1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:07,507 --> 00:00:10,802
"คนที่อยากรู้อยากเห็น
จะดีใจกับข้อสรุปของฉัน

3
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

4
00:00:10,885 --> 00:00:16,099
สำหรับคนที่ปฏิเสธฉัน
ไม่มีประโยชน์ที่จะอธิบายสิ่งที่ถูกปฏิเสธไปแล้ว"

5
00:00:16,182 --> 00:00:19,769
โดยมาริโอ เดอ อันดราเด
ใน "เปาลิเซีย เดสไวราดา" ปี 1992

6
00:00:20,395 --> 00:00:22,856
มีคำกล่าวภาษาโยรูบาที่พูดว่า

7
00:00:22,939 --> 00:00:25,859
"ด้วยหินที่เขาขว้างวันนี้

8
00:00:25,942 --> 00:00:29,154
เอชูฆ่านกเมื่อวาน"

9
00:00:30,989 --> 00:00:34,826
สุภาษิตนี้เป็นวิธีที่ดีที่สุด
ในการสรุปสิ่งที่ผมพยายามทำ

10
00:00:35,535 --> 00:00:36,411
(ผลงานภาพยนตร์สารคดีจาก NETFLIX)

11
00:00:36,494 --> 00:00:38,663
กลับบ้านซะ แล้วก็แขวนรูปผมไว้บนผนัง

12
00:00:38,747 --> 00:00:40,540
ผมหวังไว้ว่าวันนึงเราจะได้ประมือกัน

13
00:00:41,124 --> 00:00:43,543
ตอนที่เขามีไมค์ คำคล้องจองมีแค่ทางเดียว

14
00:00:44,127 --> 00:00:46,046
เขาเยี่ยมจริงๆ

15
00:00:46,129 --> 00:00:48,214
ผมจะสักชื่อเขาบนมือ

16
00:00:49,340 --> 00:00:50,884
ผู้ชายคนนี้เป็นแบรนด์ของเขาเอง

17
00:00:50,967 --> 00:00:53,428
เมื่อไมค์เปิดอยู่ เขาไม่เคยไปไหน

18
00:00:59,601 --> 00:01:02,812
รู้สึกไม่เหมือนครั้งแรกที่ผมมาที่นี่
รู้สึกเหมือนผมกลับมาอีกครั้ง

19
00:01:09,110 --> 00:01:15,075
ความฝันและการต่อสู้ของผม
เริ่มมานานก่อนที่จะมาที่นี่

20
00:01:15,158 --> 00:01:18,661
แต่เราต้องทำวิเคราะห์
ก่อนที่ทุกอย่างจะสมเหตุสมผล

21
00:01:18,745 --> 00:01:21,372
ภาพความคิดของคนดำร่วมสมัยในบราซิล

22
00:01:21,456 --> 00:01:23,541
นั่นคือสิ่งที่คุณจะได้รับชม

23
00:01:24,125 --> 00:01:27,378
{\an8}หนึ่ง บราซิลเป็นประเทศสุดท้าย
ในทวีปอเมริกาที่เลิกทาส

24
00:01:27,462 --> 00:01:29,214
(13 พฤษภาคม 1888
การเลิกทาส)

25
00:01:29,297 --> 00:01:31,216
(ขอประกาศให้มีการเลิกทาสในบราซิล)

26
00:01:31,299 --> 00:01:34,302
สอง เมืองเซาเปาโลได้รับความมั่งคั่ง

27
00:01:34,385 --> 00:01:36,638
จากช่วงที่กาแฟบูมกลางศตวรรษที่ 19

28
00:01:36,721 --> 00:01:39,140
ซึ่งผลผลิตนั้นมาจากแรงงานทาส

29
00:01:42,060 --> 00:01:46,481
สาม การสิ้นสุดการเป็นทาส
ทำให้คนผิวดำหลายล้านคนต้องปกป้องตัวเอง

30
00:01:46,564 --> 00:01:51,361
ตามด้วยนโยบาย "ฟอกสี"
ที่สนับสนุนการอพยพจากยุโรป

31
00:01:51,444 --> 00:01:54,989
การมองวัฒนธรรมแอฟริกัน
และของชนพื้นเมืองว่าเป็นสิ่งชั่วร้าย

32
00:01:55,073 --> 00:01:57,992
และไม่เพียงแค่พยายามลบล้าง
ความทรงจำของการเป็นทาส

33
00:01:58,076 --> 00:02:00,662
แต่การมีส่วนร่วมทุกอย่างของคนที่ไม่ใช่คนผิวขาว

34
00:02:00,745 --> 00:02:02,580
ต่อการพัฒนาประเทศนี้

35
00:02:02,664 --> 00:02:07,418
ตั้งแต่เริ่ม เจ้าหน้าที่จักรวรรดิพยายาม
ฟอกสีเลือดคนผิวดำ

36
00:02:07,502 --> 00:02:09,504
ในการพยายามที่จะลบล้างวัฒนธรรมของพวกเขา

37
00:02:09,587 --> 00:02:11,923
และป้องกันไม่ให้พวกเขาได้ขึ้นสู่ตำแหน่งสำคัญๆ

38
00:02:12,006 --> 00:02:15,343
สี่ การเติบโตของเซาเปาโลสู่มหานคร
อย่างที่เรารู้จักกันในวันนี้

39
00:02:15,426 --> 00:02:17,595
ในฐานะ "ดินแดนแห่งโอกาส"…

40
00:02:17,679 --> 00:02:20,098
นี่คือเซาเปาโล เมืองหลวงแห่งการทำงานหนัก

41
00:02:20,181 --> 00:02:23,685
ยักษ์ที่ทำจากคอนกรีตเสริมเหล็กที่เติบโตขึ้นทุกวัน

42
00:02:23,768 --> 00:02:26,938
…ซึ่งแปดเปื้อนไปด้วยการไล่ที่โดยใช้ความรุนแรง

43
00:02:27,021 --> 00:02:28,857
หลายพื้นที่ได้รับการระบุตัวตนอย่างผิดๆ

44
00:02:28,940 --> 00:02:31,151
โดยเฉพาะเขตที่เป็นของชนผิวดำ

45
00:02:31,234 --> 00:02:32,735
งานกาล่าที่โอเปร่า เฮ้าส์!

46
00:02:32,819 --> 00:02:36,698
ประชากรผิวดำส่วนใหญ่
ถูกผลักดันให้ไปอยู่นอกเมือง

47
00:02:36,781 --> 00:02:39,826
ห้า คนยากจนจากแคว้นอื่นๆ ของบราซิล

48
00:02:39,909 --> 00:02:42,662
ก็มาที่ "ดินแดนแห่งโอกาส" เพื่อเสี่ยงโชค

49
00:02:42,745 --> 00:02:45,081
และยึดบริเวณชานเมืองเป็นที่พักอาศัย

50
00:02:45,165 --> 00:02:46,875
ความหลากหลายของผู้คนและวัฒนธรรม

51
00:02:46,958 --> 00:02:50,170
คือจุดเริ่มต้นของชานเมืองเซาเปาโล

52
00:02:50,253 --> 00:02:52,672
หก ในช่วงยุค 70

53
00:02:52,755 --> 00:02:55,383
วัฒนธรรมฮิปฮอปได้ถือกำเนิดขึ้นในสหรัฐอเมริกา

54
00:02:55,466 --> 00:02:57,135
แต่ส่งผลกระทบไปทั่วโลก

55
00:02:58,094 --> 00:03:01,097
{\an8}ด้วยดนตรีแร็ป เบรกแดนซ์และกราฟฟิตี้

56
00:03:01,181 --> 00:03:05,268
คนวัยหนุ่มสาวจากชานเมือง
พบหนทางที่จะได้แสดงออก

57
00:03:05,351 --> 00:03:07,520
จุดนัดพบของพวกเขา

58
00:03:07,604 --> 00:03:11,399
คือพื้นที่ที่พวกเขาเข้าถึงได้ง่าย
ซึ่งคือใจกลางเมือง

59
00:03:11,482 --> 00:03:13,943
ซึ่งระบุอย่างเฉพาะเจาะจง
ก็คือสถานีรถไฟใต้ดินเซาเบนโต

60
00:03:14,027 --> 00:03:17,614
เจ็ด ดนตรีของพวกเขา
แพร่กระจายไปทั่วชานเมืองอื่นๆ ในบราซิล

61
00:03:17,697 --> 00:03:19,908
กลายเป็นการเคลื่อนไหวที่สร้างกระแส

62
00:03:19,991 --> 00:03:23,036
เรื่องการเหยียดผิวและความเหลื่อมลํ้าทางสังคม

63
00:03:23,119 --> 00:03:24,996
แม้ว่าวงการบันทึกเสียงจะไม่ให้การต้อนรับนัก

64
00:03:25,079 --> 00:03:29,334
{\an8}แต่ผลงานของพวกเขาก็ขายได้หลายล้านแผ่น
และได้กลายเป็นวิธี

65
00:03:29,417 --> 00:03:33,338
{\an8}เชื่อมโยงชนชั้นแรงงานกับปัญญาชน
คนผิวดำชาวบราซิลได้เป็นอย่างดี

66
00:03:33,421 --> 00:03:37,050
มันเชื่อมโยงกับความสำเร็จของชนชั้น
แรงงานตั้งแต่นั้นมา

67
00:03:37,133 --> 00:03:40,595
คนขาวไม่เข้าใจเสื้อผ้าที่ฉูดฉาด

68
00:03:40,678 --> 00:03:42,722
การใส่หมวกและสีสันที่สดใส

69
00:03:43,306 --> 00:03:44,807
แปด ถึงแม้เพลงแร็ป

70
00:03:44,891 --> 00:03:47,560
อาจถูกเข้าใจว่าเป็นช่องทางระบายความอัดอั้น

71
00:03:47,644 --> 00:03:49,020
แต่มันเป็นมากกว่านั้น

72
00:03:49,103 --> 00:03:51,147
ทุกคนอยากเต้นตามเสียงนั้น

73
00:03:51,231 --> 00:03:53,149
{\an8}ในการพยายามค้นหาแก่นแท้ของตัวเอง

74
00:03:53,233 --> 00:03:55,985
{\an8}ดนตรีแร็ปได้ย่างเข้าสู่
โลกของดนตรีป็อปของบราซิล

75
00:03:56,069 --> 00:03:57,445
โดยเฉพาะแซมบ้า

76
00:03:57,528 --> 00:04:00,657
การรวมตัวกันครั้งนี้ทรงพลังมาก
จนโลกทั้งสองเปลี่ยนไปตลอดกาล

77
00:04:00,740 --> 00:04:03,451
เนื้อหาชัดเจนมาก เราไปได้ไกลกว่านี้อีก

78
00:04:07,747 --> 00:04:11,125
เก้า แม้จะมีการเหยียดผิว
อย่างเป็นระบบในบราซิล

79
00:04:11,209 --> 00:04:13,836
แต่วัฒนธรรมใหม่ก็ได้ปลดปล่อย
คนหนุ่มคนสาวทั่วประเทศ

80
00:04:13,920 --> 00:04:15,588
ในด้านเศรษฐกิจด้วย

81
00:04:15,672 --> 00:04:18,633
สังคมยุคดิจิทัลช่วยให้ศิลปินอิสระสามารถทำ

82
00:04:18,716 --> 00:04:21,511
สิ่งที่เคยเป็นเรื่องยาก
และเป็นสิ่งที่ไม่เคยมีการทำมาก่อนด้วย

83
00:04:22,512 --> 00:04:24,806
{\an8}- ถนน…
- คือเรา!

84
00:04:24,889 --> 00:04:26,015
{\an8}ถนนคือเรา!

85
00:04:28,393 --> 00:04:31,479
สิบ การก้าวไปข้างหน้าในชีวิต
เป็นมากกว่าการหาเงิน

86
00:04:31,562 --> 00:04:34,565
ชื่อเสียงไม่ใช่สิ่งเดียวที่เด็กๆ เหล่านี้ปรารถนา

87
00:04:34,649 --> 00:04:36,901
พวกเขาอยากเขียน
ประวัติศาสตร์ของประเทศเราใหม่

88
00:04:36,985 --> 00:04:40,196
อ้อ แล้วก็อีกอย่างนึง แม่ผมตั้งชื่อผมว่าเลอันโดร

89
00:04:40,280 --> 00:04:42,991
แต่ทุกคนรู้จักผมในชื่อเอมิซิดา

90
00:04:43,074 --> 00:04:45,368
ผมเป็นหนึ่งในเด็กๆ พวกนั้น

91
00:04:47,704 --> 00:04:52,375
(โอเปร่า เฮ้าส์เมืองเซาเปาโล
พฤศจิกายน ปี 2019)

92
00:04:52,458 --> 00:04:54,919
เรากำลังจะขึ้นเวทีกัน

93
00:04:55,003 --> 00:04:57,922
ห้าสิบปีจากนี้ เราจะมองย้อนกลับมาและคิดว่า

94
00:04:58,006 --> 00:05:00,675
คืนนี้ได้เปลี่ยนแปลงชีวิตของคนหลายๆ คน

95
00:05:07,765 --> 00:05:11,602
นี่คือวิธีที่เราพูดกับคนอย่างพวกเรา
ว่าพวกเขามีสิทธิ์อยู่ที่นี่

96
00:05:11,686 --> 00:05:13,146
(เพื่อความเสมอภาคทางเชื้อชาติ)

97
00:05:13,229 --> 00:05:18,276
เราต้องอยู่ที่นี่ ในสภาพแวดล้อมนี้

98
00:05:18,359 --> 00:05:21,154
และพื้นที่อื่นๆ
ซึ่งเคยเป็นที่ซึ่งเราย่างกรายไปไม่ได้

99
00:05:21,237 --> 00:05:24,782
ตลอดประวัติศาสตร์ของประเทศเรา รู้ไหม

100
00:05:25,325 --> 00:05:27,827
ผู้พิพากษา หมอ ทนายรุ่นต่อไป

101
00:05:27,910 --> 00:05:30,830
และประธานาธิบดีคนต่อไป

102
00:05:31,831 --> 00:05:35,460
ตอนนี้นั่งอยู่ในนั้น คืนความฝันให้พวกเขากันเถอะ

103
00:05:36,002 --> 00:05:37,420
โอเคมั้ย

104
00:05:37,503 --> 00:05:40,465
ขอบคุณมากครับ นี่คือแก่นของอมาร์เอโล

105
00:05:40,548 --> 00:05:42,050
เราลงเรือลำเดียวกันแล้ว สันติภาพ!

106
00:05:42,175 --> 00:05:44,844
วันนี้ฉันคิดว่าตัวเองโชคดี

107
00:05:45,720 --> 00:05:48,389
ฉันยังเด็กมาก

108
00:05:48,473 --> 00:05:51,684
ฉันรู้สึกปลอดภัยและแข็งแแกร่ง

109
00:05:51,768 --> 00:05:53,519
และฉันคิดว่า

110
00:05:53,603 --> 00:05:56,981
พระเจ้าเป็นคนบราซิลและเดินเคียงข้างฉัน

111
00:05:57,065 --> 00:06:01,110
ฉันมัวทนทุกข์กับสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ได้

112
00:06:02,987 --> 00:06:07,950
หลั่งเลือดและร้องไห้มาพอแล้ว

113
00:06:08,826 --> 00:06:13,206
ปีที่แล้วฉันตาย แต่ไม่ใช่ปีนี้

114
00:06:14,332 --> 00:06:18,920
หลั่งเลือดและร้องไห้มาพอแล้ว

115
00:06:19,754 --> 00:06:24,467
ปีที่แล้วฉันตาย แต่ไม่ใช่ปีนี้

116
00:06:25,176 --> 00:06:29,764
ปีที่แล้วฉันตาย แต่ไม่ใช่ปีนี้

117
00:06:30,807 --> 00:06:35,645
ปีที่แล้วฉันตาย แต่ไม่ใช่ปีนี้

118
00:06:39,982 --> 00:06:41,859
ความฝันของฉันสูงส่งยิ่งกว่าโดรน

119
00:06:41,943 --> 00:06:44,946
อะไรคือสิ่งที่ขับเคลื่อนฉันเหรอ ความหิวไง

120
00:06:45,029 --> 00:06:46,656
เพื่อทำลายทุกอย่างดั่งพายุไซโคลน

121
00:06:46,739 --> 00:06:50,618
พรุ่งนี้จะไม่เหมือนเมื่อวาน ด้วยชื่อใหม่

122
00:06:50,701 --> 00:06:53,079
อีแร้งจ้องมองรอเวลาเราล้ม

123
00:06:53,663 --> 00:06:55,957
เมื่อความเศร้าหายไป
ฉันเป็นมากกว่าเรื่องบ้าๆ นี่

124
00:06:56,040 --> 00:06:58,584
ร่างกาย จิตใจ วิญญาณสไตล์อายุรเวท

125
00:06:58,668 --> 00:07:01,337
ดุจดั่งสายน้ำ ฉันไหลผ่านก้อนหินได้

126
00:07:01,421 --> 00:07:04,757
ฉันเป็นนักเขียนบทละครเรื่องนี้
ทุกเรื่องราวซ่อนอยู่

127
00:07:04,841 --> 00:07:07,385
กระตุ้นให้คุณก้าวออกจากโคลน
ขณะที่เผาผลาญโลก

128
00:07:07,468 --> 00:07:09,929
ไม่ต้องมีดราม่า ฉันแค่หาเงิน
จับจ้องที่แผนของพระเจ้า

129
00:07:10,012 --> 00:07:12,723
คาปูลานา คาตานะ นิพพานคือเป้าหมาย

130
00:07:12,807 --> 00:07:15,893
แต่มันเป็นเกมที่ยาก งานนี้แพ้ไม่ได้ ใช่มั้ย

131
00:07:15,977 --> 00:07:18,521
จากจุดที่ลมพัดผ่าน พูดกันอย่างจริงจัง

132
00:07:18,604 --> 00:07:20,481
จะไม่ปล่อยมันไว้หรือให้มันหลุดมือไป

133
00:07:20,565 --> 00:07:23,776
เพราะเรากำลังจะทำให้คนที่หัวเราะ
ตอนเราตกต่ำต้องงงงวย

134
00:07:37,331 --> 00:07:40,001
ยายผมไม่เคยไปที่นั่น เธออายุ 80 แล้ว

135
00:07:40,084 --> 00:07:41,919
วันพุธจะเป็นครั้งแรกของเธอ

136
00:07:42,003 --> 00:07:44,005
พ่อจะร้องเพลงให้หนูเพลงนึงรึเปล่า

137
00:07:44,589 --> 00:07:46,174
- กล้องเปิดอยู่จริงๆ เหรอ
- ใช่

138
00:07:47,467 --> 00:07:49,385
นั่นแหละสิ่งที่ดีเกี่ยวกับงานนี้

139
00:07:49,469 --> 00:07:51,304
แม่ผม ป้าผม

140
00:07:52,138 --> 00:07:54,724
ลูกสาวทั้งสองคนของผม

141
00:07:55,224 --> 00:07:58,269
พวกเขาจะไปที่นั่นและดู

142
00:07:58,769 --> 00:08:03,274
เด็กผู้ชายและเด็กผู้หญิงหลายคนจะไปที่นั่นวันพุธ

143
00:08:03,357 --> 00:08:05,568
พวกเขาไม่เคยไปที่โอเปร่า เฮ้าส์

144
00:08:14,118 --> 00:08:17,914
นั่นคือเหตุผลที่สถานที่จัดงานสำคัญ
การจัดคอนเสิร์ตในสถานที่รโหฐานเป็นสิ่งสำคัญ

145
00:08:17,997 --> 00:08:21,584
งานนี้ใหญ่และกำลังจะเกิดขึ้น

146
00:08:21,667 --> 00:08:23,544
มันไม่ใช่เรื่องใหม่

147
00:08:23,628 --> 00:08:26,422
เราต้องใช้โอกาสนี้ให้คุ้มค่า
ผมอยากให้คนดูกลับบ้านพร้อมกับคิดว่า

148
00:08:26,506 --> 00:08:28,799
"ฉันจะไม่ปล่อยให้เรื่องนี้หายไปในโลกดิจิทัล"

149
00:08:33,346 --> 00:08:36,724
เขาทำให้พระอาทิตย์ขึ้น

150
00:08:43,064 --> 00:08:44,690
เขากลับมาแล้ว

151
00:08:48,444 --> 00:08:51,155
แม่ค้าขายอาหารลงจากรถแล้วรถเมล์ก็แล่นไป

152
00:08:51,239 --> 00:08:53,115
คุณมาเรียลงไปนานแล้ว

153
00:08:53,199 --> 00:08:54,909
จากนั้นพระอาทิตย์ก็ขึ้น

154
00:08:54,992 --> 00:08:57,995
แมงมุมทอใย ยามคํ่าคืน ในความมืดมิด

155
00:08:58,079 --> 00:09:00,665
คู่รักหายใจเหนื่อยหอบนอนหลับใหล

156
00:09:00,748 --> 00:09:03,209
แล้วพระอาทิตย์ก็ขึ้นพ้นขอบฟ้า

157
00:09:06,754 --> 00:09:09,090
พระอาทิตย์โผล่ออกมาทีหลัง

158
00:09:12,635 --> 00:09:16,013
มันคือดาวพระราชา ฉันรู้ แต่มันออกมาทีหลัง

159
00:09:19,517 --> 00:09:22,061
พระอาทิตย์จะออกมาทีหลัง…

160
00:09:25,940 --> 00:09:30,319
ผมจะยกตัวอย่างของลำดับขั้นตอน
ตามธรรมชาติที่เห็นได้ชัด

161
00:09:30,403 --> 00:09:34,782
พระอาทิตย์ขึ้นที่ถนนเซเซเฟรโด
และตกที่ฟอนทาลิส

162
00:09:35,491 --> 00:09:36,409
เข้าใจมั้ย

163
00:09:36,492 --> 00:09:38,703
เพราะถนนเซเซเฟรโดสูงกว่า

164
00:09:38,786 --> 00:09:40,204
เมื่อมองจากเนินเขา

165
00:09:41,122 --> 00:09:44,458
คุณจะมองไม่เห็นรูปร่างของบ้านตอนกลางคืน

166
00:09:44,542 --> 00:09:46,377
มีแต่ดวงดาวบนท้องฟ้า

167
00:09:46,460 --> 00:09:49,255
และแสงไฟจากบ้านทุกหลังในชุมชน

168
00:09:51,173 --> 00:09:53,926
{\an8}แม่ค้าขายอาหารลงจากรถแล้วรถเมล์ก็แล่นไป

169
00:09:54,010 --> 00:09:55,052
{\an8}(แม็ค ธา
นักร้อง)

170
00:09:55,136 --> 00:09:57,221
{\an8}คุณมาเรียลงไปนานแล้ว จากนั้นพระอาทิตย์ก็ขึ้น

171
00:09:57,305 --> 00:10:00,558
{\an8}แมงมุมทอใย ยามคํ่าคืน ในความมืดมิด

172
00:10:00,641 --> 00:10:03,311
คู่รักหายใจเหนื่อยหอบนอนหลับใหล

173
00:10:03,394 --> 00:10:05,980
แล้วพระอาทิตย์ก็ขึ้นพ้นขอบฟ้า

174
00:10:09,233 --> 00:10:12,403
พระอาทิตย์โผล่ออกมาทีหลัง

175
00:10:15,406 --> 00:10:19,076
มันคือดาวพระราชา ฉันรู้ แต่มันออกมาทีหลัง

176
00:10:22,496 --> 00:10:26,709
พระอาทิตย์โผล่ออกมาทีหลัง…

177
00:10:49,065 --> 00:10:53,778
{\an8}(คาร์ลินโฮส์ 7 คอร์ดาส์
นักดนตรี)

178
00:10:53,861 --> 00:10:55,696
{\an8}จะออกเป็นซิงเกิ้ลรึเปล่า

179
00:10:55,780 --> 00:10:58,324
ฉันไม่ค่อยชอบออกซิงเกิ้ลนะ

180
00:10:58,407 --> 00:11:01,202
อยากทำอะไรก็ทำไปเถอะ นายพูดถูก

181
00:11:01,285 --> 00:11:03,871
ยิ่งเพลงดีก็ยิ่งได้ออกวิทยุน้อย

182
00:11:03,954 --> 00:11:04,997
เห็นด้วยเลย

183
00:11:07,500 --> 00:11:11,087
ฉันจะทำสิ่งที่ฉันอยากทำ
ส่วนที่เหลือก็แล้วแต่พวกเขา

184
00:11:14,757 --> 00:11:16,133
ฉันชอบ…

185
00:11:16,967 --> 00:11:18,928
เซกา! เซกา!

186
00:11:19,512 --> 00:11:21,263
{\an8}เร็วเข้า! มาเร็วๆ!

187
00:11:21,347 --> 00:11:22,431
{\an8}(แบล็ค ออร์เฟียส
1959)

188
00:11:22,515 --> 00:11:24,892
{\an8}- นายเล่นปลุกพระอาทิตย์หน่อยสิ
- ฉันเล่นไม่ได้หรอก

189
00:11:24,975 --> 00:11:26,602
- ได้สิ
- ฉันไม่ควรเล่น

190
00:11:26,686 --> 00:11:28,312
ไร้สาระ! เล่นไปเถอะน่า

191
00:11:36,112 --> 00:11:39,824
เขาทำให้พระอาทิตย์ขึ้น

192
00:11:39,907 --> 00:11:42,159
ว้าว! เหมือนในหนังเลย

193
00:11:42,243 --> 00:11:44,495
แล้วตอนนี้นายก็เป็นหนังแล้ว

194
00:11:56,757 --> 00:11:59,093
อัลบั้มนี้เป็นเรื่องราวของความฝัน

195
00:12:00,094 --> 00:12:02,638
เข้าใจที่ผมพูดนะ ผู้ชายคนนี้เข้านอน

196
00:12:02,722 --> 00:12:06,726
และในฝัน ทุกคนก็กำลังช่วยกัน

197
00:12:06,809 --> 00:12:09,145
มันเป็นความฝันที่สวยงาม

198
00:12:09,228 --> 00:12:11,647
ที่ผู้คนเข้าใจและสนับสนุนกันและกัน

199
00:12:11,731 --> 00:12:13,482
นั่นเป็นฝันของเขา

200
00:12:13,566 --> 00:12:16,026
"พรินซิเปีย" คือความฝันนั้น…

201
00:12:16,110 --> 00:12:17,361
ตรงๆ แบบนั้นเลยนะ

202
00:12:17,445 --> 00:12:20,448
นั่นคือเหตุผลที่ช่วงเริ่มต้น
ให้ความรู้สึกเปราะบาง สั่นคลอน

203
00:12:20,531 --> 00:12:22,074
(แม่พระแห่งลูกประคำของชนผิวดำ)

204
00:12:22,158 --> 00:12:23,284
เพลงเริ่มอย่างนุ่มนวล

205
00:12:23,367 --> 00:12:26,954
คุณจะได้ยินเสียงคนเฒ่าคนแก่
จากชุมชนเก่าแก่ร้องเพลง…

206
00:12:28,706 --> 00:12:31,417
มันทำให้เรานึกถึงชีวิตวัยเด็ก

207
00:12:31,500 --> 00:12:34,378
เหมือนเพลงกล่อมนอนของแม่

208
00:12:34,462 --> 00:12:39,091
เขาฝันถึงช่วงเวลา
ที่เขาได้รับความห่วงใยและความเข้าใจ

209
00:12:39,175 --> 00:12:43,471
เขาเริ่มเชื่อมโยงกับพืชอย่างต้นรูย์และกับศาสนา

210
00:12:43,554 --> 00:12:50,478
สิ่งที่จะช่วยให้เขามีศรัทธา
ในขณะที่โลกบอกว่าอย่ามี

211
00:12:50,561 --> 00:12:53,898
ทั้งหมดที่เรามีคือกันและกัน
และเราต้องต่อสู้เพื่อมัน

212
00:12:53,981 --> 00:12:55,524
ทั้งหมดที่เรามี

213
00:12:55,608 --> 00:12:59,612
ทั้งหมดๆ ๆ ๆ ที่เรามีคือกันและกัน

214
00:12:59,695 --> 00:13:03,699
ทั้งหมดๆ ๆ ๆ ที่เรามี…

215
00:13:03,783 --> 00:13:05,910
เข้าใจฉันไหม นั่นแหละความหมายที่ต้องสื่อ

216
00:13:05,993 --> 00:13:08,370
เรามีแค่กันและกัน

217
00:13:08,454 --> 00:13:11,415
ถ้าเราไม่ร่วมใจกัน เราก็ลำบาก

218
00:13:11,499 --> 00:13:14,376
ทั้งหมดๆ ๆ ๆ ที่เรามีคือกันและกัน

219
00:13:14,460 --> 00:13:17,254
ทั้งหมดๆ ๆ ๆ ที่เรามี…

220
00:13:17,338 --> 00:13:18,464
{\an8}จำช่วงคอรัสท่อนอื่นไม่ได้

221
00:13:18,714 --> 00:13:20,007
{\an8}(มาริสซอล มวาบา, อินดี้ ไนซี
และนิน่า โอลิไวร่า - นักร้อง)

222
00:13:20,090 --> 00:13:22,051
{\an8}ทั้งหมดๆ ๆ ๆ ที่เรามีคือกันและกัน

223
00:13:22,134 --> 00:13:25,846
{\an8}ทั้งหมดๆ ๆ ๆ ที่เรามี…

224
00:13:33,103 --> 00:13:35,606
{\an8}ระฆังของโบสถ์คาทอลิก
จะส่งเสียงปลุกเราแต่เช้าตรู่…

225
00:13:35,689 --> 00:13:36,941
{\an8}(มาเตอุส อาเลลูเอีย
นักร้อง)

226
00:13:37,024 --> 00:13:38,484
{\an8}ซึ่งเป็นการปรับเปลี่ยนกระบวนทัศน์

227
00:13:38,567 --> 00:13:42,404
เพราะโบสถ์คาทอลิกประณามศาสนาแคนดอมเบล้

228
00:13:43,614 --> 00:13:49,745
มันเป็นบทเพลงที่งดงาม
ซึ่งบอกว่าเราอยู่ด้วยกันอย่างกลมเกลียว

229
00:13:49,829 --> 00:13:51,997
ไม่ใช่แยกจากกัน

230
00:13:52,832 --> 00:13:55,751
ธรรมชาติมีกฎของตัวเอง
แต่ศีลธรรมเป็นเรื่องของมนุษย์

231
00:13:55,835 --> 00:14:00,047
และมนุษย์ก็ใช้ศีลธรรมผลักดันกันเอง

232
00:14:00,130 --> 00:14:03,551
ผมอยากให้ทั้งอัลบั้มมีกลิ่นไอ

233
00:14:03,634 --> 00:14:06,136
ที่ทำให้เรารู้สึกเหมือนเป็นหนึ่งเดียวอีกครั้ง

234
00:14:06,262 --> 00:14:09,265
{\an8}เป็นหนึ่งเดียวกันด้วยความเป็นปุถุชน
นั่นเป็นเพลงแทร็กแรก

235
00:14:09,348 --> 00:14:10,474
{\an8}(ฟาบิอานา คอซซ่า
นักร้อง)

236
00:14:10,558 --> 00:14:13,477
{\an8}ตอนท้ายเพลง เพื่อนผมที่เป็นศิษยาภิบาล
จะมีคำพูดสละสลวยแทรกด้วย

237
00:14:13,561 --> 00:14:14,645
{\an8}จริงเหรอ ยอดไปเลย

238
00:14:14,812 --> 00:14:18,315
พระเยซูหมายความว่ายังไง
ที่บอกว่าเราควรละทิ้งตัวเอง

239
00:14:18,399 --> 00:14:21,277
{\an8}จริงๆ แล้วพระองค์พูดถึงความลำพองของเรา…

240
00:14:21,360 --> 00:14:22,695
{\an8}(เฮนริเก้ วิเอร่า ศิษยาภิบาล)

241
00:14:22,778 --> 00:14:25,072
{\an8}ความลำพองใจที่สร้างขึ้นมาโดยสังคมของเรา

242
00:14:25,155 --> 00:14:28,784
{\an8}โดยมีความเสแสร้ง
และความเปล่าเปลี่ยวเป็นสิ่งขับดัน

243
00:14:28,868 --> 00:14:30,452
สวัสดี เพื่อน

244
00:14:32,621 --> 00:14:34,373
- สบายดีมั้ย
- สบายดี

245
00:14:34,456 --> 00:14:37,710
มันเก่าแก่เป็นอมตะนิรันดร์กาล

246
00:14:37,793 --> 00:14:40,671
ความรักคือจิตวิญญาณ

247
00:14:40,754 --> 00:14:43,924
ซ่อนเร้น ทรงพลัง สีดำ บทกวี

248
00:14:44,008 --> 00:14:45,885
เป็นไหล่ในคืนที่เงียบสงบ

249
00:14:45,968 --> 00:14:47,928
ตักหนุนสบายๆ ยามเริ่มต้นวันใหม่

250
00:14:48,012 --> 00:14:50,180
ลูกกอดแม่…

251
00:14:50,806 --> 00:14:53,642
ฉันเริ่มทำเพลงนี้เมื่อสี่ปีก่อน

252
00:14:54,518 --> 00:14:57,021
นี่น้ำตาไหลรินเลย เพื่อน

253
00:14:57,521 --> 00:14:58,606
ให้ตายสิ

254
00:14:59,189 --> 00:15:01,442
ใช่ อาจเป็นได้ ถ้าไม่ใช่เพราะความรัก…

255
00:15:10,659 --> 00:15:12,286
ครั้งแรกที่ผมมาแอฟริกา…

256
00:15:14,413 --> 00:15:16,123
เพื่อนผมชื่อชาปาพาผม

257
00:15:16,874 --> 00:15:19,752
ไปพิพิธภัณฑ์ทาสแห่งชาติในแองโกลา

258
00:15:22,087 --> 00:15:23,797
ที่นั่นผมเจอแอ่งน้ำ…

259
00:15:25,132 --> 00:15:28,469
และข้อความบนผนังเขียนว่า

260
00:15:29,762 --> 00:15:32,890
"ที่นี่เคยเป็นแอ่งนํ้าที่ใช้
ในทำพิธีศีลจุ่มคนผิวดำ"

261
00:15:34,642 --> 00:15:37,895
และเพราะความคิดของชาวคริสต์ที่ผิดเพี้ยน

262
00:15:38,604 --> 00:15:41,482
พวกเขาจึงเชื่อว่าพวกเขาไม่มีจิตวิญญาณ"

263
00:15:42,608 --> 00:15:44,026
ผมมองไปที่เพื่อน

264
00:15:44,526 --> 00:15:46,236
แล้วก็รู้เลยว่าภารกิจของผมคืออะไร

265
00:15:47,363 --> 00:15:49,990
ทุกครั้งที่ผมหยิบปากกาหรือไมโครโฟน

266
00:15:50,783 --> 00:15:54,078
ผมอยากกลับไปหาพี่น้องแต่ละคนแล้วหยิบยื่น

267
00:15:54,161 --> 00:15:56,455
จิตวิญญาณที่พวกเขาคิดว่าไม่มีคืนให้พวกเขา

268
00:16:25,859 --> 00:16:28,946
ด้วยกลิ่นหอมหวานของดอกรูย์
ผมคิดถึงพระพุทธเจ้า สงบ

269
00:16:29,571 --> 00:16:32,574
ผมเครียดมาก ผมเลยมองหาทางออก
บางครั้งผมคิดถึงบทสวด

270
00:16:33,325 --> 00:16:36,078
ลบภาพลวงตาออกไปจากสายตาเหมือนจักษุแพทย์

271
00:16:36,161 --> 00:16:40,582
และผม คนที่มองไปไกลสุดสายตา
เพื่อตัวเอง เพื่อเธอ เธอคือฉัน นํ้ามันหอม

272
00:16:40,666 --> 00:16:42,334
ถ้าต้องศรัทธาในบางสิ่ง

273
00:16:42,418 --> 00:16:44,086
ก็ต้องพึ่งสิ่งที่มองเห็น

274
00:16:44,169 --> 00:16:48,173
สรุปโลกใบนี้โลก
ใบเล็ก ซํ้าซาก สกปรก นรก และยาพิษ

275
00:16:48,257 --> 00:16:51,343
เย็น ฤดูหนาว ฝนตกปรอยๆ
ความอดกลั้นและการเสื่อมถอย

276
00:16:51,427 --> 00:16:53,345
การอยู่อย่างสงบเป็นสิ่งดี
ชีวิตทำให้เราเครียด

277
00:16:53,429 --> 00:16:55,639
ผมพยายามอ่านจิตวิญญาณ
ที่เหนือกว่าความกดดัน

278
00:16:55,723 --> 00:16:57,599
ประเทศชาติที่ตกอยู่ในมือของบารับบัส

279
00:16:57,683 --> 00:16:59,393
ที่ซึ่งมีปาฏิหาริย์

280
00:16:59,476 --> 00:17:03,147
นี่เป็นการพิสูจน์ว่าหนังสือเป็นเรื่องเร่งด่วน
ในยามที่เผชิญหน้ากับความเสียหายจากดาบ

281
00:17:03,230 --> 00:17:06,233
ในหนี้สินจากโลภมาก
มองข้ามความหมายของพรที่ได้รับ

282
00:17:06,316 --> 00:17:08,861
ในช่วงเวลาที่สิ่งเดียวที่เคลื่อนไหวได้อย่างอิสระ

283
00:17:08,944 --> 00:17:10,070
คือน้ำตาของเราที่ไหลริน

284
00:17:10,154 --> 00:17:13,699
ผมกลับมาฆ่าเหมือนหัวใจวาย
หลังจากฟื้นคืนชีพ เหมือนการคลอดลูก

285
00:17:13,782 --> 00:17:17,453
ผมสร้างตัวเองขึ้นมาใหม่
เก็บชายธรรมดาๆ ที่ยึดถือความเป็นจริงไว้

286
00:17:17,536 --> 00:17:21,415
ถ้าผมได้รับพร ผมจะแบ่งปันมัน
ผมจะบุกห้องขัง ห้องนั่งเล่น ห้องนอน

287
00:17:21,498 --> 00:17:25,461
จะเดินทางไปทั่วโลก และตอนนี้ผมมั่นใจ
ว่าทุกคนเป็นหนึ่งเดียวกัน

288
00:17:25,544 --> 00:17:29,631
ทั้งหมดๆ ๆ ๆ ที่เรามีคือกันและกัน

289
00:17:29,715 --> 00:17:33,510
ทั้งหมดๆ ๆ ๆ ที่เรามีคือ

290
00:17:33,594 --> 00:17:37,014
ทั้งหมดๆ ๆ ๆ ที่เรามีคือกันและกัน

291
00:17:37,097 --> 00:17:40,309
ทั้งหมดๆ ๆ ๆ ที่เรามีคือ

292
00:17:40,934 --> 00:17:45,397
(องก์ที่ 1
ปลูกต้นไม้)

293
00:17:45,481 --> 00:17:49,109
ไม่มีอะไรสอนคนเราเรื่องเวลาได้ดีเท่าดิน

294
00:17:50,277 --> 00:17:53,072
แล้วนี่ก็ไม่ใช่คำพูดของฮิปปี้นะ

295
00:17:53,155 --> 00:17:54,531
เมื่อคุณปลูกเมล็ดพันธุ์

296
00:17:54,615 --> 00:17:58,869
คุณก็ต้องรดน้ำ
และรอประมาณ 15 วันเพื่อให้มันงอก

297
00:17:58,952 --> 00:18:02,206
พอมันขึ้นแล้วคุณต้องดูแลมัน

298
00:18:02,289 --> 00:18:05,042
คุณต้องระวังแมลงและสัตว์มีพิษ

299
00:18:05,125 --> 00:18:08,921
มันบ้านะที่คุณพบว่า
ตัวเองต้องรับมือกับแมงมุมและงู

300
00:18:09,004 --> 00:18:11,965
และสุดท้ายคุณก็เข้าใจ

301
00:18:12,049 --> 00:18:14,593
ว่าพวกมันจะไม่กัดคุณเพราะโมโหคุณ

302
00:18:14,676 --> 00:18:16,845
สิ่งสุดท้ายที่พวกมันอยากจะทำคือกัดคุณ

303
00:18:16,929 --> 00:18:19,890
แมงมุมจะไม่กัดคุณเพราะพวกเขารู้สึกอยากทำ

304
00:18:19,973 --> 00:18:21,725
พวกมันกัดก็เพราะกลัว

305
00:18:21,809 --> 00:18:26,605
และความกลัวจะผลักดันให้
คุณทำสิ่งที่คุณไม่อยากทำ

306
00:18:26,688 --> 00:18:29,900
ระหว่างที่ผมทำอัลบั้ม
การมีสวนสอนผมหลายอย่าง

307
00:18:43,831 --> 00:18:46,041
ฉันเคยถูกสัมภาษณ์ก่อนขึ้นคอนเสิร์ต

308
00:18:46,125 --> 00:18:48,418
และเขาก็ถามผมว่า
"ทำไมถึงแสดงที่โอเปร่า เฮ้าส์"

309
00:18:52,131 --> 00:18:54,842
"เพราะไม่มีขื่อไหน

310
00:18:54,925 --> 00:18:56,176
สะพานไหน

311
00:18:56,260 --> 00:18:57,803
ถนนเส้นไหน

312
00:18:57,886 --> 00:19:00,472
ตึกสำคัญๆ ตึกไหน

313
00:19:01,223 --> 00:19:04,184
ที่ไม่ได้ถูกแตะต้องด้วยมือของคนงานผิวดำ"

314
00:19:04,726 --> 00:19:10,065
ตอนที่ผมพูดแบบนั้น
ผมคิดถึงกำลังคน อิฐ ปูนซีเมนต์อะไรพวกนั้น

315
00:19:10,732 --> 00:19:13,026
แต่นี่เป็นแค่ครึ่งเดียวของเนื้อเรื่องเท่านั้น

316
00:19:13,527 --> 00:19:18,615
เพื่อให้ได้เรื่องราวทั้งหมด
เราต้องย้อนเวลากลับไป

317
00:19:18,699 --> 00:19:20,826
และเครื่องย้อนเวลาที่ดีที่สุด
สำหรับการเดินทางครั้งนี้

318
00:19:20,909 --> 00:19:24,246
คือเพลงแซมบ้า<i>-</i>เอนเรโดเก่าแก่
โดยเจอรัลโด ฟิลเมเกี่ยวกับเตบาส

319
00:19:24,329 --> 00:19:26,373
ระหว่างที่ค้นคว้าเรื่องของเขา

320
00:19:26,456 --> 00:19:31,503
คุณก็รู้ว่าทำไมเขาถึงได้ชื่อมาจาก
เมืองในอียิปต์ที่ชื่อเธเบส

321
00:19:31,587 --> 00:19:33,338
ซึ่งเป็นเมืองเก่าแก่ตั้งแต่ยุคของฟาโรห์

322
00:19:33,422 --> 00:19:36,675
เตบาสไม่เพียงแต่ก่ออิฐด้วยมือคนดำของเขา

323
00:19:36,758 --> 00:19:40,137
แต่เขาเป็นส่วนสำคัญ
ของการเปลี่ยนสไตล์บ้านเมือง

324
00:19:40,220 --> 00:19:42,806
ของเซาเปาโลในช่วงศตวรรษที่ 18

325
00:19:43,307 --> 00:19:46,602
เขาสร้างหอคอยของโบสถ์คาร์โม

326
00:19:47,102 --> 00:19:49,229
และมหาวิหารเซาเปาโล

327
00:19:50,272 --> 00:19:53,901
(เทบาส คนผิวดำคนแรก
ที่กลายเป็นสถาปนิกในเซาเปาโล)

328
00:19:53,984 --> 00:19:57,529
เขาสร้างบ่อนํ้าพุแห่งความเมตตา

329
00:19:57,613 --> 00:20:00,657
{\an8}แผ่นไม้ทั้งหลายที่จัตุรัสซี
มีการให้เครดิตศิลปินหลายคน

330
00:20:00,741 --> 00:20:02,492
{\an8}(เจอรัลโด ฟิลเม
นักร้องและนักแต่งเพลง)

331
00:20:02,576 --> 00:20:05,454
{\an8}แต่ทั้งมหาวิหารและน้ำพุแห่งความเมตตา

332
00:20:05,537 --> 00:20:08,123
ไม่ได้มีการให้เครดิตเขาเลย

333
00:20:09,625 --> 00:20:10,876
แต่เรารู้กันดีว่าเขาเป็นคนทำ

334
00:20:10,959 --> 00:20:12,628
เขายังเป็นศิลปินที่อยู่เบื้องหลัง

335
00:20:12,711 --> 00:20:16,215
ศิลาฤกษ์ในอารามเซนต์เบเนดิกต์

336
00:20:16,298 --> 00:20:18,300
พื้นที่รอบๆ อาราม

337
00:20:18,383 --> 00:20:21,845
{\an8}คือศิลาฤกษ์ของดนตรีฮิปฮอปของเรา
มันบ้ามากเลย

338
00:20:21,929 --> 00:20:24,264
{\an8}ไม่ว่าจะเป็นอาคารหรือการออกแบบ

339
00:20:24,348 --> 00:20:26,141
{\an8}ผู้คนที่ต่อสู้มาโดยตลอด

340
00:20:26,225 --> 00:20:30,020
{\an8}เพื่อให้ศิลปะและความสวยงาม
ทำให้คอนกรีตที่จืดชืดของเมืองเรามีชีวิตชีวา

341
00:20:30,145 --> 00:20:30,979
{\an8}ก็คือพวกเราเอง

342
00:20:31,813 --> 00:20:33,690
{\an8}เราๆ ๆ

343
00:20:33,774 --> 00:20:36,360
{\an8}เราๆ ๆ…

344
00:20:43,200 --> 00:20:44,284
เราเป็นอิสระ

345
00:20:44,368 --> 00:20:46,578
รองเท้าผ้าใบสุดสวย

346
00:20:46,662 --> 00:20:48,247
เครื่องประดับสุดเท่

347
00:20:48,330 --> 00:20:49,998
ทุกอย่างแพรวพราว

348
00:20:50,082 --> 00:20:51,583
มันกวนใจพวกเขา

349
00:20:51,667 --> 00:20:54,795
คนดำมารวมตัวกันคือแหล่งรวมของสุดเท่

350
00:20:54,878 --> 00:20:57,589
ถ้าขาเจ๋งตื่น คนอื่นๆ ก็ลงนรกได้เลย

351
00:20:58,298 --> 00:20:59,675
รองเท้าผ้าใบสุดสวย

352
00:20:59,758 --> 00:21:01,510
เครื่องประดับสุดเท่

353
00:21:01,593 --> 00:21:03,178
ทุกอย่างแพรวพราว

354
00:21:03,262 --> 00:21:04,513
มันกวนใจพวกเขา

355
00:21:05,222 --> 00:21:08,100
คนดำมารวมตัวกันคือแหล่งรวมของสุดเท่

356
00:21:08,183 --> 00:21:10,978
ถ้าเราอยู่ที่นี่ ที่โอเปร่า เฮ้าส์
คนอื่นๆ ก็ลงนรกได้เลย

357
00:21:11,561 --> 00:21:14,648
รัก อิสระเสรีๆ ๆ

358
00:21:14,731 --> 00:21:16,400
รัก อิสระเสรี

359
00:21:16,483 --> 00:21:18,068
เรามีอิสระเสรี

360
00:21:19,569 --> 00:21:22,281
ผมชอบย้อนกลับไปดู
ประวัติศาสตร์เมื่อ 100 ปีก่อน

361
00:21:22,364 --> 00:21:27,035
แล้วคิดว่าปี 1922 กลับตาลปัตรยังไง

362
00:21:27,744 --> 00:21:30,122
ในขณะที่เราฉลองครบรอบหนึ่งร้อยปีของอิสรภาพ

363
00:21:30,205 --> 00:21:32,499
คนมีต้นกำเนิดที่ต่างออกไปในบราซิล

364
00:21:32,582 --> 00:21:35,627
เรียกร้องสิทธิ์ในการฝันและเปลี่ยนแปลงที่นี่

365
00:21:35,711 --> 00:21:38,839
ไม่สนใจวิญญาณของลัทธิล่าอาณานิคม
ที่ยังตามหลอกหลอน

366
00:21:42,968 --> 00:21:46,221
ยกตัวอย่างเช่นการเคลื่อนไหว
ทางวัฒนธรรมของรากเหง้าแอฟริกัน

367
00:21:46,305 --> 00:21:47,597
ทั้งในยุคใหม่และของดั้งเดิม

368
00:21:47,681 --> 00:21:50,350
คือต้นตอของสิ่งที่เราเรียกว่า
อัตลักษณ์ของบราซิลในปัจจุบัน

369
00:21:50,434 --> 00:21:55,981
มันพุ่งตรงจากสลัมไปสู่
หัวใจของกลุ่มแนวหน้าด้านศิลปะ

370
00:21:56,064 --> 00:21:57,357
ผมพูดถึงแซมบ้า

371
00:21:57,441 --> 00:21:59,901
ซึ่งเคยถูกกดขี่ข่มเหงอย่างมากในบราซิล

372
00:21:59,985 --> 00:22:04,156
แม้จะมีการไม่ยอมรับอย่างมาก
จากชนชั้นกลางในท้องถิ่น

373
00:22:04,239 --> 00:22:08,660
พิซินกินญาและดองกาแนะนำมัน
ให้เมืองปารีสยุคใหม่รู้จัก

374
00:22:08,744 --> 00:22:11,997
และนั่นคือวิธีที่โออิโต บาตูตัส
สร้างประวัติศาสตร์

375
00:22:12,080 --> 00:22:13,874
{\an8}เราคือบาตูตัส บาตูตัส บาตูตัส

376
00:22:13,957 --> 00:22:14,875
{\an8}(พิซินกินญา
หัวหน้าวง)

377
00:22:14,958 --> 00:22:17,711
{\an8}เรามาจากบราซิล ทุกอย่างเรียบร้อยดี

378
00:22:17,794 --> 00:22:20,380
เราคือบาตูตัส บาตูตัส บาตูตัส

379
00:22:20,464 --> 00:22:22,841
เราให้ทุกคนเต้นแซมบ้า

380
00:22:28,305 --> 00:22:29,431
รู้มั้ยว่าอะไรที่บ้ามาก

381
00:22:29,514 --> 00:22:31,933
ปีเดียวกับที่ดนตรีแซมบ้าพิชิตโลก

382
00:22:32,017 --> 00:22:33,518
มีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นในโลกศิลปะ

383
00:22:33,602 --> 00:22:36,855
และจุดศูนย์กลางของมันก็คือที่ที่ผมจะแสดง

384
00:22:38,398 --> 00:22:40,776
{\an8}สัปดาห์ศิลปะสมัยใหม่ปี 1922

385
00:22:40,859 --> 00:22:43,779
{\an8}ความคิดเรื่องศิลปะแถวๆ นี้
ต้องสั่นคลอนไปตลอดกาล

386
00:22:43,862 --> 00:22:47,949
{\an8}ศิลปินแซมบ้าซึ่งหัวทันสมัยและกลุ่มคนสมัยใหม่

387
00:22:48,033 --> 00:22:52,996
คนที่อยากได้แซมบ้า
ในงานศิลปะของเรามากขึ้นโดยไม่รู้ตัว

388
00:22:53,080 --> 00:22:55,123
แหกคอกจากความคิดแบบเดิมๆ

389
00:22:55,207 --> 00:22:57,918
ในแบบที่จะมีความกึกก้องตลอดไป

390
00:22:58,001 --> 00:23:02,923
แม้ว่าพวกเขาจะเป็น
กลุ่มนักดนตรีผิวขาวฝีมือดีซะส่วนใหญ่

391
00:23:03,006 --> 00:23:06,093
กลุ่มคนสมัยใหม่ได้นำศิลปะบราซิล
และสีสันของบราซิลกลับมาอีกครั้ง

392
00:23:06,176 --> 00:23:08,970
และสัปดาห์ศิลปะสมัยใหม่ก็เป็นแค่จุดเริ่มต้น

393
00:23:09,054 --> 00:23:11,181
สีเขียวและสีเหลืองไม่ได้ถูกลืม

394
00:23:11,264 --> 00:23:15,018
มันถูกทำให้เป็นอมตะ
ในภาพเขียนชื่อเดอะ เยลโล่ แมน

395
00:23:15,102 --> 00:23:16,520
โดยอานิต้า มัลแฟตติ

396
00:23:16,603 --> 00:23:20,899
สำหรับศิลปินแซมบ้าซึ่งส่วนใหญ่
เป็นผู้ชายและผู้หญิงที่ยากจน

397
00:23:20,982 --> 00:23:22,859
เกือบทุกคนเป็นคนผิวดำหรือลูกครึ่ง

398
00:23:22,943 --> 00:23:26,863
พวกเขาเชื่อถือสิ่งที่มาชาโด เดแอสซิส
คงจะเรียกว่า "บราซิลที่แท้จริง"

399
00:23:26,947 --> 00:23:29,783
ทั้งสองการเคลื่อนไหว
มุ่งไปด้วยแรงศรัทธาในศิลปะของพวกเขา

400
00:23:29,866 --> 00:23:32,160
พวกเขาบอกว่า "เรามีแค่เรา"

401
00:23:33,870 --> 00:23:37,082
ฉันฝากแทมบูรีนไว้กับเพื่อนๆ

402
00:23:37,165 --> 00:23:39,918
{\an8}พวกเขาถามผมว่าเคยเจอ
มาริโอ เดแอนดราเดรึเปล่า

403
00:23:40,001 --> 00:23:41,294
{\an8}ผมเคยได้รับเกียรติ…

404
00:23:41,378 --> 00:23:42,546
{\an8}(อิสมาเอล ซิลวา
นักร้อง)

405
00:23:43,004 --> 00:23:45,424
เป็นเพื่อนของเขา…

406
00:23:46,258 --> 00:23:50,971
และเขาเคยอ้างคำพูดผมด้วย

407
00:23:51,555 --> 00:23:57,060
คุณไม่เคยสนใจผม

408
00:23:57,811 --> 00:24:01,815
สำหรับผม คุณไม่มีค่าแล้ว

409
00:24:01,898 --> 00:24:04,109
ดีซา ฟาลาร์คือชื่อ

410
00:24:04,192 --> 00:24:07,612
ที่อิสมาเอล ซิลวา,
บิเด, บรันกูราและคนอื่นๆ ตั้งให้

411
00:24:07,696 --> 00:24:10,615
สิ่งที่กลายเป็นพื้นฐาน
สำหรับโรงเรียนสอนเต้นแซมบ้า

412
00:24:12,033 --> 00:24:15,162
ทำไมถึงชื่อ "โรงเรียนแซมบ้า"

413
00:24:15,954 --> 00:24:20,709
ในละแวกนี้ เรามีโรงเรียนฝึกสอนครู

414
00:24:21,960 --> 00:24:24,421
ที่คุณสามารถเป็นครูได้

415
00:24:24,504 --> 00:24:29,050
ดังนั้นย่านเอสตาซิโอ เดซา

416
00:24:29,134 --> 00:24:31,470
จึงแพร่ข่าวว่า

417
00:24:31,553 --> 00:24:34,014
ย่านนี้เป็นโรงเรียนสอนแซมบ้า

418
00:24:34,097 --> 00:24:35,765
เอสตาชิโอ เด ซาเป็น รร.สอนแซมบ้า

419
00:24:42,814 --> 00:24:47,027
บิเดเป็นคนสร้างกลองซูร์โด
และทำให้มันเป็นหัวใจของเครื่องเคาะ

420
00:24:47,110 --> 00:24:49,988
รวมทั้งแทมโบริมด้วย

421
00:24:50,071 --> 00:24:51,448
{\an8}(เมสเตร มาร์ซัล
นักร้อง)

422
00:24:51,531 --> 00:24:54,576
{\an8}เราไม่แน่ใจว่าใครประดิษฐ์แทมโบริม
บิเดหรืออิสมาเอล ซิลวา

423
00:24:54,659 --> 00:24:58,121
{\an8}แต่คนสมัยก่อนบอกว่าเป็นบิเด

424
00:24:59,956 --> 00:25:02,250
เขาสร้างกลองซูร์โดโดยใช้กระป๋องเนย

425
00:25:03,293 --> 00:25:04,628
และกระดาษจากถุงปูน

426
00:25:05,587 --> 00:25:09,090
เขาเอาถุงซิเมนต์แล้วเอากระดาษชุบนํ้า

427
00:25:09,883 --> 00:25:12,719
วางไว้บนกระป๋องเนยขนาด 20 กิโล

428
00:25:12,802 --> 00:25:14,221
แล้วรัดด้วยลวด

429
00:25:15,222 --> 00:25:18,058
ชุบกระดาษให้เปียกเสร็จแล้วก็เอาไปอังไฟ

430
00:25:18,767 --> 00:25:21,144
แค่ทำให้เสียงดีขึ้น

431
00:25:21,228 --> 00:25:23,104
แล้วเขาก็ไปที่จัตุรัสเอสตาซิโอ

432
00:25:23,188 --> 00:25:25,732
บิเดไปที่นั่นกับดีซ่า ฟาลาร์

433
00:25:25,815 --> 00:25:27,984
เขาเลยได้เครดิตว่าเป็นคนประดิษฐ์กลองซูร์โด

434
00:25:29,653 --> 00:25:31,655
พวกเขาเรียกหาฉัน

435
00:25:32,614 --> 00:25:34,616
ฉันอยู่นี่ไง มีอะไรเหรอ

436
00:25:35,450 --> 00:25:37,827
พวกเขาเรียกหาฉัน

437
00:25:37,911 --> 00:25:40,205
ฉันอยู่นี่ไง มีอะไรเหรอ

438
00:25:40,288 --> 00:25:43,416
ฉันมาจากที่นั่น

439
00:25:43,500 --> 00:25:46,294
ตอนฉันยังเด็ก

440
00:25:46,378 --> 00:25:48,838
ฉันมาจากที่นั่น ตอนฉันยังเด็ก…

441
00:25:50,090 --> 00:25:52,467
{\an8}- ฉันสนใจแต่แซมบ้า
- พูดอีกทีก็ได้นะ

442
00:25:52,551 --> 00:25:56,471
{\an8}- พูดอีกทีได้เลย
- ลองอีกครั้งนะ

443
00:25:56,596 --> 00:25:58,723
เราไว้ใจชาวแซมบ้าเท่านั้น

444
00:25:58,807 --> 00:26:01,935
- มีแต่ชาวแซมบ้าเท่านั้นที่ไว้ใจได้
- และเป็นคนเดียวที่ไว้ใจได้

445
00:26:02,018 --> 00:26:03,728
แซมบ้าคือบราซิลที่ดีที่สุด

446
00:26:03,812 --> 00:26:07,023
และไม่มีทางที่ประเทศเราจะชนะได้

447
00:26:07,566 --> 00:26:08,858
ถ้าไม่ให้ความสำคัญต่อแซมบ้า

448
00:26:08,942 --> 00:26:10,318
ฉันคือแซมบ้า…

449
00:26:12,028 --> 00:26:14,948
{\an8}วงของเรา ออซ เซเต โมเดอร์นอส
โด แซมบ้า แสดงในเม็กซิโก

450
00:26:15,031 --> 00:26:16,032
{\an8}(ออริจิไนส์ โด แซมบ้า)

451
00:26:17,033 --> 00:26:21,496
{\an8}ซึ่งมีชื่อเป็นภาษาสเปนว่า
ลอส เซียเต้ ดิอาโบลส์ เดลา บาทูคาด้า

452
00:26:22,372 --> 00:26:25,166
{\an8}ฉันคือแซมบ้า…

453
00:26:25,250 --> 00:26:26,418
{\an8}(เฮเตอร์ โดส ปราเซเรซ)

454
00:26:26,501 --> 00:26:27,586
{\an8}(เคลเมนตินา เด เจซูส)

455
00:26:27,669 --> 00:26:29,921
{\an8}ผมเป็นชาวริโอ เด จาเนโร…

456
00:26:30,005 --> 00:26:31,006
{\an8}(เนลสัน คาวาคินโญ)

457
00:26:31,089 --> 00:26:31,965
{\an8}(รีอาเชโอ)

458
00:26:32,048 --> 00:26:34,593
{\an8}ฉันคือคนที่แจกจ่ายความสุขให้คนนับล้าน…

459
00:26:34,676 --> 00:26:35,594
{\an8}(คลารา นูเนส)

460
00:26:35,677 --> 00:26:38,346
จากโจเวลินาเปโรลา เนกรา
ไปจนถึง แจ็กสัน โด ปันเดโร

461
00:26:38,430 --> 00:26:39,723
รวมทั้งวิลสัน บาติสตา

462
00:26:39,806 --> 00:26:41,641
แล้วก็ยังมี แจร์ ร็อดริเกซ

463
00:26:41,725 --> 00:26:43,101
รวมทั้งศิลปินแซมบ้าอีกหลายคน

464
00:26:43,184 --> 00:26:46,646
ฮิปฮอปมีอยู่ก่อนหน้านี้แล้ว
ก่อนที่เราจะมีตัวตนซะอีก

465
00:26:46,730 --> 00:26:50,984
ผลไม้รสหวานปนขมที่เราเรียกว่าแร็ป

466
00:26:51,067 --> 00:26:53,737
เติบโตจากต้นไม้ใหญ่

467
00:26:53,820 --> 00:26:56,072
ถ้าคุณดูรากของมันอย่างละเอียด

468
00:26:56,156 --> 00:26:57,699
ุคุณจะพบแซมบ้าที่นั่น

469
00:27:03,246 --> 00:27:05,332
ฉันคือแซมบ้า…

470
00:27:05,415 --> 00:27:07,542
แซมบ้าเป็นดนตรีที่หลุดโลก

471
00:27:07,626 --> 00:27:11,171
มันสามารถไปถึงที่ที่มนุษย์ไปถึงไม่ได้

472
00:27:11,254 --> 00:27:14,007
ตัวอย่างเช่น ในปี 1997

473
00:27:14,090 --> 00:27:16,926
เพลงแซมบ้าชื่อ
"โอ คอยซินญา เทา โบนิติญา โด ไพ"

474
00:27:17,010 --> 00:27:20,847
ถูกเลือกให้เป็นเพลงที่ใช้ปลุกของ
โซจอร์เนอร์ โรเวอร์ในการออกสำรวจอวกาศ

475
00:27:21,473 --> 00:27:24,601
ก่อนนักบินอวกาศคนไหนๆ

476
00:27:24,684 --> 00:27:26,353
เพลงแซมบ้าแตะพื้นดาวอังคารก่อนใคร

477
00:27:26,436 --> 00:27:29,189
เจ้าคือสุดที่รักของพ่อ

478
00:27:29,272 --> 00:27:32,025
{\an8}เจ้าคือสุดที่รักของพ่อ

479
00:27:32,108 --> 00:27:33,485
{\an8}(จอร์เจ อาราเกา
เบธ คาร์วัลโญ)

480
00:27:33,568 --> 00:27:36,988
ศิลปินแซมบ้าเป็นผู้บุกเบิกที่มีความคิดลํ้ายุคเสมอ

481
00:27:37,072 --> 00:27:41,660
แม้จะเป็นดนตรีที่หนักแน่น
แต่พวกเขาก็เล่นแบบนุ่มนวลได้

482
00:27:41,743 --> 00:27:44,746
ตัวอย่างเช่นเปียโน
และเสียงร้องของจอห์นนี่ อัลฟ์

483
00:27:44,829 --> 00:27:47,165
{\an8}คุณก็รู้ดีว่าผมเป็นคนดี…

484
00:27:47,248 --> 00:27:48,875
{\an8}ทอม โจบิมเรียกเขาว่า "เจนิอัลฟ์"

485
00:27:50,210 --> 00:27:53,797
และเขาได้รับการยกย่องว่า
เป็นบิดาที่แท้จริงของบอสซาโนวา

486
00:27:53,880 --> 00:27:58,301
เขามีอิทธิพลต่อนักดนตรีเช่น
เอลิส เรจิน่าและวิลสัน ซิมอน่อล

487
00:28:02,931 --> 00:28:03,765
เสียงนุ่มๆ

488
00:28:04,265 --> 00:28:05,141
เข้าใจมั้ย

489
00:28:06,393 --> 00:28:09,521
ฉันมองมันว่าเป็นหนังนะ นาเว่

490
00:28:10,438 --> 00:28:12,273
{\an8}วิธีที่อัลบั้มนี้ถูกทำออกมา

491
00:28:12,357 --> 00:28:14,484
- มันบอกเล่าเรื่องราว
- ใช่

492
00:28:14,567 --> 00:28:18,488
ฉันเพิ่งเข้าใจว่า "พรินซิเปีย"
เป็นเรื่องราวความฝันของผู้ชายคนนึง

493
00:28:19,280 --> 00:28:21,241
- รู้มั้ย…
- ให้ตายเถอะ…

494
00:28:21,324 --> 00:28:24,744
เพลงที่เดเมี่ยนฟังตอนตื่นนอน
คือ "ออร์เดม เนเชอรัล ดาส คอยซัส"

495
00:28:24,828 --> 00:28:26,871
ซึ่งเหมือนเป็นการกล่าวอรุณสวัสดิ์

496
00:28:26,955 --> 00:28:29,708
เขาเตรียมตัวออกไปทำงานแต่เช้าตรู่

497
00:28:29,791 --> 00:28:33,211
จู่ๆ ตอนที่เขากำลังจะออกไปทำงาน

498
00:28:33,294 --> 00:28:36,840
เมียเขาก็วิ่งมารํ่าลาที่ประตูรั้วด้วยเพลง
"เพเกนาส อาเลเกรียส ดา วิดา อะดัลตา"

499
00:28:38,133 --> 00:28:39,551
จริงเหรอ เพื่อน

500
00:28:40,468 --> 00:28:43,346
เราต้องระวังระหว่างที่ห้อยโหนบนชิงช้าสูง

501
00:28:43,430 --> 00:28:46,391
แม้ว่าความสิ้นหวังในยุคปัจจุบัน
จะส่งผลกระทบต่อเรา

502
00:28:46,474 --> 00:28:49,477
ถ้า "ไลค์" คือการเรียกร้อง
ความเกลียดชังในกรณีนี้

503
00:28:49,561 --> 00:28:51,938
ข้อความของสามัญสำนึกนั้นเรียบง่าย

504
00:28:57,736 --> 00:29:02,073
{\an8}(มาร์กอส วัลเล่
นักแต่งเพลง)

505
00:29:02,157 --> 00:29:05,368
{\an8}ถ้าเราร่วมมือกันก็จะทำได้
เราจะมีจำนวนมากกว่าพวกนั้น

506
00:29:05,452 --> 00:29:06,870
เราแค่ต้องยึดกันไว้ให้เหนียวแน่น

507
00:29:06,953 --> 00:29:09,539
"เพเกนาส อาเลเกรียส ดา วิดา อะดัลตา"
มีความลับแฝงอยู่

508
00:29:09,622 --> 00:29:13,126
และโอกา เมนดอนซ่าก็เป็นคนแรกที่พบมัน

509
00:29:13,209 --> 00:29:16,588
เขายิ้มแล้วก็พูดว่า "เพลงนี้ต้องเหยาะซอส

510
00:29:16,671 --> 00:29:19,299
ที่แนวแร็ปไม่ค่อยมีหน่อย เป็นแนวแซมบ้าร็อค"

511
00:29:23,845 --> 00:29:26,973
บ้านเกิดของแซมบ้าแนวนี้
คือมุมเล็ก ๆ ของแอฟริกา

512
00:29:27,056 --> 00:29:31,352
ในเมืองบ้าๆ ที่ชื่อเซาเปาโล
ซึ่งรู้จักกันในชื่อว่า นอร์ธไซด์

513
00:29:31,895 --> 00:29:34,647
ผมระบุแบบเจาะจงเกินไปเหรอ ไม่เลยนะ

514
00:29:34,731 --> 00:29:38,860
นี่คือจุดเริ่มต้นของการบันทึกเสียง
ดนตรีแซมบ้าและแร็ปที่ผสมผสานกัน

515
00:29:38,943 --> 00:29:42,572
อย่างเป็นทางการคือวงเดอะ บราเธอส์ แร็ป

516
00:29:42,655 --> 00:29:44,991
ดา กอร์ โด พาโกเด เป็นคนแนะนำ

517
00:29:45,074 --> 00:29:47,368
เพลงแร็ปของคนรุ่นต่อไป

518
00:29:47,452 --> 00:29:49,954
เพราะฉันแต่งเพลงแร็ปนี่ ซึ่งมันแปลกๆ

519
00:29:50,038 --> 00:29:53,917
เพราะมีกลองแทมบูรีนและคอร์ดของคาวาคินโญ

520
00:29:54,000 --> 00:29:57,754
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา
ศิลปินคนอื่นๆ พยายามใช้ซอสนี้

521
00:29:57,837 --> 00:30:00,131
อย่าง อาตาลิบา อี เฟอร์มา, แร็ปปิน ฮูด

522
00:30:00,215 --> 00:30:03,718
มาร์เซโล ดีทู, ควินโต อันดาร์
เรซิโอเนส์ เอ็มซี และอีกหลายกลุ่ม

523
00:30:03,802 --> 00:30:06,346
พวกเขาค่อยๆ ลดอิทธิพล
ของความเป็นอเมริกันลง

524
00:30:06,429 --> 00:30:10,308
{\an8}เป็นการพิสูจน์ให้เห็นว่าเป็นไปไม่ได้
ที่จะซาบซึ้งกับความหลากหลายของบราซิล

525
00:30:10,391 --> 00:30:12,560
{\an8}โดยไม่ผสมผสานอิทธิพลของท้องถิ่นเข้าไป

526
00:30:12,644 --> 00:30:13,728
{\an8}(มาร์เซโล่ ดี2)

527
00:30:13,812 --> 00:30:17,106
{\an8}ผมเป็นคนทะเยอทะยาน
ผมว่าเราก้าวขึ้นมาอีกขั้นแล้ว

528
00:30:17,190 --> 00:30:18,066
{\an8}(มาเรีย ริต้า
จีโอจี)

529
00:30:18,149 --> 00:30:19,818
{\an8}เมื่อการเคลื่อนไหวนี้เติบโตเต็มที่

530
00:30:19,901 --> 00:30:22,111
{\an8}ก็มีการขอร้องให้เดินผ่าน
งานที่ผสมผสานหลายๆ สไตล์

531
00:30:22,195 --> 00:30:24,864
เพื่อเปิดทางให้เพลงแนวใหม่

532
00:30:24,948 --> 00:30:26,908
ภาษาศิลปะใหม่…

533
00:30:26,991 --> 00:30:27,867
{\an8}(แร็ปปิน ฮูด)

534
00:30:27,951 --> 00:30:30,411
{\an8}ซึ่งเป็นสิ่งที่ผมเรียกว่า
"นีโอ-แซมบ้า" ในเพลง อมาร์เอโล่

535
00:30:30,495 --> 00:30:32,497
"อัลโวราดา โน มอร์โร" โดย คาร์โทล่า

536
00:30:32,580 --> 00:30:34,207
"ซอนโฮ เม" โดยโดนา อีโวเน ลาร่า

537
00:30:34,290 --> 00:30:36,709
"บันเดียรา ดา เฟ"
ของลูอิซ คาร์ลอส ดา วิลา

538
00:30:36,793 --> 00:30:40,213
หรือแม้แต่เพลง "เทรม ดาส ออนเซ"
อันโด่งดังของอาโดนีรัน บาร์โบซ่า

539
00:30:40,296 --> 00:30:44,300
ก็เป็นงานแนวนี้ที่ชัดเจน ทำหน้าที่เป็น
เอกสารทางประวัติศาสตร์ที่เชื่อถือได้

540
00:30:44,384 --> 00:30:48,054
เหมือนกับเพลงดังหลายๆ เพลง
ของแร็ปเปอร์รุ่นต่อๆ มา

541
00:30:48,137 --> 00:30:49,848
แต่ในอีกแง่มุมหนึ่ง

542
00:30:49,931 --> 00:30:51,808
นั่นคือเหตุผลที่จะมีคนสืบสานรออยู่เสมอ

543
00:30:51,891 --> 00:30:53,768
และแม้แต่เนื้อร้องที่ไม่ติดหู

544
00:30:53,852 --> 00:30:56,437
ก็สะท้อนความจริงในจิตวิญญาณของแต่ละตัวบุคคล

545
00:30:57,063 --> 00:30:59,357
รู้มั้ยว่าผมคิดว่าอะไรที่สวยงาม
เกี่ยวกับศิลปินแซมบ้า

546
00:30:59,440 --> 00:31:02,193
พวกเขาไม่เคยลืมความสุขเล็กๆ ของวัยผู้ใหญ่

547
00:31:03,152 --> 00:31:06,990
ฉันจะ… เผชิญหน้ากับทุกสิ่งเพื่อเธอ

548
00:31:07,073 --> 00:31:08,950
เผชิญหน้ากับทุกศึก

549
00:31:09,033 --> 00:31:11,995
เพื่อความสุขเล็กๆ ของวัยผู้ใหญ่

550
00:31:12,078 --> 00:31:14,289
ฉันจะ…

551
00:31:14,914 --> 00:31:17,834
ฉันจะ… อยู่แนวหน้าเหมือนนักรบ

552
00:31:17,917 --> 00:31:20,712
ต่อให้ฉันต้องรับมือกับโลกทั้งใบ

553
00:31:20,795 --> 00:31:23,548
หรือวิ่งมาราธอนแล้วชนะ

554
00:31:23,631 --> 00:31:26,134
ตะโกนออกมาว่า "นี่สำหรับเธอนะ ที่รัก!"

555
00:31:26,759 --> 00:31:30,471
ฉันจะ… เผชิญหน้ากับทุกสิ่งเพื่อเธอ

556
00:31:30,555 --> 00:31:32,098
เผชิญหน้ากับทุกศึก

557
00:31:32,181 --> 00:31:35,476
เพื่อความสุขเล็กๆ ของวัยผู้ใหญ่

558
00:31:35,560 --> 00:31:38,271
ฉันจะ…

559
00:31:38,354 --> 00:31:41,107
ฉันจะ… อยู่แนวหน้าเหมือนนักรบ

560
00:31:41,190 --> 00:31:44,444
ต่อให้ฉันต้องรับมือกับโลกทั้งใบ

561
00:31:44,527 --> 00:31:46,905
หรือวิ่งมาราธอนแล้วชนะ

562
00:31:46,988 --> 00:31:49,449
ตะโกนออกมาว่า "นี่สำหรับเธอนะ ที่รัก!"

563
00:32:03,087 --> 00:32:04,839
- ฉันชอบนะ
- ฉันก็เหมือนกัน

564
00:32:07,550 --> 00:32:08,843
- โอ้โห…
- เพราะมาก

565
00:32:08,927 --> 00:32:11,179
- เพราะมาก
- ไม่ต้องคิดมากเลย

566
00:32:11,262 --> 00:32:14,307
- เยี่ยมมาก
- มันฟังดูดีเลยนะ

567
00:32:14,390 --> 00:32:16,017
- เจ๋งใช่มั้ย
- เด็ดมาก

568
00:32:16,100 --> 00:32:18,102
- ดีจริงๆ
- กดปุ่มบันทึกเลย

569
00:32:18,186 --> 00:32:20,104
รีบบันทึกไว้เลยนะ ให้ตายสิ

570
00:32:20,605 --> 00:32:22,315
นึกออกมั้ยว่าถ้ามันหายไปจะเป็นยังไง

571
00:32:22,398 --> 00:32:26,152
- ไปกันเลยไหม
- หนึ่ง สอง สาม แล้วก็…

572
00:32:26,235 --> 00:32:27,236
เริ่มเลย!

573
00:32:30,657 --> 00:32:33,993
ตั้งใจเล่นลูกแซกหน่อย

574
00:32:35,703 --> 00:32:36,746
เข้าใจมั้ย

575
00:32:40,500 --> 00:32:41,501
{\an8}(ห้ามการมองโลกแง่ลบ)

576
00:32:41,584 --> 00:32:44,504
{\an8}บางครั้งผมรู้สึกเหมือนนักถ่ายภาพ
แต่ไม่ใช่นักถ่ายภาพธรรมดาๆ

577
00:32:44,587 --> 00:32:47,757
ฉันรู้สึกเหมือนเป็นผู้ชาย
ในบทกวีของมาโนเอล เด บาร์รอส

578
00:32:47,840 --> 00:32:50,677
ที่บอกว่าตัวเองเป็น
"นักถ่ายภาพสิ่งที่มองไม่เห็น"

579
00:32:50,760 --> 00:32:54,472
สำหรับผม การเขียนเหมือนเป็นพร
ที่ให้ผมเดินทางข้ามเวลาได้

580
00:32:54,555 --> 00:32:56,224
ตอนนี้ผมอยู่ตรงนี้

581
00:32:56,307 --> 00:32:59,936
แต่ฉันก็สามารถกลับไปในอดีตและไปอนาคต

582
00:33:00,019 --> 00:33:02,689
และแบ่งปันความรู้สึกตอนที่อยู่ที่นั่นได้

583
00:33:03,982 --> 00:33:07,485
ผมเรียนรู้จากการดูแม่ทำงานกับดิน

584
00:33:07,568 --> 00:33:12,031
หลังจากที่ผมได้อ่านว่ามันมีความหมายยังไง
สำหรับแมนเดล่าที่ได้มีสวนอยู่ในคุก

585
00:33:12,115 --> 00:33:15,284
ผมรู้สึกตื้นตันที่ได้รับรู้ว่าความคิดดีๆ หลายอย่าง

586
00:33:15,368 --> 00:33:17,745
อาจจะถูกห่อหุ้มไว้ในเมล็ดพันธุ์

587
00:33:17,829 --> 00:33:20,123
เป็นเพราะจาซิร่า แม่ของผม
กับเนลสัน แมมนเดล่า

588
00:33:20,206 --> 00:33:24,502
ที่สอนให้ผมเคารพกาลเวลา
และเชื่อมต่อกับวงจรชีวิต

589
00:33:24,585 --> 00:33:26,546
การยึดถือแนวคิดนี้มานานหลายปี

590
00:33:26,629 --> 00:33:28,881
ทำให้ผมรู้สึกเหมือนเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์พร้อม

591
00:33:28,965 --> 00:33:32,343
ไม่มีอะไรในโลกจะสวยไปกว่านี้

592
00:33:32,427 --> 00:33:34,512
จากก้นบึ้งของหัวใจฉัน

593
00:33:38,016 --> 00:33:41,227
จากมุมที่ลึกที่สุดของตัวตนฉัน

594
00:33:45,189 --> 00:33:47,150
แด่โลกที่ผุพังใบนี้

595
00:33:50,737 --> 00:33:53,865
งานเขียนของฉันเหมือนจดหมายรัก

596
00:33:57,952 --> 00:33:59,996
เด็กๆ เสียงหัวเราะ หน้าต่าง

597
00:34:00,830 --> 00:34:03,291
การเกี้ยวพาราสี เปียผม ผ้าฝ้ายสีเหลือง

598
00:34:03,374 --> 00:34:06,961
สีแดงของกระเบื้องหลังคา
เสียงปะทุของเปลวไฟ

599
00:34:07,045 --> 00:34:10,006
ทำให้รู้สึกเหมือนอยู่ในภาพวาด

600
00:34:10,631 --> 00:34:13,217
ความหวังวาดตัวมันเองด้วยสีน้ำ

601
00:34:13,301 --> 00:34:16,137
เสียงเจื้อยแจ้วของวิทยุ ทีวีและละครน้ำเน่า

602
00:34:16,220 --> 00:34:19,265
เสียงหึ่งๆ ของผึ้ง เสียงร้องของแกะ

603
00:34:19,348 --> 00:34:22,268
ดังอยู่ในหู และชีวิตก็ดำเนินต่อไป

604
00:34:22,852 --> 00:34:25,813
บนหินปูพื้น คนงานที่ตรากตรำ

605
00:34:25,897 --> 00:34:29,025
คนขับรถใจร้อนคือจุดเริ่มของทุกอย่าง

606
00:34:29,108 --> 00:34:32,278
ลมสงบลงสำหรับทุกเสียงที่แปลกใหม่

607
00:34:32,361 --> 00:34:35,531
เครื่องเล่นแผ่นเสียงเล่นเพลงคลาสสิกเพราะๆ

608
00:34:35,615 --> 00:34:36,783
มหานครที่น่าอึดอัด

609
00:34:36,866 --> 00:34:39,160
พวกเขาคือคนตายในสุสานที่ไม่เคยแตะต้องกัน

610
00:34:39,243 --> 00:34:41,537
แต่พวกเขาชนกับความฝันของใครบางคน

611
00:34:41,621 --> 00:34:43,372
ฆาตกรวันอาทิตย์

612
00:34:43,456 --> 00:34:45,041
หยุดทุกสิ่งที่สวยงาม

613
00:34:45,124 --> 00:34:48,127
ทุกคนที่รู้สึกเหมือนกันก็เป็นเพื่อนฉัน

614
00:34:48,211 --> 00:34:51,089
นี่เป็นคำจากก้นบึ้งของหัวใจฉัน

615
00:34:55,009 --> 00:34:58,679
จากมุมที่ลึกที่สุดของตัวตนฉัน

616
00:35:01,974 --> 00:35:03,893
แด่โลกที่ผุพังใบนี้

617
00:35:07,647 --> 00:35:10,858
งานเขียนของฉันเหมือนจดหมายรัก

618
00:35:14,779 --> 00:35:16,781
จากก้นบึ้งของหัวใจฉัน

619
00:35:17,615 --> 00:35:20,284
นี่เป็นคำจากก้นบึ้งของหัวใจฉัน

620
00:35:20,368 --> 00:35:23,996
จากมุมที่ลึกที่สุดของตัวตนฉัน

621
00:35:27,542 --> 00:35:29,669
แด่โลกที่ผุพังใบนี้…

622
00:35:38,594 --> 00:35:41,264
ผมชอบไปเดินในร้านแผ่นเสียงมือสองอยู่เสมอ

623
00:35:41,347 --> 00:35:45,143
ผมจะตามหาแผ่นเสียงหลายชั่วโมง
ด้วยเงินน้อยนิดที่ผมมี

624
00:35:45,226 --> 00:35:46,477
จะผิดพลาดไม่ได้โดยเด็ดขาด

625
00:35:46,561 --> 00:35:49,063
ผมอ่านรายละเอียดด้านหลังปกแผ่นเสียง

626
00:35:49,147 --> 00:35:54,235
{\an8}จนได้วิธีการที่เรียบง่ายแต่ได้ผลดี

627
00:35:54,318 --> 00:35:58,281
ถ้ามีชื่อของคนคนนึงอยู่
ผมก็จะซื้อแผ่นเสียงโดยไม่ต้องกังวล

628
00:35:58,364 --> 00:36:03,953
ชื่อของเขากลายเป็นตรารับประกัน
เขาเป็นเทวดาผู้พิทักษ์ดนตรีชั้นดีในสายตาผม

629
00:36:04,620 --> 00:36:07,623
ผมเลยเริ่มรวบรวมผลงาน
ของนักดนตรีผู้ยิ่งใหญ่คนนี้

630
00:36:09,500 --> 00:36:13,880
{\an8}วันนึงผมไปดูเพื่อนๆ ผมเล่น
ที่เทศกาลบราซิลินไทม์

631
00:36:13,963 --> 00:36:17,175
ที่ดีเจแร็ปกับมือกลองเล่นด้วยกัน

632
00:36:17,258 --> 00:36:18,593
มีแต่พวกฝีมือจัดจ้านทั้งนั้น

633
00:36:18,676 --> 00:36:19,844
ทุกท่านครับ…

634
00:36:21,721 --> 00:36:24,807
ผมมีความยินดีและรู้สึกเป็นเกียรติ…

635
00:36:25,641 --> 00:36:28,144
และมันคือความฝันของผมที่จะแนะนำให้คุณรู้จัก

636
00:36:28,227 --> 00:36:31,147
หนึ่งในมือกลองที่เก่งที่สุดในประวัติศาสตร์บราซิล

637
00:36:32,440 --> 00:36:34,525
วิลสัน ดาส เนเวส!

638
00:36:34,609 --> 00:36:37,111
{\an8}(วิลสัน ดาส เนเวส
มือกลองและนักแต่งเพลง)

639
00:36:37,195 --> 00:36:40,948
{\an8}ผมดูเขาจากแถวๆ ด้านหน้า
แล้วก็ไม่หันไปมองคนอื่นเลย

640
00:36:41,032 --> 00:36:43,367
ผมจ้องมองแต่ชายหัวล้านแสดงฝีมือ

641
00:36:43,451 --> 00:36:45,661
ดูทะมัดทะแมงขณะที่เขาตีกลอง

642
00:36:49,123 --> 00:36:51,918
หลายปีต่อมา ผมได้รับเชิญไปร่วมงาน

643
00:36:52,001 --> 00:36:55,213
ที่ผมสามารถเลือกศิลปินคนไหนก็ได้
มาร่วมบันทึกเสียงด้วย

644
00:36:55,755 --> 00:36:57,715
ศิลปินคนไหนก็ได้เลยนะ แต่ผมมีอยู่ในใจแล้ว

645
00:36:57,798 --> 00:37:00,843
ผมนึกถึงชื่อบนปกแผ่นเสียงทันที

646
00:37:03,596 --> 00:37:05,598
แต่ผมจะเสนออะไรให้

647
00:37:05,681 --> 00:37:08,476
{\an8}คนที่เคยอัดเสียงกับมือระดับพระกาฬ
ของวงการดนตรีบราซิลมาแล้ว

648
00:37:08,559 --> 00:37:12,980
{\an8}ฉันต้องใช้ลูกไม้ ฉันแต่งเพลงที่มีวลี

649
00:37:13,064 --> 00:37:16,901
จากเพลงที่เขาเคยบันทึกเสียงในอดีต
เพื่อเป็นการยกย่องเขา

650
00:37:17,568 --> 00:37:22,323
และนั่นก็ทำให้ผมได้เผชิญหน้า
กับสุดยอดนักดนตรีแบบตัวเป็นๆ

651
00:37:23,366 --> 00:37:26,118
และเราไม่เคยแยกจากกันอีกเลย

652
00:37:26,702 --> 00:37:28,371
ผมช่างโชคดีจริงๆ!

653
00:37:28,454 --> 00:37:32,792
ขอขอบคุณคุณวิลสัน
สำหรับเพลงในตำนานของคุณ

654
00:37:41,342 --> 00:37:45,972
เลนินญ่าอยากให้ฉันฟังเพลงนี้
แต่ฉันฟังแค่ตอนที่อัดเสียงเท่านั้น

655
00:37:46,055 --> 00:37:47,223
{\an8}(เซกา พาโกดินโญ่
นักร้อง)

656
00:37:47,306 --> 00:37:48,724
{\an8}วันรุ่งขึ้นฉันก็ลืมแล้ว

657
00:37:48,808 --> 00:37:51,519
{\an8}- จำไม่ได้ว่าเมื่อวานกินอะไรไป
- จำวิลสัน ดาส เนเวสได้ไหม

658
00:37:51,602 --> 00:37:53,354
วิลสันเพื่อนฉัน จำได้สิ

659
00:37:53,437 --> 00:37:57,525
เราเดินสายทัวร์และทำงานด้วยกัน

660
00:37:57,608 --> 00:37:59,485
- นายแต่งทำนองเพลงเหรอ
- ใช่

661
00:37:59,568 --> 00:38:00,736
ให้ตายสิ!

662
00:38:00,820 --> 00:38:04,782
- งั้นก็ต้องลองฟังหน่อยแล้ว
- ไม่ต้องห่วง

663
00:38:04,865 --> 00:38:06,659
ฉันต้องฟังหน่อยแล้ว

664
00:38:06,742 --> 00:38:13,165
เป็นเวลานานแล้วที่เราต่อสู้
เพื่อให้ศิลปะแขนงนี้เป็นที่ยอมรับ

665
00:38:13,249 --> 00:38:15,793
เราสร้างมันขึ้นมาในช่วงหลายๆ ปีที่ผ่านมา

666
00:38:15,876 --> 00:38:18,921
น่าจะสิบปีมาแล้วนะ เข้าใจมั้ย

667
00:38:19,005 --> 00:38:22,300
ในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา
อาจจะก่อนหน้านั้นนิดหน่อยด้วย

668
00:38:22,800 --> 00:38:24,969
เราไม่มีอะไรต้องพิสูจน์ให้ใครเห็น

669
00:38:25,636 --> 00:38:30,349
แต่แน่นอนว่าศิลปะของเรา
มีวิวัฒนาการตลอดเวลา

670
00:38:30,433 --> 00:38:33,936
เราสามารถพัฒนารูปแบบของการนำเสนอ

671
00:38:34,020 --> 00:38:37,315
และกำหนดโครงสร้างของดนตรีแร็ปบราซิลได้

672
00:38:37,398 --> 00:38:40,860
เมื่อมีเพื่อนคุณ ก็มีทุกอย่าง

673
00:38:40,943 --> 00:38:43,988
เมื่อมีเพื่อนคุณ ก็มีทุกอย่าง

674
00:38:47,366 --> 00:38:49,535
ผมสงสารพวกหน้าโง่ที่มายุ่งกับเรานะ

675
00:38:50,995 --> 00:38:54,290
ผมมีความคิดนี้มาห้าปีแล้ว

676
00:38:54,373 --> 00:38:56,709
ก่อนที่มันจะแย่ขนาดนี้ซะอีก

677
00:38:57,418 --> 00:39:00,171
ผมรู้ว่าเราต้องการยึดอะไรสักอย่างเอาไว้

678
00:39:00,254 --> 00:39:05,009
มีค่านิยมบางอย่างที่ต้องสะสาง

679
00:39:05,718 --> 00:39:09,555
อย่างเช่นความสำคัญของการเชื่อมั่น

680
00:39:09,638 --> 00:39:11,849
เพลงนี้ทำฉันพังพินาศแน่

681
00:39:11,932 --> 00:39:14,518
{\an8}มันเหมือนเวลาไต่เขา ถ้าเชือกยาวไม่พอก็ตาย

682
00:39:14,602 --> 00:39:15,936
{\an8}(อาวูอาแฟชั่นโชว์
ปี 2017)

683
00:39:16,020 --> 00:39:18,898
{\an8}น่ากลัว แม้ความมืดมนจะรออยู่ข้างหน้า

684
00:39:18,981 --> 00:39:21,776
ให้ตายสิ เกือบลืมไปแน่ะ

685
00:39:21,859 --> 00:39:25,488
ผมออกแบบเสื้อผ้าเป็นครั้งคราวด้วยนะ
แล้วเราก็จัดแฟชั่นโชว์

686
00:39:25,571 --> 00:39:30,159
ตอนนั้นดึกแล้ว และผมก็กำลัง
เตรียมของบางอย่างสำหรับงานแฟชั่นโชว์อยู่

687
00:39:30,868 --> 00:39:33,079
งานรอบที่แล้วน่าทึ่งมาก

688
00:39:33,162 --> 00:39:35,289
เราจัดงานเพื่อให้เกียรติดนตรีแซมบ้า

689
00:39:35,373 --> 00:39:38,042
บนรันเวย์ที่สำคัญที่สุดในบราซิล

690
00:39:38,125 --> 00:39:40,002
เรานำเสนอแม่ของผม คุณจาซิร่า

691
00:39:40,086 --> 00:39:42,421
ฟาบิอานา คอซซา และวิลสัน ดาส เนเวส

692
00:39:42,505 --> 00:39:46,717
ทุกท่านครับ วิลสัน ดาส เนเวส
แซมบ้ามาร่วมกันเราด้วย!

693
00:39:47,676 --> 00:39:51,013
ช่างเป็นความรู้สึกที่ยอดเยี่ยม
ที่ได้นำเสนอบุคคลที่คุณชื่นชมด้วยดอกไม้

694
00:39:51,097 --> 00:39:53,891
ในขณะที่พวกเขายังดมมันได้

695
00:39:54,809 --> 00:39:58,229
คืนนั้นมีคนโทรเข้ามาตอนที่ผมทำงานอยู่

696
00:39:58,312 --> 00:40:02,066
เมียผมเอาโทรศัพท์มาให้ผม
พร้อมกับใบหน้าที่เครียด

697
00:40:02,149 --> 00:40:06,487
ผมรับสายและเพื่อนผม
ที่ชื่อมาร์กาเรตก็บอกข่าวเศร้า

698
00:40:07,029 --> 00:40:09,865
นักดนตรีที่รักของเรา วิลสัน ดาส เนเวส

699
00:40:10,366 --> 00:40:12,034
ได้จากเราไปแล้ว

700
00:40:17,665 --> 00:40:19,041
ผมร้องไห้อยู่หลายวัน

701
00:40:19,708 --> 00:40:24,046
แต่ความเศร้าอยู่กับผมได้ไม่นาน
ก็ถูกแทนที่ด้วยความทรงจำตลกๆ

702
00:40:24,130 --> 00:40:26,006
ฉันจำได้ว่าเขาพูดว่า

703
00:40:26,090 --> 00:40:28,342
"มีแต่คนชั่วเท่านั้นที่ตาย ไอ้หนู!"

704
00:40:28,426 --> 00:40:31,595
ซึ่งวิลสันก็พูดถูกเหมือนเคย

705
00:40:34,640 --> 00:40:39,103
ไม่กี่เดือนต่อมา
ผมก็ดึงเทปที่เขาเคยส่งมาให้ออกมา

706
00:40:39,603 --> 00:40:41,856
แล้วก็ฟังได้โดยไม่ร้องไห้

707
00:40:46,986 --> 00:40:51,407
ผมฟังทุกเพลงของเขาโดยไม่ได้หยุด

708
00:40:51,490 --> 00:40:55,995
ทิอาโก จาเมเลากับผมไปที่สตูดิโอ
แล้วก็พยายามเรียบเรียงเสียงประสานมัน

709
00:40:56,078 --> 00:40:58,247
พออยู่ในสตูดิโอ

710
00:40:58,330 --> 00:41:02,543
มีบางช่วงที่เหมือนความฝัน
ตอนที่เราหาคอร์ดอยู่เป็นเวลานาน

711
00:41:02,626 --> 00:41:07,423
แล้วพอผมตื่นจากภวังค์ เราก็ได้วงกลมที่สมบูรณ์

712
00:41:07,506 --> 00:41:09,133
เสียงเพลงของเขาดังไปทั่วสตูดิโอ

713
00:41:09,216 --> 00:41:13,471
และผมรู้สึกได้อย่างชัดเจนเลยว่าเขาอยู่กับเรา

714
00:41:13,554 --> 00:41:15,347
ผมยิ้มขณะที่คิดว่า

715
00:41:16,182 --> 00:41:18,642
"เมื่อคุณมีเพื่อน คุณก็มีทุกอย่าง"

716
00:41:19,310 --> 00:41:21,437
เมื่อมีเพื่อน คุณก็มีทุกอย่าง

717
00:41:21,520 --> 00:41:24,648
ถ้าคุณตกบ่อนํ้า เขาก็ช่วยคุณจากก้นบ่อ

718
00:41:24,732 --> 00:41:28,402
ความรู้สึกสุดแสนน่าทึ่ง
จนความเครียดทั้งหลายก็หายเป็นปลิดทิ้ง

719
00:41:28,903 --> 00:41:32,448
มันเป็นที่ที่ปลอดภัย ยามที่อะไรๆ บ้าคลั่งเกินไป

720
00:41:33,032 --> 00:41:35,034
เมื่อมีเพื่อน คุณมีทุกอย่าง

721
00:41:35,743 --> 00:41:39,121
เมื่อกระสุนบินปลิวว่อน
พวกเขาจะกลายเป็นเกราะกำบัง

722
00:41:39,205 --> 00:41:42,416
พร้อมสำหรับทุกอย่างจริงๆ พร้อมทุกเมื่อ

723
00:41:42,500 --> 00:41:45,252
เป็นไหล่ให้ซบหลังวันสิ้นโลก

724
00:41:45,961 --> 00:41:47,713
เป็นพี่เป็นน้องเหมือนคลานตามกันออกมา

725
00:41:47,796 --> 00:41:49,924
เป็นสิ่งที่หาได้ยากในโลกนี้

726
00:41:50,007 --> 00:41:52,510
ฉันเจอความลำบากมากมาย

727
00:41:53,010 --> 00:41:55,554
แต่ฉันกลับมาแล้ว และฉันจะเดินหน้าต่อ

728
00:41:55,638 --> 00:41:59,225
มันศิลปะบาโรก โรโคโคที่มีอเลฮาดิญโญเป็นใหญ่

729
00:41:59,975 --> 00:42:03,437
ของขวัญจากพระเจ้า เสียงหัวเราะมากมาย

730
00:42:03,521 --> 00:42:04,772
เหมือนในคำสอน

731
00:42:04,855 --> 00:42:08,859
ฉันเคยถามอ็อกซาลากับพระแม่มารีย์

732
00:42:08,943 --> 00:42:12,404
นี่ ตอนนี้คุณอยู่ชั้นไหน สักวันจะได้แวะไปหา

733
00:42:12,488 --> 00:42:14,323
นี่เป็นเนื้อร้องท่อนโปรดของผม

734
00:42:15,491 --> 00:42:18,285
คุณวิลสันตายไปแล้ว

735
00:42:18,369 --> 00:42:21,247
ผมเลยถามว่า "ตอนนี้คุณอยู่ชั้นไหน"

736
00:42:24,291 --> 00:42:26,460
ส่วนที่ผมชอบจนถึงตอนนี้…

737
00:42:26,544 --> 00:42:30,047
เจอเรื่องพวกนี้แล้วทำให้ผมคิดถึง
ออสวาลด์ เด อันดราเด

738
00:42:30,130 --> 00:42:31,340
ซึ่งเป็นคนหัวสมัยใหม่อีกคน

739
00:42:31,423 --> 00:42:34,093
ในแอนโตโพฟาติก มานิเฟสโต ของเขา
ก็บอกไว้แบบนั้น

740
00:42:34,176 --> 00:42:36,178
"คนอื่นๆ ก็คือคนที่ฉันสนใจ"

741
00:42:36,262 --> 00:42:40,224
ถึงอย่างไรการเป็นอยู่ของเรา
ก็ไม่มีความหมายถ้าไม่มีคนอื่น

742
00:42:40,307 --> 00:42:42,726
แซมบ้ารู้เรื่องนั้นมาตั้งแต่ต้นแล้วล่ะ

743
00:43:10,004 --> 00:43:15,593
(องก์ที่สอง
รดนํ้า)

744
00:43:35,904 --> 00:43:37,865
ไฮเม เด อัลเมดา เป็นกัปตันทีมฟลาเมงโก

745
00:43:37,948 --> 00:43:40,117
แชมป์ห้าสมัยกับทีมของเขา

746
00:43:41,285 --> 00:43:43,912
ในระหว่างการฝึกครั้งนึงของเขา

747
00:43:43,996 --> 00:43:48,334
ครอบครัวของไฮเมได้ข้อเสนอ
จากหนึ่งในผู้จัดการของสโมสร

748
00:43:48,417 --> 00:43:53,172
เขาอยากให้น้องสาวของไฮเม
ไปทำงานเป็นแม่บ้านที่บ้านของเขา

749
00:43:53,255 --> 00:43:55,591
หลายปีต่อมาในระหว่างการสัมภาษณ์

750
00:43:55,674 --> 00:43:58,385
เด็กผู้หญิงจะเล่าเรื่องแบบนี้

751
00:44:01,889 --> 00:44:04,516
"เราเพิ่งเสียพ่อไป

752
00:44:05,142 --> 00:44:07,561
ฉันเป็นพี่เลี้ยงดูแลลูกให้ผู้หญิงรวยๆ อยู่พักนึง

753
00:44:07,645 --> 00:44:10,105
เด็กผิวดำเริ่มทำงานตั้งแต่ยังเด็กๆ

754
00:44:11,023 --> 00:44:14,193
ผู้จัดการของทีมฟลาเมงโก
เสนองานให้ฉันทำที่บ้านเขา

755
00:44:14,276 --> 00:44:18,697
ให้ฉันเป็นแม่บ้าน
ซึ่งก็กลายเป็นสัตว์เลี้ยงประจำบ้าน

756
00:44:18,781 --> 00:44:23,410
ฉันสู้ขัดขืนจนพวกเขาต้องพาฉันกลับมา"

757
00:44:27,873 --> 00:44:29,583
เด็กคนนั้นเติบโตแล้ว

758
00:44:29,667 --> 00:44:32,127
เธอเรียนคณะปรัชญาและประวัติศาสตร์

759
00:44:32,211 --> 00:44:34,505
เธอกลายเป็นคนมีความคิดแตกฉาน

760
00:44:34,588 --> 00:44:37,591
และเป็นข้อมูลอ้างอิง
สำหรับคนเก่งๆ ในยุคของเราหลายคน

761
00:44:37,675 --> 00:44:41,011
ผ่านความคิดอันงดงามและทรงพลังของเธอ

762
00:44:41,762 --> 00:44:44,807
เธอชื่อเลเลีย กอนซาเลซ

763
00:44:46,433 --> 00:44:50,270
ชาวอียิปต์เป็นคนดำ

764
00:44:50,354 --> 00:44:53,774
ดังนั้นอารยธรรมอียิปต์

765
00:44:53,857 --> 00:44:58,696
อารยธรรมแรกที่เกิดขึ้นบนโลก

766
00:44:58,779 --> 00:45:03,158
ถ่ายทอดความรู้ทั้งหมด

767
00:45:03,242 --> 00:45:05,577
กับสิ่งที่เรียกว่าอารยธรรมตะวันตก

768
00:45:09,665 --> 00:45:12,167
(ชาวปานามา…
การบุกรุกของอเมริกา…)

769
00:45:12,251 --> 00:45:15,129
{\an8}ฉันรู้สึกอึดอัดใจเสมอเพราะ…

770
00:45:15,212 --> 00:45:17,131
(แองเจล่า เดวิส
นักปรัชญาและนักเคลื่อนไหว)

771
00:45:17,214 --> 00:45:18,549
{\an8}ฉันรู้สึกว่า

772
00:45:19,174 --> 00:45:21,677
{\an8}ฉันถูกทำให้กลายเป็นตัวแทนคตินิยมสิทธิสตรี

773
00:45:23,262 --> 00:45:26,765
แล้วทำไมในเมื่อคุณอยู่ในบราซิล

774
00:45:26,849 --> 00:45:29,935
ถึงต้องมองไปที่สหรัฐอเมริกา

775
00:45:33,272 --> 00:45:34,732
ฉันไม่เข้าใจ

776
00:45:35,441 --> 00:45:38,944
ฉันคิดว่าฉันได้เรียนรู้จากเลเลีย กอนซาเลซ

777
00:45:39,027 --> 00:45:40,738
มากกว่าที่พวกคุณจะได้เรียนรู้จากฉันอีก

778
00:45:45,492 --> 00:45:46,994
สำหรับเลเลีย กอนซาเลซ

779
00:45:47,077 --> 00:45:50,330
การมีส่วนร่วมหลักๆ ของคนผิวดำ

780
00:45:50,414 --> 00:45:52,249
สร้างวัฒนธรรมบราซิลขึ้นมา

781
00:45:52,332 --> 00:45:55,878
ผลก็คือ แถวนี้เราไม่พูดภาษาโปรตุเกส

782
00:45:55,961 --> 00:45:57,755
เราพูดภาษาท้องถิ่นของเรา

783
00:45:59,506 --> 00:46:03,969
หลายคนเชื่อว่าเลเลียเป็นผู้บุกเบิก
การศึกษาด้านอำนาจทับซ้อน

784
00:46:04,470 --> 00:46:06,889
ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำให้เอกลักษณ์ทางสังคมคาบเกี่ยวกัน

785
00:46:06,972 --> 00:46:08,599
และเกี่ยวพันกับการกดขี่ทางโครงสร้าง

786
00:46:08,682 --> 00:46:10,350
(การกดขี่ทางเชื้อชาติ เซ็กส์ และชนชั้น)

787
00:46:10,434 --> 00:46:14,480
ทฤษฎีที่เพิ่งเป็นที่นิยมในสังคมเรา

788
00:46:14,563 --> 00:46:16,607
มาร่วมกันต่อสู้เถอะ สหาย!

789
00:46:16,690 --> 00:46:21,487
เพื่อให้การแสวงหาประโยชน์
และการกดขี่ในประเทศของเราจะได้หมดไป

790
00:46:23,030 --> 00:46:27,159
บราซิลไม่ใช่ประชาธิปไตยทางเชื้อชาติ

791
00:46:27,242 --> 00:46:31,163
ก่อนที่มันจะกลายเป็น
ประชาธิปไตยทางเชื้อชาติที่แท้จริง

792
00:46:31,246 --> 00:46:34,917
ประเทศของเราต้องเป็น
ประชาธิปไตยอย่างมีประสิทธิภาพก่อน

793
00:46:35,000 --> 00:46:38,086
การกดขี่ผู้หญิงผิวดำนั้นยากยิ่งกว่า…

794
00:46:38,170 --> 00:46:39,963
(ต่อต้านการแสวงหาประโยชน์กับหญิงผิวดำ)

795
00:46:40,589 --> 00:46:45,135
เพราะมันมีประเด็นของการเลือกปฏิบัติ
ทางเพศ ชนชั้นและเชื้อชาติร่วมอยู่ด้วย

796
00:46:45,219 --> 00:46:47,513
พวกเขาถูกเลือกปฏิบัติมากกว่าสามเท่า

797
00:46:53,143 --> 00:46:55,270
ในประวัติศาสตร์เกือบ 450 ปี

798
00:46:55,354 --> 00:46:58,482
เมืองเซาเปาโลมีผู้หญิงผิวดำแค่สองคน

799
00:46:58,565 --> 00:47:00,400
ที่เคยได้รับเลือกเข้าสภา

800
00:47:00,984 --> 00:47:04,488
ผู้หญิงคนแรกที่ได้รับเลือกคือธีโอโดซินา ริเบโร

801
00:47:05,697 --> 00:47:07,699
{\an8}และคนที่สองก็เป็นศิลปินแซมบ้า…

802
00:47:07,783 --> 00:47:09,451
{\an8}(เลซี บรันเดา
นักร้องและนักแต่งเพลง)

803
00:47:09,535 --> 00:47:12,913
{\an8}ซึ่งได้แสดงคอนเสิร์ต
ในโอเปร่า เฮ้าส์เมื่อปี 1975

804
00:47:12,996 --> 00:47:15,541
และเป็นเจ้าแม่แห่งแร็ป ชื่อเลซี บรันเดา

805
00:47:16,458 --> 00:47:18,877
ผู้นำคนใหม่กำลังก้าวขึ้นสู่

806
00:47:20,295 --> 00:47:22,381
เขาปาอู ดา บันเดียรา

807
00:47:23,465 --> 00:47:25,676
ผู้นำคนใหม่กำลังก้าวขึ้นสู่

808
00:47:27,219 --> 00:47:30,055
เขาปาอู ดา บันเดียรา

809
00:47:31,223 --> 00:47:33,559
เขาปาอู ดา บันเดียรา

810
00:47:35,352 --> 00:47:37,145
เขาปาอู ดา บันเดียรา

811
00:47:37,229 --> 00:47:39,106
ปรบมือกันหน่อย!

812
00:47:39,189 --> 00:47:42,651
ตามที่ผมมอง ความสำเร็จของเลซีเป็นที่ชื้นชม…

813
00:47:42,734 --> 00:47:44,319
(ผู้หญิง คนดำและการรักร่วมเพศ)

814
00:47:44,403 --> 00:47:47,906
พอๆ กับตอนที่เธอกลายเป็น
นักแต่งเพลงผู้หญิงคนแรกของมังเกรา

815
00:47:47,990 --> 00:47:51,827
{\an8}ปฏิกิริยาตอนแรกก็เป็นอย่างที่คาดเอาไว้

816
00:47:51,910 --> 00:47:55,539
{\an8}ผู้หญิงคนนึงอยากเข้าร่วม
กับนักแต่งเพลงมังเกราแบบดั้งเดิม

817
00:47:56,582 --> 00:48:00,627
ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนเคยพยายามมาก่อน

818
00:48:00,711 --> 00:48:02,921
ตอนที่ฉันทำ ฉันก็อธิบายสิ่งที่อยากจะบอก

819
00:48:03,005 --> 00:48:05,966
แล้วก็สามารถโน้มน้าวสุภาพบุรุษเหล่านั้นได้

820
00:48:10,721 --> 00:48:16,268
แคนดิอาเป็นผู้ก่อตั้งสมาคมศิลปะเพื่อสันทนาการ
สำหรับคนผิวดำชื่อโรงเรียนแซมบ้าคิลอมโบ

821
00:48:16,351 --> 00:48:18,604
มันไม่ใช่แค่โรงเรียนสอนแซมบ้า

822
00:48:18,687 --> 00:48:20,314
อย่างที่ชื่อโรงเรียนเกริ่นไว้

823
00:48:21,189 --> 00:48:24,610
คิลอมโบยืนหยัดเพื่ออิสรภาพ
ในช่วงหลายปีที่เป็นผู้นำ

824
00:48:24,693 --> 00:48:28,906
ทั้งในแง่ร้อยแก้วอย่างเช่น
"อาโอ โปโว เอ็ม ฟอร์มา เด อาร์เต"

825
00:48:28,989 --> 00:48:32,743
และในรูปแบบร้อยแก้ว
โดยการสนับสนุนผู้มีสติปัญญา

826
00:48:32,826 --> 00:48:36,288
อย่างเช่น เอลตัน เมดิโรส,
เปาลินโญ ดา วิโอลา,

827
00:48:36,371 --> 00:48:38,624
วิลสัน โมเรรา และเน โลเปส

828
00:48:38,707 --> 00:48:42,920
มันเป็นโรงเรียนวัฒนธรรมป็อปอย่างแท้จริง

829
00:48:43,003 --> 00:48:47,174
ศาสตราจารย์เลเลีย กอนซาเลซ
ก็เป็นอาจารย์ที่โรงเรียนนี้

830
00:48:47,257 --> 00:48:50,719
เลเลียชวนแคนดิอาให้นั่งในรถเก่าๆ ของเธอ

831
00:48:50,802 --> 00:48:53,889
เพื่อร่วมทริปสำคัญไปเซาเปาโล

832
00:48:55,265 --> 00:48:58,352
แคนดิอาสุขภาพไม่ดีอยู่แล้ว

833
00:48:58,435 --> 00:49:00,312
เขาเลยไม่ได้ไปด้วย

834
00:49:00,395 --> 00:49:04,691
รถเก่าๆ ของเธอทำให้เธอผิดหวัง
และพังระหว่างทางด้วย

835
00:49:04,775 --> 00:49:05,901
(สนามบิน)

836
00:49:05,984 --> 00:49:08,654
แต่นั่นไม่ได้ทำให้เลเลีย กอนซาเลซมาที่นี่

837
00:49:08,737 --> 00:49:11,114
เพื่อเป็นตัวแทนของแคนดิอาและคิลอมโบ

838
00:49:11,198 --> 00:49:14,076
{\an8}จุดหมายของเธอคือบันไดหน้าตึกนี้

839
00:49:14,159 --> 00:49:16,745
{\an8}เธอเข้าร่วมการประท้วงขององค์กร

840
00:49:16,828 --> 00:49:19,498
{\an8}ที่จะเปลี่ยนประวัติศาสตร์ของเราเป็นครั้งแรก

841
00:49:19,581 --> 00:49:23,043
{\an8}มันคือรากฐานของยูไนเต็ด แบล็ก มูฟเม้นต์

842
00:49:23,335 --> 00:49:25,087
{\an8}(เพื่อความเสมอภาคทางเชื้อชาติ)

843
00:49:25,170 --> 00:49:27,381
{\an8}แต่ยังมีอะไรมากกว่านั้น

844
00:49:27,464 --> 00:49:29,633
{\an8}สี่สิบปีก่อนการชุมนุม

845
00:49:29,716 --> 00:49:32,928
หน้าโอเปร่า เฮ้าส์ในปี 1938

846
00:49:33,011 --> 00:49:36,014
งานฉลองครบรอบ 50 ปีของการเลิกทาส

847
00:49:36,098 --> 00:49:39,142
ซึ่งจัดโดยสมาชิกที่เหลือ
ของกลุ่มบราซิลเลี่ยน แบล็ก ฟรอนต์

848
00:49:39,226 --> 00:49:43,105
ได้มีการวางแผนให้จัดบริเวณโอเปร่า เฮ้าส์

849
00:49:43,188 --> 00:49:45,899
แต่สุดท้ายก็ไม่มีการจัด

850
00:49:45,983 --> 00:49:47,859
{\an8}ทั้งที่มีความพยายามอย่างเต็มที่

851
00:49:47,943 --> 00:49:53,198
{\an8}โดยมาริโอ เด อันดราเด
หัวหน้าฝ่ายวัฒนธรรมประจำเทศบาลในตอนนั้น

852
00:49:53,281 --> 00:49:54,866
ซึ่งเป็นคนหัวสมัยใหม่คนโปรดของเรา

853
00:49:59,621 --> 00:50:02,958
ความจริงที่ว่าเราได้อยู่ในที่แห่งนี้

854
00:50:03,041 --> 00:50:05,752
ซึ่งบรรพบุรุษของเราเคยได้รับการปฏิเสธ

855
00:50:05,836 --> 00:50:10,132
ก็ต้องขอบคุณหยาดเหงื่อและสายเลือด
ของผู้คนรุ่นก่อนหน้าเรา

856
00:50:10,215 --> 00:50:13,677
ในยุคเผด็จการทหารรุ่งเรือง มีผู้คนมากมาย

857
00:50:13,760 --> 00:50:15,762
ที่กล้าหาญพอที่จะลุกขึ้นสู้

858
00:50:15,846 --> 00:50:19,016
ต่อต้านรัฐของบราซิล
และการเหยียดเชื้อชาติที่ทารุณโหดร้าย

859
00:50:19,099 --> 00:50:22,060
และพูดว่าประเทศนี้ต้องยอมรับ

860
00:50:22,144 --> 00:50:26,314
คนผิวดำที่มีตำแหน่งผู้นำในสังคมบราซิล

861
00:50:26,398 --> 00:50:29,609
คนที่มาที่นี่วันนี้

862
00:50:29,693 --> 00:50:34,406
บางคนเคยอยู่ที่บันได
หน้าโอเปร่า เฮ้าส์เมื่อปี 1978

863
00:50:34,489 --> 00:50:35,907
เพื่อต่อสู้กับการเหยียดผิว

864
00:50:35,991 --> 00:50:40,037
นี่เป็นช่วงเวลาที่วิเศษสำหรับผมเพราะคุณอยู่ที่นี่

865
00:50:40,120 --> 00:50:43,832
เพราะการที่เรามาที่นี่
คือความสำเร็จทางประวัติศาสตร์

866
00:50:43,915 --> 00:50:46,710
ผมอยากขอให้พวกเขายืนขึ้น…

867
00:50:46,793 --> 00:50:48,879
พี่น้องของเราจากยูบีเอ็ม

868
00:51:09,608 --> 00:51:11,443
บนบันไดด้านหน้านี้

869
00:51:11,526 --> 00:51:15,447
จากตรงนี้ในเซาเปาโลไปจนถึงบราซิล

870
00:51:15,530 --> 00:51:21,745
ยูไนเต็ด แบล็ก มูฟเม้นต์จะยืนหยัดต่อสู้ต่อไป

871
00:51:21,828 --> 00:51:23,789
ขอบคุณมากครับ

872
00:51:23,872 --> 00:51:27,292
ปราศจากความฝัน ปราศจากการดิ้นรน

873
00:51:27,834 --> 00:51:29,795
สิ่งที่เกิดขึ้นวันนี้ก็เป็นไปไม่ได้

874
00:51:31,004 --> 00:51:34,716
ผมขออุทิศเพลงต่อไปให้พวกเขา

875
00:51:36,510 --> 00:51:39,012
ผิวลูอันดาของฉัน ล็อบบี้อรูดันดา

876
00:51:39,096 --> 00:51:41,807
เหมือนทีชัลลา วาคันดา พิษงูแบล็กแมมบา

877
00:51:41,890 --> 00:51:44,726
แถบลูกปืนมากมาย ที่นี่มีกฎอะไร

878
00:51:44,810 --> 00:51:47,479
คืนนี้จะเห็นเลือดมากกว่าที่โรงแรมรวันดา

879
00:51:47,562 --> 00:51:48,897
ยุคนี้เริ่มต้นอย่างป่าเถื่อน

880
00:51:48,980 --> 00:51:50,899
เสือดำออกเพ่นพ่าน โชว์กรงเล็บ

881
00:51:50,982 --> 00:51:53,110
ฉันใช้คํ่าคืนเป็นการอำพราง

882
00:51:53,193 --> 00:51:56,488
ฉันเป็นผู้ล้างแค้น
ล้างแค้นให้ผู้คนที่ถูกฟาดฟัน

883
00:51:56,571 --> 00:51:58,740
นายทำรัฐประหาร ฉันก่อวินาศกรรม

884
00:51:58,824 --> 00:52:01,076
ลึกลับดั่งเทพเจ้านับพันองค์ในวิหารแพนธิออน

885
00:52:01,159 --> 00:52:04,246
กล้าหาญ ฉันฆ่าผู้ตั้งรกราก
จนพบจุดจบดุจสิงโตซาโว

886
00:52:04,830 --> 00:52:07,374
ฉันลุยลึก แบบหยุดไม่อยู่ โหดยิ่งกว่า

887
00:52:07,457 --> 00:52:10,335
ปuศาจ กะโหลก ไวเบรเนียม
ฉันสับนายเละเป็นเสี่ยงๆ

888
00:52:10,418 --> 00:52:13,130
ว่องไวดุจยูเซน โบลท์ หนึ่งหมื่นโวลต์

889
00:52:13,213 --> 00:52:16,133
เสียงปรบมือจากบรรพบุรุษ
ฟังทา-เนฮิซิแบบไม่มีโค้ช

890
00:52:16,216 --> 00:52:18,385
ความจำยาวนาน โกรธแค่สั้นๆ ฉันเป็นแบบนี้

891
00:52:18,468 --> 00:52:21,054
มีข่าวลือว่าฉันกลับมาเหมือนปืนกล

892
00:52:21,138 --> 00:52:23,890
มุ่งมั่น เฉียบคมและเยือกเย็น

893
00:52:23,974 --> 00:52:26,893
ถ้าเรื่องมันวุ่นวาย เราก็ถอยร่น

894
00:52:26,977 --> 00:52:29,980
- ดั่งเสือดำ
- ฉันกลับมาแล้ว

895
00:52:30,063 --> 00:52:32,107
ดั่งเสือดำ

896
00:52:32,190 --> 00:52:34,860
มุ่งมั่น เฉียบคมและเยือกเย็น

897
00:52:34,943 --> 00:52:38,238
ถ้าเรื่องมันวุ่นวาย เราก็ถอยร่น

898
00:52:38,321 --> 00:52:41,408
- ดั่งเสือดำ
- ฉันกลับมาแล้ว

899
00:52:41,491 --> 00:52:44,161
ดั่งเสือดำ

900
00:52:44,244 --> 00:52:46,037
ดอร่า มิลาเจอยู่บนหลังคาของฉัน

901
00:52:46,121 --> 00:52:49,499
โผล่มาที่ฐานแบบนิกกี้ มินาจ
มันเป็นแค่ภาพลวงตา

902
00:52:49,583 --> 00:52:51,209
เครื่องบินเจ็ท บินสูงบนฟ้า

903
00:52:51,293 --> 00:52:54,880
คุณสป็อกช่างสุดยอด
กรีนแลนเทิร์น ฉันก็สุดปลื้ม

904
00:52:55,755 --> 00:52:58,049
ทะเลแดงแห่งใหม่ คือการข้ามครั้งใหม่

905
00:52:58,133 --> 00:53:01,052
เพื่อให้คนเห็นราชาในกระจก
ที่ปากกาฉันสร้างสรรค์

906
00:53:01,136 --> 00:53:03,722
ถนนวูแทง ซูเปอร์แมน เทคโนโลยีลํ้ายุค

907
00:53:03,805 --> 00:53:06,808
เป็นสัญลักษณ์เหมือนไกด์ในคํ่าคืนหนาวเหน็บ

908
00:53:06,892 --> 00:53:09,352
ฉันจะขยี้พวกที่ล้อเลียนวัฒนธรรมคนดำ

909
00:53:09,436 --> 00:53:12,105
เพื่อนซี้คาสปารอฟและเขียนเช็ค

910
00:53:12,189 --> 00:53:14,858
ฉันยืนหยัดต่อต้านนายทาส
อินดี้บนเส้นทางของฉันเอง

911
00:53:14,941 --> 00:53:18,195
ฉันเฉียบแหลม รอคอยเวลาของฉัน
ไม่ทำตัวงี่เง่า

912
00:53:18,278 --> 00:53:20,822
ถ้าคุณมาแบบสแตน ลี
เหมือนสไปก์ ลี แนวบรูซ ลี

913
00:53:20,906 --> 00:53:23,533
ผมจะพาบราซิลไปแบบเมาริซิโอ คูบรัสลีย์

914
00:53:23,617 --> 00:53:26,661
อย่างโซแลงก์ในเพลง
อะ ซีท แอ็ท เดอะ เทเบิล ผิวดำหรือผิวเข้ม

915
00:53:26,745 --> 00:53:28,622
ถ้าไม่แน่ใจก็โทรหาเจ้าหญิงสิ

916
00:53:29,206 --> 00:53:32,292
รู้จักตัวเอง พึ่งพาตัวเอง กระแสแห่งเวลา

917
00:53:32,375 --> 00:53:33,919
เหมือนตัวอย่าง ดั่งเช่นพระพุทธเจ้า

918
00:53:34,002 --> 00:53:36,838
{\an8}ความรักที่เติมเต็มหนังสือได้เป็นพันเล่ม
เหมือนกาโบหรือเนรูด้า

919
00:53:36,922 --> 00:53:40,217
ใครก็ตามที่แต่งงานกับพายุ
ไม่สนเรื่องร่ม เข้าใจมั้ย

920
00:53:40,300 --> 00:53:42,761
มุ่งมั่น เฉียบคมและเยือกเย็น

921
00:53:42,844 --> 00:53:46,139
ถ้าเรื่องมันวุ่นวาย เราก็ถอยร่น

922
00:53:46,223 --> 00:53:49,392
คืนนี้จะอยู่ในใจเราทุกคนตลอดไป

923
00:53:49,476 --> 00:53:50,560
จริงๆ นะ

924
00:53:51,686 --> 00:53:55,482
เพื่อเตือนเราว่าอิสรภาพไม่ได้อยู่ถาวร

925
00:53:55,565 --> 00:53:57,442
เราต้องต่อสู้เพื่อมันเสมอ

926
00:53:57,525 --> 00:53:59,903
และเราจะสู้เพื่อมันต่อไป

927
00:54:00,403 --> 00:54:03,198
เหมือนรถแทรกเตอร์ หลีกทางเราซะ

928
00:54:03,281 --> 00:54:05,659
มุ่งมั่น เฉียบคมและเยือกเย็น

929
00:54:05,742 --> 00:54:08,745
ถ้าเรื่องมันวุ่นวาย เราก็ถอยร่น

930
00:54:08,828 --> 00:54:11,873
- ดั่งเสือดำ
- ฉันกลับมาแล้ว

931
00:54:11,957 --> 00:54:13,708
ดั่งเสือดำ

932
00:54:14,751 --> 00:54:16,378
พลังของสัญลักษณ์

933
00:54:17,212 --> 00:54:19,130
หนุ่มสาวพวกนั้นทำอะไรกัน

934
00:54:19,214 --> 00:54:21,883
พวกเขาไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
มันคือการปกครองแบบเผด็จการ

935
00:54:21,967 --> 00:54:25,387
ในประเทศที่ฆ่าคนผิวดำได้โดยไม่กระพริบตา

936
00:54:25,470 --> 00:54:29,766
วันรุ่งขึ้น พวกเขาอาจติดคุกหรือถึงตาย

937
00:54:29,849 --> 00:54:32,018
แต่พวกเขาก้าวข้ามความกลัว

938
00:54:32,102 --> 00:54:36,064
และยืนอยู่บนบันไดข้างหน้า
เพื่อสร้างสัญลักษณ์การต่อสู้อันทรงพลัง

939
00:54:36,147 --> 00:54:37,607
{\an8}และการรวมตัวต่อต้านการเหยียดผิว

940
00:54:37,691 --> 00:54:39,150
{\an8}(วันแห่งการเรียกร้องเพื่อคนผิวดำ)

941
00:54:39,234 --> 00:54:43,196
{\an8}ในสายตาของทหาร
การต่อต้านการเหยียดผิวเกี่ยวพันกับคอมมิวนิสต์

942
00:54:43,697 --> 00:54:47,826
ซีโมนาลต้องไปที่กรมตำรวจ
เพราะเขายกย่องมาร์ติน ลูเธอร์ คิง จูเนียร์

943
00:54:47,909 --> 00:54:50,453
ถ้าได้รับอนุญาต ผมอยากจะร้องเพลงนี้

944
00:54:50,537 --> 00:54:53,748
ผมขออุทิศให้ลูกชายของผม…

945
00:54:54,833 --> 00:54:56,543
หวังว่าในอนาคต

946
00:54:57,419 --> 00:55:01,339
เขาจะไม่ต้องเผชิญกับปัญหาที่ผมเคยเจอ…

947
00:55:02,215 --> 00:55:04,718
และบางครั้งก็ยังต้องเผชิญอยู่

948
00:55:04,801 --> 00:55:08,305
ทั้งๆ ที่ผมก็เป็นตัวของผมเอง

949
00:55:25,864 --> 00:55:29,492
ใช่แล้ว ฉันผิวสีเข้ม

950
00:55:29,576 --> 00:55:32,537
เพื่อนพ้องผิวสีเดียวกัน

951
00:55:32,620 --> 00:55:35,999
สิ่งที่อยากขอ คือขอให้ต่อสู้

952
00:55:36,082 --> 00:55:39,544
สู้ต่ออีกหน่อย

953
00:55:39,627 --> 00:55:42,339
สงครามใกล้จะจบแล้ว

954
00:55:48,094 --> 00:55:51,806
สำหรับคนดำทุกคนที่จากไป

955
00:55:51,890 --> 00:55:54,893
คนดำอีกคนจะมา

956
00:55:54,976 --> 00:55:58,646
เพื่อต่อสู้และหลั่งเลือดหรืออาจจะไม่

957
00:55:58,730 --> 00:56:02,359
เสียงเพลงมันกึกก้องไปไกลนะเพื่อน

958
00:56:02,442 --> 00:56:06,154
จงฟังเสียงนี้

959
00:56:06,237 --> 00:56:10,367
จงสู้เพื่อเรา

960
00:56:11,034 --> 00:56:13,453
การต่อสู้เพื่อคนผิวดำ…

961
00:56:13,536 --> 00:56:15,413
แต่มีหลายอย่างที่เกิดขึ้นจากเรื่องนั้น

962
00:56:15,497 --> 00:56:17,749
มันทำให้ผมรำคาญนะ เพราะมันไม่ใช่เรื่องใหม่

963
00:56:17,832 --> 00:56:21,044
ตั้งแต่ตอนที่ชาวแอฟริกันเริ่มถูกลักพาตัว

964
00:56:21,127 --> 00:56:23,129
และถูกพาไปปล่อยในถิ่นที่พวกเขาไม่รู้จัก

965
00:56:23,213 --> 00:56:26,341
พวกเขาต้องจัดรูปแบบ
องค์กรโดยรวมของพวกเขาใหม่

966
00:56:26,424 --> 00:56:29,427
ตัวอย่างเช่นกลุ่มภราดรภาพทางศาสนา
ในศตวรรษที่ 17

967
00:56:29,511 --> 00:56:32,847
คนผิวดำมีการรวมกลุ่มกัน ระดมทุนกันนิดหน่อย

968
00:56:32,931 --> 00:56:34,265
ซื้ออิสรภาพให้กันและกัน

969
00:56:34,349 --> 00:56:37,018
นั่นคือวิธีที่พวกเขาทำ

970
00:56:37,102 --> 00:56:41,439
พวกเขาค่อยๆ สร้างชุมชนเพื่อสวัสดิการร่วมกัน

971
00:56:43,066 --> 00:56:46,820
อริสโตแครตาเป็นสโมสรที่สร้างโดยคนผิวดำ

972
00:56:46,903 --> 00:56:50,407
แต่มันไม่ได้เลือกปฏิบัติเหมือนสโมสรคนขาว

973
00:56:50,490 --> 00:56:52,700
ซึ่งไม่อนุญาตให้คนดำมีส่วนร่วม

974
00:56:53,326 --> 00:56:55,954
ใครก็ตามที่อยู่ในสถานที่นั้นก็สนุกได้

975
00:56:56,037 --> 00:56:58,206
คุณเลยเอาสิ่งที่กลุ่มภราดรภาพทางศาสนาทำ

976
00:56:58,289 --> 00:57:00,917
เอาสิ่งที่อริสโตแครตาทำมาใช้

977
00:57:01,000 --> 00:57:03,545
แล้วมันพาเราไปไหนเหรอ
ไปสู่รุ่นพ่อแม่ของเราไง

978
00:57:09,717 --> 00:57:12,262
- เคยมาที่นี่มั้ย
- ครั้งแรก

979
00:57:12,345 --> 00:57:14,472
งานนี้เป็นเรื่องแล้วสิ

980
00:57:14,973 --> 00:57:16,975
{\an8}- ครั้งแรก
- นายไม่เคยมาเลยเหรอ

981
00:57:17,058 --> 00:57:18,768
{\an8}ไม่เคยแม้แต่มาถ่ายรูปด้วยซํ้า

982
00:57:18,852 --> 00:57:19,894
{\an8}(เจ ซานติอาโก
นักร้อง)

983
00:57:19,978 --> 00:57:21,729
{\an8}- ไม่เคยมาเที่ยวเลยเหรอ
- ไม่เคย

984
00:57:21,813 --> 00:57:22,814
{\an8}ได้เลย…

985
00:57:25,316 --> 00:57:27,235
จากนี้ไป มันเป็นของเรา

986
00:57:27,318 --> 00:57:30,071
ฉันเป็นเด็กบราซิลผิวเข้ม เข้าใจมั้ย

987
00:57:30,155 --> 00:57:33,867
แล้วเราก็ต้องพยายามพูดยํ้ากันต่อไป

988
00:57:33,950 --> 00:57:36,327
เพื่อให้รุ่นต่อๆ ไปลุยหนักขึ้น

989
00:57:36,411 --> 00:57:40,039
เวลาคนดำถูกเรียกว่าลิง
คนจะมองพวกเขาเพื่อดูปฏิกิริยา

990
00:57:40,123 --> 00:57:42,250
แต่เราควรถามคนขาวว่า

991
00:57:42,333 --> 00:57:44,461
"นี่ผ่านมา 500 ปีแล้ว
คุณยังทำแบบนั้นอยู่อีกเหรอ"

992
00:57:44,544 --> 00:57:47,422
ฉันไม่ใช่เป้าของพวกเหยียดผิว
แต่เป็นฝันร้ายของพวกเขา

993
00:57:48,840 --> 00:57:51,968
ฉันรอดเงื้อมมือมัจจุราชมาได้
ตอนนี้รู้แล้วว่าจะมุ่งหน้าไปทางไหน

994
00:57:52,677 --> 00:57:56,389
นี่ไม่ใช่โชคช่วย ฉันอยู่ที่ที่อยากอยู่มาตลอด

995
00:57:56,473 --> 00:57:58,391
ฉันไม่ไว้ใจใครทั้งนั้น

996
00:57:58,475 --> 00:58:00,810
- อย่าว่าแต่ตำรวจเลย
- ช่างหัวมัน

997
00:58:00,894 --> 00:58:04,022
เงินในกระเป๋าฉัน หัวใจหยุดเต้น

998
00:58:04,522 --> 00:58:06,357
ช่วงก่อนมีโชว์

999
00:58:06,441 --> 00:58:08,693
ก่อนจะคุยโว

1000
00:58:08,776 --> 00:58:12,238
ฉันอยู่กับเพื่อนซี้ ก่อนจะมีคนฮือฮาและอิจฉา

1001
00:58:12,864 --> 00:58:16,367
ฉันรอดเงื้อมมือมัจจุราชมาได้
ตอนนี้รู้แล้วว่าจะมุ่งหน้าไปทางไหน

1002
00:58:16,451 --> 00:58:18,411
- นี่ไม่ใช่โชคช่วย
- โอเค

1003
00:58:18,495 --> 00:58:20,497
ความแค้นไม่รู้จบ

1004
00:58:21,289 --> 00:58:23,082
ฉันทำให้ศรัทธาดังกึกก้องเหมือนอยู่ในโบสถ์

1005
00:58:23,166 --> 00:58:25,043
ศักดิ์สิทธิ์อย่างโทราห์ ร้ายกาจดุจงูเห่า

1006
00:58:25,126 --> 00:58:27,712
ปลาฉลามที่กระหายหาความรู้จากโลกตะวันออก

1007
00:58:27,795 --> 00:58:30,006
เพลงของฉันทำให้
มหาสมุทรแอตแลนติกเป็นอนุภาคควอนตัม

1008
00:58:30,131 --> 00:58:33,092
- หาฉันให้เจอในทุกๆ พายุ
- เสียงของบรรพบุรุษ

1009
00:58:33,176 --> 00:58:35,303
ความกล้าหาญไม่อาจวัดได้ในยามสงบ

1010
00:58:35,386 --> 00:58:38,681
- สไตล์พระเยซู 2.0
- พับผ่าสิ พระเยซู 2.0

1011
00:58:38,765 --> 00:58:42,560
ฉันเดินบนน้ำแห่งความเศร้าที่หลงลืม
เดินไปจากกฎที่คอยบังคับ

1012
00:58:42,644 --> 00:58:44,646
ฉันเคยไม่มีค่าอะไร วันนี้ไม่มีที่สิ้นสุด

1013
00:58:44,729 --> 00:58:46,481
รู้สึกเหมือนสิ่งประดิษฐ์ที่ว่างเปล่า

1014
00:58:46,564 --> 00:58:48,441
ไม่อวดดี แค่ดูดี

1015
00:58:48,525 --> 00:58:50,193
ดูสิว่าเพลงเปลี่ยนท้องถนนไปยังไง

1016
00:58:50,276 --> 00:58:52,946
จากฐานอิสระไปจนถึงจังหวะในแฟ้ม
โลกรับมือเราไม่ได้

1017
00:58:53,029 --> 00:58:55,573
คนระดับฉันบินด้วยความเร็วแสง ปิงปอง

1018
00:58:55,657 --> 00:58:57,659
เลิกพูดไร้สาระได้แล้ว ใจฉันกำลังฉลอง

1019
00:58:57,742 --> 00:58:59,202
หยินกับหยางปรับสมดุล

1020
00:58:59,285 --> 00:59:01,579
เหมือนคนทำหนัง ฉันมองหาช่องว่าง
ฉันโดดเด่นกว่าปาร์ตี้

1021
00:59:01,663 --> 00:59:03,456
เล็งไปที่หัว แล้วเล่นงานแบบคิมจอง

1022
00:59:03,540 --> 00:59:05,875
ฉันตัดสินใจว่านายจะรับมือกับราชา

1023
00:59:05,959 --> 00:59:07,377
หรือคิงคอง

1024
00:59:07,460 --> 00:59:11,214
เหมือนทองแอซเท็ก ฉันมาจากชีวิตที่แห้งแล้ง
ทุกอย่างเหมือนทะเลทรายซาฮาร่า

1025
00:59:11,297 --> 00:59:12,590
ความอุดมสมบูรณ์คือเป้า ดั่งเมกกะ

1026
00:59:12,674 --> 00:59:14,717
ฉันคือโทมัส ซันการา
ฉันเผชิญหน้าและสร้างใหม่

1027
00:59:14,801 --> 00:59:16,386
เหมือนทารกที่ถูกห่อหุ้มอยู่ในจิ๋ม

1028
00:59:16,469 --> 00:59:18,721
ส่วนผสมของวิวารา เชวารา เลบารา

1029
00:59:18,805 --> 00:59:20,390
ปากกาฉันกับ "ประวัติศาสตร์สีขาว"

1030
00:59:20,473 --> 00:59:22,684
และโลกก็ตะโกนว่าอย่าหยุดๆ

1031
00:59:22,767 --> 00:59:24,352
เลิกเล่นละครได้แล้ว

1032
00:59:24,435 --> 00:59:26,854
บอกเลยนะ หยุดซะ แล้วไตร่ตรองให้ดี

1033
00:59:26,938 --> 00:59:28,815
ฉันเดินหน้าต่อ ขอลุย
พวกเขาเรียกมันว่าแนวคิด

1034
00:59:28,898 --> 00:59:30,567
ฉันเอาหัตถ์พระศิวะมาด้วย

1035
00:59:30,650 --> 00:59:32,777
นี่คือพระเจ้าที่พูดผ่านเพื่อนๆ ของฉัน

1036
00:59:32,860 --> 00:59:34,320
ฉันเล็งและฆ่าพวกบ้าเหยียดผิว

1037
00:59:34,404 --> 00:59:38,825
มีแต่คนทางเหนือที่รอดมือมัจจุราช
รู้ว่าไม่ใช่โชค แต่เป็นมือของเอชู

1038
00:59:38,908 --> 00:59:40,994
ฉันใส่สูทเพื่อกวนโอ๊ยพวกเขาเล่น

1039
00:59:41,077 --> 00:59:42,912
ผู้ใต้บังคับบัญชาหรือจะมาโค่นล้ม

1040
00:59:42,996 --> 00:59:44,872
ทุกอย่างคือนรก ฉันเลยพลิกมันกลับ

1041
00:59:44,956 --> 00:59:46,874
เป้าหมายคือนิรันดร์ ไม่มีวันสิ้นสุด

1042
00:59:46,958 --> 00:59:50,712
(องก์ที่ 3
เก็บเกี่ยว)

1043
00:59:50,795 --> 00:59:53,923
รู้นะว่าเมื่อไหร่ที่แม่หรือป้าๆ ในหมู่บ้าน

1044
00:59:54,007 --> 00:59:57,135
เวลาผู้หญิงผิวดำบอกเราว่า

1045
00:59:57,218 --> 01:00:01,264
"แกเป็นคนดำเพราะฉะนั้นต้องทำให้
ดีกว่าคนอื่นสิบเท่าเพื่อให้คนเห็นว่าเท่าเทียม"

1046
01:00:01,347 --> 01:00:05,101
ฉันคิดว่าเดี๋ยวนี้ก็ยังเป็นแบบนั้นนะ
เราต้องเรียนให้หนักขึ้นสิบเท่า

1047
01:00:05,184 --> 01:00:09,856
เพราะสังคมนี้ก็เหมือนพิ้นที่ที่เต็มไปด้วยทุ่นระเบิด
ซึ่งชีวิตเป็นสิ่งไร้ค่า

1048
01:00:09,939 --> 01:00:14,360
เวลาเราตาย คนก็รู้สึกเศร้า
เป็นระยะเวลาที่สั้นกว่า รู้รึเปล่า

1049
01:00:14,444 --> 01:00:17,614
ถ้านายทำพลาดซึ่งเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้กับทุกคน

1050
01:00:17,697 --> 01:00:22,452
คนอื่นก็จะให้อภัยยากกว่าถ้านายผิวดำ

1051
01:00:22,535 --> 01:00:23,703
(บราซิล)

1052
01:00:23,786 --> 01:00:26,539
เมื่อศิลปินดังๆ ที่ได้รับแรงบันดาลใจ
จากแนวอนาคตนิยมฝรั่งเศส

1053
01:00:26,623 --> 01:00:29,083
เปิดตัวลัทธิสมัยใหม่ในประเทศเรา

1054
01:00:29,167 --> 01:00:31,502
ปัญญาชนคนดำในฝรั่งเศส

1055
01:00:31,586 --> 01:00:34,505
มีส่วนร่วมอย่างมาก
ในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ

1056
01:00:34,589 --> 01:00:39,135
ด้วยคำที่มีห้าตัวอักษรซึ่งบางครั้งก็ใช้เป็นการดูถูก

1057
01:00:39,218 --> 01:00:41,429
และบางครั้งก็เพื่อแสดงความรัก

1058
01:00:41,512 --> 01:00:45,558
{\an8}แต่จุดประสงค์หลักของมัน
คือการแสดงความภาคภูมิใจ

1059
01:00:45,642 --> 01:00:47,977
คำนั้นก็คือ "นิโกร"

1060
01:00:48,061 --> 01:00:51,731
และอุดมการณ์ทุกอย่าง
ที่มันสื่อออกมาในรูปแบบต่างๆ

1061
01:00:51,814 --> 01:00:55,068
{\an8}เนกริทูดหรือ "ความเป็นคนดำ"
ซึ่งคุณเขียนเป็นตัวหนาได้เลย

1062
01:00:55,151 --> 01:00:56,235
{\an8}(ไอเม เซไซรี)

1063
01:00:56,319 --> 01:01:00,406
{\an8}ที่นี่มีความจำเป็นต้องเปลี่ยน
โศกนาฏกรรมให้เป็นพลัง

1064
01:01:00,490 --> 01:01:02,116
อย่างเร่งด่วนพอๆ กัน

1065
01:01:02,200 --> 01:01:07,163
หนึ่งในตัวอย่างที่ดีที่สุดของความฝันนี้
คืออับดิอัส โด นาสซิเมนโต

1066
01:01:07,246 --> 01:01:12,210
โดยเฉพาะตอนที่เขาก่อตั้ง
โรงละครทดลองของคนผิวดำ

1067
01:01:12,293 --> 01:01:15,088
ซึ่งเปิดโอกาสใหม่ๆ

1068
01:01:15,171 --> 01:01:18,299
ในการทำให้วัฒนธรรมและคุณค่า
ของสังคมคนบราซิลผิวดำเข้มเข็งขึ้น

1069
01:01:18,883 --> 01:01:21,886
ครั้งนึงตอนที่เขาอยู่ต่างประเทศ
อับดิอัสได้ไปดูละคร

1070
01:01:21,969 --> 01:01:26,516
ซึ่งตัวแสดงหลักรับบทโดยคนขาวที่ทาหน้าสีดำ

1071
01:01:26,599 --> 01:01:30,228
ทันทีที่เห็น เขาก็ตัดสินใจ
สร้างคณะละครเพื่อคนผิวดำ

1072
01:01:30,311 --> 01:01:32,146
เพื่อต่อสู้กับการเหยียดผิว

1073
01:01:36,025 --> 01:01:36,984
ผมจำได้…

1074
01:01:38,444 --> 01:01:40,154
ว่ามีคนหลายคน…

1075
01:01:40,863 --> 01:01:42,407
ที่มาให้คำแนะนำ…

1076
01:01:42,490 --> 01:01:44,492
{\an8}(อับดิอัส นาสซิเมนโต
นักแสดงและนักเคลื่อนไหว)

1077
01:01:44,575 --> 01:01:45,993
{\an8}ว่าอย่าทำแบบนี้

1078
01:01:46,911 --> 01:01:49,539
{\an8}แนะนำว่าผมไม่ใช้คำว่า "คนดำ" ในชื่อ

1079
01:01:49,622 --> 01:01:53,584
เพราะนั่นจะทำให้เกิดความคิดริเริ่มของผม

1080
01:01:53,668 --> 01:01:56,838
ล้มเหลวก่อนที่มันจะสำเร็จ

1081
01:01:56,921 --> 01:01:58,881
ก่อนที่มันจะเริ่มด้วยซํ้า

1082
01:02:01,676 --> 01:02:02,927
ในแง่มุมนั้น

1083
01:02:04,554 --> 01:02:05,680
ผม…

1084
01:02:09,559 --> 01:02:11,769
ยืนกรานอย่างหนักแน่น…

1085
01:02:13,813 --> 01:02:16,566
ว่ามันต้องเป็นโรงละครของคนดำ

1086
01:02:16,649 --> 01:02:18,651
โรงละครของคนผิวดำ

1087
01:02:22,155 --> 01:02:25,950
นักแสดง ศิลปินเก่งๆ กวี
นักประพันธ์ นักเขียนบท

1088
01:02:26,033 --> 01:02:28,578
อาจารย์และนักการเมือง

1089
01:02:28,661 --> 01:02:31,706
เขาเคยผลิตละครข้างในเรือนจำคารันดิรูด้วย

1090
01:02:31,789 --> 01:02:33,291
โดยให้นักโทษเป็นนักแสดง

1091
01:02:33,374 --> 01:02:35,918
อับดิอัส โด นาสซิเมนโต
เป็นทุกอย่างที่ผมเกริ่นไว้

1092
01:02:36,002 --> 01:02:39,964
โดยที่ไม่ได้ละทิ้งงานด้านการเคลื่อนไหว
เพื่อสิทธิมนุษยชนของคนผิวดำเลย

1093
01:02:41,674 --> 01:02:46,053
ในงานศิลปะของเขา
เขาอุทิศให้กับคนอย่าง ลูอิส กาม่า

1094
01:02:46,137 --> 01:02:48,681
กวีผู้รณรงค์ให้เลิกทาสและทนาย

1095
01:02:48,765 --> 01:02:50,558
นักอนาคตศาสตร์ตัวจริง

1096
01:02:50,641 --> 01:02:54,187
ซึ่งน่าจะเรียกได้ว่าเป็นรุ่นบุกเบิกของเนกริทูด

1097
01:02:54,604 --> 01:02:58,149
หลายทศวรรษก่อนที่คำนี้จะมาถึงประเทศเรา

1098
01:03:00,526 --> 01:03:03,613
เหมือนที่แคนดิอา
กับเลเลีย กอนซาเลซทำกับคิลอมโบ

1099
01:03:03,696 --> 01:03:06,908
อับดิอัสใช้ศิลปะเพื่อเชิดชูวัฒนธรรมของเรา

1100
01:03:06,991 --> 01:03:08,785
เพื่อผลักดันให้มันเป็นมากกว่าแค่ความบันเทิง

1101
01:03:08,868 --> 01:03:13,289
และเปลี่ยนมันให้เป็น
เครื่องมือทางการเมืองที่ทรงพลัง

1102
01:03:13,372 --> 01:03:16,918
โรงละครทดลองของคนผิวดำ
ยังได้แนะนำให้โลกรู้จักกับ

1103
01:03:18,127 --> 01:03:20,922
นักแสดงคุณภาพดีที่ชื่อรูธ เด ซูซาด้วย

1104
01:03:23,049 --> 01:03:25,718
{\an8}เมื่อฉันคิดถึง รูธ เด ซูซา…

1105
01:03:25,802 --> 01:03:27,887
{\an8}(เลเลีย กอนซาเลซ
ศาสตราจารย์และนักเคลื่อนไหว)

1106
01:03:27,970 --> 01:03:30,306
{\an8}ฉันก็ตระหนักว่าถ้าพรสวรรค์ของเธอ
ถูกนำมาใช้อย่างเต็มที่

1107
01:03:31,432 --> 01:03:34,143
ในฐานะนักแสดงหญิงยอดเยี่ยมอย่างที่เธอเป็น

1108
01:03:34,227 --> 01:03:35,937
เธอจะกลายเป็นนักแสดงหญิง

1109
01:03:36,020 --> 01:03:39,232
ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในวงการทีวีบราซิลอย่างแน่นอน

1110
01:03:39,315 --> 01:03:43,402
เพราะแม้ว่าตอนนี้เธอออกทีวีซะเป็นส่วนใหญ่
แต่เธอก็เล่นหนังด้วย

1111
01:03:45,738 --> 01:03:49,158
{\an8}รูธ เด ซูซาเป็นสตรีผิวดำหมายเลขหนึ่ง
ของวงการละครเวทีบราซิล

1112
01:03:49,242 --> 01:03:52,703
{\an8}นักแสดงหญิงผิวดำคนแรกที่ได้รับบทนำ
ทางทีวีของบราซิล

1113
01:03:52,787 --> 01:03:54,705
{\an8}สตรีผิวดำหมายเลขหนึ่งของวงการภาพยนตร์

1114
01:03:54,789 --> 01:03:58,000
เธอได้ทุนและเรียนที่ฮาวเวิร์ดและฮาร์วาร์ด

1115
01:03:58,584 --> 01:04:02,296
เธอเป็นนักแสดงหญิงชาวบราซิลคนแรก
ที่ได้รับการเสนอชื่อชิงรางวัลสิงโตทองคำ

1116
01:04:02,380 --> 01:04:04,298
ในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวนิส

1117
01:04:04,382 --> 01:04:07,760
ถ้านั่นไม่ใช่ลํ้ายุค ก็ไม่รู้จะเรียกว่าอะไรแล้ว

1118
01:04:18,354 --> 01:04:23,359
{\an8}เราไม่มีเงินจะสร้าง ดิ เอ็มเพอเรอร์ โจนส์
ละครเรื่องแรกของฉัน

1119
01:04:23,442 --> 01:04:24,443
{\an8}(รูธ เด ซูซา
นักแสดง)

1120
01:04:24,527 --> 01:04:28,281
เราไม่มีเงินและไม่มีสถานที่จัด

1121
01:04:28,364 --> 01:04:32,660
และฉันก็พูดโดยไม่ลังเลเลยว่า
"ไปขอใช้โอเปร่า เฮ้าส์กันเถอะ"

1122
01:04:33,244 --> 01:04:34,579
ฉันคิดว่ามันสวยมาก

1123
01:04:34,662 --> 01:04:38,374
เราเลยไปหานายกเทศมนตรี
และเขาก็บอกให้วันที่ 25 พฤษภาคม…

1124
01:04:39,000 --> 01:04:41,711
วันที่ 8 พฤษภาคมสิ วันสงครามหยุด

1125
01:04:41,794 --> 01:04:43,588
วันที่สงครามยุติ

1126
01:04:44,171 --> 01:04:48,509
ฉันประทับใจมาก มีการจุดพลุอยู่ข้างนอกด้วย

1127
01:04:48,593 --> 01:04:50,928
ฉันเลยบอกว่าพวกเขากำลังฉลอง
บทบาทแรกของฉัน

1128
01:04:57,685 --> 01:05:00,146
ด้วยศรัทธาของผู้เล่นที่นั่งดูสถานการณ์

1129
01:05:00,229 --> 01:05:01,814
จากม้านั่งตัวสำรอง

1130
01:05:04,525 --> 01:05:07,361
{\an8}เป้าหมายที่เราต้องการมากที่สุด…

1131
01:05:07,445 --> 01:05:08,404
{\an8}(ลาริสซ่า ลูซ
นักร้อง)

1132
01:05:08,487 --> 01:05:09,447
{\an8}บอลบนเสา

1133
01:05:09,530 --> 01:05:14,869
เดิมทีเพลง "อิสมาเลีย" เขียนเอาไว้
เพื่อให้นักแสดงผู้ยิ่งใหญ่สองคนของเรา

1134
01:05:14,952 --> 01:05:18,122
ซึ่งคือ รูธ เด โซซา
และเฟอร์นันดา มอนเตเนโกรร้องเพลงคู่

1135
01:05:18,205 --> 01:05:23,294
แต่น่าเศร้าที่รูธ เด โซซาจากเราไป
ขณะที่เราไปทัวร์คอนเสิร์ตในยุโรป

1136
01:05:23,961 --> 01:05:26,756
ไม่กี่อาทิตย์ก่อนเราจะเริ่มบันทึกเสียง

1137
01:05:26,839 --> 01:05:28,966
แม้แต่ความฝันของเราก็ไม่ไร้อุปสรรค…

1138
01:05:29,050 --> 01:05:32,720
มีพิธีฝังศพรูธ เด โซซาในริโอ เด จาเนโรวันนี้

1139
01:05:32,803 --> 01:05:36,307
เธอเป็นนักแสดงผิวดำคนแรกที่ขึ้นแสดงบนเวที

1140
01:05:36,390 --> 01:05:38,392
ของริโอ เด จาเนโร โอเปร่า เฮ้าส์

1141
01:05:38,476 --> 01:05:42,563
ความสุขของคนขาวสมบูรณ์แล้ว

1142
01:05:44,106 --> 01:05:46,567
ความสุขของคนดำ

1143
01:05:48,903 --> 01:05:51,322
แทบจบสิ้น…

1144
01:05:58,788 --> 01:06:01,624
ไม่มีใครเดินเข้ามาในสตูดิโอ
แล้วพูดว่า "ตกลงเราจะทำแบบนี้นะ"

1145
01:06:01,707 --> 01:06:05,252
เข้าใจมั้ย มันเป็นกระบวนการลองผิดลองถูก

1146
01:06:05,336 --> 01:06:09,799
ผมกับนาเว่ทำงานด้วยกันมา 12 ปีแล้ว

1147
01:06:10,466 --> 01:06:12,426
นายแต่งจังหวะนั้นแล้ว

1148
01:06:13,260 --> 01:06:14,261
{\an8}(นาเว่
โปรดิวเซอร์)

1149
01:06:14,345 --> 01:06:17,723
{\an8}ตอนแรกมันก็เยี่ยมแล้วนะ
งานฉันเสร็จไปแล้วครึ่งนึง

1150
01:06:17,807 --> 01:06:22,228
นายถ่อมตัวเกินไปแล้ว ตอนนี้ฟังแน่นขึ้นเยอะเลย

1151
01:06:23,562 --> 01:06:27,066
เพราะนายแยกจังหวัะออก
แล้วก็แทรกอีกจังหวะเข้าไป

1152
01:06:27,149 --> 01:06:31,696
หลังจากผ่านไป 12 ปี
ในที่สุดเราก็มีเทคนิคและเงินทุน

1153
01:06:31,779 --> 01:06:35,157
ที่จะสามารถพูดได้ว่า
"มาร์ลอนจะเล่นทรอมโบนตรงส่วนนี้"

1154
01:06:35,241 --> 01:06:38,953
และมันก็เป็นความรู้สึกที่บ้าสุดๆ
ที่อยู่ๆ มาร์คอส วัลลี่ก็มาร่วมงานด้วย

1155
01:06:39,912 --> 01:06:43,457
แล้วเราก็พูดอีกว่า "ให้ตายสิ
เฟอร์นันดา มอนเตเนโกร ก็แวะมาด้วย"

1156
01:06:43,541 --> 01:06:47,003
เธอเล่นบทเอาเออร์ เลดี้
ในหนังเรื่อง อะ ด็อกส์ วิล

1157
01:06:47,086 --> 01:06:48,587
สวัสดี ดีใจที่ได้เจอคุณนะ

1158
01:06:48,671 --> 01:06:50,256
- เป็นไงบ้าง
- จุ๊บๆ สองรอบเลย

1159
01:06:50,339 --> 01:06:54,176
ผลงานการแสดงอย่างยอดเยี่ยม
ของคุณฟอร์นันดาในเรื่อง "อิสมาเลีย"

1160
01:06:54,260 --> 01:06:57,179
ทำให้เราอุ่นใจแม้ต้องเผชิญ
กับสถานการณ์เลวร้าย

1161
01:06:57,263 --> 01:07:00,808
ซึ่งบางครั้งเราก็คิดว่ามันเป็นชะตาของเรา

1162
01:07:01,809 --> 01:07:06,731
ผมชอบกลอนบทนี้ มันลุ่มลึกและยิ่งใหญ่มาก

1163
01:07:06,814 --> 01:07:09,233
ผมเลือกที่จะอัดมันตอนนี้…

1164
01:07:10,151 --> 01:07:12,570
เพราะผมคิดว่ามันสื่อถึงยุคสมัยของเราได้ดี

1165
01:07:12,653 --> 01:07:15,281
{\an8}ถูกต้องเลย ตอนนี้เราอยู่ในสถานการณ์แบบนั้น

1166
01:07:15,364 --> 01:07:18,701
ถ้าคุณเสียสติอยู่บนหอคอยคุณก็ไม่ได้ฝันไป

1167
01:07:19,618 --> 01:07:22,580
- ผมรู้สึกเป็นเกียรติมาก…
- ฉันก็เช่นกัน รู้ไว้นะ

1168
01:07:22,663 --> 01:07:25,416
หวังว่ามันจะสวยงามเหมือนอย่างที่แต่งเอาไว้

1169
01:07:25,499 --> 01:07:26,834
เหมือนที่เขียนเอาไว้เลย

1170
01:07:28,252 --> 01:07:30,796
ประเทศสุดยํ่าแย่ เหมือนที่สื่ออยากเห็น

1171
01:07:30,880 --> 01:07:31,797
มีแต่ความล้มเหลว

1172
01:07:31,881 --> 01:07:34,383
แล้วยังมาเรียกร้องขอเหรียญรางวัล
ทั้งๆ ที่เป็นนักวิ่งกระดูกหัก

1173
01:07:35,009 --> 01:07:39,096
ถูกลอบแทงหลัง แถมถูกขนาบด้วยกฎระเบียบ

1174
01:07:39,180 --> 01:07:43,392
แต่เราทำให้ตัวเองชินชา
และคิดว่าสักวันทุกอย่างจะดีเอง

1175
01:07:43,476 --> 01:07:46,520
คิดว่าปริญญาคือใบเบิกทาง
และสีผิวของฉันไม่ใช่เครื่องแบบ

1176
01:07:46,604 --> 01:07:48,439
#แบล็กไลฟ์แมตเตอร์  สุดยอด

1177
01:07:48,522 --> 01:07:49,523
แต่หลังจากกระสุน 80 นัด

1178
01:07:49,607 --> 01:07:53,360
ในที่สุดคุณก็เห็นความแตกต่าง
ระหว่างผิวขาวกับผิวสีที่เป็นเป้าหมาย

1179
01:07:53,444 --> 01:07:56,697
{\an8}- และมือปืนก็สวมเครื่องแบบ
- อีกแล้ว

1180
01:07:56,781 --> 01:07:58,908
- ผู้กล่าวหาไม่ได้อยู่ใตรงนั้นด้วยซ้ำ
- อาฆาตแค้น

1181
01:07:58,991 --> 01:08:02,286
ศพคนผิวดำก็เหมือนเพลงฮิตติดชารต์บิลบอร์ด

1182
01:08:02,369 --> 01:08:04,872
ทุกคนเห็นได้ แต่ก็ไม่มีใครทำอะไร

1183
01:08:04,955 --> 01:08:07,291
ฉันมองเข้าไปในกระจก อิคารัสจ้องมองกลับมา

1184
01:08:07,374 --> 01:08:10,127
{\an8}ระวังนะ อย่าบินใกล้ดวงอาทิตย์เกินไป

1185
01:08:10,211 --> 01:08:11,796
พวกเขาทนอิสรภาพของคุณไม่ได้

1186
01:08:11,879 --> 01:08:14,757
ลองนึกภาพ คุณเป็นอีแร้งยิ่งใหญ่
แต่กลับอยากเห็นคุณเป็นขี้ยา

1187
01:08:14,840 --> 01:08:17,259
เพียงเพื่อจะได้พูดว่า "ว่าแล้ว!"
สุดท้ายแล้วเราทุกคน…

1188
01:08:17,343 --> 01:08:19,595
อิสมาเลีย อิสมาเลีย

1189
01:08:20,262 --> 01:08:22,515
อิสมาเลีย อิสมาเลีย

1190
01:08:23,599 --> 01:08:25,684
อิสมาเลีย อิสมาเลีย

1191
01:08:25,768 --> 01:08:28,270
เอื้อมมือขึ้นฟ้า แต่ลงเอยอยู่บนพื้นดิน

1192
01:08:28,354 --> 01:08:31,899
คนดำทุกคนคืออิสมาเลีย อิสมาเลีย

1193
01:08:31,982 --> 01:08:34,652
- อิสมาเลีย
- อิสมาเลีย

1194
01:08:34,735 --> 01:08:37,279
- อิสมาเลีย
- อิสมาเลีย อิสมาเลีย

1195
01:08:38,072 --> 01:08:41,325
เอื้อมมือขึ้นฟ้า แต่ลงเอยอยู่บนพื้นดิน

1196
01:08:41,408 --> 01:08:42,827
ก่อนอื่นลักพาตัวพวกเขา

1197
01:08:42,910 --> 01:08:45,246
ปล้นพวกเขา โกหกเรื่องพวกเขา

1198
01:08:45,329 --> 01:08:47,706
ปฏิเสธพระเจ้าของพวกเขา
รุกราน แบ่งแยกพวกเขา

1199
01:08:47,790 --> 01:08:50,876
ถ้าหนึ่งในความฝันพวกนั้นกล้าวิ่งก็หยุดมันซะ

1200
01:08:50,960 --> 01:08:53,879
ปล่อยให้เถียงกันไปด้วยกระสุนที่ทะลุตัวพวกเขา

1201
01:08:53,963 --> 01:08:56,882
โชคไม่ดีที่ในที่ที่แดดแผดเผามากกว่า

1202
01:08:56,966 --> 01:09:00,219
คำว่า "ทำให้สำเร็จ" ยังหมายถึง
การเอาเด็กอีกคนใส่โลงศพ

1203
01:09:00,886 --> 01:09:03,180
อยากเป็นดารา
ก็ต้องเป็นเหรียญรางวัลให้คนสารเลว

1204
01:09:03,264 --> 01:09:06,058
เกิดอะไรขึ้นกับคนสีผิวเดียวกัน
ที่ฆ่าบรรพบุรุษของพวกเขา

1205
01:09:06,142 --> 01:09:09,311
เงินเดือนงวดแรก ชุดตำรวจสองชุด

1206
01:09:09,395 --> 01:09:12,648
เด็กผิวดำสามคนที่นั่งอยู่เบาะหลัง
ผิวสีเดียวกับสี่คน

1207
01:09:12,731 --> 01:09:15,526
ห้าชีวิตกระจัดกระจาย
เด็กเหรียญทองและเหรียญทองแดง

1208
01:09:15,609 --> 01:09:19,280
เสียงปืน เสียงปืน เสียงปืน
เด็กคนนั้นถูกยิง 111 นัด

1209
01:09:19,363 --> 01:09:22,324
- แล้วมือปืนก็ใส่เครื่องแบบ
- อิสมาเลีย

1210
01:09:22,408 --> 01:09:24,827
คนที่ชี้นิ้วไม่ได้อยู่ตรงนั้นด้วยซ้ำ

1211
01:09:24,910 --> 01:09:27,830
การสลายกลุ่มคนดำพร้อมๆ กับ
มุมมองที่เฉียบคมของคน

1212
01:09:27,913 --> 01:09:31,625
ที่มีทุกอย่างยกเว้นสีในโลกที่สีสำคัญที่สุด

1213
01:09:32,459 --> 01:09:34,587
ตอนที่อิสมาเลียโกรธ

1214
01:09:35,171 --> 01:09:37,089
เธอขึ้นไปบนหอคอยเพื่อฝัน

1215
01:09:39,633 --> 01:09:40,968
เธอเห็นดวงจันทร์บนท้องฟ้า

1216
01:09:42,595 --> 01:09:44,346
พระจันทร์อีกดวงในทะเล

1217
01:09:45,264 --> 01:09:47,308
ในความฝันที่เธอหลงทาง

1218
01:09:47,975 --> 01:09:49,810
เธออาบแสงจันทร์

1219
01:09:50,603 --> 01:09:52,188
เธออยากปีนขึ้นสวรรค์

1220
01:09:53,355 --> 01:09:55,065
เธออยากไต่ลงทะเล

1221
01:09:56,400 --> 01:09:58,235
ในความเพ้อฝันของเธอ

1222
01:09:59,028 --> 01:10:00,613
ในหอคอย เธอเริ่มร้องเพลง

1223
01:10:01,405 --> 01:10:02,948
เธอใกล้ถึงสวรรค์แล้ว

1224
01:10:04,450 --> 01:10:05,784
เธออยู่ไกลจากทะเล

1225
01:10:06,535 --> 01:10:09,997
และในฐานะนางฟ้า เธอยืดหยัด

1226
01:10:10,080 --> 01:10:11,749
ติดปีกโผยบิน

1227
01:10:11,832 --> 01:10:13,626
เธออยากได้ดวงจันทร์จากท้องฟ้า

1228
01:10:14,251 --> 01:10:16,629
เธออยากได้พระจันทร์จากท้องทะเล

1229
01:10:16,712 --> 01:10:19,215
ปีกที่พระเจ้ามอบให้เธอ

1230
01:10:19,298 --> 01:10:21,008
มันแผ่กระพือ

1231
01:10:23,093 --> 01:10:25,346
วิญญาณของเธอขึ้นสวรรค์

1232
01:10:26,430 --> 01:10:30,643
ร่างของเธอตกลงไปในทะเล

1233
01:10:43,155 --> 01:10:46,492
ศิลปินจากเนินเขาถูกข่มเหงทุกวิถีทาง

1234
01:10:46,575 --> 01:10:49,995
รัฐบาลบราซิลรีบเพิ่มกฎหมาย

1235
01:10:50,079 --> 01:10:53,791
ที่ปิดกั้นความมั่งคั่งทางวัฒนธรรมของพวกเรา

1236
01:10:53,874 --> 01:10:57,503
ผ่านเครื่องมือทางกฎหมาย
ที่เรียกว่ากฎหมายเวแกรนซี

1237
01:10:57,586 --> 01:11:01,090
ซึ่งบังคับใช้อยู่หลายปี
เพื่อจองจำศิลปินแซมบ้าและคาโปเอรา

1238
01:11:01,173 --> 01:11:03,884
และเพื่อจัดการกับลัทธิแคนดอมเบล้และอุมบันดา

1239
01:11:03,968 --> 01:11:06,512
{\an8}ในสมัยนั้น ผมเคยถูกจับ
เพราะถือแทมโบริมอยู่ในมือ

1240
01:11:06,595 --> 01:11:09,348
{\an8}ไม่ได้เล่นอยู่ด้วยนะ แต่ก็ถูกจับ

1241
01:11:09,431 --> 01:11:11,558
{\an8}จำได้มั้ยว่าช่วงยุคไหน

1242
01:11:11,642 --> 01:11:13,143
{\an8}ตอนนั้นปี 41

1243
01:11:13,227 --> 01:11:18,774
{\an8}ตอนนั้น ผบ.ตร. ไม่อนุญาตให้ใช้
เครื่องดนตรีที่มีเหล็กยึด

1244
01:11:18,857 --> 01:11:21,902
{\an8}เขาบอกว่าคนนิโกรเอาไปใช้เป็นอาวุธได้

1245
01:11:21,986 --> 01:11:24,363
และกฎหมายเวแกรนซีนี้

1246
01:11:24,446 --> 01:11:29,326
ก็มีการเอาไปใช้เพื่อจับกุมผู้ค้าประเวณี
และข่มเหงสาวประเภทสอง

1247
01:11:29,410 --> 01:11:32,162
และกฎหมายนี้ก็ยังมีการบังคับใช้อยู่

1248
01:11:32,246 --> 01:11:34,581
(ฝ่ายบริหารประท้วงต่อต้าน ผบ.ตร.)

1249
01:11:34,665 --> 01:11:40,004
ฉันจะเป็นคนพเนจร ฉันจะเป็นคนพเนจร

1250
01:11:40,087 --> 01:11:43,132
(การคุมขังพลเมืองที่ไม่มีงานทำ
คือการข่มเหงรังแก)

1251
01:11:43,215 --> 01:11:45,676
(กฎหมายเวแกรนซี: ความเชื่อผิดๆ
เรื่องสมรรถภาพตำรวจ)

1252
01:11:45,759 --> 01:11:48,178
{\an8}(การถ่ายมิวสิควิดีโอ
"อมาริโล" ริโอ เด จาเนโร 2019)

1253
01:11:48,262 --> 01:11:50,723
{\an8}- คนจรจัดเดินไปมาไม่ได้
- นี่คุณอยู่ในบ้านเรา

1254
01:11:50,806 --> 01:11:55,102
{\an8}นึกภาพสิว่าถ้าเราเตรียมตัวถ่ายมิวสิกวิดีโอ

1255
01:11:55,185 --> 01:11:57,313
แล้วเอมิซิดาก็ตกอยู่ท่ามกลาง
ห่ากระสุนจะเป็นยังไง

1256
01:11:57,396 --> 01:11:58,522
งานนี้ยุ่งแน่ๆ

1257
01:11:58,605 --> 01:12:00,524
เธอสูงจังเลย

1258
01:12:00,607 --> 01:12:03,610
{\an8}ผมคิดว่าเราเอาการต่อสู้
หลายๆ ประเด็นของเรามารวมกันนะ

1259
01:12:03,694 --> 01:12:05,612
{\an8}(มาจูร์ - นักร้อง
ปาโบล วิตตาร์ - นักร้อง)

1260
01:12:05,696 --> 01:12:08,282
{\an8}สิ่งที่ผมคิดว่าเราทำกันอยู่

1261
01:12:08,365 --> 01:12:10,117
คือการกำจัดหมอก

1262
01:12:10,200 --> 01:12:13,245
ที่ทำให้เราเห็นการต่อสู้ของเราแยกกัน

1263
01:12:13,329 --> 01:12:15,164
คุณจะสู้เพื่ออิสรภาพแบบขอไปทีไม่ได้

1264
01:12:15,247 --> 01:12:18,083
ตั้งแต่วินาทีแรกที่คุณคิดทบทวนเรื่องเพศ

1265
01:12:18,167 --> 01:12:22,588
เรื่องชนชั้นและเรื่องเชื้อชาติ

1266
01:12:22,671 --> 01:12:24,673
มีสองวิธีที่คุณทำได้

1267
01:12:24,757 --> 01:12:27,217
วิธีแรกคือแบบปากว่าตาขยิบ
คุณคิดถึงแต่ตัวเอง

1268
01:12:27,301 --> 01:12:30,679
อีกวิธีนึงคือ "ถ้าเราอยากได้อะไร
เราก็อยากให้ทุกคนได้สิ่งเดียวกัน"

1269
01:12:31,638 --> 01:12:33,474
- ฉันร้องตรงนี้ด้วยเหรอ
- ใช่

1270
01:12:33,557 --> 01:12:35,267
คุณกับผม

1271
01:12:41,857 --> 01:12:46,195
เมื่อเรามารวมตัวกัน
จะสังเกตได้ว่าเรามีเรื่องราวที่คล้ายๆ กัน

1272
01:12:46,278 --> 01:12:49,907
แล้วก็เห็นว่ามันเป็นเรื่องตลก
ที่เราเคลื่อนไหวแบบแยกกัน

1273
01:12:51,492 --> 01:12:54,036
ฉันอยากร้องเนื้อเพลง
ของเอมิซิดาท่อนนึงสองรอบ

1274
01:12:54,119 --> 01:12:55,913
ฉันว่ามันเยี่ยมมาก

1275
01:12:55,996 --> 01:12:57,122
ท่อนนี้ ดูสิ

1276
01:12:57,206 --> 01:13:01,085
เขาท้าทายฉันเหมือนฉันเป็นมือใหม่
ฉันเป็นนักร้องเพลงแร็ปนะ

1277
01:13:04,254 --> 01:13:08,592
ฉันเคยไปร่วมงานที่ชื่อครีเอเตอส์ เฮาส์

1278
01:13:09,218 --> 01:13:12,137
เขาทำบางอย่างกับเพลงนี้ที่…

1279
01:13:12,971 --> 01:13:14,681
ทำให้ผมขนลุก

1280
01:13:14,765 --> 01:13:16,141
{\an8}เขาพาสาวประเภทสองมา…

1281
01:13:16,225 --> 01:13:17,518
{\an8}(เวโรนิก้า วาเลนติโน่
นักร้อง)

1282
01:13:17,601 --> 01:13:21,105
{\an8}เดินและร้องเพลง แล้วเธอก็จัดแบบเต็มๆ เลย

1283
01:13:21,480 --> 01:13:24,775
เธอเดินบนแคทวอล์คคนเดียวพร้อมกับร้องเพลง

1284
01:13:25,359 --> 01:13:27,403
เธอจะหยุดและมองทุกคนพร้อมกับพูดซํ้าๆ ว่า…

1285
01:13:27,486 --> 01:13:30,697
ปีที่แล้วฉันตาย!

1286
01:13:30,781 --> 01:13:36,620
แต่ไม่ใช่ปีนี้!

1287
01:13:37,246 --> 01:13:39,164
มันสะกิดใจผมมาก!

1288
01:13:39,248 --> 01:13:44,336
ผมเริ่มฟังเพลงของเบลคิออร์ซํ้าไปซํ้ามา
และพูดว่า "เราไม่เคยคิดเรื่องนี้ได้ยังไง"

1289
01:13:47,423 --> 01:13:51,677
{\an8}เหมือนกับปริซึมที่แยกแสงสีขาว
ออกเป็นหลาย ๆ สี

1290
01:13:51,760 --> 01:13:57,015
{\an8}ในอมาร์เอโล ผมก็อยากแยกความลำเอียง
ออกเป็นความเป็นไปได้ที่หลากหลาย

1291
01:14:01,019 --> 01:14:05,149
นี่คือวิธีที่เราจะบอกพี่น้องที่อยู่ตามท้องถนน

1292
01:14:05,232 --> 01:14:07,276
ว่าพวกเขายอมแพ้ไม่ได้

1293
01:14:07,359 --> 01:14:09,778
มันใช้พลังแห่งความรัก

1294
01:14:09,862 --> 01:14:13,740
ซึ่งเป็นสิ่งที่มนุษย์ทุกคนทำได้

1295
01:14:13,824 --> 01:14:14,992
เพื่อสร้างความเชื่อมโยงนี้

1296
01:14:15,075 --> 01:14:17,369
เหมือนประตูมิติได้เปิดออก

1297
01:14:17,453 --> 01:14:20,330
และพวกนักร้องแร็ปรุ่นก่อนหน้าผมพูดเอาไว้ว่า

1298
01:14:20,414 --> 01:14:21,790
"ไอ้น้อง ลุยเลย

1299
01:14:21,874 --> 01:14:26,170
ชีวิตมีความหมายก็ต่อเมื่อเราเชื่อมโยงกัน
เมื่อเรามารวมตัวกัน"

1300
01:14:26,253 --> 01:14:29,047
และความรู้สึกของการร้องเพลง
กับมาจูร์และปาโบล

1301
01:14:29,131 --> 01:14:31,550
คือการรวมตัวกันของโลกทั้งใบรอบๆ ตัวเรา

1302
01:14:31,633 --> 01:14:34,595
ฟีลา คูติบอกว่าดนตรีเป็นอาวุธ

1303
01:14:34,678 --> 01:14:37,514
และการทำลายโซ่ตรวน
แห่งความเกลียดชังและความแค้น

1304
01:14:37,598 --> 01:14:41,477
เป็นสิ่งที่เราทำเมื่อเรา
ร่วมร้องเพลงนี้กับเบลคิออร์

1305
01:14:42,853 --> 01:14:47,441
เลือดไหลพอแล้ว ร้องไห้พอแล้ว

1306
01:14:48,192 --> 01:14:53,030
ปีที่แล้วฉันตาย แต่ไม่ใช่ปีนี้

1307
01:14:53,822 --> 01:14:58,619
เลือดไหลพอแล้ว ร้องไห้พอแล้ว

1308
01:14:59,453 --> 01:15:04,291
ปีที่แล้วฉันตาย แต่ไม่ใช่ปีนี้

1309
01:15:10,964 --> 01:15:13,675
ฉันเป็นสายพันธุ์หายาก ส่องสว่างในความมืด

1310
01:15:13,759 --> 01:15:15,427
ไม่เหมือนใคร ผลผลิตของท้องถิ่น

1311
01:15:15,511 --> 01:15:18,388
ใส่ฮู้ด มาจากยอดเขา ฉันกับเหล่าพี่น้อง

1312
01:15:18,472 --> 01:15:20,390
อาวุธอยู่ในกระเป๋า จิตใจพร้อมลุย

1313
01:15:20,474 --> 01:15:23,810
มีแต่พระเจ้ากับฉันที่รู้ว่าเป็นยังไง
ที่ไม่มีอะไร ที่ถูกขับไล่

1314
01:15:23,894 --> 01:15:26,438
ผ่าโลกนี้ด้วยบทเพลง
แต่ก็คิดจะเฉือนข้อมือตัวเอง

1315
01:15:26,522 --> 01:15:29,525
ชีวิตของเราวัดจากความมั่งคั่ง
เราเป็นพวกไร้ค่า

1316
01:15:29,608 --> 01:15:33,070
มันไม่ใช่การโจมตี
แต่มีคนขอความช่วยเหลือเมื่อเช้านี้

1317
01:15:33,153 --> 01:15:35,948
{\an8}ให้ตายสิ ความแค้นเป็นเหมือนเนื้องอก
มันทำให้รากเหง้าเป็นพิษ

1318
01:15:36,031 --> 01:15:38,617
{\an8}ที่ที่ผู้ชมอยากมีแต่ความสุข

1319
01:15:38,700 --> 01:15:40,369
ทุกคนเฝ้าเพ้อฝัน

1320
01:15:40,452 --> 01:15:43,497
แต่กระแสใหม่คือความซึมเศร้า
ปลอมตัวเป็นทริปเที่ยวพักผ่อน

1321
01:15:43,580 --> 01:15:46,959
ยายฉันเคยบอกว่า
มันง่ายมากที่จะเกลียดปีศาจ

1322
01:15:47,042 --> 01:15:48,544
แต่ที่ยากคือการอยู่ในนรก

1323
01:15:48,627 --> 01:15:49,628
สิ่งที่เรารู้คือ

1324
01:15:49,711 --> 01:15:52,548
อาณาจักรเก่าๆ ที่เน่าเฟะไม่เคยสนใจใยดีใคร

1325
01:15:52,631 --> 01:15:54,466
แล้วก็อยากให้คุณล้มหายตายจาก

1326
01:15:54,550 --> 01:15:55,384
ตอบโต้

1327
01:15:55,467 --> 01:15:59,972
เลือดไหลพอแล้ว ร้องไห้พอแล้ว

1328
01:16:00,973 --> 01:16:05,769
ปีที่แล้วฉันตาย แต่ไม่ใช่ปีนี้

1329
01:16:06,436 --> 01:16:10,732
เลือดไหลพอแล้ว ร้องไห้พอแล้ว

1330
01:16:11,942 --> 01:16:16,905
ปีที่แล้วฉันตาย แต่ไม่ใช่ปีนี้

1331
01:16:22,578 --> 01:16:27,291
ขอฉันพูดให้ดังกว่าแผลเป็นของฉัน

1332
01:16:27,374 --> 01:16:33,547
มันก็แค่เครื่องประดับ ไม่ควรจะมีอยู่ด้วยซํ้า

1333
01:16:33,630 --> 01:16:38,218
ขอฉันพูดให้ดังกว่าแผลเป็นของฉัน

1334
01:16:38,302 --> 01:16:42,598
ความเจ็บปวดมากมายที่ทำลายเสียงของเรา
คุณรู้มั้ยว่าเราเหลืออะไร

1335
01:16:42,681 --> 01:16:44,808
ก็แค่เป้าที่เดินบนถนน

1336
01:16:44,891 --> 01:16:49,354
ขอฉันพูดให้ดังกว่าแผลเป็นของฉัน

1337
01:16:49,438 --> 01:16:52,024
ฉันอยากมีชีวิตอยู่ ไม่ใช่แค่เอาตัวรอดไปวันๆ

1338
01:16:52,107 --> 01:16:55,527
ถ้าการมีชีวิตอยู่คือการเอาตัวรอด
ฉันก็ถูกปล้นช่วงเวลาดีๆ ของฉันไป

1339
01:16:55,611 --> 01:17:00,449
อย่างน้อยก็ขอฉันพูดให้ดังกว่าแผลเป็นของฉัน

1340
01:17:00,532 --> 01:17:04,328
อาชญากรรมที่เลวร้ายที่สุด
คือการให้ความชอกช้ำเป็นสิ่งกำหนดตัวตน

1341
01:17:04,411 --> 01:17:07,623
ทำแบบนั้นก็เท่ากับมอบถ้วยรางวัลให้ศัตรู
และปิดปากตัวเอง

1342
01:17:07,706 --> 01:17:12,419
เลือดไหลพอแล้ว ร้องไห้พอแล้ว

1343
01:17:13,462 --> 01:17:18,091
ปีที่แล้วฉันตาย แต่ไม่ใช่ปีนี้

1344
01:17:18,884 --> 01:17:23,513
เลือดไหลพอแล้ว ร้องไห้พอแล้ว

1345
01:17:25,599 --> 01:17:29,478
ยกมือขึ้นหน่อย ทุกคน! เร็วเข้า!

1346
01:17:30,312 --> 01:17:35,275
พอเลือดออกร้องไห้พอแล้ว

1347
01:17:35,359 --> 01:17:40,614
ปีที่แล้วฉันตาย แต่ไม่ใช่ปีนี้

1348
01:17:41,239 --> 01:17:46,119
พอเลือดออกร้องไห้พอแล้ว

1349
01:17:46,912 --> 01:17:51,792
ปีที่แล้วฉันตาย แต่ไม่ใช่ปีนี้

1350
01:18:14,856 --> 01:18:19,611
ปีที่แล้วฉันตาย แต่ไม่ใช่ปีนี้

1351
01:18:24,324 --> 01:18:25,909
(เชื่อในพลังของตัวเอง)

1352
01:18:27,327 --> 01:18:29,037
ทุกคนครับ…

1353
01:18:29,705 --> 01:18:31,540
ปาโบล วิตตาร์และมาจูร์

1354
01:18:56,565 --> 01:18:59,568
ลาโบราโตริโอ แฟนตาสมาคือความฝันโดยรวม

1355
01:18:59,651 --> 01:19:03,864
ซึ่งมันเกิดขึ้นก่อนที่เราจะเป็นตัวเป็นตนอีก

1356
01:19:04,990 --> 01:19:07,784
วิลสัน ดาส เนเวสเคยบอกเราว่า

1357
01:19:07,868 --> 01:19:11,830
"เราหักครึ่งบุหรี่หนึ่งมวนได้
แต่หักทั้งซองไม่ได้"

1358
01:19:11,913 --> 01:19:14,416
ซึ่งเขาต้องการสื่อว่า

1359
01:19:14,499 --> 01:19:17,794
"ผนึกกำลังกันไว้แล้วนายจะเข้มแข็ง"

1360
01:19:25,343 --> 01:19:27,763
{\an8}คำพูดแบบนั้นทำให้เรายืนหยัดต่อสู้อย่างเข้มแข็ง

1361
01:19:27,846 --> 01:19:30,474
{\an8}(พี่น้อง, นักลงทุน
และผู้ร่วมงานที่ลาโบราโตริโอ แฟนตาสมา)

1362
01:19:30,557 --> 01:19:33,268
{\an8}แล้วเมื่อเรายืนหยัดอย่างแข็งแกร่งขึ้น
เราก็สู้กับปีศาจร่างยักษ์ได้

1363
01:19:33,977 --> 01:19:35,729
แต่มีรายละเอียดเล็กน้อย

1364
01:19:35,812 --> 01:19:37,397
เล็กนิดเดียวเลย

1365
01:19:37,481 --> 01:19:38,940
พูดให้ชัดๆ

1366
01:19:39,024 --> 01:19:43,445
ก็คือรายละเอียดเล็กๆ ที่กำลัง
จะสร้างความเสียหายที่ยิ่งใหญ่มหาศาล

1367
01:19:43,528 --> 01:19:45,697
มีการยืนยันผู้เสียชีวิตเพราะโควิดเป็นครั้งแรก…

1368
01:19:45,781 --> 01:19:47,407
มีผู้เสียชีวิต 10,000 ราย…

1369
01:19:47,491 --> 01:19:50,118
ในบราซิล มีผู้เสียชีวิตกว่า 60,000 คน…

1370
01:19:52,537 --> 01:19:54,706
เรื่องนี้ทำให้คนงานที่มีความเสี่ยงสูง

1371
01:19:54,790 --> 01:19:58,752
แต่ไม่ได้ถูกสั่งให้กลับบ้าน
ในช่วงเวลาที่ต้องมีการทิ้งระยะห่างทางสังคม

1372
01:20:03,799 --> 01:20:05,759
อรุณสวัสดิ์ เพื่อน เป็นไงบ้าง

1373
01:20:05,842 --> 01:20:08,011
ฉันไม่มีข่าวดีนะ

1374
01:20:08,094 --> 01:20:11,515
สถานการณ์ในบราซิลแย่ลงนะ ได้ข่าวมั้ย

1375
01:20:11,598 --> 01:20:14,601
ฉันเลยคิดว่าเราต้องเปลี่ยนแผนทั้งหมด

1376
01:20:14,684 --> 01:20:16,561
ฉันยังไม่รู้ว่ามันจะเป็นยังไง

1377
01:20:16,645 --> 01:20:19,606
แต่เราเริ่มยกเลิกคอนเสิร์ตแล้ว

1378
01:20:19,689 --> 01:20:21,483
แล้วก็ได้รับคำขอร้องให้ยกเลิกด้วย

1379
01:20:21,566 --> 01:20:22,484
(อย่าลืมล้างมือ)

1380
01:20:22,567 --> 01:20:27,280
แล้วเราก็จะไม่ไปร่วมทัวร์ยุโรปของดริกด้วย

1381
01:20:29,074 --> 01:20:34,162
และตอนนี้มันมาถึงที่นี่แล้ว

1382
01:20:34,746 --> 01:20:38,458
เพราะจำนวนคนติดที่นั่นเพิ่มขึ้นเร็วมาก

1383
01:20:40,126 --> 01:20:42,379
มาดูกันว่าอีกสองสามวันจะเป็นยังไง

1384
01:20:42,462 --> 01:20:45,257
แต่ฉันอยากจะบอกให้นายรู้ไว้
ว่าสถานการณ์ไม่ดีนะ

1385
01:20:46,091 --> 01:20:48,176
แค่นั้นแหละ แล้วเจอกันนะเพื่อน

1386
01:20:50,720 --> 01:20:52,973
นี่คือสิ่งที่แสดงให้เห็นถึงความเป็นจริง

1387
01:20:53,473 --> 01:20:56,726
เหยื่อรายแรกของโคโรนาไวรัส
ในบราซิลคือแม่บ้าน

1388
01:20:56,810 --> 01:20:58,603
เธอติดไวรัสจากนายจ้าง

1389
01:20:58,687 --> 01:21:01,273
นั่นคือสัญลักษณ์บ่งบอกความเป็นจริง

1390
01:21:01,356 --> 01:21:03,441
คนจนติดเชื้อง่ายกว่า

1391
01:21:03,525 --> 01:21:06,695
และช่องว่างทางสังคม
ทำให้มันเป็นเรื่องยากสำหรับคนที่จนที่สุด

1392
01:21:06,778 --> 01:21:09,698
ซึ่งส่วนมากเป็นคนผิวสี

1393
01:21:09,781 --> 01:21:13,493
ที่จะฟื้นจากโรคนี้ นั่นคือสิ่งที่ทำให้รู้สึกสิ้นหวัง

1394
01:21:19,583 --> 01:21:22,210
สำหรับคนโยรูบาโบราณแล้ว นี่ไม่ใช่เรื่องใหม่

1395
01:21:22,794 --> 01:21:25,714
ทุกอย่างที่เกิดขึ้นตอนนี้เคยเกิดขึ้นแล้ว

1396
01:21:26,715 --> 01:21:29,801
เรามีโรคระบาดที่เกิดจากไวรัส

1397
01:21:29,885 --> 01:21:33,805
นั่นทำให้คนจำนวนมากทั่วโลกติดเชื้อ

1398
01:21:33,889 --> 01:21:36,766
ทำให้เกิดความกลัวและความไม่มั่นใจ

1399
01:21:36,850 --> 01:21:39,060
และทุกคนก็ขังตัวเองไว้ในบ้าน

1400
01:21:39,144 --> 01:21:42,564
รู้สึกไม่แน่ใจในกันและกันและเรื่องอนาคต

1401
01:21:43,773 --> 01:21:47,777
เมื่อคุณคิดอย่างรอบคอบ
เกี่ยวกับธรรมชาติของสิ่งต่างๆ

1402
01:21:48,403 --> 01:21:50,572
คุณจะสามารถมองเห็นสิ่งต่างๆได้

1403
01:21:50,655 --> 01:21:54,200
เพราะไม่ว่าทางใดก็ทางนึง
ธรรมชาติจะหมุนเวียนเป็นวัฏจักร

1404
01:21:54,284 --> 01:21:56,745
มันหมุนไปเหมือนแผ่นเสียง
บนเครื่องเล่นแผ่นเสียง

1405
01:21:59,289 --> 01:22:01,374
เราเดินทางผ่านกาลเวลามาเนิ่นนาน

1406
01:22:01,458 --> 01:22:04,252
จนลืมเรื่องสำคัญที่ต้องพูด

1407
01:22:04,336 --> 01:22:06,922
เมื่อหนึ่งศตวรรษก่อน

1408
01:22:07,005 --> 01:22:10,425
โลกกำลังเริ่มปราบไข้หวัดใหญ่สเปนได้

1409
01:22:10,508 --> 01:22:14,179
และโรงหนังก็ตัดสินใจจ้าง
นักดนตรีแปดคนมาเล่นในล็อบบี้

1410
01:22:14,262 --> 01:22:18,099
เพื่อช่วยให้ผู้คนเลิกกลัวแล้วก็เข้ามาข้างใน

1411
01:22:19,100 --> 01:22:22,312
นักดนตรีทั้งแปดคนนี้คือโออิโต บาตูตัสของเรา

1412
01:22:22,395 --> 01:22:24,564
ซึ่งต่อมาได้ทำให้คนรู้จักไปทั่วโลก

1413
01:22:24,648 --> 01:22:28,318
มันวิเศษมั้ยล่ะที่คิดว่าในช่วงเวลาแบบนั้น

1414
01:22:28,401 --> 01:22:31,279
แซมบ้าเป็นสิ่งปลดเปลื้องความสิ้นหวัง

1415
01:22:31,363 --> 01:22:33,073
ทูตแห่งการชุมนุม

1416
01:22:33,156 --> 01:22:35,325
รอยยิ้มและการกอดกัน

1417
01:22:36,076 --> 01:22:39,162
และนั่นคือเหตุผลที่ผมชอบคำพูดที่ว่า

1418
01:22:39,663 --> 01:22:42,374
"ด้วยหินที่เขาขว้างวันนี้

1419
01:22:42,457 --> 01:22:45,251
เอชูฆ่านกเมื่อวาน"

1420
01:22:46,544 --> 01:22:51,174
ทุกโอกาสที่เรามีเพื่อแก้ไขความแตกแยกของอดีต

1421
01:22:51,257 --> 01:22:52,634
ยังมีอยู่ในปัจจุบัน

1422
01:22:54,135 --> 01:22:57,263
และนั่นคือเหตุผลว่าทำไม
มันถึงเป็นเรื่องของเมื่อวาน

1423
01:23:06,481 --> 01:23:10,110
ทั้งหมดๆ ๆ ๆ ที่เรามีคือกันและกัน

1424
01:23:10,193 --> 01:23:13,863
ทั้งหมดๆ ๆ ๆ ที่เรามี

1425
01:23:13,947 --> 01:23:17,534
ทั้งหมดๆ ๆ ๆ ที่เรามีคือกันและกัน

1426
01:23:17,617 --> 01:23:21,079
ทั้งหมดๆ ๆ ๆ ที่เรามี

1427
01:23:21,162 --> 01:23:25,041
ทั้งหมดๆ ๆ ๆ ที่เรามีคือกันและกัน

1428
01:23:25,125 --> 01:23:28,837
ทั้งหมดๆ ๆ ๆ ที่เรามี

1429
01:23:28,920 --> 01:23:32,424
ทั้งหมดๆ ๆ ๆ ที่เรามีคือกันและกัน

1430
01:23:32,507 --> 01:23:36,219
ทั้งหมดๆ ๆ ๆ ที่เรามี

1431
01:23:36,302 --> 01:23:40,265
ทั้งหมดๆ ๆ ๆ ที่เรามีคือกันและกัน

1432
01:23:40,348 --> 01:23:43,935
ทั้งหมดๆ ๆ ๆ ที่เรามี

1433
01:23:44,019 --> 01:23:47,439
ทั้งหมดๆ ๆ ๆ ที่เรามีคือกันและกัน

1434
01:23:47,522 --> 01:23:51,192
ทั้งหมดๆ ๆ ๆ ที่เรามี

1435
01:23:51,276 --> 01:23:54,988
ทั้งหมะดๆ ๆ ๆ ที่เรามีคือกันและกัน

1436
01:23:55,071 --> 01:23:59,075
ทั้งหมดๆ ๆ ๆ ที่เรามี

1437
01:23:59,159 --> 01:24:02,620
ทั้งหมดๆ ๆ ๆ ที่เรามีคือกันและกัน

1438
01:24:02,704 --> 01:24:06,583
ทั้งหมะดๆ ๆ ๆ ที่เรามี

1439
01:24:14,758 --> 01:24:17,719
มันเป็นสัญลักษณ์ว่า
ศตวรรษที่ 21 เป็นเรื่องของอะไร

1440
01:24:17,802 --> 01:24:20,680
ซึ่งเป็นช่วงเวลาปัจจุบัน

1441
01:24:20,764 --> 01:24:25,643
เมื่อเราให้ผู้หญิงผิวดำมีทัศนวิสัย
ความแข็งแกร่งและกำลังใจมากขึ้น

1442
01:24:25,727 --> 01:24:28,730
เราก็แสดงให้เห็นถึงวันที่เบ่งบาน

1443
01:24:28,813 --> 01:24:31,149
จากสิ่งที่รูธ เด โซซาปลูกฝังไว้
เมื่อหลายสิบปีก่อน

1444
01:29:37,789 --> 01:29:42,794
คำบรรยายโดย แมนนี่ หิรัญ