Downloaded from YTS.MX
‪(NETFLIX ขอเสนอ)
Official YIFY movies site: YTS.MX
‪เวลาคนถามว่าทำไมผมไม่ชอบวันคริสต์มาส
‪คำตอบนั้นจืดชืดและเรียบง่าย
‪ผมเกิดวันคริสต์มาส
‪แม่ผมพูดเสมอว่าผมเป็น ‪ของขวัญคริสต์มาสที่ดีที่สุดของท่าน
‪เป็นคำพูดที่น่ารักมาก
‪พ่อผมบอกว่าอยากได้กางเกงในมากกว่า
‪ผมคิดว่าท่านล้อเล่น
‪ทุกคนที่เกิดในวันคริสต์มาสรู้ว่า
‪เราไม่เคยมีงานฉลองวันเกิดดีๆ กับใครเขา
‪จริงไหม แค่มีงานวันเกิดก็บุญแล้ว
‪เพื่อนๆ ที่โรงเรียน ‪ต่างก็อยู่ฉลองเทศกาลกับครอบครัว
‪เปิดกล่องของขวัญ
‪(25 ธันวาคม 1982)
‪สุดท้ายผมก็เลิกฉลองวันเกิด ‪ผมไม่ขอให้จัดงานอีก
‪ผมสู้เพื่อนร่วมวันเกิดที่โด่งดังกว่า
‪เป็นที่รักและมีเสน่ห์กว่าผมไม่ไหว
‪จากนั้นผมก็แค่ไปเที่ยวในวันนั้น
‪ผมไปเที่ยวกับเพื่อนๆ ‪ที่เกลียดวันคริสต์มาสเหมือนกัน
‪เมาเหล้า นอนกับสาวๆ ไปทั่ว
‪มันก็แค่วันหยุดธรรมดาๆ วันหนึ่ง
‪จนกระทั่งผมได้พบกับเลารา…
‪(ธันวาคม 1998)
‪แต่งงานและมีลูกกับเธอ
‪ทุกอย่างเปลี่ยนไปเมื่อเรามีลูก
‪เราจะไม่สนใจวันคริสต์มาสไม่ได้ ‪เพราะลูกๆ ไม่ยอมแน่
‪ดีนะที่มีแค่ปีละครั้ง
‪โอ้ พระเจ้า
‪คุณพระคุณเจ้าช่วย
‪พระเจ้า
‪เย่ ไปเลย
‪(ซื้อของขวัญให้แม่ ‪ซื้อของขวัญให้เลโอซินโญ)
‪(ขอบคุณ สุขสันต์วันเทศกาล)
‪(สุขสันต์วันคริสต์มาส 2010 ‪โปรดบริจาคให้สมาคมเพื่อนบ้าน)
‪ว่าไง พวก เป็นยังไงบ้าง
‪- ผมลดราคาให้เป็นพิเศษ… ‪- ไม่เป็นไร ขอบคุณ
‪- แล้วลูกคุณล่ะ ‪- ไม่เอา ฉันขอร้อนตายดีกว่า
‪โอ้…
‪ระวังหน่อยสิ พวก ให้ตายสิ
‪ผมเห็นนะว่าคุณแซงคิว
‪แล้วก็ทำเหมือนไม่ได้แซง ต่อหน้าต่อตาทุกคน
‪นี่ อย่าดันสิ
‪รู้อะไรไหม ไม่เอาแล้ว ขอทางหน่อย
‪อย่า… หลบไปๆ
‪โอ้ พระเจ้า
‪- ให้ตายสิ ‪- บ้าไปแล้วเหรอ
‪เอ่อ…
‪กล่องนี้ให้แม่ยายผม
‪กล่องนี้ให้แม่ผม
‪กล่องนี้ให้ลุงผม กล่องนี้ของผมเอง
‪บ้านผมชอบปาเน็ตโทน
‪(เอฟเอ็มวัน 94 90)
‪เอ๊ะ
‪(เอฟเอ็มวัน 93 30)
‪ให้ตายสิ
‪เปิดอยู่เหรอ
‪(เงินบริจาคของท่านมีค่า ‪โปรดมอบรอยยิ้มให้เด็กๆ )
‪แม่คะ ฟังหนูนะ
‪หนูหุงข้าวแล้ว ลุงวิคเตอร์จะเอาไก่งวงมา
‪ลัวนาจะเอาพายแอปเปิ้ลมา ‪โซรายาจะเอาสลัดไก่มา
‪หนูมีแฮมแล้ว เอาสลัดมันฝรั่งมาก็พอค่ะ
‪บอกว่า "ไม่ใส่แอปเปิ้ล" ผมไม่ชอบ
‪แม่คะ ไม่ใส่แอปเปิ้ล… ไม่ทันแล้ว
‪- ให้ตายสิ ทำไม ‪- ค่ะ แม่
‪พวกเรารอแม่อยู่นะ
‪บ๊ายบาย
‪พูดจริงๆ นะ ผมว่าแม่คุณจงใจ
‪ท่านรู้ว่าผมเกลียดแอปเปิ้ลในสลัดมันฝรั่ง
‪ลูกเกดในข้าว ลูกพรุนในไก่งวง
‪เอาของหวานกับคาวมาปนกันทำไม ‪ไม่มีเหตุผลเลย
‪มันน่ากลัวนะ เราเคี้ยวโดยคิดว่าเป็นแตงกวา ‪แต่มันกลายเป็นของหวาน
‪คนต้องกินขนม พวกเขาไม่ปอกมันฝรั่งด้วยซ้ำ
‪เลิกบ่นได้แล้ว ฌอร์ฌึ
‪ไปห่อจักรยานให้เลโอซินโญไป
‪ห่อทำไม
‪มันเป็นของขวัญ ต้องทำให้เซอร์ไพรส์
‪บอกตามตรงนะ คุณก็รู้ว่าเลโอซินโญขอจักรยาน
‪เขารู้ว่าเขาจะได้จักรยาน ‪เขาเลือกสีเองด้วยซ้ำ
‪ถ้าผมห่อ มันจะดูเหมือนอะไร
‪เหมือนจักรยาน ไม่ใช่ช้าง
‪มันไม่มีเหตุผลเลย แค่ผูกโบว์ก็พอ
‪- แค่นั้นแหละ "เย่ จักรยาน" ‪- จิตวิญญาณล่ะ
‪จิตวิญญาณแห่งคริสต์มาสล่ะ ‪เราเชิญซานตามาด้วยซ้ำ
‪แฟนของลัวนาจะเป็นซานตา
‪เลโอซินโญไม่เชื่อในซานตาคลอส ‪ผมบอกเขาแล้ว
‪- "มันเป็นแค่ทุนนิยม" ‪- นั่นเลวร้ายมาก
‪แต่อานินญายังเชื่อในซานตาคลอส ‪หลานๆ ของเราด้วย
‪และฉันชอบนะ
‪- ก็ได้ ผมขอหยิบเบียร์ก่อน… ‪- ไม่ ฉันหยิบให้
‪ทำไมถึงมีเค้กล่ะ วันเกิดผมคือพรุ่งนี้นะ
‪ฉันรู้ ฌอร์ฌึ ‪แต่ทุกคนจะอยู่ที่นี่ตอนเที่ยงคืน
‪มันเป็นวันสำคัญ เด็กๆ ชอบความคิดนี้
‪ทำไมล่ะ
‪เพราะทุกคนฉลองวันเกิด
‪พวกเขารักคุณไง
‪ฉันก็เหมือนกัน ตาทึ่ม
‪จริงเหรอ
‪คิดว่าเป็นจักรยานหรือเปล่า
‪ไม่รู้สิ อาจจะเป็นอะไรก็ได้
‪น่ากลัวจัง
‪เฟรนช์โทสต์มาแล้ว
‪ต้องอย่างนี้สิ
‪บียาตริช อย่าแตะของขวัญของลูกพี่ลูกน้องนะ
‪- ลูกรัก ‪- เร็วสิคะ พ่อ
‪เราจะมีกวางอีกตัวไปทำไม
‪- พ่อคนเดียวก็พอมั้ง ‪- พ่อเป็นคนเริ่มนะ
‪รอยไม่อยากเล่น ‪ไปเถอะ ฉันทำเพื่อส่วนรวมเอง
‪- ไปเลย ‪- ลูกตัวหนักแล้วนะ
‪- ตาผมแล้ว ‪- ออกไป
‪จะบ้าเหรอ ลูกโตเกินไปแล้ว
‪พอแล้ว ลูกรัก หลังพ่อไม่ไหวแล้ว
‪- โอ๊ย ‪- เราดูเชร็คเดอะฮอลส์ได้ไหมคะ
‪ไว้ทีหลังนะ
‪พ่อสัญญาว่าเราจะดู แต่ไม่ใช่ตอนนี้
‪ให้ตายสิ
‪หลังฉัน
‪- โอ๊ย ‪- แม่
‪ใช่ แม่คุณ
‪- ลูกแม่ ‪- สุขสันต์วันคริสต์มาส
‪- ยินดีต้อนรับครับ ‪- ขอบใจ
‪- เด็กๆ สุขสันต์วันคริสต์มาส ‪- สุขสันต์วันคริสต์มาสค่ะ
‪- เด็กๆ อยู่กันครบเลย ‪- เข้ามาเถอะค่ะ
‪- ขอบคุณที่กอดกัน ‪- ระวังนะ มันร้อน
‪เอาไว้บนโต๊ะตรงนั้นนะ
‪มันร้อนนะ โอ๊ย
‪- ไปกันเถอะ ‪- มา…
‪สุขสันต์วันคริสต์มาสค่ะ พ่อ
‪ไงครับ พ่อ สุขสันต์วันคริสต์มาสนะ
‪แล้วของหวานล่ะ
‪- ลัวนาจะเอาพายแอปเปิ้ลมา ‪- เดี๋ยวนะ
‪แล้วเธอจะพายเรือมาหรือเปล่า
‪มุกนี้ไม่เคยได้ยินมาก่อน
‪คุณยายคะ
‪อานินญา หนูโตขึ้นเป็นกองเลยนะ
‪ฌูเลียนา บียา ต้องกินสลัดนะถึงจะได้ของขวัญ
‪ถูกต้อง กินสลัดซะ
‪คุณด้วย คุณไดเอตอยู่นะ
‪ผมจะเริ่มไดเอตหลังปีใหม่
‪เหมือนกันเลย ฉันจะเลิกบุหรี่ปีหน้า
‪ฉันไม่เข้าใจเม็ดมะม่วงหิมพานต์เลย
‪มันแพงขึ้นทุกวัน
‪คุณยายอยากได้อะไรเป็นของขวัญวันคริสต์มาสคะ
‪ขอแค่สุขภาพดีก็พอจ้ะ หลานรัก
‪ถ้าคุณว่าอย่างนั้น…
‪- ไง ฌอร์ฌึ ‪- พระเจ้า
‪คิดว่ารัฐบาลนี้จะอยู่ยืดไหม
‪รายการของโรแบร์ตู การ์ลุสมาหรือยัง
‪น่าจะนะ ไปดูเองสิ เร็วเลย
‪น่ารำคาญจริง
‪คริสต์มาสอีกแล้วนะ พข.
‪- "พข." เหรอ ‪- ย่อมาจากพี่เขยไง ไม่เอาน่า
‪- ขอขวดหนึ่งได้ไหม ‪- เอาไปเลย ฉันไม่อยากดื่มแล้ว
‪มุกของนายก็พอๆ กับลุงวิคเตอร์
‪มาอธิษฐานให้ปีหน้าดียิ่งขึ้นกัน
‪บอกตามตรงนะ ปีนี้มันหนักหน่อย
‪- ไม่ต้องหรอก ‪- แต่ฟังนะ
‪ผมมีไอเดียทำธุรกิจดีๆ สำหรับปีหน้า
‪มันเป็นงานใหญ่ ผมต้องได้เงินเยอะแน่ๆ
‪เป็นธุรกิจเพชรพลอย
‪- ลักลอบขายเหรอ ‪- ไม่
‪- เพราะคราวก่อน… ‪- ไม่
‪ผมได้บทเรียนแล้ว ผมจะทำเครื่องประดับ
‪รู้ไหมว่าเวลาเราขัดแหวนหรือสร้อยทอง
‪บนโต๊ะตัวเล็กๆ นั่น ‪ช่างทองเก็บผงทองทั้งหมดไว้
‪- น่าสนใจนะ ‪- ใช่ไหมล่ะ
‪พอสิ้นเดือน นอกจากจะได้เงินเดือน ‪ผมจะได้ผงทองด้วย
‪ผมจะรวย เราจะรวยกันแล้ว พข.
‪ก็น่าจะรวยตั้งนานแล้วน่ะนะ
‪ใช่ แต่ฟังนะ
‪รู้ไหม ช่วงนี้เราลำบากมาก
‪- ผมมีลูกสองคนและ… ‪- โอเค เท่าไร
‪- คิดว่าผมจะขอเงินเหรอ ‪- เท่าไร
‪เท่าไรก็ได้ที่เข้ากับงบของพี่
‪อย่าลืมนะว่านี่วันคริสต์มาส
‪- ฉันจะเขียนให้ใหม่ ‪- ขอบคุณ
‪นั่นคุณทวดนันเญา
‪นั่นยายเอง
‪โอ้โฮ นั่นคุณยายจริงๆ เหรอครับ
‪โอ้ พระเจ้า
‪ท่านเคยมีชีวิตด้วยเหรอคะ
‪- พอเลย บียา ท่านยังมีชีวิตอยู่ ‪- ถูกต้อง
‪ถึงจะดูไม่เหมือนก็เถอะ
‪คุณทวดนันเญาหลอดเลือดในสมองแตก
‪"หลอดเลือดในสมอง" คืออะไร
‪มันไม่สำคัญหรอก ท่านเป็นพ่อที่ดีที่สุดในโลก
‪ท่านเคยทำงานเป็นซานตาตามร้านค้า
‪ทุกวันคริสต์มาส
‪ดูสิ
‪- ท่านเหมือนซานตาจริงๆ ‪- ใช่
‪ซานตาที่งดงามที่สุด
‪ท่านชอบแต่งตัว ‪เล่นกับเด็กๆ มอบของขวัญให้พวกเขา
‪ท่านอดใจรอให้ถึงคริสต์มาสแทบไม่ไหว
‪มันเป็นช่วงเวลาโปรดของท่าน
‪เด็กบางคน…
‪คิดว่าท่านเป็นซานตาคลอสจริงๆ
‪ยายอยากให้พ่อของยาย…
‪อยู่ใกล้ๆ จัง
‪ท่านอยู่กับเราค่ะ แม่
‪- ท่านรู้สึกตัวมากกว่าที่เราคิด ‪- ใช่
‪นี่ เตโอดอรา
‪จะพาพ่อคุณไปอยู่กับคุณบ้างก็ได้นะ
‪พูดจริงๆ
‪เราไม่ว่าอะไรเลย ลุงวิคเตอร์ว่างไหม
‪เขาไปอยู่บ้านลุงได้เหมือนกัน ‪เพราะลุงเป็นหนุ่มโสด
‪ฉันเป็นแม่ม่าย ฌอร์ฌึ
‪ฉันเป็นหูชั้นในอักเสบ
‪ฉันดูแลเขาคนเดียวไม่ไหว
‪ไม่
‪ผมแค่พูดเพราะเมื่อกี้คุณดูซึ้งมาก
‪ผมคิดว่าคงดีถ้าคุณได้ใช้เวลากับเขา ‪อาจจะสักเดือนหนึ่ง
‪เธอกับเลาราได้อยู่บ้านหลังเดิมของเรา ‪จะผิดสัญญาหรือไง
‪- ไม่… ‪- ที่รัก ไม่ใช่ตอนนี้
‪- ทำไมล่ะ ‪- เพราะนี่เป็นวันคริสต์มาส
‪ผมรู้ และมันเป็นช่วงเวลาแห่งการแบ่งปัน
‪มาแบ่งคุณทวดนันเญากัน
‪เขาไปอยู่บ้านลูอีซ เกลาดิโอตอนวันหยุดบ้างก็ได้
‪ยังไงเขาก็ไม่ได้ทำอะไรมากอยู่แล้ว
‪พ่อครับ คุณปู่โทรมา
‪ขอบคุณพระเจ้า
‪เราจะคุยเรื่องนั้นทีหลัง
‪- เราไม่มีอะไรต้องคุยกัน ‪- ได้เวลาอาหารเย็นแล้วค่ะ
‪สุขสันต์วันคริสต์มาสเหมือนกันครับ
‪ไม่เป็นไรครับ พ่อ ผมเข้าใจ
‪ช่วยไม่ได้นี่นา
‪คราวหน้าค่อยมาก็ได้
‪ครับ เราได้ของขวัญแล้ว
‪พวกเด็กๆ สบายดี
‪ผมก็คิดถึงพ่อนะ
‪ผมสัญญาว่าปีหน้าผมจะพยายามไปเยี่ยมพ่อ
‪ลุงวิคเตอร์กับโซรายาทะเลาะกัน
‪บ้าจริง
‪สุขสันต์วันคริสต์มาสครับ พ่อ ‪ปีใหม่ผมจะโทรไปนะ
‪ฉันจะไม่ยอมให้เธอดูถูกฉัน
‪คุณก็ต้องให้เกียรติฉันเหมือนกัน
‪ทุกคน นี่คริสต์มาสนะ
‪- ก็ช่างหัวมันสิ ‪- ไม่เห็นต้องพูดแบบนั้นเลย
‪เกิดอะไรขึ้นเนี่ย ทุกคน
‪- เขาเอาแต่พูดถึงหน้าอกฉัน ‪- มันมีปัญหาอะไรคะ
‪- เขาบอกว่ามันเหมือนคุณโส ‪- ก็มันจริงนี่
‪คุณมันแก่หงำเหงอะ
‪จะพูดแบบนั้นกับคนแก่หงำเหงอะไม่ได้
‪มันจะทำให้ทุกอย่างแย่ลง
‪ฌอร์ฌึ
‪- ครับ ‪- ฉันแก่หงำเหงอะงั้นสิ
‪ไม่เชิงว่าหงำเหงอะ
‪มันเหมือนกับ "ดูนั่นสิ
‪เป็นตาแก่หงำเหงอะที่มีความสุขดีจริงๆ "
‪พอกันทีๆ
‪พวกเธอไม่คู่ควรกับฉันหรือไก่งวงของฉัน
‪- อย่าค่ะ ลุงวิคเตอร์ ‪- นี่
‪- อะไรน่ะ ‪- ฉันทนไม่ไหวแล้ว
‪- ฌอร์ฌึ ตามไปสิ ‪- จะให้ผมไปเอาไก่งวงเหรอ
‪เดี๋ยวก่อน ลุงวิคเตอร์
‪- มันโดนรักแร้เขาแล้วนะ ทุกคน ‪- คุณสวยมาก
‪- อย่ายุ่งกับฉัน เอามันกลับมา ‪- ให้ตายสิ
‪พายแอปเปิ้ลมาแล้ว
‪ฌอกาล่ะ
‪- อย่าถาม เราเลิกกันแล้ว ‪- อะไรนะ
‪- ข่าวด่วน ‪- หนูขอล่ะ แม่
‪- ก็แกไม่ยอมลงเอยกับใครสักที ‪- ทำไมถึงเลิกกันล่ะ
‪เขาให้เครื่องประดับถูกๆ ‪เป็นของขวัญวันคริสต์มาสฉัน
‪- เพราะเรื่องแค่นั้นเหรอ ‪- พี่
‪ฉันจะอธิบายให้ฟังนะ
‪พี่คงจะสับสนนิดหน่อย นี่วันคริสต์มาส
‪ฉันสาว ฉันฮอต
‪แล้วเขาก็มีเงิน
‪พระกุมารเยซูประสูติ นี่วันคริสต์มาส
‪- ของขวัญของฉันอยู่ไหน ‪- เธอพูดถูกนะ
‪- แม่คะ ไปสูบข้างนอกได้ไหม ‪- เด็กๆ ไม่ได้อยู่แถวนี้สักหน่อย
‪อีกอย่าง ฉันเพิ่งรู้ว่าเขาอ้วน
‪จริงเหรอ
‪เขาหนัก 120 กิโลแต่เธอเพิ่งรู้ว่าเขาอ้วนเหรอ
‪รู้ช้าดีกว่าไม่รู้นะ
‪ให้ตายสิ ลัวนา
‪เขาเป็นซานตาของเรา ‪แล้วทีนี้ฉันจะหาคนใหม่จากที่ไหน
‪ไก่งวงนั่นไม่มีหวังแล้วนะ
‪มันเป็นอดีตไปแล้ว
‪มันเลวร้ายมาก เห็นแล้วเวทนา
‪เขาเริ่มวิ่งแล้วก็สะดุด ทำไก่งวงหล่น
‪มันน่าดูมาก
‪ทุกอย่างเป็นภาพช้า เขาล้มแล้วไก่งวงก็เริ่มกลิ้ง
‪ผมคว้าไก่งวงได้ แต่มันทาเนยจนชุ่ม
‪มันเอาแต่ลื่นหลุดมือ ผมจับไว้ไม่อยู่
‪แล้วเขาก็โยนมันใส่ท้ายรถ ‪เล่นเอาน้ำย่อยผมพุ่งขึ้นมาเลย
‪เพราะผมรู้สึกว่าเขาอาจจะกินมันทีหลัง
‪ยังไม่สายเกินไปที่เราจะทำสปาเกตตีใส่ไส้กรอก
‪ราดซอสมะเขือเทศ เด็กๆ ชอบมัน
‪ขูดชีสใส่ลงไป จริงไหม
‪เราจะ… มีอะไรเหรอ
‪เลารา ผมไม่อยากทำแบบนี้
‪ฌอร์ฌึ ฉันยอมได้ถ้าวันคริสต์มาส ‪จะขาดไก่งวงหรือลุงของฉัน
‪แต่จะขาดซานตาไปไม่ได้
‪คุณแค่ต้องขึ้นไปบนหลังคา ‪แล้วทำเป็นเอาของขวัญมาส่ง
‪ซึ่งจะหล่นลงมาตรงนั้น
‪ข้างๆ ต้นไม้ เข้าใจไหม
‪ต้องยัดไส้เพิ่ม
‪จะยัดทำไมอีก ผมดูอ้วนพอแล้ว
‪ผมมีถุงแล้ว… พระเจ้า
‪นี่คุณใส่เอลฟ์เข้าไปเหรอ
‪ใส่อะไรเนี่ย ก้อนหินเหรอ
‪เด็กๆ เลโอซินโญ
‪เป็นวันที่ไร้ประโยชน์จริงๆ
‪ไร้ประโยชน์
‪นี่ คุณทวด คุณผู้เฒ่า
‪นี่ควรจะเป็นคุณมากกว่า ไม่ใช่ผม คุณ
‪ควรจะเป็นคุณมากกว่า ‪คุณมีเคราอยู่แล้ว หน้าตาก็…
‪ผมไม่ชอบคริสต์มาสด้วยซ้ำ ‪แต่ต้องมาทำอะไรแบบนี้
‪เดี๋ยวนายก็รู้
‪ว่าคริสต์มาสมีดียังไง
‪เลารา
‪- มาเร็ว ‪- มีอะไร ฌอร์ฌึ
‪ตาแก่ที่จะตายมิตายแหล่นั่น
‪- ไม้ใกล้ฝั่งนั่น ‪- ทำไม
‪มีคนพ่วงแบตเตอรี่ให้เขา เขาเพิ่งขยับ
‪เป็นไปไม่ได้หรอก ฌอร์ฌึ ‪ท่านไม่ได้พูดหรือขยับมาหลายปีแล้ว
‪เขาพูดกับผม
‪- เขาพูดกับผม ‪- ก็ได้ ไปกันเถอะ
‪- หยิบถุงมา ‪- ที่รัก…
‪พูดอะไรน่ะ คุณต้องเชื่อผมนะ
‪- ก็ได้ๆ ‪- พูดกับเธอสิ
‪- นี่หลานคุณไง ‪- อย่าไปยุ่งกับท่าน
‪ขอโทษนะคะ คุณตา ไปกันเถอะ
‪- ได้เวลาแล้ว ‪- ไม่ แต่เขา…
‪พูดอะไรกับเธอบ้างสิ พระเจ้า
‪มาเร็ว
‪เขาพูดกับผมนะ เลารา เขาขยับตัว
‪เขาชี้หน้าผม
‪ถ้าคุณต้องการอะไรก็บอกฉันทางนี้นะ ทดสอบ
‪ทำไมซานตาถึงมีวิทยุสื่อสาร ‪ผมจะคุยกับเอลฟ์เหรอ
‪เป็นความคิดที่ดีนะ
‪อย่าเชียว
‪คุณเริ่มเข้าถึงจิตวิญญาณแล้ว
‪- ไม่จริง ‪- มันต้องสนุกแน่ ไปเถอะ
‪มันต้องสนุกแน่ ทุกคนรออยู่
‪คุณดูบ้า รู้ตัวใช่ไหม
‪เหมือนคนโรคจิต
‪- ไปเลย ฌอร์ฌึ ‪- ได้ ผมไปล่ะ
‪- ระวังด้วย ขอจูบหน่อย ‪- ได้
‪ทุกคน ขอประกาศหน่อย
‪ปีนี้เรามีเซอร์ไพรส์ให้เป็นพิเศษ
‪เราจะเห็นซานตาบนหลังคา
‪ทุกคนพร้อมไหม
‪- พร้อม ‪- พร้อม
‪หยิบปลั๊ก เวทมนตร์จะเริ่มขึ้นแล้ว
‪และฟังให้ดี
‪คริสต์มาสจะเริ่มขึ้นแล้ว
‪หนึ่ง สอง
‪สาม…
‪เริ่ม
‪โอ้โฮ
‪ทีนี้เรามาหลับตากัน
‪ขอให้ทุกคนหลับตา
‪และอธิษฐานอย่างสุดหัวใจ ‪ให้ซานตาคลอสนำของขวัญมาให้
‪เปิดเพลง ลูอีซ เกลาดิโอ
‪อย่าเพิ่งลืมตานะ
‪ออกมาได้ ฌอร์ฌึ มาเลย
‪ใช่ เปิดเลย
‪เขามาจะถึงแล้ว
‪โฮะๆๆ
‪สุขสันต์วันคริสต์มาส
‪- สุขสันต์วันคริสต์มาส ‪- สุขสันต์วันคริสต์มาส
‪ดูสิว่าฉันมีอะไร
‪มหัศจรรย์จริงๆ พระเจ้า
‪ใครอยากได้ของขวัญบ้าง
‪- หนู ‪- ผม
‪ผม
‪งั้นฉันจะลงไปในปล่องไฟ
‪- เพื่อวาง… ‪- ไม่ต้อง ฌอร์ฌึ กลับขึ้นไป
‪ไม่ต้อง กลับขึ้นไป
‪กลับขึ้นไป ฌอร์ฌึ
‪ไม่ต้องลงมา กลับขึ้นไป
‪กลับขึ้นไป ฌอร์ฌึ
‪ไม่ต้อง ฌอร์ฌึ
‪ไม่ต้อง
‪โอ๊ย
‪- พ่อคะ ตื่นได้แล้ว ‪- อ้าว ลูกพ่อ…
‪พ่อขอนอนอีกหน่อยนะ พ่อเหนื่อยจริงๆ
‪พวกเราดูเชร็คเดอะฮอลส์ได้ไหมคะ
‪เอาไว้ดูทีหลังนะ
‪พ่อขอนอนอีกหน่อย พ่อเหนื่อย
‪ซานตาจะเอาจักรยานมาให้หนูไหม
‪ลูกขอตุ๊กตานี่
‪ไม่ค่ะ หนูขอจักรยาน
‪พี่ชายลูกขอจักรยาน ส่วนลูกขอตุ๊กตา
‪ไม่นะคะ หนูขอจักรยาน
‪โอเค ลูกรัก ไปคุยกับแม่นะ ‪พ่อขอนอนก่อน พ่อเหนื่อย
‪แม่คะ หนูไม่อยากได้ตุ๊กตา
‪อะไรเนี่ย
‪เลารา แปรงสีน้ำเงินของผมอยู่ไหน
‪ไม่รู้สิ ฌอร์ฌึ ของคุณอันสีแดงนะ
‪แต่ว่า…
‪เอาเถอะ
‪(ซื้อของขวัญให้ลัวนา ‪ซื้อของขวัญให้ลุงวิคเตอร์)
‪เลโอซินโญ
‪- ลูกโตขึ้นจากเมื่อวานหรือเปล่าเนี่ย ‪- ไม่รู้สิครับ พ่อ
‪ไปเอาสเกตบอร์ดมาจากไหน ‪ลูกก็รู้ว่าพ่อไม่ชอบ
‪มันอันตราย ลูกอาจจะเจ็บตัวได้ ‪มันเลวร้ายมากนะ
‪พ่อให้ผมตอนวันเกิดไง จำไม่ได้เหรอ
‪พ่อเหรอ
‪พ่อเป็นบ้าไปแล้ว
‪ไง ที่รัก
‪- ทำอะไรอยู่ ‪- เค้กของคุณ
‪ฉันหาเค้กดีๆ ไม่ได้ เลยตัดสินใจว่าจะอบเอง
‪ทำไมไม่กินอันในตู้เย็นล่ะ
‪เอ๊ะ
‪นี่คือของที่ต้องซื้อสำหรับมื้อค่ำวันคริสต์มาส
‪มื้อค่ำวันคริสต์มาสอีกแล้วเหรอ ‪ของเหลือเมื่อวานล่ะ
‪อะไร เมื่อวานเรากินพิซซ่า ‪ดื่มกาแฟซะจะได้ตาสว่าง
‪ก็ได้
‪- สวัสดี คุณฌอร์ฌึ สุขสันต์วันคริสต์มาส ‪- ไม่เห็นจะสุขสันต์
‪ไม่เลยสักนิด มีคนขโมยรถฉัน
‪แถมยังเอารถคันอื่นมาจอดแทนอีก
‪นายช่วยเช็กกล้องวงจรปิด
‪ว่าไอ้บ้าที่ไหนขโมยรถฉันไปได้ไหม
‪ไอ้บ้าที่เอารถมาจอดในที่ของฉันด้วย
‪- ได้โปรด ‪- คุณฌอร์ฌึ
‪หายใจเข้าลึกๆ ใจเย็นๆ รถคุณก็อยู่นั่นไง
‪ฮามาก เป็นตลกหรือเปล่าเนี่ย
‪- ตลกเดี่ยว ‪- นั่นไม่ใช่รถฉัน ฉันรู้จักรถตัวเอง
‪ถ้าเป็นรถฉัน แค่กดปุ่มเล็กๆ นี่
‪แล้วมันก็จะ…
‪ดื่มมาหนักสิท่า
‪นี่จะไม่เคารพกันแล้วใช่ไหม
‪จะเอาอย่างนั้นใช่ไหม ‪เหมือนหนังศุกร์สยอง สองรุ่นสลับร่างเหรอ
‪จะว่าไป ผมกำลังรวบรวมทิปวันคริสต์มาส
‪จากทุกคนที่ยังไม่ได้บริจาค
‪ทิปวันคริสต์มาส
‪ปกติคนจะให้ประมาณ 300 เรอัล ‪แต่คุณจะให้เท่าไรก็ได้
‪แหม ได้เงินดีกว่าฉันอีกนะ ทิปไหลมาเทมา
‪อย่ามาโกหก ฉันให้เงินนายไปแล้ว
‪อย่าเถียงกันเลย คุณฌอร์ฌึ คุณเคยให้เงินผมแล้ว
‪แต่นั่นมันเมื่อปีก่อน
‪ให้ตายสิ พวก พูดอะไรน่ะ
‪คิดว่าฉันโง่หรือไง ฉันเพิ่งให้ไปเมื่อวาน…
‪(สุขสันต์วันคริสต์มาส 2011 ‪โปรดบริจาคให้สมาคมเพื่อนบ้าน)
‪คุณฌอร์ฌึ
‪นี่ ลืมให้เงินเฉย
‪- เลารา ‪- ฌอร์ฌึ ตกใจหมด มีอะไร
‪วันนี้วันที่เท่าไร
‪- วันที่ 24 ธันวาคม ‪- ไม่จริง
‪นั่นมันเมื่อวาน วันนี้วันที่ 25
‪คุณว่ายังไงนะ
‪เป็นเพราะป้ายปี 2011 โง่ๆ ‪ที่แขวนอยู่ข้างนอกนั่นแหละ
‪ผมรู้ว่าคนเริ่มขายปาเน็ตโทนตั้งแต่สิงหาคม
‪แต่นี่มันเกินไปนะ
‪แขวนป้ายของปี 2011 น่ะ
‪เราเพิ่งฉลองคริสต์มาส 2010 ไป นี่มันบ้าชัดๆ
‪ไม่เห็นจะแปลกตรงไหน ฌอร์ฌึ ‪นี่วันที่ 24 ธันวาคม 2011 นะ
‪(ธันวาคม 2011)
‪ฌอร์ฌึ เป็นอะไรไป ฌอร์ฌึ
‪เป็นอะไรไป นี่ปี 2011 ไง ฌอร์ฌึ
‪โอ้ พระเจ้า
‪เราไปเที่ยวบ้านรีการ์ดูกับพริสซิลา ‪ในอังกรา จำได้ไหม
‪ไม่
‪อานินญาแสดงบัลเลต์เมื่อเดือนกันยายน
‪- คุณถ่ายรูปนี้เอง จำได้ไหม ‪- ไม่ได้เลย
‪วันสิ้นปีที่ปูซาดาดูโซลในบูซิอุสกับพี่สาวฉัน
‪แผลที่หัวคุณหายดีที่นั่น จำได้ไหม
‪ผมจำคริสต์มาสปีก่อนได้เหมือนเมื่อวานนี้เอง
‪ลุงวิคเตอร์คว้าไก่งวงแล้วออกไป
‪น้องชายคุณขอเงินผม น้องสาวคุณเลิกกับแฟน
‪ผมแต่งตัวเป็นซานตาแล้วตกจากหลังคา
‪เกิดอะไรขึ้นหลังจากนั้น
‪เวลาก็ผ่านไปทั้งปีน่ะสิ
‪แล้วทำไมผมจำอะไรไม่ได้เลย
‪ไม่รู้สิ สมองกระทบกระเทือนมั้ง
‪จำได้แค่บางส่วน
‪- คุณต้องไปหาหมอนะ ‪- จะไปยังไง
‪ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเป็นอะไร ‪แล้วนี่ก็คริสต์มาสอีกแล้ว
‪จะนัดหมอได้หรือเปล่าเถอะ
‪รูปอะไรน่าเกลียดจัง
‪คุณเป็นคนซื้อมานะ
‪ผมเหรอ
‪นี่เป็นความคิดที่โง่ที่สุดที่ฉันเคยได้ยินมาเลย
‪เลาราที่รัก ลองคิดดูนะ
‪ถ้าผมความจำเสื่อมเพราะหัวกระแทก
‪เราแค่ต้องทำมันอีกครั้ง แล้วความจำก็จะกลับมา
‪- เอามาจากในทีวีใช่ไหม ‪- ใช่
‪- คุณจะบอกลูกยังไง ‪- คิดว่ายังไงล่ะ
‪บอกว่าพ่อของพวกเขาอยากให้ตีหัวน่ะสิ
‪พวกเขาจะชอบ มันจะเป็นเหมือนเกม
‪ไม่มีเด็กที่ไหนชอบหรอก
‪- ต้องชอบสิ ‪- ผมตีได้ไหมครับ พ่อ
‪- ไม่ หนูก่อน ‪- เห็นไหม
‪ไม่ต้องแย่ง ได้ตีทุกคน
‪ไม่ได้นะ
‪พวกลูกจะไม่ตีพ่อ นี่มันบ้าชัดๆ
‪นะคะ แม่ น่าสนุกออก
‪พวกเขาแค่อยากช่วยพ่อ
‪ไม่ใช่ พวกเขาอยากซ้อมคุณ
‪พวกลูกไม่ควรทำแบบนี้ในวันคริสต์มาสนะ
‪ความจริงแล้ว นั่นคือรักแท้
‪โอเคไหม
‪เจ๋งไปเลย
‪พวกเราตีลุงเลยได้ไหมคะ
‪เดี๋ยว รักมากเกินไปแล้ว
‪มาได้ยังไง ใครชวนมาเนี่ย
‪พวกเราเองครับ พวกเขามีไม้เบสบอลนะ พ่อ
‪- เอาแล้วไง ‪- ทำไมถึงสวมหมวกกันน็อกล่ะคะ
‪หมดสนุกกันพอดี
‪เพื่อป้องกันตัวน่ะ พ่อกลัว
‪เข้าใจไหม โอ๊ย
‪บ้าเอ๊ย
‪อย่าตีก้นสิ
‪มันผิดกติกา
‪- ที่ตกลงกันไว้ไม่ใช่… ‪- ใช่สิ
‪- โอ้ พระเจ้า ‪- พ่อ
‪โอ๊ย
‪โอ๊ย อู๊ย
‪โอเค พอแล้ว พอได้แล้ว
‪- นี่คือสงคราม ‪- ไม่นะ เกิดอะไรขึ้น
‪- ผมเลือกไอ้บ้านี่เหรอ ‪- ใช่แล้ว ฌอร์ฌึ
‪ผมไม่น่าเลือกคนเลวแบบนั้นนะ
‪อย่ามาอำผม เลาราที่รัก
‪ก็บอกอยู่ว่าคุณเลือกเขา ‪คุณเป็นหัวคะแนนด้วยซ้ำ
‪- ทำไมผมไม่เลือก… ‪- ข่าวฉาวทำให้คุณเปลี่ยนใจ
‪คุณย้ายฝั่ง เปลี่ยนเรื่องดีกว่า
‪นั่นสิ
‪จบเรื่องการเมือง ต่อไป ครอบครัว
‪- เด็กๆ เรียนเป็นยังไงบ้าง ‪- ก็เหมือนเคย
‪ไปเรียนสม่ำเสมอ
‪สุขภาพแข็งแรง
‪เติบโตขึ้น
‪อานินญาสอบผ่าน แต่เลโอซินโญไม่ผ่าน
‪เลโอซินโญสอบตกเหรอ
‪มันเกิดขึ้นได้
‪แถมยังได้สเกตบอร์ดอีก
‪เราใจอ่อนเกินไป แบบนี้ใช้ไม่ได้นะ
‪ผมทบทวนบทเรียนกับเขาทุกวัน
‪คุณเคยทำ
‪หลังจากได้เลื่อนตำแหน่ง ‪คุณแทบไม่มีเวลาทำอะไรเลย
‪ผมได้เลื่อนตำแหน่งเหรอ
‪- จริงเหรอ เป็นผู้จัดการเหรอ ‪- ใช่
‪คุณเอางานมาทำที่บ้านเยอะมาก ‪แทบไม่มีเวลาให้พวกเรา
‪ผมได้ขึ้นเงินเดือน งั้นก็เป็นปีที่ดีสิ
‪ก็เลยมีรถใหม่
‪ไชโย
‪ผมรอเงินเดือนออกไม่ไหวแล้ว
‪รู้ไหมว่าแมร์ซิโอโดนไล่ออกหรือเปล่า ‪เขาเป็นขโมย
‪ฉันจะไปรู้ได้ยังไง ฌอร์ฌึ
‪น่าจะโดนแหละ สมน้ำหน้า แมร์ซิโอ
‪- ฌอร์ฌึ ‪- หือ
‪- เรากำลังคุยเรื่องเลโอซินโญ ‪- แน่นอน
‪จ้างครูสอนพิเศษกัน เรามีเงินนี่
‪- เดี๋ยวผมคุยกับเขาเอง ‪- ไม่
‪อย่าพูดอะไร อย่าพูดจนกว่าคุณจะจำได้
‪ฉันไม่อยากให้เด็กๆ คิดว่าคุณเป็น…
‪ผู้จัดการ
‪- เป็นบ้า ฌอร์ฌึ ‪- ก็มีเหตุผล
‪เสร็จหรือยัง ฉันต้องทำงานต่อ วันนี้แม่บ้านไม่มา
‪โอเค เสร็จแล้ว
‪เรามีแม่บ้านเหรอ
‪คิดว่าเป็นจักรยานหรือเปล่า
‪- อาจจะใช่นะ ‪- น่ากลัวจัง
‪- มาแล้ว ‪- ต้องอย่างนี้สิ
‪บียาตริช อย่าแตะของขวัญของลูกพี่ลูกน้องนะ
‪เป็นอะไรไป ฌอร์ฌึ
‪ผมเกลียดคริสต์มาส
‪เจอมาสองวันติดแล้ว มันเหมือนกันเป๊ะ
‪ที่รัก ทำใจให้สบายเถอะ
‪อานินญา นี่อะไร
‪ของเล่นค่ะ พ่อ
‪ใครเป็นคนให้
‪พ่อไงคะ ตอนวันเด็ก
‪ตั้งสติหน่อย ฌอร์ฌึ
‪- สุขสันต์วันคริสต์มาส ทุกคน ‪- ลูกแม่
‪- สวัสดีค่ะ แม่ ‪- ไงจ๊ะ เลารา
‪- คุณยาย ‪- สุขสันต์วันคริสต์มาส
‪น่ารักกันทุกคนเลย
‪ระวังนะ มันร้อนนิดหน่อย
‪- โอ๊ย ลืมไปเลย ‪- วางไว้ตรงนั้นนะ
‪โอ๊ย
‪สุขสันต์วันคริสต์มาสค่ะ พ่อ
‪ไงครับ พ่อ สุขสันต์วันคริสต์มาสนะ
‪- แล้วของหวานล่ะ ‪- ลัวนาจะเอาพายแอปเปิ้ลมา
‪เดี๋ยวนะ แล้วเธอจะพายเรือมาหรือเปล่า
‪- คุณยาย ‪- โอ้โฮ อานินญา
‪หนูโตขึ้นเป็นกองเลยนะ
‪ฌูเลียนา บียา ต้องกินสลัดนะถึงจะได้ของขวัญ
‪- ถูกต้อง กินสลัดซะ ‪- คุณด้วย
‪- คุณไดเอตอยู่นะ ‪- ผมจะเริ่มไดเอตหลังปีใหม่
‪ฉันจะเลิกบุหรี่ปีหน้า
‪ฉันไม่เข้าใจเม็ดมะม่วงหิมพานต์เลย
‪มันแพงขึ้นทุกวัน
‪คุณยายอยากได้อะไรเป็นของขวัญวันคริสต์มาสคะ
‪- สุขภาพจ้ะ ‪- สุขภาพ
‪อย่างอื่นยายหาเองได้
‪- ไง ฌอร์ฌึ ‪- พระเจ้า
‪คิดว่ารัฐบาลนี้จะอยู่ยืดไหม
‪- ทุกคน ‪- ตาเถร
‪- รายการของโรแบร์ตู… ‪- มาแล้ว
‪- เยี่ยม ‪- โรแบร์ตู…
‪- เป็นยังไงบ้าง พข. ‪- นายทำฉันตกใจหมด
‪- ฉายาห่วยๆ นี่ติดปากสินะ ‪- ปีหนึ่งผ่านไปเร็วนะ
‪- ผมมองไม่ทันเลย ‪- ฉันก็เหมือนกัน
‪มาอธิษฐานให้ปีหน้าดียิ่งขึ้นกัน
‪ผมนี่ถังแตกตลอด
‪- ไม่ต้องบอกก็รู้ ‪- แต่พี่กำลังไปได้สวยนี่
‪วันนี้ผมได้ยินว่าพี่ได้เลื่อนตำแหน่ง
‪ฉันก็เพิ่งได้ยิน
‪- อะไรนะ ‪- รู้อะไรไหม อย่าโอ้เอ้เลย
‪เข้าเรื่องเลยดีกว่า
‪ให้ผมบอกไอเดียก่อนสิ
‪- ไม่ต้องหรอก ‪- ผมกำลังปลูกเห็ดหอม
‪พระเจ้า…
‪เราแค่ต้องเอาเมล็ดใส่ในขอนไม้ ‪รดน้ำวันละสามครั้ง
‪เขย่าให้เข้ากัน
‪แล้วมันก็จะงอกงาม แค่นั้นเอง
‪ผมจะรวยแล้ว พข. ‪ยังไงผมก็มีลูกค้าแน่ๆ สองคน
‪สองเชียวเหรอ ฉันกลัวนายจะจัดการไม่ไหว
‪- เท่าไร ‪- อะไร
‪- คิดว่าผมอยากได้เงินพี่เหรอ ‪- เท่าไร
‪ให้ได้เท่าไรผมก็เอาเท่านั้น
‪หันไป ตรงนี้มันเปียก
‪- เรียบร้อย ‪- ผมจะคืนให้พร้อมดอกเบี้ย
‪- ได้สิ แน่นอน ‪- อย่าลืมนะว่านี่วันคริสต์มาส
‪จะลืมได้ยังไง
‪ผมรู้ครับว่าพ่อมาไม่ได้
‪พ่อบอกผมเมื่อวาน… เมื่อปีก่อน
‪ผมดื่มไปสองแก้วเลยมึนๆ หน่อย
‪ผมก็คิดถึงพ่อนะ
‪ปีนี้เราไม่ได้เจอกันเลยเหรอ
‪ผมคงมีงานเยอะจริงๆ ไม่เป็นไรนะ พ่อ
‪ผมสัญญาว่าช่วงวันหยุดผมจะไปหา
‪ผมก็รักพ่อนะ บาย
‪ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม ฌอร์ฌึ
‪ครับ เตโอดอรา
‪ผมแค่ต้องดูดสักเฮือกหนึ่ง
‪เธอสูบบุหรี่ตั้งแต่เมื่อไหร่
‪ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน
‪เลาราบอกฉันว่าเธอแอบสูบบุหรี่
‪จริงเหรอครับ
‪- ทำไมเธอไม่พูดอะไรเลย ‪- ต้องพูดด้วยเหรอ
‪ไม่รู้หรือไงว่าตัวเองทำอะไร
‪รู้สิครับ ผมรู้ มันก็แค่…
‪ผมต้องดูดอีกเฮือกจริงๆ
‪- ฌอร์ฌึ ‪- เลิกสูบบุหรี่ได้แล้ว
‪- เดี๋ยวก็ตายไวหรอก ‪- ฌอร์ฌึ ลุงวิคเตอร์…
‪จะหยิบไก่งวงแล้วกลับบ้าน ‪ทำไมเราไม่ให้เขาเอาสลัดไก่มานะ
‪- เรื่องนั้นไว้จัดการทีหลัง ‪- คุณต้องเลิกสูบนะ
‪- ทำอะไรสักอย่างสิ ฌอร์ฌึ ‪- ได้
‪- ลุงเป็นตาแก่เหยียดเพศ ‪- เห็นด้วย
‪ฉันจะไม่อยู่แล้ว
‪พระเจ้า เกิดอะไรขึ้นที่นี่เนี่ย
‪วิคเตอร์ ขอทีเถอะ เอาอีกแล้วเหรอ
‪เมื่อวานพวกเราไม่ได้กินไก่งวง ‪นี่คุณเอาอีกแล้วเหรอ
‪เราก็ไม่ได้กิน คริสต์มาสคือวันนี้นะ
‪วันนี้เราอย่าเถียงกันเลยดีกว่า
‪เขาดูถูกฉันนะ เลารา
‪เขาหาว่าฉันนอนกับผู้ชายไม่เลือกหน้า
‪นั่นหยาบคายมากนะ ลุงวิคเตอร์
‪เธอคบกับฌอกามาตั้งหลายปี ‪นายผอมลงนี่ ทำได้ดีมาก
‪ฉันเป็นห่วงสุขภาพนายอยู่
‪- คุณพูดอะไรน่ะ ‪- ฌอกาคือคนเมื่อปีก่อน นี่มาร์เคา
‪- จำได้ไหม ‪- โทษที
‪แต่เธอเปลี่ยนตัวบ่อย
‪- ผมตามไม่ทัน ‪- เห็นไหม บอกแล้ว ฉันพูดผิดที่ไหน
‪เธอต้องขอโทษฉัน
‪- ฉันไม่ต้องขอโทษใครทั้งนั้น ‪- ขอโทษเขาซะ
‪ฌอร์ฌึ ฉันไม่ได้พูดกับพี่
‪- เราไม่จำเป็นต้องคุยกัน ‪- รู้อะไรไหม
‪พวกเธอไม่คู่ควรกับฉัน
‪- เอาแล้ว… ‪- หรือไก่งวงของฉัน
‪- ให้ตายสิ ‪- พอกันที
‪ไม่เอาน่า ไม่ใช่วันนี้ พระเจ้า
‪พวกคุณจัดการแล้วกัน ผมไม่มี…
‪ที่รัก
‪ผมทนคริสต์มาสกับครอบครัวคุณไม่ไหวแล้ว
‪มันก็แค่วันที่เลวร้าย
‪สองวันติดสำหรับผม
‪ฉันมั่นใจว่าปีหน้าคุณจะจำทุกอย่างได้
‪ไม่ต้องเครียด
‪อย่าลืมสิว่ากว่าจะคริสต์มาสอีกทีก็ตั้งปีหน้า
‪ผมก็หวังว่าอย่างนั้น
‪- ราตรีสวัสดิ์ ‪- ราตรีสวัสดิ์
‪(สุขสันต์วันคริสต์มาส 2012 ‪โปรดบริจาคให้…)
‪ไม่ๆ
‪- เลารา ‪- หือ
‪- มันเกิดขึ้นอีกแล้ว ‪- ไม่นะ
‪- เด็กๆ อยู่ไหน ‪- บ้านแม่ฉัน
‪ดูซิว่าคุณจำอะไรได้บ้าง
‪เรารอไม่ได้แล้ว ผมต้องไปหาหมอ
‪หมอเหรอ ฌอร์ฌึ
‪คุณไปตรวจมาเป็นล้านครั้งแล้ว
‪- แล้วไม่เจออะไรเลยเหรอ ‪- ไม่ ทุกอย่างปกติดี
‪และในวันที่ 25 คุณก็จำทุกอย่างได้ ‪ยกเว้นเรื่องในวันที่ 24
‪แล้วหมอว่ายังไงบ้าง
‪เขาแค่บอกให้คุณพักผ่อน
‪แล้วรอจนคริสต์มาสอีกครั้ง ก็คือวันนี้
‪คุณจำอะไรไม่ได้เลยจริงๆ เหรอ
‪ไม่ได้เลย ที่รัก ผมจำได้แต่คริสต์มาสปีก่อน
‪มีคนสาปผมหรืออะไรสักอย่าง…
‪- เขานั่นแหละ ‪- หา
‪เขาบอกว่าผมจะรู้ว่าคริสต์มาสมีดียังไง
‪ฝีมือแกใช่ไหม ตาแก่ แกสาปฉัน
‪เป็นไปไม่ได้หรอก ท่านไม่ได้พูดมาหลายปีแล้ว
‪เขาพูดกับผมเมื่อวานซืนนี้เอง
‪ถอนคำสาปเดี๋ยวนี้ ถอนคำสาปซะ
‪ปล่อยนะ ฌอร์ฌึ
‪ขอโทษนะคะ คุณตา เขาแค่เครียดนิดหน่อย
‪อะไรอีกเนี่ย
‪- สุขสันต์วันคริสต์มาส คุณฌอร์ฌึ ‪- ไปลงนรกซะ
‪- ใครมาเหรอ ‪- โอสวัลดินโญมาขอเงินน่ะสิ
‪- ก็เหมือนเดิมทุกปี ‪- ไม่ใช่ ฉันขอให้เขาช่วย
‪- ช่วยอะไร ‪- ฉันให้เขาเอาเค้กวันเกิดคุณมาส่ง
‪อุ๊ย
‪สุขสันต์วันเกิดครับ คุณฌอร์ฌึ
‪โอสวัลดินโญ ย้อมผมแล้วจำไม่ได้เลย
‪ตาหายไปข้างหนึ่งแน่ะ
‪นี่
‪เราให้ทิปวันคริสต์มาสเขาดีไหม
‪- ให้ไปแล้ว ‪- ให้ไปแล้ว
‪อยากได้กาแฟไปกินกับเค้กไหม
‪- ขอแบบไม่ใส่น้ำตาลนะครับ ‪- ขอกาแฟไม่ใส่น้ำตาลให้เขาหน่อย
‪ไหนดูซิ เรามาแก้…
‪มาแก้ไขตรงนี้กัน
‪เราจะ…
‪ยอดเลย นายอยากมีหนวดหรือเคราแพะ
‪- หนวดครับ ‪- หล่อมากเลย
‪อย่าเลีย
‪อ้วกแทบพุ่ง
‪ฉันจะไปเอา…
‪สลัดมันฝรั่ง ไก่งวงร้อนๆ
‪- คุณยาย ‪- คุณย่า
‪เด็กๆ อยู่กันครบเลย
‪- แล้วของหวานล่ะ ‪- ลัวนาจะเอาพายแอปเปิ้ลมา
‪เดี๋ยวนะ แล้วเธอจะพายเรือมาหรือเปล่า
‪- นั่นอะไรน่ะ ‪- ระวังหน่อย
‪ต้นไม้จะล้มแล้ว
‪พีระมิดนี่ทำงานแบบนี้
‪เราจะขึ้นสวรรค์แล้วก็รวยสุดๆ
‪พวกเธอไม่คู่ควรกับฉันหรือไก่งวงของฉัน
‪- อย่านะ ‪- มันเป็นของฉัน อย่ามายุ่งกับฉัน
‪- มันเป็นของฉัน ‪- ตามเขาไป
‪- เอามานะ ‪- ใครก็ได้ จับเขาไว้
‪(ยานอนหลับ)
‪ฌอร์ฌึ
‪(ปลุกผมพรุ่งนี้นะ ผมรักคุณ)
‪พระเจ้า เลารา คุณทำผมหัวใจจะวาย
‪- คุณจะซ่อนตัวถึงเมื่อไหร่ ‪- เมื่อไหร่งั้นเหรอ
‪ขอผมเช็กก่อนว่าวันนี้วันอะไร เผื่อไว้
‪คริสต์มาส
‪คริสต์มาสอีกแล้ว ใช่ไหม
‪อีกครั้งที่ครอบครัวคุณโอดครวญ ‪กินปาเน็ตโทน ลูกเกด
‪และผมต้องฟังเรื่องปีที่ผมจำไม่ได้ด้วยซ้ำ
‪- ฌอร์ฌึ… ‪- ผมขอถามหน่อย
‪นี่ปีอะไร 2030 หรือว่า 2040
‪- 2021 ‪- ผมเดาเกือบถูก
‪มันไม่สำคัญหรอก ยังไงผมก็จำไม่ได้
‪ในเวลานี้ของปี ผมเป็นลุงสติไม่เต็มเต็ง
‪จะว่าไป ผมหาทางรักษาได้ไหม
‪- คุณถอดใจเมื่อสี่ปีก่อน ‪- งั้นราตรีสวัสดิ์
‪- เห็นไหม ‪- ฌอร์ฌึ
‪เราคิดถึงคุณนะ ให้ตายสิ
‪- มันก็วันธรรมดาเหมือนทุกวัน ‪- ไม่ มันเป็นวันคริสต์มาส
‪เราอยากให้คุณอยู่ด้วย
‪ขนาดลุงวิคเตอร์ยังถามถึงคุณทุกปีเลย
‪- เขายังเอาไก่งวงมาอยู่หรือเปล่า ‪- ทุกปี
‪ฉันมีไก่งวงสำรองเสมอ
‪คุณสุดยอดเลย
‪ผมรู้ว่าคุณพยายามทำเพื่อผม ‪แต่วันนี้ผมขอนอนต่อดีกว่า
‪แม่ครับ
‪ไง เด็กๆ เข้ามาสิ
‪- อรุณสวัสดิ์ ‪- อรุณสวัสดิ์ค่ะ
‪ลูกรัก โตเป็นสาวสวยแล้วนะ
‪- เป็นยังไงบ้างคะ พ่อ ‪- พ่อสบายดี
‪ดีจังเลยที่ได้เห็นป๋าตื่น
‪"ป๋า" เหรอ
‪พ่อลืม… จะเอาอะไรจากร้านขายของชำไหมครับ
‪เอาสิ รายการอยู่บนตู้เย็น
‪- ขับรถไปส่งฉันที่บ้านนันดาได้ไหม ‪- ได้
‪- ชมฉันให้เธอฟังด้วย ‪- ถ้ายอมตัดผมฉันจะชมให้
‪"ป๋า" เหรอ เลารา
‪เลาราที่รัก ผมให้เลโอขับรถของผมเหรอ
‪เปล่า เขามีรถของตัวเอง
‪- ใครให้ ‪- คุณไง
‪ตอนเขาเข้าวิทยาลัยวิศวกรรม
‪อะไรๆ ดูดีขึ้นนี่
‪- อะไรน่ะ ‪- อะไร
‪- ก้อนขี้บนหน้าผมเนี่ย ‪- หนวดคุณไง
‪อย่างกับพวกมาริโอ อย่าบอกนะว่าผมไว้หนวด
‪มันอยู่บนหน้าคุณ
‪- ผมเกลียดหนวด ‪- ฉันก็เหมือนกัน
‪- ทำไมคุณไม่บอกให้ผมโกน ‪- ฉันพยายามแล้ว
‪จะโกนทิ้งเดี๋ยวนี้แหละ พระเจ้า
‪คุณต้องสัญญาว่าจะไม่ปล่อยให้ผมไว้หนวดอีก
‪ฉันสัญญาว่าจะพยายาม แต่คุณชอบมันมาก
‪คนเราชอบอะไรแบบนี้ลงได้ยังไง
‪คนเราเปลี่ยนกันได้
‪ไม่ต้องบอกก็รู้ ‪ผมรู้สึกเลยว่าผมแก่แล้ว หนังเริ่มบาง
‪- คุณเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น ‪- ไม่เปล่งปลั่ง
‪ดูตีนกานี่สิ
‪ผมจะฉีดโบท็อกซ์ตรงนี้ ฉีดข้างๆ นี่นิดหนึ่ง
‪ฌอร์ฌึ คุณฉีดไปแล้ว
‪จริงเหรอ
‪ไม่ธรรมดาเลย งั้นผมไปอาบน้ำล่ะ
‪ฉันมีเรื่องสำคัญจะบอก
‪ฌอร์ฌึ…
‪ผมขออาบน้ำก่อนนะ
‪ทีนี้ผมจะ…
‪นั่นแหละที่ฉันจะบอก
‪ผมตื่นมาแล้วก็พบว่าตัวเองเคยทำบายพาส
‪ตั้งสองครั้งแน่ะ
‪เยี่ยม ผมดื่มได้ไหมเนี่ย
‪ได้ มันเป็นแบบไม่มีคาเฟอีน
‪ของดี
‪ผมกลายมาเป็นแบบนี้ได้ยังไง
‪สรุปสั้นๆ คือ
‪ทำงานมากไป เครียด ไม่ออกกำลังกาย
‪แถมยังนิสัยเสีย ชอบสูบบุหรี่ลับหลังฉัน
‪แต่ที่รัก…
‪อวัยวะส่วนอื่นของผมยังอยู่ครบใช่ไหม
‪- ตับ ไต ผมยังมีครบใช่ไหม ‪- ใช่
‪ยกเว้นลูกอัณฑะข้างหนึ่ง
‪โอ้ พระเจ้า… เดี๋ยวนะ
‪คุณจะพูดแบบนั้นไม่ได้นะ ผมทำบายพาสมา
‪ขอโทษที มันอดไม่ได้
‪- สวัสดีค่ะ พ่อ ‪- ลูกสวยมาก ยินดีที่ได้รู้จัก
‪- ไม่ พ่อเคยเจอเขาแล้ว ‪- อ๋อ
‪นั่นคุณทวดนันเญา
‪- ไง ลูก ยินดีที่ได้รู้จัก ‪- พ่อเคยเจอเธอแล้ว
‪โอเค
‪- ผมประทับใจจริงๆ ‪- พวกเขาโตขึ้นมากใช่ไหมล่ะ
‪- ไม่ คุณทวดนันเญายังอยู่ ‪- ฌอร์ฌึ…
‪เขาเป็นอมตะ
‪เขาทำสัญญากับปีศาจ
‪อย่าถ่ายรูป เดี๋ยวติดวิญญาณ
‪- เชื่อพ่อ ‪- มาเถอะ
‪คุณเอาดาบเสียบก้อนหินไว้หรือไง
‪เหมือนกษัตริย์อาเธอร์ แล้วพูดว่า
‪"วันใดที่มีผู้ดึงดาบออกมา ข้าจะตาย"
‪เราตามหาดาบนั่น ‪แล้วจัดการให้มันจบๆ ไปดีกว่า
‪แม่มาแล้ว
‪- ยินดีต้อนรับค่ะ ‪- สุขสันต์วันคริสต์มาส เลารา
‪- ลูกแม่ ‪- แม่คะ
‪ดูสิว่าปีนี้ใครมา
‪แปลกใจจัง
‪- สบายดีใช่ไหม ฌอร์ฌึ ‪- ครับ เตโอดอรา คุณล่ะ
‪เลาราบอกฉันเรื่องอาการของเธอแล้ว
‪อ๋อ จริงเหรอครับ น่ารักมาก
‪ทุกคนรู้แล้ว
‪เยี่ยมเลย วิเศษมาก
‪- ไปกันเถอะค่ะ แม่ ‪- ลุงวิคเตอร์ วันนี้มีอะไรกินครับ
‪พวกเขาไม่ให้ฉันเอาไก่งวงมาแล้ว
‪จริงเหรอครับ สงสัยจังว่าทำไม
‪ฉันเอาพายแอปเปิ้ลมา
‪แล้วคุณพายเรือมาหรือเปล่า
‪ปีนี้นายตื่นมาเพื่อเล่นมุกโง่ๆ เหรอ
‪- ให้ตายสิ ‪- ตาแก่
‪ว่ายังไง พข.
‪- ผมมีไอเดียธุรกิจสำหรับเรา ‪- เยี่ยม
‪ก่อนที่นายจะพูดอะไร ไม่ต้องขอเงินฉันนะ
‪ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฉันมีเงินเท่าไร
‪จะบ้าเหรอ ฌอร์ฌึ ผมไม่เคยขอเงินพี่เลย
‪- ไม่เลยสักครั้ง ‪- อะไรนะ
‪เลาราบอกว่าพี่ความจำเสื่อมหรืออะไรสักอย่าง
‪ผมแค่อยากบอกว่า
‪ผมไม่เคยขออะไรจากพี่เลย จริงๆ นะ
‪ไม่มีเลย ศูนย์
‪ตรงข้าม ผมมาหาพี่เพราะ…
‪พี่ติดเงินผม
‪ฉันขอบอกอะไรก่อนที่ฉันจะเผลออัดนายนะ
‪นี่คือประเด็น
‪ฉันไม่ได้โง่ ฉันแค่ความจำเสื่อม
‪ฉันจำเรื่องราวตลอดทั้งปีไม่ได้
‪ยกเว้นวันคริสต์มาส
‪ฉันจำวันคริสต์มาสได้ทุกครั้ง เข้าใจไหม
‪นั่นไง พี่จะรู้ได้ไงว่าผมติดเงินพี่
‪ถ้าพี่จำเรื่องในปีที่ผ่านมาไม่ได้
‪เชื่อผม ผมคืนเงินไปเมื่อกรกฎาคม
‪- นายพูดเอาเอง ‪- ผมคืนไปแล้ว
‪- คืนไปเมื่อกรกฎาคม ‪- นี่นายจะสะกดจิตฉันเหรอ
‪- ผมไม่เคยขอเงินพี่ ‪- นายไม่ได้คืนเงิน
‪- โทรศัพท์พ่อดัง ‪- ฟังสิ
‪- น้าของลูกพยายามสะกดจิตพ่อ ‪- รับสายเถอะ อาจเป็นเรื่องสำคัญ
‪เลขาของพ่อ มาร์เซีย
‪- อาจจะโทรมาอวยพรวันคริสต์มาส ‪- ไม่ยักรู้ว่าพ่อมีเลขา
‪- พ่อไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะพูดอะไร ‪- พ่อครับ
‪รับสายเถอะ แม่ไม่ชอบเธอเท่าไร
‪- เข้าใจไหม ‪- โอเค ได้
‪สวัสดี สุขสันต์วันคริสต์มาส มาร์เซีย
‪ไปตายซะ ไอ้เวร
‪หา ผมคิดว่าคงมีเรื่องเข้าใจผิด
‪ก็เพราะฉันเชื่อคุณนั่นแหละ
‪- คุณโอเคนะ ที่รัก ‪- ผมโอเค ที่รัก
‪"ที่รัก" คุณยังเรียกหล่อนแบบนั้นเหรอ
‪ฌอร์ฌึ นี่คือ…
‪คุณสัญญาว่าวันนี้จะอยู่กับฉัน
‪มาร์เซีย ตอนนี้ผมคุยไม่ได้จริงๆ
‪- ฉันว่ารัฐบาลนี้จะอยู่ยืด ‪- ตอนอื่นก็ด้วย
‪ผมมีวันที่ไม่ดีเท่าไร…
‪มันได้แย่ลงอีกแน่
‪ถ้าคุณไม่มาหาฉันที่ร้านอาหารข้างออฟฟิศเดี๋ยวนี้
‪ฉันจะไปอาละวาดต่อหน้าครอบครัวคุณ
‪ผมขอบอกอะไรคุณอย่าง…
‪- อะไรน่ะ ‪- เค้กวันเกิดของคุณ
‪- ชอบไหม ‪- เค้กเหรอ
‪ชอบสิ แต่เชอร์รีอยู่ไหน
‪ไม่มีเชอร์รี มีแต่สตรอว์เบอร์รี
‪จะบ้าเหรอ เชอร์รีนี่ขาดไม่ได้เลยนะ ‪ผมจะไปซื้อมา
‪คุณจะทำอะไรน่ะ
‪- ไปซื้อเชอร์รี ‪- คุณไม่ได้ชอบเชอร์รีด้วยซ้ำ
‪ผมไม่ได้กินมาสิบปีแล้ว ‪ผมอาจจะชอบขึ้นมาก็ได้ เดี๋ยวมานะ
‪- ผมจะไปซื้อเชอร์รี ‪- ตอนนี้เหรอ
‪- ฌอร์ฌึ ‪- ผมจะไปซื้อเชอร์รี
‪- รอเดี๋ยวสิ ‪- ฌอร์ฌึ
‪ผมไปไม่นานหรอก
‪คุณฌอร์ฌึ ผมแค่อยากบอกว่าสุขสันต์วันคริสต์มาส
‪แล้วผมก็มารับทิปวันคริสต์มาสของปีนี้ด้วย
‪ขอให้กรรมตามสนอง
‪ทำตัวตามปกติ
‪ผมไม่อยากให้ใครเห็นเราที่นี่
‪ก่อนอื่น ผมขอบอกเลยว่าผมรักครอบครัว
‪ไม่ว่าผมเคยบอกอะไรคุณ หรือสัญญาอะไรไว้
‪ช่วยลืมมันไปซะ จบข่าว โอเคไหม
‪คุณมีเสน่ห์มาก
‪ตอนเข้ามาในร้าน ผมลองดูรอบๆ ‪คุณเป็นสเปกผมเลย
‪- เป็นบ้าไปแล้วเหรอ ‪- ใช่ เรื่องทั้งหมดนี่มันบ้า
‪มันอาจฟังดูบ้า บอกตามตรง
‪และผมรู้ว่ามันเจ็บปวด ‪แต่เราจะคบกันต่อไปไม่ได้
‪นั่นคือประเด็น เราจะคบกันต่อไม่ได้
‪- ผมรู้ว่ามันเจ็บ… ‪- ฌัวนา ไอ้หมอนี่ใคร
‪ฌัวนาไหน
‪สบายดีไหม
‪ในนี้ร้อนจัง คุณไม่สบายหรือเปล่า
‪ขอบอกด้วยความ… ‪ผมว่าคุณมีไข้เกิน 38 องศานะ
‪ผมจะอธิบายด้วยความเคารพ
‪ผมนึกว่าเธอเป็น…
‪ด้วยความเคารพนะ ผมนึกว่าเธอเป็น…
‪เป็นอะไรล่ะ ไอ้งั่ง
‪- ฌอร์ฌึ ‪- เป็น…
‪ฌอร์ฌึ
‪อยู่นั่นเอง ผมสับสนน่ะ
‪ขอโทษนะครับ ไม่ใส่แว่นแล้วผมมองไม่ค่อยเห็น
‪สวัสดี ยินดีที่ได้รู้จัก คุณคงเป็นมาร์เซีย
‪คุณหาข้ออ้างได้ดีสุดแค่นี้เหรอ
‪เอาล่ะ ในเมื่อเรารู้จักกัน
‪ผมคงบอกคุณแล้วเรื่องที่ผมความจำเสื่อม
‪ผมได้บอกไหม
‪ความจำเสื่อมแค่บางส่วนเหรอ ล้อกันเล่นใช่ไหม
‪คิดว่าฉันโง่หรือไง
‪- คนมองใหญ่แล้ว ‪- ฟังนะ
‪ฉันรู้ว่าคุณโกนหนวดเพื่อประกาศเจตนารมณ์
‪ผมโกนเพราะมันอุบาทว์
‪คุณไว้หนวดเพื่อฉัน
‪- ฉันชอบมัน ‪- เดี๋ยวก่อน
‪ขอร้องล่ะ พยายามเข้าใจหน่อย
‪ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคุณเป็นใคร
‪ผมไม่ใช่ฌอร์ฌึคนที่คุณคิด
‪ผมคือฌอร์ฌึอีกคน จากเมื่อหลายปีก่อน
‪ฌอร์ฌึคนนี้ไม่รู้ว่าคุณมีตัวตน
‪คุณเป็นผู้หญิงที่น่าสนใจมาก ‪คุณต้องการคนที่ดีกว่านี้
‪ให้ตายสิ
‪- ทูนหัว… ‪- "ทูนหัว" เหรอ
‪คุณจะไม่ทำให้เวลาสี่ปีของเราสูญเปล่า
‪- สี่ปีเหรอ ‪- แหวน…
‪แหวนวงนี้ คุณให้ฉันเอง
‪จำได้ไหม
‪ขอร้องล่ะ คุณฟังให้ดีนะ ผมจะพูดแค่ครั้งเดียว
‪ว่ามาสิ
‪ผมยังไม่รู้อยู่ดีว่าคุณเป็นใคร
‪สาบานได้เลยว่าผมไม่รู้ว่าคุณพูดอะไรอยู่
‪ได้โปรดเชื่อผมเถอะ ‪และผมขออะไรอย่างได้ไหม
‪ถ้าอีกสองสามวันผมไปง้อคุณ ต่อให้ผมคุกเข่า
‪ได้โปรดสัญญาว่าจะไม่คืนดีกับผมเด็ดขาด
‪ผมไม่ใช่ฌอร์ฌึคนนั้น
‪นี่ไม่ใช่คนที่ผมเป็น เชื่อผมเถอะ
‪คุณเป็นบ้าไปแล้ว
‪นั่นเป็นคำอธิบายเดียว
‪คุณไม่รู้ว่าตัวเองต้องการอะไร
‪- ผมรู้ ‪- คุณไม่รู้
‪- ผมรู้ ‪- ก็ได้
‪ผมรักภรรยาผมและอยากอยู่กับเธอ
‪ผมอยากอยู่กับครอบครัว ผมรักพวกเขามากกว่า
‪ผมจะไม่มีวันไว้หนวดอีก
‪ฉันนึกว่าคุณจะไม่เหมือนคนอื่นๆ
‪คุณหงำเหงอะหนักกว่าเก่าอีก
‪พวกเธอไม่คู่ควรกับฉัน
‪- หรือพายแอปเปิ้ลของฉัน ‪- อย่านะ
‪- พายแอปเปิ้ลเป็นของฉัน ‪- ไม่
‪- ตามเขาไป ‪- จับเขา
‪จับเขาไว้ แม่
‪เลารา
‪เรื่องระหว่างเราเป็นยังไงบ้าง
‪ถามอะไรของคุณ
‪มันก็แค่…
‪นี่วันคริสต์มาส มันเป็นเวลาที่เราจะคิดถึงชีวิต
‪และคนรอบข้าง
‪- คุณไม่พูดเรื่องเราเลย ‪- ฉันอาจจะไม่อยากพูดก็ได้
‪ยังไงคุณก็จำไม่ได้ จะมีประโยชน์อะไร
‪แล้วปีนี้คุณปลุกผมทำไม
‪คุณอยากรู้จริงๆ เหรอ
‪จริงสิ ที่รัก
‪ฉันชอบ
‪มองคุณในตอนนี้
‪แล้วเห็นฌอร์ฌึคนเมื่อสิบปีก่อน
‪ฉันชอบสายตาที่คุณยังมองฉัน
‪ฉันคิดถึงเวลาคุณเรียกฉันว่า "เลาราที่รัก"
‪ทั้งที่ฉันเคยเกลียดมัน
‪รู้ไหม ฌอร์ฌึ
‪ในวันคริสต์มาส
‪คุณทำให้ฉันนึกถึงสิ่งที่เราเคยเป็น
‪หรืออย่างน้อย ‪ฉันเคยมีความหมายกับคุณแค่ไหน
‪ราตรีสวัสดิ์
‪ฉันลืมเนื้อเพลงแล้ว
‪ชอบเซอร์ไพรส์ไหม ทูนหัว
‪ผมมาทำอะไรที่นี่
‪พระเจ้า ฌอร์ฌึ
‪เป็นเรื่องจริงสินะ คุณจำอะไรไม่ได้เลยเหรอ
‪ผมมาทำอะไรที่นี่
‪เชื่อเขาเลย คุณทิ้งเลาราไง
‪โอ้ พระเจ้า
‪คุณกำลังทำเรื่องหย่า
‪และเราก็อยู่ที่นี่มาสี่เดือนแล้ว
‪ไม่
‪ไม่จริง นี่เป็นแค่ฝันร้าย
‪- ฝันร้าย… ‪- ไม่ใช่
‪ไม่ใช่ นั่งลง
‪- มานั่งกับแม่ มา ‪- ไม่เอา
‪- ยอดรักของแม่ ‪- แม่กับผีสิ
‪- ผมไม่อยากมองหน้าคุณด้วยซ้ำ ‪- ต้องอยากสิ
‪- พระเจ้า ‪- นี่
‪ฟังนะ
‪ฉันรู้ว่าช่วงคริสต์มาส
‪ทำให้สมองคนเราสับสนได้
‪เราจะเสียสติหน่อยๆ
‪ไม่ ปล่อยผม
‪ฟังนะ ผมเป็นคนควบคุมชีวิตของผม
‪ผมเป็นคนควบคุมเรื่องราวของผม
‪และในเรื่องนี้ คุณไม่ใช่ภรรยาผม
‪ผมอยากได้ภรรยาที่รักคืน
‪ทำไมไอ้หนวดอุบาทว์นี่ ‪ถึงมาอยู่บนหน้าผมอีกแล้ว
‪- ผมจะโกนทิ้งเดี๋ยวนี้ ‪- อย่านะ
‪- หยุด ‪- ไม่
‪- อย่าแตะต้องหนวดนะ ‪- ผมจะแตะ
‪ผมจะแตะ
‪คุณให้ฉันสัญญาว่าจะไม่ปล่อยให้คุณโกนหนวด
‪ผมเคยเรียนคราฟมากา
‪มันเป็นศิลปะการป้องกันตัว
‪คุณโยนมีดโกนออกนอกหน้าต่าง ‪เล่นสกปรกนี่นา
‪ฉันแค่ทำตามที่คุณขอไว้
‪หรืออย่างน้อยก็ครึ่งหนึ่งของที่คุณขอ
‪กุญแจ
‪ที่รัก
‪คริสต์มาสนี้เราอยู่บ้านกันดีไหม
‪ฉันตั้งต้นไม้สวยๆ
‪และอบเค้กแสนอร่อยเอาไว้
‪แคลอรีต่ำด้วย
‪ต้นไม้นั่นห่วยแตก คุณซื้อเค้กมา ‪และอย่ามาเรียกผมว่าที่รัก
‪- เอากุญแจมา ‪- ฌอร์ฌึ
‪เราต้องคุยกันนะ
‪ผมไม่อยากคุยกับคุณ
‪ก็ได้ ไม่ต้องฟังฉัน แต่คุณต้องฟังคนคนหนึ่ง
‪ตัวคุณเอง
‪ฌอร์ฌึ
‪ไง ฌอร์ฌึ
‪สวัสดี
‪ฉันรู้ว่าฉันคงดูแปลกนิดหน่อย
‪เหมือนเป็นคนอื่น
‪แต่ความจริงแล้ว ฉันคือนายในวันพรุ่งนี้
‪และวันหลังจากนั้นด้วย
‪ฉันคือตัวนายตลอดทั้งปี
‪นั่นคือตัวผมที่เลวเหรอ
‪มีเสน่ห์จัง
‪ฉันคือนายที่เป็นปกติ
‪และเป็นตัวของตัวเอง
‪ขอบอกให้รู้ไว้นะ ฌอร์ฌึ
‪ฉันรักมาร์เซีย
‪นายรักมาร์เซีย
‪นายเป็นโรคอะไรสักอย่าง ‪"จิตเภท" ถูกหรือเปล่า อะไรก็ช่าง
‪ช่วงคริสต์มาส ‪นายจะเป็นโรค "จิตเวช" "จิตภาพ" …
‪ช่วงคริสต์มาส นายจะเพี้ยนนิดหน่อย
‪นายไม่รู้ว่าตัวเองยอดเยี่ยมแค่ไหน
‪ผู้ชายที่ยอดเยี่ยม มหัศจรรย์
‪เซ็กซี่ ฮอตและสมชายมาก ฉันต้องขอเสริม
‪บอกเลย เพียบพร้อมสุดๆ
‪โอ้โฮ ผมนี่ถ่อมตัวจัง
‪ใช่ บางทีคุณก็แอบสนใจแต่ตัวเอง
‪เพราะฉะนั้น ฌอร์ฌึ หรือตัวฉันเอง
‪ตามคำสั่งของมาร์เซีย เอ๊ย หมอ ‪พวกเราเลยอัดวิดีโอ…
‪หนัง…
‪วิดีโอ… คลิปนี้
‪เพื่อแสดงชีวิตอันยอดเยี่ยมของเรา
‪เคียงข้างบุคคลผู้น่าทึ่งนี้…
‪นั่นคือ…
‪มาร์เซีย
‪คุณเป็นคนเขียนบทใช่ไหม
‪- เอาเลย ‪- นี่คือนาย ฌอร์ฌึ
‪ชายผู้มีความสุขและพอใจกับชีวิต
‪ทุกเช้า นายจะกินอาหารเช้าที่ดีต่อสุขภาพ
‪กับแฟนสาวผู้น่าทึ่ง มาร์เซีย
‪ที่เราได้กล่าวถึงมาสองสามครั้งแล้ว
‪ทำไมคุณถึงให้ผมกินอาหารนก
‪มันแคลอรีต่ำ
‪หลังจากกินอาหารสุขภาพ
‪กล้ามเนื้อหลอดอาหารของนาย ‪ก็เริ่มบีบตัวตามปกติ
‪แล้วนายก็ดูแลสุขภาพได้ ฌอร์ฌึเพื่อนยาก
‪นายถึงกับออกกำลังกายเสริมบั้นท้าย
‪เพราะแฟนสาวสุดสวยของนายคิดว่ามันน่าหม่ำ
‪"น่าหม่ำ" เหรอ น่าหม่ำ
‪หลังจากออกกำลังกายอย่างหนักหน่วง
‪นายก็เตรียมตัวไปทำงาน
‪นายก็รู้ว่าสำหรับนักธุรกิจที่ดี ‪ทุกอย่างเริ่มต้นจากภาพลักษณ์
‪นั่นคือนายระหว่างเดินทางไปทำงาน
‪ปีนี้นายได้ขึ้นเงินเดือน แปะๆ
‪ขอปรบมือให้ ทำได้ดีมาก ฌอร์ฌึ
‪นายสมควรได้รับมัน
‪นายขับรถได้เก่งฉกาจ
‪นั่นคือนายตอนขับรถไปทำงาน ยอดมาก
‪อุ๊ย ตามองถนน ฌอร์ฌึ
‪ทำไมผมทำหน้าโง่แบบนั้น
‪ทำไมไม่มั่นใจในตัวเองเลย
‪นายชอบใช้เวลากับครอบครัว
‪แต่ก็รู้จักสนุก
‪บางทีนายก็เริงร่าเหมือนกัน
‪"เริงร่า" ก็เกินไปหน่อยนะ มันเกินไป
‪นายเป็นคนหัวเก่าที่โรแมนติก
‪เซ็กซี่แต่ยังดูเท่
‪ไอ้ขี้แพ้นี่ ดูหน้าสิ
‪จริงๆ เลย
‪เรื่องบนเตียงของนายก็น่าตื่นเต้น ฌอร์ฌึ
‪มีปาร์ตี้ส่วนตัวทุกวันพฤหัสฯ
‪- คุณอัดคลิปเราเหรอ ‪- ใช่
‪แค่ดูก็พอ
‪เดี๋ยวนะ
‪ผมยังไม่พร้อมด้วยซ้ำ
‪- เร็วเข้า ทูนหัว ‪- เจ็บนะ
‪- ฮอตสุดๆ ‪- โอ๊ย ตาฉัน
‪ช่วงสุดสัปดาห์ นายไปตีกอล์ฟกับเพื่อนฝูง
‪กีฬาที่แสนจะมีระดับและซับซ้อน
‪นี่คือชีวิตของนาย ฌอร์ฌึ
‪และที่สำคัญที่สุดคือฉันถ่ายรูปเก่ง
‪ฉันทำให้คุณดูเซ็กซี่แต่ไม่ใจง่าย
‪ด้านขวาเป็นมุมดีของคุณ ฌอร์ฌึ ฌอร์ฌึ
‪ฌอ… ฌอร์ฌึ
‪โอ๊ย
‪- พ่อโอเคไหม ‪- ไง
‪- สบายดีหรือเปล่า ‪- อือ
‪พ่อสบายดี
‪แค่ลื่นล้มน่ะ
‪อย่าทำแบบนั้น
‪- พ่อต้องยืมเสื้อผ้าไหม ‪- ขอยืมหน่อยนะ
‪ให้ผมช่วยไหม
‪ขอยาแก้ปวดด้วย
‪รายการของโรแบร์ตู การ์ลุสสินะ
‪เตโอดอรา
‪ฉลองคริสต์มาสด้วยกันอีกปีนะ
‪แกมันน่ารังเกียจ
‪ชื่นใจจริงๆ
‪- ลูกพ่อ ‪- ว่าไงครับ
‪ลูกก็โกรธพ่อหรือเปล่า
‪ไม่โกรธครับ
‪ผมโอเคกับเรื่องนั้น
‪ที่วิทยาลัยเป็นยังไงบ้าง
‪อยากรู้จริงๆ เหรอ เดี๋ยวพรุ่งนี้พ่อก็ลืมหมด
‪แล้วไง คริสต์มาสปีหน้าพ่อจะจำได้ ‪แล้วพ่อก็เป็นพ่อของลูก
‪ก็ได้ครับ พ่อ
‪ผมลาออกจากวิทยาลัย
‪- ว่าไงนะ ‪- ใช่ ผมลาออก
‪แกบ้าไปแล้วเหรอ หลังจากทุกอย่างที่ฉันทำ
‪ผมไม่อยากทะเลาะ แม่น่าจะบอกพ่อ
‪- เธอไม่ได้บอก ‪- บอกตามตรงนะ
‪ผมไม่ได้ลาออกหรอก
‪ผมโดนไล่ออก
‪- เวร ‪- ใช่ ผมถูกจับได้ว่ามียาบ้า
‪- พระเจ้า ยาบ้า… ‪- ยาเสพติด ใช่
‪- ผมเลยตัดสินใจทิ้งทุกอย่าง ‪- พระเจ้าช่วย
‪เราไม่ได้เลี้ยงแกมาแบบนั้น
‪เราคุยเรื่องนี้กันไปแล้ว
‪ฉันจำไม่ได้ว่าเราเคยคุยเรื่องนี้
‪ผมพ้นโทษแล้วนะ ผมเลิกยาแล้ว
‪- แกติดคุก ‪- ใช่
‪- แกเป็นเด็กใครหรือเปล่า ‪- คุยเรื่องอื่นเถอะ
‪มันผ่านไปแล้วก็แล้วกันไป
‪- รู้ไหมว่าต่อไปผมจะทำอะไร ‪- อะไร
‪- ผมจะทำดนตรีอีกครั้ง ‪- โอเค ลูกพ่อ
‪ไม่อยากเชื่อเลยว่าแกเสพยา
‪แกคงเป็นฝ่ายโดนกอด แต่แกชอบดนตรีมาตลอด
‪คิดถึงแกตอนเด็กๆ แล้วฉันสะเทือนใจ
‪- ฉันซื้อเปียโนหลังเล็กๆ ให้… ‪- เปียโนกับผีสิ
‪ผมชอบเพลงฟังก์บราซิล
‪- หา ‪- เอ็มซีเลโอ เลโอจอมเถื่อน
‪- เลโอจอมเถื่อน ‪- ใช่
‪ฟังนะ
‪ไหลลงไปกองกับพื้นพร้อมกางเกงในของเธอ
‪เธออยากถอดมันจนอดใจไม่ไหว
‪พอเห็นเธอคลั่ง ฉันรู้สึกฮอตโคตรๆ
‪ฮอตโคตรๆ ฮอตโคตรๆ
‪ทุเรศจัง เสียงแกเป็นอะไรไป
‪- ฟังดูแปลกชะมัด ‪- ผมแค่ล้อเล่น พ่อ
‪ล้อเล่นอะไรกัน
‪ผมรับปริญญาเมื่อปีก่อน
‪- ผมทำงานแล้วครับ ‪- ขอบคุณพระเจ้า ลูกพ่อ
‪พ่อนึกว่าลูกเสพยา นั่นทำให้พ่อเสียใจมาก
‪- บางทีผมก็เล่นอะไรบ้าง ‪- อะไรบ้างนี่อะไร
‪มันคืออะไร พ่อไม่ชอบเลยนะ
‪- มันคืออะไร ‪- ใจเย็นๆ พ่อ ผมล้อเล่น
‪พ่อยังตัดหางลูกได้อยู่นะ
‪- ใจเย็นๆ พ่อ นี่วันคริสต์มาสนะ ‪- ใครเขาล้อเล่นเรื่องยากัน
‪พ่อครับ
‪พ่อไม่ต้องห่วงเรื่องผมหรอก
‪ไปเถอะ
‪- เลารา ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม ‪- ฉันไม่อยากคุยกับคุณ
‪- ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผมทำอะไร ‪- ฉันจะไปหยิบไก่งวง
‪หมายความว่ายังไง
‪ลุงวิคเตอร์ไม่ได้เอามาเหรอ ‪ปีนี้เขาเอาแฮมมาเหรอ
‪ทำไมเหรอ
‪ลุงวิคเตอร์เสียไปเมื่อเดือนก่อน
‪เยี่ยมมาก พ่อ
‪ผมอยาก
‪ดื่มไว้อาลัยให้ลุงวิคเตอร์ผู้เป็นที่รักของเรา
‪- ไก่งวงที่อร่อยที่สุดที่เราเคยกิน ‪- พอเถอะครับ พ่อ
‪ผมจะหยุดพูดและขอให้ทุกคน ‪ระลึกถึงเขาเงียบๆ แทน
‪เขาเป็นอะไรตาย
‪เลารา ทำไมคุณทำแบบนี้ล่ะ
‪ผมเอง
‪ฌอร์ฌึไง
‪- ฌอร์ฌึคนดี ‪- ทุกคนเป็นคนดีในวันคริสต์มาส ฌอร์ฌึ
‪ไม่ ที่รัก ผมจะบอกว่าผมคือฌอร์ฌึตัวจริง
‪ไม่จริง
‪ฌอร์ฌึตัวจริงทิ้งฉัน
‪ฌอร์ฌึตัวจริงอยู่กับเมียประดับบารมีในย่านคนรวย
‪ฌอร์ฌึตัวจริงไม่เคยจ่ายค่าเลี้ยงดูลูก
‪ฌอร์ฌึตัวจริงมันเลว
‪- ผมเห็นด้วย ‪- ฉันรู้ และนั่นทำให้มันแย่ลงอีก
‪ฉันเกลียดคุณอย่างสงบไม่ได้ด้วยซ้ำ บ้าชะมัด
‪- ผมยังรักคุณอยู่นะ ‪- นี่ยิ่งบ้าเข้าไปใหญ่
‪อย่ามาถูกตัวฉัน เราจบกันแล้ว
‪ผมรู้ว่าคุณยังรักผมอยู่
‪ไม่จริง ฉันมีคนใหม่แล้ว
‪อะไรนะ
‪- ทำไมมีใหม่เร็วจัง ‪- เร็วเหรอ
‪เราเลิกกันเมื่อกุมภาพันธ์
‪อ๋อ คุณ…
‪คุณโกหก
‪คุณไม่มีทางเจอคนใหม่เร็วขนาดนั้นหรอก
‪อ๋อ แต่ฉันเจอจริงๆ นะ
‪ฉันกำลังคบกับคนจากที่ทำงาน
‪แมร์ซิโอ
‪ผมว่าแล้ว แมร์ซิโอ
‪เขาไม่เคยทำใจได้
‪ที่ผมได้เลื่อนตำแหน่งเป็นผู้จัดการ ‪คงจะเอาคืนสินะ
‪ฌอร์ฌึ
‪คนจากที่ทำงานฉัน
‪ผมรู้จักไหม
‪- ไม่สำคัญหรอก ‪- สำคัญสิ
‪มีคนแปลกหน้าในบ้านของเรา…
‪- ว่ายังไง พข. ‪- ให้ตายสิ
‪- คริสต์มาสอีกแล้ว… ‪- เอาไป
‪เลารา
‪- เขาจะมาไหม ‪- คงมาใกล้ถึงแล้วล่ะ
‪ขอโทษนะ ลัวนา ฉันต้องคุยกับเธอหน่อย
‪- เขาเป็นใคร ‪- ไม่มีอะไร เขาเป็นแค่เพื่อน
‪- ผมรู้จักไหม ‪- ไม่รู้จัก
‪เขาเป็นพ่อม่าย
‪เป็นทนายที่ประสบความสำเร็จ
‪ตัวสูง
‪มีผมหงอกมากกว่า
‪เป็นผู้ใหญ่กว่า
‪หล่อกว่า
‪- คืนนี้เขาจะมาไหม ‪- ฉันบอกเขาว่าไม่ต้องมา แต่ไม่รู้สิ
‪เขาอาจจะแวะมาก็ได้
‪รอดูสิ ใครจะรู้
‪ฌอร์ฌึที่เป็นแฟนเลารา
‪ผมรีการ์ดู ยินดีที่ได้รู้จัก คุณสบายดีไหม
‪ไง ที่รัก
‪ทำอะไรน่ะ ฌอร์ฌึ
‪เลิกตามจีบเมียชาวบ้านได้แล้ว
‪ฌอร์ฌึ นั่นแฟนฉัน
‪อีกคนเหรอ
‪- พี่ทำเขาเจ็บ ‪- ฉันจัดการแล้ว เขาสำนึกแล้ว
‪นั่นไม่ใช่เลือดผม
‪นี่เลือดของ…
‪โอ๊ย
‪ดูไม่ดีเลยค่ะ พ่อ
‪พ่อทำวันคริสต์มาสพังใช่ไหม
‪ใจเย็นๆ ค่ะ พ่อ พวกเราชินแล้ว
‪ลูกยังชอบมันอยู่อีกเหรอ
‪- จำได้ด้วยเหรอคะ ‪- จะลืมได้ยังไง
‪ลูกดูมันเป็นล้านๆ ครั้ง
‪และอยากดูมันกับพ่อเสมอ ‪"เราดูเชร็คเดอะฮอลส์ได้ไหมคะ"
‪แต่เราก็ไม่เคยดู
‪บอกตามตรงนะ พ่อไม่รู้ว่าลูกชอบ…
‪ไอ้ตัวน่าเกลียดนั่นตรงไหน
‪หนูคิดว่าเขาดูเหมือนพ่อนะ
‪ให้ตายสิ
‪พ่อดูเหมือนเชร็คเหรอ
‪พ่อไม่ได้ดูเหมือนเขาหรอก
‪แต่พ่อดูเหมือนเขา ‪ตอนกลายเป็นคนในหนังภาคสอง
‪ดูสิคะ ผมทรงเดียวกันเลย
‪อย่าบอกแม่ว่าเธอเหมือนฟิโอน่าก็พอ
‪- เธอคงไม่ชอบใจแน่ ‪- หนูไม่บอกหรอก
‪ไม่รู้สิคะ
‪มันเป็นวิธีที่หนูจะได้สนิทกับพ่อ
‪พ่อรักลูกนะ
‪หนูก็รักพ่อมากค่ะ
‪บ้าจริง
‪ครอบครัวของพ่อเกลียดพ่อ ‪พ่อเสียบ้านไป ลูกคิดว่าพ่อเป็นยักษ์
‪แถมยอดรักของพ่อยังคบกับคนอื่น
‪พ่อคะ
‪แม่ไม่ได้คบกับใครหรอกค่ะ
‪- เธอบอกพ่อ… ‪- ฟังหนูนะคะ พ่อ
‪แม่ไปเดตกับผู้ชายคนนี้แค่สองสามครั้ง
‪แต่ก็แค่นั้น
‪แม่ยังรักพ่ออยู่
‪และพ่อก็รักเธอ
‪พ่อต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อเปลี่ยนเรื่องทั้งหมดนี่
‪พ่อจะทำอะไรได้
‪พ่อมีเวลาแค่วันเดียว
‪ที่จะแก้ไขเรื่องโง่ๆ ที่ทำมาตลอด 364 วัน
‪พ่อควรทำยังไง
‪ไม่รู้สิคะ พ่อ นี่วันคริสต์มาส
‪ใช้มันให้เป็นประโยชน์ ทำให้แม่ประทับใจสิคะ
‪- รักนะ ‪- ผมก็รักพ่อ
‪- ทำตัวดีๆ ล่ะ ‪- บายค่ะ พ่อ
‪- พ่อรักลูกนะ ‪- หนูก็รักพ่อค่ะ
‪- ขอบใจนะ ‪- รักษาตัวด้วยนะคะ
‪- ลาก่อน ทุกคน ราตรีสวัสดิ์ ‪- บายค่ะ คุณป้า
‪ฌอร์ฌึ
‪เลารา
‪อย่ายอมแพ้เรื่องเรานะ
‪รู้ใช่ไหมว่าพรุ่งนี้คุณจะจำเรื่องทั้งหมดนี่ไม่ได้
‪รู้ดีกว่าคุณก็แล้วกัน
‪คุณอยากฉลองคริสต์มาสในต่างประเทศ
‪รู้ตัวหรือเปล่า
‪วันนี้คุณควรจะตื่นขึ้นมาในนิวยอร์ก
‪ไกลจากครอบครัวของคุณ
‪คุณอยากทำแบบนั้น
‪ตลกดีนะ
‪รู้ไหมว่าใครห้ามคุณ
‪ฉันไง
‪ฉันบอกว่าเราควรอยู่ที่นี่
‪เพราะฉันคิดถึงคุณ
‪แทนที่จะคิดถึงตัวเอง
‪ปีหน้าฉันไม่ทำแบบนี้แน่
‪พนันได้เลย
‪ปีหน้าเราจะไปต่างประเทศ
‪คุณจะตื่นขึ้นไกลจากที่นี่
‪ไกลแสนไกล ฌอร์ฌึ
‪ปีหน้าคุณจะตื่นขึ้นมาบนเกาะ
‪คุณไม่ทำหรอก มาร์เซีย
‪ฉันจะคุยกับคุณ
‪หลังจากนี้หนึ่งปี
‪มาร์เซีย
‪อย่าเชียวนะ มาร์เซีย
‪ไม่
‪อย่าคิดเชียวนะว่า ‪ผมจะยอมติดอยู่ที่นี่กับคุณ มาร์เซีย
‪ผมจะกลับบ้านเดี๋ยวนี้
‪ไม่มีอะไรรั้งผมไว้ที่นี่ได้
‪ต่อให้ผมต้องเหมาเครื่องบิน
‪เรือหรือยานอวกาศ
‪ผมก็จะฉลองคริสต์มาสกับครอบครัวที่ผมรัก
‪ลูกผม เมียผม ใช่ ผมรักเลารา
‪เธอเป็นยอดรักของผม
‪ว่าต่อสิ ฉันกำลังเพลินเลย
‪เลารา
‪- เรากลับมาคบกันเมื่อไหร่เหรอ ‪- ตอนกลางๆ ปี
‪แต่ฉันโทรหาคุณทุกวันตั้งแต่เดือนมกรา
‪- โอ้โฮ ‪- มันไม่ง่ายเลย
‪แต่คุณพูดถูก
‪ผมชอบแบบนี้มากเลย ‪เราไม่เคยไปเที่ยวช่วงคริสต์มาสมาก่อน
‪ความคิดคุณดีจริงๆ
‪ไม่ใช่ความคิดของฉันซะทีเดียว
‪ความจริงแล้ว คุณซื้อทริปนี้เพื่อมากับมาร์เซีย
‪คุณอยากยกเลิก แต่ฉันบอกว่าเราควรมา
‪ผมชอบนะ
‪เราน่าจะทำแบบนี้ให้บ่อยกว่านี้
‪ไปเที่ยวช่วงคริสต์มาส แค่คุณกับผม
‪บางครั้งก็พาเด็กๆ ไปด้วย
‪เด็กๆ เหรอ
‪อานินญาอยู่ฉลองคริสต์มาสกับแฟน
‪ส่วนเลโอซินโญไปออสเตรเลีย
‪งั้นทำไมจะไม่ได้ล่ะ
‪เรามาเที่ยวกันเป็นครั้งคราวได้
‪ผมรักคุณนะ
‪ฉันก็รักคุณ
‪แล้ว
‪คริสต์มาสปีหน้าคุณอยากตื่นที่ไหน
‪เซอร์ไพรส์ผมสิ
‪ชอบไหม
‪- ถ่ายเลย ‪- ช็อปปิ้งรัวๆ
‪(อานินญา - ชามอนี ฝรั่งเศส ‪สุขสันต์วันเกิด)
‪- ตรงนี้เหมาะจะถ่ายรูป ‪- ระวังรถด้วย
‪ที่นี่เขาขับรถคนละฝั่งกับเรา
‪โอเค
‪ฌอร์ฌึ ระวัง
‪(ลอนดอน - สุขสันต์วันเกิด)
‪(ขอต้อนรับสู่บ้านของซานตาคลอส ‪ขั้วโลกเหนือ อะแลสกา)
‪หนึ่ง สอง สาม เย่
‪- ฌอร์ฌึ ‪- ไปต่อกัน มันพังอยู่แล้วนะครับ
‪(ฌอร์ฌึ - บ้านของซานตาคลอส)
‪เลารา คุณถือกล้องนะ ผมอยากเต้นที่นี่นิดหน่อย
‪- ถ่ายเลย ‪- ได้
‪ทัชมาฮาล ทัชมาฮาล
‪คุณก็รู้ว่าที่นี่คือเครมลิน
‪เหมือนกันแหละ ที่รัก มันเป็นวังที่มีหลังคารูปโดม
‪(เลารา - สุขสันต์วันเกิดนะ)
‪ทำไมปีนี้เราไม่ไปไหนล่ะ
‪เบาเสียงหน่อย
‪ขอโทษที
‪ไม่ ฉันขอโทษ ฉันลืมปลุกคุณ
‪ทำไมเราต้องกระซิบด้วย
‪โอ้ พระเจ้า
‪- พระเจ้า… ‪- ชอบเซอร์ไพรส์ไหมคะ พ่อ
‪นี่เป็นเซอร์ไพรส์ที่ดีที่สุดที่พ่อเคยเจอเลย ลูกรัก
‪- ชื่ออะไร ‪- วิคเตอร์ค่ะ
‪- เหมือนลุงของเรา ‪- ไม่ค่ะ
‪เหมือนคุณทวดนันเญา
‪คุณทวดนันเญาชื่อวิคเตอร์เหรอ
‪เขาดูไม่เหมือนคนชื่อวิคเตอร์เลย ‪แต่เจ้าตัวเล็กนี่เหมือน วิคเตอร์น้อย
‪คุณทวดดูเหมือนอาร์นัลดู
‪เมารู
‪คุณทวดนันเญาน่าจะชื่อเมารู… ช่างเถอะ
‪สรุปคือพ่อมันไม่เอาเหรอ
‪ฌอร์ฌึ
‪เขาไม่อยากแต่งงาน มันต่างกันนะ
‪ผมไม่ชอบผู้ชายที่ไม่ดูแลครอบครัวเลย
‪ถ้าเขาอยู่ที่นี่ ผมคงอยากคุยด้วย
‪ฉันแน่ใจว่าพวกเขาจะหาทางออกได้
‪ตอนนี้ลูกอยู่ที่นี่และคุณพอใจที่เป็นแบบนั้น
‪จริงเหรอ เราพอใจเหรอ รอย เพื่อนเก่า
‪จะว่าไป มันอายุเท่าไรเนี่ย
‪ไม่แก่มากนะ
‪มันต้องอายุเกิน 30 แล้วแน่ๆ
‪มันเป็นไฮแลนเดอร์ในหมู่หมา
‪ฌอร์ฌึ ฉันจะพูดยังไงดี
‪รอยตัวนั้น
‪รอย…
‪มันไม่ใช่…
‪จะว่ายังไงดี มันไม่ใช่รอยอีกตัวจากตอนนั้น
‪เป็นรอยคนละตัวกัน
‪แต่มันก็เป็นรอย
‪- เป็นรอยเหมือนกัน ‪- งั้น…
‪นี่คือรอยที่สองเหรอ
‪รอยที่สาม
‪แต่มันก็ยังเป็นรอย ลูกของรอยที่สอง
‪รอย…
‪เอาล่ะ ผมขอพูดเลยนะ
‪หมาผมตาย
‪แล้วคุณเอาหมาที่ชื่อกับสีเหมือนกัน ‪มาหลอกผมเนี่ยนะ
‪หักหลังกันชัดๆ
‪- ผมไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าชอบมัน ‪- มีเรื่องให้เล่าเยอะแยะ
‪ฉันเลยลืมบอก ขอโทษนะ
‪แต่บอกไปแล้วมันต่างกันด้วยเหรอ
‪ต่างสิ ต่างจริงๆ นะ
‪- ผมชอบตัวแรก ‪- โถ ฌอร์ฌึ
‪- มันชอบผมหรือเปล่าเถอะ ‪- ไม่เอาน่า
‪นั่นคุณทวดนันเญาคนเดิมหรือเปล่า
‪ผมคิดอยู่ว่าคุณอาจเปลี่ยนตัวเขาทุกสิบปี
‪ใครจะไปรู้
‪พอผ่านไปสักพัก คนแก่ก็หน้าตาเหมือนกันไปหมด
‪เขาอาจจะถูกดองเอาไว้ก็ได้ ‪คุณดองเขาหรือเปล่า
‪ฌอร์ฌึ
‪เพื่อนบ้านเรามีอันจะกินเหมือนกันนี่
‪นั่นน้าลูอีซ เกลาดิโอครับ
‪ว่ายังไง พข.
‪มีอะไร ลูอีซ เกลาดิโอ
‪มาฉลองคริสต์มาสล่วงหน้าเหรอ
‪เปล่า ผมจะฉลองคริสต์มาสกับพ่อตาแม่ยาย
‪ผมแค่มากอดพี่
‪แล้วก็เอาเจ้านี่มาให้
‪- ไม่ต้องหรอก ‪- อย่าห้ามผมเลย
‪มันอยู่ในนี้หมดแล้ว เงินที่ผมติดพี่พร้อมดอกเบี้ย
‪บอกตามตรงนะ ลูอีซ เกลาดิโอ
‪ที่ฉันให้นายยืมเงิน ‪ฉันไม่เคยคาดหวังว่าจะได้คืน
‪ผมขอยืนยัน พข. ผมรวยแล้ว
‪ในที่สุด
‪- ได้ยังไง ‪- มันเป็นธุรกิจที่วิเศษ
‪ผมขายปลอกสำหรับกำไลติดตามตัว
‪ขายออกด้วยเหรอ
‪ที่นี่บราซิลนะ ขายดีเชียวล่ะ
‪เรากำลังขยายตลาดไปลาตินอเมริกา สหรัฐฯ
‪แล้วก็เยอรมนี
‪เพราะงั้นผมเลยอยากให้พี่รับนี่ไว้
‪- จากก้นบึ้งของหัวใจผม ‪- รับสิครับ
‪- รับไว้สิ พ่อ ‪- พ่อไม่รู้ด้วยซ้ำ…
‪- ผมขอยืนยัน ‪- รับเงินไว้สิ
‪- พ่อรับไว้ไม่ได้ ‪- คุณฌอร์ฌึ อยู่นี่เอง
‪นี่ ยอดไปเลย
‪- สุขสันต์วันคริสต์มาส คุณฌอร์ฌึ ‪- สุขสันต์วันคริสต์มาส
‪พอดีเลย ในเมื่ออยู่กันพร้อมหน้า
‪ผมขอเก็บทิปวันคริสต์มาสจากคนที่ยังไม่ได้จ่าย
‪บังเอิญจริงๆ มาได้จังหวะพอดี
‪วันนี้นายมีความสุขแน่
‪ขอโทษนะ เอาไปเลย โอสวัลดินโญ
‪ไปฉลองคริสต์มาสกับครอบครัว ‪เอาให้สุดเหวี่ยงไปเลย
‪ซื้อของให้ทุกคนด้วย บอกว่าลุงฌอร์ฌึให้
‪คุณฌอร์ฌึ…
‪ฉันรู้ ตามสบายเลย
‪- คุณฌอร์ฌึ ขอบคุณมากครับ ‪- เอาไปใช้ซะ
‪ขอบคุณครับ สุขสันต์วันคริสต์มาส
‪ไม่ต้องหรอก
‪- สุขสันต์วันคริสต์มาส ‪- ไม่ต้องกังวล
‪- พ่อ ผมขอบอกว่า… ‪- ไปเลย ไม่ต้องกังวล
‪- ดีใจใหญ่เลย ‪- สุขสันต์วันคริสต์มาสครับ คุณฌอร์ฌึ
‪พ่อ ทำไมถึงทำแบบนั้นล่ะครับ
‪หัดเรียนรู้จากพ่อบ้าง…
‪ไม่ พ่อ
‪พ่อจะสอนสิ่งที่พ่อได้เรียนรู้ ‪หลังจากลำบากมาหลายปี
‪จิตวิญญาณแห่งคริสต์มาสเป็นสิ่งจำเป็น
‪- ฌอร์ฌึ ‪- คนเกิดมาตัวเปล่า
‪ตายก็ตายตัวเปล่า
‪- ฌอร์ฌึ ‪- จริงไหม ลูอีซ เกลาดิโอ
‪เช็คนั่นมีเงินตั้งล้านเรอัลนะ
‪เดี๋ยวนะ
‪บอกทีว่าชื่อผู้รับคือฉัน
‪ไม่
‪มันเป็นเช็คเปล่า
‪- โอสวัลดินโญ ‪- ไปซะแล้ว
‪สุขสันต์วันคริสต์มาส
‪ไชโย
‪- สุขสันต์วันคริสต์มาส ‪- โอสวัลดินโญ
‪- ไม่ต้องใช้ไอ้เศษขยะนี่แล้ว ‪- กลับมานะ
‪- สุขสันต์วันคริสต์มาส ‪- กลับมา
‪เดี๋ยว มันเป็นความผิดพลาด
‪บ้าเอ๊ย มันเป็นความผิดพลาด
‪- นี่ของลูก ‪- ขอบคุณค่ะ แม่
‪ของผมอยู่ไหนครับ
‪อย่าเปิดนะ แม่ มาเร็ว ที่รัก
‪จริงเหรอ พ่อ หวัดเนี่ยนะ
‪ผมอุตส่าห์ซื้อตั๋วเครื่องบิน ‪พ่อหาข้ออ้างใหม่ได้ทุกปีเลย
‪ผมรู้ว่าเราเจอกันเมื่อเดือนก่อน ‪แต่พ่อเจอผม ผมไม่ได้เจอพ่อ
‪ผมก็เจอพ่อนั่นแหละ แต่… ‪พ่อรู้ว่าผมหมายถึงอะไร
‪ไม่ ผมไม่ได้เมา ไม่ได้บ้าด้วย
‪ผมอยากให้พ่อมาที่นี่ปีนี้
‪ฌอร์ฌึ มาถ่ายรูปหมู่กัน
‪- มาถ่ายรูปกัน ‪- มาเร็ว
‪เร็วเข้า หนุ่มๆ
‪ไว้คุยกันทีหลังนะ พ่อ ‪รักนะ สุขสันต์วันคริสต์มาส
‪- มาสิครับ ‪- คิดถึงพ่อนะ
‪- เราเป็นครอบครัวแล้วนะ ‪- ไชโย
‪เร็วเข้า ขยับเข้ามาใกล้ๆ
‪- มายืนข้างๆ พ่อ ‪- มาเร็ว
‪ขอโทษนะคะ พ่อ
‪หนูขอทุกคนว่าอย่าบอกพ่อ
‪ประเภทไหน
‪มะเร็งเต้านมค่ะ
‪เหมือนแม่ของพ่อเลย
‪ค่ะ
‪หนูทำพลาด พ่อ
‪หนู… ไปตรวจช้าเกินไป
‪เพราะอย่างนั้น หนูถึง…
‪หนูถึงให้นมลูกไม่ได้
‪- ให้นมระหว่างรักษาไม่ได้ ‪- ลูกพ่อ…
‪ระหว่างเราสองคนเป็นยังไงบ้าง ‪พ่อกับลูกน่ะ หมายถึง…
‪ตลอดทั้งปี
‪กับพ่ออีกคน
‪มันเป็นยังไงบ้าง
‪เราเข้ากันได้ดีไหม
‪รู้ไหมคะ
‪พ่อเคยเป็นคนที่ต่างจาก
‪พ่อในวันคริสต์มาสมาก
‪ต่างกันมาก
‪หนูลำบากมากกว่าจะทำตัวให้ชินได้
‪แต่ไม่อีกต่อไปแล้ว
‪พวกเราเข้ากันได้ดีค่ะ
‪- จริงๆ ‪- เยี่ยม
‪เราคุยกันทุกวัน
‪เวลาไปต่างประเทศ ‪พ่อโทรมาถามตลอดว่าหนูเป็นยังไงบ้าง
‪หนูชอบมากเลย
‪ว่ากันว่า…
‪เวลาคนเราแก่ตัวลง จิตวิญญาณจะยังเหมือนเดิม
‪หนูคิดว่าพ่อเป็นแบบนั้น
‪หลับไปแล้ว
‪หนู…
‪เริ่มง่วงแล้ว หนูจะไปนอนบ้าง
‪ไปนอนไหมคะ
‪ไม่ล่ะ
‪ไม่
‪พ่อยังไม่อยากหลับเลย
‪ค่ะ พ่อ
‪หนูนี่โง่จัง
‪พ่ออยากทำอะไรคะ
‪(เชร็คเดอะฮอลส์)
‪(ฉันเข้าใจ รักนะ ด้วยรักจากเลารา)
‪อันนี้
‪มาหาตานะ
‪มานี่ มา
‪มานี่
‪- ไง ลูกพ่อ ‪- สวัสดีครับ พ่อ
‪เป็นยังไงบ้าง
‪- เขาโตขึ้นมากนะ ‪- ครับ
‪- ผมรักพ่อนะ ‪- พ่อก็รักลูก
‪ที่รัก ไปเปิดประตูหน่อยได้ไหม
‪ได้
‪ที่นี่ใช่บ้านฌอร์ฌึหรือเปล่า
‪พ่อ เซอร์ไพรส์จังเลย
‪ไม่เอาน่า พ่อไม่พลาดวันเกิดลูกหรอก
‪ขอบคุณครับ พ่อ
‪เขาดูเหมือนลูกสมัยเด็กๆ มากเลย
‪ผมก็สังเกตเหมือนกันเวลาดูรูป
‪ผมดีใจจริงๆ ที่พ่อมา
‪ผมน่าจะชวนพ่อมาฉลองคริสต์มาสที่นี่ ‪อย่างหนักแน่นกว่านี้
‪พอไม่มีแม่ของลูก พ่อก็ฉลองคริสต์มาสไม่สนุก
‪เธอเคยชอบมันพอๆ กับเลารา
‪พ่อคิดมันนะ
‪พ่อเคยไม่เห็นค่าของหลายอย่าง
‪พ่อคิดไม่ออกด้วยซ้ำ
‪ว่าลูกผ่านอะไรมาบ้าง
‪แต่พ่อภูมิใจในตัวลูกมากๆ
‪ขอบคุณครับ พ่อ
‪พ่อไม่เคยเข้าใจเรื่องที่ลูกความจำเสื่อม
‪คือลูกจำเรื่องในปีนี้ไม่ได้เลยเหรอ
‪ไม่เลยครับ พ่อ
‪ผมรู้สึกเหมือนมันเพิ่งผ่านไปประมาณ 20 วัน
‪ผมจำปีนี้ไม่ได้เลย
‪ผมไม่ได้เห็นมันผ่านไป
‪บอกตามตรงนะครับ
‪ผมไม่ได้เห็นชีวิตของผมเลย
‪พ่อไม่ได้มีอาการแบบลูก แต่ก็รู้สึกแบบเดียวกัน
‪มันเป็นสิ่งที่คนส่วนใหญ่รู้สึก
‪ชีวิตก็เหมือนสายลม
‪คุณเปโดร ขอยืมตัวหน่อยได้ไหมคะ
‪ไปเถอะ พ่อ
‪ใช่
‪ฉันน่าจะทำอะไรๆ ให้ต่างไปจากนี้
‪งั้นก็อธิษฐานสิ
‪ว่ายังไงนะ
‪ผมพูดว่าผมน่าจะทำอะไรๆ ‪ให้ต่างไปจากนี้ ทั้งชีวิตของผม
‪อธิษฐานสิ
‪หมายความว่ายังไง บอกมา
‪ไม่ เลารา ผมไม่ชอบ ขอร้องล่ะ ทุกคน
‪- ผมไม่ชอบ ‪- ฌอร์ฌึ
‪อานินญาเคยชอบมันมากนะ
‪พ่อมากินเค้กนะ
‪- แต่ผมไม่ชอบ ‪- ฌอร์ฌึ
‪เธอจะได้อธิษฐานนะ
‪เขาไม่เคยอธิษฐานขออะไรเลย
‪แต่ตอนนี้ผมจะอธิษฐาน
‪ผมอยากอธิษฐาน
‪ผมจะขอในสิ่งที่ผมไม่เคยขอมาก่อน
‪โอ้โฮ
‪แล้วมันคืออะไรล่ะ
‪เขาบอกไม่ได้ ลูกรัก ไม่งั้นมันจะไม่เป็นจริง
‪แต่ลูกต้องอธิษฐานจากใจจริงนะ
‪พ่อคะ
‪เราดูหนังกันได้ไหม
‪ได้สิ ลูกรัก
‪เราจะดูอะไรก็ได้ที่ลูกอยากดู
‪- เลโอซินโญ… ‪- พ่อครับ
‪- สุขสันต์วันคริสต์มาส ‪- สุขสันต์วันคริสต์มาส ลูก
‪ทำไมตื่นเต้นกันจัง
‪- นี่วันคริสต์มาสนะ ‪- นี่วันคริสต์มาสนะ
‪ไปซื้อจักรยานให้เลโอซินโญกันไหม
‪- ไป ‪- ไปกันเถอะ
‪แล้วใครอยากไปซูเปอร์มาร์เก็ตบ้าง
‪- ผม ‪- หนู
‪เยี่ยม
‪แล้วก็ซื้อเค้กวันเกิดให้ผมด้วย
‪- ใช่ ‪- ใช่
‪งั้นไปแต่งตัวซะ พ่อไม่อยากให้ใครมาช้านะ
‪ฌอร์ฌึ คุณเป็นอะไรไป
‪ไม่รู้สิ เลารา
‪สาบานได้เลย ผมไม่รู้
‪ผมแค่มีความรู้สึกอย่างหนึ่ง
‪เหมือนกับตื่นจากฝัน ผมมองดูคุณ
‪มองลูกๆ มองชีวิตของผม
‪และมันทำให้ผมรู้ว่าทั้งหมดนี่สำคัญแค่ไหน
‪มันเหมือนกับผมกำลังบอกตัวเอง
‪ว่าผมต้องมีความสุขกับช่วงเวลานี้ให้เต็มที่
‪ผมต้องทำ เลารา
‪- ใครอยากกินเฟรนช์โทสต์บ้าง ‪- ผม
‪เวลาคนถามว่าทำไมผมถึงชอบวันคริสต์มาสนัก
‪ผมอธิบายไม่ถูกว่าทำไม
‪เหมือนคุณทวดนันเญาเลย
‪มันร้อนและเร่งรีบ
‪เราใช้เงินเยอะ
‪กินก็เยอะ
‪และทุกอย่างดูวุ่นวายและไร้ความหมายกว่าปกติ
‪แต่หลายๆ อย่างที่ดูเหมือนไม่มีเหตุผลในตอนนี้
‪(รณรงค์ต่อต้านมะเร็งเต้านม)
‪อาจส่งผลต่ออนาคต
‪สิ่งสำคัญคือเราต้องเปิดใจรับคำใบ้เล็กๆ ในชีวิต
‪ร่าเริงหน่อย ทุกคน
‪คริสต์มาสเป็นเวลาที่เหมาะที่จะหยุดพัก
‪หายใจเข้าลึกๆ แล้วสังเกตว่าชีวิต
‪ไม่ได้มีแค่การทำงานหาเงินมา แล้วก็จ่ายไป
‪เกาะแน่นๆ นะ เพราะเราพร้อมจะบินแล้ว
‪สังเกตว่าชีวิตเป็นสิ่งดีงาม
‪อยู่เสมอ
‪สุขสันต์วันเกิด
‪และตระหนักว่านั่นคือของขวัญ ‪ชิ้นใหญ่ที่สุดที่เรามอบให้ตัวเองได้
‪หรือว่าคุณยังคงเชื่อในซานตา
‪โฮะๆ
‪สุขสันต์วันคริสต์มาส
‪เขาขยิบตา คุณก็เห็นใช่ไหม
‪(จบบริบูรณ์)
‪คำบรรยายโดย ณิชา อ้นเอี่ยม