1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:06,089 --> 00:00:12,220
‎(ผลงานสแตนด์อัพคอมเมดี้จาก NETFLIX)

3
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

4
00:00:37,579 --> 00:00:43,877
‎(อเล็กซ์ เฟอร์นันเดซ)

5
00:01:15,617 --> 00:01:18,870
‎(ตลกที่เจ๋งที่สุดในโลก)

6
00:01:19,329 --> 00:01:21,331
‎มาเริ่มกันด้วยมุกตลกดีกว่านะ

7
00:01:24,125 --> 00:01:26,628
‎ผมชื่ออเล็กซ์ เฟอร์นันเดซ
‎เป็นตลกที่เจ๋งที่สุดในโลก

8
00:01:29,589 --> 00:01:30,590
‎ขอบคุณมากครับ

9
00:01:30,673 --> 00:01:31,800
‎ครับ

10
00:01:32,884 --> 00:01:34,511
‎ขำอะไรกันน่ะ

11
00:01:36,262 --> 00:01:37,722
‎ไม่เป็นไร

12
00:01:37,806 --> 00:01:39,849
‎พอพูดแบบนั้น ผมรู้นะ
‎ว่าพวกคุณบางคนคงคิดว่า

13
00:01:39,933 --> 00:01:42,227
‎"รอให้ฉันเปิดทวิตเตอร์ก่อนเถอะ

14
00:01:43,269 --> 00:01:46,898
‎พอฉันออกจากที่นี่เมื่อไหร่
‎นายได้รู้แน่ว่าฉันคิดยังไง"

15
00:01:47,774 --> 00:01:49,275
‎ไม่เป็นไร ผมรู้ว่าคุณไม่เชื่อผม

16
00:01:49,359 --> 00:01:51,444
‎คงโน้มน้าวพวกคุณได้ยาก
‎ว่าผมคือตลกที่เจ๋งที่สุดในโลก

17
00:01:51,528 --> 00:01:52,570
‎แต่นี่มันงานผม

18
00:01:53,238 --> 00:01:54,489
‎การโน้มน้าวคุณคืองานของผม

19
00:01:54,572 --> 00:01:55,573
‎ไม่ง่ายเลยนะ

20
00:01:55,657 --> 00:01:57,826
‎มันเริ่มขึ้นตอนที่ผมลาออกจากงาน

21
00:01:57,909 --> 00:02:01,287
‎หลังจากเป็นมนุษย์เงินเดือน
‎มาเจ็ดปี เจ็ดปีเลยนะ

22
00:02:01,371 --> 00:02:03,206
‎เจ็ดปี

23
00:02:03,832 --> 00:02:06,918
‎นานมากเลย เจ็ดปีนี่นานมาก

24
00:02:07,836 --> 00:02:10,672
‎เคยทำอะไรนานกว่าเจ็ดปีมั่งไหม
‎ไม่นับการมีชีวิตอยู่นะ มันนานมาก

25
00:02:12,298 --> 00:02:15,176
‎โรงเรียนประถมถึงให้เรียนแค่หกปีไง
‎หกปีก็เกินพอแล้ว

26
00:02:16,803 --> 00:02:18,805
‎วันหนึ่ง ผมทนไม่ไหวแล้ว
‎ก็เลยบอกหัวหน้าว่า

27
00:02:18,888 --> 00:02:21,724
‎"หัวหน้า เรามีเรื่องต้องคุยกัน
‎ไปคุยกันที่ห้องประชุมเถอะ"

28
00:02:21,808 --> 00:02:24,853
‎เราเข้าไปในห้องประชุม
‎ผมบอกหัวหน้าตามตรง

29
00:02:24,936 --> 00:02:27,397
‎"หัวหน้าครับ ผมมาเพื่อ..."
‎เปล่านะ ผมไม่ได้ต่อยหัวหน้า

30
00:02:28,106 --> 00:02:30,817
‎ไม่หรอก มันคือวิธีสื่อสาร
‎คนจากโซโนราอาจบอกว่า "ต่อยเลย!"

31
00:02:30,900 --> 00:02:31,860
‎ใจเย็นก่อน

32
00:02:34,362 --> 00:02:36,364
‎มันเป็นแค่วิธีสื่อสาร ผมบอกไปว่า "หัวหน้า

33
00:02:36,614 --> 00:02:39,367
‎ผมลาออก ผมจะไปเป็นตลก"

34
00:02:39,868 --> 00:02:41,536
‎หัวหน้าผมตอบกลับมาสองคำ

35
00:02:41,995 --> 00:02:43,955
‎ผมไม่เคยลืมสองคำนั้น เวลาที่ผมขึ้นเวที

36
00:02:44,038 --> 00:02:46,249
‎คืนนี้ สองคำนั้นก็ยังวนเวียนในหัว
‎ไม่ต่างจากคืนอื่นๆ

37
00:02:46,332 --> 00:02:48,251
‎หัวหน้าบอกว่า "ไอ้ฉิบหาย!"

38
00:02:52,046 --> 00:02:54,090
‎ผู้หญิงคนนั้นบอกว่า "ไอ้ฉิบหาย!"

39
00:02:55,842 --> 00:02:58,344
‎เพราะหัวหน้าไม่เชื่อผม
‎ทำไมถึงไม่เชื่อล่ะ

40
00:02:58,428 --> 00:03:01,973
‎ผมก็ไม่รู้ แต่สองสัปดาห์ก่อนหน้า
‎มีคนลาออก

41
00:03:02,056 --> 00:03:03,558
‎บอกว่าจะไปเป็นนักมวยปล้ำ

42
00:03:07,228 --> 00:03:08,605
‎แค่นั้นเลย

43
00:03:09,272 --> 00:03:11,649
‎หัวหน้าเก่าผมเป็นเหมือนบ่อน้ำ
‎สำหรับความฝันที่พังทลาย

44
00:03:12,984 --> 00:03:14,485
‎ทุกคนโยนเหรียญใส่เธอ

45
00:03:14,569 --> 00:03:17,530
‎"ฉันไม่อยากเป็นนักบัญชีแล้ว
‎ฉันจะไปเป็นนักบินอวกาศ"

46
00:03:21,951 --> 00:03:25,788
‎ผมว่ามันงดงามมากนะ
‎สมัยเด็กๆ ผมเป็นแฟนมวยปล้ำตัวยง

47
00:03:25,872 --> 00:03:28,041
‎มวยปล้ำเม็กซิกันคือสุดยอดการแสดง!

48
00:03:28,124 --> 00:03:29,250
‎ผมจำได้ดี

49
00:03:29,334 --> 00:03:33,379
‎อย่างตอนที่พี่ชายพาผม
‎ไปอารีนาเม็กซิโกเป็นครั้งแรก

50
00:03:33,463 --> 00:03:34,422
‎เป็นสถานที่ที่วิเศษมาก

51
00:03:34,505 --> 00:03:36,841
‎ถ้าคุณไม่ใช่คนเม็กซิโกซิตี
‎พอคุณมาถึงที่นี่

52
00:03:36,925 --> 00:03:38,551
‎ระวังกระเป๋าไว้ให้ดี แต่ว่า...

53
00:03:40,845 --> 00:03:43,681
‎ลองไปอารีนาเม็กซิโกดูนะ
‎เป็นสถานที่ที่วิเศษมาก

54
00:03:43,765 --> 00:03:46,893
‎ตอนที่ผมไปที่นั่น
‎ผมไม่อยากเชื่อเลย ผมรู้สึกเหมือน...

55
00:03:46,976 --> 00:03:48,102
‎"พี่ครับ!

56
00:03:51,314 --> 00:03:52,899
‎นักมวยปล้ำอยู่กันที่นี่!"

57
00:03:54,776 --> 00:03:56,569
‎ผมใสซื่อมาก ไม่รู้อะไรเลย

58
00:03:57,946 --> 00:04:00,573
‎ผมมีฟิกเกอร์นักมวยปล้ำ
‎กับสนามจำลอง เวลาผมเล่นเสร็จ

59
00:04:00,657 --> 00:04:01,699
‎ผมเก็บฟิกเกอร์ไว้ใต้สนาม

60
00:04:01,991 --> 00:04:03,910
‎ก็เลยคิดว่า พวกเขาอาศัยอยู่ในนั้น

61
00:04:05,620 --> 00:04:06,537
‎ใต้สนามมวยปล้ำ

62
00:04:06,621 --> 00:04:09,165
‎ทั้งเปร์โร อกัวโย่ ทั้งเมียเขา
‎อยู่ด้วยกันที่นี่หมดเลย

63
00:04:12,001 --> 00:04:14,087
‎ผมแทบไม่อยากเชื่อสายตา

64
00:04:14,170 --> 00:04:16,631
‎แล้วที่มุมสนาม

65
00:04:16,714 --> 00:04:18,508
‎คือมิสติโกยืนเปล่งประกาย

66
00:04:18,591 --> 00:04:20,176
‎มิสติโก ยืนเปล่งประกาย

67
00:04:20,260 --> 00:04:22,553
‎นึกภาพก้นเขาดูสิ เขายืนอยู่แบบนี้

68
00:04:24,305 --> 00:04:25,890
‎นี่คือมิสติโก

69
00:04:25,974 --> 00:04:27,600
‎มิสติโกเปล่งประกาย ใช่ไหมล่ะ

70
00:04:27,684 --> 00:04:29,769
‎ทั้งหน้ากาก กางเกง แผงอก

71
00:04:29,852 --> 00:04:30,937
‎ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม...

72
00:04:32,272 --> 00:04:35,191
‎แต่แผงอกเขาเปล่งประกาย
‎เหงื่อคงไหลออกมาเป็นกากเพชร

73
00:04:36,651 --> 00:04:38,194
‎ลูกชายเขาคงดีใจมาก

74
00:04:38,278 --> 00:04:41,072
‎"พ่อครับ ผมทำโครงงานเสร็จแล้ว"
‎"เดี๋ยวพ่อตกแต่งให้นะลูก จัดไป

75
00:04:43,366 --> 00:04:45,702
‎ตัว 'เอเม' ตกไป เรียบร้อย"

76
00:04:47,870 --> 00:04:48,746
‎ไม่

77
00:04:55,712 --> 00:04:57,797
‎พี่บอกผมว่า "ไม่ใช่แค่นั้น

78
00:04:58,047 --> 00:05:00,883
‎นายตอบโต้กับพวกนักมวยปล้ำได้ด้วยนะ"
‎ผมไม่ยักรู้

79
00:05:00,967 --> 00:05:02,218
‎ก็ผมเพิ่งเคยมาที่นี่

80
00:05:02,302 --> 00:05:04,971
‎มันอาจเป็นธรรมเนียมเฉพาะถิ่นมากๆ
‎ทำกันแค่ในเม็กซิโกซิตี

81
00:05:05,054 --> 00:05:06,681
‎ถ้าคุณไม่ใช่คนที่นั่น
‎คุณไม่เข้าใจหรอก

82
00:05:06,764 --> 00:05:09,309
‎มีใครมาจากเมืองอื่นไหมครับ

83
00:05:09,392 --> 00:05:11,144
‎จากทางเหนือมีไหม

84
00:05:11,227 --> 00:05:12,687
‎คุณมาจากไหน

85
00:05:13,271 --> 00:05:15,398
‎- จากแมคอัลเลน เท็กซัส
‎- แมคอัลเลน เท็กซัส

86
00:05:17,483 --> 00:05:19,277
‎หมายถึงมอนเทร์เรย์ใช่ไหม

87
00:05:21,738 --> 00:05:22,572
‎จาก...

88
00:05:26,868 --> 00:05:29,120
‎โอเค จากแมคอัลเลน เท็กซัส ดีครับ

89
00:05:29,203 --> 00:05:31,122
‎มีมาจากไหนกันอีกบ้าง คุณล่ะ

90
00:05:31,831 --> 00:05:33,958
‎คนหนึ่งบอกนวยโวเลออง
‎อีกคนบอกมอนเทร์เรย์

91
00:05:34,042 --> 00:05:35,126
‎มีปัญหาแล้ว

92
00:05:36,794 --> 00:05:38,796
‎มีหนึ่งคนที่ปฏิเสธบ้านเกิดเมืองนอนตัวเอง

93
00:05:39,756 --> 00:05:42,633
‎"เอาเป็นว่าฉันมาจากรัฐนวยโวเลออง
‎จะเมืองไหนก็ช่าง"

94
00:05:42,717 --> 00:05:45,345
‎ก็ได้ คืองี้นะ คนเม็กซิโกซิตีเขาทำกันแบบนี้

95
00:05:45,428 --> 00:05:46,679
‎คุณไม่เข้าใจหรอก แต่ว่า...

96
00:05:46,929 --> 00:05:48,598
‎มีผู้ชายคนหนึ่งยืนขึ้น

97
00:05:48,681 --> 00:05:49,891
‎มิสติโกขึ้นสังเวียน

98
00:05:49,974 --> 00:05:52,810
‎เขาตะโกนเรียกมิสติโก
‎ขณะที่ปล้ำกันอยู่

99
00:05:54,437 --> 00:05:55,313
‎"มิสติโก!

100
00:06:10,536 --> 00:06:11,704
‎มิสติโก!

101
00:06:14,082 --> 00:06:15,249
‎มิสติโก!"

102
00:06:16,751 --> 00:06:18,086
‎แต่มิสติโกไม่หันมาทางเขาเลย

103
00:06:19,587 --> 00:06:21,589
‎มิสติโกยืนท่านี้ เมินเขา

104
00:06:23,257 --> 00:06:25,134
‎หันก้นให้เขาดู

105
00:06:25,718 --> 00:06:27,845
‎ยืนโชว์เครื่องหมายถูก
‎บนแก้มก้นทั้งสองข้าง

106
00:06:29,472 --> 00:06:30,473
‎"มิสติโก!

107
00:06:31,391 --> 00:06:32,725
‎มิสติโก!

108
00:06:33,768 --> 00:06:34,936
‎มิสติโก!"

109
00:06:35,937 --> 00:06:37,271
‎แต่มิสติโกไม่หันมาเลย

110
00:06:37,855 --> 00:06:39,857
‎เพราะงี้มั้ง เขาถึงเป็นคนลึกลับ

111
00:06:42,151 --> 00:06:43,152
‎"มิสติโก!

112
00:06:45,196 --> 00:06:46,531
‎มิสติโก!

113
00:06:46,948 --> 00:06:47,782
‎มิสติโก!"

114
00:06:47,865 --> 00:06:49,075
‎แล้วมิสติโกก็หันมา

115
00:06:52,328 --> 00:06:54,747
‎หมอนั่นตะโกนลั่นเลย
‎"ไปตายซะ มิสติโก!"

116
00:06:56,457 --> 00:06:57,375
‎สุดยอดประสบการณ์!

117
00:06:58,543 --> 00:06:59,419
‎เม็กซิโกของผม

118
00:07:10,555 --> 00:07:12,140
‎ผมรู้ว่าคนเม็กซิโกซิตีเขาทำกันแบบนี้

119
00:07:13,266 --> 00:07:16,602
‎ในเม็กซิโกซิตี
‎เราตะโกนใส่กันเสมอ

120
00:07:16,686 --> 00:07:18,312
‎ผมรู้ว่าคุณไม่เข้าใจมุกเมื่อกี๊

121
00:07:20,690 --> 00:07:23,359
‎ไม่ต้องห่วง ผมมีมุกเดียวกันเลย

122
00:07:23,443 --> 00:07:25,820
‎แต่เป็นฉบับมอนเทร์เรย์ เพื่อพวกคุณ

123
00:07:27,822 --> 00:07:29,407
‎คืนนี้ มุกเดียวกันเลย...

124
00:07:30,783 --> 00:07:32,910
‎ฉบับมอนเทร์เรย์
‎เพื่อพวกคุณสองคน

125
00:07:33,536 --> 00:07:35,705
‎ส่วนคนอื่นๆ ก็คิดเสียว่า
‎โดนผมด่าก็แล้วกัน

126
00:07:36,831 --> 00:07:38,624
‎ส่วนคุณ คิดเสียว่าเป็นของขวัญ คืนนี้...

127
00:07:39,917 --> 00:07:40,751
‎มุกเดียวกัน

128
00:07:41,169 --> 00:07:42,128
‎ฉบับมอนเทร์เรย์

129
00:07:43,045 --> 00:07:43,880
‎มุกเดียวกัน...

130
00:07:45,339 --> 00:07:47,175
‎แต่เป็นฉบับมอนเทร์เรย์

131
00:07:48,801 --> 00:07:49,802
‎"มิสติโก!

132
00:07:57,059 --> 00:07:58,311
‎มิสติโก!

133
00:07:59,437 --> 00:08:00,855
‎มิสติโก!"

134
00:08:01,189 --> 00:08:02,523
‎แต่มิสติโกไม่หันมา

135
00:08:05,443 --> 00:08:07,695
‎มิสติโกยืนหันก้นให้ผู้ชม
‎เมินเขาอยู่แบบนั้น

136
00:08:09,197 --> 00:08:11,115
‎ที่แก้มก้นมีเครื่องหมายถูก

137
00:08:12,158 --> 00:08:13,034
‎"มิสติโก!

138
00:08:13,618 --> 00:08:15,244
‎มิสติโก!

139
00:08:15,828 --> 00:08:17,079
‎มิสติโก!"

140
00:08:17,163 --> 00:08:18,873
‎แต่มิสติโกไม่หันมา

141
00:08:20,082 --> 00:08:21,626
‎เพราะงี้มั้ง เขาถึงเป็นคนลึกลับ

142
00:08:32,220 --> 00:08:33,095
‎"มิสติโก!

143
00:08:38,059 --> 00:08:40,686
‎มิสติโก!"

144
00:08:40,770 --> 00:08:42,104
‎พอมิสติโกหันมา...

145
00:08:44,774 --> 00:08:46,984
‎หมอนั่นก็ตะโกนว่า "ไปตายซะ ไอ้ปอดแหก!"

146
00:08:47,068 --> 00:08:47,985
‎นี่ไง

147
00:08:51,113 --> 00:08:52,031
‎สุดยอดประสบการณ์!

148
00:09:00,915 --> 00:09:02,667
‎พอโตขึ้น ผมก็...

149
00:09:05,378 --> 00:09:08,005
‎ในฐานะตลกที่เจ๋งที่สุดในโลก
‎เมื่อเติบโตขึ้น

150
00:09:08,589 --> 00:09:10,883
‎ผมถึงได้รู้ว่า การเป็นผู้ใหญ่คืออะไร

151
00:09:10,967 --> 00:09:11,926
‎ผมรู้ว่ามันคืออะไร

152
00:09:12,009 --> 00:09:14,971
‎การเติบโตคือการที่เรารู้ตัวว่า
‎เราทำอะไรโง่ๆ ไปตอนที่ยังเด็ก

153
00:09:15,471 --> 00:09:17,848
‎ถ้าคุณคิดว่าตอนเด็กๆ คุณไม่ได้ทำอะไรโง่ๆ เลย

154
00:09:17,932 --> 00:09:19,934
‎ที่คุณคิดแบบนั้นเพราะคุณยังไม่โต

155
00:09:21,310 --> 00:09:22,812
‎เรามันโง่

156
00:09:23,062 --> 00:09:25,147
‎เราเกิดมาโง่ เด็กๆ ถึงต้องไปโรงเรียนไง

157
00:09:25,231 --> 00:09:26,732
‎เพื่อให้หายโง่

158
00:09:27,858 --> 00:09:29,777
‎ธรรมชาติฉลาดนัก

159
00:09:30,111 --> 00:09:31,028
‎ธรรมชาติรู้...

160
00:09:31,237 --> 00:09:32,238
‎ว่าเราโง่

161
00:09:32,321 --> 00:09:34,073
‎ธรรมชาติถึงได้ปกป้อง คุ้มครองพวกเรา

162
00:09:34,532 --> 00:09:36,200
‎ยกมือขึ้นมา ไม่ต้องอาย...

163
00:09:37,743 --> 00:09:39,704
‎ถ้าคุณเคย หรือรู้จักเด็กที่เคย

164
00:09:39,787 --> 00:09:41,872
‎ตกลงมาจากชั้นสอง โดยที่ไม่บาดเจ็บ

165
00:09:42,582 --> 00:09:43,666
‎ยกมือหน่อย

166
00:09:43,749 --> 00:09:45,710
‎โอเค พอมีอยู่บ้าง

167
00:09:45,876 --> 00:09:48,379
‎คุณคนที่ใส่แว่น
‎สวัสดีครับ คุณชื่ออะไร

168
00:09:49,255 --> 00:09:50,214
‎เอมานูเอล

169
00:09:50,298 --> 00:09:52,049
‎คุณตกเอง หรือรู้จักคนที่ตก

170
00:09:52,800 --> 00:09:54,218
‎ก็ต้องตกเอง แหงอยู่แล้ว!

171
00:09:55,928 --> 00:09:58,222
‎ประกาศกร้าวไปเลย "ฉันเองแหละที่ตกลงมา"

172
00:09:58,306 --> 00:10:00,308
‎ตกลงมาอีท่าไหนล่ะ เอมานูเอล

173
00:10:02,602 --> 00:10:03,436
‎คุณตก...

174
00:10:03,894 --> 00:10:04,812
‎บันไดลงมา

175
00:10:05,688 --> 00:10:06,939
‎หา ไม่มีบันได

176
00:10:10,860 --> 00:10:12,778
‎ผมนี่เอียงคองงเป็นลูกหมาเลย

177
00:10:14,905 --> 00:10:16,741
‎คุณอยู่บนชั้นสอง

178
00:10:18,034 --> 00:10:20,453
‎มันเคยมีบันได แต่มีคนยกออกไป
‎คุณอาศัยอยู่ที่ไหนเนี่ย

179
00:10:22,079 --> 00:10:23,998
‎บ้านเลโก้อะไรแบบนั้นเหรอ

180
00:10:27,293 --> 00:10:29,086
‎แต่คุณจำได้ว่ายังมีบันไดอยู่

181
00:10:29,170 --> 00:10:31,339
‎ก็เลยคิดว่า "บันไดยังอยู่"

182
00:10:34,759 --> 00:10:35,801
‎แล้วก็ร่วงลงมา

183
00:10:36,052 --> 00:10:37,386
‎คุณอายุเท่าไหร่

184
00:10:38,346 --> 00:10:40,348
‎ตอนที่เกิดเรื่อง หกขวบเหรอครับ

185
00:10:40,431 --> 00:10:42,308
‎พ่อแม่คุณคงปัญญาอ่อนน่าดู

186
00:10:43,643 --> 00:10:46,270
‎พวกเขาคิดว่า "เอาบันไดออกไป
‎ไม่มีอะไรหรอกน่า

187
00:10:47,104 --> 00:10:50,650
‎ลูกรู้แหละ ลูกเรามีตานะ
‎ไม่เป็นไรหรอก"

188
00:10:52,276 --> 00:10:56,739
‎แต่คุณก็ไม่ได้เป็นอะไร ใช่ไหมล่ะ
‎เอมานูเอล โชคดีที่คุณอยู่รอดปลอดภัย

189
00:10:56,822 --> 00:10:57,907
‎ผมดีใจ แล้วก็ฟังนะ...

190
00:10:58,532 --> 00:11:00,534
‎ผมไม่ได้บอกว่าเด็กตกตึกเป็นเรื่องตลก

191
00:11:00,618 --> 00:11:02,286
‎แต่พูดก็พูดเถอะ มันตลกจริงๆ นะ

192
00:11:03,746 --> 00:11:06,040
‎ที่พูดกันว่า "ตัวเด็กๆ ทำมาจากยาง"
‎ก็จริงตามนั้น

193
00:11:07,083 --> 00:11:08,376
‎เด็กร่วงลงมา ตัวเด้ง

194
00:11:15,341 --> 00:11:16,258
‎แล้วก็...

195
00:11:38,197 --> 00:11:40,408
‎"ไปหาน้ำอัดลมมาดื่มกันเถอะ"

196
00:11:41,701 --> 00:11:43,244
‎เด็กๆ ไม่สนใจเลย

197
00:11:52,044 --> 00:11:54,463
‎แต่แม่น่ะสติแตกไปเลย "ลูกฉันตก!

198
00:11:55,631 --> 00:11:57,341
‎เอมานูเอลลูกฉันตกลงมา!

199
00:11:59,093 --> 00:12:00,803
‎จากชั้นสอง บันไดหายไปแล้ว

200
00:12:00,886 --> 00:12:02,096
‎อะไรก็ไม่รู้ แต่ลูกร่วงลงมา

201
00:12:04,390 --> 00:12:06,851
‎เราแค่เอาบันไดไปทำความสะอาด
‎ไม่รู้ว่าลูกตกลงมาได้ยังไง!

202
00:12:09,729 --> 00:12:10,896
‎ตกใจมากเลย

203
00:12:11,897 --> 00:12:13,899
‎ตกใจสุดๆ จับชีพจรฉันดูสิ

204
00:12:14,734 --> 00:12:17,236
‎ใช่ ลูกใส่ชุดนักเรียนอยู่แบบ
‎โง่จริงๆ แบบนี้ชุดก็เลอะหมด!

205
00:12:18,946 --> 00:12:20,448
‎พรุ่งนี้ก็ต้องใส่ชุดนักเรียน!"

206
00:12:23,075 --> 00:12:24,326
‎เรื่องแบบนี้อาจเกิดกับเด็กได้

207
00:12:24,452 --> 00:12:26,454
‎แต่ก็มีโอกาสสูงที่จะไม่มีอะไรเกิดขึ้น

208
00:12:26,537 --> 00:12:28,831
‎กลับกัน คนเฒ่าคนแก่
‎ตกลงมาแบบนั้นไม่ได้นะ

209
00:12:29,915 --> 00:12:33,544
‎ไม่ใช่ว่าคนเฒ่าคนแก่ฉลาดหรอก
‎พวกเขาแค่ระวังไม่ให้ตก

210
00:12:34,670 --> 00:12:38,257
‎ก็อยู่มาถึงช่วงอายุที่การหกล้ม
‎กับเชื้ออีโบลาแทบไม่ต่างกัน

211
00:12:40,092 --> 00:12:42,803
‎ร้ายแรงพอกัน ผมไม่ได้บอกว่า
‎คนแก่ล้มเป็นเรื่องตลกนะ

212
00:12:42,887 --> 00:12:44,013
‎ที่ตลกมากก็เพราะ...

213
00:12:44,638 --> 00:12:45,681
‎มันช้า

214
00:12:47,558 --> 00:12:50,019
‎เกริ่นนำ ขัดแย้ง สรุป

215
00:12:50,978 --> 00:12:53,439
‎คำถาม คำตอบ
‎ทุกอย่างเกิดขึ้นในตอนนั้น

216
00:12:54,148 --> 00:12:56,150
‎พอล้มก็ "เอาแล้วไง

217
00:13:00,112 --> 00:13:02,281
‎ชีวิตต้องเดินต่อไป จัดมาเลย!

218
00:13:03,908 --> 00:13:06,619
‎ต้องเดินเป็นวัน กว่าจะไปถึงร้านสะดวกซื้อ
‎ไปเลยแล้วกัน!

219
00:13:07,912 --> 00:13:08,954
‎บ้าจริง!

220
00:13:13,292 --> 00:13:15,628
‎ให้ตายสิ! ทางเท้าหินพิศวงนี่มันอะไรกัน

221
00:13:17,588 --> 00:13:20,424
‎เกิดอะไรขึ้นนะ ฉันคำนวณผิดไปเหรอ
‎ไม่สิ นี่มัน...

222
00:13:26,347 --> 00:13:27,473
‎มันเริ่มขึ้นแล้ว

223
00:13:29,391 --> 00:13:30,768
‎การหกล้มเริ่มขึ้นแล้ว

224
00:13:31,811 --> 00:13:33,103
‎วันที่หนึ่ง

225
00:13:34,355 --> 00:13:37,191
‎เหมือนกำลังก้ม แต่เร็วกว่า
‎เอาแล้วไง

226
00:13:38,275 --> 00:13:39,735
‎ใครก็ได้ ช่วยด้วย

227
00:13:40,277 --> 00:13:42,029
‎ช่วยด้วย! ฉันก็ใส่ชุดเครื่องแบบนะ!

228
00:13:43,447 --> 00:13:45,407
‎แต่เป็นชุดพนักงานแพ็คของลงถุง!
‎ช่วยด้วย!

229
00:13:48,244 --> 00:13:51,539
‎ที่ผมอยากบอกก็คือ การเล่าเรื่องโง่ๆ
‎ของตัวเอง ถือเป็นเรื่องดี

230
00:13:51,622 --> 00:13:54,166
‎เพราะเราเติบโตขึ้นแล้ว
‎เอมานูเอล วันนี้คุณกลายเป็น...

231
00:13:55,543 --> 00:13:57,461
‎ผู้ใหญ่แล้ว ยินดีด้วยนะ

232
00:13:58,337 --> 00:14:00,589
‎ผมจะเล่าประสบการณ์โง่งี่เง่า
‎ที่ผมชอบที่สุดให้ฟัง

233
00:14:00,673 --> 00:14:02,216
‎ประสบการณ์เมาเละเทะครั้งแรก

234
00:14:03,008 --> 00:14:05,094
‎มันเกิดขึ้นตอนผมอายุ 16

235
00:14:05,719 --> 00:14:07,137
‎ถ้าคุณอายุไม่ถึง ก็อย่าดื่มเลย

236
00:14:08,681 --> 00:14:10,683
‎อยู่ให้ห่างจากเหล้ายา
‎อย่าทำอะไรทั้งนั้น หายไปซะ

237
00:14:12,810 --> 00:14:14,603
‎อายุ 16 ปีนี่แย่มากๆ

238
00:14:14,687 --> 00:14:17,898
‎เรื่องนี้มีตัวละครสามตัว คือ
‎อเล็กซ์ เฟอร์นันเดซ กับเพื่อนอีกสองคน

239
00:14:17,982 --> 00:14:20,401
‎คนหนึ่งชื่อมิเกล
‎ส่วนอีกคนไม่ได้ชื่อนี้หรอก

240
00:14:20,484 --> 00:14:23,237
‎แต่หลังจากเรื่องนี้
‎เราก็เรียกเขาว่า โวมิตรอน

241
00:14:24,947 --> 00:14:27,867
‎อเล็กซ์ เฟอร์นันเดซ มิเกล และโวมิตรอน
‎พวกเราสามคนไปเที่ยวเล่นกัน

242
00:14:28,367 --> 00:14:31,036
‎เราพร้อมผจญภัย ตั๋วหนังพร้อม

243
00:14:31,120 --> 00:14:33,372
‎แล้วจู่ๆ มิเกลก็เปล่งประกายความโง่ออกมา

244
00:14:34,915 --> 00:14:36,709
‎รู้จักประกายที่ว่าไหมครับ

245
00:14:37,084 --> 00:14:39,336
‎มันมาจากตรงนี้ จากกลีบสมองข้างนี้

246
00:14:39,837 --> 00:14:41,422
‎ความโง่ทั้งหมดทั้งมวลมาจากตรงนี้

247
00:14:42,715 --> 00:14:45,050
‎สมองซีกที่สั่งให้คุณพูดทำนองว่า

248
00:14:45,426 --> 00:14:47,720
‎"ทำไมไม่ขับรถขึ้นทางเท้าดูล่ะ"

249
00:14:49,889 --> 00:14:52,433
‎มิเกลวางแผนอะไรไว้งั้นเหรอ ง่ายมาก

250
00:14:52,516 --> 00:14:55,644
‎เรานั่งรถไปโรงหนัง
‎ทำทีเป็นเดินเข้าโรง

251
00:14:55,728 --> 00:14:57,605
‎แต่เราจะเดินเข้าร้านสะดวกซื้อ

252
00:14:57,688 --> 00:15:00,316
‎ซื้อเหล้า เรียกแท็กซี่

253
00:15:00,399 --> 00:15:01,775
‎ไปปาร์ตี้ของเจ้าอ้วน

254
00:15:01,859 --> 00:15:04,570
‎กระดกเหล้าให้ได้มากที่สุด ภายใน 45 นาที...

255
00:15:06,155 --> 00:15:08,616
‎แล้วกลับไปที่โรงหนัง
‎ไม่มีทางผิดแผนได้เลย

256
00:15:10,868 --> 00:15:12,995
‎แม้แต่พรรคปฏิวัติสถาบันก็จับไม่ได้ ไล่ไม่ทัน

257
00:15:14,705 --> 00:15:16,498
‎ไร้ช่องโหว่ ผมพูดเลย

258
00:15:16,582 --> 00:15:18,417
‎เราเลยนั่งรถไปโรงหนัง

259
00:15:18,500 --> 00:15:20,461
‎เราทำเป็นเดินเข้าโรง

260
00:15:21,545 --> 00:15:23,088
‎ไม่ได้ก้าวสูงขนาดนั้นหรอก

261
00:15:25,716 --> 00:15:27,676
‎เราเรียกแท็กซี่ไปร้านสะดวกซื้อ

262
00:15:27,760 --> 00:15:29,762
‎ซื้อเหล้าถูกๆ

263
00:15:29,845 --> 00:15:31,055
‎วอดก้า...

264
00:15:31,138 --> 00:15:32,765
‎เรื่องมันนานมาแล้ว
‎สมัยนั้นโฟร์โลโกยังไม่มีขาย

265
00:15:34,308 --> 00:15:35,851
‎คนหนุ่มสาวหัวเราะกันใหญ่

266
00:15:36,977 --> 00:15:39,688
‎ผู้ชมรุ่นเดอะจะบอกว่า "โฟร์โลโกคืออะไร
‎จะบ้าเหรอ ไม่เห็นรู้จักเลย"

267
00:15:42,775 --> 00:15:43,859
‎ไม่ต้องห่วง

268
00:15:45,110 --> 00:15:46,111
‎ผมจะอธิบายให้ฟัง

269
00:15:49,657 --> 00:15:50,991
‎โฟร์โลโกคือเบียร์ห่วยๆ

270
00:15:51,075 --> 00:15:53,494
‎ที่กินได้ก็กิน กินไม่ได้ก็เททิ้ง

271
00:15:54,995 --> 00:15:56,455
‎เราซื้อวอดก้าถูกๆ มา

272
00:15:56,538 --> 00:15:59,375
‎วอดก้าถูกๆ ที่ถ้ามองไกลๆ

273
00:15:59,583 --> 00:16:02,169
‎ก็เหมือนจะมีรูปคนรัสเซียอยู่บนฉลาก...

274
00:16:03,253 --> 00:16:06,465
‎แต่งชุดขนสัตว์ ฆ่ากวางมูสอยู่

275
00:16:07,049 --> 00:16:08,759
‎วอดกินสกี้ ทางนี้!

276
00:16:09,635 --> 00:16:12,471
‎แต่ถ้าเอาฉลากมาดูใกล้ๆ
‎"อ้าว นี่มันคนมอนเทร์เรย์นี่นา"

277
00:16:14,682 --> 00:16:16,767
‎ใส่ชุดขนสัตว์ "หนาวจังโว้ย"

278
00:16:17,768 --> 00:16:19,228
‎มอนเทร์รินสกี้

279
00:16:20,688 --> 00:16:21,981
‎ซื้อน้ำองุ่น

280
00:16:22,147 --> 00:16:24,692
‎ซึ่งไม่ใช่น้ำองุ่นด้วยซ้ำ
‎เป็นแค่น้ำม่วงๆ รสชาติอุบาทว์

281
00:16:25,359 --> 00:16:26,527
‎ซื้อขนมขบเคี้ยว

282
00:16:26,694 --> 00:16:30,030
‎แล้วเราก็ไปงานปาร์ตี้ของเจ้าอ้วน
‎ซึ่งเป็นงานที่จัดเพื่อวัยรุ่น

283
00:16:30,114 --> 00:16:31,991
‎คืนนี้มีวัยรุ่นมาดูบ้างไหมครับ

284
00:16:34,034 --> 00:16:35,619
‎ผมเกลียดพวกคุณ

285
00:16:37,538 --> 00:16:39,623
‎เป็นช่วงอายุที่แย่ที่สุดเลย นรกมาก

286
00:16:40,165 --> 00:16:41,542
‎เอาแต่หงี่ทั้งวัน

287
00:16:42,835 --> 00:16:46,171
‎เงินก็ไม่มี ความภูมิใจในตัวเองเป็นศูนย์
‎ไม่มีอะไรสักอย่าง แย่สุดๆ

288
00:16:49,425 --> 00:16:50,801
‎เราไปถึงงานปาร์ตี้ของเจ้าอ้วน

289
00:16:50,884 --> 00:16:52,886
‎ตอนอายุเท่านั้น เราทุกคนอยากเป็นผู้ใหญ่

290
00:16:52,970 --> 00:16:54,888
‎แย่สุดๆ พวกผู้หญิงในงานปาร์ตี้ก็...

291
00:17:06,316 --> 00:17:07,776
‎"ฉันละเกลียดนัก

292
00:17:09,194 --> 00:17:11,280
‎ฉันเกลียดวิชาชีวะ

293
00:17:13,282 --> 00:17:15,034
‎ยากก็ยาก เรียนไปทำไมก็ไม่รู้

294
00:17:15,117 --> 00:17:17,578
‎เกลียดชะมัด อุ๊ย ดูดผิดด้าน...
‎ฉันนี่โง่จัง"

295
00:17:21,248 --> 00:17:22,708
‎ทุกคนเต้นกัน

296
00:17:22,791 --> 00:17:25,502
‎แต่พิลึกมาก เพราะทุกคนล้อมเป็นวง
‎อย่างกับทำพิธีกรรม

297
00:17:27,713 --> 00:17:28,797
‎สองคนเต้นตรงกลาง

298
00:17:29,048 --> 00:17:31,008
‎เต้นพอให้ขายขี้หน้า
‎แล้วก็กลับเข้าวง แค่นั้น

299
00:17:35,429 --> 00:17:37,264
‎ก็นั่นแหละ โง่กันทั้งวง...

300
00:17:54,156 --> 00:17:56,450
‎ที่ยิ่งแย่คืออะไรรู้ไหม
‎คือจะมีคนที่ทำตัวเป็นตัวตลก

301
00:17:56,533 --> 00:17:59,244
‎ออกมาเต้นบ้าๆ บอๆ กลางฟลอร์
‎แล้วทุกคนก็ชอบใจ

302
00:17:59,328 --> 00:18:01,830
‎"คาร์ลิตอสจะมาไหม อยากให้มาจัง"
‎"คาร์ลิตอสเจ๋งที่สุด"

303
00:18:01,914 --> 00:18:02,790
‎"เขามาแล้ว"

304
00:18:07,503 --> 00:18:09,171
‎"อยากให้เต้นท่าคนขายทาโกจัง"

305
00:18:11,840 --> 00:18:13,217
‎"ใส่สับปะรดด้วย คาร์ลิตอส"

306
00:18:15,385 --> 00:18:16,428
‎"คาร์ลิตอสสุดยอด"

307
00:18:18,430 --> 00:18:19,765
‎"แย่หน่อยที่เขาถูกเก็บมาเลี้ยง"

308
00:18:22,726 --> 00:18:24,144
‎เด็กมันใจร้าย

309
00:18:25,437 --> 00:18:27,314
‎ขอเสียงปรบมือให้ลูกบุญธรรมทุกคน!

310
00:18:28,232 --> 00:18:29,441
‎ไม่ว่าคุณจะอยู่ที่ไหน

311
00:18:32,820 --> 00:18:34,905
‎จงรับเลี้ยงเอา อย่าได้ซื้อมาเลี้ยง

312
00:18:42,371 --> 00:18:44,289
‎เราอยู่ที่ปาร์ตี้เมาเละเทะของเจ้าอ้วน

313
00:18:44,706 --> 00:18:46,917
‎เราดื่มเหล้าให้มากที่สุด

314
00:18:47,376 --> 00:18:48,836
‎ขวดหนึ่งลิตร เราดื่มกันสามคน

315
00:18:49,419 --> 00:18:50,629
‎เรียบร้อย!

316
00:18:51,380 --> 00:18:53,173
‎ตอนนั้นเองที่ผมเริ่มเมา

317
00:18:53,257 --> 00:18:54,842
‎เป็นครั้งแรกในชีวิต

318
00:18:54,925 --> 00:18:57,386
‎ที่ผมรู้สึกเหมือนสัตว์ร้าย
‎พุ่งออกมาจากท้อง

319
00:18:58,387 --> 00:18:59,263
‎มันเหมือน...

320
00:19:00,097 --> 00:19:01,181
‎ทะลวงออกมาจากตรงนี้

321
00:19:01,640 --> 00:19:03,183
‎แล้วเข้าบงการชีวิตผม

322
00:19:05,561 --> 00:19:07,563
‎"ฉันมาแล้ว อเลฆานโดร ฉันคือเหล้า"

323
00:19:09,273 --> 00:19:12,401
‎"แกมาทำอะไรที่นี่"
‎"ฉันจะอยู่ที่นี่ จนกว่าแกจะหย่า"

324
00:19:13,861 --> 00:19:16,697
‎"ทุกอย่างหมุนติ้วไปหมด
‎นี่มันอะไรกัน ช่วยด้วย!"

325
00:19:18,782 --> 00:19:20,450
‎แต่สาบานได้ว่าผมยังโอเคดี

326
00:19:20,534 --> 00:19:21,952
‎เรานั่งรถไปโรงหนัง

327
00:19:22,452 --> 00:19:25,080
‎ทุกอย่างเป็นไปตามแผน
‎เราอยู่ที่โรงหนัง เมาเละเทะ

328
00:19:36,091 --> 00:19:37,217
‎"ว่าไง คนสวย

329
00:19:39,136 --> 00:19:41,638
‎มองอะไรของเธอ อะไร ไปใช้ชีวิตเถอะไป!

330
00:19:43,265 --> 00:19:44,850
‎ฉันรักชีวิต! จูบฉันหน่อยสิ"

331
00:19:48,478 --> 00:19:51,440
‎แต่เราลืมรายละเอียดเล็กน้อยไปอย่าง
‎แม่ของโวมิตรอนจะมารับเรา

332
00:19:51,523 --> 00:19:52,441
‎เธอจอดรถ

333
00:19:52,983 --> 00:19:56,111
‎ผมไม่รู้ว่าตอนนั้นเราคิดอะไร
‎คิดว่าจะมีรถม้ามารับมั้ง

334
00:19:56,862 --> 00:19:58,155
‎แม่ของโวมิตรอนจอดรถ

335
00:19:58,238 --> 00:19:59,698
‎เราสามคนเมาเละ

336
00:19:59,823 --> 00:20:01,408
‎ปัญหาเกิดในตอนนั้นเอง

337
00:20:01,909 --> 00:20:03,243
‎ความโง่บังเกิดขึ้นในตอนนั้น

338
00:20:03,869 --> 00:20:06,455
‎"เราเมาเละเทะเลยเพื่อน จะทำยังไงกันดี"

339
00:20:06,580 --> 00:20:07,748
‎"เอาไงกันดี"

340
00:20:07,831 --> 00:20:09,917
‎"เอาเหรียญยัดปาก จะได้ไม่มีกลิ่นเหล้า"

341
00:20:13,212 --> 00:20:14,796
‎เรายัดเหรียญ เหมือนกระปุกออมสิน

342
00:20:15,797 --> 00:20:17,674
‎ขอบคุณพระเจ้า ที่เรารู้จักอดออม!

343
00:20:20,969 --> 00:20:22,387
‎จนกระทั่งมิเกลผงาดขึ้นจากเถ้าถ่าน

344
00:20:22,471 --> 00:20:23,430
‎เหมือนนกฟีนิกซ์

345
00:20:25,599 --> 00:20:26,433
‎"ใจเย็น...

346
00:20:33,315 --> 00:20:34,358
‎ฉันมีแผน

347
00:20:35,192 --> 00:20:37,903
‎เราหลอกคุณป้าอายุ 47 ปีคนนี้ได้

348
00:20:41,156 --> 00:20:42,074
‎ไม่มีปัญหา

349
00:20:43,867 --> 00:20:45,327
‎โวมิตรอน ฉันจะหลอกแม่นาย

350
00:20:48,247 --> 00:20:50,374
‎ฉันมีแผน กลั้นหายใจไว้"

351
00:20:54,419 --> 00:20:55,754
‎"นี่ไง"
‎"ก็ได้"

352
00:20:55,837 --> 00:20:56,672
‎"เยี่ยมยอด"

353
00:21:11,061 --> 00:21:13,981
‎"หนังเป็นไงบ้าง"
‎"ขอโทษครับ เราเมาเละ"

354
00:21:16,608 --> 00:21:18,443
‎แผนเราอยู่ได้แค่สิบวินาที

355
00:21:25,534 --> 00:21:27,619
‎แม่ของโวมิตรอนโกรธมาก

356
00:21:27,744 --> 00:21:30,664
‎เธอถามทั้งที่เห็นอยู่ตำตา
‎"ดื่มมาเหรอ" เราตอบว่า ไม่เมา

357
00:21:32,416 --> 00:21:35,002
‎ตอนนั้นเองที่การต่อรองกับผู้ใหญ่เริ่มขึ้น

358
00:21:35,627 --> 00:21:38,755
‎ตอนแรกเราก็แค่ปฏิเสธ "เปล่า ไม่ได้ดื่ม"
‎แต่พอผู้ใหญ่โกรธมากขึ้น...

359
00:21:40,132 --> 00:21:42,092
‎เราก็จะเริ่มต่อรองมากขึ้น

360
00:21:42,592 --> 00:21:44,428
‎อาณาจักรที่ยิ่งใหญ่ล้วนมีจุดเริ่มต้นเช่นนี้

361
00:21:44,678 --> 00:21:46,680
‎อาณาจักรมายาก็เริ่มต้นเช่นนี้

362
00:21:47,764 --> 00:21:49,808
‎"ดื่มเหล้ามาเหรอ" "เปล่านะ นังโง่"

363
00:21:52,602 --> 00:21:54,855
‎"ถ้าไม่ได้ดื่ม แล้วเสื้อหายไปไหน" โอเค...

364
00:21:58,984 --> 00:21:59,901
‎จี้ตรงจุด!

365
00:22:01,445 --> 00:22:02,279
‎เราอาจ...

366
00:22:03,030 --> 00:22:03,989
‎เราอาจจะ...

367
00:22:04,406 --> 00:22:05,365
‎ดื่มมานิดหน่อย

368
00:22:06,199 --> 00:22:08,076
‎แค่ขวดเล็กๆ ปักสามหลอด ช่วยกันดูด

369
00:22:08,160 --> 00:22:10,203
‎ไม่ใช่หลอดธรรมดาด้วยนะ
‎เป็นหลอดเล็กๆ ที่ไว้ดูดกาแฟ"

370
00:22:10,287 --> 00:22:12,414
‎สมัยนั้นยังไม่เคร่งเรื่องดใช้หลอดกันขนาดนี้น่า!

371
00:22:13,665 --> 00:22:14,499
‎"แค่ขวดเดียว"

372
00:22:14,583 --> 00:22:16,293
‎"ขวดเดียวเรอะ กินหึ่งขนาดนี้"

373
00:22:16,376 --> 00:22:18,378
‎"ก็ได้ แค่ขวดกลางขวดเดียว พอใจหรือยัง"

374
00:22:19,796 --> 00:22:22,674
‎ก็นั่นแหละครับ เราต่อรองกันอยู่
‎ผมหยุดพูดครู่หนึ่ง

375
00:22:23,258 --> 00:22:26,136
‎เพื่ออ่านสถานการณ์
‎เราอยู่บนรถคัตลาสส์โทรมๆ

376
00:22:27,721 --> 00:22:29,639
‎รถคัตลาสส์เก่าๆ โทรมๆ

377
00:22:30,015 --> 00:22:32,559
‎รถคัตลาสส์ก็เหม็นกลิ่นเหล้าอยู่แล้ว...

378
00:22:34,144 --> 00:22:37,022
‎ติดมาจากคนขายรถนั่นแหละ
‎"นี่ไง กลิ่นเหมือนบรั่นดี"

379
00:22:40,609 --> 00:22:43,653
‎เราอยู่บนรถคัตลาสส์ ฝนเริ่มตกแล้ว
‎แม่ของโวมิตรอนก็โวยวายไม่หยุด

380
00:22:43,737 --> 00:22:46,198
‎ส่วนโวมิตรอนก็นั่งฟังไปเรื่อยๆ

381
00:22:50,369 --> 00:22:51,328
‎"ครับ แม่"

382
00:22:51,411 --> 00:22:52,788
‎มิเกลใกล้หลับเต็มที...

383
00:22:54,623 --> 00:22:55,791
‎"เธอไม่ใช่แม่ฉันนี่!

384
00:22:57,834 --> 00:22:59,836
‎ไม่ต้องห่วง ฉันไม่สนหรอก"

385
00:23:10,764 --> 00:23:14,142
‎วิทยุก็เปิดเพลง "ถนนนางเงือก"
‎ลองนึกดูสิ

386
00:23:15,602 --> 00:23:17,813
‎คุณอายุ 16 ปี เมาเป็นครั้งแรก

387
00:23:17,896 --> 00:23:19,439
‎แล้วมีเพลง "ถนนนางเงือก" เนี่ยนะ

388
00:23:20,482 --> 00:23:22,275
‎เพลงมันสะกดจิตผม ทั้งที่ผม...

389
00:23:22,818 --> 00:23:23,777
‎โดนด่าอยู่

390
00:23:23,860 --> 00:23:26,279
‎"ไม่อยากเชื่อเลย! ทำแบบนี้ได้ยังไง"

391
00:23:26,363 --> 00:23:27,280
‎ผมนั่งอยู่อย่างนั้น...

392
00:23:31,284 --> 00:23:32,911
‎เงือกน้อย

393
00:23:33,662 --> 00:23:35,288
‎บนดวงจันทร์

394
00:23:38,417 --> 00:23:39,751
‎"ครับผม"

395
00:23:43,797 --> 00:23:45,340
‎เปียกปอน

396
00:23:46,216 --> 00:23:47,634
‎หมู่ดาว

397
00:23:48,176 --> 00:23:50,178
‎สีสัน

398
00:23:52,806 --> 00:23:56,059
‎เจ้าหญิงนับพันเต้นรำในชุดราตรี...

399
00:23:56,143 --> 00:23:58,979
‎ณ จุดนั้นมันดึงสติได้ยากมาก

400
00:24:05,318 --> 00:24:07,195
‎ผมเห็นโวมิตรอนตกที่นั่งลำบากเหมือนกัน

401
00:24:08,572 --> 00:24:10,157
‎เขาตัวแข็งทื่อเลย แปลกมาก

402
00:24:15,328 --> 00:24:18,457
‎พิลึกจริงๆ เหมือนเยลลี่เลย
‎หัวเขาไม่ขยับเลย ขยับแค่ตัว

403
00:24:19,541 --> 00:24:22,461
‎เหมือนจุดศูนย์ถ่วงเขาอยู่ที่หัว
‎เขาจดจ่ออยู่แค่ที่ตรงนั้น

404
00:24:22,544 --> 00:24:24,379
‎พอแม่เขาหักเลี้ยวรถ
‎เขาก็จะ...

405
00:24:30,469 --> 00:24:31,386
‎เจอลูกระนาด

406
00:24:31,720 --> 00:24:32,637
‎ไม่มีอะไร จดจ่อ

407
00:24:35,724 --> 00:24:37,559
‎แล้วจู่ๆ หัวเขาก็ขยับ

408
00:24:41,313 --> 00:24:43,106
‎เหมือนตัวคุมความดันของหม้อแรงดัน

409
00:24:47,486 --> 00:24:48,403
‎ถั่วสุกแล้ว!

410
00:24:51,198 --> 00:24:53,074
‎แล้วเขาอยากเปิดกระจกรถ

411
00:24:55,869 --> 00:24:57,704
‎แต่นี่มันรถคัตลาสส์เก่าๆ นะครับ

412
00:24:59,247 --> 00:25:00,624
‎กระจกไม่เลื่อนลงง่ายๆ

413
00:25:02,209 --> 00:25:03,627
‎หมุนแปดรอบ กระจกลงมาหนึ่งเซนติเมตร

414
00:25:10,091 --> 00:25:11,968
‎แล้วจู่ๆ กระจกก็เลื่อนขึ้น แปลกชะมัด

415
00:25:17,057 --> 00:25:18,433
‎พอเลื่อนลงมาได้ครึ่งทาง

416
00:25:19,267 --> 00:25:21,603
‎เป็นการอ้วกที่น่าประทับใจเป็นอันดับต้นๆ

417
00:25:23,104 --> 00:25:24,981
‎เท่าที่เคยพบเจอ
‎จากประสบการณ์การเมาของผม

418
00:25:26,233 --> 00:25:28,151
‎มันมีเสียงแค่...

419
00:25:28,860 --> 00:25:29,778
‎แค่นั้น

420
00:25:33,698 --> 00:25:34,533
‎แค่นั้นเลย

421
00:25:35,075 --> 00:25:37,077
‎เหมือนเวลาทำขวดน้ำอัดลมตก

422
00:25:41,373 --> 00:25:42,415
‎ไม่มีทั้ง...

423
00:25:42,499 --> 00:25:43,333
‎ไม่มี

424
00:25:45,335 --> 00:25:46,294
‎ไม่มีทั้ง...

425
00:25:46,545 --> 00:25:47,379
‎ไม่มี

426
00:25:48,296 --> 00:25:50,423
‎ไม่มีสั่ง "จับผมให้หน่อย" ไม่มีเลย

427
00:26:02,686 --> 00:26:03,979
‎สาบานได้ พอเราได้ยินเสียงนั่น...

428
00:26:04,521 --> 00:26:06,231
‎"ขับรถชนนกพิราบเหรอ อะไรวะเนี่ย

429
00:26:07,857 --> 00:26:09,651
‎อย่าฆ่าสัตว์ป่าสิ ให้ตายเถอะ

430
00:26:10,193 --> 00:26:12,112
‎มนุษย์นี่มันเห็นแก่ตัวจริงๆ"

431
00:26:13,113 --> 00:26:14,781
‎แล้วพอหันกลับมา ก็เห็นอ้วก...

432
00:26:16,283 --> 00:26:17,409
‎เต็มกระจกหน้ารถ

433
00:26:18,827 --> 00:26:19,744
‎ทั้งด้านใน

434
00:26:21,788 --> 00:26:22,706
‎และด้านนอก

435
00:26:24,624 --> 00:26:25,834
‎วิทยาศาสตร์มหัศจรรย์!

436
00:26:27,419 --> 00:26:29,170
‎อ้วกพุ่งปะทะกระจกหน้ารถ...

437
00:26:29,754 --> 00:26:30,714
‎ไหลออกนอกรถ...

438
00:26:31,214 --> 00:26:33,883
‎พอออกมาด้านนอก อ้วกบอกว่า "เจ๋ง"
‎แล้วกลับเข้ามาในรถ

439
00:26:36,177 --> 00:26:37,929
‎ม่วงกันทั้งคันรถ

440
00:26:38,555 --> 00:26:40,515
‎มีก้อนขาวๆ ประปราย

441
00:26:41,224 --> 00:26:44,561
‎โวมิตรอนชอบกินเค้กสอดไส้ครีม

442
00:26:47,564 --> 00:26:49,566
‎ละเลงเป็นลวดลายเลยคุณ

443
00:26:51,359 --> 00:26:53,778
‎ซึ่งแม่เขารับไม่ได้ ก็แน่อยู่แล้ว

444
00:26:54,654 --> 00:26:56,406
‎"แบบนี้มัน..."

445
00:26:56,489 --> 00:26:58,116
‎"ไม่เอาน่า แม่ ใจเย็น..."

446
00:26:59,326 --> 00:27:00,535
‎แม่เขาจอดข้างทาง

447
00:27:00,619 --> 00:27:03,830
‎ซึ่งนั่นคือจุดเริ่มต้นของความโง่ขั้นสุด

448
00:27:04,205 --> 00:27:06,333
‎เราคลั่งกันหมด ผมพยายามกล่อมแม่เพื่อน

449
00:27:06,416 --> 00:27:09,044
‎"ไม่ใช่นะครับ คุณโวมิตรอน
‎ประเด็นคือ...

450
00:27:11,171 --> 00:27:13,006
‎เราไปงานปาร์ตี้ของเจ้าอ้วน

451
00:27:13,089 --> 00:27:14,549
‎คุณก็รู้จักเจ้าอ้วน

452
00:27:14,799 --> 00:27:16,885
‎คืองานกร่อยมาก พอเราไปถึง

453
00:27:16,968 --> 00:27:20,096
‎งานน่าเบื่อสุดๆ เราได้แต่หาว

454
00:27:20,180 --> 00:27:23,058
‎พอเราอ้าปากหาว คนในงาน
‎ก็เอาเหล้ายัดปากเรา นั่นแหละครับ"

455
00:27:26,603 --> 00:27:28,772
‎เธอคลั่งไปเลย โวยวายไม่หยุด

456
00:27:29,397 --> 00:27:30,649
‎ตอนนั้นเองที่โวมิตรอน...

457
00:27:31,983 --> 00:27:32,984
‎ด้วยรัก...

458
00:27:34,527 --> 00:27:35,487
‎และศรัทธา...

459
00:27:36,529 --> 00:27:37,739
‎จากหัวใจ

460
00:27:38,698 --> 00:27:40,450
‎ด้วยพยายามจะเชื่อสายสัมพันธ์กับแม่...

461
00:27:42,285 --> 00:27:45,121
‎ที่แหลกสลายไปเพราะเรื่องที่เกิดขึ้น...

462
00:27:47,082 --> 00:27:48,249
‎หมอนั่นถอดเสื้อ...

463
00:27:49,834 --> 00:27:51,586
‎เอาเสื้อมาเช็ดกระจกหน้ารถ

464
00:27:54,005 --> 00:27:54,964
‎ใช่ครับ

465
00:27:55,048 --> 00:27:56,007
‎เช็ดด้านใน

466
00:27:57,842 --> 00:27:59,594
‎แล้วก็เช็ดด้านนอกอีกนิดหน่อย

467
00:27:59,719 --> 00:28:00,595
‎นั่นแหละครับ

468
00:28:00,679 --> 00:28:02,722
‎ด้วยเสื้อยืดแอโรโพสเทลปลอมของเขา...

469
00:28:04,557 --> 00:28:05,892
‎ซึ่งยิ่งทำให้แม่โกรธมากขึ้นอีก

470
00:28:05,975 --> 00:28:08,186
‎ก็ใครกันล่ะ ที่ต้องซักเสื้อโวมิตรอน

471
00:28:11,981 --> 00:28:14,275
‎แม่เขาทนไม่ไหวแล้ว
‎จึงก้าวลงจากรถ

472
00:28:14,359 --> 00:28:16,986
‎เธอแผดเสียง ด้วยคำพูดแสนเจ็บปวด

473
00:28:17,070 --> 00:28:19,698
‎"เพราะแบบนี้ไง ฉันถึงได้หย่ากับพ่อแก!

474
00:28:19,823 --> 00:28:20,949
‎เพราะพ่อแกก็ทำแบบนี้!

475
00:28:21,032 --> 00:28:23,660
‎แกมันเหมือนพ่อไม่มีผิด!
‎ฉันจะหย่ากับแกด้วย! ฉันเกลียดแก"

476
00:28:24,661 --> 00:28:27,956
‎เธอพยายามหาเหยื่อระบายความโกรธ
‎หันไปเห็นลูกตัวเอง...

477
00:28:29,666 --> 00:28:31,668
‎เธอเห็นมิเกลหลับอยู่
‎แล้วหันมาเห็นผม

478
00:28:33,461 --> 00:28:35,714
‎เธอกระชากเสื้อผม...

479
00:28:36,965 --> 00:28:38,133
‎บอกว่า "อเลฆานโดร!

480
00:28:39,134 --> 00:28:40,593
‎แกคิดอะไรอยู่

481
00:28:41,219 --> 00:28:43,722
‎แกคิดบ้าอะไรของแก"

482
00:28:44,973 --> 00:28:46,391
‎ผมตอบว่า "ผมคิดอะไรอยู่น่ะเหรอ

483
00:28:48,560 --> 00:28:50,186
‎ผมอายุ 16 นะ ผมไม่คิดหรอก

484
00:28:51,980 --> 00:28:54,149
‎แต่ถ้าอยากได้คำตอบจริงๆ
‎รู้ไหมว่าผมคิดอะไรอยู่

485
00:28:54,232 --> 00:28:56,025
‎ในรถอัตลาสส์โทรมๆ คันนี้

486
00:28:56,109 --> 00:28:57,861
‎ลูกชายแม่อ้วกแตก แม่มาด่าผม

487
00:28:57,944 --> 00:28:59,946
‎ไอ้บ้านี่ก็หลับ
‎อยากรู้ใช่ไหมว่าผมคิดอะไรอยู่

488
00:29:01,531 --> 00:29:05,827
‎เจ้าหญิงนับพันเต้นรำในชุดราตรีพลิ้วไหว

489
00:29:20,717 --> 00:29:23,762
‎คืนนี้มีเกมเมอร์มาดูบ้างไหมครับ
‎ผมรักวิดีโอเกม

490
00:29:23,845 --> 00:29:24,804
‎ยกมือหน่อย

491
00:29:24,888 --> 00:29:26,473
‎นี่ไงพวกหนุ่มสาวซิง

492
00:29:27,432 --> 00:29:29,100
‎พวกคุณคิดว่า...

493
00:29:30,351 --> 00:29:32,103
‎"อย่ามาเรียกเราซิงนะ ไม่ใช่สักหน่อย

494
00:29:32,187 --> 00:29:33,021
‎ไม่จริงเลย

495
00:29:34,022 --> 00:29:36,065
‎เราไม่ได้ซิงสักหน่อย
‎แค่มีเซ็กซ์ไม่ค่อยบ่อย พอเลย!"

496
00:29:38,359 --> 00:29:40,361
‎แล้วสมัยนี้ก็ไม่ได้มีแค่
‎หนุ่มสาวซิงที่เล่นวิดีโอเกม

497
00:29:40,862 --> 00:29:43,698
‎คนเล่นเกมนี่อารมณ์รุนแรงมากเลย
‎บ้ากันไปหมด

498
00:29:44,616 --> 00:29:46,951
‎เคยเห็นเพื่อนแข่งฟีฟ่ากันหรือเปล่า
‎บ้าชัดๆ

499
00:29:47,952 --> 00:29:49,287
‎ฟีฟ่า เกมฟุตบอลน่ะ

500
00:29:49,370 --> 00:29:51,748
‎เพื่อนสองคนเดือดใส่กันก็เพราะแบบนี้

501
00:29:53,625 --> 00:29:54,959
‎"เฮ้ เพื่อน

502
00:29:56,878 --> 00:29:59,547
‎เราไปขลุกอยู่ห้องนาย...

503
00:30:01,925 --> 00:30:04,636
‎แล้วเล่นฟีฟ่ากันไหม ว่าไง"

504
00:30:05,678 --> 00:30:06,596
‎แล้วเขาจะตอบว่าไง

505
00:30:06,679 --> 00:30:08,431
‎"ฉันจะกดนายให้ยับ ลุยเลย!

506
00:30:11,851 --> 00:30:13,311
‎ฉันจะซัดนายให้เละ

507
00:30:14,270 --> 00:30:16,022
‎ฉันจะทะลวงนายให้ทะลุ..." เดี๋ยวนะ...

508
00:30:18,650 --> 00:30:21,152
‎"นายต้องเลี้ยงมื้อเย็นฉันไม่ใช่เหรอ"
‎"แกต้องเจอดุ้นฉัน!"

509
00:30:23,154 --> 00:30:24,113
‎แย่มาก

510
00:30:24,697 --> 00:30:25,949
‎แล้วอีกอย่าง เกมนี้รุนแรงมาก

511
00:30:26,658 --> 00:30:27,951
‎เกมนี้เป็นสาเหตุความรุนแรง

512
00:30:28,576 --> 00:30:29,577
‎เวลามีคนยิงเข้า

513
00:30:29,953 --> 00:30:30,995
‎เกมจะมีภาพช้าให้ดู

514
00:30:33,248 --> 00:30:35,458
‎ซึ่งคนที่ยิงเข้าเท่านั้น
‎ที่กดข้ามภาพช้าได้

515
00:30:37,961 --> 00:30:39,838
‎โหดร้ายมากเลยนะ บ้าไปแล้ว

516
00:30:41,214 --> 00:30:43,842
‎พอมีคนยิงได้
‎มันคือการหยามอีกฝ่ายชัดๆ

517
00:30:43,925 --> 00:30:45,552
‎"เข้าไปแล้ว!"

518
00:30:45,635 --> 00:30:47,720
‎ถ้าคุณยิงได้น่ะนะ
‎"กดข้ามเลยแล้วกัน บ้าเอ๊ย!

519
00:30:48,680 --> 00:30:50,765
‎ฉันรู้ว่ากดข้ามภาพช้ายังไง"

520
00:30:50,890 --> 00:30:55,395
‎"เข้าไปแล้ว!"

521
00:30:55,562 --> 00:30:56,437
‎"หยุดสิวะ ไอ้บ้าเอ๊ย!"

522
00:30:56,521 --> 00:30:58,231
‎"เข้าไปแล้ว!"

523
00:30:58,606 --> 00:31:00,400
‎เพื่อนคุณไม่ยอมกดข้าม

524
00:31:01,359 --> 00:31:02,777
‎เป็นช่วงเวลาดื่มด่ำชัยชนะ

525
00:31:03,736 --> 00:31:06,239
‎เขาจะล้อเลียนคุณ
‎คุณได้แต่นั่งเฉยๆ ดูเขาดื่มด่ำ

526
00:31:06,322 --> 00:31:10,451
‎"เข้าไปแล้ว!

527
00:31:11,202 --> 00:31:14,956
‎เข้าไปแล้ว!

528
00:31:15,039 --> 00:31:16,875
‎เรียกพ่อสิลูก

529
00:31:16,958 --> 00:31:19,502
‎เข้าไปแล้ว!

530
00:31:27,677 --> 00:31:28,761
‎ฉันมีของขวัญมาให้

531
00:31:31,014 --> 00:31:33,892
‎สูติบัตรไง เรียกพ่อสิลูก!
‎เข้าไปแล้ว!"

532
00:31:35,602 --> 00:31:37,103
‎แย่จริงๆ แย่มาก

533
00:31:46,112 --> 00:31:47,780
‎"ฉันจะเล่นแกให้ยับ" อะไรกันเนี่ย

534
00:31:48,531 --> 00:31:50,491
‎ผมเข้าใจความหมาย แต่นี่มันอะไรกัน

535
00:31:52,243 --> 00:31:54,871
‎เราไม่สนใจเลยว่าพูดอะไรออกมา

536
00:31:55,288 --> 00:31:56,915
‎สมมติว่าถ้ามันเป็นจริง...

537
00:31:57,624 --> 00:32:00,335
‎ถ้าเกมฟีฟ่าที่คุณเล่น
‎จบลงอย่าที่คุณพูดจริงๆ

538
00:32:01,210 --> 00:32:02,086
‎นะครับ

539
00:32:02,170 --> 00:32:03,296
‎นี่แหละ

540
00:32:14,223 --> 00:32:16,851
‎นี่แหละ "ใจเย็นๆ อย่าเกร็ง

541
00:32:18,519 --> 00:32:19,771
‎มันก็แค่เกม

542
00:32:21,648 --> 00:32:23,858
‎อย่าเล่นใหญ่น่า สวัสดีครับแม่

543
00:32:26,653 --> 00:32:28,780
‎เปล่าครับ แค่เล่นฟีฟ่ากัน
‎กำลังสนุกเลย

544
00:32:29,989 --> 00:32:31,866
‎ขนมปังกับชีสก็ดีนะครับ

545
00:32:32,951 --> 00:32:34,953
‎ของเขาไม่ต้องใส่ซอส...

546
00:32:37,205 --> 00:32:38,164
‎ครับแม่"

547
00:32:39,457 --> 00:32:41,376
‎"ไม่เอาน่า อย่าร้องไห้

548
00:32:43,378 --> 00:32:44,462
‎แล้วอีกอย่าง นายผิดเองนะ

549
00:32:45,880 --> 00:32:48,549
‎ความผิดนายนั่นแหละ
‎ร่างกายนายทำงานไม่ประสานกัน

550
00:32:49,133 --> 00:32:52,804
‎ตั้งแต่ตอนที่นายตกลงมาจากชั้นสอง
‎เพราะพ่อแม่เอาบันไดออกไป"

551
00:33:11,322 --> 00:33:12,949
‎เราอยู่ในยุคของความคิดเห็น

552
00:33:13,032 --> 00:33:14,575
‎ทุกคนมีความคิดเห็นของตัวเอง

553
00:33:14,659 --> 00:33:17,704
‎ตอนที่บอกว่าผมคือตลกที่เจ๋งที่สุดในโลก
‎ผมรู้นะว่าพวกคุณคิดอะไร

554
00:33:18,496 --> 00:33:19,664
‎เราล้วนมีความคิดเห็น

555
00:33:19,747 --> 00:33:21,874
‎ไม่แปลกที่เราจะมีความคิดเห็น

556
00:33:21,958 --> 00:33:24,460
‎แต่ผมว่าบางทีก็เกินไป

557
00:33:25,503 --> 00:33:28,965
‎คุณอาจไม่รู้นะครับ แต่เว็บโป๊เดี๋ยวนี้
‎ก็มีช่องแสดงความคิดเห็น

558
00:33:29,048 --> 00:33:30,091
‎มีอยู่...

559
00:33:31,009 --> 00:33:32,135
‎ในเว็บโป๊

560
00:33:33,177 --> 00:33:34,595
‎มีช่องแสดงความคิดเห็น

561
00:33:35,304 --> 00:33:36,514
‎ผู้คนก็แสดงความคิดเห็น

562
00:33:37,515 --> 00:33:40,893
‎ผมต้องเคารพความคิดเห็นของคนที่
‎ถกกางเกงยีนส์ลงถึงข้อเท้าด้วยเหรอ

563
00:33:42,979 --> 00:33:45,648
‎มันแปลกๆ อยู่นะ "ไม่ละ ฉันไม่เห็นด้วย"

564
00:33:49,694 --> 00:33:51,404
‎เราเป็นบ้าอะไรกัน
‎ทุกคนแสดงความคิดเห็น

565
00:33:51,487 --> 00:33:53,740
‎ขนาดดูหนังโป๊
‎ยังมีช่องแสดงความคิดเห็น

566
00:33:53,823 --> 00:33:56,325
‎"นางเอกไม่ยอมจัดเต็ม"

567
00:33:58,578 --> 00:34:00,705
‎ขอโทษนะ กิเยร์โม เดล โตโร...

568
00:34:02,248 --> 00:34:04,333
‎ที่นายไม่ชอบงานชั้นครูชิ้นนี้

569
00:34:04,792 --> 00:34:06,377
‎"ฉันไม่ชอบตอนจบ"

570
00:34:09,172 --> 00:34:11,549
‎"ฉันไม่ชอบตอนจบ"
‎ผมอ่านความคิดเห็นนี้

571
00:34:12,925 --> 00:34:14,135
‎ซึ่งเราทุกคนก็รู

572
00:34:14,218 --> 00:34:16,304
‎ว่าหนังโป๊ทุกเรื่องก็จบเหมือนๆ กัน

573
00:34:17,221 --> 00:34:18,264
‎จบเหมือนกันหมด

574
00:34:18,347 --> 00:34:20,308
‎จบลงด้วยหยาดน้ำตาแห่งความเศร้าโศก

575
00:34:20,391 --> 00:34:21,726
‎ฉากจบทุกเรื่องคือ...

576
00:34:23,311 --> 00:34:24,771
‎คุณร้องไห้

577
00:34:26,314 --> 00:34:27,398
‎"ฉันไม่ชอบตอนจบ"

578
00:34:27,482 --> 00:34:28,858
‎มันทำให้ผมฉุกคิด

579
00:34:29,108 --> 00:34:31,110
‎คงจะดีนะ

580
00:34:31,194 --> 00:34:34,197
‎ถ้าหนังโป๊มีฉากจบ
‎ที่เป็นศิลปะมากกว่านี้

581
00:34:34,280 --> 00:34:36,032
‎คงจะดีนะ ถ้าคุณสาวหนอนไป

582
00:34:36,115 --> 00:34:37,700
‎ดูตอนจบหนังโป๊ไป

583
00:34:37,784 --> 00:34:39,994
‎จนถึงฉากสุดท้าย
‎ที่จบแบบหนังโรง

584
00:34:40,078 --> 00:34:42,830
‎คงจะดีพิลึก ถ้าคุณนั่งดูหนังโป๊
‎เห้นพระเอก....

585
00:34:45,625 --> 00:34:46,584
‎อยู่ท่านี้

586
00:34:48,294 --> 00:34:49,170
‎ส่วนนางเอก...

587
00:35:08,606 --> 00:35:09,899
‎"ฉันเห็นคนตาย"

588
00:35:09,982 --> 00:35:11,067
‎คงดีมากเลย

589
00:35:13,111 --> 00:35:14,529
‎ต้องมีดูเอาเนื้อเรื่องบ้างแหละ

590
00:35:20,993 --> 00:35:23,955
‎แต่เวลาที่ผมบอกว่าทุกคนมีความคิดเห็นของตน

591
00:35:24,038 --> 00:35:25,331
‎แต่ผมไม่สนใจเลย

592
00:35:25,414 --> 00:35:27,250
‎น่าจะเป็นเพราะวิธีที่ผม
‎ได้รับการอบรมเลี้ยงดูมา

593
00:35:27,500 --> 00:35:29,752
‎ผมว่าผมมีภูมิคุ้มกันความคิดเห็นต่างๆ

594
00:35:29,836 --> 00:35:31,671
‎เพราะผมเกิดมาในครอบครัวใหญ่

595
00:35:31,754 --> 00:35:33,506
‎ผมเป็นลูกคนที่หก จากทั้งหมดหกคน

596
00:35:33,589 --> 00:35:36,425
‎จากหกคน ผมเป็นคนเล็กสุด!

597
00:35:37,051 --> 00:35:41,139
‎ทุกคนพยายามอบรมผม
‎ผมโตมากับความคิดเห็นของคนอื่น

598
00:35:41,222 --> 00:35:42,640
‎ตอนเด็กๆ ผมเคยบอกว่า

599
00:35:42,723 --> 00:35:43,724
‎"พ่อ!

600
00:35:46,435 --> 00:35:47,603
‎ผมอยากเป็นนักแสดง"

601
00:35:49,689 --> 00:35:51,858
‎พ่อผมก็ให้กำลังใจลูกชาย

602
00:35:52,108 --> 00:35:56,028
‎ด้วยความเห็นอกเห็นใจจากใจจริง
‎พ่อพูดกับผม ตามแบบฉบับพ่อที่รักลูก

603
00:35:56,571 --> 00:35:58,906
‎"อ๋อ โอเค งั้นลูกก็ต้องเป็นเกย์!

604
00:36:01,325 --> 00:36:03,161
‎เป็นวิศวกรอย่างพี่ชายลูกไม่ได้หรือไง

605
00:36:03,244 --> 00:36:06,914
‎เป็นวิศวกรอย่างพี่ไม่ได้หรือไง
‎เป็นวิศวกรอย่างพี่ไม่ได้หรือไง"

606
00:36:08,332 --> 00:36:10,710
‎"ผมเป็นนักจิตวิทยาต่างหาก"
‎"หุบปาก ตอนนี้ฉันถือว่าแกเป็นวิศวกร"

607
00:36:15,923 --> 00:36:17,300
‎หมายเหตุ เรามีกันหกคน

608
00:36:17,383 --> 00:36:19,927
‎แปลว่าพ่อแม่เรามีเซ็กซ์กันหกรอบ แหวะ!

609
00:36:20,928 --> 00:36:22,263
‎อย่างน้อยหกครั้ง

610
00:36:23,848 --> 00:36:28,060
‎พ่อผมบอกแม่อย่างน้อยหกครั้ง
‎"เร็วเข้า อีหนู" หกครั้ง!

611
00:36:31,105 --> 00:36:33,524
‎ผมโตมาพร้อมความคิดเห็นคนอื่น
‎แต่จะบอกอะไรให้นะ...

612
00:36:33,608 --> 00:36:36,444
‎ถ้าคุณมีความฝัน
‎หรือต้องการอะไรในชีวิต

613
00:36:36,527 --> 00:36:38,613
‎อยากเปลี่ยนแปลงสิ่งที่ทำอยู่

614
00:36:38,696 --> 00:36:41,199
‎จงหาคนที่พร้อมสนับสนุนคุณ
‎ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

615
00:36:41,282 --> 00:36:43,201
‎โชคดีที่ในหมู่พี่น้อง

616
00:36:43,284 --> 00:36:45,912
‎มีอยู่หนึ่งคนที่คอยสนับสนุนผม

617
00:36:45,995 --> 00:36:48,289
‎หาได้ยากนะครับ คนที่พร้อม

618
00:36:48,372 --> 00:36:50,166
‎จะสนับสนุนคุณ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

619
00:36:50,249 --> 00:36:52,126
‎ผมว่าน่าจะเป็นเพราะ...

620
00:36:52,210 --> 00:36:53,961
‎มันฟังดูแปลกๆ อย่าเพิ่งขมวดคิ้ว

621
00:36:54,045 --> 00:36:56,714
‎แต่นั่นอาจเป็นเพราะ เขาเกิดมาพิการ

622
00:36:57,715 --> 00:36:59,258
‎ผมได้ยินเสียงหัวเราะ เยี่ยมมาก

623
00:37:00,718 --> 00:37:02,887
‎"เขาพูดว่า 'พิการ' มาหัวเราะกันเถอะ

624
00:37:04,513 --> 00:37:06,432
‎คำนี้ตลกชะมัด"

625
00:37:09,769 --> 00:37:12,813
‎อาจฟังดูแปลกๆ นะ แต่เปโดร พี่ชายผม
‎เกิดมาพิการ

626
00:37:12,897 --> 00:37:14,315
‎เขาสมองพิการ

627
00:37:14,398 --> 00:37:18,569
‎เขาจึงพิการทั้งทางร่างกายและสมอง

628
00:37:18,653 --> 00:37:21,572
‎พูดง่ายๆ คือเขามีระดับสติปัญญา
‎เท่าเด็ก 12 ขวบตลอดชีวิต

629
00:37:21,656 --> 00:37:24,075
‎ถ้าลองมาคิดดูดีๆ
‎ตอนอายุเจ็ดขวบนี่ก็อัจฉริยะชัดๆ

630
00:37:24,158 --> 00:37:25,159
‎แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น

631
00:37:31,916 --> 00:37:33,125
‎อย่านอกเรื่อง

632
00:37:34,627 --> 00:37:39,006
‎ประเด็นคือทุกคนรักไอ้หมอนี่

633
00:37:39,090 --> 00:37:41,759
‎หมอนี่ให้กำลังใจทุกคน
‎"อยากเป็นนักแสดงเหรอ นายทำได้อยู่แล้ว"

634
00:37:41,842 --> 00:37:43,261
‎มีความรักให้เสมอ

635
00:37:43,344 --> 00:37:44,512
‎ผมจะเล่าอะไรให้ฟัง

636
00:37:44,679 --> 00:37:45,638
‎เราไปดูหนังกัน

637
00:37:45,721 --> 00:37:48,557
‎ผมพาเขาไปดูทีมพลีชีพ มหาวายร้าย
‎เขาชอบมากเลย นี่แหละความรัก...

638
00:37:51,352 --> 00:37:53,521
‎ที่ไม่มีเงื่อนไขที่เขามีให้ทุกคน

639
00:37:54,313 --> 00:37:57,525
‎เขาคอยสนับสนุนผมเสมอ
‎คุณควรมีคนแบบนี้อยู่ข้างกาย

640
00:37:57,733 --> 00:38:00,569
‎ผมพูดเสมอว่าวงการตลก
‎ก็เหมือนบันไดที่แสนยาวไกล

641
00:38:00,653 --> 00:38:01,779
‎มีมากมายหลายขั้น

642
00:38:01,862 --> 00:38:05,449
‎คุณต้องก้าวไปทีละขั้น
‎ต้องมีคนคอยสนับสนุน

643
00:38:05,533 --> 00:38:08,202
‎ก้าวที่สำคัญมากๆ คือโชว์แรกของคุณ

644
00:38:08,286 --> 00:38:11,580
‎ไม่รู้ว่าคุณเคยดูกันหรือเปล่า
‎แต่เมื่อสองสามปีก่อน ผมมีโชว์

645
00:38:11,664 --> 00:38:12,790
‎ลงเน็ตฟลิกซ์

646
00:38:13,124 --> 00:38:14,667
‎อยู่ในเน็ตฟลิกซ์เลย คุณอาจเคยดู

647
00:38:14,834 --> 00:38:16,502
‎มีบางคนเคยดู เยี่ยมครับ

648
00:38:17,211 --> 00:38:19,839
‎ผมไม่ว่าอะไรคุณหรอก มันไม่ได้ดีขนาดนี้

649
00:38:20,506 --> 00:38:21,882
‎เราก็ดีขึ้นเรื่อยๆ นะ

650
00:38:24,010 --> 00:38:26,137
‎ผมยังจำวันที่โชว์ผมลงเน็ตฟลิกซ์ได้ดี

651
00:38:26,637 --> 00:38:28,556
‎เป็นวันที่พิเศษมาก

652
00:38:28,639 --> 00:38:30,099
‎วันนั้น ผมอยู่ที่เอร์โมซีโย

653
00:38:30,182 --> 00:38:31,350
‎เป็นช่วงท้ายของการเดินสาย

654
00:38:31,559 --> 00:38:33,227
‎ผมเดินสาย โดยที่ไม่มีคนดู

655
00:38:33,311 --> 00:38:34,270
‎เดินสาย...

656
00:38:35,021 --> 00:38:36,105
‎โดยที่ไม่มีคนดู

657
00:38:36,397 --> 00:38:37,982
‎มีคนดูแค่ 35 คนเองมั้ง

658
00:38:38,065 --> 00:38:40,067
‎หมายถึงยอดรวมนะ
‎เอายอดจากทุกเมืองมารวมกัน

659
00:38:41,736 --> 00:38:43,321
‎สามสิบห้าคน

660
00:38:43,404 --> 00:38:46,407
‎พอโชว์ที่เอร์โมซีโยจบลง
‎เป็นโชว์ที่ดีนะครับ ผมก็กลับโรงแรม

661
00:38:46,490 --> 00:38:48,826
‎เพราะที่เอร์โมซีโยน่ะไม่ค่อยมีอะไรให้ทำหรอก

662
00:38:50,202 --> 00:38:51,662
‎คืนนี้ มีคนโทรมา

663
00:38:51,746 --> 00:38:53,789
‎เป็นสายที่เปลี่ยนชีวิตผมไปเลย

664
00:38:53,873 --> 00:38:55,541
‎พี่สาวผมโทรมา

665
00:38:55,624 --> 00:38:57,209
‎บอกว่า "ฉันรู้นะ...

666
00:38:57,668 --> 00:39:00,296
‎ว่าโชว์ของนายลงเน็ตฟลิกซ์วันนี้
‎ซึ่งเป็นวันที่สำคัญมาก

667
00:39:00,379 --> 00:39:02,048
‎แต่ฉันมีข่าวมาบอกนาย

668
00:39:02,298 --> 00:39:04,008
‎เปโดร พี่ชายของเรา

669
00:39:04,091 --> 00:39:05,926
‎หมอบอกว่าเป็นมะเร็งหลอดอาหาร"

670
00:39:08,763 --> 00:39:09,597
‎และ...

671
00:39:10,014 --> 00:39:11,807
‎ผมรู้นะว่าพวกคุณคิดอะไรอยู่

672
00:39:12,058 --> 00:39:14,435
‎คุณคิดว่า "เอาแล้ว เริ่มกระชากอารมณ์แล้ว"

673
00:39:16,854 --> 00:39:18,564
‎ก็ต้องกระชากอารมณ์สิ

674
00:39:19,482 --> 00:39:21,567
‎ยินดีต้อนรับ คุณจ่ายเงินค่าบัตรมาฟังเรื่องมะเร็ง

675
00:39:21,650 --> 00:39:22,818
‎เข้าเรื่องกันเลย จัดไป

676
00:39:23,694 --> 00:39:25,946
‎แดนมะเร็งขอต้อนรับ มาว่ากัน...

677
00:39:28,824 --> 00:39:30,701
‎แปลกมากเลยนะ พี่โทรมาบอกข่าวผม

678
00:39:30,785 --> 00:39:33,037
‎แต่พอเป็นเรื่องมะเร็ง
‎สิ่งแรกทีผมคิดคือ ทำไม

679
00:39:33,120 --> 00:39:35,206
‎"ทำไม" คือคำถามแรกที่ผมถาม

680
00:39:35,289 --> 00:39:36,374
‎"ทำไมต้องเป็นพี่ผม

681
00:39:36,457 --> 00:39:39,251
‎พี่ผมที่ไม่โกหก ไม่เสพยา
‎ไม่ดื่มเหล้า พี่ทีมีความรักให้ทุกคน

682
00:39:39,335 --> 00:39:41,837
‎ทำไมต้องเป็นเขา ทำไมไม่ใช่โดนัลด์ ทรัมป์"
‎คิดอยู่แค่นี้ ไม่รู้สิ

683
00:39:44,090 --> 00:39:45,925
‎และเป็นคำถามที่ไม่มีคำตอบ

684
00:39:46,008 --> 00:39:48,761
‎แปลกดีนะ ที่ผมมายืนอยู่ตรงนี้
‎พูดเรื่องมะเร็ง

685
00:39:48,844 --> 00:39:50,930
‎แต่ผมว่าเราต้องคุยกันเรื่องมะเร็ง

686
00:39:51,013 --> 00:39:52,681
‎มันเป็นโรคที่พบได้ทั่วไป

687
00:39:52,765 --> 00:39:55,142
‎แต่เพราะอะไรไม่รู้
‎เราไม่ค่อยยกเรื่องมะเร็งมาพูดกัน

688
00:39:56,560 --> 00:39:59,146
‎เป็นโรคที่ต้องกระซิบคุยกัน

689
00:40:00,439 --> 00:40:02,608
‎อย่างโรคอ้วน ความดันโลหิตสูง เบาหวาน

690
00:40:02,691 --> 00:40:04,151
‎สาเหตุการเสียชีวิตหลักของประเทศนี้

691
00:40:04,235 --> 00:40:08,114
‎แต่การพูดถึงโรคเบาหวาน
‎ไม่เคยเป็นสิ่งต้องห้าม "นี่ใใ.

692
00:40:09,073 --> 00:40:10,950
‎หลุยส์ที่รัก จะว่ายังไงดี

693
00:40:12,701 --> 00:40:14,036
‎เอ่อ...

694
00:40:16,539 --> 00:40:18,082
‎ถ้าเธอต้องการอะไร...

695
00:40:19,500 --> 00:40:22,086
‎ยกเว้นอาหารนะ ถ้าเธอต้องการอะไร
‎ก็บอกเราได้นะ"

696
00:40:23,337 --> 00:40:24,296
‎มันไม่เคยเป็นแบบนี้

697
00:40:24,672 --> 00:40:26,090
‎หลุยส์ไม่ต้องเจอเรื่องแบบนี้

698
00:40:29,051 --> 00:40:31,512
‎ไม่ได้จะบอกว่าโรคนี้มันไม่แย่นะครับ มันแย่

699
00:40:31,595 --> 00:40:34,932
‎แต่เราเรียนรู้ที่จะอยู่กับมัน
‎แล้วเราก็ไม่เคยคุยกันเรื่องมะเร็งเลย

700
00:40:35,891 --> 00:40:36,976
‎ยกมือหน่อยครับ

701
00:40:37,059 --> 00:40:38,519
‎ไม่ต้องอาย ถ้าคุณ...

702
00:40:39,728 --> 00:40:42,440
‎เป็นผู้ป่วยโรคมะเร็ง
‎หรือรู้จักผู้ป่วยโรคมะเร็ง

703
00:40:42,523 --> 00:40:44,900
‎ยกมือขึ้น ยกค้างไว้ครับ

704
00:40:44,984 --> 00:40:46,652
‎ยกค้างไว้ อย่าเพิ่งเอาลง

705
00:40:46,735 --> 00:40:49,780
‎คนที่ไม่ได้ยกมือ ลองดูรอบตัวนะครับ

706
00:40:49,864 --> 00:40:51,365
‎ดูว่าพวกเขามีกันเยอะแค่ไหน

707
00:40:52,283 --> 00:40:53,325
‎มะเร็งมีจริง

708
00:40:53,951 --> 00:40:55,327
‎ขอบคุณครับ แต่เราไม่ค่อยยกมาพูดกัน

709
00:40:55,744 --> 00:40:57,830
‎มันเป็นกระบวนการที่แย่มาก

710
00:40:57,913 --> 00:41:01,500
‎กระบวนการที่ทำให้ครอบครัวคุณ
‎ร่วมแรงร่วมใจกัน ไม่ก็แยกย้ายกันไป

711
00:41:02,042 --> 00:41:03,669
‎โชคดีที่ครอบครัวผมร่วมแรงร่วมใจกัน

712
00:41:03,961 --> 00:41:05,880
‎เราร่วมแรงร่วมใจกัน ผมว่าเรา...

713
00:41:06,338 --> 00:41:08,132
‎มีสายสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้น

714
00:41:09,133 --> 00:41:11,260
‎กลุ่มวอตส์แอปสี่กลุ่ม

715
00:41:12,386 --> 00:41:14,722
‎ครอบครัวเดียว กลุ่มวอตส์แอปสี่กลุ่ม

716
00:41:15,097 --> 00:41:18,976
‎ลองเปิดกลุ่มครอบครัวคุณดูสิ
‎กลุ่มนรกในมือถือคุณนั่นแหละ

717
00:41:19,059 --> 00:41:20,394
‎คูณสี่เข้าไป นั่นแหละที่ผมต้องเจอ

718
00:41:21,687 --> 00:41:23,731
‎แน่นแฟ้นมาก มีกลุ่มที่ญาติอยู่กันครบ

719
00:41:23,814 --> 00:41:25,232
‎พี่น้อง พ่อแม่

720
00:41:25,316 --> 00:41:26,442
‎ลุง หมา...

721
00:41:26,525 --> 00:41:27,651
‎ทุกคนเลย

722
00:41:27,943 --> 00:41:29,361
‎เป็นกลุ่มที่ทำให้ฮึกเหิมมาก

723
00:41:29,445 --> 00:41:32,281
‎"แน่นอน เราจะสู้มันไปด้วยกัน
‎ทุกอย่างต้องเรียบร้อย

724
00:41:32,364 --> 00:41:34,325
‎'มะเร็ง' สะกดด้วย 'ม'
‎ย่อมาจาก 'ไม่กลัว'"

725
00:41:34,408 --> 00:41:35,367
‎นั่นแหละบ้านผม

726
00:41:39,830 --> 00:41:41,415
‎แล้วก็งอกมาอีกกลุ่ม ที่มีสมาชิกน้อยลง

727
00:41:41,499 --> 00:41:43,834
‎บอกว่า "เราว่าเจ้าหมานี่ไม่ไหวเลย

728
00:41:44,960 --> 00:41:48,214
‎อย่าไปบอกมันนะ เรามาคุยกันในนี้แล้วกัน
‎อย่าไปบอกเจ้าหมาล่ะ"

729
00:41:48,923 --> 00:41:51,926
‎แล้วก็มีอีกกลุ่ม เป็นกลุ่มเล็ก
‎ที่ต้องคอยเอาใจใส่

730
00:41:52,259 --> 00:41:53,636
‎มีคนออกไปเรื่อยๆ

731
00:41:53,719 --> 00:41:56,722
‎"คนนู้นคนนี้ออกจากกลุ่ม"

732
00:41:57,556 --> 00:42:00,643
‎แล้วก็กลุ่มสุดท้าย กลุ่มที่ผม
‎ใช้ส่งมีมไว้ดูเอง อะไรทำนองนั้น

733
00:42:01,560 --> 00:42:04,063
‎ไว้ให้ผมใช้เป็นแรงบันดาลใจ

734
00:42:06,273 --> 00:42:07,942
‎การมีครอบครัวแน่นแฟ้นก็แปลกดีนะครับ

735
00:42:08,025 --> 00:42:10,486
‎ที่น่าขำก็คือ ในสถานการณ์
‎ไม่พึงประสงค์นี่แหละ

736
00:42:10,569 --> 00:42:12,571
‎ที่ครอบครัวผมแน่นแฟ้นที่สุด

737
00:42:12,738 --> 00:42:14,615
‎แปลกมาก พิลึกมาก

738
00:42:14,698 --> 00:42:17,451
‎หมอต้องขอบริจาคเลือด
‎เพื่อใช้ผ่าตัดพี่ชายผม

739
00:42:17,535 --> 00:42:20,329
‎ผมไม่รู้นะว่าคุณรู้อะไรเกี่ยวกับ
‎การผ่าตัดหลอดอาหารบ้าง มัน...

740
00:42:20,621 --> 00:42:21,914
‎สาหัสมาก

741
00:42:21,997 --> 00:42:24,166
‎หมอจะผ่าหลอดอาหาร
‎ออกไปพร้อมเนื้อร้าย

742
00:42:24,542 --> 00:42:27,211
‎แล้วเอาเนื้อช่วงท้อง
‎มาทำหลอดอาหารให้ใหม่

743
00:42:28,254 --> 00:42:29,171
‎มันทำได้แล้วนะครับ

744
00:42:31,257 --> 00:42:34,176
‎คุณไปบอกหมอได้เลยว่า
‎"ผมอยากได้มือตรงนี้ นะหมอ

745
00:42:35,302 --> 00:42:38,264
‎ดูผมโบกมือกลางหน้าผากสิ!"

746
00:42:41,308 --> 00:42:43,310
‎ซึ่งการผ่าตัดครั้งนี้
‎จำเป็นต้องขอบริจาคเลือด

747
00:42:43,394 --> 00:42:45,646
‎พี่ชายคนหนึ่งโพสต์ลงกลุ่ม

748
00:42:45,729 --> 00:42:48,399
‎"ฉันไม่บริจาคนะ ฉันเลือดน้ำเงินแท้"

749
00:42:52,861 --> 00:42:54,071
‎คือ ขอโทษนะ

750
00:42:55,030 --> 00:42:56,031
‎พอผมอ่าน

751
00:42:56,907 --> 00:42:58,534
‎ในฐานะตลกประจำครอบครัว...

752
00:43:03,080 --> 00:43:04,540
‎ผมรู้สึกว่านี่มันหยามกันชัดๆ

753
00:43:05,624 --> 00:43:06,834
‎"เฮ้ย นายเป็นวิศวกร!

754
00:43:08,627 --> 00:43:10,796
‎ก็ทำหน้าที่วิศวกรไปสิ อย่ามาแย่งหน้าที่กัน!"

755
00:43:12,923 --> 00:43:14,300
‎ผมโกรธมาก คิดว่า

756
00:43:14,383 --> 00:43:16,719
‎"ไม่ได้การแล้ว ฉันต้องตัดมุกพี่ให้ได้

757
00:43:16,802 --> 00:43:18,554
‎ฉันต้องตบมุกให้ฮากว่า"

758
00:43:18,637 --> 00:43:19,597
‎ก็เลยพิมพ์ไปว่า

759
00:43:19,680 --> 00:43:22,057
‎"ฉันไม่บริจาคนะ เพราะฉันเป็นซิฟิลิส"

760
00:43:24,518 --> 00:43:25,603
‎ไม่สนอะไรทั้งนั้น

761
00:43:33,527 --> 00:43:36,071
‎ผมลืมดูว่าในกลุ่มที่พิมพ์ลงไปนั้น
‎มีเด็กอยู่ด้วย

762
00:43:38,198 --> 00:43:39,450
‎เด็กๆ ถามว่า

763
00:43:39,533 --> 00:43:41,243
‎"คุณอา ซิฟิลิสคืออะไรเหรอ"

764
00:43:42,036 --> 00:43:44,830
‎"ไม่ต้องห่วงนะพี่ ฉันค้นอยู่
‎นี่ไงเจอรูปแล้ว"

765
00:43:44,913 --> 00:43:45,789
‎แล้วก็แปะรูปมาในกลุ่ม

766
00:43:50,210 --> 00:43:52,212
‎การบริจาคเลือดนี่ยากมากเลยนะครับ

767
00:43:52,463 --> 00:43:54,673
‎ขอวีซ่ายังง่ายกว่า

768
00:43:55,633 --> 00:43:57,635
‎อย่างน้อยก็ยังมีความหวังว่าจะได้

769
00:43:58,135 --> 00:43:59,261
‎เขาจะให้ตอบแบบสอบถาม

770
00:44:00,304 --> 00:44:02,640
‎มีคำถามเยอะมาก
‎คำถามแรกๆ ก็เป็นกันเองมาก

771
00:44:02,723 --> 00:44:05,017
‎แบบสอบถามบริจาคเลือด
‎เหมือนจะบอกว่า "จัดมาเลย

772
00:44:06,727 --> 00:44:09,480
‎เลือดกรุ๊ปอะไรก็มาเถอะ บริจาคเลย"

773
00:44:10,147 --> 00:44:12,232
‎แล้วคำถามก็จะสอดรู้สอดเห็นมากขึ้นเรื่อยๆ

774
00:44:12,316 --> 00:44:14,777
‎คำถามแรก "วันนี้คุณสบายดีหรือไม่"

775
00:44:19,239 --> 00:44:20,449
‎"ก็ดีนี่"

776
00:44:21,700 --> 00:44:23,702
‎"ก็ดี ถึงจะมีเรื่องมะเร็ง แต่ก็...

777
00:44:24,953 --> 00:44:26,997
‎ขึ้นต้นด้วย 'ม' ย่อมาจาก 'ไม่กลัว' ไง"

778
00:44:29,458 --> 00:44:30,876
‎คำถามต่อไป

779
00:44:30,959 --> 00:44:32,503
‎"คุณมีไข้หรือไม่

780
00:44:33,671 --> 00:44:35,506
‎คุณมีน้ำมูกหรือไม่  คุณรู้สึก..."

781
00:44:35,589 --> 00:44:37,466
‎"ไม่นะ รู้สึกแข็งแรงดี"

782
00:44:37,758 --> 00:44:40,511
‎"คุณมีอาการปวดท้อง
‎ปวดกระเพาะ ปวดลำไส้บ้างหรือไม่"

783
00:44:40,594 --> 00:44:41,595
‎"ไม่เลย"

784
00:44:42,304 --> 00:44:44,682
‎คำถามต่อไป "คุณรักเพศเดียวกันหรือไม่"

785
00:44:47,643 --> 00:44:49,645
‎"เอ้า! จะมาขึ้นเสียงใส่ฉันทำไม
‎เจ้าแบบสอบถาม"

786
00:44:52,481 --> 00:44:53,399
‎ผมไม่ได้เป็น

787
00:44:53,607 --> 00:44:54,733
‎แต่ถ้าเป็นล่ะ

788
00:44:54,817 --> 00:44:57,653
‎ถ้าคุณเป็นเกย์ ในเส้นเลือดจะมีกาแฟปั่น
‎แทนที่จะเป็นเลือดหรือไง

789
00:44:59,905 --> 00:45:00,906
‎"ไม่เป็น

790
00:45:01,490 --> 00:45:03,575
‎แล้วผมก็รู้สึกไม่ค่อยดีแล้วแฮะ
‎ลดเหลือครึ่งคะแนน

791
00:45:05,494 --> 00:45:09,248
‎ผมจะตอบแบบสอบถามตามตรง เอาละ"

792
00:45:09,748 --> 00:45:13,001
‎คำถามต่อไป ผมสาบานว่า
‎มีคำถามข้อนี้จริงๆ

793
00:45:13,085 --> 00:45:15,796
‎"คุณเคยใช้เซ็กซ์ทอยเปื้อนเลือดหรือไม่"

794
00:45:18,298 --> 00:45:19,341
‎อะไรกันเนี่ย

795
00:45:21,009 --> 00:45:23,137
‎คือผมรู้ว่ามันคืออะไร
‎แต่นี่มันอะไรกัน

796
00:45:24,930 --> 00:45:26,515
‎ฟังดูขัดแย้งเหมือนพรรควุฒิสภา

797
00:45:29,143 --> 00:45:31,103
‎เซ็กซ์ทอยเปื้อนเลือดนี่มันอะไรยังไง

798
00:45:31,186 --> 00:45:33,689
‎คุณไปเซ็กซ์ช็อป ซื้อดิลโด
‎เอาไปจุ่มเลือด...

799
00:45:34,982 --> 00:45:37,568
‎แล้วบอกว่า "ไม่สนแล้วโว้ย
‎ฉันใช้มันทั้งแบบนี้แหละ"

800
00:45:40,028 --> 00:45:41,029
‎"ไม่เคย"

801
00:45:42,072 --> 00:45:45,409
‎คำถามต่อไป "คุณถูกข่มขืน
‎เมื่อไม่นานมานี้หรือไม่"

802
00:45:49,121 --> 00:45:50,289
‎อย่าเพิ่งไปสน "ข่มขืน"...

803
00:45:52,124 --> 00:45:53,167
‎"เมื่อไม่นานมานี้" เหรอ

804
00:45:57,379 --> 00:46:00,591
‎แบบสอบถามนี้ความจำสั้นจริงๆ
‎ไม่ต่างจากเม็กซิโกเลย เดี๋ยวเดียวก็ลืม

805
00:46:02,968 --> 00:46:03,886
‎แย่จริงๆ

806
00:46:08,182 --> 00:46:09,391
‎"เมื่อไม่นานมานี้"!

807
00:46:09,892 --> 00:46:12,895
‎ที่แย่ที่สุดก็ตอนที่อ่านคำถาม
‎"คุณถูกข่มขืนเมื่อไม่นานมานี้หรือไม่"

808
00:46:13,312 --> 00:46:14,605
‎ผมตอบ "ใช่...

809
00:46:15,898 --> 00:46:18,233
‎ผมเพิ่งเล่นฟีฟ่าแล้วแพ้มาเมื่อวันก่อน!
‎ที่เหลือคงไม่ต้องเล่า"

810
00:46:21,153 --> 00:46:22,070
‎ถึงงั้นก็เถอะ...

811
00:46:24,490 --> 00:46:27,201
‎ผมไม่ได้บริจาคเลือด
‎แต่ผมไม่บอกหรอกว่าเพราะอะไร

812
00:46:27,993 --> 00:46:29,828
‎ไม่เอาไม่เผือก

813
00:46:32,498 --> 00:46:35,292
‎ผมเข้าไปในห้องพักของพี่
‎ที่โรงพยาบาล คิดว่า...

814
00:46:35,834 --> 00:46:39,004
‎นี่เป็นช่วงเวลาที่สำคัญที่สุด
‎ในกระบวนการรักษา

815
00:46:39,087 --> 00:46:42,466
‎วินาทีที่เขาพาตัวพี่ไปห้องผ่าตัด

816
00:46:42,800 --> 00:46:45,469
‎มันหนักหนามากนะ การที่ต้องเห็นคน

817
00:46:45,719 --> 00:46:47,679
‎ที่คุณรักมาก ถูกนำตัวเข้ารับการผ่าตัด

818
00:46:47,763 --> 00:46:49,973
‎ที่มีโอกาสรอด 50%

819
00:46:50,057 --> 00:46:51,600
‎โอกาสตาย 50%

820
00:46:51,683 --> 00:46:54,144
‎ศูนย์เปอร์เซ็นต์ไม่ออกความเห็น
‎ลองนึกดูสิครับ

821
00:46:55,312 --> 00:46:56,939
‎มันเป็นข้อมูลดิบ ซึ่ง...

822
00:46:57,606 --> 00:46:59,691
‎พยาบาลพาตัวพี่ชายผมไป

823
00:46:59,775 --> 00:47:01,777
‎ซึ่งพวกเราก็มีปฏิกิริยาแตกต่างกันไป

824
00:47:01,902 --> 00:47:03,987
‎นี่เป็นอีกหนึ่งบทเรียน

825
00:47:04,071 --> 00:47:06,114
‎เรามีปฏิกิริยาต่อมะเร็งแตกต่างกันไป

826
00:47:06,198 --> 00:47:08,784
‎จะเล่าเรื่องตลกก็ได้
‎จะร้องไห้ก็ได้

827
00:47:08,867 --> 00:47:12,287
‎ซึ่งก็ไม่แปลกอะไร
‎เราควบคุมไม่ได้หรอก

828
00:47:12,663 --> 00:47:14,331
‎เพราะเราถึงต้องคุยกันเรื่องมะเร็ง

829
00:47:14,414 --> 00:47:17,292
‎เรื่องตลกช่วยให้เรารับมือ
‎สิ่งที่เราไม่เข้าใจได้

830
00:47:17,876 --> 00:47:19,795
‎พวกเขาพาพี่ชายผมไป

831
00:47:19,878 --> 00:47:22,756
‎บางคนเริ่มร้องไห้ บางคนก็เริ่มคุยกัน...

832
00:47:22,840 --> 00:47:25,592
‎ผมเหรอ ผมไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

833
00:47:25,676 --> 00:47:27,678
‎ผมต้องไปยืนพิงกำแพง

834
00:47:28,262 --> 00:47:29,638
‎ผมหายใจไม่ออก

835
00:47:30,264 --> 00:47:31,181
‎ผมสาบานได้ว่า

836
00:47:31,849 --> 00:47:34,810
‎นี่แหละคือความสำคัญของการที่
‎ครอบครัวมาอยู่กันพร้อมหน้า

837
00:47:34,893 --> 00:47:37,479
‎ขณะที่ผมอยู่ในช่วงเวลาที่เลวร้ายที่สุดในชีวิต

838
00:47:37,896 --> 00:47:41,108
‎แล้วจู่ๆ หลานอายุ 12 ขวบ
‎ก็สังเกตเห็นผมจากอีกฟากห้อง

839
00:47:41,358 --> 00:47:42,317
‎เดินเข้ามาหา

840
00:47:42,568 --> 00:47:44,319
‎แล้วกอดผม...

841
00:47:44,820 --> 00:47:47,072
‎ให้แน่นที่สุดเท่าที่มีใครเคยกอดผมเลย

842
00:47:47,155 --> 00:47:49,032
‎อ้อมกอดเปี่ยมความรักที่สุดที่ผมเคยได้รับ

843
00:47:49,116 --> 00:47:51,159
‎อ้อมกอดที่จริงใจที่สุดที่ผมเคยได้รับ

844
00:47:51,743 --> 00:47:52,744
‎แล้วบอกว่า "คุณอา...

845
00:47:53,704 --> 00:47:54,788
‎ไม่ต้องห่วง

846
00:47:55,205 --> 00:47:57,082
‎คุณอาต้องหายจากซิฟิลิสได้แน่ครับ"

847
00:47:59,459 --> 00:48:00,335
‎ยอดมาก

848
00:48:18,520 --> 00:48:19,479
‎ก็เด็กน่ะนะ

849
00:48:21,398 --> 00:48:22,316
‎ผมก็อยาก...

850
00:48:22,733 --> 00:48:24,401
‎บอกว่าเรื่องนี้จบดีอยู่หรอก

851
00:48:24,484 --> 00:48:27,154
‎แต่น่าเสียดาย พอผ่านไปหนึ่งปีครึ่ง

852
00:48:27,237 --> 00:48:30,282
‎จากที่มะเร็งหลอดอาหาร
‎เปลี่ยนชีวิตพวกเราไปตลอดกาล

853
00:48:30,616 --> 00:48:31,742
‎ทั้งของผม และของญาติๆ

854
00:48:31,825 --> 00:48:34,286
‎เปโดร พี่ชายผมก็เสียชีวิต

855
00:48:34,786 --> 00:48:37,831
‎หลังจากทำเคมีบำบัด 10 ครั้ง
‎รักษาด้วยการฉายแสงอีก 40 ครั้ง

856
00:48:37,915 --> 00:48:40,208
‎หลังจากเข้ารับการผ่าตัด

857
00:48:40,292 --> 00:48:42,669
‎ซึ่งอาการเขาก็ดีวันดีคืน

858
00:48:43,545 --> 00:48:44,630
‎และไม่เคยเลย

859
00:48:45,255 --> 00:48:49,259
‎ตลอดหนึ่งปีครึ่งที่รับการรักษา
‎เขาไม่เคย

860
00:48:49,343 --> 00:48:50,761
‎หยุดมอบความรักให้เราเลย

861
00:48:50,844 --> 00:48:52,179
‎เขาไม่เคยหยุดรักเราเลย

862
00:48:52,262 --> 00:48:53,972
‎เขาไม่เคยหยุดให้กำลังใจเราเลย

863
00:48:54,056 --> 00:48:55,766
‎ผมอยากเล่าเรื่องนี้เพื่อให้คุณรู้

864
00:48:56,183 --> 00:48:57,434
‎ว่าใจเขายิ่งใหญ่แค่ไหน

865
00:48:58,143 --> 00:49:00,979
‎เรารักษากันมาได้ราวสามในสี่

866
00:49:01,355 --> 00:49:03,440
‎เขาผอมลงมาก เป็นปอดบวม

867
00:49:03,982 --> 00:49:05,150
‎เราเลยนำตัวเขาส่งโรงพยาบาล

868
00:49:05,233 --> 00:49:08,070
‎คืนนั้น ผมเฝ้าเขาอยู่ที่โรงพยาบาล

869
00:49:08,487 --> 00:49:09,321
‎แล้ว...

870
00:49:10,113 --> 00:49:12,449
‎ขณะที่พยาบาลเช็ดตัว และแต่งตัวให้เขา

871
00:49:12,532 --> 00:49:15,285
‎พวกเขาคุยกัน
‎เปโดรเป็นคนคุยเก่ง

872
00:49:15,619 --> 00:49:16,495
‎แล้ว...

873
00:49:16,828 --> 00:49:18,121
‎เขาถามพยาบาล

874
00:49:18,205 --> 00:49:19,915
‎"คุณรู้จักอเล็กซ์ เฟอร์นันเดซไหม"

875
00:49:21,124 --> 00:49:23,043
‎พยาบาลถามว่า
‎"ไอ้กระจอกนี่มันใครเหรอ"

876
00:49:25,671 --> 00:49:26,755
‎ผมไม่โทษเธอหรอก

877
00:49:29,049 --> 00:49:29,967
‎แล้ว...

878
00:49:30,550 --> 00:49:31,718
‎พี่ผมก็เล่าให้พยาบาลฟัง

879
00:49:31,927 --> 00:49:34,930
‎"ไม่รู้เหรอว่าเขาคือใคร
‎เขาคือคนที่นั่งรออยู่นอกห้อง

880
00:49:35,138 --> 00:49:36,181
‎เขาเป็นตลก

881
00:49:36,264 --> 00:49:39,059
‎จริงๆ แล้ว เขาเป็นตลกที่เจ่งที่สุดในโลก"

882
00:49:42,020 --> 00:49:42,938
‎ซึ่ง...

883
00:49:43,480 --> 00:49:44,690
‎ถ้าเปโดรพูดแบบนั้น...

884
00:49:45,691 --> 00:49:46,566
‎ผมก็เชื่อนะ

885
00:49:46,692 --> 00:49:47,693
‎ขอบคุณมากครับ

886
00:49:47,776 --> 00:49:48,777
‎ราตรีสวัสดิ์

887
00:49:48,860 --> 00:49:53,657
‎(เขียนบทและแสดงโดย อเล็กซ์ เฟอร์นันเดซ)

888
00:50:16,430 --> 00:50:18,015
‎ขอบคุณมากครับ
‎ขอบคุณที่มากันนะครับ!

889
00:50:18,098 --> 00:50:20,100
‎ไอ้มะเร็งบ้า! ราตรีสวัสดิ์!

890
00:50:51,590 --> 00:50:55,761
‎(ด้วยความอาลัยถึงเปโดร
‎พี่ชายที่เจ๋งที่สุดในโลก)

891
00:50:57,512 --> 00:51:00,432
‎คำบรรยายโดย ฐิติคมน์ ญาณสมบัติ