Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‎(ผลงานภาพยนตร์สารคดีจาก NETFLIX)
‎ยากที่ใครจะให้คำจำกัดความตัวผม
‎ผมเป็นชาวแอฟริกันคนแรก
‎เป็นนักร้องและแร็ปเปอร์สไตล์เออร์บันคนแรก
‎ที่ได้เล่นในสนามสตาดเดอฟร็องส์
‎รวยแค่ไหนก็ไม่มีปัญญาซื้อฉันได้!
‎ถ้ามีสิ่งที่คุณควบคุมไม่ได้เกิดขึ้นล่ะ
‎(หนึ่งปีก่อน)
‎- พ่อวาดเร็วไป ‎- อ้าวเหรอ
‎- ก็ไม่นะ... ‎- เร็วครับ
‎(มาราแก็ช - บ้านของกิมส์)
‎ตอนคุณวาดรูป
‎คุณรู้สึกมีอิสระ
‎ผมชอบหลบพักด้วยการวาดรูป
‎ผมเคยเรียนโรงเรียนศิลปะ เคยอยากวาดรูป
‎เคยอยากไปอยู่โตเกียว
‎อยากไปกินบะหมี่
‎ไม่เคยคิดว่าจะประสบความสำเร็จแบบนี้
‎ถ้าทำตามใจตัวเอง ‎ก็คงไม่ได้มาร้องเพลง
‎ผมเคยคิดว่า ‎"ผมอยากวาดรูป มันคือทางของผม"
‎พ่อวาดรูปแม่ต่อได้มั้ยฮะ
‎(กิมส์คือศิลปินที่ช่องวิทยุฝรั่งเศส ‎เปิดเพลงบ่อยที่สุด)
‎(เขามียอดขายห้าล้านอัลบั้ม)
‎(มีทัวร์คอนเสิร์ตครั้งสุดท้ายในยุโรป แอฟริกา ‎ตะวันออกกลาง เอเชีย และอเมริกาเหนือ)
‎(วันที่ 9 พฤศจิกายน 2019 ‎หนึ่งวันก่อนงานเอ็นอาร์เจมิวสิคอะวอร์ด)
‎(งานดนตรีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของฝรั่งเศส)
‎อีกหนึ่งวันจะถึงงานเอ็นอาร์เจมิวสิคอะวอร์ด
‎ทัวร์คอนเสิร์ตจะเริ่มวันที่ 17 พฤศจิกายน
‎และจบวันที่ 28 กันยายน 2019 ‎ที่สนามสตาดเดอฟร็องส์
‎สตาดเดอฟร็องส์!
‎ทุกคนเยี่ยมมาก!
‎(คานส์)
‎ห้า หก เจ็ด
‎ฉันให้เธอหมด เย่ ‎ให้เธอหมด เย่
‎ให้เธอหมดๆ
‎โอเค เอาอย่างนี้ ‎ฉันตามจังหวะนายละกัน
‎เย่
‎คุณต้องรับมือความสำเร็จ ‎ให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้
‎ความสำเร็จไม่ได้มีผลแค่ตัวคุณคนเดียว
‎มันกระทบครอบครัว ‎และคนรอบตัวคุณด้วย
‎มันเป็นธุรกิจที่ฉาบหน้าด้วยความสวยงาม
‎แต่ที่จริงเป็นโลกที่เชือดเฉือน
‎ใส่กันไม่ยั้ง!
‎คุณมีนักแสดง คุณมีตัวละคร
‎ผมเป็นแค่ตัวละครตัวหนึ่ง
‎ทั้งที่จริงๆ เราไม่ได้รู้จักกัน
‎- เฮ้ ว่าไง ‎- ไง แชมป์!
‎เป็นไงบ้าง
‎- สบายดีมั้ย ‎- ดีครับ ดีใจที่ได้เจอ
‎- เช่นกัน ‎- ขอบคุณ
‎วงการบันเทิงทำร้ายคุณได้
‎คุณอาจลงเอยที่โรงพยาบาลบ้า ‎คุณอาจจะสูญเสียทุกอย่าง
‎ถ้าคุณอ่อนไหวเกินไป
‎ผมว่ามันอันตราย
‎เป็นไงบ้านเพื่อน
‎รู้สึกดีที่เจอคนจริงใจในวงการบันเทิง
‎ในที่สุดก็ยังมีคนจริงใจ
‎- สบายดีมั้ย ‎- ดี
‎วงการบันเทิง
‎- ขอบคุณมาก ‎- ขอบคุณครับ
‎ผมหยุดคิดถึงสิ่งที่เขาพูดในทีวีไม่ได้เลย
‎- "หลังริฮานนา..." ‎- ใช่ หลัง
‎"...และการแสดง ‎เพลง 'รัสเซียนรูเล็ต' ในปี 2010"
‎มันเป็นโชว์ที่แพงที่สุดอันดับสอง
‎ในประวัติศาสตร์เอ็นอาร์เจมิวสิคอะวอร์ด
‎บ้าชะมัด
‎มันน่าทึ่ง
‎จริงๆ
‎(เอ็นอาร์เจ ‎มิวสิคอะวอร์ด)
‎เขาเป็นศิลปินที่ทุบสถิติ
‎เป็นคนมีหัวใจรักดนตรีอย่างที่สุด
‎เป็นมือปั้นเพลงฮิตที่สุดยอด
‎สิ่งที่ทำให้เขาโดดเด่นมีเอกลักษณ์ ‎คือ แว่นตากันแดด
‎มันช่วยสร้างบุคลิกให้กับเขา
‎(เช้าวันงาน)
‎คุณรู้เรื่องราวการเดินทางของเขา ‎และได้ฟังเพลงทุกชุด
‎ซานตัวร์ นัวร์ อัลบั้มล่าสุด ‎เพิ่งทำสถิติใหม่
‎ขายได้ห้าแสนอัลบั้ม ‎ภายในหกเดือน
‎(รางวัลมอบแด่แมเทร์ กิมส์)
‎(แมเทร์ กิมส์ ‎ซับลิมินอล)
‎เมื่อคุณเซ็นสัญญากับค่ายเพลง
‎เขาจะปรบมือต้อนรับคุณ ‎เปิดแชมเปญ
‎แต่ถ้าอัลบั้มคุณขายไม่ได้ ‎เขาจะส่งอีเมลแจ้งคุณว่า...
‎"เราขอยกเลิกสัญญาของคุณ บาย!
‎เอาไว้ค่อยนัดทานมื้อสายกันวันหลัง"
‎นั่นคือความหมายเวลาที่ผมพูดถึง ‎"วงการบันเทิงเฮงซวย"
‎คุณต้องไม่เอาเรื่องมิตรภาพเข้ามาเกี่ยวข้อง
‎เขาเป็นคนแยกเรื่องงาน ‎ออกจากเรื่องส่วนตัว
‎กิมส์ต้องมีเรื่องตลก ‎และเสียงหัวเราะมาให้ทุกวัน
‎เขาเป็นคนแบบนั้น
‎เขาแซวคนโน้นคนนี้ ล้อเลียนตัวเอง ‎ให้คนอื่นได้หัวเราะ
‎แต่พอเขาเป็นกิมส์ เขาจะเป็นอีกคน
‎พอใส่แว่นกันแดด ‎เขาจะเป็นอีกคน
‎การใส่แว่นกันแดด ‎เหมือนการใส่ชุดทำงาน
‎เขาจะวางความรู้สึกตัวเอง
‎แล้วทำงาน
‎(ไม่กี่ชั่วโมงก่อนงาน)
‎(โรงแรมมาร์ติเนซ)
‎นี่คือ... แจ็คเก็ตที่ผมใส่ทัวร์คอนเสิร์ตจริงๆ
‎ผมแปลกใจที่ภาพลักษณ์ของเขา ‎ได้รับการตอบรับอย่างดีในฝรั่งเศส
‎เขาขี้อวด
‎คุณจะเห็นเขาอวดเงินเป็นฟ่อน ‎ในอินสตาแกรม
‎นี่อะไร
‎เขานั่งเครื่องบินเจ็ตส่วนตัว
‎ใส่เสื้อผ้าที่ราคาแพงกว่าบ้านของผม
‎เขาประสบความสำเร็จ ซึ่งเป็นเรื่องดี
‎แต่ปกติแล้ว ‎คนฝรั่งเศสไม่ได้สนเรื่องพวกนี้
‎คนฝรั่งเศสชอบคนอย่างซีดาน
‎ไม่ขี้อวด ไม่พูดเยอะ ‎ดูขี้อายและเคร่งขรึม
‎นั่นแหละคนดังแบบฝรั่งเศส
‎- นายมาพร้อมซิการ์! ‎- มันเวอร์ไปเหรอ
‎คนคงบอกว่า "เราจะไม่โหวตให้นาย!"
‎ผมถึงแปลกใจ
‎เพราะเขามีหลายอย่าง ‎ที่คนไม่น่าจะชอบ
‎แต่คนกลับรักเขา
‎ผมว่านี่ก็ดูเท่แล้วนะ
‎มันเจ๋งเลย ‎แต่ว่าแจ็คเก็ตมันตัวเล็กไปหน่อย
‎มันฟังดูขัดแย้งนะ ‎เวลาที่มีคนไม่ชอบบางอย่างในคุณ
‎แต่ในขณะเดียวกัน ‎เขาก็ยังอยากเห็นมันอยู่
‎พวกสื่อมักมากว่า ‎"กิมส์ มองทางนี้หน่อย"
‎มันทำให้ผมนึกถึงซลาตัน อิบราฮิโมวิช ‎ตอนเขามาปารีส
‎เราไม่ค่อยเจอคนหยิ่งยโส
‎แต่คนฝรั่งเศสชอบแบบนั้น ‎คนแบบซลาตัน
‎กางเกงยีนส์ดำ แต่งหน้าแต่งตา
‎เสื้อยืดสีดำ คล้องโซ่
‎จริงๆ แล้วคนชอบฝันแอบถึง ‎ไม่ก็สงสัยว่า...
‎"เราจะได้เห็นตาของเขามั้ย"
‎แต่พอถึงเวลาที่ผมถอดแว่นกันแดด
‎พวกเขาจะบอกว่า ‎"นายไม่น่าถอดแว่นออกเลย"
‎ผมว่าเขามองตัวเองเป็นเหมือนตัวการ์ตูนมังงะ
‎เขาผลักดันอาชีพตัวเอง ‎เหมือนตัวการ์ตูนมังงะ
‎ชื่อของเขาคือ แมเทร์ กิมส์
‎นั่นเป็นเหมือนชื่อตัวการ์ตูนมังงะ
‎นี่คือสิ่งที่ทำให้คนกระหาย ‎อยากเห็นความแตกต่างระหว่าง...
‎การเป็นศิลปินและคนธรรมดา
‎ฉันจะทำท่านี้ในรูป
‎ไม่มีสัตว์โดนทำร้าย!
‎เคยทำแล้ว
‎- เหมือนในมิวสิควิดีโอเพลง "โคราซอน" ‎- ใช่
‎ไม่มีอะไรแปลกประหลาด
‎ไม่มีอะไรพิเศษ
‎- งั้นคนก็ไม่เซอร์ไพรส์ ‎- ใช่
‎เธอคอยฟันธงเรื่องไร้สาระ
‎เธอนอกกรอบ
‎"มันดูธรรมดา มันเก่าแล้ว
‎แจ็คเก็ตตัวนี้ดูโทรม"
‎เธอมีส่วนในทุกๆ เรื่อง
‎ฉันหงุดหงิดที่เรายังไม่พร้อม
‎เราควรได้ดูเรื่องนี้กันก่อน
‎คุณไม่ใช่คนที่... เห็นมั้ย
‎ฉันยังพอหาเสื้อขนสัตว์ให้เธอทัน ‎มันเท่
‎แมเทร์ กิมส์ คือ...
‎มันง่ายเลย!
‎ฉันว่ามันสำคัญสำหรับเขา
‎ที่ต้องมีภาพลักษณ์ที่เข้ากับ ‎ไลฟ์สไตล์ที่เราแสดงออก
‎และวิวัฒนาการของบุคลิก ‎เพราะสำหรับฉัน กิมส์ คือตัวละคร
‎ฉันชอบที่กิมส์ดูกล้า
‎เพราะฉันว่ามีไม่กี่คนที่ทำแบบนี้ ‎แล้วรอด
‎ในวงการศิลปะฝรั่งเศสเวลานี้
‎และถ้ามีอะไรที่ไม่ดีกับเขาหรือภาพลักษณ์ ‎ฉันจะบอกว่า "ไม่" เสมอ
‎สิ่งที่ผมต้องการ คือ ความจริงใจ ‎คนที่ไม่มีอคติ
‎มันสำคัญสุดๆ
‎เพราะคุณอาจจะทำเรื่องบางอย่าง ‎แล้วคนจะบอกว่า "เยี่ยมเลย!"
‎แต่คนพวกนี้ไม่รู้เรื่องอะไร ‎ไม่ก็มีอคติหรือไม่จริงใจ
‎- พอผมไม่ใส่แว่น คนจะไม่แน่ใจ ‎- ไม่เอาน่า มันมีกล้อง
‎- ผมเล่นบทบอดี้การ์ด ‎- ได้ ทำไป
‎กรุณาถอยไปครับ ขอโทษนะครับ
‎พอแล้ว ทางนี้บียอนเซ่ มาเร็ว
‎ไปทางนั้นกัน
‎ขอทางหน่อยครับ
‎ขอโทษครับ
‎ขอโทษครับ ไม่ได้นะครับ
‎ขอโทษครับ
‎ขอโทษนะครับ
‎ขอทางหน่อยครับ
‎- เราโดนตาม ‎- เธอรู้มั้ยว่าจะเกิดอะไรขึ้น
‎- คนจะตามเราไปเรื่อยๆ เหรอ ‎- พวกเขาจะไปออกันข้างหน้า
‎ผมไม่ได้ใส่แว่น ‎คนกำลังจะถ่ายคลิปผม
‎ผมไม่ชอบเลย มันรู้สึกอึดอัด
‎มันไม่ใช่การเจอกับผู้คนจริงๆ
‎เดินไปเรื่อยๆ อย่าหยุด ‎ถ้าหยุด ผมตายแน่
‎สีขาวตรงกลาง ไม่เอา
‎ขอฉันถ่ายรูปกับคุณได้มั้ยคะ
‎ผู้คนอยากถ่ายรูปกับคุน
‎คุณจะเริ่มรู้สึกเหมือนไม่ใช่มนุษย์อีกต่อไป
‎คุณจะไม่รู้สึกว่าตัวเองเป็นมนุษย์
‎คุณอยู่ในกรงแล้วมีคนมามุงดู ‎ ถ่ายรูปคุณ
‎คุณได้ยินเสียงคนกระซิบ
‎แต่มันเป็นส่วนหนึ่งของเกมส์ ‎และผมยอมรับมัน
‎- ใช่ ตัวนี้ ‎- ไม่เลวใช่มั้ย
‎ดูมีระดับ
‎กำลังสงสัยว่า ‎แล้วเราจะกลับโรงแรมกันยังไง
‎หรือเราควรจะเรียกรถมารับ
‎ไม่เลวนะ ต้องมีคนพูดถึงแน่นอน
‎มีคนบอกว่าเป็นเพราะเชื้อสายคองโกในตัวเรา
‎ชาวคองโกชอบของวิบวับและดูฟู่ฟ่า
‎คงเพราะเมื่อก่อนเรายากจน ‎ทำให้ตอนนี้เราอยากปรนเปรอให้เต็มที่
‎แต่ผมยังได้รู้จักเขา ‎ในมุมที่ไม่ได้อยู่ในบุคลิกตัวละคน
‎เขาเป็นคนที่ถ่อมตัวมากๆ ‎จนคุณไม่อยากเชื่อ
‎ผมหมายถึง...
‎คุณได้เห็นบุคลิก
‎ที่ไม่เหมือนกิมส์เลย ‎เป็นขั้วตรงข้ามของกิมส์
‎แต่เขาเป็นทั้งสองขั้วนั้น
‎เขาเป็นทั้งสองอย่าง ‎บางครั้งดูแพรวพราว บางครั้งก็เรียบๆ
‎บางทีเขาร้อง บางทีเขาแร็ป
‎สวัสดี ผมมีเวลาไม่มาก ขอโทษที
‎โอเคมั้ย
‎เราพูดไปด้วยเดินไปด้วยได้มั้ย
‎- พระเจ้า ฉันรักคุณ ‎- ขอบคุณ
‎- ขอบคุณ
‎คนเพียบเลย!
‎คุณต้องรักษาบุคลิกเอาไว้
‎ถึงคุณจะรู้สึกเศร้า ‎คุณได้ข่าวร้ายหรืออะไรก็ตาม
‎ไม่ได้!
‎คุณเป็นคนของพวกเขา
‎ถ้าเขาอยากถ่ายรูปด้วย
‎คุณให้เขาถ่าย ‎ถ้าไม่ให้ คุณเป็คนเลว
‎(วันที่ 10 พฤศจิกายน 2018 ‎เอ็นอาร์เจมิวสิคอะวอร์ด)
‎แมเทร์ กิมส์กำลังเดินขึ้นบันไดมาในคืนนี้
‎เราพูดเราหัวเราะเหมือนเรามาจากสลัม
‎คุยกันเรื่อยเปื่อย
‎"ใช่เพื่อน ฉันชอบชุดนาย"
‎"เออ ใช่"
‎แล้วพอคุณได้ยินคนเรียก ‎"ดัดจู! กิมส์! ขอถ่ายรูปหน่อย!"
‎คุณเริ่มเล่นบทคนดังตามบุคลิก ‎นึกออกมั้ย
‎แบบอเมริกัน
‎วงการบันเทิง!
‎ธุรกิจบันเทิง!
‎โอเคมั้ยเพื่อน
‎แมเทร์ กิมส์!
‎ผมอยากชนะ ผมชอบชัยชนะ
‎(กิมส์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงสี่สาขา)
‎(เขาไม่ได้รางวัลไหนเลย)
‎มันเจ็บแน่นอน
‎คนที่พูดตรงข้ามที่จริงก็ขมขื่น ‎หรือไม่ก็ไม่เคยชนะอะไรเลย
‎เขาถึงพูดว่า "ชัยชนะไม่มีได้ความหมายอะไร"
‎นี่นั่นโน่น
‎พวกยึดติด ผมไม่ชอบคนยึดติด
‎และผู้ชนะคือ...
‎- และผู้ชนะคือ... ‎- ดัดจู!
‎(ดัดจูชนะรางวัล ‎ศิลปินฝรั่งเศสหน้าใหม่แห่งปี)
‎เย่ๆๆๆ!
‎ขอบคุณ
‎ผมดีใจจริงๆ ที่น้องได้รางวัล
‎ดัดจูต้องได้รางวัลศิลปินหน้าใหม่
‎เพราะเขาทำแต่ของใหม่ๆ
‎ที่ไม่มีใครทำ
‎วันนี้ไม่มีใครเทียบ!
‎อึ้งกันไปเลย!
‎ไม่เห็นฝุ่น!
‎ถ้าเขาแพ้ ผมคงโมโหมาก
‎นั่งเครื่องบินเจ็ตส่วนตัวกลับ!
‎ในตอนนั้น ‎คุณรู้สึกเหมือนได้ชนะฟุตบอลโลกย่อมๆ
‎(ลียง)
‎(วันที่ 16 กรกฎาคม 2019 ‎กิมส์ถ่ายรายการกับสติง)
‎เมื่อคุณเริ่มจากศูนย์
‎มันบ้ามากที่ได้เจอกับคนเหล่านี้ ‎ได้ร้องเพลงกับพวกเขา
‎คนที่ฝากฝีมือไว้ในหน้าประวัติศาสตร์
‎ต้องทานูเทลล่าให้ถึงขอบ
‎คุณจะได้มองไม่เห็นขนมปัง
‎ม้วนมัน ใส่ไส้แน่น จัดเต็ม
‎และพูดว่า "บิสมิลลาฮ์" เพื่อขอพรก่อนกิน
‎เป็นยังไงบ้างครับ โอเคมั้ย
‎- ครับ ก็... ‎- โปลิศ!
‎- ผมได้ยินว่าคุณไม่ค่อยสบาย ‎- ป่วยเลย
‎ผมได้เรียนรู้อะไรใหม่ๆ เสมอ ‎จากศิลปินรุ่นใหม่
‎(สติง ‎ศิลปิน)
‎มันเป็นความสัมพันธ์ที่ดีมาก ‎และมันก็สนุก
‎เวลาที่มีคนจำคุณได้
‎มันแปลว่าคุณได้ทำอะไรบางอย่าง ‎ที่ดึงดูดความสนใจพวกเขา
‎ไม่บ่อยนักที่พวกเขาจะร่วมงาน ‎กับคนที่เป็นมือใหม่
‎การที่คุณเป็นแร็ปเปอร์ ‎ไม่ได้แปลว่าคุณจะร้องเพลงไม่ได้
‎หรือพอคุณเป็นนักร้อง ‎ไม่ได้แปลว่าคุณแร็ปไม่ได้
‎ผมว่ากิมส์คือรุ่นใหม่ ‎ที่ทำได้ทั้งสองอย่าง
‎เราขอทางให้กล้องหน่อย!
‎ทุกคนช่วยออกไปที
‎เขามีเสียงที่เป็นเอกลักษณ์
‎ที่ผสมผสานแอฟริกันป็อป ‎ที่มีกลิ่นอายของ...
‎สไตล์การร้องแบบโอเปร่ายุโรป
‎เราจะไม่สนเสียงที่มีเอกลักษณ์
‎เสียงที่ไม่เหมือนใครหน่อยเหรอ
‎และเขาเป็นหนึ่งในนั้น
‎และนี่คือสิ่งที่ทำให้เขาเป็นดารา
‎ที่มีลายนิ้วมือที่ไม่เหมือนใคร ‎มีลายเซ็นเป็นเอกลักษณ์
‎พอคนได้ฟังเสียงคุณ ‎ก็รู้ได้ทันทีว่าใครร้อง
‎คนได้ยินเสียงผม เขารู้ว่านี่คือผม
‎พอเขาได้ยินเสียงกิมส์ก็เหมือนกัน
‎(ซานตัวร์ นัวร์ ‎ออกวางจำหน่ายใหม่)
‎ผมดูดีหรือยัง
‎ชื่อจริงของผมคือ คานธี ‎จูนาคือนามสกุล จูนา คานธี
‎ผมมีพี่ชายชื่อ ทรีเซอร์ ‎อีกคนชื่อ บิจู
‎มีคนชื่อสรรเสริญเทวาด้วยนะ
‎ชื่อสวัสดิภาพก็มี ‎คนคองโกแต่งชื่อเก่ง
‎ผมว่าชื่อคานธีไม่แย่นะ
‎พ่อผมตั้งชื่อคานธี
‎เพราะเขาชื่นชมท่านมาก
‎ผมชอบทำตัวเป็นนักปราศัย ‎คอยพูดให้กำลังใจคน
‎ผมรู้ตัวตั้งแต่เด็ก
‎ชื่อคือสิ่งสำคัญ
‎มีคนบอกว่าตั้งชื่อยังไง ‎ก็จะเป็นคนแบบนั้น
‎ผมว่าจริงนะ
‎มันช่วยผมทีเดียว
‎(กินชาซา)
‎(ย่านโยโล่)
‎ผมเกิดที่กินชาซา
‎ในปี 1986
‎เป็นช่วงยุคของโมบูตู
‎ผมพบว่า
‎บ้านเกิดผมยังไม่ได้จัด ‎คอนเสิร์ตของเซ็กซิยง ดาสโซต์
‎มันเป็นครั้งแรก ‎ที่ผมกลับไปเมื่อไม่กี่ปีที่แล้ว
‎ครั้งแรกผมช็อกทีเดียว
‎มันแปลกที่รู้ว่าที่นี่ ‎คือบ้านเกิดที่แท้จริงของผม
‎คุณอยู่ในบ้านจริงๆ ของคุณ
‎คุณได้อยู่กับคนของคุณ ‎คุณเกิดที่นี่
‎คนที่มีเชื้อสายเดียวกัน ‎เผ่าพันธุ์เดียวกัน
‎ประเทศของคุณ เมืองของคุณ ‎มันมีความหมายบางอย่าง
‎ผมต้องกลับไปที่โยโล่
‎มันเป็นสัญลักษณ์
‎ที่ที่ผมวิ่งเตาะแตะ ‎ไม่ใส่กางเกงตอนสองขวบ
‎เหมือนวินนีเดอะพูห์ใส่เสื้อยืด
‎มีพุงกลมๆ
‎คุณคิดเลยว่า
‎"ที่นี่ตรงนี้คือจุดเริ่มต้นของทุกอย่าง
‎ผมเดินตามทางตรงนี้ บ้านผมอยู่ตรงนี้ ‎ผมอยากกลับไปที่นั่นเดี๋ยวนี้เลย
‎ผมอยากตั้งรกรากที่นี่ ตรงนี้เลย"
‎(กันยายน 2017 ‎การเดินทางกลับคองโก)
‎(กิมส์กลับไปย่านที่เขาใช้ชีวิตวัยเด็ก ‎เป็นครั้งแรก)
‎เราจะกลับถิ่น ‎ย่านที่ผมใช้ชีวิตวัยเด็ก
‎- โยโล่ใช่มั้ย ‎- ใช่
‎ฟังข่าวหน่อย!
‎กิมส์กลับมาแล้ว!
‎กิมส์ไม่ได้แค่พูด เขาทำจริง!
‎ฟังข่าวหน่อย!
‎การกลับไปคือความท้าทาย
‎เหมือนการเสี่ยงโชค
‎และมันทำให้ผมรู้สึกประทับใจมาก
‎เราชาวโยโล่
‎คนเคยเรียกพวกเราว่า ‎"คนจากแดลลัส"
‎เรียกตามรายการทีวี
‎(จูนา จานานา ‎พ่อ)
‎เขาเรียกผม บ็อบบี้... ‎บ็อบบี้ อีวิง
‎ตอนนั้นนะ
‎ความทรงจำวัยเด็กของผม ‎เกี่ยวกับกินชาซามีน้อยมาก
‎ผมบรรยายไม่ถูก
‎ว่ามันมีบรรยากาศหรือเสียงเป็นยังไง
‎- กิมส์ ทางนี้ ‎- ว่าไงนะ
‎อยู่ในรถและขึ้นบนชายบันได
‎- ขึ้นชายบันไดเหรอ ‎- โบกมือให้คนข้างหน้าข้างหลัง ตามนี้นะ
‎โอเค เอาเลย
‎ขอบคุณ
‎ฟังข่าวหน่อย!
‎กิมส์กลับมาแล้ว!
‎กิมส์ไม่ได้แค่พูด เขาทำจริง!
‎พวกเขาแต่งเพลงกันขึ้นเอง
‎เพื่อฉลองที่ผมกลับมา
‎เหมือนเป็นการชื่นชมผม
‎ขอบคุณครับ
‎ปีหน้าผมจะจัดฟรีคอนเสิร์ต ‎ที่สนามสตาดเดมาเทียร์
‎ฟังอีกครั้งนะ...
‎ปีหน้าผมจะจัดฟรีคอนเสิร์ต ‎ที่สนามสตาดเดมาเทียร์
‎จัดฟรี โอเคนะ
‎ขอบคุณครับ
‎ขอบคุณ
‎ขอบคุณโยโล่
‎ขอบคุณมากครับ
‎ผมรู้สึกประหม่ามาก ‎ไม่รู้ว่าต้องทำยังไง
‎มันค่อนข้างน่าอาย
‎ผมอาย ผมสับสนไปหมด
‎ขอบคุณครับๆ
‎ขอบคุณมาก
‎ถ่ายรูปเลย ‎มาถ่ายรูปด้วยกัน
‎ไม่มีใครนึกฝันว่าวันนี้ ‎เขาจะกลายเป็นศิลปินเบอร์หนึ่งของฝรั่งเศส
‎แต่เขาเป็นลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น ‎เหมือนพ่อของเขา
‎เขามีดีเอ็นเอของสายเลือดนักดนตรี
‎เป็นคนดนตรีตัวจริง
‎(ปี 1984 จูนา จานานา ‎กับคิง กิสเตอร์ เอเมเนย่า)
‎ตอนนั้นพ่อผมเป็นศิลปินดังของคองโก
‎ดังทั่วแอฟริกา
‎ความสามารถพิเศษของจูนา จานานา ‎คือการสร้างบรรยากาศ
‎เขาเป็นคนที่ร้องเพลง ‎แล้วสามารถทำให้คนต้องโยกตาม
‎เขาร้องกับปาป้า เวมบา
‎พวกเราออกทัวร์ยุโรป
‎แอฟริกา ไปทุกที่
‎(ในยุค 80 ปาป้า เวมบาเป็นหนึ่งในศิลปิน ‎ที่ดังที่สุดของวงการดนตรีแอฟริกา)
‎(เขาทำให้เพลงรุมบ้าสไตล์คองโก ‎เป็นที่รู้จักทั่วโลก)
‎ตอนผมยังเด็ก
‎ผมจำได้ว่าเคยวิ่งตามรถบรรทุก
‎ที่มีโฆษณาของปาป้า
‎กับวงวิว่า ลา มิวสิก้า
‎เราวิ่งตามรถเลย
‎มันบ้ามาก
‎(วิว่า ลา มิวสิก้า)
‎เราทำให้ทุกคนลุกขึ้นเต้นมบิลิ มบิลิ
‎มันเป็นท่าเต้นที่ดังมากในยุคนั้น
‎โมบูตูก็เต้นมบิลิ มบิลิ
‎เขาชอบมาก
‎เราไปร้องเพลงงานวันเกิดให้ภรรยาเขา ‎บ็อบบี้ ลาดาวา
‎ที่บ้านของโมบูตู
‎ผมว่าพ่อมีความเกี่ยวข้องกับเขา
‎ในประเทศแบบนี้มันไม่ชอบมาพากลนะ ‎ถ้าคุณสนิทกับประธานาธิบดี
‎หรือนักการเมือง
‎(จอมเผด็จการโจเซ่ เดซีเร โมบูตูปกครอง ‎ซาอีร์ซึ่งปัจจุบันคือคองโกตั้งแต่ 1965 - 1997)
‎ระบบหลายพรรคการเมืองในซาอีร์นะเหรอ
‎ไม่มีวัน!
‎ไม่มีวันเด็ดขาด!
‎ชัดเจนนะ
‎โมบูตูเป็นพวกกระหายเลือด
‎เขาฆ่าคนที่เป็นปฏิปักษ์ได้อย่างไม่ลังเล ‎ไม่ก็ทำให้พวกเขาหายตัวไป
‎เป็นเผด็จการที่โหดร้าย
‎(ปี 1988 ซาอีร์ตกอยู่ในกลียุค)
‎(เกิดเรื่องซับซ้อนระหว่างจูนา จานานา ‎ภรรยาและลูกๆ ทั้งสี่)
‎ผู้คนทุกข์ทรมาน...
‎เพราะโมบูตูเปลี่ยนทุกอย่าง
‎จากนั้น
‎ผมปล่อยเพลง
‎ต่อต้านการปกครองของโมบูตู
‎ผมเลยต้องหนีออกนอกประเทศ
‎ผมไม่อยากถูกจับ
‎(วันที่ 17 พฤศจิกายน 2018)
‎ใช่
‎(ปารีส)
‎เขาอยู่มั้ย
‎- โอมาร์คะ ‎- ว่าไง
‎- ฉันเองค่ะ ดูสิฉันพาใครมาด้วย ‎- เหรอ
‎พี่ชาย!
‎- เป็นไงบ้าง ‎- สบายดี นายล่ะ
‎- ขอโทษที่มีกล้องตามมาด้วย ‎- ไม่เป็นไร นายสบายดีมั้ย
‎สบายดี
‎- เป็นไง ‎- เฮ้
‎ทุกอย่างไปได้สวย ‎ตอนนี้อยู่ระหว่างทัวร์คอนเสิร์ต
‎- เหรอ ‎- ตอนนี้กำลังทัวร์คอนเสิร์ต
‎จะเล่นที่ลีลมะรืนนี้
‎- ทัวร์ในฝรั่งเศสใช่มั้ย ‎- ใช่ ฝรั่งเศส
‎- เล่นที่ปารีสมั้ย ‎- ไม่ เล่นปีหน้า
‎ฉันจะจัดที่สนามสตาดเดอฟร็องส์ ‎อยากให้นายมาดูด้วย
‎- เมื่อไหร่ ‎- วันที่ 28 กันยายน
‎- วันที่ 28 กันยายน สตาดเดอฟร็องส์นะ ‎- สตาดเดอฟร็องส์
‎- ให้ตายสิ นายพูดจริงนะ ‎- จดไว้เลย
‎- เรียบร้อย ‎- วันที่ 28 กันยายน
‎วันที่ 28 กันยายน 2019 ฉันจะจำไว้
‎- บ้าไปแล้ว ‎- ใช่
‎- นายตื่นเต้นหรือชิลเนี่ย ‎- ตื่นเต้น
‎- ใช่ มันน่าขนลุก ‎- ตื่นเต้นสุดๆ ต้องขายตั๋วอีกเพียบ
‎นายต้องทำให้เข้าเป้า!
‎นั่นแหละปัญหา ‎แล้วนายจะทำยังไง
‎โอเค ได้เวลาแต่งหน้า
‎เจอกันนะโอมาร์
‎คุณมีวางตัวยังไง ‎เวลาสิ่งต่างๆ ที่เกิดขึ้นกับคุณ
‎ที่จริงพี่น้องคนหนึ่งของผม ‎ควรได้มาฝรั่งเศส
‎แต่สุดท้ายผมคือคนที่ได้ขึ้นเครื่องบิน
‎ผมได้แต่เก็บเรื่องนี้ในใจมาตลอด
‎ผมว่าผมโชคดีมาก ‎เพราะนี่ไม่ใช่เรื่องธรรมดา
‎พ่อกับแม่ผมพาคานธี
‎กิมส์และน้องสาวอีกคน
‎มาที่นี่
‎พวกเขาทิ้งผมกับพี่ชายไว้กับลุง
‎พวกเขาเลี้ยงเราจนโตที่นั่น
‎จริงๆ ผมควรจะอยูที่นั่น ‎แล้วค่อยตามมาทีหลัง...
‎แต่สุดท้ายพวกเขาเลือกพาผมมา
‎(ปี 1988 กิมส์วัยสองขวบมาถึงฝรั่งเศส ‎พร้อมกับฟิตชาน้องสาว)
‎เรามาถึงฝรั่งเศส ‎มันเป็นการเสี่ยงสุดๆ
‎ตอนแรกคุณได้อยู่โรงแรม ‎แต่ต่อมาพอเงินหมด
‎ไม่มีงาน ไม่มีวีซ่า ไม่มีอะไรเลย
‎มันเลยเสี่ยงมากๆ
‎แม่ผมไม่พูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้เลย
‎พ่อผมก็เหมือนกัน
‎แต่ผมรู้ว่ามันเป็นเรื่องคอขาดบาดตาย
‎(กิมส์ถูกย้ายไปอยู่ที่สถานสงเคราะห์เด็ก ‎กับเซตีและอาฟิซึ่งเป็นพี่ชาย )
‎(สถานสงเคราะห์เด็ก)
‎เราอยู่ที่นั่นตลอดอาทิตย์...
‎(ฟอร์ช เลส์ แบงส์)
‎...พ่อแม่มาเยี่ยมพวกเราวันเสาร์อาทิตย์
‎เราเคยเจอคนผิวขาวมาก่อน ‎แต่ไม่เคยเจอเยอะขนาดนี้
‎เราอยู่รวมกับคนผิวขาวในนั้น ‎มีแค่เราพี่น้องที่เป็นคนผิวดำ
‎เรากินอาหารด้วยกัน ‎เราฟังนิทาน
‎บางครั้งเราก็ดูหนัง ‎ผมได้ดูอี.ที.เป็นครั้งแรกที่นี่
‎เราเรียนภาษาฝรั่งเศส เราไปโรงเรียน
‎เราเรียนอะไรอีกหลายอย่าง ‎ที่เราไม่ได้เรียนในแอฟริกา
‎ผมได้พบเจออะไรใหม่ๆ เยอะมาก
‎ผมได้รู้จักไมเคิล แจ็คสัน
‎และนี่คือการเริ่มต้นชีวิตในฝรั่งเศสของผม
‎ชื่อเสียง อำนาจ ความงามมักจบไม่สวย
‎ยากจะเห็นน้ำตาผ่านกองไฟ
‎(กิมส์ออกจากสถานสงเคราะห์ตอนอายุสี่ขวบ)
‎(ทั้งครอบครัวย้ายไปอยู่ที่อีวรี-ซูร์-แซ็น ‎ก่อนจะโดนไล่ที่)
‎ทุกคนลอยคอในทะเล
‎ฉันรู้สึกมีอิสระ
‎คุณได้เห็นในแววตา
‎ฉันหนักแน่นได้
‎ฉันทำสิ่งที่ต้องทำ
‎ถึงทรมานใจแค่ไหน
‎ฉันยอมรับว่าผิดพลั้งไป
‎ข้างในรู้สึกหวั่นไหว
‎จิตใจไขว้เขว
‎อย่ามาบอกว่าฉันต้องใช้ชีวิตยังไง
‎ฉันคือบทพิสูจน์ ‎ว่าชีวิตต้องดิ้นรน
‎ฉันทำสิ่งที่ต้องทำ
‎ได้แล้วแหละ
‎(ปารีส ‎ตีสองครึ่ง)
‎ตอนผมมาปารีส ผมอยู่ที่นี่
‎เป็นที่แรกที่ผมอยู่
‎หมายเลข 61
‎ไม่มีห้องอาบน้ำ ไม่มีห้องนอน
‎ไม่ใช่ที่ที่ใครควรอยู่
‎ผมใช้ถนนเส้นนี้ไปโรงเรียน
‎เรามีเส้นทางลับ
‎มันพาทะลุไปถึงตึกตรงนั้น
‎แต่เราไม่รู้รหัส ‎เราเลยเตะประตูเข้าไป
‎มันเป็นทางลัดไปอีกฝั่ง
‎โรงเรียนประถมทำผมอึ้งไปเลย
‎ผมเรียนค่านิยมฝรั่งเศส ความเฟื่องฟู ‎ความภูมิใจของประเทศ
‎และศิลปะ นั่นคือจุดเริ่มต้น
‎ผมหลงรักมันในทันที
‎ผมเล่นละครครั้งแรกตอนอยู่เกรดสี่
‎สุภาพบุรุษบูร์ชัวร์
‎ตอนนั้นเอง
‎ที่ผมได้รู้ว่าผมทำอะไรได้ ‎ผมรักมัน
‎การได้อยู่บนเวที ได้อยู่ต่อหน้าผู้คน ‎เป็นครั้งแรกที่ผมได้รับเสียงปรบมือ
‎มันทำผมประทับใจ
‎เขาพยายามเรียนรู้เกี่ยวกับดนตรี ‎เรียนรู้แร็ป
‎ตอนนั้นเป็นยุควิดีโอเทปกับเทปคาสเซต
‎ผมมีเทปคาสเซตของ...
‎วู-แทง แคลน ‎และศิลปินอเมริกันอีกเพียบ
‎ดร. เดรและอีกมากมาย
‎ตอนผมแร็ป เขายังเด็กอยู่
‎เขาบอกว่า "เฮ้ย เจ๋ง!"
‎และผมบอกเขาว่า "ทำแบบนี้สิ"
‎ผมแต่งเนื้อเพลง
‎"พี่ ฉันทำดีที่สุด ‎ทำชิลจิตไม่หลุด"
‎เป็นเนื้อง่ายๆ
‎แต่นั่นตอนสมัยเด็ก ‎มันบ้าดี
‎"พี่ ฉันทำดีที่สุด ‎ทำชิลจิตไม่หลุด
‎ให้มีพักหยุด"
‎นั่นเป็นเนื้อเพลงที่ผมร้อง
‎ผมไม่เคยนึกเลย
‎ว่าเขาจะมาถึงจุดนี้จริงๆ
‎และสร้างชื่อให้ตัวเองในฐานะกิมส์
‎และกลายเป็นกิมส์คนดัง
‎ผมไม่เคยคิดเลย ไม่เลย!
‎ผมสิที่ควรเป็นกิมส์คนดัง!
‎นึกออกมั้ย ‎มันควรเป็นผม
‎(ปี 1995 พ่อกับแม่ของกิม์แยกทางกัน)
‎(กิมส์กับน้องสาวสองคน ‎และเบดจิค น้องชายถูกทอดทิ้ง)
‎ผมอยู่กับแม่
‎เราอยู่รวมกับพวกรุกที่คนอื่นอีกเป็นโขยง
‎ที่เจอปัญหาเดียวกัน
‎เราอยู่รวมกันในบ้าน
‎มันโหดมาก ไม่มีห้องอาบน้ำไม่มีอะไรเลย ‎เราอาบน้ำในถัง
‎ผมจำได้ว่ามันสีน้ำเงินไม่ก็สีแดง
‎เราต้องเปิดแก๊สต้มน้ำ
‎แล้วอาบกันแบบนั้น ‎ผมทำไม่ได้
‎หลายคนติดยา
‎ผมโตมากับพวกขี้ยา มีเยอะมาก
‎ผมมีลุง ไม่ใช่ลุงแท้ๆ ‎แต่ผมเรียกเขาอย่างนั้น
‎เขาขายพวกนี้ ‎ผมเห็นเขาซื้อขายมัน
‎ผมจำได้ว่าเขาเคยซ่อนโคเคน ‎ไว้ในถ้วยโยเกิร์ต
‎ครั้งหนึ่งผมเจอมัน
‎และผมแกะมาลอง
‎ผมไม่รู้ว่ามันคืออะไร
‎ผมบอกว่า "ผมอยากเป็นอย่างลุง
‎สอนผมให้ทำอย่างลุงหน่อย"
‎วันนั้นลุงตะคอกผมแรงมาก
‎อยู่มาวันหนึ่ง ตอนนั้นเรายังหลับอยู่
‎ตำรวจบุกเข้ามาตอนหกโมงเช้า
‎เขาพังประตูเข้ามา
‎คุณกลับจากโรงเรียน ‎แล้วไม่มีบ้านอยู่
‎ใช่
‎ตั้งแต่นั้นครอบครัวก็แตกแยก
‎ผมบอกว่า "ก็ตามนั้น"
‎ผมออกจากโรงเรียน
‎กลายเป็นเด็กเร่ร่อนไปโดยปริยาย
‎เอ็มซีรับจ้างจากกินชาซา
‎ฉันจะจัดให้หนัก ‎ใครอยากรู้เข้ามา
‎เด็กเล็กกว่าเจ็ดขวบที่กินชาซา ‎สู้สงครามอย่างกล้า
‎โอเคมันยากใช่ไหมบอกมา
‎เอ้าไมค์ เอาไป ‎วิจารณ์ให้สาใจ
‎นายต้องเสียทุกอย่างถ้าต้องจากไป ‎เดือนนี้ไม่มีห้องแล้วให้นอนที่ไหน
‎ฟังคำดีจากเพื่อนไป ‎ไม่นึกไม่คิดว่ารัฐจะพาซวย
‎ใจเย็น ไม่ขอเยอะ ‎ฉันมานี่เพราะอยากรวย
‎ฉันไม่อยากทะเลาะด้วย โอเค
‎โอเคๆๆ
‎ตอนนั้นผมเชื่อว่าผมมีทางไปได้
‎ผมเจอมาสกา อะดามา เลอฟา...
‎แล้วเราก็สร้างวง เซ็กซิยง ดาสโซต์ ‎ในปี 2001
‎เราล้มลุกคุกคลานกันอยู่หลายปี
‎เราไปตามถนนต่างๆ ‎ไปแร็ปด้นสดฟรีสไตล์
‎ผมอยากจะบอกพวกนั้นว่า "ฉันกลับละ" ‎แต่ก็ไม่ได้ไปไหน
‎เราไปตามถนนใหญ่ๆ ในปารีส
‎ผมไปห้างฟินแน็คเพื่อฟังเพลง
‎ผมได้แต่ฝัน
‎ผมไป "งีบ" ที่รถไฟใต้ดิน
‎พอรถไฟไปถึงสถานีสุดท้าย ‎ผมลงรถ แล้วก็นอน
‎วนรอบปารีสใหม่
‎ผมนอนที่บ้านเพื่อน ‎ตรงทางเดินบันได
‎ชีวิตตอนนั้นตกต่ำสุดๆ
‎เขานอนข้างถนน
‎- คุณรู้มั้ยครับ ‎- ผมไม่รู้เรื่องเลย
‎เขายังเด็ก ‎ไม่น่าไปนอนข้างถนน
‎เขาโตมากับเพื่อน
‎เขาทำเท่าที่ทำได้
‎ผมรู้ว่าเขาไม่ได้โทษใคร
‎เขาไม่เคยเก็บเรื่องนี้ในหัว
‎เขาไม่ได้เป็นคนแบบนั้น
‎พวกเราคือครอบครัวที่แท้จริง ‎มันไม่สำคัญเลย
‎มันไม่มีทางเลือก
‎มันยากที่จะย้อนคิดถึงเรื่องทั้งหมด
‎ปิดกั้นมันไม่ให้คิด
‎"ทำไม... พ่อถึงทิ้งไป ‎ผมอยากไปกับคนอื่นด้วย"
‎มันยากมาก
‎แค่มีวันดีๆ ที่ได้กินอิ่มนี่นั่นโน่น
‎มันเป็นเรื่องสำคัญที่สุด
‎ใช่...
‎(วันที่ 11 เมษายน 2019 เดมเดม ‎ภรรยาของกิมส์เปิดตัวแบรนด์แฟชั่นของตัวเอง)
‎ฉันว่าเราเป็นตัวแทนที่ชัดเจน ‎ของคนที่โตมาด้วยความยากจน
‎ที่อยู่ๆ กลายเป็นคนรวย
‎และพยายามชดเชยช่วงเวลาที่หายไป
‎บางครั้งก็รวดเร็วและหนักหน่วง
‎ฉันไม่ได้เตรียมตัวมาเพื่อสิ่งนี้
‎ไม่มีโรงเรียนสอนการเป็นเมียศิลปิน
‎มันไม่ง่ายที่จะเป็น "ภรรยาของ..."
‎คุณเป็นแค่เงา ‎คุณอยากมี "ตัวตน"
‎ทำบางสิ่งบางอย่าง
‎มันเลยไม่ง่าย โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับผู้หญิง
‎เขาไม่ชอบความรู้สึก ‎ที่ต้องตกเป็นรอง
‎เขาคือผู้ชนะ เขาอยากประสบความสำเร็จ ‎ไม่อยากพ่ายแพ้
‎เขาดูยอดขายละเอียดยิบ
‎พอช่วงอาทิตย์ที่ออกอัลบั้มใหม่
‎เขายิ่งไม่สุงสิงกับใคร
‎แต่ฉันรู้ว่านั่นเป็นเพราะเขาเครียด
‎สวัสดีทุกคน!
‎ขอบคุณที่มา ‎ขอบคุณที่มาตามคำเชิญ
‎ขอบคุณแดนและเดมเดม
‎ขอขอบคุณเป็นล้านๆ ครั้ง
‎ขอเสียงให้กับแมเทร์ กิมส์!
‎เขาไม่ยอมให้ใครสักคนไล่ตามทัน
‎ถึงจะเป็นพ่อ เขาก็ไม่มีทางยอม
‎เป้าหมายของผมคือไล่แซงเขาให้ได้
‎และเป้าหมายของเขาที่มีให้ผมคือ...
‎แค่ไล่ขึ้นมาให้เฉียดไหล่
‎เราเป็นคู่แข่งกัน
‎มันบ้า มัน...
‎มันสนุก
‎เป็นความรู้สึกภูมิใจ
‎แต่เขาคือคู่แข่งตัวจริง ‎เขาวางตัวเองแบบนั้น
‎เขาอาจจะยังดังไม่เท่าผม
‎แต่เขามาแน่ ‎และน่าจะไปได้ไกลกว่าด้วย
‎ไม่รู้สิ
‎สวัสดี ผมคือดัดจู
‎ผม...
‎เป็นน้องชายแมเทร์ กิมส์
‎แน่นอน เดมเดมเป็นพี่สะใภ้ผม
‎แหงล่ะ สองคนนี้ต้องบังคับผมมา
‎ผมพูดเล่นครับ วันนี้เป็นเกียรติมาก ‎ที่ได้มาร่วมงานกับครอบครัว
‎เธอประสบความสำเร็จในสิ่งที่เธออยากทำ
‎ผมภูมิใจในตัวเธอ
‎ช่วยส่งเสียงให้เดมเดมหน่อยครับ
‎สิ้นปี 2018 พวกเขามียอดขายสูงสุดในฝรั่งเศส
‎สูงสุดสามอันดับแรกคือ จอห์นนี่ ฮัลลีเดย์ ‎กิมส์ ดัดจู
‎ตอนที่ผมเห็น...
‎ผมคิดในใจ "เดี๋ยวนะ! ‎รู้มั้ยนี่ว่ามันกำลังเกิดอะไรขึ้น"
‎ผมไม่เคยเห็นอะไรอย่างนี้มาก่อน ‎พี่น้องสองคนติดอันดับท็อป
‎มันเป็นประวัติศาสตร์ มันบ้ามาก
‎มันเจ็บนะเวลาคุณตั้งใจทำงานมากๆ ‎แล้วมีคนบอกว่า
‎"เพราะคุณเป็นน้องของกิมส์"
‎และกิมส์รู้ว่ามันจะเกิดเรื่องแบบนี้
‎มันเป็นผลพวง ‎เขาเป็นนักร้องที่ดังที่สุดตอนนี้
‎ก็ถ้าคุณเป็นลูกชายของซีดาน ‎คุณจะโดนเปรียบเทียบกับซีดาน
‎เขาถอยออกมา
‎ทิ้งระยะนิดหนึ่ง
‎การที่ผมกลายเป็นศิลปินได้ด้วยตัวเอง ‎มันเป็นชัยชนะของผม
‎และเขาคือคนแรกที่ดีใจ
‎(สิบเดือนก่อนการแสดงที่สตาดเดอฟร็องส์)
‎(มาร์แซย์)
‎(ก่อนการแสดงที่สตาดเดอฟร็องส์)
‎(ฟูเอโก ทัวร์ของกิมส์เล่นที่ 52 เมือง ‎ในฝรั่งเศสและยุโรปนานหกเดือน)
‎กรุณารอให้รถไฟจอดสนิทก่อนขึ้นลง
‎มุมนี้น่าถ่ายรูป
‎ผมว่าคนรู้จักผมจากเพลงฮิตทั้งหลาย
‎แต่พวกแร็ปเปอร์รู้จักตัวตนผมดีมาก
‎พวกเขารู้ดีว่าเส้นทางของผม ‎มีที่มาจากไหน
‎(โซปราโน่ - ศิลปินแร็ป ‎และนักร้องเพลงป๊อปฝรั่งเศสชื่อดัง)
‎ทุกครั้งเวลาที่มีใครพูดว่า ‎"นายมันก็แค่นักร้องเพลงป๊อป!"
‎แต่ลึกๆ คุณรู้
‎ว่าถ้าคุณเริ่มแร็ปอีกที ‎คุณทำให้อะไรๆ มันดีขึ้นได้
‎ถึงจุดหนึ่ง คุณต้องฮึดขึ้นมา
‎คุณเลยพูดว่า "โอเคมีใครจะแร็ปมั้ย ‎เดี๋ยวฉันจะแร็ปให้ดู"
‎- สวัสดีครับ ‎- สวัสดี
‎- โอเคมั้ย ขอโทษทีมาช้า ‎- ไม่เป็นไร
‎เป็นยังไงบ้าง
‎ขอต้อนรับกลับบ้าน
‎ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะทุกคน
‎- สวัสดีค่ะ ‎- สบายดีนะ
‎ดีค่ะ คุณล่ะ
‎มาน่อน
‎เอสซีเอช
‎คุณต้องระวัง ‎เวลาเชิญเขามาฟีเจอริ่งด้วย
‎เขาจัดมาเป็นชุด
‎(เอสซีเอช ‎ศิลปิน)
‎ผมคงหาคำมาแบทเทิลกับเขาไม่ไหว
‎มันอลังการมาก
‎นายเห็นมั้ย
‎เป็นเวทีที่ยาวมาก
‎สไตล์อเมริกัน
‎กิมส์เป็นแฟนตัวยงของเอ็มมิเน็ม
‎และสิ่งที่เอ็มมิเน็มเก่งมากคือ ‎การข่มคนอื่นตอนร่วมงานด้วย
‎เป็นไม้เด็ดของเขา
‎และกิมส์ก็สูสีพอกัน
‎- นายจะเล่นที่สตาดเดอฟร็องส์เหรอ ‎- ใช่ 28 กันยายน
‎- มันเจ๋งมาก ‎- ใช่
‎ต้องขายตั๋วให้หมด
‎แค่นี้ฉันก็เครียดแล้ว
‎กลายเป็นว่าคนดังไม่ต้องโปรโมทอะไร
‎มันเป็นเวทีที่ยิ่งใหญ่ ‎มันหมายความว่านายทำได้แล้ว
‎พื้นที่ตรงนั้นเป็นของนาย ‎นายไม่ต้องสนอะไรใครแล้ว
‎ไม่สนว่าต้องมีวิทยุหรือเปล่า ‎ฉันมีคนดูอยู่ตรงนั้น พวกเขาอยู่ที่นั่น
‎(การอัดเพลง “ลูป์ การู” ครั้งแรก)
‎"คิกเกอร์" ต้องเป็นแบบนี้ ‎ต้องเป็นแร็ปเปอร์เทคนิคแพรวพราว
‎ต้องแร็ปแบบฟรีสไตล์ได้ ‎ด้นสดเป็น
‎มีลูกเล่น เล่นคำเป็น
‎เร่งจังหวะช้าเร็วได้ ‎แร็ปกับแนวไหนก็ได้
‎ผมเป็นแร็ปเปอร์สายนี้ ‎ที่ตอนนี้คิกเกอร์ตัวจริงกำลังหายไปจากวงการ
‎ผมกำลังอัดอยู่ ‎มันมีแค่เราสองคน
‎ตอนนั้นเราไม่คิดว่าจะได้อัดเพลงนี้
‎เขาใช้เวลาไม่เกิน 15 นาที
‎เขานั่งลงแล้วแต่งมัน
‎เขามีเนื้อเพลงแค่นิดเดียว ‎เขาแต่งมันขึ้นมาทั้งหมดรวดเดียว
‎เขาไม่ยอมนอน
‎เขาอยากทำท่อนเนื้อให้เจ๋ง ‎และเขาทำได้
‎ผมอยากทำเพลงแร็ป ‎สักสองสามเพลงในโปรเจ็คนี้
‎ผมเฝ้าสังเกตทุกเรื่อง ‎มันสำคัญ
‎มันคือจุดเริ่มต้นของทุกอย่าง
‎มันคือพื้นฐาน
‎นายเด็ดขาดมาก!
‎ขอบใจ
‎- ฉันกำลังไปขึ้นรถ ‎- โอเค
‎พวกคุณน่าจะแข่งแบทเทิลกัน ‎ดูว่าใครเจ๋งกว่าใคร
‎ไม่ แต่...
‎ฉันชนะเฟียนโซแล้วนะ
‎เขาจะชนะเธอ ‎เธอรู้ว่าเขาจะชนะ
‎เขาจะชนะ แต่เขารอตอบ
‎ขอบคุณ ไม่เป็นไร
‎(ทัวร์ทั่วฝรั่งเศสและที่สตาดเดอฟร็องส์ ‎วันที่ 28 กันยายน 2019)
‎(แมเทร์ กิมส์ ‎ฟูเอโก ทัวร์)
‎เพลงนี้ต้องดังแน่
‎เพลงแรกของอัลบั้มใหม่
‎- ใช่มั้ย ‎- ใช่
‎ผมลงจากเวทีหลังเล่นคอนเสิร์ตสองชั่วโมง
‎ขึ้นรถบัส ทานอาหาร ‎และฟังเพลง
‎เป็นชั่วโมง
‎ผมยังไม่มีเนื้อเพลง ‎ผมรอให้มีแรงบันดาลใจก่อน
‎ให้มันสร้างเวทมนต์ ‎แล้วมันก็หายไป
‎ผมต้องจูนตัวเองให้อินกับเพลง
‎มันต้องส่งผ่านไปถึงข้างใน
‎พอมันส่งผ่านมาถึงปั๊บ คุณก็ได้แล้ว!
‎(วันต่อมา)
‎(นีซ)
‎เขาทำงานตลอดเวลา
‎ผมยังจำได้
‎ตอนขับรอบๆ ปารีส...
‎(อาช มักนัม ‎ศิลปิน)
‎...แล้วไม่ได้คุยอะไรกันเป็นชั่วโมง
‎ตอนนั้นในหัวเขามีแต่เรื่องงาน
‎เขากำลังคิดทำนอง
‎แล้วเขาบอกว่า "เฮ่ ฉันได้ทำนองแล้ว!
‎มันเจ๋งสุดๆ!"
‎นั่นไม่เลว
‎เขาได้แรงบันดาลใจจากทุกที่
‎เขามีรถเบนซ์ ‎รุ่นที่สตาร์ทด้วยปุ่มกด
‎เขาได้ยินเสียงเครื่องยนต์...
‎เขาบอก "เฮ้ย ฉันได้ทำนองแล้ว!"
‎ที่นายบอกว่าได้เพลงแล้ว ‎มันหมายความว่ายังไง
‎เขาได้เพลง
‎จากการฟังท่อนจิงเกิ้ล ‎ซีรีส์ "เดอะ ยัง แอนด์ เดอะ เรสต์เลส"
‎คุณมีเพลงในหัวตลอดเวลา
‎ได้เสียงซินธ์ที่จะใช้ปูเพลงหรือยัง
‎ลองเล่นแค่ท่อนนั้น
‎ฉันว่าเราต้องเปลี่ยนมันนะ
‎จังหวะดีนะ ‎แต่ใส่ฟิลเตอร์เยอะไปหน่อย
‎เขาจะมีเพลงทั้งเพลงอยู่ในหัวแล้ว
‎แล้วเขาจะบอกคนทำบีทว่า ‎"ทำนี่ เดิมนี่"
‎(วันปิดเนื้อร้องเพลง "จัสมิน")
‎"ฉันลอง"
‎ใช่ "ฉันลอง" คำนั้นเลย
‎- มันดี ‎- ฉันจดไว้ก่อน
‎สื่อไม่เห็นใจคุณ ‎เขาตัดสินคุณทันทีที่ได้ฟัง
‎สำหรับผม ศิลปินที่ดี
‎คือคนที่มีเพลงฮิต
‎ปัญหาคือการทำให้มันฮิต
‎คุณต้องมองการณ์ไกล ‎ว่าคุณจะทำให้ฮิตเปรี้ยงได้ยังไง
‎ไม่งั้นเพลงฮิตมันจะฆ่าคุณ
‎ผมต้องป้องกันตำแหน่งตัวเองเสมอ
‎มันก็เป็นอย่างนี้ ‎มันเป็นเรื่องที่น่ากลัวที่สุด
‎ดี
‎อีกที
‎(วันอัดเพลง "จัสมิน")
‎เขามาจากเพลงแร็ป ‎เขามาถึงสตูดิโอมือเปล่า
‎เขามาแต่งเพลงที่นี่
‎มันเร็วมาก
‎มันแต่งจากสัญชาตญาณ
‎ใส่กิมมิคเล็กๆ
‎ไม่มี... ได้เลย
‎เพลงฮิตต่างๆ เป็นเพลงที่จริงใจ
‎แล้วมันทำเสร็จเร็วมาก
‎ใช้เวลาไม่ถึงสามวัน
‎ถ้าคุณใช้ถึงสามวัน มีบางอย่างไม่ถูกต้องแล้ว
‎บางทีเราไม่ควรทำมัน ‎ไม่ก็ทำผิด
‎เยี่ยม! มันมีตรงนั้นที่...
‎ผมมีถุงเท้า มีกราโนลา
‎มีคุกกี้ แล้วก็...
‎เพลงที่เสร็จออกมาจะถูกเล่นในวิทยุทุกช่อง ‎ทั่วฝรั่งเศสจะได้ฟังมัน
‎ใช่เลย
‎(ปารีส)
‎ผมแร็ปฟรีสไตล์ครั้งแรกที่นี่
‎ที่สวนแห่งนี้กับบารัค อะดามา ‎มาสกา เลอฟาและคนอื่นๆ
‎มันเป็นจุดกำเนิดของเซ็กซิยง ดาสโซต์
‎ที่นี่ตรงนี้
‎มันยากที่จะหาสไตล์ ‎และบุคลิกของตัวเองให้เจอ
‎หาตัวตนที่แท้จริง
‎ผมเจอบุคลิกของตัวเองตั้งแต่ช่วงเริ่มแรก
‎มันช่วยให้ผมก้าวหน้า ‎ไม่ต้องเสียเวลาหานาน
‎ผมกลายเป็นชายในแว่นกันแดด
‎ในคืนอันมืดมิด
‎อย่าซ่ากับฉัน ‎ไม่ต้องสร้างปม
‎แกไม่โอ๋พวกทุตซี่ ‎ด้วยแก้วน้ำส้ม...
‎ผมเป็นสายฟรีสไตล์...
‎ผมใส่แว่นกันแดด
‎เราทำคลิปโพสออนไลน์
‎แต่ตอนนั้นยังไม่มีชื่อ ‎ไม่มีใครรู้จักว่าผมเป็นใคร
‎คนเลยเรียกผมว่า ‎"คนใส่แว่นกันแดด"
‎หลายคนอยากด้นสด ‎อยากแบทเทิลกับคนใส่แว่นกันแดด
‎เราแบทเทิลแบบฟรีสไตล์
‎ผมซื้อแว่นกันแดดนักท่องเที่ยวที่มงมาทร์
‎ผนต้องใส่แว่นกันแดดเพื่อให้คนจำได้
‎(แบล็ค เอ็ม ‎ศิลปินเซ็กซิยง ดาสโซต์)
‎หลายปีที่เราแค่ขำๆ ทำเอาสนุก
‎แค่ใช่เวลาด้วยกัน
‎มีความชอบเหมือนกัน ‎มีความสุขด้วยกัน
‎รู้ตัวอีกทีว่าจริงจัง
‎ก็ตอนที่เราต้องลงแรงทำมัน
‎แล้วมันก็กลายเป็นธุรกิจจริงๆ
‎(ปี 2010 - 2012 เซ็กซิยง ดาสโซต์ ‎ขายได้มากกว่าหนึ่งล้านอัลบั้ม)
‎ตอนนั้นจุดแข็งของเราคือ ‎พวกเราเข้าขากัน
‎มีความมุ่งมั่น ‎เราเป็นอันดับหนึ่ง
‎วงแร็ปอันดับหนึ่งของยุโรป
‎เรามั่นใจมาก
‎จะเล่น "วาตี้ บาย ไนท์" มั้ย
‎ตอนผมเห็นเขาออกทีวี ผมร้อง "เฮ้ย!"
‎นั่นกิมส์! นั่นคานธี!
‎"มันเกิดอะไรขึ้น นั่นลูกชายผม!"
‎"เขาทำได้"
‎เป็นวงที่สร้างประวัติศาสตร์
‎พอพวกเขาเริ่มแร็ปอีกรอบ
‎ผมปลื้มเลย
‎พวกเขาบอก "รอก่อนครับ"
‎พวกเขาผลักประตูเปิด ‎ทุกคนก็กรูกันเข้ามา
‎ไม่หยุด
‎พวกเขาปล่อยเพลงออกมาเรื่อยๆ
‎มันมาเป็นระลอกเลย
‎พวกเขาเป็นแร็ปเปอร์ที่ยิ่งใหญ่ จอมฟรีสไตล์
‎ผมฟังแร็ปเปอร์สมัยนี้ ผมคิดเลย
‎"พวกนี้โตมากับเซ็กซิยง ดาสโซต์แน่ๆ
‎เลยแร็ปแบบนั้น"
‎เป็นวงแรกที่เป็นเป็นเจ้าของเพลงฮิตมากมาย
‎เมื่อวาน
‎ผมไปที่ที่เขาเปิดเพลง
‎ปาร์ตี้คืนวันอาทิตย์
‎บางครั้งทำฉันเซ็งสุดฤทธิ์
‎พวกเขาเป็นวงในตำนาน
‎ภายในปีเดียว
‎ขอเสียงให้กับ...
‎(เพลง “เดโซเล” คือสัญลักษณ์แห่งความสำเร็จ ‎มียอดขายสองแสนก็อปปี้ในปี 2010)
‎ตอนนั้นผมอายมากที่จะร้องเพลง
‎ตอนนั้นมีแต่แร็ป
‎ถ้าแร็ปเปอร์จะร้องเพลง ‎ต้องเป็นแร็ปเปอร์หญิง
‎ฉันว่าตอนนั้นแร็ปเปอร์ชาย ‎ต้องการโชว์ความแมน
‎โชว์ความเป็นจ่าฝูง
‎การแร็ปต้องหนักแน่นหนักหน่วง
‎การร้องเพลงเลยเป็นเรื่องหรูเกินไป ‎ดูเป็นผู้หญิงไปหน่อย
‎ผู้ชายเลยไม่กล้าทำ
‎แต่บางคนกล้านะ
‎ฉันว่าที่ตอนนั้นที่กิมส์กล้าร้อง ‎เสียงเขาใหญ่
‎และเขาทำได้เจ๋งมาก
‎ผมบอก "โอเค ไปแนวร็อค"
‎นั่นคือสิ่งที่ผมเห็น แนวร็อค
‎เสียงเขาสุดยอดมาก
‎ผมคิดว่ามันทำให้ทุกคนอึ้งไปเลย
‎ฉันว่าแรกๆ เขาประเมินตัวเอง ‎ในฐานะนักร้องต่ำเกินไป
‎แต่เขาเริ่มรู้ว่าเขามีพลัง ‎ที่จะแข่งกับนักร้องคนอื่นได้
‎เขาเลยไปได้ไกล
‎- ว่าไงเพื่อน ‎- ทุกอย่างเรียบร้อยมั้ย
‎- แจ็คเก็ตใหม่ชีวิตใหม่เหรอ ‎- หยุดเลย
‎ท่อนสองจะร้องเยอะหน่อย
‎มันเหมาะเอาไปใช้กับกิมส์มากกว่าฉัน
‎(พวกเขากำลังทำอัลบั้มใหม่ของแบล็ค เอ็ม)
‎ฉันทำได้นะ แต่...
‎- อ่อ เข้าใจ ‎- เห็นมั้ย
‎เขาสนุกกับมันมากกว่า
‎เห็นมั้ย แล้วก็...
‎ก่อนถึงคอรัส
‎มันเหมือนเป็นท่อนก่อนคอรัส
‎แล้วค่อย ตู้ม คอรัสขึ้น!
‎ใช่
‎คอรัสของนายต้องเรียบง่ายกว่านี้
‎แต่เสียงโรบอท ‎แบบดาฟต์พังก์ใส่ตรงนี้ไป แบบ...
‎เข้าใจแล้ว
‎พอเราอยู่ด้วยกัน ‎มันยังเหมือนเดิมทุกอย่าง
‎ถ้าความสัมพันธ์ไม่ดีเหมือนเดิม
‎เราคงไม่ขลุกกัน 24 ชั่วโมงแบบนี้ ‎เราไม่ใช่เด็กแล้ว
‎(ซากิ ‎ผู้ช่วยส่วนตัว)
‎กิมส์
‎พร้อมมั้ย
‎ได้เวลาแล้ว
‎แมเทร์ กิมส์จะมาอาทิตย์หน้า
‎มีศิลปินไม่กี่คนที่ได้มาร้อง ‎ในสนามสตาดเดอฟร็องส์
‎(ตูร์)
‎วันสุดท้ายคือที่ลีลใช่มั้ย
‎ใช่ ลีแวง สเตเดียมอยู่ที่นั่น
‎วันที่ 19 วันพุธหน้า
‎นี่กลางวันหรือกลางคืนเนี่ย ‎เกิดอะไรขึ้น
‎แร็ปฝรั่งเศสชอบทำตามแร็ปอเมริกัน
‎ผมว่าเพลงอย่าง เดโซเล”
‎หาเทียบไม่ได้
‎กับแร็ปอเมริกัน
‎มันสร้างอะไรบางอย่าง
‎เออร์บันป็อปคือผันร้ายของพวกชอบของดั้งเดิม
‎แร็ปที่ร้องเพลงมีคอรัส
‎แต่ผมว่ามันทำให้เกิดอะไรใหม่ๆ
‎เราสามารถจุดประกายความสนใจ
‎ให้คนที่ไม่เคยสนใจเพลงแร็ปมาก่อน
‎ไม่มีคนฟังหน้าใหม่คนไหนเฝ้ารอฮีโร่
‎ไม่มี
‎ต้องทำให้คนฟังมีเหตุผลที่จะฟัง ‎พูดเลย
‎- ทุกคนเลย ‎- ใช่ ทุกคนจริงๆ
‎คนฟังแต่ละคนมีป้ายบอกชัดเจน
‎"ฉันฟังบิ๊กโฟลว์"
‎"ฉันฟังคนนี้ๆ" ‎"ฉันฟังเดมโซ่"
‎"ฉันฟังโอแรลซัน" ‎"ฉันฟังเนคฟู"
‎คนฟังทุกคนโดนกวาดไปหมดแล้ว ‎เราต้องไปดึงเขากลับมา
‎คุณฟังเพลงแร็ปสมัยนี้สิ
‎ทุกคนร้องกันหมด
‎ขนาดคนที่ออกตัวว่าเป็นสายแร็ปฮาร์ดคอร์
‎ยังต้องปรับให้นุ่ม
‎ปกติเวลาเล่นคอนเสิร์ตเสร็จ
‎จะมีโชว์ต่อ
‎นี่เกมล่ามนุษย์หมาป่าที่เขาฮิตกัน
‎คนในหมู่บ้านกำลังหลับไหล
‎วันนี้เราอยู่ที่ไหนนะ ‎เมื่อวานเราไปลีเบรอวิล
‎ตอนนี้เราอยู่แคนาดา
‎เราได้ยินเสียงน้ำกระทบหิน
‎และเหล่าหมาป่าก็ตื่นขึ้น
‎จู่ๆ พวกมันตื่นขึ้นมา มองหน้ากัน
‎เขาไม่เคยเล่นเกมส์ล่ามนุษย์หมาป่า ‎เขาจะเป็นคนเล่าเรื่อง
‎เขาสนุกที่จะทำแบบนั้น
‎ได้เห็นว่าทุกคนมีความสุข
‎- มีหมาป่าสองตัวตรงนี้ ‎- ไม่ เขาทำอะไรเนี่ย
‎พอเลย ไม่เอาน่า
‎- นายเป็นหมาป่าหรือเปล่าอะดามา ‎- ไม่ใช่
‎- เขาเป็นหมาป่า นายก็ด้วย ‎- นายเป็นหมาป่า
‎โทษที!
‎(เลอฟา ‎ศิลปิน - เซ็กซิยง ดาสโซต์)
‎หงายการ์ดมา!
‎เขาไม่ใช่หมาป่า!
‎- เขาเป็นหมาป่า ‎- เขาไม่ได้เป็น
‎เขาเป็น!
‎ฉันบอกแล้วว่าเขาเป็นหมาป่า!
‎(มาราแก็ช)
‎เดี๋ยวเลอะหมดลูก
‎ไม่เอา เลอะหมดแล้ว
‎มันอยู่ในกระเป๋าเขา
‎- ไม่ ‎- มันอยู่ในมือเขา
‎- ไม่มีๆๆ ‎- ไม่ยุ่งกับโทรศัพท์พ่อ
‎ปล่อยเลย
‎สิ่งที่ยากที่สุดคือการบอกลูก ‎ว่าคุณหายไปไหน
‎หายไปหกอาทิตย์ ‎แล้วกลับมาแค่สามสี่วัน สิบวัน
‎มันยากกว่าเล่นคอนเสิร์ตสองชั่วโมงอีก
‎หรือออกทัวร์ 50 โชว์
‎ฉันรู้ว่าเขาเสียใจมากที่ไม่ได้อยู่ข้างๆ ลูก
‎มันเป็นเรื่องที่แย่ที่สุดในงานของเขา
‎ไม่ได้เห็นลูกเติบโต
‎ไม่ได้อยู่ใช้ชีวิตประจำวันด้วยกัน
‎มันเป็นเรื่องที่เขาเสียใจที่สุด
‎ช่วงที่หยุดพักหนึ่งเดือนนี้
‎เราใช้เวลาเจ็ดวันสิบวัน ‎อัดเพลงในสตูดิโอ
‎ผมไปไหนไม่ได้เลย
‎ฉันบอกนายแล้ว ‎ว่ามกราคมฉันจะอยู่ที่โมร็อกโก
‎ถ้าสองวันไปที่นี่ ‎อีกสิบวันไปที่นั่น...
‎ฉันจะทำทุกอย่างพัง ‎วันพักผ่อนของฉันกับลูกและทุกๆ อย่าง
‎นายรู้มั้ย ว่า...
‎กี่ปีแล้วที่ฉันไม่ได้มีวันหยุดติดกันเจ็ดวันสิบวัน
‎กับลูกที่โมร็อกโกหรือที่ไหนเลย
‎เฮ่ ให้เขาสิลูก
‎ให้เขาไปนะ
‎ฉันบอกแล้วว่าจะอยู่โมร็อกโกตอนมกราคม
‎ถ้าต้องอัดอะไร ‎ให้ทุกคนมาที่นี่ก็ได้
‎มีที่เยอะแยะ
‎(กิมส์ย้ายมาโมร็อกโกในปี 2014)
‎ผมเลือกมาอยู่ที่โมร็อกโก ‎เพราะผมเคยมาเที่ยวที่นี่เมื่อนานมาแล้ว
‎ผมชอบบรรยากาศ ผมชอบคนที่นี่ ‎และชอบประเทศนี้
‎มันไม่ไกลจากฝรั่งเศสเท่าไหร่ ‎แต่มันแตกต่างกันมาก
‎ผมมาที่นี่อีกครั้งในปีถัดมา ‎และพาเพื่อนมาด้วย
‎แล้วทุกอย่างก็เกิดขึ้น
‎ผมได้เจอผู้คน ได้เข้าเฝ้าสมเด็จพระราชาธิบดี ‎ได้เจอผู้มีอำนาจต่างๆ
‎คนที่น่าสนใจที่คอยให้ความช่วยเหลือผม
‎ผมเลยตัดสินใจย้ายมาอยู่ที่นี่
‎สิ่งที่ประหลาดของที่นี่คือ
‎คุณมีลาอยู่ตรงนั้น ‎และมีเรนจ์ โรเวอร์อยู่ตรงนั้น เจ๋งมาก
‎มีของโบราณตรงนี้ แล้วก็มีหลุยส์ วิตตอง... ‎บ้ามาก!
‎อัศวินโต๊ะกลมกับหลุยส์ วิตตอง
‎บ้ามาก
‎ผมว่าผมเป็นประชากรของโลก
‎ผมรู้สึกสบายใจที่ได้อยู่ฝรั่งเศส ‎อยู่โมร็อกโก อยู่กินชาซา
‎ที่เหล่านี้ต้อนรับผม
‎ผมรู้สึกสบายใจเพราะมันเป็นประเทศมุสลิม
‎แน่นอน ผมรู้สึก...
‎รู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรม
‎เดิมผมเป็นคริสเตียน
‎ผมเปลี่ยนศาสนาในปี 2004 ‎ตอนที่ผมยังเรียนอยู่
‎มันเป็นประสบการณ์ส่วนตัว มัน...
‎มันได้เชื่อมโยงกับสิ่งที่มองไม่เห็น
‎มันเป็นสิ่งที่คุณรู้สึก มัน...
‎มันเป็นเรื่องของจิตวิญญาณ
‎ผมเฝ้าหาคำตอบเสมอ
‎เกี่ยวกับการสรรสร้างโลกที่เราอยู่
‎เรามาจากไหน
‎ตอนนั้นผมดูดปุ๊นไปประมาณหนึ่ง
‎ผมเมากระจาย
‎มันเปิดจักระของผม
‎ตอนเมา คุณจะเห็นเมฆ ‎กลายเป็นอะไรประหลาดๆ
‎จะเห็นเมฆแบบนี้
‎มีแต่ความคิดประหลาดๆ ในหัวเต็มไปหมด
‎ตอนนั้นผมเลยเริ่มสนใจ
‎ผมพูดเรื่องนี้ ‎กับคนในวงเซ็กซิยง ดาสโซต์บ่อยๆ
‎อะดามากับเลอฟา
‎ผมทึ่งที่เราพูดเรื่องนี้ตลอด
‎ไอช่า นั่งตรงนี้
‎รับไปจ้ะ
‎ตอนผมเปลี่ยนศาสนา
‎ผมไม่อยากกินเหล้าหรือสูบอะไร
‎ผมเลิก
‎มันให้แนวทางกับคุณ
‎หยุดเลยนะ
‎เขาวางนิยามให้ตัวเอง ‎เรื่องความเป็นผู้ชาย ความเป็นพ่อ
‎ฉันว่าเป็นเพราะศาสนาอิสลาม
‎ค่านิยมเหล่านี้วางบรรทัดฐานชีวิตของเขา
‎ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ‎เขาจะกลับมาตรงจุดนี้
‎ผมคุยเรื่องนี้กับเขาบ่อยๆ
‎เพราะหลายคนบอกว่า ‎เนื้อเพลงของเราใสไร้เดียงสา
‎ไม่ใช่ว่าเราไร้เดียงสา ‎แค่ว่า...
‎เราเคารพศาสนาอย่างมาก
‎เราถึงไม่พูดว่า "ไอ้บัดซบ" ‎หรือ "ไอ้แม่ย้อย"
‎พอเราหลุดไปไกล ‎มันช่วยให้เรากลับมาได้...
‎ในแง่จิตใจ
‎ค่อยๆ ลูก!
‎ตั้งแต่เปลี่ยนศาสนา ‎สมัยทำวงเซ็กซิยง ดาสโซต์
‎เราไม่รับงานช่วงเราะมะฎอน
‎เป็นเดือนแห่งจิตวิญญาณของเรา
‎ไม่โปรโมต ไม่ให้สัมภาษณ์ ‎ไม่ทำอะไรทั้งนั้น
‎เขาอยู่บ้านทั้งเดือน ‎พวกเรามีความสุขกันมาก
‎โดยเฉพาะพวกลูกๆ
‎สำหรับพวกเขามันสำคัญมาก ‎ที่ต้องมีพ่อแบบปกติ
‎เราอยากได้ของที่คนอื่นๆ พยายามวิ่งหนี
‎เราอยากมีชีวิตธรรมดาในเดือนนั้น
‎พ่อดูนี่สิ!
‎สวยมากเลยลูก
‎เราอยากหนีจากทุกสิ่ง
‎หนีจากเรื่องทางโลก
‎จากทุกๆ อย่าง...
‎จากวงการบันเทิง
‎มันเป็นช่วงเวลาเดียวที่เราทำได้
‎ตอนผมเปลี่ยศาสนา
‎ผมมีความตั้งใจแน่วแน่ ผม...
‎ผมเปิดใจให้กับทุกกูรู
‎ตอนนั้นผม "ทุ่มสุดใจ" ให้กับศาสนา
‎ถ้าตอนนั้นเจอคนไม่ดี ‎ผมอาจโดนครอบงำผม
‎และหลอกใช้
‎(ปี 2015 กิมส์เข้าร่วมภารดรตับลีฆ ‎กลุ่มเผยแพร่ศาสนาอิสลาม)
‎(เขาถูกกดดันให้เลิกอาชีพ)
‎(เขาเปลี่ยนใจและออกจากลุ่ม)
‎ผมมีเพื่อนๆ ที่เคยเจอกันในสุเหร่า
‎เราเข้ามาพร้อมกัน ‎แต่เราเลือกเดินคนละเส้นทาง
‎บางคนออกเดินทางไปอิรัก
‎คนนี้ไปอิรัก
‎แล้วก็ตาย...
‎ฆ่าตัวตาย
‎คนที่คุณเคยใช้เวลาด้วยกัน
‎"จำคนนี้ได้มั้ย เขาไปอิรัก"
‎ผมอึ้งไปเลย
‎ผมคิดเลย "โห ฉันเกือบแล้ว!"
‎นึกไม่ออกเลยว่าผมจะจบยังไง
‎ยืนยันแล้วว่าเป็นการก่อการร้าย
‎ผลการสืบสวนคดีฆาตกรรม ‎สองนักท่องเที่ยวชาวสแกนดิเนเวียในโมร็อกโก
‎ชายสามคนถูกจับที่มาราแก็ชเมื่อวันพฤหัส
‎แหล่งข่าวจากเจ้าหน้าที่
‎(วันที่ 16 ธันวาคม 2018)
‎(นักท่องเที่ยวสแกนดิเนเวียสองคน ‎ถูกฆาตกรรมในโมร็อกโก)
‎(โดยกลุ่มชายที่อ้างตัวเป็นไอเอส)
‎(หนึ่งสัปดาห์ก่อน กิมส์ขึ้นคอนเสิร์ตที่มาราแก็ช)
‎ผมขอไม่ลงรายละเอียด
‎แต่ผมเป็นชาวมุสลิม ผมเปิดรับศาสนาอิสลาม
‎นี่ไม่ใช่การกระทำตามอย่างศาสนาอิสลาม
‎ผมรับไม่ได้กับสิ่งที่เกิดขึ้น
‎ผมดีใจที่มาที่นี่คืนนี้ ‎ผมอยู่ที่มาราแก็ชมานาน
‎ผมรับไม่ได้กับเรื่องที่เกิดขึ้นที่นี่
‎ขอบคุณครับ
‎ขอบคุณทีมทุกๆ คน
‎ผมต้องปฏิเสธมัน
‎เพราะเด็กๆ ดูอยู่ ‎พวกเขาไม่รู้เรื่องรู้ราว
‎เพราะพวกสื่อไม่ทำหน้าที่ที่ถูกต้อง
‎ผมต้องพูดว่าไม่
‎ผมเป็นมุสลิม ‎และเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับผม
‎ผมไม่เกี่ยวข้องกับพวกนั้น
‎นักร้องคองโกเป็นมากกว่านักดนตรี ‎เขาคือนักการเมือง
‎ที่นั่น ดนตรีสำคัญมาก
‎นักร้องคือทูต ‎เป็นตัวแทนของประเทศ
‎ทุกคนอยากเจอเขา
‎(ห้องแต่งตัวของกิมส์)
‎นายจะมัวปลื้มความสำเร็จทุกวันไม่ไ้ด้
‎"ฉันขายได้ล้านอัลบั้มแล้ว ถึงสี่ล้านแล้ว!"
‎เราขายๆ... แล้วยังไงต่อ
‎ทั้งหมดเพื่ออะไร ตามทันมั้ย
‎นายต้องทำเรื่องดีๆ
‎แล้วบอกว่า "ใช่ ฉันหาได้เยอะ
‎แต่ฉันแบ่งปันเผื่อแผ่ให้คนอื่นๆ
‎ให้คนของฉัน!"
‎สำหรับฉันคือคองโก ‎ไม่งั้นคนที่นั่นก็ว่าเราได้
‎เขามีสิทธิ์จะว่า
‎มีคนแค่หยิบมือที่มีกำลัง ‎แค่นายช่วยได้สองชีวิต
‎เด็กนั่นอาจจะได้เป็นหมอ ‎มาขอบคุณนาย
‎แล้วบอกว่า "ผมเคยอยู่มูลนิธิของกิมส์"
‎อีก 20 ปีต่อมา ‎นายบอกได้เลยว่า "ฉันมาจากมูลนิธิ"
‎- มันเห็นผล ‎- ใช่เลย
‎นายต้องทำ ‎นายไม่มีทางเลือก
‎ถ้าเจอโรม ฌาร์ไปคองโก
‎แล้วไปช่วยที่นั่น นายจะต้องอาย
‎- ทำเลย ‎- ฉันทำแล้ว
‎ฉันไปที่นั่น ฉันไปเบนิน ‎ฉันไปทุกที่
‎- ฉันไปที่นั่นหลายครั้งมาก! ‎- จริง
‎คนที่ลงแรงลงมือทำคือคนผิวดำ
‎เว้นเสียแต่ว่าตอนที่นายไป นายยังไม่ดัง
‎ถ้านายไปตอนนี้ ‎ฐานะมันต่างกัน
‎มันคือเรื่องจริง
‎ปัญหาคือเขาต้องหาทาง...
‎ทำมันขึ้นมา
‎โดยไม่ไปยุ่งกับการเมือง
‎ทำแบบไม่เลือกข้าง
‎ฉันเริ่มทำบางอย่างอยู่ ‎เป็นการกุศลอองฟารีรูปแบบใหม่
‎กับทีมแบบฌอง ฌาค โกล์ดแมน
‎หนึ่งอัลบั้มต่อปี มี 13 เพลง ‎บริจาคกำไรให้การกุศล
‎และคอนเสิร์ตในแอฟริกา
‎เราจะทำเรื่องน้ำดื่มน้ำกิน ‎เพราะคนตายเยอะมาก
‎ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ‎ฉันขอแค่นายลงมือทำสักอย่าง
‎ใช่แล้ว มันไม่ง่ายเลย
‎คุณจะรู้สึกตลอดว่า...
‎คุณยังทำมันไม่พ่อ...
‎ไม่ก็รู้สึกว่าคุณทำอะไรไม่ได้เลย
‎ทุกครั้งที่ผมไป
‎เราพยายามไปเยี่ยมเด็กกำพร้า
‎แจกอาหาร เสื้อผ้า ‎อุปกรณ์การเรียน
‎ทำได้แค่นั้น
‎ผมอยากทำได้มากกว่านั้น
‎นั่นคือสิ่งที่ผมกำลังทำ
‎(ปี 2020 กิมส์ออกแบบนาฬิกา)
‎(กับผู้ผลิตนาฬิกาแบรนด์หรู ‎เพื่อบริจาคยอดกำไรให้ยูนิเซฟ)
‎ผมไม่ได้เงินนะ ‎มันเข้าไปที่องค์การเลย
‎- สบายดีมั้ยครับ ‎- ดีครับ
‎รายได้จะเข้าไปที่องค์กรเพื่อเด็กที่เรารู้จัก
‎เยี่ยมเลย!
‎เรามีงานต้องทำเยอะเลย ‎เพื่อสร้างมันขึ้นมา
‎คุณจะอวดรวยได้ ‎ก็ต่อเมื่อคุณตอบแทนสังคม
‎คุณปล่อยให้พวกเขาได้แต่ฝันไม่ได้
‎คุณต้องให้โอกาสคนอื่น ‎ยื่นมือช่วยเหลือ
‎ผมต้องทำ
‎ผมต้องทำบางอย่างให้คนอื่น
‎ผมต้องสร้างอะไรบางอย่างทิ้งเอาไว้ให้
‎(กินชาซา)
‎(สองปีต่อมา)
‎ผมพูดถึงความยากจนได้ ‎เพราะผมเคยปากกัดตีนถีบ
‎ผมพูดเรื่องความร่ำรวยก็ได้ ‎เพราะตอนนี้ผมมีแล้ว
‎ผมเจอมาแล้วทั้งหมด
‎ผมถึงพูดถึงเรื่องพวกนี้ได้เพราะผมเข้าใจ
‎-ใช่เขามั้ย ‎- สวัสดีครับ
‎เป็นยังไงบ้างพ่อหนุ่ม
‎สบายดีครับ ขอบคุณครับ
‎ตั้งแต่ฉันมาที่นี่
‎ครอบครัวฝั่งพ่อเธอลำบากกันมาก
‎ชีวิตพวกเราลำบากมากๆ
‎แทบไม่มีอะไรกิน ลำบากมาก
‎ฉันบอกเขา ขอร้องเขา ฉันร้องไห้
‎ซิลเวียงกับน้องสาวฉันอยู่ยุโรป ‎ลูกฉันอีกสองคนก็อยู่ที่นั่น
‎ซิลเวียงกับมาโดอยู่ที่นั่น
‎ไม่ได้ซิลเวียงช่วย ‎เราลำบากมากเลย
‎ครอบครัวฝั่งพ่อของเธอลำบากกันมาก
‎ญาติของพ่อเธอลำบากมากๆ
‎เธอคือน้องสาวของย่าฝั่งพ่อผม
‎ผมเพิ่งรู้ตอนนั้นเลย
‎ไม่รู้เธอมายังไง เธอแก่มาก
‎นั่งก่อนครับ ให้เธอนั่งก่อน ‎เดี๋ยวผมมา
‎นั่งที่โซฟา เดี๋ยวผมมาครับ
‎มันยาวตลอดทั้งวัน ‎แต่ละคนมาพร้อมกับปัญหาต่างๆ
‎คุณต้องให้เงินพวกเขา
‎มันเป็นธรรมเนียมที่คุณต้องให้
‎สวัสดี สบายดีมั้ย
‎สบายดีนะ
‎มาถ่ายรูปกัน
‎จู่ๆ ผมก็กลายเป็น...
‎หัวหน้าเผ่า หัวหน้าครอบครัว ‎เป็นผู้นำของทั้งตระกูล
‎(วันที่ 16 กันยายน 2017 ‎คอนเสิร์ตที่ชาร์คคลับเสตเดียม กินชาซา)
‎(คอนเสิร์ตเดี่ยวครั้งแรกในคองโก)
‎เขาคือตัวจริง
‎ตัวจริงของวงการเพลงคองโก
‎มันสุดยอดมาก
‎เป็นหนึ่งในเรื่องที่ดีที่สุด ‎ในคองโกตลอดหลายปีที่ผ่านมา
‎เขาคืออันดับหนึ่งอย่างไร้คู่แข่ง
‎ไปไกลกว่าผมอีก!
‎ทุกคนอยู่กับผม
‎พวกเขาอยู่กับผมที่นั่น ‎ที่ประเทศของผม
‎ช่วงเวลาที่คุณคิดว่า ‎"ไม่มีทางที่จะเกิดขึ้นกับฉันที่นี่หรอก"
‎หนักแค่ไหนแต่ฉันยังยืนหยัด
‎ฉันโดนทำร้ายแต่ยังยืนหยัด
‎ฉันพยายามดิ้นรน
‎มันเจ็บแต่ยังยืนหยัด
‎หนักแค่ไหนแต่ฉันยังยืนหยัด
‎ฉันโดนทำร้ายแต่ยังยืนหยัด
‎เสื้อผ้าสะบักสะบอม
‎มันเจ็บปวดแต่ฉันยังยืนหยัด
‎ยังยืนหยัด
‎สัญลักษณ์เหล่านี้มันสำคัญมาก
‎มันสำคัญมาในช่วงเวลานั้น
‎สำหรับผม สำหรับพ่อแม่ผม สำหรับทุกคน
‎ผมมีความสุขที่ได้อยู่กับครอบครัวที่นั่น ‎ในประเทศที่ผมเกิด
‎พวกเขามากับผมทุกครั้งที่กลับไป
‎ผมรู้สึกเป็นเกียรติมาก ‎ที่พวกเขาทุกคนอยู่ที่นี่กับผมคืนนี้
‎เขาเป็นผู้ใหญ่ขึ้น ‎และกลับไปหารากเหง้าของตัวเอง
‎สมัยเด็กพวกเราทุกคนอยู่บ้านพ่อแม่
‎ฟังปาป้า เวมบา โค โกฟฟิ
‎ฟรังโก โอเค แจ๊ส ทาบู เลย์
‎ผมเบื่อมาก
‎มันมีให้ฟังแค่นั้นทั้งวัน
‎ทุกมิวสิควิดีโอกับสารพัด ‎เล่นทั้งวัน
‎ผมฟังเพลงรุมบ้าสไตล์คองโกอีกไม่ไหว
‎ตอนคุณเป็นเด็ก
‎คุณอยากสร้างบุคลิกของตัวเอง...
‎ในแบบที่ตรงข้ามกับพ่อแม่
‎แต่แล้วบางอย่างก็เผยออกมาตามธรรมชาติ
‎เพลงต่อไปคือความภูมิใจของคองโก ‎และของแอฟริกา
‎พวกคุณเลือกเพลงนี้เป็นเพลงแห่งปี
‎เพลงแห่งทศวรรต!
‎ผมอยากเห็นทุกคนชูมือขึ้น!
‎มีคนเตะประตู นั่นเกสตาโพ
‎ฉันจะหาแกให้เจอเมกี โคลัมโบ
‎จะขายเป็นตันๆ เหมือนกุสตาโว
‎กาแฟไม่น้ำตาลจัดเลยแก้วโต
‎นายดูดีมีเงินอยู่โข
‎หกปีจัดเต็มคอมโบ
‎ฉันรับมือได้ลื่นไหล ‎มูกิวาราใช่หรือไม่
‎เธอถามว่าได้หรือไม่
‎ชูมือขึ้นมา ชูมือขึ้นมา
‎ยกเว้นคนใส่บัลแมง
‎บัลแมง บัลแมง
‎ใส่กางเกงทรงเหมือนอะลาดิน
‎ชูมือขึ้นมา ชูมือขึ้นมา
‎ยกเว้นคนใส่บัลแมง
‎บัลแมง บัลแมง
‎ใส่กางเกงทรงเหมือนอะลาดิน
‎มาก่อนเวลาเที่ยงคืน
‎มาก่อนเวลาเที่ยงคืน...
‎ใช่ผมภูมิใจมากที่ได้ร้องเพลงตอนนั้น
‎เป็นที่ที่เหมาะร้องเพลงนั้นจริงๆ
‎มันเหมาะมาก
‎เขาทำสิ่งที่พ่อของเขาเคยทำ ‎ร่วมกับวิว่า มิวสิก้าและปาป้า เวมบา
‎ร้องเพลงที่เกี่ยวกับไลฟ์สไตล์
‎มีชื่อแบรนด์ต่างๆ
‎อวดๆ หน่อย
‎เขาใช้ภาษาลิงกาลา ‎เขาร้องเกี่ยวกับเสื้อผ้า
‎มันเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมคองโก
‎เขาให้เกียรติคนคองโกและประเทศนี้ ‎เป็นการกระทำที่น่ารักมาก
‎ปารีสมีเวท - เวท - เวท - มนต์
‎แต่งให้เป๊ะ
‎ลูลูกับบูแตง
‎โคโค่แอนด์ชาแนล
‎ถึงจุดหนึ่งคุณอาจจะคิดว่ามันกดสูตรได้
‎มันไม่จริงเลย ไม่เลย
‎เพราะดนตรีเปลี่ยนตลอด ‎คุณต้องฟังว่าอะไรมาใหม่
‎สุดท้ายแล้ว จงทำสิ่งที่คุณชอบ
‎(เพื่อหาแนวเพลงใหม่)
‎กิมส์ร่วมงานกับมาลูม่า ‎ราชาเพลงเรเกตอนของโคลัมเบีย)
‎ผมชอบเรเกตอน รุมบ้า ‎ผมถึงอยากทำงานกับเขามากๆ
‎(มิวสิวิดีโอสามตัวของมาลูม่า ‎มียอดชมออนไลน์เกินพันล้านครั้ง)
‎ในแง่ของยอดวิวและความนิยมในยูทูป
‎เราเยอะกว่าที่อเมริกา
‎ดนตรีละตินอเมริกัน ‎เป็นดนตรีที่มาแรงที่สุดตอนนี้
‎ดีใจที่ได้เจอ
‎ขอบคุณ ขอบคุณมากเพื่อน
‎ผมเคยไปปารีสตอนทัวร์ครั้งสุดท้าย
‎ค่ายเพลงผมโทรหา ‎บอกว่ากิมส์อยากทำเพลงร่วมกับผม
‎(มาลูม่า ‎ศิลปิน)
‎ผมเซอร์ไพรส์มากๆ
‎เพราะผมเป็นแฟนคลับเขา
‎ผมฟังเพลงของเขามานานแล้ว
‎เราเลยไปที่สตูดิโอ
‎ผ่านไปชั่วโมงครึ่ง
‎เพลงก็เสร็จเรียบร้อย
‎เคมีของเราเข้ากันได้ดีมาก
‎ผมเคารพเขาจริงๆ
‎ผมรู้ว่าเขาสร้างตัวมาจากไม่มีอะไรเลย
‎ผมว่าสามคนนี้ดีนะ
‎บางทีแค่...
‎เราแค่ใส่ไว้ด้านหลัง ‎ไม่ก็ข้างหน้า
‎- ไม่ ข้างหลัง ‎- หรือเรามาส์กออก...
‎เห็นมั้ย ผมทรงเดียวกัน
‎มันเพิ่งจะเริ่มต้น
‎เพราะผมรู้สึกว่าทั่วโลกต้องมาฟังกิมส์
‎ทุกอย่างจะต้องเปลี่ยนไปด้วยเพลงๆ นี้
‎สำหรับผมในยุโรป ‎สำหรับเขาในละตินอเมริกา
‎ผมเลยรู้สึกว่ามันจะเป็นโปรเจ็คที่ยอดเยี่ยม
‎เลิกตั้งเป้าในสหรัฐฯ
‎ผมต้องกลับมาทำสิ่งที่ตัวเองถนัด ‎และร้องภาษาฝรั่งเศส
‎ผมต้องทำสิ่งที่ผมถนัด
‎(วันที่ 29 กันยายน 2019)
‎- จูเลี่ยนมาถึงสตาดหรือยัง ‎- ถึงแล้ว
‎เยี่ยม
‎เยี่ยมมาก เขาบอกผมแล้วว่าบัตรเหลือกี่ใบ
‎เหลือ 18 ใบ
‎เหลือแค่นี้
‎(สนามสตาดเดอฟร็องส์)
‎เรามาถึงแล้ว
‎วันดีเดย์ อีกไม่กี่ชั่วโมงเท่านั้น
‎ที่สนามในตำนาน
‎ผมมีทัวร์คอนเสิร์ตสุดมัน ‎กับเซ็กซิยง ดาสโซต์
‎ผมมีทัวร์คอนเสิร์ตเดี่ยวที่สุดเหวี่ยง ‎สองครั้งในฝรั่งเศส
‎นี่คือคอนเสิร์ตที่ใหญ่ที่สุดในชีวิตผม
‎เรามาถึงที่สตาดเดอฟร็องส์ ‎เพื่อแอฟริกา
‎เพื่อคองโก เพื่อประวิตศาสตร์
‎เพื่อดนตรีแนวเออร์บัน
‎ทั้งหมดก็เพื่อพวกเรา
‎(แฟนเพลง 72,000 คน)
‎สตาดเดอฟร็องส์...
‎ขอต้อนรับเข้าสู่ฟูเอโก ทัวร์!
‎- เซ็กซิยง... ‎- ดาสโซต์!
‎ขอบคุณครับ
‎สตาดเดอฟร็องส์... ‎มันเต็มไปด้วยอารมณ์ความรู้สึก
‎มันคือปรากฏการณ์!
‎เขาทำได้
‎แล้วยังไงกันต่อ
‎ฉันว่าเขาสร้างประวัติศาสตร์
‎อีกครั้ง ‎ที่เขามาถึงแล้วตู้ม!
‎เราเล่นที่สตาดเดอฟร็องส์ ‎คนดูเต็มสนาม
‎เกมจบแล้ว
‎ใช่ ผมดูประหลาดเวลาใส่แว่นกันแดด
‎ผมไม่เคยถอดมันออก
‎แต่อยากให้ทุกๆ คนรับรู้ไว้ ‎ว่าผมรู้สึกขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง
‎ขอบคุณมากๆ ครับ
‎สำหรับทุกสิ่งที่ให้ผมมาตลอดหลายปี
‎ขอขอบคุณเป็นล้านๆ ครั้ง
‎ผมเป็นศิลปินเออร์บันคนแรกที่ได้เล่นในสตาด
‎และมันสำคัญมากสำหรับดนตรีแนวนี้
‎มันจะไม่มีวันเหมือนเดิม
‎เพื่อนของฉัน
‎อนาคตของฉัน
‎ชีวิตของฉัน
‎อย่าถือสาที่ฉันหน้าตาย
‎เต็มไปด้วยความเศร้า
‎ฉันต้องโกหกเธอหลายต่อหลายครั้ง
‎หรือต้องแสร้งทำเป็นคนอื่น
‎ความห่างไกลระหว่างคำพูดและการกระทำ
‎สุดท้ายเธอจะได้เห็นจากสิ่งที่ฉันทำ
‎แต่ฟังนะ ให้ฉันอธิบาย
‎ตอนนั้นที่ฉันทำไป ‎ฉันไม่เข้าใจ
‎คืนนั้นให้ฉันได้คิด
‎ในตอนนั้น ฉันบอกตัวเอง ‎ฉันต้องเปลี่ยน
‎ต้องเปลี่ยน
‎คำบรรยายโดย คุณาพร ศันสนียกุลวิไล