Nieważne, jak są niebezpieczni.
Nie chcę mieć z tym nic wspólnego.
Przyszliśmy po Danny’ego, ale na tym się nie skończy. Będą chcieli nas dopaść.
To szansa, by się ich pozbyć.
Inaczej będą wracali bez końca.
W ten sposób załatwilibyśmy ich raz na zawsze.
Wiem, że masz z nimi na pieńku.
Podobnie jak ty. I ona.
I ten dzieciak z Harlemu.
Wysadzenie tego miejsca nie przywróci mu życia.
Jasne? Bynajmniej.
Ale może pomóc, gdy nadejdzie niebezpieczeństwo.
A to bez wątpienia nastąpi.
Nie potrafię tego zaakceptować.
W porządku.
Cała nasza konwersacja z ostatnich dwóch minut...
jest kompletnie niedorzeczna.
Dziękuję.
Ale...
Ja cię kręcę.
...wiemy, do czego zdolna jest Ręka.
Wszyscy tego doświadczyliśmy.
A oni wciąż wracają.
I nie po to, by popełnić występek, a urządzić krwawą jatkę...
niczym z horroru.
Jeśli odpuścimy, będzie tylko gorzej.
Wysadzamy budynek albo Ręka zniszczy Nowy Jork.
Nie tak załatwiam sprawy.
Oni zaatakowali naszych przyjaciół.
I nie przestaną.
Jess!
Wiecie, że nie chciałam się w to mieszać.
W moim domu nadal leżą szczątki architekta.
Nie zdążyłam się nawet przebrać. Załatwmy to wreszcie.
Wszyscy będziemy spać spokojniej.
Będziemy mogli...
żyć dalej.
Jeśli to zrobimy...
nikt poza tymi potworami z Ręki nie ma prawa ucierpieć.
Jasne? Żadna niewinna osoba. Wszyscy się zgadzają?
Tak.
W porządku.
Nie wierzę, że to mówię, ale...
zróbmy coś szalonego.
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
To prawda.
Wątpiłaś w siłę Kunlun?
Te stworzenia żyły niegdyś w mojej ojczyźnie.
Zostały po nich tylko te szczątki.
Ostatnie znane złoże na Ziemi.
Zabezpiecz wejście. Iron Fist gdzieś tu jest.
To już nie ma znaczenia. Wrota są otwarte.
- Musi zginąć. - Oczywiście.
Ale w naszym interesie leży jak najszybciej wydobyć substancję.
Gdzie reszta?
- Przygotowują nam drogę ucieczki. - Przed kim?
Przed Diabłem z Hell’s Kitchen,
niezniszczalnym człowiekiem i nieugiętą kobietą.
Są tutaj.
Powstrzymywaliśmy ich tak długo, jak się dało.
Wygraliśmy tę wojnę.
Ja zdecyduję, kiedy wygramy.
Gdy usuniemy substancję,
fundamenty miasta osłabną.
Nowy Jork legnie w gruzach.
Zginą ludzie.
To tylko miasto.
Miasta powstają i upadają.
To nie pierwsze i nie ostatnie.
Architekt chciał umieścić materiały w środkowej części budynku.
To chyba belki nośne.
Bez nich budynek runie.
Podłożymy pod nie C4.
Nie ma zdalnego detonatora.
- To znaczy? - To bomba zegarowa.
Po wciśnięciu guzika zostają minuty.
- Jesteś pewien? - Dość.
- Brzmi zachęcająco. - To podstawy.
Uczyli nas uciekać przed bombami, nie je podkładać.
Czyli kiedy zostanie aktywowana...
To koniec.
Wy je podłóżcie.
Gdy wyjdziemy, wciśniecie guzik.
Chwila, co? Nie, idę z wami.
Gdy ostatnio zostałam w tyle, porwali Danny’ego.
Czy ten burdel wygląda ci na zostawanie w tyle?
Ten burdel to moje życie.
Oni mają wyjątkowe zdolności.
- Umiem walczyć. - Właśnie.
Jako twoja przyjaciółka mówię, że jeśli mam to zrobić,
mnie bardziej przyda się twoja pomoc.
- Obiecajcie, że znów go nie zawiedziecie. - Dopilnuję tego.
Tyle jestem mu winien.
Tędy.
Wrócę, Claire. Obiecuję.
O ile się orientuję, budynek ma najwyższy poziom zabezpieczeń.
Kuloodporne szyby itd.
Zabezpieczcie wejścia. Musimy się tam dostać.
Co?
- Czy to są żarty? - Co jest, Knight?
Okradziono składnicę dowodów rzeczowych.
- Kiedy? - Jakąś godzinę temu.
Właśnie to odkryli. Nie ma C4.
Tego z motelu?
- Zabrali wszystko. - Kto?
Monitoring nie działał, więc nie wiadomo.
Zgaduj. Masz trzy szanse.
- Kapitanie, nie wiemy, co się... - Gówno prawda.
Poręczyłaś za nich.
Pytanie, co z tym zrobią?
- Szlag! - Jezu Chryste.
Przyślijcie saperów!
Ewakuować wszystkich w promieniu dwóch przecznic. I wezwijcie ESU.
Musimy się tam dostać.
Dam znać, gdy zbierzemy oddziały.
Dobrze. O ile jeszcze będziesz tu pracować.
Nadciągają posiłki! Zabrać stąd tych ludzi!
Jasna cholera.
Mnie też chcieli dopaść.
Myślałam, że Jessica przesadza. Nie wiedziałam, że jest tak źle.
Jest. I to od jakiegoś czasu.
Byłam tam.
Wzięli zakładników. Na moich oczach zmarł człowiek.
Dobrze, że z tobą OK.
Czy ktokolwiek jest OK?
Tylko tego brakowało.
W trakcie mojej audycji zasugerowałam...
że trzęsienie ziemi to tylko przykrywka.
Naprawdę?
I co się stało?
- Zdjęli mnie z anteny. - Kto? Twój szef?
- Tak. - O cholera.
Jeśli Jessica ma rację...
Ręka to potężna organizacja.
Mogliby to wyciszyć.
Pewnie masz rację. Ale...
Wiem, że możemy dotrzeć do prawdy.
Ale nie możemy bać się sparzyć.
Jessica to ogień.
A ten gość?
Ten prawnik, z którym pracujesz?
- Matt. - Właśnie. O co z nim chodzi?
To przyjaciel.
To... On...
To skomplikowane.
Jessica to też przyjaciółka.
Nie w tradycyjnym znaczeniu tego słowa.
Nie pomoże mi...
przy przeprowadzce ani organizacji imprezy, ale...
kiedy przychodzi co do czego...
do rzeczy najważniejszych...
Drogie panie?
Właśnie wezwano wszystkie jednostki.
- Dokąd? - Do Hell’s Kitchen.
Do budynku Midland Circle. Na rogu 44. i 11. alei.
- Midland Circle. - Tam było epicentrum.
Czego?
Wszystkiego.
Zupełnie pusto.
Za to pod ziemią sporo się dzieje.
Będziesz musiał...
to otworzyć.
- Co? - To drzwi.
- Za nimi jest jakiś mechanizm. - Co masz na myśli?
Jak głęboko zjeżdża?
Trudno powiedzieć.
Im dłużej o tym myślę... tym mniej szans nam daję.
To naśladuj mnie. Nie myśl o tym.
Gdybyś powiedział mi tydzień temu, że będziemy próbowali we trójkę
wysadzić budynek i walczyć z ninja, żeby ocalić Nowy Jork...
Cieszę się, że tu jesteście.
Co?
Szkoda, że w takich okolicznościach.
Ale cieszę się, że się spotkaliśmy.
Nie przytulę cię.
Gotowi czy nie?
- Nie. - Nie.
Niech będzie.
Powinno być przed nami.
Claire, jeśli to coś zmieni,
wiem, że oni mają wyjątkowe zdolności, ale ty też je masz.
Co?
Uratowałaś tyle samo istnień i pomogłaś wielu ludziom.
Po prostu o tobie nie piszą.
Bo się zarumienię.
To tutaj.
Skąd wiemy, czego szukamy?
Tego.
Ktoś idzie.
Tak nie będzie.
Znajdę cię.
Nie.
Nie musisz.
Już się nie ukrywam.
Colleen...
znowu się spotykamy.
Mówiłem, że łączy nas przeznaczenie.
To nie przeznaczenie.
Przyszłam to zakończyć.
Przyszłaś do mnie? Czy podążyłaś za resztą?
Trenowałem cię, byś wierzyła w siebie i w swój cel.
Nie jest za późno.
Co się dzieje, Claire?
Daj mi Luke’a.
To zły moment.
Musicie stamtąd uciekać.
Jedno z nich ma bombę.
Ewakuujcie całą ulicę. Mamy tego mnóstwo.
Chwila. Wiedziałaś o tym?
Cokolwiek planujecie, to skończy się w więzieniu albo na cmentarzu.
Proszę.
To przerasta was wszystkich.
Wiem, naprawdę.
Co to za dźwięk? Co się dzieje?
Claire!
Cholera.
Marnujesz energię.
Zachowaj ją na ważniejszą walkę.
Czy to jest to, o czym myślę?
Te stworzenia obojgu nam wiele dały.
Ale nawet tak potężna siła jak twoja blednie w obliczu życia wiecznego.
Tego szukaliście?
Istoty twojej egzystencji.
Zbezcześciliście Shou-Lao.
A ty uderzyłeś go w serce.
Starszyzna miała rację.
Okazali zbyt wiele litości, wypędzając członków Ręki.
I myślisz, że naprawisz ten błąd?
Po to tu jestem.
Więc jesteś tak samo naiwny jak w dniu, gdy cię pierwszy raz ujrzałam.
Małe dziecko... u boku matki.
Trzymała cię za rękę, przechodząc przez ulicę.
A ty się wyrywałeś, jakbyś jej nie potrzebował.
Powiedz...
ile byś dał, by znów złapać ją za rękę?
Ale jesteś tu sam.
Próbujesz wypełnić jakąś przepowiednię. Tylko po to, by zabić ten ból.
Nie będziesz mieszać mi w głowie.
A teraz mów...
co chcecie zrobić z Nowym Jorkiem?
Przyszedł czas, by upadł.
Winda.
Zjeżdża.
Czekaj!
Może się przydać.
Może jednak znalazłeś rodzinę.
Jeszcze dziesięć pięter. Mniej więcej.
Ktoś na nas czeka?
Trzydzieści osób.
Wszyscy uzbrojeni.
W tym tych dwóch z garażu.
- A starucha? - I ten, co gada po japońsku.
I twoja była?
Tak.
Wiedzieli, że wrócimy.
Jest...
gorzej niż poprzednio.
Mało powiedziane.
I co zrobimy?
Mam pomysł.
Nie spodoba ci się.
Nie strzelać.
Mam gdzieś, co robicie...
w swojej tajnej grocie.
Przyszłam pogadać.
To przez ciebie.
Odkąd wparowałaś do mojego biura, moje życie zmieniło się w film kung-fu.
Nie chcę walczyć.
Sama.
Idziemy, Ironclad.
- Iron Fist. - Wiem.
Nie musisz się męczyć.
Nie męczę się.
Znam twoje możliwości.
Nie jesteś w stanie zrobić nic, czego nie będę mógł cofnąć.
Zwłaszcza że Iron Fist podarował nam najwspanialszy prezent.
Życie wieczne.
Dam ci ostatnią szansę, byś doświadczyła go ze mną.
Byś była, kim miałaś być.
Już cię nie potrzebuję.
Dupek!
Colleen!
Co tu się wyprawia?
Wciąż zadaję sobie to pytanie.
Rzuć to albo strzelę.
Zniszczą miasto.
Powiedz coś, czego nie wiem.
Gdy zdobędą to, czego chcą, całe miasto runie.
Nie tym razem.
- Gdzie Alexandra? - Nie żyje.
- Zabiłeś ją? - Nie. Ona to zrobiła.
Winda to jedyne wyjście?
Tak.
Nie możemy uciec. Musimy ich wykończyć.
- Mamy plan. - Wymagający użycia bomby.
Nie masz nic przeciwko?
- Serio? - Wyjdziemy stąd razem.
Odpalaj pięść, Danny.
Teraz.
- Pamiętasz? - Jak za dawnych czasów.
Zabiję cię, dupku.
Rozczarowałaś mnie.
Jako dziecko marzyłaś o rodzinie.
Dlatego cię ocaliłem, Colleen. I wychowałem.
Bo sam kiedyś o niej marzyłem.
To jest teraz twoja rodzina?
Cóż...
pozwól, że przypomnę ci, kim jesteś, odbierając ci ją.
Colleen!
Traci dużo krwi. Zajmiemy się tobą.
Wyjdźcie na powierzchnię.
- Nie mam nic przeciwko. - A ty?
- Spotkamy się na górze. - Co?
Dotrę do niej.
- Znowu to samo? - Nie zostawimy cię tu.
Obiecaliście, że go sprowadzicie. Dotrzymajcie słowa.
Chodźcie.
Zaraz was dogonię.
Idziemy!
Już nie ukrywasz się za swoimi kumplami?
To ty się ukrywałaś.
Czego chcesz, Matthew?
Raz cię straciłem.
To się nie powtórzy.
Nic nie wiesz.
Wiem, że cię kochałem.
- Twoje serce cię zgubi. - Posłuchaj mnie, proszę.
- Nie chcę cię krzywdzić. - Szkoda.
Jeszcze możemy przestać.
Możemy stąd wyjść.
Razem.
Tak jak marzyłaś.
Nim pozwoliłeś mi umrzeć?
Nie.
Nim mi cię zabrali.
I zamienili w swoją broń.
Nie jesteś Czarnym Niebem.
Jesteś Elektrą Natchios.
I nigdy nie byłaś niczyim niewolnikiem.
Doceniam, Matthew, ale wiem, kim jestem.
To nie Ręka zrobiła ze mnie broń. Zawsze nią byłam.
Zapomniałaś... że wiem, kiedy kłamiesz.
Zawsze chciałeś widzieć we mnie dobro.
I gdzie cię to zaprowadziło?
Masz w sobie dobro.
Doświadczyłem go.
Mam gdzieś dobro i zło.
Nigdy nie czułam się bardziej spełniona. Bardziej pełna życia.
Więc żyjmy. Jeszcze możemy stąd uciec.
- Co się dzieje? - Winda zaraz spadnie.
Nie wierzę.
Nie gapcie się, tylko wspinajcie.
Już!
Jeśli to jesteś prawdziwa ty, dlaczego mnie nie zabiłaś?
- Miałaś okazję. - I to niejedną.
Jeśli nic dla ciebie nie znaczę, jeśli nie ma w tobie żadnego dobra,
dlaczego tego nie zrobisz?
Bo to dobra zabawa.
Nie. Bo nadal coś czujesz.
Gadasz o mroku i ciemności,
ale nie chcesz żyć w nich sama.
- Poznałam śmierć. - I się jej boisz.
Już nie.
Bo będziesz przy moim boku, tam gdzie twoje miejsce.
Colleen!
Danny!
- Co się stało? - Wykrwawia się.
Bakuto włączył odliczanie. Budynek wybuchnie.
- Idziemy. - Czekaj. Musimy wrócić.
- Po co? - Co?
- Matt wiedział. - Nie możemy go zostawić.
Czekajcie!
W budynku są bomby! Musimy iść!
Ręce do góry! Natychmiast!
Przykro mi.
Nie mogę na to pozwolić.
10-33. Ewakuacja.
Ewakuacja. 10-33, Midland Circle.
To nasza kara, prawda?
Za to, że myśleliśmy, że nam się uda.
Kto mówi, że się nie udało?
Jesteśmy razem.
Chciałam tego, odkąd cię pierwszy raz ujrzałam.
Możemy być razem na zawsze.
Gao...
co się dzieje?
Koniec.
Wszyscy wracać!
Kryć się!
Pomóżcie jej!
Przepraszam, Matthew...
za te wszystkie chwile, w których cię raniłam.
Zginiemy tu.
Nie.
Tak właśnie smakuje życie.
Wiedział, że nie wyjdzie stamtąd żywy.
Matt powiedział coś, zanim kazał nam iść.
„Chrońcie moje miasto”.
Jezu.
W końcu otrzymaliśmy wyjaśnienia
tajemniczych wstrząsów, które zelektryzowały miasto.
Biuro burmistrza potwierdza,
że winę ponosi nielegalna budowa w okolicach Midland Circle.
Co niezwykłe, implozja ustabilizowała podłoże,
co oznacza, że od dziś będzie spokojniej.
To dość dziwne, ale cóż mogę powiedzieć?
Kolejny dzień w Nowym Jorku.
Przynajmniej... czynsz nie jest wysoki?
Czekamy na wasze telefony.
Trish Talk. Dzięki, że jesteście z nami.
Jesteś pewna, że mam o was nie wspominać?
Już po wszystkim.
To najważniejsze.
Powinniście być dumni.
Pomyśl, ile istnień ocaliliście.
Jednego nam się nie udało.
Policja nie sporządziła raportu, więc miasto nie może wnieść oskarżeń.
Prokurator mówi, że już po wszystkim.
A nawet więcej: że nic nie zaszło.
Co z Claire?
Jaką Claire?
Kancelaria Hogarth, Benowitz i Chao.
Polecamy się na przyszłość.
Obyśmy was więcej nie potrzebowali.
Panie Nelson...
Przykro mi z powodu pana straty.
Dziękuję.
To strata dla nas wszystkich.
Powinienem iść.
Odprowadzę cię.
Jeśli chodzi o naszego znajomego, prowadzącego podwójne życie...
Wiedziałem, że przez nie zginie.
I to ja pomogłem mu dostać się do tego budynku.
Do tego w kostiumie.
Gdybyś tam był, zobaczyłbyś...
że postąpił słusznie.
Niestety ja czuję inaczej.
Nie znałam go tak dobrze, jak ty...
ale nie mogliśmy go od tego odwieść.
Podjął decyzję, jeszcze zanim go poznałam.
Kochał to miasto...
i jego mieszkańców...
bardziej niż samego siebie.
Trzymaj się.
I walcz dla niego o to, co właściwe.
Jak się czujesz?
Świetnie.
Choć nie do końca.
Przykro mi.
To nie twoja wina.
Ani trochę.
Taka praca.
Danny...
chciał przekazać, że ma znajomości...
w tym szpitalu i że...
To najnowocześniejsza placówka.
„Znajomości”?
To jego szpital.
Może ci pomogą.
Wrócisz do formy.
Może.
Zobaczymy.
Co pijesz?
Czwartego drinka.
Co tu robisz?
Przyszedłem zobaczyć, co u ciebie.
Nie musiałeś.
Wiem.
Co za tydzień.
No. Przeżyliśmy go razem.
Brak mi słów.
Sam też powinienem coś powiedzieć.
Po tym, co było między nami...
oboje mogliśmy załatwić to inaczej.
Ale ziemia musiała się zatrząść, żebyśmy się odnaleźli.
To, co ci zrobiłam, było...
Wiem.
Ale musimy żyć dalej.
To, co zdarzyło się w Midland Circle, mogło zakończyć się inaczej.
Każdy z nas...
mógł leżeć teraz martwy na dnie tej dziury.
Chcę powiedzieć...
że naprawdę...
cieszę się, że to nie ty.
Odzywaj się, Jess.
Masz przyjaciół.
Także w Harlemie.
Może skoczymy kiedyś na kawę.
Co z nią?
Jest...
silna.
A ty?
Nadal myślisz o Matcie Murdocku?
Kochał to miasto.
Poświęcił dla niego życie.
Znam cię, Danny.
Znajdziesz sposób, by obwinić o to siebie.
W Kunlun...
nauczono mnie, by z każdej tragedii wyciągać lekcję.
I choć doświadczamy bólu...
pozwala nam się on rozwijać i rozjaśnia pewne sprawy.
Coś ci się rozjaśniło?
Nowy Jork.
Zaczynam czuć się tu jak w domu.
Uznałem, że trzeba zaszpachlować dziury po kulach.
Jak sądzisz?
Ujdzie.
Prawie wróciłaś do pracy.
Prawie.
Jak leci?
W porządku.
- Jak artykuł? - Nie ma artykułu.
Jeśli ujawnię, co zdarzyło się w Midland Circle,
ktoś szybko domyśli się...
Superbohater i prawnik giną w tym samym czasie?
No tak.
Nie mogę oprzeć się wrażeniu, że to nie wydarzyło się naprawdę.
A nawet jeśli, to nie koniec, bo przecież nadal go szukają.
- Karen, minęło już tyle dni. - Może przeżył.
Może...
Może.
- Usiądziesz ze mną? - Jasne.
Idź po Maggie.
Obudził się.
Napisy: Agnieszka Putek
Wszystko, co uczyniłem…
Wspomnienia
nie mogą mnie zranić.
Ale przeszłość
to coś więcej niż wspomnienia.
Sprzedałeś duszę diabłu.
Nadchodzi.
Nadchodzi, by się zemścić.