1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:00:09,680 --> 00:00:11,480
‎(ผลงานคอมเมดี้สเปเชียลของ NETFLIX)

4
00:00:18,080 --> 00:00:20,880
‎ขอต้อนรับขึ้นสู่เวที สดจากโคโลญ

5
00:00:20,960 --> 00:00:25,800
‎เฮเซล บรูกเกอร์

6
00:00:36,040 --> 00:00:37,840
‎ขอบคุณมากค่ะ โคโลญ

7
00:00:38,920 --> 00:00:40,280
‎ดีใจจริงๆ ที่ได้มาที่นี่

8
00:00:40,360 --> 00:00:43,600
‎และฉันก็ดีใจที่ในที่สุดโชว์ของฉันก็ถูกถ่ายไว้

9
00:00:43,680 --> 00:00:47,320
‎คนจะได้ดูบนจออยู่ที่บ้านได้

10
00:00:47,400 --> 00:00:50,480
‎ฉันชอบดูอะไรๆ จากในจอ

11
00:00:50,560 --> 00:00:53,840
‎สมัยเด็ก ฉันชอบดูทีวี

12
00:00:54,560 --> 00:00:57,560
‎ฉันกับพี่ชายอีกสองคนไม่ค่อยได้ดูทีวีนัก

13
00:00:57,640 --> 00:00:59,160
‎พ่อแม่สั่งห้ามเรา

14
00:00:59,240 --> 00:01:02,240
‎โดยอ้างว่า "รัก" อ้างนั่นนี่ไปเรื่อย

15
00:01:03,200 --> 00:01:06,320
‎พวกท่านเอาแต่บอกให้เราออกไปข้างนอก…

16
00:01:06,800 --> 00:01:08,080
‎ให้เราคุยกัน…

17
00:01:08,160 --> 00:01:10,600
‎ให้แกะแคร์รอตเป็นรูปอะไรฮาๆ

18
00:01:11,520 --> 00:01:16,040
‎แต่เราอยากดูทีวี ถึงจุดหนึ่ง พ่อแม่เราก็เข้าสู่

19
00:01:16,120 --> 00:01:19,960
‎วัยที่เริ่มทดสอบข้อจำกัดของตัวเอง

20
00:01:20,040 --> 00:01:23,880
‎พ่อแม่ฉันถึงวัยที่เกิดคำถามว่า
‎พวกท่านทำได้แค่ไหน

21
00:01:23,960 --> 00:01:26,320
‎ก่อนที่ลูกๆ จะบอกว่า "หยุดนะ พอได้แล้ว"

22
00:01:26,920 --> 00:01:30,440
‎และหนึ่งในข้อจำกัดที่ว่า
‎ก็คือกฎข้อหนึ่งที่พวกท่านตั้งขึ้น

23
00:01:30,520 --> 00:01:35,440
‎จำนวนนาทีที่ฉันกับพี่ๆ จะได้ดูทีวีในแต่ละวัน

24
00:01:35,520 --> 00:01:37,720
‎จะเท่ากับจำนวนหน้าหนังสือที่เราอ่าน

25
00:01:39,360 --> 00:01:41,520
‎กฎบ้าบออะไรกัน

26
00:01:41,600 --> 00:01:44,560
‎คุณเอาสิ่งที่สวยงามที่สุดในโลกอย่างทีวี

27
00:01:44,640 --> 00:01:48,000
‎มาเทียบกับสิ่งที่เลวร้ายที่สุดในโลก
‎อย่างการอ่านเนี่ยนะ

28
00:01:48,080 --> 00:01:51,880
‎และจำนวนนาทีที่เราได้รับอนุญาตให้ดู

29
00:01:51,960 --> 00:01:55,640
‎จะเท่ากับจำนวนหน้าที่จุดอ่อนของทีมอ่านได้

30
00:01:56,840 --> 00:01:59,520
‎เราจะพากันนั่งล้อมจุดอ่อนของทีม
‎อย่างกับเชียร์ลีดเดอร์

31
00:01:59,600 --> 00:02:01,680
‎อ่านให้เร็วขึ้นอีก เร็วขึ้นอีก

32
00:02:01,800 --> 00:02:05,080
‎เลียปลายนิ้วซะแล้วจะพลิกเปิดหน้าได้เร็วขึ้น

33
00:02:05,160 --> 00:02:08,000
‎แต่จะอ่านได้แค่ไหนก็ตาม
‎พวกเราก็ดูแค่รายการเดียวเท่านั้น

34
00:02:08,080 --> 00:02:09,160
‎เว็ทเอน ดาส

35
00:02:09,680 --> 00:02:12,400
‎เราดูเว็ทเอน ดาสทุกครั้งที่มันฉาย

36
00:02:12,480 --> 00:02:15,800
‎ฉันเติบโตที่ชานเมืองซูริคในสวิตเซอร์แลนด์

37
00:02:15,880 --> 00:02:19,120
‎เว็ทเอน ดาสคือประตูสู่ยุโรปสำหรับฉัน

38
00:02:19,200 --> 00:02:20,720
‎ฉันนึกว่าเยอรมนีน่ะ

39
00:02:20,800 --> 00:02:25,160
‎คือประเทศที่เต็มไปด้วย
‎คนที่มีความสามารถไร้ประโยชน์

40
00:02:26,160 --> 00:02:29,240
‎แต่แทนที่จะอาย
‎ความสามารถพิลึกกึกกือของตัวเอง

41
00:02:29,360 --> 00:02:32,680
‎พวกเขากลับแสดงมันออกมาต่อหน้าผู้ชมนับล้านๆ

42
00:02:32,760 --> 00:02:36,040
‎และถ้าคุณไม่รู้จักเว็ทเอน ดาส
‎มันคือสุดยอดโชว์ตลอดกาล

43
00:02:36,120 --> 00:02:37,880
‎โธมัส ก็อตต์ชอล์กเดินเข้ามา

44
00:02:37,960 --> 00:02:41,840
‎หนุ่มบาวาเรียผมบลอนด์หยักศกร่างโย่ง

45
00:02:41,920 --> 00:02:45,800
‎ในชุดสูทสุดวิบวับซึ่งดูเหมือนกับ
‎นกเยอรมนีเขตร้อนแสนองอาจ

46
00:02:45,880 --> 00:02:49,760
‎พอเข้ามาเขาก็ทักทายผู้ชม
‎"สายัณห์สวัสดิ์ สวัสดี เซร์วูส

47
00:02:49,840 --> 00:02:52,000
‎สวัสดีบรูซ วิลลิส สวัสดี ยินดีต้อนรับ

48
00:02:52,080 --> 00:02:55,520
‎ครับ ผมรู้ว่าโซฟาตัวนั้นมันใหญ่
‎โซฟานั่นใหญ่ที่สุดในเยอ…

49
00:02:55,600 --> 00:02:57,720
‎กินฮาริโบเถอะ กินฮาริโบเดี๋ยวนี้"

50
00:02:58,920 --> 00:03:02,240
‎บรูซ วิลลิสนั่งงงอยู่ตรงนั้นและคิดว่า "โอเค

51
00:03:02,920 --> 00:03:04,840
‎ฉันได้ยินเรื่องไม่ดีเกี่ยวกับ

52
00:03:04,920 --> 00:03:06,920
‎วงการบันเทิงเยอรมนีมาเยอะ

53
00:03:07,000 --> 00:03:09,480
‎แต่นี่มันห่วยแตกยิ่งกว่าอะไรดี

54
00:03:09,560 --> 00:03:11,440
‎เกินกว่าที่ฉันจะจินตนาการได้"

55
00:03:11,520 --> 00:03:13,720
‎บรูซ วิลลิสนี่คือเยือร์เกิน

56
00:03:14,520 --> 00:03:17,120
‎เยือร์เกินมาจากฟีลิงเงินชเวนนิงเงิน

57
00:03:17,760 --> 00:03:23,520
‎และเยือร์เกินก็บอกยี่ห้อกระดาษทิชชู่ได้
‎ด้วยการชิมมัน

58
00:03:25,200 --> 00:03:29,640
‎แล้วความสับสนบนใบหน้าบรูซ วิลลิส
‎ก็หลีกทางให้กับความแหวะ

59
00:03:29,720 --> 00:03:31,240
‎เขาเอานิ้วอุดหู

60
00:03:31,320 --> 00:03:34,040
‎เพราะไม่อยากเชื่อในคำแปลที่ตัวเองได้ยิน

61
00:03:34,920 --> 00:03:36,080
‎เยือร์เกินเดินเข้ามา

62
00:03:36,160 --> 00:03:39,640
‎เยือร์เกินเป็นวิศวกรโยธาวัย 45 ปี
‎จากเยอรมนีตอนใต้

63
00:03:39,720 --> 00:03:42,240
‎ในห้องแต่งตัว พวกนั้นพยายามโน้มน้าวเขา

64
00:03:42,320 --> 00:03:46,120
‎ให้อย่าใส่กางเกงปั่นจักรยานเข้ารายการ

65
00:03:46,200 --> 00:03:49,560
‎พวกนั้นเจรจากับเขาแล้ว
‎ตอนนี้เขาเลยใส่กางเกง

66
00:03:49,640 --> 00:03:51,520
‎ที่พอรูดซิป…

67
00:03:52,440 --> 00:03:54,840
‎จะปรับความยาวได้

68
00:03:55,360 --> 00:03:57,800
‎ในหัวผู้ชมเกิดคำถาม
‎"เยือร์เกิน อะไรของคุณเนี่ย"

69
00:03:58,320 --> 00:04:00,600
‎คุณออกทีวีแค่สามนาที

70
00:04:00,680 --> 00:04:03,000
‎คุณคิดอะไรของคุณ ฝั่งหนึ่ง…

71
00:04:03,360 --> 00:04:06,720
‎คุณปรับให้มันสั้น ส่วนอีกฝั่งดันเป็นขายาว
‎คุณจะบอกอะไรเรากันแน่

72
00:04:06,800 --> 00:04:11,280
‎ด้านบน เยือร์เกินสวมแว่นตาว่ายน้ำสีเข้ม

73
00:04:11,800 --> 00:04:15,120
‎แล้วติดม้วนกระดาษชำระย่อส่วนไว้

74
00:04:15,680 --> 00:04:19,080
‎แบบนั้นผู้ชมทางบ้านที่ไม่ได้เปิดเสียง

75
00:04:19,160 --> 00:04:22,040
‎หรือคนที่เข้าใจอะไรยากอยู่แล้วแต่แรก

76
00:04:22,120 --> 00:04:26,520
‎ก็สามารถดูออกว่า
‎อะไรคือสิ่งสำคัญในชีวิตเยือร์เกิน

77
00:04:26,600 --> 00:04:28,600
‎โธมัสกับบรูซเริ่มหารือกัน

78
00:04:28,680 --> 00:04:29,960
‎"เขาจะทำได้หรือไม่"

79
00:04:30,040 --> 00:04:33,240
‎โธมัสบอกว่า "ได้สิ
‎เขามาจากฟีลิงเงินชเวนนิงเงิน

80
00:04:33,320 --> 00:04:35,960
‎มีแต่เยือร์เกินนี่แหละ
‎ที่จะระบุยี่ห้อจากรสชาติได้"

81
00:04:36,040 --> 00:04:38,320
‎บรูซ วิลลิสบอกว่า "ไม่ เขาไม่ได้

82
00:04:38,400 --> 00:04:41,880
‎ให้ผมกลับสักที พอเถอะ ไม่เอาแล้ว"

83
00:04:43,320 --> 00:04:47,280
‎เยือร์เกินกินกระดาษ
‎ม้วนแล้วม้วนเล่าอย่างกล้าหาญ

84
00:04:47,360 --> 00:04:49,240
‎แน่นอน เขาทำได้

85
00:04:49,320 --> 00:04:52,640
‎และเพื่อเป็นการลงโทษบรูซ วิลลิส
‎หลังจบรายการ โธมัส ก็อตต์ชอล์ก

86
00:04:52,720 --> 00:04:55,960
‎โธมัส ก็อตต์ชอล์กใช้ปลาเทราต์ที่ตายแล้ว

87
00:04:56,040 --> 00:04:57,720
‎ฟาดหน้าเขาสามครั้ง

88
00:04:59,680 --> 00:05:02,560
‎นั่นแหละเว็ทเอน ดาส
‎มันคือสุดยอดรายการตลอดกาล

89
00:05:02,640 --> 00:05:04,280
‎มันสนุกกว่าอ่านหนังสือตั้งเยอะ

90
00:05:05,080 --> 00:05:07,600
‎สมัยเป็นเด็ก ฉันแน่ใจมาตลอด

91
00:05:07,680 --> 00:05:11,000
‎ว่าสักวันฉันจะได้เป็นโธมัส ก็อตต์ชอล์ก
‎มันคือความฝันอันดับหนึ่ง

92
00:05:11,080 --> 00:05:15,320
‎ฉันอยากมีผมแบบโธมัส ก็อตต์ชอล์ก
‎มีบุคลิกแบบโธมัส ก็อตต์ชอล์ก

93
00:05:15,400 --> 00:05:16,680
‎ฉันอยากออกทีวีมาก

94
00:05:17,160 --> 00:05:19,520
‎แล้วฉันก็ได้ออกทีวี และฉันก็…

95
00:05:19,960 --> 00:05:22,120
‎ยังได้ออกทีวีบ้าง แต่ว่า…

96
00:05:22,560 --> 00:05:25,000
‎เรื่องที่เกิดขึ้นเสมอเบื้องหลังรายการทีวี

97
00:05:25,560 --> 00:05:29,680
‎คือในทุกห้องมันต้องมีคนเกินมาสองคน

98
00:05:29,760 --> 00:05:32,400
‎ที่เลิกเรียนสังคมวิทยาเอาเมื่อสาย

99
00:05:32,480 --> 00:05:34,440
‎บทสนทนามันเลยน่าเบื่อ

100
00:05:34,520 --> 00:05:37,160
‎ฉันจึงคิดจะทำรายการของตัวเอง

101
00:05:37,240 --> 00:05:40,040
‎ฉันกับเพื่อนร่วมงาน โธมัส สปิทเซอร์

102
00:05:40,120 --> 00:05:41,680
‎ได้ทำรายการในยูทูบขึ้นมา

103
00:05:41,760 --> 00:05:44,360
‎ฉันมีรายการรอบดึก
‎ในห้องนั่งเล่นของตัวเองที่โคโลญ

104
00:05:44,440 --> 00:05:47,680
‎ฉันคิดว่า
‎"ฉันจะเชิญใครมาเป็นแขกดีนะ" เพราะว่า…

105
00:05:47,760 --> 00:05:49,000
‎เราต้องมีแขก

106
00:05:49,080 --> 00:05:51,720
‎ไม่งั้นนานไป ถ้าเราเอาแต่พูดกับเก้าอี้ว่าง

107
00:05:51,800 --> 00:05:54,120
‎มันจะกลายเป็นสัญญาณขอความช่วยเหลือ

108
00:05:54,680 --> 00:05:58,960
‎ฉันติดต่อคนที่ฉันคิดว่าเจ๋ง
‎ฉันคิดว่ามีใครเจ๋งบ้างในสายตาฉัน

109
00:05:59,040 --> 00:06:02,920
‎ฉันคิดว่าอังเคอ เองเกลเคอเจ๋ง
‎เธอเป็นนักแสดงที่ตลกและมีพรสวรรค์

110
00:06:03,000 --> 00:06:06,320
‎ฉันถามเธอว่า "นี่ อังเคอ
‎คุณอยากสนับสนุนฉันไหม

111
00:06:06,400 --> 00:06:09,360
‎มาที่บ้านฉันสิ
‎ถึงไม่มีค่าตอบแทน แต่เรามีเอ็มแอนด์เอ็ม

112
00:06:09,440 --> 00:06:13,160
‎คุณไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจในขั้นตัดต่อนะ โทษที
‎สิทธิ์ขาดเป็นของเรา

113
00:06:13,240 --> 00:06:14,080
‎เอาด้วยไหม"

114
00:06:15,160 --> 00:06:18,280
‎อังเคอ เองเกลเคอตอบ
‎เธอมองไม่ออกว่ามันจะเข้าท่าได้ยังไง

115
00:06:21,600 --> 00:06:24,880
‎และฉันก็คิดว่า
‎"แย่จังที่จินตนาการคุณไม่กว้างไกล"

116
00:06:24,960 --> 00:06:27,600
‎ตัวเลือกที่สองคือบาร์บาร่า ชูเนอแบร์เกอร์

117
00:06:27,680 --> 00:06:30,080
‎บาร์บาร่า ชูเนอแบร์เกอร์คือพิธีกรรายการทีวี

118
00:06:30,160 --> 00:06:32,560
‎ที่ทั้งน่ารักและกำลังดัง

119
00:06:32,640 --> 00:06:35,640
‎เธอมีผมสีบลอนด์ยาวและมีตาสีฟ้าดวงโต

120
00:06:35,720 --> 00:06:38,280
‎เธอดูแปลกใจนิดๆ ตลอดเวลาแบบนี้…

121
00:06:39,240 --> 00:06:43,080
‎เหมือนเธอไม่เชื่อว่าเธอได้ออกทีวีอีกครั้ง

122
00:06:44,600 --> 00:06:46,800
‎เธอเหมือนกำลังหาอะไรบางอย่าง

123
00:06:47,360 --> 00:06:51,080
‎อาจเป็นคอนแทคเลนส์ในตาเธอเอง

124
00:06:51,760 --> 00:06:53,520
‎หรือในมโน

125
00:06:53,600 --> 00:06:56,400
‎บาร์บาร่า ชูเนอแบร์เกอร์ไม่ตอบกลับเลย

126
00:06:56,480 --> 00:06:59,920
‎ฉันเลยคิดว่าถ้าไม่มีใครอยากมารายการฉัน

127
00:07:00,000 --> 00:07:01,760
‎ฉันก็จะพาสัตว์มาออกแทน

128
00:07:01,840 --> 00:07:06,080
‎เพราะข้อดีเกี่ยวกับสัตว์คือพวกมันมีสิทธิน้อยมาก

129
00:07:07,040 --> 00:07:10,840
‎พวกสัตว์มีสิทธิน้อยมากในแบบที่ว่าอีกสิบปี

130
00:07:10,920 --> 00:07:13,680
‎สังคมของเราจะมานั่งนึกเสียดาย

131
00:07:14,240 --> 00:07:17,920
‎ที่เราเอาเปรียบมันน้อยไป
‎สมัยที่พวกมันยังมีสิทธิไม่กี่อย่าง

132
00:07:18,520 --> 00:07:21,560
‎ฉันโทรหาบริษัทจัดหา
‎สัตว์มากความสามารถในโคโลญ

133
00:07:21,640 --> 00:07:24,800
‎"อังเกลิก้า สัตว์สำหรับถ่ายทำ" ฟังชื่อก็รู้ว่าโปร

134
00:07:24,880 --> 00:07:28,200
‎เธอเป็นใคร อังเกลิก้า
‎เธอทำอะไร ถ่ายทำสัตว์

135
00:07:28,280 --> 00:07:29,520
‎และอังเกลิก้า…

136
00:07:30,200 --> 00:07:32,320
‎อังเกลิก้าคือสาวโคโลญดั้งเดิม

137
00:07:32,400 --> 00:07:33,960
‎เป็นคนโคโลญที่พูดสำเนียงเคิลช์

138
00:07:34,040 --> 00:07:36,920
‎ก่อนมาที่นี่ ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันมีจริง

139
00:07:37,000 --> 00:07:38,080
‎สำเนียงเคิลช์มันจะแบบ…

140
00:07:40,960 --> 00:07:45,200
‎มันเหมือนลิ้นยังเป่าเครื่องวัดแอลกอฮอล์ 0.2
‎แต่ตัวไปอยู่ที่ที่ทำงานแล้ว

141
00:07:47,360 --> 00:07:51,200
‎"ถ้ามันจะมามันก็มา" "มันออกมาดีเสมอ"

142
00:07:51,280 --> 00:07:54,760
‎คนที่ทำงานทางปัญญาไม่มีทางคิดแบบนั้นแน่

143
00:07:55,880 --> 00:07:58,880
‎คนที่อยู่ในห้องทดลองเคมีไม่มีทางคิดว่า

144
00:07:58,960 --> 00:08:00,760
‎"มันออกมาดีเสมอ"

145
00:08:01,320 --> 00:08:03,760
‎ลิเธียม น้ำ "มันออกมาดีเสมอ"

146
00:08:05,760 --> 00:08:08,000
‎แล้วฉันก็ถามอังเกลิก้า

147
00:08:08,080 --> 00:08:11,880
‎ค่าเช่าห่านอยู่ที่เท่าไร

148
00:08:12,400 --> 00:08:14,240
‎ฉันอยากจะเช่าห่าน

149
00:08:14,320 --> 00:08:17,840
‎ฉันจะพามันไปที่ห้องนั่งเล่น
‎เพื่อสัมภาษณ์และจิกกัดมัน

150
00:08:19,360 --> 00:08:21,120
‎อารมณ์ของอังเกลิก้าเปลี่ยนทันที

151
00:08:21,200 --> 00:08:23,000
‎ชาวแคว้นไรน์อารมณ์ดีหายวับ

152
00:08:23,080 --> 00:08:25,560
‎เธอเปลี่ยนนำเสียง เธอบอกว่า "ฟังนะ"

153
00:08:26,440 --> 00:08:27,400
‎คุณจะบ้าเหรอ

154
00:08:28,600 --> 00:08:31,480
‎ห่านเนี่ยนะ เวลาคนโคโลญโกรธ
‎พวกเธอจะพูดแบบนั้นแหละ

155
00:08:31,560 --> 00:08:34,560
‎กระแทกเสียงพยางค์แรก
‎ไปข้างหน้าแบบเกรี้ยวกราด

156
00:08:34,640 --> 00:08:37,320
‎แล้วถอยมาพูดพยางค์สองแบบผวา "ฟังนะ"

157
00:08:38,240 --> 00:08:39,160
‎"คุณจะบ้าเหรอ"

158
00:08:40,200 --> 00:08:42,320
‎จะดีที่สุดถ้าหายใจออกตอนไปข้างหน้า

159
00:08:42,400 --> 00:08:45,000
‎แล้วพอกลับมาก็หายใจเข้า "คุณจะบ้าเหรอ"

160
00:08:45,680 --> 00:08:46,520
‎"ห่านเนี่ยนะ"

161
00:08:47,680 --> 00:08:52,000
‎ถ้าดิสนีย์ทำหนังเกี่ยวกับเครื่องสูบลม
‎ที่มีปัญหาความก้าวร้าว

162
00:08:52,080 --> 00:08:54,040
‎เจ้านั่นก็ควรจะพูดแบบอังเกลิก้า

163
00:08:56,320 --> 00:08:59,000
‎ฉันถามว่า "ห่านมีปัญหาอะไร"

164
00:08:59,080 --> 00:09:02,640
‎เธอบอกว่า
‎"คุณไม่รู้กฎข้อแรกของวงการโชว์หรือไง"

165
00:09:02,720 --> 00:09:06,240
‎ห้ามเอาห่านเข้ากอง ห่านทำพังหมด

166
00:09:08,320 --> 00:09:10,480
‎แล้วเธอก็วางสาย ฉันไม่ยักเคยได้ยินเรื่องนั้น

167
00:09:10,560 --> 00:09:13,360
‎ฉันก็เลยไปกูเกิลดู "ห่านทำพังหมด"

168
00:09:13,960 --> 00:09:17,120
‎และสิ่งที่ฉันเจอก็คือคลิปวิดีโอยาวหลายชั่วโมง

169
00:09:17,200 --> 00:09:20,680
‎ของห่านที่หักแขนเด็กสี่ขวบ

170
00:09:21,800 --> 00:09:23,480
‎และถ้าคุณรู้เรื่องนั้น

171
00:09:23,560 --> 00:09:26,120
‎ถ้าคุณมีข้อมูลนั้นเกี่ยวกับห่าน

172
00:09:26,200 --> 00:09:28,880
‎คุณก็จะมองเห็นเนื้อแท้ของห่าน ห่าน…

173
00:09:28,960 --> 00:09:32,040
‎มันดูเหมือนหงส์โทรมๆ

174
00:09:32,120 --> 00:09:34,440
‎เหมือนหงส์อาร์ทีแอลสไว

175
00:09:34,520 --> 00:09:39,560
‎แล้วจะดีเหรอถ้าฉันจ้องมัน
‎แบบเดียวกับวัยรุ่นชอบแส่หาเรื่อง

176
00:09:43,440 --> 00:09:46,880
‎เวลาเด็กสี่ขวบว่าง เขามักจะยืนเฉยๆ

177
00:09:46,960 --> 00:09:50,120
‎สิ่งเดียวที่เด็กสี่ขวบมีก็คือเวลาว่าง

178
00:09:50,200 --> 00:09:53,880
‎อยู่มาวันหนึ่ง
‎เขากำลังทำอะไรตามประสาเด็กสี่ขวบ

179
00:09:54,480 --> 00:09:59,280
‎ฉันไม่รู้ว่าเด็กสี่ขวบทำอะไรบ้าง
‎เราอยู่กันคนละสังคม

180
00:10:00,040 --> 00:10:03,400
‎แต่คนนี้เป็นเด็กสี่ขวบย้อนยุค
‎เขายืนเล่นโยโย่อยู่ตรงนั้น

181
00:10:04,640 --> 00:10:06,120
‎ผมสี่ขวบ

182
00:10:07,080 --> 00:10:10,040
‎ถ้าเกิดมีคนถาม ผมสี่ขวบครึ่ง

183
00:10:11,360 --> 00:10:13,680
‎ผมเพิ่งสี่ขวบเมื่อวาน ช่างมันเถอะ

184
00:10:14,640 --> 00:10:16,840
‎แล้วจากนั้นห่านก็มา

185
00:10:17,400 --> 00:10:18,440
‎นั่งอูเบอร์มา

186
00:10:19,160 --> 00:10:22,280
‎ห่านไม่สนใจธุรกิจรายย่อยหรือสิ่งแวดล้อม

187
00:10:22,360 --> 00:10:25,400
‎เธอมองออกมานอกหน้าต่าง
‎พอเห็นเด็กสี่ขวบเธอก็พูดว่า "เซอร์เก

188
00:10:25,480 --> 00:10:26,440
‎เซอร์เก หยุดก่อน

189
00:10:27,640 --> 00:10:28,840
‎นั่นเด็กสี่ขวบ

190
00:10:30,400 --> 00:10:31,800
‎งานเข้าแล้ว

191
00:10:31,880 --> 00:10:35,200
‎ตอนนี้ ชั่วโมงงานเข้า จอดให้ฉันลง

192
00:10:36,280 --> 00:10:39,520
‎ห่านเดินออกมา เฮ่ ดูห่านนั่นสิ

193
00:10:43,560 --> 00:10:46,720
‎นั่นแหละๆ ลงแม่น้ำไรน์ไปเลย พวกเซ่อ

194
00:10:49,480 --> 00:10:51,800
‎โอเค ตอนนี้ทุกอย่างเป็นที่น่าพอใจ

195
00:10:51,880 --> 00:10:53,880
‎ถ้าคุณบอกฉันเมื่อหกเดือนก่อนว่า

196
00:10:53,960 --> 00:10:55,960
‎"โชว์ของคุณจะถูกบันทึกไว้

197
00:10:56,040 --> 00:11:00,160
‎และห่าน 20 ตัวจะบินผ่านตรงคิวเป๊ะๆ"
‎ฉันคงตอบว่า "ไม่จริงมั้ง"

198
00:11:01,840 --> 00:11:04,520
‎จากนั้นห่านก็ลงจากอูเบอร์

199
00:11:04,600 --> 00:11:07,080
‎เดินอย่างมั่นใจไปหาเด็กสี่ขวบ

200
00:11:09,320 --> 00:11:11,680
‎หักแขนเขาแล้วก็กลับขึ้นอูเบอร์

201
00:11:11,760 --> 00:11:15,080
‎เด็กสี่ขวบน้ำตานองหน้า เขาคาดไม่ถึง

202
00:11:15,160 --> 00:11:18,800
‎ตอนนี้แขนเขากลายเป็นกระสอบหนัง
‎จุด้วยกระดูกป่น

203
00:11:18,880 --> 00:11:21,760
‎ห้อยด้วยโยโย่ที่ไกวไหวๆ ตามลม

204
00:11:21,840 --> 00:11:25,720
‎พอแม่เขามาเห็น เธอไม่ทันเห็นห่าน เลยคิดว่า

205
00:11:25,800 --> 00:11:28,320
‎"เขาทำตัวเอง เขาเล่นโยโย่แรงไป"

206
00:11:28,400 --> 00:11:30,320
‎ก่อนจะแพ่งกบาลเขาเข้าให้

207
00:11:30,400 --> 00:11:32,960
‎ห่านเห็นความรุนแรงที่เกิดขึ้น

208
00:11:33,040 --> 00:11:35,360
‎เธอมีความสุข เธอจุดบุหรี่สูบ

209
00:11:35,440 --> 00:11:37,440
‎แล้วก็ให้เซอร์เกห้าดาวในแอปอูเบอร์

210
00:11:39,280 --> 00:11:41,520
‎และพลังงานแบบนั้นมันเป็นลบเกินไปสำหรับฉัน

211
00:11:41,600 --> 00:11:44,920
‎ฉันไม่ต้องการอะไรแบบนั้นในบ้าน
‎ฉันเลยโทรกลับหาอังเกลิก้า

212
00:11:45,000 --> 00:11:46,360
‎และบอกว่า "ฉันขอโทษ

213
00:11:46,440 --> 00:11:49,520
‎ฉันไม่รู้ว่าห่านเป็นพวกโรคจิต
‎เรื่องนั้นเปลี่ยนทุกอย่างไปเลย

214
00:11:49,600 --> 00:11:51,160
‎คุณยังมีนกอะไรอีกบ้างไหม"

215
00:11:51,240 --> 00:11:53,800
‎เธอบอกว่า "ฉันจะส่งนกเคาซ์ไปให้

216
00:11:54,320 --> 00:11:55,760
‎ฉันบอกว่า "เยี่ยม"

217
00:11:55,840 --> 00:11:58,560
‎ฉันสิ้นหวัง ฉันไม่รู้ว่าเคาซ์คืออะไร

218
00:11:59,160 --> 00:12:00,400
‎เคาซ์ก็คือ…

219
00:12:01,160 --> 00:12:03,080
‎สัตว์ที่น่าผิดหวังอย่างมาก

220
00:12:03,160 --> 00:12:06,040
‎ใช้คำอื่นไม่ได้เลย เริ่มจากรูปลักษณ์ก่อนนะ

221
00:12:06,640 --> 00:12:09,880
‎เคาซ์ดูเหมือนนกฮูกที่ถูกจับอาบน้ำร้อนเกิน

222
00:12:10,640 --> 00:12:13,920
‎ถ้าคุณออกไปเล่นกับนกฮูกแล้วตัวมันเปื้อน

223
00:12:14,000 --> 00:12:17,960
‎ขนติดหมากฝรั่ง คุณจะพยายามแกะมันออก

224
00:12:18,040 --> 00:12:20,680
‎ด้วยเนยถั่ว ด้วยมายองเนส แต่ไม่มีอะไรได้ผล

225
00:12:20,760 --> 00:12:23,200
‎ทีนี้คุณก็มีนกฮูกสกปรก

226
00:12:23,280 --> 00:12:25,560
‎ที่มีหมากฝรั่งและเนยถั่วและมายองเนสติดตัว

227
00:12:25,640 --> 00:12:27,640
‎แล้วคุณก็จะไปพิมพ์ถามในเว็บกู๊ดเควสชัน

228
00:12:27,720 --> 00:12:29,880
‎"เฮ่ ช่วยผมจัดการนกฮูกสกปรกที"

229
00:12:29,960 --> 00:12:32,280
‎แทนที่จะได้คำวิจารณ์สร้างสรรค์

230
00:12:32,360 --> 00:12:35,480
‎คุณกลับเจอแต่ความเห็นแสดงความเกลียดชัง
‎แบบด่าเนียนๆ

231
00:12:35,560 --> 00:12:38,720
‎"คุณจะพานกฮูกออกไปข้างนอกทำไม

232
00:12:40,160 --> 00:12:44,200
‎ทุกคนรู้ว่าเราทำกับนกที่แสนวิเศษแบบนั้นไม่ได้

233
00:12:44,280 --> 00:12:46,680
‎คนแบบคุณนี่แหละปัญหาของเยอรมนี

234
00:12:46,760 --> 00:12:49,280
‎เพราะงั้นฉันถึงโหวตให้พรรคขวาสุดโต่ง"

235
00:12:50,520 --> 00:12:52,120
‎แล้วคุณก็จะคิดว่า "พระเจ้า

236
00:12:52,200 --> 00:12:55,280
‎ฉันแค่มาถามหาวิธีทำความสะอาดนกฮูกตัวเปื้อน"

237
00:12:55,360 --> 00:12:56,720
‎คุณปิดแล็ปท็อป

238
00:12:57,280 --> 00:12:59,400
‎อ่านป้ายฉลากบนนกฮูก

239
00:13:00,320 --> 00:13:01,800
‎"ซักมือเท่านั้น" แล้วคุณก็คิดว่า

240
00:13:01,880 --> 00:13:04,520
‎"ซักมือเหรอ นั่นมันยุคคุณทวดแล้ว"

241
00:13:04,600 --> 00:13:07,600
‎แล้วคุณก็เอานกฮูกลงตู้ซักผ้าแป๊บหนึ่ง

242
00:13:08,520 --> 00:13:10,400
‎ปั่น 20 นาที น้ำร้อน 90 องศา

243
00:13:11,440 --> 00:13:14,280
‎จากนั้นพอนกฮูกออกมาก็ปิ๊ง กลายเป็นนกเคาซ์

244
00:13:15,000 --> 00:13:17,720
‎สิ่งที่นกเคาซ์ทำได้มีแค่สองอย่าง

245
00:13:17,800 --> 00:13:21,400
‎นกเคาซ์ทุกตัวทำแค่สองอย่าง
‎อย่างแรกคือมันสามารถทำท่าทาง

246
00:13:21,480 --> 00:13:26,160
‎เหมือนดูแข่งเทนนิสที่จืดชืดและยืดยาด

247
00:13:39,120 --> 00:13:42,320
‎อย่างที่สอง มันสามารถทำท่าทางเหมือนไม่แน่ใจ

248
00:13:42,400 --> 00:13:45,760
‎ว่าบอลแตะเส้นหรือไม่

249
00:13:54,080 --> 00:13:57,920
‎นกเคาซ์มาถึง ค่าเช่านกเคาซ์คือ 400 ยูโร

250
00:13:58,560 --> 00:14:02,000
‎ทีนี้อีกฉากหนึ่ง โธมัสกับฉันอยาก…

251
00:14:02,480 --> 00:14:04,520
‎เราอยากให้ฉันเปลือยอก

252
00:14:04,600 --> 00:14:09,120
‎ฉันควรจะโชว์เต้าแวบหนึ่ง
‎แต่โชว์ในแบบที่โธมัสเรียกว่า "เสียดสี"

253
00:14:10,640 --> 00:14:12,840
‎ฉันบอกว่า "ไม่…

254
00:14:12,920 --> 00:14:15,280
‎คนเราจะโชว์เต้าแบบเสียดสีได้ยังไง"

255
00:14:15,360 --> 00:14:17,960
‎โธมัสบอก "ใช่ คนจะมองว่ามันเซ็กซี่ไม่ได้

256
00:14:18,040 --> 00:14:19,160
‎พวกเขาควรจะหัวเราะ"

257
00:14:22,080 --> 00:14:25,120
‎แล้วฉันก็บอกว่า "ไม่ ฉันจะไม่ทำแบบนั้น

258
00:14:25,200 --> 00:14:29,240
‎ฉันเป็นผู้หญิงเข้มแข็ง
‎ฉันไม่ทำแน่ ไม่จำเป็นต้องทำ

259
00:14:29,320 --> 00:14:31,640
‎ฉันไม่จำเป็นต้องโชว์…

260
00:14:32,360 --> 00:14:35,200
‎เนื้อหนังมังสาเพื่อล่อให้ใครคลิกเข้ามาดู

261
00:14:35,280 --> 00:14:37,160
‎ฉันรู้คุณค่าของตัวเองและรู้ว่าฉันทำอะไรได้

262
00:14:37,240 --> 00:14:39,920
‎ฉันไม่จำเป็นต้องทำ
‎ฉันนิยามตัวเองเป็นพวกสตรีนิยม

263
00:14:40,000 --> 00:14:41,760
‎ฉันไม่โชว์เต้าแน่นอน"

264
00:14:42,600 --> 00:14:43,480
‎ทีนี้…

265
00:14:43,560 --> 00:14:45,880
‎ฉันโทรหานักเต้นเปลื้องผ้า

266
00:14:47,120 --> 00:14:49,440
‎เพราะนั่นคือความหมาย
‎ของการเป็นผู้หญิงเข้มแข็ง

267
00:14:49,520 --> 00:14:52,280
‎การเป็นผู้หญิงเข้มแข็งหมายถึง

268
00:14:52,360 --> 00:14:55,680
‎การแยกแยะผู้หญิงอ่อนแอแบบนั้นให้ออก

269
00:14:56,680 --> 00:14:59,400
‎และทำตัวให้เด่นกว่า
‎ด้วยการหาเงินให้ได้มากกว่า

270
00:15:00,600 --> 00:15:03,200
‎ฉันโทรหาบริษัทจัดหานักเปลื้องผ้า

271
00:15:03,280 --> 00:15:06,760
‎"นี่ ถ้าจะจ้างผู้หญิงมาโชว์เต้า
‎นานหนึ่งวินาทีคุณคิดเท่าไร

272
00:15:06,840 --> 00:15:10,680
‎ไม่ต้องห่วง แค่โชว์แบบเสียดสี
‎ถกลงปุ๊บก็ดึงขึ้นเลย

273
00:15:10,760 --> 00:15:12,240
‎หน้าเธอจะไม่โผล่มาด้วย

274
00:15:12,320 --> 00:15:15,200
‎เราไม่จำเป็นต้องให้ใบหน้ามาวัดคุณค่าของผู้หญิง

275
00:15:15,280 --> 00:15:16,360
‎แค่แวบเดียว…"

276
00:15:16,960 --> 00:15:19,880
‎เขาบอกว่า "400 ยูโร"

277
00:15:21,560 --> 00:15:24,920
‎ฉันตอบ "จะบ้าเหรอ
‎ฉันได้นกเคาซ์มาในราคา 400 ยูโร

278
00:15:26,160 --> 00:15:29,680
‎และนกเคาซ์ไม่ได้แค่เปลือยท่อนบน
‎แต่มันยังเปลือยท่อนล่าง

279
00:15:30,280 --> 00:15:33,120
‎ด้วยเงิน 400 ยูโร ฉันได้นกเคาซ์เปลือย

280
00:15:33,200 --> 00:15:36,920
‎ที่กระตือรือร้นจะทำงาน
‎แถมยังไม่รู้จักคำว่าสหภาพอีกต่างหาก"

281
00:15:39,120 --> 00:15:42,080
‎จากนั้นฉันก็ไปถามนักแสดงหญิงคนหนึ่ง

282
00:15:42,160 --> 00:15:46,000
‎ว่าเธออยากรับบทนักเปลื้องผ้าที่มารับบทฉันไหม

283
00:15:47,000 --> 00:15:48,880
‎เธอตกลงด้วยราคา 50 ยูโร

284
00:15:49,920 --> 00:15:53,120
‎นี่คือสูตรโกงชีวิตนะคะทุกท่าน
‎ถ้าคุณต้องทำอะไรสักอย่าง

285
00:15:53,200 --> 00:15:55,880
‎ที่คุณไม่นึกอยากจะทำ ให้ลองไปถามนักแสดงหญิง

286
00:15:55,960 --> 00:15:57,800
‎ในช่วงสิ้นเดือนว่า "นี่

287
00:15:57,880 --> 00:16:00,640
‎เธอสนใจจะเล่นบทคนคนหนึ่ง

288
00:16:00,720 --> 00:16:02,600
‎ที่ช่วยฉันเปลี่ยนเสื้อผ้าไหม"

289
00:16:18,920 --> 00:16:20,800
‎ฉันเพิ่งเลิกยาคุม

290
00:16:20,880 --> 00:16:24,560
‎แต่วันนี้ฉันไม่ได้ทำขั้นตอนปรับตัว
‎ฉันไม่อยากทำพวกคุณมึน

291
00:16:24,640 --> 00:16:26,520
‎เราไม่มีเวลาสำหรับปรับตัว

292
00:16:26,600 --> 00:16:30,280
‎สิ่งที่ปีนี้สอนให้ฉันรู้ก็คือ
‎เราไม่มีเวลาสำหรับปรับตัว

293
00:16:30,360 --> 00:16:33,800
‎แล้วก็ขอโทษด้วย
‎ถ้าคุณหวังให้ฉันวิจารณ์ระบบรัฐมากกว่านี้

294
00:16:33,880 --> 00:16:35,720
‎ฉันไม่เสียใจที่ไม่ได้สนองมันให้กับคุณ

295
00:16:35,800 --> 00:16:38,520
‎ที่ฉันเสียใจคือการที่คุณมาดูโชว์ตลก

296
00:16:38,600 --> 00:16:40,800
‎เพื่อฟังใครสักคนวิจารณ์ระบบ

297
00:16:40,880 --> 00:16:44,680
‎คุณอยู่บ้านตามลำพังก็สามารถวิจารณ์ระบบรัฐ
‎ได้ง่ายมากพออยู่แล้ว

298
00:16:44,760 --> 00:16:47,240
‎แค่อ่านหนังสือพิมพ์แล้วคิดกับตัวเอง

299
00:16:47,920 --> 00:16:50,200
‎"โธ่ ระบบของประเทศนี้

300
00:16:52,720 --> 00:16:54,240
‎งี่เง่าสิ้นดี

301
00:16:55,560 --> 00:16:57,040
‎ไม่ ฉันกำลังวิจารณ์มันอยู่"

302
00:16:58,440 --> 00:17:02,120
‎ฉันหยุดยาคุมและไปพบสูตินรีแพทย์ของฉัน

303
00:17:02,200 --> 00:17:06,000
‎สูตินรีแพทย์ของฉันแก่มาก ผิวขาวมาก

304
00:17:06,080 --> 00:17:08,560
‎แล้วก็เป็นชายแท้ทั้งแท่ง

305
00:17:08,640 --> 00:17:12,400
‎ฉันว่าฉันต้องให้โอกาสคนกลุ่มนี้ในตลาดงานหน่อย

306
00:17:12,480 --> 00:17:15,000
‎ฉันมีเพื่อนสาวที่ไม่สบายใจกับเรื่องดังกล่าว

307
00:17:15,080 --> 00:17:18,040
‎พวกเธอถามว่า
‎"มันแปลกๆ ไหมนะที่มีสูตินรีแพทย์เพศชาย

308
00:17:18,120 --> 00:17:19,040
‎มันไม่มีแบบว่า…"

309
00:17:20,640 --> 00:17:22,000
‎- "แบบอะไร"
‎- "ก็แบบว่า…"

310
00:17:23,960 --> 00:17:25,160
‎- "อะไรเนี่ย"
‎- "ก็แบบ…

311
00:17:25,840 --> 00:17:28,080
‎บรรยากาศวาบหวิวในห้องไง"

312
00:17:30,160 --> 00:17:31,760
‎ไม่มีย่ะ คือมัน…

313
00:17:32,320 --> 00:17:35,120
‎ข้อแรก เขาแก่หง่อมจนไม่สะทกสะท้านแล้ว

314
00:17:35,200 --> 00:17:40,360
‎เขาใช้ความรู้สึกมากกว่า
‎เหมือนเป็นสัญชาตญาณกับเรื่องทั่วๆ ไป

315
00:17:49,400 --> 00:17:52,800
‎สอง การมีสูตินรีแพทย์หญิงมันดีกว่าตรงไหน

316
00:17:52,880 --> 00:17:54,880
‎ฉันรับการแข่งขันแบบนั้นไม่ไหว

317
00:17:54,960 --> 00:17:59,280
‎ถ้าเกิดมีผู้หญิงสวยการศึกษาสูง
‎เดินเข้ามามองฉัน…

318
00:18:01,960 --> 00:18:04,640
‎และสาม เขาเป็นมือโปรตัวจริง

319
00:18:04,720 --> 00:18:07,400
‎อะไรก็ล้มเขาไม่ได้

320
00:18:07,480 --> 00:18:09,080
‎เขาใช้แต่ศัพท์เทคนิค

321
00:18:09,160 --> 00:18:11,880
‎เขาพูดแค่ภาษาละตินกับฉัน ฉันไม่เข้าใจด้วยซ้ำ

322
00:18:11,960 --> 00:18:16,360
‎เขาเป็นตาแก่จากซูริค เขาจะพูดอะไรบ้าๆ ก็ได้

323
00:18:16,440 --> 00:18:19,440
‎แต่เขาไม่ทำอย่างนั้น
‎เขาไม่ได้เดินเข้ามาแล้วบอกว่า "คุณบรูกเกอร์

324
00:18:19,520 --> 00:18:21,760
‎หอยคุณเป็นไงบ้างล่ะ"

325
00:18:22,600 --> 00:18:26,240
‎ซึ่งฉันชอบนะ แต่เขาไม่ทำ
‎เขาเอาแต่พูดละตินกับฉัน

326
00:18:26,320 --> 00:18:28,960
‎เอาเป็นว่าเช้าวันพุธเวลาประมาณเก้าโมงครึ่ง

327
00:18:29,040 --> 00:18:31,400
‎ฉันไม่ได้ใส่ทั้งกางเกงและกางเกงใน

328
00:18:31,480 --> 00:18:35,160
‎แล้วก็มีชายแก่พูดภาษาละตินคล่องปร๋อกับฉัน
‎เป็นเวลาชั่วโมงครึ่ง

329
00:18:35,240 --> 00:18:38,440
‎นี่เหมือนการเดทกับพระสันตะปาปา
‎ที่ฉันจินตนาการไว้เปี๊ยบ

330
00:18:40,120 --> 00:18:43,680
‎ไม่ ฉันไม่คิดว่าพระสันตะปาปา
‎จะไปเดทกับฉันหรอก

331
00:18:44,200 --> 00:18:46,200
‎ฉันแก่เกินไป 20 ปี

332
00:18:48,560 --> 00:18:49,760
‎และเป็นผู้หญิง

333
00:18:56,640 --> 00:18:59,400
‎สิ่งแรกที่คุณต้องทำเวลาไปพบสูตินรีแพทย์…

334
00:18:59,480 --> 00:19:02,200
‎เพื่อเป็นข้อมูลสำหรับสาวๆ วัยแรกแย้ม

335
00:19:02,280 --> 00:19:05,520
‎สิ่งแรกที่คุณต้องทำ
‎คือการให้ตัวอย่างปัสสาวะกับพวกเขา

336
00:19:05,600 --> 00:19:09,360
‎ฉันไปที่นั่น กระตือรือร้นเต็มที่
‎แต่ฉันไม่ได้เตรียมฉี่สำรองมาไว้

337
00:19:09,440 --> 00:19:13,160
‎ฉันไม่เคยไปที่ไหนเป็นครั้งแรก
‎และคิดกับตัวเองว่า…

338
00:19:14,680 --> 00:19:18,200
‎"รถเมล์ออกในอีกสองนาที
‎กระเพาะปัสสาวะฉันเต็มแล้วสามในสี่

339
00:19:18,680 --> 00:19:21,120
‎จะไปห้องน้ำก่อนดีหรือจะพกมันไปด้วย

340
00:19:21,200 --> 00:19:23,960
‎อาจมีคนที่นั่นดีใจที่ได้มันก็ได้"

341
00:19:24,520 --> 00:19:27,360
‎พอฉันเข้าไป พนักงานต้อนรับก็ยื่นถ้วยให้

342
00:19:27,440 --> 00:19:30,320
‎และบอกว่า "คุณบรูกเกอร์
‎ขอตัวอย่างปัสสาวะด้วยนะคะ"

343
00:19:30,400 --> 00:19:33,040
‎ฉันเข้าไปในห้องน้ำ กดดันใหญ่หลวง

344
00:19:33,120 --> 00:19:36,240
‎ฉันคะยั้นคะยอตัวเองให้เติมถ้วยนั่นหนึ่งในสี่

345
00:19:36,320 --> 00:19:37,640
‎เร็วเข้า เฮเซล

346
00:19:38,400 --> 00:19:40,800
‎นี่ฤดูกาลหน่อไม้ฝรั่งนะ

347
00:19:41,360 --> 00:19:44,120
‎แล้วฉันก็วางถ้วยไว้ในตู้เล็กๆ

348
00:19:44,200 --> 00:19:46,920
‎มันจะมีตู้เล็กๆ ที่เปิดจากด้านเราก็ได้

349
00:19:47,000 --> 00:19:49,400
‎จากอีกด้านก็ได้ เหมือนปฏิทินเทศกาลคริสต์มาส

350
00:19:50,000 --> 00:19:51,400
‎ยกเว้นวันเดียว

351
00:19:51,480 --> 00:19:54,080
‎ทุกวันคือวันคริสต์มาส และในนั้นก็มีแค่ฉี่

352
00:19:55,160 --> 00:19:57,320
‎และเมื่อคุณเปิดด้านหนึ่ง

353
00:19:58,000 --> 00:20:01,320
‎คุณก็จะภาวนาขออย่าให้
‎มีใครเปิดจากอีกฝั่งพร้อมกับคุณ

354
00:20:04,360 --> 00:20:07,080
‎คุณนายฮูเบอร์ ยังยังสอนเป่าขลุ่ยอยู่หรือเปล่า

355
00:20:09,680 --> 00:20:11,120
‎แต่แบบนั้นน่ะดีแล้ว

356
00:20:11,200 --> 00:20:13,480
‎มีบางที่เหมือนกันที่ไม่มีระบบตู้แบบนี้

357
00:20:13,560 --> 00:20:16,200
‎คุณต้องถือถ้วยออกมา

358
00:20:16,280 --> 00:20:19,200
‎เดินผ่านทุกคนที่รออยู่

359
00:20:19,280 --> 00:20:21,640
‎มีผู้หญิงบางคนที่ทำแบบนั้นอย่างมั่นใจ

360
00:20:21,720 --> 00:20:23,200
‎นั่นคือเป้าหมายในชีวิตฉัน

361
00:20:23,280 --> 00:20:25,800
‎ฉันอยากเป็นผู้หญิงที่เดินออกมาสบายๆ

362
00:20:26,800 --> 00:20:27,960
‎จ้องตาใครๆ

363
00:20:30,840 --> 00:20:32,240
‎สวัสดี

364
00:20:33,360 --> 00:20:35,080
‎บาร์เปิดแล้วค่ะ

365
00:20:37,600 --> 00:20:40,240
‎จากนั้นฉันก็เข้าห้องตรวจ

366
00:20:40,320 --> 00:20:43,400
‎ห้องปูกระเบื้องที่แสนเย็นชา
‎หมอมองฉันและพูดว่า

367
00:20:43,480 --> 00:20:46,200
‎"สวัสดีคุณบรูกเกอร์ ปล่อยตัวตามสบายนะ"

368
00:20:46,280 --> 00:20:48,800
‎"ปล่อยตัวตามสบาย" เป็นวลีที่ดีจริงๆ

369
00:20:48,880 --> 00:20:50,880
‎เป็นแนวคิดที่ดีมาก "อิสรภาพ"

370
00:20:50,960 --> 00:20:53,800
‎แต่เขาอยากให้ฉันถอดกางเกง
‎และกางเกงในออก

371
00:20:53,880 --> 00:20:56,080
‎ซึ่งสำหรับฉันแล้ว
‎นั่นมันไม่เกี่ยวอะไรกับอิสรภาพเลย

372
00:20:56,160 --> 00:21:00,000
‎ฉันไม่เคยรู้สึกว่ากางเกงจำกัดอิสรภาพของฉัน

373
00:21:00,080 --> 00:21:03,760
‎ฉันไม่เคยร่วมห้องกับผู้ชายที่ฉันไม่รู้จัก
‎และคิดในใจว่า

374
00:21:05,520 --> 00:21:06,600
‎"ฉันรู้สึกดีนะ

375
00:21:07,480 --> 00:21:09,800
‎แต่กางเกงตัวนี้…

376
00:21:09,880 --> 00:21:13,160
‎ขอให้ฉันถอดมันได้ทีเถอะ"

377
00:21:13,240 --> 00:21:17,520
‎ถ้าเป็นไปได้ ฉันขอใส่กางเกงทับจะดีกว่า
‎แต่มันไม่มีตัวเลือกนั้นอยู่

378
00:21:17,600 --> 00:21:19,320
‎ฉันตามน้ำไป ฉันเป็นลูกทีมที่ดี

379
00:21:19,400 --> 00:21:21,120
‎ถ้าฉันร่วมมือ มันก็จะจบไวขึ้น

380
00:21:21,200 --> 00:21:24,440
‎ฉันถอดกางเกงกับกางเกงในออก
‎ส่วนท่อนบนนี่แต่งเต็ม

381
00:21:25,000 --> 00:21:27,080
‎เสื้อยืด เสื้อกันหนาว แจ็กเก็ต

382
00:21:27,160 --> 00:21:28,240
‎แว่นเล่นสกี

383
00:21:28,920 --> 00:21:31,360
‎หมวกที่มีขวดเบียร์ติดทางซ้ายและขวา

384
00:21:31,440 --> 00:21:33,360
‎และมีคำว่า "ฉันรักมินนิโซตา"

385
00:21:33,440 --> 00:21:35,640
‎และที่เท้าก็สวมถุงเท้า

386
00:21:36,800 --> 00:21:39,520
‎แล้วฉันก็ต้องเผชิญกับคำถามที่ยากมาก

387
00:21:39,600 --> 00:21:41,160
‎ฉันต้องถอดถุงเท้า…

388
00:21:41,880 --> 00:21:42,880
‎ออกไหม

389
00:21:43,800 --> 00:21:46,480
‎หรือฉันต้องสวมรองเท้าอีกที

390
00:21:47,760 --> 00:21:51,240
‎ใจหนึ่ง การถอดถุงเท้าออก
‎บ่งบอกว่าฉันอยากให้เขาผ่อนคลาย

391
00:21:51,320 --> 00:21:53,520
‎ฉันอยากให้เขาคิดว่าฉันยินดีที่จะทำ

392
00:21:53,600 --> 00:21:56,120
‎แต่ฉันมาเพื่อสนุก ฉันทำเพราะอยากทำ

393
00:21:56,200 --> 00:21:57,920
‎แต่ข้อสนับสนุนสำหรับฝั่งสวมรองเท้า

394
00:21:58,000 --> 00:22:01,400
‎คือสำหรับบางคน ที่นั่นคือออฟฟิศของมืออาชีพ

395
00:22:01,480 --> 00:22:03,480
‎แต่มันจะดูงี่เง่าแน่ๆ

396
00:22:03,560 --> 00:22:05,880
‎ถ้าเราไม่ใส่กางเกงและกางเกงใน

397
00:22:05,960 --> 00:22:08,800
‎แต่กลับใส่ถุงเท้าและรองเท้าบูท

398
00:22:08,880 --> 00:22:11,520
‎มันสื่อว่า "เฮ่ ฉันทุ่มเต็มที่

399
00:22:12,480 --> 00:22:14,400
‎แต่ฉันมีเวลาไม่มาก"

400
00:22:15,280 --> 00:22:19,320
‎ตอนนั้นฉันเลยทำสิ่งที่สมเหตุสมผลกับสถานการณ์

401
00:22:19,400 --> 00:22:21,760
‎ฉันถอดถุงเท้าข้างหนึ่ง

402
00:22:21,840 --> 00:22:23,800
‎ส่วนเท้าอีกข้างก็สวมรองเท้า

403
00:22:23,880 --> 00:22:27,280
‎จากนั้นก็ยืนเป๋นิดๆ และบอกว่า "โอเค หมอ

404
00:22:27,360 --> 00:22:30,600
‎ลงมือเลย ฉันไม่เคยรู้สึก
‎อิสระเท่านี้มาก่อนในชีวิต"

405
00:22:31,480 --> 00:22:33,440
‎แล้วมันก็เริ่มขึ้น ไม่จำเป็นต้องถามซ้ำ

406
00:22:33,520 --> 00:22:35,680
‎คุณเอนหลังลงนิดๆ เหมือนอยู่กับหมอฟัน

407
00:22:35,760 --> 00:22:38,160
‎แต่เขาไม่สนใจใบหน้าคุณเท่าไร

408
00:22:39,160 --> 00:22:40,920
‎ไม่อย่างนั้นคุณคงต้องหาหมอคนใหม่แล้ว

409
00:22:41,640 --> 00:22:43,080
‎หมอฟันน่ะ

410
00:22:43,160 --> 00:22:47,960
‎พอเริ่มลงมือ สูตินรีแพทย์ของฉัน
‎จะกลายเป็นคนพูดเก่ง

411
00:22:48,040 --> 00:22:49,760
‎ตอนเขาเริ่มตรวจ

412
00:22:49,840 --> 00:22:53,480
‎ในเวลาแบบนี้ฉันไม่อยากพูดคุยเล่น

413
00:22:53,560 --> 00:22:56,880
‎ฉันไม่รู้ว่าอะไรพูดได้ อะไรล้ำเส้น

414
00:22:56,960 --> 00:22:59,120
‎เราไม่พูดเรื่องนี้กันในที่สาธารณะ

415
00:22:59,200 --> 00:23:00,040
‎ฉันจะ…

416
00:23:00,560 --> 00:23:02,120
‎ฉันจะลูบหัวเขาได้ไหม

417
00:23:09,760 --> 00:23:11,480
‎ไม่รู้ทำไมฉันถึงเลือกภาษาสเปน

418
00:23:11,560 --> 00:23:13,600
‎มันใกล้เคียงกับภาษาละตินที่สุดที่ฉันรู้จัก

419
00:23:13,680 --> 00:23:15,800
‎เพราะเขามีผมน้อยมาก

420
00:23:15,880 --> 00:23:20,040
‎บางทีเขาอาจมีปากกาสำหรับวาดรูป
‎เหมือนที่ร้านอาหารมีไว้ให้เด็กๆ

421
00:23:21,840 --> 00:23:24,440
‎แล้วเขาก็ไปที่กล่องเครื่องมือ

422
00:23:24,520 --> 00:23:25,920
‎เขามีกล่องเครื่องมือกล่องหนึ่ง

423
00:23:26,000 --> 00:23:29,040
‎ที่เขาประมูลมาจากสหภาพโซเวียตในปี 1890

424
00:23:29,120 --> 00:23:31,880
‎มันเย็นกว่าส่วนอื่นๆ ของห้อง 14 องศาเสมอ

425
00:23:31,960 --> 00:23:33,480
‎ฉันไม่รู้ว่าได้ไง

426
00:23:33,560 --> 00:23:36,200
‎จากนั้นเขาก็หยิบเครื่องมือชิ้นโปรดออกมา

427
00:23:37,960 --> 00:23:41,000
‎เครื่องมือชิ้นโปรดของเขาคือปากเป็ดโลหะ

428
00:23:41,080 --> 00:23:43,280
‎พอคุณกดที่ท้องของมัน มันจะ…

429
00:23:43,360 --> 00:23:44,520
‎จะงอยจะอ้าออก

430
00:23:48,920 --> 00:23:51,840
‎มันไม่ได้ส่งเสียงร้องแบบนั้นหรอก
‎คุณต้องจินตนาการเอาเอง

431
00:23:51,920 --> 00:23:55,160
‎ถ้ามันส่งเสียงแบบนั้นใส่คุณ
‎คุณก็อาการหนักแล้วล่ะ

432
00:23:56,280 --> 00:24:00,760
‎จะงอยอ้าออก อัตราส่วนภาพเปลี่ยน
‎จาก 16 ต่อเก้าเป็นสี่ต่อสาม

433
00:24:02,240 --> 00:24:05,360
‎และแรกที่สุด
‎เขาจะมองไปที่ห่วงคุมกำเนิดของฉัน

434
00:24:05,440 --> 00:24:07,280
‎อย่างที่บอก ฉันเลิกกินยาคุมแล้ว

435
00:24:07,360 --> 00:24:09,480
‎แต่ฉันยังอยากคุมกำเนิด

436
00:24:09,560 --> 00:24:13,920
‎และห่วงคุมกำเนิดชนิดทองแดง
‎ก็เป็นวิธีคุมกำเนิดที่ไว้ใจได้

437
00:24:14,000 --> 00:24:17,600
‎อย่างที่ชื่อบอก มันคือลวดที่ทำจากทองแดง

438
00:24:18,080 --> 00:24:21,840
‎และมันใช้ในการคุมกำเนิดได้ผลเพราะว่าอสุจินั้น

439
00:24:22,520 --> 00:24:23,960
‎ด้วยเหตุผลกลใดไม่ทราบได้

440
00:24:24,880 --> 00:24:26,800
‎ดันกลัวทองแดง

441
00:24:27,480 --> 00:24:31,680
‎ฉันไม่รู้ว่าได้ไง
‎กรณีมันเหมือนผีดูดเลือดกับกระเทียม

442
00:24:32,880 --> 00:24:34,840
‎และฉันก็ไม่รู้ว่าใครเป็นคนค้นพบเรื่องนี้

443
00:24:35,480 --> 00:24:37,880
‎บางทีในยุคกลาง อาจมีวัยรุ่นคนหนึ่ง

444
00:24:37,960 --> 00:24:40,040
‎ซึ่งชอบชักว่าวบนหลังคาโบสถ์ก็ได้

445
00:24:44,120 --> 00:24:46,040
‎ห่วงคุมกำเนิดอยู่ได้นานเจ็ดปี

446
00:24:46,120 --> 00:24:47,800
‎จากนั้นคุณจะต้องเปลี่ยนมัน

447
00:24:47,880 --> 00:24:48,880
‎หลังจากผ่านไปเจ็ดปี

448
00:24:48,960 --> 00:24:51,720
‎อสุจิก็ไม่กลัวทองแดงอีกต่อไป

449
00:24:52,440 --> 00:24:56,400
‎บางทีลวดอาจจะสึกจนมันไม่กลัวอีกต่อไปแล้ว

450
00:24:56,520 --> 00:24:58,760
‎ทั่วทุกที่มีแต่กราฟฟิตีและป้าย

451
00:24:58,840 --> 00:25:02,240
‎ไข่เพี้ยนๆ บางใบปากระดาษชำระไปทั่ว

452
00:25:02,320 --> 00:25:05,160
‎และเพราะอย่างนั้นด้านล่างของขดลวดถึงมีสาย

453
00:25:05,240 --> 00:25:07,320
‎สายนั่น หมอของฉันอธิบาย

454
00:25:07,400 --> 00:25:10,200
‎"คุณบรูกเกอร์ สายนั่นมันต้องยาวพอ

455
00:25:10,280 --> 00:25:14,040
‎เพราะถ้าสายมันสั้นเกินไป
‎คุณจะดึงขดลวดออกมาไม่ได้"

456
00:25:14,920 --> 00:25:19,040
‎ฉันไม่รู้ว่าถ้าเป็นแบบนั้นเราจะทำยังไง
‎ฉันว่าเราคงจะรอให้มันพ้นเจ็ดปี

457
00:25:19,120 --> 00:25:22,840
‎และหวังว่าตัวเองจะท้องขึ้นมา แล้วทีนี้

458
00:25:22,920 --> 00:25:24,360
‎ตอนที่เด็กคลอด…

459
00:25:32,680 --> 00:25:36,320
‎วิธีนี้อันตรายมาก
‎เพราะกะโหลกของเด็กยังไม่ต่อเข้าด้วยกัน

460
00:25:37,000 --> 00:25:40,600
‎ที่ฉันจะบอกก็คือมันเป็นวิธีคุมกำเนิดที่ล่าช้ามาก

461
00:25:43,120 --> 00:25:46,200
‎ห่วงจะอยู่ไปเจ็ดปีแถมต้องรอจนมีลูกหนึ่งคน

462
00:25:47,680 --> 00:25:51,200
‎"คุณรู้ไหม คุณบรูกเกอร์"
‎สูตินรีแพทย์ของฉันอธิบายต่อ

463
00:25:51,960 --> 00:25:56,920
‎"จะให้สายมันยาวเกินไปก็ไม่ได้
‎ถ้าสายยาวเกิน…

464
00:25:58,000 --> 00:26:01,120
‎มันอาจรบกวนชีวิตประจำวันของคุณ"

465
00:26:04,280 --> 00:26:07,040
‎แล้วฉันก็คิดในใจ "พวก

466
00:26:07,880 --> 00:26:11,920
‎นายคิดว่าชีวิตประจำวันฉันเป็นไงยะ"

467
00:26:12,920 --> 00:26:14,080
‎หรือบางที…

468
00:26:14,160 --> 00:26:17,480
‎คำถามที่ดีกว่าอาจเป็นความยาวของสาย

469
00:26:17,560 --> 00:26:20,680
‎ต้องยาวแค่ไหน 1.25 เมตรเลยไหม

470
00:26:20,760 --> 00:26:22,440
‎นั่นคือวิธีคุมกำเนิดใช่ไหม

471
00:26:22,520 --> 00:26:26,120
‎ฉันต้องยืนโดยมีเชือกเส้นยาวห้อยต่องแต่ง

472
00:26:26,200 --> 00:26:28,600
‎เวลาขึ้นฟลอร์เต้นรำที่คลับสินะ

473
00:26:28,680 --> 00:26:31,320
‎แล้วเชือกก็จะสั่นไปตามเสียงเพลง

474
00:26:31,400 --> 00:26:33,920
‎ทุกคนมองฉันแล้วคิดในใจ "อี๋"

475
00:26:34,000 --> 00:26:35,760
‎ยัยนี่มันตัวอะไร ลูกโป่งเหรอ

476
00:26:35,840 --> 00:26:38,720
‎ลวดทองแดงมันจะทำให้
‎ชีวิตประจำวันของฉันมีข้อจำกัดยังไง

477
00:26:38,800 --> 00:26:41,960
‎ฉันยังวิ่งเหยาะๆ บนชายหาดได้ไหม
‎หรือที่ข้างหลังฉัน…

478
00:26:44,280 --> 00:26:45,680
‎เชือกมันจะปลิว

479
00:26:45,760 --> 00:26:49,080
‎และลูบไล้ข้อเท้าไหม้แดด
‎ของนักท่องเที่ยวอังกฤษอย่างนุ่มนวล

480
00:26:49,720 --> 00:26:52,400
‎เวลาปั่นจักรยานโดยที่ใส่ห่วงคุมกำเนิด…

481
00:26:54,240 --> 00:26:55,600
‎มันจะกระพือไปตามลม

482
00:26:55,680 --> 00:26:58,880
‎มันจะโดนซี่ล้อ
‎แล้วพวกเด็กๆ ในหมู่บ้านก็จะพูดว่า "นี่

483
00:26:59,720 --> 00:27:01,080
‎ได้ยินไหม

484
00:27:01,160 --> 00:27:03,840
‎นอกจากเฮเซลจะมีวิธีคุมกำเนิดที่เข้าท่า

485
00:27:04,480 --> 00:27:06,000
‎เธอยังมีมอเตอร์ไซค์ด้วย"

486
00:27:07,440 --> 00:27:10,240
‎แล้วพอเลี้ยวขวา สายมันก็เข้าไปพันซี่ล้อ

487
00:27:10,320 --> 00:27:12,000
‎ตัวฉันปลิวข้ามแฮนด์จับ

488
00:27:12,080 --> 00:27:15,320
‎จักรยานชนพุ่มไม้ ขดลวดอยู่ข้างๆ มัน
‎และฉันก็คิดว่า "ไม่นะ

489
00:27:15,400 --> 00:27:17,560
‎จักรยานเสือหมอบแสนแพงของฉัน"

490
00:27:17,640 --> 00:27:20,440
‎แล้วฉันก็อาจจะท้องในบ่ายนี้ด้วย

491
00:27:22,440 --> 00:27:24,280
‎"หยุดพูดเดี๋ยวนี้เลย

492
00:27:24,360 --> 00:27:26,960
‎ที่คุณพูดมันน่ารังเกียจมาก"

493
00:27:27,040 --> 00:27:29,240
‎สูตินรีแพทย์ของฉันขัดคอ

494
00:27:30,600 --> 00:27:34,040
‎"ขอร้องล่ะนะ เราอยู่ในห้องทำงานจริงจัง

495
00:27:34,120 --> 00:27:38,320
‎กรณีที่คุณบรรยายมามันมุกโบ๊ะบ๊ะชัดๆ"

496
00:27:44,960 --> 00:27:47,160
‎"ต้องไม่ใช่อยู่แล้ว" เขาบอก

497
00:27:47,240 --> 00:27:50,240
‎มันอาจจะมีปลายยื่นออกมาไม่กี่มิลลิเมตร

498
00:27:50,320 --> 00:27:53,080
‎หรือมากสุดก็หนึ่งเซนติเมตร

499
00:27:53,160 --> 00:27:55,000
‎ถ้าสายนี้ยาวจนเกินไป

500
00:27:55,080 --> 00:27:59,920
‎มันอาจไปขัดอารมณ์คู่ขาของฉัน
‎ตอนที่เรากำลังเข้าด้ายเข้าเข็ม

501
00:28:00,640 --> 00:28:02,560
‎ฉันฟังแล้วก็ซึ้งใจ

502
00:28:02,640 --> 00:28:04,600
‎เขาเป็นกังวล

503
00:28:04,680 --> 00:28:09,080
‎เรื่องสุขภาวะขณะเข้าด้ายเข้าเข็มกัน
‎ของชายที่ฉันไม่รู้จักด้วยซ้ำ

504
00:28:10,280 --> 00:28:13,400
‎แต่แล้วฉันก็คิดว่า "เดี๋ยวนะ นี่ปี 2020

505
00:28:13,480 --> 00:28:15,480
‎ฉันจะพูดเรื่องการเป็นผู้หญิงเข้มแข็ง

506
00:28:15,560 --> 00:28:19,560
‎ใช้นมนักแสดงแทนลงอินเทอร์เน็ต
‎แล้วมาอายเรื่องสายนี่ไม่ได้"

507
00:28:19,640 --> 00:28:22,080
‎มันถึงเวลาแล้วที่ต้องพูดว่า "รู้ไหม

508
00:28:22,160 --> 00:28:25,000
‎ฉันจะภักดีต่อสาย ถ้าเกิดฉันอยากให้

509
00:28:25,680 --> 00:28:28,280
‎สายของฉันมันดูหรูหราขึ้นหน่อย

510
00:28:28,360 --> 00:28:31,080
‎ด้วยการร้อยลูกแก้วสักสองหรือสามเม็ดเข้าไป

511
00:28:31,160 --> 00:28:33,040
‎พร้อมการ์ดไพ่สะสมรูปโอลีเฟอร์ คาห์น…

512
00:28:34,120 --> 00:28:36,960
‎ถ้าฉันต้องการอย่างนั้น มันก็สิทธิ์ของฉัน"

513
00:28:47,480 --> 00:28:49,280
‎ฉันแก่ตัวขึ้น

514
00:28:49,360 --> 00:28:52,320
‎ฉันอายุ 26 แล้ว

515
00:28:52,400 --> 00:28:55,720
‎มันไม่ได้แก่ขนาดนั้น แต่สำหรับฉันมันคือสถิติ

516
00:28:57,080 --> 00:28:59,280
‎ฉันไม่ได้สังเกตเห็นตัวเองแก่ขึ้น

517
00:28:59,360 --> 00:29:02,440
‎แต่ฉันสังเกตเห็นมันในตัวพ่อแม่
‎พ่อแม่ฉันค่อยๆ แก่ตัวขึ้น

518
00:29:02,520 --> 00:29:05,000
‎พวกเขายังไม่ได้แก่ถึงขั้นนั้น แต่…

519
00:29:05,520 --> 00:29:08,120
‎พ่อแม่ฉันมาถึงจุดที่…

520
00:29:09,360 --> 00:29:12,400
‎ถ้าพวกเขาซื้อเครื่องเรือนราคาแพง

521
00:29:13,240 --> 00:29:15,240
‎ฉันก็อยากมีส่วนร่วมในการเลือก

522
00:29:17,600 --> 00:29:20,480
‎แต่เราผูกพันกันดี
‎ฉันเจอพวกท่านทุกสองสามเดือน

523
00:29:20,560 --> 00:29:24,040
‎ทุกครั้งที่เจอพวกท่าน
‎พวกท่านจะมีเรื่องที่ทำไม่ไหวอีกแล้วเพิ่มขึ้น

524
00:29:25,200 --> 00:29:26,560
‎แต่พวกท่านตื่นเต้นมาก

525
00:29:26,640 --> 00:29:29,960
‎พ่อแม่ฉันจะเป็นปู่ย่าแล้ว
‎พี่ชายคนโตของฉันจะเป็นพ่อคน

526
00:29:30,040 --> 00:29:33,080
‎พ่อแม่ฉันแทบไม่อยากเชื่อ พวกเขาตื่นเต้นมาก

527
00:29:33,160 --> 00:29:36,920
‎ฉันค้นพบว่าพ่อแม่ฉันรักเด็ก

528
00:29:38,040 --> 00:29:42,600
‎และตอนนี้เด็กคนนี้ก็ได้ทำอะไร
‎มากกว่าที่เราคนไหนเคยได้ทำ

529
00:29:42,680 --> 00:29:45,320
‎ไม่มีกฎ มีแต่ความรักกับลูกกวาด

530
00:29:45,400 --> 00:29:46,920
‎ทันทีที่เขาเกิด

531
00:29:47,000 --> 00:29:49,880
‎เขาจะได้อยู่ที่ชั้นบนสุดของบ้านพ่อแม่ฉัน

532
00:29:49,960 --> 00:29:52,880
‎เป็นห้องเดี่ยวที่มีห้องน้ำส่วนตัว

533
00:29:52,960 --> 00:29:57,400
‎แม่ฉันแน่ใจมากว่า
‎เด็กทารกคนนี้ต้องการห้องน้ำส่วนตัว

534
00:29:58,160 --> 00:30:00,360
‎และฉันก็คิดว่า ไม่ใช่แล้ว

535
00:30:00,440 --> 00:30:02,960
‎สามปีแรก เด็กทารกต้องใส่ผ้าอ้อม

536
00:30:03,040 --> 00:30:05,680
‎ผ้าอ้อมคือห้องน้ำส่วนตัวของเขา

537
00:30:05,760 --> 00:30:08,520
‎ถ้าคุณใส่ผ้าอ้อม คุณก็จะมีห้อง…

538
00:30:08,600 --> 00:30:10,880
‎ฉันมีห้องน้ำส่วนตัวตรงนี้

539
00:30:10,960 --> 00:30:13,000
‎อยากได้ตัวอย่างฉี่ใช่ไหมหมอ

540
00:30:13,720 --> 00:30:14,640
‎ไม่มีปัญหา

541
00:30:24,760 --> 00:30:27,080
‎ฉันกำลังจะต้องเสียตำแหน่งหนูน้อยของครอบครัว

542
00:30:27,160 --> 00:30:30,480
‎จนถึงตอนนี้ฉันคือคนที่เด็กสุดในบ้าน
‎แต่ไม่ใช่อีกแล้ว

543
00:30:30,560 --> 00:30:32,880
‎มันไม่ได้แย่เท่ากับที่ฉันคิดเอาไว้

544
00:30:32,960 --> 00:30:35,760
‎ฉันพยายามชินกับมัน พยายามเป็นผู้ใหญ่ให้มากขึ้น

545
00:30:35,840 --> 00:30:38,520
‎พยายามประเมินความสัมพันธ์ใหม่
‎ให้เป็นความสนุก

546
00:30:38,600 --> 00:30:41,080
‎ผู้ใหญ่มีความสัมพันธ์แปลกๆ กับความสนุก

547
00:30:41,160 --> 00:30:45,920
‎ฉันเชื่อว่าผู้ใหญ่สามารถสนุกได้
‎โดยไม่ต้องรู้สึกพึงพอใจ

548
00:30:46,680 --> 00:30:49,960
‎ยกอย่างเช่นเทศกาลคนยุคกลาง
‎มันคืองานที่เป็นผู้ใหญ่มากๆ

549
00:30:50,040 --> 00:30:52,560
‎คุณอาจเคยไปเทศกาลคนยุคกลางมาก่อน

550
00:30:52,640 --> 00:30:55,720
‎พอไปถึงที่นั่น มันเป็นลานหญ้าตายในซาร์แลนด์

551
00:30:56,320 --> 00:30:59,320
‎แล้วคุณก็คิดว่า
‎"ฉันได้ยินเรื่องแย่ๆ เกี่ยวกับรัฐนี้มาเยอะ

552
00:30:59,400 --> 00:31:03,280
‎แต่นี่มันแย่ยิ่งกว่าที่ฉันจะจินตนาการได้

553
00:31:04,240 --> 00:31:08,640
‎ที่นั่นมีชายคนหนึ่งชื่อบยอร์น
‎สวมเลกกิ้งและชุดนางฟ้า

554
00:31:08,720 --> 00:31:11,760
‎กำลังเล่นเครื่องเป่าแปลกๆ อะไรสักอย่าง
‎และทุกคนก็คิดว่า

555
00:31:11,840 --> 00:31:14,800
‎"บยอร์นเขาบ้า
‎หรือว่าวิชาเยอรมนีศึกษากันแน่ที่บ้า"

556
00:31:15,560 --> 00:31:18,040
‎ไม่ว่าตรงไหนและตอนไหน
‎ของเทศกาลคนยุคกลาง

557
00:31:18,120 --> 00:31:21,040
‎ฝนจะเพิ่งหยุดตกเมื่อสามชั่วโมงก่อนเสมอ

558
00:31:21,120 --> 00:31:26,240
‎มีซุปใส่ถ้วยขนมปัง และอย่างดีที่สุด
‎ทุกคนก็มีความสุขกันแบบกลางๆ

559
00:31:26,320 --> 00:31:28,160
‎สายตาทุกคนมองไปที่กลางถนน

560
00:31:28,240 --> 00:31:32,000
‎ทุกคนอยู่ในวัยกลางคน
‎และเพราะอย่างนั้นมันถึงชื่อเทศกาลคนยุคกลาง

561
00:31:32,080 --> 00:31:34,640
‎มันไม่เกี่ยวอะไรกับยุคกลางจริงๆ เลย

562
00:31:34,720 --> 00:31:37,600
‎มันคงจะดีถ้าในงานมีพื้นที่

563
00:31:37,680 --> 00:31:41,040
‎ที่จัดเป็นงานยุคกลางจริงๆ ฉันโผล่ไป…

564
00:31:41,680 --> 00:31:44,640
‎ฉันไม่รู้ว่าระบบภูมิคุ้มกันของฉันทำงานอยู่หรือไม่

565
00:31:44,720 --> 00:31:46,680
‎ฉันเป็นผู้หญิงและฉันใส่กางเกง

566
00:31:46,760 --> 00:31:49,280
‎คนถกเถียงกันเรื่องฉัน ฉันอาจจะถูกตัดหัว

567
00:31:49,360 --> 00:31:52,560
‎ย่าฉันนอนจมกองอ้วกตัวเองตายอยู่ตรงนั้น

568
00:31:52,640 --> 00:31:55,800
‎มันถึงเวลาแล้ว ท่าน 39 แล้ว แบบนั้น…

569
00:31:55,880 --> 00:31:58,680
‎แบบนั้นมันคงน่าสนใจ แต่กับงานเทศกาลที่เป็นอยู่

570
00:31:58,760 --> 00:32:00,920
‎ไม่มีใครต้องการมัน ไม่มีใครอยากไป

571
00:32:01,000 --> 00:32:03,480
‎แม้แต่คนที่มาจากยุคกลางจริงๆ

572
00:32:03,560 --> 00:32:06,240
‎ก็อาจไม่อยากไปงานเทศกาลคนยุคกลาง

573
00:32:06,320 --> 00:32:10,040
‎ถ้าเรามีเครื่องย้อนเวลา
‎และมีคนยุคกลางตัวจริง

574
00:32:10,120 --> 00:32:12,600
‎ถูกเครื่องยิงหินดีดส่งมาซาร์แลนด์ในปี 2020

575
00:32:12,680 --> 00:32:15,760
‎พวกเขาคงเดินออกและบอกว่า "อีหยังวะ

576
00:32:15,840 --> 00:32:17,000
‎เกิดอะไรขึ้นที่นี่"

577
00:32:17,080 --> 00:32:20,080
‎เขาพูดคนละแบบกับเรา เขามาจากยุคกลาง

578
00:32:21,000 --> 00:32:23,640
‎"คำแพง เกิดอีหยังขึ้น"

579
00:32:24,280 --> 00:32:27,000
‎เขาพูดเหมือนคนอีสานโดนรถชน

580
00:32:28,200 --> 00:32:31,880
‎โดนรถพริอุสชนช้าๆ
‎ความเร็วไม่ถึงห้ากิโลเมตรต่อชั่วโมง

581
00:32:31,960 --> 00:32:33,320
‎เขาไม่ได้ยินเสียงมัน

582
00:32:33,960 --> 00:32:38,040
‎อะไรเนี่ย ซุปในขนมปังเหรอ
‎เราไม่มีอะไรแบบนั้น

583
00:32:38,120 --> 00:32:40,920
‎คุณไปเอาข้อมูลทั้งหมดนี้มาจากไหน

584
00:32:41,000 --> 00:32:43,720
‎ถึงได้คิดว่าเรามีธัญพืชล้นเหลือ

585
00:32:43,800 --> 00:32:46,360
‎จนเอาขนมปังมาคว้านเป็นถ้วยตลกๆ นี่ได้

586
00:32:46,440 --> 00:32:50,080
‎ไม่ เราไม่มีสักอย่าง ทั้งซุปและขนมปัง

587
00:32:50,160 --> 00:32:52,160
‎เราแต่ละคนมีชามคนละใบเท่านั้น

588
00:32:52,240 --> 00:32:55,040
‎มันแกะขึ้นมาจากกระดูกสันหลังของปู่เรา

589
00:32:55,120 --> 00:32:57,600
‎ถ้าชามแตก เราก็อด

590
00:32:59,160 --> 00:33:03,000
‎ฉันคิดว่าถ้าฉันสนุกแบบผู้ใหญ่ไม่ได้

591
00:33:03,080 --> 00:33:06,000
‎งั้นอย่างน้อยฉันก็ขอไม่สนุกแบบผู้ใหญ่แล้วกัน

592
00:33:06,080 --> 00:33:10,040
‎เพราะผู้ใหญ่ถนัดทำอะไรแบบนั้น
‎การเลี่ยงความสนุกแบบรู้เท่าทันตัวเอง

593
00:33:10,120 --> 00:33:11,720
‎มีเหตุมีผล

594
00:33:12,280 --> 00:33:13,800
‎สะสมใบเสร็จ

595
00:33:14,360 --> 00:33:16,920
‎หักลดภาษีของตัวเอง

596
00:33:17,640 --> 00:33:20,400
‎ฉันระวังเสมอเวลาที่พูดเรื่องนี้

597
00:33:20,480 --> 00:33:23,960
‎เมื่อสามเดือนก่อน ฉันแสดงที่โรงหนังกลางแจ้ง
‎แบบชมในรถที่ชตุทท์การ์ท

598
00:33:24,040 --> 00:33:26,800
‎ตอนถึงท่อนนี้มันเกือบจะเป็นหนังโป๊

599
00:33:31,120 --> 00:33:33,880
‎นั่นแหละ หักมันเลย

600
00:33:36,960 --> 00:33:39,640
‎เอาใบทัณฑ์บนฟาดเปรี้ยงมาได้เลย นังหนู

601
00:33:48,760 --> 00:33:52,720
‎เรื่องอสังหาฯก็เป็นปัญหาที่ผู้ใหญ่ผวา

602
00:33:52,800 --> 00:33:56,480
‎ฉันพบว่าอสังหาฯมันน่าเบื่อ
‎อสังหาฯมันทำอะไรไม่ได้เลย

603
00:33:56,560 --> 00:34:00,440
‎อสังหาริมทรัพย์เป็นสิ่งคงที่ 100 เปอร์เซ็นต์

604
00:34:01,080 --> 00:34:03,720
‎คุณจำต้องพอใจกับมัน

605
00:34:03,800 --> 00:34:05,640
‎ทั้งที่อสังหาฯทำอะไรได้น้อยมาก

606
00:34:05,720 --> 00:34:09,680
‎สิ่งที่อสังหาริมทรัพย์ทุกชนิดทำได้
‎มีน้อยกว่านกเคาซ์สองอย่าง

607
00:34:10,680 --> 00:34:13,480
‎และคุณก็ไม่ได้อยากให้อสังหาฯมันทำอะไรมาก

608
00:34:13,560 --> 00:34:16,800
‎คุณแค่อยากให้มันอยู่ตรงนั้น และอยู่ไปอีก 30 ปี

609
00:34:16,880 --> 00:34:20,840
‎ทีนี้พอถึงปีที่ 31 คุณก็จะพูดว่า
‎"กีเซล่า ดีจัง" นี่

610
00:34:23,480 --> 00:34:25,000
‎ต้องเป็นคนชวาเบินแน่ๆ…

611
00:34:26,800 --> 00:34:29,040
‎คุณไม่อยากให้อสังหาฯของคุณทำอะไรมาก

612
00:34:29,120 --> 00:34:31,680
‎แค่อยากให้มันอยู่ตรงนั้นและอยู่ต่อไป 30 ปี

613
00:34:31,760 --> 00:34:33,720
‎ทีนี้ในปีที่ 31 คุณก็จะได้พูดว่า

614
00:34:33,840 --> 00:34:36,800
‎"กีเซล่า ดีจังที่ตอนนั้นเราซื้อมัน

615
00:34:36,880 --> 00:34:38,600
‎ตอนนั้นเราไม่ค่อยมีตังค์

616
00:34:38,680 --> 00:34:41,080
‎ตอนนี้เรามีเยอะมาก
‎และอีกไม่นานเราก็จะตายแล้ว"

617
00:34:49,960 --> 00:34:51,480
‎นั่นล่ะ ความฝันแบบเยอรมนี

618
00:34:51,560 --> 00:34:53,080
‎มันเป็นฝันของฉันด้วย

619
00:34:53,160 --> 00:34:57,560
‎ฉันไปที่ธนาคารและถามพวกเขาว่า
‎พวกเขาซื้ออสังหาฯให้ฉันได้ไหม

620
00:34:57,640 --> 00:35:00,160
‎เพราะจู่ๆ คนเราจะซื้ออสังหาฯไม่ได้

621
00:35:00,240 --> 00:35:02,120
‎ในสวิตเซอร์แลนด์ที่ฉันจากมาอาจได้

622
00:35:02,200 --> 00:35:04,520
‎มีบางคนที่อยากซื้ออสังหาฯก็ซื้อได้เลย

623
00:35:04,600 --> 00:35:06,960
‎พวกเขารวยมาก พวกเขามีทักษะอื่นๆ

624
00:35:07,040 --> 00:35:10,720
‎พวกเขาอยู่ในโลกคู่ขนาน
‎พวกเขาสามารถดีดนิ้วแบบนี้

625
00:35:11,640 --> 00:35:13,800
‎แล้วรถลัมโบร์กีนีก็มา

626
00:35:14,640 --> 00:35:16,120
‎อมนกเขาให้

627
00:35:18,600 --> 00:35:21,600
‎ฉันไม่ยักรู้ว่าลัมโบร์กีนีทำแบบนั้นได้

628
00:35:23,040 --> 00:35:24,560
‎ใช่ มันเป็นลูกผสม

629
00:35:26,320 --> 00:35:29,560
‎แต่ถ้าคนธรรมดาอยากซื้อของที่แพงมากๆ

630
00:35:29,640 --> 00:35:32,120
‎พวกเขาต้องไปที่ธนาคารและพูดว่า "นี่ ธนาคาร

631
00:35:32,200 --> 00:35:35,240
‎เห็นว่าคุณมีเงินเยอะนี่

632
00:35:35,320 --> 00:35:38,080
‎ฉันไม่ค่อยมี ให้เงินฉันทีได้ไหม

633
00:35:38,160 --> 00:35:39,960
‎แล้วฉันจะคืนให้ ฉันสัญญา"

634
00:35:41,080 --> 00:35:43,440
‎ฉันไปที่ธนาคารดอยซ์แบงก์มา

635
00:35:43,520 --> 00:35:47,160
‎จริงๆ ไม่ใช่ดอยซ์แบงก์
‎แค่ธนาคารในเยอรมนี แต่ฉันมีมาตรฐาน

636
00:35:47,240 --> 00:35:48,280
‎ฉันคิดว่า…

637
00:35:48,880 --> 00:35:50,320
‎ฉันจะไปธนาคารเยอรมนี

638
00:35:50,400 --> 00:35:52,320
‎เพราะครึ่งชีวิตฉันอยู่ที่สวิตเซอร์แลนด์

639
00:35:52,400 --> 00:35:54,120
‎ส่วนที่เหลืออยู่เยอรมนี

640
00:35:54,200 --> 00:35:56,600
‎ถ้ามีเจ้าหน้าที่สรรพากรตรวจสอบ

641
00:35:56,680 --> 00:36:00,520
‎ฉันจะอยู่ในสวิตเซอร์แลนด์ 55 เปอร์เซ็นต์

642
00:36:01,280 --> 00:36:03,360
‎แต่ฉันคิดว่าฉันจะไปธนาคารเยอรมนี

643
00:36:03,440 --> 00:36:07,040
‎เพราะธนาคารเยอรมนีเหมือนกับ
‎ธนาคารฝึกหัดเพื่อเป็นธนาคารจริงๆ

644
00:36:07,120 --> 00:36:10,760
‎ธนาคารสวิสน่ากลัวมาก
‎ทุกอย่างสร้างจากหินอ่อน

645
00:36:10,840 --> 00:36:14,880
‎ทั้งพื้น ผนัง ต้นไม้ พนักงาน ทุกอย่างเป็นหินอ่อน

646
00:36:14,960 --> 00:36:18,040
‎ส่วนธนาคารเยอรมนีนั้นเหมือนกับ…

647
00:36:18,520 --> 00:36:19,640
‎ศูนย์เยาวชน

648
00:36:20,520 --> 00:36:23,720
‎พอเข้าไป เราจะเห็นโซฟาจากผู้บริจาคที่มุมโถง

649
00:36:23,800 --> 00:36:27,200
‎คุณจะคิดว่า "โอเค คุณควรเอามันไปทิ้ง

650
00:36:27,280 --> 00:36:30,720
‎บนโซฟามีคราบที่ขยับได้ ฉันไม่นั่งแน่"

651
00:36:32,000 --> 00:36:35,000
‎และการจะบอกสิ่งที่ต้องการมันก็ยาก

652
00:36:35,080 --> 00:36:38,640
‎ถ้าเกิดธนาคารมันดีกว่าอะพาร์ตเมนต์ที่ฉันอยู่

653
00:36:38,720 --> 00:36:42,720
‎หรือถ้าธนาคารมันเลวร้ายจนฉันไม่มีวันย้ายเข้า

654
00:36:42,800 --> 00:36:44,840
‎ถ้าธนาคารดีเกินไป ฉันจะคิดว่า

655
00:36:44,920 --> 00:36:48,560
‎คนที่นั่นจะเอาเงินจากฉันไปมากเกินควร
‎ระหว่างดำเนินการ

656
00:36:48,640 --> 00:36:50,640
‎แต่ถ้าธนาคารมันโกโรโกโส

657
00:36:50,720 --> 00:36:54,520
‎ฉันก็ไม่รู้ว่าคนที่นั่นบริหารจัดการเงินเป็นไหม

658
00:36:54,920 --> 00:36:58,920
‎ฉันสังเกตว่าเยอรมนีต่างกับสวิตเซอร์แลนด์มาก

659
00:36:59,000 --> 00:37:02,560
‎ฉันคิดว่าสองประเทศนี้ต่างกันสุดขั้ว

660
00:37:02,640 --> 00:37:05,080
‎เพราะคนที่นั่นแตกต่างออกไปมาก

661
00:37:05,160 --> 00:37:08,400
‎คนชอบแสร้งทำเหมือนว่า
‎ทั้งสองประเทศมันก็ครือๆ กัน

662
00:37:08,480 --> 00:37:10,760
‎คนเยอรมนีชอบทำเหมือนว่าสวิตเซอร์แลนด์

663
00:37:10,840 --> 00:37:14,880
‎คือติ่งริดสีดวงที่ห้อยลงมาจากบาวาเรีย

664
00:37:14,960 --> 00:37:17,960
‎บางครั้งคนสวิสก็พูดถึงเยอรมนี

665
00:37:18,040 --> 00:37:19,400
‎เหมือนมันเป็นรัฐใหญ่

666
00:37:19,480 --> 00:37:22,360
‎ราวกับเยอรมนีคือสวิสบึนเดิสลันท์ที่ใหญ่ที่สุด

667
00:37:22,440 --> 00:37:25,560
‎ซึ่งเป็นการหลงตัวเองแบบสุดๆ

668
00:37:25,640 --> 00:37:27,760
‎การเรียกเยอรมนีว่ารัฐใหญ่

669
00:37:27,840 --> 00:37:30,440
‎ก็เหมือนการที่คนเป็นมะเร็งเมลาโนมาไปหาหมอ

670
00:37:30,520 --> 00:37:34,080
‎และบอกว่า "หมอ ฉันกังวล

671
00:37:34,200 --> 00:37:36,880
‎ฉันมีถุงสีขาวเบ้อเริ่มอยู่ที่หลัง

672
00:37:36,960 --> 00:37:38,400
‎ช่วยฉันด้วย

673
00:37:38,480 --> 00:37:40,840
‎ฉันทนไม่ไหวแล้ว มันเริ่มจะพูดแล้ว"

674
00:37:42,320 --> 00:37:44,680
‎แต่เยอรมนีกับสวิตเซอร์แลนด์ต่างกันมาก

675
00:37:44,760 --> 00:37:46,720
‎เพราะคนสวิสสุภาพมาก

676
00:37:46,800 --> 00:37:49,760
‎ฉันไม่คิดว่าคนสวิสนิสัยดีกว่า แต่พวกเขารู้ว่า

677
00:37:49,840 --> 00:37:53,800
‎ตราบใดที่พวกเขาสุภาพ บทสนทนาจะจบไว

678
00:37:53,880 --> 00:37:57,160
‎ถ้าคุณพูดว่า "สวัสดีตอนบ่าย" แล้วอีกคนตอบว่า

679
00:37:58,320 --> 00:38:00,480
‎"สวัสดีตอนบ่าย" มันก็จบ

680
00:38:01,280 --> 00:38:03,080
‎แต่ถ้าคนสวิสคนหนึ่งพูดว่า

681
00:38:03,160 --> 00:38:05,600
‎"สวัสดีตอนบ่าย" ส่วนอีกคนตอบว่า

682
00:38:06,400 --> 00:38:08,720
‎"แม่มึงตาย ไอ้ลูกกะหรี่เอ๊ย"

683
00:38:10,400 --> 00:38:14,440
‎มันก็จะมีเรื่องต้องอธิบาย
‎เขาต้องยืนยันคำพูดตัวเอง

684
00:38:14,520 --> 00:38:17,280
‎ความแตกต่างทางนิสัยใจคอดังกล่าว
‎จะเห็นได้ชัดที่สุด

685
00:38:17,360 --> 00:38:19,960
‎เวลาที่มีคนยืนขวางทาง พอเกิดเรื่องอย่างนี้

686
00:38:20,040 --> 00:38:22,480
‎สมมติคนสวิสคนหนึ่งอยู่นี่ อีกคนอยู่ข้างๆ

687
00:38:22,560 --> 00:38:26,120
‎พอคนแรกอยากจะเดินผ่าน
‎และพูดว่า "ขอโทษนะ"

688
00:38:26,200 --> 00:38:29,320
‎คุณต้องค้อมตัวนิดหน่อยและขมวดคิ้วแบบนี้

689
00:38:29,400 --> 00:38:30,920
‎"ขอโทษนะ"

690
00:38:32,120 --> 00:38:35,440
‎แต่ถ้าเป็นคนเยอรมนีในสถานการณ์เดียวกัน
‎เขาจะพูดว่า "ถอยหน่อย"

691
00:38:37,080 --> 00:38:38,400
‎ซึ่งก็ใช้ได้ทั้งคู่

692
00:38:38,480 --> 00:38:42,040
‎ปัญหาเดียวกันแก้ได้ด้วยวิธีที่ต่างกันมากสองวิธี

693
00:38:42,120 --> 00:38:44,200
‎คนสวิสบอกว่า "ขอโทษ"

694
00:38:44,280 --> 00:38:46,800
‎เหมือนจะสื่อว่า "ปลดปล่อยผมจากความผิดที"

695
00:38:46,880 --> 00:38:50,080
‎ผมรู้สึกได้ถึงความรู้สึกผิดที่กดทับผมอยู่

696
00:38:50,160 --> 00:38:54,120
‎เพราะผมดำรงอยู่ตรงนี้ และคุณอยู่ตรงนั้น

697
00:38:54,200 --> 00:38:58,160
‎ผมอยากจะเดินผ่านคุณไปถ้าทำได้

698
00:38:58,240 --> 00:39:01,160
‎ช่วยหยุดมันเถอะ มันช่างทุกข์เหลือเกิน

699
00:39:01,240 --> 00:39:02,560
‎ขอโทษครับ

700
00:39:03,960 --> 00:39:05,880
‎ส่วนคนเยอรมนีพูดว่า "ถอยหน่อย"

701
00:39:05,960 --> 00:39:10,200
‎ทีนี้ถ้าประกันถาม คำพูดของเขาก็ครอบคลุม

702
00:39:12,080 --> 00:39:15,760
‎เรายังเห็นเรื่องนี้ได้จากทางด่วนเอาโทบาน
‎ในสวิตเซอร์แลนด์ บนเอาโทบาน

703
00:39:16,680 --> 00:39:18,760
‎ถึงมีหลังคาคุ้มหัว แต่มันก็ยังเครียด

704
00:39:18,840 --> 00:39:20,880
‎คุณขับได้เร็วสุดที่ 120

705
00:39:20,960 --> 00:39:23,160
‎ถ้าเกินมาสาม คุณโดนจับ

706
00:39:23,240 --> 00:39:26,320
‎และค่าปรับมันก็แพงยิ่งกว่า
‎ราคาบ้านในเมคเลนบูร์กฟอร์พอมเมิร์น

707
00:39:26,960 --> 00:39:30,160
‎ไม่ได้แพงหูฉี่แต่ก็แพงเอาเรื่อง

708
00:39:30,280 --> 00:39:33,280
‎ฉันเคยพูดแบบนั้น
‎โดยที่มีชายชาวเมคเลนบูร์กอยู่ด้วย

709
00:39:33,360 --> 00:39:34,680
‎เขาไม่ฮาเลยสักนิด

710
00:39:34,760 --> 00:39:38,040
‎หลังจากนั้น เขาก็ส่งข้อความกราดเกรี้ยว
‎มาทางอินสตาแกรม

711
00:39:38,680 --> 00:39:41,480
‎"ช่วยศึกษาหาความรู้
‎เรื่องราคาอสังหาริมทรัพย์

712
00:39:41,560 --> 00:39:44,240
‎ในเมคเลนบูร์กฟอร์พอมเมิร์นใส่ตัวไว้บ้างนะ"

713
00:39:45,920 --> 00:39:48,040
‎ฉันก็เลยทำ

714
00:39:49,320 --> 00:39:52,200
‎สรุปเลยแล้วกัน ตอนนี้ฉันมีบ้านที่นั่นสี่หลัง

715
00:39:55,680 --> 00:39:59,360
‎แต่บนทางด่วนเยอรมนี
‎คุณสามารถทำได้ดั่งใจไม่มากก็น้อย

716
00:39:59,440 --> 00:40:02,360
‎มันเหมือนเกมคอมพิวเตอร์ แต่ทุกคนรู้

717
00:40:02,440 --> 00:40:05,400
‎รู้จากส่วนลึกข้างใน "โอเค ฉันมีแค่ชีวิตเดียว"

718
00:40:06,560 --> 00:40:09,720
‎ที่จุดหนึ่ง คุณจะเห็นป้ายไม่จำกัดความเร็ว

719
00:40:09,800 --> 00:40:11,840
‎ตอนที่ฉันเห็นป้ายนั่นเป็นครั้งแรก

720
00:40:11,920 --> 00:40:14,840
‎ฉันไม่รู้ว่าจะคิดกับเรื่องนี้ยังไง

721
00:40:14,920 --> 00:40:16,600
‎บนป้ายไม่มีอะไรเลย

722
00:40:17,480 --> 00:40:19,960
‎ถ้าไม่มีอะไรแล้วจะมีป้ายไปทำไม

723
00:40:20,040 --> 00:40:23,480
‎แล้วไอ้ไม่มีอะไรเนี่ยก็ถูกขีดฆ่าห้าครั้ง
‎มันหมายความว่าไง

724
00:40:24,120 --> 00:40:26,400
‎มันแปลว่า "ลืมทุกอย่างที่คุณรู้ไปซะ

725
00:40:27,520 --> 00:40:30,080
‎ไม่มีกฎแล้ว จงลืมทุกอย่างห้าครั้ง

726
00:40:30,160 --> 00:40:34,320
‎อะไรก็ขับได้ ใช้ก้นก็ขับได้
‎อาจมีนกเคาซ์ติดอยู่ที่ล้อ"

727
00:40:36,840 --> 00:40:39,880
‎ทางด่วนสวิสเป็นเหมือนครอบครัวที่ดี มีที่อยู่อาศัย

728
00:40:39,960 --> 00:40:43,680
‎กินมื้อเย็นตอนหกโมงครึ่งเป๊ะๆ

729
00:40:43,760 --> 00:40:45,120
‎ห้ามเปิดทีวี

730
00:40:45,200 --> 00:40:46,880
‎ห้ามเปิดวิทยุ

731
00:40:46,960 --> 00:40:48,760
‎ทุกคนจับมือกัน

732
00:40:49,600 --> 00:40:52,360
‎ขอบคุณจูเลียที่จัดโต๊ะ

733
00:40:52,840 --> 00:40:56,280
‎ขอบคุณป๊ะป๋าที่หั่นถั่ว

734
00:40:56,360 --> 00:41:00,840
‎แม่เรียกพ่อว่า "ป๊ะป๋า" เพื่อไม่ให้ลูกๆ สับสน

735
00:41:04,240 --> 00:41:06,960
‎เพื่อไม่ให้ลูกๆ คิดว่า "เดี๋ยวนะ

736
00:41:08,040 --> 00:41:09,640
‎อวร์สนี่ใคร"

737
00:41:11,960 --> 00:41:15,200
‎ส่วนทางด่วนเยอรมนีเป็นเหมือนแม่เลี้ยงเดี่ยว

738
00:41:15,280 --> 00:41:19,800
‎ขมขื่น ถูกชีวิตโบยตี เหนื่อยล้า

739
00:41:19,880 --> 00:41:23,240
‎แม่เลี้ยงเดี่ยวของลูกๆ แปดคน

740
00:41:23,320 --> 00:41:26,120
‎ซึ่งจะพาพวกเขาไปสวนสนุกยูโรปาปีละครั้ง

741
00:41:26,200 --> 00:41:30,480
‎ให้พวกเขาลงจากรถแต่เช้า
‎แล้วตะโกนไล่หลังพวกเขาว่า…

742
00:41:31,840 --> 00:41:35,320
‎"หกโมงเย็นเจอกันที่ลานจอดรถเอฟ

743
00:41:37,240 --> 00:41:40,720
‎ถ้าแม่มาแล้วไม่เจอ พวกแกเดินกลับบ้าน"

744
00:41:51,200 --> 00:41:54,400
‎และในใจลึกๆ เธอตื่นเต้นเมื่อคิดว่า

745
00:41:55,160 --> 00:41:57,480
‎บางทีลูกสองหรือสามคน

746
00:41:58,240 --> 00:42:00,200
‎อาจจะมาไม่ทัน

747
00:42:00,960 --> 00:42:05,000
‎และทุกๆ เช้า
‎ผู้ขับขี่ก็จะถูกส่งเข้าทางด่วนเยอรมนี

748
00:42:05,080 --> 00:42:07,480
‎โดยคนที่พูดว่า "เอาเลย เชิญทำตามสบาย

749
00:42:07,560 --> 00:42:10,520
‎ว้าว คุณซื้อรถที่นี่หรือเปล่า
‎เหยียบให้มันบรื้นๆ ไปเลยนะ"

750
00:42:10,600 --> 00:42:12,200
‎ทุกคนแค่ทำตามนั้น

751
00:42:12,280 --> 00:42:15,240
‎ปกติแล้วรถเมอร์เซเดส
‎จากละแวกชตุทท์การ์ทจะอยู่หน้า

752
00:42:15,320 --> 00:42:17,040
‎และอาวดี้จากละแวกมิวนิก

753
00:42:17,120 --> 00:42:20,120
‎รุ่นที่ใช้แข่ง 300 กิโลเมตรต่อชั่วโมง

754
00:42:20,200 --> 00:42:23,400
‎ก็จะประสานงาถึงตายเกิดเป็นอุบัติเหตุ

755
00:42:23,480 --> 00:42:27,040
‎ซึ่งทำให้รถติดตลอดทางด่วนทั้งเส้น

756
00:42:27,120 --> 00:42:29,960
‎ซึ่งในทางกลับกันก็ทำให้คนอื่นแน่ใจได้ว่า

757
00:42:30,040 --> 00:42:33,280
‎พวกเขาจะขับเร็วดั่งใจฝันไม่ได้

758
00:42:33,360 --> 00:42:35,760
‎ซึ่งนั่นช่วยชีวิตพวกเขาไว้

759
00:42:36,360 --> 00:42:39,200
‎ระบบมันทำงานแบบนั้นแหละ

760
00:42:39,800 --> 00:42:43,840
‎เพราะงั้นทุกเช้าจะมีคนสองคน

761
00:42:44,560 --> 00:42:47,600
‎ที่สังเวยชีวิตแก่ทวยเทพ
‎แห่งทางด่วนเอาโทบานเยอรมนี

762
00:42:49,840 --> 00:42:51,560
‎และในสวิตเซอร์แลนด์

763
00:42:52,080 --> 00:42:55,320
‎เรามีคนไม่มากพอจะทำอะไรแบบนั้น

764
00:43:04,240 --> 00:43:06,360
‎แล้วฉันก็ไปที่ธนาคารเยอรมนี

765
00:43:08,360 --> 00:43:11,040
‎พร้อมคิดว่า
‎นี่คือช่วงเวลาที่เป็นผู้ใหญ่ที่สุดในชีวิตฉัน

766
00:43:11,120 --> 00:43:14,080
‎ฉันไม่เคยเป็นผู้ใหญ่ยิ่งไปกว่าวันนั้นเลย

767
00:43:14,160 --> 00:43:16,720
‎ฉันไปหาผู้ใหญ่อีกสองคน

768
00:43:16,800 --> 00:43:20,240
‎ซึ่งไม่ใช่ทั้งพ่อและแม่ฉันเพื่อขอตังค์

769
00:43:20,760 --> 00:43:23,080
‎ฉันเตรียมตัวตลอดทั้งเช้า

770
00:43:23,160 --> 00:43:26,200
‎พยายามทำตัวให้เหมือนผู้ใหญ่ที่ฉันรู้จัก

771
00:43:26,280 --> 00:43:29,280
‎พยายามเป็นเหมือนพ่อตัวเอง

772
00:43:29,360 --> 00:43:31,120
‎พูดวลีเดียวกับพ่อ

773
00:43:33,040 --> 00:43:35,560
‎"หลังหกโมงเย็นห้ามกินซาลามิ

774
00:43:36,720 --> 00:43:37,760
‎ฉันเป็นพ่อนะ

775
00:43:39,440 --> 00:43:41,000
‎เทเลเท็กซ์อยู่ไหน"

776
00:43:41,080 --> 00:43:43,640
‎"พ่อคะ มันคือไอแพด"
‎"ฉันไม่สน เทเลเท็กซ์อยู่ไหน"

777
00:43:43,720 --> 00:43:47,520
‎ฉันกะจะพูดแบบนั้นข้างในนั้น "ฮัลโหล ส่งเงินมา

778
00:43:48,360 --> 00:43:51,000
‎ทำสัญญากู้ซะ ฉันรู้คำศัพท์นะ

779
00:43:51,080 --> 00:43:53,840
‎แล้วไหนล่ะไอ้จิ้งจอกเฮงซวยจากโฆษณานั่น"

780
00:43:55,640 --> 00:43:57,280
‎ฉันวาดภาพตัวเองไว้แบบนั้น

781
00:43:57,360 --> 00:44:01,840
‎แต่ทันทีที่เท้าฉันก้าวข้ามธรณีประตู
‎ของธนาคารในโคโลญ

782
00:44:01,920 --> 00:44:03,560
‎มันมีพรมทั่วไปหมด

783
00:44:04,080 --> 00:44:06,320
‎หินอ่อนจากนอร์ดไรน์เวสท์ฟาเลิน

784
00:44:08,320 --> 00:44:11,040
‎ในจังหวะนั้น ฉันกลับเป็นเด็กหกขวบครึ่ง

785
00:44:11,120 --> 00:44:14,040
‎ฉันจำเสียงตัวเองไม่ได้ ฉันโบกมือ

786
00:44:15,960 --> 00:44:18,120
‎ถึงพวกเขาจะยืนห่างไปแค่เมตรเดียว

787
00:44:18,200 --> 00:44:21,360
‎ฉันก็ทำแบบนี้กับพวกเขา พวกเขามองฉัน

788
00:44:23,360 --> 00:44:24,360
‎สวัสดีจ้ะ

789
00:44:27,840 --> 00:44:29,720
‎มาที่นี่คนเดียวเหรอจ๊ะ

790
00:44:34,040 --> 00:44:34,960
‎ค่ะ

791
00:44:37,400 --> 00:44:38,240
‎หนู…

792
00:44:39,360 --> 00:44:42,240
‎เห็นว่าคุณมีเงินเยอะ

793
00:44:43,960 --> 00:44:46,760
‎หนูมีเงินไม่มาก หนูเลยคิดว่า

794
00:44:46,840 --> 00:44:51,520
‎คุณอาจให้เงินหนูได้ แล้วหนูจะคืนให้ หนูสัญญา

795
00:44:56,160 --> 00:44:59,240
‎แล้วหนูจะเอาไปซื้ออะไรเหรอจ๊ะที่รัก

796
00:45:01,160 --> 00:45:04,120
‎หนูว่าจะซื้ออสังหาฯค่ะ

797
00:45:04,200 --> 00:45:07,200
‎เพราะพี่ชายคนโตของหนูมีอสังหาฯ

798
00:45:07,280 --> 00:45:10,120
‎และพี่บอกว่ามันเจ๋งมากๆ เลย

799
00:45:12,760 --> 00:45:16,080
‎พี่ชายคนโตของหนูเขามีงานการมั่นคงใช่ไหม

800
00:45:16,160 --> 00:45:18,160
‎เขาเชื่อถือได้

801
00:45:18,240 --> 00:45:21,880
‎เขาจัดโต๊ะทำงานในออฟฟิศทุกวันพุธประจำ

802
00:45:22,720 --> 00:45:25,640
‎แล้วพอวันศุกร์หลังเลิกงานกลับบ้าน

803
00:45:25,720 --> 00:45:28,360
‎เขาจะเอาส้มเขียวหวานออกจากเป้

804
00:45:28,440 --> 00:45:30,040
‎ถ้าเขาไม่กินมัน

805
00:45:30,560 --> 00:45:35,200
‎เขาไม่มีก้อนเหี่ยวๆ สีน้ำตาล
‎ในกระเป๋าเมื่อถึงเช้าวันจันทร์

806
00:45:35,280 --> 00:45:39,080
‎ซึ่งทำให้คนถามว่า
‎"ทำไมในโถงทางเดินมันเหม็นเหมือน…

807
00:45:39,160 --> 00:45:42,800
‎เป็นเพราะพี่เธอไม่กิน
‎ส้มเขียวหวานเส็งเคร็งนั่น"

808
00:45:44,680 --> 00:45:47,120
‎หนูไม่อยากซื้ออสังหาฯแล้วล่ะค่ะ

809
00:45:57,800 --> 00:45:59,160
‎ฉันไม่เชื่อว่า

810
00:45:59,240 --> 00:46:02,760
‎ผู้ชายทำอะไรได้มากกว่าผู้หญิง
‎หรือผู้หญิงทำได้มากกว่าผู้ชาย

811
00:46:02,840 --> 00:46:05,840
‎ฉันคิดว่าความแตกต่างระหว่างเพศมีเพียงน้อยนิด

812
00:46:05,920 --> 00:46:09,400
‎ฉันคิดว่าข้อแตกต่างหลักระหว่างชายหญิง

813
00:46:09,480 --> 00:46:13,280
‎ก็คือกระเป๋ากางเกงของผู้หญิง

814
00:46:13,360 --> 00:46:16,040
‎เล็กกว่ากระเป๋ากางเกงของผู้ชาย

815
00:46:16,120 --> 00:46:17,800
‎กระเป๋าของผู้หญิง…

816
00:46:17,880 --> 00:46:19,040
‎ใส่อะไรก็ไม่พอดี

817
00:46:19,120 --> 00:46:21,120
‎มันเหมือนหนังตัวอย่างของกระเป๋า

818
00:46:21,200 --> 00:46:23,880
‎หน้าร้อนปีนี้ กระเป๋าหนึ่ง แล้วก็จบ

819
00:46:23,960 --> 00:46:26,840
‎ใส่อะไรก็ไม่ได้ คุณยัดปลายนิ้วเข้าไปได้

820
00:46:27,320 --> 00:46:29,440
‎ซึ่งจะดีถ้าปลายนิ้วคุณหนาวตลอดกาล

821
00:46:29,520 --> 00:46:31,520
‎แต่มือส่วนที่เหลือชุ่มเหงื่อ

822
00:46:32,000 --> 00:46:35,680
‎ผู้ชายบางคนอาจจะชอบ
‎ที่คุณซ่อนปลายนิ้วจากพวกเขา

823
00:46:37,400 --> 00:46:39,320
‎พระเจ้าช่วย

824
00:46:39,400 --> 00:46:41,240
‎เธอช่างร้อนแรง ช่างลึกลับ

825
00:46:41,320 --> 00:46:43,840
‎เธอมีปลายนิ้วไหม หรือว่าไม่มี

826
00:46:44,360 --> 00:46:45,880
‎มาหาคำตอบดูสิ

827
00:46:46,840 --> 00:46:49,480
‎นั่นคือข้อแตกต่างหลักๆ ข้อแตกต่างที่สอง…

828
00:46:50,000 --> 00:46:51,920
‎ระหว่างชายกับหญิงคือ…

829
00:46:53,040 --> 00:46:56,280
‎ผู้ชายถนัดกว่ามาก ถนัดกว่ามากๆ…

830
00:46:57,240 --> 00:47:00,440
‎กับการอยู่ด้วยกันเป็นก๊วน ทำตัวเป็นหนึ่งเดียว

831
00:47:00,520 --> 00:47:04,920
‎และพร้อมใจกันทำให้เรา
‎ไม่คาดหวังอะไรจากพวกเขามากนัก

832
00:47:05,560 --> 00:47:08,000
‎ฉันสังเกตเห็นด้วยตัวเอง
‎ฉันคาดหวังจากผู้หญิงมากกว่า

833
00:47:08,080 --> 00:47:10,080
‎เวลาผู้หญิงพูดอะไรในที่สาธารณะ

834
00:47:10,160 --> 00:47:13,280
‎และมันไม่ใช่ความเห็นที่ฉลาดที่สุด
‎ที่ฉันเคยได้ยินเกี่ยวกับหัวข้อนั้น

835
00:47:13,360 --> 00:47:14,920
‎ฉันจะนึกเสมอว่า…

836
00:47:17,280 --> 00:47:20,400
‎"ใครถามเธอยะ หุบปากเถอะ

837
00:47:20,480 --> 00:47:22,280
‎ในสามปี เราจะมี…

838
00:47:22,360 --> 00:47:24,920
‎สิทธิเท่าเทียมกัน

839
00:47:25,000 --> 00:47:27,080
‎แค่โบกมือ เท่านั้นพอแล้ว"

840
00:47:28,280 --> 00:47:29,760
‎แต่กับผู้ชาย ฉันไม่สน

841
00:47:29,840 --> 00:47:33,320
‎มันอาจเป็นสิ่งที่โง่เง่าที่สุด มันอาจจะไร้สาระ

842
00:47:33,400 --> 00:47:35,080
‎ฉันไม่รับรู้ว่ามันเป็นภาษาด้วยซ้ำ

843
00:47:35,160 --> 00:47:37,560
‎แค่เสียงรบกวนที่ปะทะเข้ากับสมอง

844
00:47:37,640 --> 00:47:40,040
‎และฉันก็คิดว่า "ฉันคาดหวังอะไร นี่มันผู้ชาย

845
00:47:41,160 --> 00:47:44,160
‎ฉันเชื่อว่าผู้หญิงไม่ใช่แค่เห็นด้วยกับแรงกดดันนี้

846
00:47:44,240 --> 00:47:47,320
‎ผู้หญิงยังชอบอยู่ใต้แรงกดดันนี้ด้วย

847
00:47:47,400 --> 00:47:49,320
‎ผู้หญิงชอบเอาอกเอาใจ

848
00:47:49,400 --> 00:47:52,400
‎ผู้ชายชอบสนุก ผู้ชายชอบการได้เพลิดเพลิน

849
00:47:53,040 --> 00:47:55,000
‎ผู้ชายไม่ใช่แค่ชอบการได้เพลิดเพลิน

850
00:47:55,080 --> 00:47:58,360
‎แต่ยังชอบเห็นผู้ชายคนอื่น

851
00:47:58,440 --> 00:48:00,200
‎ได้เพลิดเพลินอีกด้วย

852
00:48:00,880 --> 00:48:02,120
‎ตัวอย่างเช่นเจมส์ บอนด์

853
00:48:02,200 --> 00:48:04,320
‎หนังเจมส์ บอนด์มันดังได้

854
00:48:04,400 --> 00:48:06,880
‎เพราะผู้ชายดูเจมส์ บอนด์แล้วคิดว่า

855
00:48:06,960 --> 00:48:10,880
‎"นั่นแหละพวก นายมันห้าว นายเอาจนได้

856
00:48:11,400 --> 00:48:14,360
‎นายได้อึ๊บยัยสาวนั่น

857
00:48:15,120 --> 00:48:18,040
‎ตอนนี้ฉันทำไม่ได้ แต่นายเอาจนได้"

858
00:48:19,680 --> 00:48:23,200
‎ฉันชอบดูหนังเจมส์ บอนด์กับเพื่อนผู้ชาย

859
00:48:23,280 --> 00:48:26,760
‎ฉากหนึ่งที่เจอประจำ
‎คือเจมส์ บอนด์จะปลดกระดุมเชิ้ต

860
00:48:26,840 --> 00:48:28,840
‎ก่อนถอดเสื้อกล้าม
‎แล้วคุณจะเห็นกล้ามท้องแน่นๆ

861
00:48:28,920 --> 00:48:31,840
‎เพื่อนฉันจะคิดว่า "ไอ้หนุ่มห้าวมีกล้ามท้อง

862
00:48:32,360 --> 00:48:34,920
‎ตอนนี้ฉันกำลังจะมีกล้ามท้องจากคู่ขา"

863
00:48:35,560 --> 00:48:37,680
‎แต่มันไม่เกิดขึ้นกับฉัน

864
00:48:37,760 --> 00:48:40,800
‎ฉันไม่รู้สึกอะไรทั้งนั้นเวลาดูโชว์นางแบบ

865
00:48:40,880 --> 00:48:44,000
‎และผู้หญิงที่มีเสน่ห์สุดๆ ถอดกางเกงออก

866
00:48:44,080 --> 00:48:47,960
‎ฉันไม่มีทางคิดว่า "ผู้หญิงแซ่บ
‎ขาเรียวยาวและร้อนแรง

867
00:48:49,000 --> 00:48:52,800
‎ตอนนี้ฉันกำลังจะมี
‎ขาเรียวยาวและร้อนแรงจากคู่ขา"

868
00:48:53,720 --> 00:48:55,080
‎สิ่งที่ฉันจะคิดคือ

869
00:48:56,520 --> 00:48:57,360
‎"โอเค

870
00:48:58,320 --> 00:49:00,680
‎เธอมีขาเรียวยาวและร้อนแรง

871
00:49:07,160 --> 00:49:09,040
‎เธออาจจะโง่สุดๆ ก็ได้"

872
00:49:17,720 --> 00:49:19,920
‎จนกระทั่งเมื่อเร็วๆ นี้ มีการถกเถียงกัน

873
00:49:20,000 --> 00:49:23,320
‎เรื่องการคัดนักแสดงหญิง
‎มารับบทนำในหนังเจมส์ บอนด์

874
00:49:23,400 --> 00:49:25,640
‎และฉันก็คิดว่าแบบนั้นใครมันจะอยากไปดู

875
00:49:25,720 --> 00:49:28,600
‎ฉันไม่อยากดูเจมส์ บอนด์

876
00:49:28,680 --> 00:49:30,680
‎ที่เป็นคนที่ดีกว่าฉัน

877
00:49:30,760 --> 00:49:34,040
‎ทำทุกอย่างได้ดีกว่าฉัน ฉลาดกว่า สวย

878
00:49:34,120 --> 00:49:36,600
‎เป็นสายลับสาวชาวอังกฤษเจ้าเสน่ห์

879
00:49:36,680 --> 00:49:38,800
‎ฉลาดเป็นกรด พูดอังกฤษไฟแลบ

880
00:49:38,880 --> 00:49:41,360
‎แถมฝรั่งเศสก็ยังคล่องปร๋อ ซึ่งไม่มีคนที่ไหนทำได้

881
00:49:41,440 --> 00:49:44,120
‎ไม่มีใครพูดฝรั่งเศสคล่องปร๋อได้

882
00:49:44,680 --> 00:49:47,320
‎แม้แต่คนฝรั่งเศสก็ยังพูดฝรั่งเศสได้ไม่คล่องปร๋อ

883
00:49:47,400 --> 00:49:50,760
‎สิ่งที่คุณจะเห็นประจำในช่องข่าวฝรั่งเศสคือ…

884
00:49:56,600 --> 00:49:59,520
‎และพวกเขาคิดเสมอว่า "เวรเอ๊ย

885
00:50:00,560 --> 00:50:02,800
‎นี่ประโยคแสดงความต้องการหรือเปล่า"

886
00:50:03,920 --> 00:50:06,120
‎แต่เจมส์ บอนด์ทำได้ ทำได้ไม่มีปัญหา

887
00:50:06,200 --> 00:50:07,960
‎อังกฤษก็คล่อง ฝรั่งเศสก็เชี่ยว

888
00:50:08,040 --> 00:50:10,400
‎และเธอก็ขับรถพวงมาลัยซ้าย

889
00:50:10,480 --> 00:50:12,760
‎ไม่เป็นปัญหา ถึงเธอจะเป็นดาราอเมริกา

890
00:50:12,840 --> 00:50:15,680
‎แล้วเธอก็ฆ่าสายลับรัสเซียจอมโฉด

891
00:50:15,760 --> 00:50:18,320
‎มีเซ็กส์กับสายลับอเมริกัน

892
00:50:18,400 --> 00:50:20,360
‎ไม่แลกเบอร์โทร

893
00:50:20,440 --> 00:50:23,920
‎เธอไม่กลัวว่า
‎เดี๋ยวพอถึงห้องพักโรงแรมแล้วจะเหงา

894
00:50:24,000 --> 00:50:27,320
‎เธอจะกลับไปที่ห้องพักตามลำพัง

895
00:50:27,400 --> 00:50:31,240
‎รู้ทันทีว่าต้องเอาคีย์การ์ดแตะตรงไหน
‎ประตูถึงจะเปิด

896
00:50:34,560 --> 00:50:37,600
‎เปิดประตู เธอเห็นช็อกโกแลตหนึ่งห่อบนเตียง

897
00:50:37,680 --> 00:50:40,880
‎เธอคงแกะแค่นิดหน่อย ไม่ก็กินแค่ชิ้นเดียว

898
00:50:40,960 --> 00:50:44,320
‎แค่นั้นพอแล้ว ไม่จำเป็นต้องเขมือบทั้งหมด

899
00:50:45,600 --> 00:50:47,720
‎ฉันไม่อยากดูอะไรอย่างนั้น

900
00:50:48,600 --> 00:50:51,160
‎ฉันว่าฉันมีความสัมพันธ์ที่ไม่รื่นรมย์นักกับผู้หญิง

901
00:50:51,240 --> 00:50:53,840
‎เพราะฉันมีความสัมพันธ์ที่ไม่รื่นรมย์กับผู้ชาย

902
00:50:53,920 --> 00:50:57,160
‎ฉันคิดว่ามันเป็นความสัมพันธ์ที่ไม่รื่นรมย์
‎เพราะฉันมีพี่ชายสองคน

903
00:50:57,240 --> 00:51:00,040
‎ฉันกับพี่เอาแต่ต่อยตีกันจนน่วม

904
00:51:00,120 --> 00:51:02,360
‎มันเป็นวิธีการสื่อสารรูปแบบเดียวที่เรามี

905
00:51:02,440 --> 00:51:05,560
‎แต่เราไม่ทำแบบนั้นอีกแล้ว และฉันคิดถึงมัน

906
00:51:06,440 --> 00:51:09,480
‎พูดจริงนะ ฉันคิดถึงมัน ในชีวิตฉันไม่มีใครอื่นอีก

907
00:51:09,560 --> 00:51:11,600
‎ที่ฉันฟาดหลังมือใส่ได้

908
00:51:11,680 --> 00:51:14,520
‎ฉันเจอแต่ "ตำรวจๆ"

909
00:51:16,120 --> 00:51:19,600
‎แต่ที่น่าเศร้าก็คือเราไม่ได้เลิกทุบตีกัน

910
00:51:19,680 --> 00:51:20,920
‎เพราะว่าเราไม่อยากทำ

911
00:51:21,000 --> 00:51:23,320
‎ฉันยังอยากชกพี่ชายเวลาเจอพวกเขา

912
00:51:23,400 --> 00:51:27,160
‎พวกเขายังอยากชกฉัน
‎แต่สังคมไม่ยอมรับการทำแบบนั้น

913
00:51:27,240 --> 00:51:28,840
‎แน่นอน ในงานศพ

914
00:51:28,920 --> 00:51:31,320
‎เราสามารถกระทุ้งใส่กัน

915
00:51:31,400 --> 00:51:34,320
‎"แกไม่ได้ร้องไห้จริงๆ" แต่…

916
00:51:34,400 --> 00:51:35,680
‎แต่เราทำอย่างอื่นไม่ได้

917
00:51:35,760 --> 00:51:38,000
‎ในวันเกิดปีที่ 65 ของคุณป้า

918
00:51:38,080 --> 00:51:43,280
‎คนอายุ 31 จะชกหน้าคนอายุ 26 ไม่ได้

919
00:51:43,360 --> 00:51:44,640
‎ขณะที่ท่านทอดตัวอยู่บนพื้น…

920
00:51:47,240 --> 00:51:48,080
‎"เฮเซล

921
00:51:48,880 --> 00:51:50,840
‎นั่นตดหรือเรอ"

922
00:51:53,000 --> 00:51:53,840
‎ทำไม่ได้

923
00:51:54,240 --> 00:51:56,440
‎ฉันมีเพื่อนที่ไม่เข้าใจเรื่องนี้

924
00:51:56,520 --> 00:51:59,000
‎ฉันมีเพื่อนที่มีแต่พี่สาว

925
00:51:59,080 --> 00:52:02,440
‎พวกนั้นไม่เข้าใจ พวกนั้นบอกว่า
‎"เฮเซล ทำไมเธอถึงรุนแรงกับพวกเขา"

926
00:52:02,520 --> 00:52:04,640
‎ฉันอยากให้พวกคุณรู้ว่าฉันรักพี่ชายนะ

927
00:52:04,720 --> 00:52:06,640
‎ชัดเจนที่สุด ไม่จำเป็นต้องพูดถึง

928
00:52:06,720 --> 00:52:09,080
‎เรารู้ดี ฉันรักพวกเขา พวกเขารักฉัน

929
00:52:09,160 --> 00:52:12,840
‎แน่นอน เราติดกันแจ
‎ในอีก 35 ปีมันจะเป็นเพราะเรื่องมรดก

930
00:52:12,920 --> 00:52:14,920
‎หวังว่าเราจะยังติดกันแจ

931
00:52:15,000 --> 00:52:16,480
‎หวังว่าพวกเขาจะเห็นพ้องต้องกัน

932
00:52:16,560 --> 00:52:19,120
‎ฉันคือคนเดียวในบ้านที่ใช้เอกซ์เซลเป็น

933
00:52:20,360 --> 00:52:23,600
‎แต่ฉันมีเพื่อนสาวที่บอกว่า "เฮเซล ฉันมีพี่สาว

934
00:52:24,200 --> 00:52:25,360
‎พี่สาวฉัน…

935
00:52:26,560 --> 00:52:28,160
‎คือเพื่อนสนิทของฉัน"

936
00:52:30,760 --> 00:52:31,880
‎ตอนที่ฉันได้ยิน…

937
00:52:32,280 --> 00:52:34,040
‎ตอนที่ได้ยินว่า "พี่สาวฉัน…

938
00:52:34,640 --> 00:52:36,280
‎คือเพื่อนสนิทของฉัน"

939
00:52:36,880 --> 00:52:38,400
‎สิ่งที่เข้าหูฉันจริงๆ ก็คือ

940
00:52:39,120 --> 00:52:39,960
‎"เฮเซล…

941
00:52:40,920 --> 00:52:41,800
‎ฉันน่ะ…

942
00:52:42,520 --> 00:52:43,640
‎ไม่มีเพื่อน"

943
00:52:45,880 --> 00:52:49,000
‎เพราะพี่สาวของคุณไม่ใช่…

944
00:52:49,080 --> 00:52:52,280
‎ฉันคิดด้วยซ้ำว่าการเป็นเพื่อนสนิทกับพี่น้อง

945
00:52:52,360 --> 00:52:55,320
‎มันช่างเป็นการผลาญทรัพยากร

946
00:52:55,400 --> 00:52:59,200
‎พี่น้องเหมือนคนฝึกหัดเพื่อจะเป็นคนจริงๆ

947
00:52:59,280 --> 00:53:01,440
‎กับพี่น้อง คุณน่าจะนึกออก

948
00:53:01,520 --> 00:53:04,120
‎"ฉันจะทำได้แค่ไหน ก่อนที่กำปั้นจะซัดหน้าฉัน

949
00:53:04,720 --> 00:53:07,440
‎และพอซัดแล้ว ฉันจะยังพูดได้ชัดพอไหม

950
00:53:07,520 --> 00:53:09,240
‎ตอนที่ไปโวยวายฟ้องพ่อแม่"

951
00:53:10,280 --> 00:53:13,560
‎กับพี่สาวเหรอ ก็อาจได้ถ้าคุณไม่มีใครอื่นอีก

952
00:53:13,640 --> 00:53:17,200
‎คุณโตมาในห้องใต้ดินที่ออสเตรีย

953
00:53:17,280 --> 00:53:21,000
‎ยังไม่ได้พิสูจน์ทางการแพทย์
‎ว่าเป็นพี่สาวหรือลูกสาว

954
00:53:21,080 --> 00:53:22,320
‎แต่ใครจะสน แบบนั้น…

955
00:53:22,920 --> 00:53:24,600
‎แบบนั้นเป็นกรณีเดียวที่โอเค

956
00:53:25,160 --> 00:53:27,280
‎พี่ชายของฉัน

957
00:53:27,360 --> 00:53:29,840
‎เขากำลังจะเป็นพ่อคน มันทำให้เขาอ่อนไหว

958
00:53:29,920 --> 00:53:33,880
‎ตอนนี้เขากำลังพยายามฝึก
‎วิธีสื่อสารแบบไม่ใช้ความรุนแรง

959
00:53:35,000 --> 00:53:37,600
‎เขามายืนตรงหน้าฉันและถามว่า "เฮเซล

960
00:53:38,080 --> 00:53:39,160
‎เราควรทำยังไงดี

961
00:53:39,680 --> 00:53:43,040
‎แฟนฉันท้องแปดเดือน ฉันควรแต่งงานกับเธอไหม

962
00:53:43,120 --> 00:53:46,400
‎แบบนั้นจะโรแมนติกหรือเปล่า
‎มันสายไปแล้วสำหรับรักแสนหวาน

963
00:53:46,480 --> 00:53:48,840
‎รถสำหรับครอบครัวก็ซื้อมาแล้ว แต่…

964
00:53:49,320 --> 00:53:50,760
‎มันอาจจะดี

965
00:53:50,840 --> 00:53:53,720
‎ถ้าเราดองกันซะเลยตั้งแต่ตอนนี้

966
00:53:53,800 --> 00:53:58,120
‎เราจะได้ไปเผชิญโลกกันเป็นทีม"

967
00:53:58,840 --> 00:54:01,120
‎ตอนนั้นฉันไม่รู้จะพูดอะไรดี

968
00:54:01,200 --> 00:54:03,760
‎คำตอบจากใจฉันมีแค่อย่างเดียว

969
00:54:03,840 --> 00:54:07,360
‎"ฉันไม่สน ไม่สนเลยสักนิด"

970
00:54:07,440 --> 00:54:10,200
‎ถ้าการสนทนาระหว่างฉันกับพี่ครั้งไหน

971
00:54:10,280 --> 00:54:12,200
‎ไม่ได้จบลงหลังจากผ่านไป 20 นาที

972
00:54:12,280 --> 00:54:15,480
‎โดยที่ฝ่ายหนึ่งโดนรองเท้าแตะฟาดหน้า

973
00:54:15,560 --> 00:54:18,680
‎มันถือเป็นการเสียเวลาสำหรับฉัน
‎ตอนนี้มันอาจฟังเหมือน

974
00:54:19,120 --> 00:54:21,560
‎ฉันไม่เคารพพี่ฉัน

975
00:54:22,240 --> 00:54:25,200
‎แต่นั่นเป็นเพราะฉันไม่ได้เคารพพี่

976
00:54:25,280 --> 00:54:29,400
‎ฉันคิดว่า "เคารพ" เป็นคำที่ใช้จนเกร่อ
‎คำมันใหญ่โต

977
00:54:29,480 --> 00:54:33,240
‎ใหญ่โตจนเกินจริงสำหรับสิ่งที่เล็กจ้อยอย่างพี่ชาย

978
00:54:33,320 --> 00:54:34,760
‎มันสำคัญขนาดนั้น

979
00:54:34,840 --> 00:54:37,320
‎ความเคารพถูกให้ค่าเกินจริง มันเหมือนกับ…

980
00:54:37,400 --> 00:54:39,840
‎การเคารพคนอื่นเป็นเรื่องที่สำคัญที่สุด

981
00:54:39,920 --> 00:54:43,640
‎ฉันไม่คิดอย่างนั้น ฉันคิดว่า
‎ความอดทนต่อผู้อื่นสำคัญกว่า

982
00:54:43,720 --> 00:54:48,680
‎ความอดทนที่จริงใจมีค่ามากกว่า
‎ความเคารพจอมปลอม

983
00:54:48,760 --> 00:54:51,840
‎ความเคารพเหมือนกับ
‎การยิงนกกระจอกด้วยปืนใหญ่

984
00:54:52,400 --> 00:54:57,200
‎ความเคารพเหมือนการวิ่งมาราธอน
‎ในเวลาสามชั่วโมงครึ่ง

985
00:54:58,040 --> 00:55:00,800
‎ใช่ น่าประทับใจสุดๆ แต่ถ้าคุณทำไม่ได้

986
00:55:00,880 --> 00:55:02,320
‎ฉันก็คงจะไม่สังเกต

987
00:55:03,240 --> 00:55:07,720
‎ส่วนความอดทนเหมือนกับการยืนได้โดยที่ไม่ล้ม

988
00:55:08,280 --> 00:55:09,920
‎ไม่น่าประทับใจเลยสักนิด

989
00:55:10,000 --> 00:55:12,800
‎แต่เวลาที่คุณทำไม่ได้ มันเลวร้ายอย่างแรง

990
00:55:14,320 --> 00:55:17,160
‎และฉันทำแบบนั้นกับพี่ๆ ฉันทนพวกเขา

991
00:55:17,240 --> 00:55:20,520
‎ฉันทนนาย ซึ่งนั่นแปลว่าฉันรับรู้

992
00:55:21,200 --> 00:55:22,880
‎ว่านายมีอยู่

993
00:55:23,800 --> 00:55:26,680
‎และฉันก็ไม่คิดจะเปลี่ยนแปลงอะไรเรื่องนั้น

994
00:55:27,760 --> 00:55:30,360
‎นั่นคือความอดทน และมันสำคัญมากกับฉัน

995
00:55:30,840 --> 00:55:34,640
‎พี่ชายฉันถามฉันว่า "เฮเซล เราควรทำยังไงดี

996
00:55:35,240 --> 00:55:38,080
‎ฉันควรแต่งกับเธอไหม" ซึ่งฉันไม่รู้จริงๆ

997
00:55:38,160 --> 00:55:40,920
‎ว่าฉันควรมีปฏิกิริยายังไง ฉันเลยทำสิ่งเดียว

998
00:55:41,000 --> 00:55:44,080
‎ที่สมเหตุสมผลในสถานการณ์นั้น

999
00:55:44,160 --> 00:55:47,640
‎ฉันถอดรองเท้าและถุงเท้าข้างหนึ่ง

1000
00:55:48,360 --> 00:55:50,920
‎ส่วนอีกข้างฉันใส่ไว้ และฉันก็ยืน…

1001
00:55:51,280 --> 00:55:52,480
‎เป๋นิดๆ

1002
00:55:53,000 --> 00:55:57,200
‎พยายามยิ้มหวานให้เขาให้ได้มากที่สุด

1003
00:55:57,800 --> 00:56:00,240
‎โบกมือให้เขาอย่างอ่อนโยน

1004
00:56:01,080 --> 00:56:03,800
‎เขาคิดว่าฉันจะตบเขา

1005
00:56:04,680 --> 00:56:05,840
‎เขาไวกว่า

1006
00:56:07,120 --> 00:56:10,480
‎และฉันก็รู้สึกถึงจังหวะหัวใจเขาในฝ่ามือ

1007
00:56:11,080 --> 00:56:13,120
‎ตอนที่มันปะทะผิวหน้าของฉัน

1008
00:56:14,480 --> 00:56:17,200
‎และสำหรับฉัน นั่นคือรักแท้

1009
00:56:25,520 --> 00:56:27,280
‎ขอบคุณมากนะคะ โคโลญ

1010
00:56:28,200 --> 00:56:30,480
‎ขอบคุณที่ออกมากัน

1011
00:56:31,400 --> 00:56:32,960
‎ดูแลตัวเองด้วย

1012
00:56:43,360 --> 00:56:44,680
‎ขอบคุณมากค่ะ

1013
00:56:51,760 --> 00:56:55,160
‎ฉันกำลังร้องเพลง

1014
00:56:57,040 --> 00:57:02,560
‎เพลงสำหรับโคโลญ

1015
00:57:02,640 --> 00:57:07,880
‎ปกติแล้วพอเครดิตขึ้น คนจะกดคลิกข้าม

1016
00:57:08,360 --> 00:57:13,840
‎แต่คุณถามตัวเอง เดี๋ยวนะ
‎คนที่มีส่วนร่วมกับรายการนี้มีกี่คน

1017
00:57:13,920 --> 00:57:17,960
‎ผู้อำนวยการสร้างหมายถึงอะไร

1018
00:57:18,040 --> 00:57:20,880
‎เขาอำนวยการอะไร

1019
00:57:21,360 --> 00:57:23,920
‎แล้วเขาสร้างอะไร

1020
00:57:24,000 --> 00:57:27,680
‎กะอีแค่ผู้หญิงแปลกๆ ขึ้นเวที

1021
00:57:28,160 --> 00:57:29,360
‎ในชุด…

1022
00:57:30,280 --> 00:57:34,600
‎ชุดสวยที่เธอเลือกมาเองแน่ๆ

1023
00:57:34,680 --> 00:57:36,840
‎รสนิยมดีนะเนี่ย

1024
00:57:37,320 --> 00:57:41,000
‎และมีสไตล์ที่เป็นธรรมชาติมาก

1025
00:57:41,080 --> 00:57:44,080
‎เธอน่าจะแต่งหน้าเองด้วย

1026
00:57:44,560 --> 00:57:46,200
‎มันน่าจะเร็วมากเลยล่ะ

1027
00:57:46,280 --> 00:57:48,680
‎เพราะเธอหลับมากกว่าแปดชั่วโมงทุกคืน

1028
00:57:48,800 --> 00:57:52,400
‎แถมยังผิวขาวใส

1029
00:57:52,960 --> 00:57:55,680
‎ขอบคุณที่มานะ ฉันจะไปแล้ว

1030
00:57:56,360 --> 00:58:01,200
‎ตอนนี้บาร์เปิดแล้ว

1031
00:58:07,640 --> 00:58:11,480
‎คำบรรยายโดย: วรพล ถาวรวรานนท์