1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:06,000 --> 00:00:08,960
‎(ผลงานสแตนด์อัพคอมเมดี้จาก NETFLIX)

3
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

4
00:00:17,560 --> 00:00:18,400
‎ดูนั่นสิ

5
00:00:19,800 --> 00:00:21,680
‎- แจ็ค
‎- แจ็ค

6
00:00:22,040 --> 00:00:24,080
‎- แจ็ค ช่วยเซ็นให้หน่อยค่ะ
‎- แจ็ค...

7
00:00:29,600 --> 00:00:32,760
‎(ห้ามสูบบุหรี่)

8
00:00:42,400 --> 00:00:43,520
‎(รับบริจาค)

9
00:00:46,440 --> 00:00:47,520
‎(แหล่งจ่ายไฟโรงละคร)

10
00:00:59,520 --> 00:01:01,280
‎ท่านผู้มีเกียรติครับ

11
00:01:01,360 --> 00:01:04,640
‎ส่งเสียงกันให้เต็มที่
‎และปรบมือต้อนรับ

12
00:01:04,720 --> 00:01:09,000
‎คุณแจ็ค ไวท์ฮอล

13
00:01:15,320 --> 00:01:17,280
‎สวัสดีครับ เวมบลีย์

14
00:01:20,880 --> 00:01:24,000
‎ว้าว นี่เป็นที่สุดของความมีระดับเลยนะ

15
00:01:24,840 --> 00:01:28,320
‎ผมประหม่าครับ ต้องบอกตามตรงเลย

16
00:01:28,400 --> 00:01:30,680
‎ผมเคยทำงานมีระดับพังไปหลายงาน

17
00:01:30,760 --> 00:01:32,880
‎การขึ้นเวทีที่ล่มที่สุดของผม

18
00:01:33,400 --> 00:01:36,960
‎คือในงานเลี้ยงวันคริสต์มาส
‎ของเจ้าชายชาร์ลส์

19
00:01:37,240 --> 00:01:39,880
‎ฟังดูพิลึกยังไง
‎งานก็พิลึกอย่างนั้นเลยครับ

20
00:01:40,520 --> 00:01:43,880
‎อย่างแรกที่พิลึกก็คือตอนที่ผมออกมา

21
00:01:43,960 --> 00:01:46,360
‎เจ้าชายชาร์ลส์กับคามิลลา
‎นั่งอยู่แถวหน้า

22
00:01:46,680 --> 00:01:48,400
‎บนเก้าอี้พนักสูง

23
00:01:49,040 --> 00:01:53,760
‎ผมถึงกับคิดว่า "รู้ใช่ไหมว่านี่คือชีวิตจริง
‎ไม่ใช่ในเรื่องมหาศึกชิงบัลลังก์"

24
00:01:55,040 --> 00:01:57,040
‎อีกอย่างนะ อย่านั่งแถวหน้าสิ

25
00:01:57,120 --> 00:02:00,840
‎คนดูแถวหน้า
‎เป็นตัวช่วยของนักแสดงตลกนะ

26
00:02:01,160 --> 00:02:03,800
‎ถ้ามุกแป้ก เราก็จะคุยกับคนแถวหน้า

27
00:02:03,880 --> 00:02:05,600
‎ถามพวกเขาว่าทำอาชีพอะไร

28
00:02:05,680 --> 00:02:08,720
‎ผมจะถามอาชีพเจ้าชายชาร์ลส์ได้ยังไง

29
00:02:08,840 --> 00:02:12,480
‎พระองค์เป็นคนว่างงานที่ดังที่สุดในโลก

30
00:02:13,360 --> 00:02:15,560
‎"ทำงานอะไรครับ"
‎"ก็แค่นั่งกินนอนกิน

31
00:02:15,640 --> 00:02:16,920
‎รอให้พ่อแม่ตายน่ะ"

32
00:02:18,880 --> 00:02:19,720
‎"ผมก็เหมือนกัน"

33
00:02:22,640 --> 00:02:25,160
‎ผมเลยใช้ลูกเล่นกับคนดู
‎ว่า "คุณทำงานอะไร" ไม่ได้

34
00:02:25,240 --> 00:02:27,680
‎เพราะคนดูแถวแรกของผม
‎เป็นคู่รักสวัสดิการ

35
00:02:29,360 --> 00:02:31,360
‎ผมดีใจที่พวกคุณขำออกนะ
‎ขอบอกตามตรงเลย

36
00:02:31,440 --> 00:02:33,480
‎คืนนั้นน่ะ มุกนี้ฮากริบ

37
00:02:35,280 --> 00:02:38,120
‎มีเมแกนขำอยู่คนเดียว
‎ซึ่งนั่นทำให้แย่เข้าไปใหญ่

38
00:02:41,200 --> 00:02:45,000
‎อีกอย่างในงานที่พิลึก
‎คือพวกนั้นไม่ได้ให้ไมค์ผม

39
00:02:45,080 --> 00:02:48,000
‎ซึ่งนั่นเป็นของอย่างเดียว
‎ที่นักแสดงตลกอย่างผมต้องใช้

40
00:02:48,360 --> 00:02:51,440
‎นี่เป็นสิ่งเดียว
‎ที่ทำให้ผมมีสถานะต่างจากพวกคุณ

41
00:02:51,640 --> 00:02:56,240
‎ถ้าไม่มีเจ้านี่ ผมก็เป็นแค่ผู้ชายเพี้ยน
‎ที่ตะโกนพูดกลางสี่แยก

42
00:02:57,680 --> 00:03:00,640
‎ถ้ามีเจ้านี่
‎"สวัสดี ผมจะมาคุยเรื่องการบ้านการเมือง"

43
00:03:00,720 --> 00:03:03,680
‎พอไม่มี "ผมจะมาคุยเรื่องพระเยซู"

44
00:03:08,520 --> 00:03:10,880
‎งานนั้นไม่มีไมโครโฟน
‎สองพระองค์อยู่แถวหน้า

45
00:03:10,960 --> 00:03:12,640
‎ผมต้องเล่น 45 นาที

46
00:03:12,720 --> 00:03:15,960
‎ตลอด 45 นาที
‎ที่ผมต้องเต้นไปเต้นมาต่อหน้าราชวงศ์

47
00:03:16,040 --> 00:03:18,000
‎อย่างกับว่าผมเป็นจำอวด
‎ไม่ก็ตลกหลวง

48
00:03:18,920 --> 00:03:22,120
‎แต่เหตุการณ์น่าอดสูอย่างสุดท้าย
‎เกิดขึ้นหลังการแสดงครับ

49
00:03:22,240 --> 00:03:26,000
‎ในฐานะนักแสดงตลก
‎เราจะรู้ได้ว่าการแสดงเมื่อกี้ไม่ดี

50
00:03:26,160 --> 00:03:28,240
‎ไม่จำเป็นต้องให้ใครมาบอกก็ได้

51
00:03:28,400 --> 00:03:33,240
‎โดยเฉพาะอย่างยิ่งคือไม่จำเป็น
‎ต้องให้ว่าที่กษัตริย์ของอังกฤษมาค่อนแคะ

52
00:03:33,640 --> 00:03:35,720
‎มีคนแนะนำผมกับเจ้าชายชาร์ลส์

53
00:03:35,800 --> 00:03:38,680
‎รู้ไหมว่าพระองค์ตรัสอะไร
‎กับผมเป็นอย่างแรก

54
00:03:38,760 --> 00:03:41,200
‎"ปีหน้าเราลองจ้าง
‎นักมายากลมาเล่นดีกว่า"

55
00:03:44,720 --> 00:03:46,320
‎ปากดีนี่หว่า

56
00:03:47,800 --> 00:03:51,640
‎ไม่เป็นไรครับ ผมแนะนำพระองค์
‎กับเพื่อนๆ แก๊งเขย่าฝันสะบัดซิกแพค

57
00:03:54,080 --> 00:03:55,760
‎คามิลลาถูกใจโคตรๆ เลยล่ะ

58
00:03:56,840 --> 00:03:59,680
‎อ่านผู้ชมให้เป็น
‎นั่นเป็นบทเรียนของผมจากคืนนั้น

59
00:03:59,760 --> 00:04:02,640
‎เรื่องนี้สำคัญมากสำหรับนักแสดงตลก
‎มันยากเวลาเราเดินทางไปทั่ว

60
00:04:02,720 --> 00:04:05,640
‎ผมอยู่อเมริกามาพักหนึ่ง
‎ในนี้มีคนอเมริกันไหมครับ

61
00:04:07,160 --> 00:04:08,160
‎โอ้โฮ โอเค

62
00:04:09,080 --> 00:04:10,760
‎ใช่ พวกอเมริกันของแท้เลยล่ะ

63
00:04:12,520 --> 00:04:13,800
‎โอเค อย่ายิงนะครับ

64
00:04:19,840 --> 00:04:22,640
‎ไม่เอาน่า ปรบมือกันไปเลย
‎คุณครับ...

65
00:04:24,640 --> 00:04:27,680
‎คุณครับ เชิญคนดูปรบมือกันให้เต็มที่
‎ผมยังพยายามแจ้งเกิดที่อเมริกา

66
00:04:27,760 --> 00:04:30,880
‎ไม่มีทางที่คำพูดเมื่อกี้
‎จะได้เข้าไปอยู่ในสแตนด์อัพของผมแน่

67
00:04:32,240 --> 00:04:33,600
‎ข้ามศพผมไปก่อนเถอะ

68
00:04:34,240 --> 00:04:35,320
‎เมื่อกี้แค่สำนวนนะครับ

69
00:04:38,200 --> 00:04:41,120
‎ฟังนะ ผมมาดีครับ
‎ผมรักอเมริกา ที่นั่นยอดเยี่ยมสุดๆ

70
00:04:41,200 --> 00:04:43,120
‎แล้วรู้ไหมว่าผมตระหนักอะไรได้

71
00:04:43,200 --> 00:04:46,800
‎พวกคนอเมริกัน
‎คุณก็ทำทุกอย่างที่พวกเราทำ

72
00:04:46,880 --> 00:04:48,160
‎แต่พวกคุณเล่นใหญ่กว่า

73
00:04:48,640 --> 00:04:49,880
‎และทำได้ดีกว่าด้วย

74
00:04:51,280 --> 00:04:53,120
‎อย่างที่นี่ที่เราก็มีพวกโง่ๆ

75
00:04:55,160 --> 00:04:58,480
‎แต่พวกโง่ที่ประเทศคุณ
‎นี่เป็นระดับโลกเลยล่ะ

76
00:04:59,920 --> 00:05:02,600
‎ผมไม่ได้จะบอกว่า
‎"คนอเมริกันโง่ทุกคน"

77
00:05:02,680 --> 00:05:05,920
‎ไม่เลยครับ อเมริกา
‎มีคนฉลาดระดับโลกอยู่เยอะแยะ

78
00:05:06,000 --> 00:05:09,000
‎ที่ผมจะพูดคือเวลาอเมริกาโง่เนี่ย

79
00:05:09,240 --> 00:05:11,080
‎พวกคุณโง่ได้ขั้นเทพ

80
00:05:11,680 --> 00:05:15,280
‎ยกตัวอย่างนะ คนโง่ประจำหมู่บ้านเรา
‎จะนั่งตามสวนสาธารณะ โวยใส่ก้อนเมฆ

81
00:05:16,000 --> 00:05:17,080
‎ส่วนของคุณเป็นประธานาธิบดี

82
00:05:27,120 --> 00:05:31,600
‎โลกใบนี้มันงี่เง่าลงทุกวันครับ
‎ดูจากป้ายเอาก็ได้

83
00:05:31,800 --> 00:05:35,040
‎ผมจะยกตัวอย่างจากที่ผมเคยเห็นนะ
‎ผมอยู่ทูซอน รัฐแอริโซนา

84
00:05:35,120 --> 00:05:37,520
‎ผมลงมากินอาหารเช้าที่โรงแรม

85
00:05:37,600 --> 00:05:41,920
‎และตรงเครื่องปิ้งขนมปังของโรงแรม
‎มีป้ายเขียนเอาไว้ว่า

86
00:05:42,560 --> 00:05:46,000
‎"กรุณาทาเนยบนขนมปัง...

87
00:05:49,680 --> 00:05:51,320
‎หลังใช้งาน"

88
00:05:55,560 --> 00:06:00,000
‎ถ้าคุณไม่รู้ว่าควรทาเนยบนขนมปัง

89
00:06:00,320 --> 00:06:02,400
‎หลังจากที่มันถูกปิ้งแล้วเนี่ย

90
00:06:03,040 --> 00:06:06,040
‎คุณก็ไม่ควรได้รับอนุญาต
‎ให้อยู่ใกล้เครื่องปื้งขนมปังนะ

91
00:06:06,400 --> 00:06:09,720
‎เว้นแต่ว่าคุณจะอุ้มมัน
‎ไปแช่อ่างอาบน้ำด้วย

92
00:06:15,720 --> 00:06:19,880
‎แต่ถ้าจะพูดให้แฟร์
‎ป้ายนั่นก็มาคู่กับสิ่งประดิษฐ์ที่แย่ที่สุด

93
00:06:19,960 --> 00:06:21,800
‎ในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาตินะ

94
00:06:22,200 --> 00:06:26,280
‎ท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษครับ
‎ผมขอเสนอ...

95
00:06:26,760 --> 00:06:28,880
‎เครื่องปิ้งสายพานของโรงแรม

96
00:06:30,320 --> 00:06:34,200
‎ไม่มีใครสักคนในโรงละครกว่าหมื่นที่นั่งนี้

97
00:06:34,280 --> 00:06:37,520
‎ที่เคยทำขนมปังปิ้งที่พอดีๆ ได้

98
00:06:37,880 --> 00:06:41,640
‎ด้วยเครื่องปิ้งสายพานของโรงแรม

99
00:06:42,360 --> 00:06:45,000
‎ห่วยแตกสิ้นดี

100
00:06:45,800 --> 00:06:49,160
‎แถมมันยังมากับช่องเล็กๆ

101
00:06:49,240 --> 00:06:53,560
‎เพื่อให้เราเห็นความรันทดของชีวิตกับตา
‎ในรูปแบบสโลว์โมชั่น

102
00:06:55,640 --> 00:06:57,160
‎ใส่ครั้งแรก

103
00:07:04,440 --> 00:07:05,560
‎ยังเป็นขนมปัง

104
00:07:08,400 --> 00:07:10,040
‎ใส่ครั้งที่สอง

105
00:07:13,080 --> 00:07:14,320
‎ยังไม่อุ่นด้วยซ้ำ

106
00:07:15,760 --> 00:07:17,440
‎ใส่ครั้งที่สาม

107
00:07:18,520 --> 00:07:20,080
‎เกรียมไม่เหลือชิ้นดี

108
00:07:21,160 --> 00:07:24,720
‎ไม่มีปุ่มตั้งค่าให้ขนมปังออกมาพอดี

109
00:07:24,800 --> 00:07:28,120
‎ก็เหมือนเอาคนผมแดงไปนอนอาบแดด
‎ยังไงก็ดูไม่จืด

110
00:07:30,400 --> 00:07:34,880
‎ตรงล็อบบี้จะมีแถวยาวตลอด
‎เพราะจะมีมนุษย์ลุงสักคน

111
00:07:34,960 --> 00:07:37,440
‎ที่คิดว่าการเอาเบเกิลใส่เข้าไป
‎เป็นความคิดที่ดี

112
00:07:38,160 --> 00:07:42,280
‎เบเกิลเนี่ยนะ บ้าไปแล้วหรือไง ลุง

113
00:07:42,640 --> 00:07:46,440
‎ถ้าอยากให้เจ้าเครื่องนั่น
‎ปิ้งเบเกิลให้ทันกินมื้อเช้า

114
00:07:46,600 --> 00:07:48,840
‎ก็ต้องเริ่มใส่ไว้ตั้งแต่สัปดาห์ก่อนสิ

115
00:07:49,440 --> 00:07:52,520
‎กว่าเบเกิลจะลงมา
‎ลุงก็ลงโลงได้พอดี

116
00:07:53,840 --> 00:07:58,000
‎แล้วเหมือนคนพวกนั้นคิดว่า
‎"เราจะทำเครื่องนี้ให้ห่วยกว่าเดิมได้ยังไงดี

117
00:07:58,200 --> 00:08:02,400
‎รู้แล้ว งั้นให้ขนมปังสภาพทุเรศทุรังนั่น
‎ตกลงมาบนถาดเล็กๆ

118
00:08:02,480 --> 00:08:05,600
‎ที่อยู่ข้างใต้
‎ที่เราวางไว้เป็นมุมหน่อยๆ

119
00:08:05,720 --> 00:08:09,720
‎ขนมปังหน้าตาเฮงซวยของคุณ
‎จะได้ตกบนพื้นพอดี"

120
00:08:10,440 --> 00:08:15,120
‎เราเห็นคนรอให้ขนมปังออกมา
‎ในท่านักคริกเก็ตตำแหน่งรับลูก

121
00:08:15,840 --> 00:08:19,080
‎"โอ้ มีโอกาสหลุดมือสูงเลยครับ"

122
00:08:19,160 --> 00:08:20,080
‎"ทำไมล่ะครับ"

123
00:08:20,160 --> 00:08:24,040
‎"อ๋อ ผมเป็นพวกโรคจิต
‎ที่ชอบทาเนยที่ขนมปังก่อนปิ้งน่ะ"

124
00:08:29,440 --> 00:08:31,520
‎นั่นไม่ใช่ป้ายที่แย่ที่สุด
‎ที่ผมเคยเห็นด้วยนะ

125
00:08:31,760 --> 00:08:35,160
‎ป้ายที่แย่สุดเท่าที่ผมเคยเห็น
‎อยู่โรงแรมเดิมนี่แหละ แต่อยู่ที่สระว่ายน้ำ

126
00:08:35,480 --> 00:08:38,400
‎ผมไปที่สระของโรงแรม
‎กะจะว่ายน้ำให้สดชื่น

127
00:08:38,480 --> 00:08:41,000
‎ที่สระว่ายน้ำโรงแรม
‎แล้วผมก็อ่านป้าย

128
00:08:41,080 --> 00:08:44,080
‎ทุกท่านครับ ผมถึงกับสะดุดกึก

129
00:08:44,160 --> 00:08:46,520
‎ขนก็ลุกไปทั้งตัว

130
00:08:47,200 --> 00:08:48,440
‎มันเขียนไว้อย่างนี้ครับ

131
00:08:49,680 --> 00:08:53,920
‎"กรุณางดใช้บริการสระว่ายน้ำของโรงแรม

132
00:08:54,320 --> 00:08:57,000
‎หากคุณอยู่ในภาวะ...

133
00:08:57,520 --> 00:08:58,640
‎ท้องร่วงแสดงอาการ"

134
00:09:09,160 --> 00:09:12,080
‎ขอบคุณมากที่ทำให้ผมขยาดกับที่นี่

135
00:09:12,160 --> 00:09:15,800
‎และสระว่ายน้ำทุกแห่ง

136
00:09:16,240 --> 00:09:19,160
‎เพราะการที่จะมีป้ายนั่นได้

137
00:09:19,720 --> 00:09:21,440
‎ก็ต่อเมื่อเคยเกิดเหตุมาก่อน

138
00:09:23,520 --> 00:09:27,520
‎นั่นเป็นเรื่องที่เราจำเป็น
‎ต้องมีป้ายเพื่อเตือนความจำเลยหรือไง

139
00:09:28,240 --> 00:09:32,760
‎อย่าเข้าใจผิดนะครับ
‎ผมเองก็ชอบการว่ายน้ำมาก

140
00:09:33,120 --> 00:09:36,640
‎แต่ผมก็ยอมรับว่า
‎ถ้าตัวเองกำลังโดนข้าศึกโจมตี

141
00:09:37,240 --> 00:09:39,520
‎ในรูปของท้องร่วงแสดงอาการ

142
00:09:40,040 --> 00:09:42,080
‎ก็มีกิจกรรมบางอย่าง

143
00:09:42,160 --> 00:09:45,440
‎ที่ผมจะไม่ไปเข้าร่วมสักพัก

144
00:09:46,040 --> 00:09:47,160
‎ว่ายน้ำ

145
00:09:47,920 --> 00:09:49,480
‎เล่นแทรมโพลีน

146
00:09:50,440 --> 00:09:55,920
‎ขี่ม้า กระโดดร่มดิ่งพสุธา
‎ดิ่งพสุธาแบบคู่ก็ด้วย

147
00:09:57,800 --> 00:10:02,040
‎ผมเป็นคนประเภท
‎ที่ใช้ชีวิตบนความกลัว...

148
00:10:02,120 --> 00:10:05,480
‎ว่าวันหนึ่งผมอาจอึราดในที่สาธารณะ

149
00:10:05,920 --> 00:10:08,480
‎ยกตัวอย่างชัดๆ เลยก็ได้
‎ว่าทุกครั้งที่อยู่บนรถ

150
00:10:08,560 --> 00:10:11,160
‎แล้วไม่รู้ว่าเบาะนั่ง
‎เปิดระบบทำความร้อนเอาไว้

151
00:10:11,240 --> 00:10:14,200
‎ผมจะคิดว่า "เวรแล้ว วันนี้สินะ"

152
00:10:15,800 --> 00:10:20,040
‎และที่สำคัญกว่านั้นเนี่ย
‎คือวลีนี่หมายความว่าไงกันแน่

153
00:10:20,160 --> 00:10:23,800
‎ท้องร่วงแสดงอาการ แล้วอีกอย่างคืออะไร

154
00:10:23,920 --> 00:10:25,680
‎ท้องร่วงไม่แสดงอาการเหรอ

155
00:10:26,000 --> 00:10:29,000
‎"ครับ ตระกูลเราสืบทอดโรคท้องร่วงกันมา

156
00:10:29,720 --> 00:10:34,000
‎ทวดผมเดินทางไปอินเดีย
‎แล้วได้เชื้อเดลีไส้ตรงมา

157
00:10:34,080 --> 00:10:36,800
‎แต่โชคดีว่าท่านไปได้สายพันธุ์ไม่ปะทุ

158
00:10:36,880 --> 00:10:38,880
‎พวกเราเลยไม่เคยอึราดสักคน"

159
00:10:40,240 --> 00:10:43,120
‎ผมทำได้แค่คิดเอาเองว่าท้องร่วงแสดงอาการ

160
00:10:43,200 --> 00:10:46,920
‎หมายความว่า
‎อาการมันแสดงออกมาทางก้นเราจริงๆ

161
00:10:47,480 --> 00:10:50,480
‎ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง
‎และด้วยเหตุผลพิลึกพิลั่นอะไรก็แล้วแต่

162
00:10:50,560 --> 00:10:54,560
‎คุณตัดสินใจว่าสถานที่แก้เกมที่ดีที่สุด

163
00:10:55,320 --> 00:10:58,520
‎คือสระว่ายน้ำคนแน่นของโรงแรม

164
00:10:59,200 --> 00:11:02,840
‎ผมก็ไม่คิดว่าคุณจะเป็นพวกที่หยุดอ่านป้าย

165
00:11:04,560 --> 00:11:08,280
‎"อะไรน่ะ 'ห้ามวิ่ง ห้ามกระโดดน้ำ'
‎อ้อ ดีเลย ไม่ได้ห้ามอึ

166
00:11:08,360 --> 00:11:09,520
‎งั้นฉันจะทิ้งบอบ์มแล้วนะ"

167
00:11:17,200 --> 00:11:18,880
‎แต่นี่ก็เป็นโลกยุคปัจจุบันของเราครับ

168
00:11:18,960 --> 00:11:23,040
‎เราต้องห่วงความรู้สึกของทุกคน
‎ความเข้าอกเข้าใจของทุกคน

169
00:11:23,400 --> 00:11:25,520
‎ความไม่เข้าอกเข้าใจของทุกคน

170
00:11:26,080 --> 00:11:30,480
‎รวมทั้งข้อจำกัด
‎เรื่องอาหารของทุกคนด้วย

171
00:11:32,040 --> 00:11:36,000
‎ผมจะบอกให้ว่าอะไรที่เกินไป
‎และผมต้องขอลุกขึ้นพูดเองเลยครับ

172
00:11:36,560 --> 00:11:38,600
‎เห็นแก่พระเจ้าเถอะ

173
00:11:40,360 --> 00:11:43,040
‎ตอนนี้ พวกเราน่ะ...

174
00:11:43,600 --> 00:11:45,000
‎มีนมพอแล้ว

175
00:11:48,400 --> 00:11:52,840
‎หยุดจับอะไรต่อมิอะไรมาทำนมสักทีเถอะ

176
00:11:58,040 --> 00:11:59,680
‎ก่อนหน้านี้ ผมไปซื้อกาแฟ

177
00:12:00,240 --> 00:12:03,200
‎ที่ร้านใกล้บ้านผมในลอนดอน
‎เป็นโซนบ้านป่าเมืองเถื่อน

178
00:12:03,400 --> 00:12:04,400
‎ที่เรียกว่าน๊อตติ้งฮิลล์

179
00:12:06,640 --> 00:12:10,000
‎ผมเข้าในข้างใน
‎รสนิยมการกินกาแฟของผมง่ายมาก

180
00:12:10,080 --> 00:12:12,920
‎นี่ควรจะเป็นการซื้อขายที่ง่ายสุดๆ

181
00:12:13,000 --> 00:12:14,560
‎แต่ไม่มีอะไรง่ายสักนิด

182
00:12:15,160 --> 00:12:19,040
‎ผมเข้าไปในร้านแล้วสั่ง
‎"สวัสดี ขอกาแฟใส่นมแก้วครับ"

183
00:12:19,120 --> 00:12:21,760
‎"ได้ค่ะ จะรับเป็นนมอะไรดีคะ

184
00:12:21,840 --> 00:12:24,560
‎เรามีกะทิ เรามีนมอัลมอนด์

185
00:12:24,640 --> 00:12:27,000
‎เรามีนมเฮเซลนัท เรามีนมเม็ดมะม่วง

186
00:12:27,080 --> 00:12:30,920
‎เรามีนมแมคคาเดเมีย
‎เรามีน้ำนมข้าวโอ๊ต น้ำนมข้าว น้ำนมกัญชง

187
00:12:31,000 --> 00:12:34,760
‎นมถั่วเหลือง
‎จะคั้นจากถั่ว เม็ด เมล็ด เนื้อ เปลือก เส้นใย

188
00:12:34,840 --> 00:12:36,640
‎คั้นจากใบ จากต้นอ่อน หรือลำต้นดี"

189
00:12:43,840 --> 00:12:45,600
‎"ขอนมจากเต้าครับ

190
00:12:47,200 --> 00:12:51,000
‎จะเป็นเต้าแบบไหนก็ได้
‎ถ้าจะให้ดีก็เต้าวัว แต่ผมไม่เรื่องมาก

191
00:12:51,080 --> 00:12:53,680
‎ไม่ว่าจะเป็นเต้าอะไร ผมก็โอเค"

192
00:12:54,080 --> 00:12:57,360
‎เธอมองหน้าผม
‎อย่างกับว่าผมไปขอนมจากเต้าเธอ

193
00:12:58,120 --> 00:13:01,200
‎เหมือนผมเป็นคนเพี้ยน
‎ผมไม่ใช่คนเพี้ยนนะ

194
00:13:01,280 --> 00:13:04,120
‎คุณต่างหากที่อยู่หลังร้านกับเพื่อนๆ

195
00:13:04,200 --> 00:13:07,400
‎นั่งคั้นนมจากเม็ดมะม่วง
‎คุณต่างหากที่ประหลาด ไม่ใช่ผม

196
00:13:07,800 --> 00:13:11,760
‎ไม่ใช่ว่าผมจะไม่เชื่อ
‎ว่าอาการแพ้แล็กโทส

197
00:13:11,840 --> 00:13:14,920
‎เป็นปัญหาของมนุษยชาติ
‎ที่ร้ายแรงและเร่งด่วน

198
00:13:15,000 --> 00:13:19,000
‎แต่ผมขอเตือนความจำหน่อยนะ
‎ว่าตอนนี้เรายังไม่มียารักษาโรคมะเร็ง

199
00:13:19,080 --> 00:13:23,840
‎แต่เรากลับมีนมทางเลือก
‎เป็น 12 ชนิดวางขายในท้องตลาด

200
00:13:23,920 --> 00:13:28,040
‎ซึ่งส่วนตัวแล้ว ผมเห็นว่า
‎มันเกินความจำเป็นไป 11 ชนิดเลยนะ

201
00:13:35,080 --> 00:13:37,040
‎ฟังนะครับ พวกเรากำลังคุยกันสนุกๆ

202
00:13:37,120 --> 00:13:39,800
‎ผมไม่อยากทำให้เดี่ยวของผม
‎กลายเป็นรายการเท็ดทอล์ค

203
00:13:41,600 --> 00:13:45,600
‎แต่ผมกำลังจะพูดถึงวิทยาศาสตร์ขั้นสูง
‎ที่จะทำพวกคุณอ้าปากค้าง

204
00:13:46,160 --> 00:13:49,560
‎นมต้องมาจากเต้านมครับ

205
00:13:50,640 --> 00:13:54,280
‎ครั้งล่าสุดที่ผมเห็น
‎อัลมอนด์ก็อกแบนราบอยู่นะ

206
00:13:55,400 --> 00:13:58,920
‎พวกคุณกำลังดื่มน้ำคั้นถั่ว

207
00:14:06,040 --> 00:14:06,960
‎ตายล่ะ

208
00:14:07,720 --> 00:14:10,440
‎ผมห่วงว่านี่อาจ
‎เป็นปัญหาเฉพาะของคนลอนดอน

209
00:14:12,840 --> 00:14:14,680
‎ในทัวร์ที่ผมขึ้นแสดงมา...

210
00:14:15,040 --> 00:14:17,880
‎ผมพูดเรื่องนี้ขึ้นมา เพราะผมไปเล่น
‎แถวตะวันออกเฉียงเหนือของอังกฤษ

211
00:14:18,160 --> 00:14:21,440
‎เราไปแสดงที่นั่น
‎และพวกเราก็อยู่ในโรงแรมเล็กๆ

212
00:14:21,520 --> 00:14:25,760
‎ที่ตั้งอยู่ไกลปืนเที่ยง
‎มันสุดยอดเลยล่ะ มีผู้ชายสูงอายุคนหนึ่ง

213
00:14:25,840 --> 00:14:28,120
‎ที่เสิร์ฟอาหารเช้าเราที่โรงแรม

214
00:14:28,600 --> 00:14:32,360
‎ผู้จัดการทัวร์ผม จอห์นนี
‎ถามลุงคนนั้นเรื่องนม

215
00:14:32,440 --> 00:14:34,640
‎ลุงแกตอบได้โดนใจผมสุดๆ

216
00:14:35,080 --> 00:14:37,840
‎เขาถาม "ขอโทษทีครับ
‎ที่นี่มีนมอะไรให้เลือกบ้าง"

217
00:14:37,920 --> 00:14:39,600
‎ลุงแกตอบว่า "ร้อน...

218
00:14:41,320 --> 00:14:42,280
‎ไม่ก็เย็น"

219
00:14:47,760 --> 00:14:50,840
‎มนุษย์นมวัวอยู่ไหนครับ
‎คืนนี้มีมนุษย์นมวัวมาบ้างไหม

220
00:14:52,600 --> 00:14:55,360
‎รู้ตัวใช่ไหม
‎ว่าพวกเราเป็นสิงห์อมควันแห่งปี 2020

221
00:14:56,080 --> 00:15:00,120
‎ผมพูดจริงนะ พวกเราจะค่อยๆ
‎ถูกสังคมกีดกันให้ไปอยู่ชายขอบ

222
00:15:00,480 --> 00:15:04,720
‎พวกนั้นจะจำกัดพื้นที่
‎ให้เราไปนั่งดื่มนมจากเต้าแสนโสโครก

223
00:15:06,480 --> 00:15:09,000
‎อีกไม่นาน
‎ก็จะมีคำเตือนเหมือนที่ทำกับบุหรี่

224
00:15:09,080 --> 00:15:11,400
‎เราจะเข้าไปในซูเปอร์มาร์เก็ต
‎หยิบนมขึ้นมาสักกล่อง

225
00:15:11,480 --> 00:15:13,560
‎ด้านข้างจะมีสติกเกอร์แปะว่า "คำเตือน

226
00:15:13,640 --> 00:15:15,920
‎อาจทำให้กระดูกและฟันแข็งแรง"

227
00:15:17,680 --> 00:15:24,360
‎แล้วอย่าบังอาจเชียวนะ ในปี 2020 เนี่ย
‎อย่างบังอาจดื่มนมโสโครกจากเต้า

228
00:15:25,640 --> 00:15:27,480
‎ด้วยหลอดพลาสติก

229
00:15:28,520 --> 00:15:33,360
‎ไม่ได้นะ ไม่ได้เชียว
‎ดูดด้วยบ้องกัญชาซะยังจะดีกว่า

230
00:15:35,880 --> 00:15:38,200
‎ผมเพิ่งโดนเพื่อนคนหนึ่งสั่งสอนมา

231
00:15:38,280 --> 00:15:41,080
‎เพื่อนผมคนนี้เนี่ย
‎เป็นพวกรักสิ่งแวดล้อมปลอมๆ ตัวแม่เลย

232
00:15:41,200 --> 00:15:43,280
‎ผมไม่รู้ว่าคุณเคยเจอผู้หญิงแบบนี้หรือเปล่า

233
00:15:43,360 --> 00:15:46,280
‎เธอจะสาธยายมาหมด
‎"อ๋อ ฉันมีแก้วกาแฟแบบล้างได้

234
00:15:46,360 --> 00:15:51,040
‎ฉันมีขวดน้ำที่เอากลับมาใช้ใหม่ได้
‎ฉันพกทุกอย่างในถุงช้อปปิ้งรักษ์โลก"

235
00:15:52,040 --> 00:15:54,000
‎เธอขับฮัมเมอร์มาที่นี่แน่ะ

236
00:15:58,400 --> 00:16:00,360
‎เธอมาจิกผมเรื่องหลอด เธอบอกว่า

237
00:16:00,440 --> 00:16:03,760
‎"แจ็ค เธอใช้หลอดพลาสติกไม่ได้แล้วนะ

238
00:16:03,840 --> 00:16:06,840
‎แล้วสิ่งแวดล้อมล่ะ แล้วสัตว์ป่าล่ะ

239
00:16:07,040 --> 00:16:08,880
‎เธอต้องใช้หลอดแบบใช้ซ้ำได้"
‎ผมเลยบอก

240
00:16:08,960 --> 00:16:12,520
‎"ก็ได้ ฉันเข้าใจ"
‎แล้วไปหาหลอดที่ใช้ซ้ำได้มา

241
00:16:12,600 --> 00:16:15,120
‎มันทำมาจากงาช้าง ใช้งานได้โคตรดี

242
00:16:17,640 --> 00:16:20,840
‎ผมกำลังช่วยโลก
‎เดี๋ยวนี้ผมไม่ใช้แก้วกาแฟแล้ว

243
00:16:20,920 --> 00:16:23,960
‎ผมแค่พกกระดองเต่าเข้าสตาร์บัคส์
‎แล้วบอก "เติมให้มิดกระดอง"

244
00:16:24,920 --> 00:16:27,360
‎ผมเริ่มรีไซเคิลถุงยาง ก็...

245
00:16:28,400 --> 00:16:30,560
‎พี่เบิ้มคนนั้นเข้าใจผมดี

246
00:16:30,920 --> 00:16:33,760
‎ล้างน้ำผ่านๆ
‎เอาน้ำคั้นถั่วออกให้หมด พาดที่ราวตาก

247
00:16:34,720 --> 00:16:35,960
‎ถุงรักษ์โลกของจริงเลยล่ะ

248
00:16:38,400 --> 00:16:40,440
‎ตอนนี้พวกเราต้องช่วยกัน
‎ทำในส่วนของเราครับ

249
00:16:41,240 --> 00:16:43,640
‎วันก่อนผมกินอิมพอสซิเบิลเบอร์เกอร์แบบวีแกน

250
00:16:43,720 --> 00:16:45,920
‎ให้ตาย มันสุดยอดมาก
‎แถมยังมีอะไรหักมุมด้วย

251
00:16:46,000 --> 00:16:50,280
‎รสชาติมันเหมือนแฮมเบอร์เกอร์ทั่วไป แต่ว่า...

252
00:16:50,880 --> 00:16:53,320
‎ราคามันเท่าแฮมเบอร์เกอร์สองชิ้น

253
00:16:54,760 --> 00:16:55,720
‎และไม่ต้องรู้สึกผิดด้วย

254
00:16:55,800 --> 00:16:59,000
‎อีกอย่างคือเราเลือกท็อปปิ้งอะไรก็ได้
‎ผมเลยสั่งเบคอนกับตับห่านไป

255
00:17:01,360 --> 00:17:04,160
‎นั่นแหละครับคือทางออก
‎เราทุกคนควรกินวีแกนกันให้หมด

256
00:17:04,680 --> 00:17:07,320
‎เพื่อนร่วมแฟลตผม เขาชื่อฮิวโก้
‎ไม่นานมานี้เนี่ย...

257
00:17:07,800 --> 00:17:11,920
‎แน่ล่ะเนอะ คนชื่อฮิวโก้
‎"ฉันเป็นคนธรรมดา" ไม่มีทางซะล่ะ

258
00:17:12,320 --> 00:17:16,320
‎เจ้าฮิวสเตอร์คนนี้ เขาเจ๋งมาก
‎ห้องเขาอยู่ปีกตะวันออก และ...

259
00:17:17,960 --> 00:17:21,480
‎นั่นแหละครับ เขาเป็นวีแกน
‎แต่เขาไม่อยากเรียกตัวเองว่าวีแกน

260
00:17:21,560 --> 00:17:24,880
‎เพราะเขากลัวว่า
‎จะโดนเพื่อนบางคนล้อ ก็เลย...

261
00:17:25,920 --> 00:17:27,600
‎แทนที่จะเรียกตัวเองว่าเป็นวีแกน

262
00:17:27,680 --> 00:17:30,640
‎เขาตัดสินใจบอกว่าตัวเองเป็น...

263
00:17:30,840 --> 00:17:33,280
‎เตรียมตัวให้พร้อมนะครับ
‎เพราะนี่จะทำให้คุณอึ้ง

264
00:17:34,440 --> 00:17:36,440
‎นักบริโภคต้นไม้

265
00:17:38,640 --> 00:17:40,480
‎โอ้โฮ เก่งมาก ฮิวโก้

266
00:17:41,240 --> 00:17:44,320
‎รอดพ้นจากการถูกตราหน้า
‎ว่าเป็นไอ้อวดดีได้สำเร็จเนอะ

267
00:17:45,520 --> 00:17:48,640
‎แล้วตอนนี้มันกลายเป็นคำที่เขาพูดบ่อย
‎แทบจะทุกประโยค

268
00:17:48,720 --> 00:17:50,880
‎เขาบอกว่า "แจ็ค นายจะแซวฉันยังไงก็ได้

269
00:17:51,000 --> 00:17:52,720
‎เรื่องที่ฉันเป็นนักบริโภคต้นไม้

270
00:17:52,800 --> 00:17:55,280
‎แต่ฉันจะอายุยืนกว่านายสิบปี"

271
00:17:55,720 --> 00:17:59,160
‎"ไม่ล่ะ คงไม่อายุยืน ถ้าเอาแต่เรียกตัวเอง
‎ว่านักบริโภคต้นไม้ต่อหน้าฉัน

272
00:17:59,760 --> 00:18:01,760
‎ฉันจะเอาหมอนอุดปากนายตอนนอน

273
00:18:02,720 --> 00:18:05,480
‎ฉันไม่จำเป็นต้องออกแรงอุดด้วยซ้ำ
‎นายเป็นวีแกน

274
00:18:05,640 --> 00:18:08,960
‎ฉันแค่วางหมอนไว้บนหน้านาย
‎นายก็คงไม่มีแรงยกออก"

275
00:18:12,920 --> 00:18:14,760
‎"นายทำฉันหายใจไม่ออก"

276
00:18:14,840 --> 00:18:17,040
‎"เปล่า แค่ทำให้นายไม่ได้บริโภคออกซิเจน"

277
00:18:26,120 --> 00:18:28,240
‎ไก่เห็นตีนงู งูเห็นนมถั่ว
‎ร้องไปก็ไร้ประโยชน์

278
00:18:29,200 --> 00:18:31,400
‎มีใครเป็นวีแกนไหมครับ
‎ผู้ชมเรามีใครเป็นวีแกนบ้าง

279
00:18:32,120 --> 00:18:34,240
‎มาเป็นกองทัพเลย ซวยแล้ว

280
00:18:34,680 --> 00:18:36,960
‎ผมคงโดนไล่ลงเวที
‎ด้วยการปาเต้าหู้ใส่สินะ

281
00:18:39,520 --> 00:18:42,600
‎ขอโทษด้วยครับ จริงๆ นะ ผมมาดีครับ

282
00:18:43,080 --> 00:18:45,440
‎ผมไม่อยากให้มีการเสียเลือดเนื้อ
‎พวกคุณก็เหมือนกันแน่ๆ

283
00:18:47,720 --> 00:18:49,680
‎ผมแค่แซวพวกวีแกนเล่นๆ น่ะ

284
00:18:49,760 --> 00:18:52,440
‎แล้วก็ขอโทษที่ต้องเล่นมุกครับ
‎แต่มันเป็นอารมณ์ขันระดับผักหญ้า

285
00:18:53,200 --> 00:18:56,360
‎เพราะไม่มีข้อกังขาเลย
‎ว่าทางเลือกของพวกคุณ

286
00:18:56,480 --> 00:18:59,600
‎มันดีทั้งกับตัวคุณ
‎ทั้งกับโลกแบบร้อยเปอร์เซ็นต์

287
00:18:59,920 --> 00:19:03,840
‎และผมก็รู้ด้วยว่าทำไม
‎คนชอบล้อเลียนพวกวีแกน

288
00:19:03,920 --> 00:19:06,480
‎มันเป็นสัญชาตญาณพื้นฐานของคนครับ
‎ในฐานะที่เราเป็นมนุษย์

289
00:19:06,560 --> 00:19:10,840
‎เราก็แค่ทนไม่ได้
‎ที่เห็นคนอื่นสามารถยับยั้งชั่งใจ...

290
00:19:10,920 --> 00:19:12,520
‎คุมตัวเองได้สักนิด

291
00:19:13,240 --> 00:19:15,880
‎และพวกคุณทุกคนแม่งก็ทำเหมือนกัน

292
00:19:16,360 --> 00:19:18,840
‎ไม่สำคัญว่า
‎จะเป็นการควบคุมตัวเองแบบไหน

293
00:19:18,920 --> 00:19:22,240
‎คนที่กลายเป็นวีแกน คนที่เลิกเหล้า

294
00:19:22,320 --> 00:19:26,880
‎คนที่วิ่งมาราธอน
‎คนที่เริ่มปั่นจักรยานไปทำงาน

295
00:19:27,240 --> 00:19:29,840
‎ปากคุณพูดว่า "แหม ดีจังนะ"

296
00:19:30,360 --> 00:19:31,640
‎แต่ในหัวคุณคิด

297
00:19:32,360 --> 00:19:33,400
‎"ดอก"

298
00:19:41,040 --> 00:19:44,320
‎เพราะเราไม่อยากให้คนอื่นได้
‎แฮชแท็ก "ใช้ชีวิตให้ดีที่สุด"

299
00:19:44,680 --> 00:19:47,840
‎เราอยากให้พวกนั้นได้
‎แฮชแท็ก "ใช้ชีวิตให้ห่วยกว่าฉันสักนิด"

300
00:19:47,920 --> 00:19:51,920
‎เพื่อเราจะได้รู้สึกดีขึ้น
‎กับการมีตัวตนอยู่ที่น่าสมเพชของเรา

301
00:19:53,680 --> 00:19:56,880
‎พวกเฮงซวยนั่นถึงได้อารมณ์ขึ้น
‎เพราะเกรตา ธันเบิร์กไงล่ะ

302
00:19:57,120 --> 00:20:02,680
‎สุดยอดในเรื่องใช้ชีวิตให้ดีที่สุด
‎เธอทำให้คนทั้งโลกต้องอาย

303
00:20:03,000 --> 00:20:07,640
‎เด็กคนนั้นเปรี้ยวมาก
‎เธอยังเด็กอยู่เลย ใช่ครับ

304
00:20:09,840 --> 00:20:15,120
‎เธอยังเป็นเด็ก และเธอลุกขึ้นมาปฏิวัติ
‎การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศในระดับโลก

305
00:20:15,400 --> 00:20:18,360
‎ตอนยังเด็ก
‎ผมไม่มีปัญญาเลี้ยงทามาก็อตจิด้วยซ้ำ

306
00:20:19,840 --> 00:20:21,600
‎เธอไปไกลถึงสหประชาชาติ
‎ไปประกาศ

307
00:20:21,680 --> 00:20:24,240
‎"เราจำเป็นต้องช่วยโลก
‎ด้วยการกระทำที่เห็นผล"

308
00:20:24,320 --> 00:20:28,160
‎ส่วนผม "แม่ครับ มันทำเสียงแปลกๆ
‎แล้วบอกให้ผมให้อาหารมัน

309
00:20:28,240 --> 00:20:29,320
‎ผมควรทำยังไงดี"

310
00:20:29,840 --> 00:20:31,840
‎"ส่งไปโรงเรียนประจำซะสิ"

311
00:20:36,000 --> 00:20:38,880
‎แถมตอนนี้เราก็ไม่มีข้ออ้างแล้ว
‎ไม่มียุคไหนจะง่ายกว่าตอนนี้แล้ว

312
00:20:38,960 --> 00:20:40,800
‎ในการที่เราจะเป็นพลเมืองโลกที่ดีขึ้น

313
00:20:40,880 --> 00:20:42,560
‎ผมเพิ่งไปซูเปอร์มาร์เก็ตมา

314
00:20:43,240 --> 00:20:48,040
‎ไม่ใช่ที่เวทโทรสหรือโฮลฟูดส์นะครับ
‎ขอบอกก่อนที่คุณจะด่วนตัดสินผม

315
00:20:48,360 --> 00:20:50,600
‎ขอโทษที่ทำให้ผิดหวัง
‎ผมจะไม่พูดถึงเวทโทรส

316
00:20:50,680 --> 00:20:52,920
‎มีคำสั่งมาให้ผมตัดมันทิ้ง เรื่องจริงนะ

317
00:20:53,040 --> 00:20:55,400
‎หลังการแสดงรอบที่แล้ว
‎ผู้จัดการผมดึงตัวไปคุย แล้วบอกว่า

318
00:20:55,640 --> 00:20:58,480
‎"แจ็ค สถานที่ที่คุณเอ่ยถึง
‎มันแปลกแยกจากชาวบ้านไปหน่อย

319
00:20:58,680 --> 00:21:01,840
‎ถ้าคุณอยากเป็นนักแสดงตลก
‎ซึ่งก็คือคนของประชาชน

320
00:21:01,920 --> 00:21:04,400
‎ก็ตัดเรื่องเวทโทรสออกซะ"
‎ผมก็รับทราบ

321
00:21:05,080 --> 00:21:06,440
‎เพราะผมเป็นคนเดินดินธรรมดา

322
00:21:07,120 --> 00:21:10,000
‎ทีนี้ วันก่อนเนี่ย
‎ผมไปซูเปอร์มาร์เก็ตร้านโปรด

323
00:21:10,360 --> 00:21:11,200
‎ร้าน "ไลดอล"

324
00:21:15,600 --> 00:21:17,600
‎หรือถ้าผมอยู่อเมริกา ก็ที่ "วอลมาร์"

325
00:21:19,880 --> 00:21:22,960
‎ผมเห็นป้ายที่ซูเปอร์มาร์เก็ต
‎สำหรับเทศกาล "มกราพากินวีแกน"

326
00:21:23,040 --> 00:21:25,800
‎นั่นเป็นความคิดที่ดีมาก งดเนื้อสักเดือน

327
00:21:25,880 --> 00:21:27,080
‎ผมเห็นด้วยสุดๆ

328
00:21:27,680 --> 00:21:28,640
‎แต่ทำไมต้องมกราคม

329
00:21:29,520 --> 00:21:31,680
‎ผมขอพูดแทนทุกคนเลยนะ

330
00:21:32,040 --> 00:21:34,680
‎ว่าเราไม่ควรไปแตะต้องเดือนมกราฯ

331
00:21:35,200 --> 00:21:39,400
‎เราเคยมีเทศกาลมกราลาเหล้า
‎ตอนนี้เรามีมกราพากินวีแกน

332
00:21:39,480 --> 00:21:44,640
‎ไม่รู้เลยหรือไง ว่าแค่นี้มกราคม
‎ก็เป็นเดือนที่ห่วยที่สุดของปีแล้ว

333
00:21:45,080 --> 00:21:47,720
‎นี่ไม่ใช่เดือนที่เราควรเลิกอบายมุข

334
00:21:47,800 --> 00:21:51,120
‎นี่ควรจะเป็นเดือน
‎ที่เราหาอบายมุขใหม่ๆ ต่างหาก

335
00:21:51,760 --> 00:21:54,240
‎"แจ็ค มกราคมนี้
‎นายจะเลิกเหล้ากับงดเนื้อหรือเปล่า"

336
00:21:54,320 --> 00:21:56,600
‎"ไม่ล่ะ แต่ฉันจะเริ่มเล่นเฮโรอีน"

337
00:21:58,280 --> 00:22:01,640
‎ใช่ เวลาผ่านไปเร็วมาก
‎แล้วน้ำหนักที่ขึ้นตอนคริสต์มาสก็หายไป

338
00:22:02,400 --> 00:22:05,240
‎ใครจะเอาด้วยบ้างครับ
‎ปี 2021 มกราพาเล่นเฮโรอีน

339
00:22:13,560 --> 00:22:14,760
‎เราต้องทำตัวชอบธรรมขึ้น

340
00:22:14,840 --> 00:22:17,400
‎เดี๋ยวนี้พวกคนทานเนื้อ
‎ก็ทำตัวชอบธรรมได้มากขึ้นเหมือนกัน

341
00:22:17,480 --> 00:22:20,160
‎เราถามคำถามให้ถูกได้
‎ก็แค่ต้องเลือกจังหวะดีๆ

342
00:22:20,360 --> 00:22:22,800
‎ผมเป็นคนธรรมดาครับ
‎วันก่อนผมเลยผมสาวไปเดต

343
00:22:22,880 --> 00:22:23,920
‎ที่ร้าน "นานโดส"

344
00:22:25,480 --> 00:22:27,800
‎เธอเริ่มถามเกี่ยวกับไก่

345
00:22:27,880 --> 00:22:31,200
‎การถามเรื่องไก่
‎มีเวลาและสถานที่ที่เหมาะสมอยู่

346
00:22:31,520 --> 00:22:33,200
‎แต่ไม่ใช่ที่นานโดส์แน่ๆ

347
00:22:33,640 --> 00:22:36,080
‎หมอนั่นไม่รู้อะไรเลย

348
00:22:36,360 --> 00:22:39,560
‎เธอถามว่าไก่มาจากไหน
‎หมอนั่นตอบว่า "ตู้เย็น"

349
00:22:41,280 --> 00:22:44,040
‎แต่ก็นั่นแหละครับ
‎เราต้องรู้ว่าอาหารที่เรากิน

350
00:22:44,120 --> 00:22:45,760
‎มันกินอะไรเข้าไปบ้าง

351
00:22:45,840 --> 00:22:47,400
‎วันก่อนผมเห็นบทความ

352
00:22:47,480 --> 00:22:50,920
‎ที่บอกว่าเราไม่ได้รับอนุญาต
‎ให้โยนขนมปังเป็นอาหารเป็ดที่สวน

353
00:22:51,280 --> 00:22:52,480
‎คุณรู้สาเหตุไหม

354
00:22:52,960 --> 00:22:56,120
‎เพราะมันทำให้เจ้าพวกนั้นบวม

355
00:22:58,400 --> 00:22:59,960
‎พวกมันเป็นเป็ดนะ

356
00:23:01,600 --> 00:23:02,800
‎หน้าที่ของพวกมัน...

357
00:23:04,040 --> 00:23:05,280
‎คือการลอยน้ำ

358
00:23:06,880 --> 00:23:11,440
‎สำคัญด้วยเหรอว่าพวกมันบวมน่ะ
‎นั่นเป็นข้อดีต่างหาก

359
00:23:12,480 --> 00:23:15,440
‎เริ่มแจกแจงตัวเลือกอื่นๆ
‎แทนที่จะให้ขนมปังเป็นอาหาร

360
00:23:15,520 --> 00:23:18,200
‎เราสามารถให้เมล็ดข้าวโพดพวกมัน
‎ให้ถั่วพวกมัน

361
00:23:18,280 --> 00:23:19,840
‎ให้องุ่นพวกมันก็ได้

362
00:23:19,920 --> 00:23:20,800
‎องุ่นเนี่ยนะ

363
00:23:21,200 --> 00:23:23,640
‎นี่ผมกำลังจะไปเยี่ยมเป็ดนี่
‎ที่โรงพยาบาลหรือไง

364
00:23:24,640 --> 00:23:27,360
‎นึกภาพออกไหมว่าผมจะดูกวนบาทาแค่ไหน

365
00:23:27,440 --> 00:23:30,360
‎ถ้าผมโผล่ไปที่สวนแถวบ้าน

366
00:23:30,440 --> 00:23:33,560
‎ทุกคนพากันโยนขนมปังราขึ้น

367
00:23:33,640 --> 00:23:35,800
‎ส่วนผมก็โผล่ไปพร้อมตะกร้าองุ่น

368
00:23:35,880 --> 00:23:39,440
‎"แกอาจเป็นเป็ด
‎แต่วันนี้แกจะได้อิ่มเอมเหมือนพวกหงส์

369
00:23:40,320 --> 00:23:43,680
‎อย่ากินมากไปนักล่ะ
‎เดี๋ยวจะกินชีสรวมมิตรไม่ไหว

370
00:23:43,760 --> 00:23:44,600
‎เอาไปเลย

371
00:23:46,280 --> 00:23:50,280
‎ชีสลัตเวียนกามองแบร์คุณภาพเยี่ยม
‎จากไลดอล มาสิ กินให้อร่อย"

372
00:23:52,400 --> 00:23:54,040
‎พวกเป็ดไร้กลูเตน

373
00:23:54,400 --> 00:23:55,440
‎แล้วจะเป็นอะไรต่อล่ะ

374
00:23:55,800 --> 00:23:58,120
‎พวกมันจะกินคีโตต่อ
‎ต้องเป็นแบบนั้นแน่นอน

375
00:23:59,240 --> 00:24:03,200
‎ผมตามกระแสการกินไม่ทันแล้ว
‎ดูเหมือนมีจะรูปแบบใหม่มาทุกสัปดาห์

376
00:24:03,680 --> 00:24:06,560
‎มีพวกกินแต่น้ำผักผลไม้
‎พวกลดอาหารเป็นเวลา

377
00:24:06,960 --> 00:24:09,680
‎พวกลดอาหารเป็นเวลานี่
‎พิลึกที่สุดแล้ว มันเหมือนลัทธิเลย

378
00:24:10,000 --> 00:24:12,040
‎การลดอาหาร กินแบบห้าและสอง

379
00:24:12,120 --> 00:24:15,880
‎"อ๋อ ฉันกินแบบห้าและสองน่ะ
‎ช่วงห้าวัน ฉันจะกินอะไรก็ได้

380
00:24:15,960 --> 00:24:17,480
‎พอถึงช่วงสองวัน ฉันจะลดอาหาร

381
00:24:17,560 --> 00:24:20,640
‎และตลอดเจ็ดวัน
‎ฉันจะป่าวประกาศให้ชาวบ้านรู้"

382
00:24:22,440 --> 00:24:25,880
‎พวกนั้นกระเหี้ยนกระหือรือที่จะบอกคุณ
‎ว่าการลดอาหารเป็นเวลามันดียังไง

383
00:24:25,960 --> 00:24:29,480
‎เดี๋ยวนะ "หัวฉันก็มีตาอยู่
‎ฉันมองเห็นสิ่งที่อยู่ตรงหน้า"

384
00:24:29,560 --> 00:24:32,880
‎คนพวกนี้ดูผอมซูบ ดูไม่มีแรง

385
00:24:32,960 --> 00:24:38,240
‎เหมือนเป็นเชลยศึกน่ะ
‎"ขอโทษจริงๆ ฉันกินบิสกิตนั่นไม่ได้

386
00:24:38,360 --> 00:24:40,360
‎ตอนนี้ฉันกำลังลดอาหารเป็นเวลา

387
00:24:40,440 --> 00:24:43,840
‎มันยอดเยี่ยมเลยล่ะ
‎นายต้องลองบ้างนะ

388
00:24:43,920 --> 00:24:47,120
‎ร่างกายฉันไม่สร้างน้ำลายมาสามวันแล้ว"

389
00:24:47,200 --> 00:24:50,040
‎"มีอะไรหายไปบ้างล่ะ"
‎"ก็น้ำหนักหกโลกว่าๆ กับการมองเห็น

390
00:24:59,960 --> 00:25:02,600
‎ฉันไม่เคยรู้สึกดีขนาดนี้มาก่อน"

391
00:25:04,640 --> 00:25:05,480
‎ให้ตาย

392
00:25:06,000 --> 00:25:08,880
‎ผมรู้สึกว่ามุกพวกนี้
‎จะกลับมาหลอกหลอนผม

393
00:25:08,960 --> 00:25:12,760
‎เพราะอีกสักหกเดือน
‎ผมจะต้องเป็นวีแกนชัวร์ๆ

394
00:25:12,840 --> 00:25:15,440
‎และดื่มนมฟาลาเฟล

395
00:25:16,520 --> 00:25:19,840
‎ผมก็แค่อิจฉาคนที่ใช้ชีวิตแบบที่ผมอยากมี

396
00:25:19,920 --> 00:25:21,920
‎ผมทำแบบนี้กับทุกเรื่องเลย
‎อย่างเรื่องชีวิตรัก

397
00:25:22,000 --> 00:25:23,720
‎ตอนนี้ชีวิตรักของผมพังเละไม่มีชิ้นดี

398
00:25:23,800 --> 00:25:26,120
‎ผมเลยอยู่ใกล้พวกคู่รักที่มีความสุขไม่ได้

399
00:25:27,160 --> 00:25:29,240
‎ขอเสียงหน่อยครับ
‎คนที่มีความสุขกับชีวิตรัก

400
00:25:31,240 --> 00:25:34,240
‎เพื่อน มันไม่ใช่แล้วล่ะ
‎ถ้าคุณดึงมือแฟนตัวเองมายก

401
00:25:34,320 --> 00:25:37,600
‎ตอนที่ผมถามคำถามนั้น
‎มนุษย์ถ้ำตัวจริงนี่นา

402
00:25:37,680 --> 00:25:38,800
‎"เทอมีฟามสุก"

403
00:25:42,040 --> 00:25:44,760
‎ขอเสียงคนที่ไม่มีความสุข
‎กับชีวิตรักหน่อยครับ

404
00:25:45,800 --> 00:25:47,200
‎เอาล่ะ เราคบกันได้

405
00:25:48,400 --> 00:25:50,160
‎ผมชอบการมองหา
‎คู่รักที่ไร้ความสุขพวกนี้

406
00:25:50,240 --> 00:25:52,560
‎วันก่อนผมเห็นคู่ที่ไม่มีความสุขคู่หนึ่ง
‎ผมอยู่บนเครื่องบิน

407
00:25:52,640 --> 00:25:53,960
‎มีคู่สามีภรรยาเดินมา

408
00:25:54,040 --> 00:25:56,720
‎ที่จริงผมก็ไม่รู้ว่าสองคนนั้น
‎เป็นสามีภรรยากันหรือเปล่า

409
00:25:56,800 --> 00:25:59,360
‎แต่พวกเขาอายุเกิน 60 แล้ว
‎ถ้าคุณอายุเกิน 60

410
00:25:59,440 --> 00:26:01,800
‎ไม่ว่าจะแต่งงานกันหรือเปล่า
‎พวกคุณคือคู่สามีภรรยา

411
00:26:01,880 --> 00:26:05,200
‎ไม่มีอะไรในโลกนี้
‎น่าขนลุกไปกว่าคนอายุเกิน 60

412
00:26:05,280 --> 00:26:08,400
‎ที่เรียกตัวเองว่า "เป็นแฟนกัน"

413
00:26:09,200 --> 00:26:10,680
‎พวกคุณไม่ใช่เด็กประถม

414
00:26:11,400 --> 00:26:14,200
‎ผมรู้ว่าพูดแบบนี้ฟังดูเหยียดอายุ
‎แต่น่าเศร้าที่มันเป็นเรื่องจริง

415
00:26:14,320 --> 00:26:16,440
‎ผมเจอผู้ชายคนหนึ่งเมื่อวันก่อน
‎เขาแก่แล้ว

416
00:26:16,520 --> 00:26:18,080
‎เรียกว่าแก่ตัวจริงเสียงจริง

417
00:26:18,360 --> 00:26:20,480
‎ขั้นที่ว่าเราสแกนใบหน้าเข้าไอโฟนเขาได้

418
00:26:20,560 --> 00:26:22,800
‎ด้วยการจ่อเครื่องไปที่อัณฑะสักข้างของคุณ

419
00:26:24,720 --> 00:26:26,080
‎เขาน่าจะเกือบ 80 แล้ว

420
00:26:26,320 --> 00:26:31,320
‎เขาแนะนำให้ผมรู้จักกับผู้หญิง
‎ที่มาด้วยกัน "นี่แฟนผมเอง"

421
00:26:32,120 --> 00:26:33,760
‎นั่นจะเป็นคนจัดงานศพให้คุณต่างหาก

422
00:26:36,640 --> 00:26:40,080
‎สองคนนั้นเดินไป
‎ฝ่ายสามีนั่งลงแล้วหลับทันที

423
00:26:40,160 --> 00:26:41,480
‎เขาเริ่มกรนเสียงดัง

424
00:26:42,720 --> 00:26:44,800
‎ฝ่ายภรรยาก็มองไปทางเขา

425
00:26:44,880 --> 00:26:47,880
‎และเกลียดเขาแบบเข้าไส้

426
00:26:48,320 --> 00:26:51,400
‎มีช่วงหนึ่ง
‎ท่าทางเขาเหมือนสำลักตอนนอน

427
00:26:51,480 --> 00:26:52,320
‎เขาทำแบบ...

428
00:26:54,120 --> 00:26:56,920
‎ผมบังเอิญสบตาเธอพอดี
‎เธอมองผมเหมือนจะบอกว่า

429
00:26:59,040 --> 00:27:00,920
‎"ถ้าเขาไปก็ช่วยไม่ได้"

430
00:27:01,920 --> 00:27:05,120
‎เขากางโต๊ะวางถาดอาหารเอาไว้
‎เธอเขียนบอกไว้ "อย่าช่วยชีวิต"

431
00:27:06,480 --> 00:27:10,680
‎ตลอดการบิน เขากรนเสียงดัง
‎พอถึงช่วงที่เครื่องจะลง

432
00:27:10,760 --> 00:27:14,160
‎แม้แต่ทารกที่แหกปากร้องไห้ยังบอกเลยว่า
‎"ลุงคนนี้เฮงซวยเป็นบ้า"

433
00:27:15,640 --> 00:27:18,640
‎แต่เพราะที่นั่งเขาปรับไว้เอียงนิดหน่อย

434
00:27:18,720 --> 00:27:20,760
‎พนักงานต้อนรับบนเครื่องเลยต้องมา

435
00:27:20,840 --> 00:27:24,200
‎แล้วปรับที่นั่งให้ตรงสำหรับตอนเครื่องลง
‎ไม่อย่างนั้น ก็อย่างที่ทุกคนรู้ดี

436
00:27:24,280 --> 00:27:26,760
‎เครื่องบินจะระเบิดไม่เหลือซาก

437
00:27:30,560 --> 00:27:34,720
‎ตอนที่ทำแบบนั้น เธอบังเอิญทำเขาตื่น
‎แล้วเขาก็ไม่ค่อยพอใจเท่าไร

438
00:27:34,800 --> 00:27:37,600
‎เขาโวยใส่เธอ เขาบ่นว่า
‎"ให้ตายเถอะ

439
00:27:37,680 --> 00:27:41,960
‎มันคุ้มกันหรือไง
‎ที่ต้องโน้มตัวมาทำให้ฉันตื่น

440
00:27:42,040 --> 00:27:44,200
‎แลกกับอะไรแค่สองนิ้ว"

441
00:27:44,440 --> 00:27:47,760
‎แล้วเมียเขาก็พูดว่า
‎"เท่าที่เจอมากับตัวเอง ฉันว่าไม่คุ้ม"

442
00:27:50,600 --> 00:27:54,720
‎ผู้คนพากันไฮไฟฟ์
‎นักบินถึงกับประกาศว่า

443
00:27:55,240 --> 00:27:58,760
‎"คุณผู้หญิงในแถว 33
‎แซ่บมากจ้ะ แม่"

444
00:27:59,960 --> 00:28:01,440
‎ทุกคนถูกใจกันมาก

445
00:28:01,720 --> 00:28:03,600
‎ยกเว้นก็แค่ผม ผมนั่งคิดอยู่ว่า

446
00:28:03,680 --> 00:28:08,920
‎"นี่แม่งเป็นครั้งสุดท้าย
‎ที่ฉันจะนั่งเครื่องบินหลังที่นั่งพ่อแม่"

447
00:28:15,000 --> 00:28:16,520
‎ผมดีใจที่พวกคุณชอบมุกนี้

448
00:28:17,000 --> 00:28:19,920
‎รู้ไหมว่าใครไม่ชอบมุกนี้
‎ครั้งแรกที่เขาได้ยินผมเล่า

449
00:28:20,200 --> 00:28:21,600
‎ไมเคิล ไวท์ฮอล

450
00:28:23,840 --> 00:28:26,120
‎คุณเอ๋ย ครั้งแรกที่เขาได้ยินนะ

451
00:28:26,200 --> 00:28:29,600
‎ปฏิกิริยาของเขา
‎สมกับเป็นไมเคิล ไวท์ฮอลมากๆ

452
00:28:29,880 --> 00:28:34,040
‎พอผมลงจากเวทีก็เจอเขารออยู่
‎นั่งอึนๆ ตรงปลายบาร์

453
00:28:34,120 --> 00:28:35,560
‎เหมือนแวมไพร์อารมณ์บูด

454
00:28:36,880 --> 00:28:40,520
‎เขาพูด "พ่อไม่ชอบมุกใหม่
‎เรื่องเครื่องบินของแกเลย"

455
00:28:40,960 --> 00:28:45,160
‎ผมตอบ "โธ่พ่อ นั่นไม่ใช่พ่อกับแม่อยู่แล้ว
‎ มันก็แค่มุกตลก"

456
00:28:45,240 --> 00:28:50,800
‎เขาพูดต่อ "แถว 33 เนี่ย
‎พ่อไม่อยากให้คนคิดว่าเราบินชั้นประหยัด"

457
00:28:56,880 --> 00:29:01,120
‎เดี๋ยวนี้เขาแย่ยิ่งกว่าเดิมอีกนะครับ
‎พอเขามีชื่อเสียงขึ้นมาสักนิด

458
00:29:01,520 --> 00:29:04,360
‎ผมไม่ได้จะบอกว่าชื่อเสียงทำให้เขา
‎เปลี่ยนไปนะ แต่วันก่อนเนี่ย

459
00:29:04,440 --> 00:29:08,960
‎พ่อผมกำลังกรอกเอกสารทางการแพทย์
‎แล้วตรงช่อง "อาชีพ"

460
00:29:09,160 --> 00:29:11,160
‎เขาเขียนว่า "สมบัติของชาติ"

461
00:29:14,920 --> 00:29:16,680
‎เราทุกคนรู้ดี
‎ว่าสถานะเขาคงเป็นแบบนี้ได้ไม่นาน

462
00:29:16,760 --> 00:29:20,680
‎ท้ายที่สุด เขาจะพูดหรือทวีตอะไร
‎ทีทำให้ตัวเองโดนแบน

463
00:29:21,360 --> 00:29:25,640
‎เราไปออกรายการสืบหาบรรพบุรุษ
‎ของบีบีซีที่ชื่อฮูดูยูติ๊งยูอาร์

464
00:29:26,040 --> 00:29:28,840
‎กลับกลายเป็นว่าคำตอบนั้นคือ
‎"คนเฮงซวย"

465
00:29:29,840 --> 00:29:33,560
‎ครับ พ่อผมสืบเชื้อสาย
‎มาจากพวกเฮงซวย

466
00:29:34,040 --> 00:29:37,280
‎ฝั่งหนึ่งของตระกูล
‎เราเดินทางไปเบอร์มิงแฮม ผมนี่แบบ

467
00:29:37,360 --> 00:29:39,800
‎"เจ๋งเลย ฉันจะได้เกี่ยวข้อง
‎กับแก๊งพีกี้ ไบลน์เดอร์ส"

468
00:29:39,880 --> 00:29:41,360
‎ไม่ครับ ไอ้หื่น

469
00:29:43,320 --> 00:29:46,720
‎บรรพบุรุษผมคนหนึ่ง
‎เป็นนักต้มตุ๋นบ้ากามที่ติดซิฟิลิส

470
00:29:46,800 --> 00:29:49,760
‎เอาโรคมาติดเมีย
‎และสองคนนั่นก็ตายในโรงพยาบาลบ้า

471
00:29:50,080 --> 00:29:52,280
‎แต่กลายเป็นว่าเขาดีกว่าคนอื่นๆ

472
00:29:53,560 --> 00:29:57,320
‎ใช่ครับ บรรพบุรุษคนอื่นๆ ของผม
‎ทำให้ตาลุงหื่นที่ซิฟิลิสรุมเร้า

473
00:29:57,400 --> 00:29:58,800
‎ดูเหมือนแม่ชีเทเรซาเลยล่ะ

474
00:29:59,840 --> 00:30:03,160
‎อีกฝั่งหนึ่งของตระกูล เราเดินทางไปเวลส์
‎และได้รู้ว่าผมสืบเชื้อสาย

475
00:30:03,240 --> 00:30:07,480
‎มาจากส.ส.อนุรักษ์นิยมชาวเวลส์คนดัง
‎ที่แนะนำประเทศรู้จักความโหดร้าย

476
00:30:07,560 --> 00:30:11,480
‎จากนั้นก็ปราบการลุกฮือของคนงานชาวเวลส์
‎ที่ต่อสู้เพื่อสิทธิในการเลือกตั้ง

477
00:30:11,560 --> 00:30:14,080
‎และทำให้วิลเลียม วอลเลซ
‎เวอร์ชั่นเวลส์ถูกจับกุม

478
00:30:14,160 --> 00:30:16,320
‎ลงโทษแขวนคอ ควักไส้ และผ่าสี่
‎ด้วยข้อหาก่อกบฏ

479
00:30:16,920 --> 00:30:20,000
‎พอได้รู้เรื่องทุกอย่างนี่
‎ผมก็ไม่สบายใจมาก

480
00:30:20,080 --> 00:30:22,120
‎ผมรู้สึกท่วมท้น ใจขุ่นมัว

481
00:30:22,200 --> 00:30:24,760
‎ผมหันไปมองพ่อ ไม่มีอารมณ์สักนิด

482
00:30:26,120 --> 00:30:27,960
‎ผมพูด "พ่อต้องทำให้ดูไม่สบายใจกว่านี้

483
00:30:28,040 --> 00:30:31,200
‎มีกล้องจับหน้าเราตลอดเวลา
‎พ่อช่วยแกล้งทำเป็นเศร้าหน่อยได้ไหม"

484
00:30:31,280 --> 00:30:34,640
‎เขาตอบว่า
‎"พ่อเศร้านะ ทุกอย่างมันชวนหดหู่มาก

485
00:30:34,720 --> 00:30:38,080
‎พ่อไม่รู้สักนิดว่าพวกเราเป็นคนเวลส์"

486
00:30:42,760 --> 00:30:46,800
‎ผมเข้าใจนะ ผมเข้าใจว่ามุมมอง
‎ที่เรามีต่อพ่อแม่เปลี่ยนไปตามเวลา

487
00:30:46,880 --> 00:30:49,360
‎ตอนเป็นเด็ก เราจะมองพ่อแม่แล้วคิด

488
00:30:49,560 --> 00:30:54,000
‎"สองคนนี่เป็นคนที่น่าอายที่สุด
‎เท่าที่ฉันเคยเห็นมาตลอดชีวิต"

489
00:30:54,560 --> 00:30:58,280
‎แล้วพอเราอายุมากขึ้นหน่อย
‎ฉลาดขึ้นอีกนิด พอเราเองกลายเป็นผู้ใหญ่

490
00:30:58,760 --> 00:31:00,800
‎ในที่สุด เราก็คิดได้ว่า "รู้อะไรไหม

491
00:31:01,000 --> 00:31:04,240
‎ที่จริงแล้ว
‎ฉันว่าสองคนนี้ก็พอใช้ได้อยู่นะ"

492
00:31:05,000 --> 00:31:07,600
‎จากนั้นพ่อแม่ก็เกษียณ
‎เราได้อยู่กับพวกท่านมากขึ้น และเราคิด

493
00:31:07,680 --> 00:31:09,680
‎"ไม่ใช่ล่ะ ฉันเข้าใจถูกตั้งแต่แรกแล้ว

494
00:31:10,400 --> 00:31:11,720
‎สองคนนี้แม่งโคตรเพี้ยน"

495
00:31:12,760 --> 00:31:15,560
‎ในบ้านของผมเนี่ย
‎น้องสาวผมโดนหนักสุดแล้วครับ

496
00:31:16,360 --> 00:31:18,240
‎เมื่อปีที่แล้ว น้องสาวผมหมั้น

497
00:31:18,320 --> 00:31:21,080
‎นั่นน่าจะเป็นช่วงเวลาแสนสุขของครอบครัวเรา

498
00:31:21,160 --> 00:31:24,040
‎และมันก็ใช่ครับ สัก 0.5 วินาที

499
00:31:24,240 --> 00:31:28,080
‎จนกระทั่งน้องผม
‎ประกาศว่าไม่อยากแต่งงานในโบสถ์

500
00:31:28,520 --> 00:31:30,120
‎คุณพระ

501
00:31:30,600 --> 00:31:33,840
‎ถ้าคนข้างนอกมองมา คงคิดว่า
‎เธอบอกพ่อผมว่าลงคะแนนให้พรรคกรีน

502
00:31:35,200 --> 00:31:36,440
‎ไม่ราบรื่นสักนิด

503
00:31:36,520 --> 00:31:40,720
‎เขาพูดว่า "หมายความว่ายังไง
‎ที่ว่าแกจะไม่แต่งงานในโบสถ์ มอลลี่

504
00:31:40,800 --> 00:31:46,400
‎ถ้าพ่อต้องออกเงินค่าแต่งงานนี่
‎พ่อไม่ให้แกแต่งในโรงนาบ้าบอแน่ๆ

505
00:31:47,080 --> 00:31:51,920
‎ถ้าพ่อต้องออกเงินค่าแต่งงานนี่
‎งานต้องจัดในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์"

506
00:31:52,320 --> 00:31:55,440
‎สีหน้าเขาตอนที่รู้ว่าเราจองมัสยิดเอาไว้

507
00:32:00,280 --> 00:32:02,120
‎แล้วตอนนี้ความกดดัน
‎ก็มาตกที่ผมครับ

508
00:32:02,200 --> 00:32:04,320
‎ผมควรแต่งงาน
‎ผมถูกกดดันให้มีลูก

509
00:32:04,400 --> 00:32:06,960
‎พ่อแม่เอาแต่ถามผม
‎"เมื่อไหร่แกจะมีหลานให้เรา"

510
00:32:07,040 --> 00:32:08,680
‎ผมตอบว่า "ผมพยายามจะตัดตอน

511
00:32:08,760 --> 00:32:11,240
‎เชื้อสายของฆาตกรหมู่ที่เป็นซิฟิลิส"

512
00:32:12,440 --> 00:32:15,120
‎แต่เพราะผมเพิ่งเลิกกับแฟน
‎แบบเป็นเรื่องเป็นราวครั้งแรก

513
00:32:15,200 --> 00:32:18,720
‎ผมกับแฟนจากกันด้วยดี
‎ซึ่งมีแต่คนบอกว่าแบบนั้นดีแล้ว

514
00:32:18,800 --> 00:32:21,360
‎แต่ผมขอบอกเลยนะ ว่าแม่งไม่เห็นดี

515
00:32:22,320 --> 00:32:25,320
‎เกลียดกันซะจะยังดีกว่าครับ

516
00:32:25,720 --> 00:32:28,680
‎ผมพูดในฐานะคนคนหนึ่ง
‎และผมขอพูดในฐานะศิลปินด้วย

517
00:32:28,880 --> 00:32:32,000
‎ข้อดีอย่างหนึ่ง
‎ของการมีโศกนาฏกรรมในชีวิตศิลปิน

518
00:32:32,080 --> 00:32:33,800
‎ก็คือมันเป็นแรงผลักให้เกิดงานดีๆ

519
00:32:34,080 --> 00:32:37,320
‎ไม่มีใครเคยทำสุดยอดอัลบั้มเพลงได้
‎จากการแยกทางกันด้วยรอยยิ้ม

520
00:32:37,400 --> 00:32:39,200
‎แบบที่ทุกฝ่ายทำตัวเป็นผู้เป็นคน

521
00:32:39,680 --> 00:32:41,840
‎ผมอยากให้เธอ
‎เหยียบย่ำหัวใจผมให้จมดิน

522
00:32:41,920 --> 00:32:45,920
‎โยนเสื้อผ้าผมลงจากหน้าต่าง
‎ผมอยากโดนทำร้ายเหมือนอะเดล จริงไหม

523
00:32:46,840 --> 00:32:49,760
‎แต่แฟนเก่าผมกลับพาแม่ผมไปดื่มชา

524
00:32:49,840 --> 00:32:52,520
‎เพื่อช่วยให้แม่ผมปรับตัว
‎ผ่านการแยกทางกันให้ได้

525
00:32:53,240 --> 00:32:56,680
‎ใช่เลย ผมขอยกนิ้วกลางให้
‎ความใจดีและมีน้ำใจของคุณ

526
00:32:57,080 --> 00:32:58,920
‎ผมอยากจมลึกอยู่กับความเศร้า

527
00:32:59,000 --> 00:33:02,160
‎แต่ผมกลับมาเล่นมุกตื้นๆ เรื่องท้องร่วง

528
00:33:05,440 --> 00:33:08,960
‎แล้วเราก็อยู่ในสถานการณ์พิลึก
‎ที่ผมกับแฟนเก่าเป็นแค่เพื่อนกัน

529
00:33:09,040 --> 00:33:12,800
‎เราอยู่แฟลตเดียวกันสักสองสามเดือน
‎พิลึกโคตรเลยล่ะ

530
00:33:13,080 --> 00:33:16,200
‎เราพยายามช่วยกันและกันให้ปรับตัว
‎เข้ากับชีวิตใหม่ที่เราเป็นแค่เพื่อน

531
00:33:16,680 --> 00:33:18,680
‎ให้ผมเล่าตอนที่เวทนาที่สุดให้ฟังไหม

532
00:33:19,120 --> 00:33:22,880
‎เราอยู่ในครัวด้วยกัน
‎และเป็นครั้งแรกในหกปี

533
00:33:23,120 --> 00:33:25,040
‎เธอตดต่อหน้าผม

534
00:33:26,040 --> 00:33:28,400
‎และเราก็ไม่ได้พูดอะไรกันสักคำ

535
00:33:28,480 --> 00:33:31,720
‎ผมแค่เดินออกมาจากห้อง ขึ้นข้างบน

536
00:33:31,960 --> 00:33:33,800
‎ขังตัวเองไว้ในห้องน้ำ

537
00:33:33,880 --> 00:33:36,800
‎แล้วร้องไห้เบาๆ
‎เพราะผมรู้ว่ามันจบแล้ว

538
00:33:38,520 --> 00:33:42,880
‎การพัดผ่านเพียงครั้ง
‎เป็นการผายลมที่ทำผมใจสลาย

539
00:33:46,640 --> 00:33:48,800
‎มุกใหม่นี่น่าหดหู่จังแฮะ

540
00:33:49,720 --> 00:33:50,800
‎แต่จริงๆ นะครับ

541
00:33:51,280 --> 00:33:52,880
‎เธอตดต่อหน้าผม

542
00:33:52,960 --> 00:33:55,600
‎เธอพยายามทำให้ตัวเอง
‎ดูดีน้อยลงในสายตาผม

543
00:33:55,680 --> 00:33:59,080
‎เหมือนว่าเธอใช้ลมดันตัวเอง
‎ให้ตกจากตำแหน่งเทพีของผม

544
00:33:59,640 --> 00:34:05,160
‎แต่มันไม่ได้ผลครับ ผมเป็นผู้ชาย
‎นั่นยิ่งทำให้ผมรักเธอกว่าเดิม

545
00:34:07,200 --> 00:34:08,960
‎จากนั้นผมเลยพยายามเล่นด้วย

546
00:34:09,120 --> 00:34:11,400
‎ผมถามเธอ "มีอะไรที่ผมจะทำ

547
00:34:11,480 --> 00:34:13,520
‎ให้ผมดูดีน้อยลง
‎ในสายคุณได้ไหม"

548
00:34:13,600 --> 00:34:15,960
‎เธอตอบ "ไม่เป็นไร ฉันไปถึงจุดนั้นแล้ว"

549
00:34:18,320 --> 00:34:20,440
‎ตอนนี้ผมเลยต้องกลับมาพยายามอีกครั้ง

550
00:34:20,800 --> 00:34:23,720
‎ต้องเปลี่ยนแปลงเรื่องบนเตียงอีกรอบ
‎ผมไม่ชอบที่ต้องทำอะไรแบบนั้น

551
00:34:23,800 --> 00:34:25,760
‎ผมค่อนข้างหัวโบราณกับเรื่องบนเตียง

552
00:34:26,080 --> 00:34:28,120
‎การขึ้นเตียงกับผมไม่มีอะไรให้ตื่นเต้น

553
00:34:28,800 --> 00:34:31,800
‎ผมพูดเสมอครับ ว่าการมีเซ็กส์กับผม
‎ก็เหมือนการมาโรงหนังสาย

554
00:34:31,880 --> 00:34:33,360
‎แล้วคุณต้องพยายามหาที่นั่ง

555
00:34:34,160 --> 00:34:36,440
‎ขยับไปมาตลอด
‎ส่งเสียงจุ๊นิดหน่อย เงียบไปครู่หนึ่ง

556
00:34:36,520 --> 00:34:39,080
‎ตามมาด้วยเสียงกระซิบ
‎จากสักแห่งในความมืดว่า

557
00:34:39,160 --> 00:34:40,280
‎"ผมขอโทษ"

558
00:34:47,160 --> 00:34:48,840
‎น่าเศร้าที่ไม่เคยมีเสียงแบบนั้น

559
00:34:52,800 --> 00:34:55,200
‎และผมก็ไม่พร้อมสำหรับอะไรพวกนี้สักอย่าง

560
00:34:55,360 --> 00:34:57,920
‎ผมไม่พร้อมรับการเลิกรา
‎ในทางอารมณ์

561
00:34:58,000 --> 00:35:00,760
‎เพราะผมเป็นดอกผล
‎ของระบบโรงเรียนประจำของอังกฤษ

562
00:35:01,160 --> 00:35:03,520
‎ถ้ามีการเลิกราในโรงเรียนประจำ

563
00:35:03,600 --> 00:35:05,320
‎เราก็ไม่ควรเอ่ยถึงมัน

564
00:35:05,600 --> 00:35:08,800
‎โดยมากเป็นเพราะอาจารย์พวกนั้น
‎อาจโดนไล่ออกได้

565
00:35:12,040 --> 00:35:15,560
‎ตั้งแต่ตอนนั้น สิ่งที่ใกล้เคียง
‎กับความสัมพันธ์ที่สุดก็คือกับเครื่องอเล็กซ่า

566
00:35:17,160 --> 00:35:20,560
‎อเล็กซ่าผู้น่ารัก
‎เก็บและบันทึกทุกอย่างที่เราพูด

567
00:35:20,640 --> 00:35:22,640
‎เพื่อนำข้อมูลไปใช้ในอนาคต

568
00:35:23,000 --> 00:35:24,800
‎เหมือนแฟนที่เป็นคนเป๊ะๆ

569
00:35:27,760 --> 00:35:32,120
‎แล้วตอนนี้ผมก็ใช้ชีวิตแบบหนุ่มโสดด้วย
‎เจ๋งเป้ง ชีวิตหนุ่มโสด

570
00:35:32,240 --> 00:35:34,760
‎เอามื้อเช้ามากินเป็นอาหารเย็น อย่างคูล

571
00:35:35,080 --> 00:35:39,840
‎ใส่กางเกงในตัวเดิมทั้งสัปดาห์
‎อยากรู้ไหมว่าใครเท่สุด

572
00:35:40,240 --> 00:35:44,560
‎นี่เป็นแค่อ่างล้างจาน
‎หรือเป็นห้องน้ำชั้นล่างด้วยนะ

573
00:35:46,440 --> 00:35:49,800
‎เยอะไปเหรอครับ
‎ผมชอบพูดประโยคนั้นบนเวทีทุกคืน

574
00:35:49,880 --> 00:35:52,640
‎แล้วมองดูผู้ชม ทุกครั้งเลยล่ะ

575
00:35:52,720 --> 00:35:55,120
‎ผมจะเห็นผู้ชายอย่างน้อยสี่ห้าคนหัวเราะ

576
00:35:55,520 --> 00:35:58,960
‎จากนั้นก็หันไปหาภรรยาแล้วพูดว่า
‎"ผมไม่เข้าใจว่าเขาพูดถึงอะไร"

577
00:36:01,320 --> 00:36:04,840
‎นั่นเป็นจุดตกต่ำที่สุดหรือเปล่า
‎หรือจุดตกต่ำสุดคือการเข้าครัวแล้วรู้ตัว

578
00:36:04,920 --> 00:36:09,440
‎ว่าอาหารอย่างเดียวที่ผมมีเหลือในบ้าน
‎คือบะหมี่กระป๋องยามฉุกเฉิน

579
00:36:09,680 --> 00:36:12,960
‎แล้วค่อยมารู้ทีหลัง
‎ว่าเธอเอากาน้ำร้อนไปด้วย

580
00:36:13,920 --> 00:36:17,000
‎"ฉันคงต้องเติมน้ำร้อนแก
‎ด้วยน้ำจากก๊อกโดยตรงสินะ"

581
00:36:17,720 --> 00:36:19,880
‎ผมก็ไม่ภูมิใจในตัวเองหรอกนะ

582
00:36:20,160 --> 00:36:23,320
‎นั่งห่มผ้านวมมีแขนบนโซฟา

583
00:36:23,440 --> 00:36:26,800
‎นั่งเคี้ยวบะหมี่รสบอมเบย์แบดบอย
‎สภาพสุกๆ ดิบๆ

584
00:36:27,000 --> 00:36:31,280
‎หวังว่ามันจะให้สารอาหารที่ผมต้องการ
‎เพื่อกลับไปปิดงานที่ค้างอยู่

585
00:36:31,360 --> 00:36:35,080
‎ซึ่งก็คือการพิสูจน์ว่าเป็นไปได้ไหม
‎ที่คนเราจะรูดหนอนจนโคม่า

586
00:36:36,760 --> 00:36:38,760
‎"เรียกชื่อพี่สิ อเล็กซ่า"

587
00:36:39,960 --> 00:36:41,160
‎"แจ็ค ไวท์ฮอล"

588
00:36:41,240 --> 00:36:42,160
‎"ใช่เลย

589
00:36:43,480 --> 00:36:44,960
‎ใครเป็นป๋าหนูจ๊ะ"

590
00:36:45,920 --> 00:36:47,440
‎"กำลังค้นหาไมเคิล ไวท์ฮอล"

591
00:36:47,520 --> 00:36:49,840
‎"ไม่นะ อย่า"

592
00:36:55,520 --> 00:36:58,480
‎จะว่าผมสติสตังหลุดไปนิดก็ได้ครับ

593
00:36:59,000 --> 00:37:02,440
‎มันมาถึงจุดพีคตอนที่ผม
‎ไปเยอรมนีช่วงสุดสัปดาห์

594
00:37:03,120 --> 00:37:04,360
‎นี่เป็นเรื่องเศร้าอยู่นะ

595
00:37:04,440 --> 00:37:07,320
‎ปีที่แล้วครับ พวกเราไปเบอร์ลิน
‎เพื่อร่ำลาเพื่อนคนหนึ่ง

596
00:37:07,760 --> 00:37:10,720
‎ที่เราเสียไปในเดือนมิถุนายน
‎มิถุนาหรือกรกฎานี่แหละ

597
00:37:11,040 --> 00:37:13,320
‎มันเป็นงานแต่งงานฤดูร้อนน่ะ
‎ผมจำวันที่ไม่ได้

598
00:37:18,440 --> 00:37:21,880
‎ใช่ครับ ในระยะของความเศร้าเพราะอกหัก
‎หลังผ่านช่วงสมเพชตัวเองแล้ว

599
00:37:21,960 --> 00:37:24,200
‎ระยะต่อไปก็คือระยะ "เมาหัวราน้ำ"

600
00:37:24,440 --> 00:37:28,800
‎แล้วที่ไหนจะดีไปกว่าการไปเมา
‎ท่ามกลางเพื่อนๆ ที่มีชีวิตแต่งงานสุขสันต์

601
00:37:29,120 --> 00:37:31,280
‎แฮชแท็ก "ใช้ชีวิตได้ห่วยกว่า"

602
00:37:32,480 --> 00:37:34,600
‎ในปาร์ตี้สละโสดครั้งนี้
‎ผมไม่ได้นอนมาสามวันแล้ว

603
00:37:34,680 --> 00:37:36,680
‎และผมอยู่ที่สนามบินเบอร์ลิน
‎เพื่อจะกลับบ้าน

604
00:37:36,760 --> 00:37:39,000
‎ผมยืนอยู่ในแถวรอตรวจความปลอดภัย

605
00:37:39,080 --> 00:37:42,240
‎แล้วผมก็ล้วงกระเป๋า
‎เพื่อหยิบหนังสือเดินทาง

606
00:37:42,320 --> 00:37:47,520
‎แต่ผมกลับหยิบเจอเยลลี่กัญชาหนึ่งชิ้น

607
00:37:48,040 --> 00:37:51,240
‎คุณพระ ผมมองไปรอบๆ เพื่อหาที่ทิ้ง

608
00:37:51,320 --> 00:37:53,040
‎ผมไม่เจออะไรใกล้ๆ เลย

609
00:37:53,120 --> 00:37:55,880
‎มีแวบหนึ่งที่ผมคิดขึ้นมา

610
00:37:55,960 --> 00:37:59,040
‎ผมมองไปข้างหน้า
‎มีเด็กคนหนึ่งที่สะพายกระเป๋าที่เปิดไว้

611
00:38:01,440 --> 00:38:03,440
‎ผมไม่ได้ทำน่า เพราะผมไม่ใช่คนชั่ว

612
00:38:03,760 --> 00:38:05,400
‎และผมเบี่ยงเบนความสนใจแม่เด็กไม่ได้

613
00:38:07,080 --> 00:38:10,440
‎ผมคิดลังเลกับตัวเองว่า
‎"คงต้องเขมือบมันสินะ"

614
00:38:10,680 --> 00:38:12,080
‎ผมเลยกลืนมันลงไป

615
00:38:12,160 --> 00:38:16,440
‎เอาล่ะ ผมค่อนข้างจะเป็นมือใหม่
‎ในเรื่องกัญชาที่มาเป็นอาหาร

616
00:38:16,840 --> 00:38:20,080
‎ของพวกนี้แรงมากนะครับ

617
00:38:20,560 --> 00:38:23,520
‎มันออกฤทธิ์อย่างแรง
‎อย่างกับผมโดนรถไฟขนสินค้าชน

618
00:38:24,080 --> 00:38:26,680
‎ตอนที่ผมไปอยู่หัวแถว

619
00:38:26,760 --> 00:38:31,960
‎ผมก็เมาจนตัวลอย
‎ขั้นบินกลับเองได้แบบไม่ต้องง้อเครื่องบิน

620
00:38:33,920 --> 00:38:38,080
‎ผมรู้ว่าตัวเองซวยแน่
‎ตอนที่ยืนตรงเครื่องสแกนร่างกาย

621
00:38:38,160 --> 00:38:40,520
‎ยืนถ่างขา ชูมือสูง

622
00:38:40,960 --> 00:38:43,400
‎ผมคิด "ทำไมเครื่องไม่สแกนนายล่ะ

623
00:38:44,000 --> 00:38:47,520
‎เครื่องไม่สแกนนาย
‎เพราะมันรู้ว่านายมียาเสพติด

624
00:38:47,600 --> 00:38:50,080
‎อยู่ในท้องนายไง ไอ้เด็กซ่า"

625
00:38:51,400 --> 00:38:54,040
‎จากนั้นผมถึงได้รู้ว่าสาเหตุที่แท้จริง
‎ที่เครื่องไม่สแกนผม

626
00:38:54,120 --> 00:38:57,320
‎เพราะผมดันไปยืนถ่างขา ชูมือสูง

627
00:38:57,400 --> 00:39:00,240
‎ต่อหน้าเครื่องตรวจจับโลหะธรรมดา

628
00:39:04,720 --> 00:39:08,480
‎นั่นเป็นตอนที่ผมได้ยินเสียงตะโกนใส่ผม
‎เป็นภาษาเยอรมันจากด้านหลัง

629
00:39:08,560 --> 00:39:10,240
‎"ดาส อิสต์ เวอโบเท่น"

630
00:39:10,320 --> 00:39:13,040
‎ผมไม่ใช่นักภาษาศาสตร์
‎แต่ผมค่อนข้างมั่นใจว่านั่นไม่ได้แปลว่า

631
00:39:13,120 --> 00:39:15,280
‎"ขอให้มีวันที่ดี
‎เลาจน์อยู่ทางนั้นครับ"

632
00:39:15,840 --> 00:39:18,720
‎ผมหันหลังไป จนท.รักษาความปลอดภัย
‎กำลังชี้มาอย่างมีอารมณ์

633
00:39:18,800 --> 00:39:21,520
‎ตรงช่วงเอวผม
‎และตะโกนอะไรสักอย่างเป็นภาษาเยอรมัน

634
00:39:21,720 --> 00:39:24,640
‎ผมเพิ่งนึกออกทีหลัง
‎ว่าเขาชี้มาที่เข็มขัดผม

635
00:39:24,720 --> 00:39:28,080
‎เขาอยากให้ผมถอดเข็มขัด
‎แต่โชคร้ายที่ตอนนั้นผมกำลังเมายา

636
00:39:28,160 --> 00:39:30,720
‎ผมไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ
‎ว่าตัวเองใส่เข็มขัดอยู่

637
00:39:30,960 --> 00:39:35,760
‎เพราะอะไรก็ไม่รู้ ในตอนนั้น
‎ผมนึกว่าเขาชี้มา...

638
00:39:36,680 --> 00:39:40,520
‎ที่กางเกงผม
‎และผมนึกว่าเขาอยากให้ถอดออก

639
00:39:41,880 --> 00:39:46,440
‎ผมคิด "โอ้โฮ จนท.รักษาความปลอดภัย
‎เยอรมันพวกนี้ตรวจละเอียดดีนะ"

640
00:39:46,680 --> 00:39:49,760
‎แต่ผมจบจากโรงเรียนประจำแบบคาทอลิก

641
00:39:49,920 --> 00:39:52,880
‎ถ้าผู้มีอำนาจสั่งให้เราถอด

642
00:39:52,960 --> 00:39:54,440
‎เราแม่งก็ต้องถอด

643
00:39:55,520 --> 00:39:57,640
‎ทีนี้ กลางสนามบินเบอร์ลิน

644
00:39:57,720 --> 00:40:01,760
‎ผมก็เริ่มค่อยๆ ดึงกางเกงตัวเองลงมา

645
00:40:02,160 --> 00:40:04,280
‎เขาไม่ชอบใจสักนิดเลยล่ะครับ

646
00:40:04,720 --> 00:40:07,000
‎นั่นทำให้เขาโมโหยิ่งกว่าเดิมอีก

647
00:40:07,080 --> 00:40:09,960
‎เขาเริ่มตะโกนอีก
‎เขาตะโกนว่า "โอเบ่น"

648
00:40:10,080 --> 00:40:13,440
‎คำว่า "โอเบ่น" จากที่ผมไปกูเกิลมา
‎แปลว่า "ขึ้น" ในภาษาเยอรมัน ซึ่งก็คือ

649
00:40:13,520 --> 00:40:16,880
‎"ดึงกางเกงขึ้นมา"
‎แต่ผมไม่รู้ภาษาเยอรมัน

650
00:40:16,960 --> 00:40:19,560
‎ผมนึกว่าเขาตะโกนว่า "โอเพ่น"
‎ผมก็เลย

651
00:40:19,640 --> 00:40:21,320
‎"เลยเถิดไปไกลแล้วแฮะ"

652
00:40:22,640 --> 00:40:27,760
‎ประเด็นที่น่าเป็นห่วงของเรื่องนี้
‎ก็คือการที่ผมเป็นคนว่าง่ายขนาดนี้

653
00:40:27,840 --> 00:40:31,320
‎ในตอนนั้นผมนึก
‎ว่าเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย

654
00:40:31,400 --> 00:40:36,200
‎อยากตรวจค้นรูทวารผม
‎ต่อหน้าทุกคนในสนามบิน

655
00:40:36,280 --> 00:40:39,520
‎และผมก็ไม่ขัดขืนใดๆ ทั้งสิ้น

656
00:40:39,800 --> 00:40:42,400
‎เขาแค่ต้องตะโกนว่า "โอเพ่น" ครั้งเดียว

657
00:40:42,480 --> 00:40:46,000
‎และผมก็เข้าที่ทันที
‎เตรียมพร้อมให้เข้าตรวจ

658
00:40:46,080 --> 00:40:50,280
‎"ได้ ถ้าต้องตรวจท่านี้
‎ก็ต้องตรวจท่านี้แหละ ฟริทซ์

659
00:40:50,480 --> 00:40:52,680
‎ช่วยแหย่นิ้วก้อยเข้าไปก่อนได้ไหม

660
00:40:52,760 --> 00:40:55,520
‎จะว่าผมหัวโบราณก็ได้
‎แต่ช่วยเล้าโลมกันสักนิด"

661
00:41:08,600 --> 00:41:10,600
‎ผมถึงต้องมีแฟนไงครับ

662
00:41:11,480 --> 00:41:13,040
‎เพื่อช่วยให้ผมอยู่กับร่องกับรอย

663
00:41:13,600 --> 00:41:15,360
‎ผมไม่ถนัดเรื่องการเป็นหนุ่มโสด

664
00:41:15,720 --> 00:41:18,720
‎ผมควรออกไปมีสัมพันธ์ชั่วข้ามคืน
‎หนุ่มโสดควรทำแบบนั้น

665
00:41:18,800 --> 00:41:20,680
‎ผมกลัวการมีสัมพันธ์ชั่วข้ามคืน
‎รู้ไหมว่าทำไม

666
00:41:20,760 --> 00:41:22,600
‎ผมกลัวว่าจะได้ของแถมติดมาด้วย

667
00:41:22,880 --> 00:41:24,880
‎เพื่อนผมไปมีสัมพันธ์ชั่วข้ามคืน

668
00:41:25,120 --> 00:41:27,320
‎แล้วเขาไปได้ของแถม
‎ที่กำจัดยังไงก็ไม่ได้

669
00:41:28,480 --> 00:41:29,320
‎ลูกน่ะ

670
00:41:32,720 --> 00:41:37,320
‎เมื่อกี้คุณมองลูกสาวตัวเอง
‎ตอนที่ผมตบมุกเหรอ

671
00:41:37,480 --> 00:41:40,760
‎โคตรใจร้ายเลย
‎"แกไง เอสทีดีตัวน้อยของพ่อ"

672
00:41:44,640 --> 00:41:47,400
‎อะไรนะ นั่นภรรยาคุณเหรอ ตายแล้ว

673
00:41:52,920 --> 00:41:54,560
‎ให้ตายสิ ผมขอโทษจริงๆ

674
00:42:01,640 --> 00:42:02,480
‎ไม่เป็นไรหรอก

675
00:42:03,200 --> 00:42:06,040
‎ใช่ว่าเรากำลังถ่ายเก็บไว้
‎มันไม่ถูกเผยแพร่ที่ไหนหรอก ไม่เป็นไร

676
00:42:07,920 --> 00:42:09,720
‎งานดีเกินหน้าน่ะ ผม...

677
00:42:10,800 --> 00:42:12,640
‎ไมเคิล ไวท์ฮอลต้องภูมิใจแน่นอน

678
00:42:14,880 --> 00:42:18,560
‎ผมจะแสดงให้ฟากนี้ดูต่อนะครับ
‎ผมไม่กล้ามองไปทางฟากนั้นแล้ว

679
00:42:18,640 --> 00:42:21,080
‎เขาจะต้องขึ้นมาแน่ๆ
‎หยุดโบกมือให้ผมได้แล้ว

680
00:42:21,160 --> 00:42:25,560
‎มันไม่ช่วยให้สถานการณ์ดีขึ้นเลย
‎แค่นี้ผมก็ขายขี้หน้าจะแย่

681
00:42:29,240 --> 00:42:30,640
‎ขอบคุณ เทพเจ้าแห่งเสียงหัวเราะ

682
00:42:32,960 --> 00:42:34,000
‎แต่เราต้องไปต่อครับ

683
00:42:35,600 --> 00:42:39,160
‎ประเด็นก็คือผมไม่พร้อมมีลูกแน่ๆ
‎ผมต้องเป็นพ่อที่แย่แน่นอน

684
00:42:39,240 --> 00:42:42,160
‎ให้ตายเถอะ ผมเพิ่งเห็นป้ายหนึ่งมา

685
00:42:42,240 --> 00:42:45,680
‎ผมขับรถอยู่ และเห็นป้ายริมถนน

686
00:42:45,760 --> 00:42:48,400
‎"ขับรถให้เหมือนว่าลูกของคุณอยู่ที่นี่"

687
00:42:49,200 --> 00:42:51,440
‎ผมเลยเหยียบไป 130 จนชนเข้ากับต้นไม้

688
00:42:54,480 --> 00:42:56,840
‎ผมเพิ่งทำแบบนี้มาครับ
‎ให้ตาย เคยมีใครทำแบบนี้บ้าง

689
00:42:56,920 --> 00:42:59,320
‎ผมบังเอิญชนเด็กตอนเล่นสกี

690
00:43:00,320 --> 00:43:03,680
‎ทางนั้นมีคนหัวเราะ
‎เหมือนว่าเคยทำมาก่อน นี่ไม่ใช่เรื่องดี

691
00:43:03,760 --> 00:43:06,680
‎และนั่นก็ไม่น่าจะใช่ความผิดของคุณด้วย
‎มันไม่ยุติธรรมเลยล่ะ

692
00:43:06,920 --> 00:43:10,600
‎เพื่อความเป็นธรรมของผมนะ
‎ไอ้เด็กผีนั่นตัดหน้าผมไปจะๆ

693
00:43:10,840 --> 00:43:13,320
‎ตอนที่ต่อแถวรอตักบุฟเฟต์
‎ผมเลยสติหลุดน่ะ

694
00:43:19,120 --> 00:43:22,880
‎ความจริงก็คือผมคิด
‎ว่าพ่อแม่บางคนไม่นึกถึงลูกตัวเองเลย

695
00:43:23,520 --> 00:43:27,040
‎วันก่อนผมเจอผู้หญิงคนหนึ่งที่มีลูกชื่อ...

696
00:43:27,760 --> 00:43:29,120
‎ไอซิส

697
00:43:31,000 --> 00:43:32,280
‎ใช่ครับ

698
00:43:32,760 --> 00:43:34,200
‎ใช่เลยล่ะ

699
00:43:34,840 --> 00:43:37,600
‎เธอบอกว่า "นี่เป็นภาษากรีก
‎แปลว่า 'เทพธิดาแห่งธรรมชาติ'"

700
00:43:37,840 --> 00:43:41,440
‎ผมบอก "แต่ภาษาของคนทั้งโลกเนี่ย
‎มันคือ 'ปังๆ ตูมๆ ' นะ"

701
00:43:43,760 --> 00:43:47,400
‎คุณต้องคิดหาชื่อใหม่นะ
‎เพราะชื่อนั้นโดนไฮแจ็คไปแล้ว

702
00:43:48,400 --> 00:43:50,240
‎คำนี้ไม่ถูกแฮะ

703
00:43:52,640 --> 00:43:55,160
‎และนี่ก็ไม่ใช่เรื่อง
‎ที่เธอเล่าให้คนทั้งกลุ่มฟังด้วย

704
00:43:55,240 --> 00:43:58,720
‎นี่เป็นเรื่องที่เธอพูดขึ้นมาหน้าตาเฉย

705
00:43:58,800 --> 00:44:00,240
‎เหมือนว่ามันปกติมาก

706
00:44:00,320 --> 00:44:02,920
‎ผมไม่เคยรู้จักผู้หญิงคนนี้มาก่อน

707
00:44:03,000 --> 00:44:06,240
‎คุณน่าจะนึกออกว่าผมกังวลแค่ไหน

708
00:44:06,520 --> 00:44:09,200
‎พวกเรานั่งกันอยู่ในผับ
‎กำลังดื่มกันสบายๆ

709
00:44:09,280 --> 00:44:12,760
‎แล้วจู่ๆ คนแปลกหน้าคนนี้ก็พูดขึ้นมา

710
00:44:12,880 --> 00:44:15,720
‎"ฉันต้องกลับบ้านแล้วล่ะ
‎พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้า

711
00:44:15,800 --> 00:44:17,480
‎ต้องช่วยไอซิสทำโปรเจกต์น่ะ"

712
00:44:19,360 --> 00:44:22,320
‎"หา เมื่อกี้นางว่าอะไรนะ"

713
00:44:22,960 --> 00:44:25,480
‎"ใช่ ไอซิสก็แบบนี้
‎ชอบมาประกาศตอนห้าโมง

714
00:44:25,560 --> 00:44:28,840
‎และก็ต้องเป็นฉันที่ต้องไปร้าน
‎แล้วซื้ออุปกรณ์ทั้งหลายแหล่

715
00:44:29,280 --> 00:44:32,000
‎แล้วฉันก็ต้องเก็บของใส่เป้
‎ขับรถไปป้ายรถเมล์

716
00:44:32,080 --> 00:44:34,240
‎ที่เหลือก็แค่ขับรถไปโรงเรียนเองเนี่ย"

717
00:44:34,320 --> 00:44:36,720
‎"เก็บนังนี่ไปเลย"

718
00:44:38,480 --> 00:44:40,560
‎สุดท้ายแล้ว
‎ผมถึงได้เข้าใจว่าเธอพูดถึงลูก

719
00:44:40,640 --> 00:44:43,080
‎ผมพูดว่า "คุณตั้งชื่อลูกว่าไอซิสไม่ได้นะ"

720
00:44:43,160 --> 00:44:47,640
‎เธอตอบ "ฉันตั้งชื่อลูกว่าไอซิส
‎ก่อนกลุ่มก่อการร้ายนะ"

721
00:44:48,000 --> 00:44:51,080
‎ผมก็บอก "ก็ต้องเป็นงั้นอยู่แล้วสิ"

722
00:44:52,200 --> 00:44:57,120
‎แต่โชคร้ายที่มีชื่อบางชื่อ
‎ที่สูญพันธุ์ไปตามกาลเวลา

723
00:44:57,760 --> 00:45:00,920
‎เพราะอย่างนั้น เราเลยไม่เจออดอล์ฟ
‎บนทินเดอร์เท่าไรไงล่ะ

724
00:45:02,720 --> 00:45:06,400
‎ถ้าจะพูดให้แฟร์กับฮิตเลอร์
‎นั่นเป็นประโยคที่แย่มาก...

725
00:45:07,320 --> 00:45:09,320
‎ในการจะเริ่มเล่ามุกอะไร

726
00:45:10,480 --> 00:45:12,880
‎ถ้าจะพูดให้แฟร์กับฮิตเลอร์
‎หยุดน่า หยุดพูดสิ

727
00:45:13,720 --> 00:45:16,800
‎ผมอยากมีวลีประจำตัวมาตลอด
‎ผมว่าเมื่อกี้ไม่ใช่ตัวเลือกที่ดี

728
00:45:18,520 --> 00:45:21,680
‎ถ้าจะพูดอย่างเข้าใจฮิตเลอร์
‎ไม่สิ ฟังดูแย่กว่าเดิมอีก

729
00:45:22,000 --> 00:45:22,840
‎แย่กว่าเก่า

730
00:45:23,160 --> 00:45:25,520
‎เครื่องหมายสวัสติกะ
‎นั่นเป็นประเด็นที่ผมอยากพูด

731
00:45:25,640 --> 00:45:27,040
‎โอเคนะครับ อย่างสวัสติกะ

732
00:45:27,520 --> 00:45:29,200
‎เป็นตัวอย่างที่ดีมาก
‎ของการแปลงวัฒนธรรม

733
00:45:29,320 --> 00:45:32,480
‎คุณเคยเจอไอ้เวรแบบนี้ไหม
‎ที่พยายามพูดว่า "อ๋อใช่

734
00:45:32,560 --> 00:45:35,800
‎ไม่รู้ว่าคุณรู้ไหมว่า
‎แต่เครื่องหมายสวัสติกะ ที่จริงแล้วเนี่ย

735
00:45:36,000 --> 00:45:37,280
‎เป็นสัญลักษณ์ของศาสนาพุทธ"

736
00:45:37,720 --> 00:45:39,960
‎"ก็จริง แต่ไม่ใช่แล้วล่ะ"

737
00:45:41,120 --> 00:45:44,280
‎"ไม่นะ มันเป็นตัวแทนของพระพุทธบาท"

738
00:45:44,560 --> 00:45:47,840
‎"รู้อะไรไหม คราวหน้า
‎ถ้านายเดินเข้าบาร์แล้วเจอชายคนหนึ่ง

739
00:45:47,920 --> 00:45:51,800
‎ที่โกนหัวเกรียน
‎และสักลายสวัสติกะที่คอ

740
00:45:51,880 --> 00:45:56,280
‎ให้เดินไปหาเจ้านั่น
‎แล้วพูดอย่างเป็นมิตรว่า 'ขอนมัสการ'

741
00:45:58,400 --> 00:46:01,920
‎หวังว่านายจะได้กลับชาติมาเกิด
‎เป็นคนไม่เฮงซวยแล้วกัน"

742
00:46:04,280 --> 00:46:06,600
‎นั่นแหละครับ ผมก็พูดแรงไป

743
00:46:06,680 --> 00:46:10,120
‎แน่อยู่แล้วว่าคุณแม่คนนี้
‎ไม่ได้ตั้งชื่อลูกว่าไอซิสเพื่อยั่วยุอารมณ์ใคร

744
00:46:10,200 --> 00:46:12,320
‎และเห็นว่าไอซิสเป็นเด็กดีด้วย

745
00:46:12,880 --> 00:46:16,720
‎เธอเป็นพี่สาวที่น่ารักด้วยครับ
‎กับน้องชายสองคนที่ชื่อฮามาสกับฮิซบุลลอฮ์

746
00:46:22,800 --> 00:46:25,840
‎นั่นเป็นมุกที่ผมรู้สึกว่าคงอายุไม่ยืนเท่าไร

747
00:46:28,320 --> 00:46:31,440
‎สิ่งที่ดีที่สุดของการเล่ามุกนั้น
‎ผมเล่นมาหลายเดือนแล้ว

748
00:46:31,760 --> 00:46:33,600
‎และพอตอนนี้ผมได้เล่นตอนแสดงทัวร์

749
00:46:33,760 --> 00:46:35,600
‎ก็จะมีคนเข้ามาหา

750
00:46:35,680 --> 00:46:38,440
‎คนที่อยากบอกว่าลูกตัวเอง
‎ก็ชื่อไอซิสเหมือนกัน

751
00:46:38,560 --> 00:46:42,000
‎และผมขอบอกเลยนะ
‎ว่ามันดึงดูดคนเฉพาะกลุ่มจริงๆ

752
00:46:42,360 --> 00:46:45,480
‎วันก่อน ผมยืนอยู่ในล็อบบี้โรงแรม
‎ที่มีคนเต็มไปหมด

753
00:46:45,560 --> 00:46:49,400
‎มีผู้ชายใส่แจ็กเก็ตทวีด
‎เดินตรงเข้ามาหาผม

754
00:46:49,600 --> 00:46:52,240
‎"แจ็ค ลูกสาวผมก็ไอซิสเหมือนกัน"

755
00:46:53,120 --> 00:46:54,920
‎"เราอยู่ในที่สาธารณะนะ เพื่อน"

756
00:46:55,280 --> 00:46:59,520
‎"มานี่สิ ถ่ายวิดีโอทางโทรศัพท์
‎ให้เธอหน่อยได้ไหม มาสิ

757
00:46:59,600 --> 00:47:02,080
‎เขาจะอัดวิดีโอให้ไอซิสล่ะ"

758
00:47:02,160 --> 00:47:03,560
‎"หุบปากน่า"

759
00:47:10,360 --> 00:47:11,640
‎ผมจะเล่าอีกเรื่องครับ

760
00:47:11,720 --> 00:47:15,160
‎เป็นสถานการณ์ทางสังคมสุดเหวอ
‎ที่ตอนนี้ผมทำพลาดทุกวี่ทุกวัน

761
00:47:15,240 --> 00:47:19,160
‎ผมไม่รู้ตัวว่าหูฟังแอร์พอดส์
‎ไม่ได้เชื่อมต่อกับมือถือตัวเอง

762
00:47:19,280 --> 00:47:22,840
‎และเพลงที่ผมฟัง
‎ก็ถูกเปิดให้ชาวบ้านได้ยินหมด

763
00:47:24,520 --> 00:47:27,080
‎วันก่อนนี่แย่ที่สุดแล้วครับ
‎เรื่องเกิดที่ฟิตเนส

764
00:47:27,160 --> 00:47:29,600
‎เวลาผมไปฟิตเนส
‎ผมเหมือนเดอะ ร็อกเลยล่ะ

765
00:47:29,880 --> 00:47:32,040
‎ความสำเร็จต้องแลกด้วยหยาดเหงื่อ

766
00:47:32,560 --> 00:47:36,720
‎ผมทุ่มแบบไม่ยั้ง
‎ผมเห็นจักรยานออกกำลังกายตรงมุม

767
00:47:37,000 --> 00:47:40,960
‎ผมก็ขึ้นนั่ง ยกฮู้ดดี้คลุมหัว ใส่แอร์พอดส์

768
00:47:41,160 --> 00:47:44,120
‎แล้วเปิดอะไรนุ่มๆ ฟัง
‎อย่างพวกหนังสือเสียง

769
00:47:44,200 --> 00:47:47,160
‎หรือเพลงคลาสสิก
‎ไม่ก็ดนตรีประกอบหนัง

770
00:47:47,440 --> 00:47:51,680
‎ผมตั้งความชันที่ 0.5
‎แล้วก็ปั่นไปเรื่อยๆ

771
00:47:51,760 --> 00:47:54,840
‎เหมือนผมเป็นสาวในเรื่องคอลล์เดอะมิดไวฟ์

772
00:47:57,680 --> 00:48:01,120
‎แค่ว่าในครั้งนี้
‎ทุกคนในฟิตเนสมองมาที่ผม

773
00:48:01,520 --> 00:48:03,800
‎เพราะอะไรก็ไม่รู้ สิ่งแรกที่ผมคิดคือ

774
00:48:04,080 --> 00:48:06,320
‎"ทุกคนคงมองมาทางนี้

775
00:48:06,400 --> 00:48:09,920
‎เพราะนักปั่นน่องงามอย่างเรา
‎กำลังโชว์ความเทพสินะ"

776
00:48:10,240 --> 00:48:12,960
‎จากนั้นผมถึงมีช่วงเวลาใจสั่น
‎ที่ผมสำเหนียกได้

777
00:48:13,040 --> 00:48:15,880
‎ว่าสาเหตุที่แท้จริง
‎ที่ทุกคนในฟิตเนสมองผม

778
00:48:15,960 --> 00:48:18,760
‎ก็คือผมเล่นจักรยานออกกำลังกายอยู่ตรงมุม

779
00:48:18,840 --> 00:48:22,760
‎สวมฮู้ดดี้ ใส่แอร์พอดส์
‎และเปิดเสียงที่ได้ยินกันทั้งฟิตเนส

780
00:48:22,840 --> 00:48:24,960
‎เป็นเพลงหลักจากหนังอี.ที. เพื่อนรัก

781
00:48:35,280 --> 00:48:36,760
‎ผมดูปกติเหมือนชาวบ้านหรือยัง

782
00:48:37,880 --> 00:48:39,880
‎ครับ ผู้หญิงหนึ่งคนตรงนั้น ขอบคุณมาก

783
00:48:42,280 --> 00:48:44,120
‎ผิวปากสายไปนิด

784
00:48:44,920 --> 00:48:45,760
‎แต่ก็ขอบคุณ

785
00:48:46,920 --> 00:48:48,680
‎ผมจะเล่าให้ฟังอีกเรื่องครับ

786
00:48:49,360 --> 00:48:50,600
‎นี่เป็นเรื่องเกี่ยวกับพ่อผม

787
00:48:53,640 --> 00:48:56,600
‎ฟังนะ ผมรู้ว่าผมชอบเล่นมุกเรื่องเขา

788
00:48:56,680 --> 00:49:01,920
‎แต่ความจริงคือผมรักเขามาก
‎และผมก็ไม่เคยหลงลืมเลยสักครั้ง

789
00:49:02,000 --> 00:49:05,320
‎ว่าผมโชคดีแค่ไหน
‎ที่ได้ใช้เวลาเดินทางไปทั่วโลกกับเขา

790
00:49:05,520 --> 00:49:06,920
‎และผมก็ภูมิใจในตัวเขาด้วย

791
00:49:07,000 --> 00:49:09,440
‎ที่เขายอมออกจากชีวิตที่คุ้นเคย

792
00:49:09,520 --> 00:49:10,880
‎ไปทำอะไรๆ ที่เราทำกัน

793
00:49:10,960 --> 00:49:15,040
‎ผมได้เห็นด้านใหม่ๆ ของพ่อ
‎ด้านที่ผมไม่เคยนึกว่าจะได้เห็น

794
00:49:15,440 --> 00:49:19,000
‎แต่ก็ต้องยอมรับว่าบางครั้ง
‎ผมก็บีบคั้นเขาเกินไป

795
00:49:19,400 --> 00:49:23,640
‎ผมเลยอยากจบการแสดงครั้งนี้
‎ด้วยเหตุการณ์ตอนที่ผมทำแบบนั้น

796
00:49:24,040 --> 00:49:26,760
‎อันที่จริง ตอนนั้นมันน่าสะเทือนใจมาก

797
00:49:26,840 --> 00:49:29,560
‎มันเป็นอะไร
‎ที่เรารู้สึกว่าไม่ควรเอาออกรายการ

798
00:49:29,680 --> 00:49:33,120
‎เพราะมันจบตรงที่พ่อผมล้ม
‎แล้วต้องรีบถูกพาตัวส่งโรงพยาบาล

799
00:49:34,600 --> 00:49:35,720
‎แต่ว่า...

800
00:49:37,560 --> 00:49:40,840
‎เมื่อเวลาผ่านไปสักพัก
‎โศกนาฏกรรมก็กลายเป็นเรื่องฮาได้

801
00:49:41,920 --> 00:49:43,120
‎เริ่มแล้วนะครับ

802
00:49:43,800 --> 00:49:47,200
‎เรื่องเกิดขึ้นตอนที่เราไปยูเครน
‎และไปเชอร์โนบิล

803
00:49:47,640 --> 00:49:50,040
‎ว่าแต่มีใครเคยไปเชอร์โนบิลบ้างไหมครับ

804
00:49:50,600 --> 00:49:52,240
‎แค่ผู้หญิงคนเดียวทางนั้น

805
00:49:52,720 --> 00:49:54,080
‎ที่ยกมือที่สามขึ้นมา

806
00:49:58,440 --> 00:50:00,680
‎ที่นั่นน่ากลัวมากครับ

807
00:50:00,840 --> 00:50:04,200
‎มันเป็นสถานที่เกิดหายนะทางนิวเคลียร์
‎ที่เลวร้ายที่สุดในประวัติศาสตร์

808
00:50:04,360 --> 00:50:08,640
‎ตอนนี้ไม่มีคนอยู่
‎นอกจากหมาจรจัดที่ดูดุร้าย

809
00:50:08,840 --> 00:50:12,200
‎แต่ก็แปลกเหมือนกัน
‎ที่ตอนนี้ที่นั่นเป็นสถานที่ท่องเที่ยวด้วย

810
00:50:12,480 --> 00:50:14,320
‎ความสนุกสำหรับทุกคนในครอบครัว

811
00:50:14,880 --> 00:50:18,720
‎ที่เชอร์โนบิลมีร้านขายของที่ระลึก
‎ที่เชอร์โนบิลมีโรงอาหาร

812
00:50:18,800 --> 00:50:23,720
‎โรงอาหารที่เชอร์โนบิล
‎ที่ที่คนปกติคงไม่ไปนั่งกินอะไร

813
00:50:24,000 --> 00:50:28,560
‎โชคร้ายที่พ่อผมไม่ใช่คนปกติ

814
00:50:29,720 --> 00:50:31,960
‎เราเข้าไปข้างใน
‎ที่นั่นเต็มไปด้วยนักท่องเที่ยวชาวญี่ปุ่น

815
00:50:32,040 --> 00:50:33,920
‎และในที่สุดก็ได้คราวผมสั่ง

816
00:50:34,000 --> 00:50:36,040
‎ผมถาม "วันนี้มีอะไรทานครับ"

817
00:50:36,440 --> 00:50:38,760
‎"เนื้อ ใส่ขนมปัง"

818
00:50:39,920 --> 00:50:40,840
‎"ขอบคุณครับ คุณผู้หญิง

819
00:50:42,760 --> 00:50:44,520
‎แล้วเมนูมังสวิรัติล่ะ"

820
00:50:44,960 --> 00:50:46,440
‎"คุณก็เอาเนื้อ...

821
00:50:48,040 --> 00:50:49,600
‎ออกจากขนมปัง"

822
00:50:50,400 --> 00:50:52,240
‎เป็นร้อยๆ ครั้งเลยครับ
‎ที่ผมบอกพ่อว่า

823
00:50:52,320 --> 00:50:56,760
‎"อย่ากินเนื้อในขนมปัง"
‎แต่เขาฟังไหมล่ะ ไม่มีทาง เขาบอกว่า

824
00:50:56,840 --> 00:50:59,600
‎"พ่อกินอาหารกลางวันตอนบ่ายโมงตรง
‎ทุกวันมาตลอดชีวิต

825
00:50:59,680 --> 00:51:02,560
‎วันนี้ก็เหมือนกัน
‎ไปหารายการไวน์มาสิ"

826
00:51:03,520 --> 00:51:06,120
‎"รายการไวน์เหรอ
‎พ่อ เราอยู่ในโรงอาหารที่เชอร์โนบิล

827
00:51:06,200 --> 00:51:07,160
‎ไม่มีรายการไวน์หรอก

828
00:51:07,240 --> 00:51:10,120
‎ถึงจะมี ผมก็ไม่คิดว่ามันเป็นเครื่องดื่ม
‎ที่เราควรเข้าใกล้"

829
00:51:10,200 --> 00:51:13,160
‎"จะรับไวน์แดง ไวน์ขาว
‎หรือไวน์เรืองแสงดีครับ"

830
00:51:14,520 --> 00:51:17,120
‎"ขอไวน์แดงครับ
‎ช่วยแนะนำปีดีๆ หน่อยได้ไหม"

831
00:51:17,200 --> 00:51:18,840
‎"ปีไหนก็ได้ก่อนปี 1986"

832
00:51:21,840 --> 00:51:25,840
‎ผมบอกว่า "พ่อไม่ต้องดื่มไวน์หรอกน่า
‎ไปดื่มน้ำเถอะ"

833
00:51:25,920 --> 00:51:28,200
‎เขาบอกว่า "พ่อไม่ดื่มน้ำ"
‎"ทำไมล่ะ"

834
00:51:28,360 --> 00:51:29,720
‎"เพราะปลามันเอากันในนั้น"

835
00:51:34,560 --> 00:51:38,360
‎เขาไม่ยอมดื่มน้ำ
‎แต่กิน "เนื้อ" ลึกลับที่อยู่ในขนมปัง

836
00:51:38,440 --> 00:51:42,960
‎ตัดภาพตอน 45 นาทีต่อมา
‎เราอยู่ในรถตู้กับทีมตากล้อง

837
00:51:43,040 --> 00:51:45,960
‎เรากำลังขับผ่านเขตอันตราย
‎มุ่งหน้าไปเมืองพริเพียต

838
00:51:46,040 --> 00:51:47,640
‎รอบข้างเต็มไปด้วยพื้นที่ป่ารกร้าง

839
00:51:47,720 --> 00:51:50,120
‎ที่ซึ่งเต็มไปด้วยสารพิษ
‎และกัมมันตภาพรังสีสูงที่สุดในโลก

840
00:51:50,200 --> 00:51:51,280
‎และจู่ๆ ตอนนั้น

841
00:51:51,360 --> 00:51:54,320
‎พ่อก็หันมาหาผมแล้วกระซิบที่ข้างหู

842
00:51:54,400 --> 00:51:57,240
‎"แจ็ค พ่อต้องเข้าห้องน้ำ"

843
00:51:58,200 --> 00:52:01,080
‎ผมหันไปมองเขา
‎และท่าทางเขาดูไม่ค่อยดี

844
00:52:01,680 --> 00:52:04,400
‎จริงๆ นะครับ
‎ผมไม่เคยเห็นเขาหน้าแดงแบบนี้

845
00:52:04,480 --> 00:52:06,880
‎ตั้งแต่ตอนที่บอกเขา
‎ว่ามีการแข่งฟุตบอลโลกหญิง

846
00:52:09,080 --> 00:52:12,360
‎ผมบอกว่า "พ่อ ตอนนี้ไปห้องน้ำไม่ได้
‎พ่อพลาดโอกาสแล้ว

847
00:52:12,440 --> 00:52:15,040
‎ตอนนี้เราอยู่ที่ไกลปืนเที่ยงสุดๆ "

848
00:52:15,440 --> 00:52:18,160
‎เขาคว้าแขนผม
‎และพูดด้วยเสียงที่ฟังเหมือน...

849
00:52:18,240 --> 00:52:22,680
‎เขาโดนปีศาจเข้าสิงว่า "จอดรถ"

850
00:52:23,800 --> 00:52:27,320
‎ผมไม่เคยเห็นพ่อตัวเอง
‎ข้องเกี่ยวกับการออกกำลังกายมาก่อน

851
00:52:27,400 --> 00:52:30,000
‎เขากระชากประตูรถตู้เปิด

852
00:52:30,080 --> 00:52:33,680
‎และวิ่งเข้าไปในป่า
‎เหมือนเป็นยูเซน โบลต์

853
00:52:34,400 --> 00:52:37,360
‎ผมหันมาบอกทีมตากล้องว่า
‎"ซ่อนหลังรถตู้

854
00:52:37,440 --> 00:52:39,200
‎ผมจะไปจัดการเรื่องนี้เอง"

855
00:52:39,280 --> 00:52:41,840
‎ผมตามพ่อเข้าไปในป่า
‎ผ่านป้ายอะไรมากมาย

856
00:52:41,920 --> 00:52:44,160
‎ทั้ง "อันตราย ห้ามบุกรุก"
‎"พบกัมมันตภาพรังสี"

857
00:52:44,760 --> 00:52:47,680
‎มีคนบอกเราอยู่เสมอว่าเวลาอยู่เชอร์โนบิล
‎เราไม่ควรแตะต้อง

858
00:52:47,760 --> 00:52:51,800
‎หรือพิงตัวบนพื้นผิวอะไร
‎เพราะกลัวกันว่าอาจได้รับกัมมันตภาพรังสี

859
00:52:52,360 --> 00:52:55,960
‎ดังนั้นเนี่ย ตอนที่ผมเดินเข้าป่า
‎อะไรๆ ก็ชัดเจนขึ้นอย่างรวดเร็ว

860
00:52:56,040 --> 00:52:59,560
‎ว่าทางเดียวที่พ่ออายุ 79 ปีของผม

861
00:52:59,880 --> 00:53:04,160
‎จะสามารถปลดทุกข์ในป่าได้

862
00:53:04,600 --> 00:53:07,600
‎ก็คือผมต้องเข้าไปช่วย

863
00:53:09,000 --> 00:53:13,240
‎คุณอาจทำหน้าขนลุก
‎แต่ผมต้องผ่านประสบการณ์นั้นมากับตัว

864
00:53:13,680 --> 00:53:17,880
‎พ่อผมดึงกางเกง
‎ของชุดสูทสามชิ้นลงมา

865
00:53:18,840 --> 00:53:21,120
‎ผมใช้สองมือจับเขาไว้

866
00:53:21,640 --> 00:53:24,480
‎ผมวางเท้าลงบนเท้าเขา

867
00:53:24,800 --> 00:53:28,560
‎และในเวลาเดียวกัน
‎เราสองคนก็ค่อยๆ นั่งยองๆ

868
00:53:29,080 --> 00:53:31,960
‎เหมือนเรากำลังเล่นตันตระโยคะ
‎ในท่าที่แสนสะเทือนใจ

869
00:53:32,040 --> 00:53:34,760
‎ผมไม่มองหน้าเขา
‎ผมต้องจินตนาการถึงที่ดีๆ

870
00:53:34,840 --> 00:53:38,040
‎ผมเริ่มฮัมเพลง
‎ผมหลุดจากจินตนาการดีๆ

871
00:53:38,120 --> 00:53:43,120
‎เพราะมีเสียงเห่า ผมลืมตาแล้วเห็น
‎หมากัมมันตภาพรังสีขาโหดตัวหนึ่ง

872
00:53:43,200 --> 00:53:47,400
‎กำลังมุ่งหน้ามาที่ก้นของพ่อผม
‎ในใจมันคงคิดว่า "ได้เวลามื้อเที่ยง"

873
00:53:47,600 --> 00:53:52,080
‎ผมพยายามไล่ให้มันกลัว
‎ผมบอก "ไปนะ อย่ามายุ่งกับเรา"

874
00:53:52,160 --> 00:53:56,920
‎พ่อผมก็ตะโกนเหมือนกัน
‎"แบบนี้แม่งเสื่อมเสียเกียรติจริงๆ "

875
00:53:58,040 --> 00:54:01,880
‎ผมคิดว่าตอนที่นักท่องเที่ยวญี่ปุ่น
‎ทั้งคันรถบัสขับผ่านไป

876
00:54:03,040 --> 00:54:05,840
‎เป็นตอนที่วิญญาณผมออกจากร่าง

877
00:54:05,920 --> 00:54:09,960
‎นั่นไม่ใช่ด้านของพ่อที่ผมอยากเห็น

878
00:54:10,600 --> 00:54:14,760
‎ตอนที่สติผมกลับมา
‎ผมจำได้ว่ากำลังเดินไปรถตู้

879
00:54:14,840 --> 00:54:18,560
‎และคิดว่า "ฉันคงไม่กล้าสบตาพ่ออีกแล้ว"

880
00:54:18,640 --> 00:54:21,200
‎ผมเรียกทีมตากล้องออกมาจากที่ซ่อน

881
00:54:21,400 --> 00:54:24,040
‎คนแรกที่ออกมาคือผู้กำกับของเรา
‎จากนั้นก็ช่างกล้อง

882
00:54:24,360 --> 00:54:28,880
‎คนที่สามที่ออกมาคือมาร์ก
‎วิศวกรเสียงของเรา

883
00:54:28,960 --> 00:54:32,080
‎เขาเองก็มีสีหน้าสยดสยองเหมือนกัน

884
00:54:32,880 --> 00:54:37,080
‎จุดนั้นแหละที่ผมนึกได้
‎ว่าตลอดเรื่องวุ่นวายในป่า

885
00:54:37,560 --> 00:54:39,800
‎เราทั้งคู่ใส่ไมโครโฟนอยู่

886
00:54:42,880 --> 00:54:45,240
‎จากนั้นเรื่องก็แย่เข้าไปอีก

887
00:54:45,320 --> 00:54:49,480
‎มีเสียงล้อบดกรวด
‎และรถเกราะคันหนึ่งมาจอด

888
00:54:49,920 --> 00:54:53,440
‎คนที่ลงมาจากรถเกราะคันนั้น
‎คือเจ้าหน้าที่สามคน

889
00:54:53,520 --> 00:54:56,040
‎จากหน่วยสารวัตรทหารยูเครน

890
00:54:56,400 --> 00:55:00,320
‎พวกนั้นประเมินที่เกิดเหตุ
‎เห็นหน้าถอดสีของพ่อผม

891
00:55:00,560 --> 00:55:03,520
‎พวกนั้นเห็นป้ายมากมาย
‎ที่เราไม่สนใจดู

892
00:55:03,720 --> 00:55:08,840
‎และเห็นผลงานปรมาณูชวนสะพรึง
‎ที่เลวร้ายเป็นอันดับสองของเชอร์โนบิล

893
00:55:09,480 --> 00:55:11,600
‎พวกนั้นดูไม่ชอบใจเท่าไร

894
00:55:11,880 --> 00:55:15,800
‎นั่นเป็นตอนที่ผมรีบคิด
‎และเข้าไปเจรจา ผมบอกว่า

895
00:55:15,880 --> 00:55:20,040
‎"ท่านสุภาพบุรุษ ก่อนพวกคุณจะพูดอะไร
‎ผมขอชี้แจงหน่อยนะครับ

896
00:55:20,160 --> 00:55:25,680
‎ว่าผมอ่านป้ายทุกป้ายที่นี่แล้ว
‎และไม่มีป้ายไหนที่บอกว่า

897
00:55:25,760 --> 00:55:31,400
‎'กรุณางดเข้าป่า
‎หากคุณอยู่ในภาวะท้องร่วงแสดงอาการ'"

898
00:55:38,040 --> 00:55:40,840
‎เวมบลีย์ พวกคุณยอดเยี่ยมมาก

899
00:55:41,160 --> 00:55:44,520
‎ขอบคุณมากครับ
‎ผมแจ็ค ไวท์ฮอล ราตรีสวัสดิ์ครับ

900
00:55:58,520 --> 00:56:00,600
‎(เชอร์โนบิล ปี 2018)

901
00:56:01,080 --> 00:56:03,560
‎พ่อไม่รู้ว่าแกจะฉีกยิ้มทำไม

902
00:56:03,880 --> 00:56:07,760
‎เรามาลงเอยที่โรงพยาบาลในเชอร์โนบิล

903
00:56:19,520 --> 00:56:22,120
‎เหมือนพ่อเป็นไก่งวงคริสต์มาส
‎ที่โดนทาน้ำมัน

904
00:56:23,080 --> 00:56:24,400
‎(สองชั่วโมงต่อมา)

905
00:56:24,520 --> 00:56:26,960
‎เขายืนเรียงแถวกันทำไม
‎พ่อไม่ใช่เจ้าชายชาร์ลส์นะ

906
00:56:28,040 --> 00:56:33,160
‎ขอบคุณทุกคนมากที่ดูแลผมเป็นอย่างดี

907
00:56:39,240 --> 00:56:43,520
‎และผมจะเก็บความทรงจำดีๆ
‎กับโรงพยาบาลนี้

908
00:56:43,800 --> 00:56:46,840
‎และคุณสามคนที่ดูแลผมไปตลอด

909
00:57:17,120 --> 00:57:20,000
‎คำบรรยายโดย: ณัฐณิชา พุฒพิทักษ์