NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Çocuklar, Sofia'yla tanışın.
Hoş geldin Sofia.
Yanına oturmak istediğin biri var mı?
Bakmadın bile. Bir bak, hadi.
Onunla mı oturacaksın?
Ben ne olacağım?
-Orada oturabilirsin. -O oturamıyor mu orada?
Hadi ama Edo. Beyefendi ol.
Selam.
Ben Summer.
Summer mı?
Bu ismi hiç duymamıştım.
Yaz mevsimi gibi "Summer".
Yazları çok severim.
Kazandım...
Kazandım!
-Başını çıkardığını gördüm! -Çıkarmadım.
Öyle mi?
Bir, iki, üç,
dört, beş...
-Kafayı mı yedin sen? -Pardon.
-Ne yapıyorsun lan sen? -Şakaydı.
Şakasına boğacak mısın beni?
-Şakaydı. -Sİktir Dario.
Özür diledim, daha ne yapayım?
Beni rahat bırak.
Hey...
-Bana bakar mısın? -Beni rahat bırak!
Bilerek yapmadım.
-Üzgünüm. -Bugün pek iyi değilim.
Ne oldu? Beni endişelendiriyorsun. Ne demek o?
Hey...
Summer yüzünden.
Summer'la ne alakası var?
Yaz geçtikçe birbirimizden daha da uzaklaşıyor gibiyiz.
Telefonlarımı bile açmıyor. Açarsa da hep acelesi var.
O âşık, Sofi.
Tanrı aşkına... Neden ona söylemiyorsun?
Konuşana bak.
-Ale sana nasıl davranıyor, baksana. -Ale ne alaka şimdi?
Buraya onun yüzünden geldin.
Onun yüzünden sevmediğin bir şey yapıyorsun.
Hâlâ seni götürmesini bekliyorsun.
Sen ne biliyorsun ki? Beni buraya zorla getirmedi.
-Sen öyle inanmaya devam et. -Bugün senin neyin var? Ciddiyim.
-Sana nasıl davrandığını görmüyor musun? -Nasıl?
-İşine gelince seni kullanıyor! -Kullanıyor mu?
İkinizi de umursamıyor
ama sen yine de Maddalena'ya yazdın diye vicdan yapıyorsun.
Siktir git Sofia.
Mesaimden sonra gelmeyecek miydin?
Bekleyemedim.
-Öyle mi? -Evet.
İşte olduğumu hatırlatmama gerek var mı?
Evet ama bu asansörler hep bozulur.
Bu gerçekten bir sorun.
Ale...
...işe dönmem lazım.
-Günaydın. -Günaydın.
-Hangi kata çıkıyorsunuz? -Üç lütfen.
CENNET PLAJI
Sürpriz!
Riccardo... Beni korkuttun!
Karşında zengin bir adam duruyor.
Üzgün ve yalnız ama zengin.
Evi mi sattın?
Şerefe!
Dur bir dakika. Bu durumlarda ne deniyordu?
Tebrikler.
Yok. Nice mutlu yıllara. Hadi ama neydi?
Seni ne zaman alayım, onu söyle.
Seni yemeğe götürmek istiyorum.
Bir ay bayık hikâyelerimle sinirini bozduktan sonra ne yapsam az.
-Sinirimi bozmadın. -Saati söyle.
Bilmem, hep geç çıkıyorum. Ayrıca ayağımda terlik var!
Mükemmelsin!
Ben de terlik giyerim.
Hadi ama. Yarın gidiyorum.
Burada yapmam gereken her şeyi yaptım. Son gecem.
Dokuz?
-Olur mu? -Olur.
Buraya geldin mi hiç?
Hayır.
Daha da iyi.
-Komik. -Neymiş o?
Çok uzağa gitmişiz gibi.
O yüzden seviyorum burayı.
Bazen tüm dünyayı gezesim geliyor.
Tüm dünyayı hem de!
Bu kadar az yere gittiğimi düşününce tuhaf geliyor.
Tüm hayatımı burada geçirdiğimi...
Anladın mı?
SUMMY, NEREDESİN? ÖZLEDİM...
Selam.
Blue!
-Selam. -Nasılsın?
İyiyim, ya sen?
Edo, anlıyorum.
Neyi anlıyorsun?
Neden artık gelmediğini.
Son günlerde seni beklerken düşündüm.
Blue, dinle. Gelmeye vaktim yok gerçekten.
-Meşgulüm ve... -Summy yüzünden, değil mi?
Ona âşıksın.
Ama benim suçum ne? Arkadaş olmak istemiyor musun?
Elbette arkadaş olmak istiyorum.
Sadece şu anda...
...benim için imkânsız.
Blue, durum karışık.
Çok karışık.
Plajı sevmediğini sanıyordum.
-Hayır... -Tabii, şu hâline bak.
Yazdan bütün olarak nefret ettiğini sanıyordum.
Yüzmekten, güneşlenmekten,
takılmaktan falan...
Aslında biraz öyle
ama tamamen değil.
-Küçükken yaza bayılırdım. -Gerçekten mi?
En sevdiğim mevsimdi.
Hep birlikteydik o zamanlar.
Ben, annem, babam ve Blue.
Günlerimizi gülerek, dalga geçerek, keyif yaparak falan geçirirdik.
Sonra büyüyünce babamın o zamanlar mutsuz olduğunu fark ettim.
Neden?
Çünkü istediği şeyi yapmıyordu.
O bir müzisyen.
-Harika. Ne çalıyor? -Trompet.
Ama çoğu enstrümanı çalabilir.
-İyi olmalı. -Çok iyidir.
Peki ya annen?
Annem...
Eskiden şarkı söylerdi. Bir grupları vardı.
Sonra ben doğunca...
...normal bir iş bulmak zorunda kaldı.
Babamsa istediği işi yapmaya devam etti.
Sonunda da başarılı oldu.
O zamandan beri yazları pek sevmiyorum.
Neden?
Babam haziran ayında gidiyor, eylülde geliyor.
Onu özlüyor musun?
Artık özlemiyorum.
Beni üzmeyeceksin, değil mi?
Çünkü uyarayım, ben o tiplerden değilim.
Ağlamaya, acı çekmeye,
gitmeni izleyip seni beklemeye niyetim yok.
Bunlar bana göre değil.
Yani niyetin buysa bana şimdiden söyle.
Ayrılalım, bitsin.
El sıkışıp gideriz. Sıkıntı yok.
Yani? Ne diyorsun?
Vakit kaybetmeyelim, söyle.
Sanırım sana âşık oluyorum.
Bir şey demeyecek misin?
Özür dilerim. Galiba ileri gittim. Yani ben...
Burada, yanımdayken
Odanın duvarları kayboluyor
Ama ağaçlar beliriyor
Sonsuz ağaçlar
Sen yanımdayken
Bu mor tavan
Kayboluveriyor ortadan
Gökyüzünü görüyorum sadece
Burada uzanırken biz
Yapayalnız
Sanki başka hiçbir şey yokmuşçasına
Ne gıcık.
-Arayıp duruyor. -Açsana.
Dario, ne oldu?
Evet ama... Evet, şu anda konuşamam ama.
Evet, sonra konuşuruz.
Tamam. Hoşça kal.
-Dokuz buçuk olur mu? -On.
-On.
-Tamam. Güle güle. -Güle güle.
Ne oldu?
Ah, merhaba.
Evet.
Evet, elbette.
Hayır, kimseye söylemedim.
Tamam.
Tamam, peki. Görüşürüz.
-Ne haber? -Her zamanki gibi. Ne olsun?
Her şey yolunda mı?
Baksana. Abin garajda uzaylı bulduğunu söylemişti, hatırladın mı?
-Beşinci sınıfta falandık. -Evet, hatırlıyorum.
Tam olarak ne demişti?
Villa Borghese'de bulduğunu, kayıp olduğunu, eve getirmezse
-polisi kızdıracağını söylemişti. -Evet, doğru!
-Ne salaktı! -Efsaneydi.
E.T.'yi yeni izlemişti ve bizi korkutmak için uydurmuştu.
Evet.
Nereden aklına geldi?
Ne bileyim.
Aklıma bir sürü anı geliyor.
Unuttuğumu sandığım küçük şeyler.
Summy yüzünden olmalı.
Yani?
Bilmiyorum. Üzerimde tuhaf bir etkisi var.
Hiç böyle hissetmemiştim.
Belli oluyor.
Ama bu iyi bir şey, değil mi?
Evet.
Ya sen? Neler oluyor?
Sana bir şey söylemeliyim.
Bekle.
Maddalena.
Yok, orada dur.
Anlıyorum.
-Biliyorum. -Ne biliyorsun?
-Yok, yani... Anladım. -Neyi anladın?
-Bilgisayarında o videoyu bulduğumda. -Hangi video?
Belki de sana söylemeliydim
ama havanda mıydın, bilemedim.
Neden bahsettiğini açıklar mısın?
Açıklıyorum.
Bilgisayarında Maddalena'nın bir videosunu buldum ama kazara oldu.
Bilgisayarıma mı baktın? Nasıl arkadaşsın lan sen?
Hadi ama, bilerek yapmadım.
Yanlışlıkla oldu.
Ama mesele o değil.
Yani ona yazmak istiyorsan benim için sakıncası yok.
Çünkü bunun için senden izin almalıyım, değil mi?
Öyle demek istemedim.
Ama bana kalırsa...
İznin olmadan bir şey yapamam, değil mi?
Ne? Ne diyorsun sen?
-Dario. -Biliyor musun?
Belki de yazarım. Üstünden yük kalkmış olur.
-Sakin ol. -Sakin falan olmayacağım lan.
Yerinde olsam sakinleşirdim.
Hayır, dinle. Buraya senin için geldim. Evimden ayrıldım.
Sırf peşinden geleyim diye. Ama sen aklımı çeldin.
Takıma gireceğime söz vermiştin. Ne oldu o iş?
Bir şey bildiğin yok, tamam mı?
Her şeyi biliyorum.
Ne biliyorsun?
Onunla çıkmaya başladığından beri her şeyi çöpe attın.
Sik kafalının tekisin.
Sen de kıskançsın.
Ne yapıyorsun lan sen?
Aklını mı kaçırdın?
Delirdin herhâlde.
İçerisinin dolu olduğunu bilmiyordum.
Merak etme. Ne yaptığımı bilmiyorum zaten.
Akşam dışarı mı çıkıyorsun?
Evet, Riccardo evini sattı. Biz de yemeğe çıkıp kutlayacağız.
Sana asılmak için onca şeyin içinde bunu mu bulmuş?
Hadi ama, arkadaşım o. Bana asla asılmaz.
Dışarı mı çıkacaksın?
Evet, sonra.
İlginç.
-Anne? -Ne oldu tatlım?
Bir insan teknik olarak ne zaman yetişkin olur?
Teknik olarak...
Değişir.
Mesela artık lunaparka gitmeyi sevmediğinde mi?
Hayır, çünkü yetişkinler de bazen gitmek isterler.
-Nasılım? Güzel, değil mi? -Evet. Harika olmuşsun!
Buzdolabında domates, pirinç salatası ve şey var... Hatırlayamadım!
Geç kaldım!
Geç kaldın.
Pardon, yolu bulamadım.
Neden burada buluşmak istedin?
Çünkü sessiz bir yerde konuşmak istedim.
Kimsenin bizi görmeyeceği bir yerde.
Saklayacak bir şeyim yok ki benim.
Babanla yarışlara katılmayacağından emin misin?
Evet.
Eminim.
Pekâlâ, iyi.
Otur.
Dışarı mı?
-Nasıl bir şey? -Ne?
Sevgilinin olması.
Tuhaf.
Ama güzel de.
Selam.
-Ne kadar vaktim var? -Çok değil.
Yapmak istiyorsak hemen yapmalıyız.
Alessandro...
Takımımıza katılırsan nihayet istediğini yapabileceksin.
Peki ya ekibe birini getirmek istersem?
Bunu konuşabiliriz.
Bir düşün.
Dario!
"Seni görmeliyim." yazınca endişelendim.
Dario, sorun ne?
İyi değilim.
Çünkü istemediğim şeyler yapıyorum ve istediğim şeyleri yapmıyorum.
-Oturmak ister misin? -Yani iyi değilim.
Seni seviyorum.
Ne?
Üzgünüm.
Seviyor musun?
Evet, seni seviyorum.
Uzun zamandır seviyorum.
Her güne seninle başlayıp seninle bitirmeyi hayal ediyorum.
Evden çıkınca sesini duyuyorum ama orada olmuyorsun.
Sana müzik besteliyorum.
Yalnızken seninle konuşuyorum.
Denize bakarken,
bira ya da ot içerken...
Bunları sadece seninle yapmak istiyorum.
Sana her şeyi sormak istiyorum. Fikirlerini, dünyaya bakışını...
...ve nasıl böyle gülümseyebildiğini.
Sadece bana böyle gülümse istiyorum.
Seni sevdiğim kadar sevmeni istiyorum beni.
Ne dersin?
Tamam millet, üçe kadar sayınca bağırın!
Bekle.
Düşünsene, o evi alana kadar bir kere bile kavga etmemiştik.
-Bir kere bile. -Yok artık.
Hiçbir konuda anlaşamadık.
Hiçbir konuda hem de.
Şunu dinle.
Zile ismimizi hangi fontla yazacağımız konusunda bile kavga ettik!
-Olamaz! Hadi ya. -Evet, onda bile!
Neyse... Hep ben konuşuyorum.
Konuşuyorsun, evet.
Hatta çok konuşuyorum. Söz veriyorum, susacağım.
Böylece bana kendinden bahsedebilirsin.
Ne diyebilirim ki?
Dansçılık yaptığın zamanları anlat.
Dansçı değildim...
Dansçı değildim. Şarkıcıydım.
Doğru!
-Ne kadar az şey biliyormuşum, gördün mü? -Evet, çok azmış.
Neyse, sonra bıraktım. Yıllar önceydi.
-Özlüyor musun? -Evet, biraz.
Bırakmak zor olmuştur.
Başta öyleydi.
Sonra alışıyorsun.
Ya da belki... Özlediğin gerçeğine alışıyorsun.
Şey oluyor...
Düşün bunu.
Tamam, düşüneceğim.
Aslında sana hiç sormadığım bir şey var ama sormak isterim.
Hadi o zaman.
Tamam.
Kocanla aranız nasıl?
Evli değiliz biz
ve zor bir dönemden geçiyoruz.
Uzun süredir devam eden zor bir dönem.
Sadece gerçekten...
Normal bir hayatı özlüyorum.
Anlıyor musun?
Normal bir hayatı. Böyle şeyleri.
Bu kadar.
Şerefe.
Yıl boyu burada mı yaşıyorsun?
Nasıl bir şey?
Normal.
Kışın sıkıcı değil mi?
Dinle, hayat hikâyelerimizi anlatmayı bırakıp
daha sessiz bir yere gitmeye ne dersin?
-Merak etme, ben ısmarlıyorum. -Ne yapıyorsun?
-Vaktini harcamayacağım. -Dur, bekle!
Pardon, zor bir gün geçirdim.
Adımı bile hatırlamıyorsun, değil mi?
-Hatırlıyorum tabii. -Neymiş?
Pekâlâ, hatırlamıyorum.
Hatırlamak için de çaba sarf etmedim. Nasılsa bir daha görüşmeyeceğiz diye.
Kaltak olduğumu düşünüyorsun, değil mi?
Gömlek değiştirir gibi sevgili değiştiren yüzeysel, duyarsız bir yalancı.
Belki haklısındır. Bu arada ben Sofia.
Benim adım Irene.
Baştan başlayabilir miyiz?
Doğru düzgün yapalım.
Ne dersin?
Tamam.
Blue, ben çıkıyorum.
Blue?
Davetimi kabul etmen çok tatlı oldu.
Yıllardır denemek istiyordum.
Ne demek, benim için zevkti.
Çok iyi dans ediyorsun.
Babam çocukluğumdan beri liscio dansıyla kafamı ütüler.
Ozmoz yoluyla bana da geçti herhâlde.
-Çok şanslıyım. -Neden?
Etrafın kızlarla doludur senin.
-Hadi, kes şunu. -Ciddiyim.
Çok seksisin, biliyor musun?
Bana kimse söylemedi bunu daha önce.
Teşekkürler.
Pardon, bir saniye.
-Ne oldu? -Hemen döneceğim. Bir saniye.
Blue, burada ne işin var?
Edo.
Sıramı bekledim.
Ne sırası?
Bence birlikte olmalıyız.
-Blue. -Summy seni istemiyor.
-Yani kız arkadaşın olabilirim. -Blue, öyle olmaz.
Seni önemsiyorum ama kız kardeşim gibisin.
Hep öyle olacaksın.
Edo, kız kardeşin olmak istemiyorum.
-Bekle Blue. Dur. -Bırak beni.
Bırak beni!
Her şey yolunda mı?
Bilmiyorum.
Bunca zaman nasıl dayandın?
Nasıl mı...
Ale benim dostum.
Çok tatlısın.
Tatlı değilim. Eziğim.
Ezik değilsin.
Öyle düşünebilirsin ama hiç değilsin.
Dario, kimse bana bu kadar güzel sözler söylemedi.
Evet ama işe yaramadı.
Evet ama seninle ilgisi yok.
Cidden.
-Başkasını mı buldun hemen? -Hayır.
Sadece şu anda kimseyle olamam.
Çok acı çektim
ve o yüzden bu yaz tek başıma kalıp sorunlarımı çözmek istiyorum.
Tek bir soru.
Sorunlarını çözdüğünde bir ihtimal de olsa
sence aramızda bir şey olabilir mi?
Belki.
Üzgünüm.
"Yakında dönerim." dedim
Her gece dörtte geldiğim gibi
Corona'mı boğdum limona
Böylece yaptıklarımı anlatamaz sana
Hani şu siyah albüm kapağındaki gibi
Ay beyaz ve sen prizmamsın sanki
Hayatımı daha açık tonlara boya diye
Hare Krişna'ya benziyorum Montumu ters giyince
En alttan başladık Adımıza tek bir şey olmadan
Ama bu dünyada yapamazsın başarmadan
Etrafın mısır taneleri gibi Çil çil parayla çevriliyse
Anca bir korkuluksundur sen de
Oksijen ver ki nefes alayım Tetikte durayım
Sayende bugün o kadar kara gelmesin bana
Tıpkı bir önceki yıldan kalan Kum tanesini bulmak gibi çantanda
İkimizi düşündüğün oldu mu hiç?
Hatalarımızı
Bizimle dalga geçenleri Ya da dram dolu çalkantılarımızı
Çok kötü 20 yaşında olmak
Ama ne kadar da güzel korkmak
Yol bir kalemden ibaret aslında Düzlüğün gözlerini boyayan
Bunca zaman elektrik olmadan nasıl yaşadın?
Ne?
Bunca zaman elektrik olmadan nasıl yaşadın, dedim.
Böyle, mumlarla.
Hoş. Eski usul.
Neyse, güzel evmiş.
Satmanın zor gelmesini anlıyorum çünkü çok güzelmiş.
Ama artık beni sadece üzdüğünü fark ettim.
Yani böyle daha iyi oldu.
Şimdi çok daha iyiyim.
-Güzel! -Evet.
-Çok iyi! -Çok iyi.
Güzel. Sevindim.
Ne yapıyorsun?
Üzgünüm, benim hatam.
Gelmemeliydim.
Gitsem iyi olur.
Hayır, dur. İyi vakit geçirdik.
Harika vakit geçirdik.
Evet, yani...
Ben biriyle birlikteyim Riccardo.
Sadece birlikte değilim, âşığım da. Yani bu farklı.
Sen öyle olmadığın, yalnız hissettiğin için üzgünüm
çünkü iyi, nazik birisin ve gayet de yakışıklısın.
-Teşekkürler. -Rica ederim.
Ama gerçekten yapamam.
Anlıyorsun, değil mi?
Alo?
Evet, benim.
11 CEVAPSIZ ARAMA
DÖRT CEVAPSIZ ARAMA 22.05, 22.07, 22.13, 22.20
BLUE'YU ACİLE GÖTÜRMÜŞLER ORADA GÖRÜŞÜRÜZ
-Nerede o? -Doktorlar yanında şu anda.
Ne oldu?
Bilmiyorum. Araba çarpmış.
-Sen neredeydin? -Ben mi? Sen neredeydin? Kaç kere aradım.
Summy, bunca zamandır bir akşam dışarı çıktım
ve bu mu oldu yani?
Evde olsan da yanımızda değilsin. Anlıyor musun?
Burada ne işin var? Gelmemeni söylemiştim.
“Hastanedeyim.” deyince endişelendim.
-Seni defalarca aradım. -Telefonum kapalıydı, konuşamazdım.
-Şimdi de ben konuşamam. Kaybol. -Buraya senin için geldim.
Blue yaralandı. Şu anda tek önemli olan o. Lütfen git.
Burada işe yaramazsın zaten. Git.
Git.
O zamandan beri konuşmadınız mı?
Hayır.
Doğum gününde mesaj attım...
...o kadar.
Gerçekten âşıkmışsın.
Ama Blue'yla ne yapacağımı bilmiyorum. Onu üzmek istemem.
Herkesin sorunlarını çözebileceğini mi sanıyorsun?
Herkesin değil.
-Sadece önemsediklerimin. -Ama çözemezsin.
Özellikle de sorun sensen.
-Ne yapayım peki? -Hiçbir şey.
Hayat basit.
Öyle mi dersin?
Evet.
İstersen...
...öyle olur.
Bu saatte burası çok güzelmiş.
Gece uyuyamadığımda nerede olduğumu şaşırıyorum.
Ben erken kalkmayı severim.
Bu saatte sanki her yerin gizli bir hayatı oluyor.
-Beni öpmeyi mi düşünüyorsun? -Hayır.
Evet.
Bu, iyiye işaret.
Onu aklından çıkarıyorsun.
-Kimi? -Hoşlandığın kızı.
Düşünmemek için her şeyi yaptığın kızı.
O biliyor mu?
Karmaşık bir durum.
Söylemelisin.
-Onu kaybederim. -Bunu bilemezsin.
Aslında biliyorum.
Hakkımda çok fazla şey biliyorsun.
Senden kurtulmam gerekecek.
Ya da...
...daha eğlenceli bir şey yapabiliriz.
-Muhteşem! -Su çok soğuk!
Muhteşem!
Nasılsın? Tatlım, hadi gidelim.
Gidebilir miyiz?
-Eve dönüyoruz. -Tamam.
Bakın, kim gelmiş.
Tamam.
-İyi geceler. -İyi geceler.
-Günaydın. -İyi geceler çünkü yeni yatacağız.
Doğru! İyi geceler.
Hoşça kal.
Öyle konuşmak istemezdim. Öyle demek istemedim.
Seni bir yere götüreceğim.
-Nereye? -Bununla.
-Yeni mi? -Çok eski.
Çok güzelmiş.
Biraz çalıştıralım o zaman.
-Ama olmaz. -Neden?
Blue'yu yalnız bırakmak istemiyorum.
Annen yanında.
Sonra da işe gitmem gerek.
Gerçekten mi?
İş yerini arayayım mı?
Hayır, zahmet etme.
Summy... Hadi gidelim.
Önemli.
Bana güveniyor musun?
Alt yazı çevirmeni: Elif Günay