1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:00:09,217 --> 00:00:13,138
‎(ผลงานภาพยนตร์สารคดีจาก NETFLIX)

4
00:00:18,435 --> 00:00:20,228
‎ฟีลิกซ์ แม่แกว่งลูกได้ไม่สูงพอสักที

5
00:00:24,524 --> 00:00:26,609
‎สูงจนผมเกือบตายแน่ะ

6
00:00:26,693 --> 00:00:29,028
‎เกือบตายเลยเหรอ เจ้าหนู

7
00:00:29,112 --> 00:00:32,323
‎น่ากลัวนะนั่น
‎มีอะไรบอกหนูว่ากำลังจะตายล่ะ

8
00:00:33,074 --> 00:00:34,993
‎ผมอยู่สูงมากๆ ครับ ผมชอบ

9
00:00:35,076 --> 00:00:36,119
‎หนูชอบสินะ

10
00:00:36,202 --> 00:00:37,537
‎ถ้าตาชอบการตายนะครับ

11
00:00:39,164 --> 00:00:41,499
‎ไง เอวา

12
00:00:41,583 --> 00:00:43,626
‎- ไง
‎- ดึงตาขึ้นหน่อยซิ ฟีลิกซ์ ดึงตาหน่อย

13
00:00:47,964 --> 00:00:49,966
‎อือ ขึ้นแล้ว

14
00:00:50,049 --> 00:00:52,093
‎เอาละ มาเลย

15
00:00:52,177 --> 00:00:53,511
‎พร้อมจะเหินฟ้าหรือยัง

16
00:00:53,595 --> 00:00:55,180
‎โอเค พ่อ ระวังนะ พ่อ ระวังด้วย

17
00:00:55,263 --> 00:00:57,682
‎ฟางมันลื่นมากๆ

18
00:00:57,766 --> 00:00:58,600
‎อะไรนะ

19
00:00:58,683 --> 00:01:00,060
‎ฟางมันลื่นค่ะ ระวังด้วย

20
00:01:00,143 --> 00:01:01,061
‎พ่อระวังอยู่

21
00:01:01,144 --> 00:01:02,479
‎โอเค สัญญานะคะ

22
00:01:05,940 --> 00:01:07,192
‎ตาเธอๆ

23
00:01:07,275 --> 00:01:09,444
‎หนูตัวหนักมากเลยนะเนี่ย

24
00:01:09,527 --> 00:01:11,571
‎ผมจะทำให้ดูนะครับ

25
00:01:12,530 --> 00:01:13,448
‎พร้อมแล้วบอกนะ

26
00:01:17,118 --> 00:01:19,996
‎- พ่อเป็นอะไรหรือเปล่าคะ
‎- ถ่ายไว้ได้มั้ย คุณแม่

27
00:01:20,080 --> 00:01:22,207
‎- ได้ค่ะ
‎- เยี่ยม

28
00:01:22,290 --> 00:01:24,125
‎พ่ออยากแสดงหนังมานานแล้ว

29
00:01:25,502 --> 00:01:27,253
‎แล้วนี่จะลุกขึ้นยังไงล่ะ

30
00:01:28,129 --> 00:01:29,130
‎ลื่นได้สวยมากค่ะ

31
00:01:29,214 --> 00:01:31,382
‎ตาติดอยู่บนพื้นแล้ว มาเร็ว สตีฟ ฟีลิกซ์

32
00:01:31,466 --> 00:01:32,550
‎ตาต้องการให้ช่วย สตีฟ

33
00:01:32,634 --> 00:01:33,843
‎อยู่บนพื้นก่อนค่ะ พ่อ

34
00:01:33,927 --> 00:01:35,053
‎อย่าขยับค่ะ อย่าขยับ

35
00:01:35,136 --> 00:01:36,763
‎โอ๊ะ นี่... ตา...

36
00:01:36,846 --> 00:01:39,724
‎- เจ็บมั้ยคะ เป็นอะไรหรือเปล่า
‎- ไม่เป็นไร

37
00:01:56,950 --> 00:01:59,953
‎แค่คิดว่าฉันอาจต้องสูญเสียผู้ชายคนนี้ไปจริงๆ

38
00:02:00,036 --> 00:02:02,247
‎ก็ทนไม่ไหวแล้ว

39
00:02:02,330 --> 00:02:04,040
‎เขาเป็นพ่อของฉันค่ะ

40
00:02:05,708 --> 00:02:08,253
‎เขาเป็นคนที่ใจกว้างและยอมรับคนอื่นอย่างยิ่ง

41
00:02:08,336 --> 00:02:10,338
‎เราอยากได้พ่อแบบนี้แหละ

42
00:02:10,421 --> 00:02:14,300
‎และฉันมีคนแบบนั้นเป็นพ่อค่ะ
‎พ่อที่ฉันมีมาตลอดชีวิต

43
00:02:21,599 --> 00:02:23,143
‎แต่ตอนนี้มันเกินกว่าที่เราจะรับไหว

44
00:02:24,144 --> 00:02:25,979
‎จุดเริ่มต้นของตัวตนที่หายไปของพ่อ

45
00:02:27,272 --> 00:02:28,773
‎และเราไม่ยอมรับมัน

46
00:02:31,276 --> 00:02:32,944
‎พ่อเป็นจิตแพทย์

47
00:02:33,027 --> 00:02:34,863
‎ฉันเป็นช่างกล้อง

48
00:02:34,946 --> 00:02:37,699
‎ฉันแนะว่าให้เราทำหนังเกี่ยวกับการตายของพ่อ

49
00:02:40,034 --> 00:02:41,161
‎พ่อตกลง

50
00:02:47,667 --> 00:02:49,252
‎เฮ้ยๆ

51
00:03:34,672 --> 00:03:36,758
‎(ซีแอตเทิล)

52
00:03:36,841 --> 00:03:41,346
‎(สองสามปีก่อน)

53
00:03:41,429 --> 00:03:42,347
‎เอาละ

54
00:03:43,139 --> 00:03:44,641
‎เราจะหาม้านั่งมาสักตัว

55
00:03:45,850 --> 00:03:47,894
‎นี่แหละค่ะ

56
00:03:47,977 --> 00:03:49,187
‎ว้าว นี่ค่อนข้างแคบนะ

57
00:03:49,270 --> 00:03:50,563
‎มันค่อนข้างจะแคบใช่มั้ยคะ

58
00:03:50,647 --> 00:03:52,273
‎ใช่ ลูกต้องจ่ายเงินไปเท่าไหร่เนี่ย

59
00:03:52,482 --> 00:03:54,734
‎มอรีน เราจ่ายไปเท่าไหร่

60
00:03:54,817 --> 00:03:57,278
‎หกร้อยหกสิบหกเหรียญค่ะ

61
00:03:59,239 --> 00:04:01,282
‎- พ่อลงไปแบบนี้ก็ได้
‎- ลงไปเลยค่ะ

62
00:04:01,366 --> 00:04:02,408
‎- ใช่
‎- โอเคค่ะ

63
00:04:02,492 --> 00:04:04,160
‎- พ่ออาจไม่ได้ออกมาอีก
‎- หนูยกขาให้

64
00:04:08,081 --> 00:04:09,666
‎ลำบากน่าดู

65
00:04:09,749 --> 00:04:11,292
‎ดูดีเลยนะคะ

66
00:04:13,962 --> 00:04:15,255
‎ในนั้นนอนสบายดีมั้ยคะ

67
00:04:15,338 --> 00:04:17,590
‎ไม่มีใครสนเรื่องความสบายกันหรอกตอนนี้

68
00:04:17,674 --> 00:04:18,508
‎ก็พ่อไงคะ

69
00:04:19,884 --> 00:04:21,427
‎ราตรีสวัสดิ์ โลกที่แสนงดงาม

70
00:04:21,511 --> 00:04:23,179
‎คิมมี่ ฉันว่าพ่อดูเหมือนคนตายจริงๆ

71
00:04:23,263 --> 00:04:25,139
‎เรย์ ช่วยมาดูตำแหน่งของมือให้ด้วยนะคะ

72
00:04:26,266 --> 00:04:27,392
‎วางลงแบบนั้น

73
00:04:27,725 --> 00:04:28,810
‎จากนั้นก็...

74
00:04:29,227 --> 00:04:33,064
‎มันประหลาดจริงๆ
‎ที่ได้เห็นเพื่อนคู่หูของเราอยู่ในโลงศพ

75
00:04:33,147 --> 00:04:35,316
‎นี่มัน... ไม่ดีเลยสำหรับฉัน

76
00:04:37,610 --> 00:04:39,070
‎แต่นี่คือหนัง

77
00:04:39,153 --> 00:04:42,615
‎และฉันเฝ้าเตือนตัวเองว่านี่เป็นหนัง

78
00:04:42,699 --> 00:04:46,119
‎เราได้เห็นอะไรแปลกๆ ในหนังมากมาย
‎ที่ไม่เคยเกิดขึ้นจริง

79
00:05:03,720 --> 00:05:05,471
‎เขายังหายใจอยู่

80
00:05:05,555 --> 00:05:07,849
‎ทำให้มันไม่ค่อยยากเท่าไหร่

81
00:05:08,725 --> 00:05:10,184
‎นี่ล่ะเคล็ดลับ ใช่มั้ยคะ

82
00:05:10,685 --> 00:05:11,728
‎ตอนนี้เขาหลับอยู่

83
00:05:17,275 --> 00:05:19,694
‎- โอเค หนึ่ง สอง สาม
‎- ใช้เท้าถีบครับ

84
00:05:19,777 --> 00:05:20,945
‎- เยี่ยมมาก
‎- นั่นแหละ

85
00:05:21,029 --> 00:05:22,864
‎- ดีค่ะ
‎- ประคองด้านหลังเขาด้วย

86
00:05:22,947 --> 00:05:25,116
‎โอเค ตอนนี้ลงบันไดมาค่ะ

87
00:05:25,199 --> 00:05:27,577
‎การคืนชีพ

88
00:05:27,660 --> 00:05:29,078
‎โดยจอร์จ

89
00:05:29,162 --> 00:05:32,123
‎นี่ มันดีนะที่ได้กลับมาใหม่

90
00:05:32,582 --> 00:05:34,917
‎- เราคิดถึงพ่อค่ะ
‎- ผมคิดถึงพวกคุณ

91
00:05:35,793 --> 00:05:39,839
‎ฉันคิดว่าสิ่งที่เธอทำอยู่
‎ไม่ใช่เรื่องเพ้อฝันไปซะทั้งหมด

92
00:05:39,922 --> 00:05:44,927
‎ฉันว่าในแง่หนึ่งมันทำให้เกิด
‎การตั้งคำถามอย่างจริงจังหลายข้อ

93
00:05:45,011 --> 00:05:48,973
‎และทุกคนก็ต้องเตรียมตัวไว้

94
00:05:49,057 --> 00:05:50,558
‎เพราะทุกคนต้องตาย

95
00:05:50,641 --> 00:05:54,812
‎และเพราะประเด็นนั้น
‎ฉันไม่คิดว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องเพ้อฝัน

96
00:06:00,485 --> 00:06:02,570
‎(เลขที่ 3415
‎นพ. ซี. ริชาร์ด จอห์นสัน)

97
00:06:02,653 --> 00:06:05,865
‎(จิตแพทย์
‎เกิด 1932)

98
00:06:05,948 --> 00:06:07,825
‎รู้มั้ยว่าผมเก่งเรื่องอะไร

99
00:06:07,909 --> 00:06:10,995
‎ผมเก่งเรื่องขับรถชน

100
00:06:11,579 --> 00:06:13,956
‎ผมเป็นคนเร่ร่อนที่คุณคว้ามาจากข้างถนน

101
00:06:14,040 --> 00:06:15,500
‎- แล้วโยนใส่หน้ารถเมล์
‎- ครับ

102
00:06:15,583 --> 00:06:17,627
‎ผมเป็นคนที่คุณทรมาทรกรรม

103
00:06:17,710 --> 00:06:19,295
‎คุณรักงานของคุณมั้ย

104
00:06:22,590 --> 00:06:24,217
‎ในเรื่องการเป็นสตันต์แมน หรือแค่...

105
00:06:24,300 --> 00:06:28,012
‎ครับ การเป็นสตันต์แมนน่ะ

106
00:06:28,096 --> 00:06:30,473
‎ผมว่าผมรัก...

107
00:06:31,432 --> 00:06:34,519
‎โลกแห่งภาพยนตร์

108
00:06:34,727 --> 00:06:35,561
‎โอเค

109
00:06:35,645 --> 00:06:39,440
‎ยิ่งมันยิ่งใหญ่อลังการ...

110
00:06:40,525 --> 00:06:43,236
‎และสร้างสรรค์เท่าไหร่ ผมก็ยิ่งรักมัน

111
00:06:44,362 --> 00:06:45,863
‎จูดี้ จัดไมค์เขาหน่อยได้มั้ย

112
00:06:45,947 --> 00:06:46,823
‎ค่ะ

113
00:06:46,906 --> 00:06:50,368
‎งั้น ถ้าเราจะพูดว่าเขาหัวใจวาย

114
00:06:50,451 --> 00:06:51,702
‎คุณเคยทำมาก่อนมั้ย

115
00:06:51,786 --> 00:06:53,454
‎มันจะเป็นแบบ...

116
00:06:54,413 --> 00:06:55,373
‎อย่างนั้นน่ะครับ

117
00:06:55,456 --> 00:06:57,458
‎ผมจะให้เขาล้มทับเก้าอี้

118
00:06:57,542 --> 00:07:00,545
‎เพราะนั่นจะทำให้สมจริง ให้ขาชี้ขึ้น

119
00:07:00,628 --> 00:07:04,841
‎- แต่ที่สำคัญที่สุด ทำแบบที่ไม่มีใคร...
‎- ได้รับบาดเจ็บ

120
00:07:04,924 --> 00:07:06,092
‎ไม่มีใครได้รับบาดเจ็บ

121
00:07:06,175 --> 00:07:08,052
‎พ่อเป็นแบบนั้นค่ะ ไม่เคยเสียคนไข้คนไหน

122
00:07:08,136 --> 00:07:09,554
‎พ่อเคยนะ พ่อเคย

123
00:07:09,637 --> 00:07:12,265
‎เคยสิ คิดว่ามีคนหรือสองคนที่ฆ่าตัวตาย

124
00:07:12,974 --> 00:07:14,517
‎หนูไม่รู้เลย

125
00:07:15,184 --> 00:07:17,228
‎อันที่จริง มีสตันต์แมนหลายคน

126
00:07:17,311 --> 00:07:20,148
‎ที่ฆ่าตัวตาย

127
00:07:20,231 --> 00:07:23,526
‎ครับ ดังนั้นถ้าเมื่อไหร่คุณคิดอยากฆ่าตัวตาย
‎มาคุยกับผมนะ

128
00:07:23,609 --> 00:07:25,528
‎คุณหมายความว่าไง ผมมีปัญหาเหรอ

129
00:07:25,611 --> 00:07:27,405
‎ผมไม่มีปัญหา

130
00:07:27,488 --> 00:07:30,074
‎จากนั้น... ก็ทำให้รุนแรงได้ตามที่ต้องการเลย

131
00:07:30,158 --> 00:07:31,117
‎- ได้
‎- แต่ก่อนอื่น

132
00:07:31,200 --> 00:07:32,535
‎คุณจะยกมือขึ้นตามธรรมชาติ

133
00:07:32,618 --> 00:07:33,578
‎ได้สิ

134
00:07:37,540 --> 00:07:41,002
‎จากนั้นจะให้ดีคือคุณน่าจะ...
‎เก้าอี้คุณน่าจะ...

135
00:07:41,085 --> 00:07:42,211
‎หงายหลังเหรอ ได้

136
00:07:42,295 --> 00:07:44,046
‎- ครับ หรือผมถีบคุณหงายหลัง
‎- ใช่

137
00:07:44,130 --> 00:07:47,133
‎ผมว่าแบบนั้นจะดูห้าวหาญ

138
00:07:47,216 --> 00:07:49,135
‎- ประมาณการตายแบบแก๊งมาเฟียน่ะ
‎- ใช่

139
00:07:49,218 --> 00:07:53,181
‎เรากำลังพยายามเลือกสตันต์แมน
‎สำหรับการตายโดยอุบัติเหตุน่ะค่ะ

140
00:07:53,264 --> 00:07:55,016
‎อ้อ ใช่แล้ว คุณบอกว่า "อุบัติเหตุ"

141
00:07:55,141 --> 00:07:56,017
‎ค่ะ

142
00:07:56,100 --> 00:07:58,644
‎ที่ผมกำลังพยายามคิดอยู่
‎คือว่านี่ทำให้คุณสนใจมั้ย

143
00:07:58,728 --> 00:08:02,064
‎ไอเดียที่ลูกสาวคุณแนะนำมา

144
00:08:02,148 --> 00:08:05,693
‎ที่ให้นั่งดู ดิค จอห์นสัน...

145
00:08:06,110 --> 00:08:07,320
‎- ครับๆ
‎- แบบนั้นน่ะครับ

146
00:08:07,403 --> 00:08:09,447
‎โอเค นั่นแหละที่ผมอยากรู้

147
00:08:09,530 --> 00:08:11,574
‎ใช่สิ เรื่องนี้จะเยี่ยมไปเลยล่ะ

148
00:08:11,657 --> 00:08:12,825
‎- โอเค ได้ครับ
‎- ครับ

149
00:08:18,414 --> 00:08:20,291
‎คุณทำหลังค่อมได้ดีมาก

150
00:08:20,374 --> 00:08:21,792
‎ค่ะ

151
00:08:32,136 --> 00:08:34,180
‎เยี่ยม ยอดมาก

152
00:08:34,263 --> 00:08:35,139
‎เริ่มได้

153
00:08:48,778 --> 00:08:50,321
‎นั่นพ่อเหรอ เจ็บนะนั่น

154
00:08:50,404 --> 00:08:51,531
‎โอ๊ย

155
00:08:53,783 --> 00:08:56,202
‎มีครั้งไหนในชีวิตที่พ่อเจ็บปวดมากที่สุดคะ

156
00:08:57,370 --> 00:08:59,330
‎พ่อว่าตอนหัวใจวายนะ

157
00:08:59,413 --> 00:09:00,998
‎- หัวใจวายนั่นเจ็บเหรอคะ
‎- เจ็บสิ

158
00:09:01,082 --> 00:09:02,458
‎- จริงเหรอคะ
‎- จริงสิ

159
00:09:02,542 --> 00:09:03,918
‎หนูไม่รู้เลย

160
00:09:04,627 --> 00:09:06,504
‎มันเป็นส่วน... มันเจ็บที่หัวใจ

161
00:09:06,587 --> 00:09:09,549
‎ใช่ แล้วก็ประสบการณ์ทั้งหมดนั่น

162
00:09:09,632 --> 00:09:11,551
‎ตอนที่มันเริ่มต้น

163
00:09:11,634 --> 00:09:15,221
‎ไม่มีอากาศ หายใจไม่ออก ล้มลง

164
00:09:15,304 --> 00:09:18,933
‎พาพ่อกลับบ้าน และความเจ็บปวด

165
00:09:19,016 --> 00:09:20,685
‎จากนั้นก็ไปที่ห้องฉุกเฉิน

166
00:09:20,768 --> 00:09:25,189
‎แล้วก็หัวใจหยุดเต้น และทั้งหมดนั่น

167
00:09:25,273 --> 00:09:27,441
‎ไม่ใช่แค่ส่วนใดส่วนหนึ่ง
‎แต่เป็นประสบการณ์ทั้งหมด

168
00:09:27,525 --> 00:09:29,735
‎- หนูดีใจที่พ่อรอดมาได้
‎- ใช่สิ พ่อก็ดีใจ

169
00:09:29,819 --> 00:09:31,362
‎ดีใจที่รอดมาได้ ใช่

170
00:09:32,905 --> 00:09:35,658
‎ค่ะ และมีชีวิตอยู่ต่อมาได้อีกกี่ปีนะ

171
00:09:36,784 --> 00:09:41,080
‎ปี 1987 ก็ 20 ปีใช่มั้ย

172
00:09:42,999 --> 00:09:44,959
‎- นานกว่านั้นอีกนะคะ
‎- งั้นเหรอ เจ็ด...

173
00:09:45,042 --> 00:09:46,085
‎- สามสิบปี
‎- สามสิบปี

174
00:09:46,168 --> 00:09:47,044
‎สามสิบปีเหรอ

175
00:09:47,128 --> 00:09:48,879
‎สามสิบปีค่ะ พ่อได้อยู่มาอีก 30 ปี

176
00:09:48,963 --> 00:09:50,131
‎นั่นใช้ได้เลยนะ

177
00:09:51,507 --> 00:09:53,301
‎น่าจะเป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดในชีวิตพ่อ

178
00:09:53,384 --> 00:09:56,262
‎(ก่อนที่เขาจะหัวใจวายในวันนั้น)

179
00:09:56,345 --> 00:10:01,017
‎(ดิค จอห์นสัน กินเค้กดับเบิลช็อกโกแลตฟัดจ์
‎ไปสามชิ้น)

180
00:10:01,100 --> 00:10:02,602
‎พ่อได้นี่มาจากไหน

181
00:10:06,939 --> 00:10:08,065
‎หนูเห็นแมลงหนึ่งตัว

182
00:10:08,149 --> 00:10:09,692
‎นั่นเจ้าแมลงวันตัวน้อย

183
00:10:10,484 --> 00:10:11,694
‎ตีมันเลย ฆ่ามันซะ

184
00:10:12,695 --> 00:10:14,322
‎เอาแล้วไง

185
00:10:16,198 --> 00:10:17,867
‎หนูว่านี่เป็นการฆ่าครั้งแรกของเด็กๆ

186
00:10:19,243 --> 00:10:20,828
‎แมลงวันตัวนั้นยังไม่ตาย

187
00:10:20,911 --> 00:10:22,496
‎มันกำลังต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอด

188
00:10:22,580 --> 00:10:23,914
‎แมลงวันแสนฉลาด

189
00:10:28,961 --> 00:10:31,505
‎- นั่นอะไรน่ะ
‎- นี่คือคุณย่าของตา

190
00:10:31,589 --> 00:10:33,299
‎คุณย่าวอลเดอร์

191
00:10:33,382 --> 00:10:36,719
‎คุณย่าของตาตายแล้วเหรอครับ

192
00:10:36,802 --> 00:10:39,972
‎คุณเทียดตายแล้ว ตายไปนานมากๆ แล้วจ้ะ

193
00:10:40,765 --> 00:10:42,808
‎- ตอนที่ตา...
‎- ตอนที่ตาเป็นหนูน้อยเหรอครับ

194
00:10:42,892 --> 00:10:46,479
‎ไม่ใช่ คุณเทียดตายตอนที่ตาเป็นวัยรุ่น

195
00:10:47,271 --> 00:10:50,107
‎และตอนที่ตาเป็นวัยรุ่น

196
00:10:51,025 --> 00:10:52,693
‎คุณเทียดมาอยู่กับเรา

197
00:10:54,320 --> 00:10:55,905
‎- ผมอยากได้อันนี้
‎- ได้

198
00:10:55,988 --> 00:10:57,281
‎มีใครอยู่ตรงนั้นอีกจ๊ะ บีบา

199
00:10:57,365 --> 00:10:59,367
‎นั่นคือคุณยายของหลานที่เสียไปแล้ว

200
00:10:59,450 --> 00:11:00,910
‎เด็กๆ รู้มั้ยว่าคุณยายชื่ออะไร

201
00:11:00,993 --> 00:11:01,952
‎มาม่า

202
00:11:02,036 --> 00:11:03,412
‎จ้ะ แม่เรียกคุณยายว่าแบบนั้น

203
00:11:03,496 --> 00:11:05,498
‎แต่มีใครจำได้มั้ยว่าคุณยายชื่ออะไร

204
00:11:05,581 --> 00:11:06,540
‎เคที่ โจ

205
00:11:06,624 --> 00:11:08,125
‎เคที่ โจ ใช่แล้ว

206
00:11:08,209 --> 00:11:09,210
‎เฮ้...

207
00:11:23,891 --> 00:11:27,269
‎(ทางเลือกส่วนบุคคล
‎ผู้ตาย - แคเทอรีน จอย จอห์นสัน)

208
00:11:27,353 --> 00:11:30,731
‎(อัฐิที่เหลือจากการเผา)

209
00:11:31,399 --> 00:11:33,692
‎พ่ออับอายกับนิ้วเท้าพวกนี้มาตลอด

210
00:11:34,568 --> 00:11:38,406
‎มันทำให้พ่ออับอายมาตลอดชีวิต

211
00:11:38,489 --> 00:11:40,032
‎พ่อไม่เคยอยากเดินเท้าเปล่าเลย

212
00:11:42,743 --> 00:11:44,912
‎มันทำให้แม่ของพ่อร้องไห้

213
00:11:44,995 --> 00:11:47,915
‎ตอนที่พ่อเกิดและแม่เห็นนิ้วเท้าพวกนี้

214
00:11:48,374 --> 00:11:50,251
‎แม่เอาแต่ร้องไห้ไม่หยุด

215
00:11:50,376 --> 00:11:51,293
‎พ่อรู้ได้ยังไงคะ

216
00:11:51,710 --> 00:11:52,795
‎ก็พ่ออยู่ที่นั่นไง

217
00:11:53,087 --> 00:11:54,380
‎อ๋อค่ะ

218
00:12:14,233 --> 00:12:17,445
‎เรารู้สาเหตุที่แท้จริง
‎ว่าแม่ตกบันไดนี่ได้ยังไงมั้ยคะ

219
00:12:17,528 --> 00:12:21,490
‎พ่อเดาว่าแม่คงกะผิด

220
00:12:21,574 --> 00:12:24,702
‎และคิดว่าตัวเองก้าวลงก่อนที่จะลงจริงๆ

221
00:12:24,785 --> 00:12:27,580
‎- ค่ะ
‎- และก้าวเท้าลงไปในอากาศ

222
00:12:27,663 --> 00:12:29,790
‎แม่ทำส่วนไหนหักคะ

223
00:12:30,583 --> 00:12:31,876
‎สะโพก

224
00:12:31,959 --> 00:12:34,128
‎- นั่นคือตอนที่ความโหดร้ายเริ่มต้นขึ้น
‎- ค่ะ

225
00:12:34,211 --> 00:12:35,754
‎แต่พ่อระวังมากๆ ตอนที่ลงบันได

226
00:12:35,838 --> 00:12:38,048
‎- ใช่สิ พ่อระวังมาก
‎- ค่ะ

227
00:12:38,132 --> 00:12:40,301
‎- พ่อจับราวบันได
‎- ค่ะ

228
00:13:06,785 --> 00:13:12,166
‎(สวรรค์)

229
00:14:12,685 --> 00:14:15,479
‎ช่วยพาดแขนข้างหนึ่งไว้บนผนังได้มั้ยคะ

230
00:14:15,563 --> 00:14:18,357
‎แขนข้างที่อยู่ใกล้ผนังที่สุดน่ะค่ะ
‎ในแบบแปลกๆ...

231
00:14:20,150 --> 00:14:21,402
‎ค่ะ ดีเลย

232
00:14:22,570 --> 00:14:24,572
‎โอเค พร้อมนะคะ

233
00:14:25,447 --> 00:14:28,242
‎และ... แอ็กชัน

234
00:14:28,325 --> 00:14:30,786
‎ยิ้มเข้าไว้ค่ะ พ่อ ยิ้มไว้

235
00:14:30,870 --> 00:14:32,872
‎ค่ะ ยอดเยี่ยม หนูว่าเราได้แล้ว

236
00:14:32,955 --> 00:14:35,040
‎- เราจะย้อนหลังดูที่ถ่ายไปมั้ยคะ
‎- สวยมากค่ะ

237
00:14:35,666 --> 00:14:38,335
‎โดดได้ดีมากค่ะ บรูซ

238
00:14:41,255 --> 00:14:44,925
‎พ่อแม่ของเราเลี้ยงดูเรามา
‎ในนิกายเซเวนต์เดย์แอดเวนทิสต์

239
00:14:45,009 --> 00:14:46,677
‎พ่อกับแม่เติบโตมาแบบนั้น

240
00:14:47,303 --> 00:14:50,639
‎ก็เหมือนศาสนาอื่นๆ
‎มันให้คำตอบเราเรื่องการตาย

241
00:14:52,683 --> 00:14:55,561
‎แอดเวนทิสต์สัญญาว่า
‎ผู้ที่ประพฤติชอบจะได้ขึ้นสวรรค์

242
00:14:55,644 --> 00:14:58,689
‎แต่ก็บอกเราด้วยว่ายังไม่มีใครอยู่บนสวรรค์

243
00:14:59,398 --> 00:15:01,400
‎คนตายต้องรออยู่ในหลุมศพ

244
00:15:02,067 --> 00:15:04,528
‎พวกเขาหมดสติ เหมือนนอนหลับไป

245
00:15:07,281 --> 00:15:10,826
‎เมื่อพระเยซูกลับมาสู่โลกในวันแห่งการพิพากษา

246
00:15:10,910 --> 00:15:12,828
‎ผู้ที่เชื่อมั่นจะฟื้นคืนชีพ

247
00:15:12,912 --> 00:15:15,164
‎และขึ้นสวรรค์ไปมีชีวิตอันเป็นนิรันดร์

248
00:15:16,290 --> 00:15:17,541
‎และล้มลงค่ะพ่อ

249
00:15:20,920 --> 00:15:24,590
‎แอดเวนทิสต์เป็นนิกายที่เคร่งมาก
‎ตอนที่เรานับถือนิกายนั้น

250
00:15:24,673 --> 00:15:27,676
‎ห้ามดื่มแอลกอฮอล์ ห้ามเต้นรำ ห้ามดูหนัง

251
00:15:28,385 --> 00:15:31,013
‎และฉันพยายามอย่างยิ่งที่จะไม่แหกกฎใดๆ

252
00:15:32,139 --> 00:15:33,724
‎แต่ตอนที่ฉันอายุ 11

253
00:15:33,807 --> 00:15:37,603
‎พ่อพาฉันกับน้องชายไปดูหนัง
‎เรื่องยัง แฟรงเกนสไตน์ ของเมล บรูกส์

254
00:15:38,938 --> 00:15:40,522
‎มันเปิดโลกของฉันเลย

255
00:15:40,856 --> 00:15:42,316
‎และฉันชอบมาก

256
00:15:43,108 --> 00:15:44,652
‎พ่อก็ชอบมันมากเหมือนกัน

257
00:15:44,735 --> 00:15:47,196
‎พ่อมีวิธีในการมีชีวิตอยู่กับปัจจุบัน

258
00:15:47,279 --> 00:15:49,323
‎"พ่อมีสวรรค์ของพ่อแล้ว" พ่อจะพูดแบบนี้

259
00:15:49,406 --> 00:15:51,742
‎"ที่นี่ในโลก กับลูกๆ ทุกคน"

260
00:16:00,626 --> 00:16:02,336
‎- ดีมั้ยคะ
‎- ดี

261
00:16:25,859 --> 00:16:28,821
‎เธอฆ่าผม หลายครั้งเลย

262
00:16:30,447 --> 00:16:31,740
‎แล้วผมก็ฟื้นคืนชีพ

263
00:16:31,824 --> 00:16:33,534
‎เหมือนเรื่องวันรักจงกลม

264
00:16:33,617 --> 00:16:35,244
‎- พ่อผู้ฟื้นคืนชีพ
‎- ครับ

265
00:16:35,327 --> 00:16:37,371
‎- มันเจ๋งมาก
‎- พ่อผู้ฟื้นคืนชีพ

266
00:16:39,415 --> 00:16:41,291
‎แต่การตายมันไม่ง่ายเลย ผมจะบอกให้

267
00:16:41,375 --> 00:16:43,877
‎ครับ ตอนที่เธอบอกผมเรื่องนั้น
‎ผมแบบ "โอ๊ย ไม่นะ"

268
00:16:43,961 --> 00:16:47,297
‎แต่แล้วเธอก็บอกว่าคุณจะคืนชีพ
‎ผมก็เลยว่า "ได้เลย นั่นเยี่ยมมาก"

269
00:16:48,132 --> 00:16:49,341
‎มันเป็นหนังตลก

270
00:16:49,425 --> 00:16:50,718
‎มาเถอะ มาสร้างมันกัน

271
00:16:50,801 --> 00:16:52,511
‎- เป็นหนังตลก
‎- หวังว่าจะเป็นแบบนั้น

272
00:16:52,594 --> 00:16:54,263
‎พ่อคุณเสียชีวิตยังไงคะ

273
00:16:54,346 --> 00:16:55,806
‎เขาจมน้ำตายครับ

274
00:16:55,889 --> 00:16:57,766
‎- จมน้ำตายเหรอ
‎- เขาลงไป...

275
00:16:57,850 --> 00:16:59,309
‎มันเกิดขึ้นยังไง

276
00:16:59,393 --> 00:17:00,769
‎อุบัติเหตุเรือล่ม

277
00:17:00,853 --> 00:17:03,439
‎และพ่อว่ายน้ำไม่เป็น ก็เลยเป็นแบบนั้นครับ

278
00:17:04,398 --> 00:17:05,816
‎ตอนนั้นผมประมาณแปดขวบ

279
00:17:06,316 --> 00:17:08,652
‎มันแย่มากที่ต้องเสียพ่อไปตอนอายุเท่านั้น

280
00:17:08,736 --> 00:17:10,779
‎- ใช่ แต่แม่ผมเป็นผู้หญิงที่เข้มแข็ง
‎- ครับ

281
00:17:10,863 --> 00:17:12,489
‎แม่เลี้ยงดูเรา แล้ว...

282
00:17:12,573 --> 00:17:15,784
‎ถ้ามือซ้ายพลาด มือขวาก็คว้าเราไว้ได้

283
00:17:15,868 --> 00:17:17,911
‎ใช่ แม่ของเธอตาย...

284
00:17:19,163 --> 00:17:20,664
‎นานแค่ไหนแล้วนะ

285
00:17:20,748 --> 00:17:23,667
‎แม่ตายได้เจ็ดปีแล้วค่ะ

286
00:17:23,751 --> 00:17:25,711
‎- ใช่
‎- ครับ

287
00:17:25,794 --> 00:17:27,504
‎- เป็นการสูญเสียที่น่าเศร้า
‎- ครับ

288
00:17:27,588 --> 00:17:31,467
‎แต่เธอเป็นอัลไซเมอร์ เราก็เลยได้ลากันยาวๆ

289
00:17:32,426 --> 00:17:34,845
‎- งั้นคุณก็คาดว่ามันจะเกิดขึ้นใช่มั้ย
‎- ใช่

290
00:17:34,928 --> 00:17:39,725
‎เราสูญเสียเธอไปหลายปีแล้ว
‎ก่อนที่เธอจะจากไปจริงๆ

291
00:17:39,808 --> 00:17:40,726
‎- โอเค
‎- ใช่

292
00:17:40,851 --> 00:17:42,519
‎เราทุกคนมีพ่อแม่อยู่ในตัวเราใช่มั้ยคะ

293
00:17:42,603 --> 00:17:43,479
‎ครับ

294
00:17:43,562 --> 00:17:45,189
‎คุณมีส่วนไหนของพ่ออยู่ในตัวคุณ

295
00:17:50,194 --> 00:17:51,528
‎ไม่รู้นะ ผมเดาว่า...

296
00:17:52,237 --> 00:17:55,199
‎มีบางคนบอกว่า
‎ผมดูเอาจริงเอาจังตลอด แต่...

297
00:17:55,282 --> 00:17:56,909
‎ไม่รู้สิ ผมไม่รู้

298
00:17:57,576 --> 00:18:00,162
‎ผมรักสงบ

299
00:18:01,455 --> 00:18:02,664
‎ค่ะ

300
00:18:03,624 --> 00:18:05,501
‎ตรงชั้นนี้ว่าง ผมเริ่มรื้อตรงนี้ออกได้

301
00:18:05,584 --> 00:18:07,669
‎ผมออกจากที่นี่ได้ในห้าหรือสิบนาทีเลย

302
00:18:07,753 --> 00:18:09,546
‎แล้วก็เรียงมันไว้บนพื้นอย่างเรียบร้อย

303
00:18:09,630 --> 00:18:10,714
‎- เยี่ยม
‎- ทำตามนั้นเลย

304
00:18:10,798 --> 00:18:12,257
‎- โอเค บิงๆ บิง เสร็จ
‎- ได้ค่ะ

305
00:18:12,341 --> 00:18:13,801
‎ฉันชอบที่คุณพูดบิงๆ บิง

306
00:18:15,385 --> 00:18:18,347
‎มันแค่น่าเศร้าสำหรับเราน่ะค่ะ
‎เรากำลังจะทิ้งของทั้งหมดนี่

307
00:18:18,430 --> 00:18:19,723
‎มันเป็นพื้นที่ว่างที่ดูดีมากๆ

308
00:18:19,807 --> 00:18:21,183
‎แต่เราจะทำมัน

309
00:18:21,266 --> 00:18:22,768
‎ดีแล้วครับ อย่าทิ้งอะไรไว้ที่นี่

310
00:18:22,851 --> 00:18:25,104
‎ไม่งั้นผมจะเอากลับบ้าน
‎คนเรียกผมว่าเฟร็ด แซนฟอร์ด

311
00:18:26,980 --> 00:18:27,940
‎ดีใจที่ได้เจอพวกคุณนะ

312
00:18:28,023 --> 00:18:29,483
‎โอเค ขอบคุณค่ะไมค์ ขอบคุณมาก

313
00:18:29,566 --> 00:18:31,819
‎ผมจะมาที่นี่พรุ่งนี้เช้าเพื่อรื้อชั้น

314
00:18:31,902 --> 00:18:33,320
‎- ขอบคุณนะ
‎- บายค่ะ

315
00:18:33,403 --> 00:18:35,948
‎(เดอะ ชาเลนจ์ ออฟ ยูท)

316
00:18:40,619 --> 00:18:43,455
‎นี่ดูเหมือนสถานการณ์ที่เหมาะสม
‎สำหรับการเกิดหัวใจวายจริงๆ

317
00:18:43,539 --> 00:18:46,250
‎มานี่ค่ะ หนูว่าพ่อไม่ควรยกลังนั่น
‎หนูยกเองได้ พ่อ...

318
00:18:46,333 --> 00:18:47,918
‎ไม่ต้อง พ่อแข็งแรงกว่าลูกเยอะ

319
00:18:49,128 --> 00:18:50,212
‎ง่ายเหมือนปอกกล้วย

320
00:19:03,475 --> 00:19:06,520
‎- พ่อโชคดีจริงๆ ที่เจอออฟฟิศนี้
‎- ใช่มั้ยล่ะคะ

321
00:19:06,603 --> 00:19:08,689
‎ใช่ เป็นสถานที่ทำงานที่ยอดเยี่ยม

322
00:19:13,944 --> 00:19:16,655
‎นี่คือระบบตอบรับโทรศัพท์
‎ของคุณหมอจอห์นสันค่ะ

323
00:19:17,281 --> 00:19:21,994
‎คุณหมอจอห์นสันเกษียณแล้ว
‎และคลินิกของคุณหมอปิดตัวลงแล้ว

324
00:19:22,870 --> 00:19:26,582
‎ถ้าคุณจำเป็นต้องพบจิตแพทย์ท่านอื่น

325
00:19:26,665 --> 00:19:31,670
‎คุณหมอจอห์นสันแนะนำ
‎ให้คุณลองดูในเว็บไซต์บริษัทประกันของคุณ

326
00:19:31,753 --> 00:19:34,882
‎หรือโทรหาฝ่ายบริการลูกค้าของบริษัทประกัน

327
00:19:35,883 --> 00:19:38,802
‎หากคุณกำลังประสบภาวะวิกฤตทางจิต

328
00:19:38,886 --> 00:19:43,932
‎อย่าลังเลที่จะให้ใครขับรถพาคุณ
‎ไปยังแผนกฉุกเฉินโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุด

329
00:19:45,475 --> 00:19:48,103
‎คุณหมอจอห์นสันขอให้คุณโชคดี

330
00:19:48,187 --> 00:19:51,523
‎และขอขอบคุณที่เป็นคนไข้ผู้มีอุปการะคุณ

331
00:19:54,151 --> 00:19:55,694
‎(เลขที่ 3415
‎นพ. ซี. ริชาร์ด จอห์นสัน)

332
00:20:13,712 --> 00:20:15,464
‎บอกพวกเขาว่าพ่อกำลังถอย

333
00:20:17,549 --> 00:20:19,927
‎ถ้าเราเข้าซองได้ เราก็จะถอยออกได้เสมอ

334
00:20:20,010 --> 00:20:21,678
‎มันก็ต้องเป็นแบบนั้นใช่มั้ยคะ

335
00:20:24,223 --> 00:20:25,432
‎ขอบคุณ

336
00:20:32,231 --> 00:20:33,523
‎พ่อฉันอาศัยอยู่ตามลำพัง

337
00:20:33,607 --> 00:20:37,194
‎ไปทำงานและไปโบสถ์อย่างเปี่ยมศรัทธา
‎ตั้งแต่แม่ตาย

338
00:20:38,278 --> 00:20:41,156
‎ฉันและน้องชายอยู่ห่างออกไปหลายพันกิโลเมตร

339
00:20:41,240 --> 00:20:44,534
‎และถึงแม้เราจะผ่านอะไรมามากมาย
‎จากอาการอัลไซเมอร์ของแม่

340
00:20:44,618 --> 00:20:47,496
‎เรากลับไม่สังเกตเห็นอะไรเลย
‎จนมันเกือบสายเกินไป

341
00:20:50,374 --> 00:20:52,417
‎เราเริ่มได้รับโทรศัพท์จากเพื่อนๆ ของพ่อ

342
00:20:53,043 --> 00:20:54,461
‎จากนั้นก็เลขาของเขา

343
00:20:54,962 --> 00:20:57,089
‎พ่อรับนัดคนไข้ซ้อน

344
00:20:57,172 --> 00:20:59,633
‎จ่ายยาพลาด

345
00:20:59,716 --> 00:21:03,053
‎พ่อขับรถด้วยความเร็วสูงผ่านเขตก่อสร้าง

346
00:21:03,136 --> 00:21:07,557
‎แล้วก็ขับต่อไปอีกแปดกิโลเมตรจนถึงบ้าน
‎ทั้งที่ล้อรถทั้งสี่แบนหมด

347
00:21:12,771 --> 00:21:15,023
‎ทุกๆ สายรู้สึกเหมือนสัญญาณเตือนภัย

348
00:21:15,691 --> 00:21:18,360
‎และแม้ว่าเราน่าจะเข้าใจมันได้อย่างดี

349
00:21:18,443 --> 00:21:20,696
‎แต่เรากลับทนฟังมันอีกไม่ได้

350
00:21:32,666 --> 00:21:35,752
‎ลูกไม่เคยบอกพ่อว่าลูกจะเอารถพ่อไป

351
00:21:35,836 --> 00:21:37,796
‎เราคุยกันแล้วว่าเราจะขายรถ

352
00:21:37,879 --> 00:21:39,381
‎เพราะพ่อจะย้ายไปอยู่นิวยอร์ก

353
00:21:40,507 --> 00:21:41,925
‎ใช่ เราคุยกันแล้ว

354
00:21:42,009 --> 00:21:43,010
‎ค่ะ ก็แค่นั้นแหละ

355
00:21:43,093 --> 00:21:45,762
‎แต่ใครจะเป็นคนขายมัน เมื่อไหร่และที่ไหน

356
00:21:46,179 --> 00:21:49,349
‎เราใส่มันไว้ในเครกลิสต์อาทิตย์นี้ค่ะ

357
00:21:50,017 --> 00:21:52,561
‎ตอนนี้มันอยู่ที่อู่ กำลังซ่อมใกล้เสร็จแล้วค่ะ

358
00:21:55,230 --> 00:21:56,940
‎หนูบอกพ่อเท่าที่หนูรู้

359
00:21:57,024 --> 00:21:59,026
‎แต่พ่อจะไม่ได้รถคืน เรื่องนั้นหนูรู้แน่ๆ

360
00:21:59,109 --> 00:22:00,527
‎พ่อจะไม่ได้ขับรถอีก

361
00:22:01,153 --> 00:22:02,571
‎ค่ะ ไม่ใช่รถคันนั้น

362
00:22:03,405 --> 00:22:04,740
‎อาจเป็นคันอื่น

363
00:22:06,450 --> 00:22:07,993
‎นั่นเป็นข่าวร้ายที่สุดหรือเปล่าคะ

364
00:22:08,076 --> 00:22:10,078
‎ไม่ร้ายที่สุด แต่ก็ค่อนข้างร้ายนะ

365
00:22:10,162 --> 00:22:11,121
‎ค่ะ

366
00:22:11,913 --> 00:22:13,206
‎พ่อไม่ได้อาการแย่

367
00:22:13,290 --> 00:22:15,459
‎ขนาดที่ขับรถตัวเองไม่ได้นะ รู้มั้ย

368
00:22:15,542 --> 00:22:16,918
‎ไม่ใช่เรื่องนั้นค่ะ

369
00:22:17,002 --> 00:22:19,046
‎แต่เป็นเพราะพ่อกำลังจะย้ายไปนิวยอร์ก

370
00:22:19,129 --> 00:22:21,173
‎- แล้วก็จะไม่เอารถไปด้วย
‎- เก็บรถไว้ไม่ได้

371
00:22:21,256 --> 00:22:22,382
‎- พ่อรู้
‎- ใช่ค่ะ

372
00:22:22,466 --> 00:22:24,676
‎แต่จนกว่าจะถึงตอนนั้น...

373
00:22:24,760 --> 00:22:26,094
‎มันแค่สองวันเองค่ะ

374
00:22:27,763 --> 00:22:28,764
‎โอเค

375
00:22:29,514 --> 00:22:31,141
‎ขอโทษนะคะ

376
00:22:31,892 --> 00:22:32,976
‎หนูรู้ว่ามันเจ็บปวด

377
00:22:35,020 --> 00:22:36,480
‎มันคืออิสรภาพของพ่อใช่มั้ยคะ

378
00:22:36,938 --> 00:22:38,356
‎- ใช่
‎- ค่ะ

379
00:22:44,362 --> 00:22:45,530
‎มันจะไม่เป็นไร

380
00:22:49,242 --> 00:22:51,536
‎พ่อรู้แล้วว่าแม่รู้สึกยังไง

381
00:22:51,620 --> 00:22:53,121
‎ตอนที่เราพาแม่ไปอยู่สถานพยาบาล

382
00:22:53,538 --> 00:22:54,915
‎พ่อรู้สึกอย่างนั้นเหรอคะ

383
00:22:56,875 --> 00:22:58,335
‎- ก็ไม่แย่นัก
‎- ไม่แย่ขนาดนั้น

384
00:22:58,418 --> 00:22:59,753
‎- ก็ไม่แย่ขนาดนั้น
‎- ไม่แย่นัก

385
00:22:59,836 --> 00:23:01,797
‎มันไม่แย่ขนาดนั้น แต่เรื่องนั้นก็แย่

386
00:23:01,880 --> 00:23:03,632
‎พ่อมีสติรับรู้มากกว่าแม่

387
00:23:03,715 --> 00:23:06,259
‎ก็ใช่ แต่ลูกไม่ไว้ใจพ่อ

388
00:23:06,343 --> 00:23:08,345
‎แม้ว่าพ่อจะมีสติมากกว่าเยอะ

389
00:23:08,428 --> 00:23:10,180
‎ไว้ใจสิคะ หยุดเลยนะ

390
00:23:10,263 --> 00:23:12,099
‎เราแค่จะไม่จ่ายเงิน 2,000 ดอลลาร์

391
00:23:12,182 --> 00:23:16,019
‎เพื่อจอดรถไว้ในที่จอดรถให้เช่า
‎ในนิวยอร์กซิตีแค่นั้นเอง

392
00:23:16,103 --> 00:23:18,480
‎- แค่นั้น ใช่ พ่อเข้าใจแล้ว
‎- แค่นั้นแหละค่ะที่เราทำ

393
00:23:18,563 --> 00:23:20,816
‎- พ่อเข้าใจหนูมั้ย
‎- เข้าใจสิ

394
00:23:36,665 --> 00:23:41,002
‎เรื่องที่ผมเกลียดที่สุดในการสูญเสียความทรงจำ

395
00:23:41,086 --> 00:23:43,088
‎ก็คือมันทำให้คนอื่นๆ เสียใจ

396
00:23:43,171 --> 00:23:45,340
‎เวลาที่ผมจำเรื่องราวต่างๆ
‎เกี่ยวกับพวกเขาไม่ได้

397
00:23:45,423 --> 00:23:46,842
‎โดยเฉพาะเรื่องราวที่เพิ่งเกิดขึ้น

398
00:23:46,925 --> 00:23:48,552
‎- ใช่...
‎- ฉันเห็นอะพาร์ตเมนต์คุณ

399
00:23:48,635 --> 00:23:50,387
‎คุณจำทุกอย่างเกี่ยวกับเอ็มจีคันเก่าได้

400
00:23:50,512 --> 00:23:51,555
‎อืม ใช่ ถูกต้อง

401
00:23:51,638 --> 00:23:55,976
‎แต่ความทรงจำใหม่ๆ มันอยู่ได้ไม่นาน

402
00:23:56,059 --> 00:23:58,186
‎- ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
‎- มันไม่โอเคหรอก

403
00:23:58,270 --> 00:23:59,855
‎คุณไม่อยากทำให้เพื่อนๆ เสียใจ

404
00:24:01,857 --> 00:24:02,732
‎- พ่อคะ
‎- จ้ะ

405
00:24:02,816 --> 00:24:04,359
‎รู้มั้ยคะว่าเกิดอะไรขึ้นตรงนี้

406
00:24:04,442 --> 00:24:06,695
‎ลูกกำลังทำเค้กช็อกโกแลตฟัดจ์

407
00:24:06,778 --> 00:24:08,530
‎แล้วเราทำมันทำไมคะ

408
00:24:08,613 --> 00:24:09,906
‎เพื่อจะฆ่าพ่อ

409
00:24:11,700 --> 00:24:14,411
‎พ่อคะ เป็นการเปลี่ยนลิ้นหัวใจคู่ใช่มั้ย
‎การผ่าตัดหัวใจของพ่อน่ะ

410
00:24:14,494 --> 00:24:18,582
‎ไม่ใช่ลิ้นหัวใจ เป็นหลอดเลือดแดงคู่

411
00:24:18,665 --> 00:24:19,958
‎- บายพาสเหรอ
‎- บายพาส

412
00:24:20,041 --> 00:24:21,668
‎บายพาส บายพาสคู่ ใช่

413
00:24:21,751 --> 00:24:24,087
‎- การผ่าตัดบายพาสหลอดเลือดหัวใจ
‎- นั่นแหละ

414
00:24:25,714 --> 00:24:27,549
‎คุณเสียใจที่ทำเค้กก้อนนั้นมั้ยคะ โจแอนน์

415
00:24:27,632 --> 00:24:30,010
‎ฉันรู้สึกผิดมาตลอดหลายปีที่ผ่านมา

416
00:24:30,093 --> 00:24:31,928
‎ถึงเวลาเลิกเสียใจแล้ว

417
00:24:32,012 --> 00:24:33,013
‎- โอเคมั้ย
‎- ค่ะ

418
00:24:34,306 --> 00:24:36,933
‎เอาละ ผมทำแบบนี้นะ แล้วผมก็ทำแบบนี้

419
00:24:44,441 --> 00:24:45,734
‎ดูนี่สิ

420
00:24:46,776 --> 00:24:51,364
‎หากมีอะไรเกิดขึ้นกับผมหลังจากวันนี้
‎ผมยกโทษให้คุณทั้งหมด

421
00:25:00,207 --> 00:25:02,459
‎(ระลึกถึงด้วยความรัก
‎โจแอนน์ ไรเนอร์ ทักเกอร์)

422
00:25:02,542 --> 00:25:04,044
‎(ชาตะ 1937 - มรณะ 2018)

423
00:25:04,127 --> 00:25:06,379
‎อย่างน้อยก็กินทีละคำนะคะ

424
00:25:13,011 --> 00:25:14,930
‎ตายแล้ว ดูหนังสือความทรงจำดีๆ ของแม่สิ

425
00:25:15,013 --> 00:25:16,139
‎(เดอะ เมมโมรี บุ๊ก)

426
00:25:16,223 --> 00:25:17,974
‎แม่สนใจเรื่องความทรงจำมากๆ

427
00:25:18,808 --> 00:25:21,478
‎ตอนที่พ่อจีบแม่ แม่ติดเรื่องนี้งอมแงม

428
00:25:22,896 --> 00:25:25,690
‎ฟังดูออกจะย้อนแย้งนะว่ามั้ย

429
00:25:25,774 --> 00:25:26,775
‎ค่ะ

430
00:25:29,361 --> 00:25:31,529
‎พ่อคิดว่าแม่ต้องฝึกเรื่องความทรงจำมั้ยคะ

431
00:25:34,074 --> 00:25:34,991
‎ไม่รู้สิ

432
00:25:35,075 --> 00:25:37,369
‎แม่อาจจะรู้ล่วงหน้าว่าจะ...

433
00:25:38,453 --> 00:25:39,788
‎- ค่ะ
‎- ป่วยน่ะ

434
00:25:39,871 --> 00:25:41,206
‎- ค่ะ
‎- เป็นอัลไซเมอร์

435
00:25:44,376 --> 00:25:46,711
‎แม่เรียนวิชานั้นเก่งมาก

436
00:25:46,795 --> 00:25:49,881
‎จนอาจารย์ขอให้แม่ไปทำงานให้เขา

437
00:25:49,965 --> 00:25:51,216
‎- จริงเหรอคะ
‎- ใช่

438
00:25:51,299 --> 00:25:53,677
‎ตอนที่พ่อจีบแม่ แม่ทำทั้งหมดนั่นอยู่

439
00:25:54,761 --> 00:25:56,221
‎งั้นตอนนั้นความทรงจำแม่ก็ดีมาก

440
00:25:57,013 --> 00:25:58,890
‎พ่อก็ไม่แน่ใจนะ

441
00:25:58,974 --> 00:26:01,142
‎หนูแค่จำได้ว่าแม่ตั้งชื่อให้ของต่างๆ

442
00:26:01,268 --> 00:26:05,021
‎พ่อจำได้มั้ย แบบ จระเข้นั่งกินไอศกรีมโคน

443
00:26:05,105 --> 00:26:06,773
‎อยู่บนบันไดขั้นสูงสุด

444
00:26:06,856 --> 00:26:08,775
‎- แม่ทำแบบนั้นแหละ
‎- มันเหมือนภาพ...

445
00:26:08,858 --> 00:26:11,778
‎ภาพเตือนความทรงจำที่ค่อนข้างจะไม่ปกติ

446
00:26:11,861 --> 00:26:14,322
‎- ค่ะ
‎- มันติดอยู่ในใจ

447
00:26:14,406 --> 00:26:15,532
‎ค่ะ

448
00:26:15,615 --> 00:26:17,242
‎ลูกจำได้ว่าแม่สอนลูกเรื่องนั้นใช่มั้ย

449
00:26:17,325 --> 00:26:19,035
‎ใช่ค่ะ หนูคิดว่ามันเจ๋งดี

450
00:26:20,787 --> 00:26:21,788
‎ใช่

451
00:26:33,258 --> 00:26:34,551
‎โอเค เอาละนะ

452
00:26:34,634 --> 00:26:36,094
‎หนึ่ง สอง...

453
00:26:39,347 --> 00:26:40,473
‎ได้ผลมั้ยคะ

454
00:26:40,974 --> 00:26:43,852
‎ฉันเห็นนาฬิกาเรือนเล็กๆ นั่นเดินอยู่ตลอด

455
00:26:43,935 --> 00:26:45,812
‎นาฬิกาเรือนเล็กๆ นั่นเดินอยู่ตลอดเหรอคะ

456
00:26:55,280 --> 00:26:56,656
‎โอเค

457
00:26:56,740 --> 00:26:59,951
‎เธอนามสกุลจอห์นสันใช่มั้ย

458
00:27:00,035 --> 00:27:02,245
‎หนูนามสกุลจอห์นสันค่ะ หนูชื่ออะไรคะ

459
00:27:10,378 --> 00:27:11,755
‎หนูจะใบ้ให้

460
00:27:12,630 --> 00:27:14,007
‎หนูเป็นลูกสาวของแม่

461
00:27:23,975 --> 00:27:25,602
‎แม่รู้

462
00:27:29,939 --> 00:27:31,775
‎เคียร์สเตนค่ะ หนูชื่อเคียร์สเตน

463
00:27:31,900 --> 00:27:34,861
‎ฉันรู้จักชื่อนั้น
‎มีใครชื่อ ซี. ริชาร์ด จอห์นสันมั้ย

464
00:27:35,028 --> 00:27:35,862
‎มีค่ะ

465
00:27:35,945 --> 00:27:37,072
‎ครอบครัวเดียวกันใช่มั้ย

466
00:27:37,238 --> 00:27:38,656
‎ครอบครัวเดียวกันเลยค่ะ

467
00:27:38,740 --> 00:27:39,908
‎เป็นประเด็นที่ดีค่ะ

468
00:27:40,450 --> 00:27:41,868
‎เราลงไปข้างล่างกันมั้ยคะ

469
00:27:42,577 --> 00:27:43,495
‎ไปมั้ยคะ

470
00:27:43,578 --> 00:27:44,954
‎แม่ต้องลืมตา

471
00:27:48,416 --> 00:27:51,419
‎ฉันถ่ายทำสารคดีมาเกือบ 30 ปีแล้ว

472
00:27:51,503 --> 00:27:54,005
‎แต่นี่คือวิดีโอเกือบทั้งหมดของแม่ที่ฉันมี

473
00:27:57,258 --> 00:28:01,429
‎ฉันไม่มีภาพแม่ผู้อบอุ่นและเฉลียวฉลาด
‎แบบที่แม่เคยเป็นเลยสักเฟรม

474
00:28:09,896 --> 00:28:11,731
‎ดังนั้นตอนที่แม่...

475
00:28:14,317 --> 00:28:15,944
‎แทบจะขยับไม่ได้อะไรแบบนั้น

476
00:28:16,027 --> 00:28:18,822
‎และเราจะย้ายแม่ออกจากบ้าน จำได้มั้ยคะ

477
00:28:19,948 --> 00:28:22,200
‎แม่ออกมาที่นี่และนั่งเก้าอี้ตัวนี้

478
00:28:22,283 --> 00:28:24,411
‎และแม่ว่า "นี่คือบ้านของเรา"

479
00:28:25,412 --> 00:28:28,123
‎และหนูก็ว่า "ไม่เป็นไรค่ะ แม่
‎เราไม่ต้องย้ายแม่ไปก็ได้"

480
00:28:28,206 --> 00:28:31,376
‎แล้วแม่ก็ว่า แม่...

481
00:28:31,459 --> 00:28:35,088
‎แม่นั่งตรงนั้นอยู่นาทีหนึ่ง
‎นั่นเป็นตอนที่แม่เริ่มร้อง "เค เซรา เซรา"

482
00:28:37,382 --> 00:28:39,300
‎- ดีจัง
‎- ค่ะ

483
00:28:42,429 --> 00:28:43,346
‎แม่เข้มแข็ง

484
00:28:43,430 --> 00:28:44,472
‎แม่เข้มแข็ง

485
00:28:45,724 --> 00:28:46,808
‎มันยากจริงๆ

486
00:28:50,603 --> 00:28:53,314
‎แล้วตอนนี้เราก็เจอกับเหตุการณ์
‎ที่คล้ายคลึงกันอีกแล้ว

487
00:28:53,398 --> 00:28:54,524
‎ค่ะ

488
00:29:01,531 --> 00:29:03,032
‎ค่ะ มันน่ากลัว

489
00:29:03,366 --> 00:29:04,367
‎ค่ะ

490
00:29:07,036 --> 00:29:08,204
‎พ่อเสียใจ

491
00:29:08,288 --> 00:29:09,247
‎ค่ะ

492
00:29:11,207 --> 00:29:12,333
‎หนูก็เหมือนกัน

493
00:29:13,710 --> 00:29:16,463
‎แต่หนูจำได้ที่แม่ว่า "นี่คือบ้านของเรา"

494
00:29:16,546 --> 00:29:17,922
‎- ใช่
‎- ค่ะ

495
00:29:19,215 --> 00:29:20,467
‎มันเป็นบ้านของเรา

496
00:29:20,550 --> 00:29:22,886
‎- แม่ไม่อยากไป
‎- ใช่

497
00:29:24,220 --> 00:29:26,181
‎แต่พอแม่ไปถึงที่นั่น พ่อว่า เอ่อ...

498
00:29:26,264 --> 00:29:28,600
‎ค่ะ แม่เป็นแบบ "ออกไปจากที่นี่กันเถอะ"

499
00:29:28,683 --> 00:29:31,519
‎- "ออกไปจากที่นี่กันเถอะ"
‎- แม่เกลียดที่นั่น

500
00:29:32,479 --> 00:29:33,605
‎แม่น่าสงสารจริงๆ

501
00:29:35,523 --> 00:29:38,026
‎ลูกเอาตอนนี้ใส่ลงไปในหนังด้วยก็ได้

502
00:29:38,485 --> 00:29:40,945
‎- เอ่อ...
‎- ไม่รู้สิ ไม่ดีเท่าไหร่

503
00:29:48,828 --> 00:29:51,372
‎สิ่งที่จะเกิดขึ้นก็คือเท้าของพ่อ

504
00:29:51,456 --> 00:29:54,125
‎มันจะกลายเป็นเท้าที่มีนิ้วเท้า

505
00:29:54,751 --> 00:29:55,835
‎จากผ้าเหรอ

506
00:29:55,919 --> 00:29:56,753
‎- นิ้วเท้า
‎- นิ้วเท้า

507
00:29:56,836 --> 00:29:58,505
‎มันจะถูกเปลี่ยนให้มีนิ้วเท้า

508
00:29:58,588 --> 00:29:59,672
‎ลูกจะทำยังไง

509
00:29:59,756 --> 00:30:02,967
‎เราจะถ่ายเท้าจริงของพ่อในระยะประชิด

510
00:30:03,051 --> 00:30:05,345
‎จากนั้นเราจะให้อีกคนหนึ่ง

511
00:30:06,387 --> 00:30:09,724
‎เราจะเอาผ้าสีทองวางไว้หน้าเท้าพ่อ

512
00:30:09,808 --> 00:30:12,435
‎จากนั้นจะใช้เท้าเปล่าของคนอื่น
‎มาวางตรงนั้นแทน

513
00:30:12,519 --> 00:30:17,023
‎ค่ะ เพราะพ่อเคยบอกหนูครั้งหนึ่งว่า

514
00:30:17,106 --> 00:30:20,109
‎ถ้าพ่อจะขออะไรสักอย่าง
‎นั่นจะเป็นเรื่องที่...

515
00:30:20,193 --> 00:30:21,319
‎จริงเหรอ พ่อบอกงั้นเหรอ

516
00:30:21,402 --> 00:30:22,821
‎หนูประหลาดใจเลยนะ

517
00:30:22,904 --> 00:30:24,989
‎หนูคิดว่าพ่อจะขอให้โลกสงบสุขซะอีก

518
00:30:28,493 --> 00:30:30,995
‎- หนูคิดว่า...
‎- พ่อจะขอให้แม่ไม่ตาย

519
00:30:31,079 --> 00:30:32,455
‎พ่อจะขอเรื่องนั้นเหรอคะ

520
00:30:32,539 --> 00:30:34,457
‎ค่ะ หนูเข้าใจเลย

521
00:30:35,041 --> 00:30:37,001
‎หนูก็จะขอแบบนั้นเหมือนกัน

522
00:32:23,733 --> 00:32:24,984
‎ดูนี่สิ

523
00:32:25,068 --> 00:32:26,361
‎รกไปหมด

524
00:32:26,861 --> 00:32:28,863
‎แม่อยู่บนหลังตู้นั่น

525
00:32:28,947 --> 00:32:30,990
‎- ใช่เหรอคะ
‎- เห็นมั้ย บนนั้นน่ะ

526
00:32:31,491 --> 00:32:32,992
‎ใครเอาแม่ไปวางไว้บนนั้น

527
00:32:33,076 --> 00:32:34,410
‎พ่อก็ไม่รู้

528
00:32:35,787 --> 00:32:37,038
‎ต้องเป็นเคิร์กแน่

529
00:32:38,998 --> 00:32:40,375
‎เราน่าจะเปลี่ยนใจนะ

530
00:32:42,043 --> 00:32:44,295
‎อยู่ที่นี่กันเป็นไง ลูกคิดว่าไง

531
00:32:44,379 --> 00:32:45,797
‎หนูก็คิดแบบนั้น

532
00:32:47,715 --> 00:32:49,884
‎- มันเป็นบ้านที่สวยมากๆ
‎- ใช่มั้ยล่ะ

533
00:32:49,968 --> 00:32:51,552
‎บ้านะที่จะทิ้งมันไป

534
00:32:53,096 --> 00:32:55,390
‎ปัญหาก็คือ

535
00:32:55,473 --> 00:32:57,976
‎ถ้าลูกไม่ทิ้งมันไป พ่อก็ไม่ได้อยู่ใกล้ลูก

536
00:32:58,101 --> 00:32:59,018
‎- ค่ะ
‎- ใช่

537
00:32:59,102 --> 00:33:00,395
‎- เป็นแบบนั้น
‎- เป็นแบบนั้น

538
00:33:00,478 --> 00:33:04,315
‎พ่อยอมแลกบ้านนี้ทุกเมื่อเพื่อให้ได้อยู่กับลูก

539
00:33:04,983 --> 00:33:08,111
‎ไม่ต้องถามเลย

540
00:33:09,153 --> 00:33:11,864
‎- ไม่ต้องคิดด้วยซ้ำ
‎- ค่ะ

541
00:33:12,198 --> 00:33:13,616
‎หนูก็คิดเหมือนกัน

542
00:33:40,059 --> 00:33:42,937
‎(นิวยอร์ก)

543
00:33:56,701 --> 00:33:58,327
‎พ่อคะ ดูสิมีอะไรมา

544
00:33:58,411 --> 00:33:59,996
‎ยอดเลย

545
00:34:02,457 --> 00:34:03,583
‎- ขอบใจ
‎- ยินดีครับ

546
00:34:03,666 --> 00:34:05,793
‎- ดีใช่มั้ยล่ะคะ
‎- ใช่

547
00:34:05,877 --> 00:34:07,628
‎คาร์ล ขอบคุณนะ คุณยอดมาก

548
00:34:07,712 --> 00:34:08,880
‎ใช่ ขอบใจนะ คาร์ล

549
00:34:11,340 --> 00:34:12,675
‎หนูว่านั่นดีเลยนะคะ

550
00:34:12,759 --> 00:34:13,968
‎พ่อว่ามันเยี่ยมมาก

551
00:34:14,052 --> 00:34:15,970
‎ใช่ แม่ดูมีความสุขมากๆ ตรงนั้น

552
00:34:17,346 --> 00:34:19,432
‎ลูกเอาของทั้งหมดมาให้พ่อที่นี่

553
00:34:19,515 --> 00:34:21,768
‎จะกำจัดพ่อคงจะยากสักหน่อยแล้วนะ

554
00:34:23,186 --> 00:34:25,104
‎แม้ว่าหนูจะพยายามฆ่าพ่อ

555
00:34:25,188 --> 00:34:27,148
‎แต่หนูก็ไม่ได้พยายามจะกำจัดพ่อนะคะ

556
00:34:27,231 --> 00:34:28,232
‎เชื่อยาก

557
00:34:28,316 --> 00:34:29,942
‎พ่อต้องเชื่อสิ พ่อเป็นผู้ศรัทธา

558
00:34:30,026 --> 00:34:31,819
‎- พ่อเป็นผู้ศรัทธา
‎- ผู้ศรัทธาอย่างแท้จริง

559
00:34:31,903 --> 00:34:34,030
‎เป็นโชว์ที่ดีนะ ลูกรัก

560
00:34:42,830 --> 00:34:49,420
‎(ดิค จอห์นสันย้ายมาอยู่กับเคียร์สเตน
‎ผู้อาศัยอยู่ในอะพาร์ตเมนต์ขนาดหนึ่งห้องนอน)

561
00:34:49,504 --> 00:34:54,842
‎(ที่อยู่ประตูถัดไปจาก
‎พ่อสองคนของลูกๆ ของเธอ)

562
00:35:02,350 --> 00:35:05,311
‎(อะพาร์ตเมนต์ หกดี
‎ลูกๆ และพ่อๆ)

563
00:35:09,816 --> 00:35:10,900
‎ทุกคนดูดีมากๆ เลย

564
00:35:10,983 --> 00:35:13,319
‎ขอผมบอกอะไรหน่อยได้มั้ยฮะ มันดู...

565
00:35:13,402 --> 00:35:14,779
‎นี่เจ๋งมากเลย

566
00:35:14,862 --> 00:35:16,364
‎(อะพาร์ตเมนต์ หกอี)

567
00:35:16,447 --> 00:35:19,534
‎(ดิคกับเคียร์สเตนและเด็กๆ
‎และการทานอาหารเช้าร่วมกับคนอื่น)

568
00:35:19,617 --> 00:35:23,579
‎พวกเขาบอกว่า
‎พวกเขาอยากให้เราไปที่บ้าน...

569
00:35:23,663 --> 00:35:24,997
‎ใช่แล้ว ทุกคน

570
00:35:25,081 --> 00:35:27,333
‎เราจะดื่มให้แก่ฟอร์เรสต์ วู

571
00:35:27,416 --> 00:35:28,543
‎ชนๆ

572
00:35:28,626 --> 00:35:29,585
‎เขาตายแล้วเหรอ

573
00:35:29,669 --> 00:35:31,170
‎ไม่ใช่ค่ะ เกิด

574
00:35:31,671 --> 00:35:32,505
‎เธอ

575
00:35:32,588 --> 00:35:34,423
‎เธอเพิ่งเกิด วีวา ยกแก้วสิจ๊ะ

576
00:35:34,507 --> 00:35:35,591
‎วันนี้ไปโรงเรียนใช่มั้ย

577
00:35:35,675 --> 00:35:37,718
‎แน่นอนค่ะ เราทุกคนต้องไปโรงเรียน

578
00:35:40,763 --> 00:35:44,016
‎มาเร็ว เด็กๆ ไปเร็ว
‎พ่อคะ ไปด้วยกันมั้ย

579
00:35:44,934 --> 00:35:46,519
‎เราขาด...

580
00:35:46,602 --> 00:35:47,854
‎เราขาดไปหนึ่งคน

581
00:35:47,937 --> 00:35:49,313
‎ฉันรู้ค่ะ เขากำลังมา

582
00:35:52,108 --> 00:35:54,277
‎- มีกระเป๋าสตางค์พ่อมั้ย
‎- พ่อไม่ต้องใช้หรอก

583
00:35:54,986 --> 00:35:55,820
‎หนึ่ง

584
00:35:58,531 --> 00:35:59,365
‎สอง

585
00:36:05,079 --> 00:36:07,331
‎- กระเป๋าสตางค์พ่ออยู่ไหน
‎- อยู่ในบ้านค่ะ

586
00:36:08,166 --> 00:36:10,251
‎- พ่อควรไปเอามั้ย
‎- ไม่ต้องค่ะ หนูมีเงิน

587
00:36:10,334 --> 00:36:12,003
‎เราไม่ได้จะซื้ออะไรอยู่แล้ว

588
00:36:12,086 --> 00:36:13,087
‎ได้

589
00:36:14,005 --> 00:36:16,007
‎ทำได้เยี่ยมมากค่ะ

590
00:36:17,341 --> 00:36:19,093
‎โอเค รถมาแล้ว เด็กๆ

591
00:36:20,011 --> 00:36:21,762
‎ระวังนะ
‎มองซ้ายมองขวาด้วยก่อนจะเดิน

592
00:36:21,846 --> 00:36:24,640
‎ดูว่ามีจักรยานมามั้ย ดูเผื่อแม่ด้วยได้มั้ยจ๊ะ

593
00:36:26,309 --> 00:36:27,560
‎โอเค เอาละ

594
00:36:29,437 --> 00:36:32,732
‎ฉันจะลงไปแล้วกลับมาใหม่
‎ไปรับพ่อ เดี๋ยวมานะ

595
00:36:35,735 --> 00:36:36,777
‎ระวังจักรยานด้วยค่ะพ่อ

596
00:36:58,466 --> 00:36:59,550
‎คลาสสิก

597
00:37:00,593 --> 00:37:04,013
‎ฉันคือกะลาสีป๊อปอาย

598
00:37:04,096 --> 00:37:07,183
‎ฉันอาศัยอยู่ในถังขยะ

599
00:37:07,266 --> 00:37:10,228
‎ฉันชอบว่ายน้ำกับผู้หญิงขาโก่ง

600
00:37:10,311 --> 00:37:13,397
‎ฉันคือกะลาสีป๊อปอาย

601
00:37:16,150 --> 00:37:18,236
‎ลูกต้องลงแล้วจ้ะ ฟีลิกซ์

602
00:37:20,571 --> 00:37:21,739
‎วันนี้ขอให้สนุกนะ เด็กๆ

603
00:37:22,406 --> 00:37:23,783
‎โอเค ส่งเรียบร้อย

604
00:37:46,013 --> 00:37:49,684
‎พ่อ... พ่อไม่มีอะไรให้เสียใจจริงๆ

605
00:37:49,767 --> 00:37:51,060
‎ค่ะ

606
00:37:51,394 --> 00:37:52,979
‎ทุกอย่างเป็นการแลกเปลี่ยน

607
00:37:55,064 --> 00:37:56,565
‎พ่อรู้สึกเหมือนพ่อเคย...

608
00:37:56,649 --> 00:37:59,694
‎เคยจินตนาการว่าพ่อจะทำอะไร
‎ในช่วงเวลานี้ของชีวิตมั้ยคะ

609
00:37:59,777 --> 00:38:01,028
‎คิดว่าไม่เคยนะ

610
00:38:01,112 --> 00:38:03,030
‎- ไม่เคยคิดเลยเหรอคะ
‎- ไม่เคยเลย

611
00:38:03,114 --> 00:38:04,365
‎ไม่ได้คิดเรื่องอนาคต

612
00:38:04,448 --> 00:38:09,704
‎พ่อเก่งเรื่องมีชีวิตอยู่กับปัจจุบัน

613
00:38:33,144 --> 00:38:34,979
‎ฉันขอเปิดหน้าต่างดีกว่า

614
00:38:35,062 --> 00:38:36,439
‎โอเค ฉันจะดูว่า

615
00:38:36,522 --> 00:38:37,815
‎อะไรที่มันส่งเสียงอยู่ข้างหลัง

616
00:38:37,898 --> 00:38:39,734
‎โอเค ได้ ตามนั้น

617
00:38:39,817 --> 00:38:41,152
‎เอาละ ฉันไม่สามารถ...

618
00:38:41,235 --> 00:38:43,821
‎ฉันว่าเราขึ้นล่องทางหลวงได้ดีมาก

619
00:38:43,904 --> 00:38:44,989
‎โอเค

620
00:38:46,824 --> 00:38:48,576
‎เราจะทดสอบความทรงจำกันค่ะ

621
00:38:48,659 --> 00:38:52,038
‎ฉันจะให้คำห้าคำให้คุณจำ
‎โอเคนะคะ พร้อมมั้ย

622
00:38:52,788 --> 00:38:57,543
‎ใบหน้า กำมะหยี่ โบสถ์ เดซี่ และสีแดง

623
00:38:57,626 --> 00:38:59,378
‎คุณทวนได้มั้ยคะ

624
00:38:59,462 --> 00:39:00,504
‎ใบหน้า

625
00:39:02,381 --> 00:39:03,466
‎กำมะหยี่

626
00:39:05,343 --> 00:39:06,302
‎สีแดง

627
00:39:06,844 --> 00:39:07,887
‎และผม... ผมไม่รู้

628
00:39:07,970 --> 00:39:09,388
‎ฉันจะบอกอีกครั้ง พร้อมนะคะ

629
00:39:09,472 --> 00:39:10,348
‎ครับ

630
00:39:10,473 --> 00:39:15,061
‎ใบหน้า กำมะหยี่ โบสถ์ เดซี่ และสีแดง

631
00:39:16,979 --> 00:39:22,610
‎ใบหน้า กำมะหยี่ เดซี่ และสีแดง

632
00:39:23,778 --> 00:39:24,695
‎โอเค

633
00:39:24,779 --> 00:39:28,908
‎ถ้าฉันบอกคุณว่ากล้วยกับส้ม

634
00:39:28,991 --> 00:39:32,370
‎เหมือนกันเพราะมันเป็นผลไม้ทั้งคู่

635
00:39:32,453 --> 00:39:35,873
‎แล้ว... แล้วรถไฟกับจักรยานเหมือนกันยังไงคะ

636
00:39:35,956 --> 00:39:37,708
‎พวกมันเป็นพาหนะขนส่ง

637
00:39:37,792 --> 00:39:39,293
‎เยี่ยมค่ะ

638
00:39:39,543 --> 00:39:41,837
‎จำคำพวกนั้นที่ฉันขอให้คุณจำได้มั้ยคะ

639
00:39:50,513 --> 00:39:51,972
‎โอเค คำหนึ่งเป็นสี

640
00:39:57,561 --> 00:39:59,188
‎คุณจำคำไหนได้บ้างมั้ย

641
00:39:59,271 --> 00:40:00,981
‎คำหนึ่งเป็นส่วนหนึ่งของร่างกาย

642
00:40:04,693 --> 00:40:06,362
‎- ใบหน้า
‎- โอเค ดีค่ะ

643
00:40:12,952 --> 00:40:16,664
‎โอเค เขาได้ 22 คะแนนในปี 2017

644
00:40:16,789 --> 00:40:18,749
‎ตอนนี้เขาได้ 19 คะแนน

645
00:40:18,833 --> 00:40:20,418
‎ผมแย่แล้ว

646
00:40:20,501 --> 00:40:22,670
‎คุณคิดว่าความทรงจำคุณเหมือนเดิมมั้ยคะ

647
00:40:23,295 --> 00:40:25,423
‎- ไม่นะ มันดีขึ้น
‎- ดีขึ้นกว่าที่เคยเหรอคะ

648
00:40:26,507 --> 00:40:28,259
‎ไม่รู้สิ มันน่าจะเหมือนเดิมนะ

649
00:40:28,884 --> 00:40:30,970
‎- โอเค คุณ...
‎- ผมไม่คิดว่ามันแย่ลง

650
00:40:31,053 --> 00:40:33,013
‎โอเค นี่คือเหตุผลที่เราจะถามข้อมูลบางอย่าง

651
00:40:33,097 --> 00:40:35,015
‎จากลูกสาวคุณ ถ้าคุณโอเค

652
00:40:35,099 --> 00:40:36,350
‎โอเคครับ

653
00:40:36,434 --> 00:40:39,061
‎โอเค คุณคิดว่า
‎ความทรงจำของเขากำลังเปลี่ยนไปมั้ย

654
00:40:39,145 --> 00:40:40,771
‎ค่ะ คือฉัน...

655
00:40:41,981 --> 00:40:44,608
‎ฉันพยายามคิดจะพูดบางอย่าง

656
00:40:44,692 --> 00:40:46,944
‎แต่ฉันหยุดคิดไม่ได้ว่าอะไรกำลังจะเกิดขึ้น

657
00:40:47,736 --> 00:40:50,322
‎พ่อจะหลงลืมมากขึ้นทุกที

658
00:40:51,449 --> 00:40:54,368
‎พ่อจะถามคำถามเดิมๆ ซ้ำๆ

659
00:40:54,618 --> 00:40:56,579
‎ดวงตาของพ่อจะเหม่อมองไปไกล

660
00:40:57,580 --> 00:40:59,874
‎และบุคลิกของพ่อจะเริ่มจางหายไป

661
00:41:01,542 --> 00:41:03,502
‎พ่อจะไม่เข้าใจสิ่งที่ฉันกำลังพูด

662
00:41:03,586 --> 00:41:06,088
‎ฉันจะไม่สามารถขอคำแนะนำจากพ่อได้อีก

663
00:41:07,339 --> 00:41:09,758
‎แล้วเวลาทั้งหมด
‎เราก็จะแค่พยายามให้ผ่านพ้นไปวันๆ

664
00:41:12,219 --> 00:41:13,095
‎บันทึกเสียง

665
00:41:13,179 --> 00:41:15,347
‎บอกพ่อด้วยเมื่อลูกต้องการให้พ่อเริ่มเดิน

666
00:41:15,431 --> 00:41:16,515
‎เทกสี่ ตำแหน่งบี

667
00:41:17,057 --> 00:41:18,142
‎โอเค พร้อมนะคะ

668
00:41:18,225 --> 00:41:20,019
‎เอาละ พ่อคะ เราเริ่มเดินได้

669
00:41:20,478 --> 00:41:22,104
‎เริ่มเดินมาหาหนูค่ะ

670
00:41:22,188 --> 00:41:24,440
‎เดินด้วยความเร็วที่เยี่ยมมากค่ะ เยี่ยมจริงๆ

671
00:41:24,857 --> 00:41:25,774
‎เดินต่อไปค่ะ

672
00:41:25,858 --> 00:41:27,985
‎ตรงนี้เดินระวังด้วยนะคะ พื้นมันไม่สม่ำเสมอ

673
00:41:28,527 --> 00:41:29,695
‎ระวังค่ะ

674
00:41:29,778 --> 00:41:31,572
‎- พ่อทำได้เยี่ยมมากค่ะ
‎- สองเมตรครึ่ง

675
00:41:31,655 --> 00:41:34,158
‎โอเค พ่อคะ ก้าวระวังด้วย และเจค...

676
00:41:34,241 --> 00:41:35,326
‎ก้มลงครับ

677
00:41:37,161 --> 00:41:38,287
‎โอเค

678
00:41:38,746 --> 00:41:41,540
‎โอเค สาม สอง หนึ่ง ล้มลง

679
00:41:42,082 --> 00:41:43,542
‎ไม่นะ นั่นพ่อเอง

680
00:41:48,005 --> 00:41:49,590
‎เจ็บจัง

681
00:41:52,801 --> 00:41:55,012
‎ลูกทำให้พ่อหนุ่มที่น่าสงสารนั่นล้มลงแทนพ่อ

682
00:41:55,095 --> 00:41:56,931
‎นั่นมัน...

683
00:42:00,017 --> 00:42:01,352
‎พวกเขาทำคุณเหนื่อย

684
00:42:02,186 --> 00:42:03,395
‎ฉันกลัวเลย

685
00:42:03,479 --> 00:42:05,189
‎คุณได้ยินเสียงผมชัดนะครับ ผม...

686
00:42:05,272 --> 00:42:06,649
‎- ค่ะ ฉันได้ยิน
‎- มัน...

687
00:42:06,732 --> 00:42:09,735
‎แน่นอนค่ะ เคียร์สเตนมีไมค์
‎ถึงแม้ว่าฉันจะอยู่ไกล

688
00:42:09,818 --> 00:42:11,654
‎- ฉันก็ได้ยินผ่านไมค์ของเคียร์สเตน
‎- ใช่ๆ

689
00:42:11,737 --> 00:42:14,114
‎ค่ะ แล้วฉันก็กลัวทุกครั้งเลย

690
00:42:14,198 --> 00:42:16,742
‎- เพราะฉันเห็นเสื้อแจ็กเก็ตสีแดงล้ม...
‎- ครับๆ

691
00:42:17,159 --> 00:42:18,744
‎- และฉันคิดว่าเป็นคุณ
‎- เป็นผมเอง

692
00:42:18,827 --> 00:42:20,913
‎เป็นคุณแค่ครั้งเดียว

693
00:42:20,996 --> 00:42:22,790
‎แค่นั้นก็ทำให้ฉันใจสั่นแล้ว

694
00:42:22,873 --> 00:42:24,041
‎ขอบคุณครับ

695
00:42:38,597 --> 00:42:44,353
‎(โลมาลินดา)

696
00:42:49,358 --> 00:42:52,736
‎(โลมาลินดา แคลิฟอร์เนีย
‎เป็นบ้านของชุมนุมผู้นับถือ)

697
00:42:52,820 --> 00:42:55,990
‎(นิกายเซเวนต์เดย์แอดเวนทิสต์
‎ที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลก)

698
00:42:56,073 --> 00:43:01,412
‎(และเป็นบ้านของหญิงสาวที่ดิคหลงรัก
‎สมัยเรียนมหาวิทยาลัยด้วย)

699
00:43:01,537 --> 00:43:03,706
‎- เดินไปที่ประตูแล้วกดกริ่งเลยเหรอ
‎- ค่ะ

700
00:43:03,789 --> 00:43:04,873
‎มีใครอยู่ตรงนั้นมั้ย

701
00:43:04,957 --> 00:43:05,874
‎มีค่ะ ลองดูสิคะ

702
00:43:05,958 --> 00:43:07,459
‎เอาละ ไปนะ

703
00:43:17,511 --> 00:43:19,013
‎พ่อว่าไม่มีใครอยู่หรอก

704
00:43:22,891 --> 00:43:24,184
‎เป็นไงบ้าง

705
00:43:24,727 --> 00:43:26,228
‎นี่โลลิตาใช่มั้ย

706
00:43:31,942 --> 00:43:33,277
‎ดีใจจังที่ได้เจอคุณ

707
00:43:33,360 --> 00:43:35,404
‎คุณดูเหมือนเมื่อก่อนไม่ผิดเลย

708
00:43:36,905 --> 00:43:38,616
‎คุณก็ไม่เปลี่ยนไปเลยสักนิด

709
00:43:39,199 --> 00:43:40,618
‎ผมเห็นคุณที่ไหนก็จำได้

710
00:43:40,701 --> 00:43:44,330
‎มาตกลงกันว่าเราทั้งคู่จะไม่เปลี่ยนไปนะ

711
00:43:44,413 --> 00:43:45,247
‎โอเค

712
00:43:45,331 --> 00:43:48,208
‎- เราจะเป็นเหมือนเดิมเสมอ
‎- ยอดเยี่ยม

713
00:43:48,292 --> 00:43:49,293
‎เข้ามาสิ

714
00:43:49,376 --> 00:43:50,461
‎ขอบคุณค่ะ

715
00:43:51,170 --> 00:43:53,505
‎มีไม่กี่คนที่รู้จักกันนานเท่าเรา

716
00:43:53,589 --> 00:43:55,424
‎- ใช่
‎- และพอเราเจอกัน

717
00:43:55,507 --> 00:43:58,344
‎- เราก็ต่อกันติดทันที
‎- ถูกต้อง

718
00:44:00,012 --> 00:44:01,221
‎คุณดีที่สุดเลย

719
00:44:03,891 --> 00:44:09,355
‎ฉันโทษการที่เขาต้องเกี่ยวข้องกับ
‎ฟอร์มาลดีไฮด์อยู่ตลอด

720
00:44:09,438 --> 00:44:12,608
‎- ใช่ เขาเป็นนักพยาธิวิทยาใช่มั้ย
‎- มันเป็นสารพิษที่ฤทธิ์แรงมาก

721
00:44:12,691 --> 00:44:15,235
‎- ตรงตามนั้นเป๊ะ
‎- ใช่

722
00:44:15,319 --> 00:44:19,573
‎เขาบอกฉันว่าตอนที่เขาเข้าไปในห้องเก็บศพ

723
00:44:19,657 --> 00:44:24,870
‎และเขาเห็นโต๊ะทั้งหมดที่มีศพอยู่บนนั้น

724
00:44:24,953 --> 00:44:27,498
‎เขารู้สึกถึงความตื่นเต้นวิ่งพล่านไปทั่วร่าง

725
00:44:28,874 --> 00:44:32,044
‎และเขาว่า "นั่นคือความลึกลับทั้งหมด..."

726
00:44:32,127 --> 00:44:33,671
‎- ครับ
‎- "และผมเป็นคนเดียว

727
00:44:33,754 --> 00:44:35,631
‎- ที่สามารถไขมันได้"
‎- ที่สามารถเฉลยได้

728
00:44:35,714 --> 00:44:39,176
‎ฉันคิดว่า ความตื่นเต้นเล็กๆ น้อยๆ นั่น
‎อยากมีก็มีไปเลย

729
00:44:39,885 --> 00:44:41,762
‎อย่ามายุ่งกับฉัน

730
00:44:44,181 --> 00:44:46,892
‎มันเปลี่ยนความสัมพันธ์
‎ของคุณกับความตายมั้ยคะ โลลิตา

731
00:44:47,017 --> 00:44:48,894
‎ที่ได้อยู่กับนักพยาธิวิทยามานานขนาดนั้น

732
00:44:48,977 --> 00:44:50,646
‎คุณคิดถึงความตายในแบบที่ต่างไปมั้ย

733
00:44:52,940 --> 00:44:57,903
‎เอ่อ ไม่รู้สิ ฉันว่าก็คงนิดหน่อย แต่...

734
00:45:02,157 --> 00:45:03,784
‎มันก็แค่เรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

735
00:45:05,619 --> 00:45:08,664
‎- และเป็นส่วนหนึ่งของตัวตนเราทุกคน
‎- ใช่

736
00:45:09,331 --> 00:45:11,750
‎คุณยังเป็นผู้ศรัทธาในศาสนาอยู่มั้ยคะ
‎คุณไปโบสถ์มั้ย

737
00:45:11,834 --> 00:45:15,462
‎- ความสัมพันธ์ของคุณกับทั้งหมดนั่นเป็นยังไง
‎- อ๋อ ฉันยังเป็นผู้ศรัทธาแน่ๆ

738
00:45:16,004 --> 00:45:18,006
‎ฉันไม่ห่วงเรื่องนั้นนะ

739
00:45:18,549 --> 00:45:20,926
‎คัมภีร์ไบเบิลบอกว่าผู้คนจะฟื้นคืนชีพ

740
00:45:21,009 --> 00:45:22,594
‎และนั่นก็ดีพอแล้วสำหรับฉัน

741
00:45:24,513 --> 00:45:26,348
‎- คุณไม่กังวลเรื่องรายละเอียด
‎- ไม่หรอก

742
00:45:29,893 --> 00:45:30,894
‎ชุดนั่นสวยนะ

743
00:45:30,978 --> 00:45:32,980
‎แต่คุณน่าจะสวยกว่าตอนที่ไม่ใส่มัน

744
00:45:33,397 --> 00:45:37,317
‎คุณไม่รู้หรอกว่าฉันหย่อนยานขนาดไหนแล้ว

745
00:45:37,734 --> 00:45:40,028
‎ผมรู้สิ รู้ดีทีเดียว

746
00:45:40,112 --> 00:45:43,740
‎จริงๆ นะ รอยย่นทำให้พื้นที่ผิวเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า

747
00:45:43,824 --> 00:45:44,992
‎อ้อ ใช่

748
00:45:45,075 --> 00:45:46,869
‎รอยย่นทำให้มันดูดีขึ้นจริงๆ

749
00:45:46,952 --> 00:45:47,995
‎คุณไม่มีร่องรอยสักนิด

750
00:45:48,078 --> 00:45:49,997
‎- ต้องเริ่มมีบ้างได้แล้ว
‎- ผมต้องมีแล้วล่ะ

751
00:45:50,080 --> 00:45:51,415
‎- ต้องมีบ้างแล้ว ใช่
‎- ใช่ค่ะ

752
00:45:57,379 --> 00:46:00,799
‎(ลิสบอน)

753
00:46:22,070 --> 00:46:23,238
‎ดูดีมากๆ เลย เด็กๆ

754
00:46:44,259 --> 00:46:47,262
‎ตื่นได้แล้ว ได้เวลาตื่นแล้วครับ

755
00:46:48,472 --> 00:46:49,348
‎คุณตาหนักจัง

756
00:46:49,431 --> 00:46:51,391
‎ตายแล้ว คุณตา

757
00:46:53,393 --> 00:46:54,561
‎ฮัลโหล

758
00:46:54,645 --> 00:46:56,939
‎ตื่นได้แล้ว ไม่งั้นผมจะดึงกางเกงคุณตาออก

759
00:47:09,826 --> 00:47:14,581
‎(ประมาณหนึ่งปีต่อมา)

760
00:47:28,011 --> 00:47:29,763
‎ไม่คิดว่าพ่อควรได้รับความสนใจขนาดนี้

761
00:47:29,846 --> 00:47:32,391
‎ค่ะ หนูเข้าใจ หนูไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นได้ยังไง

762
00:47:32,474 --> 00:47:35,477
‎แต่มีคนจ้างเราให้ทำเรื่องนี้ ก็เลย...

763
00:47:35,561 --> 00:47:36,687
‎- จริงเหรอ
‎- ใช่ค่ะ

764
00:47:40,107 --> 00:47:41,567
‎พ่อไม่ได้เงินใช่มั้ย

765
00:47:41,650 --> 00:47:42,568
‎ไม่ได้ค่ะ

766
00:47:51,577 --> 00:47:53,870
‎ทำไมลูกถึงเป็นนักสร้างสารคดีล่ะ

767
00:47:54,955 --> 00:47:57,791
‎ทำไมไม่สร้างหนังจากนิยายที่ได้เงินเยอะๆ

768
00:48:01,920 --> 00:48:06,967
‎ส่วนใหญ่แล้วชีวิตจริงมันน่าหลงใหล

769
00:48:07,050 --> 00:48:08,552
‎กว่าที่เราแต่งขึ้นมาเยอะนี่คะ

770
00:48:17,603 --> 00:48:20,772
‎งั้นลูกก็ได้เงินจากการสร้างเรื่องผจญภัย

771
00:48:21,648 --> 00:48:22,482
‎ใช่เลยค่ะ

772
00:48:34,036 --> 00:48:36,371
‎พ่อจำตอนที่คุณย่ามาอยู่กับเราได้มั้ยคะ

773
00:48:37,664 --> 00:48:40,417
‎จำตอนที่คุณย่าแก่ตัวลงและมาอยู่กับเราได้มั้ยคะ

774
00:48:40,500 --> 00:48:42,544
‎- ที่โบซาร์ตส์น่ะค่ะ
‎- ตอนนั้นลูกอยู่ที่ไหน

775
00:48:42,836 --> 00:48:43,837
‎ไม่ค่ะ หนูก็อยู่ที่นั่น

776
00:48:43,920 --> 00:48:44,796
‎ลูกอยู่ที่นั่นด้วย ใช่

777
00:48:44,880 --> 00:48:46,632
‎- ใช่ค่ะ
‎- ตอนที่ลูกยังเด็ก

778
00:48:46,715 --> 00:48:49,051
‎- ใช่เลยค่ะ
‎- พ่อจำได้

779
00:48:53,263 --> 00:48:55,891
‎และตอนนี้ลูกกำลังสร้าง
‎ประวัติศาสตร์นั้นอีกครั้ง

780
00:48:55,974 --> 00:49:00,562
‎ค่ะ ประวัติศาสตร์ของเรา...
‎มันย้อนกลับมาบรรจบอีกครั้ง

781
00:49:06,068 --> 00:49:09,321
‎ลูกจำอะไรในสมัยนั้นกับคุณย่าได้บ้าง

782
00:49:09,404 --> 00:49:11,573
‎กับคุณย่าเหรอคะ ที่หนูจำได้ก็คือ...

783
00:49:12,616 --> 00:49:14,701
‎เราอยากให้คุณย่าทำ...

784
00:49:16,078 --> 00:49:19,331
‎พายครีมมะพร้าวหรือพายครีมช็อกโกแลตเสมอ

785
00:49:19,414 --> 00:49:21,208
‎- คุณย่าเอาแต่ทำ...
‎- พายครีมมะพร้าว

786
00:49:21,291 --> 00:49:22,918
‎เราอยากให้คุณย่าทำพายครีมมะพร้าว

787
00:49:23,001 --> 00:49:24,961
‎แต่คุณย่าเอาแต่ทำพายครีมกล้วย

788
00:49:25,796 --> 00:49:27,923
‎และมันน่าผิดหวังมากๆ

789
00:49:33,637 --> 00:49:35,055
‎ไอศกรีมช็อกโกแลต

790
00:49:37,391 --> 00:49:38,350
‎ดีจัง

791
00:49:39,059 --> 00:49:40,143
‎ดีมากเลย

792
00:49:47,192 --> 00:49:48,443
‎ชีวิตดี

793
00:50:22,436 --> 00:50:24,271
‎แย่จัง พ่อเดินเลยบ้านแล้วค่ะ

794
00:50:24,354 --> 00:50:26,148
‎- พ่อเดินเลยบ้าน
‎- ค่ะ

795
00:50:26,231 --> 00:50:28,108
‎- นี่บ้านเราเหรอ
‎- ค่ะ

796
00:50:28,191 --> 00:50:30,152
‎- ที่มีหมาป่าติดอยู่น่ะนะ
‎- ค่ะ

797
00:50:30,902 --> 00:50:34,322
‎นี่แหละ บ้านหลังนี้ของเรา

798
00:50:34,406 --> 00:50:37,075
‎ตอนนี้คำถามก็คือ
‎พ่อรู้มั้ยคะว่าพ่อนอนห้องไหน

799
00:50:37,159 --> 00:50:38,785
‎- รู้สิ
‎- พ่อนอนห้องไหนคะ

800
00:50:38,869 --> 00:50:40,871
‎- ในห้องนี้ไง
‎- เยี่ยมมากค่ะ

801
00:50:44,541 --> 00:50:46,501
‎- พ่อนั่งได้มั้ย
‎- ได้ค่ะ พ่อเหนื่อยเหรอคะ

802
00:50:46,585 --> 00:50:47,794
‎ลูกอยากได้เจ้า...

803
00:50:47,878 --> 00:50:50,964
‎ไม่ต้องค่ะ เก็บไว้ ขอบคุณค่ะ

804
00:50:51,047 --> 00:50:52,299
‎พ่อจะนั่งละนะ

805
00:50:53,467 --> 00:50:56,887
‎สบายจัง สบายเหลือเกิน

806
00:50:57,554 --> 00:50:58,597
‎พ่อเหนื่อยเหรอคะ

807
00:50:58,680 --> 00:51:02,309
‎พ่อเหนื่อยมั้ยเหรอ
‎เท้าพ่อหนักเหมือนแท่งคอนกรีต

808
00:51:46,603 --> 00:51:50,565
‎พ่อไม่สังเกตจริงๆ
‎ว่าความทรงจำของพ่อเป็นปัญหาใหญ่

809
00:51:50,649 --> 00:51:55,695
‎พ่อคิดว่ามันเป็นปัญหาที่เด่นชัดกว่า
‎กับผู้คนรอบๆ ตัวพ่อ

810
00:51:55,779 --> 00:51:58,949
‎พ่อรู้สึกกังวลว่าพ่อจะเป็นภาระ

811
00:52:00,534 --> 00:52:01,493
‎ใช่

812
00:52:02,160 --> 00:52:03,537
‎พ่อรู้สึกยังไงคะ

813
00:52:09,334 --> 00:52:13,213
‎ก็ไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น แบบว่า...

814
00:52:13,296 --> 00:52:17,300
‎ถ้าพ่อ... พ่อแบบ...

815
00:52:17,843 --> 00:52:21,471
‎ตอนนี้พ่ออยู่กับลูก และ...

816
00:52:24,099 --> 00:52:27,060
‎สถานการณ์มันอาจจะแย่กว่านี้สำหรับลูก

817
00:52:27,811 --> 00:52:30,647
‎ลูกอาจต้องดูแลพ่อมากกว่าที่ทำอยู่ตอนนี้

818
00:52:31,439 --> 00:52:35,652
‎แต่พ่อชอบอยู่กับลูก พ่อก็เลยไม่กังวลเท่าไหร่

819
00:52:38,655 --> 00:52:40,615
‎มีบางคนที่รู้สึกแบบว่า

820
00:52:41,283 --> 00:52:44,244
‎ถ้ามันแย่ลงจนถึงจุดหนึ่ง
‎พวกเขาก็ไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อ

821
00:52:44,703 --> 00:52:47,122
‎ไม่เลย พ่อรักชีวิตเกินกว่าจะคิดแบบนั้น

822
00:52:48,415 --> 00:52:51,543
‎งั้นพ่อก็อาจจะสนใจที่จะอยู่ในสภาพ

823
00:52:51,626 --> 00:52:54,713
‎ที่แม่เคยอยู่
‎ตอนที่แม่สื่อสารไม่ได้แล้วเหรอคะ

824
00:52:54,796 --> 00:52:55,797
‎ใช่ พ่อคิดว่างั้นนะ

825
00:52:55,881 --> 00:52:58,383
‎แต่พ่ออนุญาตให้ลูกทำการุณยฆาตกับพ่อ

826
00:53:00,468 --> 00:53:02,888
‎ณ จุดไหนคะ
‎ที่พ่อจะอนุญาตให้หนูทำแบบนั้น

827
00:53:02,971 --> 00:53:05,932
‎ก็คุยกับพ่อก่อนที่ลูกจะทำแบบนั้นแล้วกัน

828
00:53:53,521 --> 00:53:55,023
‎นี่เพื่อน อยากดื่มกาแฟมั้ย

829
00:53:55,357 --> 00:53:57,400
‎ไม่ล่ะ ที่ฉันอยากดื่มจริงๆ ตอนนี้คือเบียร์

830
00:54:05,867 --> 00:54:06,910
‎ฉันเลือดไหล

831
00:54:10,914 --> 00:54:12,457
‎ไม่นะ ฉันจะเลือดไหลจนตาย

832
00:54:13,416 --> 00:54:14,668
‎ฉันจะตายแล้ว

833
00:54:17,629 --> 00:54:21,216
‎(สามสิบหรือสี่สิบนาทีก่อนหน้านั้น)

834
00:54:33,103 --> 00:54:35,981
‎ฉันจะติดเจ้านี่ไว้ที่คอของคุณนะคะ

835
00:54:36,690 --> 00:54:38,608
‎และเลือดจะออกมาจากท่อนี้

836
00:54:38,692 --> 00:54:41,194
‎มันจะติดอยู่บริเวณนี้

837
00:54:42,112 --> 00:54:43,488
‎แล้วที่เหลือทั้งหมดนี้จะลงมา

838
00:54:43,571 --> 00:54:45,657
‎- ทางด้านหลังใต้เสื้อผ้าของคุณ
‎- ข้างล่างนี่

839
00:54:45,740 --> 00:54:49,494
‎แล้วฉันจะปั๊มเลือดผ่านตรงนั้น
‎เพื่อดันให้มันพุ่งออกมา

840
00:54:49,577 --> 00:54:50,954
‎แล้วคุณจะเอาเลือดมาจากไหน

841
00:54:51,037 --> 00:54:53,123
‎- นี่ค่ะ
‎- นี่ค่ะ จากร้านของเครื่องสำอาง

842
00:54:53,206 --> 00:54:54,541
‎ไม่ใช่จากคุณ

843
00:54:54,624 --> 00:54:55,667
‎นั่นเลือดจริงของผมเหรอ

844
00:54:55,750 --> 00:54:59,587
‎- ไม่ค่ะ เราไม่ทำแบบนั้นในหนัง
‎- ไม่ค่ะ ไม่มีทาง

845
00:54:59,671 --> 00:55:01,881
‎ผมนึกว่านั่นคือ
‎สิ่งที่คุณเพิ่งอธิบายให้ผมฟังเสียอีก

846
00:55:01,965 --> 00:55:04,300
‎ไม่ใช่ค่ะ ของปลอมทั้งหมด เป็นเลือดปลอม

847
00:55:04,384 --> 00:55:07,178
‎- เลือดปลอมทั้งหมดค่ะ
‎- โล่งใจหน่อย

848
00:55:07,262 --> 00:55:08,471
‎ค่ะ

849
00:55:08,555 --> 00:55:10,140
‎พ่อนึกว่าลูกพูดถึง...

850
00:55:10,223 --> 00:55:12,017
‎- การถ่ายเลือดเหรอ
‎- เลือดของพ่อ

851
00:55:12,100 --> 00:55:13,560
‎- เขาไม่อยากได้เลือดพ่อ
‎- ดี

852
00:55:14,227 --> 00:55:16,062
‎พ่อชอบเลือดตัวเอง พ่อคุ้นเคยกับมัน...

853
00:55:16,146 --> 00:55:18,314
‎- พ่อเก็บเลือดของตัวเองไว้ได้เลยค่ะ
‎- ดี

854
00:55:18,398 --> 00:55:20,442
‎พ่อจะไม่ต้องเสียเลือดสักหยดเดียวกับแผนนี้

855
00:55:20,525 --> 00:55:21,818
‎เยี่ยม โอเค ดีมาก

856
00:55:21,901 --> 00:55:23,194
‎พ่อสบายใจแล้วนะคะ

857
00:55:23,278 --> 00:55:25,363
‎- สบายใจแล้ว
‎- ขอบคุณค่ะ เยี่ยมเลย

858
00:55:25,447 --> 00:55:26,573
‎ฉันว่า

859
00:55:26,656 --> 00:55:29,034
‎- พูดคำว่า "เลือดปลอม" ซ้ำๆ ไว้นะ
‎- เลือดปลอม

860
00:55:29,117 --> 00:55:31,202
‎ให้ทุกคนใช้คำว่า "เลือดปลอม" เถอะ

861
00:55:31,286 --> 00:55:33,496
‎- ค่ะ ได้ค่ะ
‎- ทำแบบนี้กัน

862
00:55:33,580 --> 00:55:35,623
‎ถ้าต้องการตัวฉันอีกครั้ง ให้ใช้คำนั้น...

863
00:55:35,707 --> 00:55:37,292
‎- ได้
‎- แล้วทุกอย่างจะเรียบร้อย

864
00:56:09,866 --> 00:56:12,786
‎ครั้งหนึ่งพ่อเคยบอกฉันว่า
‎ตอนที่พ่อตกหลุมรักแม่ครั้งแรก

865
00:56:13,411 --> 00:56:17,248
‎พ่อสงสัยว่าคนที่ยอดเยี่ยมอย่างแม่
‎จะยอมรับพ่อได้ยังไง

866
00:56:18,541 --> 00:56:22,295
‎พ่ออายเท้ารูปร่างแปลกๆ ของตัวเองมาก

867
00:56:22,378 --> 00:56:24,506
‎และไม่อยากให้ใครรู้

868
00:56:26,466 --> 00:56:28,968
‎แต่แล้วพ่อก็ได้รู้เรื่องความเศร้าเสียใจ
‎ที่แม่ซ่อนอยู่

869
00:56:30,345 --> 00:56:35,266
‎วันที่แม่รับปริญญา มีคนเมาขับรถชนรถของแม่

870
00:56:35,809 --> 00:56:37,310
‎และฆ่าคุณยาย

871
00:56:37,393 --> 00:56:41,147
‎ที่นั่งอยู่ข้างๆ แม่ตรงที่นั่งผู้โดยสาร

872
00:56:45,360 --> 00:56:47,278
‎แม่เป็นคนที่ชอบเห็นภาพ

873
00:56:48,029 --> 00:56:50,281
‎แม่ถ่ายรูปดอกไม้และทิวทัศน์ต่างๆ

874
00:56:50,782 --> 00:56:53,409
‎แม่กับฉันชอบสีส้มเหมือนกัน

875
00:56:55,370 --> 00:56:58,957
‎แต่ตอนที่ฉันคิดถึงช่วงเวลานั้น
‎ตอนที่แม่มองข้ามมา

876
00:56:59,040 --> 00:57:03,878
‎และเห็นคุณแม่ที่รักของตัวเอง
‎ตายอย่างกะทันหันอยู่ข้างตัว

877
00:57:05,171 --> 00:57:07,715
‎ฉันรู้สึกเหมือนว่าในที่สุดก็เข้าใจได้ว่า

878
00:57:08,383 --> 00:57:12,679
‎ทำไมแม่จึงอยากเบือนหน้าหนีไปตลอดกาล
‎จากสิ่งที่ทนดูไม่ได้

879
00:57:19,435 --> 00:57:22,689
‎มันคงจะง่ายมากๆ
‎ถ้าการรักใครให้แต่สิ่งที่สวยงามกับเรา

880
00:57:24,107 --> 00:57:27,986
‎แต่ความรักเรียกร้องให้เราต้องเผชิญหน้า
‎กับความกลัวที่จะสูญเสียกันและกันไป

881
00:57:29,404 --> 00:57:32,490
‎และเมื่อชีวิตยุ่งยาก เราต้องเกาะเกี่ยวกันไว้

882
00:57:34,909 --> 00:57:39,998
‎และเมื่อทำได้ เราต้องเฉลิมฉลองช่วงเวลาสั้นๆ
‎แห่งความสุขสันต์อย่างท้าทาย

883
00:58:06,274 --> 00:58:07,567
‎("ห้ามเต้นรำ")

884
00:59:07,752 --> 00:59:09,420
‎นี่แย่กว่าหัวใจวายอีก

885
00:59:09,504 --> 00:59:11,172
‎- จริงเหรอคะ น่ากลัวกว่าเหรอ
‎- ใช่

886
00:59:11,256 --> 00:59:14,884
‎เยอะเลย ไม่สบายใจกว่าเยอะ
‎เจ็บปวดกว่าเยอะด้วย

887
00:59:14,968 --> 00:59:16,594
‎- จริงเหรอคะ ส่วนไหนที่ปวด
‎- ใช่

888
00:59:16,678 --> 00:59:19,389
‎- ต้องเปียกและหนาว นั่นไม่สนุกเลย
‎- ใช่

889
00:59:21,808 --> 00:59:23,184
‎ฉันว่าเราต้องหยุดแล้วล่ะ

890
00:59:42,829 --> 00:59:46,583
‎ฉันดีใจมากๆ เรื่องเลือด มันผ่านไปด้วยดีใช่มั้ย

891
00:59:46,666 --> 00:59:50,503
‎- ดีมากเลยค่ะ
‎- ไม่งั้น ฉันคงคิดว่า "เกิดอะไรขึ้นเนี่ย"

892
00:59:55,633 --> 00:59:56,676
‎เอ่อ...

893
00:59:57,677 --> 01:00:00,263
‎อาจจะมีสิบคนที่เป็นโรคต่างๆ กัน

894
01:00:00,346 --> 01:00:01,389
‎สิบคนเหรอคะ

895
01:00:01,472 --> 01:00:03,516
‎จาก 30 ปีที่ผ่านมา

896
01:00:03,600 --> 01:00:06,644
‎- ฉันอยู่ที่นี่ในนิวยอร์ก
‎- ค่ะ

897
01:00:07,645 --> 01:00:08,479
‎คุณได้ดูแล...

898
01:00:08,563 --> 01:00:14,527
‎ฉันมีประสบการณ์กับผู้ป่วยมะเร็งประเภทต่างๆ

899
01:00:16,112 --> 01:00:19,282
‎อาการหวาดระแวง ผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมอง

900
01:00:21,701 --> 01:00:23,620
‎- ส่งมาให้ฉันค่ะ
‎- ขอบคุณค่ะ

901
01:00:23,703 --> 01:00:25,663
‎ขอบคุณ ขอโทษที่ขัดจังหวะนะ

902
01:00:25,747 --> 01:00:27,749
‎พ่อไม่ได้มาขัดจังหวะค่ะ

903
01:00:27,832 --> 01:00:28,916
‎ที่เรากำลังคุยกัน...

904
01:00:29,000 --> 01:00:31,419
‎เราแค่กำลังคุยกันว่ามาร์ทารู้เรื่องที่คนเรา

905
01:00:32,712 --> 01:00:35,048
‎ต้องเจออะไรในวาระสุดท้ายของชีวิตแค่ไหน

906
01:00:35,131 --> 01:00:36,007
‎- อ้อ
‎- ค่ะ

907
01:00:36,090 --> 01:00:39,427
‎เธอบอกว่าเธอช่วยดูแลผู้ป่วยสิบคน
‎ที่เป็นโรคต่างๆ

908
01:00:39,510 --> 01:00:40,595
‎- ว้าว
‎- ค่ะ

909
01:00:40,678 --> 01:00:42,263
‎และตอนนี้เป็นคนที่ 11

910
01:00:42,347 --> 01:00:45,808
‎และฉันรู้จักครอบครัวพวกเขา และ...

911
01:00:45,892 --> 01:00:46,851
‎ค่ะ

912
01:00:47,602 --> 01:00:49,228
‎ทุกคนแตกต่างกัน

913
01:00:49,312 --> 01:00:51,564
‎ฟังดูก็คล้ายๆ จิตแพทย์นะคะ

914
01:00:51,648 --> 01:00:55,902
‎ถูกต้อง ใช่
‎เป็นอาชีพที่เกี่ยวกับสุขภาพจิต

915
01:00:55,985 --> 01:00:58,529
‎อาชีพที่เกี่ยวกับสุขภาพจิต การให้การดูแลใช่มั้ย

916
01:00:58,613 --> 01:00:59,614
‎ใช่

917
01:01:00,865 --> 01:01:07,455
‎คุณทั้งคู่เคยรับมือกับ
‎อาการหวาดระแวง โรคจิตเภท

918
01:01:07,538 --> 01:01:12,126
‎พฤติกรรมโรคจิต ผู้คนที่เสียสติ

919
01:01:12,210 --> 01:01:18,424
‎จากประสบการณ์ของฉัน
‎ฉันว่าถ้าเรายอมรับเรื่องต่างๆ ได้

920
01:01:18,508 --> 01:01:20,677
‎ยอมรับชีวิต มันจะง่ายขึ้นเยอะ

921
01:01:20,760 --> 01:01:24,222
‎ง่ายขึ้นเยอะเลย
‎และการต่อสู้กับบางอย่างที่เราสู้ไม่ได้...

922
01:01:24,305 --> 01:01:26,182
‎- ค่ะ
‎- การต่อสู้ไม่ได้ช่วยนำมันกลับมาได้

923
01:01:26,265 --> 01:01:29,977
‎- ค่ะ มีหลายอย่างที่เราควบคุมไม่ได้
‎- ใช่

924
01:01:30,853 --> 01:01:33,606
‎โดยเฉพาะอาการเจ็บป่วย

925
01:01:34,482 --> 01:01:36,192
‎- สภาวะต่างๆ...
‎- ทำไม่ได้แน่นอน

926
01:01:36,275 --> 01:01:38,736
‎- เราควบคุมความตายไม่ได้
‎- เราควบคุมคนอื่นไม่ได้

927
01:01:38,820 --> 01:01:41,781
‎เราก็แค่... เราต้องยอมรับ

928
01:01:43,324 --> 01:01:45,284
‎- รับมือกับมัน
‎- รับมือ

929
01:01:47,078 --> 01:01:53,042
‎ฉันจำได้ถึงตอนที่ฉันทำงานในนิวเจอร์ซีย์
‎ฉันช่วยชีวิตชายคนหนึ่ง

930
01:01:53,960 --> 01:01:55,837
‎จากอาการหัวใจวายสองสามครั้ง

931
01:01:55,920 --> 01:02:00,967
‎ฉันจำได้ว่าหลังจากนั้นเขาให้เงินฉัน 20 เหรียญ

932
01:02:01,050 --> 01:02:02,051
‎เหมือนเงินทิปเลย

933
01:02:02,135 --> 01:02:06,472
‎"มันมีความหมายกับผมมาก
‎แบบ คุณเพิ่งช่วยชีวิตผม"

934
01:02:17,150 --> 01:02:18,276
‎บายค่ะ

935
01:02:21,487 --> 01:02:22,947
‎เจอกันพรุ่งนี้

936
01:02:24,866 --> 01:02:26,325
‎ฉันชอบกระต่ายตัวนั้นค่ะ

937
01:02:30,747 --> 01:02:31,873
‎น่ารักมาก

938
01:02:33,082 --> 01:02:35,752
‎เราทุกคนต้องการกระต่ายตัวน้อย
‎ในเวลาแบบนี้

939
01:02:39,922 --> 01:02:40,840
‎ค่ะ

940
01:02:41,632 --> 01:02:44,385
‎ดูเหมือนเขาจะหลับบ่อยขึ้นเรื่อยๆ ว่ามั้ย

941
01:02:45,094 --> 01:02:45,928
‎อะไรนะ

942
01:02:46,012 --> 01:02:48,681
‎น่าจะเลิกรังควานพ่อด้วยกล้องตัวนี้สักทีใช่มั้ยคะ

943
01:02:48,765 --> 01:02:50,516
‎ไม่หรอก ไม่เป็นไร พ่อโอเค

944
01:02:51,976 --> 01:02:53,853
‎พ่อไม่คิดว่ามันเป็นการรังควาน

945
01:02:58,357 --> 01:03:01,444
‎การที่พ่อเต็มใจให้ฉันทำแบบนี้ต่อไปมันยิ่งใหญ่...

946
01:03:01,527 --> 01:03:03,029
‎- มันยอดมาก
‎- ใช่มั้ยคะ

947
01:03:03,112 --> 01:03:04,238
‎เขาทำมันเพื่อคุณ

948
01:03:04,322 --> 01:03:05,865
‎- ค่ะ
‎- ด้วยความรัก

949
01:03:05,948 --> 01:03:08,242
‎เขาทำมันให้ฉันด้วยความรัก
‎พ่อจะทำทุกอย่าง

950
01:03:08,326 --> 01:03:10,536
‎ฉันแค่ต้องคอยระวังเรื่อง...

951
01:03:11,829 --> 01:03:15,917
‎ไม่ก้าวล้ำเส้นแบ่งว่าอะไรที่เหมาะสมสำหรับพ่อ

952
01:03:16,000 --> 01:03:18,336
‎แต่มันยากที่จะรู้ว่ามันคืออะไรอีกต่อไป

953
01:03:18,961 --> 01:03:22,507
‎ใช่ เขามีความสุข ไม่ว่ายังไงเขาก็หัวเราะ

954
01:03:22,590 --> 01:03:24,383
‎- ใช่ค่ะ
‎- ใช่มั้ยคะ

955
01:03:24,467 --> 01:03:29,472
‎แล้วเขาก็ยอมรับมัน เขาเป็นคนที่ฉลาดมากๆ

956
01:03:31,224 --> 01:03:35,228
‎- แต่ความทรงจำน่ะ คุณจะทำอะไรได้
‎- ค่ะ

957
01:03:46,405 --> 01:03:48,783
‎- ดีจังเลยนะ
‎- ดีมากค่ะ

958
01:03:50,451 --> 01:03:51,994
‎ปิดประตูด้วยตอนที่ลูกออกไป

959
01:03:52,078 --> 01:03:53,955
‎เพราะไฟสว่างอยู่ มันทำให้พ่อนอนไม่หลับ

960
01:03:54,038 --> 01:03:56,374
‎โอเค จริงๆ แล้วนี่เป็นตอนกลางวันน่ะค่ะ

961
01:04:46,757 --> 01:04:51,637
‎พ่อรู้มั้ยว่าเมื่อคืนนี้พ่อตื่นขึ้นมากลางดึก

962
01:04:52,972 --> 01:04:54,056
‎หลายครั้ง...

963
01:04:56,350 --> 01:04:59,896
‎และพ่อมองหาคนไข้คนหนึ่ง

964
01:04:59,979 --> 01:05:00,938
‎พ่อมองหาอะไรนะ

965
01:05:01,022 --> 01:05:03,149
‎พ่อคิดว่าห้องนั่งเล่นเป็นห้องรอตรวจ

966
01:05:03,232 --> 01:05:04,066
‎จริงเหรอ

967
01:05:04,150 --> 01:05:06,986
‎- และนี่คือห้องทำงานของพ่อ
‎- งั้นเหรอ

968
01:05:07,069 --> 01:05:10,698
‎และพ่อคอยออกมาดูว่า
‎คนไข้รออยู่ตรงนั้นหรือเปล่า

969
01:05:11,365 --> 01:05:12,408
‎พ่อจำได้บ้างมั้ยคะ

970
01:05:12,491 --> 01:05:14,076
‎- ไม่ได้
‎- ค่ะ

971
01:05:14,160 --> 01:05:15,995
‎- น่าสนใจนะ
‎- ค่ะ

972
01:05:17,413 --> 01:05:19,457
‎แล้วพ่อก็แต่งตัวเรียบร้อย

973
01:05:19,540 --> 01:05:21,417
‎ตอนนั้นน่าจะประมาณตีสาม

974
01:05:21,500 --> 01:05:24,045
‎พ่อแต่งตัวเรียบร้อย
‎แล้วออกมามองหาคนไข้

975
01:05:24,128 --> 01:05:25,421
‎ก่อนนอนพ่อแต่งตัวเรียบร้อยมั้ย

976
01:05:25,504 --> 01:05:27,840
‎- พ่อหลับอยู่บนเตียง...
‎- ใช่

977
01:05:27,924 --> 01:05:31,260
‎แล้วพ่อก็แต่งตัว แล้วก็ออกมามองหาคนไข้

978
01:05:31,344 --> 01:05:33,262
‎- พ่อแต่งตัวเพื่อออกมาข้างนอกเหรอ
‎- ค่ะ

979
01:05:33,346 --> 01:05:36,307
‎เพราะพ่อคงคิดว่ามีใครอยู่ข้างนอกนั่น

980
01:05:36,390 --> 01:05:37,725
‎หนูอยู่ค่ะ

981
01:05:37,808 --> 01:05:38,768
‎และเด็กๆ ด้วย

982
01:05:40,978 --> 01:05:43,564
‎- แต่ลูกหลับอยู่
‎- ค่ะ พวกเราหลับอยู่

983
01:05:43,648 --> 01:05:46,776
‎ลูกหลับอยู่ ลูกไม่น่าจะปล่อยให้พ่อทำแบบนั้น

984
01:05:46,859 --> 01:05:48,444
‎หนูจะห้ามพ่อได้ยังไง

985
01:05:48,527 --> 01:05:50,780
‎ปลุกพ่อให้ตื่น ส่งพ่อกลับไปนอน

986
01:05:50,863 --> 01:05:53,324
‎- หนูส่งพ่อกลับไปนอนแล้ว
‎- พ่อไปหรือเปล่า

987
01:05:53,407 --> 01:05:54,784
‎แล้วพ่อก็กลับออกมาอีก

988
01:05:56,160 --> 01:05:58,371
‎- พ่อกลับออกมาสามครั้ง
‎- จริงเหรอ

989
01:05:58,454 --> 01:06:02,458
‎ค่ะ เพราะพ่อเชื่อจริงๆ ว่า...

990
01:06:03,459 --> 01:06:05,962
‎- มีคนไข้รออยู่ข้างนอก
‎- งั้นเหรอ

991
01:06:06,045 --> 01:06:08,631
‎- เราจะจัดการเรื่องนั้นยังไง
‎- หนูก็ไม่รู้ค่ะ

992
01:06:09,382 --> 01:06:13,094
‎งั้นบังคับพ่อแรงขึ้นให้กลับไปนอน
‎ปลุกพ่อและบอกพ่อ

993
01:06:13,844 --> 01:06:18,474
‎แบบว่า พ่อ... "พ่อไม่มีคลินิกแล้ว

994
01:06:18,557 --> 01:06:22,436
‎นี่ไม่ใช่ห้องทำงานของพ่อ
‎นี่เป็นที่ที่พ่ออาศัยและหลับนอน

995
01:06:22,979 --> 01:06:24,522
‎กลับไปนอนซะ

996
01:06:25,356 --> 01:06:27,441
‎พ่อกำลังรบกวนหนูและลูกๆ"

997
01:06:29,151 --> 01:06:31,404
‎แม่รู้สึกเหมือนลูกได้ขนมกันเยอะมากๆ

998
01:06:31,487 --> 01:06:32,613
‎แม่ได้แต่จินตนาการว่า...

999
01:06:33,406 --> 01:06:34,949
‎มานี่มา ขอแม่ดูหน่อย

1000
01:06:35,032 --> 01:06:36,033
‎ได้มาเท่าไหร่แล้ว

1001
01:06:36,951 --> 01:06:38,869
‎โอเค เราจะข้ามถนนนะ ทุกคน ข้ามกันเร็ว

1002
01:07:16,449 --> 01:07:19,827
‎("เคียร์สเตน ลูกอยู่ไหน")

1003
01:07:57,782 --> 01:07:59,200
‎เราข้ามถนนได้มั้ยคะ

1004
01:07:59,283 --> 01:08:01,160
‎- ลูกอยากได้ขนมตรงนั้นเพิ่มเหรอ
‎- ค่ะ

1005
01:08:01,243 --> 01:08:04,163
‎เราต้องไปรับคุณตา และให้มาร์โกกลับบ้าน

1006
01:08:04,622 --> 01:08:05,956
‎พ่อของคุณอยู่ไหน

1007
01:08:06,040 --> 01:08:07,416
‎ในอะพาร์ตเมนต์คุณ

1008
01:08:08,084 --> 01:08:09,043
‎หวังว่านะ

1009
01:08:11,921 --> 01:08:13,172
‎รอเดี๋ยว

1010
01:08:13,923 --> 01:08:15,883
‎พวกเขาอยู่ไหน
‎อยู่ทางนั้นเหรอ ต้องใช่แน่

1011
01:08:16,759 --> 01:08:18,886
‎- เอาละ เห็นพวกเขามั้ย
‎- โอเค

1012
01:08:28,104 --> 01:08:31,065
‎("อยากได้ขนมมั้ย")

1013
01:08:42,910 --> 01:08:47,373
‎("นี่เป็นส่วนหนึ่งของหนังเหรอ")

1014
01:08:47,456 --> 01:08:49,208
‎หนูจะบอกให้ นี่คือเรื่องที่เกิดขึ้น

1015
01:08:49,708 --> 01:08:52,169
‎มาค่ะ พ่อต้องขึ้นรถ ดังนั้นมาทางนั้น

1016
01:08:52,253 --> 01:08:53,879
‎ระวังรถด้วยนะคะ

1017
01:08:54,463 --> 01:08:57,716
‎พ่ออยู่ในบ้านของเด็กคนหนึ่ง

1018
01:08:58,634 --> 01:09:01,053
‎แล้วเราก็นั่งลงตรงหน้าทีวี

1019
01:09:01,137 --> 01:09:02,805
‎- เพราะพ่อเหนื่อย
‎- ใช่

1020
01:09:02,888 --> 01:09:05,766
‎- แล้วเราก็ออกไปข้างนอก แล้วก็กลับเข้ามา
‎- ใช่

1021
01:09:05,850 --> 01:09:08,102
‎ลูกทิ้งพ่อไว้ในบ้าน ไม่มีคนอื่นอยู่ในบ้านเหรอ

1022
01:09:08,185 --> 01:09:10,563
‎ค่ะ พ่อดูทีวีอยู่ เราปล่อยให้พ่อดูทีวี

1023
01:09:10,646 --> 01:09:13,274
‎มันไม่เหมือนกัน มันเป็น...

1024
01:09:14,275 --> 01:09:16,026
‎เป็นสถานที่ที่พ่อไม่รู้จัก

1025
01:09:16,110 --> 01:09:18,028
‎- พ่อไม่เคยไปที่นั่นมาก่อน
‎- ค่ะ

1026
01:09:19,864 --> 01:09:22,825
‎ยังไงก็เถอะ ลูกหาพ่อเจอ
‎และพ่อก็ขอบคุณลูก

1027
01:09:23,576 --> 01:09:25,578
‎และขอบคุณที่ลูกหาพ่อเจอ โอเคมั้ย

1028
01:09:25,661 --> 01:09:28,455
‎- ที่ช่วยพ่อ
‎- เราไม่ยอมเสียพ่อไป

1029
01:09:28,539 --> 01:09:30,291
‎- หวังว่าจะจริงนะ
‎- ค่ะ

1030
01:09:30,833 --> 01:09:32,626
‎ตอนนั้นพ่ออาจจะหลงไปก็ได้

1031
01:09:32,710 --> 01:09:33,627
‎มันรู้สึกเหมือน...

1032
01:09:33,711 --> 01:09:35,629
‎ถ้าลูกไม่กลับมาพร้อมคนพวกนั้น

1033
01:09:37,673 --> 01:09:39,925
‎พ่อคงไม่รู้ว่าพ่อจะทำอะไรลงไป

1034
01:09:43,554 --> 01:09:47,349
‎โธ่ ลูกรัก พ่อของลูกแย่จริงๆ

1035
01:09:54,648 --> 01:09:56,567
‎สุขสันต์วันฮาโลวีน

1036
01:09:56,650 --> 01:09:59,486
‎- พ่อดีใจที่ลูกเจอพ่อ
‎- ค่ะ หนูก็ดีใจที่หาพ่อเจอ

1037
01:10:05,284 --> 01:10:09,580
‎เราสร้างฉากนี้ขึ้นโดยจินตนาการว่า
‎พ่อรู้สึกยังไงตอนฉันทิ้งเขาไว้ลำพัง

1038
01:10:10,873 --> 01:10:12,917
‎แต่ฉันกังวลที่จะให้พ่อเข้าไปในฉาก

1039
01:10:14,126 --> 01:10:16,879
‎พ่อแทบจะไม่มีสติสมบูรณ์อีกต่อไป

1040
01:10:18,130 --> 01:10:21,342
‎คืนก่อน ฉันรั้งพ่อ
‎ไม่ให้ออกจากอะพาร์ตเมนต์ตอนตีสาม

1041
01:10:21,842 --> 01:10:23,594
‎พ่อคิดว่าต้องไปขึ้นรถไฟ

1042
01:10:23,677 --> 01:10:25,512
‎พ่อบอกว่าพ่อกำลังทำภารกิจลับ

1043
01:10:27,181 --> 01:10:29,099
‎แต่ตอนที่ฉันก้าวเข้าไปในฉาก
‎เพื่อพาพ่อออกไป

1044
01:10:29,183 --> 01:10:30,893
‎มันมีช่วงเวลาแห่งความชัดเจน

1045
01:10:31,560 --> 01:10:33,812
‎และเราทั้งคู่รู้ว่าจริงๆ แล้วนี่คืออะไร

1046
01:10:35,147 --> 01:10:37,233
‎มันคือเรื่องที่เกิดขึ้นกับแม่

1047
01:10:38,359 --> 01:10:42,863
‎ที่ฉันต้องปล่อยพ่อไว้ที่ไหนสักแห่ง
‎วันใดวันหนึ่ง ด้วยเหตุใดเหตุหนึ่ง

1048
01:10:44,490 --> 01:10:45,991
‎หนูจะยืดยางยืดนี่

1049
01:10:46,075 --> 01:10:47,660
‎- ได้
‎- เยี่ยมค่ะ

1050
01:10:47,743 --> 01:10:49,787
‎- พ่อเก่งมากเลย โอเค
‎- ครับ เรียบร้อย

1051
01:10:49,870 --> 01:10:52,248
‎ตอนนี้ก็ไปเอนหลังนอนพักนะคะ

1052
01:10:52,331 --> 01:10:54,625
‎- โอเค ดี
‎- ค่ะ นอนลงให้สบาย

1053
01:10:54,708 --> 01:10:56,460
‎- พ่อทำได้
‎- โอเค

1054
01:11:01,465 --> 01:11:07,554
‎ในนิกายแอดเวนทิสต์ หลังจากวันสิ้นโลก
‎พระเยซูจะกลับมาสู่โลก

1055
01:11:07,638 --> 01:11:10,975
‎เพื่อคืนชีพให้แก่สาวกของพระองค์
‎ผู้ประพฤติชอบ

1056
01:11:11,058 --> 01:11:15,020
‎และพาพวกเขาขึ้นไปยังสรวงสวรรค์
‎พร้อมกับพระองค์ชั่วนิรันดร์

1057
01:11:16,689 --> 01:11:20,818
‎ดังนั้นเมื่อต้องเผชิญหน้ากับความตาย
‎ก็ยังมีความหวังว่าทุกอย่างจะไม่เป็นไร

1058
01:11:24,655 --> 01:11:26,824
‎แต่สิ่งที่นิกายแอดเวนทิสต์รับรู้

1059
01:11:26,907 --> 01:11:30,995
‎สิ่งที่ฉันไม่เคยเข้าใจมาก่อน
‎ก็คือเรื่องเลวร้ายที่สุด

1060
01:11:31,704 --> 01:11:35,416
‎ความกลัวที่อยู่ลึกสุดใจ คือการถูกทิ้งไว้เบื้องหลัง

1061
01:11:52,349 --> 01:11:56,228
‎พ่อคะ พ่อรู้ว่าคืนนี้หนูจะไปอิสราเอล

1062
01:11:56,312 --> 01:11:58,314
‎พ่อไม่รู้นะ

1063
01:11:58,397 --> 01:12:00,274
‎- พ่อไม่รู้เหรอคะ
‎- ไม่รู้

1064
01:12:00,357 --> 01:12:02,693
‎หนูนึกว่าพ่อจำได้ซะอีก

1065
01:12:03,068 --> 01:12:04,570
‎ไม่ พ่อจำไม่ได้

1066
01:12:05,571 --> 01:12:07,239
‎มันยากสำหรับพ่อมั้ยเวลาที่หนูไม่อยู่

1067
01:12:07,323 --> 01:12:11,285
‎ใช่ มันยาก จริงๆ แล้วก็ไม่เท่าไหร่

1068
01:12:11,368 --> 01:12:13,287
‎- ลูกก็รู้ พ่อคิดถึงลูก
‎- ค่ะ

1069
01:12:13,370 --> 01:12:15,581
‎- ค่ะ
‎- พ่อคิดถึงลูก

1070
01:12:16,999 --> 01:12:20,961
‎ลูกมีอะไรอยากให้พ่อทำ
‎หรือต้องทำตอนที่ลูกไม่อยู่มั้ย

1071
01:12:22,171 --> 01:12:24,214
‎อยากให้พ่อทำตัวยังไง

1072
01:12:24,965 --> 01:12:26,300
‎พ่อทำตัวดีมากอยู่แล้วค่ะ

1073
01:12:26,383 --> 01:12:28,344
‎หนูไม่ต้องบอกพ่อหรอกว่าต้องทำตัวยังไง

1074
01:12:28,427 --> 01:12:30,929
‎- พ่อจะทำได้สบายๆ
‎- นั่นคือเหตุผลที่ลูกอยู่ที่นี่

1075
01:12:31,013 --> 01:12:32,765
‎ตอนที่ลูกอยู่ที่นี่ พ่อทำตัวดีมากๆ

1076
01:12:34,683 --> 01:12:36,226
‎พ่อจะทำอะไรคะตอนที่หนูไม่อยู่

1077
01:12:36,310 --> 01:12:39,146
‎นี่แหละที่พ่อขอให้ลูกบอกพ่อ

1078
01:12:39,730 --> 01:12:41,940
‎พ่อไม่รู้ว่าต้องทำยังไงเวลาที่ไม่มีลูกอยู่ด้วย

1079
01:12:42,024 --> 01:12:44,234
‎- ระวังตัวให้ดีนะ โอเคมั้ย
‎- หนูจะระวังตัวค่ะ

1080
01:12:44,318 --> 01:12:48,322
‎ลูกมีน้องชายคนเล็กคนนี้ที่ลูกต้องดูแล

1081
01:12:48,405 --> 01:12:50,657
‎- พ่อเป็นน้องชายหนูหรือคะ
‎- พ่อเป็นน้องชายคนเล็ก

1082
01:12:51,241 --> 01:12:53,035
‎ที่ตอนนี้จิตไม่ปกติน่ะ รู้มั้ย

1083
01:12:54,453 --> 01:12:57,456
‎น่ารักจังที่หนูเป็นน้องชายของพ่อ
‎อ้อ พ่อเป็นน้องชายของหนู

1084
01:12:57,539 --> 01:12:58,916
‎ใช่ พ่อเป็นน้องชายของลูก

1085
01:12:58,999 --> 01:13:01,460
‎พ่อไม่ได้เป็นพ่อแล้ว พ่อเป็นน้องชาย

1086
01:13:01,543 --> 01:13:03,253
‎น้องชายจะทำอะไรคะ

1087
01:13:03,337 --> 01:13:06,924
‎เขาก็คอยตามหลัง เกะกะขวางทาง

1088
01:13:07,007 --> 01:13:08,592
‎ไม่ได้เกะกะขวางทางสักหน่อย

1089
01:13:08,675 --> 01:13:09,551
‎เกะกะสิ

1090
01:13:09,635 --> 01:13:11,845
‎- น้องชายน่าสนุกออก
‎- งั้นเหรอ โอเค

1091
01:13:13,347 --> 01:13:14,348
‎พ่อรักลูก

1092
01:13:15,599 --> 01:13:17,393
‎พ่อน้ำตาซึมนิดหน่อยนะคะ

1093
01:13:17,559 --> 01:13:19,186
‎- ใช่
‎- นั่นน้ำตาจริงหรือเปล่าคะ

1094
01:13:19,269 --> 01:13:20,979
‎หรือตาพ่อเป็นแบบนั้นอยู่แล้ว

1095
01:13:21,063 --> 01:13:22,523
‎ของจริงสิ น้ำตาจริง

1096
01:13:22,606 --> 01:13:24,525
‎พ่อขอโทษนะที่ต้องยอมรับ

1097
01:13:25,651 --> 01:13:28,278
‎น้ำตาจากความสุข ความรัก

1098
01:13:29,238 --> 01:13:30,531
‎ดีจังค่ะ

1099
01:13:39,081 --> 01:13:41,667
‎ที่ลูกๆ ต้องทำ

1100
01:13:41,750 --> 01:13:43,460
‎ก็คือเติม

1101
01:13:43,544 --> 01:13:49,258
‎จานใส่พายด้วยช็อกโกแลตก่อน

1102
01:13:51,009 --> 01:13:53,762
‎- คิดว่าไงจ๊ะ ฟีลิกซ์
‎- นี่พอมั้ยครับ

1103
01:13:53,846 --> 01:13:55,347
‎แม่ตื่นเต้นมากนะที่มี

1104
01:13:55,431 --> 01:13:58,308
‎ลูกๆ มาทำเค้กวันเกิดอายุ 86 ปีให้คุณตา

1105
01:13:58,392 --> 01:14:00,227
‎จะได้มีมันอยู่ตลอดไป

1106
01:14:00,310 --> 01:14:02,479
‎- ว้าว นั่นยอดไปเลย
‎- ใช่มั้ยล่ะ

1107
01:14:02,563 --> 01:14:03,689
‎เจ๋งมากเลย

1108
01:14:03,772 --> 01:14:05,941
‎- อย่าดูครับ
‎- อย่าดูค่ะ

1109
01:14:06,650 --> 01:14:08,986
‎- คุณตาเห็นมั้ย
‎- ลูกช่วยซ่อมทีวีให้พ่ออีกทีได้มั้ย

1110
01:14:09,069 --> 01:14:10,237
‎แม่ไม่คิดว่าตาเห็นนะ

1111
01:14:10,320 --> 01:14:11,405
‎คุณตาเห็นมั้ยฮะ

1112
01:14:11,488 --> 01:14:13,449
‎- ตาเห็นอะไร ตาเห็น...
‎- คุณตาเห็นเหรอ

1113
01:14:13,532 --> 01:14:14,992
‎เค้ก

1114
01:14:15,701 --> 01:14:20,622
‎แต่โชคดีที่... โชคดีที่คุณตาจะไม่...
‎คุณตาจะลืมใช่มั้ยครับ

1115
01:14:20,706 --> 01:14:23,292
‎แม่คิดว่างั้นนะ ใช่มั้ย
‎คุณตาจะจำไม่ได้ว่าเรากำลังทำเค้กกัน

1116
01:14:23,375 --> 01:14:24,334
‎ห้ามมอง

1117
01:14:24,418 --> 01:14:27,212
‎- โอเค ใครก็ได้มาซ่อมทีวีให้หน่อย
‎- เอาละ ไปซะ

1118
01:14:27,296 --> 01:14:29,214
‎- ค่ะ หนูทำให้ค่ะ
‎- ฉันกำลังไปค่ะ

1119
01:14:29,298 --> 01:14:31,258
‎- ขอบคุณ โอเค
‎- ดูรายการของเคิร์กเถอะ

1120
01:14:31,341 --> 01:14:34,636
‎เราเจอใบไม้ทั้งก่อนและหลัง
‎ช่วงยุคครีเทเชียส-เทอร์เชียรี

1121
01:14:34,720 --> 01:14:36,096
‎แต่พวกมันเป็นใบไม้คนละชนิดกัน

1122
01:14:36,180 --> 01:14:38,515
‎ดังนั้นจึงไม่ได้มีแค่ไดโนเสาร์ที่สูญพันธุ์

1123
01:14:38,599 --> 01:14:40,851
‎แต่มีการสูญพันธุ์ครั้งใหญ่ของพืชพรรณด้วย

1124
01:14:41,727 --> 01:14:44,730
‎เมื่ออาหารเหลือน้อย ไดโนเสาร์ โมซาซอร์

1125
01:14:44,813 --> 01:14:49,193
‎และสายพันธุ์ที่รู้จักกันดี
‎เกือบ 75 เปอร์เซ็นต์สูญพันธุ์

1126
01:14:49,401 --> 01:14:52,362
‎ทำได้มั้ยจ๊ะ ถือดีๆ นะ มันหนัก

1127
01:14:52,446 --> 01:14:57,034
‎แฮปปีเบิร์ธเดย์ทูยู

1128
01:14:57,409 --> 01:15:01,705
‎แฮปปีเบิร์ธเดย์ทูยู

1129
01:15:01,788 --> 01:15:03,373
‎โอ้โฮ

1130
01:15:03,457 --> 01:15:07,836
‎แฮปปีเบิร์ธเดย์ ริชาร์ด จอห์นสันที่รัก

1131
01:15:07,920 --> 01:15:09,213
‎ว้าว

1132
01:15:09,296 --> 01:15:14,468
‎แฮปปีเบิร์ธเดย์ทูยู

1133
01:15:16,762 --> 01:15:18,180
‎นี่เป็นเค้กที่สวยที่สุดเลย

1134
01:15:18,263 --> 01:15:19,515
‎และมีเค้กก้อนอื่นด้วย

1135
01:15:19,598 --> 01:15:21,433
‎- ทำให้เลข "แปด" ตั้งขึ้นได้มั้ย
‎- ได้สิ

1136
01:15:21,517 --> 01:15:23,393
‎- ดูสิ 86 ใช่มั้ย
‎- แปดสิบหก

1137
01:15:23,477 --> 01:15:25,812
‎- ควรจะเป็น 88 ไม่ใช่เหรอ
‎- ไม่ใช่ค่ะ

1138
01:15:25,896 --> 01:15:27,731
‎อธิษฐานสิคะ

1139
01:15:32,236 --> 01:15:33,779
‎เย่

1140
01:15:33,862 --> 01:15:36,281
‎เยี่ยมมากค่ะ เยี่ยมมาก

1141
01:15:36,907 --> 01:15:38,075
‎เย่

1142
01:15:38,158 --> 01:15:41,203
‎- ขอหนูตัดตรงกลางได้มั้ยคะ
‎- ผมอยากตัดด้วย ผมอยากตัด

1143
01:15:41,286 --> 01:15:43,455
‎ทุกคนจะได้ตัดจ้ะ รอเดี๋ยว

1144
01:15:43,539 --> 01:15:44,706
‎ทีละคน

1145
01:15:44,790 --> 01:15:46,333
‎- ให้น้องก่อนนะ
‎- รอก่อน

1146
01:15:46,416 --> 01:15:49,419
‎โอเค จำไว้นะว่าต้องเหลือบางชิ้นให้คนอื่นด้วย
‎อย่างนั้นแหละ

1147
01:15:49,503 --> 01:15:52,089
‎- เราถึงต้องตัดหลายๆ ชิ้น
‎- ว้าว เก่งมาก

1148
01:15:52,172 --> 01:15:53,674
‎- ตาหนูแล้ว ตาหนู
‎- ว้าว

1149
01:15:53,757 --> 01:15:54,758
‎ดีจ้ะ

1150
01:15:54,841 --> 01:15:59,012
‎ทำได้ดีมาก นี่เป็นเค้กช็อกโกแลต
‎ที่อร่อยที่สุดที่ตาเคยกินเลย

1151
01:15:59,096 --> 01:16:01,431
‎และตาก็เคยกินเค้กช็อกโกแลตมาเยอะแล้วด้วย

1152
01:16:01,515 --> 01:16:03,058
‎- ใช่ค่ะ
‎- ฉันเชื่อค่ะ

1153
01:16:03,141 --> 01:16:04,101
‎ก้อนนี้อร่อยที่สุด

1154
01:16:04,226 --> 01:16:05,852
‎- โอเค เด็กๆ คิดว่าไงจ๊ะ
‎- ว้าว

1155
01:16:05,936 --> 01:16:07,646
‎ใครเป็นคนทำเค้กนี่

1156
01:16:20,200 --> 01:16:21,910
‎ตาคิดว่ายังไงครับ

1157
01:16:23,287 --> 01:16:24,997
‎แม่กินหรือเปล่าครับ

1158
01:16:25,080 --> 01:16:26,373
‎- แม่กินหรือเปล่า
‎- กินจ้ะ

1159
01:16:29,209 --> 01:16:32,588
‎(วันที่ 23 มิถุนายน 2019)

1160
01:16:35,257 --> 01:16:36,633
‎หก-หนึ่ง-หนึ่ง แจ้งเตือน

1161
01:16:36,717 --> 01:16:39,803
‎เรามีคนไข้ชายอายุ 86 ปี
‎ภาวะหัวใจหยุดเต้นเฉียบพลัน

1162
01:16:39,886 --> 01:16:42,639
‎หัวใจห้องล่างของคนไข้เต้นแผ่วระรัว
‎ช็อกคนไข้ไปแล้วหนึ่งครั้ง

1163
01:16:42,723 --> 01:16:45,851
‎กำลังทำซีพีอาร์ คาดว่าจะไปถึงในหกนาที

1164
01:16:47,894 --> 01:16:49,271
‎- ขอบคุณมากค่ะ
‎- ซีพีอาร์

1165
01:16:49,354 --> 01:16:51,148
‎เช็กชีพจรก่อน
‎เช็กจังหวะการเต้นหัวใจทีหลัง

1166
01:16:51,231 --> 01:16:52,357
‎ไม่มีปัญหาครับ คุณผู้หญิง

1167
01:16:54,943 --> 01:16:56,069
‎กำลังวิเคราะห์

1168
01:16:56,153 --> 01:16:58,905
‎หัวใจห้องล่างเต้นแผ่ว
‎จิมมี่ จอดข้างทาง จะช็อกไฟฟ้าอีกครั้ง

1169
01:17:00,324 --> 01:17:01,950
‎เริ่มการช็อกเดี๋ยวนี้ กรุณาถอยห่าง

1170
01:17:02,034 --> 01:17:04,202
‎มันยังหยุดเต้นอยู่ หนึ่งวินาที กำลังชาร์จ

1171
01:17:04,286 --> 01:17:05,746
‎- เคลียร์ๆ
‎- เคลียร์นะ เคลียร์

1172
01:17:05,829 --> 01:17:06,955
‎ชาร์จแล้ว ช็อกแล้ว

1173
01:17:07,039 --> 01:17:09,333
‎- ต่อเลย จิมมี่ ซีพีอาร์ต่อไป
‎- สิบ-สี่

1174
01:17:09,958 --> 01:17:10,792
‎กดวิเคราะห์

1175
01:17:10,876 --> 01:17:11,710
‎เอาเลย จิมมี่

1176
01:17:11,793 --> 01:17:15,088
‎- สาม สี่ ห้า หก เจ็ด
‎- กำลังวิเคราะห์

1177
01:17:16,506 --> 01:17:18,050
‎คุณผู้หญิงครับ นั่งตรงนั้นนะครับ

1178
01:17:18,133 --> 01:17:20,052
‎คาดเข็มขัดด้วยเพื่อความปลอดภัย

1179
01:17:20,135 --> 01:17:21,720
‎ผมจะอธิบายให้ฟังระหว่างที่ทำงาน

1180
01:17:21,803 --> 01:17:24,181
‎ห้า หก เจ็ด แปด

1181
01:17:24,264 --> 01:17:26,642
‎หัวใจห้องล่างยังเต้นแผ่วระรัว
‎เราจะช็อกไฟฟ้าอีกครั้ง

1182
01:17:27,976 --> 01:17:29,645
‎หัวใจของพ่อหยุดเต้นอีกเหรอคะ

1183
01:17:29,728 --> 01:17:31,938
‎ไม่ครับ มันยังหยุดเต้นอยู่
‎หนึ่งวินาที กำลังชาร์จ

1184
01:17:32,022 --> 01:17:32,939
‎- เคลียร์มั้ย
‎- เคลียร์

1185
01:17:34,107 --> 01:17:37,694
‎หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด...

1186
01:17:48,580 --> 01:17:51,958
‎วันหนึ่งฉันกำลังจะไปทำงาน
‎และระหว่างทางไปทำงาน

1187
01:17:52,042 --> 01:17:54,503
‎ฉันได้เห็นผู้หญิงคนหนึ่งฆ่าตัวตาย

1188
01:17:55,796 --> 01:17:59,049
‎เธอกระโดดลงมาข้างหน้าฉัน
‎สองเมตรจากสะพาน

1189
01:18:01,218 --> 01:18:03,387
‎สิ่งแรกที่ฉันทำเมื่อมาถึงที่ทำงาน

1190
01:18:03,470 --> 01:18:04,721
‎คือส่งอีเมลไปหา...

1191
01:18:04,805 --> 01:18:06,098
‎(ซี. ริชาร์ด "ดิค" จอห์นสัน)

1192
01:18:06,181 --> 01:18:10,102
‎ดิค มันมีแค่คำเดียว

1193
01:18:10,727 --> 01:18:12,854
‎ตรงหัวเรื่องของจดหมาย เขียนว่า "ช่วยด้วย"

1194
01:18:14,856 --> 01:18:16,608
‎และเขาโทรหาฉันทันที

1195
01:18:19,236 --> 01:18:24,616
‎ความสามารถของเขาในการรับรู้ถึง
‎ความเจ็บปวดและการสูญเสีย

1196
01:18:24,700 --> 01:18:29,955
‎และการหาหนทางที่ดีที่สุด
‎ให้ผ่านพ้นเรื่องนั้นไปได้ มันช่างเหลือเชื่อ

1197
01:18:34,960 --> 01:18:38,004
‎เขาเป็นคนแรกที่ฉันโทรหา
‎ตอนที่สามีของฉันเสีย

1198
01:18:42,801 --> 01:18:47,139
‎และมันทำให้ฉันใจสลาย
‎สองสามวันต่อมาเมื่อเจอเขา

1199
01:18:48,140 --> 01:18:50,183
‎และเขากอดฉันอย่างอบอุ่น

1200
01:18:51,268 --> 01:18:54,813
‎จากนั้นห้านาทีต่อมา
‎เขาก็ถามฉันว่าสามีฉันเป็นอย่างไรบ้าง

1201
01:19:00,819 --> 01:19:05,073
‎และฉันสำนึกได้ว่า
‎นี่คือการสูญเสียในอีกรูปแบบหนึ่ง

1202
01:19:05,157 --> 01:19:06,700
‎การสูญเสียความทรงจำ

1203
01:19:13,707 --> 01:19:18,086
‎แต่ฉันรู้อย่างหนึ่งว่า
‎ตราบใดที่ความทรงจำของฉันยังดีอยู่

1204
01:19:18,170 --> 01:19:20,338
‎ความทรงจำเรื่องเขาจะยังอยู่กับฉัน

1205
01:19:22,424 --> 01:19:23,425
‎ขอบคุณค่ะ

1206
01:19:27,179 --> 01:19:28,180
‎ขอบคุณ

1207
01:19:42,736 --> 01:19:46,656
‎ดิคชอบมางานปาร์ตี้หลายๆ งานที่บ้านเรา

1208
01:19:47,324 --> 01:19:52,120
‎เขาชอบธรรมเนียมของผม
‎ที่จบงานปาร์ตี้อย่างสดชื่นรื่นเริง

1209
01:19:52,871 --> 01:19:58,043
‎ประมาณสี่ทุ่ม ผมจะสั่นกระดิ่ง
‎เพื่อเรียกความสนใจจากทุกคน

1210
01:19:58,627 --> 01:20:01,338
‎และประกาศด้วยเสียงอันดังว่า

1211
01:20:02,214 --> 01:20:05,759
‎"พวกคุณกินอาหารทั้งหมดของผม
‎ดื่มไวน์ทั้งหมดของผม

1212
01:20:05,842 --> 01:20:10,388
‎พูดทุกสิ่งที่ควรได้ยินไปแล้ว
‎ตอนนี้ถึงเวลากลับบ้านได้"

1213
01:20:25,862 --> 01:20:32,786
‎ก่อนที่พวกเขาจะไป ผมจะเล่นเพลง
‎ชื่อ "โกอิง อะเวย์" จากแตรล่าสัตว์ของผม

1214
01:20:38,625 --> 01:20:41,044
‎ผมต้องอ่านนี่ให้จบให้ได้

1215
01:20:44,297 --> 01:20:47,467
‎ดิคเดินเข้ามาและพูดว่า "เรย์

1216
01:20:49,302 --> 01:20:51,304
‎ถ้านายตายทีหลังฉัน

1217
01:20:51,388 --> 01:20:53,974
‎ฉันอยากให้นายเล่นเพลง
‎'โกอิง อะเวย์'" พระเจ้า

1218
01:20:59,271 --> 01:21:02,107
‎"ฉันอยากให้นาย
‎เล่นเพลง 'โกอิง อะเวย์' ที่งานศพฉัน"

1219
01:21:11,449 --> 01:21:15,287
‎ตอนเด็กฉันใช้เวลาทุกวันเสาร์ในโบสถ์นี้

1220
01:21:16,496 --> 01:21:18,248
‎งานศพของแม่จัดที่นี่

1221
01:21:19,541 --> 01:21:22,627
‎และก่อนที่เราจะย้ายพ่อจากซีแอตเทิลมานิวยอร์ก

1222
01:21:22,711 --> 01:21:25,422
‎ช่วงสามปีกว่าๆ ที่ผ่านมา

1223
01:21:25,505 --> 01:21:29,676
‎ครอบครัวของเรา เพื่อนของเรา
‎ชุมชนชาวคริสต์ของเรา

1224
01:21:29,759 --> 01:21:32,804
‎ทุกคนมารวมกันด้วยความรักและความเอื้อเฟื้อ

1225
01:21:33,471 --> 01:21:36,141
‎เพื่อให้เราได้ถ่ายทำการกล่าวลาพ่อ

1226
01:21:36,766 --> 01:21:39,060
‎ทั้งๆ ที่รู้ว่าพ่อยังมีชีวิตอยู่

1227
01:21:40,145 --> 01:21:44,858
‎วันนี้ไม่ใช่วันแห่งความสุข
‎ผมสัญญากับเขาว่าผมจะเล่น...

1228
01:21:47,193 --> 01:21:51,990
‎กล้ามเนื้อริมฝีปากผมอ่อนแอ
‎ลมหายใจผมมีจำกัด แต่ดิค

1229
01:21:52,490 --> 01:21:54,993
‎ฉันจะพยายาม ฉันจะรักษาสัญญา

1230
01:21:56,036 --> 01:21:57,662
‎พ่อว่าเขาคิดว่านี่คือเรื่องจริง

1231
01:22:29,027 --> 01:22:30,654
‎แล้วเจอกันนะ ดิค

1232
01:22:44,459 --> 01:22:45,835
‎พ่อพร้อมมั้ยคะ

1233
01:24:14,049 --> 01:24:16,843
‎วันนั้นเรามีความสุขกันมาก

1234
01:24:16,926 --> 01:24:19,429
‎เราคิดว่าบางที
‎เราอาจจะหยุดยั้งสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นได้

1235
01:24:19,971 --> 01:24:21,848
‎ว่าเราได้พบวิธีที่จะรักษาสิ่งที่เป็นอยู่ไว้

1236
01:24:23,933 --> 01:24:25,769
‎หรือเกือบจะพบวิธี

1237
01:24:34,027 --> 01:24:36,738
‎เราจะพูดอะไรได้เมื่อต้องสูญเสียเพื่อนสนิท

1238
01:24:39,199 --> 01:24:40,408
‎หรือแม่

1239
01:24:42,535 --> 01:24:44,746
‎หรือเพื่อนสนิทและพ่อ

1240
01:24:52,128 --> 01:24:54,672
‎เท่าที่ฉันรู้ก็คือ ดิค จอห์นสันตายแล้ว

1241
01:24:57,217 --> 01:24:59,594
‎เท่าที่ฉันรู้ก็คือ ดิค จอห์นสันตายแล้ว

1242
01:25:02,430 --> 01:25:05,016
‎เท่าที่ฉันพูดได้ก็คือ ดิค จอห์นสันตายแล้ว

1243
01:25:08,436 --> 01:25:11,689
‎และเท่าที่ฉันอยากพูดก็คือ
‎ขอให้ดิค จอห์นสันอายุยิ่งยืนนาน

1244
01:25:17,278 --> 01:25:18,446
‎ขอบคุณค่ะ

1245
01:25:25,537 --> 01:25:28,957
‎(นำแสดงโดย ดิค จอห์นสัน
‎เกิด 1932 -)

1246
01:29:14,807 --> 01:29:16,809
‎คำบรรยายโดย วิสาขา ภูริไกร