1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:06,381 --> 00:00:09,926
‎(ผลงานภาพยนตร์สารคดีจาก NETFLIX)

3
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

4
00:00:11,219 --> 00:00:12,637
‎ผมจะเริ่มแล้ว

5
00:00:18,018 --> 00:00:19,060
‎เราจะเริ่มการติดต่อ

6
00:00:55,638 --> 00:00:58,433
‎จอห์นมีภารกิจที่พิเศษมากในชีวิต

7
00:00:58,975 --> 00:01:03,104
‎เขาพยายามที่จะติดต่อมนุษย์ต่างดาว

8
00:01:11,988 --> 00:01:15,200
‎ผมเริ่มด้วยตัวเอง มีคุณปู่คอยช่วย

9
00:01:15,700 --> 00:01:19,370
‎ผมอาศัยอยู่กับคุณปู่คุณย่า
‎ในบ้านเล็กๆ หลังหนึ่งในตอนเหนือของรัฐมิชิแกน

10
00:01:21,664 --> 00:01:24,834
‎ผมเริ่มสร้างอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์เพื่อติดต่อ

11
00:01:24,918 --> 00:01:28,505
‎กับอะไรก็ตามที่อาจอยู่นอกโลก

12
00:01:32,258 --> 00:01:34,969
‎จนกระทั่งมีมันอยู่เต็มห้องนอน

13
00:01:36,054 --> 00:01:37,680
‎อุปกรณ์นั่นยังคงมากขึ้นเรื่อยๆ

14
00:01:37,764 --> 00:01:40,642
‎ในเวลาสองปีต่อมา
‎มันเริ่มลามเข้าไปในห้องนั่งเล่น

15
00:01:41,059 --> 00:01:43,812
‎ขนาดก็ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ

16
00:02:14,926 --> 00:02:17,345
‎สิ่งที่ผมทำขึ้นเกือบทั้งหมด
‎มาจากการเรียนรู้ด้วยตัวเอง

17
00:02:17,470 --> 00:02:20,640
‎ผมวาดมโนภาพขึ้นและทำให้มันเสร็จสมบูรณ์

18
00:02:20,723 --> 00:02:22,600
‎แล้วสร้างให้เป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาจริงๆ

19
00:02:23,810 --> 00:02:25,979
‎ผมมักจะแสวงหาการสำรวจ

20
00:02:26,604 --> 00:02:28,940
‎การมองออกไปไกลกว่าที่เรามีอยู่ตรงนี้

21
00:02:29,023 --> 00:02:31,151
‎ผมวาดภาพโลกของมนุษย์ต่างดาวขึ้นมากมาย

22
00:02:32,277 --> 00:02:34,737
‎นึกภาพว่ามันจะเป็นอย่างไรถ้ามีการติดต่อ

23
00:02:35,029 --> 00:02:38,074
‎มีช่วงเวลาแห่งการแลกเปลี่ยนความรู้
‎และความคิดกันอย่างเต็มที่

24
00:02:38,158 --> 00:02:42,036
‎และมีการสื่อสารกับสิ่งมีชีวิตสายพันธุ์อื่นๆ
‎นั่นเป็นเรื่องที่อยู่นอกเหนือจากสิ่งที่

25
00:02:42,162 --> 00:02:44,164
‎คนส่วนใหญ่นึกถึงด้วยซ้ำ

26
00:02:52,463 --> 00:02:54,549
‎ผมกำลังหาสัญญาณคลื่นวิทยุ

27
00:02:58,887 --> 00:02:59,762
‎เอาละนะ

28
00:03:17,655 --> 00:03:20,575
‎ผมตัดสินใจว่า
‎วิธีที่ดีที่สุดที่ใช้ในการลองติดต่อก็คือ

29
00:03:20,658 --> 00:03:23,077
‎การกระจายสัญญาณออกไปนอกโลก

30
00:03:23,161 --> 00:03:25,288
‎ผมคิดว่าสัญญาณที่ดีที่สุดน่าจะเป็นดนตรี

31
00:03:27,749 --> 00:03:30,919
‎ในทางเทคนิค เราได้รับสัญญาณจริง

32
00:03:31,002 --> 00:03:33,838
‎จากเสารับส่งสัญญาณขนาดใหญ่
‎หน้าบ้านคุณปู่คุณย่าผม

33
00:03:45,683 --> 00:03:52,523
‎ผมส่งสัญญาณดนตรีไปในอวกาศเพราะว่า
‎มันเป็นภาษาสากลอย่างหนึ่ง

34
00:03:52,607 --> 00:03:56,486
‎ผมกำลังพูดถึงดนตรีที่ไม่ใช่เชิงพาณิชย์
‎แต่ผมหมายถึง

35
00:03:56,569 --> 00:04:01,991
‎แจ๊ส ดนตรีอิเล็กทรอนิกส์
‎คราฟต์เวิร์ก แทนเจอรีนดรีม ฮาร์โมเนีย

36
00:04:02,075 --> 00:04:03,493
‎และอื่นๆ อีกมากมาย

37
00:04:03,576 --> 00:04:04,702
‎ดนตรีแอฟริกัน

38
00:04:04,994 --> 00:04:07,455
‎ดนตรีตะวันออก ซึ่งครอบคลุมหลายแนว

39
00:04:07,538 --> 00:04:10,250
‎เร็กเก แอฟโฟรบีต

40
00:04:10,333 --> 00:04:13,253
‎และหนึ่งในแนวที่ผมชอบ
‎ส่งออกไปมากเลยคือ ดนตรีกาเมลัน

41
00:04:13,336 --> 00:04:15,338
‎เป็นรูปแบบที่งดงามมาก

42
00:04:16,339 --> 00:04:20,134
‎จอห์น เชปเพิร์ดอุทิศเวลา เงินทอง
‎และพลังงานต่างๆ ทั้งหมด

43
00:04:20,301 --> 00:04:23,972
‎ของเขาเองให้กับการค้นหา
‎มนุษย์ต่างดาวนอกโลก

44
00:04:24,180 --> 00:04:27,433
‎ผมส่งดนตรีวัฒนธรรม
‎หรือดนตรีสร้างสรรค์ไปในอวกาศ

45
00:04:27,517 --> 00:04:31,271
‎ผมกระจายสัญญาณออกไป
‎ไกลประมาณล้านไมล์ในอวกาศ

46
00:04:31,354 --> 00:04:32,981
‎ประมาณสองเท่าของดวงจันทร์

47
00:04:33,606 --> 00:04:35,775
‎นี่คือโครงการสแตรต สถานีโลก 1

48
00:04:35,858 --> 00:04:38,945
‎กระจายเสียงถึงคุณ
‎จากมิชิแกนตะวันตกเฉียงเหนืออันงดงาม

49
00:04:39,028 --> 00:04:41,447
‎คุณกำลังฟังดนตรีจากวงฮาร์โมเนีย

50
00:05:04,262 --> 00:05:07,974
‎นี่คือโครงการสแตรต สถานีโลก 1
‎กำลังหยุดกระจายเสียงในวันนี้

51
00:05:08,057 --> 00:05:12,312
‎ถ้าคุณคือสิ่งมีชีวิตต่างดาว
‎โปรดรับฟังได้ใหม่ในคืนพรุ่งนี้เวลาสามทุ่ม

52
00:05:12,395 --> 00:05:15,064
‎กับแนวดนตรีวัฒนธรรม
‎นี่คือจอห์น เชปเพิร์ด

53
00:05:34,792 --> 00:05:36,711
‎ผมจำแม่ไม่ค่อยได้

54
00:05:44,969 --> 00:05:46,721
‎ปีแรกๆ เป็นช่วงที่ยากลำบาก

55
00:05:46,804 --> 00:05:50,641
‎สภาพแวดล้อมของบ้านที่เลี้ยงดูผม
‎ไม่ใช่บ้านแสนสุข

56
00:05:51,017 --> 00:05:54,020
‎พ่อผมทิ้งไปตั้งแต่ผมเพิ่งเกิด

57
00:05:55,396 --> 00:05:58,274
‎ย่าเวทนาผมและรับผมไว้ให้อยู่ด้วย

58
00:06:00,026 --> 00:06:02,320
‎ผมติดต่อกับแม่น้อยมาก

59
00:06:03,071 --> 00:06:05,156
‎แม่ชอบแปลกแยกมากกว่าผมนิดหน่อย

60
00:06:05,239 --> 00:06:08,409
‎เกือบจะเป็น... ไม่ใช่มนุษย์ต่างดาวนะ
‎นั่นไม่ใช่คำที่เหมาะสม

61
00:06:08,618 --> 00:06:10,328
‎แค่แปลกแยก

62
00:06:24,092 --> 00:06:28,012
‎ความทรงจำที่อบอุ่นที่สุด
‎คือช่วงหลังจากที่คุณย่ารับเลี้ยงผม

63
00:06:29,180 --> 00:06:31,391
‎ดูแลผม เลี้ยงดูผม

64
00:06:53,287 --> 00:06:56,874
‎บางครั้งการตั้งเป้าหมายในชีวิตผม
‎และการไปให้ถึง

65
00:06:57,166 --> 00:07:00,962
‎อาจเป็นเหมือนการเดินทาง
‎บนถนนสายเปลี่ยวขึ้นไปบนภูเขา

66
00:07:01,045 --> 00:07:03,131
‎ไปยังยอดที่อยู่สูงขึ้นไปเพื่อจะได้เห็นทัศนียภาพ

67
00:07:03,214 --> 00:07:06,092
‎ได้รู้ได้เห็นสิ่งที่คนส่วนใหญ่ไม่เห็น

68
00:07:06,175 --> 00:07:08,344
‎จึงมีแนวโน้มว่าจะไปตามลำพังมากกว่า

69
00:07:08,678 --> 00:07:11,597
‎และไม่มีเพื่อนร่วมเดินทางมากนักในเส้นทางนี้

70
00:07:16,894 --> 00:07:19,564
‎ผมเริ่มปฏิบัติการทั้งหมดนี้ใน

71
00:07:19,647 --> 00:07:22,775
‎บ้านพักหลังเล็กๆ ท่ามกลางพื้นที่ที่ไม่ค่อยมีคนอยู่

72
00:07:23,860 --> 00:07:26,279
‎เป็นเมืองเล็กในชนบท

73
00:07:27,405 --> 00:07:30,616
‎วิถีชีวิตของผมเป็นแบบวิถีชีวิตท้องถิ่น

74
00:07:30,700 --> 00:07:33,327
‎คือค่อนข้างอยู่ห่างกันและแปลกแยก

75
00:07:37,623 --> 00:07:40,084
‎ใจผมอยู่ในห้วงอวกาศและดินแดนอื่นๆ

76
00:07:40,168 --> 00:07:42,795
‎ในขณะที่ร่างกายผมอยู่ในชุมชนท้องถิ่นแห่งนี้

77
00:07:42,879 --> 00:07:46,048
‎พื้นที่ชนบทเล็กๆ ที่สงบเงียบแห่งนี้

78
00:07:46,299 --> 00:07:49,177
‎แต่ใจผมกำลังเดินทางไปในจักรวาล

79
00:08:13,701 --> 00:08:19,540
‎ตอนผมอายุประมาณ 12 ถึง 14 ปี
‎ผมตระหนักว่าผมมีความแตกต่างเล็กน้อย

80
00:08:19,624 --> 00:08:20,833
‎คือผมเป็นเกย์

81
00:08:22,460 --> 00:08:25,421
‎การเติบโตขึ้นแบบเกย์ในมิชิแกน
‎ค่อนข้างจะลำบาก

82
00:08:25,505 --> 00:08:29,008
‎นั่นเป็นเรื่องจริงที่ลำบากยากยิ่งเรื่องหนึ่ง
‎โดยเฉพาะการอยู่ในพื้นที่ชนบท

83
00:08:29,091 --> 00:08:33,054
‎ผู้คนไม่ค่อยเข้าใจเราเท่าไหร่
‎ขอใช้คำว่าความเข้าใจก็แล้วกันนะครับ

84
00:08:33,346 --> 00:08:34,597
‎ผู้คนไม่ค่อยเข้าใจเรา

85
00:08:38,768 --> 00:08:42,813
‎ผมว่าส่วนที่ยากจริงๆ เลยก็คือ
‎เวลาที่เรารับมือกับความเหงา

86
00:08:42,897 --> 00:08:46,067
‎เราไม่ได้ไปพบปะหรือคบหาใครมาเป็นเวลานาน

87
00:08:46,150 --> 00:08:48,194
‎ซึ่งคนอื่นก็ไม่รู้ว่าเรามีความแตกต่างเล็กน้อย

88
00:08:48,319 --> 00:08:51,030
‎การหาคนที่อยู่บนคลื่นความถี่เดียวกันกับผม

89
00:08:51,113 --> 00:08:53,282
‎และสามารถใช้ชีวิตด้วยกันกับผมได้

90
00:08:53,366 --> 00:08:56,035
‎ในระดับหนึ่งหรือรูปแบบหนึ่ง
‎แทบจะเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้

91
00:08:56,118 --> 00:08:59,413
‎แม้ผมจะเชื่อว่ามันมีอยู่จริง
‎ผมเชื่อว่าแต่ละคนมีคนของตัวเอง

92
00:09:15,429 --> 00:09:18,933
‎เวลาผ่านไป
‎อุปกรณ์ของผมก็กินพื้นที่เกือบทั่วบ้าน

93
00:09:19,016 --> 00:09:21,269
‎เห็นได้ชัดว่าเราต้องมีพื้นที่เพิ่ม

94
00:09:22,353 --> 00:09:25,898
‎คุณย่ากับผมคิดเหมือนกัน
‎และรวมเงินกันต่อเติมบ้านให้กว้างขึ้น

95
00:09:30,403 --> 00:09:32,572
‎มีพื้นที่ให้ขยับขยายได้มากมาย

96
00:09:32,655 --> 00:09:35,575
‎โครงการของผมอาจเป็นที่รู้จักอย่างเต็มที่

97
00:09:50,339 --> 00:09:52,883
‎จอห์น เชปเพิร์ดเรียกโครงการของเขาว่า
‎สแตรต

98
00:09:52,967 --> 00:09:56,929
‎เป็นอักษรย่อของชื่อเต็มว่า
‎การวิจัยและติดตามเครื่องส่งสัญญาณคลื่นพิเศษ

99
00:10:01,100 --> 00:10:04,228
‎มีแรงดันไฟฟ้า 60,000 โวลต์ วิ่งอยู่ในชั้นใต้ดิน

100
00:10:04,478 --> 00:10:07,440
‎ที่ใช้ในการส่งสัญญาณตรงออกไปสู่อวกาศ

101
00:10:09,609 --> 00:10:11,611
‎แล้วผมก็สร้างเครื่องรับส่งสัญญาณลึกในอวกาศ

102
00:10:12,111 --> 00:10:15,698
‎สูงสองชั้นขึ้นมา
‎เรียกง่ายๆ ว่าเครื่องสะท้อนคลื่นเสียง

103
00:10:15,865 --> 00:10:19,035
‎มันช่วยให้ผมไปถึงอวกาศ
‎ที่อยู่ลึกและไกลออกไปยิ่งขึ้น

104
00:10:19,994 --> 00:10:22,705
‎โครงการสแตรตกลายเป็นปฏิบัติการหลัก

105
00:10:23,247 --> 00:10:27,209
‎ผมง่วนกับการพัฒนาเครื่องมือสื่อสารชนิดอื่นๆ

106
00:10:27,710 --> 00:10:30,588
‎(อันตราย - ไฟฟ้าแรงสูง)

107
00:10:31,088 --> 00:10:33,758
‎ผมไม่เคยย่อท้อต่อการพยายามที่จะติดต่อ

108
00:10:35,926 --> 00:10:40,056
‎ผมตื่นเต้นเสมอกับการรอคอยอย่างคาดหวัง

109
00:10:40,389 --> 00:10:41,724
‎ว่าจะมีบางสิ่งเกิดขึ้น

110
00:10:42,266 --> 00:10:46,312
‎เรากำลังจะเปิดเพลงป็อปแอฟริกัน
‎เพื่อมอบบรรยากาศอบอุ่นยามค่ำแก่คุณ

111
00:11:05,414 --> 00:11:09,293
‎มันคือการสำรวจ มันเป็นเหมือนอารมณ์ฝัน

112
00:11:10,127 --> 00:11:16,258
‎ผมจึงทำอยู่อย่างนั้น
‎ผมทำอย่างนั้นอยู่ตลอด 25 ถึง 30 ปีในชีวิตผม

113
00:11:18,219 --> 00:11:19,679
‎ถึงผมจะบอกไม่ได้ว่าผมค้นพบ

114
00:11:20,179 --> 00:11:22,932
‎ข้อมูลจำนวนมากที่น่าจะเป็นข้อมูลสำคัญที่สุด

115
00:11:23,015 --> 00:11:24,725
‎โดยเฉพาะการเผชิญหน้ากับยูเอฟโอ

116
00:11:25,142 --> 00:11:28,145
‎แต่ผมก็มีแรงบันดาลใจและความคิดสร้างสรรค์

117
00:11:28,229 --> 00:11:30,398
‎ที่ให้โอกาสผมทำสิ่งเหล่านั้นทั้งหมด

118
00:11:30,481 --> 00:11:32,983
‎และแบ่งปันผลลัพธ์ที่ได้กับคนอื่นๆ

119
00:11:33,067 --> 00:11:36,112
‎และมันเติมเต็มชีวิตผม
‎ให้บางสิ่งบางอย่างที่มีความหมาย

120
00:11:38,864 --> 00:11:42,034
‎สิ่งที่เหลืออยู่ของโครงการสแตรตคือ
‎สิ่งที่อยู่ในอาคารนี้

121
00:11:43,327 --> 00:11:45,996
‎อุปกรณ์จำนวนมากถูกถอดชิ้นส่วนเพื่อเก็บ

122
00:11:46,080 --> 00:11:48,708
‎แต่อาจเรียกได้ว่า จิตวิญญาณของมันยังอยู่ตรงนี้

123
00:11:48,791 --> 00:11:52,503
‎นี่คือหนึ่งในจอภาพที่แสดงโครงสร้างข้อมูล

124
00:11:55,464 --> 00:11:58,217
‎มีส่วนประกอบต่างๆ มากมาย
‎ล้วนแตกต่างจากสิ่งอื่นๆ ทั่วไป

125
00:11:58,676 --> 00:12:00,761
‎อุปกรณ์สื่อสารผ่านดาวเทียม

126
00:12:01,095 --> 00:12:04,348
‎หลอดไมโครเวฟกำลังแรงสูง
‎ที่ใช้ส่งคลื่นไมโครเวฟ

127
00:12:04,724 --> 00:12:08,853
‎จึงมีสิ่งต่างๆ มากมาย
‎ที่เป็นส่วนหนึ่งของห้องปฏิบัติการ

128
00:12:09,478 --> 00:12:12,064
‎รวมทั้งเครื่องเร่งสัญญาณแรงดันสูง

129
00:12:12,148 --> 00:12:14,567
‎ซึ่งใช้ในการส่งสัญญาณไปในอวกาศ

130
00:12:16,610 --> 00:12:21,490
‎สิ่งเหล่านี้จึงเป็นชิ้นส่วนเล็กๆ น้อยๆ
‎หรือชิ้นส่วนเล็กๆ ที่เหลืออยู่ของความคิด

131
00:12:32,334 --> 00:12:34,754
‎การต้องล้มเลิกอันเนื่องมาจากขาดทุนทรัพย์

132
00:12:34,837 --> 00:12:37,548
‎เป็นเรื่องน่าผิดหวังลึกๆ
‎จนเกือบจะเป็นความเศร้า

133
00:12:37,840 --> 00:12:40,801
‎แต่ก็ทำให้รู้ด้วยว่า
‎อาจถึงเวลาต้องเริ่มต้นชีวิตใหม่

134
00:12:43,262 --> 00:12:47,725
‎ผมไม่เคยมีเพื่อนชายที่คบจริงจัง
‎หรือคนที่มีความสัมพันธ์ด้วยอย่างลึกซึ้งมาก่อน

135
00:12:47,933 --> 00:12:51,145
‎อยู่แบบนั้นมาจนกระทั่งในปี 1993

136
00:12:52,104 --> 00:12:57,318
‎ผมได้พบใครคนหนึ่งที่ผมรักมากจริงๆ
‎ชื่อว่า จอห์น ลิเทรนทา

137
00:12:58,360 --> 00:13:00,863
‎มีอยู่คืนหนึ่งเราต่างก็ไปที่บาร์แห่งหนึ่ง

138
00:13:01,113 --> 00:13:02,198
‎เราได้พบกันที่นั่น

139
00:13:02,573 --> 00:13:06,243
‎ตอนที่เขาเปิดประตูเข้ามาในบาร์ ผมอยู่ตรงนั้น

140
00:13:06,869 --> 00:13:11,207
‎ผมค่อนข้าง... สะดุดกับการปรากฏตัวของเขา

141
00:13:11,290 --> 00:13:16,295
‎ลักษณะท่าทางของเขา
‎ความจริงที่ว่าเขาดูแตกต่าง

142
00:13:16,378 --> 00:13:20,800
‎เขามีเสน่ห์แบบที่เห็นได้เกือบจะในทันที

143
00:13:22,760 --> 00:13:25,763
‎ตอนเจอจอห์นครั้งแรก ผมเกิดความประทับใจว่า

144
00:13:26,430 --> 00:13:31,310
‎"ผู้ชายคนนี้ช่างแตกต่างจากคนอื่น
‎เขาสร้างความประทับใจได้อย่างน่าทึ่ง

145
00:13:32,269 --> 00:13:33,854
‎ฉันว่าฉันอยากรู้จักคนคนนี้"

146
00:13:35,105 --> 00:13:38,025
‎จู่ๆ ผมก็เกิดรู้สึกอยากเข้าไปหา
‎และรวบรวมความกล้า

147
00:13:38,108 --> 00:13:41,612
‎ที่จะเดินเข้าไปกล่าวสวัสดี
‎และอย่างน้อยๆ ก็แนะนำตัว

148
00:13:42,780 --> 00:13:44,490
‎และหลังจากนั้นก็ดูเหมือนว่า

149
00:13:45,366 --> 00:13:48,369
‎เราเริ่มออกตัวได้ดี
‎เรียกว่าไปกันได้อย่างรวดเร็ว

150
00:13:48,953 --> 00:13:51,747
‎เราเริ่มคุยกันเรื่องดนตรี
‎และแง่มุมบางอย่างที่ซับซ้อนยิ่งขึ้น

151
00:13:51,956 --> 00:13:53,541
‎ที่มีอยู่ในดนตรีที่เรารัก

152
00:13:55,167 --> 00:13:57,962
‎นิสัยของจอห์นคือ เขาเป็นคนที่อบอุ่นมาก

153
00:13:58,337 --> 00:14:02,758
‎สิ่งที่ผมชอบมากในตัวเขาก็คือ
‎เขามีความอบอุ่นและมีความเข้าใจ

154
00:14:03,843 --> 00:14:07,221
‎ทันทีที่ผมพบเขาและได้รู้ว่าเขาเป็นคนประเภทที่

155
00:14:07,304 --> 00:14:10,975
‎อบอุ่น รู้จักรัก อ่อนไหว อดทน

156
00:14:11,100 --> 00:14:14,228
‎ผมได้แต่คิดว่า "โอ้ คนคนนี้ไม่ธรรมดาเลย

157
00:14:14,728 --> 00:14:15,980
‎เราไม่ได้เจอคนแบบนี้ทุกวัน"

158
00:14:16,063 --> 00:14:19,942
‎และนั่นคือสิ่งที่ผมคิดว่า
‎ทุกคนในโลกนี้ต่างก็แสวงหาไม่มากก็น้อย

159
00:14:20,150 --> 00:14:22,152
‎และไม่ได้เจอเสมอไป

160
00:14:22,736 --> 00:14:24,405
‎ผมเป็นคนหนึ่งที่โชคดี

161
00:14:24,488 --> 00:14:27,491
‎และผมรู้สึกว่าผมเจอแล้ว ตอนที่ผมได้พบกับจอห์น

162
00:14:28,284 --> 00:14:29,869
‎เราจึงติดต่อกัน

163
00:15:28,719 --> 00:15:33,974
‎ความสนใจของผมอยู่ที่การค้นหาสิ่งที่ไม่รู้
‎และสิ่งที่ไม่รู้ก็อยู่แค่ตรงนั้น เป็นสิ่งที่ยังไม่รู้

164
00:15:34,099 --> 00:15:36,810
‎และเราก็ค้นหา ค้นหาไปเรื่อยๆ
‎จากความปรารถนา

165
00:15:36,894 --> 00:15:38,771
‎เพราะเรารู้ว่ามีบางสิ่งบางอย่างอยู่ที่นั่น

166
00:15:56,372 --> 00:16:00,501
‎(ในความทรงจำแห่งรักของไอรีน แลมบ์
‎ปี 1905 - 1988)

167
00:16:02,586 --> 00:16:04,880
‎คำบรรยายโดย นิติพร โจโดวิน