ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
-Γεια. Τέλειωσαν; -Ναι. Πάμε.
Πάμε.
Μην τολμήσεις!
Συγγνώμη.
Έλα τώρα.
Όχι, έλα! Παραδίνομαι.
Όχι! Παραδίνομαι.
-Θεέ μου! -Συγγνώμη!
Είμαι η κοπέλα απ' την πισίνα.
Περιμένετέ με.
-Τα λέμε απόψε; -Τι είναι απόψε;
Ένα σιωπηλό πάρτι στην παραλία για το τέλος της χρονιάς.
Είμαι μέσα.
Εμπρός;
Ναι;
Ναι, εντάξει. Τέλεια, ευχαριστώ. Τα λέμε.
-Ποιος ήταν; -Αυτή απ' το ξενοδοχείο.
-Και; -Θέλει να ξαναπάω αύριο.
Άρα πήγε καλά η συνέντευξη. Σ' το 'πα.
-Ίσως πάει ο τύπος απ' το πάρτι. -Ποιο πάρτι;
-Ποιος; -Αυτός που είδες μετά τη συνέντευξη.
Δεν ξέρω. Ίσως δεν τον προσέλαβαν.
-Ποιον; -Έναν τύπο...
που νομίζω ότι τον γουστάρει.
-Ο τελευταίος είναι βλάκας! -Όχι!
Ελάτε!
Δεν είναι κακός.
Αλλά είναι ένα δεύτερο πιο αργός.
Δεν είναι Άλε.
Έχει δυνατότητες όμως.
-Μπράβο, Γιάκοπο. -Πήγε καλά, έτσι;
Ναι, εκτός από κάποια πράγματα. Θα σου πω μετά.
Μπράβο.
-Χάρηκα. Πάω να δουλέψω. -Μαουρίτσιο.
Ναι;
Τι είναι;
Επενδύσαμε δύο χρόνια στον Άλε.
Μου ζήτησε λίγο χρόνο.
Ίσως τον τρόμαξε το ατύχημα. Είναι νέος.
Χρειάζεται χρόνο.
Μίλα του. Προσπάθησε να τον πείσεις.
Έχουμε αργήσει. Πες του ότι δεν μπορούμε να περιμένουμε.
Και για το δικό σου καλό.
Αν δεν κερδίσει ο Γιάκοπο, δεν έχει νόημα να 'σαι εδώ.
ΠΛΑΖ ΠΑΡΑΝΤΙΣΟ
-Γλυκιές μου! -Γεια σου, μαμά.
Γεια!
Είσαι κούκλα. Σάντρο, είδες την Μπλου και τη Σάμι;
Εδώ είμαι.
Σάμι! Μπλου! Έχετε μεγαλώσει πολύ.
Σίγουρα θα σας κυνηγούν όλα τ' αγόρια.
Πάρτε μια καραμέλα.
-Θα πάρω αυτήν. -Ωραία. Πάρε.
-Όχι, ευχαριστώ. -Είναι ωραίες. Πάρε μία.
Σάντρο, μου φέρνεις δύο ξαπλώστρες;
Αμέσως!
-Να φάω μια γρανίτα; -Ναι.
Τώρα;
Μια γρανίτα είναι. Τι έγινε;
-Μπορείς να με βοηθήσεις; -Όχι, πρέπει να φύγω.
-Ποιος θα την προσέχει; -Εσύ.
-Θα την προσέχω εγώ. -Εντάξει, ευχαριστώ.
-Πάλι καλά. Εσύ πού πας; -Πήραν από το ξενοδοχείο.
Τέλεια! Πρέπει να το γιορτάσουμε.
Δεν είναι σίγουρο ακόμα.
-Θα σε πάρω μετά. -Καλά, δεν ενθουσιάζομαι.
-Γεια. -Γεια.
-Καλή τύχη. -Καλή τύχη!
Είναι κούκλα.
-Έκανα καλή δουλειά. -Όντως.
Αυτή είναι η κουζίνα. Εκεί είναι τα κατεψυγμένα.
-Κι αυτός είναι ο Μάρκο. -Γεια.
Ένας σερβιτόρος.
Εδώ σερβίρονται όλα τα γεύματα.
Πρέπει να μάθεις τις ώρες, γιατί οι πελάτες ρωτάνε συνέχεια.
-Εντάξει. -Είναι 7:30 με 10:30, 12:30 με 14:30
και 19:15 με 21:35.
Εδώ είναι η πισίνα. Ανοίγει 10:00 με 21:00.
Τα γήπεδα τένις είναι εκεί.
Μιλένα...
από δω η Σάμερ.
-Χάρηκα. -Γεια σου.
Χρειάζομαι κάποιον να τη βοηθάει στη ρεσεψιόν.
-Εντάξει. -Ουσιαστικά, σε όλα.
-Ναι. -Όποτε χρειαστεί.
Αρχίζουμε αύριο;
Τέλεια.
Κανόνισε τις βάρδιες μαζί της.
Εξήγησέ της πώς δουλεύουμε εδώ και μετά στείλ' τη στο γραφείο μου.
-Εντάξει. -Ευχαριστώ.
-Γεια. -Γεια.
Δεν πέρασε μία ώρα.
-Βαρέθηκα. -Δεν είσαι ο Άλε Άλμπα;
Όχι.
Ωραίο.
-Αλήθεια; -Όχι.
Πλάκα κάνω. Είναι τέλειο.
Όχι, ξέρεις...
του λείπει κάτι ακόμη.
Ίσως θέλει κάνα κλαπ...
-ή κάνα κικ. -Είπα ότι είναι σούπερ.
Ευχαριστώ. Αλλά πρέπει να τελειώσω το μπιτ.
-Σιχαίνεσαι; -Όχι.
Είσαι Παρθένος, έτσι;
Τι εννοείς;
Φαίνεσαι πολύ ακριβής, ακόμα και με τη μουσική.
Προσέχεις τις λεπτομέρειες.
Είμαι Λέων.
Δεν μοιάζεις για Λέων. Ίσως έχεις ωροσκόπο σε ζώδιο της γης.
Τώρα που το λες, ίσως...
-Μάλλον. -Θα είναι της γης.
Θες ν' ακούσεις κι άλλο κομμάτι;
Ναι.
Αλλά όχι εδώ.
Πάμε σπίτι μου.
Θέλω να πω...
Απλώς έχω ένα καλό σύστημα,
με υπολογιστή, ηχεία και τα λοιπά.
-Ναι. -Εντάξει.
-Ας πιούμε την μπίρα πρώτα. -Εντάξει.
Όταν είσαι εδώ μαζί μου
Αυτό το δωμάτιο δεν έχει πια τοίχους
Αλλά έχει δέντρα
Άπειρα δέντρα
Όταν εσύ είσαι δίπλα μου
Αυτό το μοβ ταβάνι
Όχι, δεν υπάρχει πια
Βλέπω τον ουρανό από πάνω μας
Με συγχωρείτε...
ΜΟΜΠΙ ΝΤΙΚ
Αυτό είναι...
-Θέλει ακόμα... -Μια χαρά είναι.
-Τι κάνεις; -Τι κάνεις;
Εγώ φταίω. Έπρεπε να σου το 'χα πει.
-Έχεις γκόμενο. -Όχι.
Ντάριο, μ' αρέσουν τα κορίτσια.
Όχι...
-Σοβαρά τώρα... -Γιατί; Είσαι ομοφοβικός;
Όχι, δεν είμαι ομοφοβικός...
Τι τρέχει;
-Τίποτα. -Πες μου.
Πριν, όταν είπες ότι σ' άρεσε η μουσική μου,
άρχισα να φαντασιώνομαι.
Νόμιζα ότι ίσως...
Μ' αρέσει η μουσική σου.
Αλήθεια είπα. Είμαι πάντα ειλικρινής.
Για παράδειγμα, αυτό που έκανες...
Τι έκανα;
"Σοφία, θες να πηδηχτούμε;"
Δεν το έκανα έτσι ούτε είπα κάτι τέτοιο.
-Έτσι έκαναν τη δεκαετία του '80. -Όχι, δεν το έκανα έτσι.
Πρέπει να εκμοντερνιστείς λίγο.
-Όπως και να' χει, είναι καλύτερα έτσι. -Έτσι λες;
Ως φίλη, μπορώ να σου δώσω πολλές συμβουλές.
-Ωραίος χώρος. Είναι δικός σου; -Τι;
-Είναι δικό σου; -Όχι, ανήκει στο αφεντικό μου.
Ήταν μέρος του συνεργείου.
Το έφτιαξα λίγο, και τώρα μένω εδώ.
-Είσαι η πρώτη κοπέλα που φέρνω εδώ. -Είμαι τυχερή.
Όχι.
Εγώ είμαι τυχερός.
Τι ωραία!
-Όχι, μην την αγγίζεις. -Συγγνώμη.
-Δικιά σου είναι; -Όχι, τη φτιάχνω με έναν φίλο.
-Είναι οδηγός Moto3. -Τρέχεις κι εσύ σε αγώνες;
Όχι, είμαι μηχανικός.
Μεγάλη ιστορία. Είναι σαν αδερφός μου. Ήρθε εδώ από τη Ρώμη και τον ακολούθησα.
Αλλά αν πάνε όλα καλά, θα γίνω μέλος της ομάδας του.
Ο Άλε είναι φοβερός. Πραγματικός πρωταθλητής.
Άλε...
Ο τύπος που ήταν στο πάρτι;
Ναι.
-Τι διαβάζεις; -Γεια!
Μόλις το αγόρασα.
Άργησες, Σόφι.
Πώς πήγε;
Θα έλεγα ότι πήγε καλά.
-Ξεκινάω αύριο. -Τέλεια!
-Άρα κερνάς εσύ απόψε. -Εντάξει.
Τέλος πάντων... ήταν κι εκείνος εκεί;
Όχι, δεν ήταν εκεί, Σόφι. Και ποιος νοιάζεται;
Απογοητεύτηκες;
Όχι, δεν με νοιάζει.
Άρα δεν θες να σου πω τι έμαθα.
Τι έμαθες;
Έλα, πες μου.
-Είναι φίλος του Ντάριο. -Ποιανού;
Τέλος πάντων, τα λέμε τρώγοντας.
-Πού θες να φάμε; -Δεν ξέρω.
-Ποια είναι αυτή; -Η Σίσι.
Σε γουστάρει.
Είναι αυτή με τις βυζάρες;
Όχι, αυτή είναι η Μάρτι, η καλόγρια.
Η Σίσι είναι... αυτή με το βούτυρο κακάο.
Τι; Βούτυρο κακάο;
Άλε, πες του εσύ.
-Παίρνει πίπα με βούτυρο κακάο. -Καλό!
Ζηλεύεις;
Άντε γαμήσου!
-Είσαι μαλάκας. -Γιατί;
Είναι η κολλητή της Μάντα.
-Τι έγινε μ' εκείνη την κοπέλα; -Ναι...
Όλα καλά.
Δηλαδή την πήδηξες;
Όχι.
Σου πήρε πίπα;
Όχι.
-Σου τον έπαιξε; -Όχι.
Τι;
Παιδιά, είναι λεσβία. Τι γελάς εσύ;
Αν μου τη γνωρίσεις, θα την κάνω στρέιτ.
-Γεννιέσαι έτσι. -Όχι, δεν είναι αλήθεια.
Ο ξάδερφός μου ήταν γκέι, τώρα τα 'χει με κοπέλα.
-Θα είναι αμφί. -Ποιος ξέρει;
Να στρίψουμε άλλο ένα;
Εντάξει, αλλά κάποιος πρέπει να φτιάξει φίλτρο.
Θα το κάνω εγώ, παιδιά.
-Νομίζω ότι μ' αρέσει μια κοπέλα. -Ελάτε.
-Νομίζω ότι ξέρω ποια είναι. -Τι εννοείς;
-Η μαύρη από το πάρτι; -Όχι... Πού το ξέρεις;
Μου το είπε η λεσβία.
-Πού το ξέρει; -Είναι κολλητές.
-Δεν μπορεί... -Ναι.
-Δεν το πιστεύω. -Σ' αρέσει τόσο;
Ή...
Φοβάμαι ότι μ' αρέσει πολύ.
Παιδιά, έτοιμο.
Γεια.
Γεια σου, μαμά.
-Μίλησες με τον μπαμπά σου; -Όχι.
Τι θα κάνεις;
Έλεγα να πάω για ύπνο.
Σοβαρολογώ.
Αν θες, μπορείς να σταματήσεις τους αγώνες.
Πάρε όσο χρόνο χρειάζεσαι. Κάνε ό,τι θέλεις.
Αλλά πρέπει να αποφασίσεις.
Ίσως να βρω καμιά δουλειά.
Γεια σου, μαμά. Καληνύχτα.
Μάλιστα.
Σαν το φως το πρωινό
Σαν αυτό το τραγούδι Που θα 'πρεπε να ξέρεις
Δεν νιώθεις τίποτα απολύτως
Είναι σαν να κολυμπάς στα βαθιά
Κι εγώ δεν είμαι έτοιμη
Εγώ είμαι μόνο ο εαυτός μου
Κι εσύ έχεις τόσους εαυτούς
-Γεια. -Γεια σου, μαμά.
Συνέχισε.
Συνέχισε, σε παρακαλώ.
Εγώ είμαι μόνο ο εαυτός μου
Κι εσύ έχεις τόσους εαυτούς
Και το ποτάμι ρέει Θα 'πρεπε να το πιω όλο
Δεν μπορώ.
-Δεν σε είδα να μπαίνεις. -Μόλις ήρθα.
-Πού είναι η Μπλου; -Κοιμάται.
Κρίμα που δεν ήσουν εδώ απόψε.
Γιατί; Τι έχασα;
Τίποτα.
Πήραμε πίτσα, είδαμε τηλεόραση...
Συγγνώμη, ήμουν με τη Σόφι. Είχε να μου πει διάφορα.
Δεν μου είπες πώς πήγε σήμερα.
Καλά πήγε. Μάλλον πολύ καλά.
Ξεκινάω αύριο.
Μαμά, τι έχεις;
Μαμά...
Τι έχεις;
Είναι πολύ δύσκολο.
Τη νύχτα. Τη μέρα βλέπεις πώς είμαι, μπορώ να κάνω τα πάντα.
Αλλά τις νύχτες νιώθω...
λυπημένη.
Νιώθω μόνη.
Το ξέρω, μαμά.
Και είναι πιο δύσκολο το καλοκαίρι.
Πράγματι.
Τουλάχιστον είναι ευτυχισμένος, παίζει μουσική.
Όχι, δεν είναι δίκαιο.
Παλιά τραγουδούσες.
Δεν τραγουδάς πια.
Δεν έπρεπε να παρατήσεις τη μουσική.
Είμαι περήφανη για σένα. Το ξέρεις;
-Ναι, μαμά, το ξέρω. -Εντάξει.
Γιατί είσαι πολύ καλύτερη από μένα. Πολύ καλύτερη.
Μ' ακούς; Αν δεν το ξέρεις, πρέπει να το καταλάβεις.
Έλα.
-Εντάξει; -Εντάξει.
Εντάξει.
-Ναι. -Έλα.
-Καληνύχτα, αγάπη μου. -Καληνύχτα, μαμά.
-Εντάξει. -Ναι.
-Καληνύχτα. -Καληνύχτα.
ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ Ο ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ;
Ο ΑΛΕ ΜΙΛΑΕΙ ΜΕΤΑ ΤΟ ΑΤΥΧΗΜΑ
Είναι... υποχρεωτικό αυτό;
Ναι. Γιατί;
Από περιέργεια ρωτάω.
Ένα πλεονέκτημα για τους πελάτες.
Ξέρουν το όνομά μας, αλλά εμείς δεν ξέρουμε το δικό τους.
Αυτό τους καθησυχάζει.
Αλλά μην ανησυχείς. Όλα θα πάνε καλά.
Οι πελάτες θέλουν πάνω απ' όλα ένα υπέροχο χαμόγελο. Δοκίμασε.
Ακριβώς. Έξοχα.
Τα λέμε πάνω.
Να τ' αφήσουμε εδώ;
Καλημέρα.
Αυτές είναι οι ώρες τσεκίν και τσεκάουτ.
Αυτός είναι ο κωδικός του Wi-Fi.
Όχι, θα φωνάξω κάποιον.
Εντάξει.
Θα στείλεις κάποιον για τις βαλίτσες; Ευχαριστώ.
Έρχεται.
-Καλημέρα. -Καλημέρα.
Αυτές είναι;
-Οι βαλίτσες, εννοώ. -Ναι.
Είναι η πρώτη σου μέρα;
Κι εμένα.
Σάμι;
-Ναι, συγγνώμη. -Ευχαριστώ.
Πάμε;
ΣΑΜΕΡ
Σάμερ...
Περίεργο όνομα.
Πότε χτίστηκε το ξενοδοχείο;
Το 1923.
Αριστερά, παρακαλώ.
Το 1923;
Δεν έχω ιδέα.
Το δωμάτιό σας.
-Αν έχετε απορίες, ρωτήστε με. -Ευχαριστώ.
Αυτό είναι δικό σας.
Εντάξει.
-Γεια σας. -Καλή σας μέρα.
Τ' όνομά μου είναι Αλεσάντρο. Δεν είναι τόσο περίεργο.
Όλοι με φωνάζουν Άλε.
Εντάξει, Άλε. Μπορείς να με λες Σάμι.
Γιατί;
Όλοι σε λένε έτσι;
Μόνο αυτοί που συμπαθώ.
Εντάξει... Σάμι.
Μην ανησυχείς.
Δεν θα σου την πέσω.
Τρεις όροφοι, δεν προλαβαίνω.
Θέλω να σου ζητήσω συγγνώμη για τις προάλλες.
Δεν ήταν ωραίο αυτό που συνέβη στο πάρτι.
Ήθελα απλώς να ζητήσω συγγνώμη.
Δέχομαι τη συγγνώμη σου.
Πρέπει να σου δώσω το φούτερ σου.
-Μπορείς να το κρατήσεις. -Όχι, θα σου το δώσω.
Δεν σ' αρέσει;
-Άκου... Από πού είσαι; -Από δω.
Όχι, εννοώ... από πού ακριβώς.
Γεννήθηκα και μεγάλωσα εδώ ακριβώς.
-Εντάξει, ρωτάω... -Επειδή είμαι μαύρη.
-Όχι. -Όχι;
Ρωτάω γιατί εγώ δεν είμαι από δω.
Το πρόσεξα.
-Φαίνεται; -Ναι, λίγο.
-Απ' τον τρόπο που μιλάω; -Ναι.
Πώς και δουλεύεις εδώ; Γιατί επέλεξες αυτή τη δουλειά;
Γιατί χρειαζόμουν λίγο χώρο,
για να ανεξαρτητοποιηθώ οικονομικά.
Ναι, καταλαβαίνω.
-Το ίδιο κι εγώ. -Ωραία. Τέλεια.
Αυτή η δουλειά είναι σημαντική για μένα.
-Και για μένα. Αλήθεια. -Κι εσύ μόνο από μία συνέντευξη πέρασες;
-Τις προάλλες, όταν συναντηθήκαμε. -Ναι!
Ναι. Μία συνέντευξη, και με πήραν.
Δεν ήσουν οδηγός μοτοσικλέτας;
Ναι.
Πού το ξέρεις;
Ας πούμε ότι το ξέρω.
Είναι μεγάλη ιστορία.
Είχα κάτι προβλήματα με τους δικούς μου και...
-Συγγνώμη. -Θα σου πω αργότερα.
Δεν χρειάζεται, αν δεν θέλεις.
-Παιδιά. -Ναι.
Εντάξει. Τέλεια.
-Καλημέρα. -Καλημέρα.
-Μην ανησυχείτε. Αφήστε το σ' εμάς. -Εντάξει.
Από δω, παρακαλώ.
-Καλημέρα. -Καλημέρα.
Τι κάνεις;
-Τι κάνεις; -Έχω να κάνω κάτι.
Επιστρέφω αμέσως.
Μάντα.
-Άλε. -Τι έγινε;
-Σε πήρα χίλια τηλέφωνα. -Το πρόσεξα.
-Δουλεύω όμως. -Πρέπει να μιλήσουμε.
Για ποιο πράγμα;
-Θες να μιλήσουμε τώρα; -Μου λείπεις.
-Πονάω. -Θεέ μου...
-Δεν μπορούμε να μείνουμε μαζί; -Σου 'πα όχι.
-Σου το είπα. -Γιατί;
Γιατί τελείωσε. Έτσι είναι η ζωή.
Υπάρχει κάποια άλλη;
Τι σχέση έχει αυτό; Δεν είναι αυτό.
Δεν είναι αυτό.
-Σ' αρέσει κάποια άλλη; -Όχι. Ηρέμησε.
Πάμε μια βόλτα να μιλήσουμε;
Έλα, πάμε να μιλήσουμε.
Έλα...
Έλα, πάμε μια βόλτα να μιλήσουμε λίγο.
Το δωμάτιό σας.
Ευχαριστούμε.
Οι βαλίτσες μας;
Θα τις φέρω αμέσως.
-Ευχαριστώ. -Παρακαλώ.
Όλα καλά;
-Ναι. -Κάτσε να σε βοηθήσω.
-Πού είναι ο Άλε; -Είναι πάνω.
Γιατί δεν είναι μαζί σου;
Ήταν μαζί μου, αλλά μετά πήγε πάνω.
Πήγε πάνω, μετά κατέβηκε...
Θέλω να πω, πρώτα πήγε πάνω, κατέβηκε και μετά ανέβηκε πάλι.
Εντάξει, πάμε.
Μάλλον φταίω εγώ.
Εγώ ανέβηκα γρήγορα και ο Άλε πήγε με τις σκάλες,
αλλά θα μας περιμένει πάνω.
-Δεν χρειάζεται να τον καλύπτεις. -Όχι, δεν...
Τον ξέρω καλά τον Άλε.
-Αλήθεια; -Ναι.
Κακώς του έδωσα αυτήν την ευκαιρία.
Όχι, μην το λέτε αυτό.
Φαίνεται καλό παιδί.
Αλήθεια; Φαίνεται καλό παιδί;
Ίσως το πρόβλημα είναι...
ότι μητέρα και γιος δεν θα 'πρεπε να δουλεύουν μαζί.
-Σε έψαχνα παντού. -Τι κάνεις εδώ;
-Σε έψαχνα, και σε βρήκα. -Είναι τα γυναικεία αποδυτήρια.
-Δεν μπορείς να μείνεις. -Ναι. Αν έρθει κανείς, θα φύγω.
Όπως θες.
Μου έχεις θυμώσει;
Συνέβη κάτι;
Όχι; Εντάξει. Συγγνώμη για πριν.
Είχα ένα οικογενειακό θέμα. Ήταν κάπως επείγον.
Με τη μητέρα σου;
Όχι.
-Γιατί; -Είσαι ψεύτης.
-Γιατί είμαι ψεύτης; -Σε είδα πριν, με την κοπέλα σου.
Δεν είναι κοπέλα μου. Είναι η πρώην μου.
Και λοιπόν; Δεν παύεις να 'σαι ψεύτης.
Γιατί;
"Χρειάζομαι αυτήν τη δουλειά, θέλω λίγο χρόνο για μένα".
Γιατί δεν μου το είπες;
Δεν μιλάω έτσι. Έπρεπε να σου 'χα πει για την πρώην μου;
-Δεν με νοιάζει η πρώην σου! -Τότε, τι;
Ότι είσαι γιος της διευθύντριας.
Καλά, δεν το είχα σκεφτεί. Ούτε ρώτησες.
Κι εγώ η χαζή σε κάλυψα κιόλας.
Δεν φαίνεται τόσο σοβαρό.
Είσαι μαλάκας.
-Μαλάκας; Μόλις γνωριστήκαμε. -Καλύτερα έτσι.
Απίστευτο...
Σάμι.
Γεια.
-Τι κάνεις εδώ; -Πώς πήγε;
Χαίρομαι που σε βλέπω.
Τι τρέχει;
-Τίποτα. Γιατί; -Δεν μ' αγκαλιάζεις ποτέ έτσι.
Δεν ισχύει αυτό.
Σου έφερα ένα δώρο.
-Κοίτα. Νέα ρουλεμάν. -Ευχαριστώ.
-Θες να τα βάλεις; -Όχι, ίσως αργότερα.
-Πάμε; -Εντάξει, πάμε.
Ελάτε, παιδιά, ας το κάψουμε. Πιείτε!
Ο δεύτερος γύρος για σας, έρχεται και τρίτος.
Δύο και τρία...
-Ας το κάνουμε έτσι. -Όχι, έλα τώρα.
Έλα!
-Τι κάνεις; -Δώσε μου ποτήρια.
-Τι τρέχει; -Τι;
-Τι έχεις; -Μια χαρά είμαι. Γιατί;
Λες ψέματα.
Είναι όλα σκατά.
Τσακώθηκα με τη Μανταλένα.
Χωρίσατε;
-Σίγουρα; -Όχι.
Όχι... Μίλησα μαζί της,
της είπα ότι δεν θέλω να είμαστε πια μαζί.
-Αλλά εκείνη με θέλει ακόμη. -Το πρόβλημα είναι αυτή ή εσύ;
Της μίλησα.
Όπως πάντα. Αλλά εκείνη με θέλει ακόμη.
Και η άλλη;
-Η Σάμι; -Ναι.
Κι αυτός;
Τι γυρεύει εδώ;
Δεν ξέρω. Μάλλον ήρθε για μένα.
-Μπορούμε να μιλήσουμε; -Τι τρέχει;
-Γιατί δεν επιστρέφεις; -Σ' έστειλε ο πατέρας μου;
-Είσαι ο καλύτερος οδηγός μας. -Όχι, εσύ είσαι.
-Περίμενες καιρό μια ευκαιρία. -Ξέρεις ότι δεν ισχύει αυτό.
Ας πιούμε ένα ποτό, για να ηρεμήσεις.
Πιες.
Είπα, πιες.
Είσαι κότα.
Πάμε στοίχημα.
Αν με νικήσεις, θα γυρίσω.
-Βρες δύο καλές μηχανές. -Ντάριο!
Το 'χεις;
-Είσαι σίγουρος; -Ναι.
Επιταχύνει γρήγορα. Πρόσεχε όταν γκαζώνεις.
Κατάλαβες; Άντε.
-Πάμε! -Έλα!
Κέρδισα. Θα γυρίσεις;
Κέρδισες επειδή είσαι καλύτερος.
Δεν με χρειάζεστε πια.
Θεέ μου. Κοίτα τους γονείς μου.
Ξάναψαν πάλι με τη μουσική των '80s.
-Πότε τα ξαναβρήκαν; -Δεν χώρισαν ποτέ.
Πέρασαν μια δύσκολη φάση, αλλά τέλειωσε.
Άρχισαν να πηδιούνται πάλι.
Πώς το ξέρεις;
Τους ακούω.
Οι γονείς μου είναι χειρότερα. Κοιτάξτε τη μητέρα μου.
Τι έχει; Φαίνεται θλιμμένη.
Ναι, είναι μόνη.
Λατρεύω αυτό το τραγούδι!
Έλα να χορέψουμε.
Εσύ μείνε εκεί, εντάξει;
Έλα.
Τι κάνεις;
Όχι, Μάντα.
Τι είναι;
Απλώς δεν ξέρω τι μου γίνεται.
Υποτιτλισμός: Γιώργος Μακράκης