1
00:00:06,464 --> 00:00:09,344
‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)

2
00:00:52,469 --> 00:00:54,009
‎มัลที่รัก

3
00:00:54,095 --> 00:00:56,305
‎ข้าไม่รู้เจ้าจะได้อ่านจดหมายฉบับนี้ที่ไหน

4
00:00:56,389 --> 00:00:58,059
‎แต่เจ้าไม่ต้องเป็นห่วงข้า

5
00:00:59,642 --> 00:01:00,692
‎ข้าสบายดี

6
00:01:00,769 --> 00:01:04,229
‎ปลอดภัยอยู่ในราชวังน้อย

7
00:01:04,314 --> 00:01:06,824
‎เหมือนว่าข้ากะพริบตาและทั้งโลกก็เปลี่ยนไป

8
00:01:12,113 --> 00:01:16,833
‎แต่เรื่องดีคือข้ามีห้องส่วนตัวเป็นครั้งแรก…

9
00:01:16,910 --> 00:01:19,700
‎ให้ตายเถอะ เจ้าเคยอาบน้ำไหม

10
00:01:20,580 --> 00:01:21,960
‎หน้าเจ้าไปโดนอะไรมา

11
00:01:23,541 --> 00:01:25,631
‎งานนี้หนักกว่าที่ข้าคาดไว้

12
00:01:25,710 --> 00:01:26,800
‎ไปเอาอุปกรณ์ของข้ามา

13
00:01:28,004 --> 00:01:32,634
‎และกลุ่มผู้ดูแลที่ปฏิบัติกับข้า
‎ด้วยความเคารพอย่างยิ่ง

14
00:01:34,260 --> 00:01:39,020
‎ข้าหมายถึงความเคารพที่ยิ่งยวดจริงๆ

15
00:01:41,851 --> 00:01:45,311
‎สำหรับข้า เพื่อนตัวน้อยของเจ้าจากเครัมซิน

16
00:01:51,319 --> 00:01:54,989
‎ถ้าเจ้าอยู่ด้วยเราคงหัวเราะกันน่าดู

17
00:02:00,829 --> 00:02:02,289
‎[พูดภาษาราฟกายุคเก่า] กลิ่นเหมือนม้า

18
00:02:02,372 --> 00:02:04,082
‎ม้ายังมีประโยชน์

19
00:02:05,125 --> 00:02:06,745
‎หยุดๆ

20
00:02:06,835 --> 00:02:08,795
‎ข้าอาบเองได้

21
00:02:08,878 --> 00:02:10,878
‎และใช่ ข้ากลิ่นเหมือนม้า

22
00:02:10,964 --> 00:02:14,594
‎ข้าขี่ม้ามากว่าสามร้อยกิโลเมตร
‎หลังจากเกือบโดนฆ่าตาย

23
00:02:14,676 --> 00:02:15,586
‎สองครั้ง

24
00:02:15,677 --> 00:02:18,637
‎และข้าเข้าใจภาษาราฟกาโบราณ
‎และนั่นค่อนข้างหยาบคายจริงๆ

25
00:02:20,515 --> 00:02:22,515
‎อีกชั่วโมงเราจะพาเจ้าไปพบกับกษัตริย์พียอเตอร์

26
00:02:22,600 --> 00:02:26,230
‎และนายพลคิริแกนขอให้ข้า
‎แปลงโฉมให้เจ้าพอดูได้หน่อย

27
00:02:26,312 --> 00:02:27,562
‎ข้าจะได้พบกษัตริย์เหรอ

28
00:02:27,647 --> 00:02:29,687
‎- ในอีกหนึ่งชั่วโมง
‎- อ้อ

29
00:02:30,525 --> 00:02:32,065
‎ใช่ "อ้อ"

30
00:02:32,152 --> 00:02:33,532
‎เพราะงั้นรีบๆ เข้า

31
00:02:37,824 --> 00:02:41,374
‎นี่ออกจะมากไปหน่อยนะ
‎ข้าไม่ต้องการสิ่งเหล่านี้

32
00:02:43,329 --> 00:02:46,039
‎ให้ตายสิ นี่กำมะหยี่เหรอ

33
00:02:46,875 --> 00:02:50,375
‎เป็นข้าจะเริ่มจากทำให้ตานางหายตี่ขึ้นหน่อยค่ะ
‎แม่นางซาฟฟิน

34
00:02:54,299 --> 00:02:55,129
‎ทุกคนออกไป

35
00:03:12,233 --> 00:03:13,363
‎ขอบคุณ

36
00:03:13,443 --> 00:03:15,743
‎ยินดีที่จะกำจัดผู้หญิงปากร้ายให้

37
00:03:15,820 --> 00:03:18,620
‎ข้าไม่ได้เลือกลูกน้องเอง
‎ราชินีเป็นคนมอบหมายมาให้

38
00:03:18,698 --> 00:03:20,618
‎พระองค์จะได้จับตาดูข้าได้

39
00:03:20,700 --> 00:03:22,290
‎อย่าเปลี่ยนตาข้านะ

40
00:03:25,788 --> 00:03:27,788
‎ข้าไม่สนใจที่เจ้าเป็นลูกครึ่งชูฮัน

41
00:03:29,292 --> 00:03:30,962
‎ข้าสนที่เจ้าดูแย่

42
00:03:32,879 --> 00:03:36,879
‎บางอย่างเป็นแค่ผิวเผิน
‎แต่บางอย่างลึกกว่านั้น

43
00:03:42,430 --> 00:03:43,600
‎เจ้าเป็นผู้เยียวยา

44
00:03:45,308 --> 00:03:46,728
‎ข้าคือช่างปรับแต่งร่าง

45
00:03:46,809 --> 00:03:50,769
‎ข้าแก้ไข แต่ก็ปรับแต่งได้ด้วย

46
00:03:54,192 --> 00:03:55,862
‎ข้าไม่เคยพบช่างปรับแต่งร่างมาก่อน

47
00:03:56,653 --> 00:03:58,783
‎คนอย่างข้าหาเกือบยากพอๆ กับเจ้า

48
00:03:59,489 --> 00:04:01,909
‎แต่ก็พูดยากนะ
‎ถ้าจะให้ข้าช่วยดึงนมยานๆ ของราชินี

49
00:04:01,991 --> 00:04:03,451
‎แล้วทำให้ข้าสำคัญเท่ากับเจ้า

50
00:04:04,285 --> 00:04:05,995
‎แต่แน่นอนว่าสำคัญสำหรับราชินี

51
00:04:06,079 --> 00:04:09,419
‎และพระองค์ไม่อยากให้
‎ผิวเรียบเนียนของพระองค์เป็นรอย

52
00:04:18,091 --> 00:04:21,971
‎ไม่ค่ะ นี่เป็นสิ่งช่วยเตือนความจำจากบ้าน

53
00:04:22,053 --> 00:04:23,053
‎อ่อนไหว

54
00:04:24,472 --> 00:04:26,182
‎ข้าจะจัดการเรื่องนั้นให้ด้วย

55
00:04:26,266 --> 00:04:28,636
‎แต่สำหรับตอนนี้ นั่งลง

56
00:04:36,609 --> 00:04:38,359
‎นี่น่าจะเหมาะ

57
00:04:52,750 --> 00:04:54,380
‎มันจะอยู่ได้แค่สองสามวัน

58
00:04:56,671 --> 00:04:58,421
‎เจ้าอายุเท่าไหร่ตอนที่รู้ตัว

59
00:04:58,506 --> 00:05:00,756
‎ผู้ทดสอบเจอข้าตอนข้าอายุ 11 ปี

60
00:05:00,842 --> 00:05:03,642
‎นั่นคือตอนที่นายพลคิริแกน
‎มอบข้าให้ราชินีเป็นของกำนัล

61
00:05:03,720 --> 00:05:06,390
‎แต่ข้าปรับแต่งตัวเองมาตั้งแต่สามขวบ

62
00:05:06,472 --> 00:05:07,812
‎ตั้งแต่สามขวบเหรอ

63
00:05:08,725 --> 00:05:11,595
‎ให้ตายเถอะ ข้าไปพบกษัตริย์ไม่ได้หรอก

64
00:05:11,686 --> 00:05:14,306
‎ข้าต้องการเวลามากกว่านี้
‎เพิ่งเป็นกรีชาได้แค่วันเดียวเอง

65
00:05:15,148 --> 00:05:17,148
‎เจ้าอาจจะเพิ่งรู้ตัวแค่วันเดียว

66
00:05:19,152 --> 00:05:22,072
‎แต่เจ้าเป็นกรีชามาตลอดชีวิต

67
00:05:22,155 --> 00:05:24,365
‎และตอนนี้เจ้ามาที่นี่เพื่อทำลายแดนพยับเงา

68
00:05:24,449 --> 00:05:25,739
‎(โนโวครีเบียสค์
‎ราฟกาตะวันตก)

69
00:05:25,825 --> 00:05:28,235
‎เราไม่ได้แค่จ้างเจ้ามา
‎เพียงเพื่อพาเราข้ามแดนพยับเงา

70
00:05:28,328 --> 00:05:31,618
‎เจ้าอยู่กับเราเพราะเจ้าลักลอบ
‎พากรีชาออกนอกราชวังน้อย

71
00:05:31,706 --> 00:05:33,666
‎และนั่นคือตำแหน่งเป้าหมายของเรา

72
00:05:33,750 --> 00:05:35,340
‎- ผู้เรียกสุริยะ
‎- ตามที่กล่าวอ้าง

73
00:05:36,127 --> 00:05:37,957
‎พวกเขาคงไม่เก็บตัวปลอม

74
00:05:38,046 --> 00:05:40,376
‎ไว้ในสถานที่ที่ป้องกันแน่นหนาที่สุดในราฟกาหรอก

75
00:05:42,008 --> 00:05:44,588
‎เจ้าบอกว่ามีคนรู้จักที่พาเราเข้าไปข้างในได้

76
00:05:45,386 --> 00:05:46,346
‎นักรบพลังจิต

77
00:05:48,598 --> 00:05:50,388
‎ข้าจะรู้ได้ไงว่าไว้ใจนางได้

78
00:05:50,475 --> 00:05:52,385
‎นีน่าโตที่นั่น

79
00:05:52,477 --> 00:05:54,977
‎กรีชาส่วนใหญ่เติบโตในราชวังน้อยทั้งนั้น

80
00:05:55,063 --> 00:05:56,773
‎น้อยคนนักที่จะทรยศนายพลของตัวเอง

81
00:05:56,856 --> 00:06:00,226
‎และยิ่งน้อยกว่านั้นที่จะช่วยคนนอก
‎ลักพาตัวสมบัติล้ำค่าที่สุด

82
00:06:00,860 --> 00:06:02,320
‎นีน่าเป็นพวกหัวรุนแรง

83
00:06:02,403 --> 00:06:05,323
‎คิดว่ากรีชาควรได้เลือกว่า
‎พวกเขาจะรับใช้ราชวงศ์หรือไม่

84
00:06:05,406 --> 00:06:08,986
‎นางเกลียดงานแบบไม่เต็มใจ
‎มากกว่าที่เกลียดคนฟเยียร์ดา

85
00:06:10,703 --> 00:06:13,333
‎นีน่า จ่ายเงินสายนะ

86
00:06:13,414 --> 00:06:16,834
‎จะยอมจ่ายไหม
‎หรือจะให้ข้าเรียกตำรวจท้องที่

87
00:06:21,255 --> 00:06:24,005
‎อดทนรอหน่อย

88
00:06:28,179 --> 00:06:29,849
‎แน่นอน

89
00:06:29,931 --> 00:06:32,891
‎ข้าทำอะไรให้ได้อีกไหม
‎ที่จะทำให้ท่านพักได้สบายขึ้น

90
00:06:32,975 --> 00:06:35,055
‎ก่อนท่านกลับไปแดนวานเดอริ่งไอล์

91
00:06:35,144 --> 00:06:39,524
‎อีกเดี๋ยวผู้ชายที่เรียกตัวเองว่านายท่าจะมาถึงที่นี่

92
00:06:40,483 --> 00:06:42,153
‎ช่วยพาเขาไปที่ห้องข้าด้วย

93
00:06:43,444 --> 00:06:45,074
‎ด้วยความยินดีอย่างยิ่ง

94
00:06:47,490 --> 00:06:49,660
‎[พูดภาษาฟเยียร์ดา] หาต่อไป นางอยู่ที่นี่

95
00:06:57,125 --> 00:06:58,245
‎ถ้าเจ้าต้องการห้อง

96
00:06:58,334 --> 00:07:00,004
‎แม่มด

97
00:07:08,219 --> 00:07:09,469
‎เจ้าเป็นของเราแล้ว

98
00:07:32,827 --> 00:07:34,827
‎ผู้หญิงที่ต่อสู้

99
00:07:53,097 --> 00:07:54,597
‎นางรู้ว่าเราจะมา

100
00:07:54,682 --> 00:07:57,312
‎นางไม่ได้มาสาย นางไม่อยู่แล้ว

101
00:07:58,561 --> 00:08:00,151
‎ใช่ แต่ข้าวของของนาง

102
00:08:00,646 --> 00:08:01,726
‎มันคืออะไร

103
00:08:01,814 --> 00:08:05,534
‎ดรูสแคล พวกมันเป็นนักล่ากรีชาแสนโหดเหี้ยม

104
00:08:05,610 --> 00:08:06,990
‎นั่นอธิบายเรื่องเงินคริดดาฟเยียร์ดา

105
00:08:07,069 --> 00:08:09,239
‎คนดูแลโรงแรมกำลังนับมันอยู่ตอนเรามาถึง

106
00:08:09,322 --> 00:08:10,992
‎ดูเหมือนว่าเขาให้ข้อมูลเรื่องนาง

107
00:08:11,073 --> 00:08:13,493
‎ป่านนี้นางคงอยู่บนเรือไปฟเยียร์ดา

108
00:08:14,535 --> 00:08:16,155
‎พวกมันมีรูปแบบการบุกที่ชัดเจน

109
00:08:17,538 --> 00:08:20,168
‎ไปดูสิ ให้แน่ใจว่าไม่มีเรื่องประหลาดใจอีก

110
00:08:21,375 --> 00:08:22,665
‎นั่นสินะ

111
00:08:25,171 --> 00:08:27,761
‎เราหมดหนทางเข้าไปในราชวังน้อยแล้ว

112
00:08:31,719 --> 00:08:32,599
‎ทางโล่ง

113
00:08:33,554 --> 00:08:38,394
‎ดูเหมือนจะเป็นเวลาที่เหมาะสม
‎ที่จะล้มเลิกแผนลักพาตัวผู้เรียกสุริยะนะ

114
00:08:39,519 --> 00:08:40,519
‎ล้มเลิกเหรอ

115
00:08:42,522 --> 00:08:43,982
‎เราถลำลึกแล้ว

116
00:08:44,065 --> 00:08:46,105
‎และข้ารู้ว่าหนึ่งล้านครูเกอมีความหมายยังไง

117
00:08:46,192 --> 00:08:47,822
‎- มันมีความหมายยังไงกับเจ้า
‎- อิสรภาพ

118
00:08:47,902 --> 00:08:49,952
‎ความสนุก อย่างน้อยก็สองสามเดือน

119
00:08:52,865 --> 00:08:55,445
‎- การเกษียณ
‎- ใช่ ดังนั้นเราลุยต่อ

120
00:08:56,118 --> 00:08:59,288
‎พาเราข้ามแดนพยับเงา
‎และข้าจะคิดหาทางเมื่อถึงอีกฝั่ง

121
00:08:59,997 --> 00:09:00,917
‎ได้

122
00:09:03,876 --> 00:09:08,126
‎ข้าต้องการถ่านหินอะลาบาสเตอร์เก้ากิโลกรัม
‎เพื่อเดินทางข้ามไป

123
00:09:09,423 --> 00:09:10,763
‎ยาเจอร์ดามาจาลูนสองแกลลอน

124
00:09:10,841 --> 00:09:13,761
‎ไม่ใช่ที่มาจากเคิร์ช มันอ่อนเกินไป

125
00:09:14,345 --> 00:09:15,175
‎และ…

126
00:09:17,223 --> 00:09:18,183
‎แพะหนึ่งตัว

127
00:09:20,685 --> 00:09:24,185
‎ทีนี้ เราเจอกันกลางดึก

128
00:09:24,272 --> 00:09:27,782
‎มีเรือเก่าสับปะรังเคอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือ
‎ของชานเมือง

129
00:09:28,859 --> 00:09:31,779
‎งั้นใครจะไปหาอะไร

130
00:09:31,862 --> 00:09:34,992
‎อิเนจ ไปหาเจอร์ดา ข้าจะไปหาแพะ

131
00:09:35,825 --> 00:09:36,775
‎ส่วนเจสเปอร์

132
00:09:38,369 --> 00:09:41,499
‎เฉพาะถ่านหินนะ ห้ามออกนอกเส้นทาง

133
00:09:50,256 --> 00:09:51,586
‎มีถ่านหินอะลาบาสเตอร์ไหม

134
00:09:52,717 --> 00:09:53,547
‎ทางนั้นเหรอ

135
00:09:55,720 --> 00:09:58,010
‎สิบเอ็ด คนจั่วกินเรียบ

136
00:10:01,183 --> 00:10:03,353
‎ไม่เป็นไร เดี๋ยวก็ชนะได้คืน

137
00:10:04,687 --> 00:10:06,397
‎ใครรู้สึกมีโชคบ้าง

138
00:10:10,151 --> 00:10:11,861
‎เอาละ วางเงิน นั่นไง

139
00:10:13,321 --> 00:10:14,451
‎นี่เป็นโต๊ะเปิดรึเปล่า

140
00:10:18,743 --> 00:10:20,833
‎ไม่มีเครื่องแบบทหารที่ไหนที่มีที่คลุมหน้า

141
00:10:20,911 --> 00:10:22,371
‎เจ้าดูดีแล้ว

142
00:10:22,455 --> 00:10:24,455
‎สมมุติว่ามีคนอยากออกไปจากราชวังน้อย…

143
00:10:24,540 --> 00:10:26,000
‎แต่เจ้ามีทุกอย่างที่ต้องการที่นี่

144
00:10:26,083 --> 00:10:28,293
‎ข้ามีของบางอย่างที่ลืมไว้ที่ค่าย

145
00:10:28,377 --> 00:10:30,547
‎- ข้าแค่กลับไปก็ได้
‎- อย่าตลกน่า

146
00:10:30,630 --> 00:10:31,550
‎ทางนี้

147
00:10:35,968 --> 00:10:36,888
‎หยุดนะ

148
00:10:36,969 --> 00:10:39,139
‎ไม่มีใครจะเห็นเจ้าได้ก่อนกษัตริย์พียอเตอร์

149
00:10:45,603 --> 00:10:48,563
‎ก็ควรแล้ว ชุดนี้ตลกสิ้นดี

150
00:10:50,441 --> 00:10:53,491
‎น่าเศร้าที่กษัตริย์ทรงอยากให้
‎กองพลที่หนึ่งเป็นแบบนี้

151
00:10:53,569 --> 00:10:56,199
‎พระองค์ไม่สนใจเรื่องความเปรอะเปื้อน
‎เลือด หรือการเสียสละ

152
00:10:56,280 --> 00:10:57,780
‎ข้าควรใส่ชุดเคฟตาไม่ใช่เหรอ

153
00:10:57,865 --> 00:10:58,735
‎โอ้ ไม่

154
00:10:58,824 --> 00:11:02,704
‎พระราชาทรงอยากเห็นเด็กสาวธรรมดา
‎ได้เลื่อนตำแหน่งในกองพลของพระองค์

155
00:11:03,496 --> 00:11:05,206
‎พระองค์อยากได้ความดีความชอบเรื่องเจ้า

156
00:11:06,499 --> 00:11:08,669
‎เจ้าจะได้ชุดเคฟตา
‎เมื่อพระองค์ได้เห็นพลังของเจ้า

157
00:11:08,751 --> 00:11:09,921
‎อ้อ พลังของข้า

158
00:11:12,254 --> 00:11:14,974
‎ตามที่ได้ยินมา จะมีกษัตริย์พียอเตอร์ ราชินี

159
00:11:15,049 --> 00:11:16,299
‎มกุฎราชกุมารวาสิลีย์

160
00:11:16,384 --> 00:11:20,814
‎และองคมนตรี
‎ที่ปรึกษาด้านจิตวิญญาณของพระราชา

161
00:11:21,889 --> 00:11:23,219
‎เขาเป็นคนน่ารังเกียจ…

162
00:11:23,307 --> 00:11:25,057
‎นั่นห้องสมุดเหรอ

163
00:11:25,142 --> 00:11:26,772
‎เราทุกคนสามารถเข้าไปใช้ได้ไหม

164
00:11:26,852 --> 00:11:28,732
‎เราสามารถใช้ทุกอย่างที่นี่ได้

165
00:11:28,813 --> 00:11:31,863
‎นายพลสร้างที่นี่เพื่อให้เราเจริญก้าวหน้า

166
00:11:31,941 --> 00:11:33,861
‎เคยมีกรีชาหนีออกไปไหม

167
00:11:33,943 --> 00:11:35,533
‎วางแผนหนีอยู่เหรอ

168
00:11:38,072 --> 00:11:39,492
‎ข้าไม่ได้หมายความ…

169
00:11:42,827 --> 00:11:44,157
‎ให้ตายเถอะ

170
00:11:44,954 --> 00:11:48,044
‎ข้าคิดว่ามหาราชวัง
‎คือตึกที่น่าเกลียดที่สุดที่เคยเห็นมา

171
00:11:49,250 --> 00:11:51,250
‎- เจ้าพักผ่อนเป็นยังไงบ้าง
‎- กระวนกระวาย

172
00:11:51,836 --> 00:11:54,586
‎- ถึงจะมีเวทมนตร์ของเจนยา ข้าก็ไม่…
‎- มันไม่ใช่เวทมนตร์

173
00:11:54,672 --> 00:11:58,222
‎มันคือวิทยาศาสตร์ หรือก็คือวิทยาศาสตร์นิดหน่อย

174
00:11:59,093 --> 00:12:00,803
‎เราไม่ได้ร่ายมนตร์จากความว่างเปล่า

175
00:12:01,554 --> 00:12:04,354
‎เราจัดการปรับเปลี่ยนสิ่งที่มีอยู่รอบตัวเราอยู่แล้ว

176
00:12:04,432 --> 00:12:06,102
‎ท่านพูดเหมือนง่ายมากเลย

177
00:12:07,226 --> 00:12:08,976
‎นกทำให้การบินดูเหมือนง่าย

178
00:12:09,979 --> 00:12:11,559
‎แต่มันเกิดมาเพื่อทำแบบนั้น

179
00:12:12,440 --> 00:12:13,610
‎เมื่อถึงเวลาที่พร้อม

180
00:12:14,483 --> 00:12:17,153
‎งั้นก็ทำตัวให้พร้อมสิ

181
00:12:18,112 --> 00:12:19,492
‎ท่านขอให้ข้าทำสิ่งที่

182
00:12:19,572 --> 00:12:21,532
‎เมื่อสามวันก่อนข้าไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทำได้

183
00:12:21,615 --> 00:12:24,365
‎เจ้าคิดว่าข้าพาเจ้ามาที่นี่
‎เพื่อทำให้เจ้าเป็นตัวตลกงั้นเหรอ

184
00:12:24,452 --> 00:12:25,912
‎เพื่อให้เราสองคนเป็นตัวตลกน่ะ

185
00:12:27,913 --> 00:12:31,293
‎แค่มีสมาธิกับข้า และเจ้าจะทำได้

186
00:12:33,377 --> 00:12:35,957
‎เมื่อพระองค์เห็นสิ่งที่เจ้าทำได้แล้ว
‎และเราได้รับอนุญาต

187
00:12:36,839 --> 00:12:38,169
‎เจ้าจะอยู่ที่นี่ต่อเพื่อฝึกฝน

188
00:12:38,716 --> 00:12:39,716
‎อนุญาตเหรอ

189
00:12:40,593 --> 00:12:41,933
‎ข้านึกว่าท่านควบคุมกรีชาทั้งหมด

190
00:12:42,928 --> 00:12:47,728
‎ข้าอาจเป็นผู้นำกองพลที่สอง
‎แต่กษัตริย์ก็ยังคงเป็นกษัตริย์

191
00:13:36,690 --> 00:13:38,360
‎ข้านึกว่านางจะสูงกว่านี้

192
00:13:38,442 --> 00:13:40,072
‎ข้านึกว่านางเป็นคนชูฮัน

193
00:13:41,028 --> 00:13:43,238
‎ข้าว่านางก็ดูเป็นคนชูฮันพอดู

194
00:13:44,532 --> 00:13:47,792
‎บอกนางว่า… ไม่รู้สิ อรุณสวัสดิ์

195
00:13:48,536 --> 00:13:51,786
‎หม่อมฉันไม่พูดภาษาชูฮันค่ะ ฝ่าบาท

196
00:13:52,873 --> 00:13:54,213
‎แล้วเจ้าคืออะไร

197
00:14:03,175 --> 00:14:04,755
‎นางคืออาลีนา สตาร์คอฟ

198
00:14:06,470 --> 00:14:09,560
‎ผู้เรียกสุริยะ องค์ราชินี

199
00:14:12,685 --> 00:14:14,475
‎นางจะเปลี่ยนอนาคต

200
00:14:17,731 --> 00:14:18,981
‎เริ่มตั้งแต่ตอนนี้

201
00:14:47,678 --> 00:14:49,218
‎เรียกสุริยะเลยสิ

202
00:15:35,976 --> 00:15:37,016
‎เยี่ยม

203
00:15:37,102 --> 00:15:39,402
‎เยี่ยม เยี่ยม

204
00:15:40,230 --> 00:15:41,520
‎นางต้องการเวลาแค่ไหน

205
00:15:43,943 --> 00:15:46,403
‎การทำลายแดนพยับเงาไม่ใช่เรื่องง่าย

206
00:15:47,947 --> 00:15:49,907
‎แค่นางเพียงคนเดียวอาจทำไม่ได้

207
00:15:51,700 --> 00:15:54,870
‎นางจะอยู่ที่ราชวังน้อยกับกระหม่อมเพื่อฝึกฝน

208
00:15:56,705 --> 00:15:57,665
‎โดยไม่มีการรบกวน

209
00:16:00,501 --> 00:16:01,961
‎งั้นก็ฝึกนางให้ไว

210
00:16:03,212 --> 00:16:05,422
‎สงครามของเราคือกิจอันทรงเกียรติ

211
00:16:05,506 --> 00:16:10,966
‎แต่การพูดพล่ามจากราฟกาตะวันตก
‎เรื่องการกลายเป็นชาติอิสระ

212
00:16:11,053 --> 00:16:12,933
‎ต้องหยุดลง

213
00:16:14,139 --> 00:16:17,099
‎ยิ่งเรารวมเป็นดินแดนเดียว
‎ได้เร็วเท่าไหร่ ก็ยิ่งดี

214
00:16:18,268 --> 00:16:19,188
‎รับด้วยเกล้า

215
00:16:21,146 --> 00:16:22,106
‎ฝ่าบาท

216
00:16:31,281 --> 00:16:33,081
‎ทำได้สมบูรณ์แบบ

217
00:16:33,158 --> 00:16:34,578
‎ข้าไม่รู้ว่ามันมาจากไหน

218
00:16:34,660 --> 00:16:36,580
‎มันมาจากทุกที่

219
00:16:38,038 --> 00:16:39,828
‎เพราะเจ้าเรียกให้มันมา

220
00:16:43,043 --> 00:16:45,633
‎ยินดีต้อนรับกลับบ้าน แม่นางสตาร์คอฟ

221
00:17:03,522 --> 00:17:06,032
‎เป็นเกียรติมากที่ในที่สุดก็ได้เจอ

222
00:17:09,028 --> 00:17:12,068
‎ได้กลิ่นเด็กกำพร้านะ ยายเลือดผสม

223
00:17:12,948 --> 00:17:14,908
‎เจ้าไม่เหมือนใครจริงๆ

224
00:17:15,659 --> 00:17:18,699
‎ตอนนี้ทั้งดินแดนจะพูดถึงเจ้า

225
00:17:20,706 --> 00:17:23,916
‎พวกเขาอยากให้เราเชื่อว่า
‎ได้ค้นพบผู้เรียกสุริยะแล้ว

226
00:17:24,001 --> 00:17:25,921
‎เพื่อที่จะทำลายกำแพงที่แบ่งแยกเรา

227
00:17:26,003 --> 00:17:26,843
‎ใช่

228
00:17:26,920 --> 00:17:29,880
‎เราได้ยินเรื่องแบบนี้มากี่ครั้งแล้ว

229
00:17:29,965 --> 00:17:32,965
‎และกี่ครั้งแล้วที่พวกเราในฝั่งตะวันตก
‎ได้รับแจ้งว่า

230
00:17:33,052 --> 00:17:37,392
‎ให้ส่งลูกๆ ของเราฝ่าแดนพยับเงาไปอีกปี

231
00:17:37,473 --> 00:17:41,893
‎ถึงเวลายอมรับแล้วว่า
‎เราต้องแยกตัวออกจากดินแดนเก่า

232
00:17:41,977 --> 00:17:45,307
‎ตอนนี้ถึงเวลาสร้างดินแดนของเราเอง

233
00:17:45,397 --> 00:17:49,147
‎เพื่อเก็บสิ่งที่เราทำและหามาได้
‎แทนที่จะส่งไปให้ฝั่งตะวันออก

234
00:17:52,654 --> 00:17:53,994
‎แด่ราฟกาที่แท้จริง

235
00:17:54,865 --> 00:17:58,735
‎ราฟกาที่แท้จริง

236
00:18:33,362 --> 00:18:34,492
‎มันน่ารัก

237
00:18:34,571 --> 00:18:35,821
‎อย่าติดใจล่ะ

238
00:18:36,949 --> 00:18:39,579
‎ข้าว่าคงไม่ต้องบอกเจ้านะว่าห้ามแวะที่ไหน

239
00:18:39,660 --> 00:18:42,450
‎ถึงแม้จะแค่ไม่กี่นาที
‎เพื่อหาคำตอบที่ค้างคาของชีวิตน่ะเหรอ

240
00:18:43,122 --> 00:18:45,832
‎พ่อแม่ของเจ้าคือพวกซูลิ

241
00:18:45,916 --> 00:18:47,626
‎พวกเขาไม่ข้ามแดนพยับเงา พวกเขาอ้อม

242
00:18:47,709 --> 00:18:49,129
‎ข้ารู้

243
00:18:49,211 --> 00:18:50,671
‎ข้าแค่คิดว่า…

244
00:18:50,754 --> 00:18:54,934
‎ถ้าข้าเห็นชื่อพวกเขาตรงนั้น
‎ข้าจะเลิกคิดถึงพวกเขาได้

245
00:18:56,218 --> 00:18:57,338
‎สิ่งนี้น่ะ

246
00:18:59,304 --> 00:19:01,814
‎นี่คือทั้งหมดที่ข้ามี
‎ตอนที่ถูกขายให้ซ่องเมอนาเจอรี

247
00:19:01,890 --> 00:19:04,730
‎และถ้ามันมีค่าอะไร เฮลีนคงเอาไปแล้ว

248
00:19:05,686 --> 00:19:09,686
‎แต่นี่เป็นแค่เครื่องหมายความเชื่อที่แม่ข้าเย็บ

249
00:19:12,317 --> 00:19:14,317
‎คาซ นี่คือของต่างหน้าชิ้นเดียวของพ่อแม่

250
00:19:15,195 --> 00:19:17,105
‎- นอกจากว่า…
‎- ความหวังเป็นสิ่งอันตราย

251
00:19:21,535 --> 00:19:22,735
‎มันทำให้คิดไม่รอบคอบ

252
00:19:24,246 --> 00:19:28,246
‎ภาวนา กรีดร้อง หรือทำอะไรก็ได้ที่ต้องทำ
‎เพื่อผลักความคิดนี้ออกไป และก้าวต่อไปข้างหน้า

253
00:19:29,042 --> 00:19:30,462
‎เราทุกคนมีหนี้ต้องชำระ

254
00:20:07,831 --> 00:20:09,371
‎เจ้าจะพาเราไปไหน

255
00:20:15,756 --> 00:20:16,916
‎ไม่พูดเหรอ

256
00:20:18,133 --> 00:20:20,343
‎งั้นเจ้าคงไม่ใช่ดรูสแคลผู้โด่งดังสินะ

257
00:20:22,179 --> 00:20:25,179
‎อาจจะเป็นแค่คนค้าทาสใส่เสื้อขนสัตว์
‎ที่จับตัวผู้หญิงไปขาย

258
00:20:25,766 --> 00:20:28,306
‎ข้าไม่ใช่คนค้าทาส เงียบซะ

259
00:20:29,061 --> 00:20:30,691
‎งั้นเจ้าจะพาเราไปฟเยียร์ดาเหรอ

260
00:20:32,564 --> 00:20:33,864
‎พาเราไปตายใช่ไหม

261
00:20:33,941 --> 00:20:37,441
‎ไปขึ้นศาลต่อหน้าสาธารณะ
‎ตามที่กฎหมายเรียกร้อง

262
00:20:38,237 --> 00:20:41,277
‎มีกรีชากี่คนที่ถูกตัดสินว่าไม่มีความผิด
‎ที่ศาลของเจ้าน่ะ

263
00:20:45,285 --> 00:20:47,745
‎ใช่แล้ว ไม่มีเลย

264
00:20:48,664 --> 00:20:52,334
‎ศาลของเจ้าเป็นเรื่องหลอกลวง
‎เหมือนเจ้า แล้วก็เพื่อนๆ ของเจ้า

265
00:21:02,678 --> 00:21:03,508
‎อาวุธนั่น

266
00:21:12,813 --> 00:21:13,733
‎เจ้าอยู่ที่นั่น

267
00:21:18,318 --> 00:21:19,858
‎ดรูสแคลสุดเลวขึ้นชื่อ

268
00:21:19,945 --> 00:21:22,025
‎ห้ารุมหนึ่งเลยนะ

269
00:21:22,114 --> 00:21:24,034
‎เป็นเกียรติจริงๆ สูงส่งมาก

270
00:21:24,908 --> 00:21:26,448
‎ข้านึกว่าเจ้าเคารพผู้หญิง

271
00:21:27,703 --> 00:21:29,583
‎เจ้าไม่ใช่ผู้หญิงธรรมดา

272
00:21:30,289 --> 00:21:31,539
‎เจ้าคือกรีชา

273
00:21:35,043 --> 00:21:36,503
‎อย่าพูดกับข้าอีก

274
00:21:46,888 --> 00:21:48,018
‎เราเกือบถึงแล้ว

275
00:21:49,808 --> 00:21:51,098
‎เจสเปอร์หายหัวไปไหน

276
00:21:52,811 --> 00:21:54,191
‎ไปต่ออีกหน่อย

277
00:22:02,863 --> 00:22:03,863
‎กับระเบิด

278
00:22:06,033 --> 00:22:06,953
‎เราจะรอ

279
00:22:08,452 --> 00:22:10,082
‎ไปตามทางที่ทำไว้

280
00:22:11,788 --> 00:22:14,118
‎ป้ายนั้น ข้าทำเอาไว้กันคนออกไป

281
00:22:14,207 --> 00:22:15,787
‎ต้องระวังตลอด

282
00:22:15,876 --> 00:22:17,456
‎ไม่เป็นไร มาเถอะ

283
00:22:28,430 --> 00:22:31,430
‎การที่เคยได้ยินเรื่องนี้ก็อย่างหนึ่ง แต่นี่…

284
00:22:31,516 --> 00:22:33,686
‎สิ่งที่อยู่ด้านในไม่มีอะไรเทียบได้

285
00:23:01,088 --> 00:23:02,008
‎นั่นไง

286
00:23:02,881 --> 00:23:06,551
‎งั้น แพะ เจอร์ดา… ขอบคุณ

287
00:23:06,635 --> 00:23:08,595
‎ทีนี้เราก็แค่รอ…

288
00:23:09,179 --> 00:23:10,349
‎รอข้าด้วย

289
00:23:12,099 --> 00:23:14,809
‎- พวกมันเห็นรถไฟไม่ได้
‎- เจสเปอร์ มานี่เดี๋ยวนี้

290
00:23:14,893 --> 00:23:16,313
‎- ทิ้งตะเกียง
‎- กับระเบิด

291
00:23:18,188 --> 00:23:19,898
‎รอข้าด้วย

292
00:23:20,524 --> 00:23:22,734
‎อย่าไปโดยไม่มีข้า

293
00:23:23,276 --> 00:23:24,316
‎รอด้วย

294
00:23:25,821 --> 00:23:26,661
‎มาเร็ว

295
00:23:28,073 --> 00:23:29,413
‎ไปเลย ตามเขาไป

296
00:23:33,829 --> 00:23:37,039
‎บอกข้าทีว่าเจ้ามี
‎ถ่านหินอะลาบาสเตอร์เก้ากิโลกรัม

297
00:23:37,124 --> 00:23:38,674
‎มีปัญหานิดหน่อย

298
00:23:38,750 --> 00:23:41,920
‎เพราะว่าเจ้าหนูคนที่ช่วยข้าซื้อถ่านหิน

299
00:23:42,003 --> 00:23:45,883
‎ไม่รู้ว่าต้องซื้อยังไง

300
00:23:46,508 --> 00:23:48,008
‎เรารู้ว่าเจ้าเอาเงินไปเล่นพนันแล้ว

301
00:23:49,177 --> 00:23:50,847
‎ข้าเสียเงินไปนิดหน่อย

302
00:23:51,680 --> 00:23:52,970
‎ข้าเสียเงินทั้งหมด

303
00:23:53,056 --> 00:23:57,266
‎แต่ก็ขโมยถ่านหินอะลาบาสเตอร์เก้ากิโลมาได้

304
00:23:57,352 --> 00:23:58,772
‎ไม่ๆ มีอยู่เจ็ดกิโล

305
00:23:58,854 --> 00:24:00,404
‎ถ่านหินอะลาบาสเตอร์เจ็ดกิโลกรัม

306
00:24:00,480 --> 00:24:01,610
‎เราใช้เจ็ดกิโลกรัมได้ไหม

307
00:24:01,690 --> 00:24:03,020
‎ไม่เคยทำมาก่อน

308
00:24:03,108 --> 00:24:05,278
‎ไปกันเถอะ เราจะตามรอยเท้าพวกเขาไป

309
00:24:09,322 --> 00:24:12,202
‎นั่งตรงนี้ อย่าขยับตัวเด็ดขาด

310
00:24:16,329 --> 00:24:18,119
‎เจ้าเดินทางข้ามมากี่ครั้งแล้ว

311
00:24:18,206 --> 00:24:19,536
‎มันเป็นเรื่องของตัวเลข

312
00:24:19,624 --> 00:24:21,794
‎ข้ามบ่อยๆ แล้วก็ฝันร้าย

313
00:24:26,256 --> 00:24:28,836
‎- กับระเบิด
‎- นึกว่าเจ้าบอกว่าไม่ใช่ของจริง

314
00:24:30,051 --> 00:24:31,431
‎ข้าไม่เคยพูดอะไรแบบนั้น

315
00:24:31,511 --> 00:24:33,561
‎ข้าแค่บอกว่าข้าติดป้ายไว้เอง

316
00:24:48,987 --> 00:24:50,737
‎อาลีนา อยู่นี่เอง

317
00:24:51,281 --> 00:24:52,911
‎เราตามหาจนทั่ว

318
00:24:53,491 --> 00:24:57,371
‎เรายังไม่ได้แนะนำตัวกันจริงๆ จังๆ เลย
‎ข้ามารี นี่คือนาเดีย

319
00:24:57,454 --> 00:24:59,334
‎ทำไมยามถึงให้ข้าอยู่ข้างใน

320
00:24:59,414 --> 00:25:03,254
‎ตอนนี้เจ้าควรไปฝึกแล้ว
‎เจ้าเป็นคนทำแผนที่จริงๆ เหรอ

321
00:25:03,335 --> 00:25:06,455
‎- เจ้าโดนชาวฟเยียร์ดาทำร้ายจริงเหรอ
‎- เจ้าฆ่าคนฟเยียร์ดาไปกี่คน

322
00:25:06,546 --> 00:25:09,966
‎- ฆ่าเหรอ ข้าได้แค่เหวี่ยงหมัดเดียวเอง
‎- ดูเหมือนเรามาได้จังหวะพอดี

323
00:25:10,050 --> 00:25:12,930
‎ยินดีต้อนรับสู่ส่วนแรก
‎ของตารางชีวิตประจำวันใหม่ของเจ้า

324
00:25:14,429 --> 00:25:15,969
‎ฝึกซ้อมการต่อสู้

325
00:25:19,226 --> 00:25:20,516
‎ผู้เรียกสุริยะ

326
00:25:21,019 --> 00:25:24,769
‎ศัตรูของราฟกาทุกคนอยากฆ่าเจ้า
‎ก่อนที่เจ้าจะทำลายแดนพยับเงาได้

327
00:25:24,856 --> 00:25:26,646
‎เป็นเกียรติมากที่ศัตรูเยอะแยะ

328
00:25:26,733 --> 00:25:28,403
‎เป็นการทักทายที่อบอุ่นมาก

329
00:25:28,944 --> 00:25:30,074
‎เขาเป็นแบบนี้เสมอแหละ

330
00:25:30,153 --> 00:25:32,163
‎เจ้าต้องเรียนรู้การป้องกันตัวเองให้เร็ว

331
00:25:32,697 --> 00:25:33,947
‎เจ้ารู้วิธีต่อสู้ไหม

332
00:25:37,702 --> 00:25:38,542
‎อะไร

333
00:25:40,789 --> 00:25:43,459
‎ดูนิ้วโป้งนี้สิ ไปทำอะไรตรงนั้น

334
00:25:43,541 --> 00:25:46,041
‎ต้องเอาไว้ด้านหลัง ไม่งั้นเจ้าจะทำมันหัก

335
00:25:46,127 --> 00:25:47,457
‎- ข้ารู้แล้ว
‎- โอเค

336
00:25:50,882 --> 00:25:53,392
‎โอเค ถ้าชกแบบนั้น เจ้าจะทำสองนิ้วนี้หัก

337
00:25:53,468 --> 00:25:54,638
‎ต้องให้อยู่ตรงๆ

338
00:25:54,719 --> 00:25:57,929
‎สองนิ้วนี้จะทำให้เจ้าชนะ

339
00:26:00,141 --> 00:26:01,481
‎- สองนิ้วนี้
‎- ใช่

340
00:26:02,060 --> 00:26:02,940
‎โอเค

341
00:26:05,772 --> 00:26:06,982
‎ข้าเคยฝึกมาบ้าง

342
00:26:07,816 --> 00:26:11,026
‎แสดงให้ดูหน่อย เลือกคู่ต่อสู้

343
00:26:16,157 --> 00:26:17,077
‎นาง

344
00:26:18,243 --> 00:26:19,743
‎โซยา นาเซียเลนสกี

345
00:26:20,620 --> 00:26:22,460
‎ข้าฝึกนางมาตั้งแต่นางอายุสิบขวบ

346
00:26:25,875 --> 00:26:27,745
‎อยากจะยอมแพ้ไหม

347
00:26:28,503 --> 00:26:30,133
‎ไม่คุ้นเรื่องนั้นเลย

348
00:26:30,714 --> 00:26:31,924
‎นักสู้พร้อมไหม

349
00:26:32,549 --> 00:26:34,299
‎และ… สู้

350
00:26:46,354 --> 00:26:47,364
‎เราสู้อีก

351
00:26:48,940 --> 00:26:49,860
‎สู้

352
00:26:56,114 --> 00:26:59,204
‎เพื่อนนักแกะรอยของเจ้าก็ชอบเหมือนกัน
‎เวลาข้าจับเขานอนกับพื้น

353
00:26:59,284 --> 00:27:00,414
‎ใจเย็น โซยา

354
00:27:20,305 --> 00:27:21,255
‎อาลีนา

355
00:27:22,974 --> 00:27:24,524
‎- เป็นอะไรไหม
‎- อย่าเป็นอะไรไปนะ

356
00:27:25,560 --> 00:27:26,690
‎โอเคไหม

357
00:27:29,147 --> 00:27:31,357
‎- ไม่อยากเชื่อว่านางทำแบบนั้น
‎- นางแค่อิจฉา

358
00:27:31,441 --> 00:27:34,191
‎ยอมรับไม่ได้ที่คนอื่นจะเป็นคนโปรด
‎ของนายพลคิริแกน

359
00:27:34,277 --> 00:27:36,987
‎ไม่รู้เหมือนกันว่า
‎นางไปเสียเวลาจมปลักกับเขาทำไม

360
00:27:37,072 --> 00:27:38,322
‎เมื่อนางมาคบกับข้าได้

361
00:27:38,406 --> 00:27:41,486
‎คิดอะไรอยู่ ต่อสู้กับผู้เรียกสุริยะเนี่ยนะ

362
00:27:41,576 --> 00:27:42,986
‎เสียสติไปแล้วหรือไง

363
00:27:43,078 --> 00:27:46,078
‎ทั้งนางและข้าไม่ใช่ศัตรู ไปซะ

364
00:27:52,587 --> 00:27:54,507
‎ให้เราพาเจ้าไปตรวจดูไหม

365
00:27:55,215 --> 00:27:57,425
‎ข้าเดินเข้าไปเองได้ ขอบคุณ

366
00:28:02,847 --> 00:28:05,807
‎ในบางเรื่อง ที่นี่ก็ไม่ต่างจากบ้านเด็กกำพร้าเลย

367
00:28:06,476 --> 00:28:08,726
‎เราต้องคอยระวังตัวตลอดเหมือนกัน

368
00:28:09,938 --> 00:28:12,518
‎ข้าอาจพยายามทำเรื่องขอให้เจ้าลาได้
‎ถ้าเจ้าอยากมานะ

369
00:28:13,149 --> 00:28:15,029
‎ให้เจ้าได้เห็นด้วยตัวเอง

370
00:28:16,236 --> 00:28:18,066
‎อยากให้เจ้าอยู่ตรงนี้จัง

371
00:28:18,988 --> 00:28:22,158
‎ถ้าเจ้าอยู่ ก็คงไม่รู้สึกยากจะรับมือแบบนี้

372
00:28:23,660 --> 00:28:25,700
‎ข้าฝันถึงกวางตัวผู้นั้นอีกแล้ว

373
00:28:25,787 --> 00:28:27,457
‎ข้ารู้ว่าเจ้าจะหัวเราะ

374
00:28:27,539 --> 00:28:29,709
‎บอกข้าว่าเป็นแค่เรื่องเล่า

375
00:28:30,542 --> 00:28:33,802
‎แต่เรื่องผู้เรียกสุริยะเองก็เหมือนกัน

376
00:28:33,878 --> 00:28:36,758
‎แต่ข้าก็มาอยู่ตรงนี้แล้ว

377
00:29:08,246 --> 00:29:09,406
‎ข้ารู้จักเจ้า

378
00:29:22,093 --> 00:29:24,803
‎"ถนนสายกระดูกขึ้นๆ ลงๆ"

379
00:29:27,807 --> 00:29:29,097
‎เจ้าชอบหนังสือเหรอ

380
00:29:30,435 --> 00:29:32,555
‎เจ้าเป็นคนชอบอ่านสินะ

381
00:29:33,146 --> 00:29:34,226
‎ได้เรียนหนังสือไหม

382
00:29:35,356 --> 00:29:36,776
‎ครูใหญ่จากโรงเรียนตอนเป็นเด็ก

383
00:29:36,858 --> 00:29:39,738
‎บอกว่าเพราะข้าไม่มีความสามารถทางกาย

384
00:29:39,819 --> 00:29:41,609
‎ข้าควรมีความรู้

385
00:29:41,696 --> 00:29:43,816
‎ครูน่ารักจริงๆ ว่าไหม

386
00:29:44,657 --> 00:29:47,697
‎ข้าคือที่ปรึกษาด้านจิตวิญญาณของกษัตริย์

387
00:29:47,786 --> 00:29:50,706
‎ข้าอยากเป็นเพื่อน

388
00:29:51,289 --> 00:29:54,709
‎สำคัญมากที่เราต้องเป็นเพื่อนกัน

389
00:29:55,585 --> 00:29:57,745
‎ข้าแค่มา… ค้นคว้า

390
00:29:57,837 --> 00:30:01,547
‎เจ้าอยากรู้เรื่องกวางตัวผู้ใช่ไหม

391
00:30:01,633 --> 00:30:04,933
‎ข้าจะจัดหนังสือดีๆ ให้

392
00:30:13,102 --> 00:30:16,022
‎นี่ไง ทุกอย่างเริ่มต้นจากผู้ชายคนนี้

393
00:30:16,105 --> 00:30:18,565
‎หนึ่งในกรีชาคนแรกๆ ตามบันทึกประวัติศาสตร์

394
00:30:19,609 --> 00:30:20,819
‎ช่างกระดูก

395
00:30:22,028 --> 00:30:24,988
‎เขารู้ว่ากรีชาจะถูกรังแกเสมอ

396
00:30:25,073 --> 00:30:31,003
‎เลยคิดวางแผนเพิ่มพลังของพวกเขา

397
00:30:31,621 --> 00:30:34,961
‎ขอโทษค่ะ ท่านบอกว่าเขาคือช่างกระดูกเหรอ

398
00:30:35,041 --> 00:30:39,501
‎เขาสร้างสิ่งมีชีวิตจากกระดูกนิ้วของเขา

399
00:30:41,089 --> 00:30:45,759
‎สัตว์ในตำนานเปี่ยมด้วยพลัง

400
00:30:46,928 --> 00:30:48,808
‎ปรับให้เข้ากับกรีชาเท่านั้น

401
00:30:49,430 --> 00:30:52,270
‎พวกเขาเรียนรู้ว่าการฆ่าสัตว์ร้ายพวกนี้

402
00:30:52,350 --> 00:30:54,520
‎แล้วรวมชิ้นส่วนเข้ากับร่างกายพวกเขา

403
00:30:54,602 --> 00:30:56,562
‎จะช่วยขยายความสามารถของพวกเขา

404
00:30:57,480 --> 00:30:59,940
‎บางครั้งสิ่งที่ได้เพิ่มก็เล็กน้อย

405
00:31:00,024 --> 00:31:06,114
‎แต่ถ้าเป็นสิ่งที่สัมพันธ์กันดี
‎พลังที่เพิ่มขึ้นก็จะน่าอัศจรรย์

406
00:31:08,032 --> 00:31:10,912
‎พวกเขาฆ่าสัตว์เพื่อเอาพลังนี้เหรอ

407
00:31:10,994 --> 00:31:14,874
‎เฉพาะกรีชาที่เป็นคนปลิดชีพ
‎ที่จะได้พลังของสิ่งมีชีวิตนั้นไป

408
00:31:18,126 --> 00:31:18,956
‎ของขวัญ

409
00:31:20,503 --> 00:31:22,053
‎เพื่อเป็นสัญลักษณ์มิตรภาพใหม่ของเรา

410
00:31:22,630 --> 00:31:23,880
‎"ชีวิตของเหล่าเทพ" เหรอ

411
00:31:24,924 --> 00:31:26,384
‎บากรารออยู่

412
00:31:26,467 --> 00:31:27,637
‎บากราเหรอ

413
00:31:27,719 --> 00:31:31,809
‎กรีชาทุกคนถูกฝึกฝนโดยบรากา
‎เพื่อควบคุมพลังของตัวเอง

414
00:31:31,890 --> 00:31:33,890
‎มันค่อนข้างโหด

415
00:31:33,975 --> 00:31:36,555
‎ชาวบ้านส่วนใหญ่ไม่ชอบกรีชา

416
00:31:36,644 --> 00:31:39,484
‎แต่ข้าคิดว่าเป็นเพราะกรีชาไม่ทุกข์ทรมาน

417
00:31:41,441 --> 00:31:45,951
‎แต่เจ้าเคยทุกข์ทรมานใช่ไหม

418
00:31:48,573 --> 00:31:50,583
‎ข้าว่าเจ้าจะทุกข์ทรมานกว่านี้

419
00:32:13,389 --> 00:32:14,349
‎สวัสดีค่ะ

420
00:32:20,521 --> 00:32:21,441
‎สวัสดีค่ะ

421
00:32:29,906 --> 00:32:31,026
‎เจ้ามาสาย

422
00:32:33,034 --> 00:32:34,454
‎ขอข้าดูเจ้าหน่อย

423
00:32:38,623 --> 00:32:43,173
‎ผู้เรียกสุริยะ
‎ที่เสียเวลาฝึกกับบอตคินเหรอ

424
00:32:44,379 --> 00:32:46,919
‎เจ้าจะมีฝีมือฝ่าแดนพยับเงาไปเหรอ

425
00:32:48,883 --> 00:32:50,263
‎ที่เหลือไปไหน

426
00:32:52,303 --> 00:32:53,683
‎เจ้าเป็นใบ้เหรอ

427
00:32:54,347 --> 00:32:55,217
‎เปล่าค่ะ

428
00:32:56,391 --> 00:32:57,891
‎นั่นคงพอไหว

429
00:33:08,736 --> 00:33:10,026
‎พ่อแม่เจ้าอยู่ไหน

430
00:33:10,113 --> 00:33:11,203
‎คิดว่าคงตายแล้วค่ะ

431
00:33:12,115 --> 00:33:14,115
‎- เจ้าโตที่ไหน
‎- เครัมซิน

432
00:33:14,617 --> 00:33:17,827
‎เจ้าถูกมองข้ามและอยู่ในที่ที่ไม่เหมาะกับตัวเอง

433
00:33:17,912 --> 00:33:19,462
‎เจ้าเหมาะกับที่ไหน

434
00:33:20,707 --> 00:33:22,787
‎กับเพื่อนๆ ของข้าในกองพล

435
00:33:22,875 --> 00:33:25,745
‎วาดรูปบ้านหลังน้อยของตัวเอง
‎ในสมุดวาดภาพงั้นเหรอ

436
00:33:25,837 --> 00:33:27,257
‎เจ้าไม่เหมาะกับที่นี่เหรอ

437
00:33:27,797 --> 00:33:29,377
‎มีคนบอกว่าข้าเหมาะกับที่นี่

438
00:33:29,465 --> 00:33:31,835
‎ต้องมีคนบอกเหรอเจ้าถึงจะเชื่อ

439
00:33:31,926 --> 00:33:33,136
‎ก็ไม่เสมอไป

440
00:33:34,262 --> 00:33:35,812
‎งั้นเจ้าเป็นอะไร

441
00:33:38,057 --> 00:33:40,347
‎ผู้เรียกสุริยะรึเปล่าคะ

442
00:33:40,435 --> 00:33:43,935
‎แล้วเจ้าสามารถเรียกสุริยะได้ไหม
‎โดยที่ไม่มีนายพลคว้าข้อมือเจ้าไว้น่ะ

443
00:33:44,022 --> 00:33:48,402
‎เลือดและกระดูกของเขา
‎ขยายพลังให้กรีชาคนอื่นๆ เจ้ารู้รึเปล่า

444
00:33:48,985 --> 00:33:50,315
‎เครื่องขยายพลังมนุษย์ไม่มีอยู่จริง

445
00:33:50,403 --> 00:33:52,613
‎เจ้าเชี่ยวชาญเรื่องนั้นสินะ

446
00:33:54,615 --> 00:33:56,365
‎เจ้าเรียกพลังด้วยตัวเองได้ไหม

447
00:33:57,076 --> 00:33:58,196
‎ข้าทำไม่ได้

448
00:33:58,870 --> 00:33:59,950
‎แล้วตอนนี้ล่ะ

449
00:34:03,541 --> 00:34:05,631
‎ทุกคนเชื่อว่าเจ้าคือคนคนนั้น

450
00:34:08,171 --> 00:34:10,421
‎ไว้ค่อยกลับมาใหม่ เมื่อเจ้าเชื่อแบบนั้นเหมือนกัน

451
00:34:22,310 --> 00:34:23,980
‎ข้ารู้ว่าข้าควรรู้สึกขอบคุณ

452
00:34:24,062 --> 00:34:27,572
‎เสื้อผ้า อาหาร มันมากกว่าที่เราเคยคิดไว้

453
00:34:28,566 --> 00:34:31,896
‎แต่ข้ายังหวังว่าน่าจะได้อยู่กับ…
‎กับกองพลที่หนึ่ง

454
00:34:33,196 --> 00:34:35,656
‎ในเต็นท์ขึ้นรา วาดรูปภาพ

455
00:34:35,740 --> 00:34:38,330
‎ที่ที่ราชวังน้อยเป็นแค่ภาพร่างบนกระดาษ

456
00:34:38,910 --> 00:34:39,990
‎ไม่ใช่ของจริง

457
00:34:40,078 --> 00:34:41,448
‎ไม่มีเรื่องไหนจริง

458
00:34:42,538 --> 00:34:43,788
‎ไม่มีอะไรแย่

459
00:34:55,343 --> 00:34:56,183
‎นั่นอะไร

460
00:34:56,260 --> 00:34:59,430
‎ข้าตั้งระบบเวลาน่ะ

461
00:35:00,014 --> 00:35:03,064
‎ใช้เหล็กติดไว้กับเสาเพื่อให้ข้ารู้จังหวะเคลื่อนที่

462
00:35:03,142 --> 00:35:04,942
‎แล้วเจ้ารู้ได้ไงว่าควรวางเสาไว้ตรงไหน

463
00:35:05,019 --> 00:35:08,899
‎ฟิสิกส์และวิศวกรรมคือที่มา…
‎ของความสำเร็จส่วนใหญ่ของข้า

464
00:35:08,981 --> 00:35:09,901
‎แล้วที่เหลือล่ะ

465
00:35:09,982 --> 00:35:12,032
‎เราอาจเรียกได้ว่าเป็นฝีมือของเบื้องบน

466
00:35:12,110 --> 00:35:14,320
‎สิ่งที่คนอื่นๆ อาจเรียกว่าโชค

467
00:35:14,403 --> 00:35:17,203
‎ยังไงแล้ว แดนพยับเงาก็เต็มไปด้วยโวลครา

468
00:35:18,199 --> 00:35:20,989
‎และรางรถไฟก็ยังไม่สมบูรณ์

469
00:35:21,077 --> 00:35:22,657
‎- ขอถ่านหินด้วย
‎- ขอโทษนะ

470
00:35:22,745 --> 00:35:24,655
‎เจ้าบอกว่ารางรถไฟไม่สมบูรณ์เหรอ

471
00:35:24,747 --> 00:35:26,827
‎- ข้าบอกว่ายังไม่สมบูรณ์
‎- อะไรนะ

472
00:35:27,500 --> 00:35:28,750
‎ห้ามขยับ

473
00:35:29,585 --> 00:35:31,795
‎เราสายนิดหน่อย เพิ่มถ่านหินอีก

474
00:35:31,879 --> 00:35:33,089
‎กลับมาที่ปัญหาจริงๆ

475
00:35:33,172 --> 00:35:36,722
‎เราอยู่บนรางรถไฟที่ไม่เชื่อมกับรางอื่นเหรอ

476
00:35:36,801 --> 00:35:39,141
‎- มีช่องว่าง แต่ว่า…
‎- เจ้าบอกว่าพาเราข้ามไปได้

477
00:35:39,220 --> 00:35:42,770
‎- ช่องว่างขนาดไหน
‎- ข้าสร้างแผ่นพาดรางไว้

478
00:35:42,849 --> 00:35:45,519
‎พวกมันจะเข้าไปอยู่ใต้ล้อ

479
00:35:45,601 --> 00:35:47,521
‎กังหันจะทำให้เกิดลมมากพอ

480
00:35:47,603 --> 00:35:49,903
‎ที่จะผลักดันเราไปจนถึงรางฝั่งตะวันออก

481
00:35:49,981 --> 00:35:52,191
‎ตราบใดที่เราไม่เคลื่อนไหว

482
00:35:54,735 --> 00:35:58,025
‎เสียงที่ดังอาจเรียกความสนใจพวกโวลครา
‎แต่นี่เป็นทางเดียวที่จะข้ามไปได้

483
00:36:03,536 --> 00:36:05,956
‎มีที่กำบังอยู่ใกล้ๆ

484
00:36:06,038 --> 00:36:09,628
‎แต่เราจะไม่เป็นไร
‎ถ้าพวกมันไม่ได้โจมตีเราใน…

485
00:36:11,252 --> 00:36:12,962
‎ตอนนี้เรามีปัญหาแล้ว

486
00:36:19,051 --> 00:36:20,971
‎ไปเจอบากราเป็นไงบ้าง

487
00:36:21,762 --> 00:36:24,062
‎เป็นการเริ่มต้นที่ดี

488
00:36:29,478 --> 00:36:31,518
‎เพื่อฉลองชัยชนะของเจ้า
‎ต่อองค์กษัตริย์

489
00:36:37,278 --> 00:36:39,988
‎มีผู้ชิมที่ไม่มีพลังกรีชาอยู่ด้วย

490
00:36:40,907 --> 00:36:42,987
‎ปกติพวกเขาจะรับใช้เฉพาะเชื้อพระวงศ์เท่านั้น

491
00:36:46,370 --> 00:36:47,290
‎อร่อยครับ

492
00:36:48,331 --> 00:36:51,961
‎ท่านจะพอใจกับมื้ออาหาร
‎ถ้าข้า… รอดชีวิตไปได้

493
00:36:52,043 --> 00:36:52,963
‎ขอเกลือหน่อย

494
00:36:53,836 --> 00:36:55,086
‎เกลือมาแล้ว

495
00:36:55,171 --> 00:36:56,881
‎ข้าคิดว่าปลอดภัย

496
00:36:57,882 --> 00:36:59,882
‎นี่เป็นการลงโทษสำหรับเจ้ารึเปล่า

497
00:37:00,676 --> 00:37:02,386
‎นี่คืองานที่ยอดเยี่ยม

498
00:37:02,970 --> 00:37:05,560
‎ข้าดีใจมากตอนที่ผู้ชิมคนก่อนตาย

499
00:37:11,520 --> 00:37:12,400
‎ขอบคุณ

500
00:37:13,731 --> 00:37:15,021
‎ปกติไม่ใช่แบบนี้หรอกนะ

501
00:37:15,107 --> 00:37:18,897
‎นายพลคิริแกนยืนกราน
‎ให้เรากินแบบชาวบ้านเพื่อให้เราถ่อมเนื้อถ่อมตัว

502
00:37:19,445 --> 00:37:23,735
‎ข่าวจากแดนหน้าฟเยียร์ดา

503
00:37:25,201 --> 00:37:30,371
‎ในกองพลที่หนึ่ง มีจำนวนผู้บาดเจ็บมากมาย
‎ในกองพันที่ 18 ที่ 27 และ ที่ 36

504
00:37:31,249 --> 00:37:32,419
‎เขาว่ากองพันที่ 36 เหรอ

505
00:37:32,500 --> 00:37:34,090
‎ในกลุ่มผู้เสียชีวิต

506
00:37:34,168 --> 00:37:39,008
‎ประกอบด้วยผู้เยียวยาหกคน
‎ผู้เรียกอัคคีสี่คน และนักรบพลังจิตสามคน

507
00:37:39,590 --> 00:37:42,680
‎ชาวฟเยียร์ดาไม่มีทางสู้ราฟกาที่เป็นปึกแผ่นได้

508
00:37:43,636 --> 00:37:45,386
‎ทำไมทุกคนถึงมานั่งกินลูกมะเดื่ออยู่ที่นี่

509
00:37:47,807 --> 00:37:51,187
‎ทุกคนควรจะฝึกฝนตลอดเวลา
‎เพื่อทำลายแดนพยับเงา

510
00:38:04,198 --> 00:38:05,908
‎- เจ้าสู้พวกมันยังไง
‎- ต้องเร็วกว่าพวกมัน

511
00:38:05,992 --> 00:38:07,952
‎เปิดวาล์วและใส่ถ่านหินไปให้หมด

512
00:38:08,035 --> 00:38:09,905
‎ซึ่งได้ผลถ้ามีครบเก้ากิโลกรัม

513
00:38:15,960 --> 00:38:17,210
‎ให้ตายเถอะ

514
00:38:18,045 --> 00:38:19,955
‎ไอ้โง่นี่เสียบตัวเองทะลุตะปูเหล็ก

515
00:38:20,047 --> 00:38:21,797
‎เอามันออกไป ตัวอื่นจะเหยียบมัน

516
00:38:21,882 --> 00:38:24,432
‎- ใส่ถ่านหินอีก
‎- เหลือแค่ควันแล้ว

517
00:38:25,553 --> 00:38:27,513
‎เราข้ามไปไม่ได้หรอกถ้ามีน้ำหนักเกิน

518
00:38:27,596 --> 00:38:29,426
‎- ขอข้าคิดก่อน
‎- นี่เราจะตายแบบนี้เหรอ

519
00:38:29,515 --> 00:38:32,055
‎- เจสเปอร์ เอาแพะมา
‎- ข้าจะไม่โยนแพะทิ้งนะ

520
00:38:32,143 --> 00:38:35,233
‎เอาแพะมา มันไม่ใช่เหยื่อ นั่นสำหรับเจ้า

521
00:38:35,313 --> 00:38:38,193
‎ข้าอยากให้เจ้าใจเย็นๆ กอดแพะไว้ แล้วหุบปาก

522
00:38:40,735 --> 00:38:43,445
‎- เราควรถึงเมื่อ 20 วินาทีที่แล้ว
‎- แล้ว 20 วินาทีคืออะไร

523
00:38:43,529 --> 00:38:46,029
‎การจับเวลาของข้าแม่นยำ
‎เพื่อให้เราออกไปข้างนอก

524
00:38:46,615 --> 00:38:50,115
‎แม้ช้าไปแค่ 20 วินาที
‎หมายความว่ารถไฟหยุดในแดนพยับเงาและ…

525
00:38:51,579 --> 00:38:53,209
‎หมายความว่าเราตาย

526
00:38:57,376 --> 00:38:58,416
‎มีมาเพิ่มอีก

527
00:38:59,920 --> 00:39:01,420
‎นุ่มมาก

528
00:39:08,095 --> 00:39:09,805
‎เจ้าอาจอยากทำใจก็ได้นะ

529
00:39:43,005 --> 00:39:44,375
‎พวกมันตายหมดแล้วเหรอ

530
00:40:11,283 --> 00:40:14,083
‎มัล สิ่งที่ข้าไม่ได้บอกในจดหมายฉบับนี้

531
00:40:14,954 --> 00:40:18,214
‎สิ่งที่ข้าพยายามเขียน
‎ท่ามกลางคำพูดสะเปะสะปะเหล่านี้

532
00:40:19,208 --> 00:40:20,578
‎คือข้ากลัว

533
00:40:21,627 --> 00:40:23,247
‎ข้ากลัว มัล

534
00:40:24,547 --> 00:40:26,087
‎ตอนเด็กเราเคยอ่านเรื่องราวพระเจ้า

535
00:40:26,173 --> 00:40:28,093
‎ที่วันหนึ่งจะสร้างปาฏิหาริย์แห่งแสง

536
00:40:28,175 --> 00:40:30,295
‎และแก้ปัญหาของดินแดนของเรา

537
00:40:30,386 --> 00:40:31,926
‎และเรารู้อยู่ว่ามันเป็นเรื่องโกหก

538
00:40:32,513 --> 00:40:36,233
‎เรารู้ว่าไม่มีคนแปลกหน้าคนไหน
‎แก้ปัญหาให้เราได้

539
00:40:36,308 --> 00:40:37,978
‎ไม่มีการเกิดปาฏิหาริย์ยิ่งใหญ่

540
00:40:38,727 --> 00:40:40,187
‎เพราะแบบนี้เราถึงมีกันและกัน

541
00:40:42,815 --> 00:40:45,605
‎โลกนี้ยากและโหดร้าย

542
00:40:47,778 --> 00:40:49,988
‎แต่เรามีกันและกันและนั่นก็เพียงพอแล้ว

543
00:40:50,698 --> 00:40:52,278
‎นั่นคือทุกอย่าง

544
00:40:53,742 --> 00:40:56,792
‎ถ้าพระเจ้าเคยมีอยู่จริง
‎ก็คงทอดทิ้งเราไปนานแล้ว

545
00:40:57,538 --> 00:41:01,418
‎แต่ตอนนี้ทุกคนมองข้าเหมือนข้าคือคำตอบ

546
00:41:02,168 --> 00:41:04,668
‎เหมือนข้าคือปาฏิหาริย์ที่โลกกำลังรออยู่

547
00:41:04,753 --> 00:41:06,713
‎หรือบางทีพวกเขาอาจรู้ว่าข้าเป็นตัวปลอม

548
00:41:07,339 --> 00:41:08,469
‎เป็นคนหลอกลวง

549
00:41:08,549 --> 00:41:10,179
‎มัล

550
00:41:10,259 --> 00:41:11,589
‎ข้ากลัว

551
00:41:11,677 --> 00:41:12,507
‎อาลีนา

552
00:41:12,595 --> 00:41:14,925
‎กลัวความล้มเหลวหรือความสำเร็จ

553
00:41:15,973 --> 00:41:19,353
‎ถ้าข้ามีพลังนี้จริงๆ ข้าคือใคร

554
00:41:20,311 --> 00:41:23,021
‎ข้าจะเป็นทุกอย่างที่เราเย้ยหยันและไม่สนใจ

555
00:41:23,105 --> 00:41:24,765
‎เป็นคนแปลกหน้ากับตัวเอง

556
00:41:25,524 --> 00:41:26,734
‎และกับเจ้า

557
00:41:27,401 --> 00:41:30,071
‎เจ้าเคยบอกข้าว่าเจ้ากลัวที่สุดเวลาหลงทาง

558
00:41:31,447 --> 00:41:34,527
‎แต่การหลงทางก็เกิดขึ้นได้
‎แม้แต่ตอนที่เรารู้ว่าอยู่ที่ไหน

559
00:41:35,701 --> 00:41:37,411
‎เจ้าเคยบอกข้าเรื่องทิศเหนือ

560
00:41:37,495 --> 00:41:38,865
‎และทางเหนือของจริง

561
00:41:39,830 --> 00:41:42,290
‎ทิศเหนือคือทิศทางบนแผนที่

562
00:41:42,917 --> 00:41:45,917
‎แล้วทางเหนือของจริงล่ะ ทางเหนือคือบ้าน

563
00:41:47,546 --> 00:41:48,666
‎ที่ที่เรารู้สึกปลอดภัย

564
00:41:48,756 --> 00:41:49,716
‎อาลีนา

565
00:41:49,798 --> 00:41:51,008
‎และเป็นที่รัก

566
00:41:51,634 --> 00:41:53,804
‎เจ้าคือทางเหนือของจริงของข้าเสมอ มัล

567
00:41:54,929 --> 00:41:56,259
‎ข้าจะหาทางกลับไปหาเจ้า

568
00:41:56,347 --> 00:41:59,847
‎และถ้าข้ารอดไปจากสถานการณ์นี้
‎ข้าต้องกลับไปบ้านอีกครั้ง…

569
00:41:59,934 --> 00:42:01,234
‎ข้าจะเจอเจ้าที่ทุ่งหญ้า

570
00:42:02,686 --> 00:42:03,806
‎กับเจ้า

571
00:46:10,142 --> 00:46:15,152
‎คำบรรยายโดย ลลวรรณ