ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Έλεγα να μείνω εδώ το επόμενο καλοκαίρι.
Αυτό το λες κάθε καλοκαίρι.
-Αλήθεια; -Ναι.
Ναι.
Αλλά...
αυτό το καλοκαίρι είναι διαφορετικό.
Ξέρεις ότι σ' αγαπώ, έτσι;
Είμαι κουρασμένη.
Πάω για ύπνο.
Εντάξει.
Το ξέρω, Άλε.
Το ξέρω.
Πώς το έμαθες;
Στον κόσμο μας, γνωριζόμαστε όλοι καλά. Και μισούμε ο ένας τον άλλον.
Βελτιώνεται κάθε μέρα.
Ήθελε μόνο να τον εμπιστευτείς.
Είναι καλή ομάδα. Θα σ' αρέσει.
-Πότε φεύγεις; -Δεν ξέρω.
-Τι; -Δεν ξέρω.
Γιατί...
δεν έχω δεχτεί ακόμη.
Η ζωή μου περιπλέχτηκε.
Είναι καλύτερη, αλλά και πιο περίπλοκη.
Δεν ξέρω τι να πω. Είναι η ζωή σου.
-Ξέρεις ποιος θα σε μανατζάρει; -Ναι.
Είναι καλός.
Πάντα ήθελα να σε προστατεύσω. Σε κάθε προπόνηση, σε κάθε αγώνα.
Μόνο αυτό ήθελα.
Γλίστρησε το πίσω μέρος.
-Γιατί... -Βγήκες εκτός πορείας.
Να την ακολουθείς πάντα. Έλα.
Θα δεις ότι η πίστα έχει σημάδια...
Λοιπόν, έφερα ντομάτες...
και τζατζίκι. Τι λείπει; Αλάτι και λάδι.
-Θα τα φέρω εγώ. -Όχι, μείνε εκεί.
-Κυρία μου. -Ευχαριστώ.
-Θες λίγο; -Ναι.
Καλό.
Μαμά, γιατί δεν τραγουδάς πια με τον μπαμπά;
Γιατί...
Ποιος θα έμενε σπίτι μαζί μας;
Όχι, δεν είναι αυτό.
Θα μπορούσαμε να ταξιδεύαμε μαζί.
Ναι, θα μπορούσαμε.
Αλλά πώς θα πήγαινες σχολείο; Πώς θα έκανες φίλους;
Δεν έχω φίλους, και δεν θέλω να γυρίσω στο σχολείο.
Τι εννοείς;
Έχεις πολλούς φίλους.
-Δεν είναι αλήθεια. -Είναι.
-Πες μου έναν. -Στάσου. Γιατί δεν θες να πας σχολείο;
Θα κάνω μαθήματα σπίτι ταξιδεύοντας μαζί σου.
Αγάπη μου, δεν πάει έτσι.
Πώς πάει;
Είναι καλύτερα για όλους να μείνεις με τη μαμά.
Για όλους ή μόνο για σένα;
Γιατί δεν του το λες;
Τι να μου πει ακριβώς;
Είναι δυστυχισμένη.
Είτε είσαι εδώ είτε όχι.
-Σάμι, σταμάτα. -Έλα, μαμά.
Είσαι πάντα θλιμμένη όταν είμαστε οι τρεις μας.
Σε παρακαλώ, κάθισε. Δεν σου είπε κανείς... Σάμι!
-Άσ' την ήσυχη! Εσύ πού πας; -Δεν πεινάω.
Δεν πεινάει. Βλέπεις;
Ό,τι κι αν κάνω, είναι λάθος.
Όταν προσποιούμαι ότι όλα είναι καλά, νομίζει ότι είμαι ηλίθια.
Όταν κλαίω καμιά φορά,
νομίζει ότι δεν αντέχω, γιατί θυσίασα τη ζωή μου για σένα.
-Αλήθεια; -Δεν ξέρω!
Τι θες να κάνω;
Αν θες να σταματήσω, πες το. Θα μείνω εδώ.
-Δεν είναι αυτό το θέμα! -Θες να χωρίσουμε;
Φαίνεσαι κοτζάμ γυναίκα.
Είμαι κοτζάμ γυναίκα.
Ξέρεις ότι κάθε πρωί ξυπνάω και πονάει η μέση μου;
Δεν κοιμάσαι καλά στην περιοδεία, κουράζεσαι.
Είσαι συνέχεια μακριά.
Παλιά φαινόταν εύκολο.
Αλλά με τον καιρό, όλα αλλάζουν.
Ξέρω ότι έχετε τις ζωές σας,
τα προβλήματά σας, τις σκέψεις σας.
Και ότι εγώ γίνομαι μια μακρινή σκέψη.
Ίσως να μη με σκέφτεστε καθόλου κάποιες μέρες.
Γιατί διάλεξες αυτήν τη ζωή, τότε;
Γιατί...
Γιατί δεν ξέρω να κάνω τίποτα άλλο.
Αλλά...
μου λείπει το σπίτι.
Μου λείπει να 'μαι μαζί σας, να σας πηγαίνω σχολείο,
να στρώνω τα κρεβάτια με τη μαμά, να ξυπνώ τη νύχτα για να δω αν είστε καλά.
Μου λείπεις.
Κι εσύ μας λείπεις.
Πού έχεις φτάσει;
Κοντεύω να το τελειώσω.
Να ξέρεις...
Δεν έχει καλό τέλος.
Το φοβόμουν.
Τα λέμε, τρομπέτα.
Τα λέμε, τρομπόνι.
Συγγνώμη.
Γιατί δεν μου είπες ότι θα έφευγες;
Το αποφάσισα σήμερα.
-Έτσι ξαφνικά; -Σου έστειλα μήνυμα.
Αλλιώς δεν θα ήσουν εδώ.
Πώς θα αποχαιρετιστούμε όμως;
Έτσι θα πούμε αντίο;
Γεια.
-Μου αρέσεις πολύ. -Κι εμένα μου αρέσεις.
Συγγνώμη, δεν ξέρω γιατί κλαίω.
Δεν πειράζει.
Νιώθω ηλίθια.
Της μίλησες;
Μίλα της.
Έμεινε μία βδομάδα, κι έφυγε πάλι.
Πότε θα γυρίσει;
Δεν ξέρω.
Στο τέλος του καλοκαιριού.
Χάρηκε που τον είδε η αδερφή σου;
Ναι, πολύ.
Εσύ όχι;
Εγώ...
Δεν ξέρω πια.
Σάμι, έχω κάτι να σου πω.
Μου έκαναν μια πρόταση.
Τι πρόταση;
Μια μεγάλη αγωνιστική ομάδα
με ρώτησε αν θα ήθελα να αγωνιστώ μαζί τους του χρόνου.
Δεν χαίρεσαι;
Θα ήταν και καλό συμβόλαιο, γιατί θα άλλαζα κατηγορία.
Τέλεια νέα.
Θα τρέξεις πάλι σε αγώνες.
Ναι, αλλά θα είναι στην Ισπανία.
Τι; Στην Ισπανία;
Είναι ισπανική ομάδα, πρέπει να μετακομίσω εκεί.
Η Ισπανία δεν είναι τόσο μακριά.
Δίπλα είναι.
Έχεις αποφασίσει;
Όχι. Γι' αυτό σου το λέω,
για να αποφασίσουμε μαζί.
Είναι ό,τι καλύτερο για σένα.
Λες;
Πάμε για μια βουτιά;
Άλε...
πρέπει να πας.
Δεν φοβάσαι ότι αν πάω, μπορεί να χωρίσουμε;
Και τι του είπες;
Είπα όχι.
Ότι δεν φοβάμαι.
Του είπες να πάει;
Είπα ότι δεν έχω πρόβλημα.
Δεν έπρεπε;
Δεν ξέρω, Σάμι.
Είσαι ερωτευμένη με τον Άλε;
Έτσι νομίζω.
Ναι, είμαι ερωτευμένη με τον Άλε.
-Του το είπες; -Όχι.
Σάμι...
Θέλω να σου πω κάτι.
Ίσως δεν είναι η κατάλληλη στιγμή, αλλά...
Σάμι, εγώ...
Τι;
Τι είναι, Σόφι;
Εγώ...
Γνώρισα κάποια.
Σου αρέσει;
Ναι... Με αναστάτωσε.
Αυτό ήθελες να μου πεις;
Να το πεις στον Άλε.
Αν δεν του το πεις την κατάλληλη στιγμή,
δεν θα του το πεις ποτέ.
Το καλοκαίρι θα περάσει,
ο έρωτας θα περάσει,
κι εμείς θα μεγαλώσουμε.
Συγγνώμη.
Έχω χαθεί λίγο τελευταία.
Είσαι η καλύτερή μου φίλη. Να το θυμάσαι.
-Ξέρεις ότι είναι παράλογο, έτσι; -Δεν είναι.
Χτύπα με.
Μη με τσαντίζεις. Χτύπα με.
Δεν θέλω να σε τσαντίσω, αλλά δεν χρειάζεται.
-Έλα. -Έλα, Ντάριο.
-Μην αγγίζεις το πρόσωπό μου. -Αλήθεια;
-Γιατί; Τι θα κάνεις; -Έλα, σταμάτα.
Γιατί; Τι θα κάνεις;
-Τι σκατά κάνεις; -Έλα.
Χτύπα με, ρε μαλάκα. Αρχίδι.
-Άχρηστε. -Άντε γαμήσου!
Συγγνώμη. Είσαι ηλίθιος.
-Ναι! Γαμώτο! -Θα φέρω πάγο.
Δεν θέλω πάγο. Δεν θέλω.
Σκατά! Έσπασε. Αλλά δεν θέλω πάγο.
Τώρα πατσίσαμε, εντάξει;
Θα φύγεις, λοιπόν;
Ναι. Μου έδωσαν λίγες μέρες να το σκεφτώ, αλλά βιάζονται.
Αποφάσισες;
Είναι δική σου απόφαση, μη ρωτάς εμένα.
Ναι, Ντάριο.
Αποφάσισα.
Ωραία.
Έκανες το σωστό.
Δεν άντεχα να σε βλέπω έτσι.
Τουλάχιστον θα φύγεις κι εσύ από δω.
Τι εννοείς;
Τους έβαλα μόνο έναν όρο.
Ότι χωρίς τον έμπιστο μηχανικό μου δεν πάω πουθενά.
Τι είπαν;
Εσύ τι λες;
Δέχτηκαν.
Θα φτιάχνεις αγωνιστικές μηχανές.
Δεν χαίρεσαι;
-Ναι... Στην Ισπανία; -Φυσικά.
-Οι δυο μας. -Πότε;
Εγώ φεύγω τέλη του μήνα, εσύ μπορείς να έρθεις αργότερα.
Δεν ξέρω όμως.
Δεν ξέρω...
Τα έκανα όλα λάθος.
Με σένα, με τη Μάντα, που ήρθα να δουλέψω εδώ...
Το θέμα είναι ότι ποτέ δεν ήξερα τι ήθελα.
Δηλαδή δεν θα έρθεις;
Συγγνώμη, αλλά πρέπει να περάσω λίγο χρόνο μόνος μου.
Κατάλαβες;
Δεν ξέρω αν θέλω να γίνω μηχανικός.
Αν θέλω να φτιάχνω μουσική ή όχι.
-Ένα πράγμα έμαθα αυτό το καλοκαίρι. -Τι;
Μην το πάρεις στραβά, γιατί σ' αγαπώ.
Τι είναι;
Μου κάνει καλό να 'μαι μακριά σου.
Πρώτη φορά γιορτάζω τον Δεκαπενταύγουστο.
Τι γιορτάζουμε, άλλωστε;
Είναι η αρχή του τέλους του καλοκαιριού.
Ίσως γι' αυτό να γιορτάζουμε.
Όταν κάτι ωραίο τελειώνει, είναι θλιβερό, οπότε πρέπει να γιορτάσεις.
-Για να γίνει κάτι χαρούμενο; -Ναι. Για να γίνει κάτι χαρούμενο.
Όλα καλά;
Θέλεις να φύγουμε;
Μην ανησυχείς. Καλά είμαι.
Κι εσύ;
Θα κάτσεις μαζί μου όλη νύχτα ή θα κάνεις καμιά κίνηση;
Πήγαινε.
Γεια.
-Έλα να χορέψουμε. -Δεν μπορώ.
-Έλα! -Όχι...
-Μα είμαι ο ντιτζέι. -Δεν με νοιάζει.
-Χορεύω χάλια. -Δεν με νοιάζει.
Θεέ μου!
-Χίλια συγγνώμη. -Όχι, δεν πειράζει.
-Αλήθεια, μην ανησυχείς. -Συγγνώμη.
-Έφευγα έτσι κι αλλιώς. -Είσαι εδώ μόνος;
Ναι, ξέρω μόνο τον Άλε, που με κάλεσε.
Είσαι η πρώην του;
Σκατά. Συγγνώμη.
Να τελειώσουμε το ποτό σου, αφού το δικό μου...
Εντάξει.
-Μανταλένα. -Γιάκοπο. Χαίρω πολύ.
-Γεια. -Γεια σου, Σόφι.
-Τι να σου βάλω; -Διάλεξε εσύ.
Μάλλον κάν' τα δύο. Και για εκείνον.
Αλήθεια; Ευχαριστώ.
Για να με συγχωρέσεις. Ήμουν λίγο σκύλα μαζί σου.
Δεν την έχω ξαναδεί έτσι.
-Πού είναι ο Ντάριο; -Δεν έχω ιδέα.
-Πού είναι ο Ντάριο; -Το ίδιο θα σε ρωτούσα.
Δεν είναι κανείς στην κονσόλα.
Περίμενε.
-Περίμενε λίγο. -Τι τρέχει;
Τι είναι;
Δεν το έχω ξανακάνει.
Το ήξερα.
Ποιος σου το είπε;
Φαίνεται απ' το πώς χορεύεις. Σοβαρά.
-Έλα τώρα. Αλήθεια; -Ναι.
Είναι πρόβλημα;
Όχι, κανένα πρόβλημα.
Πιάσε.
Χτυπάει πολύ γρήγορα.
Πιάσε.
Σε βλέπω.
-Τι; -Βλέπω ότι έχεις θλιμμένα μάτια.
Δεν έχω θλιμμένα μάτια.
Σκεφτόμουν ότι είναι Δεκαπενταύγουστος.
Πώς είναι στα γερμανικά;
-Πού να ξέρω; -Έλα, σκέψου.
Απλώς θα φύγεις σύντομα.
-Σε λίγες μέρες, ναι. -Και θα μ' αφήσεις εδώ.
Δεν φαίνεται να σε νοιάζει.
Αν είναι έτσι, δεν πειράζει. Πες το.
Μην είσαι χαζός. Φυσικά και με νοιάζει.
Δεν φαίνεται.
Δεν θέλουμε δράματα, έτσι;
-Πρέπει να κάνουμε κάποια σχέδια. -Τι;
Έψαξα τρένα για Βιτσέντσα.
Αν πάρω μηνιαίο πάσο, θα είναι πιο φτηνό.
Μπορείς να 'ρχεσαι κι εσύ, αλλά είναι νεκρά εδώ τον χειμώνα.
Όταν θα έρχομαι Βιτσέντσα, θα κλείνω ξενοδοχείο για να κοιμάσαι εκεί.
Κι αν θέλεις, αργότερα, θα γνωρίσω τους γονείς σου...
Έντο, στάσου λίγο.
Τι νομίζεις ότι είναι αυτό;
Τι;
Νομίζεις ότι είμαστε ζευγάρι;
-Αφού... -Όχι!
-Όχι; -Όχι!
Έχω αγόρι στη Βιτσέντσα.
-Αγόρι; -Ναι, εδώ και τρία χρόνια.
-Τρία χρόνια; -Είμαστε μαζί τρία χρόνια.
Πότε θα μου το έλεγες;
Δεν το έφερε η κουβέντα.
Δεν με ρώτησες ποτέ.
Ούτε εγώ σε ρώτησα αν είχες κοπέλα.
Νόμιζα ότι ήταν ξεκάθαρο.
-Τρία χρόνια είναι πολλά. -Μάλλον.
-Οπότε δεν χρειάζεται να πάρω πάσο. -Όχι.
Μάλιστα.
Στεναχωρήθηκες;
Όχι.
Λιγάκι.
Τζούλια, κάνεις έρωτα μ' έναν τρόπο...
Το κάνεις πολύ καλά, το ξέρεις;
Το ξανακάνουμε, αν θες.
Θέλεις;
Ποτέ δεν το συνηθίζεις, έτσι;
Το γεγονός ότι το καλοκαίρι τελειώνει.
Ξέρω ότι συμβαίνει κάθε χρόνο.
Αλλά πάντα πονάει.
Κι εντελώς ξαφνικά.
Τη μια είναι καλοκαίρι, την άλλη...
Είναι σαν μαχαιριά στην καρδιά.
Έχω έναν κόμπο στον λαιμό.
Θες ένα σπριτς;
Έτσι μπράβο.
Οπότε...
αυτό ήταν;
Είπαμε, όχι δράματα.
Όχι δράματα.
-Μπορώ να είμαι λίγο λυπημένος; -Μπορείς.
Αλλά λιγάκι.
Καλό ταξίδι.
Πώς είναι το "αντίο" στα γερμανικά;
Κι αυτό το ήξερα.
Στην πραγματικότητα, σημαίνει...
"Εις το επανιδείν".
Πάντως, κι εσύ το κάνεις πολύ καλά.
Θα θυμάμαι αυτό το καλοκαίρι.
Ακόμη δεν έχει τελειώσει.
Έτσι είναι οι παραθερίστριες...
Έρχονται...
σου ραγίζουν την καρδιά...
και μετά φεύγουν.
Πάντα έτσι γίνεται.
Πάμε για ένα ποτό, χαζούλη.
Πνίγηκε.
Αρκετά!
Έλα!
Νικήσαμε!
Γεια.
Τελείωσα όλα τα τσεκ άουτ.
Τελευταία μέρα.
Έκανες καλή δουλειά.
Ευχαριστώ.
Κι αν θελήσεις να ξαναδουλέψεις εδώ του χρόνου...
είσαι ευπρόσδεκτη.
Σάμερ.
Μη στεναχωριέσαι.
Εντάξει.
Πού το αφήνω αυτό;
Άσ' το εκεί, θα το πλύνουν.
Κι αυτό;
Κράτα το.
Μόνο εσύ έχεις τέτοιο όνομα.
Ίσως να το χρησιμοποιήσεις του χρόνου.
Άκου...
Ο χειμώνας είναι μακρύς. Μη χαθείς.
Αλλιώς, θα σε σκοτώσω.
-Τι κάνεις; -Διαβάζω.
Άρα θες να γυρίσεις στο σχολείο.
Κι εσύ; Τι κάνεις;
Θα βγω. Νομίζω ότι δεν θα γυρίσω απόψε.
Η μαμά το ξέρει;
-Ναι, της έστειλα μήνυμα. -Εντάξει.
Ο Άλε φεύγει αύριο;
-Λυπάμαι. -Τι διαβάζεις;
Αγγλικά. Ανώμαλα ρήματα.
Αν θες...
-μπορώ να σε εξετάσω. -Εντάξει.
-Γεια. -Γεια.
Καλά να περάσεις.
Μαμά, αν χρειαστείς κάτι, πάρε με.
Αλήθεια; Ανησυχείς για μένα;
Μην ανησυχείς. Τα έχω όλα εδώ.
Τη δουλειά μου, το σπίτι μου, τους φίλους μου.
Είναι περίεργο όμως.
Τόσα χρόνια, σε έχω δει να προπονείσαι, να αγωνίζεσαι, να κερδίζεις.
Κυρίως να κερδίζεις.
Αλλά όποτε ανέβαινες στο βάθρο, δεν κοιτούσα εσένα.
Κοιτούσα τους δημοσιογράφους, τους τεχνικούς, τους οπαδούς σου.
Και τον μπαμπά σου.
Για εκείνους, ήσουν ένας πρωταθλητής.
Αλλά, για μένα, ήσουν πάντα το αγοράκι...
που περπατούσε μαζί μου χέρι χέρι χαμογελώντας.
Πήγαινε.
Γεια.
-Εκείνοι σ' το ζήτησαν; -Το πρότεινα εγώ.
Είναι η τελευταία τους νύχτα, μου φάνηκε ρομαντικό.
Ναι, είναι.
-Πού θα κοιμηθείς εσύ; -Δεν θα κοιμηθώ.
Θα βγεις με τη Μάρτι;
Όχι.
Με ποια θα βγεις;
Με μια κοπέλα.
Ποια; Πού τη γνώρισες;
Περίμενε.
Ορίστε.
Δημιούργησα ένα τέρας.
-Κι εσύ; -Τι;
Θα δεις κάποια απόψε;
Όχι.
-Έσβησα το προφίλ μου. -Τι;
-Λόγω εκείνης της κοπέλας; -Και γι' αυτό.
-Πότε θα βρεθείτε; -Σε λίγο.
Πρέπει να πηγαίνω.
-Θα μου πεις πώς πήγε; -Ναι.
-Γεια. -Γεια.
Τι κάνεις;
Σ' αγκαλιάζω!
Σ' αγκαλιάζω, Σοφία.
Σ' ευχαριστώ. Σ' ευχαριστώ πολύ.
-Σ' αγαπώ πολύ. -Κι εγώ.
Βλέπω ότι δεν άλλαξες την κλειδαριά.
Θες να μιλήσουμε;
Τι είναι;
Τίποτα.
Είδα έναν εφιάλτη.
Ξανακοιμήσου, είναι νωρίς.
Σάμι...
Αν μου το ζητήσεις, θα μείνω.
Άλε.
Σ' αγαπώ.
Κι εγώ σ' αγαπώ.
Σάμερ...
-Γεια. -Καλησπέρα.
Ενημερώνουμε τους επιβάτες ότι...
...η πτήση AZ7476 για Μαδρίτη...
Δεν βρίσκω τα κλειδιά. Πού είναι;
Δεν θυμάμαι πού τα έβαλα.
Είμαι χάλια, έτσι;
Τα σκάτωσα. Το ξέρω!
Όχι, μαμά. Είσαι όμορφη.
-Είμαι όμορφη; -Ναι.
-Δεν νομίζω. -Όχι;
Απλώς ήθελα...
Τι;
Δεν ξέρω. Απλώς...
Δεν ξέρω!
Κοίτα τι έκανα.
Γεια.
Θες να παίξεις;
Προσπαθούσα να την κουρδίσω, αλλά δεν μπορώ.
Θα το κάνω εγώ.
Κοίτα πώς γίνεται.
Ξεκινάς με ένα μι. Αυτό είναι το μι.
Μετά πας εδώ.
Και κάνεις έτσι.
Μέχρι εδώ.
Και πρέπει να ακούγεται κάπως έτσι.
Θες να ακούσεις το νέο μου τραγούδι;
-Ναι. -Ναι;
Εντάξει.
Σαν το φως το πρωινό
Σαν αυτό το τραγούδι Που θα 'πρεπε να ξέρεις
Δεν νιώθεις τίποτα απολύτως
Είναι σαν να κολυμπάς στα βαθιά
Κι εγώ δεν είμαι έτοιμη
Εγώ είμαι μόνο ο εαυτός μου
Κι εσύ έχεις τόσους εαυτούς
Όταν ρέει το ποτάμι Τότε πρέπει να το πιω όλο
Όταν σκέψεις μυστικές που κάνω την αυγή
Παίρνουν περίεργη μορφή Τότε πρέπει να τα παρατήσω όλα
Τη ζωή που ξέρω
Είναι υπέροχο.
Ένα τραγούδι είναι.
Θες να φάμε απόψε οι τρεις μας;
Ναι;
Αλλά πρώτα θα πάω μια βόλτα.
Εντάξει.
Καλοκαίρι
Είσαι καυτό όπως τα φιλιά που έχασα
Γεμάτο από έναν έρωτα που πέρασε
Έναν έρωτα Που η καρδιά μου θα 'θελε να σβήσει
Καλοκαίρι
Ο ήλιος μάς ζέσταινε κάθε μέρα
Τα υπέροχα ηλιοβασιλέματα που δημιουργούσε
Τώρα καίει μανιασμένα
Θα έρθει άλλος ένας χειμώνας
Θα πέσουν χίλια ροδοπέταλα
Το χιόνι θα καλύψει τα πάντα
Και ίσως να 'ρθει πάλι η ηρεμία
Καλοκαίρι
Έδωσε το άρωμά του σε κάθε λουλούδι
Το καλοκαίρι που δημιούργησε την αγάπη μας
Για να με κάνει μετά να πεθάνω από θλίψη
Μισώ το καλοκαίρι
Θα έρθει άλλος ένας χειμώνας
Θα πέσουν χίλια ροδοπέταλα
Το χιόνι θα καλύψει τα πάντα
Και ίσως να 'ρθει πάλι η ηρεμία
Καλοκαίρι
Έδωσε το άρωμά του σε κάθε λουλούδι
Το καλοκαίρι που δημιούργησε την αγάπη μας
Για να με κάνει μετά να πεθάνω από θλίψη
Θα έρθει άλλος ένας χειμώνας
Θα πέσουν χίλια ροδοπέταλα
Το χιόνι θα καλύψει τα πάντα
Και ίσως να 'ρθει πάλι η ηρεμία
Καλοκαίρι
Έδωσε το άρωμά του σε κάθε λουλούδι
Το καλοκαίρι που δημιούργησε την αγάπη μας
Για να με κάνει μετά να πεθάνω από θλίψη
Μισώ το καλοκαίρι
Υποτιτλισμός: Γιώργος Μακράκης