Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX — ORYGINALNY FILM DOKUMENTALNY
Bardzo trudno mnie zaszufladkować.
Będę pierwszym afrykańskim
i pierwszym miejskim raperem, i piosenkarzem,
który zagrał na Stade.
To mnie bogaci chcą kupić!
Jakie były na to szanse? Jakie?
ROK WCZEŚNIEJ
- Tato, za szybko rysujesz. - Tak?
- Nie, ale… - Tak.
MARRAKESZ, DOM GIMSA
Kiedy rysujesz,
masz poczucie wolności.
Rysując, uciekam.
Byłem w szkole artystycznej. Chciałem rysować.
Chciałem żyć w Tokio.
Chciałem jeść makaron.
Nie wyobrażałem sobie takiego sukcesu.
Śpiewanie nie było moją decyzją.
Myślałem: „Chcę rysować. To moja droga”.
Tato, możesz narysować mamę?
GIMS TO NAJCZĘŚCIEJ GRANY ARTYSTA WE FRANCUSKIM RADIO.
SPRZEDAŁ PIĘĆ MILIONÓW ALBUMÓW.
OSTATNIO GRAŁ W EUROPIE, AFRYCE, NA BLISKIM WSCHODZIE, AZJI I AMERYCE PŁN.
9 LISTOPADA 2018 DZIEŃ PRZED NRJ MUSIC AWARDS
NAJWIĘKSZYM MUZYCZNYM SHOW WE FRANCJI.
Jeden dzień do nagród muzycznych NRJ.
Trasa zaczyna się 17 listopada,
a kończy 28 września 2019 roku na Stade de France.
Stade de France!
Dobra robota!
Pięć, sześć, siedem.
Dałem z siebie wszystko, tak Dałem wszystko, tak
Dałem z siebie wszystko
Okej. Wiesz co? Będę cię naśladował.
Dobra.
Trzeba radzić sobie z sukcesem.
Nie dotyczy on tylko ciebie.
Wpływa na twoją rodzinę i wszystkich wokół.
To biznes okraszony fantazją,
ale to brutalny świat.
Ostra amunicja!
Są tu aktorzy. Są tu inne osoby.
Należę do tej drugiej grupy.
Prawda jest taka, że się nie znamy.
- Jak leci? - Mistrzu!
Co jest?
- Dobrze? - To zaszczyt. Super.
- Miło mi. - Dzięki.
Show-biznes może cię zniszczyć.
Można skończyć w domu wariatów. Można stracić wszystko.
Jeśli jest się zbyt uczuciowym,
to może być niebezpieczne.
Co u ciebie, stary?
Dobrze widzieć serdecznych ludzi w świecie show-biznesu.
W końcu, serdeczni ludzie!
- Jak leci? Spoko? - Dobrze.
Show-biznes.
- Dzięki. Dziękuję. - Dziękuję.
Wciąż myślę o tym, co mówili w telewizji.
- „Po Rihannie…” - Właśnie.
„…i jej »Russian Roulette« w 2010 roku,
to jest drugim najdroższym występem w historii rozdania nagród NRJ”.
Szaleństwo.
Niesamowite.
Naprawdę.
NAGRODY MUZYCZNE NRJ
To rekordowy artysta.
Jest największym melomanem.
Tworzy same hity.
Wyróżniają go jego słynne okulary!
Pomogły mu zbudować sobie postać.
PORANEK CEREMONII
Wiecie wszystko o jego podróży, słyszeliście wszystkie jego utwory.
Ceinture Noire, jego ostatni album, przekroczył próg
pół miliona sprzedanych płyt w pół roku.
NAGRODA DLA MAÎTRE GIMSA
Gdy podpiszesz kontrakt z wytwórnią,
witają cię oklaskami, szampanem, i tak dalej.
Ale jeśli album się nie sprzedaje, wysyłają e-mail:
„Zrywamy umowę. Pa!
Ale spotkajmy się pojutrze na brunchu!”
To jest „ten przeklęty show-biznes”.
Przyjaźnie musisz odłożyć na bok.
To ktoś, kto oddziela show-biznes od życia prywatnego.
Nie ma dnia, żeby GIMS nie żartował i się nie śmiał.
Taki już jest.
Żartuje, nabija się z siebie, śmieje się z ludźmi.
Ale gdy jest GIMSEM, jest kimś innym.
Te okulary go zmieniają.
Zakłada je, jakby zakładał strój roboczy.
Wyciąga serce
i idzie do pracy.
KILKA GODZIN PRZED CEREMONIĄ
HOTEL MARTINEZ
To jest… moja kurtka na trasę.
Dziwię się, że jego wizerunek sprawdza się we Francji.
Popisuje się.
Na Instagramie widać, że ma mnóstwo pieniędzy. Okazuje to.
Co to jest?
Lata prywatnym samolotem.
Nosi ubrania droższe od mojego domu.
Jest człowiekiem sukcesu, co jest super,
ale do Francuzów to z reguły nie przemawia.
Francja lubi Zidane’a,
nie popisuje się, nie mówi dużo, jest nieśmiały i skryty.
To jest francuska gwiazda!
- Przychodzisz z cygarem! - Czy to nie przesada?
Powiedzą: „Nie głosujemy na niego!”.
Jestem zaskoczony,
bo ma wiele rzeczy, których ludzie zwykle nie lubią,
ale ludzie go kochają.
Chyba jest dość charyzmy.
Super. Ale kurtka jest za mała. Nie wiem.
Jest dziwny paradoks, kiedy ludzie mają coś przeciwko tobie,
ale jednocześnie chcą na to patrzeć.
Prasa krzyczy: „GIMS, proszę! Tutaj!”.
Przypomina mi to Zlatana Ibrahimovića, gdy przyjechał do Paryża.
Rzadko bywał tu ktoś tak arogancki.
Ale Francuzom się to podobało. To był Zlatan!
Czarne dżinsy, dobry makijaż, czarna koszulka, łańcuch.
Prawda jest taka, że ludzie chcą śnić, zastanawiać się:
„Czy zobaczymy jego oczy?”.
Ale jeśli zdejmę okulary, powiedzą: „Nie powinieneś był ich zdejmować”.
Chyba uważa się za postać z mangi,
kieruje swoją karierą trochę jak postać z mangi.
Nazywa się Maître GIMS. To pseudonim postaci z mangi.
Tam ludzie nie widzą różnicy między…
artystą a człowiekiem.
Będę taki na zdjęciach.
Żadne zwierzę nie ucierpiało!
Tak już było.
- To jak twój teledysk do „Corazon”. - Tak.
Nic szczególnie szalonego.
Raczej nie.
- Czyli ludzie nie będą zaskoczeni. - Tak.
Przebija się przez szaleństwo.
Jest zasadnicza.
„Słabe. To już było.
Ta kurtka jest nędzna”.
Jest bardzo… zaangażowana.
Wkurza mnie, że nie jesteśmy gotowi.
Trzeba było na to spojrzeć wcześniej.
Nie jesteś kimś, kto… Widzisz?
Zdobyłabym dla ciebie futro. Ekstra.
Maître GIMS jest…
To proste!
Myślę, że to dla niego ważne,
by miał obraz pasujący do stylu życia, który chcemy pokazać,
i ewolucji jego postaci, bo dla mnie GIMS jest postacią.
GIMS jest odważny, co lubię,
bo myślę, że tylko nielicznym francuskim artystom
ujdzie to dziś na sucho.
A jeśli uważam, że coś mu szkodzi, to o tym powiem.
Tego potrzebuję: szczerości, obiektywnych ludzi.
To bardzo ważne.
Bo możesz coś robić, a wszyscy mówią: „Świetnie!”
Ale ci ludzie nic nie wiedzą, albo nie są obiektywni, albo szczerzy.
- Bez okularów nie są pewni. - Chodź. Mają aparaty.
- Będę udawał ochroniarza. - Tak.
Proszę się cofnąć. Przepraszam.
To wszystko. Tędy, Beyoncé. Chodź.
Chodźmy tędy.
Proszę zrobić miejsce.
Przepraszam.
Nie wolno.
Przepraszam.
Dajcie nam odetchnąć!
- Ktoś nas śledzi. - Wiesz, co się stanie?
- Zabierzemy wszystkich? - Zostaną na zewnątrz.
Nie mam okularów. Ludzie będą mnie filmować.
Nie podoba mi się to. Źle się tu czuję.
To nie jest prawdziwa interakcja z ludźmi.
Idź dalej. Jak się zatrzymam, będzie po mnie.
To białe w środku. Nie!
Mogę prosić o zdjęcie?
Ludzie chcą tylko zdjęcia.
Nie czujesz się już jak człowiek.
Nie czujesz się jak człowiek.
Jesteś w klatce, a ludzie cię obserwują i filmują.
Słyszysz, jak szepczą.
Ale to część gry. Akceptuję to.
- To. - Niezłe, co?
Prawdziwa klasa.
Zastanawiam się, jak wrócić do hotelu.
Może weźmy auto.
Nieźle, co? Ludzie będą gadać.
Niektórzy mówią, że to nasza kongijska natura.
Że Kongijczycy lubią się popisywać.
Może dlatego, że mieliśmy tak mało, i teraz chcemy się z tym obnosić.
Ale znam go także, gdy nie gra swojej postaci.
Jest bardzo skromny. Aż trudno uwierzyć.
To znaczy…
widzi się postać,
która zupełnie nie przypomina GIMSA.
Ale on jest tymi przeciwieństwami.
Jest jednym i drugim. Czasem błyskotki, czasem skromny.
Czasami śpiewa, czasami rapuje.
Cześć. Nie mam dużo czasu. Przepraszam.
Dobrze?
Możemy to zrobić, idąc?
- O Boże. Kocham cię. - Dzięki.
- Dziękuję.
Ale tłumy!
Musisz wcielić się w postać.
Może jest ci smutno, usłyszałeś złe wieści albo coś,
ale nie!
Należysz do ludzi.
Więc jeśli chcą zdjęcie,
dajesz im je. Jeśli nie, jesteś draniem.
10 LISTOPADA 2018 CEREMONIA WRĘCZENIA NAGRÓD NRJ
Obecny jest tu dziś Maître GIMS.
Rozmawiamy i śmiejemy się, jakbyśmy byli na dzielni.
Gadanie i takie tam…
„Stary, masz fajne łachy!”
„Jasne!”
A potem słychać: „Dadju! GIMS! Zdjęcie, proszę!”.
Więc idziesz i grasz gwiazdę.
W amerykańskim stylu.
Show-biznes!
W porządku, stary?
Maître GIMS!
Lubię wygrywać. Lubię zwycięstwo.
GIMS JEST NOMINOWANY W CZTERECH KATEGORIACH.
NIE ZDOBYŁ ŻADNEJ NAGRODY.
Oczywiście, że to boli.
Ci, co twierdzą inaczej, są zgorzkniali lub nigdy nic nie wygrali,
więc mówią: „Nie liczy się wygrana”.
I tak dalej.
Puryści! Dlatego nie lubię purystów.
Zwycięzcą jest...
- Zwycięzcą jest… - Dadju!
DADJU WYGRYWA W KATEGORII FRANCUSKI PRZEŁOMOWY ARTYSTA ROKU
Tak!
Dziękuję.
Byłem szczęśliwy, gdy młody wygrał.
Dadju musiał to wygrać.
Bo był przełomem.
Nikt inny.
Dziś nie ma nikogo!
Nikt nie może nic powiedzieć!
Nikt!
Gdyby przegrał, byłbym zły.
Wracamy prywatnym samolotem!
W tej chwili to jak mini mistrzostwa świata. Wygrałeś!
16 LIPCA 2019 GIMS KRĘCI TELEDYSK ZE STINGIEM
Kiedy zaczynasz od zera,
szaleństwem jest być z tymi ludźmi, śpiewać z nimi,
którzy odcisnęli piętno na historii.
Nutella musi być na krawędzi,
żeby nie było widać chleba.
Złożona. Pełna. Naładowana.
Powiedz „bismillah” jako błogosławieństwo i jedz.
Jak leci? Dobrze?
- Tak, trochę… - Policja!
- Podobno źle się czujesz? - Tak.
Zawsze można się czegoś nauczyć od młodego artysty.
ARTYSTA
To była przyjemna współpraca i dobra zabawa.
Jeśli ci ludzie cię zauważą,
to znaczy, że zrobiłeś coś, by przyciągnąć ich uwagę.
Rzadko robią coś z kimś, kto dopiero zaczyna.
Bycie raperem nie znaczy, że nie umiesz śpiewać.
Piosenkarze także mogą rapować.
GIMS jest z pokolenia, które może robić jedno i drugie.
Potrzebujemy miejsca na kamerę!
Proszę wszystkich o wyjście!
Ma wyjątkowy głos,
który łączy afrykański pop ze swego rodzaju
europejskim stylem operowym.
Czyż nie interesują nas wyjątkowe głosy, coś, co nie brzmi unikatowo?
A on jest jednym z nich.
Tym cechuje się gwiazda,
że posiada unikalny odcisk palca, unikalny podpis.
Kiedy ludzie cię słyszą, wiedzą, kto to.
Słyszą mój głos i wiedzą, że to ja.
Słyszą GIMSA, tak samo.
REEDYCJA ALBUMU CEINTURE NOIRE
Powiedz, czy jest dobrze.
Na imię mam Gandhi, a na nazwisko Djuna. Djuna Gandhi.
Mam brata o imieniu Skarbyn, drugi to Brylant.
Są ludzie o imieniu Chwalibóg,
Bonawentura. Kongijczycy wymyślają najlepsze imiona.
Z Gandhim mi się trochę upiekło.
Tata mnie tak nazwał,
bo bardzo go lubił.
Zawsze byłem mówcą, potrafiłem motywować ludzi.
Zrozumiałem to dość wcześnie.
Imiona są ważne.
Mówią, że dzieci, ludzie noszą swoje imiona.
Myślę, że to prawda. To mi bardzo pomogło.
KINSZASA
DZIELNICA YOLO
Urodziłem się w Kinszasie
w 1986 roku.
To było za czasów Mobutu.
„Odkryłem”, że tak powiem,
moją ojczyznę dość późno, na koncercie z Sexion d'Assaut.
To był mój pierwszy raz, kilka lat temu.
Ten pierwszy raz był niezłym szokiem.
Dziwnie jest myśleć, że to twój prawdziwy dom.
Jesteś w prawdziwym domu.
Jesteś wśród swoich. Tu się urodziłeś.
To ludzie z twojej rasy, narodowości,
kraju i miasta. To naprawdę coś.
Muszę wrócić do Yolo.
Symbolicznie.
Właśnie tam latałem z gołym tyłkiem, mając dwa lata.
Jak Kubuś Puchatek, w koszulce,
z wielkim brzuszkiem.
Myślisz:
„Tutaj wszystko się zaczęło.
Tędy chodziłem. Dom był tutaj. Chcę tu wrócić.
Chcę zapuścić korzenie właśnie tutaj”.
WRZESIEŃ 2017 POWRÓT DO KONGA.
GIMS PO RAZ PIERWSZY POWRACA DO SWOJEJ DZIELNICY Z DZIECIŃSTWA.
Jedziemy na dzielnię, do mojej dzielnicy z dzieciństwa.
- Do Yolo? - Tak.
Słuchajcie!
Powrócił GIMS!
GIMS nie gada, tylko działa!
Słuchajcie!
Powrót był wyzwaniem.
Zaryzykowałem.
I zrobiło to na mnie duże wrażenie.
Nas, ludzi z Yolo,
nazywano kiedyś „ludźmi z Dallas”,
po programie telewizyjnym.
OJCIEC
Mówili na mnie Bobby Ewing…
wtedy.
Z dzieciństwa w Kinszasie mam tylko przebłyski.
Nie wiem na pewno,
czy to sny czy dźwięki. Nie wiem.
- GIMS, chodź tu. GIMS. - Tak?
Zostań w aucie i wejdź na podnóżek.
- Na podnóżek? - Pomachaj tym z przodu i z tyłu.
Dobra, śmiało.
Dziękuję.
Słuchajcie!
Powrócił GIMS!
GIMS nie gada, tylko działa!
Sami wymyślili tę piosenkę,
by uczcić mój powrót.
To był dla mnie hołd.
Dziękuję!
W przyszłym roku zagram darmowy koncert na Stade des Martyrs.
Powtarzam…
W przyszłym roku zagram darmowy koncert na Stade des Martyrs.
Za darmo.
Dziękuję.
Dziękuję, Yolo.
Bardzo dziękuję.
Czułem się skrępowany. Nie wiedziałem, co robić.
To było trochę niezręczne.
Byłem zażenowany. Zagubiony.
Dziękuję.
Wielkie dzięki.
Chodźcie i zróbcie sobie zdjęcie.
Nikt nie mógł sobie wyobrazić, że dziś będzie numerem jeden we Francji.
Ale spodziewaliśmy się, że tak jak jego ojciec,
będzie miał gen muzyczny w swoim DNA,
że połknie bakcyla.
Wtedy mój tata był gwiazdą w Kongo,
w całej Afryce.
Specjalnością Djuna Djanany było stworzenie takiej atmosfery.
To koleś, który śpiewał tak, że poruszał swoją publiczność.
Śpiewałem z Papa Wembą.
Graliśmy w Europie,
w Afryce, wszędzie.
W LATACH 80. PAPA WEMBA BYŁ WIELKĄ GWIAZDĄ MUZYKI AFRYKAŃSKIEJ.
SPOPULARYZOWAŁ KONGIJSKĄ RUMBĘ NA CAŁYM ŚWIECIE.
Byłem bardzo młody
i pamiętam, jak ganiałem ciężarówki
z reklamami Papy
i jego grupy, Viva la Musica.
Biegaliśmy za ciężarówkami.
Szaleństwo.
Wszyscy tańczyli mbili mbili.
To był słynny taniec naszego pokolenia.
Mobutu tańczył mbili mbili.
Był zadowolony.
Śpiewaliśmy na urodzinach jego żony, Bobi Ladawy,
jego domu, w domu Mobutu.
Myślę, że mój tata był z nim jakoś związany.
W tych krajach to trudne, gdy jesteś blisko prezydenta,
polityka.
DYKTATOR JOSEPH-DÉSIRÉ MOBUTU RZĄDZIŁ ZAIREM, TERAZ KONGO, OD 1965 DO 1997 ROKU.
System wielopartyjny w Zairze?
Nigdy!
To wykluczone!
Niech to będzie jasne.
Mobutu był żądny krwi.
Nigdy nie wahał się zabić swoich przeciwników.
To była dość twarda dyktatura.
W 1988 ROKU, PODCZAS KRYZYSU W ZAIRZE,
ŻYCIE DJUNA DJANANY, JEGO ŻONY I CZWÓRKI DZIECI KOMPLIKUJE SIĘ.
Ludzie cierpieli…
bo Mobutu zupełnie się zmienił.
A potem
wydałem piosenkę
przeciwko reżimowi Mobutu.
Dlatego uciekłem z kraju.
Nie chciałem zostać aresztowany.
17 LISTOPADA 2018
Tak.
PARYŻ
Jest tam?
- Omar? - Tak.
- To znowu ja, ale mam towarzystwo. - Tak?
Braciszku!
- Jak się masz, bracie? - Dobrze. A ty?
- Wybacz kamery. - Nie ma sprawy. Jak się masz?
Świetnie.
- Co tam? - Hej.
Wszystko jest dobrze. Jestem w trakcie trasy.
- Tak? - Jestem w trakcie trasy.
Pojutrze gramy w Lille.
- Więc we Francji? - Tak.
- Grasz w Paryżu? - Nie, to w przyszłym roku.
Na Stade de France. Mam nadzieję, że przyjdziesz.
- Kiedy? - Dwudziesty ósmy września.
- Dwudziesty ósmy, Stade de France? - Tak.
- Jasny gwint. Czaisz? - Zanotuj.
- Już to zrobiłem. - We wrześniu.
Będę pamiętał.
- Szaleństwo. - Tak.
- Panika czy luzik? - Panikuję.
- Tak, to straszne. - Za dużo biletów do sprzedania.
Musisz zdobyć kilka goli!
I w tym problem! Jak to zrobisz?
Czas na makijaż.
Na razie, Omar.
Jak reagujesz na to, co się stało w twoim życiu?
To jeden z moich braci miał przylecieć do Francji,
ale wsiadłem do samolotu w ostatniej chwili.
Zawsze o tym wszystkim pamiętam.
Czuję się uprzywilejowany, bo to nie jest normalne.
Rodzice zabrali Gandhiego,
GIMSA, i jedną z sióstr, i przybyli tutaj.
Zostawili mnie i mojego starszego brata z jednym z braci ojca,
który nas tam wychował.
Miałem zostać i być może przyjechać później…
Ale w końcu to mnie wybrano.
W 1988 ROKU DWULETNI GIMS PRZYBYŁ DO FRANCJI Z MŁODSZĄ SIOSTRĄ FITSCHĄ.
Dotarliśmy do Francji i to była prawdziwa przygoda.
Na początku można znaleźć hotel, ale potem brakuje środków.
Bez pracy, bez dokumentów. Bez niczego.
To naprawdę była przygoda.
Moja mama nie chce o tym rozmawiać.
Mój tata też, więc…
Ale wiem, że to była sprawa życia lub śmierci.
DO GIMSA DOŁĄCZYLI JEGO STARSI BRACIA, SATY I AFI, I TRAFILI DO DOMU DZIECKA.
CENTRUM POMOCY DLA DZIECI
Byliśmy tam cały tydzień…
a rodzice odwiedzali nas w weekend.
Widzieliśmy już białych, ale nie tak wielu.
Tam mieszkaliśmy z białymi. Byliśmy jedynymi czarnymi.
Jadaliśmy razem. Opowiadano nam historie.
Czasem oglądaliśmy film. Moim pierwszym był E.T.
Nauczyliśmy się francuskiego. Poszliśmy do szkoły.
Nauczyliśmy się wielu rzeczy, których nie znaliśmy w Afryce.
Odkryłem wiele rzeczy.
Odkryłem Michaela Jacksona.
Tak zaczęło się moje życie we Francji.
Chwała, władza i piękno kończą się źle Trudno w ogniu dostrzec łzy
GIMS OPUŚCIŁ DOM, MAJĄC CZTERY LATA
RODZINA PRZENIOSŁA SIĘ DO IVRY-SUR-SEINE, ZANIM ZOSTAŁA EKSMITOWANA
Wszyscy na morzu
Czuję, że jestem wolny
W moich oczach widać
Że jestem niewzruszony
Zrobiłem, co musiałem
Nawet jeśli mnie to dręczy
Przyznaję się do błędów
Moje sumienie wisi na włosku
Jestem rozkojarzony
Nie mów mi o dobrym życiu
Jestem żywym dowodem Że życie wisi na włosku
Zrobiłem, co musiałem.
Wystarczy.
PARYŻ, GODZINA 2.30
Kiedy przyjechałem do Paryża, to tutaj.
To był mój pierwszy dom.
Numer 61.
Nie było prysznica, sypialni.
Był niezdatny do życia.
Tą ulicą szedłem do szkoły.
Mieliśmy tajne przejście.
Przechodzi przez tamten budynek.
Ale nie znaliśmy kodu, więc kopaliśmy w drzwi.
To był skrót wprost na drugą stronę.
Podstawówka była prawdziwym szokiem.
Poznałem francuskie wartości, bogactwa, źródła dumy.
I oczywiście sztukę. Wtedy się to zaczęło.
Od razu się wciągnąłem.
Zagrałem w pierwszej sztuce w czwartej klasie,
Mieszczanin szlachcicem.
I w tamtej chwili…
wiedziałem, że znalazłem coś, co mógłbym robić. Uwielbiałem to.
Będąc na scenie, stojąc na przedzie, pierwszy raz dostałem brawa.
To wywarło wrażenie.
Próbował zrozumieć wszystko o muzyce, o rapie.
To było za czasów VHS i magnetofonów.
Miałem kasety z…
Wu-Tang Clan, mnóstwo amerykańskich rzeczy,
Dr. Dre i tak dalej.
Ja rapowałem. On był dzieciakiem
i mówił: „Ale czad!”.
Powiedziałem mu, żeby spróbował.
Napisałem własny tekst:
„Ziom, robię, co mogę Luzik, ja ci pomogę”
Proste rymy.
Ale tak wtedy było. Szaleństwo.
„Ziom, robię, co mogę Luzik, ja ci pomogę
Olej trwogę”
To był mój popisowy tekst.
Nigdy bym nie pomyślał,
że tak się w to wkręci
i zdobędzie uznanie jako GIMS.
I stanie się… GIMSEM!
Nigdy bym nie pomyślał. Niemożliwe!
Ja powinienem być GIMSEM!
Rozumiesz? To powinienem być ja.
W 1995 ROKU RODZICE GIMSA ROZSTALI SIĘ.
GIMS ZOSTAŁ Z DWIEMA MŁODSZYMI SIOSTRAMI I MŁODSZYM BRATEM, BEDJIKIEM.
Mieszkałem z mamą
w tych squatach, zawsze z wieloma ludźmi,
którzy byli w podobnej sytuacji.
Dzieliliśmy się domem.
To było trudne. Bez prysznica, nic. Myliśmy się w wiadrze.
Pamiętam, że był niebieski albo czerwony.
Trzeba było zagrzać wodę na gazie
i nią się myć. Nie mogłem.
Mnóstwo ludzi brało narkotyki.
Dorastałem z ćpunami. Wieloma.
Miałem wujka. Nie prawdziwego, ale tak go nazywaliśmy.
To była jego sprawa. Widziałem, jak handluje.
Pamiętam, że chował kokainę w jogurtach.
Raz ją znalazłem,
rozerwałem woreczek i spróbowałem.
Nie wiedziałam, co to jest.
Powiedziałem: „Chcę być jak ty.
Naucz mnie tego, co robisz”.
I wtedy ostro mnie ochrzanił.
Pewnego dnia, kiedy jeszcze spaliśmy,
o szóstej rano był nalot policji.
Rozwalili drzwi.
Wracasz ze szkoły i nie masz domu.
Tak.
Od tamtej pory rodzina była podzielona.
„To koniec”.
Rzuciłem szkołę
i stałem się prawdziwym dzieciakiem z ulicy.
MC, najemnik z Kinszasy
Uderzam cię A wszyscy myślą, kto to robi
W Kinszasie dzieciaki Wydają okrzyki bojowe
Stary, to jest trudne, okej?
Mikrofon? Odbierz mi go Krytyka? Nie krępuj się
Oszalejesz, jeśli miałbyś trafić na ulicę
Nie wiedziałem, że rząd mnie wykiwa
Spoko, jestem tu dla kasy
Nie lubię się kłócić, luzik
Luzik, luzik, luzik
Byłem pewny, że dam sobie radę.
Poznałem Maskę, Adamę, Lefę…
i w 2001 roku założyliśmy grupę Sexion d'Assaut.
Walczyliśmy razem przez wiele lat.
Bywaliśmy tu i tam, na ulicy, freestylując.
Mówiłem chłopakom, że wracam do domu. Ale nigdzie nie szedłem.
Chodziłem tylko po paryskich bulwarach.
Chodziłem do FNAC i słuchałem płyt.
Ja tylko śniłem, nic poza tym.
Spałem, w cudzysłowie, w metrze.
Pociąg dojeżdżał do ostatniego przystanku, wysiadałem, spałem
i znów chodziłem po Paryżu.
Spałem u przyjaciół, na klatkach schodowych.
Staczałem się. Takie było moje życie.
Spał na ulicy.
- Nie wiedziałeś o tym? - Nie.
Był nieletni, nie mógł spać na ulicy.
Dorastał z kumplami.
Zrobił, co mógł.
Wiem, że nikogo nie obwinia.
Nie przeszło mu to przez myśl.
On taki nie jest.
Byliśmy prawdziwą rodziną. To nieistotne.
Nie było wyjścia.
Ciężko było o tym myśleć,
blokować to wszystko, myśleć:
„Dlaczego tata odszedł? Chciałem iść z nim”.
To było takie trudne.
Przeżycie dobrego dnia, najedzenie się, i tak dalej, to było najważniejsze.
Tak…
11 KWIETNIA 2019 – ŻONA GIMSA, DEMDEM, WYPUSZCZA SWOJĄ MARKĘ ODZIEŻOWĄ
Myślę, że reprezentujemy klasyczny wzorzec ludzi, którzy dorastali w biedzie,
którzy nagle stali się bogaci,
i postanowili nadrobić stracony czas,
może zbyt szybko i źle.
Nie byłam na to gotowa. Nie ma szkoły, w której uczą, jak być żoną artysty.
Nie jest łatwo być „żoną…”
Jesteś swego rodzaju cieniem, a chcesz „istnieć”,
coś robić.
To nie jest łatwe. Zwłaszcza dla kobiety.
Nie lubi czuć się gorszy.
Jest zwycięzcą. Chce odnosić sukces. Nie lubi przegrywać.
Bacznie sprawdza wyniki sprzedaży.
Gdy pojawia się nowy album, w ciągu tygodnia
będzie bardziej skupiony na sobie, wycofany,
ale wiem, że on się martwi.
Dobry wieczór!
Dzięki za przyjście. Dziękuję za przyjęcie zaproszenia.
Dziękuję, Dan i DemDem.
Wielkie dzięki.
Zróbcie hałas dla Maître GIMSA!
Nikomu nie pozwoli się wyprzedzić.
Mógłbyś być jego ojcem, bez różnicy.
To jest moim celem.
A jego celem jest to,
bym… się do niego zbliżył, ale był tuż za ramieniem.
Jesteśmy rywalami.
To szaleństwo. To…
zabawne uczucie.
Jestem z niego dumny,
ale on jest teraz prawdziwym rywalem. Postawił się w takiej sytuacji.
Jego kariera może nie jest jeszcze tak duża jak moja,
ale mnie dogoni, a może nawet i przegoni.
Nie wiem.
Cześć, mam na imię Dadju.
Jestem…
Jestem młodszym bratem Maître GIMSA,
Co czyni ze mnie szwagra DemDem.
Więc oczywiście zmusili mnie do przyjścia.
Nie, żartuję. Dziś oddaje się hołd rodzinie.
Odniosła sukces w tym, co chciała robić. Jestem z niej dumny.
Zróbcie hałas dla DemDem!
Pod koniec 2018 roku odnotowali najlepszą sprzedaż we Francji.
W pierwszej trójce byli Johnny Hallyday, GIMS, Dadju.
Gdy to zobaczyłem…
Pomyślałem: „ Chwila! Wiesz, co się dzieje?”.
Nigdy czegoś takiego nie widziałem. Dwóch braci na szczycie.
Wiekopomny dzień. Szaleństwo.
To boli, gdy ciężko pracujesz, a oni mówią:
„To przez to, że jesteś bratem GIMSA”.
A GIMS wiedział, że tak będzie.
Tak musiało być. Jest tu najbardziej popularny.
Gdybyś był synem Zidane'a, byłbyś porównany do Zidane'a.
Zrobił krok w tył.
Zachował trochę dystansu.
A stanie się artystą na swój sposób było dla mnie zwycięstwem.
On pierwszy się z tego cieszył.
DZIESIĘĆ MIESIĘCY PRZED STADE DE FRANCE.
MARSYLIA
PRZED STADE DE FRANCE
GIMS WYSTĘPUJE W 52 MIASTACH WE FRANCJI I EUROPIE PRZEZ PÓŁ ROKU
Proszę czekać do całkowitego zatrzymania się pociągu.
To dobre miejsce na zdjęcie.
Myślę, że większość ludzi poznaje mnie dzięki wielkim hitom,
ale raperzy dobrze wiedzą, kim jestem.
Wiedzą, skąd pochodzę, co przeszedłem.
ARTYSTA GWIAZDA FRANCUSKIEGO RAPU I POPU
Wiesz, kiedy ludzie mówią: „Jesteś tylko popowym piosenkarzem”.
Ale w głębi duszy wiesz,
że jeśli znów zaczniesz rapować, naprawdę możesz zaistnieć.
W pewnym momencie cierpi twoja duma.
„Kto teraz rapuje? Pokażę ci!”
- Dobry wieczór. - Witam.
- Przepraszam za spóźnienie. - Nie ma sprawy.
Jak leci? Spoko?
Witajcie w domu.
- Cześć! - Jak leci? Spoko?
Tak, a u ciebie?
Manon.
SCH.
Musisz być ostrożny, prosząc go o współpracę.
On ma szalony flow.
ARTYSTA
Nie stoczyłbym z nim rapowego pojedynku.
Jest bestia!
Widzisz to?
Długa ta scena.
W stylu amerykańskim.
GIMS jest wielkim fanem Eminema.
A Eminem był świetny w poniżaniu innych przy współpracy.
To jego specjalność.
GIMS ma takiego ducha rywalizacji.
- Grasz na Stade de France? - Tak, 28 września.
- Odlot! - Właśnie.
Musimy się wyprzedać.
Stresuje mnie to.
Skończysz jako mega gwiazda, koniec z promocją.
To ostateczny etap. Jeśli ci się uda, jak pozamiatasz, reszta cię nie obchodzi.
Radio nie ma znaczenia. Mam widownię. Są tam.
PIERWSZE NAGRANIE PIOSENKI „LOUP GAROU”.
Tak wygląda „kicker”, techniczny raper.
To facet, który freestyluje, ma flow,
ma technikę, tworzy grę słów,
może przyspieszyć, zwolnić, rapować do każdej produkcji.
A ja należę do tego ginącego gatunku prawdziwych kickerów.
Nagrywałem to. Byliśmy tylko we dwóch.
Nie spodziewaliśmy się wtedy nagrania.
Zajęło to najwyżej trzy kwadranse.
A on to spisał.
Miał tylko kilka słów, a wszystko napisał.
Nie chciał przestać. Chciał napisać ostry wers i zrobił to!
Zawsze chcę napisać do projektu dwa lub trzy utwory rapowe.
Wciąż obserwuję, co się dzieje. To ważne.
Tam wszystko się zaczyna.
To jest podstawa.
Dałeś czadu, stary!
Dzięki.
- Wsiadam do autobusu. - Dobra.
Musicie walczyć i zobaczymy, kto wygra.
Nie, ale…
Pokonałem już Fiansa. Kogo jeszcze?
Pokona twojego faceta. Wiesz, że go pokona.
Pokona go, ale on spróbuje odpowiedzieć!
Dziękuję. W porządku.
TRASA PO FRANCJI I NA STADE DE FRANCE 28 WRZEŚNIA 2019
To będzie hit.
Pierwszy kawałek z nowego albumu.
- Tak? - Tak.
Schodzę ze sceny po dwugodzinnym koncercie,
wsiadam do autobusu, jem i godzinami słucham
melodii.
Nie mam żadnego tekstu. Czekam na inspirację,
aż użyczy mi swej magii, a potem daję czadu.
Musisz zaadaptować, przyswoić piosenkę.
Ona musi cię… przenikać.
Gdy tak się stanie, masz to!
NASTĘPNEGO DNIA.
NICEA
Ciągle pracuje.
Pamiętam czasy,
jak jeździliśmy po Paryżu…
ARTYSTA
…a on milczał przez godzinę.
Przez tę godzinę pracował w myślach.
Wymyślał melodię.
A potem nagle: „Mam melodię!
Jest zabójcza!”.
Nieźle.
Wszędzie znajduje natchnienie.
Ma tego mercedesa, którego odpala się przyciskiem.
Usłyszał odgłos silnika…
I nagle: „Mam melodię!”.
Jak to, masz melodię?
Wymyślił coś,
słysząc część dżingla dla The Young and the Restless.
Rytm jest taki…
Kojarzysz ten syntezator w tle?
Spróbuj to puścić tylko z tym.
Chyba musimy to zmienić.
Beat jest świetny, ale jest dużo filtrów.
Ma już całą piosenkę w głowie
i mówi beatmakerowi: „Zrób to. Dodaj tamto”.
OSTATNIE SZLIFY TEKSTU PIOSENKI „JASMINE”.
„Próbowałem”.
Tak, „próbowałem” pasuje.
- Dobre. - Zapiszę to.
Ludzie są bezlitośni. Ocenią cię, gdy tylko cię usłyszą.
Dla mnie dobry artysta
to ktoś, kto może mieć hit.
Problem w tym, że gdy go tworzysz,
już patrzysz w przyszłość, zastanawiając się, jak można go zabić.
Albo on wykończy ciebie.
Zawsze bronię swojego tytułu.
Tak to już jest. To jest najstraszniejsze.
Dobrze.
Jeszcze jeden.
NAGRYWANIE UTWORU „JASMINE”
Widać, że wywodzi się z rapu. Zjawia się bez tekstu.
Robi to w studio
i jest szybki.
To instynktowne pisanie.
Niezły chwyt.
Bez… Jasne.
Najbardziej szczere kawałki, największe hity,
powstają bardzo szybko.
Nie trwa to trzy dni.
Jeśli tyle to trwa, coś jest nie tak.
Może nie powinna w ogóle istnieć, albo jest zła.
Świetnie! Tylko ten kawałek…
Jestem w skarpetkach, mamy granolę,
mamy ciasteczka i…
piosenka będzie puszczana w radio. Cała Francja będzie jej słuchać.
O tak!
PARYŻ
Mój pierwszy freestyle był tutaj,
w tym parku, z Barackiem Adamą, Maską, Lefą i innymi.
To tu narodził się Sexion d'Assaut.
Dokładnie tutaj.
Najtrudniej jest znaleźć własny styl, własną postać,
to, kim naprawdę jesteś.
Myślę, że swoją postać znalazłem dość wcześnie.
Dzięki temu mogłem rozkwitnąć. Nie szukałem długo.
Stałem się facetem w okularach,
pewnej nocy, gdy nie było księżyca.
Nie igraj ze mną Na to nie pozwolę
Do uspokojenia Tutsi Nie starczy sok pomarańczowy…
Freestylowałem…
i miałem okulary.
Nagranie pojawiło się w sieci,
ale nie było nazwiska, nie wiedzieli, kim jestem,
więc zaczęli mnie nazywać „Gość w okularach”.
Ludzie chcieli freestylować, toczyć bitwy z Gościem w okularach.
Toczyliśmy bitwy.
Kupiłem okulary dla turystów w Montmartre.
Potrzebowałem ich, by mnie rozpoznawano.
ARTYSTA – SEXION D'ASSAUT
Przez kilka lat robiliśmy to dla zabawy,
żeby być razem.
Mieliśmy wspólną pasję. To było nasze szczęście.
Sprawa urosła, gdy zrozumieliśmy,
że musimy włożyć w to trochę pracy.
Zaczęliśmy na poważnie.
POMIĘDZY ROKIEM 2010 A 2012 SEXION D'ASSAUT SPRZEDAŁ PONAD MILION PŁYT
Wtedy naszą siłą było nadawanie na tej samej fali.
Byliśmy zdeterminowani.
Byliśmy najlepszą europejską grupą rapową.
Byliśmy tego pewni.
Robimy „Wati by Night” czy nie?
Gdy go zobaczyłem, pomyślałem: „Kurde!
To GIMS! To Gandhi!”.
„Co się dzieje? To mój syn!”
„Udało mu się”.
Grupa przeszła do historii.
Rozkręcili rap na nowo.
Od razu ich pokochałem.
Powiedzieli: „Zaczekaj”.
Rozwalili drzwi i wszyscy weszli do środka.
Nie zatrzymali się.
Wydawali piosenkę za piosenką.
To była ogromna fala.
Byli wielkimi raperami, wielkimi freestylerami.
Słucham dzisiejszych raperów i myślę:
„Tak, wzorują się na Sexion d'Assaut,
i teraz tak rapują”.
Byli pierwszymi, którzy mieli i którzy lubili tworzyć hity.
Nie dalej jak wczoraj
byłem gdzieś, gdzie słuchano…
Sobotnie imprezy
Czasem mnie rozczarowują
Stali się legendarną grupą
w przeciągu roku.
Zróbcie hałas dla…
PIOSENKA „DÉSOLÉ” SYMBOLIZUJE TEN SUKCES, W 2010 ROKU SPRZEDANO 200 000 SINGLI.
Wstydziłem się wtedy śpiewać.
Wtedy chodziło tylko o rap.
Gdyby raperzy chcieli piosenkarza, byłaby to kobieta.
Myślę, że wtedy raperzy próbowali pokazać swoją męskość,
że są samcami alfa.
Rap był wtedy silny. Rap był ciężki.
Dlatego śpiew był bardziej elegancki, bardziej kobiecy.
Faceci nie odważyli się na to. Ale niektórzy tak,
i myślę, że gdy GIMS to zrobił, wymyślił swój głos
i pozamiatał wszystkich.
Powiedziałem: „Rockowy styl!”.
Tak to widziałem, jako rock.
Geniusz jawił się w jego głosie.
Myślę, że to było to, co wszystkich zachwyciło.
Na początku chyba nie docenił swojej zdolności do śpiewania.
Ale wkrótce zrozumiał, że miał siłę w porównaniu do innych
i dlatego zaczął śpiewać.
- Co tam? - W porządku?
- Nowa kurtka, nowe życie? - Przestań!
Część druga to śpiewanie.
Lepiej pasuje do GIMSA niż do mnie.
PRACUJĄ NAD NOWYM ALBUMEM BLACK M.
Mogę to zrobić, ale…
- Rozumiem. - Tak?
Jego to bardziej cieszy.
Wiesz? I to…
przed refrenem.
To brzmi jak przed refrenem.
A potem, bum, refren!
Tak.
Musi być prostszy refren,
ale zacznij robotycznym głosem Daft Punk…
Rozumiem.
Kiedy się spotykamy, jest po staremu.
Choć nie tak bardzo jak wcześniej.
To logiczne. Nie jesteśmy razem non stop. Nie jesteśmy już nastolatkami.
OSOBISTY ASYSTENT
GIMS?
Gotowy?
Już czas.
W przyszłym tygodniu Maître GIMS dołączy
do klubu wybranych artystów, którzy śpiewali na Stade de France.
TRASY KONCERTOWE
Ostatni koncert jest w Lille?
Tak, w Liévin. Na stadionie. Dziewiętnastego. W przyszłą środę.
Jest noc czy dzień? Co się dzieje?
Francuski rap często naśladuje rap amerykański.
Myślę, że utwór „Désolé”…
nie ma odpowiednika
w amerykańskim rapie.
Oni coś wymyślili.
Miejski pop to koszmar purystów,
rap śpiewany z refrenami.
Ale myślę, że to wprowadziło coś nowego.
Rozpaliliśmy zainteresowanie
w ludziach, którzy nie interesowali się rapem.
Nie ma nowej widowni, która czeka na bohatera.
Nie ma.
Jest tu każda widownia, przysięgam!
- Każda. - Każda. Tak. To prawda.
Każda publiczność ma swojego reprezentanta, flagę.
„Słucham Bigflo”.
„Słucham tego i tamtego”. „Słucham Damso”.
„Słucham Orelsana”. „Słucham Nekfeu”.
Każda jest zaklepana. Teraz musisz ich przeciągnąć.
Patrząc na dzisiejszy rap… wszyscy śpiewają.
Nawet tak zwani „hardcorowcy”
teraz zmiękli.
Po występie zwykle…
show trwa nadal.
Ta słynna gra w mafię.
Miasto śpi.
Gdzie dziś jesteśmy? Wczoraj byliśmy w Libreville.
Jesteśmy w Kanadzie.
Słychać przelatujące nisko samoloty.
Budzi się mafia.
Mafiosi budzą się nagle i patrzą na siebie.
Nigdy nie gra mafiosa. Jest narratorem.
Podoba mu się to,
że wszystkim to pasuje.
- Dwóch mafiosów. - Nie. Co on robi?
Przestań. Daj spokój.
- Jesteś mafiosem, Adama? - Nie.
- On, ty zresztą też. - To ty.
Przepraszam!
ARTYSTA – SEXION D'ASSAUT
Pokaż swoją kartę!
Nie jest mafiosem!
- To on! - Nie!
Jest mafiosem!
Mówiłem ci, że to on!
MARRAKESZ
Ubrudzisz się.
Ty… Nie, ubrudzisz się.
Nie, ma go w kieszeni!
- Nie. - Trzyma go w ręku!
- Zero. - Zostaw mój telefon.
Puść mnie.
Najtrudniej jest wyjaśnić dzieciom, dlaczego cię nie ma,
że wyjeżdżasz na sześć tygodni, potem wracasz na kilka dni…
To trudniejsze niż dwugodzinny występ na scenie
albo trasa na 50 koncertów.
Wiem, że boli go to, że nie ma go przy dzieciach.
To dla niego najgorszy element pracy,
że nie widzi, jak dorastają,
nie jest tu dla nich każdego dnia.
Tego żałuje najbardziej.
Podczas tego wolnego miesiąca
musimy spędzić do 10 dni w studiu nagraniowym.
Nie mogę się ruszyć.
Mówiłem ci w styczniu, że zostanę w Maroku.
Jeśli pojadę na dwa dni tu, na dziesięć dni tam…
to rozwali moje „wakacje”, dzieci, wszystko.
Rozumiesz? To…
Ile lat minęło, odkąd miałem cały tydzień albo dziesięć dni przerwy
z dziećmi w Maroku czy cokolwiek?
Daj mu tę paczkę!
Daj mu to.
Mówiłem, że w styczniu będę w Maroku.
Jeśli mamy nagrywać, możemy sprowadzić ludzi tutaj.
Mamy miejsce.
Wybrałem Maroko, bo odwiedziłem je dawno temu
i pokochałem atmosferę, ludzi i cały kraj.
Nie jest daleko od Francji, ale tak bardzo inaczej.
Wróciłem w następnym roku i zabrałem ze sobą przyjaciół.
A potem wiele się wydarzyło.
Poznałem ludzi. Poznałem króla. Poznałem wpływowych ludzi,
ciekawych ludzi, którzy mi pomogli.
Postanowiłem tu zamieszkać.
I dlatego tak kocham to miejsce.
Tu masz osła, a tam Range Rovera. To jest piękne.
Średniowiecze i Louis Vuitton… Szaleństwo!
Rycerze Okrągłego Stołu i Louis Vuitton!
To szaleństwo.
Czuję się obywatelem świata.
Czuję się jak w domu we Francji, w Maroku, w Kinszasie.
To miejsca, w których zawsze mnie witano.
Czuję się komfortowo, bo to muzułmański kraj.
Oczywiście czuję się…
częścią ich kultury.
Byłem chrześcijaninem.
Nawróciłam się w 2004 roku, gdy byłem jeszcze w szkole.
To takie osobiste. Takie…
Łączy się z niewidzialnym.
To coś, co czujesz. To…
To więź duchowa.
Zawsze szukałem odpowiedzi
na temat stworzenia, świata, w którym żyjemy,
skąd pochodzimy.
W tamtym czasie paliłem dość dużo haszyszu,
więc byłem wszędzie.
To otwiera czakry.
Jesteś naćpany. Patrzysz na chmury i widzisz to szaleństwo.
Widzisz takie chmury.
Masz w głowie te wszystkie dziwne myśli.
Zacząłem się wtedy tym interesować.
Dużo o tym rozmawiałem z chłopakami z Sexion,
z Adamą i Lefą.
Byłem zafascynowany. Ciągle o tym gadaliśmy.
Aïsha, usiądź tam.
Proszę.
Kiedy się nawróciłem,
nie chciałem pić ani palić.
Rzuciłem to.
To daje jakieś ramy.
Przestań!
Ma własną definicję mężczyzny, ojca,
i to chyba przyszło wraz z islamem.
Te wartości są w nim teraz zakorzenione.
Cokolwiek się stanie, zawsze wraca do tej kwestii.
Często z nim o tym rozmawiam,
bo ludzie często mówią, że nasze teksty są niewinne.
Nie jesteśmy niewinni. Chodzi o to…
że szanujemy naszą religię tak bardzo,
że nie mogę powiedzieć „sukinsynu” czy „skurwysynu”.
Kiedy przesadzamy, pomaga nam to wrócić trochę…
duchowo.
Ostrożnie!
Odkąd się nawróciliśmy w czasach Sexion, w Ramadan nie robiliśmy nic.
To nasz duchowy miesiąc.
Bez promocji, bez wywiadów, nic.
Mamy go w domu przez cały miesiąc i możemy się nim cieszyć,
zwłaszcza dzieci.
To dla nich ważne, żeby miały normalnego tatę.
Chcemy tego, od czego inni próbują uciec.
Chcemy rutyny przez ten miesiąc.
Tatusiu, spójrz!
Piękne!
Chcemy od wszystkiego uciec,
od tego przyziemnego świata,
od wszystkiego, co…
od show-biznesu.
I tylko wtedy możemy.
Gdy dołączyłem do tej religii,
z najlepszymi intencjami, byłem…
otwarty na każdego guru.
Byłem „czystym sercem” w tej religii.
Więc każdy złoczyńca mógł wziąć mnie pod swoje skrzydła
i mnie uzbroić.
W 2005 ROKU GIMS DOŁĄCZYŁ DO BRACI TABLIGH, ISLAMSKIEJ SEKTY.
ZMIENIŁ ZDANIE I ODSZEDŁ Z UGRUPOWANIA,
GDYŻ ZOSTAŁ ZMUSZONY DO ZAKOŃCZENIA SWOJEJ KARIERY.
Miałem przyjaciół, których poznałem w meczetach.
Razem się rozwinęliśmy i każdy obrał inną ścieżkę.
Niektórzy wyjechali do Iraku.
Ta osoba wyjechała do Iraku
i zginęła…
popełniła samobójstwo.
Ludzie, którzy byli ze mną.
„Pamiętasz go? Pojechał do Iraku”.
Wystraszyłem się.
Pomyślałem: „Cholera, byłem blisko!”.
Nie wiem, jak mógłbym skończyć.
Potwierdzono akt terroryzmu
w śledztwie w sprawie zabójstwa dwóch Skandynawów w Maroku.
Jak podają władze, w czwartek w Marrakeszu
aresztowano trzech mężczyzn.
DNIA 16 GRUDNIA 2018 ROKU
LUDZIE PODAJĄCY SIĘ ZA ISIS ZAMORDOWALI W MAROKU
DWÓCH TURYSTÓW ZE SKANDYNAWII.
TYDZIEŃ PÓŹNIEJ GIMS WYSTĄPIŁ W MARRAKESZU.
Nie będę wchodził w szczegóły.
Ale jestem muzułmaninem. Przyjąłem islam.
Ale nie rozpoznaję islamu w tym, co się stało.
Wyrzekam się tego, co się stało.
Cieszę się, że tu dziś jestem. Od dawna mieszkam w Marrakeszu.
Odrzucam takie rzeczy.
Dziękuję.
Dziękuję wszystkim.
Muszę się tego wyrzec,
bo obserwują mnie dzieci, które nie wiedzą, kto tak miesza,
a media nie wykonują dobrze swojej pracy…
Muszę powiedzieć „nie”.
Jestem muzułmaninem i nie mam z tym nic wspólnego.
Nie mam z nimi nic wspólnego.
Kongijski piosenkarz to nie tylko muzyk. To polityk.
Muzyka jest tam tak ważna,
że piosenkarz jest ambasadorem, przedstawicielem swego kraju.
Ludzie wymagają od niego więcej.
GARDEROBA GIMSA
Nie możesz codziennie podnosić trofeów.
„Sprzedałem milion, cztery miliony albumów!”
Sprzedajesz i sprzedajesz… a co potem?
Po co ci to? Nadążasz?
Musisz to urzeczywistnić
i powiedzieć: „Tak, mam dużo,
ale część oddaję ludziom.
Moim ludziom!”.
Dla ciebie, Kongo. Nie rób tego, a Kongijczycy będą cię obwiniać.
I mieliby rację.
Niewielu ma taką władzę. Nawet jeśli uratujesz dwa życia.
Dzięki tobie jakiś dzieciak może zostać lekarzem.
Powie: „Byłem w klubie u GIMSA…”.
Ma rację. Dwadzieścia lat później powiesz: „Byłem w klubie”.
- To daje wyniki. - Zgadza się!
Musisz to zrobić. Nie masz wyboru.
Jeśli Jérôme Jarre pojedzie do Konga
i coś zrobi, narobi ci wstydu.
- Zrób to! - Zrobiłem to!!
Znam to. Byłem w Beninie. Byłem wszędzie.
- Byłem tam wiele razy! - To prawda.
Ludzie, którzy coś psują, to czarni.
Tyle że wtedy byłeś nieznany.
Jeśli pojedziesz teraz, masz inny status.
Taka jest prawda.
Problem w tym, że musi…
robić coś tak,
by nie zostać przywłaszczonym politycznie,
by nie opowiadać się po żadnej ze stron.
Robię nową wersję organizacji charytatywnej Enfoirés
z ekipą, w stylu Jeana-Jacquesa Goldmana.
Jeden album rocznie, 13 kawałków. Zyski zostaną przekazane bezpośrednio.
I koncert w Afryce.
Skupi się na dostępie do wody. Dlatego tak wielu umiera.
Cokolwiek się stanie, zrób coś. Tylko tyle. Działaj.
Tak. To nie jest takie łatwe.
Zawsze czujesz, że…
robisz za mało…
albo że nic nie możesz zrobić.
Za każdym razem. gdy tam jadę,
próbujemy odwiedzić sieroty,
rozdawać jedzenie, ubrania, przybory szkolne…
Tylko tyle możemy zrobić.
Chcę robić coś więcej.
To właśnie robię.
W 2020 ROKU GIMS ZAPROJEKTOWAŁ ZEGAREK
DLA EKSKLUZYWNEJ MARKI NA RZECZ UNICEF-U
Nie dostaję pieniędzy. Trafiają od razu do organizacji.
- Jak się masz? Nieźle! - Dobrze?
Pieniądze trafiają do stowarzyszenia dla dzieci, które razem wybraliśmy.
Fantastyczny!
Mamy mnóstwo pracy, by go stworzyć.
Możesz się popisywać, ale potem oddajesz.
Nie możesz sprawić, by ludzie tylko marzyli.
Trzeba dawać ludziom szansę, wyciągać do nich dłoń.
Muszę to zrobić.
Muszę zrobić coś dla ludzi.
Muszę zostawić jakiś ślad. Muszę coś zrobić.
KINSZASA
DWA LATA WCZEŚNIEJ
Mogę mówić o biedzie, bo z nią walczyłem.
Mogę mówić o bogactwie, bo teraz jestem bogaty.
Doświadczyłem obu,
więc mogę o tym mówić. Rozumiem to.
- To on? - Dzień dobry.
Jak się masz, chłopcze?
Dobrze. Dziękuję.
Odkąd tu jestem, synu,
po stronie rodziny twego ojca jest ciężko.
Nasze życie jest naprawdę ciężkie i nie dajemy rady.
Ledwo jemy. Życie jest ciężkie.
Mówię mu. Błagam go. Płaczę.
Sylvain i moje siostry są w Europie. Dwoje moich dzieci też tam jest.
Sylvain i Mado tam są.
Ale bez pomocy Sylvaina jest nam ciężko.
Życie rodziny ze strony twojego ojca jest bardzo trudne.
Życie źle nas traktuje.
Najwyraźniej to siostra mojej babci ze strony ojca.
Właśnie się tego tam dowiedziałem.
Nie wiem, skąd się tam wzięła. Była bardzo stara.
Usiądź. Niech tu usiądzie. Zaraz wracam.
Usiądź na kanapie. Zaraz wracam.
To trwa cały dzień, ludzie przychodzą z problemami.
Musisz dać im pieniądze.
W imię kultury. Musisz.
Jak się masz?
W porządku?
Zrobimy zdjęcie.
Mimowolnie stałem się…
wodzem klanu, głową rodziny, głową całej rodziny.
16 WRZEŚNIA 2017 – KONCERT NA STADIONIE SHARK CLUB W KINSZASIE
PIERWSZY KONCERT SOLOWY W KONGU
Jest szefem,
prawdziwym szefem kongijskiej muzyki.
Niesamowite.
To jedna z najlepszych rzeczy, jaka przytrafiła się Kongu od wielu lat.
Jest niekwestionowanym numerem jeden.
Daleko przede mną!
Ludzie są ze mną.
Są tam. Są ze mną. Jestem w moim kraju.
W takim momencie myślisz: „Nic mi się tu nie stanie”.
Rusza mnie to, ale wciąż stoję
Działa to na mnie, ale wciąż stoję
Chcę związać koniec z końcem
To boli, ale wciąż stoję
Rusza mnie to, ale wciąż stoję
Działa to na mnie, ale wciąż stoję
Mam brudne, potargane ubrania
To boli, ale wciąż stoję
Wciąż stoję
Wszystkie te symbole są bardzo ważne
ważne w takich chwilach,
dla mnie, dla moich rodziców, dla wszystkich.
Cieszę się, że jestem tu z rodzicami w kraju moich narodzin.
Przyjeżdżają tu ze mną za każdym razem.
To dla mnie zaszczyt, że są tu ze mną.
Jest bardziej dojrzały i zbliża się do swoich korzeni.
Wszyscy, gdy byliśmy dziećmi, w domach rodziców
słuchaliśmy Papa Wemby, Koffiego,
Franca, OK Jazz, Tabu Ley.
Miałem tego dość.
To samo przez cały dzień.
Wszystkie teledyski i wszystko, przez cały dzień,
więc byłem przepełniony kongijską rumbą.
Gdy jesteś młody,
budujesz swój charakter…
w przeciwieństwie do obrazu swoich rodziców.
Ale w dziwny, ale naturalny sposób, niektóre rzeczy powracają.
Następna jest dumą Konga i całej Afryki!
Wybraliście tę piosenkę na piosenkę roku,
piosenkę dekady!
Chcę zobaczyć wasze ręce w górze!
Ktoś kopie w drzwi, to Gestapo
Znajdę cię, Meugui Columbo
Sprzedam tony jak Gustavo
Kawa, bez cukru, zaczynamy
Z całą tą kasą ci do twarzy
Sześć lat na mieszance
Towar musi płynąć Mugiwara, tak czy nie
Pytasz, czy nie ma wyjścia
Ręce do góry, ręce do góry
Poza chłopakami w Balmainach
Balmainach, Balmainach
W tych spodniach jak Aladyn
Ręce do góry, ręce do góry
Poza chłopakami w Balmainach
Balmainach, Balmainach
W tych spodniach jak Aladyn
Przyjdź przed północą
Przyjdź przed północą…
Tak, byłem dumny, że to wtedy śpiewałem.
To miejsce na tę piosenkę.
Ona ma tam sens.
Robi to, co jego tata robił z Viva Musica i Papa Wembą,
śpiewając o stylu życia,
nazywając marki,
trochę się popisując.
Wplata też język lingala. Śpiewa o ubraniach.
To wszystko część kongijskiej kultury.
Uhonorował naród kongijski i cały kraj. Cudowny gest.
Paryż jest iście magiczny!
Wystrojony jak na bal
Loulou i Boutin
Coco i Chanel, Coco!
W pewnym momencie myślisz, że istnieje magiczna formuła,
ale to nieprawda.
Ponieważ muzyka się zmienia, musisz słuchać nowości.
A przede wszystkim rób, co chcesz.
SZUKAJĄC NOWYCH DŹWIĘKÓW,
GIMS PRACUJE Z KRÓLEM REGGAETONU, KOLUMBIJCZYKIEM MALUMĄ.
Lubię reggaeton, rumbę, więc chciałem z nim pracować.
TRZY Z TELEDYSKÓW MALUMY MAJĄ W SIECI PONAD MILIARD WYŚWIETLEŃ
Pod względem liczb i hitów na YouTube
jesteśmy lepsi od Amerykanów.
Muzyka latynoamerykańska jest teraz najważniejsza w muzyce.
Miło cię poznać.
Dziękuję, stary.
Byłem w Paryżu na ostatniej trasie,
a moja wytwórnia poinformowała mnie, że GIMS chce ze mną zaśpiewać.
To była wielka niespodzianka,
bo… jestem jego fanem,
od dawna słucham jego muzyki.
Poszliśmy do studia.
Po około półtorej godziny
piosenka była prawie gotowa.
Świetnie się ze sobą dogadywaliśmy.
Bardzo go szanuję.
Wiem, że buduje karierę od zera.
Te trzy są niezłe.
Więc może tylko…
Może być w tle albo z przodu.
- Nie, z tyłu. - Albo możemy zamaskować…
Widzisz, te same włosy.
To dopiero początek.
Czuję, że cały świat musi posłuchać GIMSA.
Z tą piosenką wszystko się zmieni
dla mnie w Europie i dla niego w Ameryce Łacińskiej.
Myślę, że to będzie fajny projekt.
Koniec ze Stanami.
Muszę pozostać wierny temu, co robię, i śpiewać po francusku.
Muszę robić swoje.
28 WRZEŚNIA 2018
- Julien jest już na Stade? - Tak.
Doskonale.
Idealnie. Powiedział mi, ile biletów jest niesprzedanych.
Osiemnaście. Zostało 18.
Są ostatnie.
Jesteśmy.
To już dziś. Za kilka godzin.
Na tym legendarnym stadionie.
Miałem dobrą trasę z Sexion d'Assaut.
Miałem też dwie dobre solowe trasy we Francji.
To największy występ w moim życiu.
Musieliśmy dotrzeć do Stade, dla Francji, dla Afryki,
dla Konga, dla historii,
dla miejskiej muzyki.
To wszystko jest dla nas.
72 000 FANÓW
Stade de France…
witajcie na trasie Fuego Tour!
Dziękuję!
Na Stade de France… chodziło o emocje.
To było fenomenalne!
Udało mu się.
Co teraz?
Myślę, że przeszedł do historii.
Znowu, wychodzi i bum!
Występowaliśmy na pełnym Stade de France.
Koniec gry.
Tak, dziwnie wyglądam w okularach. Nigdy ich nie zdejmuję.
Ale zapewniam was, że jestem wdzięczny za to, co mi się przytrafiło.
Bardzo dziękuję, że dawaliście mi to wszystko przez tyle lat.
Wielkie dzięki.
Jestem pierwszym, który zagrał na Stade,
a to ważne dla muzyki miejskiej.
Nic nie będzie jak dawniej.
Mój przyjacielu
Moja przyszłości
Moje życie
Wybacz mi pokerową twarz
Pełną smutku
Tak często musiałem cię okłamywać
Udawać kogoś innego
Niezmierzone mile Pomiędzy słowami i czynami
W końcu przejrzałeś moje aktorstwo
Ale posłuchaj, wszystko ci wyjaśnię
Czasem robiłem rzeczy Których nie rozumiałem
Ta noc pomogła mi myśleć
W tamtych czasach mówiłem sobie Że zmienię się
Zmienię się
Napisy: Grzegorz Marczyk