‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎แต่... นายจะกลับมาไหม
‎คิดว่ากลับนะ
‎กลับมาฤดูร้อนแน่นอน
‎กลับมาฤดูร้อนมันประหลาด
‎- ประหลาดตรงไหน ‎- เพราะที่ที่นายไปมีชายหาด
‎แต่ฉันว่าฉันกลับมาฤดูหนาวไม่ได้หรอก
‎ใช่ ฉันว่านายไม่กลับมาหรอก
‎โดยเฉพาะปีแรก
‎- แต่หลังจากนั้นอาจจะกลับ ‎- นายจะไม่คิดถึงที่นี่เหรอ
‎คงไม่มั้ง
‎- พ่อบอกว่าเอมีเลีย-โรมัญญาสวยมาก ‎- อาเล
‎- เร็วเข้า ‎- ไปกันได้แล้ว
‎- ต้องขับรถสี่ชั่วโมง เร็วเข้า ‎- อาเล รอเดี๋ยว
‎ฉันคิดออกแล้ว
‎เอาเป็นว่า อีกสองสามปี
‎พอนายเป็นแชมป์มอเตอร์ไซค์แล้ว
‎โทรหาฉันนะ แล้วฉันจะไปทำงานให้นายที่นั่น
‎นายจะเป็นผู้จัดการให้ฉันเหรอ
‎ฉันเป็นผู้จัดการไม่เป็นหรอก
‎ฉันจะเป็นช่างให้นายต่างหาก
‎ฉันจะเริ่มเรียนทันที ‎และฉันจะเป็นช่างที่เก่งที่สุดเลย
‎ฉันจะได้พร้อมตอนที่นายโทรหาฉัน
‎เออ ได้เลย
‎ช่าง เพราะพ่อฉันต้องอยากเป็น ‎ผู้จัดการของฉันแน่นอน
‎ดารีโอ ไม่มีบ้านหรือไง ‎เร็วเข้า แม่นายจะเป็นห่วงนะ
‎คุณเอาดอกไม้ไปด้วยเหรอ ‎ไม่นะ ไม่เอาดอกไม้ไป
‎- ฉันจะวางไว้ข้างหน้า ‎- ไม่ ไม่เอาดอกไม้ไป
‎เถอะน่า เดี๋ยวมันเหี่ยวหมดนะ
‎เอาไง นายเอาด้วยไหม
‎เป็นความคิดที่เจ๋งมาก
‎อาเล
‎สายแล้วนะลูก
‎มันจะดีมากเลยแหละ
‎- เพราะฉะนั้น ตกลงนะ ‎- ตกลง
‎ดารีโอ นายอยากให้ฉันพูดว่าไง ‎ฉันว่านายกำลังทำพลาด
‎ผมไม่รู้ว่าผมทำอะไรอยู่ที่นี่อีกต่อไปแล้ว
‎อาเลเลิกแข่ง แล้วผมจะทำอะไรได้
‎ทุกอย่างพังหมดแล้ว
‎ผมไม่รู้ว่าผมอยากทำแบบนี้ต่อไปไหม
‎ดารีโอ...
‎ถ้านายอยากไป ก็ไปเถอะ ไปเลย
‎แต่อย่างน้อยก็คิดหน่อยนะ
‎สักสองสามวัน...
‎หรือสักอาทิตย์... คิดตามสบายเลย
‎ฉันอยู่ที่นี่มา 30 ปีแล้ว
‎และฉันคิดทุกวัน ‎"พอแล้ว ฉันจะเลิกแล้ว พอกันที"
‎แต่พอตื่นมาตอนเช้า ฉันดึงประตูเหล็กขึ้น...
‎แล้วฉันก็เจอเจ้ามอเตอร์ไซค์พวกนี้จอดอยู่ตรงนี้
‎มือฉันก็เคลื่อนไหวของมันเอง ‎แล้วเวลาก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว
‎นายมีฝีมือด้านนี้นะ
‎นายอาจจะขี้เกียจนิดหน่อยก็จริง ‎แต่นายก็ยังเก่งอยู่ดี
‎เจอกันนะครับ ปีเอโร
‎ดารีโอ
‎นายไม่จำเป็นต้องมีอาเล ‎เพื่อทำงานมอเตอร์ไซค์แข่งหรอกนะ
‎นายทำเองได้
‎อาเล
‎ทุกอย่างจะเรียบร้อยดี พร้อมลุยไหม
‎พร้อมไหม
‎- ว่าไง ‎- พร้อม...
‎- ไป! ‎- ลุย!
‎จะบอกฉันไหมว่าเราจะไปไหนกัน
‎ที่ไหนสักแห่ง
‎นายพูดแบบนี้มาเป็นชั่วโมงแล้วนะ
‎ก็มันเป็นเซอร์ไพรส์
‎ฉันไม่มีอารมณ์จะเล่นนะ ฉันเหนื่อยและกังวล
‎พาฉันกลับบ้านเถอะ
‎แม่ฉันอยู่กับบลูตามลำพัง แม่ต้องการฉัน
‎- และฉันอยากให้เธอไปกับฉัน ‎- ไปไหนล่ะ
‎โรม
‎- โรมเหรอ ‎- ใช่
‎- ไม่ อาเล ฉันไปไม่ได้ ‎- ทำไม
‎บลูไม่สบาย น้องต้องการฉัน ฉันต้องกลับบ้าน
‎อยากโทรไปเพื่อเช็กว่าบลูโอเคไหมรึเปล่า ‎เธอจะได้ใจเย็นลง
‎ตั้งแต่เราเริ่มคบกัน ฉันอยากกลับบ้านมาตลอด
‎และฉันอยากให้เธอไปกับฉัน
‎และไปวันเดียวเอง เดี๋ยวคืนนี้ก็กลับแล้ว
‎คิดซะว่าไปเที่ยวสิ
‎มันจะดีสำหรับเธอนะ ไว้ใจฉันไหม
‎(เบนนาตี)
‎หวัดดี
‎- บลูเป็นไงบ้าง ‎- ก็โอเค
‎- หลับอยู่รึเปล่า ‎- ตื่นอยู่
‎- แล้วบลูอยู่กับ... ซัมมี่รึึเปล่า ‎- เปล่า ซัมมี่ไม่อยู่
‎เอโด
‎- หวัดดี ที่รัก ‎- หวัดดีครับ อิซา
‎ไม่เจอเธอตั้งนาน ฉันรู้สึกแย่มากเลย
‎ผมก็เหมือนกัน
‎- ผมเอาครัวซองต์มาฝาก ‎- ขอบใจจ้ะ
‎พวกเธอน่ารักจริงๆ
‎เข้ามา
‎หวัดดี
‎- นั่งได้ไหม ‎- ได้สิ
‎ดูอะไรอยู่เหรอ
‎เปล่า
‎เจ็บไหม
‎ไม่เท่าไหร่
‎ฉันขอโทษนะ
‎พูดอะไรน่ะ บลู มันเป็นความผิดของฉันเอง
‎ฉันไม่น่าปล่อยเธอกลับไปเลย
‎เคยไปห้องฉุกเฉินไหม
‎ไม่เคย
‎เป็นไงเหรอ
‎พวกเขาจะให้สีเรา ถ้าไม่มีอะไรร้ายแรงก็สีขาว
‎สีเขียวถ้ากลางๆ สีเหลืองก็แย่หน่อย
‎และสีแดงถ้าอาการหนักและต้องการการรักษา
‎- แล้วเธอได้สีอะไร ‎- แดง
‎จากนั้นพวกเขาก็ให้ฉันนอนในท่อ ‎เพื่อดูว่าหัวฉันโดนกระแทกรึเปล่า
‎มันทำให้พวกเขารู้สึกดีขึ้น
‎เพราะมีแต่แขนกับเข่าฉันที่บาดเจ็บ
‎- และแขนกับเข่าถือว่าไม่ร้ายแรง ‎- อือ ดี
‎แล้วเธอล่ะ
‎ฉัน... ก็แค่รอ
‎และ...
‎ฉันรู้ตัวว่าฉันมันโง่เอง
‎- อย่าพูดอย่างนั้นเลย ‎- ไม่
‎มันเป็นเรื่องจริง
‎การไปห้องฉุกเฉินเพราะความรัก ‎เป็นเรื่องไม่เข้าท่าเลย
‎ฉันคิดเรื่องนั้นจริงๆ นะ
‎- ไม่เป็นไรเลยถ้าพี่ไม่รักฉัน ‎- บลู มันซับซ้อนน่ะ...
‎- ยังไงฉันก็รักพี่อยู่ดี โอเคไหม ‎- โอเค
‎ถ้าตัดใจได้เมื่อไหร่ ฉันจะบอกพี่ ‎หมอบอกว่ามันจะผ่านไป
‎- หมอพูดงั้นเหรอ ‎- เปล่าหรอก
‎หมอบอกว่าจะเอาผ้าพันแผลออกให้ในหนึ่งสัปดาห์
‎แล้วตอนนั้นพวกเขาจะเรียกมันว่าบลู ‎รหัสสีฟ้า ไม่ใช่สีแดง
‎เขาบอกว่ามันฟังดูดีกว่า
‎หมอพูดถูกนะ
‎บลูเป็นชื่อที่เพราะมาก
‎ฉันคิดถึงพี่นะ
‎ฉันก็คิดถึงเธอเหมือนกัน
‎- บลูดูเป็นไงบ้าง ‎- ก็ดูโอเคนะ
‎นี่เป็นครั้งแรกที่บลูเมา
‎แต่อิซาดูเหนื่อยนิดๆ นะ ว่าไหม
‎ใช่ นิดหน่อย
‎- เขาไม่กลับมาเลยเหรอ ‎- พ่อซัมมี่น่ะเหรอ
‎ไม่รู้เหมือนกัน
‎เธอไม่ค่อยได้เจอซัมมี่ใช่ไหม
‎เจอน้อยลงมาก
‎- ไม่ค่อยได้เจอ ‎- ไม่เจอเลย
‎นายล่ะ
‎ไม่เจอเลย
‎โซฟี...
‎ซัมมี่ได้บอกอะไรเธอบ้างรึเปล่า
‎เปล่า เรื่องอะไรเหรอ
‎เปล่า... เกี่ยวกับฉันน่ะ
‎ทำไม นายสองคนมีเรื่องอะไรกันรึเปล่า
‎เปล่า
‎บอกฉันมานะ เอโด
‎- ไม่มีอะไร ‎- เกิดอะไรขึ้น
‎ไม่หรอก คือ... ไม่รู้สิ
‎ฉันคบกับใครคนหนึ่งน่ะ
‎ก็ดีนี่
‎- แค่นั้นเหรอ ‎- ใช่
‎- เขาเป็นไงเหรอ ‎- แค่กิ๊กๆ กันช่วงฤดูร้อนน่ะ
‎ก็ดีนะ
‎ทำไมเธอไม่เจอกับซัมมี่แล้วละ
‎ฉัน...
‎ฉันคบใครคนหนึ่งเหมือนกัน
‎จริงเหรอ
‎แค่กิ๊กกันช่วงฤดูร้อนเหมือนกัน
‎โอ้ โอเค
‎และฉันไม่ค่อยอยากเจอซัมเมอร์ด้วย
‎ตั้งแต่เขาเริ่มเดตกับหมอนั่น
‎เธอก็ไม่ชอบเขาเหมือนกันเหรอ
‎อืม ก็ไม่เชิง
‎เอาละ
‎- บาย โซฟี่ ‎- บาย เอโด
‎(โรม - เปรูจา)
‎(มัดดา)
‎(ลบ)
‎หวัดดี
‎คุยกันหน่อยได้ไหม
‎- ฉันใจร้ายกับนายไปหน่อย ‎- คำว่าใจร้ายยังน้อยไป
‎ดารีโอ ฉันขอโทษ
‎ฉันก็ขอโทษ
‎ฉันต้องทำไง นายถึงจะยกโทษ ‎ฉันควรคุกเข่าไหม
‎ก็เป็นความคิดที่ไม่เลวนะ
‎- ฉันไม่อายหรอกนะ ‎- จริงเหรอ
‎- ได้โปรด ยกโทษให้ฉันเถอะ ‎- ทำอะไรน่ะ
‎- ลุกขึ้นเร็ว ‎- พูดก่อนสิว่ายกโทษให้ฉัน
‎ฉันไม่ลุกหรอกถ้านายไม่ยกโทษให้
‎เร็วเข้า ฉันยกโทษให้เธอแล้ว
‎พอใจรึยัง
‎ฉันไม่ได้ตั้งใจจะพูดแบบนั้นนะ
‎จริงๆ แล้วก็ควรมีคนพูดแบบนั้นแหละ
‎ดารีโอ นายควรคุยกับมัดดาเลนานะ
‎และบอกความรู้สึกของนายทั้งหมด
‎- โดยไม่ต้องคิดมาก ‎- ฉันบอกไปแล้ว
‎- อะไรนะ ‎- ฉันบอกไปแล้ว
‎- หมายความว่าไง แล้วเป็นไงบ้าง ‎- ก็เน่าเลยน่ะสิ
‎โคตรเจ็บเลย
‎เสียใจด้วยนะ
‎อย่าเสียใจเลย
‎ถ้าไม่ใช่เพราะเธอ ฉันคงไม่ได้บอกมัดดา
‎ต้องโทษเธอนะ ที่ทำให้ฉันล้มเหลวที่สุดในชีวิต
‎ทีนี้ตาเธอบ้างนะ
‎- เรื่องอะไร ‎- อย่าทำเป็นไม่รู้เลย
‎ไปบอกเขาเถอะว่าเธอรู้สึกยังไง
‎บอกใคร
‎ซัมเมอร์ไง
‎เคยคิดจะบอกรักเขาบ้างไหมเนี่ย
‎ทุกครั้งที่ฉันเห็นเขาเลยละ
‎ตั้งแต่ครั้งแรกเลย
‎งั้นก็บอกไปสิ
‎- ไม่มีประโยชน์หรอก ‎- ไม่จริง
‎ไง ที่รัก
‎หวัดดี
‎แค่ครึ่งชั่วโมงก็เสร็จ
‎- ถ้าเธออยากรอ... ‎- ได้ ฉันจะรอที่นั่น
‎หวัดดี
‎ฉันไม่ได้มากับมัดดา
‎ขอนั่งได้ไหม
‎ฉันมาหาซิซซี่ เดี๋ยวเขาก็เลิกกะแล้วละ
‎นั่งสิ ฉันว่ากำลังจะไป...
‎ไปไหน
‎ฉันไปด้วยได้นะ
‎- ไปไหน ‎- ที่ไหนก็ได้ที่นายอยากไป
‎- เธอไม่รอซิซซี่เหรอ ‎- เดี๋ยวค่อยกลับมาก็ได้
‎ไปกันเลยไหม
‎ไปกันเลย
‎- บ้าเอ๊ย ‎- อะไร
‎พ่อแม่ฉันกำลังกลับมา
‎ฉันอยากเจอพวกเขาพอดีเลย
‎คนนี้เหรอ
‎ใช่
‎ทำไมนายถึงไม่เคยกลับมาที่นี่เลย
‎ไม่รู้สิ
‎ฉันไม่รู้ ฉันคงคิดว่ามันจะทำให้ฉันโกรธมั้ง
‎แต่ทุกอย่างที่ฉันมีที่นี่ตอนเด็กๆ ‎ตั้งแต่เพื่อนจนถึงของเล่น...
‎แม้แต่เวลา
‎ฉันเสียสละทุกอย่างเพื่อมอเตอร์ไซค์หมดเลย
‎และตอนนี้ฉันไม่รู้ว่าฉันทำถูกแล้วรึเปล่า
‎พ่อฉันจับฉันขี่มอเตอร์ไซค์ตั้งแต่เด็ก ‎และบอกฉันว่าต้องเดินตามรอยเขา
‎และฉันก็ทำแบบนั้น
‎- แต่นายก็ชอบแข่งนี่ ‎- แน่นอนว่าฉันชอบ
‎ฉันรักมันเลยละ
‎เพราะมันเป็นสิ่งที่อยู่ในสายเลือดเรา
‎เราชนะครั้งแรก ครั้งที่สอง ครั้งที่สาม... ‎แล้วเราจะอยากชนะอยู่ตลอด
‎- มันน่าขำ ‎- แล้วเวลาแพ้ล่ะ
‎เวลาแพ้...
‎เราก็ต้องอยู่ด้วยตัวเอง
‎เพราะทุกคนจะบอกเราเสมอว่าเราต้องชนะ
‎และเราคิดว่ามันเป็นทางเดียวที่คนจะรักเรา
‎แต่ตั้งแต่เรามาคบกัน
‎ฉันก็ไม่เชื่อแบบนั้นอีกต่อไป
‎นายไม่คิดถึงการแข่งขันเหรอ
‎แน่นอน ฉันคิดถึง
‎แต่...
‎ฉันชอบชีวิตฉันตอนนี้มากกว่าเมื่อก่อนอยู่ดี
‎ฉันเกิดที่นี่แหละ
‎ฉันจำได้ว่ามันสูงกว่านี้นะ
‎นายคิดถูกแล้วละที่ยืนยันว่าจะมา
‎ฉันดีใจที่นายเลือกกลับมาที่นี่กับฉัน
‎ฉันไม่ได้เลือกนะ มันเป็นทางเดียวเลยละ
‎และอีกอย่าง มันไม่ใช่เหตุผลเดียวที่เรามา
‎ไม่ใช่เหรอ
‎ใช่ มีอีกที่หนึ่งที่เราต้องไปดู
‎ที่ไหน
‎ตามฉันมาสิ
‎- สักขวดไหม ‎- ขอบใจ
‎ฉันก็เคยมีความรักที่เป็นไปไม่ได้เหมือนกันนะ
‎ฉันหลงรักครูสอนเลขสมัยเรียนมัธยมปลาย
‎จริงเหรอ
‎โรงเรียนฉันเป็นโรงเรียนวิทยาศาสตร์
‎ฉันต้องเจอครูตลอดเวลา อย่างกับฝันร้ายแน่ะ
‎ฉันชอบทุกอย่างเกี่ยวกับเธอ
‎ผม คิ้ว ริมฝีปาก...
‎วิธีที่เธอย้ายชอล์กจากมือหนึ่งไปอีกมือหนึ่ง
‎ฉันไม่ได้ฟังที่ครูสอนด้วยซ้ำ ‎ฉันเอาแต่ทึ่งกับเสียงของเธอ
‎แล้วเป็นไงบ้าง
‎- ฉันสอบตกซ้ำชั้น ‎- จริงเหรอ
‎ใช่ แต่ถือเป็นโชคดีของฉัน ‎เพราะฉันได้เจอตามาร่า
‎ใครคือตามาร่าเหรอ
‎รักครั้งแรกที่เป็นไปได้ของฉัน
‎นายคืนดีกับอาเลรึยัง
‎ทะเลาะกันเรื่องมัดดาเหรอ
‎ลืมมันไปเถอะ
‎- มัดดาให้เธอมาคุยกับฉันใช่ไหม ‎- เปล่า ทำไมเหรอ
‎เขาอาจอยากรู้ว่าฉันเป็นไงหรือไม่ก็สงสารฉัน
‎ฉันไม่รู้ว่าเขาสงสารนายรึเปล่า ‎และบอกตรงๆ ฉันไม่สนหรอก
‎- นายไม่สังเกตอะไรบ้างเลยเหรอ ‎- เรื่องอะไร
‎มาร์ตี้ พูดออกมาเถอะ ฉันลำบากใจพอแล้ว ‎อย่าให้ลำบากใจอีกเรื่อง
‎ฉันชอบนาย ดารีโอ
‎มัดดามาก่อนฉัน ฉันเลยรอเงียบๆ ให้ถึงตาฉัน
‎เพื่อดูว่าจะเกิดอะไรขึ้น
‎ฉันส่งสัญญาณบอกนายด้วยนะ
‎สัญญาณอะไร
‎เห็นไหม นายไม่เคยรู้เลย
‎เข้าใจไหมว่าหมายความว่าไง
‎- มีความหมายเดียวเท่านั้นแหละ ‎- อะไร
‎นายไม่ได้ชอบฉัน
‎เดี๋ยวก่อน รอด้วย
‎เดี๋ยวก่อน หยุดก่อน ‎หยุดตรงนั้นแหละ รอแป๊บเดียว
‎แป๊บเดียว
‎โอเค
‎ขอโทษนะ... ฉันไม่เคยเข้าใจ โอเคไหม
‎นั่นแหละประเด็น
‎ไม่ เธอต้องเข้าใจนะว่าฉันมันบื้อเรื่องนี้
‎- นายไม่บื้อ ‎- เวลาเป็นเรื่องความรู้สึก ฉันบื้อจริงๆ
‎แต่ฉันตัดสินใจว่าจะเลิกบื้อแล้ว
‎- หมายความว่าไง ‎- หมายความว่าฉันไม่เคยเห็นเธอ
‎ก่อนหน้าเมื่อกี้ที่เธอคุยกับฉัน ‎ฉันไม่เคยเห็นเธอเลย
‎- แล้วตอนนี้ล่ะ ‎- ตอนนี้ฉันเห็นเธอแล้ว
‎พูดอะไรเป็นภาษาเยอรมันให้ฉันฟังหน่อยได้ไหม
‎โอเค
‎ปลาสองตัวเจอกัน
‎ตัวหนึ่งพูดว่า "หวัดดี"
‎อีกตัวพูดว่า "อยู่ไหน"
‎มันเป็นมุกตลกน่ะ
‎จริงๆ แล้วคือปลาสองตัวเจอกัน...
‎ภาษาเยอะมัน "ไฮ" ‎แปลว่า "หวัดดี" และ "ฉลาม"
‎- มันถึงได้ฮา ‎- เล่าต่อสิ
‎ฉันเชื่อว่าวันนี้ ฉัน...
‎- เอโด รอเดี๋ยวนะ ‎- อะไร
‎ฉันไม่รู้ว่านายพร้อมไหม
‎แต่ฉันจะพานายเลยเถิดไปอีกหน่อย นายจะว่าไง
‎- ได้สิ จูเลีย ‎- ในที่สุด!
‎- นายเคยทำมาก่อนใช่ไหม ‎- สองสามครั้ง
‎- เธอล่ะ ‎- มากกว่าสองสามครั้งนิดหน่อย
‎นายจะใส่เองหรือให้ฉันใส่ให้
‎โอเคฉันใส่ให้ละกัน
‎อย่างน้อยถ้าฉันทำได้นะ
‎- ที่นี่สุดยอดเลย ‎- ชอบไหม
‎- เราอยู่ที่ไหนเหรอ ‎- เดี๋ยวก็รู้
‎- สวัสดีค่ะ ‎- สวัสดีครับ
‎ทีนี้ก็...
‎นี่ครับ
‎- ทางนี้ครับ ‎- ขอบคุณครับ
‎คอนเสิร์ตเหรอ
‎เดี๋ยวก็รู้
‎คอนเสิร์ตแนวไหนเหรอ
‎เอาน่า ไปกันเถอะ
‎- สวัสดีครับ ที่นั่งมีหมายเลขรึเปล่าครับ ‎- มีค่ะ
‎ดี ขอบคุณครับ
‎ทำไมถึงพาฉันมาดูคอนเสิร์ตล่ะ
‎เพราะฉันอยากให้เธอเจอใครคนหนึ่ง
‎บ้าไปแล้วเหรอ ‎นายพาฉันมาเพราะอย่างงี้เนี่ยนะ
‎- นายทำทุกอย่างพัง ‎- นี่ ซัมมี่
‎อย่ามาโดนตัวฉัน
‎ใจเย็นน่า ไม่มีอะไรสักหน่อย
‎- ไม่มีอะไรงั้นเหรอ ‎- ไม่มีอะไร
‎- ถ้าฉันอยากเจอพ่อ ฉันไปหาเขาเองได้ ‎- อย่าตะโกนสิ
‎- นี่มันเรื่องไร้สาระอะไรกัน ‎- ไม่ไร้สาระนะ
‎- นายคิดอะไรอยู่ ‎- คิดว่าฉันแคร์เธอไงล่ะ
‎โอเคไหม ฉันรู้ว่าเธอ ‎อยากคุยกับเขา แต่เธอกลัว
‎- ฉันไม่ได้อยากคุย ‎- เธออยาก
‎- ไม่ และฉันไม่ได้กลัวด้วย ‎- เธอกลัว
‎นายอยากให้ฉันคืนดีกับเขาเหรอ
‎ฉันไม่ได้พูดแบบนั้น ก็แค่คุยกับเขา
‎- พูดอะไร "ไปตายซะ" เหรอ ‎- ก็พูดไปสิ
‎- อย่างน้อยเธอก็จะได้พูด ‎- นายจะไปรู้อะไร
‎ฉันรู้ว่าเธอโกรธเขา ‎เพราะตอนที่บลูบาดเจ็บ เขาไม่อยู่ที่นั่น
‎เธอคิดว่าเขาคือไอ้งั่ง ‎เพราะเขาไม่เคยกลับบ้านเลย
‎และเธอก็รู้สึกผิดด้วยที่คิดแบบนั้น
‎นึกว่าวันนี้จะเป็นเรื่องของเราสองคนซะอีก
‎- นึกว่านายพาฉันมาที่นี่เพื่อให้ดู... ‎- เบาเสียงหน่อย
‎ไม่ ฉันจะไม่เบาเสียง
‎นายโกหกฉัน
‎ถ้าฉันไม่ทำแบบนี้ เธอไม่มีทางมาหรอก
‎- นายมันไอ้งั่ง ‎- ก็ได้ ฉันมันไอ้งั่ง
‎วันนี้เป็นวันที่ดีมากจนกระทั่งตอนนี้
‎ฮัลโหล
‎ไง ลูกรัก เป็นไงบ้าง ทุกอย่างโอเคไหม
‎- หวัดดีค่ะ แม่ ‎- เป็นไงบ้าง ลูก
‎หนูก็โอเคมั้งคะ
‎ลูกไปไหนเหรอ กำลังกลับมารึเปล่า
‎ไม่ค่ะ จริงๆ แล้วเรายังอยู่ข้างนอกกันอยู่เลย ‎แล้วบลูเป็นไงบ้างคะ
‎- บลูสบายดี ‎- ท่านผู้มีเกียรติทุกท่าน
‎คอนเสิร์ตกำลังจะเริ่มแล้ว
‎เชิญนั่งที่และปิดโทรศัพท์มือถือด้วยครับ
‎- โอเค แม่คะ หนูต้องไปแล้ว ‎- เดี๋ยวสิ มีคนอยากทักทายลูกน่ะ
‎เรารอเซอร์ไพรส์ลูกทั้งวัน ‎แต่ในเมื่อลูกยังไม่กลับ..
‎แป๊บนึงนะ
‎ไง ลูกรัก
‎พ่อ ไปทำอะไรที่บ้านคะ
‎พ่อกลับบ้านน่ะ พ่อเป็นห่วงบลู
‎- ทุกอย่างโอเคไหม ‎- ค่ะ
‎แม่อยากรู้ว่าลูกจะกลับมากินมื้อค่ำรึเปล่า
‎หนูคงกลับไม่ทันค่ะ หนูจะกลับดึก
‎- งั้นพ่อจะได้เจอลูกพรุ่งนี้ใช่ไหม ‎- โอเคค่ะ
‎- โอเค เจอกันพรุ่งนี้จ้ะ ‎- เจอกันค่ะ
‎บาย
‎พ่อเธอผิวขาวเหรอ
‎พ่อฉันไม่อยู่ที่นี่
‎หมายความว่าไง
‎สวัสดีท่านผู้มีเกียรติทุกท่าน และยินดีต้อนรับ
‎ก่อนที่เราจะเริ่ม ผมมีเรื่องจะประกาศ
‎น่าเสียดายที่มือทรัมเป็ตของเรา ‎แอนโทนี่ เบนนาตีไม่ได้อยู่กับเราที่นี่คืนนี้
‎เขามีปัญหาทางบ้านและต้องกลับบ้านไป
‎เพื่อดูแลลูกสาวเขา
‎เราจึงอยากเริ่มคอนเสิร์ตวันนี้ ‎ด้วยบทเพลงพิเศษ อุทิศให้แอนโทนี่ครับ
‎"ซัมเมอร์ไทม์"
‎ซัมเมอร์ไทม์ และการใช้ชีวิตช่างง่ายดาย
‎ปลากระโดดโลดเต้นและต้นฝ้ายอยู่สูง
‎พ่อของเธอร่ำรวยและแม่ของเธอหน้าตาดี
‎ดังนั้นจงเงียบซะ เด็กน้อย
‎อย่าร้องไห้เลย
‎ซัมเมอร์ไทม์
‎และการใช้ชีวิตช่างง่ายดาย
‎ปลากระโดดโลดเต้น
‎และต้นฝ้ายอยู่สูง
‎พ่อของเธอร่ำรวย
‎และแม่ของเธอหน้าตาดี
‎ดังนั้นจงเงียบซะ เด็กน้อย
‎อย่าร้องไห้เลย
‎ซัมเมอร์ไทม์ และการใช้ชีวิตช่างง่ายดาย
‎ปลากระโดดโลดเต้นและต้นฝ้ายอยู่สูง
‎โอ้ พ่อของเธอร่ำรวย และแม่ของเธอหน้าตาดี
‎ดังนั้นจงเงียบซะ เด็กน้อย อย่าร้องไห้เลย
‎หนึ่งในเช้าวันเหล่านี้ เธอจะตื่นขึ้นมาร้องเพลง
‎และเธอจะสยายปีกออก ‎แล้วเธอจะโผบินขึ้นท้องฟ้า
‎แต่ก่อนจะถึงเช้าวันนั้น ‎จะไม่มีสิ่งใดทำร้ายเธอได้
‎เพราะมีแม่และพ่อเฝ้าดูแล
‎มันไม่มีความหมายใดเลย ‎หากเธอไม่ต้องร้องเพลง
‎อย่าร้องไห้เลย
‎คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล