1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:06,280 --> 00:00:11,200
‎(ผลงานภาพยนตร์สารคดีจาก NETFLIX)

3
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

4
00:00:36,040 --> 00:00:39,080
‎หลายคนบอกว่า
‎หมึกสายเหมือนมนุษย์ต่างดาว

5
00:00:41,760 --> 00:00:45,560
‎แต่สิ่งที่แปลกก็คือ
‎พอคุณยิ่งเข้าใกล้พวกมัน

6
00:00:45,640 --> 00:00:49,760
‎คุณเริ่มรู้ว่าพวกเรามีความคล้ายคลึงกันมาก
‎ในหลายๆ แง่

7
00:00:54,160 --> 00:00:58,200
‎คุณกำลังก้าวสู่โลกที่แตกต่างไปโดยสิ้นเชิง

8
00:01:06,160 --> 00:01:08,560
‎เป็นความรู้สึกที่เหลือเชื่อมาก

9
00:01:10,360 --> 00:01:13,680
‎คุณรู้สึกได้เลยว่า
‎คุณกำลังเฉียดเข้าใกล้บางสิ่งที่มหัศจรรย์

10
00:01:21,920 --> 00:01:24,800
‎แต่คุณรู้ดีว่ามันมีเส้น
‎ที่คุณข้ามไม่ได้

11
00:01:47,120 --> 00:01:50,720
‎มันนานมาแล้วทีเดียว
‎ที่วันนั้นทุกอย่างได้เกิดขึ้น

12
00:02:07,240 --> 00:02:10,600
‎(เวสเทิร์นเคป - แอฟริกาใต้)

13
00:02:25,040 --> 00:02:29,360
‎ที่แห่งนี้ตรงปลายของแอฟริกา
‎เป็นที่รู้จักในชื่อของแหลมแห่งพายุ

14
00:02:35,280 --> 00:02:38,080
‎ภาพความทรงจำตอนเด็กของผมเต็มไปด้วย

15
00:02:38,160 --> 00:02:41,240
‎ชายฝั่งโขดหิน เขตน้ำขึ้นน้ำลง
‎และป่าสาหร่าย

16
00:02:47,240 --> 00:02:49,240
‎เรามีบังกะโลไม้หลังเล็ก

17
00:02:50,080 --> 00:02:52,000
‎ที่อยู่ต่ำกว่าจุดน้ำขึ้นสูง

18
00:02:52,560 --> 00:02:54,960
‎พอถึงเวลาที่มีพายุใหญ่พัดเข้ามา

19
00:02:55,560 --> 00:02:59,600
‎มหาสมุทรจะซัดประตูพัง
‎และท่วมด้านล่างของบ้าน

20
00:03:05,200 --> 00:03:07,200
‎มันเลยเป็นเรื่องน่าตื่นเต้นตอนเด็ก

21
00:03:07,280 --> 00:03:11,400
‎ที่ได้อาศัยท่ามกลาง
‎พลังของมหาสมุทรแอตแลนติกอันมหึมา

22
00:03:20,200 --> 00:03:23,520
‎ชีวิตวัยเด็กส่วนใหญ่ของผม
‎คือการใช้เวลาในแอ่งหิน

23
00:03:23,600 --> 00:03:25,480
‎ดำน้ำในป่าสาหร่ายตื้นๆ

24
00:03:30,560 --> 00:03:32,360
‎มันเป็นที่ผมรักที่จะทำที่สุด

25
00:03:35,840 --> 00:03:37,960
‎พอโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่ ผมไม่ได้ทำมันอีกเลย

26
00:03:40,680 --> 00:03:42,720
‎ในตอนแรกมันไม่เป็นไร

27
00:03:44,640 --> 00:03:48,880
‎จนกระทั่งผมไปทะเลทรายคาลาฮารี
‎เมื่อ 20 ปีก่อน

28
00:03:59,880 --> 00:04:03,240
‎ผมกำลังทำหนัง
‎เรื่อง เดอะ เกรท แดนซ์ กับพี่ชาย

29
00:04:04,600 --> 00:04:05,960
‎และผมได้พบกับชายเหล่านี้

30
00:04:06,040 --> 00:04:09,400
‎ซึ่งน่าจะเป็น
‎หนึ่งในนักแกะรอยที่เก่งที่สุดในโลก

31
00:04:12,920 --> 00:04:14,520
‎การได้เห็นพวกเขา...

32
00:04:16,040 --> 00:04:19,960
‎ก้าวเข้าไปสัมผัส
‎ร่องรอยจางๆ ของธรรมชาติ

33
00:04:20,040 --> 00:04:22,560
‎สิ่งที่ดวงตาของผมมองไม่เห็น

34
00:04:22,640 --> 00:04:25,520
‎และติดตามพวกมันไปหลายๆ ชั่วโมง

35
00:04:25,600 --> 00:04:27,960
‎จนเจอสัตว์ต่างๆ ที่ซ่อนตัวอยู่ในพื้นที่นั้น

36
00:04:28,040 --> 00:04:30,400
‎มันช่างน่าทึ่งที่ได้เห็น

37
00:04:33,240 --> 00:04:36,880
‎พวกเขาได้เข้าไปอยู่ในโลกของธรรมชาติ

38
00:04:39,920 --> 00:04:41,680
‎และผมรู้สึกเหมือนอยู่วงนอก

39
00:04:45,160 --> 00:04:48,400
‎ผมมีความต้องการอย่าสุดซึ้ง
‎ที่จะก้าวเข้าไปอยู่ในโลกใบนั้น

40
00:04:58,920 --> 00:05:01,720
‎ผมผ่านช่วงเวลาสองปีที่เหมือนอยู่ในนรก

41
00:05:05,760 --> 00:05:08,520
‎ผมทำงานหนักมาเป็นเวลานาน

42
00:05:09,440 --> 00:05:10,720
‎และผมทำตัวเองพัง

43
00:05:12,600 --> 00:05:14,680
‎ผมนอนหลับไม่สนิทเป็นเดือนๆ

44
00:05:16,520 --> 00:05:18,160
‎ครอบครัวผมเป็นทุกข์มาก

45
00:05:21,640 --> 00:05:24,200
‎ผมเริ่มป่วยเพราะแรงกดดันต่างๆ

46
00:05:28,320 --> 00:05:30,920
‎จิตใจผมรับมือกับเรื่องทั้งหมดไม่ไหว

47
00:05:33,440 --> 00:05:36,960
‎และผมไม่อยากเห็นกล้อง
‎หรือโปรแกรมตัดต่ออะไรอีกเลย

48
00:05:37,040 --> 00:05:38,600
‎ผมรับมันไม่ไหว

49
00:05:43,040 --> 00:05:45,400
‎เป้าหมายที่ยิ่งใหญ่ในชีวิตตอนนี้...

50
00:05:46,640 --> 00:05:47,880
‎ไม่เหลือชิ้นดี

51
00:05:52,920 --> 00:05:55,640
‎แล้วคุณมีลูกที่กำลังเติบโต

52
00:05:56,680 --> 00:05:57,520
‎ทอม

53
00:06:01,320 --> 00:06:04,520
‎ตอนนั้นผมไม่อยู่ในสภาพ
‎การเป็นพ่อที่ดีของลูกชายได้

54
00:06:10,480 --> 00:06:12,640
‎ผมต้องเปลี่ยนอย่างจริงจัง

55
00:06:15,440 --> 00:06:17,600
‎ผมนำแรงบันดาลใจในวัยเด็ก

56
00:06:17,680 --> 00:06:21,160
‎และแรงบันดาลใจจากเหล่านักแกะรอย

57
00:06:21,240 --> 00:06:22,680
‎ที่ผมเคยทำงานด้วยในคาลาฮารี

58
00:06:25,720 --> 00:06:27,960
‎และวิธีเดียวที่ผมรู้จักก็คือ...

59
00:06:28,800 --> 00:06:29,640
‎การอยู่ในมหาสมุทร

60
00:06:36,000 --> 00:06:39,360
‎ช่วงเริ่มแรก
‎การลงน้ำเป็นเรื่องที่ยากมาก

61
00:06:40,880 --> 00:06:45,200
‎มันเป็นที่ๆ โหดและน่ากลัวที่สุดในโลก
‎สำหรับการว่ายน้ำ

62
00:06:56,120 --> 00:06:59,680
‎อุณหภูมิน้ำลดต่ำลงได้
‎ถึงแปดหรือเก้าองศาเซลเซียส

63
00:07:03,000 --> 00:07:04,600
‎ความเย็นทำให้คุณหายใจลำบาก

64
00:07:10,120 --> 00:07:12,000
‎คุณต้องผ่อนคลาย

65
00:07:15,760 --> 00:07:19,840
‎คุณอยู่ในห้วงเวลาที่งดงามนั้น
‎ประมาณสิบหรือสิบห้านาที

66
00:07:21,440 --> 00:07:22,320
‎ทันใดนั้น...

67
00:07:23,840 --> 00:07:25,160
‎ทุกอย่างก็เรียบร้อย

68
00:07:33,880 --> 00:07:36,960
‎ความเย็นช่วยยกระดับสมองของคุณ

69
00:07:37,400 --> 00:07:39,240
‎เพราะเคมีต่างๆ จะสูบฉีด

70
00:07:39,320 --> 00:07:41,480
‎ทุกครั้งที่คุณแช่อยู่ในน้ำเย็น

71
00:07:45,400 --> 00:07:47,040
‎ร่างกายของคุณจะกระปรี้กระเปร่า

72
00:07:50,640 --> 00:07:54,320
‎พอร่างกายปรับตัวได้
‎มันก็จะง่ายขึ้นเรื่อยๆ

73
00:08:02,440 --> 00:08:03,400
‎จนท้ายที่สุด...

74
00:08:05,920 --> 00:08:07,040
‎หลังผ่านไปหนึ่งปี...

75
00:08:08,520 --> 00:08:10,280
‎คุณเริ่มโหยหาความเย็นนั้น

76
00:08:25,920 --> 00:08:28,640
‎สิ่งที่น่าพิศวงเกี่ยวกับสภาพแวล้อมแห่งนี้

77
00:08:28,720 --> 00:08:31,000
‎คือคุณได้อยู่ในป่าสามมิติ

78
00:08:31,080 --> 00:08:33,760
‎ที่คุณสามารถกระโดดจากยอดหนึ่ง
‎ไปสู่ที่ไหนก็ตามที่คุณอยากไป

79
00:08:35,320 --> 00:08:36,640
‎จริงๆ แล้วคุณกำลังบิน

80
00:08:41,640 --> 00:08:43,600
‎คุณอาจจะอยู่บนโลกใบอื่น

81
00:08:49,440 --> 00:08:53,640
‎โดยธรรมชาติแล้ว
‎การอยู่ในน้ำทำให้คุณผ่อนคลายมากกว่า

82
00:08:56,160 --> 00:08:59,120
‎คุณจะสามารถกลั้นหายใจได้นานขึ้น

83
00:09:03,480 --> 00:09:09,160
‎การแบกถังอากาศเข้าไปในป่าสาหร่ายที่หนาทึบ
‎ไม่เหมาะกับผม

84
00:09:14,440 --> 00:09:18,000
‎ผมอยากทำตัวเป็นสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำมากกว่า

85
00:09:26,400 --> 00:09:30,000
‎โดยสัญชาตญาณแล้ว
‎ผมรู้ว่าผมไม่ควรใช้ชุดดำน้ำ

86
00:09:33,840 --> 00:09:36,440
‎ถ้าคุณอยากเข้าใกล้กับ...

87
00:09:37,040 --> 00:09:38,520
‎สภาพแวดล้อมช่นนี้

88
00:09:38,600 --> 00:09:42,960
‎การไม่มีสิ่งกั้นกันจากสภาพแวดล้อมนั้น
‎มันช่วยได้อย่างมาก

89
00:09:51,680 --> 00:09:56,200
‎และทันใดนั้นผมรู้สึกได้ว่าผมมีแรง
‎ที่จะกลับไปถ่ายรูปและถ่ายหนังอีกครั้ง

90
00:09:57,640 --> 00:09:59,440
‎กลับมาจับกล้องอีกครั้ง

91
00:09:59,520 --> 00:10:02,080
‎และเริ่มทำสิ่งที่ผมรักและรู้จัก

92
00:10:08,120 --> 00:10:10,840
‎สัตว์ต่างๆ มีความแปลกประหลาดอย่างมาก

93
00:10:27,160 --> 00:10:31,440
‎มันประหลาดยิ่งกว่า
‎หนังสือนวนิยายวิทยาศาสตร์เพี้ยนๆ เสียอีก

94
00:10:56,000 --> 00:10:59,000
‎ผมจำวันนั้น วันที่ทุกอย่างเกิดขึ้น

95
00:11:02,160 --> 00:11:04,400
‎ผมพบสถานที่ๆ พิเศษมากๆ

96
00:11:05,240 --> 00:11:08,240
‎มันได้รับการปกป้อง
‎ด้วยป่าสาหร่ายขนาดใหญ่

97
00:11:08,840 --> 00:11:12,080
‎เพราะป่าช่วยลดแรงกระเพื่อมของคลื่น

98
00:11:21,640 --> 00:11:23,840
‎และป่าทั้งหมดในบริเวณนั้น

99
00:11:23,920 --> 00:11:26,080
‎มันหนาทึบมาก
‎คุณมองไม่เห็นอะไรเลย

100
00:11:26,160 --> 00:11:30,120
‎คุณดำได้แค่พื้นที่ 200 เมตรเล็กๆ ตรงนั้น

101
00:11:30,200 --> 00:11:31,280
‎และเฝ้าสังเกต

102
00:11:31,360 --> 00:11:32,880
‎มันเป็นสถานที่ๆ น่าทึ่งมาก

103
00:11:41,880 --> 00:11:45,840
‎ผมจำได้ว่ามีรูปทรงประหลาด
‎อยู่ทางซ้ายมือของผม

104
00:11:45,920 --> 00:11:47,240
‎ผมเลยดำลงไป

105
00:11:49,080 --> 00:11:52,480
‎ดูเจ้าสิ่งประหลาดนี้

106
00:12:11,800 --> 00:12:14,040
‎ขนาดปลายังดูงง

107
00:12:24,320 --> 00:12:25,400
‎แล้วทันใดนั้น...

108
00:12:35,160 --> 00:12:37,040
‎ในตอนนั้น ผมไม่รู้

109
00:12:37,120 --> 00:12:39,040
‎ว่าผมได้เห็นเรื่องมหัศจรรย์

110
00:12:41,760 --> 00:12:44,880
‎ผมเข้าไปตอนที่เรื่องทุกอย่างจบแล้ว

111
00:12:50,040 --> 00:12:52,440
‎คุณได้แต่คิดว่า
‎"เจ้าสัตว์ตัวนี้มันกำลังทำอะไรเนี่ย"

112
00:12:55,400 --> 00:12:57,680
‎ผมว่าเธอกลัวผมนิดหน่อย

113
00:12:57,760 --> 00:13:00,480
‎เธอเลยหยิบ...

114
00:13:01,080 --> 00:13:04,120
‎แผ่นตะไค่ลื่นๆ
‎ให้คุณใช้มือจับได้ยาก

115
00:13:04,200 --> 00:13:07,520
‎มาห่อตัว
‎เป็นผ้าคลุมมหัศจรรย์

116
00:13:07,600 --> 00:13:09,800
‎แล้วจ้องมองผมผ่านรูเล็กๆ

117
00:13:19,080 --> 00:13:20,480
‎ทันใดนั้น ตู้ม!

118
00:13:20,560 --> 00:13:21,920
‎เธอหายไปแล้ว

119
00:13:44,840 --> 00:13:46,800
‎มันเป็นอะไรที่อธิบายไม่ถูก

120
00:13:46,880 --> 00:13:49,480
‎แต่คุณสัมผัสความรู้สึกได้

121
00:13:49,960 --> 00:13:55,080
‎และคุณรู้ว่ามีบางอย่างเกี่ยวกับเจ้าสิ่งมีชีวิตนี้
‎ที่ไม่ธรรมดา

122
00:13:59,160 --> 00:14:00,800
‎มีบางอย่างให้ได้เรียนรู้

123
00:14:04,800 --> 00:14:07,000
‎มีบางอย่างที่พิเศษเกี่ยวกับเธอ

124
00:14:17,600 --> 00:14:19,400
‎ผมเลยมีความคิดหลุดโลกขึ้นว่า

125
00:14:19,480 --> 00:14:22,280
‎จะเกิดอะไรขึ้นถ้าผมไปที่นั่นทุกวันล่ะ

126
00:14:22,840 --> 00:14:25,720
‎จะเกิดอะไรขึ้นถ้าผมไม่พลาดสักวัน

127
00:14:29,520 --> 00:14:34,960
‎(วันที่หนึ่ง)

128
00:14:35,440 --> 00:14:39,440
‎ตอนแรกเห็นได้ชัดว่าการปรากฏตัวของผม
‎มีผลกับเธอย่างมาก

129
00:14:39,520 --> 00:14:41,480
‎ผมเลยคิดว่า
‎"ฉันน่าจะทิ้งกล้องไว้ตรงนั้น

130
00:14:41,560 --> 00:14:45,000
‎ให้บันทึกภาพตอนเธอทำกิจกรรมต่างๆ

131
00:14:49,680 --> 00:14:52,320
‎เธอเห็นเจ้าอุปกรณ์เงาวับนี้จากป่า

132
00:14:58,520 --> 00:15:00,520
‎ก้าวเข้ามาพร้อมโล่

133
00:15:01,280 --> 00:15:03,840
‎เผื่อเวลาโดนโจมตี
‎จะได้เอาโล่ขึ้นมากัน

134
00:15:09,040 --> 00:15:11,640
‎นี่เป็นของแปลก ดูน่าสนใจ

135
00:15:13,880 --> 00:15:16,600
‎จับมัน สัมผัสมัน ชิมมัน

136
00:15:21,840 --> 00:15:25,440
‎บางครั้งถ้าเธอมีอารมณ์เล่นด้วย
‎คุณก็ไม่ควรวางมันทิ้งไว้นานๆ

137
00:15:25,840 --> 00:15:27,520
‎เธอจะลากมันเข้ามา

138
00:15:43,440 --> 00:15:48,680
‎ผมอาศัยการเข้าไปหาทุกวันเพื่อทำความรู้จัก
‎กับสภาพแวดล้อมของเธอให้มากขึ้น

139
00:15:51,840 --> 00:15:55,640
‎ในช่วงแรกมันดูเหมือนมีแต่ของเดิมๆ

140
00:15:57,480 --> 00:16:01,280
‎แต่พอเวลาผ่านไป
‎คุณจะเห็นป่าประเภทต่างๆ

141
00:16:03,680 --> 00:16:05,200
‎คุณมีป่าที่เก่าแก่

142
00:16:08,640 --> 00:16:12,160
‎คุณมีป่าที่เต็มไปด้วย
‎ตะไคร่นานาชนิดอยู่เบื้องล่าง

143
00:16:14,280 --> 00:16:15,760
‎คุณมีป่าที่ดูสลัวๆ

144
00:16:24,160 --> 00:16:27,880
‎ผมเริ่มทำแผนที่
‎สภาพแวดล้อมรอบๆ โพรงของเธอ

145
00:16:29,640 --> 00:16:32,960
‎ผมตกใจที่เจอถ้ำเล็กๆ
‎ติดกับโพรงของเธอ

146
00:16:33,040 --> 00:16:34,840
‎มันเต็มไปด้วยฉลามพาจามา

147
00:16:37,120 --> 00:16:40,200
‎พวกมันเป็นนักล่าตัวร้ายของเธอ

148
00:16:41,960 --> 00:16:45,080
‎ผิวของมันมีลายทาง
‎มันเลยมีชื่อว่าฉลามพาจามา

149
00:16:48,560 --> 00:16:50,360
‎พวกมันไม่ได้ใช้สายตาในการล่า

150
00:16:51,880 --> 00:16:55,000
‎แต่พวกมันมีประสาท
‎การรับรู้กลิ่นที่เยี่ยมยอด

151
00:16:59,320 --> 00:17:01,280
‎และพวกมันมีความดุร้ายมาก

152
00:17:11,280 --> 00:17:14,520
‎พวกมันสามารถดุนจมูก
‎เข้าไปในรอยแยกเล็กๆ

153
00:17:16,640 --> 00:17:20,000
‎พวกมันเลยเป็น
‎นักล่าหมึกสายตัวน้อยที่แสนฉกาจ

154
00:17:22,160 --> 00:17:26,160
‎แล้วผมก็คิดว่า "เหลือเวลาที่แค่ไหน
‎ก่อนที่อะไรๆ จะเกิดขึ้นกับสัตว์พวกนี้"

155
00:17:42,560 --> 00:17:45,800
‎หลังจากที่ผมได้ไปเยี่ยมเธอบ่อยขึ้นๆ

156
00:17:45,880 --> 00:17:49,880
‎มันมาถึงจุดที่...

157
00:17:51,520 --> 00:17:54,280
‎ความกลัวมันคลายหายไปอย่างมาก

158
00:17:59,240 --> 00:18:02,440
‎เธอเห็นวัตุใหญ่เคลื่อนไหว และยังกลัวนิดหน่อย
‎เธอมองออกมา "นั่นเขานี่"

159
00:18:04,240 --> 00:18:07,600
‎เธอเลยออกมาและดูอยากรู้อยากเห็น

160
00:18:12,320 --> 00:18:16,600
‎ดูสนอกสนใจ ขี้สงสัยมาก
‎แต่ไม่เผลอทำอะไรโง่ๆ

161
00:18:17,840 --> 00:18:21,880
‎เก็บหนวดทั้งหมด
‎เกาะโพรงเอาไว้

162
00:18:21,960 --> 00:18:23,280
‎และเก็บปุ่มดูด

163
00:18:35,440 --> 00:18:37,040
‎แล้วจู่ๆ มันก็เกิดขึ้น

164
00:18:38,000 --> 00:18:40,240
‎ผมยื่นมือออกมาเล็กน้อย

165
00:19:13,280 --> 00:19:16,480
‎มีบางอย่างเกิดขึ้น
‎เมื่อเจ้าตัวนี้ติดต่อสื่อสารด้วย

166
00:19:29,120 --> 00:19:31,960
‎แต่ถึงจุดหนึ่งคุณจะต้องหายใจ

167
00:19:34,640 --> 00:19:40,320
‎คุณต้องค่อยๆ ดึงปุ่มดูดออก

168
00:19:40,400 --> 00:19:42,400
‎โดยไม่กวนเธอ

169
00:19:43,400 --> 00:19:46,040
‎เพื่อคุณจะได้ขึ้นไปหายใจข้างบน

170
00:20:02,880 --> 00:20:04,600
‎ถึงตอนนี้ สิ่งที่สุดยอดที่สุด

171
00:20:05,640 --> 00:20:07,280
‎คือตอนที่มันออกมาจากโพรง

172
00:20:08,040 --> 00:20:10,760
‎เพราะคุณรู้ได้เลยว่า
‎มันเต็มไปด้วยความไว้ใจ

173
00:20:10,840 --> 00:20:14,760
‎มันไม่มีการเก็บหนวดไว้ข้างหลัง
‎เผื่อต้องถอยกลับเข้าไป

174
00:20:14,840 --> 00:20:17,800
‎มันเหมือนกับ "ฉันไว้ใจชายคนนี้จริงๆ

175
00:20:18,520 --> 00:20:20,160
‎ฉันเลยออกมาจากโพรง

176
00:20:21,240 --> 00:20:23,080
‎มาทำกิจกรรมต่างๆ"

177
00:20:35,400 --> 00:20:38,440
‎ผมเริ่มได้เห็นความพิเศษต่างๆ

178
00:20:40,560 --> 00:20:43,320
‎พวกมันทำตัวให้มีหนามได้
‎พวกมันทำตัวให้เรียบได้

179
00:20:46,720 --> 00:20:48,760
‎งอกเขาบนหัวได้

180
00:20:53,400 --> 00:20:56,400
‎พวกมันสามารถเปลี่ยนสี
‎ผิวสัมผัส ลวดลาย ผิวหนัง

181
00:20:57,000 --> 00:20:58,000
‎มันสวยงาม

182
00:21:12,960 --> 00:21:16,080
‎ส่วนใหญ่เธอจะพุ่งตัวออกไป
‎คืบตัว ไม่ก็ว่ายน้ำ

183
00:21:19,280 --> 00:21:22,360
‎แต่ในบางครั้ง จะมีขาสองขาโผล่ออกมา

184
00:21:26,440 --> 00:21:27,520
‎เธอเดิน

185
00:21:30,360 --> 00:21:32,520
‎เธอก้าวไป

186
00:21:33,120 --> 00:21:34,800
‎เดินด้วยสองขา

187
00:21:38,880 --> 00:21:42,680
‎เธอทำตัวเป็นรูปทรงประหลาด
‎ดูคล้ายก้อนหิน

188
00:21:46,920 --> 00:21:51,840
‎จากนั้นเจ้าหนวดสองอันข้างใต้
‎ก็ค่อยๆ เคลื่อนไหว

189
00:21:51,920 --> 00:21:54,960
‎เหมือนหินค่อยๆ เคลื่อนย้ายหนีไป

190
00:21:59,920 --> 00:22:01,480
‎จากนั้นเธอก็แปลงร่าง

191
00:22:01,560 --> 00:22:05,520
‎เป็นชุดนอนคุณยาย
‎ที่ลอยโคลงเคลงได้อย่างน่าทึ่ง

192
00:22:08,960 --> 00:22:11,240
‎เธอคงพยายามทำตัวเลียนแบบ

193
00:22:11,800 --> 00:22:14,120
‎สาหร่ายหรือตะไคร่ที่เคลื่อนไหวในเกลียวคลื่น

194
00:22:15,720 --> 00:22:18,120
‎และในขณะเดียวกันเธอก็ค่อยๆ
‎เคลื่อนตัวหนีไป

195
00:22:20,760 --> 00:22:22,600
‎และนี่คือวิธีที่เธอทำ

196
00:22:22,680 --> 00:22:25,920
‎การหลอกล่อที่สร้างสรรค์แสนน่าทึ่ง

197
00:22:29,560 --> 00:22:34,720
‎จริงๆ แล้วหมึกสายคือ
‎หอยทากที่สูญเสียเปลือกไปตอนวิวัฒนาการ

198
00:22:34,800 --> 00:22:37,120
‎มันเป็นสัตว์ที่เปราะบาง ลื่นไหล นุ่มนิ่ม

199
00:22:37,200 --> 00:22:39,640
‎มันดำรงชีวิตอยู่ด้วยความเฉลียวฉลาด

200
00:22:42,600 --> 00:22:46,160
‎เธอไม่มีพ่อแม่คอยสอนอะไร
‎มีแค่เธอตัวเดียวลำพัง

201
00:22:47,200 --> 00:22:50,880
‎เพราะเธอมีนักล่าหลากประเภท
‎ที่คอยออกล่าเธอ

202
00:22:54,440 --> 00:22:57,040
‎ดังนั้น กว่าล้านๆ ปีที่เธอต้อง...

203
00:22:57,720 --> 00:23:01,480
‎หาวิธีที่น่าทึ่งที่สุดในการหลอกล่อพวกมัน

204
00:23:06,960 --> 00:23:12,040
‎และเธอต้องเรียนรู้มันอย่างรวดเร็ว
‎เพราะเธอมีอายุขัยแค่หนึ่งปีเท่านั้น

205
00:23:18,080 --> 00:23:21,520
‎(วันที่ 52)

206
00:23:25,760 --> 00:23:30,120
‎เมื่อคุณต้องดำน้ำคนเดียว
‎อุปกรณ์ทั้งหมดของผมต้องสมบูรณ์แบบ

207
00:23:33,760 --> 00:23:36,240
‎และผมต้องเตรียมพร้อม
‎กับทุกสิ่งที่อาจจะเกิดขึ้น

208
00:23:36,320 --> 00:23:39,160
‎ผมไม่สามารถควานหาอะไรได้
‎ทุกอย่างต้องเป็นไปโดยสัญชาตญาณ

209
00:23:45,120 --> 00:23:49,560
‎แต่จุดนั้นเอง
‎ที่ผมทำพลาด

210
00:23:53,120 --> 00:23:55,120
‎วันหนึ่ง ขณะที่เธอกำลังตามผมอยู่

211
00:23:55,200 --> 00:23:58,800
‎และมันเป็นเรื่องที่น่าทึ่งที่สุด
‎ที่โดนหมึกสายไล่ตาม

212
00:23:58,880 --> 00:24:02,040
‎คุณกำลังถอยหลัง
‎ขยับตัวไปข้างหลัง

213
00:24:02,120 --> 00:24:04,520
‎และสัตว์น่าทึ่งตัวนี้
‎กำลังเข้ามาหาคุณ

214
00:24:04,600 --> 00:24:07,040
‎มันไม่มีความหวาดกลัวใดๆ

215
00:24:07,120 --> 00:24:10,800
‎มันมีแต่ความสงสัยและความไว้ใจ
‎และมันเป็นความรู้สึกที่ยอดเยี่ยมมาก

216
00:24:21,080 --> 00:24:22,160
‎แล้วทันใดนั้น ตู้ม!

217
00:24:23,160 --> 00:24:24,760
‎ผมทำเลนส์ตัวหนึ่งหล่น

218
00:24:25,360 --> 00:24:28,280
‎มันกลิ้งหล่นไปอย่างรวดเร็ว
‎ทำให้สัตว์ตกใจ

219
00:24:29,040 --> 00:24:32,120
‎มันเลยหันตัวพุ่งหนีไปด้วยความกลัวสุดขีด

220
00:24:39,640 --> 00:24:43,720
‎ผมอยากจะตีตัวเองจริงๆ เพราะว่า...

221
00:24:44,400 --> 00:24:48,480
‎มันอาจจะปิดฉากการปฏิสัมพันธ์ที่น่าทึ่ง
‎และความไว้เนื้อเชื่อใจ

222
00:24:48,560 --> 00:24:49,880
‎คุณทำมันพัง

223
00:24:49,960 --> 00:24:52,640
‎แล้วถ้าคุณทำมันพังไปตลอดกาลล่ะ

224
00:24:53,640 --> 00:24:55,160
‎เจ้าสัตว์ตัวนี้จะไว้ใจคุณอีกไหม

225
00:24:55,240 --> 00:24:58,120
‎เหตุการณ์ครั้งนี้
‎จะทำให้มันตกใจมากเกินไปหรือเปล่า

226
00:25:01,920 --> 00:25:04,080
‎แล้วผมก็เข้าหาเธอเร็วเกินไป

227
00:25:04,760 --> 00:25:08,520
‎และนั่นคือตอนที่เธอทิ้งโพรงไป
‎ด้วยความกลัว

228
00:25:11,440 --> 00:25:13,160
‎และไม่กลับมาที่โพรงนั้นอีกเลย

229
00:25:16,560 --> 00:25:18,320
‎ผมเลยคิดว่ามันจบแล้ว

230
00:25:19,440 --> 00:25:20,400
‎เธอจากไปแล้ว

231
00:25:35,120 --> 00:25:39,960
‎ผมเคยมีประสบการณ์จาก
‎นักแกะรอยชาวแอฟริกาใต้ที่น่าทึ่ง

232
00:25:40,840 --> 00:25:42,480
‎ผมเลยคิดว่า "เป็นไปได้ไหม...

233
00:25:42,560 --> 00:25:44,960
‎ที่คนเราจะสามารถแกะรอยสัตว์ใต้น้ำได้"

234
00:25:50,920 --> 00:25:56,640
‎เจ้าสัตว์ชนิดนี้ใช้เวลาร่วมล้านปี
‎ในการเรียนรู้ที่จะทำตัวให้เจอยาก

235
00:26:06,000 --> 00:26:08,840
‎ผมต้องเรียนรู้ว่า
‎รอยของหมึกสายมีลักษณะยังไง

236
00:26:11,200 --> 00:26:12,920
‎ช่วงแรกมันน่าท้อแท้มาก

237
00:26:13,000 --> 00:26:15,400
‎มันแยกแยะได้ยากจริงๆ

238
00:26:15,480 --> 00:26:17,800
‎อะไรคือความแตกต่าง
‎ระหว่างรอยของหมึกสาย

239
00:26:17,880 --> 00:26:19,440
‎กับรอยของเม่นทะเลหัวใจ

240
00:26:19,920 --> 00:26:21,200
‎รอยของปลา...

241
00:26:22,720 --> 00:26:24,200
‎และรอยของหนอนทะเล

242
00:26:26,240 --> 00:26:27,720
‎ร่องรอยของเหล่านักล่า

243
00:26:30,120 --> 00:26:31,800
‎เปลือกหุ้มไข่

244
00:26:34,560 --> 00:26:36,080
‎ผมต้องเรียนรู้ทุกอย่าง

245
00:26:49,240 --> 00:26:51,200
‎และคุณต้องเริ่มคิด

246
00:26:51,760 --> 00:26:52,880
‎แบบหมึกสาย

247
00:27:00,240 --> 00:27:01,720
‎เหมือนเราเป็นนักสืบ

248
00:27:02,600 --> 00:27:05,200
‎ค่อยๆ ประติดประต่อคำใบ้ทั้งหมด
‎เข้าด้วยกัน

249
00:27:36,720 --> 00:27:37,920
‎และผมก็เริ่ม...

250
00:27:38,920 --> 00:27:40,120
‎มีความคืบหน้า

251
00:27:46,120 --> 00:27:48,280
‎"โอเค นี่คือสัตว์ที่เธอฆ่า"

252
00:27:57,000 --> 00:28:01,120
‎ผมมองหาซาก
‎มองหารอยขุดทรายเล็กๆ ต่างๆ

253
00:28:01,200 --> 00:28:04,520
‎รูปแบบของตะไคร่เล็กๆ น้อยๆ ที่เปลี่ยนไป
‎เวลาที่เธอเคลื่อนไหว

254
00:28:05,160 --> 00:28:08,920
‎และเริ่มรู้ว่า
‎"โอเค เจ้าสัตว์ตัวนี้อยู่ใกล้แค่เอื้อม

255
00:28:09,000 --> 00:28:11,800
‎มันใกล้มากในระยะหนึ่งถึงสองเมตร"

256
00:28:11,880 --> 00:28:14,760
‎ต้องใช้สมาธิกับพื้นที่เล็กๆ แห่งนี้

257
00:28:20,640 --> 00:28:21,800
‎และทันใดนั้น ตู้ม!

258
00:28:22,920 --> 00:28:23,960
‎เธออยู่ตรงนั้น

259
00:28:30,280 --> 00:28:34,880
‎ในที่สุด หลังจากที่ใช้เวลาตามหาเธอ
‎มาเป็นอาทิตย์ วันแล้ววันเล่า

260
00:28:35,880 --> 00:28:36,960
‎เธออยู่ตรงนั้นเอง

261
00:28:42,840 --> 00:28:43,720
‎มันเหมือนกับ...

262
00:28:44,440 --> 00:28:48,600
‎มีเพื่อนที่เป็นมนุษย์โบกมือทักทาย
‎และตื่นเต้นที่จะเจอคุณ

263
00:28:53,680 --> 00:28:57,160
‎และผมรู้สึกได้ถึงช่วงเวลาสั้นๆ

264
00:28:57,240 --> 00:29:00,440
‎"โอเค มนุษย์ ฉันเชื่อใจคุณ

265
00:29:01,320 --> 00:29:04,040
‎ทีนี้คุณก็เข้ามา
‎ในโลกหมึกสายของฉันได้"

266
00:29:13,920 --> 00:29:15,480
‎และเธอขยับตัวมาหาผม

267
00:29:16,320 --> 00:29:18,280
‎สัญชาตญาณโดยธรรมชาติของผมคือ...

268
00:29:19,560 --> 00:29:21,120
‎ค่อยๆ ถอยห่าง

269
00:29:25,120 --> 00:29:28,720
‎แล้วผมก็ลองอยู่นิ่งๆ ผมเกาะก้อนหิน

270
00:29:34,440 --> 00:29:35,560
‎เธอขยับเข้ามาเรื่อยๆ

271
00:29:37,120 --> 00:29:38,800
‎และเกาะมือทั้งมือของผม

272
00:29:39,600 --> 00:29:41,760
‎ผมอยู่ในน้ำมานานสักพักแล้ว

273
00:29:42,240 --> 00:29:46,960
‎ผมเลยค่อยๆ พาตัวขึ้นสู่ผิวน้ำ
‎กะว่าเธอจะออกจากมือผมไป

274
00:29:49,360 --> 00:29:53,320
‎แต่ไม่เลย
‎เธอเกาะมือผมขึ้นไปบนผิวน้ำด้วย

275
00:30:10,480 --> 00:30:14,960
‎ตอนนั้นเอง ผมจ้องเข้าไปในตา
‎ของสิ่งมีชีวิตที่น่าอัศจรรย์นี้

276
00:30:40,880 --> 00:30:42,720
‎ตอนแรกผมยังนึกไม่ออกเลย

277
00:30:42,800 --> 00:30:45,680
‎ว่าเธอจะได้อะไรจากความสัมพันธ์นี้

278
00:30:45,760 --> 00:30:48,080
‎ทำไมสัตว์ป่ามันถึงทำแบบนั้น

279
00:30:48,640 --> 00:30:52,480
‎มันจะได้อะไร
‎จากการมาเยี่ยมเยือนของมนุษย์เหรอ

280
00:30:56,960 --> 00:30:58,960
‎และนี่คือจุดเริ่มต้นที่น่าสนใจ

281
00:31:04,280 --> 00:31:08,160
‎ผมคงเป็นตัวกระตุ้น
‎ให้กับเจ้าสิ่งที่แสนฉลาดล้ำนั่น

282
00:31:15,240 --> 00:31:19,000
‎ไม่ว่ายังไง เธอรู้ว่า
‎เจ้าสิ่งนี้ไม่เป็นอันตราย

283
00:31:19,560 --> 00:31:22,680
‎เลยเข้าไปหา
‎และมีปฏิสัมพันธ์กับมนุษย์คนนี้

284
00:31:26,040 --> 00:31:30,200
‎บางทีมันอาจจะให้หมึกสาย
‎รู้สึกสนุกในแบบของมันก็ได้

285
00:32:01,240 --> 00:32:03,720
‎เมื่อคุณเชื่อมความสัมพันธ์กับสัตว์

286
00:32:03,800 --> 00:32:08,120
‎และได้มีประสบการณ์ที่น่าตื่นเต้นที่สุด

287
00:32:13,920 --> 00:32:16,240
‎ไม่มีความรู้สึกใดในโลกที่ยิ่งใหญ่กว่านี้อีกแล้ว

288
00:32:24,480 --> 00:32:28,400
‎เส้นกั้นระหว่างเธอกับผม
‎ดูเหมือนมันละลายไป

289
00:32:30,920 --> 00:32:33,040
‎มีแค่ความงดงามของเธอ

290
00:33:05,320 --> 00:33:08,120
‎สิ่งที่ผมทำได้ก็คือ
‎การเฝ้าคิดถึงเธอ

291
00:33:09,720 --> 00:33:11,320
‎ทั้งบนบกและในน้ำ

292
00:33:14,600 --> 00:33:17,640
‎มันกลายเป็นความหมกมุ่นนิดๆ

293
00:33:17,720 --> 00:33:20,880
‎คุณอยากไปหาเธอทุกๆ วัน
‎ดูว่าเธอเป็นยังไง

294
00:33:20,960 --> 00:33:22,680
‎คุณรอที่จะกลับลงน้ำอีกแทบไม่ไหว

295
00:33:39,960 --> 00:33:42,400
‎เธอกำลังคิดถึงอะไร
‎เธอกำลังคิดอะไรอยู่

296
00:33:44,120 --> 00:33:47,360
‎เธอฝันหรือเปล่า ถ้าฝัน
‎เธอฝันถึงอะไร

297
00:33:59,800 --> 00:34:05,080
‎เธอจุดประกายความสงสัยของผม
‎ในแบบที่ผมไม่เคยเป็นมาก่อน

298
00:34:15,120 --> 00:34:17,600
‎มันมีประโยชน์มากที่ได้กลับบ้าน

299
00:34:17,680 --> 00:34:21,040
‎และพยายามอ่านวรสารทางวิทยาศาสตร์
‎ให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้

300
00:34:23,640 --> 00:34:25,320
‎เธอคือหมึกสายสามัญ

301
00:34:25,400 --> 00:34:28,400
‎ชื่อทางวิทยาศาสตร์คือ อ็อคโตปุส วัลการิส

302
00:34:30,480 --> 00:34:32,440
‎สองในสามของประสาทการรับรู้

303
00:34:33,600 --> 00:34:36,200
‎มาจากสมองที่อยู่ตรงหนวดของมัน

304
00:34:38,240 --> 00:34:42,440
‎เธอมีชีวิตอยู่ได้ด้วยการคิด
‎การรู้สึก และการสำรวจ

305
00:34:44,320 --> 00:34:48,560
‎เธอมีปุ่มหนวด 2,000 ปุ่ม
‎และใช้พวกมันอย่างเป็นอิสระ

306
00:34:49,640 --> 00:34:50,640
‎เธอทำอย่างนั้นได้ยังไง

307
00:34:50,720 --> 00:34:52,480
‎ลองนึกภาพว่าคุณมี 2,000 นิ้ว

308
00:34:55,520 --> 00:34:58,760
‎คุณสามารถเทียบความฉลาดของเธอ
‎ได้เท่ากับหมาหรือแมว

309
00:34:58,840 --> 00:35:01,680
‎หรือแม้แต่สัตว์ตระกูลวานรระดับล่าง

310
00:35:02,640 --> 00:35:05,920
‎สัตว์จำพวกหอย
‎ไม่ควรมีความเฉลียวฉลาดได้ขนาดนี้

311
00:35:08,280 --> 00:35:12,200
‎หลายครั้งที่ผมดูวรสารทางวิทยาศาสตร์

312
00:35:12,280 --> 00:35:14,480
‎เพื่อมองหาสิ่งแปลกๆ ที่ผมเคยเห็น

313
00:35:15,400 --> 00:35:18,480
‎กลับพบแต่ความว่างเปล่า
‎ไม่เจออะไรเลย

314
00:35:21,400 --> 00:35:23,760
‎คุณก้าวเข้ามาในพื้นที่
‎ที่ยังไม่มีใครมาศึกษา

315
00:35:23,840 --> 00:35:29,320
‎เกือบตลอดทุกอาทิตย์
‎คุณจะเจอการค้นพบทางวิทยาศาสตร์ใหม่ๆ

316
00:35:35,160 --> 00:35:39,800
‎(วันที่ 104)

317
00:35:46,280 --> 00:35:50,280
‎ตามเนื้อหาในวรรณคดี
‎หมึกสายเป็นสัตว์ที่ออกหากินเวลากลางคืน

318
00:36:00,920 --> 00:36:02,840
‎เธอว่องไวขึ้น
‎ในตอนกลางคืนหรือเปล่า

319
00:36:13,520 --> 00:36:15,440
‎ความมืดค่อนข้างน่ากลัว

320
00:36:19,240 --> 00:36:23,760
‎เสียงที่น่าทึ่งของปลาวาฬหลังค่อม
‎ดังผ่านน้ำให้ได้ยิน

321
00:36:29,800 --> 00:36:31,560
‎คุณระวังตัวเป็นพิเศษ

322
00:36:49,240 --> 00:36:51,560
‎ผมหาเธอไม่เจอ
‎เธอไม่อย่ในโพรง

323
00:36:53,920 --> 00:36:56,720
‎ผมเริ่มถอดใจ
‎และกำลังกลับขึ้นไปบนชายฝั่ง

324
00:37:01,880 --> 00:37:05,480
‎มีบางอย่าง
‎ทำให้ผมต้องเหลียวไปทางซ้าย

325
00:37:10,240 --> 00:37:11,320
‎และเธออยู่นั่นเอง

326
00:37:12,720 --> 00:37:14,960
‎อยู่ตรงบริเวณน้ำตื้นมาก

327
00:37:17,880 --> 00:37:19,480
‎มองไม่เห็นว่าเธอกำลังทำอะไร

328
00:37:27,800 --> 00:37:30,080
‎การโจมตีอย่างฉับพลัน

329
00:37:35,120 --> 00:37:37,600
‎ใช้หนวดแทนอาวุธหน้าตาประหลาด

330
00:37:40,320 --> 00:37:43,960
‎ห่อหุ้มมันในเวลาเพียงเสี้ยววินาที

331
00:37:50,520 --> 00:37:53,240
‎และผมเห็นเธอจับปลาได้สามตัว

332
00:37:54,000 --> 00:37:56,480
‎ผมไม่เคยเห็นเธอจับปลาในตอนกลางวัน

333
00:38:00,080 --> 00:38:03,880
‎มันอันตรายมาก
‎ที่ออกมาจากป่าลึกตอนกลางคืน

334
00:38:04,520 --> 00:38:07,520
‎มันเป็นสัตว์ที่เฉลียวฉลาด
‎ที่ถอยมาอยู่เขตน้ำตื้น

335
00:38:07,600 --> 00:38:09,960
‎ที่ซึ่งบรรดาฉลามจะเข้าถึงลำบาก

336
00:38:10,040 --> 00:38:13,560
‎และกอบโกยอาหารอร่อยที่อยู่ตรงนั้น

337
00:38:29,160 --> 00:38:33,600
‎(วันที่ 125)

338
00:38:43,320 --> 00:38:47,280
‎สัญชาตญาณแรกคือ
‎ความพยายามไล่ฉลามออกไป

339
00:38:48,920 --> 00:38:51,040
‎แต่แล้วคุณรู้ตัวว่า

340
00:38:51,120 --> 00:38:55,200
‎คุณกำลังเข้าไปขัดขวางวงจรของป่า

341
00:39:04,120 --> 00:39:08,880
‎เธอออกมาจากโพรง
‎เคลื่อนตัวไปรอบๆ ชายป่า

342
00:39:16,480 --> 00:39:17,600
‎ผมมองเห็น...

343
00:39:18,240 --> 00:39:19,120
‎ฉลาม

344
00:39:26,480 --> 00:39:30,520
‎ตัวมันพุ่งเข้ามา ตามรอยกลิ่นมา

345
00:39:32,600 --> 00:39:33,680
‎นี่ไม่ดีแน่

346
00:39:55,400 --> 00:39:58,280
‎ใจผมคิดว่า "ขอบคุณพระเจ้า เธอปลอดภัย
‎เธออยู่ใต้ก้อนหินพอดี"

347
00:40:03,040 --> 00:40:05,840
‎เจ้าพวกนี้ตรงเข้ามาตรงรอยแยก

348
00:40:12,480 --> 00:40:17,080
‎ไม่กี่นาทีต่อมา
‎ฉลามงับหนวดของเธอได้เส้นหนึ่ง

349
00:40:17,160 --> 00:40:19,000
‎และหมุนตัวเพื่อฉีกเนื้อ

350
00:40:31,520 --> 00:40:32,960
‎ผมเห็นชัดเลย...

351
00:40:34,080 --> 00:40:35,560
‎ว่าหนวดที่ขาดแล้วอยู่ในปาก

352
00:40:43,040 --> 00:40:45,320
‎ใช่ มันเป็นความรู้สึกกระอักกระอ่วนมวนท้อง

353
00:41:04,720 --> 00:41:07,840
‎และขอบคุณพระเจ้าที่เธอสามารถ
‎พาตัวให้อยู่ลึกเข้าไปในรอยแยก

354
00:41:27,320 --> 00:41:32,440
‎เธอค่อยๆ เคลื่อนไหวได้อย่างลำบาก
‎เธออ่อนแอมาก

355
00:41:40,760 --> 00:41:43,880
‎เธอเลือดออก มันส่งกลิ่นไปในน้ำ

356
00:41:49,920 --> 00:41:52,200
‎โพรงยังอยู่อีกไกล

357
00:41:59,640 --> 00:42:01,560
‎ไม่รู้ว่าพวกฉลามจะโผล่มาอีกไหม

358
00:42:15,920 --> 00:42:19,440
‎ผมคิดจะช่วยพาเธอกลับไปที่โพรง

359
00:42:28,600 --> 00:42:30,160
‎แต่โชคดีที่ผมไม่ต้องทำ

360
00:42:49,680 --> 00:42:50,800
‎ผมไม่รู้ว่า...

361
00:42:52,080 --> 00:42:53,320
‎จะเกิดอะไรขึ้นกับเธอ

362
00:42:53,400 --> 00:42:55,960
‎หรือมันจะทำให้เธออ่อนแอ
‎เจ็บปวดหรือเปล่า

363
00:42:56,040 --> 00:42:58,760
‎หรือพวกมันกินเธอไปแล้วคืนนั้น

364
00:43:05,720 --> 00:43:07,280
‎ผมอดไม่ได้ที่จะรู้สึก...

365
00:43:07,920 --> 00:43:10,120
‎ว่าผมมีส่วนรับผิดชอบในเรื่องนี้ไหม

366
00:43:12,000 --> 00:43:13,840
‎เธอออกมาเพราะผมอยู่ตรงนั้นหรือเปล่า

367
00:43:15,680 --> 00:43:17,040
‎ผมรู้สึกเจ็บปวดมาก

368
00:43:17,600 --> 00:43:22,760
‎เหมือนสิ่งที่เกิดกับเธอ
‎มันเกิดขึ้นกับผมในแบบที่แปลกประหลาด

369
00:43:29,920 --> 00:43:35,000
‎สภาพจิตใจของผมตอนนั้น
‎ผมรู้สึกเหมือน...

370
00:43:35,720 --> 00:43:37,600
‎แขนของผมโดนตัดไปด้วย

371
00:43:38,240 --> 00:43:42,200
‎คุณเริ่มคิดถึงความตาย
‎และความเจ็บปวดของตัวเอง

372
00:43:42,280 --> 00:43:44,680
‎ความห่วงครอบครัว ห่วงลูก

373
00:43:47,000 --> 00:43:52,000
‎ผมไม่เคยเป็นคนที่
‎มีอารมณ์อ่อนไหวมากมายต่อสัตว์มาก่อน

374
00:43:52,720 --> 00:43:54,240
‎ผมรู้ตัวว่าผมเปลี่ยนไป

375
00:43:56,680 --> 00:44:00,600
‎เธอสอนให้ผม
‎กลายเป็นคนมีอารมณ์อ่อนไหวต่อผู้อื่น

376
00:44:02,520 --> 00:44:04,600
‎โดยเฉพาะอย่างยิ่งต่อสัตว์ป่า

377
00:44:28,960 --> 00:44:32,840
‎ความรู้สึกขนลุก
‎ที่ต้องกลับลงไปในน้ำเช้าวันต่อมา

378
00:44:47,160 --> 00:44:50,600
‎ผมโล่งใจมากที่เธอยังมีชีวิตอยู่

379
00:44:54,440 --> 00:44:58,520
‎เธออ่อนแอมากจนไม่สามารถผลิตสีสันสดใส
‎แบบหมึกสายที่แข็งแรง

380
00:44:58,600 --> 00:45:00,240
‎เธอซีดขาว

381
00:45:10,720 --> 00:45:13,680
‎ผมเป็นห่วงว่า
‎"เธอจะหาอาหารได้ยังไง"

382
00:45:20,520 --> 00:45:24,160
‎คุณกำลังข้ามเส้น
‎เมื่อคุณเข้าไปขัดขวางชีวิตของสัตว์

383
00:45:24,800 --> 00:45:30,520
‎แต่ผมพ่ายแพ้ความรู้สึกที่ผมมีให้ต่อเธอ

384
00:45:38,160 --> 00:45:39,720
‎ผมไม่คิดว่ามันช่วยอะไร

385
00:45:42,280 --> 00:45:47,960
‎เธออยู่ตรงปลายโพรง
‎ไม่ขยับเขยื้อนตัวเท่าไหร่

386
00:45:51,240 --> 00:45:54,400
‎ผมมาแวะมาเยี่ยมทุกวัน
‎เพื่อดูว่าเธอสบายดีไหม

387
00:45:55,000 --> 00:45:57,880
‎สงสัยว่า "วันนี้จะเป็นวันสุดท้ายหรือเปล่า
‎ที่ผมจะได้เจอเธอ"

388
00:46:14,120 --> 00:46:17,520
‎ผมโล่งใจขึ้นอย่างมาก
‎หลังผ่านไปประมาณหนึ่งสัปดาห์

389
00:46:18,560 --> 00:46:22,120
‎ผมเห็นว่ามันฟื้นตัวได้เร็วทีเดียว

390
00:46:27,160 --> 00:46:31,440
‎และสิ่งที่น่าทึ่งที่สุดที่ได้เห็นก็คือ...

391
00:46:32,120 --> 00:46:35,920
‎หนวดเล็กๆ ที่สมบูรณ์

392
00:46:36,720 --> 00:46:37,840
‎เริ่มงอกคืนมา

393
00:46:46,720 --> 00:46:49,360
‎และมันทำให้ผม
‎มีความมั่นใจอย่างประหลาด

394
00:46:49,840 --> 00:46:54,120
‎ว่าเธอจะผ่านช่วงเวลา
‎ที่ยากลำบากแสนน่าทึ่งนี้ได้

395
00:46:54,920 --> 00:46:59,080
‎และผมรู้สึกว่า ในชีวิตของผม
‎ผมกำลังผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากที่ผ่านมา

396
00:47:01,840 --> 00:47:05,320
‎ชีวิตของเราเป็นกระจกสะท้อนกันและกัน
‎อย่างประหลาด

397
00:47:13,280 --> 00:47:16,800
‎ความสัมพันธ์ของผมกับผู้คน กับมนุษย์
‎กำลังเปลี่ยนไป

398
00:47:21,120 --> 00:47:25,560
‎ช่วงนั้นลูกชายของผม
‎สนใจทุกสิ่งทุกอย่างใต้ท้องทะเลอย่างมาก

399
00:47:44,720 --> 00:47:47,200
‎และทุกๆ วันผมจะเล่าเรื่องให้เขาฟัง

400
00:47:55,120 --> 00:47:56,760
‎เขาได้เห็นเธอ ได้เจอเธอ

401
00:47:56,840 --> 00:47:58,680
‎ผมพาเขาไปด้วยหลายครั้ง

402
00:48:04,120 --> 00:48:05,960
‎หนวดเริ่มใช้การได้

403
00:48:06,520 --> 00:48:07,840
‎ถึงมันจะยังโตไม่เต็มที่

404
00:48:18,880 --> 00:48:22,680
‎(วันที่ 250)

405
00:48:25,080 --> 00:48:28,360
‎ขณะที่หนวดค่อยๆ งอกช้าๆ
‎ความมั่นใจของเธอก็ค่อยๆ เพิ่มขึ้น

406
00:48:33,240 --> 00:48:37,160
‎จนท้ายที่สุด ประมาณ 100 วันต่อมา
‎หนวดเส้นนั้นก็งอกโตเต็มที่อีกครั้ง

407
00:48:46,000 --> 00:48:49,480
‎มันเป็นความรู้สึกที่เยี่ยมยอดเมื่อคิดถึง
‎สัตว์ที่มีความสามารถเช่นนี้

408
00:48:49,560 --> 00:48:52,880
‎สามารถยืนหยัดการโจมตีแบบนั้น
‎และหายเป็นปกติ

409
00:49:16,520 --> 00:49:17,880
‎(วันที่ 271)

410
00:49:17,960 --> 00:49:22,480
‎หลังจากนั้นต่อมา
‎พอเธอกลับมาใช้ชีวิตตามกิจวัตรปกติ

411
00:49:22,560 --> 00:49:26,680
‎ผมเริ่มมีความก้าวหน้าใหม่ๆ

412
00:49:27,160 --> 00:49:30,320
‎เพื่อเข้าไปในโลกของเธอให้ลึกยิ่งขึ้น

413
00:49:37,000 --> 00:49:39,880
‎มันเป็นวันที่ดี สงบ สดใส

414
00:49:41,440 --> 00:49:44,800
‎เธอเข้ามาใกล้ และเจอปู

415
00:49:49,160 --> 00:49:50,720
‎ปัญหาคือพอคุณเป็นปู...

416
00:49:51,560 --> 00:49:54,080
‎คุณกำลังโดนสัตว์ตัวเหลวล่า

417
00:49:56,040 --> 00:49:59,360
‎เธอสามารถเลื้อยเข้าไปตามช่องว่างเล็กๆ

418
00:50:08,320 --> 00:50:10,440
‎และปูเหมือนจะรู้สึกถึงเธอได้

419
00:50:10,920 --> 00:50:16,680
‎เลยเข้าไปซ่อนตัว
‎อยู่ใต้ดอกไม้ทะเลมีพิษ

420
00:50:20,320 --> 00:50:22,680
‎เธอเลยซ่อนตัวรอ

421
00:50:46,960 --> 00:50:50,200
‎จนปูนึกว่า
‎"โอเค ทุกอย่างปลอดภัยแล้ว"

422
00:50:50,680 --> 00:50:54,040
‎และเผลอออกมาจากดอกไม้ทะเล

423
00:52:35,640 --> 00:52:36,960
‎เธอเป็นนักกินที่มูมมาม

424
00:52:37,040 --> 00:52:39,320
‎เศษกระจายไปทั่ว ส่งกลิ่นออกมา

425
00:52:40,960 --> 00:52:42,400
‎พอคุณเริ่มมองรอบๆ

426
00:52:42,480 --> 00:52:45,600
‎คุณเห็นดาวเปราะ

427
00:52:45,680 --> 00:52:49,280
‎พุ่งเข้ามาหาเธออย่างรวดเร็ว

428
00:52:55,800 --> 00:52:58,880
‎พวกมันมาเป็นฝูง ปกคลุมตัวเธอ

429
00:52:58,960 --> 00:53:02,200
‎เธอไม่แน่ใจว่าต้องทำยังไง
‎หรือรับมือกับมันแบบไหน

430
00:53:04,240 --> 00:53:06,360
‎ผมคิดว่า "นี่เป็นปัญหาซะแล้ว

431
00:53:07,200 --> 00:53:11,480
‎เธอมักจะเจอดาวเปราะ
‎มาแย่งอาหารของเธอตลอดเวลา

432
00:53:16,480 --> 00:53:19,160
‎ไม่นานนั้นเอง

433
00:53:19,240 --> 00:53:23,080
‎เธอคิดว่า "โอเค
‎ดาวเปราะกำลังโขมยอาหารของฉัน"

434
00:53:23,160 --> 00:53:26,760
‎เธอมีวิธีหยิบมันออก
‎ด้วยปุ่มดูดได้อย่างน่าทึ่ง

435
00:53:26,840 --> 00:53:29,080
‎ค่อยๆ โยนพวกมันออกจากโพรง

436
00:53:32,440 --> 00:53:34,160
‎ตอนนี้เธอเป็นคนคุมเกมแล้ว

437
00:53:43,960 --> 00:53:48,560
‎เธอเริ่มใช้วิธีเดียวกับที่ใช้ล่าปู
‎มาล่ากุ้งมังกร

438
00:53:52,320 --> 00:53:53,600
‎จู่ๆ คุณก็เห็น...

439
00:53:55,120 --> 00:53:56,800
‎กุ้งมังกรพุ่งออกจากปะการัง

440
00:54:16,520 --> 00:54:19,560
‎ผมคิดว่า
‎"เธอต้องจับมันได้แน่นอน"

441
00:54:30,680 --> 00:54:32,760
‎มันหลุดหนีไปได้หลายต่อหลายครั้ง

442
00:54:40,560 --> 00:54:42,840
‎ไม่กี่อาทิตย์หลังจากนั้น

443
00:54:43,360 --> 00:54:46,400
‎ดูเธออ้อมไปด้านข้าง

444
00:54:47,600 --> 00:54:53,360
‎ล้อมผมไว้เพื่อเธอจะได้
‎อยู่ระหว่างกุ้งมังกรกับตัวผม

445
00:54:53,440 --> 00:54:56,680
‎เธอใช้ผมเป็นส่วนหนึ่งของกลยุทธการล่า

446
00:55:00,720 --> 00:55:02,520
‎แทนที่จะพุ่งไปอย่างเร่งร้อน

447
00:55:04,800 --> 00:55:07,160
‎เธอเหวี่ยงแหจากด้านบนลงมา

448
00:55:10,320 --> 00:55:12,240
‎ทีนี้มันหนีไปไหนไม่ได้แล้ว

449
00:55:20,600 --> 00:55:23,000
‎นี่เป็นสัตว์ที่ใช้กลยุทธ

450
00:55:23,520 --> 00:55:29,440
‎และหาวิธีอย่างรวดเร็ว
‎เพื่อล่าเหยื่อที่ล่ายาก

451
00:55:36,920 --> 00:55:39,480
‎ความฉลาดของเธอถูกสร้างขึ้น

452
00:55:39,960 --> 00:55:42,920
‎ตามจำนวนเหยื่อที่เธอล่าได้

453
00:55:43,640 --> 00:55:45,120
‎สัตว์ทุกชนิด

454
00:55:46,520 --> 00:55:50,280
‎พวกหอยที่เธอจับได้
‎มันจับได้ง่าย

455
00:55:50,880 --> 00:55:53,280
‎แต่มันมีเปลือกที่แข็งมาก

456
00:55:57,520 --> 00:56:02,200
‎แล้วอย่างนี้
‎เธอจะฆ่าแล้วกินมันยังไง

457
00:56:06,200 --> 00:56:07,960
‎ที่ฐานของหนวด

458
00:56:08,040 --> 00:56:10,720
‎มันมีสว่าน
‎ที่สามารถเจาะทะลุเปลือกแข็ง

459
00:56:13,440 --> 00:56:16,880
‎และปล่อยพิษออกมาได้เหมือนงู

460
00:56:17,440 --> 00:56:19,800
‎และดูว่าหอยมันมีปฏิกิริยายังไง

461
00:56:23,560 --> 00:56:26,720
‎แต่หอยบางตัวจะแค่รู้สึกผ่อนคลาย

462
00:56:26,800 --> 00:56:30,520
‎ถ้ามันเจาะเข้าตรงยอดเปลือกของมันพอดี

463
00:56:31,400 --> 00:56:32,600
‎ตรงกล้ามเนื้อยึดเปลือก

464
00:56:36,160 --> 00:56:38,200
‎เธอต้องคำนวณเรขาคณิต

465
00:56:38,280 --> 00:56:43,320
‎เพื่อคิดหาจุดที่ต้องเจาะเปลือกหอย
‎ให้ได้พอดี

466
00:56:43,400 --> 00:56:44,680
‎เพื่อที่จะได้อาหาร

467
00:56:48,760 --> 00:56:52,120
‎นี่คือความฉลาดอย่างมาก
‎ของสัตว์ที่ไม่มีกระดูกสันหลังชนิดนี้

468
00:56:53,080 --> 00:56:58,120
‎ความสามารถของเธอในการเรียนรู้
‎และจดจำรายละเอียดต่างๆ

469
00:57:01,360 --> 00:57:05,080
‎มันส่งผลกับผม
‎ว่าเธอได้สอนผมหลายต่อหลายอย่าง

470
00:57:11,240 --> 00:57:15,360
‎คุณรอที่จะตื่นขึ้นมาพรุ่งนี้เช้าแทบไม่ไหว
‎เพราะมันมีหลายอย่างให้ทำ

471
00:57:15,960 --> 00:57:21,240
‎เพื่อทำความเข้าใจทุกร่องรอยเล็กๆ
‎พฤติกรรมต่างๆ ทุกอย่าง

472
00:57:21,320 --> 00:57:24,880
‎ทุกสายพันธุ์ ว่าพวกมันกำลังทำอะไร
‎มันมีปฏิสัมพันธ์อย่างไร

473
00:57:33,400 --> 00:57:36,560
‎หลายคนบอกว่า "ทำไมคุณต้องไปที่เดิมทุกวัน"

474
00:57:37,240 --> 00:57:40,240
‎แต่นั่นมันทำให้เห็นความแตกต่างเล็กๆ น้อยๆ

475
00:57:40,960 --> 00:57:43,040
‎และนั่นเป็นวิธีที่คุณได้เรียนรู้ธรรมชาติ

476
00:57:46,240 --> 00:57:49,920
‎มันมีความเชื่อมโยงอีกเป็นพันๆ
‎ที่แตกกระจายออกมาจากหมึกสาย

477
00:57:50,000 --> 00:57:52,520
‎ถึงเหล่าสัตว์ต่างๆ ทั้งนักล่า และเหยื่อ

478
00:57:52,600 --> 00:57:54,680
‎และป่าที่น่าทึ่งนี้

479
00:57:55,920 --> 00:57:57,200
‎คอยเลี้ยงดูทุกสิ่ง

480
00:58:01,840 --> 00:58:05,360
‎ตอนนี้ผมรู้แล้วว่า
‎หอยตีนช้างเกี่ยวข้องกับเม่นทะเลได้ยังไง

481
00:58:05,440 --> 00:58:08,040
‎และหมึกสายเกี่ยวข้องกับหอยตีนช้างได้ยังไง

482
00:58:08,120 --> 00:58:10,760
‎แล้วพอผมลากเส้นเหล่าขึ้นมา

483
00:58:10,840 --> 00:58:13,440
‎เรื่องราวทั้งหลายจึงเผยออกมา

484
00:58:28,600 --> 00:58:30,360
‎มันเป็นเหมือนจิตวิญญาณของป่า

485
00:58:32,080 --> 00:58:36,000
‎ผมสัมผัสได้เลยถึงเจ้าสัตว์ยักษ์

486
00:58:37,000 --> 00:58:40,680
‎มันฉลาดและตื่นตัวกว่าผมหลายเท่า

487
00:58:42,920 --> 00:58:47,800
‎มันเป็นเหมือนสมองใต้น้ำที่คอยทำงาน

488
00:58:51,040 --> 00:58:53,160
‎และมันควบคุมให้ทุกอย่างอยู่ในสมดุล

489
00:59:03,760 --> 00:59:04,720
‎(วันที่ 304)

490
00:59:04,800 --> 00:59:07,560
‎ถึงจุดนี้ ทุกอย่างดูเหมือน...

491
00:59:08,560 --> 00:59:10,360
‎...เป็นป่าที่สมบูรณ์

492
00:59:16,160 --> 00:59:18,120
‎และแน่นอน

493
00:59:19,240 --> 00:59:20,360
‎คุณลืมไป...

494
00:59:21,280 --> 00:59:23,520
‎ว่ามีพวกนักล่าอยู่ที่นั่นตลอดเวลา

495
01:00:06,120 --> 01:00:07,160
‎อยู่ๆ ก็มี...

496
01:00:08,800 --> 01:00:13,240
‎เป็นความจำที่ยังฝังหัว ที่มีฉลามตัวใหญ่
‎ว่ายเข้ามาพุ่งเข้ามาหาเธออย่างรวดเร็ว

497
01:00:21,440 --> 01:00:24,000
‎เธออยู่นิ่งๆ พยายามซ่อนตัว

498
01:00:29,840 --> 01:00:34,320
‎ทันใดนั้นคุณก็เห็นฉลาม
‎ว่ายเข้ามาในอาณาเขต รับรู้กลิ่นของเธอได้

499
01:00:41,960 --> 01:00:44,760
‎ผมคิดเลยว่า "โอ้ ไม่นะ...

500
01:00:46,360 --> 01:00:47,840
‎ฝันร้ายทั้งหมดมันกลับมาอีกแล้ว"

501
01:01:46,000 --> 01:01:47,960
‎เธอพุ่งตัวไปที่ยอดป่าสาหร่าย

502
01:01:48,040 --> 01:01:53,320
‎เธอเลยเอาใบสาหร่ายหลายๆ ใบ
‎มาห่อตัวจนแน่น

503
01:01:54,520 --> 01:01:55,960
‎แล้วมองลอดออกมา

504
01:02:21,520 --> 01:02:23,320
‎กลิ่นของสาหร่าย

505
01:02:23,400 --> 01:02:26,200
‎ฉลามเลยกัดแทะสาหร่ายแทน

506
01:02:44,720 --> 01:02:46,160
‎เธอพุ่งตัวไปข้างหลัง

507
01:03:00,720 --> 01:03:04,200
‎เธอปีนขึ้นโหดหิน ขึ้นมาจากน้ำ
‎ผมถึงกับ...

508
01:03:09,080 --> 01:03:10,560
‎ถึงกับ...

509
01:03:11,320 --> 01:03:12,680
‎ไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง

510
01:03:17,120 --> 01:03:20,320
‎แต่ปัญหาคือ ยังไงเธอก็ต้องกลับลงน้ำ

511
01:03:29,240 --> 01:03:32,200
‎อีกด้านหนึ่ง
‎ฉลามสามารถตรวจจับกลิ่นเธอได้อีก

512
01:03:33,320 --> 01:03:35,280
‎การไล่ล่าที่ดุเดือดจึงเริ่มขึ้น

513
01:04:07,840 --> 01:04:09,840
‎จากนั้นผมเห็นเธอ

514
01:04:10,880 --> 01:04:13,600
‎เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว

515
01:04:14,080 --> 01:04:18,120
‎หยิบเปลือกหอยและก้อนหินเกือบร้อยชิ้น...

516
01:04:20,920 --> 01:04:25,120
‎จากนั้นใช้หนวดม้วนบังหัวที่เปราะบางของเธอ

517
01:04:26,800 --> 01:04:27,960
‎และตอนนั้นเอง

518
01:04:28,600 --> 01:04:31,360
‎ผมถึงนึกได้ว่า
‎"นี่คือสิ่งที่อัศจรรย์ที่ผมเคยเห็น

519
01:04:32,440 --> 01:04:33,320
‎เมื่อนานมาแล้ว"

520
01:04:59,840 --> 01:05:01,960
‎นาทีต่อมา ฉลามคว้าเธอได้

521
01:05:24,520 --> 01:05:25,840
‎แต่ผมต้องขึ้นไปหายใจ

522
01:05:26,880 --> 01:05:28,920
‎รีบขึ้นไปที่ผิวน้ำให้เร็วที่สุด

523
01:05:31,760 --> 01:05:33,160
‎และรีบกลับลงไปใหม่

524
01:05:38,840 --> 01:05:41,600
‎มันเหมือนกับ
‎"โอเค นี่มันบ้าเกินไปแล้ว"

525
01:05:42,480 --> 01:05:47,720
‎ด้วยวิธีไหนก็ตาม เธอเอาตัวรอด
‎จากสถานที่ที่อันตรายที่สุดมาได้

526
01:05:47,800 --> 01:05:49,560
‎และนั่นคือการอยู่หลังของฉลาม

527
01:06:01,240 --> 01:06:04,160
‎ฉลามพยายามสะบัดเธอออก
‎และว่ายหนีไป

528
01:06:06,840 --> 01:06:08,600
‎มันใช้เวลาคิดอยู่พักหนึ่ง

529
01:06:09,120 --> 01:06:10,760
‎ว่าเมื่อกี๊มันเกิดอะไรขึ้น

530
01:06:10,840 --> 01:06:12,560
‎แต่คุณบอกได้ทันทีเลย

531
01:06:13,120 --> 01:06:14,840
‎ว่าเธอเป็นฝ่ายได้เปรียบ

532
01:06:27,920 --> 01:06:30,720
‎ขณะที่ฉลามเข้าใกล้กอสาหร่าย

533
01:06:32,920 --> 01:06:34,640
‎เธอผละตัวเองออกจากหลัง

534
01:06:46,400 --> 01:06:48,200
‎ทิ้งเปลือกหอยเอาไว้

535
01:06:49,200 --> 01:06:50,400
‎และพุ่งตัวหนีไป

536
01:06:56,600 --> 01:06:59,600
‎ฉลามมันฉลาดสู้เธอไม่ได้จริงๆ

537
01:07:32,800 --> 01:07:37,560
‎ฉลามว่ายผ่านมารอบหนึ่ง
‎แต่เธอปลอดภัยดี

538
01:07:37,640 --> 01:07:38,760
‎มันทำอะไรไม่ได้เลย

539
01:07:39,440 --> 01:07:40,400
‎มาว่ายจากไป

540
01:07:45,720 --> 01:07:51,000
‎เธอคิดวิธีได้รวดเร็วและตัดสินใจ
‎ระหว่างความเป็นความตายแบบนั้นได้อย่างไร

541
01:07:52,240 --> 01:07:55,080
‎มันเป็นเรื่องน่าทึ่งมากจริงๆ

542
01:08:18,360 --> 01:08:22,680
‎ผมน่าจะใช้เวลา
‎กว่า 80 เปอร์เซนต์ของชีวิตเธอ

543
01:08:24,440 --> 01:08:27,440
‎ทุกช่วงเวลามีค่ามากเพราะมันสั้นมาก

544
01:08:31,280 --> 01:08:33,040
‎มันมีอยู่วันหนึ่งที่แสนน่าทึ่ง

545
01:08:34,080 --> 01:08:35,960
‎ปลาดรีมฟิชฝูงใหญ่

546
01:08:37,720 --> 01:08:39,160
‎น้ำค่อนข้างตื้น

547
01:08:41,560 --> 01:08:43,040
‎ทันใดนั้น เธอก็...

548
01:08:43,840 --> 01:08:46,080
‎กางหนวดขึ้นแบบนี้

549
01:08:51,920 --> 01:08:53,080
‎ตอนแรกผมนึกว่า...

550
01:08:54,120 --> 01:08:55,400
‎เธอกำลังล่าปลา

551
01:09:02,240 --> 01:09:03,880
‎แล้วผมรู้สึกว่า "เดี๋ยวนะ

552
01:09:04,360 --> 01:09:07,240
‎เวลาเธอล่า เธอจะวางแผนและเธอจะ...

553
01:09:07,840 --> 01:09:09,040
‎ใช้สมาธิ

554
01:09:14,920 --> 01:09:17,600
‎พฤติกรรมนี้ดูไม่เหมือนการล่า

555
01:09:21,640 --> 01:09:24,520
‎ผมใช้เวลาสักพักเพื่อทำความเข้าใจ

556
01:09:26,520 --> 01:09:29,800
‎แต่ผมอดคิดไม่ได้ว่า
‎"เธอกำลังเล่นกับพวกปลา"

557
01:09:45,040 --> 01:09:47,960
‎ปกติคุณจะเห็นการเล่นในหมู่สัตว์สังคม

558
01:09:48,040 --> 01:09:53,000
‎แต่นี่คือสัตว์ที่รักสันโดษกำลังเล่นกับปลา

559
01:09:56,480 --> 01:09:58,600
‎มันทำให้สัตว์ชนิดนี้ไปก้าวสู่อีกระดับ

560
01:10:10,400 --> 01:10:12,760
‎แล้วเธอก็เบื่อการเล่นกับปลา

561
01:10:13,960 --> 01:10:15,000
‎พุ่งเข้ามา

562
01:10:18,000 --> 01:10:19,040
‎เกาะผมไว้

563
01:10:30,920 --> 01:10:34,400
‎และนั่นคือครั้งสุดท้าย
‎ที่เราได้สัมผัสตัวกัน

564
01:10:55,560 --> 01:11:01,760
‎(วันที่ 324)

565
01:11:05,000 --> 01:11:06,360
‎ถ้าคิดย้อนกลับไป

566
01:11:07,440 --> 01:11:10,520
‎ผมจำได้ว่ามันเป็นวันที่คลื่นลมแรงมาก

567
01:11:17,720 --> 01:11:18,880
‎ตะกอนเต็มไปหมด

568
01:11:22,440 --> 01:11:23,680
‎ผมดำลงไปและ...

569
01:11:24,560 --> 01:11:27,080
‎มีหมึกสายตัวใหญ่อีกตัวอยู่ข้างๆ เธอ

570
01:11:34,520 --> 01:11:38,000
‎เป็นเรื่องที่ยากมาก
‎ที่จะได้เห็นหมึกสายสองตัวอยู่ใกล้ชิดกัน

571
01:11:40,560 --> 01:11:42,120
‎"โอ้พระเจ้า มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย"

572
01:11:48,360 --> 01:11:51,800
‎แล้วผมก็เห็นว่าสัตว์สองตัวนี้กำลังผ่อนคลาย

573
01:11:51,880 --> 01:11:55,120
‎เลยนึกได้ว่า
‎"โอเค การผสมพันธุ์กำลังเริ่มขึ้นแล้ว"

574
01:12:07,080 --> 01:12:12,280
‎ถึงตอนนี้ ผมรู้ดีเรื่องช่วงชีวิตของหมึกสาย

575
01:12:12,840 --> 01:12:16,800
‎ขณะที่ผมกำลังดีใจ
‎ว่าการผสมพันธุ์เริ่มขึ้นแล้ว

576
01:12:17,400 --> 01:12:18,520
‎มันก็มี...

577
01:12:19,360 --> 01:12:20,200
‎ความหวาดหวั่น...

578
01:12:20,840 --> 01:12:22,200
‎อยู่ลึกๆ ในใจ

579
01:12:31,400 --> 01:12:33,120
‎เธอไม่ออกมาจากโพรง

580
01:12:33,600 --> 01:12:37,480
‎ไม่มีการกินอาหาร ไม่มีการออกล่าเหยื่อ

581
01:12:39,120 --> 01:12:43,280
‎ร่างกายของเธอแทบทั้งหมด
‎ได้มอบให้ไข่พวกนั้น

582
01:12:43,360 --> 01:12:48,160
‎น้ำหนักของเธอหายไป
‎เธอสูญเสียความแข็งแรงไปมาก

583
01:12:53,040 --> 01:12:55,720
‎ไข่ถูกวางอยู่ตรงมุมมืดด้านใน

584
01:12:56,280 --> 01:12:57,760
‎ยากที่จะมองเห็น

585
01:13:04,560 --> 01:13:06,920
‎ผมไปหาเธอทุกวัน เพื่อเฝ้าดู

586
01:13:09,120 --> 01:13:13,200
‎เธอให้ออกซิเจนหล่อเลี้ยงไข่ด้วยท่อพ่นน้ำ
‎คอยดูแลพวกมัน

587
01:13:14,440 --> 01:13:16,320
‎เธอค่อยๆ ตายช้าๆ

588
01:13:16,400 --> 01:13:21,000
‎และกำหนดเวลาการตายให้พอดี
‎กับเวลาที่ไข่ฟักออกมา

589
01:13:27,040 --> 01:13:29,680
‎มันทำให้ผมเจ็บปวดมาก

590
01:13:32,000 --> 01:13:35,920
‎เรามีสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง
‎จริงๆ มันคือสัตว์จำพวกหอย

591
01:13:36,000 --> 01:13:38,080
‎กำลังสละชีวิตตัวเอง

592
01:13:38,720 --> 01:13:39,800
‎ให้กับลูกๆ ของเธอ

593
01:13:52,400 --> 01:13:54,720
‎ไข่ทั้งหมดฟักออกมาแล้ว

594
01:13:55,240 --> 01:13:59,120
‎พวกมันตัวเล็กมาก
‎และมันว่ายไปในห้วงน้ำ

595
01:13:59,760 --> 01:14:01,360
‎นับแสนๆ ตัว

596
01:14:07,720 --> 01:14:12,600
‎จากนั้นผมเห็นเธอทลายโพรงออกมา
‎กำลังจะตาย

597
01:14:19,040 --> 01:14:21,240
‎และปลาเริ่มมาแทะกินเธอ

598
01:14:21,320 --> 01:14:23,840
‎พวกสัตว์กินซากทั้งหลายก็มากินเธอ

599
01:14:27,080 --> 01:14:28,640
‎มันช่างน่าเศร้า

600
01:14:35,520 --> 01:14:38,520
‎ใจหนึ่งผมอยากเข้าไปอุ้มเธอ
‎แล้วไล่พวกมันออกไป

601
01:14:40,200 --> 01:14:41,440
‎แต่ผมไม่ได้ทำ

602
01:14:55,320 --> 01:14:56,360
‎วันต่อมา...

603
01:14:58,200 --> 01:14:59,160
‎ฉลามตัวใหญ่ก็มา

604
01:15:12,040 --> 01:15:16,960
‎มันพาเธอไป ลึกเข้าไปในป่าอึมครึมนั้น

605
01:15:30,600 --> 01:15:34,160
‎ผมไปที่โพรงหลักของเธอบ่อยๆ

606
01:15:39,600 --> 01:15:42,320
‎ผมลอยตัวอยู่เหนือมัน
‎และรู้สึกถึงเธอ

607
01:15:44,640 --> 01:15:45,800
‎แน่นอน ผมคิดถึงเธอ

608
01:15:58,960 --> 01:15:59,920
‎แต่...

609
01:16:05,040 --> 01:16:07,560
‎มันก็เป็นความโล่งใจอย่างประหลาด

610
01:16:10,840 --> 01:16:16,040
‎มันเป็นความโล่งใจ เพราะการตามรอยเธอ
‎อย่างขมักเขม้นทุกๆ วัน...

611
01:16:18,200 --> 01:16:20,640
‎และพยายามบันทึกไว้ มันช่าง...

612
01:16:22,360 --> 01:16:23,480
‎มันยากทีเดียว

613
01:16:23,560 --> 01:16:25,640
‎ผมได้แต่เฝ้าคิดถึง

614
01:16:27,560 --> 01:16:28,520
‎เจ้าสัตว์ตัวนี้

615
01:16:28,600 --> 01:16:30,440
‎แบบว่า ผม...

616
01:16:32,840 --> 01:16:35,080
‎ในหัวผมกำลังคิดแบบหมึกสาย

617
01:16:35,160 --> 01:16:38,320
‎และมันใช้พลังงานอย่างมาก

618
01:16:51,720 --> 01:16:53,200
‎แต่ลึกลงไปนั้น

619
01:16:53,760 --> 01:16:56,560
‎เป็นความภูมิใจที่มีให้แก่สัตว์ตัวนี้

620
01:16:56,640 --> 01:17:01,120
‎ที่ต้องเจอเรื่องยากลำบากต่างๆ
‎เพื่อเข้าไปในสถานที่นั้น

621
01:17:03,920 --> 01:17:06,000
‎มันเป็นชีวิตที่เหนือจินตนาการ

622
01:17:31,120 --> 01:17:36,160
‎หนึ่งในสิ่งที่น่าตื่นเต้นที่สุดในชีวิตของผมก็คือ
‎การพาลูกชายผม

623
01:17:37,160 --> 01:17:38,960
‎ไปเดินที่ชายเดิน

624
01:17:39,040 --> 01:17:42,200
‎และแสดงให้เขาเห็นธรรมชาติที่อัศจรรย์

625
01:17:42,280 --> 01:17:45,120
‎และรายละเอียดต่างๆ และความสลับซับซ้อน

626
01:17:50,560 --> 01:17:54,120
‎ผมได้เรียนรู้อย่างมากจากป่า
‎และตอนนี้ผมได้เป็นผู้ให้บ้าง

627
01:17:56,880 --> 01:17:59,120
‎ผมมีพลังอย่างล้นเหลือที่จะให้

628
01:18:06,320 --> 01:18:10,560
‎เขากลายเป็นนักชีววิทยาทางทะเลน้อยๆ
‎เขารู้อะไรเยอะแยะ

629
01:18:16,160 --> 01:18:18,040
‎เป็นนักว่ายน้ำที่แข็งแรง

630
01:18:21,640 --> 01:18:25,280
‎ยิ่งเขาโตขึ้นมากขึ้น
‎เขายิ่งอยากทำอะไรได้มากขึ้นๆ

631
01:18:35,520 --> 01:18:36,880
‎การได้เห็นพัฒนาการ

632
01:18:37,600 --> 01:18:42,520
‎ความเป็นตัวของตัวเองอย่างมาก

633
01:18:45,920 --> 01:18:47,720
‎ความมั่นใจที่น่าทึ่ง

634
01:18:49,280 --> 01:18:51,040
‎แต่สิ่งที่สำคัญที่สุด

635
01:18:51,600 --> 01:18:52,720
‎ความอ่อนโยน

636
01:18:53,920 --> 01:18:55,400
‎ผละผมคิดว่า นั้นคือสิ่งสำคัญ

637
01:18:55,480 --> 01:18:59,160
‎ที่หลายหมื่นชั่วโมงในธรรมชาติ
‎ได้สอนเด็กคนนี้

638
01:19:08,040 --> 01:19:10,320
‎ไม่กี่เดือนต่อมาหลังเธอตาย

639
01:19:10,400 --> 01:19:15,080
‎ลูกผมเจอลูกหมึกสายตัวจิ๋ว

640
01:19:20,520 --> 01:19:23,160
‎สัตว์ตัวเล็กขนาดนั้นมันพบได้ยากมาก

641
01:19:27,640 --> 01:19:31,880
‎ถึงแม้จะมีลูกหมึกสายฟักออกมากว่าครึ่งล้าน
‎แต่มีเพียงหยิบมือที่รอด

642
01:19:32,560 --> 01:19:36,800
‎มันจึงเป็นเส้นทางที่ยากลำบากที่ต้องเดินทางไป

643
01:19:36,880 --> 01:19:39,440
‎แต่กลยุทธนั่นคือของมัน
‎ตายไวต้องรีบใช้ชีวิต

644
01:19:45,480 --> 01:19:48,880
‎เราเลยคิดเอาเองว่า
‎นี่คงเป็นหนึ่งในลูกๆ ของเธอ

645
01:19:50,120 --> 01:19:52,440
‎มันมีขนาดที่ถูกต้อง พอดีกับเวลา

646
01:19:56,920 --> 01:20:00,120
‎และมันเป็นความสุขที่ได้รู้สึกว่า
‎"เธออยู่นี่ไง"

647
01:20:25,240 --> 01:20:27,040
‎เธอทำให้ผมตระหนักได้

648
01:20:27,880 --> 01:20:30,480
‎ว่าที่พื้นที่ธรรมชาติทั้งหลายสำคัญแค่ไหน

649
01:20:40,320 --> 01:20:42,000
‎คุณดำน้ำลงไป

650
01:20:44,520 --> 01:20:46,760
‎มันเป็นอิสระมาก

651
01:20:46,840 --> 01:20:47,800
‎ทั้งหมดที่คุณ...

652
01:20:48,320 --> 01:20:52,360
‎เป็นกังวล ปัญหาต่างๆ และเรื่องวุ่นๆ ในชีวิต
‎มันละลายหายไป

653
01:21:02,680 --> 01:21:06,120
‎คุณเริ่มเป็นห่วงเป็นใยสัตว์ต่างๆ

654
01:21:06,200 --> 01:21:08,440
‎แม้จะเป็นสัตว์ที่ตัวเล็กที่สุด

655
01:21:13,400 --> 01:21:17,040
‎คุณเรียนรู้ว่าทุกชีวิตมีความสำคัญมาก

656
01:21:21,800 --> 01:21:25,280
‎การสัมผัสได้ถึงความเปราะบาง
‎ของชีวิตสัตว์ป่าเหล่านี้

657
01:21:26,840 --> 01:21:30,240
‎และจริงๆ แล้วชีวิตของเราบนโลกใบนี้
‎มันช่างเปราะบางแค่ไหน

658
01:21:36,640 --> 01:21:42,080
‎ความสัมพันธ์ของผมกับป่าแห่งท้องทะเล
‎และสิ่งมีชีวิตในนั้นมันลึกซึ้งขึ้น

659
01:21:44,880 --> 01:21:47,320
‎ผ่านไปเป็นสัปดาห์ เป็นเดือน เป็นปีๆ

660
01:21:52,400 --> 01:21:55,840
‎คุณได้สัมผัสกับธรรมชาติในสถานที่แห่งนี้
‎และมันพูดกับคุณ

661
01:21:57,600 --> 01:21:59,000
‎เรามองเห็นภาษาของมัน

662
01:22:14,040 --> 01:22:16,360
‎ผมหลงรักเธอ

663
01:22:16,440 --> 01:22:20,720
‎และรักสัญชาตญาณสัตว์ป่า
‎ที่เธอแสดงออกมาอีกด้วย

664
01:22:20,800 --> 01:22:22,880
‎และสิ่งที่มันเปลี่ยนผม

665
01:22:37,840 --> 01:22:40,680
‎สิ่งที่เธอสอนผมคือการรู้สึก

666
01:22:41,320 --> 01:22:44,520
‎ว่าคุณเป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่แห่งนี้
‎ไม่ใช่ผู้มาเยือน

667
01:22:45,320 --> 01:22:46,880
‎มันต่างกันอย่างมาก

668
01:23:01,200 --> 01:23:05,240
‎เครกยังคงดำน้ำทุกวัน
‎แต่เขาไม่ได้ว่ายน้ำคนเดียวอีกต่อไป

669
01:23:05,320 --> 01:23:07,480
‎เขาร่วมก่อตั้ง ซี เชนจ์ โปรเจ็ค

670
01:23:07,560 --> 01:23:09,920
‎เป็นชุมชนนักดำน้ำที่อุทิศตน

671
01:23:10,000 --> 01:23:12,600
‎เพื่อปกป้องป่าสาหร่ายไปตลอดชีวิต

672
01:24:48,920 --> 01:24:52,080
‎คำบรรยายโดย คุณาพร ศันสนียกุลวิไล