NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Sol, sağ.
Hadi!
Sol, gülümseyin. Daha hızlı!
Bir ve geri...
Yukarı! Esneyin!
Bir, iki.
Pardon, geciktim.
-Uzun bir gece miydi? -Yok, iyi uyuyamadım.
Bugün geldiler.
Toplarla ne kadar eğleniyorlar, baksana.
Mükemmel!
Çok sakin görünürler. Hatta biraz ürkek gibidirler.
-Peki ya sonra? -Sonra... Senden faydalanırlar.
-Ama çok tatlı görünüyorlar. -Evet, görürsün.
Hadi, üstünü değiştir.
Günaydın.
-Summer. -Evet? Günaydın.
Üzgünüm, geciktim. Söz veriyorum, bir daha olmayacak.
O değil. Sana bir şey sormam gerek.
Ale'den haber almış olma ihtimalin var mı?
Hayır, yok.
-Almadın demek. -Hayır.
-Neden? Bir şey mi oldu? -Telefonla ulaşamadım da.
Merak ettim biraz.
-Neyse, boş ver. -Üzgünüm.
-Müsaadenle. İyi günler. -Güle güle.
KİTABIN ELİMDE BİR DAHA GÖRMEK İSTİYORSAN ARA
SINIF TEKRARI
-Edo! Selam tatlım. -Selam.
-Nasılsın? -İyiyim.
-Sonuçları gördün mü? -Evet, gördüm.
-Nasıldı? -İyiydi.
Tamam. İyi misin peki?
Evet.
-Sonra uğrar mısın? -Gelemeyebilirim.
Tamam.
Kaldım mı?
Üzgünüm.
Hoşça kal Isa.
Güle güle.
Vay be, susmak bilmiyor.
Anlıyor musun onları?
Sorun nedir?
Laura... Sabah bana Ale'yi sordu.
Ona ulaşamadığını söyledi. Endişeli gibiydi.
Ben de gördüm. Bugün pek havasında değil.
Şu sarışınlara bak. Amma eğleniyorlar.
Havuz başında içki keyfindeler.
Şunlara bak. Çok kıskanıyorum.
-Tamam mı? -Evet.
-Oda numaraları neydi? -Ne?
Neyse...
-234 numara mı? -Evet.
Teşekkürler.
Aradığınız numaraya şu anda...
Sıra 23 numarada.
Sıra 24 numarada.
-Dur, yardım edeyim. -Selam!
-Yardım lazım mı? -Yok, ben...
Aslında evet, lazım. Teşekkürler.
Başta seni tanıyamadım.
Yani böyle giyinince.
-Nasıl giyinmişim? -Şık.
Çok şık.
Şık derken...
Neyse, çok hoş olmuşsun.
Teşekkürler.
-Kasaya mı gidiyorsun? -Evet.
-Bunu ben taşırım. -Sağ ol, çok naziksin.
Evden haber var mı?
Evet, bir teklif aldık ama ölü fiyatı verdiler,
o yüzden satmadık.
Bence kötü bir teklif değildi gerçi
ama o, aynı fikirde değildi.
-Eski eşin yani. -Aynen.
Üzüldüm.
-İyi bir haberim de var ama. -Gerçekten mi?
Anlaşamadığımız sürece burada kalmam gerekecek.
Tamam.
-Bunu bildiğim iyi oldu. -Bana biraz daha dayanman gerekecek.
Tamam.
Peki sen nasılsın?
-Sorun mu var? -Küçük kızım Blue var ya?
-Evet. -Sınıfta kaldı.
-Olur öyle şeyler. -Onun için üzülüyorum sadece.
Ben de okulda başarısızdım.
Anlamadığım için değil, okul çok kısıtlayıcı geldiği içindi.
-Hatta üç kez kaldım. -Üç kez mi?
-Üç. -Olamaz...
-Başka okula mı geçtin? -Yok, bıraktım.
-Nereye gittin? -Evden kaçtım.
-Cidden mi? -Evet.
Gitarımı aldım, barlarda çalmaya başladım
ve neredeyse her yerde başımı bin türlü belaya soktum.
İçgüdülerimi dinledim, anlıyor musun? Hep böyleydim.
Bazen saçmalardım ama yine de...
-İçgüdülerini dinlerdin. -Evet.
İçgüdülerin şu anda ne diyor sana?
Bilmiyorum.
Sana kahve borcum var. En azından bir kahve.
Sıra 27 numarada.
-Benim numaram. -Ne?
27 numara benim.
Ah, tamam. Hoşça kal. Yarın barda görüşürüz.
Beni tanırsın. Aynı yer, aynı giysiler.
-Güle güle. -Sağ ol.
Ne demek.
Piero.
Moruk!
-Burada işim bitti. -Yani?
-Yani gidiyorum. Yazdayız sonuçta. -Tembel tenekeye bak.
Ale.
Uyan.
Hadi.
-Saat kaç? -Geç oldu.
-Annen aradı ama açmadım. -Güzel.
Şimdi bozuk attığımı sanacak.
Ben duşa gireceğim.
-Partiye geliyor musun? -Bilmem.
Ot içsek mi?
Hayır.
İçmesen daha iyi. Zaten paranoyaksın.
Baksana Dario.
Burada kalabilir miyim?
Tabii ki.
Dalga mı geçiyorsun? Bilmiyor musun?
Benim evim senin evin kardeşim.
Annem ararsa nerede olduğumu bilmediğini söyle.
Tamam.
-Güle güle. -Hoşça kal.
-Edo? -Blue... Burada ne işin var?
-Ateşim var. -Bakayım.
Evet, gerçekten biraz sıcaksın.
Summy'ye mi geldin? Dışarıda.
Kalmak ister misin?
Olur.
Bir şey izleyelim mi?
Stranger Things'i izledin mi?
Evet, ilk sezon çok iyiydi.
Riverdale?
Her şeyi izlemişsin.
Biliyorsun, bazen...
...seçmek...
...çok zor.
İşte!
La Casa De Papel'e ne dersin? Yeni sezonu. Daha izlemedim.
Blue?
Ale'yi öyle görünce kötü oldum.
Nasıl?
İçine kapanmış.
Kimse bilsin istemiyor. Hiç ona göre değil.
Gülümse.
Güzel.
Keşke sizin gibi olsaydım.
-Biz derken? -Ale ve sen.
Her gece başkasıyla çıkmaktan hiç çekinmiyorsunuz.
Dönsene.
Gözlerin.
-Ne? -Gözünü aç, miyop gibi bakıyorsun.
-Güneş yüzünden. -Bir dakika dayan.
-Başardık. -Telefonumu ver.
Ne yapıyorsun?
Sana bir profil açtım.
Sofia, istemediğimi söyledim. Bırak.
Sorun ne?
Yok bir şey.
Neyin var, söylesene.
Bir sorun var.
-Bir tane daha mı? -Bence bu daha büyük bir sorun.
Bak. Bakir olmandan daha büyük bir sorun yok.
Beni endişelendiriyorsun. Ne oldu?
Aptal gibi hissediyorum. Pardon.
Âşık oldum.
-Niye gülüyorsun? -Ciddi bir sorun olduğunu sanmıştım!
Kime?
Bu kadar yeter.
Dario, bana âşık değilsin, değil mi?
-Tanrım! Öyle mi? -Hadi ama Sofia.
Tanrım, hep geyik yapıyorsun.
Hadi, dalga geçiyorum sadece. Gelsene!
Dario! Kim olduğunu söyle.
Konuşmuyorum seninle.
Hadi ama.
Selam.
Bir şeyler öğrendim.
Merak ediyor musun?
-Evet, neymiş? -Telefonu dünden beri kapalı.
Ailesiyle tartışmış, yarışları bırakmak istiyormuş.
Nereden biliyorsun?
İnternette gördüm.
Tartıştıklarını mı?
Yok, onu aşçı Henry söyledi. Yarış olayını internette gördüm.
Pardon.
Nihayet geldin. Kırk kere aradım.
-Kontörüm bitmişti. Ne oldu? -Merak ettim. Ona ulaşamıyorum.
Kim o?
Ale'nin babası.
Buraya hiç gelmez.
Hoş, değil mi?
Nereye? Yemek yemedim daha.
MOTOSİKLET & YARIŞ
ŞAMPİYON DÖNÜYOR MU?
KAZADAN SONRA DURUM KÖTÜLEŞTİ
DECARA RACING BASIN TOPLANTISI
Üzülererek açıklıyoruz ki
Alessandro Alba'yla olan iş birliğimizi sürdüremeyeceğiz
çünkü hem fiziksel hem de ruhsal olarak yarışamayacak durumda.
Bu, duracağımız anlamına gelmiyor.
Jacopo'ya güvenimiz tam.
Hollanda Grand Prix'sine hazır, değil mi?
Evet, tüm takıma, özellikle de kısa zamanda
çok iyi iş çıkaran teknik direktörümüze
bana inandıkları için teşekkür etmek istiyorum.
Bay Alba, oğlunuzla ilgili yorumunuz?
Ya... Ne biçim soru lan bu?
Neden hep böyle yapıyorsunuz lan?
Fiziken ya da ruhen yarışamayacak durumda diyorsam
iyileşmek için zamana ihtiyacı var demek bu sadece.
Yarışacak durumda değil,
o yüzden de yarışlara dönemiyor ve...
ALE ALBA KAZA
Aranızda gerginlik olduğunu söyleyenler var.
Onaylıyor musunuz...
-Gitsek olmaz mı? -Ne kadar ara verecek?
Henüz bilmiyoruz.
Pardon ama... Dur.
Nereye gidiyorsun? Nereye?
Laura...
Aradığınız numaraya şu anda...
Hanımefendi... Pardon. Bir şey soracaktım da.
-Anne, burada ne işin var? -Selam.
Anne, burada kalamazsın.
-Neden? -Çalışıyorum çünkü.
-Nerede çalıştığını görmek istedim. -Ne oldu?
Anne.
Blue sınıfta kaldı.
Elimden geleni yapıyorum Summy. Yemin ederim.
Ama yetmiyor. Yetmezsem ne yapabilirim ki?
Ona söyledin mi?
Biliyor mu Blue'yu? Bilmiyor, değil mi?
Aramız şu aralar pek iyi değil...
Biliyorum anne.
-Nereden biliyorsun? -Çünkü hiç gelmiyor.
Bu yaz biraz ayrı kalıp düşünmeye karar verdik, anlıyor musun?
Daha önce de böyle olmuştu ama hep çözmüştük.
-Sana söylemeye gerek duymadım. -İçeri dönmem gerek.
Ama en azından sen çok başarılısın.
-Lütfen anne. Dur artık. -Tamam.
Dinle, Edo'yu gördük.
-Öyle mi? -Evet.
O özel biri. Onu kaybetmemeye dikkat etsen iyi olur.
Hayatında olduğu için şanslısın.
Burası yemek ve alışveriş bölgesi.
Peki, iyi bir piedina'yı nerede yerim?
-Piadina. -Ah, piadina.
Şehirdeki en iyi piadina buradadır.
-Adı Da Nora. -Tamam, yazayım...
Gelmiyor musun?
Hemen geliyorum, sen git.
Tamam.
-Selam Piero. -Selam Ale.
12'lik bir burç ödünç alabilir miyim?
-Yerini biliyorsun. -Evet.
Omzun nasıl?
Eh... Daha iyi günleri olmuştu.
Neyse, ben gideyim.
-Yardım ister misin? -Evet, neden olmasın?
Vay canına.
70'lerin sonlarından olmalı.
Evet.
1978 model.
Dario iyi iş çıkarmış. İlk getirdiğiniz zamanı hatırlıyorum.
Epey fenaydı.
Büyükbabamınmış,
o babama vermiş, babam da bana verdi.
-Yani aile yadigârı. -Evet.
Güzel.
-Yani? -Yani...
-Bitirmek istedim. -Eh, hakkıdır.
İyi gidiyor gibi görünüyor.
Bugün bitirmek istiyorum.
Piero...
Burç...
-Peki madem. İşe koyulalım. -Tamam.
Çocuklar.
Selam Dario!
-Selam. -Sofia, içkin benden.
Bence siz birliktesiniz.
Bizi kandırıyorsunuz.
-Belli. -Tanıştığınız an ortadan kayboldu.
-Bak, kayboldu. -Hayır!
-Gerçekten kayboldu. -Bulamıyoruz artık.
-Memnun oldum. Albe. -Sofia.
Ben de memnun oldum.
-Ah! -Bir yerine bir şey oldu mu?
Seni pislik!
Peki, Dario ne âlemde?
Nasıl gidiyor?
Ne diyeyim... İşini iyi yapıyor.
Ama daha fazlasını hak ediyor.
Tek beklediği şey takıma katılmasına izin vermen.
Gerçek motorlarla çalışmak istiyor.
Kendisi gibi gençlerin hissettiği şeyleri hissetmek istiyor.
Motorları, yarışları, yarış çevrelerini filan özlemiyor musun?
-Evet Piero, özlüyorum ama... -Anlıyorum.
Sevdiğin işi yapamazsan illa özlersin.
Belki biraz ara verip yaz bitince devam edersin.
Evet... Bakalım. Baksana, bu şarkıdan bıktım.
Bravo! Mazurka gibi iyi müzikler dinleyelim biraz!
Ama polka da olur. Polkayı daha da çok severim.
Polka dansında eteklerin nasıl kalktığını görmen lazım.
-Kim olduğunu söyleyecek misin? -Hayır.
Tanrı aşkına. Doğru bilirsem söyle ama.
-İyi, hadi. -Tamam.
Bir bakalım. Bence...
-At suratlı olan. -Hayır.
-Altın rengi mayolu olan? -Hayır.
-Koca memeli olan mı? -Hangisi?
-Şu. -Hayır, o değil.
Gerçekten var mı, sen mi uydurdun?
Var.
Şu anda partide mi?
-Yok artık. Ciddi misin? -Evet.
Çalışıyor mu diye bakalım mı?
Hadi, dene.
-Deneyeyim mi? -Hadi.
Sağ ol Piero.
Kulağa müzik gibi geliyor.
Baksana, telefonunu kullanabilir miyim?
-Dikkat et, sohbet için kullanıyorum. -Kiminle diye sormayacağım.
Anne?
Evet, biliyorum. Pardon.
Şu anda buradayız, tamam mı?
Burası restoran,
burası da alışveriş bölgesi, tamam mı?
Otelin iletişim bilgileri burada.
Sorunuz var mı?
Romagna'da bir sürü flamingo olduğunu okudum
ve sevişmelerini izlemenin tam zamanıymış.
Nerede bulabiliriz onları?
-Çiftleşen flamingo izleyecekmiş. -Flamingo mu?
Bir saniye.
Bak, flamingo takıntın yüzünden neler oldu.
Selam.
Her şey yolunda mı?
Ne oldu?
-Yok bir şey. -Ale mi?
Her şey.
"Her şey" derken?
Ne olduğunu anlatır mısın?
Kız kardeşim sınıfta kaldı, annem sürekli üzgün,
babamın ne düşündüğünü ise hiç bilmiyorum.
En iyi arkadaşımla aramızı bozdum.
Ciddi bir şey yok. Hepsi yoluna girer.
O gerzek, telefonu açmayınca niye bu kadar sıkıldığımı da bilmiyorum.
Çok aptal hissediyorum.
Aptal değilsin.
Sadece âşıksın.
Hadi, bir çözüm bulalım.
Onu tanıyan birini biliyor musun? Bir ortak arkadaş filan?
Sofía!
-Her şey yolunda mı? -İşteyim.
-Dario'ya sorsana, Ale neredeymiş? -Ben biliyorum.
Nerede?
Dario'nun evinde. Ailesiyle tartışınca oraya gitmiş.
-Tamam. Teşekkürler. -Söylesene, neler oluyor?
-Sonra anlatırım. Adresi versene. -Tamam.
Sağ ol. Görüşürüz.
Hadi, üstünü değiştir ve git.
-Daha yarım saatim var... -Ben hallederim.
Üstünü değiştir.
Artık telefonlarımı bile açmıyor.
Üzüldüm.
Onu çok aradığımı biliyorum.
Ama beni engellemiş.
Neden böyle davranıyor? Ne yaptım ki ona?
Bilmiyorum.
Yerini biliyorsan söyle lütfen. Konuşmamız lazım.
Dario, önemli.
Biraz içimi dökmeye ihtiyacım var. Artık dayanamıyorum.
Lütfen, rica ediyorum.
Yardım et.
-Açmadığından değil aslında. -Öyle mi?
Telefonunu attı.
Nerede, biliyor musun?
Bir bira daha?
-Neden olmasın? Teşekkürler. -Al.
Şerefimize.
Dikkat edin!
Affedersiniz!
Hemen kaynaştın Sofia.
Hayır, hiç de bile.
Haftaya bir parti daha vereceğiz.
-Yardım edersin, değil mi? -Tabii.
Çocuklar, Dario orada tek başına ne yapıyor?
Ne yapıyor bu?
Dario!
Böyle bir partide tek başına mı takılıyorsun?
Tam bir ezik. Mal herif.
Burayı sevdim.
Arkadaşlarını da sevdim.
Ama bizim gibi olmak güzel değil.
Moral vermek için diyorsun.
Hayır, ciddiyim.
Her seferinde farklı biriyle çıkmak insanı mutlu etmiyor.
Peki nasıl geçti?
Çok üzgündü.
Ale'yi son bir kez görmek istiyormuş.
Sen ne dedin?
Hiçbir şey. "Üzüldüm." dedim.
Güzel.
Onu böyle görmek üzücü. Ben de üzüldüm.
Bende kaldığını söyledim.
-Ne söyledin ona? -Bende kaldığını.
-Şimdi oraya mı gidiyor? -Evet, neden?
Siktir, sorunumuz var.
-Ne oldu? -Summer da oraya gidiyor.
Selam.
Konuşabilir miyiz?
-Teşekkürler. -Rica ederim. Güle güle.
Konuşmalıyız.
-Ne istiyorsun? -Beni dinlemen gerek.
Pardon, kapalıyız.
-Efendim? -Kapalıyız.
-Ama açık... -Hayır, kapalıyız. Üzgünüm.
Ne yapıyorsun?
-Arkadaşız, değil mi? -Hayır.
Evet, öyleyiz. Ben içine etmeden önce hep öyleydik.
Babamı özleyince veya annem saçmalayınca hep sana anlattım
çünkü beni gerçekten anlayan tek kişi sensin.
Bunu söyleyince seni kaybedebileceğimi biliyorum
ama dostluğumuzun muğlak kalmasını istemiyorum.
Galiba ilk kez âşık oldum.
Motorcuya mı?
Evet ve beni anlamanı beklemiyorum
ama ilk senin öğrenmeni istedim.
Tamam.
Sana yalan söylemek istemiyorum.
Benim... Benim işe dönmem gerek.
Tamam.
Güle güle.
Üzgünüm Madda.
Bilmediğimden değil.
Sadece senden duymak istedim.
Boktan bir dönemdi. Şu anda buna zaman ayıramam.
Biliyorum.
Seni biraz takip ettim.
Biraz takip mi ettin? Biraz mı?
Ne pisliksin...
-Öyle mi? -Öyle.
-Hayır. -Gel.
Hayır. Gıdıklama. Hadi ama.
Sofi?
Summy... Alo?
Şarjım bitiyor. Sofi?
Summy!
-Açmıyor mu? -Açtı ama duyamadım. Kapattı.
Neyse ki annem onunla konuştu. Onu bilirsin, hep aynı.
Hey... Summy!
Her şey yolunda mı?
Sorun yok, gerçekten.
-Summy. -Dokunma bana.
-Summy. -Summy.
Yaz
Özlediğim öpücükler kadar sıcaksın
Uzun zaman önce kaybolan aşkla dolusun
Kalbimin unutmak istediği aşkla
Nefret ediyorum yazdan
O yazdan...
Alt yazı çevirmeni: Elif Günay