‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎กาแฟ
‎คอร์นเฟลกส์
‎- พ่อคะ ‎- ว่าไง
‎พูดอีกทีได้ไหมคะ
‎มือทรัมเป็ต
‎และแยมของแม่
‎พ่อคะ
‎การเป็นมือทรัมเป็ตเป็นงานรึเปล่าคะ
‎ใช่สิ ลูกรัก
‎หรืออย่างน้อยพ่อก็อยากให้มันเป็น
‎แล้วแม่ทำงานอะไรเหรอคะ
‎แม่ร้องเพลงกับพ่อไง
‎แล้วบลูล่ะ
‎บลูไม่ได้ทำอะไรเลย
‎- พ่อคะ ‎- ว่าไง
‎ทำไมถึงตั้งชื่อบลูตามสีคะ
‎ตั้งตามชื่อเพลงไคด์ออฟบลูต่างหาก
‎เป็นอัลบั้มของมือทรัมเป็ตที่เก่งที่สุดในโลก
‎แล้วพ่อไม่ใช่มือทรัมเป็ตที่เก่งที่สุดในโลกเหรอคะ
‎ไม่ใช่หรอก ซัมเมอร์ พ่อไม่ได้เก่งที่สุดในโลก
‎- แน่ใจเหรอคะ ‎- แน่ใจสิ
‎โอเค
‎ฟังนะ พ่อจะไปเอารถ
‎ลูกรอตรงนี้นะ เดี๋ยวพ่อมา
‎เอานี่ไป
‎ลูก...
‎- จะได้ฟังเพลงได้ ‎- ค่ะ
‎- ลูกต้องกดเล่นนะ ‎- โอเคค่ะ
‎- บายนะ ทรัมเป็ตน้อย ‎- บาย ทรอมโบน
‎และพวกเขาเรียกมันว่าฤดูร้อน
‎ฤดูร้อนนี้
‎ไม่มีเธอ
‎แต่พวกเขาไม่รู้ว่าฉันใช้ชีวิต
‎โดยจดจำเธอได้เสมอ
‎กลิ่นของทะเล
‎ฉันไม่ได้กลิ่นมัน มันไม่อยู่ที่นี่อีกต่อไป
‎ทำไมเธอถึงไม่กลับมา
‎มาอยู่ใกล้กับฉัน...
‎ไง ลูกรัก เป็นไงบ้าง
‎พ่อขอโทษจริงๆ แต่พ่อกลับไปไม่ได้
‎พ่อเชื่อว่าลูกคงยุ่งมาก ‎แต่ว่างเมื่อไหร่ ช่วยโทรหาพ่อได้ไหม
‎เราจะได้คุยกัน
‎ลูกรู้นะว่าพ่อรักลูก
‎ลูกคือสาวน้อยของพ่อ
‎บายจ้ะ
‎คุณซัมมี่ เบนนาตี ขอเชิญที่ร้านกาแฟค่ะ
‎ซัมมี่ เบนนาตี
‎- ซานโดร ‎- ไง ยัยหนู
‎- สวัสดีค่ะ เห็นแม่หนูไหมคะ ‎- ไม่จ้ะ ไม่มีใครอยู่ที่นี่เลย
‎แฮปปี้เบิรธเดย์ทูยู
‎แฮปปี้เบิรธเดย์ ซัมมี่ที่รัก
‎แฮปปี้เบิรธเดย์ทูยู
‎สุขสันต์วันเกิด
‎- สุขสันต์วันเกิด ‎- สุขสันต์วันเกิด ลูกรัก
‎ไม่เอาน่า แม่
‎บอกแล้วไงว่าอย่าจัดงาน
‎แม่รู้จ้ะ
‎เร็วเข้า เป่าเทียนสิ
‎- เป่าเลย ‎- เร็วเข้า เป่าเลย
‎เร็วเข้า เดี๋ยวเทียนหมด
‎เร็วเข้า เป่าสิ
‎คนนี้ใครเหรอ
‎เพื่อนแม่น่ะ
‎ฉันว่าเขาดูเหมือนไอ้ขี้แพ้นะ
‎เขาจะใช้มุกขี้แพ้นี่แหละจีบแม่ฉัน
‎เขารู้ว่าแม่ฉันขี้สงสาร
‎ทำไมเอโดไม่มาล่ะ
‎คงอยู่กับพ่อเขามั้ง
‎พวกเธอทะเลาะกันเหรอ
‎- เปล่า ‎- เขาน่าจะหยุดงานสักวันนะ
‎อธิบายฉันมาสิ เพราะนั่นไม่ใช่ข้ออ้างเลย
‎- แม่เธอคุยกับพ่ออยู่เหรอ ‎- เหมือนจะใช่
‎- ฉันจะไปฟัง ‎- ฉันขออะไรคุณ
‎ฉันขอมากขนาดนั้นเหรอ ถามจริง
‎ไม่ คุณ... ให้ตายสิ ฟังนะ ‎คุณสัญญากับฉันแล้ว โอเคไหม
‎คุณสัญญากับฉันแล้ว
‎นี่มันวันเกิดลูกนะ ‎ลูกอายุครบ 18 และคุณสัญญาว่าคุณจะมา
‎- ฉันเอาตัวนี้ ‎- โอ้ เลือกได้ดี อยากลองไหมครับ
‎มุกแป้กน่ะ 20 ยูโรครับ
‎ขอบคุณครับ
‎- ขอบคุณมากครับ ‎- สวัสดีค่ะ
‎สวัสดีครับ
‎เอโด เห็นเธอไหม ‎รอยยิ้มนั่น หุ่นอย่างเซียะ...
‎พอได้แล้วน่ะ พ่อ
‎พ่อหมายถึงสำหรับแก เธอหุ่นดีจริงๆ
‎ทำอะไรน่ะ ง่วนอยู่กับโทรศัพท์นั่นตลอดเวลา
‎ส่งข้อความที่ซับซ้อนน่ะ
‎- แล้วจะใช้เวลานานแค่ไหน ‎- แป๊บนึง
‎ส่งถึงสาวรึเปล่า
‎ถึงซัมเมอร์สินะ
‎พ่อหิวข้าว แกหิวน้ำ ไปร้านกาแฟกัน
‎- ผมหิวน้ำเหรอ ‎- ดูก็รู้
‎- แล้วร้านล่ะ ‎- ก็ปิดไปก่อนสิ
‎- ยังไง ‎- แกพูดว่ายังไงเหรอ
‎พ่อจะร่ายมนตร์ให้แกดู
‎มันเริ่มต้นแบบนี้
‎เห็นไหม ร้านปิดแล้ว ไปกันเถอะ
‎- แล้วถ้ามีคนมาล่ะ ‎- ถ้ามีคนมา...
‎เคยมีคนตายเพราะซื้อรองเท้าแตะ ‎ช้าไปครึ่งชั่วโมงไหมล่ะ
‎เคยมีไหม ไม่มีใช่ไหม งั้นก็ไปกันเถอะ ‎ดูก็รู้ว่าแกหิวน้ำ
‎- ไงจ๊ะ ‎- ของขวัญอะไรคะเนี่ย
‎หมายความว่าไง ก็กีตาร์ไง
‎- แต่มันเป็นของแม่ ‎- มันเคยเป็นของแม่ ตอนนี้เป็นของลูก
‎- หนูเล่นไม่เป็นซะหน่อย ‎- ก็ใช่น่ะสิ
‎- แม่จะสอนให้เอง ดีไหมล่ะ ‎- โอเคค่ะ
‎เป็นของขวัญจากพ่อด้วยนะ
‎แม่ นี่กีตาร์แม่ พ่อไม่เกี่ยว
‎แม่รู้นะว่ามันไม่ใช่ปาร์ตี้ที่เลิศเลอ
‎- แต่บางทีคืนนี้เราอาจจะ... ‎- คืนนี้ซัมมี่ไม่ว่างค่ะ
‎ก็ได้ งั้นฉลองเมื่อไหร่ดี สุดสัปดาห์นี้ไหม
‎- ดีเลยครับ ‎- หนูจะอบเค้กให้
‎- โอเค ‎- เจ๋งเลย
‎- บายค่ะ ‎- บาย
‎โทรหาแม่นะ
‎อย่าลืมนะ
‎- เจอกันคืนนี้ ‎- ได้เลย
‎เผื่อเธอจะลืมคิดถึงเขาได้
‎- ใครเหรอ ‎- หมายความว่าไง ใคร
‎ถ้าหมายถึงอาเล ‎ฉันไม่ได้ข่าวจากเขา 18 วันแล้ว
‎- สิบแปดวันเหรอ ‎- สิบเก้าแล้วถ้ารวมวันนี้
‎เธอคิดว่าเป็นเรื่องธรรมดาเหรอที่เธอนับวัน
‎เร็วเข้า เดี๋ยวเธอก็ไปทำงานสายหรอก
‎ไม่เอาน่า แม่ ปิดหน้าต่างให้ที
‎อาเล
‎พอได้แล้ว
‎แม่ทนเห็นลูกเป็นแบบนี้ไม่ได้แล้ว ‎ขอร้องล่ะ เร็วเข้า
‎นี่...
‎บอกแม่ได้ไหมว่ามีเรื่องอะไร
‎มีอะไรครับ
‎ผมไม่ได้เป็นอะไร
‎มีอะไร...
‎- ไปหาพ่อมารึเปล่า ‎- เปล่า
‎แล้วเมื่อไหร่จะไป วันนี้พ่อจะไปแล้วนะ
‎- ให้ตายสิ ‎- เดี๋ยวค่อยไป
‎ไม่ใช่แค่เรื่องพ่อใช่ไหมเนี่ย
‎มีเรื่องอะไร
‎เพราะมัดดาเลนาเหรอ
‎เลิกกันใช่ไหม
‎ใช่ครับ แต่ไม่ใช่เรื่องนี้
‎อาเล...
‎มันแย่นะที่เห็นลูกเป็นแบบนี้
‎เร็วเข้า ลุกขึ้น มีชีวิตชีวาหน่อย เร็วเข้า
‎นี่ของลูกแน่ๆ
‎แม่ต้องไปแล้ว
‎- เก็บของให้เรียบร้อยก่อนออกไปด้วยนะ ‎- ครับ บาย
‎คืองี้ เอโด...
‎เธอยังไม่รู้ตัวว่าเธอชอบแกมากแค่ไหน
‎ยังไงพวกแกก็ยังเด็ก มันต้องใช้เวลา
‎นานแค่ไหนครับ
‎มันก็มีฤดูร้อนแบบนั้น ฤดูร้อนแบบนี้
‎แปลว่าอะไรครับ
‎- แต่ละฤดูร้อนก็ไม่เหมือนกันน่ะสิ ‎- แล้วนี่ฤดูร้อนแบบไหนล่ะครับ
‎มันไม่ใช่ฤดูร้อนสำหรับแกสองคน
‎ช่วยอะไรพ่อหน่อยได้ไหม เอโด
‎ฤดูร้อนนี้ จงสนุกซะ
‎ไม่งั้นแกจะเสียใจ แกจะส่องกระจกแล้วพูดว่า
‎"ให้ตายสิ ตอนนั้นฉันโคตรโง่เลย"
‎เข้าใจไหม
‎ดูนั่นสิ
‎นักท่องเที่ยวคนใหม่
‎นักท่องเที่ยวคือคนรักที่ดีที่สุดในโลก
‎พวกเขามาที่นี่และลืมทุกอย่าง
‎ไม่มีครอบครัว ลูก ผัว แฟน งานอีกต่อไป...
‎ราวกับไม่มีอะไรสำคัญเลย
‎เมื่อพวกเขาตัดสินใจรักแก ‎พวกเขาจะรักแกแบบไม่มีอะไรเทียบได้
‎แต่คืนเดียวนะ และจบแค่นั้น
‎พอตอนเช้า แกลืมตาขึ้นมา และ...
‎ปิ๊ง หายเกลี้ยง
‎แม่ก็เป็นนักท่องเที่ยวเหมือนกัน
‎แม่ไม่เหมือนกัน
‎เอาละ พ่อจะกลับร้านก่อน ‎แกอยู่ที่นี่ ดื่มให้เสร็จแล้วกันนะ
‎- โอเคไหม ‎- โอเคครับ บาย
‎(หวัดดี ซัมมี่ เป็นไงบ้าง)
‎(นี่ เธอ...)
‎(ไง เป็นไงบ้าง)
‎- หวัดดี มิค ‎- ไง อาเล
‎(ยาโกโป ซานดรี)
‎- ไง ‎- ไง
‎- เป็นไงบ้าง ‎- ก็ดี นายล่ะ
‎ก็ดี
‎- จะไปแล้วเหรอ ‎- พรุ่งนี้มีซ้อมอิสระน่ะ
‎นี่...
‎การแข่งขันอัสเซนเจ๋งมาก
‎- ฉันเห็นนายแล้ว ทำได้ดีมาก ‎- ขอบใจ
‎นึกว่าจะไม่โผล่มาซะแล้ว
‎ฉันเอาเอกสารมาด้วย แกเซ็นได้นะถ้าต้องการ
‎ต้องเซ็นอะไรเหรอ
‎เอกสารยกเลิกสัญญาน่ะ
‎- ผมไปรอตรงโน้นนะ ‎- ได้
‎- ไปนะ พวก ‎ - บาย
‎ให้ผมเซ็นตรงไหนเหรอ
‎ตรงนี้ ที่เขียนว่า "ลายเซ็น"
‎เยี่ยม แกเป็นอิสระแล้ว
‎มันคือสิ่งที่แกต้องการนี่ ใช่ไหม
‎ผมต้องขอบคุณไหม
‎ถ้าแกต้องการ
‎ไป ยาโกโป
‎โอ้ ดาวบริวารของหัวฉัน
‎ฉันเรียนรู้ว่าทกอย่างเปลี่ยนแปลง ‎และมันเปลี่ยนตัวมันเองเป็นอย่างอื่น
‎และมันไม่เคยหายไป
‎- ซัมมี่ ‎- ว่าไง
‎- อยู่นี่เอง เราต้องคุยกัน ‎- ใช่ ฉันอยู่นี่ แต่ฉันดูเป็นเหมือนเดิมไหม
‎เธอดูเหมือนเดิมอยู่แล้ว ไปกับฉันเถอะ
‎- เราต้องคุยกันจริงๆ ‎- เกิดอะไรขึ้น
‎- เดี๋ยวก็รู้ ไปคุยตรงนั้น ‎- เกิดอะไรขึ้นรึเปล่า
‎- ฉันไม่เข้าใจ ‎- มาตรงนี้ เธอจะรู้เอง
‎รู้ได้ยังไงเนี่ย
‎ฉันดูข้อมูลเธอในคอมพิวเตอร์ของเรา
‎สุขสันต์วันเกิดนะ
‎สุขสันต์วันเกิด
‎- ทุกคน เทียน... ‎- เทียน... ไม่มีเลย
‎- ไม่เอาน่า นี่วันเกิดครบ 18 ของเธอนะ ‎- ไม่สำคัญหรอก
‎เราจะหาเทียนให้ได้
‎มิเลน่า จริงๆ นะ
‎แฮปปี้เบิรธเดย์ทูยู
‎โอ้ ดาวบริวารของหัวฉัน
‎โอ้ ดาวบริวาร
‎โอ้ ดาวบริวารของหัวฉัน
‎โอ้ ดาวบริวาร
‎เพราะสิ่งที่สำคัญคือสิ่งที่เกิดขึ้น
‎นอกหัวฉัน
‎(เอโด: หนึ่งข้อความ)
‎จัดการเองได้ไหม
‎ถ้ามีคำถามอะไร ติดต่อฉันได้เลยนะคะ สวัสดีค่ะ
‎ขอบคุณค่ะ
‎ซัมมี่ที่รัก ฉันใช้เวลาตั้งสองชั่วโมง ‎ในการพิมพ์ข้อความนี้
‎ฉันเริ่มพิมพ์เป็นร้อยครั้ง จากนั้นก็ลบทิ้ง
‎ฉันไม่รู้จะเริ่มต้นยังไงดี ‎สุดท้ายฉันเลยตัดสินใจว่าเริ่มต้นแบบนี้แหละ
‎แบบง่ายที่สุด ธรรมดาที่สุด
‎ซัมมี่ที่รัก
‎ฉันไม่รู้ว่าช่วงนี้เธอทำอะไรบ้าง
‎เราไม่ได้เจอกันและไม่ได้คุยกันเลย
‎ถ้าเธออยากให้เป็นแบบนี้ต่อไป ฉันก็ไม่มีปัญหา
‎ฉันไม่รู้ว่าการอายุ 18 รู้สึกยังไง
‎ฉันยังอายุไม่ถึง
‎แต่เชื่อว่าเธอจะรู้สึก
‎ว่าโลกข้างนอกนั่นดีกว่า ‎เพราะตอนนี้มันอยู่แค่ปลายนิ้วเธอแล้ว
‎ฉันเคยนึกภาพวันนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
‎และฉันจินตนาการว่าจะได้ใช้มันร่วมกับเธอ
‎แต่ชีวิตมันแปลก เพราะฤดูร้อนปีนี้ ‎สอนฉันมากกว่าฤดูร้อนปีไหนๆ
‎วันนี้เราเลยอยู่ห่างกัน
‎ฉันเชื่อว่าเธอคงใช้เวลาอยู่กับเขา
‎กับหนุ่มนักบิด
‎ฉันแค่อยากบอกว่า ขอให้เธอมีวันที่ดีเยี่ยม
‎และขอให้เธอมีความสุข
‎เอโด
‎- หวัดดี ‎- หวัดดี
‎- นายคงเป็นเอโด ลูกชายของลอริส ‎- ใช่
‎ยินดีที่ได้รู้จักนะ ฉันชื่อจูเลีย
‎- ได้ แต่ฉันกำลังจะ... ‎- ที่นี่สวยมากนะ
‎ก็ไม่เชิง
‎ฉันอิจฉาพวกนายที่อยู่ที่นี่ทั้งปีจริงๆ
‎- ทำไม เธออยู่ที่ไหนเหรอ ‎- วีเชนซา
‎ที่นั่นไม่มีชายหาดเลย
‎แต่นายได้อยู่กับชายหาดทั้งปี
‎- แถมยังมีคลับเยอะด้วย ‎- จริงๆ แล้วที่นี่ออกจะเส็งเคร็ง
‎หน้าหนาวซังกะตายมาก ‎พอหน้าร้อนก็โดนนักท่องเที่ยวบุก
‎ฉันชอบนะ
‎และพวกนายทุกคนก็ร่าเริง แม้แต่พ่อนาย
‎- เธอรู้จักพ่อฉันได้ยังไง ‎- ฉันมาตั้งแคมป์กับพ่อแม่น่ะ
‎ลอริสเล่าเรื่องนายให้ฟังเยอะมาก
‎เขาบอกว่าฉันจะเจอนายได้ที่นี่
‎เขาบอกว่านายจะพาฉันไปชมวิวทุกที่ได้
‎ได้แหละ แต่ก็ไม่ได้มีอะไรให้ดูมากนักหรอกนะ
‎น่าเสียดายจัง นายพูดเยอรมันได้จริงเหรอ
‎พ่อบอกเรื่องนี้ด้วยเหรอ
‎พูดอะไรก็ได้ให้ฟังหน่อยได้ไหม
‎- อย่าเลย ไม่เอาน่า ‎- แค่คำเดียวเอง
‎- ไม่ จริงๆ นะ ‎- คำเดียวเอง แล้วฉันจะไป
‎- มันน่าอายน่ะ ‎- พูดให้ฉันฟังแค่คำเดียวเอง
‎เกซุนไฮต์
‎แปลว่าอะไร
‎ขอให้โชคดี
‎พ่อนายพูดถูก นายเป็นคนตลกจริงๆ
‎แอบสะกดรอยตามฉันเหรอ
‎- เปล่า ฉัน... ‎- นายสะกดรอยตามฉัน
‎- ฉันแค่บังเอิญเห็นเธอในร้านน่ะ ‎- มีอะไร
‎ฉันอยากรู้ว่าซัมมี่เป็นไงบ้าง
‎อาเล ฉันไม่ชอบนาย
‎นายทำให้เพื่อนฉันเจ็บ นายจะเป็นเพื่อนฉันไม่ได้
‎ฉันไม่ได้ทำให้เธอเจ็บนะ เธอไม่รับสายเอง
‎ฉันโทรหาแล้วโทรหาอีก
‎เพราะเธอไม่อยากได้ข่าวจากนายไง ‎นายไม่อยู่ในใจเธอแล้ว
‎แต่เพราะอะไร
‎เพราะเธอไม่ไว้ใจนายแล้ว เธอไม่ไว้ใจ
‎- ไปหาอะไรดื่มแล้วคุยกันไหม ‎- ไม่
‎- งั้นเดินไหม ‎- บาย
‎นั่นซื้อให้ใครเหรอ
‎ให้ซัมมี่
‎ของขวัญเหรอ
‎วันนี้วันเกิดซัมมี่
‎วันนี้เหรอ
‎แต่อย่าคิดอะไรแผลงๆ นะ ‎ซัมมี่ไม่ใช่คนชอบฉลอง
‎อย่าไปหาเธอเชียวนะ
‎อาเล ฉันพูดจริงๆ นะ
‎อาเล ฟังฉันสิ อาเล!
‎อาเล!
‎มีอะไรให้ช่วยไหมครับ
‎ไม่จริง!
‎เธอคือบลู น้องสาวของซัมเมอร์นี่
‎พระเจ้า เธอโตขึ้นมากเลย
‎- กุญแจค่ะ ‎- กุญแจเหรอ
‎ของเอโดค่ะ เขาลืมไว้ที่บ้านเรา
‎เสียใจด้วย แต่เอโดออกไปข้างนอกน่ะ
‎เขาออกไปทำธุระนิดหน่อย
‎แต่ฝากฉันให้เขาได้นะ
‎หนูอยากให้เขาด้วยตัวเองค่ะ
‎หนูนึกว่าจะได้เจอเขาในงานวันเกิดพี่หนู ‎แต่เขาไม่ไป
‎ความผิดฉันเองแหละ
‎ฉันขอให้เขาอยู่ที่ร้าน
‎พื้นที่ตั้งแคมป์เต็ม งานเลยเยอะน่ะ
‎เขาเลยไปไม่ได้
‎แต่ถ้ามีอะไรอยากฝากบอกเขา...
‎หนูจะมาใหม่ค่ะ ขอบคุณนะคะ
‎โอเค
‎อ้อ ฝากทักทายอิซาเบลลาด้วยนะ ‎ไม่ได้เจอตั้งนานแล้ว
‎เออ นั่นแหละ...
‎นั่นอะไร
‎- ของขวัญ ‎- มันคืออะไร
‎เถอะน่า
‎- ขอดูหน่อย ‎- ไม่ได้
‎- รู้ไหมฉันเจอใครนะหว่างมาที่นี่ ‎- ใคร
‎- อาเล เราคุยกันด้วย ‎- เรื่องซัมมี่เหรอ
‎ใช่
‎ฉันรู้
‎เขาบอกฉันเหมือนกัน เขาเจ็บนะ
‎ซัมมี่ก็เจ็บเหมือนกัน
‎อาเลตื้นเขินเกินกว่าจะเข้าใจได้
‎แต่ซัมมี่เป็นคนอ่อนไหวมาก
‎เธอยังเป็นผู้หญิงอยู่นะ รู้ไหม
‎โซเฟีย เธอนี่!
‎เราคุยแต่เรื่องซัมมี่ อาเล... ‎คนอื่นๆ ตลอดเลย
‎แต่เราไม่เคยคุยเรื่องของเธอเลย
‎อาจเพราะไม่มีอะไรจะพูดมั้ง
‎ก็จริง เธอไม่อยากพูดถึงมัน
‎งั้นฉันจะอยู่ตรงนี้นะ บาย
‎โอเค
‎วันนี้วันเกิดซัมเมอร์ และฉันอยากอยู่กับเธอ
‎ในที่สุดก็เริ่มพูดแล้ว แล้วไงอีก
‎เธอทำงาน เราเลยจะเจอกันคืนนี้
‎มันเคยเป็นวันของเรา แต่วันนี้ไม่ใช่
‎แปลว่าเธอจะอยู่กับฉัน
‎เธอยิ้มแล้ว
‎นายได้คุยกับมัดดาเลนาหรือยัง
‎- คุยแล้ว เธอสบายดี ‎- วันละกี่ข้อความ
‎- สี่หรือห้ามั้ง ‎- สี่หรือห้าเหรอ
‎น่าผิดหวังนะ
‎- น่าผิดหวังเหรอ นั่นพัฒนามากแล้วนะ ‎- พูดอะไรของนาย
‎ฉันเขียนไปหามัดดาเยอะมาก แต่เธอทุกข์ใจ
‎เธอพูดถึงอาเล และบอกว่าเธอเจ็บ
‎- นั่นก็ไม่ถือว่าแย่นะ ‎- คิดงั้นเหรอ
‎ใช่ มันแปลว่าเธอไว้ใจนาย
‎ฉะนั้นทันทีที่เธอลืมอาเลได้ นายก็...
‎นะ
‎- จะไม่เลิกพูดแบบนี้เลยใช่ไหมเนี่ย ‎- ใช่
‎ฉันชอบนะ
‎เรากินอาหารกลางวัน อาหารเช้า ‎และอาหารค่ำตอน 7.30 น. ถึง 10.30 น.
‎12.30 น. ถึง 14.30 น. ‎และ 19.15 น. ถึง 21.35 น.
‎โอเค ขอบคุณค่ะ ซัมเมอร์
‎- ยินดีค่ะ ‎- ซัมเมอร์ ชื่อเพราะมากนะครับ
‎ขอบคุณค่ะ บ๊ายบาย
‎เธอน่าจะอยู่ตรงนั้น... ไม่
‎ไม่รู้สิ ลองไปดูที่สระว่ายน้ำนะ อาจจะอยู่ตรงนั้น
‎- สระว่ายน้ำเหรอ ‎- ใช่ ลองไปที่นั่นดู บาย
‎ซัมเมอร์ ทำอะไรตรงนั้นน่ะ
‎เปล่าค่ะ ก็แค่... ฉันกำลังหา...
‎- ไอ้ที่มีชื่อน่ะค่ะ ‎- ป้ายชื่อเหรอ
‎ป้ายชื่อ ใช่ค่ะ นี่ไงคะ
‎อันนี้ เจอแล้ว
‎- ทีนี้ก็ยืนขึ้นได้แล้ว ‎- ค่ะ
‎บาย
‎- ฉันอยู่ที่นี่นะคะ ถ้าคุณต้องการอะไร ‎- ครับ
‎ในที่สุดเขาก็หาเธอเจอใช่ไหม
‎- ดีกันรึยัง ‎- ยัง
‎- แต่เธอรับดอกไม้มา ‎- ฉันเปล่า...
‎แต่ฉันว่าเธอรับมานะ
‎ฉันเก็บมันขึ้นมาเพราะเขาทิ้งไว้ตรงนั้น
‎เอาไปสิ ฉันไม่อยากได้
‎- นี่มันของเธอ ‎- ไม่ เอาไปสิ
‎- มันสวยมากนะ ‎- ฉันจะเอาไปทิ้งนะ
‎ถ้าเธอยืนยันอย่างนั้น ฉันจะรับไว้เอง
‎มีข้อความด้วย
‎นี่ สมัยนี้ไม่มีใครให้ดอกไม้กันแล้ว
‎ฉันไม่เคยได้ดอกไม้เป็นของขวัญเลยด้วย
‎มันออกจะเชยๆ น่ะ แต่โรแมนติกมาก
‎แล้วทำไมเธอถึงวิ่งหนีล่ะ
‎ฉันไม่รู้
‎ฉันเข้าใจนะถ้าเธอกลัว
‎แต่เธอคิดว่าจะเกิดเรื่องเลวร้ายอะไรขึ้นเหรอ
‎สุดท้ายแล้วคนเราก็ต้องเสี่ยงนะ ว่าไหม
‎ดูสิ สวยจะตาย
‎ไม่ดีเหรอ
‎มันโรแมนติกมาก ดารีโอ ‎ฉันอยากได้เพลงแบบนี้บ้างเลยละ
‎จริงเหรอ
‎"สเนล สไลม์"
‎- อะไรนะ ‎- เมือกหอยทาก เป็นชื่อเพลงน่ะ
‎คืองี้...
‎มันเหมือนร่องรอยที่เราทิ้งไว้ข้างหลัง
‎เธอรู้ใช่ไหมว่าทุกคนเดินบนเส้นทางชีวิตยังไง
‎ก็เหมือนเมือกของหอยทาก เธอมองไม่เห็นมัน ‎แต่มันมีร่องรอยอยู่
‎เราพามันไปกับเราด้วย
‎มันเหมือนชีวิตน่ะ เธอเกิดมา ทำสิ่งต่างๆ ‎จากนั้นเธอก็ทิ้งมันไว้ข้างหลัง
‎- ดารีโอ ชื่อเพลงห่วยแตกมาก ‎- จริงเหรอ
‎- ใช่ ‎- ใช่... เธอคิดงั้นเหรอ
‎เรามาลองตั้งชื่อกันก็ได้
‎จะได้มีชื่อใหม่ ฉันจะได้ส่งมันไปได้
‎- ทำอะไรน่ะ ‎- กำลังช่วยนายไง
‎- ไม่... เธอส่งให้มัดดาเหรอ ‎- ก็ใช่น่ะสิ
‎มันออกจะเพราะ นายกังวลอะไร
‎ไม่ใช่ ช่วงต้นมันยังไม่...
‎- มันยังไม่พร้อมส่งเลย ‎- ส่งไปแล้วละ
‎จบแค่นั้น
‎- ทีนี้ยังไงล่ะ ‎- ก็รอไง
‎เชิญค่ะ
‎- ไง ซัมเมอร์ เข้ามาเลย ‎- อรุณสวัสดิ์ค่ะ
‎คุณมีเรื่องจะคุยเหรอคะ
‎วันนี้เธอเลิกงานได้แล้วละ
‎หมายความว่าไงคะ
‎- กลับบ้านได้ ‎- ทำไมคะ ฉันทำอะไรลงไป
‎ถ้าเป็นเรื่องป้ายชื่อ ‎ฉันยอมรับค่ะว่ามันไม่ใช่เพราะป้ายชื่อ
‎ทำไมไม่บอกฉันว่าวันนี้วันเกิดเธอ
‎ฉันไม่คิดว่ามันสำคัญน่ะค่ะ
‎สำคัญสิ
‎อายุครบ 18 เป็นเรื่องสำคัญนะ
‎ไปได้แล้ว วันนี้พักได้ทั้งวันจ้ะ
‎ขอบคุณค่ะ
‎สุขสันต์วันเกิดนะ
‎นึกแล้วเชียว เราไม่น่าส่งเพลงไปเลย ‎ฉันบอกเธอแล้วว่าไง
‎- เธออ่านหรือยังหรอก ‎- ยัง ยังไม่อ่าน
‎งั้นจะกังวลทำไมเนี่ย
‎จริงด้วย
‎แต่ที่เธอบอกฉันก่อนหน้านี้เรื่องอาเล
‎เธอพูดถูกนะ
‎- ที่ว่าเขาตื้นเขินน่ะเหรอ ‎- ไม่ใช่
‎มันบอกได้ยากว่าเขาต้องการอะไร ‎หรือคิดอะไรน่ะ
‎คล้ายๆ เธอนี่แหละ
‎- มัดดาอ่านข้อความแล้ว ‎- ไหนดูซิ
‎เธอกำลังพิมพ์
‎ไม่ เอาไปเลย ฉันไม่อยากดู
‎อย่าบอกอะไรฉันทั้งนั้น ฉันไม่อยากเห็น
‎มัดดาตอบแล้ว
‎ทำหน้างี้หมายความว่าไง
‎- นึกแล้วเชียว ฉันบอกเธอแล้ว ‎- มัดดาบอกว่าเจ๋งมาก
‎- จริงเหรอ ‎- จริง
‎ยังพิมพ์อยู่เลย
‎เธอถามว่าทำไมฉันถึงส่งไป
‎ตอบไปสิ
‎อย่างน้อยตอนนี้เธอก็ชอบมันแล้ว
‎(หวัดดี ฉันรู้ว่าเธอไม่อยากเจอฉันอีกต่อไปแล้ว)
‎(และเธอไม่อยากได้ดอกไม้จากฉันด้วย)
‎(แต่ฉันอยากคืนของบางอย่าง ‎ที่เป็นของเธอให้เธอ)
‎(สุขสันต์วันเกิดนะ)
‎(โมบี้ ดิ๊ก)
‎(ล้อเล่นน่ะ)
‎เราดื่มเหล้าเอลเดอร์เบอร์รีอย่างลังเลใจ
‎และฉันใส่ซอสเปรี้ยวหวาน ‎ในบะหมี่ของฉันมากไป
‎และเราใช้ถุงเท้าของเรา ‎ปิดเครื่องตรวจจับควันไว้
‎ห้องเดี่ยวหมายเลขสอง
‎และเราใช้ทั้งวันของเรากินอยู่บนเตียง
‎และเราหลับโดยมีเศษเคลล็อกส์รอบตัวเรา
‎ใต้ร่มที่งอโค้งไปเพราะสายลม
‎มันเล็กเกินกว่าจะให้ร่มเงาเราสองคนได้
‎ได้ค่ะ งั้น...
‎- ยังไม่กลับอีกเหรอ ‎- มีปัญหากับลูกค้านิดหน่อย
‎- ฉันจะจัดการเดี๋ยวนี้แหละ ‎- โอเค
‎ค่ะ แน่นอนค่ะ
‎และฉันสับสนลมหายใจของฉันกับเธอ
‎และรอยยิ้มของฉันกับเธอ
‎ฉันรอเธออยู่ แต่ฉันไม่ได้คาดหวัง
‎อยู่ใกล้ๆ ฉันนะ และกันฉันเอาไว้
‎ฉันสับสนลมหายใจของฉันกับเธอ
‎และรอยยิ้มของฉันกับเธอ
‎ฉันรอเธออยู่ แต่ฉันไม่ได้คาดหวัง
‎อยู่ใกล้ๆ ฉันนะ และกันฉันเอาไว้
‎ฉันสังเกตเห็นมันจากรายละเอียดทุกอย่าง ‎จากวิธีที่เธอขับรถ
‎จากวิธีที่เธอถือของชำ
‎จากวิธีที่เธอเดินเปลือยอยู่ในบ้าน
‎และสิ่งที่เธอสั่งตอนอาหารค่ำ...
‎และรอยยิ้มของฉันกับของเธอ
‎ฉันรอเธออยู่ แต่ฉันไม่ได้คาดหวัง
‎อยู่ใกล้ๆ ฉันนะ และกันฉันเอาไว้
‎ขอบใจนะ จะพูดยังไงดี
‎หนักไหม
‎นายใจดีมากเลยที่ช่วยแบกน้ำให้
‎ไม่จำเป็นต้องช่วยก็ได้
‎นายไม่ได้หล่ออย่างเดียวนะ ยังใจดีอีกด้วย
‎พ่อนายก็บอกฉันเรื่องนี้เหมือนกัน
‎คำว่า "ใจดี" ภาษาเยอรมันพูดว่าไงเหรอ
‎เฟรินดิช
‎- ขำอะไร ‎- เปล่า
‎ฉันชอบเวลานายพูดภาษาเยอรมัน
‎นั่นเต็นท์ฉัน
‎นี่เหรอ
‎- นอนกันสามคนเหรอ ‎- เปล่า พ่อแม่ฉันนอนเต็นท์ใหญ่
‎- พวกเขาให้เธอนอนคนเดียวเหรอ ‎- ใช่
‎เพราะงั้นถ้าฉันอยากชวนใครมาก็ทำได้
‎พ่อนายไม่ได้พูดถึงเรื่องที่สำคัญที่สุด
‎อะไร
‎ว่านายหล่อขนาดนี้น่ะสิ
‎วางตรงนี้แหละ
‎ขอบใจนะ
‎ฉันจะไปอาบน้ำนะ
‎พรุ่งนี้จะได้เจอนายไหม
‎เดี๋ยว ฉันยังไม่มีเบอร์เธอเลย ‎เราจะเจอกันที่ไหน
‎แถวนี้แหละ เจอกันแถวนี้แหละ
‎โอเค
‎บอกแล้วว่าเธอจะได้ยินมัน
‎- สวัสดีค่ะ ‎- สวัสดีค่ะ
‎ขอโทษนะคะ ฉันมาตามหาเพื่อนที่ทำงานที่นี่ค่ะ
‎ตอนนี้น่าจะเลิกงานแล้ว แต่...
‎- ซัมมี่รึเปล่าคะ ‎- ใช่ค่ะ
‎- เธอคือโซเฟีย เพื่อนซัมมี่ใช่ไหม ‎- ใช่จ้ะ
‎- วันนี้ซัมมี่กลับไปก่อนเวลาน่ะ ‎- เกิดอะไรขึ้นรึเปล่า ไม่เห็นเธอบอกเลย
‎คืองี้ สิ่งที่เกิดขึ้นคืออาเล... ผู้ชายที่เธอชอบน่ะ
‎เขามาตามหาเธอ และเอาดอกไม้พวกนี้มาให้
‎สวยใช่ไหมล่ะ
‎จากนั้นเธอก็ออกไป ‎ฉันว่าสุดท้ายเธอคงตัดสินใจได้แล้วละ
‎- ขอบคุณค่ะ ‎- ยินดีจ้ะ
‎- เอาละ พ่อจะปิดไฟหมดแล้วนะ ‎- เอาเลยครับ
‎โอเค
‎วันนี้เราทำหน้าที่ของเราเสร็จแล้ว
‎- บาย ลอริส ‎- บาย ติ๊ตตี
‎- ยิ้มเรื่องอะไรน่ะ ‎- ยิ้มอะไร
‎เมื่อกี้ไง
‎- คืออะไร ‎- ไม่มีอะไรน่ะ พ่อ
‎พ่อรู้จักรอยยิ้มแบบนั้นนะ
‎"ไม่มีอะไรน่ะ พ่อ"
‎เก่งมาก
‎บ้าเอ๊ย
‎เวร
‎บ้าเอ๊ย ดึกมากแล้ว
‎- ดึกแล้วเหรอ ‎- เกือบเที่ยงคืนแล้ว
‎- แล้วไง ‎- รอเดี๋ยว
‎เอาละ...
‎บ้าจริง
‎ไหนดูซิ...
‎จะทำอะไรน่ะ
‎เป่าสิ
‎เร็วเข้า
‎คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล