BİR NETFLIX DİZİSİ
Çok güzel.
Geç kaldı.
Ama harika.
BELKİ DE ÇOK FAZLA OLDUĞU İÇİN PARASININ İZİNİ KAYBETTİ
Geç kaldı.
Pardon. Bu sonrasında gelen bunalım mı?
Rahatlatmak isterdim ama sadece dinlemem…
-Beni rahatlat. -Peki, harika bir makale yazdın.
Hamileyken yazdın.
Şimdi kızımızı kafaya takabiliriz.
Değil mi?
Evet.
ANNA - EMEKLİ STAJYER
İddiaya göre, sahte vâris gurme yemekler,
lüks otel odaları ve özel jet uçuşları için
binlerce doları dolandırıcılıkla ele geçirdi.
Gözde Manhattan ünlülerini dolandırdığı,
sanat, emlak, moda ve Wall Street'ten
önemli sosyetik isimleri komik duruma düşürdüğü söyleniyor.
Merhaba millet.
Brunch'ta onu çekiştirdiniz, giysilerini Pinterest'te paylaştınız.
O Celine gözlükleri…
Neyse, bugün Anna Delvey hikâyesi için oyuncu kadrosu hayal ediyoruz.
Bu hikâyeye bayıldım ve ben…
Peki, "fütürist erkek arkadaş" var ya?
Michael Cera süper olmaz mı?
Michael Cera mı? Hadi oradan!
Şunu söyleyeyim, beni de dostlarımı da kandıramazdı.
Niye?
Cevabı basit. Saçından.
Daha güçlü bir saç kremi kullanmalı.
Bu bizim kız.
Bu bizim kız!
Sorokin!
Göz farınıza bayıldım.
Olmaz.
Sen girebilirsin.
Geri kalanınız otursun.
Ben ünlüyüm.
Vay be.
Peki, sence…
Ne? Seni mi öveyim?
Yok, ben…
İyi bir iş çıkardın, sadece… Bu…
Ne?
Galiba bunca zamandır
seni gerçek gazeteci sandım.
Bu makaleye yüzlerce saat harcadım.
Röportajlar, araştırmalar ve bilgilerin teyidi aylar sürdü.
Etrafımdaki insanlar işlerini yapsaydı
krediler onaylanırdı,
güven fonum elime geçerdi ve şimdi seninle oturmak yerine
Park Avenue'da olurdum.
Bu bir gerçek.
Ben ciddi biriyim ve sen her şeyi uydurmuşum gibi gösterdin.
Yalancıymışım gibi.
Çünkü yalan söyledin.
Güven fonu yok. Hiç olmadı.
Baban güneş enerjisi kodamanı değil.
Babanın firması KNS Taşımacılık ve Soğutma.
Hukuk dairesi makale için araştırdı.
Bunu doğruladık.
Miras yok. Servet yok, sanat koleksiyonu yok, hiçbir şey yok.
Artık Taşımacılık ve Soğutma mı diyor?
Anna, yeter.
Etrafına bak.
Rol yapmayı bırak.
Ne tür bir "gazeteci" olursan ol,
sürgündeki Rus babamın bazı sırları olabileceğini
anlıyor musun?
İsmi bile uydurdun.
Evet, söylemiştim. Delvey annemin kızlık soyadı.
Kendi adımla başarmak istedim.
Babamı kullanmak istemedim.
Tamam, peki.
Madem paranın geleceğinden ve başaracağından emindin,
LA'de niye öyle yaptın?
Pardon, neden bahsettiğini anlamadım.
Chateau Marmont'tayken…
Ne yapmışım?
Vakit doldu.
Yüzlerce saat, aylar süren araştırma
ve beni hâlâ hiç tanımıyorsun.
Ama kilo vermişsin.
Vay, bebeğini doğurmuşsun.
Tebrikler.
Nereye?
Chateau Marmont'a.
Sunset'teki şatoya.
Jean Harlow'un balayından kaçıp Clark Gable'la kaçamak yaptığı yere.
James Dean'in rolü kapmak için camdan atladığı yere.
John Belushi'nin…
Hanımefendi. West Hollywood'a gitmek bu kadar tutmaz.
Bu sürmen için değil, susman için.
Aklın alıyor mu?
Artık iki ay geçti ama hâlâ haberlere konu oluyor.
"Anna Delvey fenomenlerin sonuna mı delalet?"
"Anna Delvey milenyum kültürünün zirvesi."
"Anna Delvey, ABD göçmenlik sistemindeki kusurları gösteriyor."
Sonu gelmiyor.
Viv.
Üzgünüm, sadece…
Anna Delvey felsefe veya meme olmamalı.
Herkes haberin esas noktasını kaçırdı.
Esas noktası neydi?
Sınıf ve sosyal mobilite ile ilgiliydi…
Kapitalizmdeki kimlik. Bilmiyorum.
Belki suç bendedir. Galiba…
Gerçek hikâyeyi bulamadım.
Viv, interneti çalkaladın.
Bulduğun hikâye işe yaradı.
Sonra Central Saint Martins'ten ayrılıp Purple'da stajyer oldu.
Purple senin okumanın yasak olduğu iğrenç bir Fransız dergisi.
SAHTE ALMAN VÂRİS
Ne?
Bu bir meme.
SAHTE ALMAN VÂRİS
"Sovyetler Birliği'nin sonu bir hayat biçiminin sonuydu.
Zengin fakir tüm Ruslar için
bu hem bir felaket hem de fırsattı.
Yeni hayatlar kurma fırsatı."
ANNADELVEY İKONİK LA
Çatı dairesinde tam teşekküllü
bir mutfak ve resmî yemek odası var.
Partilere uygun.
Halılar…
Bu ne?
Umarım memnun kalmışsınızdır.
Sayılır.
İyi bir şişe roze istiyorum.
Bunu görmüşsündür.
Neyi?
Anna'nın Instagram'ı, palmiyeler. Bu kiremitler.
Burası Chateau Marmont.
Ne?
Chateau Marmont. Otel. O meşhur otel.
Peki, bir otel. Anlamıyorum.
Anna LA'de, Chateau'da kalıyor. Onu tutuklayabilirsin.
Kim? Ben mi?
Bilmem, belki polis?
Rachel, çok isterdim
ama dostunu bulmaları için LA polisini görevlendiremem.
Ama yargıç tutuklama emri verdi.
Pek bir anlamı yok.
Kaç emir çıkarıldığını biliyor musun?
On.
Milyonlarca.
Yani? Kaçmasına izin mi vereceğiz?
Gerekçemi haklı buldun.
"Geniş kapsamlı hırsızlık" dedin.
İşini yapmalısın.
Elimdeki davalar ne sence? On cinayet davası.
Terörizm davası. Benim işim bu.
Senin tatil paran önceliğim değil.
Aramızda kalsın,
bankacıları da dolandırmış gibi.
Şimdilik bunu duyurmayalım
çünkü pek çok güçlü insanı utandırabilir.
Ama Bölge Savcısı varacağımız noktayı görmek için
jüri listesi hazırlayacak.
Yalnız değilsin. Unutulmadın.
Yapabileceğin en iyi şey beklemek.
Jüriyi bekle.
Hemen görüşebildik.
Tabii. Doğum izninde geldiğin için sağ ol.
Bu arada tebrik ederim.
Sağ ol.
Galip kahramanın dönüşü.
ChartBeat'e baktın mı?
Anna Delvey beş yıldaki en çok ilgi çeken makalemiz.
Sosyal medya onunla dolu.
Telefonlar susmuyor. Yayıncılar, reklamcılar.
"Vivian şimdi ne yapacak?"
Elizabeth Holmes konusundaki fikirlerini merak ediyorlar.
Veya Trump. 12 George gibi Beyaz Saray.
Tabii onlara bir süreliğine müsait olmadığını söyledik.
O yüzden buluşmak istedim.
Ne yapacağımı biliyorum.
Söyle.
Bombayı patlat.
Gidiyorum. Seni seviyorum. Güle güle.
Nereye gidiyorsun?
-Jack! -Pardon, nereye gidiyorsun?
Almanya'ya.
Niye?
Ya sahte değilse?
Ya sahte bir vâris değilse?
Ya bunca zamandır doğruyu söylüyorsa?
New York'a cebi dolu geldi. O para neredendi?
Kara para aklamış olabilir, deniyor.
Ailesinden çok şüpheli cevaplar aldım.
Tamam, dur biraz.
Bu iş Anna'dan büyük olabilir.
Herkesin bildiğinden büyük olabilir ve ben…
Zamanlama çok kötü.
Onunla aynı odada olmamak bile zor.
Farklı bir kıtada olmayı düşünemiyorum
ama her şey ayarlandı.
Dergi, biletimi ve otelimi ayarladı.
Tercüman bile buldular.
Sadece bir haftalığına.
Bu, gazeteci olarak sorumluluğum.
Sadece… Belki de gazeteci olarak
yazılarındaki kişilerle mesafeli olmalısın.
O kız bir sosyopat.
Tüm o insanları parası olduğuna inandırdı,
ya şimdi de seni kandırıyorsa?
O kadar basit değil. O sosyopat değil.
Nereden biliyorsun?
Chateau Marmont'ta olanlardan dolayı.
Bu hikâye sadece bizim veya diğerlerinin bildiklerinden ibaret değil.
Ama Pandora'nın kutusunu açtım, şimdi de kapatmalıyım.
HAVALEYİ BEKLİYORUM.
BERLİN
Pardon, Almanca bilmiyorum. Babamla buluşacağım.
Açın lütfen.
Kilitli. Şifresini bilmiyorum.
Bunu babama teslim etmeliyim.
Hey! Dur!
Hey, hey.
Uğraştırdığımız için.
Bizimle gel.
Nereye gidiyoruz?
Babana.
1 OCAK 2006 ANNA ALMANYA'DA BABASIYLA BULUŞUR
Mira, tercümanın.
Pardon, galiba seni korkuttum.
Teşekkürler. Hayır. Pardon, sadece dalmışım.
Anna'nın tek başına ayrılıp buraya gelmesini düşünüyordum.
Evet. Küçük bir kız olarak nasıl hissetmiştir acaba?
Sen de mi düşündün?
Peki, hayran gibi davranmamaya çalışacaktım
ama makalene bayıldım.
Çok naziksin.
Herkes bayıldı. Almanya'daki herkes "Biz mi buna yol açtık?" dedi.
Ben gazetecilik bölümündeyim.
Herkes e-posta atıp
"İşte böyle anlatı yapılır" dedi.
Teşekkürler, buna duymak çok güzel.
Profesörüm senin derginin
tercüman aradığını görünce…
-Evet. -Çok rekabet vardı.
Rüşvet ödenmiş olabilir.
Peki. Harika.
Uyanıksın.
Sen kimsin?
Sonra söylerim.
Önce sen adını söyler misin?
Anna.
Hangi gündeyiz?
Hangi günde olduğumuzu hiç bilmem.
Neredesin?
Lanet bir hastane gibi.
Güzel.
Ben uzman psikiyatrist Andrew Millikan.
Los Angeles'taki Cedar Sinai Hastanesi'ndesin.
Peki niye buradasın Anna?
Boş Xanax şişesinin yanında bayılmışsın.
Fazla büyütüyorsun.
Stresliydim ve uyumak istedim.
Seni hayata döndürdük. Bir süre solunum cihazındaydın.
Çok şanslısın.
Tamam. Teşekkürler. Artık gideyim.
Fakat benim tetkik yapmam lazım
ve 5150 psikiyatrik gözetimdesin.
O yüzden 72 saat veya bir karar verinceye kadar kalmalısın.
Yaparsam ne yapacaksın? Beni öldürecek misin?
Sarı Kod veririm.
Fizyoterapistler seni alıkoyar.
Fizyoterapistlerden korkmuyorum.
Emniyete de bildirmeliyim.
Başlayalım o hâlde.
Anna'nın babası olan Vadim adındaki adam,
Sovyetler Birliği yıkılınca ailesini geçindiremeyen
bir mühendis olduğunu iddia ediyor.
En sonunda Eschweiler'a göçmüş,
yani şimdi gittiğimiz şehre.
Taşımacılık ve soğutma işi olduğunu söylüyor.
-Pek inandırıcı gelmedi. -Niye?
Anna, Eschweiler'dan ayrılınca pek mütevazı yaşamadı.
Berlin ve Paris'te staj yaptı.
Central St. Martins'e kaydolup bir haftada bıraktı.
Bir taşımacı tüm bunları karşılayabilir mi?
Ayrıca…
Bu bir taşımacının evi gibi mi?
Sence paranın kaynağı ne?
Pardon…
Yeni anneliğin dertleri.
Her neyse,
para konusunda emin değilim
ama yakın zamanlı Rus tarihini düşünmeliyiz.
Sovyetler Birliği dağılıyor,
devletin kontrolündeki madenler, fabrikalar,
tüm ülke boşa çıkıyor.
Bunu ele geçirenler çok güçleniyor.
Eschweiler!
Ama sonunda Ruslar bu gangsterlerden sıkılıp
yeni başkanları Vladimir Putin'i seçiyorlar
ve o da onlara aman vermiyor.
Böylece oligarklar parasını yurt dışına kaçırıyor.
Bu parayı küçük Avrupa şehirlerinde taşımacılık ve soğutma gibi
paravan şirketlerle gizliyorlar.
Peki bu çılgın para akışının zirvesi?
2006. Anna'nın Almanya'ya geldiği yıl.
Anyeshka!
Gerçekten buradasın!
Ne oldu?
Boş ver.
Bir şişe… 1996 Château Petrus.
Baba, ne oluyor?
Ne mi oluyor?
Birlikte yeni hayatımızı kutluyoruz.
Rusya'da hiç şarap içmezdin.
Hiç iyi bir şeyimiz yoktu.
Yılda bir kez doğum gününde diyet kola içerdin.
Diyet kola ister misin?
Restoranlarda hiç yemezdik.
Seveceksin.
Söz veriyorum.
Beyefendi, bar yöneticimiz iletmemi…
Bu şişenin 3000 avro olduğunu bildiğinizden emin olmak istedi.
Ne kadar düşünceli.
Alacağım. Teşekkürler.
Bir tane de diyet kola.
Bu garsonu unutma.
Bizi nasıl aşağıladığını. Sırf yabancıyız diye.
Burada insanlar fakir, çaresiz ve kirli olduğumuzu düşünüyorlar.
Ama Anka, benim artık dostlarım var.
Güçlü dostlarım.
Artık fakir değiliz.
Şarabımı tatlı severim.
Bu insanlara üstünlük taslamalısın.
Anna babası için para mı kaçırıyordu?
Yani, belki…
Pek olası değil
ama onunla ilgili daha çılgın söylentiler de var.
Anna böyle işte.
Üç çılgın şey duyuyorsun
ve biri doğru çıkıyor.
Neyse.
Sorokin villasını ziyaret edelim.
Çılgınca yönlerini görürüz.
Niye New York'tan ayrıldın ki?
Sonbaharda LA'i seviyorum.
Buraya geldiğini kimseye söyledin mi? Dostlarına? Ailene?
Herkese her şeyi söylemem şart mı?
Peki.
Şöyle diyeyim.
Konuşabileceğim biri var mı?
Almanya'dan biri?
Niye onlarla konuşasın?
Buradan çıkmanı sağlayabilir.
İşim eve gitmenin güvenli olduğunu görmek…
Kendimi öldürmek istesem bunu başarırdım.
Ailemle pek yakın değiliz.
Bu benim gibileri için uyarı niteliğindedir.
O şekilde değil.
Almanya'daki hayatımı geride bıraktım.
O hayat artık… Bitti.
Gazetecilikte ufak bir dokunuş önemlidir.
Birinin kapısına davetsiz gitsen bile.
Hele ki o zaman.
En güzel ve kibar Alman kelimelerini hazırla.
Yani en Almanca olmayan Almancamı.
Aynen öyle.
Galiba…
Villa gözüküyor olmalı.
Tam burada.
Bu da ne?
Yanlış adreste miyiz?
Bu sanki…
O…
Vadim!
Beni rahat bırakın!
Vadim! Lütfen, seninle konuşmalıyım!
Tekrar fotoğrafa ve o boş araziye baktım,
kesinlikle eskiden oradaydı.
Anna'nın büyüdüğü villa. Ama şimdi gitmiş.
Ortadan kaybolmuş.
Öyle bir konak nasıl kaybolur?
Kılık kıyafetine bakılırsa
pek nüfuzlu bağlantıları yokmuş.
Belki oligarktan çok gangster gibidir.
Belki orada kaçak mal saklamıştır.
Silah, uyuşturucu…
Evet.
Alman polisi yaklaşınca yakmak zorunda kalmıştır.
-Sigorta sahteciliği. -Saldırı.
Veya…
Hâlime bak. New York'taki entellerdenim.
Bezgin ve alaycı bir aydındım.
Şimdi sokak aralarında Rus adamları kovalayıp
Claire Danes'lik yapıyorum.
Ben de sana uyuyorum.
LA'e bir şeyden kaçtığın için mi geldin Anna?
Neden kaçayım?
Kanıtlara bakıyorum.
Habersiz tek yönlü biletle geldin, nakit ödedin…
Bu hiçbir şeyin kanıtı değil.
Hiç Dostoyevski okudun mu?
Tabii. Gerçi üniversiteden beri okumadım.
Babam Dostoyevski'yi severdi.
Suç ve Ceza en sevdiği romandı.
Okumamı istedi.
Svidrigailov diye bir karakter vardı.
Bir gün apansızın
Svidrigailov, Amerika'da zengin olacağını söylüyordu.
Tüm dostlarıyla vedalaşıyordu.
"Hoşça kalın! Ben Amerika'ya gidiyorum."
Peki sonra ne yapıyordu?
Bana söyle.
Kendini vuruyordu.
Kafasından.
Yani,
en azından konuşuyoruz.
Küçük Alman şehrine hoş geldin.
Başlayalım.
Anna'yı komşuluk zamanlarından kim hatırlıyor, bakalım.
Sorokin'leri tanıyormuş.
Vadim ona dondurucu satmak istemiş.
Ama onlara hiç güvenmemiş.
Ne?
Ne dedi?
Rusların ve Türklerin Alman toplumuna uymak istemediklerini.
Sana bunu mu dedi?
Evet, küçük Alman şehrine hoş geldin.
Baksana.
Sosisin berbat.
Evet, makaleni okudum. İnanamadım. Bizim Anna mı?
Buradayken nasıldı?
Esas mesele de bu. Normaldi.
Belki biraz utangaçtı.
Utangaç mı? Anna mı?
Bunu hayal etmek zor.
Biraz tuhaftı.
Hep dalgındı.
Belki de Almancası henüz tam ilerlemediği içindir.
Üzgünüm, derse gitmeliyim ama bol şans.
Küçük ünlümüzle ilgili yazıyı okumaya can atıyorum.
Burası tam…
Hogwarts gibi deme.
Üzgünüm. Çok kabaydı. Ağzımdan kaçtı.
Öyle diyeceğimi nasıl bildin?
Amerikalılar tüm bu eski yerleri Hogwarts'a benzetir.
Tamam, haklısın.
Ama baksana. Keşke böyle bir yerde okusaydım.
Ne?
Söyle.
Ben böyle bir yerde okudum.
Hiç sevmiyorum.
Tüm bu eski fayansları, aile armaları, Latince sözler.
Bu yerin Alman olduğuna işaret.
Almanlar için.
Alman değilsen burada hoş karşılanmayacağına.
Yani…
Türk veya Rus kökenliysen, hele ki baban alt tabakadansa…
Belki de kafeterya menüye borş ekler.
Böyle bir yerde utangaç davrandığı için onu suçlayabilir misin?
Belki…
Bilmiyorum. Kulağa hiç Anna gibi gelmiyor.
On beş yaşındaydın.
Baban bildiğin her şeyi bırakmanı istedi.
Evini, dostlarını, dilini.
-Bu yüzden ona kızgın mısın? -Hayır.
Vadettiği parlak geleceğe inandım.
Almanya'ya gittiğinde?
Hayır, göçmenler için her yer zor.
İnsanlar acımasızdı.
-Ona o zaman kızdın mı? -Hayır
çünkü bana öğrettiklerini hatırladım.
Kimse beni geçmişimle yargılamamalıydı.
O parlak geleceği göstermeliydim.
Onun unutmasına kızdım.
Nasıl yani?
Evi kaybettiğimizde.
İnsanlar Ruslarla iş yapılmaması gerektiğini söylediklerinde.
O parlak gelecek gerçekleşmeyince…
Devam et.
Ve içmeye başlayınca.
O tanıdığım büyük ve güçlü babam küçük ve zayıf biri oldu…
Ayrıca kızgın ve…
Şiddete eğilimli?
Şiddete başvurduğunda
sen ne yapardın?
Dergiler okurdum.
Odamda saklanıp
Vogue, Vogue Deutsch, Vanity Fair, Harper's Bazaar okurdum.
Her şeyi öğrenmek istedim.
Böylece ne istesem olabilirdim.
Çünkü…
Ben o parlak geleceğe inanmaya devam ettim.
Eschweiler'dan uzaklaşmak için ne gerekirse yapacaktım.
Okuldaki kızlardan uzaklaşmak için.
Babamdan
uzaklaşmak için.
Bu ne için?
Anna, ağlıyorsun.
Villaya ne olduğunu sorsana.
Orası 1980'lerde yanan kimya tesisinin olduğu
sanayi bölgesiymiş.
Galiba Sağlık Bakanlığı oranın kontamine olduğunu keşfetmiş
ve Vadim yıkmak zorunda kalmış.
Anna kontamine bir villada mı yaşamış?
Demek Vadim gerçekten buzdolabı satıyordu.
Villa bitik durumdaydı.
Kimse istemediği için orayı aldı
ve Anna da tuhaf bir öğrenciydi.
Pardon, Anna mı dediniz?
Bölüyorum ama Amerikalı mısınız?
Anna Sorokina'dan mı bahsediyorsunuz?
Onu tanıyor muydunuz?
Keşke tanımasaydım.
O sürtük lise hayatımı cehenneme çevirdi.
Bir öğretmen bize utangaç olduğunu söyledi.
Öğretmenler ne bilir ki?
Buraya ilk taşındığında biraz utangaçtı.
Almancası kötüydü ama sonra kıyafetlere kafayı taktı.
Herkesten iyi giyinmeye başladı.
Moda analisti gibi oldu.
Peki. İşte bildiğimiz Anna.
Hâlâ onu mu giyiyorsunuz?
-Şerefe! -Şerefe!
Giysimizi sevmediğinde çok acımasız konuşurdu,
benim için olağan bir şeydi.
Herkes de gülerdi.
Ciddi misin Clara? En kötüsü sendin.
-Senden hoşlanmasını çok istedin. -İstemedim!
Garip bir etki gücü vardı. Babasını da bildiğimizden.
Babasına ne olmuş?
Babasının gangster olduğu söyleniyordu.
Birilerinin ailesini dövdüğü.
Ondan korkulurdu.
Anna'dan da korkulurdu.
Evet.
Gördün mü?
Önemli bir şey var, değil mi?
-Değil mi? -Belki, evet.
Belki mi?
Şehirdekilerin yarısıyla konuştuk.
Elimizde ne var? Dedikodu, söylenti…
Haklısın. Üzgünüm.
Önemli olan tek bir röportaj var. Vadim.
Ama Vadim bizimle konuşmaz.
Konuşturacağız.
Almanya'dan ayrıldığında bir şeyden uzaklaşmak istedin.
Bir şeye yaklaşmak istedim.
Dergilerdeki o güzel dünyaya.
O dünya yok.
Ama var.
Londra'da, Berlin'de, Paris'te, New York'ta.
Geceleri ve partileriyle.
İki kadeh şampanya içerdim,
etrafımdaki güzel insanlara bakıp şöyle düşünürdüm,
"Başardım. Buradayım."
"Dünyanın merkezindeyim."
Sonra çirkin biri gelirdi,
biri sıkıcı bir hikâye anlatırdı,
veya kötü bir müzik çalardı
ve yine hiçliğin ortasında kalırdın.
Yani,
üçüncü kadehi, dördüncüyü içersin…
Birkaç hap yutarsın ve…
Daha iyi partiyi bulmak istersin.
Belki de LA'dedir.
Belki de Chateau Marmont'tadır.
Sonra burada uyanırsın.
Dünyanın en iyi partisinde.
Vadim?
Biraz zorluyorum…
Muhabir istemem!
Ben muhabir değilim. Haberi ben yaptım. Kızını tanıyorum.
Şu an Rikers'ta bir hücrede yalnız.
Oligark mısın gangster misin, bilmiyorum
ama babası olarak ona yardım etmelisin.
Benimle konuşursan yardım etmeni sağlarım.
Mira, lütfen.
O çok iyi bir insan,
sadece şu an biraz stresli.
Ayrıca yeni doğum yaptı.
Bunlar alakalı mı, bilmiyorum.
Ama kızınızla ilgili sadece birkaç soru
sormak istiyor ve…
Sonra sizi rahat bırakacağız.
Peki.
Konuşalım.
Anna'nın yaptıklarını açıklayamıyormuş.
Kendi de anlamıyor.
Hep daha fazlasını istedi.
Dergilere bakıp ayakkabının ve giysinin en iyisini isterdi.
Pek çok kız dergi okur.
Çoğu elektronik dolandırıcılık yapmaz.
Pervasızlaştı.
Moskova'da şöyle derler,
"Manolo Blahnik ayakkabısı alabilecekken niye paranı biriktiresin?"
"Tanrı öyle ayakkabılara hiçbir şey bahşetmez."
Vadim…
Şimdi biraz hassas bir şey söyleyeceğim. Ama…
Pek çok kişi bir yerde saklı paranın olduğu
fikrine kapılmış.
Kendi kızın da buna dâhil.
Doğru mu değil mi, bilmiyorum ama…
Şehirde pek çok dedikodu dolanıyor.
Oligark olduğunu düşünen çok kişi var.
Veya paravan şirketinin olduğunu.
Veya…
Gangsterliğini.
Ne yaptıysa ailesini geçindirmek içindi.
Ailenle tanışsak?
Evini de görebilir miyiz?
Ailen var mı?
Ailen, çocukların, sevdiğin insanlara böyle bir şey olsun ister miydin…
Dürüst olayım, en kötüsü tam olarak onun gibi davranmam.
Sorunlarımdan kaçmak için içiyorum.
Bir şekilde ondan kaçmaya çalışırken iyice onun gibi oldum.
Sıradaki soru ne?
Aslında… Hepsi bu.
Hepsi bu mu?
Çıkış kâğıdını imzalıyorum.
Bence gerçekten olan şey bir kazaydı
ve kendine zarar verme riskin yok.
Ama
uyuşturucu ve alkol tedavi merkezinde vakit geçirmelisin.
Rehabilitasyon mu?
Bu kelimeye kötü gözle bakıldığını biliyorum
ama bugün burada yaptığımız sadece başlangıçtı.
Tek bir iyi sohbet hayatını değiştirmez Anna.
İhtiyacın olan değişiklik
kimseyi düşünmeksizin kendin için bilinçli ve hedefe yönelik olmalı.
Bu da emek ister.
Bu…
Rehabilitasyon…
Kulağa çok yavan geliyor.
Hiç öyle değil.
Özellikle de burada.
LA bölgesinde dünyanın en rahat tesislerinden bir kısmı var.
ANNADELVEY MALİBU'DAYIM MİLLET!
Grup terapisi saat altıda.
O zamana kadar burayı keşfedin ve evinizdeymişçesine rahatlayın.
Özel nedenlerden dolayı fotoğrafa izin vermiyoruz.
Peki, bir taneden bir şey olmaz.
Aslında bir şey daha var.
Sizin ödeme bilgilerinizi henüz almadık.
Havale alıyor musunuz?
İnanabiliyor musun?
Harika bir havuz.
Hâlâ arkadaşmışız gibi onu görmeye LA'e çağırdı.
Benden 60 bin çalmamış gibi.
-Polisler araştırıyor. -Faydasızlar.
O orada havuz kenarında otururken
ben kredi kartı şirketimin telefonlarından kaçıyorum.
Yasal olarak adını değiştirirsen sana borcu ödetemezlermiş.
Ne? Sakin! Yardım etmeye çalışıyorum.
Sakin demesi kolay. Sana paranı ödedi.
Sen nasıl bu kadar sakinsin?
Anna benden daha fazla çalamayacak.
Ne vaktimi ne de ilgimi.
Keşke senin gibi Zen olsam. Hiç öfkelenmiyorsun.
Öfke şöyle bir şeydir.
Öfkelenirsen başkasının hikâyesinde bir karakter olursun.
Ama öfkenden kurtulduğunda kendi hikâyeni kontrol edersin.
Yine ana karakter sen olursun.
Yok artık. Bunu gördün mü?
Kafamı koparacak gibiydi.
Bence sadece utandı.
Biri öyle savunmaya çekiliyorsa saklayacak çok şeyi vardır.
Muhabirler ailesini rahatsız ediyor.
-Böyle yapman… -Onu bir baba olarak düşün.
Galiba bu olayı yanlış anladım.
Ya Anna babası yüzünden değil de
ona rağmen böyle olduysa?
Ya adam onu pazarladıysa?
Geçmişinden bahsetmemesi gibi pek çok şeyi açıklardı.
Seks konusundaki garipliğini.
Yaşlı erkeklere takıntısını.
Oz, Danny Rose, Alan Reed!
Vivian, bence az önce gördüğümüz stresli bir adamdı.
Hayatı zor yorgun bir adam.
Anna'yı benim gibi tanımıyorsun.
Sıkıcı bir hayattan Anna çıkmaz.
Sonra görüşürüz.
Vivian.
New York bitmiş durumda.
Artık en iyi sanat okullarının mezunları Yale'dan LA'e geliyor.
Yani, evet.
O yüzden vakfımı burada kurmayı düşünüyorum.
Tamam.
Her neyse, kendimize duymamız gereken radikal şefkat diyorduk.
Pardon.
Rachel, sonunda beni aradın sürtük. Seni özledim.
Bir şey diyeyim. Ben de seni özledim.
Tabii, özlesen iyi edersin.
Vanity Fair'in New Establishment Zirvesi için LA'deyim.
Anna,
son zamanlarda aramız
biraz gergindi
ama iyi birisin
ve hep iyi niyetlisin.
Öğle yemeğinde buluşalım mı?
Olan oldu. Temiz bir sayfa açalım mı?
Tanrım. Evet, lütfen.
Malibu'da bir yerdeyim.
Sana adresi atsam beni alır mısın?
Tabii. Birazdan gelirim.
Peki. Güle güle. Görüşürüz.
-Üzgünüm. Kayboldum. -Anne. Baba.
-Gidiyorum. -Baba.
Kızımı yazan sen misin?
Girsen iyi olur.
Günlük olumlamalarınız kendi değerinizi hatırlatır.
Uzun vadede faydasını görürsünüz.
Gitmem lazım. Öğle yemeği daveti aldım.
Spago hâlâ var mı?
Anna, öylece gidemezsin. Burası rehabilitasyon merkezi.
Hapis değil ki.
PASSAGES MALIBU - HAVUZ - TENİS SPOR SALONU - MEDİTASYON BAHÇESİ
Rachel, neredesin?
Geldim, kapıdan çık. Köşeyi dönünce görürsün.
Anna Sorokina?
Bu da ne? Arkadaşımla buluşacaktım.
Rachel? Rachel!
Rachel!
New York'ta adınıza tutuklama emri var.
Ne? Ben…
Onu yukarı çıkarayım.
Bira?
Tabii.
Restoranda size bağırdığı için özür diliyor.
Hepinizin başımıza üşüşmesi çok gerdi.
Hepimizin mi?
Sence bir tek sen mi geldin?
Her gün. E-postalar, telefonlar, kapılara dayananlar.
Anna Delvey. Delvey!
Bu ismi hiç duymadım.
Yani ismi uydurdu mu?
Sizce nereden buldu?
Hayır. Bunu yapmayacağız.
Muhabirlik yok.
Bakın, suç bende değil.
Onu ben yazmasam başkası yazardı.
O sizin kızınız. Kötü şeyler yaptı ve ünlü oldu.
Bununla ne ilgimiz var?
Ben de onu çözmek istiyorum.
Özelinize girdiğim için üzgünüm. Ama…
Bir sürü dedikodu duydum.
Dedikodu, evet. Hep dedikodu var.
Geldiğimizden beri "korkutucu Ruslar" lafı.
Evet, o dolapta eroin satıyor.
Bahçelerine Sovyet altını gömülü.
Kim bilir? Belki dolapta bir yerde Rasputin'in penisi saklıdır.
Şimdi de kızı bir suç dehası.
Ama işte bu doğru.
Bunu bir yerden öğrenmiş olmalı.
Sadece kaynağını çözmeye çalışıyorum.
Lütfen.
Sen anne misin?
Birkaç aydır.
Babasını ve beni canavar olarak görmek en kolayı.
Canavarların sadece canavarlardan geldiğini.
Çocukları yarattığımızı sanırız.
Onları şekillendirdiğimizi, kim olacaklarını belirlediğimizi.
Onlar için çok şey yaparız, onları severiz ve yönlendiririz.
Ama hayır.
Biz onları yaratmayız.
Onlar bizden gelmez. Bizden gelip geçerler.
Demek o hep böyleydi.
Evladım Ivan'daki gibi
bazen çocuğunuzun ruhu sizin aynanız gibi olur.
Bazen de öyle bir çocuğunuz olur ki…
Aynı evde yabancı gibidir.
Anna bir yabancıydı. Hayatı boyunca.
Soğuk bir yabancı.
Ama…
İntihara teşebbüs ettiğini biliyor musunuz?
Kaliforniya'da?
Niye onun gibi
kimseyi umursamayan, öz güvenli,
kendinden hiç şüphe etmeyen biri böyle bir şeye kalkışsın?
Burada bir ipucu bulmayı umdum.
Geçmişinde karanlık bir şey. Buna saplanıp kaldım.
Demek onu önemsiyorsun.
İnsanların onu önemsemesini sağlamayı bilir.
Ama biz vazgeçmeyi öğrendiysek sen de yapabilirsin.
Ondan vaz mı geçtiniz?
Kendi kızınızdan?
Hayır.
O hep bizden uzaktı.
-Vivian? -Hâlâ uyumadın mı?
Ne giyiyorsun?
Uzun hikâye.
Dinle,
biletimi değiştirip New York'a daha erken döneceğim.
Sonraki makale ne olacak?
Paranı alacaksın ama makale olmayacak.
Ailesinin dediklerini hiçbir çocuk duymamalı.
-Seni de buraya sürükledim. -Ciddi misin?
Okulda ses kayıtlarını yazıya geçiriyor olacaktım.
Bu çok daha eğlenceliydi.
-Girelim mi? Çantanı unutma. -Hadi.
Manhattan Bölge Savcılık Dairesi,
Anna Sorokin iddianamesini sunar.
Bayan Sorokin, takma adı Anna Delvey ile tanınıyor.
Bayan Sorokin, New York Eyaleti Yüksek Mahkemesi
iddianamesine göre iki adet birinci, üç adet ikinci
ve bir adet üçüncü derece
büyük hırsızlık ve hizmet hırsızlığı ile
suçlanıyor.
Sakın Mets'ten bahsetme.
Yargıç eski kafalı bir Dodgers taraftarı
ve bir süre LA'de olduklarını,
Brooklyn'e döneceklerini düşünüyor.
Mets'in onların hakkına geçtiğini.
-Anladın mı? -Selam Todd.
Anna?
O benim müvekkilim!
Onu bir dahaki görüşümüzde tulum giyiyor olacak.
Düşüşe geçeceği kesindi ama…
LA'de ne işi vardı ki?
Rehabilitasyona gitmiş.
Rehabilitasyon?
Nereden duydun?
Bakın, bunu söylemeyecektim ama…
O tutuklandığında onunla telefonda konuşuyordum.
Cidden mi?
Ne büyük tesadüf.
Aklım almadı.
Çok korkunçtu.
Umarım ona iyi davranıyorlardır.
Düşünebiliyor musunuz?
Anna hapiste.
Sen düşünebiliyorsundur.
Tanrım! Dövmelerine bayıldım. Çok şekerler.
Selam, seni özledik.
Göğüslerim patlamak üzere.
Sana posta geldi.
Ne ki…
BAY VADIM SOROKIN - KAMMERGASSE 74 54329 DÜREN / ESCHWEILER - ALMANYA
BAYAN VIVIAN KENT 3218 8TH AVE - BROOKLYN, NY - 11275 - ABD
Dur biraz.
Sevgili Vivian, notum çok iyi olmayabilir, Google Translate kullandım.
Bunu gönderdiğimi bilse eşim beni öldürür
ama senin gibi ben de kızımın niye kendine zarar verdiğini merak ediyorum.
Hastane bize bunları gönderdi.
Sorularıma cevap bulamadım.
Belki sen bulursun. Vadim.
CEDARS-SINAI ÖN PSİKİYATRİK DEĞERLENDİRME
AKIL SAĞLIĞI GİRİŞ FORMU ŞİKÂYET - İNTİHAR TEŞEBBÜSÜ
-Umarım af dilemeye gelmişsindir. -Kes sesini.
Babanı seni zengin edecek milyoner iş adamı
olarak tanıttın.
O doktora ise kaçmaya çalıştığın istismarcı alkolik olarak.
Delvey'nin hikâyesi bu değil.
İntihara kalkışmadın.
Bir şişe daha roze istiyorum.
Yukarıya 20 dakikaya biri gelebilir mi?
Yanıt vermezsem kapının açık olduğunu söyleyin.
Bu da bir dümendi.
New York'u kandırdın,
LA'e gittin ve orada da herkesi kandırdın.
Beni kandırmana izin verdim.
İntihara kalkıştığımı hiç söylemedim.
İnsanlar acıklı hikâyelere bayılır.
Herkes yardım etmeye çalışır.
Sonra da şöyle düşündüm, niye bu zahmete girsin ki?
Bir yerde saklanabilirdi.
Ama kasten dümen çevirip rehabilitasyona girdi.
Sonra ABD vize yasalarına baktım. Seninkinin süresi dolacaktı.
Ama rehabilitasyon da dâhil, tedavilerde süre duruyor.
Vakit kazanıyordun.
Ne yapıyorsun?
Kes şunu.
Ne? İstediğin bu değil mi?
Vakayı çözdün. Gerçek bir araştırmacı gazetecisin.
Formları nereden buldun?
Babandan.
Babam mı?
Evet.
Onunla tanıştım. O bir piyon değil.
Kurmaca değil. Canavar değil.
Seni seven bir baba.
O zaman nerede?
Niye benim için gelmedi?
Çok kişiye Anna Delvey'den vazgeçmeleri için çok sebep verdin.
Ama Anna
ben hâlâ yanındayım.
Seni destekliyorum.
Bunu yapmana gerek olmadığını söylemek için buradayım.
Yeni bir şey yapabilirsin.
Anna Delvey'yi öldür.
Nasıl yani?
Yani, bu dümeni bırak.
Bu rolü bırak.
Yaptıklarını kabul et. Özür dile.
Savunma teklifini iste. Almanya'ya dön.
Ailenle ol. Tekrar Anna Sorokina ol.
Ne? Suçlu olduğumu kabul mu edeyim?
Benim hikâyem bu değil.
O zaman hikâyen ne Anna?
Gazeteci sensin.
Senin… Bunu kendi kendine çözebilmen lazım.
Onun yerine diğerleriyle kenardan izlemek zorunda kalıyorsun.
Gidelim!
Alt yazı çevirmeni: Denizsu Nihan Nurata