Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX SUNAR
İyi fikir, bravo. Güzel.
Ofiste görüşürüz; başka ihtimal var mı, aklına bir şey geliyor mu
söylersin, olur mu?
Harika. Görüşürüz, hoşça kal.
YAPILACAKLAR: 1. HAVUZ ÜYELİĞİ
2. YENİ SİTE İÇİN REHBER 3. ODAYI BOYA
Elisa?
Efendim?
Yukarı gelebilir misin?
Geliyorum.
Ne oldu?
Her şeyi çözdüm.
-Bir dinle, olur mu? -Olur ama beş dakikaya çıkıyorum.
Korner kullanıyoruz, Ruzzetti kullanıyor. Tamam mı?
Hepimiz ceza sahasının köşesindeyiz,
tren gibi dizildik.
-Bu mümkün mü? -Elbette.
Vurdu, Rullu ilk direğe yüklenir, Chiodelli ikinci direğe yüklenir,
ikisi ön liberoyu engeller
ve ceza sahasının ortasında tek başına kim kalır?
-Tasselli. -Tasselli.
Şut çekmede berbattır ama kafa vuruşunda en iyisi odur.
Dâhi miyim neyim?
-Onları gafil avlayacaksın. -Tabii.
-Gol, Coppa Italia'yı kaldıracağım. -Delirdin mi?
-Coppa Italia! -İndir beni.
Ve kazanırsak sana hediye alacağım. Ne istersin?
Onu biliyorsun, aylar önce istedim.
Bu odayı temizlemeni istiyorum. Bugün temizlesen?
Bugün idmanım var.
Hayır, idmanın akşam.
Bak, düşündüm de burayı bebek odası yapsak ya?
Yine mi bu konu? Oradan yol, buradan bahçe görünüyor.
Gelip istediği yere bakabilir.
Yapma, üzgünüm ama burası ofisim, eşyalarım burada.
Bebek gelip tüm eve el koymayacak ya.
Niye her zaman her şeyi erteliyorsun?
Hayat devam eder, bazı şeyler değişir, normal bu.
Peki, bir kez olsun ben karar vereyim, seni nasıl etkilediğini gör.
-Haklısın. -Öyle mi? Sağ ol.
Bir dahakine sen ver.
-Tamam. -Ama şimdilik
en azından duvarları sil de hafta sonu badana yapayım.
Tamam diyeyim mi?
Peki o zaman.
Teşekkürler.
Kes şunu.
-Beş dakika dedin. -Beş dakika oldu.
Sana kolay gelsin.
Hiç pes etmiyorsun, değil mi?
Bay Giovanni iyi biri demiştin ama benim hakkımı yiyor.
Gazim, neden kovuldun?
Bilmiyorum, yavaşsın dedi ama diğerlerinden daha çok iş yaparım.
Peki, şöyle yapacağız...
Önce geçimini sağlamak için yarı zamanlı da olsa bir iş bulacağız
Daha düzenli bir iş gelince haber vereceğim, tamam mı?
InJob Ajansı, merhaba.
Evet, burası.
Buyur lütfen.
Çalışma saatlerimiz sabah 9,00'dan 13,00'e, 16,00'dan...
Derin bir nefes daha al.
Tut.
Ver.
-Bir saniye. -Bir sorun mu var?
-Elisa, beklettiğim için özür dilerim. -Bebek nasıl?
Sadece küçük bir plasenta dekolmanı
ama çok sıvı var, plasenta olması gereken yerde
ve kanama çoktan durdu.
Sakin olabilirsin, kızın iyi.
-Kızım mı? -Evet, daha söylemediler mi?
Hayır.
-Kız olacak. -Tanrım.
Kız olmasını umuyordum.
Küçük bir kız.
Ne yazık ki bir sorun var.
Seninle ilgili.
Tekrar ultrason çektik...
...iki kez ve çoktan biyopsi istedim.
Ne için biyopsi?
Tümör olduğunu düşündüğümüz bir kitle var.
Karar verdiniz mi?
-Hanımefendi? -Bu.
BOYALAR
Ama kızımı göreceğim, değil mi?
Kızımla tanışacak mıyım?
Başka bir şey lazım mı?
Hayır.
HOŞ GELDİN 21,08.2001 ANNA
Merhaba Anna.
Bir, iki ve...
Aferin!
...yıllar sana
MUTLU YILLAR
Anna!
-Ne bekliyorsun? -Büyükbaban yardım etsin mi?
Kes şunu.
Hey.
Hadi, açsana.
İstemiyorum.
Baş başa kaldığımızda açmak ister misin?
-Altında ne olduğunu biliyorum. -Ben de
ama bu çocuklar annenin sana gardırop aldığını sanıyor.
Ama örtüyü kaldırırsak bence kıskançlıktan çatlayacaklar.
-Peki. -Tamam.
Ve...
Hadi Anna, bize bir şey çal.
Hadi Anna'cığım.
Bir şey çalabilir miyim?
Tabii Lorenzo, çal.
Birlikte bize bir şey çalın hadi.
Anna! Hemen buraya gel!
Ben piyano istemedim ki. İstemiyorum.
Çok teşekkürler Alberto ve tekrar özür dilerim.
Boş ver, kafana takma, sorun yok.
Neyse, onunla konuşmak istemediğine emin misin?
Yine mi bu konu? Halledeceğim dedi. Israr etmeyi bırak.
Lütfen ona fırça çekme.
Er ya da geç olacağı buydu.
Zavallı şey, gerçekten. Bunca zamandır çok usluydu.
Usluydu, evet.
Sen de çok iyiydin.
-Elisa seninle gurur duyardı. -Hadi, gidelim.
Kız evde tek başına.
Anna?
Anna? Aşağı in.
Anna, hemen aşağı in, orası tehlikeli. İn. Elini ver. Aşağı in.
Niye böyle yapıyorsun?
Annemden hediye istemiyorum.
Bak...
Senin annen...
...çok uzun bir yolculuğa çıktı.
Sana inanmıyorum.
Ama bu, mesafenin uzun kıldığı bir yolculuk değil.
Zamanın uzun kıldığı bir yolculuk.
Evet.
Annem öldü mü?
Babana sarıl.
ELISA GALLI DOĞUM: 15,06.1966 ÖLÜM: 21,08.2001
Ne yapıyorsun?
Yunus atlayışı.
-Emin misin? Buradan hiç yapmadım. -Roberto dedi. Yapabiliriz, bana güven.
Hadi.
Ayak.
-Ne yapıyor lan bu? Angelica! -Kollar.
Hey Anna!
-Bir... -Aşağı inin!
-Kızlar! Angelica! -İki...
-Üç! -Durun!
Aman Tanrım!
-Durumu nasıl? -Neyse ki iyi.
Ama belini kırabilirdi. Kızın da öyle.
Takımdan çıkarıyor musun?
Bunu kasten yaptı.
Başka seçeneğim yok.
Sen de koçtun, bunu biliyorsun.
Bugün onun doğum günü.
Onun için zor bir gün.
Arabada sigara içmek yasak.
-Ne zamandan beri? -Bugünden beri.
Bok mu vardı da çiçek astın?
Altı yaşında değilim ya.
Ne diyeceğim...
...atlayış arkadaşını partiye çağırsana.
-En azından özür dilersin. -O, arkadaşım değil.
Kim senin arkadaşın?
Bilmeyi çok isterim de.
Konuşana bak.
Hayır, oturup beni dinleyeceksin.
Bir tek senin mi canın yanıyor?
Beni, büyükannenle büyükbabanı düşündün mü?
Yeni bir hayat kurabilirdin, vaktin vardı.
-Denedim. -Ama kimse annem kadar olamadı.
-Sakın annenden bahsetme... -Sen de dayanamıyorsun!
Her sene bu hediye saçmalıkları, niye?
-Çünkü annen istedi ki... -Ama o burada yok.
-Hiç olmadı! -Ne yapacaksın?
-Ömrün boyunca küs mü kalacaksın? -Hayaletlere inanmaktan iyidir.
Bak, şu eve girip herkese hoş geldiniz diyeceksin,
annenin son hediyesini açacak, gülümseyecek
ve lanet pastayı yiyeceksin, anlaşıldı mı?
Koca bir mutlu aile gibi.
Evet,
koca bir mutlu aile gibi.
Selam canım.
Babanın nesi var?
Hadi.
-Hadi, söndür şu sigarayı da... -Sen de siktir git!
-Nereye? -Değişir.
Sen nereye?
Yakınlarda birası harika bir yer var. Uyar mı?
-Anlaştık. -Atla.
Canım, dinle. Müşteriyle olan toplantım biraz uzuyor,
yani eve geç geleceğim. Beni bekleme, seni seviyorum. Hoşça kal.
-Selam. -Her şey yolunda mı?
Evet, yerde bozuk para buldum, şans getirir.
Rengi pek hoş değil ama inan, bu tat başka yerde yok.
Kaç yaşındasın?
-Sen? -Tahmin et.
Kırk.
Otuz dokuz.
Haftaya 40 yaşına giriyorum.
Nereden bildin?
Yüzün 40 yaşında birini andırıyor.
Peki. Tamam.
Aslında bugün doğum günüm.
O zaman kutlayalım. Hadi kutlayalım.
-Kutlanacak bir şey yok, bana inan. -Nedenmiş o?
Bugün aynı zamanda annemin öldüğü gün de ondan.
Bugün mü?
Hayır.
Ben doğduğumda.
Beni görecek vakti bile olmamış.
Ama
her doğum günümde
aptal hediyesi her zaman beni bekliyor.
Şaka bu, değil mi?
İnanmıyorum.
Orada... Sen...
Annen Elisa'ydı, Alessio'nun eşi.
Sen de kimsin lan?
Adım Walter, sen de Anna'sın, değil mi?
Alessio futbol koçumdu.
Evinize birkaç kez geldim, ilk birkaç doğum gününe bile geldim.
Çok eğlenceliydi, değil mi?
Baban burada olduğunu biliyor mu?
Bugün reşit oldum, tamam mı? Beni sikeceksen onun iznine gerek yok.
Sikmek mi? Dalga mı geçiyorsun? Ne diyorsun? Saçmalama.
-Yürü, seni eve götürüyorum. -Dokunma.
İlla babanı mı arayayım?
Ne bok yapacaksan yap.
Babanı arıyorum.
Ne yapıyorsun?
Babanı arıyorum!
Selam Alessio, nasılsın? Ben Walter.
Hayır...
Anna!
An...
Anna, dur!
Anna, hayır!
Motorum! Ne yapıyorsun lan?
-Hey, dur! -Dur lan!
Dur!
Ne yapıyor lan bu kız?
Dur!
Nereye gidiyorsun lan?
İyi misin?
Duyuyor musun? İyi misin?
Nereden çıktın? Seni görmedim.
Durmaya çalıştım.
Kalkabilir misin?
İyisin, değil mi?
Evet, iyiyim.
Neden yoldan öyle geçiyordun? Seni öldürebilirdim.
Sana el salladım.
El mi salladın? Karanlıkta çevre yolundayız.
Bir bu eksikti.
-Hastaneye gidiyoruz, yürü. -Hayır, iyiyim.
-Ama seni burada bırakamam. Yürü. -Hastane olmaz.
-Beni nereye götürüyorsun? -Şimdilik evime.
Yakınlarda. Sonrasına bakarız.
-Burada mı oturuyorsun? -Evet.
Hadi.
Yürü!
-Ne oldu? -Başım dönüyor.
Hadi, yürü. İçeri gir.
Sana su getireyim.
Al.
Saçını biraz kurutalım.
Çıkar şunu.
Acıyor mu?
Hemen geliyorum.
MAYIS 2001
-Hamile misin? -Evet.
Adın ne?
Elisa. Otur.
Bir bakayım.
Ne o?
Asetonmuş. Özür dilerim.
-Yanıyor mu? -Sence?
Hadi.
Böyle, tamam mı? Bu taraftan.
11 SAVAŞÇI İSTİYORUZ
Elisa!
O kim?
Selam.
Floransa'da seyircimiz olmayacağından kendimize tezahürat yapalım, dedik.
-Çok güzel. -Selam Elisa.
-Selam.
Tamam baylar, bu gecelik yeter. Erken yatın.
-İyi geceler. -Güle güle.
Selam canım.
Ne oldu?
Şey...
Bir kıza çarptım.
Ne yaptın?
Bir şeyi yok. En azından öyle düşünüyorum.
-Ne demek öyle düşünüyorsun? -Birkaç çizik.
-Hastaneye götürdün mü? -Hayır, salonda.
Ne demek salonda?
Sen iyi misin?
-İyiyim. -Tamam.
Merhaba.
Memnun oldum. Ben Alessio.
Anna.
Nasılsın? İyi misin?
Kolun acıyor mu?
Tanışıyor muyuz?
Sanmıyorum.
-Yok, tanıdık... -Tuvalete gitmeliyim, pardon.
-Misafir tuvaleti alt katta. -Diğerini tercih ederim.
Nereden biliyor?
BEBEĞİMİZ OLUYOR
-Ona bir baksam mı? -Ne bileyim?
Hey, sakin ol.
-Büyütülecek bir şey yok. -7,00'den beri ayaktayım.
Daha yemek yemedik, üst katta bir yabancı var.
Selam.
Akşam yemeği daha hazır değil ama açsan
bunlar var.
Yok, teşekkürler.
Lezizlerdir. Bu evin spesiyalleri.
İnan bana.
Güzelmiş.
Evini söylersen seni bırakırız.
Burada yaşamıyorum.
O zaman burada ne işin var?
Şey...
Annemi bulmaya geldim.
-Ona götürelim. -Olmaz.
Çünkü...
...annem hastanede.
Bugün kaldırdılar ve...
Üzgünüm.
-Ama yatacak bir yerin var mı? -Şu an için yok.
Baban nerede?
Çok sık seyahat eder.
Son duyduğumda Afrika'daydı.
-Güney Afrika'da. -Gerçekten mi?
Ama çok oldu, şu an belki orada değildir.
Evet, su kaynıyor.
-Burada kalmasına izin versek mi? -Hayır.
Onu Bellavia'ya götürsen?
Bellavia mı? Elisa, kız gerçekten ne yapacağını bilmiyor.
Onu göndermek vicdansızlık olur.
İstediğini yap.
Onu kanepeye yatırdım.
İyi.
Sabah onu ilk iş hastaneye götürürüm.
Hayır, 8,00'de çıkman lazım.
Ajansa giderken bırakırım.
Düşündüm de madem gelemiyorsun...
...bunu giyersen belki hâlâ şans getirebilirsin.
Hey, sorun ne?
Ters bir şey mi dedim?
Yok bir şey.
Eli.
Beni korkutuyorsun.
Çok hoş. Kesinlikle giyeceğim.
Dinle Eli,
ben birkaç gün yokken
sana yardım etmesi için birisini çağırsana.
Ne konuda yardım?
Her konuda.
Araba sürmede, alışverişte. Seni yalnız bırakmak istemiyorum.
-Bakıcıya ihtiyacım yok. -Bakıcı demedim.
Bir arkadaşınla birkaç gün geçir.
Patrizia'yla, Marianna'yla, kimi istersen.
Alessio, lütfen.
Ne? Tuhaf bir şey mi dedim?
-Cevabını verdim. -Cevabımı verdin.
Kuzenini aramaya çalışalım.
Hâlâ o konuda mısın? Aramam gerekirse ararım. Yeter.
Günaydın.
-Günaydın. -Günaydın.
-Kahve yaptım. -Teşekkürler.
Peki o zaman. Kalıyorum, gitmeyeceğim.
Ne diyorsun?
Evet, aklım tüm hafta burada yalnız kalmanda olacaksa
gitmemin anlamı yok.
Hamilesin sen ya. Mauro'yu arayıp yerime birini bulurum.
Mauro mu? Ama bu final maçı. Yaptıklarına dayanamıyorum.
-Bak, sadece iki günlüğüne. -İki gün az mı?
Ne diyeceğim, bu kız yardım eder. Birkaç gün kalır mısın?
-O mu? -Evet, istediğim kişi dedin.
-Ehliyetin var mı? -Tabii vardır.
Ne yapıyorsun?
Vites.
Vites...
Böyle.
Tamam, in. Ben sürüyorum.
-Benim arabam farklı. -Tabii.
Nereye gidiyoruz?
Seni hastanedeki annene götürüyorum.
Seni işe götürmem gerekmiyor mu?
Bak, teşekkürler ama kimseye ihtiyacım yok.
Paran var mı?
Hoşça kal o zaman.
Dün için tekrar özür dilerim.
Elisa?
Sana birini buldular demek.
Carla ben.
Hatırlamadın mı? Carla Capitani, bana çevirmenlik işini buldun.
Carla, tabii ya.
Orada çalışmıyorum. Gece okulunda İngilizce kursu veriyorum.
Sandalye arıyordum, hatırlıyor musun?
Yok, açıkçası hatırlamıyorum.
Geldi. Niye geldin, sen de mi Büyük Piç'e yakalandın?
Pardon, kim?
Büyük Piç, en büyük davetsiz misafir.
Buramda vardı, neredeyse bir yıldır.
Üzüldüm.
Elden ne gelir? Onları sevdi.
Bende böyle memeler varken onu suçlayamam.
Benimki yakında benden bıkar mı dersin?
-Öğreneli ne kadar oldu? -Dün öğrendim ama hâlâ şaşkınım.
Hâlâ kimseye söylemedim.
Hadi söyleyelim.
-Merhaba arkadaşlar. -Merhaba.
Yeni yüzler görüyorum.
Evet ama arkadaşım şimdilik konuşmak istemiyor.
Nasıl istersen.
-Nerelerdeydin Carla? -Beni özlediniz mi?
İşte bir şey çıktı. Bir öğrencimle ilgili.
Ne tür bir şey?
Onunla yattım.
Aferin.
Yetişkin miydi bari?
Dilini öyle yetenekli kullandığına göre bence yetişkindir.
Her şey Carla'ya bağlı.
Pekâlâ.
Geçen bize anlattığın kişi mi?
Hayır, o başkasıydı. Onu hiç düşünmedim.
Yine de psikolojik destek oldu.
Hatta seks boyunca sizi düşündüm.
Tabii öyledir.
Evet?
-Affedersiniz. -Sorun değil, birini mi arıyorsun?
Annem tümörü olduğu için bu hastaneye yatırıldı.
Size katılabileceğimi söylediler.
Tabii. Gel.
İsmin ne?
-Anna. -Anna.
Annen kim?
Dün yatırıldı.
Yoğun bakımda.
Peki baban? Tek başına mı geldin?
Nasıl? Nerede kalacaksın?
Bilmiyorum.
Açsan bir kilometre yakında kocamın pizza dükkânı var.
-Bizim de barımız var. -Annemlerin boş odası var.
İstersen sorayım.
Tamam hanımlar, kızın üzerine gitmeyin.
Burada gerçekten kimsen yok mu?
Hayır ama hiçbir ihtiyacım yok.
Geçinebilecek bir iş bulursam idare ederim.
O, iş bulma ajansı işletiyor.
Alessio'ya niye söylemedin?
İsmin ne demiştin?
-Anna. -Soyadın?
Girotto.
Kimliğin var mı?
Sanırım evde bıraktım.
Ehliyetin yok mu?
-Hayır. -Kaç yaşındasın?
17. Hayır, pardon...
On sekiz.
Burada sigara içemezsin.
Peki efendim.
-Bu akşam golf kulübünde etkinlik var. -Kaçırmak mı istiyoruz?
Başkanın oğlu evleniyor.
Yemek firması dolu ama bir çalışan daha isterler.
Bedenin ne?
Bilmiyorum.
Ayağa kalk.
Bence 38.
Başka ayakkabın var mı?
Bunlar çirkin mi?
Onların tarzı değil.
Onların tarzı neymiş?
Seninkiler mi?
Evet, daha iyi.
Tamam, değişelim.
Hadi, geri getiririm.
Ne oldu, çalacağımdan mı korktun?
Sağ ol.
İşim bu.
Evet ama zor olmalı.
Senin işin de.
Erken yatsınlar diye otelden
televizyonsuz oda istedim ama dev ekranlı televizyonlar var.
Onlar çocuk değil.
Tabii ya.
Formayı giydin mi?
-Elbette, şu an üzerimde. -Harika, teşekkürler.
Sana yakın hissediyorum.
Başka?
Yatıyorduk.
Tamam, sizi tutmayayım. İyi geceler.
-İyi geceler. -İyi geceler.
-Seni seviyorum. -Ben de seni.
Teşekkürler.
Yarın sabah verebilirdin.
Erkenden bitti mi?
Evet, yapacak iş kalmadı. Girebilir miyim?
Ayakkabılarım.
Gidip getireyim.
Nasıl geçti?
İyi.
Hep aynı dert.
-Problem mi çıktı? -Hayır.
Düğünlerden nefret ederim.
Herkes güzeldir, gülümser...
İnsanlarla alay ederler.
-Bir şey yedin mi? -Hayır.
Açlıktan ölüyorum. Kendime tost yapabilir miyim?
Alışveriş yapmayı unuttum.
İstersen dondurucuda balık kroket var.
-Hayır, balığı sevmem. -Peki.
Yakında restoran falan yok mu?
Var ama araba gerekli.
-Beni götürür müsün? -Hayır.
Lütfen.
Hayır.
Bırak onu.
Hey!
-Ne yazıyor? -Ver şunu.
-Ver şunu! -Beni götürürsen veririm.
Hayır!
Kim bu korna çalan?
Ne yapıyor bu?
Patatesleri yemiyor musun?
İster misin?
Çok sevdiğin bir şey olduğunda önce mi yersin, sonraya mı saklarsın?
Saklarım.
Kesinlikle hiçbir ortak yönümüz yok.
Şükürler olsun.
Patateslerini ver.
İn oradan. Hadi. Bakamıyorum.
Bu sandviç berbat. Tadı ıslak köpek gibi.
Her yer kapalı dedim, ne bekliyordun?
-Neden başka yerde yaşamıyorsun? -Nerede mesela?
Bunu düşünmüş olmalısın.
Düşünmedin mi? Peki o zaman.
Bir kere düşündüm.
Londra'ya gitmeyi çok isterdim.
Neden gitmedin?
Buldum, İngilizce bilmiyorsun.
Bak, insanlar oraya öğrenmeye gidiyor.
Sebebi o değil, Londra'da yaşayamam.
-Çok büyük, burada daha iyiyim. -Buranın nesi o kadar güzel?
-Burada bir bok yok. -Nereden biliyorsun?
Anlayabiliyorum.
Aslında burada yapacak tonla süper şey var.
-Mesela? -Mesela...
Buraya gelmek.
Buraya mı?
Ne yapmak için?
-Sence? -Yok artık.
Kiminle? Alessio'yla mı?
Aslında burada hamile kaldım.
Bebeği burada mı yaptınız?
Hayır, onu değil.
Üç sene önceydi ama düşük yaptım.
Peki o?
Onu...
Garajda yaptık.
-Garajda mı? -Evet, garajda.
Siktir.
-Ne oldu? -Ceketimi unuttum.
-Olsun, benimkini giy. -Ev anahtarlarım onda.
Tanrı aşkına.
Tamam, hallederiz. Endişelenme. Hadi.
-Kimlikler lütfen. -Tabii.
-Buyurun. -Evet.
Kızınızın kimliği de lazım.
Tabii.
Onun yok.
Eve giremediğimiz için yok.
Peki.
-24. oda. İkinci kat. -Teşekkürler.
Kahvaltı 7,00'den 10,00'a kadar. Asansör sağda.
Kızın merdivenlerden çıktı.
-Selam. -Öyle dalmayı nereden öğrendin?
Kursa gittim.
-Hadi, girsene, su çok güzel. -Olmaz, geç oldu.
Kime ne? Gir işte!
Hayır, çık.
-Bağırırım. -Hayır.
Gir!
Hadi!
Tamam, geliyorum.
Yardım lazım mı?
Hayır, hallederim.
-Soğukmuş. -Soğuk falan değil.
Cidden soğuk.
-Kabul et, çok güzel. -Güzel.
-Yüzme bilmiyor musun? -Yok, su üzerinde kalıyorum.
Bak, bunu da yapabiliyorum.
Vay canına.
Bebek yardım ediyor.
Harika.
Kabul ediyorum, fena değil.
Ne oldu?
Hareket etti.
-Ne? -Hareket etti.
-Hissettin mi? -Evet.
Tanrım!
Tanrım.
İnanılmaz. Nasıl hareket ettiğine bak.
İşemem lazım.
Delirdin mi?
Şaka yapıyorum.
Bir şişe su bulmanın ne kadar zor olduğuna inanamazsın.
1. ODAYI BOYA 2. BEŞİK AL
3. YUVA SEÇ 4. BAKICI BUL
-Buyurun. Bu kadar. -Teşekkürler.
-Bunlar çöpe, değil mi? -Bunlar da.
Bu ne?
-Gittiğim bir konserden. -Bunu neden atıyorsun?
Eski bir tişört sanır.
Bence sever.
Öyle mi dersin?
O zaman şuraya koy.
Baksana, bahsettiğin atlayış kursunu düşünüyordum.
Ona kurs hediye etsem?
-Nasıl? -Hediye olarak atlayış kursu vereceğim.
-Hayır, olmaz. -Olmaz mı?
-Pardon da niye? -Çünkü onu tanımıyorsun.
-Sevip sevmeyeceğini bilmiyorsun. -Hayal edebiliyorum.
Onu nasıl hayal ediyorsun?
Nasıl mı hayal ediyorum?
Sarışın...
Alessio'nun kahverengi gözleri...
-Ama önemli olan içinin iyi olması. -İçinin mi?
Evet, güçlü, kararlı bir insan olması.
Pozitif bir insan. Özellikle bu.
Pozitiften kastın ne?
-Mesela başkalarına güvenen birisi. -Bir aptal mı?
Hayır, fedakâr biri.
İstediğini elde etmek için başkasının kuyusunu kazmayan biri.
-İtilip kakılan biri mi? -Hayatı cidden öyle mi görüyorsun?
Evlat mı, oyuncak bebek mi istiyorsun?
Senin gibi ukala ve terbiyesiz olmayacağı kesin.
Annesinin kopyası da olmayacak.
Alo?
Günaydın.
Ne demek gitti?
Hayır, bana bir şey söylemedi.
Donup kaldım.
Tekrar olmayacak, emin olun. Sağ olun, tekrar özür dilerim.
Sen bir de yalancısın!
Yemek şirketi aradı, tek kelime etmeden gitmişsin.
-Hayır, neden yalan attın, anlat! -Sana ne? İş benimdi, senin değil.
Senin miydi? İşi kim buldu? Sana kim kefil oldu?
Müşterilerimin güvenini kazanmak için ne kadar çalışıyorum, biliyor musun?
Müşterilerinden sana ne? Tümörün var!
Beş para etmez insanlardı.
Annem hasta olduğundan yanlarında olmak istemedim.
Futbol bok gibi bir spor.
Amaç ediniyorsun,
tüm sezon o amaç uğruna uğraşıyorsun,
tüm olasılıkları değerlendirip ihtimalleri hesaplıyorsun,
rakibi inceliyorsun, sonra ne oluyor?
O sik kafalı, aptal Tasselli mahvediyor.
Dünyadaki en kötü sağ bek.
Ve senin takımında...
Alessio.
-Tasselli korner olunca... -Alessio.
-...orada durmaz. -Alessio!
Ne oldu?
Geçen gün kanamam olduğu için hastaneye gittim.
-Bebeğin bir sorunu mu var? -Kız olacak.
-Gerçekten mi? Kız mı? -O, iyi. İyi. Hayır, asıl benim...
Ne?
Bende...
Bende tümör var.
Meme kanseri.
Neden daha önce söylemedin?
Final maçın vardı.
Emar raporuna baktım...
...ne yazık ki meslektaşlarımın teşhisi doğru.
İleri seviye, metastatik üçlü negatif meme kanseri.
Ama hastanenin aksine kliniğimiz deneysel protokol uyguluyor,
bazı vakalarda etkililik oranında yüzde 30 artış görüldü.
Ne zaman başlayabiliriz?
Ne kadar erken o kadar iyi.
Sizin durumunuzda tedavi hamilelik bitene kadar ertelenir.
Tabii kürtaj yaptırmayı düşünmezseniz.
Kızımın hayatıyla kendi hayatım arasında seçim mi yapmamı istiyorsunuz?
Hayır, seçeneklerinizi açıklıyorum.
Ve bu yeni protokolle
tedavi oranımız ne olur?
Aslında bu tarz vakalarda amaç sadece
yavaşlatmaktır. Elimizden geldiğince yavaşlatmak.
Ne demek
yavaşlatmak?
Bu tip kanser tedavi edilemez.
Bu senin fikrin.
-Lütfen Alessio. -Sen kimsin ki lan?
Kimsin de aptal kravatınla oturmuş kimin öleceğine karar veriyorsun?
Senin gibi birine güvenecek miyim?
-Otur. -Gidiyoruz, yürü.
Evet.
Evet, tamam.
Tamam, akşam ararım.
Ama o iyi, değil mi?
Hayır çünkü bu sabahki adam, o konuyu hiç açma.
Burada, selam vermesini söyleyeyim.
Mauro aradı.
Niguarda'nın Milano'daki hekimiyle
-randevu alıyor, iyiler. -Bunu sonra konuşsak?
Doğru, özür dilerim.
Özür dilerim.
Sanırım yanlış ata oynadın.
-Saçmalama Elisa. -Özür dilerim.
Saçmalama. Ben en iyi ata oynadım.
Anladın mı? Dünyanın en iyi atına.
Hamile kalamayınca doktorun ne demişti, hatırlıyor musun?
-O, farklı. -Hatırlıyor musun?
Her zaman başarabilirsin, dedi. Her zaman. Bebek de bunu kanıtlıyor.
-Büyüdüğünü göremeyeceğim. -Sus.
Sus.
Lütfen sus.
Bebek olmasaydı daha iyi olurdu.
İş yerinde herkes hasta olduğumu biliyor
ama kimse bir şey demiyor.
Numara yapıyorlar.
Belki normal hissetmem içindir.
Ama daha da hasta gibi hissediyorum.
-Dinle, numara yapmaları daha iyi. -Evet.
Şöyle laflar duymana gerek kalmaz, "Atlatacaksın. Kendine güvenmen yeter."
"Mücadeleye devam."
Bu laf hepsini sollar.
Belki bu konuyu iş arkadaşlarına sen açabilirsin.
Belki de utandığın için açamazsın.
Burada hepimiz utanıyoruz.
"Neden ben?
Hatam ne? Yanlış beslenmem mi? Pasif içicilik mi?
İki sene önce üç kez solaryuma girmem mi?" Asıl nokta, gerçek bir sebebinin olmaması.
-Sadece uğursuzuz, hepsi bu. -Burada kimse uğursuz değil Carla.
Sen bile değilsin.
Moralin mi bozuk canım?
Öğrencim kursu bıraktı.
Peki sen Elisa? Ailenle konuşabildin mi?
Alessio kabullenemiyor.
Belki ben de.
Ama gerçekten birkaç ayım kaldıysa
harcayacak vaktim yok.
Yapmak istediğim bir sürü şey var.
Hepsini yazdım.
Çok kalabalık olabilir...
...ama bazılarını istediğime eminim.
Ne gibi?
Kızıma bazı hediyeler bırakmak istiyorum. Doğum günlerine.
Evet, rastgele seçilmiş olacak,
özellikle büyüdüğü zamanlar için
ama belki siz yardım edebilirsiniz.
Kimin çocuğu var?
-Sence biraz erken değil mi? -Sonuçta daha yeni öğrendin.
Hanımlar, Elisa fikrinizi sormadı.
Bu onun kararı, bu da durumu geçerli kılar.
Bizden yardım istiyor.
Vasiyetimde her şeyi kedime bıraktım.
Kediye mi?
Kediye.
-Pardon. -Selam Elisa, nasıl yardımcı olabilirim?
Birini arıyorum, burada tedavi gören bir hastayı.
Söylemem yasak...
Peki, tamam, ismi?
Soyadı Girotto.
Girotto...
Ayın 21'inde yatırıldı.
Peki.
21'i...
Selam.
Girebilir miyim?
Tabii.
Hastanedeydim.
Seni aradım, annenin orada olmadığını söylediler.
Hiç gitmemiş. Öyle biri yok.
Neden beni arıyordun?
Önce niye yalancı olduğunu söyle.
Annen nerede?
Onunla tanışamadım.
Doğduğumda gitmiş.
Peki baban?
Evden mi kaçtın?
Söyledim ya, Afrika'da.
Anna!
Bak, babam eziğim teki,
tamam mı?
Konuşacak hiçbir şeyimiz yok.
Zaten onun evine dönemiyorum.
Evden kaçtın. Numarasını ver. Onunla konuşmak istiyorum.
Evet? Sorun ne?
Bırak ya.
BERRETTINI TUTUKLANDI
Hapiste!
Sorun bu.
Bir dakika.
Sana bir işim var.
Bu sefer ben işe alacağım.
Ama yalan,
küfür, polemiğe girmek yok.
Ne yapmam gerekiyor?
Kızımın hediye seçmesine yardım edeceksin.
-Ne? -Fikrini sormadım.
Ama neden ben?
Benim gibi biri olmaz, dedin.
Çünkü sırf ölüyorum diye benimle aynı fikirde olacak birini istemiyorum.
Yardım edecek misin?
Bunlar?
-Olmaz mı? -Kes şunu.
Ne dersin?
Yok.
Bateri daha iyi.
-Bateri mi? -Evet, piyano berbat.
-Kıza bateri mi alacağım? -Ne olacak?
Yeter!
Ver şunları. Alessio'ya yazık. İşkence gibi olur.
Sanki piyano olmaz.
Arkadaşları dışarıda oynarken klavyenin başında
saatlerce yalnız mı kalsın?
Başta kendini adaması gerekir ama sonra işin içine tutku girer.
Sekiz yaşında mı?
O tutku gelene kadar kızın hayatını mahvettin.
-Yani daha büyüdüğünde mi vermeliyim? -Hayır.
Bateri almalısın, diyorum.
Hem indirimdeymiş.
Peki, bateri alıyorum.
-Çantaları alırım. -Boşaltalım.
Selam.
Neredeydin, söyler misin? Telefonun kapalı.
Özür dilerim, şarjım bitti.
Bir bisiklet getirdiler.
Bebeğe bir şeyler aldık.
Merhaba.
-Pardon, onun ne işi var? -Yardım ediyor.
-Yardım eder misin? -Evet.
Sabahtan beri sana ulaşmaya çalışıyorum.
Milano'daki hastane randevusunu yarına çekebildim.
-Yarına mı? -Yarına.
Ne oldu, sevinmedin mi?
Yarın anaokulu müdürüyle randevum var.
Seninle gitmek istemiştim.
-Elisa, bunu niye yapıyorsun? -Ne yapıyorum?
Kayboluyorsun, alışveriş yapıyorsun... Bununla birlikte mücadele etsek?
-Bunu cidden istiyor musun? -Tabii.
-O zaman yardım et. -Etmiyor muyum?
Hayır, Alessio! Bana hastanelerden, doktorlardan bahsediyorsun,
-geleceğimizi düşünmem lazım. -Nasıl? Aptal bisikletler alarak mı?
Daha iyi bir fikrin olursa söyle!
Yemeğe gelmiyor musun?
Hayır.
Sigara mı içiyorsun?
Sence?
Bir tane alabilir miyim?
O nasıl?
Pek iyi değil.
Ama o cesur bir kadın.
Hep öyledir.
Gerçekten güçlü bir kadın.
Bu bebeği çok istedik.
Seneye evlenecektik de.
Ve şimdi...
...ramak kalmışken...
...yalnız kaldım.
Yalnız kalmayacaksın.
Yanında kızın olacak.
Beni şu kadarcık bir bebekle düşünebiliyor musun?
Ne yapacağım?
Bak, sen de güçlüsün.
Sanmıyorum.
Güçlü olduğunu söyledi.
Gerçekten mi?
Gerçekten öyle mi dedi?
Aşağı yukarı.
-Ama... -Ama?
Arada bunu ona göster.
Günümüzde bir sürü imkân var.
Küllerini elmasa dönüştüren cenaze şirketi hakkında
dün bir yazı okudum.
-Evet, pırlanta yüzük yaptırabilirsin... -İğrenç!
Şimdiden klostrofobik hissettim.
Yakılmanın nesi var?
Geleneksel gömülmeyi tercih ederim.
Sonuçta hepsi aynı değil mi?
Tamam, haftaya salı görüşürüz.
Ödevinizi yapmayı unutmayın.
-Tamam. -Ne ödevi?
Hayata karşı gülmek gibi bir saçmalık.
Neyse ki benim başka önceliklerim var.
Kaç kez "Altı ay izne çıkıp
İngilizce öğreneceğim." dediğime inanamazsın.
İngilizce her zaman iyi bir fikirdir canım.
Kızımın da aynı pişmanlığı olmasın.
Sorumluluk sahibi bir annesin.
İstersen kurs bulmana yardım ederim. Seve seve yardım...
Senin ders vermeni istiyorum.
12 yaş iyi mi? Yoksa çok mu geç? Belki on daha iyidir. Ne dersin?
-Gelecek yıl yaşayacağımı bilmiyorum. -Ne diyorsun?
Dinle beni.
Sen cesur bir kadınsın.
Gerçekten.
Ama ben değilim.
Özür dilerim.
Sana o kursun detaylarını veririm.
Hoşça kal.
-Ne yapıyorsun? -Sence?
Her yere damlıyor.
Senden mi öğreneceğim?
Selam.
Daha bitmedi.
Bir kat daha geçmeliyiz.
Baksana,
bunu nereye koyalım?
Düşündüm de bilmiyorum ama şuraya koyabiliriz.
Ne oldu?
Hayır, yapma, her yerin boya olacak! Hayır. Üzerin batacak.
Çok teşekkürler.
Beğendin mi?
Bir kat daha atmalıyız.
Hayır, hey!
Anna burada.
Dur, üstün batacak.
Durumu nasıl?
Şiddetli beyin sarsıntısı geçirdi. Medikal komaya aldık.
Komaya mı?
Endişelenmeyin, beyin stresini azaltmak için tedbir olarak.
Ama iyi yanıt veriyor.
Test sonuçları pozitif çıkarsa onu yakında uyandıracağız.
Nereye gittin?
Yavaş ol.
Ne oldu? Her şey yolunda mı?
Evet, artık yolunda.
Kaç aylık?
Ne demek kaç aylık? Sekiz.
Sekiz aylık mı?
-Anna, iyi olduğuna emin misin? -Saç düzleştirici?
İsterim.
Bilemiyorum.
"Bilemiyorum" ne demek?
Bu onun son hediyesi, özel bir şey olmalı.
Bu şekilde hiçbir şey bulamazsın.
Sence? Sen ne düşünüyorsun?
Kızının 18. doğum gününe ne hediye vermeli?
Anna, yeşil kavanozu verir misin lütfen?
-Bunu mu? -Evet.
Sağ ol.
Acıymış. Ne bu?
Gizli malzemem.
Ne kadar getirdin?
Sanırım annenler geldi.
Galiba.
Çok fena insanlar.
-Siyatik hastalığım var. -Tartışıyorlar mı?
Hayır, daha çok annen babana fırça çekiyor.
Çantalarını alayım.
Yağ kızmış mı, bakar mısın?
Tabii.
Evet.
-Şimdi bunları kızartmamız lazım. -Dur, alayım.
Ağırmış.
Sen dene.
Zor değil.
Bir elmayı al
ve bulamaca batır, önce bir tarafı,
sonra diğer tarafı, fazlalıklar aksın.
Sonra yağa at.
İşte böyle.
Bir, iki.
Ve yağa. Dikkat et, yanma.
Elmayı al...
...bulamaca batır...
...sonra yağa bırak.
Böyle.
Elmayı al...
Bırak, aksın. İşte.
Ve yağa bırak.
Böyle.
Geldik.
Girebilir miyiz?
Buradayız anne.
Neden kavga ediyordunuz?
Kavga mı, biz mi?
Asla.
Beni üzersiniz.
-Gördün mü? Şimdi mutlu musun? -Ben mi?
Ben Teresa, memnun oldum.
Bu da Anna.
Ben Alberto, Teresa'nın kocasıyım.
Ben geldim.
Bu akşam bunları içeceğiz.
Hayır, onları biz içeceğiz
çünkü sen bu akşam gidiyorsun,
-gelinle yatamazsın. -Biliyorum.
Biliyorum.
Gelin mi?
Nasıl yani?
Gençler şu günler anlayamıyor.
Bizim ailemizde
gelinle damat düğünden önceki gece
birlikte yatamaz.
Yeni evlilere alkış alalım!
-Girelim mi? -Tabii.
Affedersiniz.
Biraz gerginim.
Ayrıca karım 40 yıl sonra konuşma yapmama nihayet izin verdiği için
konuşma yapmayı unuttum.
General Dalla Paglia bile birlikleriyle nasıl konuşacağını biliyordu.
Olamaz, yine Afrika savaşına döndü.
Sen doğduğunda Elisa,
ben 26 yaşındaydım
ve her şeyi bildiğimi sanırdım.
Ama...
...sen bize çok şey öğrettin
ve bize hâlâ çok şey öğretiyorsun.
Annenle ikimiz seni...
Seni çok seviyoruz.
Bunu... Bunu sana
hiç söylemeyiz
çünkü açık sözlü türden bir aile sayılmayız.
Kurbağa gibi bir aileyiz.
Ama seni
delicesine sevdiğimizi gayet iyi biliyorsun
ve seni daima seveceğiz.
Tebrikler.
Seni de tebrik ederim Alessio.
Bana inan, dünyanın en şanslı adamısın.
Tebrikler.
Hanımlar, baylar;
izninizle lütfen.
Sadece birkaç şey söylemek istiyorum.
Elisa, Alessio; incitici olmayacak. Neredeyse yani.
İkinci şarap kadehimi
bu çifte,
bu birlikteliğe
azminiz, kararlılığınız ve aşkınız için kaldırmak istiyorum.
Beni aileye aldınız, sağ olun.
Hayatımda tek eşliliğe en çok sizinle yaklaştım.
Ve size söz, başka olmayacak.
Yani içelim, dans edelim ve birbirimizi sevelim!
-Gelin ve damada! -Gelin ve damada!
Ne oldu?
Hep leke oldu.
Nasıl yaptın bunu?
Biraz kan oldu.
Biraz uzanmam lazım.
-Seninle geleyim. -Olur.
Anılar;
bir, anılar asla kaybolmaz;
iki, insana geçmişi özletir; üç, insan üzülünce anılara bağlanır;
dört, insanı geleceğe hazırlar.
-İnsanı geleceğe hazırlar. -Peki.
En sevdiğin elbisen eskidi, ne yaparsın? Bir, yenisini alırsın.
İki, o elbiseyi giydiğin güzel zamanları düşünürsün.
Üç, terziye onartırsın.
-Terziye onartırım. -Peki.
-Buna bir saat daha dayanamam. -Hadi, odaklan.
Bunu bitirmemiz lazım.
Yani...
Beklediğin bir olayla karşılaşınca; bir, idare etmeyi bilirsin;
iki, senden bilgili birinden yardım istersin;
üç, suç yanlışı yapandadır, onlar düzeltmelidir.
İkincisi.
Yardım mı istersin? Mümkün değil. Hayır.
Sen ilkisin, "İdare etmeyi bilirsin."
Ah nerede?
Peki sen?
-Ben üçüncüyüm. -Nasıl yani?
"Suç yanlışı yapandadır, onlar düzeltmelidir."
-Sonrasında ne yapacaksın? -Ne?
Sonrasında?
Ben gittiğimde.
Ne yapacaksın? Bunu düşündün mü?
Hadi, sadece bir tane kaldı.
-"Fark ettiğine göre..." -Ben düşündüm.
Benim için çalışmaya devam et.
Kızıma hediyeleri verirsin.
Böylece hediyeleri anlatırsın.
Neden?
Belki sen verirsin.
İdare etmeyi hep bildiğimden, değil mi?
-Doktorların bugün ne diyeceğine bakalım. -Evet.
Neyse, 18. doğum günü için ne alacağıma karar verdim.
Söyleyeyim mi?
Çok güzel.
Ne oldu?
Beğenmedin mi?
18 yıla demode olur.
Şey...
En azından partisinde en orijinal giyinen o olur.
Ne partisi?
-Parti falan vermeyecek. -Neden?
Önemi yok.
Bu hediye meselesini hep aptalca buldun, değil mi?
-Sadece bana acıdığın için yardım ettin. -Ondan değil.
Neden o zaman?
Ben senin kızınım da ondan.
Hiç komik değil.
Benim için de değil.
Gerçekten sen misin?
Anna.
Affedersiniz? Bitirdiniz mi?
Bir saniye.
Sıra var.
Ne var? Aptal elbisenin dar geleceğine mi taktın?
Hey!
Ne oluyor?
Anne?
Anne!
-Uyan! -Hanımefendi.
-Kalk. -Hanımefendi.
Yardım edin!
Hanımefendi? Ambulans çağırın! Git, yardım çağır!
Sen gelemezsin.
-Affedersiniz. -Ama...
Anne!
Hayır! Anne!
Hayır!
Aç...
Ne?
Kapı, kız kapıyı çalıyor.
Kim?
Elbiseli kız.
Anna, kızımız.
Canım...
Rüya görüyordun.
Rüya görüyordun canım.
-Kız kapıyı çalıyor, duymuyor musun? -Elisa...
Rüyaydı.
Sesi o şey çıkarıyor.
Nasıl görünüyordu?
Kızımız, nasıl görünüyordu?
Çok güzeldi.
Tıpkı senin gibi.
Saçı
koyu renkti.
Gözleri mavi...
...çok derin ve güzel.
Bedeni neydi?
Neden sordun?
Hediyeyi aldım.
18. doğum günü için elbise aldım.
İstediğini.
40 beden aldım, sence olur mu?
Hayır, iade et.
Neden?
Çünkü bu...
Çünkü 18 seneye demode olacak. Bana başka bir şey lazım.
Sakin ol.
-Defterim nerede? -Elisa.
-Sakin ol. -Defterimi getir.
Dinle, doktor sakin kalman gerektiğini söyledi, tamam mı?
-Bugün doğum yapıyorsun. -Bugün mü? Neden bugün?
Bir sorun mu var?
Merhaba Anna.
Baban seni almaya geldi.
Bugün nasılsın?
Daha iyiyim.
Sana kıyafet getirdim.
Kot pantolon getirdim, olur mu?
Evet, iyi.
-Baba? -Efendim?
Özür dilerim.
Evine hoş geldin bir tanem.
Gel, sarıl bana.
Evine hoş geldin!
-Büyükbaba. -Sana ne dedim?
Canım kızım benim.
-Siz kavga mı ettiniz? -Evet.
Hayır, çiçekleri çıkarmasını söyledim ama...
-Hayır, kalsın. Çok güzeller. -Gördün mü?
Gel buraya küçük böcek.
Seni özledim.
Ben de seni.
Ocaktaki yemeği bitireyim.
Evet?
Hazır mısın?
Çok güzel olmuşsun.
Teşekkürler.
-Birini buldun mu? -Herhâlde yani.
Ama senin bir süre bacakları kapatman gerekecek, değil mi Alessio?
Evet.
Bana güvenebilirsin.
İngilizce konusunda.
Başaracağını biliyordum.
Benden nefret edecek.
-Zorla İngilizce öğretmeni oluyorum. -Senden nefret etmek imkânsız.
Seni bu yüzden seçtim.
Affedersiniz.
-Odayı boşaltmanız lazım. -Tabii.
İyi yolculuklar.
Endişelenme canım.
Pardon.
-İçeri gelemezsiniz. -Görüşürüz.
-Çok iyiydik, değil mi? -Evet.
Evet...
Çok iyiydik.
İşte geldi.
Hadi bakalım.
Böyle.
Tamam Elisa, biraz doğrul.
Aferin. Çok güzel.
Hazırız.
Sana küçük bir iğne yapacağız, bebek de biraz daha sakin olacak.
-Beni uyutacak mısınız? -Evet ama sadece belden aşağısını.
Onu görmek istiyorum.
Elbette göreceksin.
Şu an sakin olmalısın.
Hazır.
Kağıt ve kalem alabilir miyim?
-Şimdi mi? -Evet.
Önemli.
Doktor?
-Sorun ne Elisa? -Bir şey yazmam lazım.
-Bunu sonra yapsak? -Hayır, en iyisi şimdi.
Peki.
"Sevgili Anna,
kafamda bin bir düşünce var.
Sana anlatmak istediğim çok şey var.
Hayatı, nasıl başa çıkacağını.
Düşünce şeklimi ve yaşam biçimimi sana aktarmak istiyorum.
İyi ve kötü anlarda yanında olmak istiyorum.
Ama olamam, kader bunu böyle mecbur kıldı.
Şu an sinirli olabilirsin.
Kendine neden diye soruyor olabilirsin. Neden sen?
Ben de aynı soruyu soruyorum, bunu bil. Daima.
Bir sebebi yok.
Hayat bu sadece.
Ve bana inan, sinirli veya üzgün şekilde yaşamak değmez.
Ayrıca gülümsediğinde daha güzel olduğuna eminim."
Anna, nereye koşuyorsun?
"Bu sana son hediyem.
Bu sabah rüyamda birlikte bundan pişiriyorduk.
ANNEMİN ELMA KIZARTMASI
Umarım beğenirsin.
Sadece bir tutam sevgisi eksik ama onu ekleyebilirsin.
Kesin şöyle düşünüyorsundur,
"Yine mi bu hediyeler, ne sıkıcı."
Ama hediyelerin bana çok iyi geldi.
Onları düşünmek bana çok güç verdi.
Seni, seni neyin daha iyi bir insan yapabileceğini düşünmek.
Yani teşekkürler bir tanem.
Bazı hediyeleri yanlış verdiysem özür dilerim
ama sana yakın hissetmemin tek yolu bunlardı.
Seni şimdi bırakmalıyım.
Artık kocaman bir kadın oldun, hediyelerime ihtiyacın yok.
Ama şunu unutma,
en parlak günde bile
yıldızımı görebilirsin.
Seni ölümüne seviyorum.
Elisa,
annen."
Hazırım.
Merhaba.
-Anna? -Gel.
Benim hediyem. Yani benim...
Bu hediyeyi ilk annen düşündü.
Sonradan vazgeçti
ama o zaman pek iade etmek istemedim.
Beğendin mi?
Çok güzel.
Şimdiye modası geçmiş olabilir.
Hiç önemli değil.
Dene ama çünkü o zamanlar bedenler biraz farklıydı.
Teşekkür ederim.
Aşağıda bekliyorum.
Bir sürü insan geldi.
Geliyorum.
Düzgün ayakkabın var mı?
İşte geldi!
Buraya gel!
Çok güzel olmuşsun.
İşte geldi.
GERÇEK HİKÂYEDEN ALINMIŞTIR
"EL ELE VERİP HER GÜNÜ CESARETLE YAŞAMALIYIZ"
ELISA GIROTTO'YA ADANMIŞTIR
Alt yazı çevirmeni: Ömür Gencer