NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Peki... Dönecek misin?
Sanırım.
Yazın kesin gelirim.
Ama yazın gelmek garip olur.
-Neden garip? -Gittiğiniz yerde kumsal var.
Kışın muhtemelen gelemem ama.
Evet, geleceğini sanmam.
Özellikle de ilk yıl ama belki sonra gelirim.
-Burayı özlemeyecek misin? -Sanmam.
Emilia-Romagna güzelmiş, babam öyle dedi.
-Ale! Hadi! -Gidelim!
-Dört saat yolumuz var, hadi. -Ale, dur.
Bir fikrim var.
Diyorum ki mesela birkaç yıl içinde
motosiklet şampiyonu olduğunda beni ara
ve ben de gelip seninle çalışayım.
Yani menajerim mi olacaksın?
Menajer nasıl olunur, bilmem.
Yok, tamircin olurum.
Hemen öğrenmeye başlayıp gelmiş geçmiş en iyi tamirci olacağım.
Beni aradığında hazır olurum.
Ha, tamam.
Tamirci... Çünkü kesin babam menajerim olmak ister.
Dario! Senin bir evin yok mu? Hadi. Annen merak edecek.
Çiçek mi getirdin? Hadi ama. Çiçek olmaz.
-Öne koyarım. -Hayır, çiçek olmaz!
Hadi ama... Solarlar yoksa.
Yani? Var mısın?
Harika bir fikir.
Ale...
Geç kalıyoruz.
Neyse. Harika olur.
-Yani anlaştık mı? -Anlaştık.
Dario, ne dememi istiyorsun? Bence hata yapıyorsun.
Artık burada ne yaptığımı bilmiyorum.
Ale yarışları bıraktı. Ne yapabilirim ki? Her şey boka döndü.
Artık bu işi istiyor muyum, bilmiyorum.
Dario…
Gitmek istiyorsan git. Tamam.
Ama en azından bir düşün.
Birkaç gün...
...ya da birkaç hafta. Ne kadar gerekiyorsa.
30 yıldır buradayım.
Her gün, "Buraya kadarmış. İstifa ediyorum. Yeter." diyorum.
Sonra sabah olup da kepenkleri açtığımda...
...kendimi bu bebeklerin karşısında buluyorum.
Sonra ellerim kendi kendine hareketleniyor ve zaman uçup gidiyor.
Bak, bu işte iyisin.
Biraz tembelsin tabii ama yine de iyisin.
Görüşürüz Piero.
Dario.
Yarış motosikletlerinde çalışmak için Ale'ye ihtiyacın yok.
Kendin de başarabilirsin.
Ale?
Her şey yoluna girecek. Hazır mısın?
Hazır?
-Evet? -Yerlerinize...
-Başla! -Hadi!
Nereye gittiğimizi söyler misin?
Bir yerlere.
Bir saattir aynı şeyi söylüyorsun.
Sürpriz.
Oyun havamda değilim. Yorgun ve endişeliyim.
Beni eve götür.
Annem Blue'yla yalnız. Bana ihtiyacı var.
-Ben de benimle gel istiyorum. -Nereye?
Roma'ya.
-Roma mı? -Evet.
-Hayır Ale. Gelemem. -Neden?
Blue hasta, bana ihtiyacı var. Eve gitmeliyim.
Arayıp iyi mi diye somak ister misin? Sakinlersin böylece.
Çıkmaya başladığımızdan beri eve dönmek istiyorum
ve seninle gitmek istiyorum.
Günübirlik. Akşama döneriz.
Kısa bir yolculuk gibi düşün.
Hadi, sana da iyi gelir. Bana güveniyor musun?
Selam.
-Nasıl oldu? -İyi.
-Uyuyor mu? -Uyandı.
-Summy yanında mı? -Hayır, burada değil.
Edo!
-Selam tatlım. -Selam Isa.
Uzun zamandır görüşemedik. Üzülüyorum böyle.
Ben de.
-Size kruvasan getirdim. -Teşekkürler.
Çok tatlısınız.
Gel.
Selam.
-Oturabilir miyim? -Tabii.
-Ne izliyorsun? -Hiç.
Acıyor mu?
Çok değil.
Özür dilerim.
Ne diyorsun Blue? Benim hatamdı.
Gitmene izin vermemeliydim.
Hiç acil servise gittin mi?
Hayır.
Nasıl bir yer?
Sana bir renk veriyorlar. Ciddi bir şey yoksa beyaz.
Ortalamaysa yeşil. Biraz kötüyse sarı.
Ciddiyse ve tedavi gerekiyorsa kırmızı.
-Sana ne renk verdiler? -Kırmızı.
Sonra kafamı vurdum mu diye bakmak için bir alete soktular.
Ama içleri rahatladı
çünkü sadece kolumla dizimi yaralamışım.
-Kol ve diz de ciddi değilmiş. -Evet. Güzel.
Ya sen?
Sadece bekledim...
...ve...
...aptallık ettiğimi fark ettim.
-Öyle deme. -Hayır.
Gerçek bu.
Aşk yüzünden acillik olmak çok saçma.
Epey düşündüm aslında.
-Beni sevmesen de olur. -Blue, o iş karışık...
-Ama ben seni yine de seviyorum. Tamam mı? -Peki, tamam.
Geçince söylerim sana. Doktor geçeceğini söyledi.
-Tam öyle mi dedi? -Hayır.
Bandajları bir haftaya çıkaracaklarını
ve kırmızı değil, mavi kod denmesi gerektiğini söyledi.
Kulağa daha hoş geliyormuş.
Haklı.
Blue güzel bir isim.
Seni özledim.
Ben de seni özledim.
-Nasıl görünüyordu? -Yani... İyi gibiydi.
İlk kez sarhoş oldu.
Ama Isa biraz yorgun görünüyordu, değil mi?
Evet, biraz.
-Dönmeyecek mi? -Summy'nin babası mı?
Bilmiyorum.
Sen de Summy'yi artık pek görmüyorsun galiba.
Çok daha az.
-Az demek. -Neredeyse hiç.
Sen?
Ben mi? Hiç.
Sofi...
Summy sana bir şey anlattı mı?
Yok, ne anlatacaktı ki?
Hiçbir şey. Benimle ilgili.
Neden? Aranızda bir şey mi oldu?
Hayır.
Anlatsana Edo.
-Hiçbir şey olmadı. -Ne oldu?
Yani... Bilmiyorum.
Biriyle tanıştım.
Güzel.
-Bu kadar mı? -Evet.
-Nasıl biri? -Sadece yaz aşkı.
Güzel.
Neden artık görüşmüyorsunuz?
Ben de...
...biriyle tanıştım.
Gerçekten mi?
Benimki de yaz aşkı.
Ha, tamam.
Canım da istemedi.
O çocukla çıkmaya başlayınca...
Sevmedin onu, değil mi?
Yani...
Hayır, pek sevmedim.
Her neyse.
-Hoşça kal Sofi. -Sen de Edo.
SİL
Selam.
Konuşabilir miyiz?
-Sana biraz kötü davrandım. -Kötü hafif kalır.
Dario, üzgünüm.
Ben de.
Affedilmek için ne yapabilirim? Diz mi çökeyim?
Aslında... Fena fikir değil.
-Utanacak değilim yani. -Tabii.
-Lütfen... Beni affet. -Ne yapıyorsun?
-Kalk hadi. -Affettiğini söyle.
Affedene kadar kalkmam.
Hadi, affediyorum.
Mutlu musun şimdi?
Öyle demek istememiştim.
Sanırım birinin demesi gerekiyordu.
Dario, Maddalena'yla konuşmalısın.
Ne hissediyorsan söyle.
-Fazla düşünmeden. -Konuştum bile.
-Ne? -Konuştum bile!
-Ne demek istiyorsun? Nasıl geçti? -Evet... Bok gibi.
Fena koydu.
Üzgünüm.
Üzülme.
Sen olmasaydın yapmazdım.
Hayatımın en büyük başarısızlığının suçlusu sensin.
Şimdi sıra sende.
-Ne için? -Bilmiyormuş gibi davranma.
Ona ne hissettiğini söyle.
-Kime? -Summer'a.
Ona âşık olduğunu söylemeyi hiç düşündün mü?
Her gördüğümde.
İlk gördüğüm günden beri.
O zaman git ve söyle.
-Anlamı yok. -Hayır, var.
Selam bebeğim.
Selam.
İşim yarım saate biter.
-Beklemek istersen... -Evet, şurada beklerim.
Selam.
Madda yanımda değil.
Oturabilir miyim?
Sissy'ye geldim. Mesaisi bitecek birazdan.
Tabii, ben de gidiyordum...
Nereye?
Seninle gelebilirim.
-Nereye? -Nereye istersen.
-Sissy'yi beklemiyor muydun? -Sonra gelsem de olur.
Gidelim mi?
Hadi.
-Sıçtım. -Ne oldu?
Annemle babam dönüyorlarmış.
Ben de tanışmayı umuyordum.
Bu, o mu?
Evet.
Neden buraya hiç dönmedin?
Bilmem.
Bilmiyorum.
Öfkelenirim diye düşündüm belki.
Çocukken burada sahip olduklarımı, arkadaşlarımı, oyuncaklarımı,
hatta zamanın kendisini
o motosikletlere feda ettim.
Ama şimdi doğru karar mıydı, bilmiyorum.
Babam beni çocukken motora bindirip pisti takip etmemi söyledi
ve ben de öyle yaptım.
-Ama yarışları seviyordun. -Tabii ki seviyordum.
Çok seviyordum.
Çünkü insanın kanına giren bir şey.
Bir yarış kazanıyorsun, sonra iki, üç derken
hep kazanmak istiyorsun.
-Çok saçma. -Ya kaybettiğinde?
Kaybettiğinde...
...tek başınasın.
Çünkü herkes hep kazanman gerektiğini söylüyor.
Ancak o şartla sevileceğini sanıyorsun.
Ama çıkmaya başladığımızdan beri
böyle düşünmüyorum.
Yarışmayı özlemiyor musun?
Elbette özlüyorum.
Yine de şu anki hayatımı eskisinden çok seviyorum.
Burada doğdum.
Daha yüksek hatırlıyordum.
Israr etmekte haklıymışsın.
Buraya benimle gelmek istemene sevindim.
Ben seçmedim. Tek yol buydu.
Ayrıca gelmemizin tek sebebi bu değil.
Öyle mi?
Hayır. Görmemiz gereken bir yer daha var.
Neresi?
Hadi, gel.
İster misin?
Teşekkürler.
Benim de umutsuz bir aşkım vardı.
Lisede matematik öğretmenime âşıktım.
Gerçekten mi?
Fen lisesinde okudum.
Sürekli görüyordum onu. Ne kâbus ama!
Her şeyini seviyordum.
Saçları, kaşları, dudakları...
Tebeşiri bir elinden diğerine geçirişi...
Ne dediğini değil, ses tonunu dinlerdim hayranlıkla.
Ne oldu sonra?
-Sınıfta kaldım. -Gerçekten mi?
Evet ama benim için iyi oldu çünkü Tamara'yla tanıştım.
Tamara kim?
Mümkün olabilen ilk aşkım.
Ale'yle barıştın mı?
Madda yüzünden mi tartıştınız?
Boş ver.
-Bana yaklaşmanı o söyledi, değil mi? -Hayır. Neden?
Nasıl olduğumu merak etmiştir ya da bana acıyordur.
Acıyor mu, bilmiyorum. Açıkçası umurumda da değil.
-Gerçekten fark etmedin mi? -Neyi?
Marty, söyle gitsin. Zaten zorlanıyorum, bir de sen başlama.
Senden hoşlanıyorum Dario.
Önümde Madda vardı, sessizce sıramı bekledim.
Sırf ne olacağını görmek için.
Sana belli bile ettim.
Nasıl belli ettin?
Gördün mü? Hiç anlamamışsın.
Bu ne demek, biliyor musun?
-Tek bir anlamı var. -Neymiş?
Benden hoşlanmıyorsun.
Bekle. Bir dakika.
Dur, bekle. Dursana! Bekle bir saniye!
Bir saniye.
Tamam.
Özür dilerim. Anlamadım. Tamam mı?
-Ben de onu diyorum! -Hayır, anlasana.
Bu konularda tam bir salağım.
-Değilsin. -Duygular söz konusuysa öyleyim.
Ama değişmeye karar verdim.
-O ne demek? -Seni hiç fark etmedim demek.
Az önce benimle konuşana dek seni hiç fark etmemiştim.
-Ya şimdi? -Şimdi farkındayım.
Almanca bir şey söyler misin?
Tamam.
İki balık buluşuyor.
Biri "Salam!" diyor.
Diğeri "Nerede?" diyor.
Aslında bir fıkra bu.
Yani iki balık buluşuyor
ve Almanlar "selam" ve "salam"ı neredeyse aynı şekilde söylüyor.
-Bu yüzden komik. -Devam et.
Bence bugün ben...
-Edo, dur bir dakika. -Ne oldu?
Hazır mısın, bilmiyorum
ama ben daha ileri gitmek isterim. Ne dersin?
-Tabii ki Giulia. -Nihayet!
-Daha önce yaptın, değil mi? -Birkaç kez.
-Sen? -Birkaç kezden biraz fazla.
Sen mi takarsın, ben mi?
Tamam, ben yaparım.
Yapabilirsem tabii.
-Burası şahane bir yer. -Beğendin mi?
-Neredeyiz? -Göreceksin.
-İyi akşamlar. -İyi akşamlar.
Bir bakalım...
Buyurun.
-Bu taraftan. -Teşekkürler.
Konsere mi geldik?
Göreceksin.
Ne konseri?
Hadi, gidelim.
-İyi akşamlar. Numaralı mı? -Evet.
Güzel. Teşekkürler.
Neden beni konsere getirdin?
Çünkü birini görmeni istedim.
Aklını mı kaçırdın? Beni bunun için mi getirdin buraya?
-Her şeyi mahvettin. -Hey... Summy.
Dokunma bana.
Sakin ol. Bir şey yok.
-Bir şey yok mu? -Yok.
-Babamı görmek istesem kendim gelirim. -Bağırma.
-Bu saçmalık da ne? -Saçmalık değil.
-Ne düşünüyordun? -Sana değer verdiğimi.
Onunla konuşmak istediğini ama korktuğunu biliyorum.
-İstemiyorum. -İstiyorsun.
-Hayır. Korkmuyorum da. -Korkuyorsun.
Onunla barışayım mı yani?
Öyle demedim. Sadece konuş.
-Ne diyeyim? "Siktir git!" mi? -İstersen öyle de.
-En azından demiş olursun. -Sen ne anlarsın ki?
Blue'yu ihmal ettiği için ona kızdığını biliyorum.
Eve gelmediği için götün teki olduğunu düşünüyorsun.
Böyle düşündüğün için de suçluluk duyuyorsun.
Bugün bizim günümüz olacak sanmıştım.
-Buraya beni getirme sebebinin... -Sessiz konuş.
Hayır, sessiz konuşmayacağım. Yalan söyledin.
Bu şekilde yapmasaydım gelmezdin.
-Götün tekisin. -Peki, götün tekiyim.
Şu ana kadar harika bir gündü.
Alo?
Merhaba tatlım! Nasılsın? Her şey yolunda mı?
-Merhaba anne. -Nasılsın canım?
İyiyim sanırım.
Nereye gittin? Geri gelecek misin?
Yok, hâlâ dışarıdayız. Blue nasıl?
-Blue iyi. -Hanımlar beyler,
konser başlamak üzere.
Oturmanızı ve telefonlarınızı kapatmanızı rica ederiz.
-Tamam anne. Kapatmam lazım. -Dur. Konuşmak isteyen biri var.
Sürpriz yapmak için bütün gün bekledik ama gelmediğin için...
Dur.
Merhaba canım.
Baba... Evde ne işin var?
Döndüm. Blue'yu merak ettim.
-Her şey yolunda mı? -Evet.
Annen yemeğe gelip gelmeyeceğini soruyor.
Yetişemem herhâlde. Geç gelirim.
-Yarın görüşür müyüz peki? -Olur.
-Tamam. Yarın görüşürüz. -Görüşürüz.
Hoşça kal.
Baban beyaz mı yani?
Babam burada değil.
Nasıl yani?
Hanımlar beyler, iyi akşamlar ve hoş geldiniz.
Başlamadan önce bir duyuru yapacağım.
Maalesef trompetçimiz Anthony Bennati bu akşam aramızda olmayacak.
Ailevi sorunlar nedeniyle, kızlarına bakmak için
eve dönmesi gerekti.
O yüzden konsere...
...Anthony'ye özel bir şarkıyla başlayacağız.
"Summertime."
Yaz vakti, hayat kolay
Balıklar zıplıyor, pamuklar coşmuş
Baban zengin Annense güzel
O yüzden, ağlama küçük bebek
Sakın ağlama
Yaz vakti
Hayat kolay
Balıklar zıplıyor
Pamuklar coşmuş
Baban zengin
Annense güzel
O yüzden, ağlama küçük bebek
Sakın ağlama
Yaz vakti, hayat kolay
Balıklar zıplıyor ve pamuklar coşmuş
Baban zengin Annen ise güzel
O yüzden, ağlama küçük bebek Sakın ağlama
Bir sabah kalkacaksın Şarkılar söyleyerek
Kanatlarını açıp Yükseleceksin gökyüzüne
O sabaha dek Sana zarar veremez hiçbir şey
Annenle baban yanı başındayken
Sıkıntı değil Şarkı söylemek gelmiyorsa içinden
Sakın ağlama
Alt yazı çevirmeni: Elif Günay