SERIAL NETFLIX
TA HISTORIA JEST PRAWDZIWA…
Z WYJĄTKIEM FRAGMENTÓW, KTÓRE SĄ KOMPLETNĄ BZDURĄ!
Wyprowadziła się.
Odeszła z Vanity Fair.
Jej znajomi i rodzina milczą.
- Kto taki? - A jak myślisz?
Masz bzika na punkcie Rachel?
Daj już spokój.
Jest jedyną przyjaciółką Anny wymienioną w pozwie.
Potrzebuję jej. A ona mnie unika.
- Nie potrzebujesz jej. - Zgadzam się.
Dobra, po prostu ją chcę.
Uwaga, Paul.
- Paul. - Hej, Paul.
Wybrałeś się na safari? Obejrzeć miejscowych?
Nędzę na Scriberii?
Barry, daj spokój. Wybacz.
On chce tylko powiedzieć, że…
nie lubimy cię, więc idź stąd.
Ja tylko… Vivian, jak ci idzie?
- Świetnie. - Kiedy skończysz pisać?
- Prawie skończyłam. - Mogę zobaczyć draft?
Nie. Jestem w połowie.
To znaczy w środku.
Taki mam proces. Nie mam draftu do pokazania.
Ale niedługo.
Czas cię goni.
Kiedy przyjdzie czas na to wszystko?
Rodzę za trzy tygodnie.
Więc musisz oddać artykuł jak najszybciej.
Potrzebujemy czasu.
Trzeba będzie sprawdzić dużo rzeczy.
Ty najlepiej wiesz, jakie to ważne.
Rozumiem.
Nara. Idź już. Wynocha.
Sami mamy do napisania artykuły i terminy.
Nie mam czasu słuchać, jak okłamujesz tego łobuza.
Chwila. Ona ma rację.
- Rodzisz za dwa tygodnie. - Draft nie jest prawie skończony.
- Nawet nie zaczęła pisać. - Co za samolubna suka.
Mam artykuł o Trumpie.
Co? Artykuł o Trumpie.
Myślisz, że to coś oryginalnego?
Potrzebna mi Rachel.
Ale nie masz jej.
Ludzie tak po prostu nie znikają.
Laska mieszka w sieci.
Umarłaby, gdyby nie mogła wrzucać fotek swoich butów na Instagram.
Więc musi być na Instagramie.
Na pewno nadal daje lajki pod postami.
Nie mam nic. Żadnego Facebooka, Insta, Snapa.
Twittera, Weibo, Tumblra, niczego.
Jeśli straciłaś źródło, musisz pisać bez niego.
Masz dość informacji bez Rachel. Prawda?
Tak.
Nie. Może.
Z Rachel byłoby lepiej.
Ona ma rację.
Bez Rachel artykuł jest słabszy.
- Marrakesz na pewno. - Nie zgadzam się.
Kacy to już dość koloru.
W końcu tam była.
- Częściowo. - Była tam.
Na początku, ale długo nie została.
- O co ci chodzi? - Kacy wróciła.
- Nie jest wiarygodna. - Trzeba po prostu zacząć pisać.
Barry, na litość boską.
Po prostu zacznij pisać.
Znajdziemy Rachel.
Buduj historię, a ona się znajdzie.
Do dzieła.
STRONA 1 Z 1 - 0 SŁÓW
Zaczęło się od pieniędzy, jak to zwykle w Nowym Jorku.
STRONA 1 Z 1 - 10 SŁÓW
Na gładkiej powierzchni inspirowanego meblami z lat 50.
biurka concierge w 12 George zaszeleścił banknot studolarowy.
„PIENIĄDZ NIGDY NIE ŚPI” GDZIE JEST RACHEL?
Kacy Duke uzna to później
za znaczący dar od wszechświata.
Wybacz. Co jest?
- Nie rozumiem. - Cholera, chodź ze mną.
Myślałam, że moja przyjaciółka coś wie.
Zadzwoniłam do niej, a ona popytała swoich ludzi…
Oddzwoniła do mnie i…
Wykończysz mnie.
Znalazłam Rachel. Wiem, czemu nie chce gadać.
Co?
Nie żyje? Jest w śpiączce? No co?
Sprzedała tę historię Vanity Fair.
Skurw…
„DODATKOWY PLUS - ZA WSZYSTKO PŁACIŁA”
MOJA PRZYGODA W ŚWIETLE REFLEKTORÓW Z CZARODZIEJKĄ Z MANHATTANU
JILLIANVELLONELLO0193 CO ZA WSPANIAŁE ŻYCIE! OMG
J_GAJAISTA38914 WSZYSCY JESTEŚCIE PIĘKNI
LOCALMSKALASTANA_33 ŚLICZNE!
PERRYSZAMAR22 PIĘKNIE
LITTLEMISSCORNRIDGE JEST OGIEŃ!
GOLDIE_WEST20 UWIELBIAM
SWEE_DEE213 TO NIESPRAWIEDLIWE!
CCHICCKKMAN ALE SUPER
MISSWANONA352 NIE WIERZĘ!
ABBYCMARTIN1J POZWOLĘ CI SKOŃCZYĆ, ALE JESTEŚ ŚWINIĄ
HEEENRY NIEŹLE HOTSTUFF_99023 SPEŁNIENIE MARZEŃ!
LOCALMSKALASTANA_33 NIESAMOWITE!
JILLIANVELLONELLO0193 ZAPIERA DECH W PIERSIACH! UWIELBIAM!
Boże.
Tu Anna Delvey, zostaw wiadomość.
Anno, to ja.
Wróciłam do Nowego Jorku. Gdybyś mogła przelać mi kasę,
byłabym wdzięczna.
Dzięki, na razie.
Często tak bywa. To nie znaczy, że straciłaś temat.
Ale nie znaczy też, że nadal go ma.
Wiemy, kto pisze ten artykuł?
Przyjaciółka nie wie.
Jeśli ktoś taki jak Nancy Jo Sales, to przejebane.
Byłoby po tobie.
Muszę powiedzieć Landonowi.
- Nie. - Nie sądzisz, że powinnam?
A jeśli Paul się dowie?
- Twoja historia trzyma się kupy? - Tak.
Boże. Tak myślę. Może.
- Odwaliłaś kawał dobrej roboty. - Nie skończyłam.
Nic nie mów Landonowi.
Lou?
Mają rację. Gęby na kłódkę.
Nikt nie piśnie Paulowi ani Landonowi ani słówka.
Zobaczymy, co napisze Vanity Fair.
Z czym się mierzysz.
Kiedy ma wyjść?
W druku w tym tygodniu, ale online dzisiaj.
Ładna opalenizna.
Zdjęcia z Insta były super.
- Dzięki. - Opowiedz nam coś więcej.
Tak ci zazdroszczę.
Marzę o podróży do Marrakeszu.
- Było wspaniale? - Było fajnie.
Jak udało ci się wbić do La Mamounii?
Znalazłaś sobie sponsora?
Muszę nadrobić zaległości w pracy.
- Maruda. - Mam pracę.
Rachel.
Noah, co ty…
Mam spotkanie z fotoedytorem.
Nieźle poszaleliśmy w Marrakeszu.
Jak się masz?
Mam zespół stresu pourazowego.
Obciążyli mi kartę na całą kwotę.
- Co, kurwa? - Wiem. Ale Anna to naprawi.
To nic takiego.
Muszę iść na spotkanie.
Zjesz ze mną kolację?
Nie mogę.
Do zobaczenia.
Anno, nadal nie dostałam przelewu. Muszę spłacić firmową kartę kredytową.
O nie! Mój bank coś schrzanił.
Dziś podróżuję. Dostaniesz przelew jutro.
Wybacz to opóźnienie.
- Rachel. - Idę.
Uwaga, zaczynamy.
„Dodatkowy plus - za wszystko płaciła”.
Sama to napisała?
To relacja z pierwszej ręki.
Sama to napisała. Świetnie. To naprawdę dobrze.
Kent! Vanity Fair nas wyprzedziło?
On chyba myśli inaczej.
A niech to.
Ludzie oszaleją.
Nie dostałam kasy.
Bank nawalił. Wysłałam ją.
Mogę mieć kłopoty.
Wysłałam ją dziś. Mogę pokazać ci potwierdzenie.
Rachel.
- Wybacz. - Co się z tobą dzieje?
Skąd opóźnienie?
Dostaniesz ją.
Mały problem z międzynarodowym przelewem.
Anno, co się dzieje?
O co chodzi? Wszystko jest spoko.
Dostaniesz kasę w poniedziałek.
Prosiłam o zdjęcia na następny miesiąc.
Przepraszam.
KATE MCKINNON TEMAT NUMERU
Potrzebuję tej forsy.
Małe opóźnienie. Zajmę się tym. Wybacz.
Dostaniesz przelew dzisiaj.
Musiałam zmienić hotel.
Beekman jest prymitywny.
Rachel.
Jeśli nie możesz się skupić, znajdę kogoś innego.
Tylko przeszkadzasz.
Tu Anna Delvey.
Zostaw wiadomość.
Minęły trzy miesiące.
Potrzebuję te 62 000 $.
Muszę spłacić firmową kartę.
Spłukałam się na spłaty minimalne.
Proszę, oddaj mi te pieniądze.
Nie obrażam artykułu Vanity Fair. Nie mówię, że to kiepskie dziennikarstwo,
bo to wcale nie dziennikarstwo.
Napisała go sama Rachel.
Ona nie jest dziennikarką.
Ale nas wyprzedzili.
Nieprawda.
To nie jest prawdziwy artykuł.
Nie ma faktów,
researchu, wywiadów.
Po prostu skarży się na przyjaciółkę.
To e-mail, by poskarżyć się na nieudany wyjazd.
Co dowodzi mojej racji,
że tą historią nikt się nie zainteresuje.
Bo nie ma tam prawdziwej treści.
Rachel błądzi po ciemku.
Nie ma pojęcia o bankach,
prawnikach, o skali, na którą działała Anna.
Mój artykuł opowiada o przekręcie,
o spełnieniu amerykańskiego snu w XXI wieku.
Tu chodzi o kradzież ideałów.
O kajdany, którymi skute są kobiece ambicje.
O kultywowanie kultury przekrętów.
Mój artykuł ma swoje miejsce.
Ma prawo bytu.
Coś masz na pewno.
Sam nie wiem.
Myślę, że…
powinniśmy dać sobie spokój.
Landon.
Pisz dalej.
Skończ artykuł.
- Wtedy podejmę decyzję. - Dziękuję.
- Fajnie, że zadzwoniłaś. - Fajnie, że byłeś wolny.
Miło cię widzieć.
Z dala od tego szaleństwa.
Wiem.
Jakie masz plany?
Zespół mojego kumpla gra na Glastonbury.
Fajowsko, co?
Mam jechać z nimi w trasę i to udokumentować.
- Wspaniale. - A ty?
Nie mam pojęcia, co robię.
Nadal czekam, aż Anna odda mi kasę.
Jeszcze ci jej nie oddała?
Ukrywam to.
W pracy…
Nie wiem, jak długo jeszcze…
Mówiła, że mieszka w Beekmanie, ale chyba się już wyniosła.
Przecież nie proszę, by sama przyniosła mi gotówkę.
Musi tylko wcisnąć przycisk albo zadzwonić.
Nawet nie wiem, gdzie jest.
Czy z nią OK.
Rach, musisz zadbać o swoje interesy.
O czym ty mówisz?
Przyjaźnimy się.
Po wszystkim, co zaszło w Marrakeszu,
nadal ją tak nazywasz?
Prawdziwa przyjaciółka
by ci tego nie zrobiła.
Myśli tylko o sobie.
Jest po prostu inna.
Operuje na innej płaszczyźnie, ale stać ją na to.
Wszystko będzie dobrze.
Zaszalałaś wczoraj?
Nie, tylko źle spałam.
Korzystasz z życia, brawo, Rachel Williams.
POWIADOMIENIE G-MAIL - OD PAYPALA
OTRZYMAŁAŚ PŁATNOŚĆ OD ANNY DELVEY.
Dzięki Bogu.
KWOTA BRUTTO - 5000,00 $
Co, do diabła?
Tu Anna Delvey.
Zostaw wiadomość.
Anno…
Przeszkadzam?
Hej, Linda. Potrzebujesz czegoś?
Liczę kroki, więc pomyślałam, że przyjdę osobiście.
Dostałaś mojego maila z zeszłego tygodnia?
I z poprzedniego?
O Boże. Przegapiłam coś?
Wybacz. Clara wyjeżdża, rezerwowałam jej loty i noclegi.
W trzech krajach.
Dostałam wiadomość z AmEx.
O niespłaconym kredycie na twojej firmowej karcie.
Mojej?
W przyszłym tygodniu Marco robi kontrolę,
więc lepiej wszystko do tego czasu spłać.
Oczywiście. Zapłacę to.
Musiałam zapomnieć.
Jasne.
No dalej.
Tu Anna Delvey. Zostaw wiadomość.
Anno, to ja.
Wysłałaś pięć tysięcy, co z resztą?
Potrzebuję jej.
Ktoś w pracy już wie.
Oddzwoń do mnie. Proszę.
Odchodzę już od zmysłów.
Muszę to spłacić.
Chwileczkę.
Gdzie przez ten czas była Anna?
Wyniosła się z Beekmana, prawda?
Wraca z zagranicy.
W 12 George nie chcą mieć z nią do czynienia.
Przenosi się do Beekmana.
Nic dziwnego.
Odkrycie, że Anna nie płaci rachunków,
zajęło pracownikom Beekmana mniej niż miesiąc.
Potem ulatnia się do hotelu W.
To jest naprawdę dobre.
Możesz to wykorzystać.
Dokąd idziesz?
Wrócę. Mam pewien pomysł.
Więc w czasie, gdy Rachel próbuje odzyskać kasę, Anna jest bezdomna.
Hotel za hotelem czeka na przelewy.
Luksusowa menelka.
Właśnie. Ale Rachel nie miała pojęcia.
Mówi Vivian Kent, można prosić z doktor Harris?
Czy mogłaby przyjechać do szpitala?
Coś się dzieje.
Masz mi coś do powiedzenia?
Pozwoliłaś jej wydać 62 000 $ i obciążyć tym twoją firmową kartę?
Nie pozwoliłam.
Dobrze, pozwoliłam, ale miała mi to oddać.
- Jest bogata. - Powiedz Marco.
Nie mogę.
Sam to odkryje za jakieś dwa dni.
Będzie lepiej, jak sama mu powiesz.
Condé Nast postraszy ją prawnikiem.
Powiedziała, że wyśle czek.
Weź się w garść!
Zwodzi cię od trzech miesięcy.
Ty mu powiesz czy ja?
Część już oddała.
Jeśli odda resztę, Marco nie musi wiedzieć.
Myślisz, że to podstawówka?
To oszustwo.
Sprawa dla policji. Grozi więzieniem.
To naprawdę poważne. Musisz ją wydać.
Nie znasz jej!
Dla ciebie to tylko kłopotliwa zwłoka w księgowości.
Dla mnie to przyjaciółka.
Nie wydam imigrantki policji.
Nie w Ameryce Trumpa.
Dobrze ją znam.
Jest dobrym człowiekiem.
Przez cokolwiek teraz przechodzi,
znajdzie rozwiązanie i to ją tylko wzmocni.
I mnie też.
Co się stało? Co się dzieje?
- Nic się nie dzieje. - Coś się dzieje.
Główka dziecka jest już w kanale.
W kanale? O Boże.
W kanale? Co z tego?
To jeszcze nic takiego.
Vivian,
za dwa, może trzy dni zaczniesz rodzić.
Od teraz tylko spokojne spacery i zero stresu.
Jasne.
Musisz o siebie zadbać.
Dobrze.
Obiecuję.
Halo?
Anna?
Jesteś tam?
Jestem. Co słychać?
Nie wiem, czy dostałaś moje wiadomości,
ale nadal czekam na ten przelew.
Wiesz co? Jestem tym już tak wkurzona.
Jestem w W, może pójdę do banku i wypiszę ci czek gotówkowy?
Możesz go sobie odebrać.
Pasuje ci to?
Tak, pasuje.
Przyjdę jeszcze dziś.
Tak! Wiedziałam!
Rachel pisze w swoim artykule o interwencji.
Nikt mi o tym nie mówił.
Ani Anna, ani Kacy.
Samochód będzie za cztery minuty.
Mówią, że pierwsze dziecko zawsze rodzi się późno.
Twoja siostra urodziła po terminie.
Tydzień przed terminem.
- Co robisz? - Wzywam ubera.
Mówisz poważnie?
Nie skończyłam artykułu.
Jestem już blisko.
- Pogadam z Kacy. - Co mówiła doktor Harris?
Odpoczynek. Relaks. Spokojne spacery.
To nie są ćwiczenia.
Zaczyna się, a my nie jesteśmy gotowi.
Nie urządziliśmy pokoju, nie zabezpieczyliśmy mieszkania.
Trzeba kupić elektroniczną nianię.
Nie mamy pieluszek.
Kobiety rodzą dzieci codziennie.
Niektóre po prostu kucają w polu.
Nie jesteśmy wyjątkiem.
Może i nie mamy tych rzeczy.
Co z tego?
Nie jesteśmy złymi rodzicami, bo jeszcze jej tu nie ma.
Wiesz, co zrobimy?
Wszystko, co trzeba, jak tylko się urodzi.
Muszę wyrzucić tę historię z głowy i przelać ją na papier.
Muszę to skończyć.
Urodzić to dziecko, wiedząc, że zrobiłam to zajebiście.
I wygrałam.
Możesz mnie wesprzeć?
Zrobisz to w dwa dni?
Muszę. Teraz albo nigdy.
Co, do diabła?
Mogę pani pomóc?
Szukam przyjaciółki, Anny Delvey.
Już u nas nie mieszka.
Muszę ją znaleźć.
Zostawiła mi czek. Muszę wejść do jej pokoju.
Zostawiła pani czek?
A czemu już tutaj nie mieszka?
Nie zapłaciła wam?
Nie mogę mówić o osobistych sprawach naszych gości.
Ani jakichkolwiek sporach finansowych, które mogą z nami mieć.
Albo z Beekmanem. Albo z Mercerem.
Boże.
To co mam zrobić?
Nie rozumie pani, jestem zwykłym człowiekiem.
Ona jest bogata.
Naprawdę bogata.
Bogata?
Nie wygląda na to.
Rachel traci zmysły, czekając na czek od Anny. Gdzie jest Anna?
Wtedy już w więzieniu.
Hotel W zadzwonił na policję.
Zgadza się.
To dokumenty z aresztowania i rejestr policji.
Wtedy poznała Todda.
Zwolnili cię, ale to nie koniec.
Co się teraz wyrabia w Ameryce?
Wiązałam z tym prezydentem duże nadzieje.
W Europie to by mi się nie zdarzyło.
W Niemczech czy Paryżu, tam lepiej mnie znają.
A właściwie dlaczego nie zapłaciłaś?
Próbowałam,
ale chyba nie ostrzegłam banku, że będę podróżować, więc…
Karty nie działały. Rozumiem.
Skuli mnie kajdankami.
Wyobrażasz sobie?
Zawsze to robią.
Powinni baczyć na czyjąś pozycję.
Gdy reprezentowałeś Aleca Baldwina,
na pewno nie skuli go, gdy atakował paparazzi.
Nie reprezentowałem Aleca Baldwina.
- Czytałam online… - Pan Baldwin miał prześladowczynię.
To ją reprezentowałem.
Prześladowczynię?
A więc…
musisz teraz podpisać ten formularz
i obejmę twoje środki prawem zatrzymania,
w razie gdyby doszło do innych problemów z finansami.
A ja sprawię, żeby zamiast sprawy kryminalnej
uznali to za nieporozumienie, bo tak z pewnością było.
Jeszcze jedno.
Przez te kłopoty z bankiem
nadal nie mogę używać moich kart,
więc muszę jeszcze zostać u ciebie.
Tylko na kilka dni.
Wykluczone.
Jak sobie z tym radzisz?
Naprawdę ją oczernili.
Nie wiedzieliśmy nawet połowy.
Czytałaś ten fragment o interwencji?
Wiem. Rozmawiałeś z Anną?
Jeszcze nie. Ta sprawa mnie dobije.
Nie powiedziałaś mi nic o interwencji.
Rachel była w rozsypce.
Anna tak długo ją zwodziła,
a słyszałyśmy, że ją przyłapali.
Kto zdecydował, by się z nią skonfrontować?
Chyba ja.
Zwykle w nic się nie wtrącam, ale pomyślałam, że możemy to naprawić.
Anna przyzna się do błędu,
Rachel odzyska pieniądze.
Może zadzwonimy do jej rodziców.
Zaprosiłam Annę na drinka.
Powiedziałam jej, że zaprosiłam też
moją przyjaciółkę Nicole.
Nicole? Twoja klientka?
To był błąd.
Była u mnie, gdy Rachel przyszła zapłakana.
Napnij brzuch, od pępka do kręgosłupa.
Boli.
Kuźwa.
Chce, żebyśmy wzięli dzieci.
Czemu miałabym pozwolić tym wampirom zrujnować nam święta?
Nicole, weź głęboki oddech.
Pamiętaj, skup się na danej chwili.
Przeszłość to nauczyciel, teraźniejszość zależy od ciebie.
Co zrobiła?
Spójrz na mnie.
Pozwoliłaś Annie na zbyt dużo, musisz przejąć kontrolę.
Nie mam kontroli.
Nieprawda. Musisz ją odzyskać.
Musisz zażądać tego, czego potrzebujesz.
Musisz pokochać siebie i postawić się na pierwszym miejscu.
Ona przyjdzie?
Nicole ją odbiera.
- Boję się. - Nie.
Jesteś odważna.
I stawisz jej czoła.
Jak pokierujesz tą narracją?
Odzyskując kontrolę.
- Dobrze. - Bo jestem twardą suką.
To prawda!
Do roboty.
Tak.
- Jestem złą suką. - Twardą suką.
- Złą suką. - Tak.
Kacy będzie tutaj?
Już na nas czeka.
O Boże, Kacy.
Co my robimy w tej okolicy? Wszyscy są tu tacy starzy.
Rachel.
Kurwa, co to jest?
Interwencja?
Muszę zająć się pracą, a wy marnujecie mój czas.
Oddałaś mi 5000 i jestem ci wdzięczna,
ale proszę, potrzebuję resztę.
Przelej mi ją.
Dyrektor finansowy wrócił. On nie może się dowiedzieć.
Powiedz prawdę o Marrakeszu. Gdzie są pieniądze Rachel?
Mówiłam już, oddam ci je.
Minęły już trzy miesiące.
Jesteśmy przyjaciółkami
i nie chcesz mnie skrzywdzić, więc oddaj mi te pieniądze, proszę.
Proszę, Anno.
Czemu robisz z tego taki dramat?
Ja robię dramat?
Udajesz, że zależy ci na pokoju, a tak naprawdę kochasz zadymy.
- Kochasz dramaty. - Zostawiłaś ją w złej sytuacji.
Zaraz straci mieszkanie. Może stracić też pracę.
Porozmawiaj z nami.
Co się dzieje z twoim funduszem?
Kto ci pomoże? Twoi rodzice?
Za kogo ty się masz?
Jesteś winna Rachel 57 000 $.
Jeśli nie będziesz z nami szczera, nie możemy ci pomóc.
Naprawdę wierzysz w te bzdurne hasła?
Po co beczysz? Mówiłam ci, że to załatwię.
Kurwa, żartujesz sobie?
A ty kim, kurwa, jesteś?
Spokojnie, Nicole. Już dobrze.
- Wcale nie jest dobrze. - Boże.
Spójrz na swoją przyjaciółkę, płacze jak bóbr.
Jest przez ciebie w strzępach.
To nie twoja sprawa. Nie znasz mnie.
Znam dziewczyny takie jak ty.
Wątpię.
To wszystko takie głupie i krótkowzroczne.
Straszne z was typiary.
Nie wiecie, jak to jest coś stworzyć.
Daruj sobie! Jesteś kłamczuchą.
Wszyscy to widzą.
Oddaj jej te pieniądze.
Dość, Nicole. Anno…
Po prostu przestań, Anno.
Przestań. Powiedz nam prawdę.
Tworzę coś, co będzie legendą.
A ty zawracasz mi głowę jakąś forsą?
Wiesz, ile rzeczy mam na głowie?
Prawników i finansistów, którzy pomagają mi budować FAD.
Wynajmuję cały pieprzony budynek na Park Avenue.
- Gówno prawda. - Skąd możesz wiedzieć?
Ma rację, to kłamstwo. Nie wynajmujesz go.
Nie możesz tak do mnie mówić.
Zwalniam cię.
To ja cię już zwolniłam.
Nie wynajmujesz Park 281, bo jest już wynajęte.
- To nieprawda. - Prawda.
Tak tu napisali.
SZWEDZKA ORGANIZACJA FOTOGRAFICZNA FOTOGRAFISKA
PRZEJMUJE CAŁE PARK AVE 281
To fake news.
- Ty tak na poważnie? - To mój budynek.
- Anno, co się dzieje? - Anno…
Pieprz się, Kacy!
Ty i twój psychologiczny bełkot!
Nie masz pojęcia, jak to jest być mną.
Jestem szefową.
Próbuję zbudować fundamenty, a otacza mnie banda amatorów!
Proszę, Anno. Błagam cię.
Nie! Robię, co mogę.
Myślisz, że mogę marnować czas na takie bzdury?
Dostaniesz tę forsę. Kiedy zaczniesz słuchać?
Miałam cię za przyjaciółkę.
A ty tak mnie traktujesz?
Po wszystkim, co dla ciebie zrobiłam?
Anno, musisz przestać. Powiedz prawdę, to ci pomożemy.
Proszę, Anno.
Potrzebuję tych pieniędzy.
To zaszło już za daleko.
Idę do toalety.
Ta suka zwariowała.
Mogłam się domyślić, że to się nie uda.
Daj jej chwilę, chyba zaczyna to do niej docierać,
- zaczyna nas słuchać. - Tak myślisz?
Tak.
- Ucieka. - Co?
Anna!
To była katastrofa.
Chciałam napisać do rodziców Anny.
Znaleźć ich w Internecie.
Więc rozmawiałaś z nimi?
Nie, Rachel chciała to przemyśleć.
A dziś przeczytałam jej artykuł.
Te dziewczyny są toksyczne. Bez wyjątku.
Nie chcę brać w tym udziału.
- Jak to? - Nie chcę być opisana w twoim artykule.
- Co? - Nie jestem taka.
Nie chcę, by klientki widziały mnie w tym kontekście.
Odpadam.
Kacy, jesteś mi potrzebna.
Skończyłam z Anną Delvey i jej chaosem.
Proszę, po prostu chwilę odetchnij.
Przemyśl to. Nie podejmuj decyzji od razu.
Próbują opuścić okręt.
Kto?
Ron z Blade każe nam usunąć kradzież samolotu.
- Nie chce, byśmy o nim pisali. - Nie ma mowy.
To jest już informacja publiczna.
Oskarżono ją o kradzież samolotu. Nie.
A co na to dział prawny?
Jezu, ludzie wystraszyli się przez artykuł Rachel.
Siedzisz tu już tyle godzin. Powinnaś być w domu.
Muszę skończyć.
Ta suka tak na poważnie? Co z tym zrobisz?
Pisze tak, jakby to ona była ofiarą.
Napiszę swój artykuł.
Właśnie to zrobię. Fakty mówią same za siebie.
Co to za ręcznik?
W razie gdyby odeszły mi wody.
Myślisz, że Anna to czytała?
Mogłaś powiedzieć, że jesteś sławna.
Co?
Co za pieprzona suka!
Nie! Wypuść mnie stąd!
Wypuść mnie!
Muszę zadzwonić do Vivian Kent. Muszę zadzwonić!
Kurwa!
Nie! Wypuść mnie!
Pieprz się, Rachel!
Następny.
Dzień dobry. Chyba chciałabym zgłosić przestępstwo.
Przestępstwo? Chyba? Dobrze.
- Pani jest w nim ofiarą? - Tak, jestem ofiarą.
Charakter przestępstwa?
Byłam na wakacjach w Marrakeszu w La Mamounia,
to pięciogwiazdkowy kurort w Maroku.
Kardashianki tam bywają.
Przyjaciółka pożyczyła moją kartę,
żeby za coś zapłacić i obciążyła ją…
na ogromną kwotę.
To moja karta firmowa.
Obiecała oddać mi pieniądze,
ale minęły prawie trzy miesiące, a ja odchodzę już od zmysłów.
Chwileczkę.
Pojechała pani na wakacje z koleżanką do Le Mamounii i zapłaciła 62 tysiące?
Nie, to La Mamounia.
I zapłaciła pani firmową kartą?
Zapłaciłam prywatną i firmową kartą.
Ale dałam je tylko w zastaw.
- Nie mieli obciążać moich kart. - Jasne.
A pani przyjaciółka, Anna Delvey,
zmusiła panią, by dała jej pani swoją kartę?
Niezupełnie.
Myślałam, że będzie mogła mi to oddać.
To 62 tysiące na firmowej karcie.
Jaki ty masz limit, Jo?
Na mojej firmowej karcie?
Miasto nie dało mi karty.
Wiem. Nie chcą nawet pokryć kosztów mojej nowej kabury.
Proszę posłuchać, mam teraz poważne kłopoty.
Porozmawiacie z nią? Potrzebuję pomocy.
Proszę pani, zajmuję się obecnie zabójstwem,
napastowaniem seksualnym, dwoma przypadkami przemocy domowej
i ekshibicjonistą w Alphabet City.
Przykro mi…
ale nie wiem, co zrobić.
Co mam zrobić?
Z tego, co widzę, nie doszło do przestępstwa.
Co może pani zrobić?
Zacząć zbiórkę w Internecie i poszukać lepszych przyjaciół.
To na pewno.
Lepszych przyjaciół.
Następny.
Anna ucieka z interwencji, a Rachel idzie na komisariat w Chinatown.
- Bez wiedzy Kacy. - Kabel.
A Anna? Dokąd pojechała?
I gdzie jest Rachel po tym, jak wyśmiali ją na komisariacie?
Przysięgam, nie chciałam zdefraudować firmowych pieniędzy.
Powiedziała, że mi je odda.
Nie chodzi o nią, tylko o twój brak rozsądku.
- To nie była moja wina. - A czyja?
- Chciałam to naprawić. - Bez powodzenia.
Zwolnicie mnie?
Jeśli okaże się, że brałaś w tym udział,
zawiadomimy policję.
Ale ja nie wzięłam tych pieniędzy.
Mieszkałaś w tym hotelu, prawda?
Nie rozumiecie, przez co przeszłam?
Pomogłaś przyjaciółce zdefraudować pieniądze firmy.
Siedzisz w tym po uszy.
Każ Alanowi do mnie zadzwonić. To pilne.
Gabriel, to ja.
Wynajęli Park 281.
Jak mogłeś na to pozwolić?
Oddzwoń do mnie.
Musisz to naprawić.
Musimy porozmawiać. Obmyślić nowy plan.
Dobry wieczór. Jak mogę pomóc?
Nie, szłam właśnie do recepcji.
Obawiam się, że recepcjonistka pani nie pomoże.
Czemu? Widzę, że nie jest zajęta.
Bo dostała polecenie,
by wezwać ochronę, gdy się pani zbliży.
Osobiście wolałbym tego uniknąć,
dlatego sam do pani podszedłem.
Czy to wszystko?
Wyrzucasz mnie? Wiesz, kim jestem?
Owszem.
Mam pani zdjęcie,
dlatego zalecam, by poszukała pani pokoju w innym hotelu.
Na dworze jest zimno.
A ceny naszych pokojów zaczynają się od 800 dolarów.
Dla pani są płatne z góry.
Przyjaźniłyście się z Anną?
- Nadal się przyjaźnimy. - O co jej chodziło?
O co w tym wszystkim chodzi?
Skoro jest bogata, czemu nie zapłaciła?
Anna ma dobre serce.
Jest szurnięta, ale prawdziwa.
Jej przyjaciele mogą na nią liczyć.
Ale jej tata odciął jej kasę.
Bogate dzieciaki mają duże kieszonkowe,
ale czasami kłócą się z rodzicami i kasa przestaje płynąć.
Ale gdy się pogodzą, pieniążki wracają.
Anna po prostu… Mieli kilka słabych tygodni.
Zmykam.
Ale odjazd.
Wiedziałam, że to się nie uda.
Taka konfrontacja.
Mówiła, że dramatyzuję.
Że udaję, że zależy mi na pokoju.
Odwróciła kota ogonem.
- Jest okropna. - Gliny mają mnie za idiotkę.
Tak samo ludzie z pracy. I właśnie tak się czuję.
Jak mogłam na to pozwolić?
Co takiego…
Byłeś tam. Czy to moja wina?
Masz dobre serce. Chciałaś pomóc przyjaciółce.
I zostałam wyrolowana.
Miałeś rację.
Anna by się tak nie dała.
Ona myśli tylko o sobie. Byłaby egoistką.
Co zrobisz?
Widząc moją zapłakaną twarz, powiedziała, że kocham dramaty.
Za nic miała tę przyjaźń.
Nie widzi, w co mnie wpakowała.
Chce dramatu? To go dostanie.
Ona już tak długo?
- Dwanaście godzin. - Szacun.
Chociaż zwariowała.
Nie zwariowała, ma swoje powody.
Zrobiła jeden błąd w karierze.
Kobiety nie mogą sobie na to pozwolić?
To był niezły bałagan.
Barry?
Powinna była się tym należycie zająć.
Ty byś się zajął?
Jest człowiekiem.
To była pieprzona lista, a ten dzieciak ją okłamał.
Ty nigdy niczego nie spieprzyłeś?
Pewnie nie straciłeś wtedy pracy i szacunku.
Do czasu ukończenia tego śledztwa
musisz oddać identyfikator i karty kredytowe.
To nie moja wina.
Śledztwo ustali wszystkie fakty.
Do tego czasu nie możesz z nikim o tym rozmawiać.
Do zakończenia śledztwa będziesz zawieszona.
Nie mogę stracić pracy.
Mogłaś o tym pomyśleć,
zanim dałaś firmową kartę przyjaciółce.
Zgodnie z krajową ustawą o stosunkach pracy
w dochodzeniu dyscyplinarnym mam prawo do prawnika.
Nie poinformowaliście mnie,
że mogę mieć niezależnego przedstawiciela.
- To… - Takie jest prawo.
Co to miało być?
Walczę o swoje.
JEŚLI CHODZI O NEFF, ONA NIE BYŁA
Jak ci idzie?
Mam 7000 słów, z tego 5000 dobrych.
A druga sprawa?
Nadal sucho.
To był Manhattan w XXI wieku.
Wszystkim rządzi tu pieniądz.
Żaden nowojorczyk nie oprze się
nagłemu i nieoczekiwanemu napływowi gotówki.
Oczywiście z pieniędzmi zawsze wiąże się jakiś haczyk.
Mimo to sięga po nie każdy,
bo tu pieniądze to jedyna rzecz, której nikt nigdy nie ma dość.
Trudno o odporność, ale nie o kapitał.
To mogło się zdarzyć.
W mieście, w którym niewidzialne pieniądze
wiecznie przechodzą z rąk do rąk.
Czemu nie? Czemu właśnie ona?
Podkreślali, że nie była aż tak piękna.
Ani nawet czarująca.
Nie była nawet miła.
W jaki sposób zdołała przekonać
tylu szałowych ludzi sukcesu?
Anna dostrzegła duszę Nowego Jorku i fakt,
że jeśli odwróci uwagę ludzi błyskotkami,
jeśli pokaże im kasę,
nie będą w stanie dostrzec nic innego.
To było takie proste.
Jest dobry.
Nie zaprzeczam.
Ale dział prawny mówi, że potrzebujemy Kacy.
Zadzwonię do niej.
O Boże.
O nie.
Nie.
- Tak? - To ja. Wszystko dobrze?
Jasne.
Idę do sądu.
Widzimy się o 10?
Właśnie wychodzę.
Bądź na czas.
Sędzia nie lubi spóźnialskich.
Powiedziałam, że wychodzę. Pa.
- Halo? - Kacy, potrzebuję odpowiedzi.
To zła karma.
Nie mam już czasu.
Daj mi napisać prawdę.
Nie podawaj mojego nazwiska.
Wykorzystam twoje cytaty bez niego.
By nie mogli mnie rozpoznać.
Masz moje słowo.
Opiszę cię jako trenerkę.
Trenerka.
Dziękuję.
Zgadza się.
Bez nazwiska, ale zgadza się.
Boże. Niech ktoś wezwie windę.
Panie Spodek.
- Jak nam idzie? - Co?
Zapytała, jak nam idzie?
- Pieprz się. - Vivi.
Nie rodzimy tego dziecka razem.
Ma rację. Razem nie.
Ale jeśli ma siłę, by tak mówić, to idzie nam dobrze.
- Widzisz? Idzie nam dobrze. - Nie idzie nam dobrze.
Przepraszam, Wysoki Sądzie. Coś musiało ją zatrzymać.
To miła dziewczyna…
Ze skłonnością do niepłacenia.
Wydaję nakaz jej aresztowania.
Odraczam sprawę.
Gdzie ty jesteś, do cholery?
PODPIS
- Wpłata? - Tak.
BENEFICJENT: ANNA DELVEY 15 000 $
ODDZIAŁ 73 - 14 ULICA - UNION SQUARE
ODDZIAŁ 122 - 92. ULICA - SUGAR HILL
Chcę wypłacić pieniądze.
W gotówce?
Tak.
W pięćdziesiątkach?
I w dwudziestkach.
Mamy dziesięć centymetrów.
Mama ma niskie ciśnienie.
Dziecko ma mały częstoskurcz.
Teraz mamy deceleracje.
Vivian, czas, by dziecko przyszło na świat.
- Teraz? - Tak.
Jestem zmęczona. Może trochę później.
Teraz!
Jack.
Gdy będzie miała skurcze, musi zacząć przeć.
Poproszę krzesło.
Przyj, przyj.
Nie mam siły.
- Zatrzymaj to. - Nie możesz przestać.
Dasz radę.
Nie, mam dość.
- Nie urodzę dziś. - Doktor Harris.
Widzę.
Musi teraz przeć albo będziemy operować.
Rozumiesz? Musi przeć.
Posłuchaj.
Przegrywasz.
- Aktualnie przegrywasz. - Czy ty… Hej.
Przegrywasz, a to ci się nie zdarza.
Zawsze wygrywasz. Prawda?
Dasz radę.
To łatwizna. Dasz radę.
Każdy by sobie poradził. Powiedz czemu.
Powiedz mi czemu.
- Bo kobiety kucają w polu. - No właśnie.
Nie jestem wyjątkiem.
Nie jesteś wyjątkiem. Dalej.
Muszę się postarać.
Postarać się.
Musisz przeć. Ostatni raz.
- Nie jestem wyjątkiem. - Nie.
- Nie jestem wyjątkiem. - Nie jesteś.
Nie jestem wyjątkiem!
Przyj, Vivian, przyj.
Przyj.
Przejmij kontrolę, Rachel.
KOLEGIUM PRAWA KARNEGO IM. JOHNA JAYA
Pani Williams, dziękuję za cierpliwość.
Jak mogę pomóc?
Opowiem pani o mojej przyjaciółce Annie.
Jest oszustką.
Uwielbiam Los Angeles jesienią.
Lepsze niż ta dziura.
Tu pełno jest kieszonkowców i złodziei.
Napisy: Anna Kurzajczyk