายแอนนา
‪ถ้าจะให้ฉันพูดตามตรง ฉันทำได้เยี่ยมมาก
‪การใช้ฐานข้อมูลของฉันเป๊ะมาก
‪เดี๋ยวนะ ฐานข้อมูลอะไร
‪ทุกร้านอาหาร คลับ ซาลอน แม้แต่เอเจนซี่พีอาร์
‪พวกเขาล้วนแต่มีรายชื่อของคนดัง
‪คนมีชื่อเสียง คนที่ควรรู้จัก ฐานข้อมูลไง
‪ที่ 12 จอร์จ ถ้าคุณเป็นแขก ‪และเราอยากทำให้คุณพอใจ
‪งานของฉันคือ ‪ทำให้คุณอยู่ในฐานข้อมูลที่ถูกต้อง
‪ถ้าคุณอยู่ในฐานข้อมูลที่ถูกต้อง ‪คุณจะได้ถูกเชิญไปทุกงาน
‪จะได้เข้าทางเข้าวีไอพีตลอด
‪ได้ตั๋วตลอด ได้โต๊ะเสมอ
‪ฉันทำให้ชื่อแอนนาอยู่ในฐานข้อมูลที่พิเศษสุด
‪งั้นคุณก็เหมือนอำนาจเบื้องหลังราชินี
‪จะว่างั้นก็ได้
‪ที่จริง ใช่เลย เอาตามนั้น ‪ใส่ในบทความเลย
‪เดลวีย์ ใช่ค่ะ เธอเป็น ‪หนึ่งในแขกสำคัญที่สุดของเรา
‪ขอบคุณที่ทำให้เป็นกรณีพิเศษค่ะ
‪เราจะดูแลเธออย่างดี
‪(แอนนา เดลวีย์ ‪วีไอพี)
‪นี่เป็นหนึ่งในแขกพิเศษของเรา
‪เธอจะไม่ยืนต่อแถวรอบนถนน ‪เหมือนคนอื่นๆ ในวันเปิดตัวสินค้า
‪ฟังนะ โทนี่ รู้กันแค่คุณกับฉันนะ ‪สาวคนนี้เป็นทายาทเศรษฐีเยอรมัน
‪ฉันอยากให้คุณทำทุกทางเพื่อให้สำเร็จ
‪รู้กันแค่คุณกับฉันนะ แขกของฉัน ‪เพิ่งซื้อตึกสองช่วงตึกที่พาร์ก อเวนิว
‪(ลูกค้ามือเติบ)
‪ขอบอกเลย คุณอยากได้เธอ ‪อยู่ในรายชื่อกิจกรรมของคุณ
‪เธอจะเปิดคลับในตึกหนึ่งของเอบี้ โรเซ่น
‪เธอเป็นคนสำคัญ
‪เดลวีย์
‪(เพิ่มลูกค้าใหม่ - แอนนา เดลวีย์ ‪ข้อมูลลูกค้า - คนสำคัญ วีไอพี)
‪เดลวีย์
‪(ข้อมูลลูกค้า ‪วีไอพี ห้ามให้รอ)
‪เ-ด-ล
‪วี-ย์
‪(ข้อมูลลูกค้า ‪วีไอพี ห้องส่วนตัว)
‪- เรียบร้อยค่ะ ‪- ขอบคุณ เนฟฟ์
‪แอนนาอายุเท่าๆ ฉันและเธอกำลังครองโลก
‪เธอเป็นซีอีโอ สร้างแรงบันดาลใจดี
‪- ที่รัก คุณต้องดูนี่ ‪- ฉันพูดอยู่นะ
‪พวกโง่นี่จ่ายเงินหลายพันดอลลาร์
‪เพื่อรีบไปบาฮามาส ‪เพราะมีคนในเน็ตบอกว่า
‪เขาจะจัดปาร์ตี้สุดหรูบนเกาะส่วนตัว
‪พอพวกเขาไปถึง หมอนั่นให้พวกเขา ‪นอนในเต็นท์บรรเทาสาธารณภัยห่วยแตก
‪และกินชีสเวลวีตา
‪ให้ตาย มีแต่คนทวีตเรื่องไฟเออร์ เฟสติวัล
‪- นี่ อ่านสิ ‪- ไม่อะ ฉันยุ่งกับการนับตังค์อยู่
‪ดูนี่สิ นี่เป็นเงินที่แอนนาทิปฉันสัปดาห์นี้
‪ทำไมล่ะ
‪ทำไมถามแบบนั้น ใครสนกัน เธอทิปแบงก์ร้อย
‪คนโปรยเงินเล่นแบบนั้น
‪เวลาที่เขาพยายาม ‪ทำให้คุณไขว้เขวจากบางอย่าง
‪อย่าไว้ใจยัยนั่น
‪ทิปของยัยนั่นจะเป็นค่าใช้จ่าย ‪สำหรับหนังเรื่องแรกของฉัน
‪ฉันจะนับต่อ ‪กลับไปอ่านเรื่องไทเออร์ เฟสติวัลเถอะ
‪ไฟเออร์ เฟสติวัล
‪ดูดิ พวกคนรวยนี่ไม่มีที่ให้อึ
‪คนพวกนี้ได้ติดคุกแน่
‪วิเวียน ขอคุยได้ไหม
‪แน่ใจนะว่าไม่อยากนั่ง นั่งเถอะ
‪พอล…
‪ผมอยากคุยกับคุณ อยากรู้ว่าคุณโอเคไหม
‪แค่นั้นเหรอ
‪และผมอยากรู้ว่า
‪คุณได้คิดเรื่องไปให้สัมภาษณ์กับรายการรึยัง
‪ฉันไม่ได้คิดเลย
‪แค่นั้นใช่ไหม
‪คุณไม่ยอมอ่อนข้อให้ผมเลย
‪- เราคุยกันจบรึยัง ‪- ยัง
‪ผม… ให้ผม…
‪โอเค ฟังนะ
‪ตอนเราอยู่ทีมเดียวกัน เราโคตรเจ๋ง
‪และผมก็คิดถึงเรื่องนั้นบ่อยๆ
‪ว่าเราเคยสนุกกันมากแค่ไหน
‪ที่นี่เคยเป็น… ผมเคยชอบการมาทำงาน
‪เราสี่คนเคยไปเที่ยวพักผ่อนด้วยกัน
‪คุณกำลังมีลูก ให้ตายสิ
‪มาริลินควรเป็นคนจัดงานรับขวัญลูกให้คุณ
‪ผมไม่เคย…
‪ตั้งใจให้มันจบ…
‪คุณไม่เคยได้พูดส่วนของคุณ
‪ผมรู้
‪ถ้าคุณให้สัมภาษณ์ ตอบคำถามพวกเขา
‪เรื่องทั้งหมดนี้ก็จะจบ
‪คนจะได้ฟังความข้างคุณ
‪อธิบายสิ่งที่เกิดขึ้นจริงๆ
‪พอล…
‪แค่คิดเรื่องให้สัมภาษณ์ดู
‪ได้โปรด
‪ได้ค่ะ
‪ลูอิส อย่ากดดันเธอสิ
‪เธอจะมาฟอร์เทรส ‪คุณเปลี่ยนใจเธอไม่ได้หรอก
‪- ขอลองหน่อยไม่ได้เหรอไง ‪- ใช่
‪ขอตัวนะครับ อย่าเซ็นอะไรล่ะ
‪มอร์ริสันเป็นพวกสมัครเล่น
‪ช่างหัวฟอร์เทรส คุณต้องมาหาผม
‪รู้ไหมผมทำอะไรให้คุณได้บ้าง
‪ฟังนะ ถ้าคุณโอนเงินทรัสต์ของคุณ ‪ให้กับจูปิเตอร์กรุ๊ป
‪เราทำเรื่องยิ่งใหญ่ได้ เรื่องที่สำคัญๆ
‪คอนราด ทำทีละอย่างเถอะ
‪ฉันรอการอนุมัติเอดีเอฟอยู่ ‪ฉันต้องจัดการเรื่องนั้นให้เรียบร้อยก่อน
‪นั่นจะเกิดขึ้น
‪ฟังนะ ผมมองภาพรวมที่ใหญ่กว่า
‪อนาคตของคุณไม่ใช่ที่เยอรมนี
‪เราเป็นทีมที่ยอดเยี่ยมได้
‪คุณก็รู้นี่ใช่ไหม
‪และไม่ใช่แค่กับจูปิเตอร์กรุ๊ป ‪กับผมเป็นการส่วนตัว
‪ผมอยู่ข้างคุณนะ
‪นี่ดีมากเลยค่ะ ขอบคุณที่มาพบฉันนะคะ
‪- แน่นอน ‪- ไม่เป็นไร ผมยินดี
‪รถผมมาแล้ว
‪- แอนนา คุยกันตอนเช้านะ เยี่ยม ‪- ค่ะ
‪ลูอิส ให้ไปส่งไหม
‪ไม่เป็นไร รถผมจะมาถึงในสองนาที
‪- โอเค ‪- ไว้เจอกันค่ะ
‪- ไว้เจอกัน ‪- บาย
‪ยินดีที่ได้เจอคุณนะคะ บาย
‪รถคุณล่ะ
‪ผมยกเลิกไปแล้ว
‪ให้ผมขึ้นไปนะ
‪ฉันอยากนอนน่ะค่ะ
‪ผมช่วยคุณได้นะ
‪คุณเดลวีย์ มีสายด่วนหาคุณค่ะ
‪พวกเขายืนยันว่าจะถือสายรอ ‪ฉันคิดว่าแม่คุณโทรมาค่ะ
‪แม่ฉัน ต้องเรื่องร้ายแรงแน่ คอนราด ‪ขอโทษจริงๆ นะคะ ฉันต้องรับสาย
‪ผมรอคุณได้นะ
‪ไม่ต้องค่ะ แม่ฉันโทรมา ‪คงคุยกันสักพักเลย เนฟฟ์
‪เชิญข้างหน้าค่ะ
‪นิโก้จะช่วยหารถ หาแท็กซี่ให้คุณ
‪หรือจะพาหนะแบบไหนก็ได้ที่คุณต้องการ
‪ราตรีสวัสดิ์ค่ะ คอนราด คุยกันอาทิตย์หน้านะ
‪นั่งดีๆ สิ เราจะได้คุยกัน
‪โอเค
‪เขาคิดจริงๆ ว่าเขาจะได้แอ้ม
‪ทำไม คุณไม่ได้ให้ท่าเขาเลย ‪ไม่อ่อย ไม่ให้ความหวัง แต่เขาก็ยัง…
‪มันเป็นมื้อค่ำคุยธุรกิจกัน
‪ถ้าฉันเป็นผู้ชาย ‪เขาไม่มีทางเอามือจับก้นฉัน
‪แต่เพราะฉันเป็นผู้หญิง…
‪พวกเขาคิดว่าให้ข้อตกลงห่วยๆ ‪แล้วเราจะอมนกเขาตอบแทน
‪- มีสิทธิ์อะไร ‪- ใช่ นี่มันวงการผู้ชายเป็นใหญ่
‪วงการหนังก็เหมือนกันเลย
‪ฉันเรียนทำหนัง เคยกำกับหนังสั้น
‪ฉันเก่ง แต่ไม่มีใครสนผู้กำกับหญิง
‪ถ้ามันไม่ใช่โฆษณาผ้าอนามัย
‪ฉันรู้ว่าเธอเป็นคนมีความคิดสร้างสรรค์ ‪ท่าทางเธอเป็นแบบนั้น
‪เธอไม่เหมือนผู้หญิงพื้นๆ แถวนี้
‪มีแต่พวกถวายตัวเพื่องาน
‪ใช่ นี่ไม่ใช่งานในฝันฉันเลย
‪ฉันกำลังเก็บเงินไปทำหนังน่ะ
‪เธอได้ทำแน่
‪ฉันดูออก
‪อยากไปปาร์ตี้ไหม
‪คุณไปรึเปล่า
‪การสนิทสนมกับแขกเป็นเรื่องต้องห้าม ‪ของโรงแรม โดนไล่ออกได้เลย
‪แต่คุณไปรึเปล่า
‪ไปอยู่แล้ว
‪มันดีงามมาก ปาร์ตี้นั่นอีกระดับไปเลย
‪ทุกคนเคยเจอเนฟฟ์เพื่อนฉันรึยัง ‪เธอเป็นคนสร้างหนัง
‪ไง เนฟฟ์
‪มีแต่นักธุรกิจรวยๆ นางแบบ นักร้องดัง
‪แล้วก็มาร์ติน ชเครลี หนุ่มบริษัทยานั่น
‪ที่เพิ่มราคายาสำหรับโรคเอดส์
‪แล้วติดคุกน่ะ เขาอยู่ที่นั่น
‪ผมบอกพวกเขาว่าไม่ต้องเครียด ‪คนแบบผมไม่ติดคุกอยู่แล้ว
‪เอามาอีกขวด
‪ดอม ปี 1975
‪แล้วก็มีหนึ่งในครอบครัวคัลกิน
‪อาจจะคนที่เล่นโดดเดี่ยวผู้น่ารัก ‪หรืออาจจะอีกคน
‪ฉันดื่มเยอะมาก
‪โอเค บอกความจริงมา ‪ใครกะจะไปไฟเออร์ เฟสติวัล
‪โคตรตอแหลเลย
‪ผมได้ข่าวว่า ‪มันทำให้เบิร์นนิ่งแมนดูหรูไปเลย
‪- ผมยังไม่ได้เงินคืนเลย ‪- พวกเขาต้องนอนเต็นท์ฉุกเฉิน
‪จริงเหรอ
‪ใช่ ฉันได้คุยกับคนที่รู้เรื่อง
‪น่าสงสารบิลลี่ เขาพยายามหนักมาก ‪แต่เขาไม่มีดีอะไรเลย
‪ขอโทษที ฉันนี่ปากร้ายจัง ‪นั่นร้ายมาก นั่นมันเกินไป
‪โอเค นี่ ดูนี่สิ พร้อมมะ
‪คุณไม่รู้ด้วยซ้ำ…
‪มันคืออัลบั้มเดอะคาร์เตอร์ไฟฟ์
‪ชเครลีซื้ออัลบั้มนั้นของลิล เวย์น
‪แค่ซื้อเพลงมาสเตอร์เพราะเขาอยากฟัง
‪อัลบั้มถูกหยุดไว้ก่อน และเขาก็ซื้อมา
‪นั่นเป็นตอนที่ฉันรู้ว่า ‪เขาคือมาร์ติน ชเครลี หนุ่มบริษัทยา
‪หมอนั่นลบหลู่วู-แทง แคลน
‪ตรงนั้นที่โต๊ะของฉัน
‪คืนนั้นโคตรบ้า ยิ่งกว่าบ้าอีก และฉันอยู่ที่นั่น
‪แล้วรู้ไหมพวกเขาทำอะไรตอนจ่ายเงิน
‪พวกเขาเรียกมันว่ารูเล็ตต์บัตรเครดิต
‪ผู้ชนะคือมาร์ติน
‪ใช่เลย
‪มันบ้ามาก
‪หมอนี่เพิ่งซื้ออัลบั้มของลิล เวย์น
‪ผมไม่เชื่อ
‪ฉันได้ยินด้วยหูตัวเองเลย
‪ใครทำแบบนั้นกัน ฉกฉวยผลงานของศิลปินผิวดำ
‪ที่รัก นั่น… ไม่ใช่
‪คนพวกนี้โคตรเจ๋งและโคตรรวย
‪คืนนี้ติดสิบอันดับคืนที่ดีที่สุดของฉันนะ
‪คุณเข้าใจผิดประเด็นละ
‪ไม่ คุณนั่นแหละเข้าใจผิดประเด็น
‪คุณก็รู้ว่าฉันคอยเก็บเงินทิปของฉัน ‪งบทำหนังฉันเกือบครบแล้วนะ
‪คราวนี้ฉันจะทำให้มันเสร็จสักที
‪โอเค
‪นี่ คุณไม่รู้จักแอนนา
‪อย่างที่ฉันรู้จัก
‪โอเค
‪เธอคุยกับฉัน
‪ไม่มีใครเคยคุยกับฉัน ‪ฉันแค่จองนู่นจองนี่ให้พวกเขา
‪ฉันไม่ใช่ขี้ข้านะ ฉันคือดาวดัง
‪ฉันตัวเอ้ ฉันเปล่งประกาย
‪มานี่มา
‪ฉันเปล่งประกาย
‪ท็อดด์
‪เกิดอะไรขึ้นกับคุณและแอนนา
‪ไม่มีอะไรนี่
‪เหรอ แต่วันก่อนคุณไปที่คุก
‪ทำร้ายความรู้สึกของแอนนา ‪แล้วก็กลับรึเปล่า
‪ทำร้ายความรู้สึกของแอนนาเนี่ยนะ
‪เธอบอกว่าฉันทำร้ายความรู้สึกเธอเหรอ
‪นั่นไม่ใช่คำที่เธอใช้
‪แต่นั่นเป็นสิ่งที่ผมสัมผัสได้จาก 16 สาย
‪ที่ผมได้รับจากคุกไรเกอร์ส ‪ในช่วง 24 ชั่วโมงที่ผ่านมา
‪คุณทำร้ายความรู้สึกเธอ
‪บอกมา วิฟ
‪คุณคงไม่เชื่อจริงๆ ใช่ไหม ‪ว่าฉันทำร้ายความรู้สึกเธอ
‪เท่าที่ผมรู้คือเธอหงุดหงิด
‪และเวลาเธอหงุดหงิดก็จะโทรหาผม
‪และผมอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
‪เพื่อที่บางทีผมจะได้เลิกโดนโจมตี ‪ทางโทรศัพท์เสียที
‪ช่วยผมที
‪เธอแค่อยากได้สิ่งที่เธอมีไม่ได้
‪โอเค เธอต้องการอะไร
‪นั่นไม่ใช่ประเด็น
‪ประเด็นคือความรู้สึกเธอไม่ได้ถูกทำร้าย
‪ฉันไม่ได้ทำร้ายความรู้สึกเธอ
‪ประเด็นคือเธอเป็นคนหลงตัวเองจอมบงการ
‪ที่ไม่นึกถึงว่าคนอื่น ‪ก็มีความรู้สึกหรือความต้องการ
‪- งั้นเธอทำร้ายความรู้สึกคุณ ‪- แค่นี้นะ ท็อดด์
‪พร้อมไหม
‪เนฟฟ์
‪เธอทำอะไรเนี่ย บ้าไปแล้วเหรอ
‪ดูสิ ชอบไหม
‪ใช่ สวยดี สีโปรดฉันเลย
‪- อะไรนะ ‪- นั่นสีโปรดฉัน
‪ฉันรู้ ฉันก็พูดแบบนั้น นี่คือสีของเนฟฟ์
‪ฉันจะซื้อให้เธอนะ
‪แอนนา เธอไม่ต้องซื้ออะไรให้ฉันทั้งนั้น
‪ไม่ ฉันซื้อไปแล้ว เดี๋ยวนะ ‪เข้ามาข้างใน รอก่อน
‪มีชุดสวยๆ ให้ลองเพียบเลย จะมาไหม
‪- หวัดดี ‪- หวัดดี
‪- เธอมาได้ ‪- เกือบไม่ได้แล้ว
‪วันนี้เจ้านายฉันงี่เง่ามาก
‪ฉันต้องใส่ส้นสูงเดินไปแปดช่วงตึก ‪นึกภาพออกไหม
‪เรเชล เธอรู้จักเนฟฟ์ เพื่อนฉัน
‪เนฟฟ์ เรเชลทำงานที่นิตยสารวานิตี้แฟร์
‪เจ้านายนางร้ายมาก พวกอมทุกข์วัย 46
‪อมทุกข์มาก
‪- เจ้านายร้ายๆ คือแย่สุด ‪- ใช่เลย
‪นางอิจฉา นางรู้ว่า ‪วันหนึ่งฉันจะเป็นเจ้านายนาง
‪ใช่แล้ว
‪ในนี้ร้อนมาก
‪แต่มันดีกับเธอนะ
‪เธอควรมีห้องซาวน่าในโรงแรมนะ
‪จะทำเงินได้อื้อเลย
‪เธอทำงานที่โรงแรมเหรอ
‪ฉันเก็บเงินเพื่อทำหนังอยู่น่ะ
‪อ๋อ
‪- เรเชลรู้จักแอนนาได้ยังไง ‪- ฉันไม่รู้
‪เธอโผล่มาตอนที่แอนนาย้ายมาอยู่ที่โรงแรม
‪พวกเขาไม่ได้เป็นเพื่อนเก่าเพื่อนแก่ แต่…
‪เรเชลอยู่ที่นั่นตลอด ‪เวลาที่ทุกอย่างสนุก แบบว่า…
‪เธออยู่ที่นั่นเพื่อถ่ายลงไอจี ‪ตราบใดที่มันสนุกอะนะ
‪คิดว่าพวกนั้นไม่ใช่เพื่อนกันจริงๆ เหรอ
‪ไม่เหมือนฉันกับแอนนา เรเชล…
‪เอาแต่รับอย่างเดียว ‪ไม่เคยตอบแทนแอนนาเลย
‪ทุกอย่างที่เธอใส่เป็นของแอนนา ‪ฉันคิดว่าเธอพยายามเป็นแอนนา
‪- แอนนาทนได้เหรอ ‪- ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าแอนนาสังเกตไหม
‪หรือชอบรึเปล่า คือ…
‪เรเชลนับถือเธอ นั่นคงต้องรู้สึกดีแน่
‪ถ้าคุณเป็นคนที่ชอบเรเชล ‪นั่นคงรู้สึกเหมือนกับคำชมมั้ง
‪ฉันนัดร้านทำผมของแอนนา ‪ให้คุณได้นะถ้าต้องการ
‪เซอร์จิโอไม่รับลูกค้าใหม่ แต่เขาจะรับเพื่อฉัน
‪- ผมฉันไม่ดีตรงไหนเหรอ ‪- เปล่า
‪- ตายแล้ว ‪- โห
‪ผมฉันไม่มีวันดูดีได้ขนาดนั้น
‪ทำผมให้เธอด้วย ใส่ในบัญชีฉัน
‪ตายแล้ว จริงเหรอ
‪เคซี่ย์ต้องเล่นของอะไรบางอย่างแน่
‪และการออกกำลังกายพวกนั้น…
‪อย่างโหด
‪อีกสามสิบวินาที ทำให้เต็มที่ วิ่งต่อไป
‪เคซี่ย์ ฉันเป็นโรคหอบ
‪ไม่เอาน่า เนฟฟ์ เธอทำได้
‪ความเจ็บปวดคือความอ่อนแอที่ออกจากร่าง
‪แอนนา เลิกเล่นมือถือ ‪สัมผัสกับความงามแห่งช่วงเวลานี้
‪เมื่อไหร่จะจบ
‪สิบห้าวินาที วิ่งต่อไป ทุกรอบมีค่านะ ทุกรอบ
‪ขอบคุณขาที่ช่วยพยุงเธอไว้
‪ฉันไม่ได้ยินเลย
‪ขอบคุณ ขา
‪ที่เธอทำอยู่คือวิธีที่เธอทำทุกอย่าง
‪ทำเต็มที่หรือครึ่งๆ กลางๆ เลือกเอาเลย
‪และจบ
‪ดีมาก
‪ฉันกำลังตาย ตายแน่ๆ
‪ฉันคิดว่านั่นง่ายออก
‪ถ้าหุ่นดีอยู่แล้ว
‪เรเชล เธอสวย จิตใจเข้มแข็ง
‪ในโลกที่เธอเป็นอะไรก็ได้ ‪เลือกเป็นคนมีเมตตาสิ
‪นั่นมันแย่มาก ฉันขอโทษ
‪ไม่เป็นไร ไม่โกรธกัน
‪มีเหตุผลที่มีเคซี่ย์เข้ามา
‪ฉันไม่รู้ว่าแอนนาสนเรื่องหุ่นดีขนาดนั้น
‪ก็แค่เคซี่ย์ฝึกคนดังๆ จากวงการหนัง
‪และแอนนาอยากได้มือดีสุด ‪เธอจ่ายเคซี่ย์ 4,000 เหรียญต่อเดือน
‪คุณไม่เคยสงสัยเหรอว่าเงินมาจากไหน
‪แอนนาเป็นเจ้าของตึกทั้งตึกนะ
‪นี่ไงล่ะ
‪- นี่ตึกของเธอเหรอ ‪- แม่เจ้า
‪ยอดมาก แอนนา
‪เธอนี่เจ้าแม่ตัวจริงเลย
‪เจ้าแม่ตัวจริง
‪รอจนกว่าจะได้เห็นว่า ‪ฉันจะทำอะไรกับมันก่อนเถอะ
‪- อยากเข้าไปข้างในไหม ‪- อยากสิ
‪มาเลย
‪บางทีนี่อาจฟังดูบ้านะ
‪แต่แอนนาเป็นคนมีวิสัยทัศน์
‪อัจฉริยะ
‪คุณคิดว่าเธอ ‪จะทำให้เอดีเอฟเป็นจริงได้เหรอ
‪มันเป็นความจริง เธอกำลังทำอยู่
‪ฉันเห็นกับตา ฉันเดินผ่านมัน
‪ตอนนี้ 12 จอร์จติดตั้งห้องซาวน่า ทุกชั้นเลย
‪ความคิดของใครล่ะ แอนนา
‪โรงแรมทำเงินได้อื้อ
‪เธอมีหัวด้านธุรกิจ ไม่ต้องสงสัยเลย
‪เธอทำงานหนัก
‪เธอกำลังรอการอนุมัติครั้งสุดท้ายเรื่องเงิน
‪คุยกับนักธนาคาร พบกับทนาย ‪เอดีเอฟใกล้เป็นจริงแล้ว
‪ใช่ เธอ…
‪เธอโน้มน้าวใจคนเก่ง
‪ฉันไม่สนว่าคนอื่นพูดอะไร แอนนารวย
‪พ่อเธออาจตัดขาดจากเธอ ‪แต่ฉันเป็นคนนัดการประชุม
‪ฉันเห็นเอกสาร
‪เธอจะรู้เรื่องพวกนั้นได้ยังไง ‪ถ้าไม่ได้เกิดมารวย
‪ขอบคุณค่ะ
‪โอเค แอนนา ไม่ คืนนี้ห้ามทำงาน
‪- นี่ ‪- วางมือถือลง
‪โอเค ทีนี้ หนึ่ง สอง สาม
‪- เดี๋ยว ดื่ม ‪- ดื่ม โอเค
‪- เยี่ยมเลย ‪- ตายแล้ว
‪ส่ายเลยจ้ะ เอาเลย เพื่อน เต็มที่
‪ขอโทษนะ บาร์เทนเดอร์ ขออีกช็อตสิ
‪อีกช็อตเหรอ โอเค เพื่อนสาว
‪แด่เอดีเอฟ
‪- เขาน่ารักไหม ‪- น่ารักมาก
‪แล้วเธอจะรออะไรล่ะ จีบเลย
‪อย่า เขามันขี้แพ้ ทำไมเขาไม่เริ่มจีบสักที
‪- แอนนา ‪- อะไร
‪อะไร มันยังเย็นอยู่
‪บอกมาสิ นี่ดีกว่าพวกนักธุรกิจและหนุ่มๆ ใช่มะ
‪พวกเธอหน้าตาดีกว่า นั่นแน่นอนเลย
‪โอเค ทุกคน ถ่ายรูปกัน
‪เรเชล
‪เรเชล ส่งข้อความหาใครน่ะ
‪ฉันว่าฉันเมามากๆ เลย
‪แอนนา
‪ทำไมเธอถึงให้เยอะจัง
‪เสื้อผ้า ทิป
‪มันทำให้ฉันมีความสุขน่ะ
‪เธอไม่ต้องเปลืองเงินไปกับคนหรอก
‪คือเธอไม่ต้องซื้อใจใคร
‪ก็มันมีให้ใช้
‪ฉันชอบทำเงิน ชอบทำงานให้ได้เงินมา
‪แล้วถ้าฉันมีเงินให้แบ่งปัน ก็ไม่เห็นเป็นไร
‪ตอนฉันเด็กๆ ฉัน…
‪ฉันไม่มีอะไรเลย
‪ผู้หญิงพวกนี้ทำให้ฉันรู้สึก…
‪ช่างเถอะ จะมีเงินไปทำไม ‪ถ้าเราไม่ทำอะไรกับมัน
‪พ่อเธอไม่ได้มีเงินตั้งแต่แรกเหรอ
‪เปล่า เขามี ฉันไม่ได้หมายถึง…
‪ฉันหมายถึงเขาเข้มงวดมาก ‪และไม่ยอมให้ฉันใช้เงิน
‪ฉันซื้อของไม่ได้
‪เขาอยากให้ฉันเรียนรู้ด้วยตัวเอง หาเงินเอง
‪โห พ่อแม่เธอคงภูมิใจน่าดู
‪แล้วเธอล่ะ
‪พ่อแม่เธอเป็นยังไง
‪ส่วนใหญ่มีแต่แม่กับฉัน
‪เราสนิทกันมากๆ
‪สนิทกันเหมือน…
‪เพรตเซลม้วนติดกัน คุยกันทุกเรื่อง
‪ฉันมานิวยอร์กโดยไม่มีแม่ ‪เพื่อค้นหาตัวเอง
‪แล้ว…
‪เธอเป็นใคร
‪ฉันอยากเป็นผู้กำกับ อย่างที่ฉันบอก
‪แล้วรออะไรอยู่ล่ะ
‪มันไม่ง่ายสำหรับคนธรรมดา
‪ฉันต้องการเงินกับค่าเช่า และนั่นต้องใช้เวลา
‪เหลวไหล
‪ถ้ามันสำคัญมากพอ ‪เราจะทำทุกอย่างที่อยากทำ
‪เราทุกคนไม่ได้มีเงินทรัสต์นะ
‪ฉันไม่มีหลักประกันแบบเธอ
‪ฉันทำงานหนักเพื่อให้มีทุกอย่าง
‪เคซี่ย์พูดว่าอะไรนะ
‪ลองเสี่ยงและโอกาสจะปรากฏขึ้น
‪สาวผิวดำจากดีซีไม่มีโอกาสหรอก
‪ไม่เหมือนเธอ
‪หลับแล้วเหรอ
‪แอนนา
‪เธอไล่ตามข่าว
‪คุณเคยไปกินมื้อค่ำและไม่ดูบิลไหม
‪ไม่เคย
‪- เงียบก่อน ‪- ฉันก็เหมือนกัน
‪ผมรู้สึกเหมือน…
‪- ดูจบรึยัง ‪- ผมยังเด็ก…
‪ผมบอกแล้วว่าผมจะดูสองรอบ
‪สัญญากับผมเรื่องชื่อเสียง ผม…
‪- รู้จักมาร์ติน ชเครลีไหม ‪- วิฟ
‪เดี๋ยวนะ คุณหมายถึง ‪ผู้ชายที่ลบหลู่วู-แทง แคลนเหรอ
‪อะไร
‪- ดูไปเหอะ ‪- งั้นก็เลิกคุยกับผม
‪ผมอยากเป็นคนที่เธออยากให้ผมเป็น…
‪ดูจบแล้ว
‪บอกมาตามตรง
‪- ฉันจะไม่ดู เพราะงั้นคุณ… ‪- วิฟ
‪ต้องบอกฉัน ถ้าคุณรักฉัน…
‪วิฟ โอเค
‪มันไม่เกี่ยวกับคุณทั้งหมด
‪มันเกี่ยวกับหลายอย่าง คุณเป็นหนึ่งในนั้น
‪แต่ไม่เหมือนกับเรื่องอื่นๆ
‪ที่คนปฏิเสธชัดเจนที่จะให้สัมภาษณ์
‪เรื่องของคุณมีเหยื่อออกจอ ‪เล่าถึงสิ่งที่เกิดขึ้น
‪เขาไม่ใช่เหยื่อ เขามันจอมโกหก
‪ที่นี่เรื่องนั้นอาจจริง วิเวียน แต่บนจอ…
‪ตอนเขาบอกอเมริกาว่า ‪เขาพูดสิ่งที่คุณอยากได้ยิน
‪ว่าคุณไม่สนเรื่องข้อเท็จจริง
‪ว่าคุณแค่อยากได้ยอดคลิก ‪ว่าตอนนั้นเขายังไม่ 16 ด้วยซ้ำ
‪ว่าคุณเป็นจอมโกหก
‪นี่
‪มานี่มา
‪นี่แย่มากเลย
‪ใช่ ผมจะไม่โกหก มันแย่มาก
‪ฉันจะให้สัมภาษณ์หรือไม่ให้สัมภาษณ์ดี ‪ฉันจะทำยังไงดี
‪ผมไม่รู้
‪สปา…
‪ร้านทำเล็บ ชอปปิง ชอปปิง ‪มื้อค่ำ มื้อค่ำ ร้านทำเล็บอีกแล้ว
‪มื้อค่ำ คอนเสิร์ตเคนดริก ลามาร์
‪ร้านทำเล็บอีกรอบ มื้อค่ำ มื้อค่ำ
‪โอเค ฉันขอบคุณที่คุณเป็นห่วง
‪มันเฮงซวย แต่ฉันไม่เป็นไร จริงๆ นะ
‪ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร เลิกห่วงใยฉันได้แล้ว
‪มันน่ากลัว
‪นี่ ฉันไม่ได้อยากห่วงใยเธอนะ
‪ฉันไม่อยากให้เธอมาอยู่สไครบีเรียด้วยซ้ำ
‪แต่เธอก็มาแล้ว ปากก็เสีย ‪เธอไม่ใช่เด็กมิลเลนเนียลน่ารังเกียจ
‪ไปตายซะ ฉันแคร์โว้ย
‪นี่ แม่หนู มาวด์กับฉันส่งงานแล้ว
‪เรามีเวลาให้เธอ
‪ไม่ใช่ฉัน ฉันมีข่าวใหญ่ต้องเขียน
‪ทรัมป์ขู่จะล้มล้างประชาธิปไตยของเรา
‪เขาขู่จะล้มล้างประชาธิปไตยทุกสิบนาที ‪พรุ่งนี้เขาจะขู่อีก
‪เราทุกคนอยู่ตรงนี้เพื่อเธอนะ ‪ถ้าเธออยากคุยเรื่องนั้น งั้น…
‪ไม่ พอเถอะค่ะ
‪ฉันทำงานอยู่
‪ฉันต้องตีความเอกสารการเงินสองกล่อง
‪จากตอนที่แอนนาอยู่ 12 จอร์จ
‪อืม
‪ฉันไม่เข้าใจเรื่องทำเล็บมือเล็บเท้าเลย
‪พวกเขาแต่งสวยให้นิ้ว ‪ค่าทำเล็บตั้ง 75 เหรียญต่อครั้ง
‪พวกมันเป็นแค่เล็บนะ
‪ยาทาเล็บทำให้เล็บ ‪สามารถปิดคดีหรืออะไรได้ไหม
‪อะไรคือ "ยีซี่"
‪นายใส่ไม่ขึ้นหรอก ทั้งหมดนี้เป็นเสื้อผ้า
‪เห็นชัดว่าเราควรอยากได้แบรนด์ชื่อซูพรีม
‪กระเป๋าพวกนี้แพงกว่ารถคันแรกฉันอีก
‪อย่าลืมนะ หล่อนทิปทุกคน ‪ที่โรงแรมด้วยแบงก์ร้อย
‪แอนนาใช้เงินหลายพันดอลลาร์ต่อวัน
‪ไม่หยุดเลย
‪เหมือนหล่อนอยากกำจัดเงินไปให้หมด ‪ใครใช้ชีวิตแบบนี้กัน
‪เรากำลังเข้าสู่โลกจินตนาการ
‪หล่อนเป็นอะไร ต้องมีอะไรผิดปกติแน่ๆ
‪ก่อนหน้านี้มันเงินคนอื่น
‪แต่นี่เงินของหล่อนเอง หล่อนใช้เป็นว่าเล่น
‪เธออาจมั่นใจสุดๆ ว่าเรื่องเอดีเอฟจะเกิดขึ้นแน่
‪หรือไม่นี่ก็เป็นเฮือกสุดท้ายแห่งอิสรภาพ ‪ก่อนจะพัง
‪ถ้าคุณถามเนฟฟ์ ‪แอนนาคือผู้หญิงที่กำลังจะประสบความสำเร็จ
‪และหล่อนก็พ่วงเนฟฟ์ไปด้วย
‪ดูสิ
‪ดูเหมือนเนฟฟ์จะชอบทุกนาทีของมัน
‪เนฟฟ์บอกว่ามันดีมากอยู่สักพัก
‪อยู่สักพักเหรอ เกิดอะไรขึ้น
‪เนฟฟ์ ไง สบายดีไหม
‪ไง ชาร์ลี ไง เกบี้ ‪วันนี้มีอะไรให้ฉันช่วยไหมคะ
‪ไม่เป็นไร มีประชุมข้างบนน่ะ
‪โทรหาฉันถ้าต้องการอะไรนะ ‪ฉันดูแลแอนนาอยู่ด้วย
‪- ใครเหรอ ‪- แอนนา เดลวีย์
‪ลูกค้าของพ่อคุณ เธอจะเช่าตึก 281 พาร์ก
‪ผมไม่คิดงั้นนะ เธออยู่ห้องอะไร
‪ห้อง 517 ค่ะ
‪เนฟฟ์ อย่างพ่อผมจะให้ลูกค้าพักห้องดีลักซ์
‪หรือให้พักห้องสวีตล่ะ
‪โอเค ฉันผิดเอง
‪ฉันภูมิใจในตัวเองมาก ‪เมาค้างและยังไม่กินแป้ง
‪พี่น้องตระกูลโรเซ่นเพิ่งเข้ามา
‪พวกเขาบอกว่าไม่รู้จักชื่อเธอ
‪จะรู้ได้ยังไง
‪เธอกำลังจะเช่าตึกของพวกเขา
‪- ฉันไม่ได้จะเช่าตึกของพวกเขา ‪- ของพ่อพวกเขา
‪แอนนา ถ้าเธอทำธุรกิจกับพ่อพวกเขา
‪ทำไมเธอไม่อยู่ห้องสวีตล่ะ
‪เวลาเรามีคนทำอะไรให้มากมาย
‪เราแค่อยากตอบแทนพวกเขาอย่างเงียบๆ น่ะ
‪ฉลาดมาก
‪พวกธอมป์สันเพิ่งเช็กเอาต์
‪มีอะไรเหรอ
‪มีคนลืมขอเลขบัตรเครดิต ‪ตอนแอนนา เดลวีย์เช็กอิน
‪มีคนทำพลาด
‪เป็นเพราะเครื่องรูดบัตรเครดิตใหม่ ‪พวกมันใช้งานไม่ได้
‪ฌาโนต์ คุณบอกว่าไม่ให้รบกวนแขก
‪คุณพูดแบบนั้นจริง ฌาโนต์
‪ผมไม่ได้บอกว่าอย่าขอเลขบัตร ‪เราต้องการบัตรเครดิต
‪ทำไมถึงมองฉันล่ะ
‪คุณคือคนที่สนิทสนมกับเธอ
‪คราวหน้าต้องกลบความผิดให้ดีกว่านี้นะ
‪ผมอยากให้คุณไปหาแม่สาวเยอรมันนั่น
‪และแก้ไขปัญหาซะ
‪เธอเป็นเพื่อนคุณ ‪อย่าทำให้มันกระอักกระอ่วนล่ะ
‪ได้ ไม่ต้องกลัวหรอกน่า
‪ผมซวยได้เลยนะ ถ้าไม่จัดการเรื่องนี้…
‪เธอมีเงินจ่ายอยู่แล้ว ฉันจัดการให้
‪- คุณจะคุยให้เหรอ ‪- ใช่
‪แค่จำไว้ว่าใครเป็นคนช่วยแก้ปัญหาให้
‪พวกธนาคารห่วยแตกที่สุด ‪ทุกอย่างใช้เวลาโคตรนาน
‪เงินกู้ฉันควรอนุมัติ ‪ตั้งแต่หลายสัปดาห์ก่อนแล้ว
‪เงินมันเยอะมากนะ ‪พวกเขาคงต้องดูให้ละเอียด
‪ฉันไม่ใช่พวกมีความเสี่ยงสูงนะ
‪เวร ฉันเกือบลืม
‪ฝ่ายบริหารสังเกตว่าเธอไม่ได้ให้บัตรเครดิตไว้
‪พวกเขาอยากให้เธอเอาบัตรไปให้ ‪ฌาโนต์เครียดจนอึจะราด
‪ได้สิ เตือนฉันด้วยตอนเรากลับไป ‪เรื่องพวกนี้เครียดจัง
‪สวัสดี ขอโทษครับ บัตรใบนี้ไม่ผ่านครับ
‪แน่ใจเหรอ
‪บัตรยุโรปน่ะ
‪ลองใบนี้นะ
‪ธนาคารอเมริกันโบราณมาก
‪ทำไมถึงไม่ใช้การชำระแบบไร้สัมผัส ‪ใช้บัตรกับรหัสผ่าน
‪อะไรคือใช้บัตรกับรหัสผ่าน ‪เรามีแอปเปิลเพย์จ้ะ
‪ฉันต้องไปพักผ่อนสักหน่อย ‪พอเรื่องเงินกู้กับเช่าตึกเรียบร้อยแล้ว
‪ใบนี้ก็ไม่ผ่านเหมือนกันครับ
‪ถามจริง รูดอีกทีสิ สงสัยเป็นที่ระบบของคุณ
‪ระบบของเราปกติดีครับ
‪รูดอีกที บัตรพวกนี้ใช้งานได้
‪ฉันไม่ชอบน้ำเสียงของคุณ
‪ผมต้องการบัตรที่ใช้งานได้ ‪จะได้ปิดบัญชีโต๊ะนี้
‪ฉันอยากพบผู้จัดการของคุณ
‪ผมนี่แหละครับผู้จัดการ
‪(จากบัญชีเงินออมสู่เงินฝาก ‪1,400 - โอน)
‪- เดี๋ยวฉันจ่ายให้เอง ‪- อะไรนะ เนฟฟ์ ไม่ได้
‪- มัน… นี่ค่ะ ‪- โอเค
‪- เนฟฟ์ เนฟฟ์ ไม่ได้ ‪- ไม่เป็นไร
‪ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ‪สงสัยเป็นที่เครื่องของพวกเขา
‪ก็ได้
‪อืม
‪ยังไงอาหารที่นี่ก็อี๋มาก เราจะไม่กลับมาอีก
‪ฉันจะโอนคืนให้เธอคืนนี้นะ
‪ช่างหัวร้านนี้
‪มาเถอะ
‪หยุดมองฉันแบบนั้นสักที
‪ช่วยพูดอะไรหน่อยสิ ฉันเครียดนะ
‪คุณไม่อยากให้ผมพูดหรอก
‪พูดเถอะ เพราะการจ้องฉันแบบนั้น ‪มันไม่ช่วยอะไรคุณหรอกนะ
‪ก็ได้
‪ผมบอกคุณแล้ว ผมบอกว่าแม่นี่แปลกๆ
‪เธอบอกว่าบางครั้งพ่อเธอ ‪ก็ไม่ใส่เงินในบัญชีของเธอ…
‪ตอแหล
‪เธอไม่จ่ายค่าโรงแรม ‪แล้วตอนนี้ก็ให้คุณจ่ายค่าอาหารอีก
‪นี่ไม่ใช่วิถีของทายาทเศรษฐี ‪นี่มันวิถีของพวกต้มตุ๋น
‪ตาทึ่ม คุณมาจากแซนตาบาร์บารานะ
‪คุณไม่รู้อะไรเรื่องโกงหรอก
‪เพราะงั้นอย่ามาแสร้งทำเป็น ‪"ผมนี่แหละสมาชิกแก๊ง"
‪คุณดูหนังสไปก์ ลีมากไป ‪จนคิดว่าตัวเองรู้ดี
‪เพื่อนคุณทำให้คุณต้องจ่ายค่าอาหาร ‪ที่คุณไม่มีปัญญาจ่าย
‪คุณเป็นเหมือนลูกไก่ในกำมือเธอ ‪คุณรับประกันยัยนี่กับเจ้านายคุณ
‪คุณยังไม่ได้บัตรเครดิตของเธอด้วย
‪รู้ไหมผมเรียนรู้อะไรจากสไปก์ ‪คุณโดนเอาเปรียบแล้ว
‪โดนหลอก โดนต้มจนเปื่อย
‪ที่รัก
‪คุณควรจะเอาเงินไปทำหนังของคุณ
‪ผมไม่เห็นคุณจะทำหนังเลย ‪และตอนนี้เงินคุณหมด
‪เนฟฟ์
‪ถึงเวลาตาสว่างแล้ว
‪ศิลปะกับเทคโนโลยี
‪ฉันคิดว่ามันเป็นส่วนสำคัญของเอดีเอฟ
‪และมันก็เป็นส่วนสำคัญสำหรับฉันด้วย
‪เหมือนฉันมีจิตใจของศิลปะ…
‪เนฟฟ์
‪เนฟฟ์ ฟังอยู่รึเปล่า
‪ฉันยังต้องขอบัตรเครดิตของเธอ
‪ได้สิ ทุกเมื่อเลย
‪ฉันจะไปชอปปิง อยากไปกับฉันไหม
‪- เจอกันตอนเธอพักเที่ยง ‪- ฉันต้องการมันวันนี้
‪ต้องการอะไร
‪บัตรเครดิตของเธอ ฝ่ายบริหารจี้ฉันมา
‪ได้สิ เดี๋ยวให้
‪ฉันไปเอาตอนนี้ก็ได้ ‪แต่แม่บ้านอยู่ในห้องฉัน
‪ยัยพวกถังแตกชอบไปห้องฉันเพื่อหวังทิป
‪อย่าเรียกพวกเขาแบบนั้น
‪อะไรนะ
‪พวกเขาเป็นผู้หญิงที่ทำงานหนัก ‪อย่าดูหมิ่นพวกเขา
‪ก็ได้ เอาเหอะ
‪วันนี้เธอเป็นอะไรเนี่ย
‪คืนนี้มีคนจองเต็มแล้ว
‪ฉันแค่มาเช็กว่าเรื่องแอนนาโอเครึเปล่า
‪หมายความว่าไง
‪เปล่าหรอก ฉันแค่… ‪เธอจ่ายทุกอย่างใช่ไหม
‪ไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหม
‪เท่าที่ผมรู้ก็ไม่มีอะไรนะ เธอจ่ายค่ามื้อค่ำ
‪โอเค เยี่ยม ‪งั้นบัตรเครดิตของเธอใช้ได้ใช่ไหม
‪รู้เรื่องฝันร้ายนั่นด้วยเหรอ
‪อืม รู้สิ
‪- ส่วนไหนที่คุณพูดถึงอยู่เหรอ ‪- บัตรเครดิตของเธอโดนแฮก
‪เธอให้ใส่ค่าอาหารในบัญชีห้องเธอ ‪ตลอดสองสามสัปดาห์ที่ผ่านมา
‪ทางเราก็เลยไม่มีปัญหา
‪แต่ถ้าคุณต้องการ ผมให้ดูสำเนาใบเสร็จได้นะ
‪บอกตามตรงนะ มันยาวเป็นหางว่าวเลย
‪เงินเยอะมาก
‪ฮัลโหล
‪หวัดดีค่ะ ชาร์ลี นี่เนฟฟ์จาก 12 จอร์จนะคะ
‪- เนฟฟ์ ว่าไง ‪- ค่ะ ทุกอย่างโอเค
‪ฉันมีคำถามเกี่ยวกับแขกของฉัน แอนนา
‪ที่จะเช่าตึก 281
‪ผมเช็กเรื่องนั้นแล้ว
‪พ่อผมไม่เคยได้ยินชื่อเธอมาก่อน
‪บางทีเธอส่งคำร้องเข้ามา
‪มีหลายคนไปดูตึกนั้น แต่…
‪ขอบคุณค่ะ ชาร์ลี
‪(รายชื่อลูกค้า ‪ค้นหา แอนนา เดลวีย์)
‪(ผู้รับเงิน - แอนนา เดลวีย์ ‪ใบแจ้งค่าบริการ)
‪(ยอดคงเหลือ 33,890.75 ‪เครดิต 0)
‪ไง เนฟฟ์
‪- เธอคิดยังไงกับแว่นนี้ ‪- เอบี้ โรเซ่นไม่เคยได้ยินชื่อเธอ
‪- พูดเรื่องอะไรกัน ‪- เกิดบ้าอะไรขึ้นกันแน่
‪เอบี้ไม่เคยได้ยินชื่อเธอ ‪แต่เธอบอกว่าจะเช่าตึกของเขา
‪เธอพูดเรื่องอะไรกัน
‪แอนนา ชีวิตฉันอยู่บนเส้นด้ายนะ
‪ไม่มีใครเคยได้ยินชื่อเธอ
‪ฉันใส่ชื่อเธอในทุกรายชื่อ ใส่ในกลุ่มวีไอพี
‪เธอไม่ให้เลขบัตรเครดิตกับโรงแรม
‪บัตรเธอใช้ไม่ได้เลย ฉันต้องจ่ายค่ามื้อค่ำนั่น
‪ฉันถังแตกและฉันต้องการงานนี้ ‪เธอมียอดค้างจ่ายมากกว่า 30,000 ดอลลาร์
‪บอกฉันมาตามตรง
‪- เธอนี่ตีโพยตีพายเหลือเกิน ‪- หยุดเลยนะ
‪ถ้าเธอเป็นพวกต้มตุ๋นก็หลอกคนอื่น ‪แต่อย่าเอาฉันไปเกี่ยว
‪ฉันต้องจ่ายค่าเช่า
‪ฉันมีเรื่องห่าเหวในชีวิตจริงที่ต้องจัดการ
‪ฉันมีแผน และฉันจะไม่ยอมพังไปกับเธอ
‪ได้ยินไหม
‪จัดการเรื่องของเธอซะ
‪วันนี้ดีมากเลย
‪รูปปั้นที่ผมทำอยู่ ‪ในที่สุดก็เสร็จสักที ซึ่ง…
‪ผมจ้องมองสิ่งนี้อยู่นานมาก
‪แล้วก็จู่ๆ ก็เหมือนมีสวิตช์…
‪เปิดปิ๊งในสมองผม
‪และผมก็เห็นสิ่งใหม่…
‪- มีอะไรเปลี่ยนไป ‪- ผมฉัน ชอบไหม
‪ผมชอบถ้าคุณชอบ
‪แจ็ค
‪ที่รัก ถ้ามันทำให้คุณรู้สึกดีขึ้น ‪กับเรื่องโดโนแวน แลมบ์…
‪นี่ไม่เกี่ยวกับโดโนแวน แลมบ์
‪ฉันแค่อยากได้ความเห็นคุณเรื่องทรงผมฉัน
‪วีวี่
‪ถึงคุณโกนหัวผมก็ยังรัก
‪โอเคนะ ผมไม่ได้แต่งงานกับคุณเพราะหน้าตา
‪ผมแต่งงานกับคุณเพราะหน้าอกกับเงินของคุณ
‪ทำอะไรอยู่
‪ทวนโน้ตที่ฉันจดไว้น่ะ
‪รู้ไหม
‪พออ่านดู ฉันคิดว่าเธอต้องกลัวมากแน่ๆ
‪เธอมีเงินมากมายให้ใช้ อยู่ในโรงแรม
‪และเงินก็เริ่มร่อยหรอลงเรื่อยๆ
‪และเธอกำลังรอให้เงินทุนสำหรับเอดีเอฟเข้ามา
‪เธอต้องเชื่อจริงๆ ว่ามันจะเกิดขึ้น
‪ว่าเธอจะได้เงิน
‪ไม่งั้นจะใช้เงินไปเรื่อยทำไม
‪ฉันคิดว่าเธอมีศรัทธา ‪ฉันไม่รู้ว่านี่เป็นเรื่องหลอกลวงทั้งหมดรึเปล่า
‪ฉันคิดว่าเธอเชื่อจริงๆ
‪หรือไม่เนฟฟ์ก็เชื่อแทนเธอ
‪เนฟฟ์เชื่อในตัวเพื่อน
‪ใช่
‪- คุณทำแบบนี้ไม่ได้ ‪- ไปคุยกันในออฟฟิศเถอะครับ
‪ฉันจะไม่ไปไหนทั้งนั้น ‪เอากุญแจมา ให้ฉันเข้าห้อง
‪เกิดอะไรขึ้นคะ
‪เธอปล่อยให้เขาทำกับฉันแบบนี้ได้ยังไง
‪- ฌาโนต์ คุณทำอะไร ‪- เขาไม่ให้ฉันเข้าห้อง
‪จนกว่าคุณเดลวีย์จะจ่ายเงินครบ
‪เราจะยึดข้าวของของเธอไว้
‪รู้ไหมว่าฉันเป็นใคร
‪- ว่าฉันทำอะไรคุณได้บ้าง ‪- ฌาโนต์
‪ฉันต้องการของของฉัน
‪คุณเป็นหนี้เรา 30,000 ดอลลาร์
‪คุณคงรู้สึกใหญ่คับฟ้า ‪ในโรงแรมเล็กๆ กระจอกๆ นี่
‪เนฟฟ์ ช่วยที ฉันต้องเอาของของฉัน ‪เธอก็รู้ว่าฉันจะจ่าย
‪- แอนนา ถ้าฉัน… ‪- อย่าคุยกับเธอ
‪ไม่จ่ายก็ไม่ได้คีย์การ์ด
‪เนฟฟ์ ขอร้อง ฉันต้องการของของฉัน ‪เอกสารธุรกิจทั้งหมดอยู่ในนั้น
‪พาสปอร์ตฉัน ฉันต้องการพาสปอร์ต
‪แอนนา ฉันขอโทษ
‪เธอก็รู้ว่าฉันจะจ่าย
‪ฉันช่วยเธอไม่ได้
‪หวัดดี พอลให้ฉันมาถาม
‪รายการอเมริกาอินเวสติเกตเท็ดต้องการคำตอบ
‪พวกเขาต้องถ่ายทำวันพฤหัสฯ ‪จะได้ทันกำหนด ก็เลย…
‪ขอบคุณ
‪ขอบคุณเพราะคุณตัดสินใจแล้ว หรือ…
‪ขอบคุณ
‪เข้าใจละ
‪ไง
‪ผมจะตายอยู่แล้ว
‪แมคคอว์ส่งกล่อง บิล และใบเสร็จมาเพิ่ม
‪ผมต้องจัดระเบียบทุกอย่าง ‪เพื่อที่จะเริ่มต้นได้
‪นี่มัน… แอนนามีเรื่องให้ทำเยอะมาก
‪ใครไปเยี่ยมเธอ ในไรเกอร์สน่ะ
‪คุณกับผม แค่นี้
‪เธออยากรู้ว่าใครทำร้ายความรู้สึกฉัน แอนนาน่ะ
‪มันไม่ใช่เรื่องของเธอ ‪มันรู้สึกอันตรายที่จะบอกเธอทุกอย่าง
‪มีอยู่หลายวันเลยที่ฉันคิดว่า ‪เธอเป็นฮันนิบาล เล็กเตอร์
‪แล้วก็มีวันที่ฉันคิดว่า ‪เธอเป็นแค่เด็กวัยยี่สิบกว่าๆ ทั่วไป
‪เธอรู้ว่ามีคนทำร้ายความรู้สึกฉัน
‪ภรรยาผมดูอเมริกาอินเวสติเกตเท็ด
‪มันไม่ใช่เพราะการถูกทำให้ขายหน้าออกสื่อ ‪ไม่ใช่เลย มัน…
‪มันจะติดตามฉันไป ตลอดกาล
‪ไม่มีคนเสนองานให้ฉันอีกแล้ว
‪ฉันถูกถามเรื่องนั้น ‪ตอนสัมภาษณ์เช่าอะพาร์ตเมนต์
‪แต่มันไม่ใช่เรื่องนั้น มัน…
‪อะไร
‪พอลเคยเป็นบก.ของฉัน
‪แต่เราก็เป็นเพื่อนกัน
‪ฉัน แจ็ค และพอลกับมาริลิน
‪เราเช่ากระท่อมห่วยๆ ในแคตสกิลส์ ‪ทุกฤดูร้อนด้วยกัน
‪มันแย่มาก แต่เรามีเงินจ่ายไหวแค่นั้น
‪มีอยู่ปีนึง หลังจากไปเที่ยวกัน
‪พอลขอให้ฉันทำบทความนี้
‪ไม่ใช่บทความด้วยซ้ำ มันเป็นรายชื่อ
‪สามสิบเหตุผลที่ทำให้รักนิวยอร์ก ‪รายชื่อแบบนั้นน่ะ
‪ฉันเกือบปฏิเสธ
‪ฉันเพิ่งได้งานใหม่ งานดีมาก
‪งานออกอากาศ ความฝันเลย
‪แต่พอลเป็นเพื่อน
‪เขาต้องการคนช่วย ฉันเลยทำรายการบ้าๆ นั่น
‪เหตุผลที่ 12 ในรายการ…
‪โดโนแวน แลมบ์
‪เด็กที่ทำเงินได้ 80 ล้านเพราะเล่นหุ้น ‪ก่อนจะขับรถได้เสียอีก
‪เป็นเหตุผลที่ทำให้รักนิวยอร์กแน่นอน
‪ฉันตรวจสอบ คุยกับเพื่อนๆ กับพ่อแม่ของเขา
‪เห็นใบแจ้งยอดเงินฝากถอนจากธนาคาร
‪แต่ไม่รู้สิ ฉันรู้สึกแปลกๆ
‪ฉันบอกพอลว่า "มีอะไรแปลกๆ"
‪เขาบอกว่าเขียนมาก่อน เดี๋ยวเขาเช็ก
‪ฉันเขียนส่งไป อย่างที่บอก เขาเป็นเพื่อน
‪ตอนบทความ "30 เหตุผล" ตีพิมพ์ ‪เหตุผลที่ 12 ยังอยู่
‪พอลตีพิมพ์ตามที่ฉันเขียนไป
‪เพียงแต่ตอนนี้มันมีพาดหัวสุดเซ็กซี่
‪พาดหัวแบบที่รายการข่าวช่วงเช้า
‪และหนังสือพิมพ์วันอาทิตย์จะหยิบไปพูดถึง
‪และมันคงจะไม่เป็นไร
‪ยกเว้นเด็กนั่นไม่เคยมีเงินจริงๆ
‪ไม่มีสักแดงเดียว ซึ่งนั่นเป็นสิ่งที่เขาบอก ‪ในบทสัมภาษณ์พิเศษของโพสต์
‪หลังจากบอกพวกเขาว่าฉันกดดันให้เขาโกหก
‪ตอนแลนดอน เจ้านายของเรา ‪ถามถึงสิ่งที่เกิดขึ้น
‪ฉันบอกความจริง ‪และฉันนึกว่าพอลจะทำเหมือนกัน
‪แต่ตอนนี้ พอลกับมาริลินใช้เวลาสองอาทิตย์
‪ในวินยาร์ดทุกฤดูร้อน ‪ที่บ้านครอบครัวของแลนดอน…
‪พอลได้เลื่อนตำแหน่ง
‪ฉันโดนไล่ออกจากงานออกอากาศใหม่สุดเจ๋ง ‪ก่อนจะเริ่มงานด้วยซ้ำ
‪ที่แย่ที่สุดคือเพื่อนสายงานเดียวกัน ‪เพื่อนร่วมงานของฉันทุกคน
‪พวกเขาหายหัวไปหมด ‪ฉันโดนทิ้งไปแบบนั้น
‪ไม่มีใครถาม ไม่มีใครมีศรัทธาในตัวฉัน
‪ฉันโดนตราหน้าว่าเป็นนักข่าวชั้นเลว
‪และทุกคนก็โอเคกับมัน ‪หรือไม่พวกเขาก็เวทนาฉัน
‪แล้ว
‪ตอนนี้มีคลิปโปรโมตออกมา ‪และพอลพยายามชดเชยให้ฉัน
‪และฉันกำลังจะมีลูก ‪ฉันจึงดื่มเหล้าไม่ได้ด้วยซ้ำ
‪ฉันก็เลยทำตัวแย่ๆ กับแอนนา โอเคนะ
‪โอเค
‪ผมชอบผมคุณนะ
‪เรียบง่ายแต่สวยดี
‪ใช่ไหมล่ะ
‪ขอบคุณค่ะ
‪ปีที่แล้วผมเล่นโฆษณาทนายสายด่วนห่วยๆ
‪- มันน่าอายมาก อยากดูไหม ‪- อยากดูมากค่ะ
‪ทำไมหายใจแรงจัง
‪เรื่องทั้งหมดนี้โคตรพัง
‪แอนนาคงอยู่ข้างถนนที่ไหนสักแห่ง ‪ฉันใจร้ายกับเธอมาก
‪เงินก็หมด ทำหนังไม่ได้แล้ว
‪คุณทำไม่ได้อยู่แล้ว
‪อะไรนะ
‪ที่รัก คุณคิดจะทำหนังเรื่องนี้มาสามปีแล้ว
‪แต่คุณไม่เคยถ่ายอะไรเลย
‪คุณมีเป็นพันเหตุผลที่ทำไมคุณทำหนังไม่เสร็จ
‪และทุกเหตุผลมันไม่จริง
‪- นั่นไม่จริงเลย ‪- จริงสิ
‪คุณเองก็ไม่เห็นทำอะไรเลย
‪ผมเขียนนิยายจบเมื่อวาน
‪และคุณไม่ถามด้วยซ้ำ
‪สมัยนี้คนถ่ายหนังด้วยมือถือกันแล้ว
‪เงินไม่ใช่ปัญหาของคุณ ‪คุณคิดว่าคุณทำไม่ได้
‪นั่นไม่…
‪ฟังนะ ยัยแอนนานี่อาจบ้า ‪แต่ผมเห็นด้วยกับเธออย่างหนึ่ง
‪เวลาคุณต้องการอะไรบางอย่าง ‪คุณต้องทำอะไรเพื่อให้ได้มันมา
‪เลิกนับเงินในกล่องรองเท้า ‪ที่อะพาร์ตเมนต์ได้แล้ว
‪ไปตามล่าสิ่งที่คุณต้องการ
‪ฌาโนต์
‪อยากพบฉันเหรอคะ
‪- คุณทำได้ยังไง ‪- ทำอะไรคะ
‪แอนนา เดลวีย์ เธอจ่ายทุกอย่าง ‪เงินเข้ามาเมื่อเช้านี้
‪ฉันด่าเธอ
‪ฉันปล่อยให้คุณโยนเธอออกไป ฉันบอกแล้ว
‪ฉันบอกแล้ว แอนนานี่สิตัวจริง ‪แอนนาเชื่อใจได้ คุณไม่รู้หรอก
‪แอนนา
‪เงินที่ฉันติดเธอไว้
‪ฉันขอโทษกับสิ่งที่ฉันพูด ‪ฉันไม่ควรกล่าวหาเธอแบบนั้น
‪เธอต้องไปจากพวกผู้หญิงบ้านๆ พวกนี้ ‪เธอดีกว่าที่นี่เยอะ เนฟฟ์
‪ฉันจะไปเที่ยว สักที่ที่สนุก
‪อยากไปไหม
‪ฉันไปไม่ได้ ไม่มีวันลาเหลือแล้ว
‪ฉันต้องการงานนี้ นี่คือชีวิตฉัน แอนนา
‪ชีวิตมีไว้ใช้นะ
‪บาย เนฟฟ์
‪เนฟฟ์
‪คุณนั่นเอง
‪อะไรเหรอ
‪เธออยู่ที่โรงแรมนานมากก็เพราะคุณ
‪คุณเป็นคนเดียวที่ทำให้เธอจ่ายเงินครบ
‪ฉันคิดว่าเธออยู่ที่นั่นเพราะเธอมีคุณ
‪เธอจ่ายเงินซื้อเคซี่ย์
‪ส่วนเรเชล…
‪แต่หลังจากนั้นสักพัก ‪ฉันไม่ได้คบเธอเพราะทิป
‪ฉันคบเธอเพราะ…
‪ฉันชอบเธอ
‪ฉันคิดถึงเธอ
‪จะมาไหม
‪คุณไปก่อนเลย ฉันมีเรื่อง…
‪โอเค
‪ไม่
‪- อะไรนะ ‪- ไม่
‪ถ้าคุณอยากแก้ไขความเข้าใจผิด
‪คุณก็อธิบายเรื่องที่คุณทำพัง ‪และให้ฉันรับกรรมแทน
‪ทำให้ชื่อเสียงของฉันเสียหาย ‪เพื่อคุณจะได้ไม่ซวย
‪- ผมไม่เคยตั้งใจที่จะ… ‪- คุณตั้งใจ
‪เราเคยเป็นเพื่อนกัน พอล
‪ฉันเชื่อคุณ
‪คุณเลือกที่จะทำร้ายฉัน ‪เพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง
‪คุณมีความผิด
‪ฉันไม่คิดว่าจะเป็นเธอ
‪เป็นไงบ้าง
‪ในนี้ไม่มีห้องซาวน่า
‪เธอเป็นไงบ้าง
‪ก็ดี ยังทำงานที่ 12 จอร์จ ‪แต่ฉันถ่ายทำหนังของฉันด้วย
‪ช่วงสุดสัปดาห์น่ะ
‪สุดยอดเลย
‪โอเค เล่ามาให้หมด
‪โอเค ฉันถ่ายด้วยมือถือหมด ‪แต่มันดูดีมาก
‪และฉันถ่ายบางส่วนที่โรงแรมด้วย
‪ฉันว่าฌาโนต์ชอบมากแน่
‪ฌาโนต์ เขาก็ไม่ได้แย่นะ
‪เขายังจู้จี้กับฉันตลอดเวลา ‪แต่รู้ไหมยัยสมองกลวงนั่นน่ะ
‪- อืม ‪- นางลาออกจ้า
‪โหย จริงดิ
‪คำบรรยายโดย วิภาพร หมู่ศิริเลิศ