1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:06,000 --> 00:00:10,083
‎(ผลงานภาพยนตร์จาก NETFLIX)

3
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

4
00:00:29,875 --> 00:00:32,250
‎นี่คือเรื่องราวความปรารถนาอันยิ่งใหญ่
‎ครั้งสุดท้ายของฉัน

5
00:00:35,250 --> 00:00:37,583
‎ความฝันที่ฉันอยากจะแบ่งปันกับลูกชาย

6
00:00:46,958 --> 00:00:48,500
‎จึงเกิดเป็นสมุดเล่มนี้

7
00:00:56,875 --> 00:01:00,041
‎นี่คือหนังสือที่แม่มารีเขียนให้โทมี่ตัวน้อย

8
00:01:04,708 --> 00:01:07,791
‎หวังว่าเขาจะเรียนรู้
‎ความสำคัญของการเป็นตัวของตัวเอง

9
00:01:08,416 --> 00:01:10,500
‎และให้เขาได้รู้เรื่องราวของตัวเอง

10
00:01:11,625 --> 00:01:13,083
‎หวังว่าฉันจะเขียนมันจบ

11
00:01:24,083 --> 00:01:25,333
‎ลงมาทางนี้ค่ะ

12
00:01:27,291 --> 00:01:28,250
‎โทษนะครับ

13
00:01:37,583 --> 00:01:39,916
‎ไปรอในห้องรอนะคะ
‎เดี๋ยวพวกเขาจะไปเรียกคุณ

14
00:01:40,000 --> 00:01:41,208
‎ครับ นี่กระเป๋าเธอ...

15
00:01:50,041 --> 00:01:53,625
‎(ห้องช่วยชีวิตผู้ป่วย)

16
00:02:00,000 --> 00:02:00,833
‎ขอบคุณครับ

17
00:02:10,375 --> 00:02:12,291
‎นี่ เฟด ฉันไม่อยากอยู่ที่นี่

18
00:02:12,375 --> 00:02:15,166
‎ถ้าพวกประกันไม่ยอมฟังนะ
‎พวกเขาต้องให้ห้องเดี่ยวเรา

19
00:02:15,250 --> 00:02:18,166
‎ก็ได้ แต่โทรไปแล้ววีนเลยนะ

20
00:02:18,250 --> 00:02:20,708
‎ต้องรักษาตั้งหกเดือนแน่ะ
‎พวกเขาต้องหาเตียงให้ฉันสิ

21
00:02:20,791 --> 00:02:22,708
‎ผมจะวีนแล้วพวกนั้นจะต้องฟังเรา

22
00:02:22,791 --> 00:02:25,250
‎- วีนให้หนักเลยนะ
‎- ได้เลย

23
00:02:26,041 --> 00:02:29,208
‎- ได้คุยกับโทมี่ไหม
‎- อืม เขาเพิ่งตื่นน่ะ

24
00:02:29,291 --> 00:02:31,416
‎ผมบอกพ่อคุณแล้วว่าเดี๋ยวจะไปรับเขา

25
00:02:31,500 --> 00:02:33,458
‎- ได้คุยกับหมอไหม
‎- คุยแล้ว

26
00:02:34,958 --> 00:02:35,791
‎แล้วยังไง

27
00:02:37,458 --> 00:02:40,333
‎พวกเขาบอกว่าจะผ่า "โทส"
‎หรือ "ตีโลส" นี่แหละ ผมไม่รู้

28
00:02:40,416 --> 00:02:42,250
‎ช่วยเรื่องทางเดินอาหารอุดตันน่ะ

29
00:02:42,333 --> 00:02:43,791
‎งั้นฉันต้องอยู่นี่เหรอ

30
00:02:44,291 --> 00:02:45,791
‎จนกว่ามันจะได้ผลน่ะนะ ผมว่า

31
00:02:45,875 --> 00:02:50,333
‎ไม่เอาน่า เฟด ฉันไม่โง่นะ
‎ฉันผ่าเอาแค่รังไข่ออก ไม่ใช่สมอง

32
00:02:50,416 --> 00:02:53,833
‎ไม่เอาน่า พวกเขาไม่ให้ฉันนอนนี่
‎แค่เพราะจะให้ฉันอึออกหรอก มันมีอะไร

33
00:02:59,458 --> 00:03:00,291
‎คือว่า

34
00:03:00,375 --> 00:03:04,125
‎"เรามีเรื่องต้องคุยกัน"
‎มักจะตามมาด้วยเรื่องแย่เสมอ

35
00:03:04,208 --> 00:03:06,666
‎แต่ไม่แย่เท่าครั้งนี้

36
00:03:07,250 --> 00:03:11,333
‎สองวันหลังจากผ่าตัดเอามดลูก รังไข่

37
00:03:11,416 --> 00:03:15,625
‎และอย่างอื่นๆ ออกไปตรวจ
‎ฉันก็รู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติไปมาก

38
00:03:15,708 --> 00:03:18,750
‎จนแพทย์ยังไม่กล้าบอกกับฉันเลย

39
00:03:19,708 --> 00:03:22,791
‎เมื่อคุณกำลังจะตาย
‎ทุกอย่างจะจริงจังและชัดเจนขึ้น

40
00:03:24,166 --> 00:03:26,458
‎คุณจะอยากรู้สึก ลิ้มรส และรัก

41
00:03:26,541 --> 00:03:29,458
‎แต่ในขณะเดียวกันความเข้มข้นนั้นก็เกินจะทานทน

42
00:03:29,541 --> 00:03:31,291
‎ไม่มีคนป่วยที่ไหนจะทนได้

43
00:03:31,791 --> 00:03:35,458
‎คุณเลยต้องมองหาวิธีทำให้ตัวเองมีความสุข
‎สนุก และเบี่ยงเบนความสนใจไปจากมัน

44
00:03:35,541 --> 00:03:38,500
‎ตอนนั้นเองที่โซเชียลมีเดียเริ่มมีส่วนสำคัญ
‎ส่วนมากก็คือทวิตเตอร์

45
00:03:38,583 --> 00:03:41,208
‎ที่คุณสามารถเล่นบทดราม่า
‎หรือทะเลาะกับคนได้เป็นชั่วโมงๆ

46
00:03:41,291 --> 00:03:43,416
‎กับเรื่องผ้าอนามัยแบบสอด
‎หรือแบบแผ่นดีกว่ากันก็ได้

47
00:03:43,500 --> 00:03:46,041
‎แต่ก็ยังเป็นที่ที่ฉันได้แชร์เรื่องที่เกิดกับฉันด้วย

48
00:03:46,125 --> 00:03:48,041
‎การเป็นมะเร็งมันเหมือนเป็นหวัด

49
00:03:48,125 --> 00:03:51,625
‎มันไม่มีอะไรน่าอาย แต่ว่าแย่กว่าพันเท่า

50
00:03:51,708 --> 00:03:54,541
‎แล้วไม่ต้องพูดถึงคนที่บอกว่า

51
00:03:54,625 --> 00:03:56,666
‎"มันเป็นความเจ็บป่วยที่ยาวนานและเจ็บปวด"

52
00:03:57,375 --> 00:04:00,000
‎(ยาวนานและเจ็บปวด ไอ้กระดอเอ๊ย)

53
00:04:00,083 --> 00:04:04,458
‎(ยกเว้นเรื่องยาวน่ะนะ)

54
00:04:04,541 --> 00:04:07,666
‎ทันทีที่ฉันโพสต์ลงไป ก็ได้ข้อความแห่งรัก...

55
00:04:07,750 --> 00:04:09,416
‎จากคนที่ไม่รู้จักกลับมาเต็มไปหมด

56
00:04:09,500 --> 00:04:11,041
‎ทีนี้ขอพูดอะไรหน่อยนะ

57
00:04:11,125 --> 00:04:13,750
‎ฉันจะบอกให้ว่าฉันเกลียดประโยคไหนที่สุด

58
00:04:13,833 --> 00:04:15,458
‎"ทุกอย่างจะไม่เป็นไร"

59
00:04:15,541 --> 00:04:16,958
‎ไม่เป็นไรกับผีน่ะสิ

60
00:04:17,041 --> 00:04:19,208
‎การบอกผู้ป่วยมะเร็ง
‎ว่าทุกอย่างจะไม่เป็นไร...

61
00:04:19,291 --> 00:04:21,791
‎ก็เหมือนบอกคนที่กำลังข้ามทะเลทราย

62
00:04:21,875 --> 00:04:23,875
‎ว่าที่ปลายทางนั้นมีโอเอซิสอยู่

63
00:04:24,541 --> 00:04:25,958
‎พรุ่งนี้เขาต้องไปโรงเรียนนะ

64
00:04:29,000 --> 00:04:30,708
‎โอเค ขึ้นเตียงกันนะคะ

65
00:04:32,250 --> 00:04:33,541
‎ค่อยๆ ค่ะ

66
00:04:37,458 --> 00:04:38,291
‎นั่นแหละ

67
00:04:39,500 --> 00:04:40,833
‎นี่สลิปเปอร์

68
00:04:46,583 --> 00:04:47,916
‎ระวังสายน้ำเกลือด้วยนะคะ

69
00:04:48,000 --> 00:04:50,166
‎ช่วยส่งเครื่องควบคุมให้ทีสิ

70
00:04:53,125 --> 00:04:56,083
‎ดูนะคะ ปุ่มนี้ไว้ขอน้ำชา

71
00:04:56,166 --> 00:04:58,208
‎ขอไปห้องน้ำหรืออะไรต่างๆ

72
00:04:58,291 --> 00:05:02,833
‎และปุ่มนี้ไว้ขอมอร์ฟัน
‎เมื่อคุณรู้สึกเจ็บปวดนะคะ ขอได้เลย

73
00:05:02,916 --> 00:05:06,166
‎ไม่ต้องรอจนปวดมากนะคะ ขอได้เลย โอเคนะ

74
00:05:10,625 --> 00:05:12,791
‎ถ้าต้องการอะไรก็เรียกเราได้

75
00:05:12,875 --> 00:05:13,958
‎โอเค ขอบคุณครับ

76
00:05:14,041 --> 00:05:15,666
‎- ไว้เจอกันค่ะ
‎- ไว้เจอกันครับ

77
00:05:18,833 --> 00:05:21,083
‎เป็นไง ชอบห้องไหม

78
00:05:22,000 --> 00:05:23,000
‎ก็ดีนะว่าไหม

79
00:05:25,375 --> 00:05:26,541
‎ดูสิ มีวิวด้วยนะ

80
00:05:31,583 --> 00:05:32,458
‎เห็นอะไรบ้าง

81
00:05:33,500 --> 00:05:34,583
‎ไม่ค่อยมีอะไร

82
00:05:35,833 --> 00:05:37,291
‎วิวไม่ค่อยแจ่มอะ

83
00:05:42,291 --> 00:05:43,541
‎คุณจะค้างที่นี่ไหม

84
00:05:45,791 --> 00:05:46,625
‎แน่นอนสิ

85
00:05:47,500 --> 00:05:48,791
‎แล้วโทมี่ล่ะ

86
00:05:49,833 --> 00:05:51,000
‎ผมจัดการแล้ว

87
00:05:51,750 --> 00:05:54,083
‎พ่อคุณกับแม่ผมจะพาเขาไปอนุบาล

88
00:05:54,166 --> 00:05:55,375
‎แล้วผมจะไปรับเขา

89
00:05:55,458 --> 00:05:57,916
‎พามาที่นี่ แล้วค่อยพากลับบ้าน

90
00:05:58,625 --> 00:06:00,833
‎- คุณจะนอนที่เก้าอี้เหรอ
‎- ใช่

91
00:06:00,916 --> 00:06:02,291
‎พวกเขาคงไม่หาเตียงให้หรอก

92
00:06:03,208 --> 00:06:05,083
‎ผมจะขอยืมถุงนอนมาจากอาเดรียน

93
00:06:05,750 --> 00:06:07,041
‎พวกเขาต้องไล่เราออกไปแน่เลย

94
00:06:07,125 --> 00:06:09,125
‎ไม่หรอก ผมจะใช้แค่ตอนกลางคืน
‎แล้วเอาไปซ่อนไว้

95
00:06:09,750 --> 00:06:10,666
‎ไม่เป็นไรหรอก

96
00:06:16,708 --> 00:06:17,791
‎- เฟเดริโก้
‎- ครั

97
00:06:17,875 --> 00:06:20,333
‎เป็นยังไงบ้างครับ ผมดิเอโก้ วิกน่า
‎หัวหน้าแพทย์ครับ

98
00:06:20,416 --> 00:06:21,958
‎- เป็นยังไงบ้างครับ
‎- ดีครับ

99
00:06:22,458 --> 00:06:26,541
‎ปกติวันอาทิตย์ผมจะไม่ใส่เสื้อกาวน์
‎แต่ผมจะมาเยี่ยมคนไข้บางคนตลอด

100
00:06:27,041 --> 00:06:29,375
‎- ความเจ็บป่วยมันไม่มีวันหยุดนี่นะครับ
‎- ใช่ครับ

101
00:06:29,875 --> 00:06:32,750
‎เอาล่ะ ผมเพิ่งเจอมาเรียมา
‎ผมอยากบอกอาการของเธอให้คุณรู้

102
00:06:33,833 --> 00:06:35,333
‎ทางเดินอาหารไม่ได้อุดตัน

103
00:06:35,416 --> 00:06:38,041
‎เนื้องอกที่กระดูกเชิงกราน
‎ไปกดทับลำไส้เล็กส่วนต้น

104
00:06:41,291 --> 00:06:43,041
‎ผลมันออกมาไม่ค่อยดีเท่าไร

105
00:06:43,125 --> 00:06:45,666
‎ผมว่าเธอควรจะอยู่โรงพยาบาลไปก่อนนะครับ

106
00:06:47,125 --> 00:06:50,291
‎จากอาการของเธอแล้ว
‎เราคงจะผ่าตัดหรือทำคีโมให้เธอไม่ได้

107
00:06:51,541 --> 00:06:52,666
‎แล้วเราจะทำอะไรได้บ้างครับ

108
00:06:52,750 --> 00:06:55,166
‎ตอนนี้เราต้องรักษาให้เธออาการดีขึ้นก่อน

109
00:06:56,041 --> 00:06:59,875
‎ผมจะลองให้คอติคอยด์ดูเพื่อควบคุมเนื้องอกครับ

110
00:07:03,791 --> 00:07:05,916
‎หมอครับ พวกนั้นมันแค่ชั่วคราว

111
00:07:06,000 --> 00:07:08,208
‎แต่เราทำอะไรกับโรคไม่ได้แล้วเหรอครับ

112
00:07:08,291 --> 00:07:10,000
‎ทำได้หลายอย่างเลยครับ

113
00:07:11,041 --> 00:07:15,000
‎เราลดความเจ็บปวดให้เธอได้นะครับ
‎นั่นก็สำคัญมากเช่นกัน

114
00:07:16,375 --> 00:07:18,958
‎ต้องมีคนคอยอยู่กับเธอ เรื่องนี้ก็สำคัญ

115
00:07:21,500 --> 00:07:24,708
‎ฟังนะครับ ในกรณีแบบนี้
‎ผมให้ความสำคัญกับสองเรื่อง

116
00:07:25,458 --> 00:07:29,291
‎นั่นคือคนไข้จะต้องไม่ทรมาน
‎และพวกเขาต้องได้กลับบ้านให้เร็วที่สุด

117
00:07:30,500 --> 00:07:32,791
‎ให้พวกเขาได้อยู่บ้านมันดีที่สุดแล้วครับ

118
00:07:33,625 --> 00:07:36,458
‎อยู่ในบรรยากาศที่คุ้นเคย รอบล้อมด้วยคนที่รัก

119
00:08:15,375 --> 00:08:19,958
‎แมงมุมบางตัวมีตาสองดวง
‎และบางตัวก็มีมากกว่านั้น

120
00:08:20,041 --> 00:08:21,875
‎แล้วพวกมันมีขากี่ขาล่ะ

121
00:08:22,375 --> 00:08:24,083
‎ผมไม่รู้นะ แต่...

122
00:08:24,166 --> 00:08:26,041
‎ผมจะลองเช็กดู

123
00:08:26,708 --> 00:08:27,583
‎แม่!

124
00:08:27,666 --> 00:08:29,875
‎- หวัดดีครับ!
‎- ไงจ๊ะ!

125
00:08:29,958 --> 00:08:31,500
‎ไงจ๊ะ

126
00:08:32,250 --> 00:08:34,208
‎- นี่!
‎- ส่งกระเป๋ามาสิ

127
00:08:34,291 --> 00:08:36,250
‎- นี่ครับ
‎- แม่ดีใจจังที่ลูกมา

128
00:08:36,916 --> 00:08:39,208
‎เป็นยังไงบ้าง ที่อนุบาลเป็นยังไงจ๊ะ

129
00:08:39,291 --> 00:08:41,291
‎วันนี้ผมไม่ได้...

130
00:08:41,375 --> 00:08:44,166
‎- ผมไม่ได้ไปโรงเรียนเมื่อวันก่อน
‎- จริงเหรอ

131
00:08:45,333 --> 00:08:47,791
‎ดีจังที่ลูกมาเยี่ยมแม่ด้วย

132
00:08:48,291 --> 00:08:52,291
‎เดี๋ยวผมจะไปเช็กอนุบาลแถวบ้านดู
‎ว่าพอจะมีที่ว่างไหม

133
00:08:52,375 --> 00:08:53,916
‎ระวังนะ มันสูงไป

134
00:08:57,541 --> 00:09:00,541
‎เตียงนี่มันไม่เหมือนเตียงที่บ้านนะ
‎มันเป็นเตียงหุ่นยนต์

135
00:09:06,916 --> 00:09:08,291
‎ใช่ ยกขึ้นมาให้หน่อยจ้ะ

136
00:09:08,916 --> 00:09:11,916
‎แม่อยากยกเท้าสูงๆ

137
00:09:12,000 --> 00:09:13,208
‎และให้หัวอยู่ต่ำๆ หน่อย

138
00:09:15,583 --> 00:09:17,083
‎ลาก่อน!

139
00:09:20,208 --> 00:09:21,750
‎ตัวแม่พับแล้ว

140
00:09:24,416 --> 00:09:25,541
‎กดต่อเลย

141
00:09:27,958 --> 00:09:29,125
‎บาย!

142
00:09:29,791 --> 00:09:32,750
‎พอผมกดปุ่มนี้มันจะระเบิด

143
00:09:32,833 --> 00:09:37,250
‎ระเบิดจะหล่นลงมาจากฟ้าและก็ตู้ม

144
00:09:37,333 --> 00:09:40,250
‎ไอเดียดีจังเลย โทมี่ ทำให้เตียงระเบิด

145
00:09:40,916 --> 00:09:41,875
‎ไม่นะ!

146
00:09:46,916 --> 00:09:48,541
‎(ฉันกลับบ้านไม่ได้)

147
00:09:48,625 --> 00:09:53,416
‎(เพราะฉันคงต้องการยาวันละสองโดส
‎และก็นางพยาบาลสามกะ)

148
00:09:53,500 --> 00:09:57,833
‎(และก็รอขายไต อวัยวะอย่างเดียวที่ยังไม่พัง)

149
00:10:01,083 --> 00:10:01,958
‎เฟด

150
00:10:02,666 --> 00:10:04,416
‎หาสมุดมาให้ฉันทีสิ

151
00:10:04,916 --> 00:10:07,583
‎คุณไปถามลอร์เดสดูก็ได้นะ
‎เธอทำสมุดได้สวยสุดๆ เลย

152
00:10:07,666 --> 00:10:10,375
‎เล่มที่มีปกเป็นหมาป่าน่ะน่ารักมากเลยนะ

153
00:10:13,333 --> 00:10:15,291
‎ฉันจะเขียนอะไรบางอย่างให้โทมี่

154
00:10:15,833 --> 00:10:16,666
‎โอเค

155
00:10:18,375 --> 00:10:20,125
‎(ประชาสัมพันธ์)

156
00:10:20,208 --> 00:10:22,333
‎เราบอกว่าสิบโมงไง นี่กี่โมงแล้ว

157
00:10:22,416 --> 00:10:23,750
‎10.20 น.แล้ว

158
00:10:23,833 --> 00:10:25,833
‎ต้องเลยเวลาเยี่ยมแน่เลย

159
00:10:25,916 --> 00:10:27,666
‎เขาให้เยี่ยมถึงเที่ยงน่า มารู

160
00:10:31,708 --> 00:10:33,291
‎- สวัสดีค่ะ
‎- อรุณสวัสดิ์ค่ะ

161
00:10:33,375 --> 00:10:36,166
‎- เข้าเยี่ยมได้ถึงกี่โมงเหรอคะ
‎- ถึงเที่ยงค่ะ

162
00:10:36,250 --> 00:10:37,083
‎โอเคค่ะ

163
00:10:39,416 --> 00:10:40,875
‎อรุณสวัสดิ์ค่ะ

164
00:10:40,958 --> 00:10:42,375
‎เยี่ยมได้ถึงกี่โมงล่ะ

165
00:10:46,083 --> 00:10:46,916
‎พวกเขามากันแล้ว

166
00:10:50,375 --> 00:10:53,083
‎ยัยพวกนี้ พวกเขามาพร้อมกันหมดเลย

167
00:10:53,166 --> 00:10:54,000
‎ใจเย็นน่า

168
00:10:58,750 --> 00:11:00,875
‎ทำไมไม่บอกฉันว่านัดเจอกันก่อนน่ะ

169
00:11:00,958 --> 00:11:04,125
‎เราอยากเอาของขวัญเล็กๆ น้อยๆ มาให้เธอน่ะ

170
00:11:04,208 --> 00:11:06,791
‎เอามาทำไม เราไม่ได้เอาอะไรมาเลย

171
00:11:06,875 --> 00:11:08,458
‎ไม่เป็นไร เราแบ่งกันก็ได้นี่

172
00:11:08,541 --> 00:11:10,375
‎มาจากพวกเราทุกคนไง

173
00:11:10,458 --> 00:11:14,208
‎- ไม่เอาล่ะ นี่คุณไปซื้ออะไรมาสักอย่างสิ
‎- ผมจะไปหามาจากไหนล่ะ

174
00:11:14,291 --> 00:11:16,375
‎ไม่รู้ ไปหาอะไรมาก็ได้

175
00:11:16,458 --> 00:11:19,333
‎มีห้างอยู่ถัดจากที่นี่ไปสองช่วงตึกนะ

176
00:11:19,416 --> 00:11:21,041
‎- ล้อเล่นหรือเปล่า
‎- นั่นสิ

177
00:11:21,125 --> 00:11:24,375
‎- งั้นเอากุญแจรถมา ฉันไปเอง
‎- ไม่ๆ คุณไปเยี่ยมเถอะ ผมไปห้างเอง

178
00:11:24,458 --> 00:11:25,708
‎ฉันไปด้วยดีกว่า

179
00:11:25,791 --> 00:11:28,208
‎- เดี๋ยวสิ เธออยู่ห้องเบอร์อะไร
‎- ชั้นสอง ห้อง 216

180
00:11:28,291 --> 00:11:30,375
‎216 ทำไมหล่อนถึงเป็นแบบนั้นเนี่ย

181
00:11:30,458 --> 00:11:31,541
‎ช่างเขาเถอะ

182
00:11:32,041 --> 00:11:35,125
‎เราจะไม่ขึ้นไปพร้อมกันใช่ไหม

183
00:11:35,208 --> 00:11:37,958
‎- ไม่ ไปพร้อมกันนี่แหละ
‎- ไปเงียบๆ นะ

184
00:11:40,791 --> 00:11:42,125
‎ไม่สิ ทางขวา

185
00:11:42,208 --> 00:11:43,041
‎เฟด

186
00:11:44,250 --> 00:11:45,208
‎เป็นยังไงบ้าง

187
00:11:45,291 --> 00:11:46,583
‎- เป็นยังไง
‎- สบายดีนะ

188
00:11:46,666 --> 00:11:47,541
‎- ไง
‎- สบายดีไหม

189
00:11:48,041 --> 00:11:49,250
‎- เป็นยังไงบ้าง
‎- สบายดี

190
00:11:49,333 --> 00:11:53,375
‎สบายดีเหรอ พวกเธอคงต้องรอหน่อยนะ
‎เพราะเธอคุยกับหมออยู่น่ะ

191
00:11:53,458 --> 00:11:55,750
‎- โอเค
‎- ที่เหลือกำลังตามมานะ

192
00:11:55,833 --> 00:11:57,041
‎มากันหมดเลยเหรอ

193
00:11:57,125 --> 00:11:58,000
‎- ใช่
‎- ใช่

194
00:11:59,250 --> 00:12:02,791
‎- พวกเขาจะให้เราเข้าไปพร้อมกันไหม
‎- ไม่รู้สิ ต้องลองดูนะ

195
00:12:04,541 --> 00:12:05,875
‎- อยากนั่งไหม
‎- ไม่เป็นไร

196
00:12:07,208 --> 00:12:08,083
‎เธอเป็นยังไงบ้าง

197
00:12:08,791 --> 00:12:10,541
‎ก็ดี สงบ

198
00:12:11,625 --> 00:12:12,500
‎ปวดมากไหม

199
00:12:13,000 --> 00:12:14,250
‎เธอบอกว่านิดหน่อยน่ะ

200
00:12:14,333 --> 00:12:15,541
‎บอกว่าทนไหว

201
00:12:16,375 --> 00:12:17,666
‎ก็รู้ว่าเธอเป็นยังไงนี่นะ

202
00:12:21,500 --> 00:12:24,958
‎ฉันหาห้องให้เธอเจ๋งมากเลยล่ะ ห้าดาวเลย

203
00:12:26,250 --> 00:12:27,250
‎เยี่ยมเลย

204
00:12:32,375 --> 00:12:33,333
‎โอเค ดีมากครับ

205
00:12:34,541 --> 00:12:36,375
‎- วันนี้รู้สึกยังไงบ้างครับ
‎- แย่ค่ะ

206
00:12:37,041 --> 00:12:39,291
‎ฉันต้องเข้าโรงพยาบาลอีกแล้ว
‎เจอหมอไป 20 คน

207
00:12:39,375 --> 00:12:42,458
‎ไม่มีใครทำอะไรได้เลย
‎ฉันเบื่อที่ต้องนอนติดเตียงแล้ว

208
00:12:43,041 --> 00:12:44,750
‎ผมเข้าใจครับ แล้วอาการปวดล่ะ

209
00:12:45,250 --> 00:12:47,500
‎ไม่เป็นไรค่ะ ฉันทนไหว

210
00:12:48,291 --> 00:12:50,375
‎- คุณได้ไปห้องน้ำหรือยังครับ
‎- ยังค่ะ

211
00:12:51,375 --> 00:12:53,375
‎โอเค เราจะคอยดูเรื่องนั้นไว้

212
00:12:54,083 --> 00:12:57,333
‎ผมจะยกพนักคุณขึ้นนะ เราจะได้อยู่ระดับเดียวกัน

213
00:13:03,791 --> 00:13:04,625
‎นั่นล่ะ

214
00:13:06,583 --> 00:13:07,416
‎เป็นยังไงบ้างคะ

215
00:13:08,166 --> 00:13:09,000
‎สบายดีครับ

216
00:13:09,708 --> 00:13:10,916
‎ฉันก็ดีค่ะ

217
00:13:14,458 --> 00:13:15,416
‎มีคำถามข้อนึง

218
00:13:15,500 --> 00:13:18,375
‎พอมันทนไม่ไหวแล้ว
‎คุณจะฉีดยาให้ฉันจากไปใช่ไหม

219
00:13:20,500 --> 00:13:22,416
‎ไว้ถึงจุดนึงเราค่อยคุยเรื่องนั้นกันนะครับ

220
00:13:22,500 --> 00:13:25,541
‎แล้วเราจะไม่คุยเรื่องนั้นกันอีก
‎แต่ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลา

221
00:13:26,250 --> 00:13:27,875
‎อีกนานแค่ไหนคะ

222
00:13:29,208 --> 00:13:31,166
‎- เรื่องอะไรครับ
‎- ก่อนจะถึงตอนนั้นน่ะ

223
00:13:31,750 --> 00:13:33,375
‎ผมไม่รู้เรื่องนั้นหรอกครับ

224
00:13:33,916 --> 00:13:36,583
‎ยังไงซะก็ไม่มีใครจากไปก่อนเวลาอันควร

225
00:13:37,250 --> 00:13:40,041
‎ไม่ต้องห่วง ผมไม่เร่งเวลาหรอกครับ

226
00:13:45,708 --> 00:13:48,041
‎- ห้องนี้สบายดีไหมครับ
‎- ค่ะ

227
00:13:48,916 --> 00:13:50,666
‎ความสบายของคุณมันสำคัญสำหรับผมมากนะ

228
00:13:58,833 --> 00:14:00,375
‎คุณหมอคิดว่ายังไงคะ

229
00:14:01,583 --> 00:14:02,958
‎ทำไมถึงเกิดเรื่องแบบนี้กับฉันคะ

230
00:14:03,916 --> 00:14:05,250
‎มันไม่ได้เกิดขึ้นกับคุณ

231
00:14:06,458 --> 00:14:07,791
‎ทั้งหมดนี้มันคือคุณ

232
00:14:08,416 --> 00:14:11,750
‎มันไม่ใช่เชื้อไวรัสหรือแบคทีเรีย
‎ที่โจมตีคุณมาจากภายนอก

233
00:14:11,833 --> 00:14:13,500
‎ไม่งั้นมันคงเป็นโรคติดต่อ

234
00:14:15,875 --> 00:14:17,166
‎มะเร็งนี่มัน...

235
00:14:18,041 --> 00:14:19,208
‎เป็นของคุณ 100 เปอร์เซ็นต์

236
00:14:19,958 --> 00:14:21,375
‎จะเรียกมันว่ามาเรียก็ได

237
00:14:22,041 --> 00:14:23,291
‎อย่าเรียกมันแบบนั้นเลยค่ะ

238
00:14:23,375 --> 00:14:24,583
‎- ไม่เอาเนอะ
‎- ไม่ค่ะ

239
00:14:27,041 --> 00:14:28,083
‎มันเป็นโรคทางพันธุกรรม

240
00:14:29,708 --> 00:14:31,708
‎มันก็มีมะเร็งบางจำพวก

241
00:14:32,291 --> 00:14:34,541
‎ที่เกี่ยวพันกับสิ่งที่ทำ นิสัย

242
00:14:35,416 --> 00:14:37,833
‎ถ้าคุณสูบบุหรี่วันละสามซอง

243
00:14:37,916 --> 00:14:40,041
‎ก็มีความเป็นไปได้ที่จะเป็นมะเร็งปอด

244
00:14:40,125 --> 00:14:43,875
‎แต่โดยทั่วไปแล้ว มันเป็นเรื่องของพันธุกรรม

245
00:14:56,041 --> 00:14:57,125
‎ให้พวกเขาเข้าเยี่ยมได้ไหมครับ

246
00:14:58,541 --> 00:14:59,916
‎นี่มันขบวนแรลลี่แล้ว

247
00:15:00,666 --> 00:15:01,833
‎พวกเขาเป็นเพื่อนเธอหมดเลย

248
00:15:03,583 --> 00:15:04,750
‎เข้าไปได้ครับ

249
00:15:04,833 --> 00:15:06,166
‎- มาเลย
‎- สวัสดีครับ

250
00:15:06,250 --> 00:15:07,375
‎- สวัสดีค่ะ
‎- สบายดีไหมครับ

251
00:15:07,458 --> 00:15:08,375
‎ขอบคุณครับ

252
00:15:09,875 --> 00:15:10,916
‎เธอเป็นยังไงบ้างครับ

253
00:15:11,000 --> 00:15:12,250
‎เธอรู้ทุกอย่างเลย

254
00:15:12,750 --> 00:15:14,333
‎เธอรู้ตัวเร็วมาก เธอฉลาดนะครับ

255
00:15:14,416 --> 00:15:17,375
‎ผมเริ่มจะมองเห็นภาพ
‎สไตล์ความสัมพันธ์ของพวกคุณแล้ว

256
00:15:17,458 --> 00:15:20,208
‎พึ่งพาอาศัยกันแบบมีสุขภาพจิตที่ดี

257
00:15:22,083 --> 00:15:24,875
‎แต่ไม่ต้องห่วงนะครับ
‎ผมกับภรรยาก็เป็นเหมือนกัน

258
00:15:29,750 --> 00:15:32,875
‎โทมี่ นี่คือแม่นะ

259
00:15:32,958 --> 00:15:36,541
‎นี่คือห้องวีไอพีระดับเมก้าซูเปอร์อัลตร้า

260
00:15:37,416 --> 00:15:40,125
‎ซึ่งพ่อเป็นคนหามาให้
‎เพราะพ่อลูกเป็นอัจฉริยะไงล่ะ

261
00:15:40,208 --> 00:15:43,250
‎ดูเก้าอี้ดีไซน์ล้ำนี้สิ

262
00:15:43,333 --> 00:15:44,708
‎ดูพื้นสิ

263
00:15:45,541 --> 00:15:47,541
‎และพ่อจะพาลูกไปดู

264
00:15:47,625 --> 00:15:49,833
‎ว่าห้องน้ำมันหน้าตาเป็นยังไงนะ

265
00:15:49,916 --> 00:15:51,875
‎ดูนี่สิ หินอ่อนด้วย

266
00:15:52,750 --> 00:15:53,583
‎หินอ่อน

267
00:15:54,208 --> 00:15:55,583
‎เลิศสุดๆ ไปเลย

268
00:15:56,750 --> 00:16:00,333
‎เอาล่ะ และนี่คือแม่ลูกนะ

269
00:16:00,416 --> 00:16:03,375
‎ซึ่งให้ความสนใจพ่อแค่นิดเดียวเหมือนปกติ

270
00:16:03,458 --> 00:16:05,583
‎เอาแต่เล่นมือถือ

271
00:16:05,666 --> 00:16:08,333
‎ทวีตและอะไรพวกนั้นน่ะ

272
00:16:08,416 --> 00:16:09,708
‎เหมือนเดิมตลอด

273
00:16:10,500 --> 00:16:14,250
‎- และนี่คือเพื่อนๆ ของเรา
‎- ลองอีกสิ

274
00:16:14,750 --> 00:16:16,750
‎พ่อจะแนะนำให้ลูกรู้จักนะ

275
00:16:16,833 --> 00:16:18,958
‎- นี่คือชอย
‎- เท้า

276
00:16:19,041 --> 00:16:21,000
‎เธอเป็นนักจิตวิทยาแนวลากองผู้มีชื่อเสียง

277
00:16:21,083 --> 00:16:22,250
‎หยุดเลยนะ

278
00:16:22,333 --> 00:16:24,500
‎- ฉันพูดผิดตรงไหนเหรอ
‎- ฉันไม่ใช่นักจิตวิทยา

279
00:16:24,583 --> 00:16:25,916
‎- แล้วเธอเป็นอะไรล่ะ
‎- นักวิเคราะห์

280
00:16:26,000 --> 00:16:28,791
‎- เธอตีนายแน่
‎- ไม่...

281
00:16:28,875 --> 00:16:32,125
‎เธอเป็นนักวิเคราะห์แนวลากอง
‎ซอรี่ ขอโทษด้วยนะ

282
00:16:32,208 --> 00:16:33,291
‎แย่กว่าเดิมอีก

283
00:16:33,375 --> 00:16:36,875
‎- นี่คือเปาล่า
‎- ไง โทมี่

284
00:16:36,958 --> 00:16:38,541
‎- เธอเป็นนักเขียน
‎- ใช่แล้ว

285
00:16:38,625 --> 00:16:42,083
‎ลูกจะได้อ่านหนังสือของเธอด้วย
‎เพราะเธอจะพูดถึงแม่ในนั้น

286
00:16:42,166 --> 00:16:43,625
‎นี่คือชาร์ลี

287
00:16:43,708 --> 00:16:45,083
‎ไง ชาร์ลี

288
00:16:45,166 --> 00:16:46,333
‎ท่านผู้มีเกียรติทุกท่านครับ

289
00:16:47,083 --> 00:16:49,125
‎- เป็นยิ่งกว่าเพื่อน...
‎- เขาเป็นน้องสาว

290
00:16:49,208 --> 00:16:51,250
‎- น้องสาว ใช่เลย
‎- ถูกเผง

291
00:16:51,333 --> 00:16:53,333
‎ระวังคำพูดให้ดีนะพวก

292
00:16:53,875 --> 00:16:57,083
‎นี่คือเบรนด้า เธอเป็นศิลปิน

293
00:16:57,166 --> 00:16:59,958
‎ที่จริงเธอคือ "รำคาญปิน"
‎เพราะเธอรำคาญไปหมดทุกเรื่อง

294
00:17:00,041 --> 00:17:01,375
‎รำคาญทุกคน

295
00:17:01,458 --> 00:17:04,250
‎นั่นแหละเธอล่ะ เธอเป็นนักออกแบบ นักวาดภาพ

296
00:17:04,791 --> 00:17:05,708
‎อัจฉริยะ

297
00:17:05,791 --> 00:17:08,750
‎และนี่นะครับ ท่านผู้มีเกียรติ เวร่า

298
00:17:09,250 --> 00:17:13,041
‎เชื่อหรือไม่ครับว่าเธอคือซีอีโอ
‎ของบริษัทประกันภัย

299
00:17:13,875 --> 00:17:17,500
‎- เลยได้อาบแดดตลอดทั้งปี
‎- เชื่อไหมล่ะครับ!

300
00:17:18,083 --> 00:17:20,041
‎- ยอดไปเลย
‎- และนี่คือเลตี้

301
00:17:20,125 --> 00:17:21,875
‎เธอทำงานที่ศาลาว่าการ

302
00:17:21,958 --> 00:17:25,708
‎ลูกเอ๊ย ถ้าลูกมีปัญหาล่ะก็
‎ให้ไปคุยกับเลตี้นะ เธอจะช่วยจัดการให้

303
00:17:25,791 --> 00:17:26,875
‎ฉันจะจัดการให้เอง

304
00:17:26,958 --> 00:17:27,958
‎ดูนะ

305
00:17:28,041 --> 00:17:30,041
‎นี่คืออากุส

306
00:17:30,125 --> 00:17:33,666
‎เธอสอนวารสารศาสตร์และเต้นแทงโก้

307
00:17:33,750 --> 00:17:35,125
‎- เยส!
‎- อย่างนั้นแหละ!

308
00:17:35,875 --> 00:17:38,958
‎นั่นแหละ สะบัดเลยจ้า!

309
00:17:39,041 --> 00:17:41,458
‎- และนี่ร็อกซี่
‎- ใช่

310
00:17:41,541 --> 00:17:42,916
‎แม่บ้านครับ

311
00:17:43,625 --> 00:17:45,458
‎อะไรนะ ไม่ใช่แค่นั้นซะหน่อย

312
00:17:45,541 --> 00:17:47,666
‎- อะไรล่ะ
‎- ฉันเป็นนักสังคมสงเคราะห์ด้วย

313
00:17:47,750 --> 00:17:50,791
‎แต่เธอไม่จบนี่ ยังเรียนไม่จบคอร์สนี่นา

314
00:17:51,625 --> 00:17:52,958
‎เตะก้นมันเลย

315
00:17:53,041 --> 00:17:54,833
‎ก็ได้ นักสังคมสงเคราะห์ โทษที

316
00:17:54,916 --> 00:17:56,375
‎และนี่คือมารู

317
00:17:56,458 --> 00:17:58,208
‎พ่อจะไม่แนะนำคนนี้ให้ลูกรู้จัก

318
00:17:58,291 --> 00:18:00,791
‎เพราะเธอจะวุ่นวายกับลูกไปตลอดชีวิตอยู่แล้ว

319
00:18:00,875 --> 00:18:04,291
‎เช่นกันกับเอร์นันที่อยู่ข้างหลังนั่น น่าสงสารจัง

320
00:18:04,375 --> 00:18:07,166
‎เอร์นันซื้อและขายอพาร์ตเมนต์
‎สมัยนี้เขาเรียกว่าอะไรนะ

321
00:18:07,250 --> 00:18:08,083
‎นายหน้า

322
00:18:08,166 --> 00:18:10,083
‎- นายหน้า ใช่ๆ
‎- นายหน้าอสังหาริมทรัพย์

323
00:18:10,166 --> 00:18:11,333
‎- นายหน้า
‎- ใช่เลย

324
00:18:12,291 --> 00:18:13,791
‎เอาล่ะ เรามาอยู่กันที่นี่

325
00:18:13,875 --> 00:18:17,458
‎เรากำลังตัดสินใจอยู่ว่า
‎จะให้เธออยู่ที่นี่หรือกลับบ้านกันดี

326
00:18:17,541 --> 00:18:20,750
‎แต่ที่นี่พวกเขาทำความสะอาดให้คุณหมดเลยนะ
‎เหมือนเรามาฮันนีมูนเลย

327
00:18:20,833 --> 00:18:22,458
‎- ใช่เลย
‎- ดูสิ ลูกชาย

328
00:18:22,541 --> 00:18:25,750
‎- ดูวิวห้องเราสิ กว้างไกลสุดสายตา
‎- สวยสุดยอดเลย

329
00:18:25,833 --> 00:18:29,541
‎- ซีเมนต์ล้วน ซีเมนต์อันงดงาม
‎- ดูสนามหญ้าด้านหลังนั่นสิ

330
00:18:29,625 --> 00:18:31,125
‎เราอยู่กันที่นี่

331
00:18:31,208 --> 00:18:34,958
‎ท่ามกลางเพื่อนฝูง หัวเราะให้สุดปอด

332
00:18:36,791 --> 00:18:38,125
‎และนี่คือ...

333
00:18:42,750 --> 00:18:45,083
‎แม่ของลูกเป็นคนแบบนี้ล่ะ

334
00:18:46,416 --> 00:18:47,375
‎คนคนนี้

335
00:18:49,166 --> 00:18:51,000
‎และนั่นคือเหตุผลที่พ่อรักแม่ขนาดนี้

336
00:19:00,000 --> 00:19:00,833
‎บ๊ายบาย ลูก

337
00:19:04,333 --> 00:19:07,541
‎มันน่าทึ่งมากที่คนบอกว่า
‎ฉันกล้าหาญและเข้มแข็งบ่อยมากแค่ไหน

338
00:19:09,541 --> 00:19:12,291
‎ฉันว่าสิ่งที่ฉันทำมันเป็นแค่ทางเลือกเดียวที่มี

339
00:19:12,375 --> 00:19:13,750
‎ฉันจะทำอะไรได้อีกล่ะ

340
00:19:15,500 --> 00:19:17,583
‎จมดิ่งกับความเวทนาตัวเองเหรอ

341
00:19:20,833 --> 00:19:23,208
‎ฉันขอจัดรายการมะเร็งบนทวิตเตอร์ดีกว่า

342
00:19:26,041 --> 00:19:28,166
‎ความจริงก็คือ ฉันรู้สึกแย่ตลอดเวลา

343
00:19:28,916 --> 00:19:31,875
‎มันเหมือนการทำสำเร็จตลอดเวลา
‎แต่เป็นในทางกลับกัน

344
00:19:31,958 --> 00:19:32,958
‎ตาอีกดวงนึง

345
00:19:35,625 --> 00:19:36,458
‎และ...

346
00:19:38,041 --> 00:19:42,125
‎แม่ว่าไว้เราค่อยกินพิซซ่าดีกว่า

347
00:19:42,208 --> 00:19:44,583
‎เพราะแม่ชอบทำลูกตามากเลย

348
00:19:44,666 --> 00:19:49,750
‎(ทุกอย่างมันห่วยแตกไปหมดและฉันกำลังจะตาย
‎บางทีอาจจะตายพรุ่งนี้ก็ได้ ใครจะรู้)

349
00:19:49,833 --> 00:19:55,000
‎(แบบนั้นคงน่าเสียดายแย่
‎ยังเหลือมุกฮาๆ อีกเพียบเลย)

350
00:21:21,083 --> 00:21:24,416
‎ตัวนี้มีความสุข และตัวนี้โกรธ

351
00:21:24,500 --> 00:21:26,500
‎- ตัวนี้มีความสุขมากๆ
‎- แล้วตัวนี้ล่ะ

352
00:21:26,583 --> 00:21:28,083
‎ตัวนี้เศร้า

353
00:21:28,166 --> 00:21:32,000
‎- ทำไมล่ะ
‎- เพราะพวกนี้เป็นความสุข

354
00:21:32,083 --> 00:21:33,416
‎- ความโกรธสีอะไร
‎- แดง

355
00:21:33,500 --> 00:21:35,875
‎- แล้วสีไหนเป็นความเศร้าล่ะ
‎- ตัวนี้

356
00:21:37,250 --> 00:21:39,166
‎มีความสุขสามตัว กับความเศร้าหนึ่งตัวเหรอ

357
00:21:40,208 --> 00:21:41,041
‎เก่งมาก

358
00:21:41,125 --> 00:21:42,500
‎นี่คือความสุขเหรอ

359
00:21:43,416 --> 00:21:45,458
‎- ไม่ใช่ฮะ
‎- งั้นนี่คือความเศร้าเหรอ

360
00:21:46,041 --> 00:21:47,958
‎มีสามตัวมีความสุข และตัวนี้เศร้า

361
00:21:48,041 --> 00:21:51,916
‎ไม่ฮะ นี่... ตัวนี้โกรธ

362
00:21:52,000 --> 00:21:54,041
‎และตัวนี้มีความสุข ความสุข

363
00:21:54,625 --> 00:21:56,916
‎ทำไมตัวนี้ถึงโกรธล่ะ

364
00:21:57,000 --> 00:22:01,000
‎เพราะมันอยาก... ตัวโกรธอยู่นี่

365
00:22:02,166 --> 00:22:03,875
‎นี่เป็นสีของความโกรธ

366
00:22:03,958 --> 00:22:07,958
‎- ใช่
‎- และนี่เป็นสีฟ้า

367
00:22:08,041 --> 00:22:10,500
‎นั่นคือ... ความเศร้า

368
00:22:11,083 --> 00:22:11,916
‎ใช่เลย

369
00:22:14,166 --> 00:22:16,375
‎โชคร้ายอะไรอย่างนี้ที่ต้องป่วยแบบนี้

370
00:22:16,458 --> 00:22:20,541
‎แม่คิดถึงตอนที่ออกไปเดินเล่นกับลูก
‎และใช้เวลาชมสิ่งต่างๆ ทีละครึ่งชั่วโมง

371
00:22:21,458 --> 00:22:24,958
‎บางครั้งเราก็ออกไปซื้อของกิน กินไอศกรีม

372
00:22:25,458 --> 00:22:28,083
‎และลูกก็งอแงเพราะไม่อยากเดินต่อ

373
00:22:28,166 --> 00:22:31,291
‎แล้วลูกก็จะอยากออกจากรถเข็นตรงกลางถนน

374
00:22:31,791 --> 00:22:33,166
‎แม่คิดถึงเรื่องพวกนั้น

375
00:22:33,250 --> 00:22:35,500
‎และแม่อยากให้ลูกรู้ว่าช่วงเวลาเหล่านั้น

376
00:22:36,750 --> 00:22:38,333
‎เป็นช่วงเวลาที่แม่มีความสุขที่สุดในชีวิต

377
00:22:40,708 --> 00:22:41,541
‎แม่รักลูก

378
00:22:49,333 --> 00:22:51,166
‎- สวัสดีค่ะ มาเรีย
‎- โทษนะคะ

379
00:22:51,875 --> 00:22:53,666
‎นี่คือมารีน่า แพทย์ประจำบ้านคนใหม่

380
00:22:53,750 --> 00:22:57,375
‎เธอจะมาเริ่มงานกับเราอาทิตย์นี้ค่ะ
‎และจะอยู่ที่นี่สองสามเดือน

381
00:22:57,458 --> 00:22:59,250
‎- สวัสดีค่ะ มารีน่า
‎- สวัสดีค่ะ เป็นยังไงบ้างคะ

382
00:22:59,333 --> 00:23:01,125
‎- ดีค่ะ
‎- เมื่อคืนเป็นยังไงบ้างคะ

383
00:23:01,208 --> 00:23:03,208
‎ไม่ค่อยดีเท่าไร ปวดนิดหน่อย

384
00:23:03,750 --> 00:23:05,666
‎- คลื่นไส้ไหมคะ
‎- ด้วยค่ะ

385
00:23:07,083 --> 00:23:09,916
‎- ผ่อนคลายไว้นะคะ เราจะจัดการเรื่องนั้นเอง
‎- โอเคค่ะ

386
00:23:10,416 --> 00:23:13,458
‎- คุณจบนานหรือยังคะ
‎- เมื่อเดือนธันวาคมค่ะ ไม่นานเท่าไร

387
00:23:13,541 --> 00:23:14,500
‎- เยี่ยมเลย
‎- ค่ะ

388
00:23:14,583 --> 00:23:16,541
‎- เฉพาะทางด้านไหนคะ
‎- หัวใจค่ะ

389
00:23:16,625 --> 00:23:17,958
‎- สวัสดีค่ะ
‎- สวัสดีค่ะ คุณหมอ

390
00:23:18,041 --> 00:23:20,708
‎- เป็นยังไงบ้างคะ
‎- ไม่ค่อยดีค่ะ

391
00:23:22,250 --> 00:23:23,791
‎เธอปวดนิดหน่อยค่ะ

392
00:23:25,500 --> 00:23:26,333
‎ไหนดูซิ

393
00:23:27,000 --> 00:23:27,833
‎ขอดูหน่อยนะคะ

394
00:23:33,000 --> 00:23:34,333
‎- ตรงนี้เจ็บไหมคะ
‎- ค่ะ

395
00:23:34,416 --> 00:23:36,791
‎- ตึงๆ ไหมคะ
‎- ใช่ค่ะ

396
00:23:37,833 --> 00:23:41,541
‎ถ้ามันปวดมากขึ้น เราจะเพิ่มมอร์ฟีนให้นะคะ

397
00:23:41,625 --> 00:23:43,875
‎เหรอคะ เรารออีกหน่อยไม่ได้เหรอคะ

398
00:23:44,458 --> 00:23:47,083
‎ทำไมล่ะคะ มันจะช่วยลดความเจ็บปวดนะคะ

399
00:23:47,166 --> 00:23:49,666
‎ไม่รู้สิคะ มันแค่ยังไม่ปวดมากนัก

400
00:23:49,750 --> 00:23:52,333
‎คุณจะรู้สึกดีขึ้น ไม่ต้องฝืนตัวเองหรอกค่ะ

401
00:23:53,500 --> 00:23:55,708
‎เฟด เราต้องจัดการอะไรหน่อยนะ

402
00:23:55,791 --> 00:23:57,791
‎เราไม่รู้ว่าเธอจะอยู่ที่นี่อีกนานแค่ไหน

403
00:23:59,208 --> 00:24:00,875
‎จนกว่าร่างกายเธอจะทนไม่ไหวมั้ง

404
00:24:02,250 --> 00:24:03,500
‎แต่นายก็รู้จักมาเรียดี

405
00:24:04,000 --> 00:24:06,291
‎วันนึงเธอจะบอกว่า "ฉันพอแล้ว"

406
00:24:06,375 --> 00:24:08,541
‎และเธอจะอยากควบคุมทุกอย่าง แม้แต่เวลาด้วย

407
00:24:08,625 --> 00:24:11,500
‎ใช่ แต่นี่ไม่เกี่ยวกับมาเรียนะ
‎นี่มันเกี่ยวกับนายและโทมี่

408
00:24:11,583 --> 00:24:15,333
‎ฉันจัดการเรื่องโรงเรียนอนุบาลของโทมี่
‎ให้แม่ฉันกับพ่อมาเรียดูแลแล้ว

409
00:24:15,416 --> 00:24:17,916
‎ไม่ใช่แค่อนุบาลสิ นายต้องกินอะไรบ้าง

410
00:24:18,000 --> 00:24:19,750
‎จะอยู่ด้วยแซนด์วิชอย่างเดียวไม่ได้นะ

411
00:24:19,833 --> 00:24:22,416
‎ถ้านายต้องอยู่ที่นี่ไปเป็นเดือนหรือสองเดือน
‎จะทำยังไง

412
00:24:22,500 --> 00:24:25,083
‎เราให้นายมาค้างไม่ได้ เพราะบ้านเราอยู่ไกล

413
00:24:25,166 --> 00:24:28,000
‎เพอร์เฟกต์ ขอบใจนะ ฉันจะหาทางเอง

414
00:24:28,083 --> 00:24:30,916
‎แต่นายต้องเปลี่ยนชุดนะ
‎อย่างพวกเสื้อผ้าสะอาดๆ

415
00:24:31,000 --> 00:24:32,958
‎อย่ามาจุ้นจ้านน่า มารู ฉันกำลังแย่นะ

416
00:24:33,041 --> 00:24:35,625
‎- แล้วนายเลยไม่อาบน้ำมาสองอาทิตย์น่ะเหรอ
‎- เรื่องนี้มันใช่เรื่องจำเป็นปะ

417
00:24:35,708 --> 00:24:37,708
‎- มันน่าขยะแขยง
‎- มารูพูดถูกนะ

418
00:24:38,958 --> 00:24:40,708
‎เราต้องจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย

419
00:24:40,791 --> 00:24:42,541
‎ใช่ อย่างเช่นการเข้าเยี่ยม

420
00:24:42,625 --> 00:24:44,166
‎นายอยู่ที่นี่ทั้งวันไม่ได้นะ

421
00:24:44,750 --> 00:24:45,708
‎ก็ได้

422
00:24:45,791 --> 00:24:47,916
‎ฉันจะตั้งห้องแชตกลุ่มที่ไม่มีมารี

423
00:24:48,000 --> 00:24:49,958
‎มีผู้หญิง 12 คนและก็ชาร์ลี

424
00:24:50,041 --> 00:24:52,958
‎และเราจะจัดตารางเยี่ยมตั้งแต่จันทร์ถึงจันทร์

425
00:24:53,041 --> 00:24:53,875
‎ฮัลโหล

426
00:24:54,791 --> 00:24:55,666
‎นี่ใครครับ

427
00:24:56,791 --> 00:24:57,791
‎ฮัลโหล เป็นยังไงบ้างครับ

428
00:24:58,791 --> 00:25:00,583
‎ครับ เธอได้รับแล้วครับ

429
00:25:01,583 --> 00:25:02,500
‎เธอชอบมันมากเลย

430
00:25:03,666 --> 00:25:04,666
‎ขอบคุณมากครับ

431
00:25:05,916 --> 00:25:06,750
‎บาย

432
00:25:07,791 --> 00:25:09,166
‎ลูน่ะ คนที่ทำสมุด

433
00:25:09,791 --> 00:25:12,166
‎เธอเป็นเพื่อนอีกกลุ่มนึงของมารีใช่ไหม

434
00:25:12,250 --> 00:25:15,083
‎จากกลุ่มงานฝีมือและงานปัก อะไรเทือกนั้นน่ะ

435
00:25:15,166 --> 00:25:16,208
‎แต่เธอเก่งนะ

436
00:25:16,958 --> 00:25:18,625
‎เธอเป็นนักปักผ้า แต่เธอเก่งนะ

437
00:25:21,375 --> 00:25:24,958
‎ฉันปวดที่ใหม่ๆ ทุกวันเลย ตอนนี้ปวดหลังมากค่ะ

438
00:25:25,583 --> 00:25:27,625
‎เพราะคุณอยู่บนเตียงเยอะน่ะค่ะ

439
00:25:27,708 --> 00:25:30,125
‎เราจะลองขอฟูกลมมาให้นะคะ

440
00:25:31,541 --> 00:25:33,375
‎- เมื่อวานนี้ไม่ปวดนะคะ
‎- ค่อยๆ ค่ะ

441
00:25:34,500 --> 00:25:38,000
‎ตอนนี้ร่างกายคุณเปราะบางขึ้น
‎คุณเลยอ่อนไหวขึ้น

442
00:25:39,125 --> 00:25:40,583
‎ถือน้ำเกลือนี่ไว้ทีค่ะ

443
00:25:49,291 --> 00:25:50,708
‎ข้างนอกอากาศดีใช่ไหมคะ

444
00:25:51,208 --> 00:25:52,583
‎ค่ะ แดดจ้าเลย

445
00:25:54,416 --> 00:25:55,250
‎ฉันอยากเห็นจัง

446
00:25:57,375 --> 00:25:58,791
‎- คุณไปเองได้ไหมคะ
‎- ค่ะ

447
00:25:58,875 --> 00:25:59,708
‎โอเคไหมคะ

448
00:26:12,250 --> 00:26:14,375
‎มีเครนยักษ์อยู่ทางนู้นด้วย

449
00:26:15,166 --> 00:26:17,125
‎คุณรู้ไหมคะว่าเขาจะสร้างอะไร

450
00:26:17,208 --> 00:26:19,125
‎เห็นว่าเป็นห้างนะคะ

451
00:26:21,166 --> 00:26:23,791
‎มันยากที่จะเข้าใจว่า
‎โลกนี้หมุนไปไกลกว่าตัวเรา

452
00:26:23,875 --> 00:26:25,083
‎แต่เราก็ต้องยอมรับมัน

453
00:26:25,166 --> 00:26:26,500
‎หรือจะไม่ยอมรับมันก็ได้

454
00:26:27,041 --> 00:26:28,958
‎เพราะเราช่างไม่มีสัมพันธ์อันใดกับจักรวาลนี้

455
00:26:29,041 --> 00:26:31,541
‎จนมันไม่สนด้วยซ้ำว่าเราจะยอมรับหรือเปล่า

456
00:26:33,375 --> 00:26:35,083
‎ถึงเราจะอยากลุก อยากเดิน

457
00:26:35,166 --> 00:26:39,375
‎หรือยากจะหยุดเชื้อมะเร็ง
‎ที่มันแพร่กระจายไประดับ 100

458
00:26:39,458 --> 00:26:42,083
‎เพื่อที่จะ... ไม่รู้สิ ได้เห็นลูกชายคุณจบประถม

459
00:26:42,166 --> 00:26:45,541
‎โลกก็ยังหมุนไป และยิ่งไปกว่านั้น
‎มันยังหมุนไปเร็วขึ้นเรื่อยๆ

460
00:26:56,125 --> 00:26:58,250
‎มีอะไรคะ มาเรีย คุณอยากได้อะไรเหรอ

461
00:26:58,333 --> 00:27:01,208
‎ฉันอยากไปห้องน้ำเดี๋ยวนี้เลย
‎อยากจะอาเจียนค่ะ

462
00:27:01,875 --> 00:27:03,166
‎อะไรน่ะ

463
00:27:07,375 --> 00:27:08,375
‎ไปกันค่ะ

464
00:27:14,041 --> 00:27:17,125
‎ฉันบอกคุณแล้วว่ามาตั้งแคมป์ที่นี่มันไม่เข้าท่า

465
00:27:18,875 --> 00:27:21,458
‎ถ้าคุณยังอาเจียนอยู่แบบนี้
‎เราต้องใส่สายสวนให้คุณนะ

466
00:27:21,541 --> 00:27:22,625
‎- โอเคค่ะ
‎- โอเคนะคะ

467
00:27:41,000 --> 00:27:42,000
‎- ดีขึ้นไหม
‎- ค่ะ

468
00:27:54,541 --> 00:27:55,833
‎- ดีขึ้นแล้วเหรอ
‎- ใช่

469
00:28:02,375 --> 00:28:04,500
‎ถ้าต้องการอะไรอีกก็เรียกฉันนะคะ

470
00:28:04,583 --> 00:28:05,875
‎- โอเคค่ะ
‎- โอเคนะคะ

471
00:28:10,333 --> 00:28:12,166
‎ฉันไม่เห็นอะไรทั้งนั้นค่ะ ไปนอนต่อเถอะ

472
00:28:12,791 --> 00:28:13,625
‎ขอบคุณครับ

473
00:28:24,916 --> 00:28:26,833
‎ถ้าไม่ค่อยสบาย ทำไมไม่เรียกผมล่ะ

474
00:28:28,333 --> 00:28:31,041
‎เพราะคุณหลับลึกมากไง และคุณก็ต้องพักผ่อนบ้าง

475
00:28:42,833 --> 00:28:46,291
‎และฉันก็ควรจะเดินไปห้องน้ำเองได้ด้วย

476
00:28:47,250 --> 00:28:48,166
‎ฉันควรจะทำได้แท้ๆ

477
00:28:49,000 --> 00:28:52,041
‎(อ้วกเยอะกว่ากิน)

478
00:28:52,125 --> 00:28:57,458
‎(ยืนยันแล้วว่า
‎เป็นไปไม่ได้เลยที่จะอ้วกโดยไม่ร้องไห้)

479
00:28:57,541 --> 00:29:01,875
‎(ฉันไม่เคยร้องไห้ต่อหน้าลูกเลย
‎แต่ฉันก็เป็นคนเหมือนกัน)

480
00:29:01,958 --> 00:29:05,541
‎(ฉันร้องไห้ได้ตลอดเวลา)

481
00:29:05,625 --> 00:29:10,083
‎(โชคดีที่ร่างกายฉันตัดสินใจ
‎จะนอนไป 14 ชั่วโมง)

482
00:29:10,166 --> 00:29:15,833
‎(เพราะแค่ลุกขึ้นนั่ง ฉันก็รู้สึกปั่นป่วนไปหมดแล้ว)

483
00:29:15,916 --> 00:29:20,083
‎(และฉันก็ทำบ้าอะไรไม่ได้เลย)

484
00:29:20,666 --> 00:29:25,500
‎(เมื่อคืนฉันล้างท้องไป
‎ขอแนะนำเลยล่ะ รู้สึกดีเว่อร์)

485
00:29:25,583 --> 00:29:27,541
‎(ที่คุณบอกมานี่ดีจังเลย!)

486
00:29:27,625 --> 00:29:30,583
‎(หวังว่าหุ่นฉันจะกลับมาเช้งได้อีกนะ
‎นั่นแหละที่สำคัญ)

487
00:29:30,666 --> 00:29:34,458
‎(สวัสดีตอนเย็น
‎บางคนก็มีไม้กางเขนแขวนอยู่เหนือเตียง)

488
00:29:34,541 --> 00:29:36,500
‎(ส่วนฉันมีเซรุ่ม)

489
00:29:36,583 --> 00:29:39,041
‎(พรุ่งนี้ฉันจะตอบข้อความเพิ่มนะ)

490
00:29:39,125 --> 00:29:41,416
‎(ตอนนี้ฉันต้องเขียนหนังสือให้จบก่อน
‎เผื่อว่า...)

491
00:29:43,625 --> 00:29:46,375
‎แม่ตกหลุมรักต้นขาแข็งแรงของลูก

492
00:29:46,458 --> 00:29:49,750
‎ทรงผมมิค แจ็กเกอร์ และปากที่เหมือนกับแม่

493
00:29:51,125 --> 00:29:54,625
‎ลูกเหมือนแม่ตอนยังเด็กไปซะทุกอย่าง
‎แต่แม่รู้สึกว่าลูกคงมีความสุขมากกว่า

494
00:29:55,375 --> 00:29:57,416
‎นั่นพอจะเป็นคำอธิษฐานได้ไหม

495
00:29:58,208 --> 00:29:59,833
‎แม่อยากไปที่ไกลแสนไกล

496
00:29:59,916 --> 00:30:03,250
‎ที่ที่มีทุ่งหญ้ากว้าง
‎ให้ลูกได้วิ่งเล่นอย่างบ้าคลั่ง และกรีดร้อง

497
00:30:03,333 --> 00:30:05,000
‎(บทที่ 21: ความคิดเพี้ยนๆ ที่คิดขึ้นมาได้)

498
00:30:05,666 --> 00:30:08,916
‎แม่อิจฉาและริษยาคนที่จะได้เห็นลูกเติบโต

499
00:30:12,166 --> 00:30:14,500
‎ยินดีกับบทความเรื่องภรรยาคุณด้วยนะครับ

500
00:30:14,583 --> 00:30:17,208
‎- บทความอะไรครับ
‎- ในคลารีนไง คุณยังไม่ได้อ่านเหรอ

501
00:30:17,291 --> 00:30:19,041
‎- เปล่า
‎- ผมจะเอามาให้นะ

502
00:30:27,125 --> 00:30:28,000
‎นี่ไงครับ

503
00:30:28,083 --> 00:30:29,416
‎(หญิงสาวผู้ทำให้คนบนทวิตเตอร์ประทับใจ)

504
00:30:29,500 --> 00:30:31,791
‎- ตีพิมพ์เมื่อไหร่เหรอครับ
‎- ฉบับวันนี้เลยครับ

505
00:30:31,875 --> 00:30:33,333
‎(บอกเล่าเรื่องราวการต่อสู่ของเธอกับมะเร็ง)

506
00:30:33,416 --> 00:30:34,250
‎เก็บไว้ได้เลย

507
00:30:34,333 --> 00:30:36,125
‎- เดี๋ยวผมเอามาคืนนะ
‎- ไม่เป็นไรครับ

508
00:30:43,125 --> 00:30:44,000
‎มารี

509
00:30:44,083 --> 00:30:45,750
‎- หือ
‎- ดูสิว่าในคลารีนมีอะไรน่ะ

510
00:30:48,291 --> 00:30:49,208
‎อะไรเหรอ

511
00:30:51,166 --> 00:30:52,875
‎ใครเป็นคนเขียนน่ะ คุณรู้จักไหม

512
00:30:53,750 --> 00:30:55,916
‎ไม่เลย คุณอ่านหรือยัง

513
00:30:56,000 --> 00:30:57,583
‎อ่านแล้ว บทความนี้ดีมากเลยนะ

514
00:30:57,666 --> 00:30:59,458
‎- จริงเหรอ
‎- ใช่ จริงๆ เลยล่ะ

515
00:31:01,000 --> 00:31:02,083
‎เป็นยังไงบ้าง มารู

516
00:31:03,333 --> 00:31:05,500
‎ไม่รู้สิ ไม่รู้เลย

517
00:31:08,875 --> 00:31:11,458
‎มารูบอกว่าเวอร์ชันดิจิตอล
‎เขาเอาบทความนี้ขึ้นปกเลย

518
00:31:11,541 --> 00:31:13,041
‎บทความนี้เป็นปกทั้งปกเลยนะ

519
00:31:13,541 --> 00:31:14,625
‎ได้ เดี๋ยวให้คุยกับเธอนะ

520
00:31:16,583 --> 00:31:18,208
‎ไง เป็นยังไงบ้าง

521
00:31:19,208 --> 00:31:20,625
‎ไม่รู้เลย

522
00:31:21,375 --> 00:31:22,875
‎ถามสาวๆ ดูสิ

523
00:31:24,000 --> 00:31:24,916
‎เห็นไหม

524
00:31:25,000 --> 00:31:27,166
‎ฉันดังแล้วนะเนี่ย ถึงจะช้าไปหน่อย

525
00:31:28,333 --> 00:31:29,166
‎โอเค

526
00:31:30,041 --> 00:31:32,916
‎ไว้เจอกันนะ ไว้เจอกันตอนบ่าย จุ๊บๆ

527
00:31:35,583 --> 00:31:39,208
‎คุณว่าเดี๋ยวพวกเขาจะมาวุ่นวาย
‎ขอสัมภาษณ์เราไหม

528
00:31:41,166 --> 00:31:42,375
‎นี่มันอะไรกันเนี่ย

529
00:31:42,458 --> 00:31:44,750
‎- เห็นหรือยัง
‎- นี่เธอเป็นเซเลบแล้วเหรอ

530
00:31:44,833 --> 00:31:46,458
‎- ไง
‎- ไม่อยากจะเชื่อเลย!

531
00:31:47,708 --> 00:31:48,541
‎ใช่ไหมล่ะ

532
00:31:49,041 --> 00:31:52,583
‎น่าเสียดายนะที่เธอมาดังเพราะมะเร็ง
‎ไม่ใช่เพราะก้นเช้งๆ นั่น

533
00:31:53,083 --> 00:31:54,333
‎ไม่อยากเชื่อเลย

534
00:31:54,875 --> 00:31:56,166
‎ก้นสวยระเบิด!

535
00:31:56,250 --> 00:31:57,833
‎ฉันปวดท้อง

536
00:31:57,916 --> 00:32:00,833
‎ขึ้นมานั่งเองได้เหรอเนี่ย ได้จริงด้วย

537
00:32:00,916 --> 00:32:03,666
‎เอร์นัน ช่วยปรับเตียงฉันทีได้ไหม

538
00:32:03,750 --> 00:32:05,041
‎มีสื่ออื่นติดต่อมาไหม

539
00:32:05,125 --> 00:32:07,750
‎ใช่ แต่ฉันไม่อยากเสียเวลา
‎กับเรื่องไร้สาระพวกนี้

540
00:32:07,833 --> 00:32:10,458
‎- ใครโทรมา
‎- รายการตอนเช้าน่ะ

541
00:32:11,125 --> 00:32:12,583
‎- ช่องไหนอะ
‎- ช่อง 11

542
00:32:12,666 --> 00:32:14,166
‎รายการของเวโร่ โลซาโน่เหรอ

543
00:32:14,250 --> 00:32:16,250
‎ใช่ เวโร่ โลซาโน่

544
00:32:16,333 --> 00:32:17,333
‎เธอต้องไปออกนะ

545
00:32:17,416 --> 00:32:20,000
‎ไม่เอาอะ เพื่ออะไรกัน

546
00:32:20,083 --> 00:32:22,333
‎- จะไปออกทำไม
‎- ใครๆ ก็ดูรายการนั้นนะ

547
00:32:22,416 --> 00:32:24,958
‎แล้วฉันจะสนทำไม
‎มันจะช่วยเปลี่ยนแปลงอะไรเหรอ

548
00:32:26,166 --> 00:32:28,208
‎เธอพูดถูก ฉันก็ไม่รู้

549
00:32:28,708 --> 00:32:30,458
‎- เธอเอาอะไรมาให้ฉันกินไหม
‎- ไม่มี

550
00:32:30,541 --> 00:32:33,291
‎หลังจากเรื่องเมื่อคืนก่อน
‎เราจะไม่เอาอะไรมาให้เธอกินอีกแล้ว

551
00:32:33,375 --> 00:32:35,458
‎- แต่เอร์นันเอาอะไรมาให้นะ
‎- อะไรเหรอ

552
00:32:36,250 --> 00:32:37,083
‎ใช่

553
00:32:41,541 --> 00:32:42,625
‎ลำโพง

554
00:32:43,333 --> 00:32:45,083
‎- ขอบใจนะ!
‎- เธอจะได้ฟังเพลงได้

555
00:32:45,166 --> 00:32:46,458
‎ขอบใจมากๆ เลย

556
00:32:47,500 --> 00:32:50,666
‎ไม่นะ นี่มันของนายนี่ เครื่องที่นายเอาไปทำงาน

557
00:32:51,291 --> 00:32:53,458
‎ไม่เป็นไรหรอก มันเป็นของเธอแล้ว

558
00:32:54,041 --> 00:32:54,875
‎ขอบใจนะ

559
00:32:55,875 --> 00:32:57,083
‎- สวัสดี
‎- สวัสดีค่ะ

560
00:32:57,166 --> 00:32:59,166
‎สวัสดีครับ คุณรู้ไหมว่าหมอวิกน่าอยู่ไหน

561
00:32:59,250 --> 00:33:00,083
‎ฉันจะเรียกเขาให้ค่ะ

562
00:33:00,833 --> 00:33:04,625
‎คุณหมอวิกน่า กรุณาติดต่อประชาสัมพันธ์ด้วยค่ะ

563
00:33:04,708 --> 00:33:05,541
‎ขอบคุณครับ

564
00:33:05,625 --> 00:33:08,416
‎มีคนเอาของมาให้ภรรยาคุณ
‎เต็มไปหมดเลยที่โต๊ะกลางค่ะ

565
00:33:08,500 --> 00:33:11,083
‎- ของเหรอครับ ของอะไร
‎- ของขวัญน่ะค่ะ

566
00:33:11,625 --> 00:33:14,125
‎- โอเค ไว้ผมจะไปเอานะครับ
‎- ค่ะ

567
00:33:14,625 --> 00:33:16,500
‎ฮัลโหล ค่ะ คุณหมอ

568
00:33:16,583 --> 00:33:19,583
‎สามีของคนไข้ห้อง 216 มาหาคุณค่ะ

569
00:33:20,625 --> 00:33:23,458
‎โอเคค่ะ เขาบอกว่า
‎ให้คุณขึ้นไปที่ออฟฟิศเขาได้เลย

570
00:33:23,541 --> 00:33:26,125
‎- ครับ ไว้ผมจะไปเอาของทีหลังนะครับ
‎- ค่ะ ฉันจะบอกพนักงานไว้

571
00:33:27,041 --> 00:33:27,875
‎สวัสดีครับ

572
00:33:28,541 --> 00:33:30,416
‎- คุณเฟเดริโก้ เชิญครับ
‎- ขอโทษนะครับ

573
00:33:31,333 --> 00:33:33,666
‎- บทความในคลารีนเจ๋งมากเลย
‎- ใช่ครับ

574
00:33:33,750 --> 00:33:35,708
‎ขอบคุณที่เอ่ยถึงโรงพยาบาลเราด้วยนะครับ

575
00:33:35,791 --> 00:33:38,958
‎ไม่ครับ เราไม่ได้เกี่ยวด้วยเลย
‎ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าใครเป็นคนเขียน

576
00:33:39,041 --> 00:33:39,875
‎นั่งสิครับ

577
00:33:41,000 --> 00:33:45,083
‎คุณหมอครับ ช่อง 11 อยากจะสัมภาษณ์มาเรีย

578
00:33:45,166 --> 00:33:47,750
‎- สดๆ เหรอ มีกล้องด้วยเหรอ
‎- ครับ

579
00:33:47,833 --> 00:33:49,958
‎คุณเอากล้องเข้ามาที่โรงพยาบาลไม่ได้นะ

580
00:33:50,833 --> 00:33:52,750
‎คุณก็รู้ว่าผมทำทุกอย่างที่ทำได้

581
00:33:52,833 --> 00:33:57,000
‎แต่คุณจะเอาต้นไม้ มากันเป็นกลุ่มใหญ่
‎หรือพาเด็กๆ มาด้วยไม่ได้

582
00:33:57,083 --> 00:34:00,208
‎แต่ผมจะอนุญาตให้คุณทำนะ
‎แต่ต้องไม่มีกล้อง

583
00:34:00,291 --> 00:34:02,333
‎- ผู้บริหารต้องฆ่าผมแน่
‎- ครับ

584
00:34:02,416 --> 00:34:04,708
‎ทำไมคุณไม่สัมภาษณ์ทางโทรศัพท์ล่ะ

585
00:34:05,208 --> 00:34:06,541
‎ก็อาจจะนะครับ

586
00:34:06,625 --> 00:34:09,291
‎มันอาจจะดีกว่านะ ผมไม่รู้ว่า
‎เธอจะอยากออกกล้องในสภาพนี้ไหม

587
00:34:09,375 --> 00:34:10,791
‎เธอไม่สนเรื่องนั้นหรอกครับ

588
00:34:12,041 --> 00:34:15,333
‎เอาเป็นว่ามันขึ้นอยู่กับเธอนะ

589
00:34:16,166 --> 00:34:17,708
‎อีกนานไหมว่าพวกเขาจะโทรมา

590
00:34:18,333 --> 00:34:19,333
‎สามนาที

591
00:34:21,625 --> 00:34:23,625
‎- ยังเจ็บอยู่ไหม
‎- นิดหน่อย

592
00:34:23,708 --> 00:34:25,958
‎- ฉันจะขอมอร์ฟีนให้
‎- ไม่ๆ รอก่อน

593
00:34:26,041 --> 00:34:28,916
‎- เธอให้สัมภาษณ์ทั้งเจ็บๆ ไม่ได้หรอกนะ
‎- ฉันจะทนอีกหน่อย

594
00:34:29,416 --> 00:34:32,750
‎ฉันไม่อยากได้มอร์ฟีนตอนนี้
‎เดี๋ยวจะน้ำลายยืดกันพอดี

595
00:34:32,833 --> 00:34:33,916
‎ไม่อยากให้เป็นแบบนั้น

596
00:34:35,791 --> 00:34:36,833
‎ไม่อยากให้เป็นยังงั้น

597
00:34:39,166 --> 00:34:41,083
‎ดูสิ ช่องนี้ รายการนี้แหละ

598
00:34:43,583 --> 00:34:45,583
‎โซเชียลมีเดียเป็นแหล่งข้อมูลที่ไม่มีสิ้นสุด

599
00:34:45,666 --> 00:34:49,166
‎ไม่ใช่แค่เพื่อระบายอารมณ์
‎เพื่อพูดคุยทางอารมณ์ เพื่อประท้วง...

600
00:34:49,250 --> 00:34:50,416
‎- เธอออกทีวีหรือยัง
‎- ยังเลย

601
00:34:50,500 --> 00:34:53,250
‎ภายใน 140 ตัวอักษร
‎แต่ยังให้พูดคุยถึงเรื่องโรคร้าย

602
00:34:53,333 --> 00:34:54,833
‎เพื่อยืนยันตัวตนกับคนอื่นๆ

603
00:34:54,916 --> 00:34:57,458
‎ที่อาจจะประสบกับเรื่องราวเดียวกัน
‎จากอีกด้านหนึ่งของโทรศัพท์

604
00:34:57,541 --> 00:35:01,375
‎เราได้รับรู้เรื่องราวของมาเรีย วาซเกซ
‎เรื่องราวที่แสนพิเศษ

605
00:35:01,458 --> 00:35:04,791
‎เธอเป็นมะเร็ง และกำลังต่อสู้กับมะเร็ง

606
00:35:04,875 --> 00:35:07,083
‎และในช่วงสุดท้ายของการรักษาคีโม

607
00:35:07,166 --> 00:35:11,083
‎มะเร็งรังไข่ มาเรียเล่าให้เราฟังผ่านทวีต
‎ลีโอ ลองอ่านสิคะ

608
00:35:11,166 --> 00:35:14,500
‎มาดูทวีตบางส่วนของมาเรียกันครับ
‎มารีได้เขียนต้อนรับให้คนมาพูดคุยกับเธอ

609
00:35:14,583 --> 00:35:17,166
‎"มอร์ฟีนมาช่วยไว้ทัน 'อย่าฝืนตัวเอง'
‎คุณหมอกล่าว"

610
00:35:17,250 --> 00:35:18,625
‎(การต่อสู้กับมะเร็งของมาเรีย วาซเกซ)

611
00:35:18,708 --> 00:35:21,875
‎"ฉันขอไม่ได้โชว์ห่าอะไรให้คุณดู

612
00:35:21,958 --> 00:35:25,666
‎แล้วได้อยู่ต่อไปดีกว่า
‎แต่ก็ขอบคุณสำหรับความรักนะ"

613
00:35:26,583 --> 00:35:29,125
‎เอาล่ะครับ เธออยู่ในสายกับเราแล้ว
‎มาเรีย วาซเกซ คุณเป็นยังไงบ้างครับ

614
00:35:29,208 --> 00:35:31,166
‎เราเวโร่และลีโอครับ สวัสดีครับ

615
00:35:31,250 --> 00:35:32,666
‎สวัสดีค่ะ ลีโอ สวัสดีค่ะ เวโร่

616
00:35:33,291 --> 00:35:34,666
‎สวัสดีค่ะ เป็นยังไงบ้างคะ

617
00:35:34,750 --> 00:35:36,333
‎ขอบคุณที่โทรมานะคะ

618
00:35:36,833 --> 00:35:39,541
‎- ไม่นะ ฉันไม่ได้ยินเลย
‎- คลื่นมันแทรกน่ะ จะให้ทำยังไง

619
00:35:40,291 --> 00:35:44,416
‎เมื่อเจ็ดเดือนก่อน ฉันผ่าตัดครั้งใหญ่ไป

620
00:35:44,500 --> 00:35:46,000
‎ผ่าตัดเอามดลูกออกค่ะ

621
00:35:46,083 --> 00:35:49,708
‎ซึ่งฉันต้องผ่าทุกอย่างออกไปหมดเลย
‎ฉันว่างเปล่า

622
00:35:49,791 --> 00:35:51,541
‎เหมือนเป็นหลุมกลวงๆ

623
00:35:51,625 --> 00:35:53,916
‎ยิ่งกว่าเมื่อก่อน

624
00:35:54,583 --> 00:35:58,250
‎และหลังจากนั้น ฉันก็เริ่มทำคีโม

625
00:35:58,333 --> 00:36:01,500
‎ซึ่งก็ได้ผลๆ ได้ผลมาเรื่อยๆ จนไม่ได้ผลอีกต่อไป

626
00:36:02,500 --> 00:36:04,041
‎แล้ว... แล้วก็...

627
00:36:04,125 --> 00:36:06,250
‎ตอนนี้ก็ไม่เหลืออะไรให้ทำแล้ว

628
00:36:06,333 --> 00:36:09,041
‎เรากำลังรอคอยเวลา

629
00:36:09,125 --> 00:36:10,916
‎รอคอย...

630
00:36:11,000 --> 00:36:13,083
‎สิ่งที่คุณพูดมันโหดมาก แต่ว่า...

631
00:36:13,166 --> 00:36:16,791
‎เวลาตาย เราต้องพูดมันแบบตรงๆ

632
00:36:16,875 --> 00:36:18,666
‎ใช่ เวลาที่ฉันจะตาย

633
00:36:18,750 --> 00:36:23,500
‎เวลาที่คุณจะตาย มันทำอะไรไม่ได้แล้วเหรอครับ

634
00:36:23,583 --> 00:36:26,041
‎ตอนนี้สุขภาพฉันเปราะบางมากค่ะ

635
00:36:26,125 --> 00:36:28,166
‎พวกเขาผ่าตัดให้ฉันไม่ได้

636
00:36:28,250 --> 00:36:31,166
‎และฉันก็รับคีโมต่อไม่ไหวแล้ว
‎เพราะร่างกายอ่อนแอเกินไป

637
00:36:31,250 --> 00:36:35,166
‎แต่ถึงอย่างนั้น
‎ฉันก็อยู่ในที่ที่พวกเขาดูแลฉันอย่างดี

638
00:36:35,250 --> 00:36:37,625
‎มันเป็นที่ที่ดีมากค่ะ พวกเขาดูแลฉันดีมาก

639
00:36:37,708 --> 00:36:40,375
‎และมาเรียครับ ผมลองไล่อ่านทวีตของคุณแล้ว

640
00:36:40,458 --> 00:36:43,125
‎ผมว่ามันมีอารมณ์หลากหลายมาก

641
00:36:43,625 --> 00:36:47,208
‎คุณแสดงทั้งด้านตลก โกรธ และเสียดสี

642
00:36:49,000 --> 00:36:51,333
‎ตอนนี้คุณอยู่ในอารมณ์ไหนครับ

643
00:36:51,416 --> 00:36:54,750
‎ตอนนี้เป็นอารมณ์ขันค่ะ
‎เพราะเพื่อคนที่มาเยี่ยมฉัน...

644
00:36:54,833 --> 00:36:57,333
‎ฉันจะมีโชว์มุกมะเร็งด้วย

645
00:36:58,041 --> 00:37:02,708
‎เพราะงั้นนอกซะจาก
‎คุณจะมาเจอตอนฉันกำลังอ้วกพอดี...

646
00:37:03,208 --> 00:37:06,875
‎ส่วนมากฉันจะล้อมรอบด้วยเสียงหัวเราะค่ะ

647
00:37:06,958 --> 00:37:09,666
‎และตอนนี้ลูกคุณอายุสามขวบ

648
00:37:09,750 --> 00:37:13,000
‎คือว่า คุณได้คิดถึงเขาไหมคะ ตอนที่...

649
00:37:14,208 --> 00:37:16,958
‎ฉันคิดถึงเขาเยอะมาก คุยกับเขาเยอะมากด้วย

650
00:37:17,458 --> 00:37:19,541
‎เราอัดวิดีโอให้เขา

651
00:37:20,583 --> 00:37:22,208
‎ฉันอธิบายทุกอย่างตามจริง

652
00:37:22,291 --> 00:37:23,458
‎คุณบอกอะไรเขาบ้างคะ

653
00:37:24,416 --> 00:37:27,875
‎เราจะบอกเขาว่า...
‎อีกไม่นานแม่จะไม่อยู่ที่นี่แล้ว

654
00:37:27,958 --> 00:37:32,125
‎แต่ฉันจะยังอยู่ในใจเขาเสมอ
‎และฉันว่าเขาน่าจะเข้าใจค่ะ

655
00:37:32,875 --> 00:37:34,625
‎แล้วสามีคุณล่ะคะ คุณยังคบกันอยู่ไหม

656
00:37:34,708 --> 00:37:37,000
‎เรากำลังดูภาพคุณกับสามีอยู่

657
00:37:37,083 --> 00:37:39,666
‎ภาพนั้นเป็นภาพจากงานแต่งฉันเองค่ะ

658
00:37:40,333 --> 00:37:42,250
‎ฉันแต่งงานพร้อมกับบาป

659
00:37:42,333 --> 00:37:44,416
‎เพราะฉันท้องได้เจ็ดเดือนแล้ว

660
00:37:45,000 --> 00:37:46,958
‎และนั่นคือเฟดค่ะ

661
00:37:47,750 --> 00:37:50,916
‎สามีฉัน... อยู่กับฉันด้วย

662
00:37:51,000 --> 00:37:53,583
‎คอยดูแลฉัน และเขาอยู่กับฉันตลอดเวลา

663
00:37:53,666 --> 00:37:57,375
‎และตอนที่พวกเขาบอกคุณ
‎หรือตอนที่คุณรู้ว่าเป็นมะเร็งรังไข่

664
00:37:57,458 --> 00:38:00,625
‎คุณมีความคิดแง่บวกไหมครับ
‎คุณคิดไหมว่าจะผ่านมันไปได้

665
00:38:00,708 --> 00:38:03,041
‎ฉันเดาได้มากกว่าค่ะ

666
00:38:03,500 --> 00:38:04,458
‎มันเป็นยังไงเหรอคะ

667
00:38:06,000 --> 00:38:08,125
‎ฉันไปตรวจอัลตร้าซาวด์ดู

668
00:38:08,208 --> 00:38:12,250
‎เพราะท้องฉันดูเหมือนคนท้องหกเดือน

669
00:38:12,916 --> 00:38:14,333
‎แล้วหมอ...

670
00:38:14,416 --> 00:38:17,291
‎คุณรู้ใช่ไหมคะ เวลาพวกหมอคุยกันเอง

671
00:38:17,375 --> 00:38:20,833
‎และคิดว่าพวกเราไม่รู้ว่าพวกเขาพูดถึงอะไร

672
00:38:20,916 --> 00:38:25,375
‎- บางครั้งพวกเขาก็ประมาทคนไข้
‎- ใช่เลย พวกเขาประมาทคนไข้

673
00:38:26,458 --> 00:38:29,666
‎แล้วหมอก็บอกช่างอัลตร้าซาวด์ว่า

674
00:38:29,750 --> 00:38:32,791
‎"จากสเกลหนึ่งถึง 'อะไรไม่รู้นะ'

675
00:38:32,875 --> 00:38:35,125
‎ซึ่ง 45 ถือว่าเยอะมาก

676
00:38:35,208 --> 00:38:38,916
‎คุณคิดว่านี่มันระดับไหน"
‎แล้วช่างเขาก็ตอบว่า...

677
00:38:39,000 --> 00:38:40,791
‎"นี่น่ะเหรอ ร้อยนึงเลย"

678
00:38:41,833 --> 00:38:43,791
‎มาเรีย ตอนนี้คุณอายุเท่าไรครับ

679
00:38:43,875 --> 00:38:47,458
‎42 ค่ะ อีกสองวันก็ 43 แล้ว

680
00:38:49,833 --> 00:38:51,375
‎คุณจะอายุ 43 ในอีกสองวัน

681
00:38:51,458 --> 00:38:53,291
‎ใช่ค่ะ ถ้าฉันรอด...

682
00:38:54,041 --> 00:38:55,125
‎ก็จะอายุ 43

683
00:38:55,208 --> 00:38:57,708
‎คุณทั้งมีอารมณ์ขันและช่างประชดประชัน

684
00:38:57,791 --> 00:39:00,541
‎ผมไม่รู้ว่ามันช่วยคุณหรือเป็นโล่กำบังให้คุณกันแน่

685
00:39:00,625 --> 00:39:03,291
‎แต่คุณปล่อยมุกตลกมาตลอดเวลาเลย

686
00:39:03,375 --> 00:39:05,541
‎มันไม่ได้ช่วยฉันค่ะ

687
00:39:05,625 --> 00:39:08,166
‎และก็ไม่ใช่โล่กำบังด้วย

688
00:39:08,250 --> 00:39:09,666
‎ฉันแค่เป็นคนแบบนี้

689
00:39:10,291 --> 00:39:11,541
‎นี่แหละตัวฉัน

690
00:39:11,625 --> 00:39:13,833
‎บางครั้งเพื่อนๆ ฉันก็ขำกลิ้ง

691
00:39:13,916 --> 00:39:17,083
‎ตอนที่มาเยี่ยม และก็ดราม่ายิ่งกว่าฉันซะอีก

692
00:39:17,958 --> 00:39:20,166
‎ฉันว่าคำที่ถูกต้องคงเป็น "การยอมรับ"

693
00:39:20,833 --> 00:39:23,000
‎มันคือการยอมรับและ...

694
00:39:23,625 --> 00:39:26,125
‎ความตายมันเป็นส่วนนึงของชีวิต

695
00:39:27,916 --> 00:39:31,458
‎(ฉันยังอยู่นี่ พูดจบแล้ว แค่นั้นแหละ)

696
00:39:31,541 --> 00:39:33,958
‎(ชื่อเสียงจะทำลายคุณ)

697
00:39:34,541 --> 00:39:39,666
‎(ฉันขอบคุณคำแนะนำ
‎การรักษาทางเลือกต่างๆ ที่ส่งมานะคะ)

698
00:39:39,750 --> 00:39:42,291
‎(แต่บางครั้งความตายก็คือโชคชะตา)

699
00:39:42,375 --> 00:39:44,416
‎(ฉันจะไม่กูเกิลอะไรทั้งนั้น)

700
00:39:45,041 --> 00:39:47,083
‎(สุขภาพมันเฮงซวย)

701
00:39:47,166 --> 00:39:51,875
‎(แต่อย่างน้อยมันก็มอบ
‎ช่วงเวลาเจ็ดเดือนที่งดงามให้ฉัน)

702
00:39:51,958 --> 00:39:54,666
‎หก ผมมีสี่ หก เจ็ด

703
00:39:55,583 --> 00:39:56,500
‎เจ็ดครับ

704
00:39:57,000 --> 00:39:57,875
‎เยอะขนาดนั้นเลยเหรอ

705
00:39:59,000 --> 00:40:00,125
‎เจ็ดมันเยอะนะครับ

706
00:40:01,000 --> 00:40:03,500
‎หนึ่ง สอง สาม เจ็ด สิบเอ็ด

707
00:40:03,583 --> 00:40:06,541
‎สิบสี่ เจ็ด สิบเอ็ด สิบสี่ เจ็ด

708
00:40:10,000 --> 00:40:13,541
‎ลูกนี่ตลกจังเลย โทมี่ พูดอะไรก็ตลกหมดเลย

709
00:40:14,333 --> 00:40:18,000
‎แต่แม่จำไม่ได้เพราะแม่กินยา
‎ชื่อว่าหัวทึบเซตามอล

710
00:40:21,500 --> 00:40:24,291
‎ไม่เอาน่า สักลูกนะ
‎ตอนนี้เป็นฤดูสตรอว์เบอร์รีด้วย

711
00:40:24,791 --> 00:40:27,166
‎กินไม่ไหว ร่างกายฉันกินไม่ไหวน่ะ
‎มารู สาบานเลย

712
00:40:27,250 --> 00:40:28,416
‎ไม่เอาน่า สักลูกนะ

713
00:40:28,916 --> 00:40:30,208
‎- ลูกเดียวนะ
‎- นั่นแหละ

714
00:40:33,125 --> 00:40:35,750
‎- นี่อะไรน่ะ
‎- พวกเขาเปลี่ยนฟูกให้ฉันน่ะ

715
00:40:36,250 --> 00:40:38,250
‎- ทำไมอะ
‎- ฉันใช้อีกอันนึงมีเซ็กซ์น่ะ

716
00:40:38,333 --> 00:40:40,750
‎ใช่เลย พวกสาวๆ กับฉันก็เมาท์อยู่

717
00:40:40,833 --> 00:40:43,541
‎ว่าให้เธอเบาๆ หน่อย
‎เพราะข่าวลือแพร่ไปทั่วโรงพยาบาลแล้ว

718
00:40:43,625 --> 00:40:45,041
‎ว่าห้องนี้มีปาร์ตี้ตลอดเลย

719
00:40:50,166 --> 00:40:51,083
‎นี่ มารู

720
00:40:54,166 --> 00:40:57,333
‎ฉันอยากให้เฟดมีแฟน เธอช่วยจัดการให้ทีสิ

721
00:40:57,416 --> 00:41:00,041
‎ฉันอยากให้เขาได้มีเซ็กซ์ แต่งงาน

722
00:41:00,125 --> 00:41:01,208
‎ฉันขอล่ะนะ

723
00:41:01,291 --> 00:41:05,458
‎มารี เขาใช้เวลาตั้ง 18 ปีกว่าจะแต่งกับเธอ
‎แค่ได้มีเซ็กซ์ก็คงพอแล้วสำหรับเขา

724
00:41:05,541 --> 00:41:07,750
‎ฉันพูดจริงๆ นะ

725
00:41:09,541 --> 00:41:11,541
‎ฉันไม่อยากให้เขาซึมเศร้า

726
00:41:12,625 --> 00:41:13,833
‎ฉันอยากให้เขาได้มีเซ็กซ์

727
00:41:14,583 --> 00:41:16,250
‎มีความสุข มีชีวิต

728
00:41:17,625 --> 00:41:21,375
‎นอกจากเรื่องเลวร้าย
‎อย่างการที่ฉันต้องเสียขนตาไปแล้ว

729
00:41:21,458 --> 00:41:24,291
‎ขอโทษนะคะ พวกเขาเอาของ
‎มาให้ภรรยาคุณเพิ่มอีกแล้ว

730
00:41:24,375 --> 00:41:26,583
‎- อีกเหรอครับ
‎- หลังจากรายการฉายน่ะค่ะ

731
00:41:26,666 --> 00:41:28,833
‎แม้ฉันจะเสียก้นไป น้ำหนักหายไป 12 กิโล

732
00:41:28,916 --> 00:41:31,458
‎และมีกล้ามเนื้อเหลวเป๋ว

733
00:41:31,541 --> 00:41:34,583
‎ฉันก็ยังรู้สึกสวย หัวโล้น
‎และดูเหมือนโครงกระดูก

734
00:41:35,083 --> 00:41:37,041
‎เราเก็บไว้ในกล่อง มันจะได้ไม่หาย

735
00:41:37,125 --> 00:41:38,458
‎- ขอบคุณครับ
‎- มีอีกกล่องนะคะ

736
00:41:38,541 --> 00:41:40,583
‎- อีกกล่องเหรอ เดี๋ยวผมกลับมาเอาครับ
‎- โอเคค่ะ

737
00:41:40,666 --> 00:41:44,166
‎มันอาจดูเป็นเรื่องเล็กน้อย
‎แต่การแปรงฟัน ทาโลชั่น

738
00:41:44,250 --> 00:41:46,833
‎ช่วยให้คุณยังรู้สึกเป็นตัวเองอยู่

739
00:41:49,750 --> 00:41:51,791
‎มะเร็งไม่ได้พรากความสวยไป

740
00:41:52,291 --> 00:41:53,333
‎เป็นยังไงบ้าง

741
00:41:59,541 --> 00:42:00,666
‎วันนี้คุณดูดีมากเลย

742
00:42:00,750 --> 00:42:02,583
‎ใช่ แน่นอนล่ะ

743
00:42:03,250 --> 00:42:05,500
‎พวกเขาให้มอร์ฟีนฉันตั้งสามช็อต

744
00:42:06,416 --> 00:42:07,666
‎เหมือนลอยได้เลยล่ะ

745
00:42:10,250 --> 00:42:12,875
‎ดูสิ นี่ไงที่เราต้องการ มีแมวนี่เยอะมากเลย

746
00:42:13,791 --> 00:42:15,875
‎มาเนกิเนโกะนี่นา

747
00:42:17,333 --> 00:42:18,625
‎มันนำโชคนะ

748
00:42:21,916 --> 00:42:24,125
‎พวกเขาเอาอะไรให้ฉันอีก มีอะไรอีกบ้าง

749
00:42:24,208 --> 00:42:26,333
‎โลชั่น โลชั่นอีกอัน โลชั่นอีกสอง

750
00:42:27,458 --> 00:42:28,500
‎- สวัสดี
‎- ไง

751
00:42:28,583 --> 00:42:30,083
‎เราเอาของขวัญมาให้เพิ่มครับ

752
00:42:30,166 --> 00:42:32,416
‎พวกนี้เป็นของกิน เราเลยไว้ในตู้เย็น

753
00:42:33,208 --> 00:42:34,791
‎ของขวัญเยอะเลยนะคะ มาเรีย

754
00:42:34,875 --> 00:42:37,458
‎คุณเอาไปได้เลยค่ะ ฉันกินไม่ได้หรอก

755
00:42:37,541 --> 00:42:40,666
‎เฟด อยากได้อะไรไว้ไหม ไม่งั้นก็ให้พวกเขาไป

756
00:42:43,333 --> 00:42:44,708
‎มีวิเตโตเน่ด้วย

757
00:42:45,416 --> 00:42:46,500
‎ชีสมอสซาเรลลาแท่ง

758
00:42:46,583 --> 00:42:47,958
‎- ไม่อะ
‎- ไม่อยากจะเชื่อเลย

759
00:42:48,041 --> 00:42:49,625
‎- เค้กแคร์รอต
‎- ไม่เอา

760
00:42:49,708 --> 00:42:51,083
‎- และนี่ล่ะ
‎- อะไรน่ะ

761
00:42:52,000 --> 00:42:53,708
‎เค้กคัสตาร์ดสตรอว์เบอร์รี

762
00:42:54,958 --> 00:42:57,833
‎- โทมี่อาจจะชอบนะ
‎- คุณอาจจะชอบน่ะสิ

763
00:42:59,000 --> 00:43:02,166
‎คุณเอาที่เหลือไปได้เลยค่ะ
‎เหลือแค่อันนี้ให้เขากิน

764
00:43:05,416 --> 00:43:06,791
‎ขอบคุณนะคะ

765
00:43:06,875 --> 00:43:08,791
‎เราจะเอาไปแบ่งกับพยาบาลคนอื่นๆ

766
00:43:08,875 --> 00:43:10,250
‎- โอเคค่ะ
‎- ขอบคุณครับ

767
00:43:10,333 --> 00:43:11,916
‎- ไว้เจอกันค่ะ
‎- ไว้เจอกันครับ

768
00:43:15,333 --> 00:43:16,583
‎- นี่ มารี
‎- หืม

769
00:43:17,791 --> 00:43:20,083
‎พวกเขาขอสัมภาษณ์อีกสามครั้ง

770
00:43:20,166 --> 00:43:21,750
‎ไม่ล่ะ พอแล้ว

771
00:43:22,250 --> 00:43:25,000
‎ไม่เอาล่ะ คุณลองปฏิเสธไปดูนะ

772
00:43:25,583 --> 00:43:26,583
‎มันพอแล้วล่ะ

773
00:43:27,083 --> 00:43:27,916
‎โอเค

774
00:43:29,208 --> 00:43:32,375
‎เลือกเวลาแจ้งเกิดได้ดีจังเลยนะ

775
00:43:33,291 --> 00:43:34,375
‎เหมือนกับมุกตลกเลย

776
00:43:35,333 --> 00:43:38,458
‎ผมจะไปคุยกับเนสโตร์จากศาลาว่าการน่ะ

777
00:43:39,375 --> 00:43:41,500
‎เผื่อเขาจะออกใบผู้พิการให้ได้

778
00:43:42,000 --> 00:43:43,958
‎ผมจะได้ไม่ต้องลำบากเรื่องที่จอดรถ

779
00:43:44,041 --> 00:43:46,041
‎หรือจ่ายเงินค่าที่จอดรถน่ะ

780
00:43:47,041 --> 00:43:48,000
‎- โอเค
‎- ไปก่อนนะ

781
00:43:49,041 --> 00:43:51,125
‎- คุณจะเดินกะเผลกไปไหม
‎- ใช่

782
00:43:51,208 --> 00:43:52,041
‎แบบนี้ไง

783
00:43:54,291 --> 00:43:55,625
‎พาโทมี่มาหน่อยได้ไหม

784
00:43:56,750 --> 00:43:58,083
‎มารูจะพาเขามาพรุ่งนี้

785
00:44:14,333 --> 00:44:18,541
‎เราเจอกันตอนธันวาคม 1991
‎และก็อยู่ด้วยกันมาตั้งแต่นั้น

786
00:44:19,250 --> 00:44:20,375
‎รักกันนานๆ !

787
00:44:22,125 --> 00:44:24,875
‎แม่คงไม่ขออะไรให้ลูกมากไปกว่า

788
00:44:25,458 --> 00:44:27,375
‎การได้เจอความรักแบบนี้

789
00:44:27,458 --> 00:44:28,416
‎จูบเลย!

790
00:44:29,125 --> 00:44:31,000
‎สองต่อหนึ่งนะ

791
00:44:31,083 --> 00:44:34,250
‎พิเศษ หลงใหล และร้อนแรง

792
00:44:35,083 --> 00:44:36,125
‎เข้าแล้ว!

793
00:44:38,416 --> 00:44:40,166
‎แตกต่าง รักใคร่

794
00:44:43,250 --> 00:44:46,083
‎ความรักที่รักใคร่ โธ่แม่ แม่นี่เพี้ยนจังเลย

795
00:44:54,875 --> 00:44:56,500
‎เมื่อคืนเป็นยังไงบ้างครับ

796
00:44:56,583 --> 00:44:58,500
‎ไม่ค่อยดีค่ะ ฉันอ้วกนิดหน่อย

797
00:44:58,583 --> 00:45:00,416
‎- ได้กินอะไรไหมครับ
‎- สตรอว์เบอร์รีค่ะ

798
00:45:00,916 --> 00:45:02,500
‎- ขอโทษนะคะ
‎- ไม่เลยครับ

799
00:45:03,416 --> 00:45:04,250
‎ไม่เป็นไร

800
00:45:04,916 --> 00:45:06,750
‎แต่คุณอ้วกออกมา

801
00:45:06,833 --> 00:45:09,583
‎ก็มีสิทธิ์ที่จะสำลักมันเข้าไปในปอด

802
00:45:10,083 --> 00:45:12,958
‎เพราะงั้นเราคงต้องขอใส่สายยางลงจมูกนะครับ

803
00:45:13,041 --> 00:45:13,875
‎โอเคค่ะ

804
00:45:13,958 --> 00:45:17,250
‎มันจะน่ารำคาญหน่อยในตอนแรกๆ
‎แต่เดี๋ยวคุณก็ชินครับ

805
00:45:19,708 --> 00:45:22,750
‎เมื่อวานคุณเล่าเรื่อง
‎ตอนไปเที่ยวยุโรปกับครอบครัว

806
00:45:29,916 --> 00:45:31,958
‎บางทีอาจถึงเวลาวางยาแล้วหรือเปล่าคะ

807
00:45:32,958 --> 00:45:33,791
‎บางทีนะ

808
00:45:34,416 --> 00:45:36,750
‎คุณจะรู้เองเมื่อถึงเวลา

809
00:45:40,375 --> 00:45:42,458
‎ฉันเขียนสมุดให้โทมี่จบแล้ว

810
00:45:42,541 --> 00:45:45,791
‎ยังมีหน้าเหลืออยู่บ้าง สักสิบหน้ามั้งคะ

811
00:45:47,000 --> 00:45:48,791
‎บางทีอาจจะเป็นอาทิตย์หน้า

812
00:45:51,416 --> 00:45:54,375
‎คุณบอกมาแล้วกัน แล้วเราจะนัดเวลาให้

813
00:46:00,375 --> 00:46:01,666
‎มันจะเป็นยังไงคะ

814
00:46:03,416 --> 00:46:06,041
‎มันจะเหมือนวันอื่นๆ คุณจะไม่รู้ตัวเลย

815
00:46:08,125 --> 00:46:09,916
‎เราจะเพิ่มโดสมอร์ฟีนให้คุณ

816
00:46:10,458 --> 00:46:13,291
‎และก็เพิ่มมิดาโซแลม
‎เป็นยาระงับประสาท คุณจะหลับไป

817
00:46:15,750 --> 00:46:17,166
‎แล้วฉันจะไม่ตื่นขึ้นมาอีกเหรอคะ

818
00:46:17,916 --> 00:46:19,291
‎เราจะคอยดูคุณ

819
00:46:19,375 --> 00:46:22,000
‎และจะให้โดสที่พอดี เพื่อไม่ให้คุณตื่นขึ้นมาอีก

820
00:46:31,208 --> 00:46:33,500
‎เริ่มคิดได้แล้วครับว่าคุณอยากบอกลาใครบ้าง

821
00:46:36,291 --> 00:46:37,708
‎ฉันยังไม่ได้คิดเลยค่ะ

822
00:46:41,666 --> 00:46:43,958
‎(ทำอะไรไม่ได้แล้วล่ะ ทุกคน)

823
00:46:44,041 --> 00:46:50,166
‎(ไปสู่จุดจบพร้อมรอยยิ้มและกำหมัดแน่น
‎แต่นี่คือจุดจบแล้ว)

824
00:46:51,291 --> 00:46:54,208
‎(พรุ่งนี้เป็นวันเกิดฉัน
‎ฉันไม่อยากได้ของขวัญ ไม่อยากได้คำชม)

825
00:46:54,291 --> 00:46:57,458
‎(แค่อยากได้ปาร์ตี้สไตล์เม็กซิกัน
‎พวกวันแห่งความตายน่ะ)

826
00:47:25,208 --> 00:47:27,708
‎ตอนกลางคืนพอจุดเทียนแล้ว มันจะสวยมากเลย

827
00:47:27,791 --> 00:47:30,958
‎ใช่ ทำไมเราไม่ถ่ายรูปแล้วโพสต์ลงล่ะ

828
00:47:32,416 --> 00:47:33,375
‎หรือมันจะเว่อร์ไปไหม

829
00:47:34,083 --> 00:47:34,958
‎ไม่หรอก

830
00:47:49,250 --> 00:47:50,083
‎เข้ามาสิ

831
00:47:50,583 --> 00:47:52,666
‎- ผมอยากคุยด้วยหน่อย
‎- มีอะไรเหรอ

832
00:47:54,791 --> 00:47:55,625
‎เธอเป็นยังไงบ้าง

833
00:47:56,500 --> 00:47:57,333
‎ชาร์ลี

834
00:47:58,458 --> 00:48:00,208
‎หมอเขาว่ายังไง

835
00:48:00,291 --> 00:48:01,666
‎ไม่มีอะไร ทำไมเขาต้องพูดอะไร

836
00:48:02,166 --> 00:48:05,791
‎บางครั้งหมอก็ปรึกษากันเอง และก็คุยกันเอง

837
00:48:07,750 --> 00:48:09,875
‎- คุณเอาของขวัญมาไหม
‎- เอามา

838
00:48:09,958 --> 00:48:11,666
‎เธอบอกว่าไม่อยากได้ของขวัญนะ

839
00:48:11,750 --> 00:48:14,833
‎หนังสือของพัคที่เธอยังไม่มีน่ะ แค่นั้นเอง

840
00:48:14,916 --> 00:48:16,625
‎เข้ามาสิ

841
00:48:20,416 --> 00:48:21,333
‎เธอหลับอยู่

842
00:48:22,500 --> 00:48:24,000
‎ด้วยของทุกอย่างที่พวกเขาเอาให้เธอ

843
00:48:24,083 --> 00:48:26,791
‎เราจะไปโรงอาหารแล้วให้เธอพักสักหน่อย

844
00:48:26,875 --> 00:48:28,333
‎เดี๋ยวผมตามไป

845
00:48:31,833 --> 00:48:33,458
‎- ไว้เจอกัน
‎- ไง

846
00:48:54,291 --> 00:48:56,291
‎- นึกว่าคุณหลับอยู่ซะอีก
‎- เปล่า

847
00:48:57,041 --> 00:48:58,291
‎คุณเอาอะไรมาน่ะ

848
00:48:59,083 --> 00:48:59,916
‎แฮมเบอร์เกอร์

849
00:49:00,791 --> 00:49:02,875
‎แต่เดี๋ยวผมจะไปกินข้างนอก
‎จะได้ไม่ยั่วให้คุณอยาก

850
00:49:02,958 --> 00:49:04,916
‎ไม่หรอก มันไม่ทำให้ฉันอยากกินหรอก

851
00:49:05,500 --> 00:49:06,333
‎ไง

852
00:49:07,541 --> 00:49:08,375
‎กินที่นี่แหละ

853
00:49:08,458 --> 00:49:11,333
‎- ผมเอาของที่คุณขอมาด้วยนะ
‎- ดีจัง

854
00:49:12,666 --> 00:49:16,458
‎ฉันอ่านหนังสือที่ชาร์ลีเอามาให้
‎เป็นของขวัญวันเกิด

855
00:49:16,541 --> 00:49:18,375
‎หนังสือของพัคอีกสองเล่มที่ฉันขาดพอดี

856
00:49:18,916 --> 00:49:20,708
‎ไม่อยากเชื่อเลยว่าเขาจะจำได้

857
00:49:22,291 --> 00:49:23,291
‎เขานี่อัจฉริยะจริงๆ

858
00:49:24,625 --> 00:49:27,208
‎(พัคชนะ)

859
00:49:28,333 --> 00:49:31,041
‎- คุณได้แวะไปที่บ้านไหม
‎- ใช่ โรซ่าอยู่ที่นั่น

860
00:49:31,125 --> 00:49:32,416
‎ได้จ่ายเงินเธอไหม

861
00:49:32,500 --> 00:49:34,625
‎เปล่า เธอบอกให้ผมจ่ายพร้อมกัน
‎ตอนอาทิตย์หน้าน่ะ

862
00:49:35,333 --> 00:49:36,708
‎เธอฝากสวัสดีด้วยนะ

863
00:49:36,791 --> 00:49:37,708
‎อะไรอีกนะ

864
00:49:37,791 --> 00:49:39,791
‎ผมจ่ายค่ามือถือคุณ ของผม

865
00:49:39,875 --> 00:49:42,083
‎โดนค่าปรับทั้งคู่เลย เพราะมันเลยกำหนด

866
00:49:43,625 --> 00:49:45,750
‎และหน้าต่างห้องโทมี่ก็ยังรั่วอยู่

867
00:49:46,416 --> 00:49:48,291
‎เดี๋ยวทันทีที่ผมมีเวลา

868
00:49:48,375 --> 00:49:50,166
‎ผมจะเอามาซีลอีกรอบนึงนะ

869
00:49:50,958 --> 00:49:51,833
‎โอเค

870
00:49:52,833 --> 00:49:55,708
‎ต้นไม้ก็โอเคดี พวกมันฝากสวัสดีด้วยนะ

871
00:49:57,625 --> 00:49:58,875
‎ถ่ายรูปมาหน่อยสิ

872
00:49:58,958 --> 00:49:59,791
‎ได้เลย

873
00:50:00,583 --> 00:50:02,458
‎ผมให้ของขวัญครูใหญ่ด้วย

874
00:50:02,541 --> 00:50:04,750
‎เธอช่วยเราไว้เยอะเลย เรื่องย้ายโรงเรียนน่ะ

875
00:50:08,833 --> 00:50:10,375
‎เฟด เรานัดวันเลยดีไหม

876
00:50:17,625 --> 00:50:19,875
‎- คุณคุยกับวิกน่าแล้วเหรอ
‎- คุยแล้ว

877
00:50:22,083 --> 00:50:24,416
‎เขาบอกว่าให้เรานัดวันที่เราต้องการได้เลย

878
00:50:25,875 --> 00:50:26,708
‎โอเค

879
00:50:27,875 --> 00:50:29,083
‎น่าจะเป็นวันศุกร์นะ

880
00:50:30,541 --> 00:50:31,500
‎คุณคิดว่าไง

881
00:50:34,791 --> 00:50:35,625
‎โอเค

882
00:50:37,291 --> 00:50:39,041
‎เราต้องคุยกับโทมี่ก่อน

883
00:50:39,958 --> 00:50:41,416
‎พรุ่งนี้หรือมะรืน

884
00:50:50,958 --> 00:50:52,750
‎ทุกๆ ข้อตกลงมีข้อเสียเสมอ

885
00:50:54,208 --> 00:50:57,583
‎ตอนนั้นเฟดตกลงที่จะอยู่กับฉัน
‎จนกว่าความตายจะพรากเราจากกัน

886
00:50:57,666 --> 00:50:58,500
‎เฟเดริโก้!

887
00:50:58,583 --> 00:51:00,375
‎แต่เขาไม่ได้อ่านตรงหมายเหตุ

888
00:51:00,958 --> 00:51:01,833
‎เป็นยังไงบ้าง

889
00:51:01,916 --> 00:51:04,750
‎ผมต้องการให้คุณพาจนท.รับรองเอกสาร
‎มารับรองว่ามาเรียยินยอม

890
00:51:04,833 --> 00:51:06,083
‎ที่จะวางยาให้เธอจากไป

891
00:51:06,166 --> 00:51:07,583
‎- มีปัญหาอะไรหรือเปล่าครับ
‎- ไม่มี

892
00:51:07,666 --> 00:51:10,625
‎- แค่มีไว้จะดีกว่าน่ะครับ
‎- ผมจะไปหาจนท.รับรองเอกสารจากไหน

893
00:51:10,708 --> 00:51:13,541
‎ไปถามที่ประชาสัมพันธ์นะครับ
‎พวกเขารู้ว่าสำนักงานเขตอยู่ไหน

894
00:51:13,625 --> 00:51:16,208
‎- เขาต้องไปด้วยไหม
‎- พวกเขารู้ว่าต้องทำยังไง

895
00:51:16,291 --> 00:51:19,208
‎- ผมจะไปเลยจะได้ไม่เสียเวลา
‎- บอกผมด้วยนะครับ ผมยังอยู่จนดึก

896
00:51:20,916 --> 00:51:24,041
‎เขาน่าจะไม่เคยจินตนาการ
‎ว่าช่วงเวลานี้จะมาเร็วเหลือเกิน

897
00:51:25,333 --> 00:51:26,458
‎แต่นี่คือจุดจบของฉัน

898
00:51:27,625 --> 00:51:29,958
‎- สำนักงานเขตอยู่ไหนครับ
‎- ชั้นสามครับ

899
00:51:30,041 --> 00:51:30,875
‎ขอบคุณครับ

900
00:51:34,583 --> 00:51:37,041
‎ฉันอยากให้เขาพาฉันไปปารีสมากกว่า

901
00:51:37,708 --> 00:51:40,666
‎แต่ตอนนี้ของขวัญที่ดีที่สุด
‎ที่เขาสามารถมอบให้ฉันได้

902
00:51:40,750 --> 00:51:42,083
‎คือการจัดการการตายให้ฉัน

903
00:51:43,750 --> 00:51:44,583
‎สวัสดีครับ

904
00:51:45,291 --> 00:51:46,125
‎สวัสดีค่ะ

905
00:51:46,208 --> 00:51:48,333
‎ผมมาหาจนท.รับรองเอกสารเซรูโอโล่ครับ

906
00:51:48,416 --> 00:51:49,583
‎ผู้สูงวัยหรือผู้เยาว์คะ

907
00:51:49,666 --> 00:51:52,083
‎อะไรก็ได้ครับ เพื่อไปรับรองเอกสารน่ะครับ

908
00:51:53,583 --> 00:51:55,791
‎นั่งก่อนนะคะ ฉันจะไปแจ้งเขาให้

909
00:51:55,875 --> 00:51:57,125
‎- ขอบคุณครับ
‎- รอตรงนี้ค่ะ

910
00:51:59,125 --> 00:52:03,291
‎ฉันว่าฉันไม่เคยเห็น
‎การกระทำเพื่อความรักแบบนี้มาก่อนเลย

911
00:52:06,500 --> 00:52:07,416
‎เชิญเข้ามาค่ะ

912
00:52:07,916 --> 00:52:09,458
‎ขอบคุณครับ

913
00:52:11,500 --> 00:52:13,000
‎- สวัสดีครับ
‎- สวัสดีครับ

914
00:52:13,083 --> 00:52:15,541
‎- เป็นยังไงบ้าง เชิญนั่งก่อนครับ
‎- ขออนุญาตนะครับ

915
00:52:15,625 --> 00:52:16,583
‎มีอะไรให้ผมช่วยครับ

916
00:52:16,666 --> 00:52:18,583
‎ภรรยาผมอยู่ที่โรงพยาบาล
‎ถัดจากที่นี่ไปสองช่วงตึกครับ

917
00:52:18,666 --> 00:52:21,041
‎และผมอยากให้คุณรับรองมอบอำนาจให้ที

918
00:52:21,125 --> 00:52:22,333
‎คุณมีข้อความมาไหมครับ

919
00:52:22,416 --> 00:52:23,833
‎ไม่ครับ ไม่มีอะไรเลย

920
00:52:25,208 --> 00:52:28,291
‎เราต้องมีข้อความพิมพ์ออกมานะครับ

921
00:52:28,375 --> 00:52:30,208
‎ครับ แต่ไม่มีใครบอกอะไรผมเล

922
00:52:30,291 --> 00:52:31,708
‎เดี๋ยวนะครับ

923
00:52:32,500 --> 00:52:35,875
‎คุณกลับที่โรงพยาบาล
‎และบอกให้พวกเขาช่วยเอาตัวอย่างให้คุณหน่อย

924
00:52:35,958 --> 00:52:38,541
‎- โอเคนะครับ
‎- โอเคครับ ผมจะรีบไปแล้วกลับมาใหม่

925
00:52:38,625 --> 00:52:41,166
‎ไม่ใช่ตอนนี้ครับ นี่มันเย็นแล้ว

926
00:52:41,250 --> 00:52:44,041
‎- ต้องเป็นพรุ่งนี้นะครับ
‎- นอกเวลาทำการไม่ได้เหรอครับ

927
00:52:46,333 --> 00:52:48,791
‎นี่มันเรื่องอะไรเหรอครับ มันด่วนเหรอ

928
00:52:50,125 --> 00:52:54,250
‎ภรรยาผมกำลังจะตาย และผมต้องให้เธอ
‎เซ็นมอบอำนาจวางยาให้เธอจากไป

929
00:52:56,708 --> 00:52:57,583
‎โอเค

930
00:52:58,291 --> 00:52:59,291
‎ผมจะรอคุณนะครับ

931
00:52:59,791 --> 00:53:01,083
‎เอายังงี้นะ

932
00:53:01,166 --> 00:53:03,833
‎นี่นามบัตรผม ไปจัดการให้เรียบร้อย

933
00:53:03,916 --> 00:53:07,041
‎ผมจะรอที่นี่สักพัก ถ้าคุณจะมาช้าก็โทรมานะครับ

934
00:53:07,125 --> 00:53:09,041
‎- ขอบคุณมากครับ
‎- ไม่เป็นไรครับ

935
00:53:09,125 --> 00:53:09,958
‎ไม่มีปัญหา

936
00:53:13,333 --> 00:53:15,083
‎ฉันยกเสื้อให้เธอหมดเลย

937
00:53:15,833 --> 00:53:18,416
‎เลือกก่อนใครเลยนะ ฉันยกให้เธอหมด

938
00:53:19,083 --> 00:53:22,000
‎ชุดแต่งงานของแม่ฉัน กระเป๋าของแม่

939
00:53:22,083 --> 00:53:24,708
‎เครื่องประดับเก่าๆ ให้เธอหมดเลย

940
00:53:25,375 --> 00:53:27,916
‎แล้วเธอจะเอาไปบริจาคหรือยกให้ใครก็ตามแต่

941
00:53:28,541 --> 00:53:29,583
‎หรือจะโยนทิ้งก็ได้

942
00:53:30,125 --> 00:53:31,541
‎ตามใจเลย

943
00:53:32,166 --> 00:53:35,291
‎เอางานปักของฉันให้เวร่า เธอรู้ว่าควรทำยังไง

944
00:53:37,125 --> 00:53:39,958
‎เครื่องสำอาง เธอตัดสินใจเลย

945
00:53:42,166 --> 00:53:45,875
‎ยกชุดหนังสือพัคให้อากุส ลูกสาวเปาล่า

946
00:53:47,958 --> 00:53:49,875
‎อ๋อใช่ โยนของทิ้งด้วยนะ

947
00:53:50,458 --> 00:53:53,708
‎เอาแบบไม่ต้องปรานีเลย เฟดคงทำไม่ลง

948
00:53:53,791 --> 00:53:55,958
‎เธอโยนทิ้งได้เลย อะไรที่มันไม่...

949
00:53:57,333 --> 00:53:58,458
‎นี่สำคัญนะ

950
00:53:58,541 --> 00:54:02,083
‎มันมีซีดีวงทรีโอ้ โล ปันโชสอยู่
‎อิสโตเรีย เดอ อูน อามอร์

951
00:54:03,125 --> 00:54:05,333
‎เพลงจากตอนที่เราเจอกัน

952
00:54:05,416 --> 00:54:08,875
‎เพลงที่เขาให้ฉันฟังตอนเราคบกันวันแรก

953
00:54:08,958 --> 00:54:10,958
‎ไปเอามันมาแล้วทำลายทิ้งไปซะ

954
00:54:11,458 --> 00:54:14,125
‎ฉันรู้ว่าเฟดจะต้องไปหามัน
‎แล้วก็คงอดฟังมันไม่ได้

955
00:54:14,208 --> 00:54:15,875
‎แล้วเขาก็จะเศร้าสุดๆ

956
00:54:17,458 --> 00:54:19,666
‎เพลงของเธอไม่ใช่เพลง
‎"คอนติโก อาเปรนดี" เหรอ

957
00:54:20,875 --> 00:54:22,500
‎- ไม่ใช่
‎- เพลงของมานซาเนโร่น่ะ

958
00:54:22,583 --> 00:54:25,208
‎ไม่ใช่ อย่าโยนซีดีทิ้งผิดแผ่นล่ะ

959
00:54:25,291 --> 00:54:28,125
‎ไม่ๆ อิสโตเรีย เดอ อูน อามอร์

960
00:54:28,208 --> 00:54:31,083
‎เอาของขวัญดีๆ ให้คุณหมอโมลิน่า

961
00:54:31,166 --> 00:54:32,000
‎โอเค

962
00:54:32,625 --> 00:54:33,666
‎โมลิน่า

963
00:54:33,750 --> 00:54:36,708
‎ให้ของขวัญทีมพยาบาลด้วย

964
00:54:39,125 --> 00:54:41,500
‎ยกเครื่องอบผ้าให้ชาร์ลี

965
00:54:42,375 --> 00:54:43,666
‎เขาต้องดีใจแน่ๆ

966
00:54:43,750 --> 00:54:44,916
‎เป็นของขวัญที่ดีที่สุดเลย

967
00:54:51,500 --> 00:54:55,666
‎เธอไม่อยู่เคียงข้างฉันอีกแล้ว ที่รัก

968
00:54:57,125 --> 00:55:00,125
‎ฉันมีเพียงความเดียวดายภายในจิตใจ

969
00:55:01,416 --> 00:55:03,791
‎พอได้แล้ว มันจะทำเธอเศร้าด้วยนะ

970
00:55:06,333 --> 00:55:08,041
‎เสร็จละ แค่นี้แหละ

971
00:55:09,041 --> 00:55:09,875
‎โอเคนะ

972
00:55:18,458 --> 00:55:22,208
‎คุณหมอวิกน่า เชิญมาที่ประชาสัมพันธ์ด้วยค่ะ

973
00:55:22,291 --> 00:55:23,750
‎- เดี๋ยวเขามานะคะ
‎- ขอบคุณครับ

974
00:55:38,833 --> 00:55:40,125
‎หมอครับ เป็นยังไงบ้าง

975
00:55:40,208 --> 00:55:41,041
‎คุณหมอ

976
00:55:42,208 --> 00:55:44,125
‎ผมต้องการข้อความที่มาเรียต้องเซ็นน่ะครับ

977
00:55:44,208 --> 00:55:46,750
‎ช่างมันเถอะ มากับผมก่อน ผู้บริหารรออยู่

978
00:55:46,833 --> 00:55:49,208
‎- มีอะไรเหรอครับ
‎- ไม่ใช่เรื่องที่แก้ไม่ได้หรอก

979
00:55:49,291 --> 00:55:50,291
‎มีปัญหาอื่นอีกเหรอครับ

980
00:55:50,375 --> 00:55:52,916
‎ไม่ต้องห่วง ให้ผมจัดการนะ

981
00:56:00,166 --> 00:56:01,791
‎ให้ตอบ "ครับ" อย่างเดียวพอ

982
00:56:03,375 --> 00:56:06,791
‎เอ่อ คุณเฟเดริโก้ คุณก็รู้ว่าเรารักมาเรียมาก

983
00:56:06,875 --> 00:56:08,625
‎และเราก็รักคุณมากด้วย

984
00:56:09,125 --> 00:56:13,500
‎เราคิดว่าความอดทนที่คุณแสดงออกมา
‎ในสถานการณ์นี้มันน่าทึ่งมาก

985
00:56:13,583 --> 00:56:17,291
‎เราเลยพยายามทำให้คุณรู้สึกสบายใจที่สุด

986
00:56:17,375 --> 00:56:18,958
‎- ใช่ไหมครับ คุณหมอ
‎- ครับ แน่นอนครับ

987
00:56:20,083 --> 00:56:21,750
‎ขอบคุณนะครับ จริงๆ เลย

988
00:56:22,250 --> 00:56:24,625
‎แต่มันมีปัญหานิดหน่อย

989
00:56:25,416 --> 00:56:30,708
‎คุณรู้ใช่ไหมว่าเส้นแบ่งระหว่าง
‎การุณยฆาตกับการวางยามันบางมาก

990
00:56:30,791 --> 00:56:33,458
‎และทำให้เกิดการตีความไปหลายแบบ

991
00:56:33,541 --> 00:56:36,000
‎ที่จริงแล้วมีเพื่อนร่วมอาชีพ
‎และผู้เชียวชาญมากมาย

992
00:56:36,083 --> 00:56:38,625
‎ที่ไม่เห็นด้วยกับการวางยาแบบนี้

993
00:56:39,166 --> 00:56:42,375
‎ครับ เพราะปัญหาด้านความหมายนี่

994
00:56:42,458 --> 00:56:45,791
‎ผมว่าเราควรเรียกว่า "การวางยา
‎ด้วยความเห็นใจ" ไม่ใช่ "จากไป" นะครับ

995
00:56:47,166 --> 00:56:48,000
‎ใช่ครับ

996
00:56:48,666 --> 00:56:51,291
‎พระราชบัญญัติการตายอย่างมีศักดิ์ศรีระบุไว้ว่า

997
00:56:51,375 --> 00:56:54,666
‎การวางยาให้จากไปนั้น
‎ต้องเกิดจากการเสนอของแพทย์

998
00:56:54,750 --> 00:56:57,666
‎พร้อมกับความยินยอมจากคนไข้
‎หรือญาติของคนไข้

999
00:56:57,750 --> 00:57:00,500
‎ในกรณีที่เขาหรือเธอไม่สามารถตัดสินใจเองได้

1000
00:57:00,583 --> 00:57:02,750
‎ในวันที่ความเจ็บปวดมันเกิดทนไหว

1001
00:57:02,833 --> 00:57:05,916
‎หรือเมื่อการรักษาไม่ได้ผล

1002
00:57:06,625 --> 00:57:10,083
‎แต่เราบอกไม่ได้ว่าเราจะทำแบบนั้นในอีกห้าวัน

1003
00:57:10,625 --> 00:57:13,625
‎เพราะมันจะสื่อว่าคนไข้
‎สามารถทนความเจ็บปวดนั้นได้

1004
00:57:13,708 --> 00:57:18,166
‎ซึ่งมันไม่ได้เกินทนไหว
‎และวิธีรักษาที่รุนแรงน้อยลงก็ได้ผล

1005
00:57:21,625 --> 00:57:25,708
‎ฟังนะครับ เฟเดริโก้
‎นี่เป็นขั้นตอนปกติของที่นี่ ใช่ไหมครับ หมอ

1006
00:57:25,791 --> 00:57:27,583
‎ใช่ครับ เรื่องปกติ

1007
00:57:27,666 --> 00:57:29,875
‎แต่ในกรณีของมาเรีย เธอเป็นบุคคลสาธารณะ

1008
00:57:29,958 --> 00:57:32,291
‎ขึ้นปกคลารีน สัมภาษณ์ออกทีวี

1009
00:57:32,958 --> 00:57:36,708
‎เรื่องโซเชียลมีเดียนั่นกลายเป็นไวรัล
‎คนสับสนกันไปหมด

1010
00:57:36,791 --> 00:57:41,375
‎ผมคงไม่แปลกใจถ้าจะมีคนคิดว่า
‎เรากำลังทำการการุณยฆาต

1011
00:57:42,458 --> 00:57:44,166
‎โทษนะครับ ผมต้องรับสายนี้

1012
00:57:50,666 --> 00:57:51,541
‎ฟังนะครับ เฟเดริโก้

1013
00:57:52,625 --> 00:57:53,875
‎ถ้าเธอเป็นภรรยาผม

1014
00:57:54,458 --> 00:57:58,041
‎ผมจะพาเธอกลับบ้าน
‎และให้คนมาจัดการวางยาให้เธอจากไป

1015
00:57:58,958 --> 00:58:01,375
‎ผมไม่ได้พูดในฐานะประธานโรงพยาบาลนะ

1016
00:58:03,208 --> 00:58:05,375
‎นายจะทำยังไง พาเธอกลับบ้านเหรอ

1017
00:58:07,083 --> 00:58:09,333
‎หมอเขาบอกแบบนั้น
‎สมมติเธอเป็นภรรยาเขา...

1018
00:58:09,416 --> 00:58:10,750
‎เขาจะพาเธอกลับบ้านและวางยาเธอ

1019
00:58:10,833 --> 00:58:11,666
‎เอ่อ...

1020
00:58:11,750 --> 00:58:14,458
‎ฉันว่าเขาพูดเพราะอยากจะวางก้ามมั้ง

1021
00:58:14,541 --> 00:58:15,666
‎แล้วหมอวิกน่าว่ายังไง

1022
00:58:16,250 --> 00:58:17,958
‎บอกว่าเขาจะจัดการให้

1023
00:58:18,458 --> 00:58:21,291
‎เขาเป็นหัวหน้าแพทย์นะ
‎เขาต้องทำอะไรได้บ้างสิ

1024
00:58:21,375 --> 00:58:22,708
‎ปล่อยให้วิกน่าจัดการเถอะ

1025
00:58:25,833 --> 00:58:27,166
‎ผมจะโทรหาอาเดรียน

1026
00:58:27,833 --> 00:58:28,958
‎อาเดรียน

1027
00:58:29,041 --> 00:58:31,166
‎อาเดรียนเป็นนักโภชนาการนะ

1028
00:58:31,250 --> 00:58:33,458
‎เขาจะพูดหรือทำอะไรได้เหรอ

1029
00:58:33,541 --> 00:58:35,125
‎เขาเป็นนักโภชนาการ แต่ก็เป็นหมอด้วย

1030
00:58:35,208 --> 00:58:37,041
‎แต่มันไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้เลยนะ

1031
00:58:37,125 --> 00:58:39,291
‎นักโภชนาการ...

1032
00:58:41,125 --> 00:58:43,166
‎ทำไมเขาถึงไม่ยอมวางยาเธอในโรงพยาบาล

1033
00:58:43,666 --> 00:58:45,833
‎เพราะเรื่องที่ฉันบอกนายทางโทรศัพท์ไง

1034
00:58:46,875 --> 00:58:48,666
‎มารีไม่สมควรต้องเจอเรื่องแบบนี้เลย

1035
00:58:49,166 --> 00:58:50,166
‎แน่นอนสิ

1036
00:58:51,000 --> 00:58:52,541
‎แล้วนายจะพาเธอกลับบ้านไหม

1037
00:58:52,625 --> 00:58:54,333
‎ใช่ ก็ว่ายังงั้น

1038
00:58:56,000 --> 00:58:57,375
‎มาเถอะ เข้าไปข้างในกัน

1039
00:58:58,458 --> 00:59:00,208
‎นายจะขับรถขยะนี่ไปไหนน่ะ

1040
00:59:00,791 --> 00:59:02,958
‎ไปทางเหนือ ไปคูคุยตอนหน้าร้อน

1041
00:59:03,458 --> 00:59:05,791
‎- คงขับไปได้ไม่ไกลหรอก
‎- คิดงั้นเหรอ

1042
00:59:05,875 --> 00:59:08,250
‎ไว้อีกสองสามเดือนกลับมาดูใหม่สิ

1043
00:59:09,416 --> 00:59:10,708
‎ฉันว่าไม่รอดหรอก

1044
00:59:14,291 --> 00:59:15,416
‎ฟังนะ เฟด

1045
00:59:15,500 --> 00:59:18,583
‎การวางยาที่บ้านมันไม่ง่ายนะ

1046
00:59:19,291 --> 00:59:21,125
‎ไม่ใช่ว่านายวางยาปุ๊บแล้วจบกัน

1047
00:59:21,708 --> 00:59:24,166
‎นายต้องอยู่ตรงนั้น คอยเฝ้าดูเธอ

1048
00:59:24,666 --> 00:59:26,458
‎ต้องจัดการเรื่องยา

1049
00:59:27,458 --> 00:59:28,875
‎นายต้องทำให้เธอหลับไว้

1050
00:59:28,958 --> 00:59:32,333
‎และในขณะเดียวกันก็เริ่มลดระดับน้ำในร่างกาย
‎เข้าใจไหม

1051
00:59:35,416 --> 00:59:39,500
‎นั่นอาจจะกินเวลาห้า หก เจ็ดวัน
‎หรืออาจจะนานกว่านั้นอีก

1052
00:59:43,791 --> 00:59:45,083
‎ห่วยแตกใช่ไหมล่ะ

1053
00:59:46,208 --> 00:59:48,791
‎- ไม่มีทางที่เร็วกว่านั้นเหรอ
‎- การุณยฆาตน่ะเร็วกว่า

1054
00:59:50,958 --> 00:59:53,541
‎ฉันหาหมอที่จะช่วยนายได้นะ ถ้านายต้องการ

1055
00:59:55,666 --> 00:59:56,750
‎ไม่ล่ะ

1056
00:59:57,916 --> 00:59:59,458
‎ตอนเริ่มเรื่องทั้งหมดนี้

1057
00:59:59,541 --> 01:00:02,791
‎ฉันสัญญากับมารีว่า
‎ถ้าจะมีใครเป็นคนลงมือ ก็ต้องเป็นฉัน

1058
01:00:07,250 --> 01:00:08,833
‎- อธิบายให้ฉันฟังที
‎- โอเค

1059
01:00:12,000 --> 01:00:14,166
‎ฟังนะ ถ้านายพาเธอกลับบ้าน

1060
01:00:15,041 --> 01:00:19,041
‎ขอคนที่โรงพยาบาลให้ส่งตัวเธอ
‎มาพร้อมสายสวนหลอดเลือดดำส่วนกลาง

1061
01:00:19,833 --> 01:00:22,875
‎มันเป็นสายที่สอดเข้าไปในหลอดเลือดใหญ่

1062
01:00:22,958 --> 01:00:24,416
‎ที่เข้าสู่หัวใจ

1063
01:00:25,416 --> 01:00:28,416
‎- แล้วถ้าเธอสอดไว้แล้วล่ะ
‎- ไม่หรอก ไม่มีแน่

1064
01:00:31,000 --> 01:00:33,000
‎แต่พวกเขาจะรู้ทันทีที่ฉันขอแบบนั้นสินะ

1065
01:00:33,083 --> 01:00:35,083
‎นายไม่มีคนในโรงพยาบาลที่พอจะไว้ใจได้เหรอ

1066
01:00:35,583 --> 01:00:36,541
‎ไม่มีให้ทำเรื่องแบบนี้น่ะ

1067
01:00:37,333 --> 01:00:38,166
‎ไม่รู้สิ

1068
01:00:38,791 --> 01:00:39,625
‎ขอฉัน...

1069
01:00:42,625 --> 01:00:44,416
‎แล้วพอจัดการเรื่องนั้นแล้ว ยังไงต่อล่ะ

1070
01:00:45,291 --> 01:00:49,250
‎พอเธอมีสายน้ำเกลือส่วนกลางแล้ว
‎ให้นายไปร้านขายยาแล้วขอโพแทสเซียมคลอไรด์

1071
01:00:49,750 --> 01:00:51,375
‎- โพแทสเซียมคลอไรด์
‎- นี่ เฟด

1072
01:00:52,625 --> 01:00:55,458
‎- มารีเป็นยังไงบ้าง
‎- ไง เอสเตล่า เธอก็เรื่อยๆ น่ะ

1073
01:00:56,083 --> 01:00:57,458
‎ฉันต้องไปเยี่ยมเธอบ้างแล้ว

1074
01:00:58,083 --> 01:01:00,666
‎บางทีอาทิตย์นี้ฉันอาจหาเวลาไปเยี่ยมเธอได้

1075
01:01:01,583 --> 01:01:02,791
‎ฉันไปบ้านแม่คุณนะ

1076
01:01:03,291 --> 01:01:05,166
‎- โอเค ไว้ผมไปรับนะ
‎- โอเค

1077
01:01:05,666 --> 01:01:07,458
‎- ฝากส่งจูบให้เธอทีนะ
‎- ได้เลย

1078
01:01:10,666 --> 01:01:13,250
‎- ฉันต้องซื้ออะไรนะ
‎- โพแทสเซียมคลอไรด์

1079
01:01:13,333 --> 01:01:16,250
‎- แล้วพวกเขาก็จะให้ง่ายๆ เหรอ
‎- ใช่ มันเป็นยาที่ซื้อได้ที่เคาน์เตอร์

1080
01:01:16,333 --> 01:01:19,000
‎ใช้รักษาอาการท้องเสีย อาเจียนน่ะ
‎ไม่เป็นไรหรอก

1081
01:01:19,583 --> 01:01:22,750
‎พอซื้อมาแล้วก็เอามาให้ฉัน
‎ฉันจะเตรียมเข็มฉีดยาให้เอง

1082
01:01:23,250 --> 01:01:25,958
‎นายแค่ต้องฉีดเข้าไปในสายน้ำเกลือส่วนกลาง

1083
01:01:28,875 --> 01:01:30,000
‎นายจะกล้าทำไหม

1084
01:01:30,500 --> 01:01:31,333
‎ฉันจะทำ

1085
01:01:33,125 --> 01:01:35,791
‎มันจะแสดงในผลชันสูตรไหม

1086
01:01:35,875 --> 01:01:37,500
‎ถ้าชันสูตรก็เห็น

1087
01:01:38,291 --> 01:01:41,750
‎แต่ใครจะขอชันสูตรศพ
‎คนที่ตายจากโรคมะเร็งระยะสุดท้ายกันล่ะ

1088
01:01:44,750 --> 01:01:46,916
‎แล้วถ้าฉันไม่ได้ฉีดเข้า
‎สายสวนหลอดเลือดดำส่วนกลางล่ะ

1089
01:01:47,416 --> 01:01:50,583
‎นายต้องฉีดโพแทสเซียมคลอไรด์
‎เข้าไปในน้ำเกลือ

1090
01:01:51,208 --> 01:01:52,125
‎มันจะช้ากว่า

1091
01:01:53,041 --> 01:01:55,583
‎พยายามฉีดเข้าไปใน
‎สายสวนหลอดเลือดดำส่วนกลาง

1092
01:01:55,666 --> 01:01:57,791
‎มันเร็วกว่า ตรงเข้าหัวใจเลย

1093
01:02:00,541 --> 01:02:01,375
‎หมอครับ

1094
01:02:01,958 --> 01:02:04,416
‎- ค่ะ เป็นยังไงบ้าง
‎- ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหมครับ

1095
01:02:05,291 --> 01:02:07,666
‎ไว้ฉันตามไปที่แล็บนะ

1096
01:02:08,333 --> 01:02:11,791
‎- เราจะกลับบ้านกัน
‎- ไปคุยกับคุณหมอวิกน่านะคะ

1097
01:02:11,875 --> 01:02:14,833
‎ครับผม แต่ผมอยากให้คุณ
‎ใส่สายสวนหลอดเลือดดำส่วนกลางให้เธอ

1098
01:02:14,916 --> 01:02:16,416
‎เพื่ออะไรคะ

1099
01:02:16,916 --> 01:02:19,583
‎เพื่อ... เพื่อการรักษาครับ
‎เผื่อว่าเธอจะต้องใช่น่ะ

1100
01:02:19,666 --> 01:02:20,875
‎ใครบอกคุณมาคะ

1101
01:02:21,458 --> 01:02:24,541
‎หมอประจำตัวเธอครับ หมอประจำครอบครัว

1102
01:02:24,625 --> 01:02:27,458
‎ให้เขาโทรหาเราแล้วกัน
‎เราใส่สายสวนหลอดเลือดดำส่วนกลางไม่ได้

1103
01:02:27,541 --> 01:02:30,500
‎มันต้องมีเหตุผลทางการแพทย์

1104
01:02:31,041 --> 01:02:32,000
‎ให้เขาโทรมานะคะ

1105
01:02:32,583 --> 01:02:33,416
‎โอเคครับ

1106
01:02:34,041 --> 01:02:34,875
‎ขอบคุณครับ

1107
01:02:55,625 --> 01:02:56,875
‎อาเดรียนว่ายังไงบ้าง

1108
01:02:59,000 --> 01:03:01,250
‎- จำที่เราคุยกันได้ไหม
‎- จำได้สิ

1109
01:03:01,916 --> 01:03:04,583
‎ว่าถ้าต้องให้ใครทำ คนคนนั้นต้องเป็นผม

1110
01:03:04,666 --> 01:03:05,500
‎ใช่

1111
01:03:06,166 --> 01:03:07,416
‎ต้องใช้โพแทสเซียม

1112
01:03:08,416 --> 01:03:09,333
‎มันรวดเร็ว

1113
01:03:10,291 --> 01:03:13,708
‎อาเดรียนจะเตรียมเข้มให้
‎และผมก็ใส่ทางน้ำเกลือ

1114
01:03:16,291 --> 01:03:17,500
‎แล้วถ้าพวกเขารู้ล่ะ

1115
01:03:18,625 --> 01:03:20,500
‎เป็นไปไม่ได้หรอก มารี

1116
01:03:21,250 --> 01:03:22,083
‎อาเดรียน

1117
01:03:23,125 --> 01:03:24,125
‎อาเดรียนบอกมา

1118
01:03:25,250 --> 01:03:27,833
‎พวกเขาไม่ชันสูตรศพผู้ป่วยมะเร็งหรอก

1119
01:03:31,791 --> 01:03:33,541
‎ถ้าเรากลับบ้านจะดีกว่าเหรอ

1120
01:03:34,166 --> 01:03:35,000
‎ใช่

1121
01:03:35,916 --> 01:03:37,333
‎เรากลับบ้านแล้วค่อยลงมือนะ

1122
01:03:40,125 --> 01:03:44,125
‎แต่ถ้าเรากลับบ้านและฉันตายวันถัดไป
‎พวกเขาจะจับได้นะ พวกเขาไม่โง่หรอก

1123
01:03:47,250 --> 01:03:50,375
‎แล้วโทมี่ก็จะเสียทั้งพ่อและแม่ไป
‎เพราะคุณอาจจะติดคุก

1124
01:03:50,458 --> 01:03:51,333
‎มันไม่ดีเลย

1125
01:03:53,208 --> 01:03:55,708
‎นายเมาเหรอ นี่ซัดวิสกี้ไปทั้งขวดหรือไง

1126
01:03:55,791 --> 01:03:58,666
‎- หมายความว่าไงที่ว่านายจะฆ่าเธอ
‎- ใช่ ฉันจะทำเอง

1127
01:03:59,291 --> 01:04:00,958
‎เราคุยเรื่องนี้ไว้ตั้งแต่ต้น

1128
01:04:01,458 --> 01:04:04,125
‎เธออยู่ที่นี่อีกห้าเดือน
‎แล้วบอกลาอีกเป็นร้อยๆ ครั้งไม่ไหวหรอก

1129
01:04:04,708 --> 01:04:06,833
‎ใครบอกกันว่าเธอจะอยู่นี่อีกห้าเดือน

1130
01:04:07,750 --> 01:04:10,250
‎ห้าวัน สิบวันก็เหมือนกันแหละ มันทรมาน

1131
01:04:10,333 --> 01:04:12,708
‎เธออยู่แบบนี้ไม่ได้
‎พวกเขาให้เธอหลับ แล้วเธอก็ตื่นอีก

1132
01:04:17,083 --> 01:04:19,666
‎ต้องมีคนฉีดโพแทสเซียมเวรนั่นให้เธอ

1133
01:04:22,125 --> 01:04:23,125
‎บอกมาสิว่าฉันพูดถูก

1134
01:04:23,750 --> 01:04:26,000
‎ฉันไม่ได้บ้านะ
‎ฉันแค่ทนเห็นเธอทรมานแบบนี้ไม่ได้

1135
01:04:26,083 --> 01:04:30,541
‎ฉันรู้ๆ ฉันรู้ว่านายต้องฆ่าเธอ
‎แต่พอนายพูดออกมาแล้วมันฟังดูรุนแรงน่ะ

1136
01:04:31,125 --> 01:04:34,125
‎แล้วนายได้คุยกับหมอคนนั้นหรือยัง
‎หมอวิกน่าที่เป็นหัวหน้าน่ะ

1137
01:04:35,750 --> 01:04:37,250
‎ไม่อะ ฉันไม่อยากเอาเขามาเกี่ยว

1138
01:04:37,333 --> 01:04:40,208
‎- แต่เขาบอกว่าจะจัดการให้นี่นา
‎- เขาพูดเพื่อจะปัดรำคาญเฉยๆ

1139
01:04:48,375 --> 01:04:50,708
‎- เฟเดริโก้ ฉันกำลังตามหาคุณอยู่เลย
‎- เป็นยังไงบ้างครับ

1140
01:04:50,791 --> 01:04:52,333
‎- ฉันไปหามารีนะ
‎- โอเค

1141
01:04:52,416 --> 01:04:55,791
‎คุณหมอวิกน่าบอกว่ามาเรียต้องเซ็นเอกสารนี้

1142
01:04:56,291 --> 01:05:00,125
‎เพื่อปฏิเสธการกู้ชีพ โอเคนะคะ

1143
01:05:00,208 --> 01:05:04,250
‎พอเธอเซ็นนี่แล้ว เขาจะสั่งวางยาวันศุกร์ให้ค่ะ

1144
01:05:04,833 --> 01:05:05,708
‎ในที่สุด

1145
01:05:06,583 --> 01:05:07,791
‎มันอย่างกับฝันร้ายเลย

1146
01:05:08,583 --> 01:05:11,083
‎ต้องให้จนท.รับรองเอกสารมาเซ็นไหมครับ

1147
01:05:11,166 --> 01:05:13,500
‎ไม่ค่ะ แค่ลายเซ็นของเธอก็พอ

1148
01:05:13,583 --> 01:05:15,666
‎แต่ระวังด้วยนะคะ ห้ามลงโซเชียลมีเดียเด็ดขาด

1149
01:05:15,750 --> 01:05:17,375
‎- แน่นอนครับ
‎- ค่ะ

1150
01:05:17,875 --> 01:05:19,375
‎- โอเค ขอบคุณนะครับ
‎- ไม่มีปัญหาค่ะ

1151
01:05:24,041 --> 01:05:25,541
‎มารี ที่รัก

1152
01:05:26,750 --> 01:05:28,208
‎คุณต้องเซ็นเอกสารนี่นะ

1153
01:05:28,833 --> 01:05:30,041
‎- ที่ไหนเหรอ
‎- ตรงนี้

1154
01:05:30,625 --> 01:05:31,458
‎นี้

1155
01:05:32,166 --> 01:05:33,000
‎นั่นแหละ

1156
01:05:33,916 --> 01:05:36,125
‎เซ็นตรงนี้แล้วพวกเขาจะวางยาให้คุณในวันศุกร์

1157
01:05:37,291 --> 01:05:38,333
‎เรียบร้อย

1158
01:05:41,500 --> 01:05:42,833
‎ใครเป็นคนสั่งให้เหรอ

1159
01:05:43,541 --> 01:05:44,375
‎วิกน่า

1160
01:05:47,250 --> 01:05:48,083
‎เรียบร้อยนะ

1161
01:05:49,208 --> 01:05:50,916
‎ผมจะเอาไปส่งก่อนที่เขาจะเปลี่ยนใจ

1162
01:05:51,000 --> 01:05:53,666
‎- ใจเย็นน่า
‎- ฉันรีบอยู่ จะให้ทำยังไงล่ะ

1163
01:06:02,666 --> 01:06:04,416
‎เธอจะช่วยจัดงานอำลาให้ฉันไหม

1164
01:06:10,833 --> 01:06:11,833
‎นั่นไงร็อกซี่

1165
01:06:13,291 --> 01:06:14,458
‎- หวัดดี
‎- หวัดดี

1166
01:06:14,541 --> 01:06:15,375
‎หวัดดี

1167
01:06:16,041 --> 01:06:16,958
‎ฉันเป็นคนแรกเหรอ

1168
01:06:17,041 --> 01:06:18,458
‎- เปล่า เลตี้เข้าไปก่อนแล้ว
‎- โอ้

1169
01:06:19,041 --> 01:06:22,916
‎- เป็นยังไง คุยเรื่องอะไรกันเหรอ
‎- ไม่รู้สิ จะให้พูดยังไงล่ะ

1170
01:06:23,000 --> 01:06:25,291
‎- แล้วเธอล่ะ
‎- ไม่ ฉันได้เข้าไปคนสุดท้าย

1171
01:06:26,166 --> 01:06:28,875
‎แต่ฉันยังไม่รู้ว่าพร้อมจะเข้าไปหรือยัง

1172
01:06:31,083 --> 01:06:32,625
‎ไม่รู้สิ

1173
01:06:33,750 --> 01:06:34,958
‎เวรเอ๊ย

1174
01:06:35,541 --> 01:06:36,375
‎ไม่เป็นไร

1175
01:06:36,875 --> 01:06:39,583
‎- กินโคลนาซีแพมหน่อย
‎- อืม ขอเพิ่มได้ไหม

1176
01:06:39,666 --> 01:06:41,916
‎สองเม็ดเดี๋ยวได้น้ำลายย้อยพอดี

1177
01:06:42,000 --> 01:06:44,541
‎แต่เธอร้องไห้หนักมากนะ
‎บางทีฉันควรให้เธออีกเม็ดนึง

1178
01:06:44,625 --> 01:06:47,500
‎- ตอนออกมาค่อยกินอีกเม็ด
‎- ใช่ ไว้กินทีหลัง

1179
01:06:47,583 --> 01:06:48,916
‎- ฉันขอ...
‎- เยอะนะนั่น

1180
01:06:49,000 --> 01:06:51,583
‎- ไว้ฉันให้เธออีกทีหลัง
‎- โอเค ฉันขึ้นไปก่อนนะ

1181
01:06:52,875 --> 01:06:53,833
‎โชคดี

1182
01:07:06,958 --> 01:07:07,958
‎สวัสดี ร็อกซี่

1183
01:07:08,666 --> 01:07:09,708
‎สวัสดี มารี

1184
01:07:15,708 --> 01:07:17,250
‎ฉันมันเลว

1185
01:07:17,333 --> 01:07:19,291
‎พวกเขาบอกฉันเป็นพันครั้งแล้ว

1186
01:07:19,375 --> 01:07:20,208
‎ฉันขอโทษนะ

1187
01:07:20,708 --> 01:07:22,916
‎ไม่เป็นไรนะ ร็อกซี่

1188
01:07:29,541 --> 01:07:30,541
‎ฉันไม่เคย...

1189
01:07:30,625 --> 01:07:33,708
‎นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้บอกลาแบบนี้

1190
01:07:35,416 --> 01:07:37,083
‎ไม่ต้องห่วงนะ

1191
01:07:38,125 --> 01:07:40,083
‎ฉันก็เพิ่งเคยตายครั้งแรกเหมือนกัน

1192
01:07:43,500 --> 01:07:45,166
‎เธอนี่เหมือนเดิมเลยนะ

1193
01:07:46,125 --> 01:07:46,958
‎ดูสิ

1194
01:07:49,500 --> 01:07:51,291
‎ฉันสักมาด้วย

1195
01:07:53,333 --> 01:07:55,416
‎ฉันจะจดจำเธอไว้เสมอไป

1196
01:07:55,500 --> 01:07:59,708
‎ตอนที่เปลี่ยนชุด ตอนอาบน้ำ ตอนมีเซ็กซ์

1197
01:08:08,125 --> 01:08:11,000
‎ถ้าเธอมีเวลาว่างเมื่อไหร่
‎ช่วยพาโทมี่ไปข้างนอกด้วยนะ

1198
01:08:12,541 --> 01:08:14,041
‎โอเคไหม พาโทมี่ไปเดินเล่น

1199
01:08:15,000 --> 01:08:15,833
‎- จำไว้นะ
‎- จ้ะ

1200
01:08:19,166 --> 01:08:20,541
‎ฝากสวัสดีแม่เธอด้วย

1201
01:08:36,875 --> 01:08:37,750
‎โทษนะ

1202
01:08:39,125 --> 01:08:40,291
‎เข้ามาสิ ชาร์ลี

1203
01:08:56,583 --> 01:08:59,583
‎ฉันบอกลาไม่เป็นน่ะ ฉันต้องทำยังไงเหรอ

1204
01:09:03,750 --> 01:09:05,375
‎ฉันดีใจที่ได้เจอนายนะ

1205
01:09:06,958 --> 01:09:08,458
‎ไม่รู้สิ แค่นั้นแหละ

1206
01:09:14,250 --> 01:09:16,666
‎- แล้วการก่อสร้างเป็นยังไงบ้าง
‎- ชะงักไว้ก่อน

1207
01:09:18,208 --> 01:09:20,333
‎ฉันต้องหาเงินเพิ่มน่ะ

1208
01:09:22,000 --> 01:09:25,208
‎นายต้องทำงานนะ ชาร์ลี
‎ต้องทำงานเยอะๆ ฉันพูดจริงนะ

1209
01:09:25,291 --> 01:09:28,250
‎หาเงินเยอะๆ เอาให้เยอะๆ เลย

1210
01:09:30,041 --> 01:09:31,833
‎ฉันอยากขอบคุณที่...

1211
01:09:32,500 --> 01:09:35,083
‎สำหรับหลายปีที่เรารู้จักกันมา เพราะว่า...

1212
01:09:36,291 --> 01:09:39,916
‎เธอคือคนเดียวที่ฉันสามารถเป็นตัวเองได้

1213
01:09:45,208 --> 01:09:46,625
‎ฉันก็ไม่เชื่อในพระเจ้าเหมือนเธอ

1214
01:09:47,250 --> 01:09:48,250
‎แต่ว่า...

1215
01:09:51,166 --> 01:09:52,875
‎ถ้าโลกหลังความตายมีจริง...

1216
01:09:54,375 --> 01:09:56,458
‎ช่วยส่งสัญญาณให้ฉันทีนะ

1217
01:09:57,583 --> 01:09:58,416
‎ไม่รู้สิ

1218
01:09:59,333 --> 01:10:00,708
‎เขียนหาฉัน

1219
01:10:02,333 --> 01:10:05,166
‎บนกระจกขึ้นฝ้าในห้องน้ำน่ะ

1220
01:10:08,166 --> 01:10:10,375
‎หรือในสมุดเล่มนั้นที่เธอให้ฉัน

1221
01:10:10,458 --> 01:10:12,625
‎เส้นใยผ้า เขียนมาหาฉันนะ

1222
01:10:14,583 --> 01:10:15,666
‎เขียนอะไรก็ได้

1223
01:10:31,875 --> 01:10:35,000
‎ทำไมนายไม่กลับไปล่ะ ชาร์ลี
‎นายมีธุระต้องทำไม่ใช่เหรอ ไปเถอะ

1224
01:10:35,791 --> 01:10:37,916
‎ไม่ๆ วันนี้ฉันยกเลิกทุกอย่างหมดแล้ว

1225
01:10:44,125 --> 01:10:45,250
‎มันวันดีเดย์นี่นา

1226
01:10:48,458 --> 01:10:49,791
‎- ลูโช่
‎- สวัสดีจ้ะ

1227
01:10:49,875 --> 01:10:51,708
‎สวัสดีครับ แม่ เป็นยังไงบ้าง

1228
01:10:51,791 --> 01:10:52,958
‎- สบายดีจ้ะ
‎- ไง ลูกรัก

1229
01:10:53,583 --> 01:10:55,750
‎- ไง
‎- อยากให้เราไปพร้อมลูกไหม เฟด

1230
01:10:55,833 --> 01:10:57,458
‎ไม่ครับ เดี๋ยวแม่ค่อยไป

1231
01:10:57,541 --> 01:10:59,916
‎ผมจะให้โทมี่อยู่กันสองคนกับมารี

1232
01:11:00,000 --> 01:11:00,833
‎นั่งก่อนสิครับ

1233
01:11:09,958 --> 01:11:13,250
‎มันมีปุ่มในนั้น เผื่อว่ามีคนต้องการความช่วยเหลือ

1234
01:11:14,333 --> 01:11:16,041
‎ลูกกดปุ๊บ มันจะสั่นกระดิ่ง

1235
01:11:16,541 --> 01:11:19,583
‎แล้วกระดิ่งนั่นจะเรียกคนมาซ่อมมัน

1236
01:11:21,833 --> 01:11:23,125
‎มันจะคลั่งเลยไหมครับ

1237
01:11:23,625 --> 01:11:24,625
‎นิดนึงน่ะ

1238
01:11:24,708 --> 01:11:25,791
‎- นิดนึงเหรอครับ
‎- ใช่

1239
01:11:25,875 --> 01:11:27,875
‎ไม่เยอะเหรอครับ

1240
01:11:27,958 --> 01:11:29,708
‎สวัสดี

1241
01:11:30,208 --> 01:11:32,666
‎- สวัสดี
‎- สวัสดีจ้ะ!

1242
01:11:32,750 --> 01:11:34,083
‎สวัสดี!

1243
01:11:34,750 --> 01:11:35,916
‎- สวัสดี
‎- นี่

1244
01:11:36,000 --> 01:11:37,375
‎สวัสดี

1245
01:11:40,541 --> 01:11:43,041
‎- สวัสดี
‎- ผมจะรอข้างนอกนะ ถ้าคุณต้องการอะไร

1246
01:11:43,125 --> 01:11:44,458
‎- บอกผมนะ
‎- โอเค

1247
01:11:47,250 --> 01:11:50,416
‎- ไงจ๊ะ
‎- หัวกะโหลกนี่ใครฮะ

1248
01:11:50,500 --> 01:11:52,250
‎- งั้นเหรอ
‎- ผมนึกว่า...

1249
01:12:14,375 --> 01:12:15,541
‎อันนี้อะไรครับ

1250
01:12:18,291 --> 01:12:19,125
‎นั่นเหรอ

1251
01:12:20,208 --> 01:12:21,416
‎หน้าไข่ดาว

1252
01:12:24,291 --> 01:12:25,541
‎หน้าส้มเหรอ

1253
01:12:28,125 --> 01:12:29,166
‎แม่ทายถูก!

1254
01:12:31,500 --> 01:12:33,666
‎ตาแม่ละ ตั้งใจนะ

1255
01:12:34,625 --> 01:12:38,250
‎ไหนดูซิว่าลูกจะทายถูกไหม มันยากมากนะ

1256
01:12:38,333 --> 01:12:39,166
‎ครับ

1257
01:12:42,750 --> 01:12:43,750
‎มัน...

1258
01:12:44,791 --> 01:12:46,583
‎หน้ากล้วย

1259
01:12:47,375 --> 01:12:48,666
‎กล้วยนะ ตาลูกแล้ว

1260
01:12:50,458 --> 01:12:51,458
‎หน้านั้นเหรอ

1261
01:12:54,000 --> 01:12:54,875
‎มันขมไหม

1262
01:12:57,083 --> 01:12:57,916
‎ส้มโอเหรอ

1263
01:12:59,916 --> 01:13:01,958
‎- จริงเหรอ
‎- แม่ได้ดาวแล้ว

1264
01:13:03,041 --> 01:13:06,041
‎- ใช่ เพราะแม่ชนะ
‎- ไม่ แม่ไม่ได้ดาว

1265
01:13:06,125 --> 01:13:07,833
‎ไม่ได้เหรอ ไม่มีดาวเหรอ

1266
01:13:08,333 --> 01:13:12,125
‎- เพราะแม่แพ้
‎- แล้วถ้าแพ้ลูกจะไปที่ไหน

1267
01:13:13,500 --> 01:13:16,000
‎ไม่ไปไหนทั้งนั้น แม่อยู่ที่นี่ เล่นสนุก

1268
01:13:21,916 --> 01:13:24,750
‎แม่ไม่มีทางอธิบายได้ว่ารักลูกมากแค่ไหน

1269
01:13:25,666 --> 01:13:27,916
‎ความสุขที่ได้เห็นสีหน้าของลูก

1270
01:13:28,916 --> 01:13:31,041
‎และความโกรธที่ต้องจากลูกเร็วเกินไป

1271
01:13:31,125 --> 01:13:31,958
‎นี่คือ...

1272
01:13:32,041 --> 01:13:35,958
‎แต่การมีชีวิตก็ต้องมีการตาย
‎และหลายครั้งมันก็...

1273
01:13:37,375 --> 01:13:39,541
‎ไม่ยุติธรรมเหรอ ไม่จำเป็นเหรอ

1274
01:13:40,125 --> 01:13:42,333
‎มันมีความตายที่เลวร้ายยิ่งกว่า

1275
01:13:42,416 --> 01:13:46,000
‎นั่นคือการมีชีวิตที่ไร้ซึ่งความรัก
‎ไร้ซึ่งความสุข ความหลงใหล และทุกๆ อย่าง

1276
01:13:46,625 --> 01:13:48,625
‎หากไม่มีเฟด มารี หรือโทมี่

1277
01:13:50,125 --> 01:13:54,083
‎นี่คงเป็นการตายที่เศร้าและแสนหวาน
‎ลองคิดดูสิ

1278
01:13:54,916 --> 01:13:57,291
‎ลูกจะเข้าใจมันเอง ลูกรักของแม่

1279
01:13:57,958 --> 01:13:58,958
‎เจ้าโอคาพีของแม่

1280
01:14:08,083 --> 01:14:09,291
‎สวัสดีครับ

1281
01:14:10,041 --> 01:14:12,458
‎ช่วยรอก่อนได้ไหมครับ เธออยู่กับลูกอยู่

1282
01:14:12,541 --> 01:14:15,083
‎- ค่ะ
‎- เราจะกลับมาตอนหมดกะนะคะ

1283
01:14:15,166 --> 01:14:16,791
‎ขอบคุณมากครับ คุณใจดีจริงๆ

1284
01:14:17,375 --> 01:14:18,208
‎ขอบคุณครับ

1285
01:14:50,000 --> 01:14:52,833
‎(สวัสดีทุกคน นี่คือเฟเดริโก้ สามีของมารี)

1286
01:14:52,916 --> 01:14:55,416
‎(ผมจะรับช่วงต่อทวิตเตอร์ของเธอ)

1287
01:14:55,500 --> 01:14:59,833
‎(เพราะเธอทวีตไม่ได้แล้ว)

1288
01:15:08,583 --> 01:15:09,500
‎กี่โมงแล้วน่ะ

1289
01:15:10,083 --> 01:15:11,250
‎เกือบห้าโมงแล้ว

1290
01:15:12,666 --> 01:15:14,416
‎เธอได้ตั้ง 2,000 รีทวีตแน่ะ

1291
01:15:25,166 --> 01:15:27,083
‎- สวัสดีครับ เป็นยังไงบ้าง
‎- สวัสดีค่ะ

1292
01:15:27,166 --> 01:15:28,250
‎- ทุกอย่างโอเคไหมครับ
‎- ค่ะ

1293
01:15:28,333 --> 01:15:29,583
‎- ขอถามหน่อยได้ไหมครับ
‎- ค่ะ

1294
01:15:29,666 --> 01:15:32,291
‎- โดสนี้มันมีผลทันทีเลยหรือเปล่า
‎- โดสอะไรคะ

1295
01:15:32,375 --> 01:15:35,375
‎- โดสวางยาน่ะครับ
‎- ไม่ค่ะ นี่เป็นโดสปกติ

1296
01:15:35,458 --> 01:15:37,958
‎หมายความว่ายังไงครับ โดสปกติน่ะ
‎เราตกลงว่าจะวางยาเธอนะ

1297
01:15:38,041 --> 01:15:39,250
‎แต่ฉันไม่รู้เรื่องนั้นนะคะ

1298
01:15:40,875 --> 01:15:42,458
‎เธอเซ็นเอกสารแล้ว

1299
01:15:43,333 --> 01:15:45,708
‎- คุณควรไปคุยกับหมอโมลิน่านะคะ
‎- เธออยู่ไหนครับ

1300
01:15:45,791 --> 01:15:46,916
‎ชั้นสองค่ะ

1301
01:15:48,041 --> 01:15:49,041
‎เดี๋ยวฉันมานะ

1302
01:15:57,916 --> 01:16:00,666
‎ฟังผมนะครับ คุณหมอ
‎ทำไมคุณถึงไม่ยอมให้เธอหลับล่ะ

1303
01:16:00,750 --> 01:16:04,166
‎คุณน่ะต้องฟังฉัน
‎ฉันจะไม่ยอมข้ามเส้นเด็ดขาด

1304
01:16:04,250 --> 01:16:07,791
‎- คุณพูดถึงเส้นอะไรกันครับ
‎- เส้นความเชื่อของฉัน

1305
01:16:07,875 --> 01:16:09,833
‎ได้ครับ ผมจะไปขอคุณหมอดิเอโก้ วิกน่า

1306
01:16:09,916 --> 01:16:12,541
‎ให้ส่งคนที่พร้อมลงมือในสิ่งที่ควรทำมา

1307
01:16:12,625 --> 01:16:14,500
‎ได้ นั่นคือการตัดสินใจของคุณ

1308
01:16:15,000 --> 01:16:18,208
‎คุณหมอ ผมเข้าใจและเคารพคุณนะ

1309
01:16:18,291 --> 01:16:19,541
‎เรื่องจริง

1310
01:16:20,041 --> 01:16:21,833
‎แต่ช่วยเข้าใจผมด้วยเถอะ

1311
01:16:21,916 --> 01:16:24,375
‎มาเรียใช้ชีวิตในสภาพแบบนี้ไม่ไหวแล้ว

1312
01:16:25,250 --> 01:16:28,166
‎กินแค่นิดเดียวแต่ก็ยังอ้วกออกมา
‎เจ็บปวดจนแทบทนไม่ไหว

1313
01:16:28,250 --> 01:16:32,041
‎ถ้ามันมีความหวังแค่สักน้อยนิด
‎แค่หนึ่งในพันก็ได้

1314
01:16:32,125 --> 01:16:33,458
‎ผมก็คงเห็นด้วยกับคุณ

1315
01:16:33,541 --> 01:16:35,041
‎แต่คุณก็รู้ว่ามันไม่มีหวัง

1316
01:16:35,708 --> 01:16:39,041
‎ฟังนะคะ สำหรับฉันแล้วชีวิตเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์
‎แม้แต่ในสภาพแบบมาเรีย

1317
01:16:39,125 --> 01:16:41,500
‎ฉันฆ่าความเจ็บปวดได้ แต่ฆ่าคนไม่ได้

1318
01:16:42,166 --> 01:16:44,000
‎เพราะงั้นฉันถึงได้เลือกเป็นหมอ

1319
01:16:49,625 --> 01:16:50,750
‎ขอตัวเดี๋ยวนะ

1320
01:16:54,083 --> 01:16:54,916
‎เฟเดริโก้

1321
01:16:56,083 --> 01:16:57,416
‎- เป็นยังไงบ้าง
‎- นี่มันอะไรกันครับ

1322
01:16:57,500 --> 01:16:58,583
‎ไว้ผมบอกให้ฟังนะ

1323
01:16:58,666 --> 01:17:01,791
‎พวกนั้นรู้ทันเรา
‎ไม่ได้เป็นเพราะผมหรือท่านผู้อำนวยการนะ

1324
01:17:01,875 --> 01:17:04,333
‎ทนายของโรงพยาบาลมาหาและมันก็ตามนั้น

1325
01:17:04,416 --> 01:17:06,833
‎เขาไม่อยากให้วางยามาเรีย

1326
01:17:06,916 --> 01:17:09,750
‎ถ้าเราทำไปแล้วพวกเขาขอดู
‎ประวัติการรักษาของเธอ พวกเขาก็จะรู้

1327
01:17:09,833 --> 01:17:11,875
‎- แต่มันไม่ได้ผิดกฎหมายนี่ครับ
‎- พวกเขาวิตกขึ้นมา

1328
01:17:11,958 --> 01:17:13,208
‎พวกเขากลัวสื่อ

1329
01:17:13,291 --> 01:17:15,541
‎กลัวพวกนักข่าวไร้ยางอาย

1330
01:17:15,625 --> 01:17:18,000
‎จะตีพิมพ์บทความกล่าวหาโรงพยาบาล

1331
01:17:18,083 --> 01:17:19,666
‎ว่าวางยาบังหน้าการุณยฆาต

1332
01:17:19,750 --> 01:17:23,416
‎ลองคิดดูสิ "โรงพยาบาลฆ่าคนไข้"
‎ต้องขายได้อยู่แล้ว

1333
01:17:24,291 --> 01:17:26,166
‎- แล้วยังไงต่อครับ
‎- ใจเย็นก่อนนะ

1334
01:17:26,916 --> 01:17:30,083
‎ความต่างก็คือ
‎จากที่เราจะทำจบภายในสองวัน...

1335
01:17:30,166 --> 01:17:32,583
‎เราจะทำให้ยาวเจ็ดหรือแปดวัน

1336
01:17:33,250 --> 01:17:34,791
‎คนจะไม่สงสัยอะไร

1337
01:17:35,625 --> 01:17:36,875
‎เธอจะทรมานไหมครับ

1338
01:17:36,958 --> 01:17:40,000
‎ไม่เลย ตัวตอบสนองความเจ็บปวด
‎ในสมองเธอจะไม่ทำงาน

1339
01:17:40,541 --> 01:17:42,250
‎- แต่เธอจะมีสติเหรอครับ
‎- ไม่

1340
01:17:42,333 --> 01:17:44,416
‎เธอจะไม่มีสติ ไม่ทรมาน

1341
01:17:49,625 --> 01:17:52,625
‎คิ้วสวยๆ นี่ เหมือนของแม่ไหมนะ

1342
01:17:52,708 --> 01:17:54,416
‎- ไม่ใช่
‎- งั้นเหมือนพ่อเหรอ

1343
01:17:54,500 --> 01:17:55,333
‎ไม่ใช่

1344
01:17:55,958 --> 01:17:57,000
‎เหมือนลูกเหรอ

1345
01:17:58,500 --> 01:17:59,791
‎ผมกินผู้ชายเข้าไป

1346
01:18:00,708 --> 01:18:02,041
‎- แล้วลูกรู้ไหม
‎- ครับ

1347
01:18:02,583 --> 01:18:04,291
‎ผมหิวแล้วก็กินเขาเข้าไป

1348
01:18:05,041 --> 01:18:06,333
‎ผมกินปลาอีกตัวนึง

1349
01:18:08,833 --> 01:18:10,500
‎ผมกินผู้หญิง!

1350
01:18:11,041 --> 01:18:12,458
‎ผมกินผู้หญิงเข้าไป

1351
01:18:12,958 --> 01:18:14,333
‎ผมกินปลา

1352
01:18:14,875 --> 01:18:16,916
‎ไปที่ปลาตัวต่อไปดีกว่า

1353
01:18:17,666 --> 01:18:18,708
‎มันหนีไป...

1354
01:18:20,916 --> 01:18:22,250
‎ผมจะกินมัน

1355
01:18:23,083 --> 01:18:24,000
‎พวกมันฆ่าผม!

1356
01:18:25,625 --> 01:18:26,791
‎พวกมันฆ่าผม!

1357
01:18:27,833 --> 01:18:30,041
‎พวกมันฆ่าผม ไม่อยากจะเชื่อเลย

1358
01:18:30,666 --> 01:18:32,333
‎- พวกมันฆ่าลูกเหรอ
‎- ใช่ครับ

1359
01:18:32,833 --> 01:18:34,500
‎- โอ้!
‎- พวกมันฆ่าผม

1360
01:18:35,041 --> 01:18:36,291
‎ใจร้ายชะมัดเลย

1361
01:18:37,166 --> 01:18:38,125
‎น่าเสียดายจัง

1362
01:18:38,875 --> 01:18:40,416
‎น่าเสียดาย

1363
01:18:40,500 --> 01:18:42,166
‎น่าเสียดายจังเล้ย

1364
01:19:19,375 --> 01:19:21,041
‎ไม่มีอะไรคงอยู่ตลอดกาล

1365
01:19:22,041 --> 01:19:24,750
‎ไม่ว่าจะเป็นไอศกรีม หนัง

1366
01:19:25,416 --> 01:19:26,708
‎หรือของน่าเกลียดๆ

1367
01:19:26,791 --> 01:19:27,916
‎หรือของสวยๆ

1368
01:19:28,708 --> 01:19:30,666
‎แม้แต่ใบไม้

1369
01:19:31,916 --> 01:19:32,833
‎หรือแม่

1370
01:19:34,166 --> 01:19:37,875
‎แต่แม่จะอยู่ในใจลูก
‎จนกว่าลูกจะไม่อยู่ที่นี่อีกต่อไป

1371
01:19:37,958 --> 01:19:40,333
‎แต่ลูกจะไปอยู่ในใจของคนอื่นๆ อีก

1372
01:19:40,833 --> 01:19:42,833
‎เพราะฉะนั้นไม่มีอะไรตายจากไปจริงๆ หรอก

1373
01:19:43,500 --> 01:19:45,541
‎และบางอย่างก็จะคงอยู่ไปตลอดกาล

1374
01:19:51,750 --> 01:19:54,416
‎(รัก เดินเล่น อ่าน ดู ฟัง)

1375
01:19:54,500 --> 01:19:56,708
‎(เปิดเพลงฟัง วาดรูป เรียนหนังสือ)

1376
01:19:56,791 --> 01:19:59,208
‎(ทำงาน ท่องเที่ยว กินแบบพอดีๆ )

1377
01:19:59,291 --> 01:20:01,750
‎(ไขว่คว้า จากไป เชื่อฟังพ่อ)

1378
01:20:01,833 --> 01:20:04,250
‎(บ่น เชื่อฟัง กินข้าว ใส่เสื้อคลุม)

1379
01:20:04,333 --> 01:20:07,375
‎(อืม ทำสิ่งที่ลูกอยากทำเถอะนะ)

1380
01:20:09,833 --> 01:20:15,458
‎(และคิดถึงแม่บ้างในบางครั้งคราว)

1381
01:20:17,583 --> 01:20:20,708
‎(มาเรีย วาซเกซได้รับการวางยาให้จากไป)

1382
01:20:20,791 --> 01:20:23,375
‎(และเสียชีวิตในวันที่ 21 เมษายน 2015
‎จากนั้นไม่กี่เดือนต่อมา...)

1383
01:20:23,458 --> 01:20:25,791
‎(สมุดลายมือเธอที่เขียนให้ลูกชาย
‎ก็ได้ตีพิมพ์และกลายเป็นหนังสือขายดี)

1384
01:20:48,708 --> 01:20:53,041
‎เธอไม่อยู่เคียงข้างฉันอีกแล้ว ที่รัก

1385
01:20:53,875 --> 01:20:57,791
‎ฉันมีเพียงความเดียวดายภายในจิตใจ

1386
01:20:58,625 --> 01:21:01,041
‎และหากฉันจะไม่ได้เห็นเธออีก

1387
01:21:01,125 --> 01:21:06,541
‎ทำไมพระเจ้าจึงต้องดลให้ฉันรักเธอด้วย
‎เพื่อให้ฉันทรมานยิ่งกว่าเดิมหรือ

1388
01:21:07,875 --> 01:21:12,041
‎เธอเป็นเหตุผลให้ฉันมีชีวิต

1389
01:21:13,125 --> 01:21:17,291
‎การบูชาเธอคือศาสนาของฉัน

1390
01:21:17,958 --> 01:21:20,291
‎และในรอยจูบของเธอ ฉันก็พบ...

1391
01:21:20,875 --> 01:21:26,125
‎กับความเร่าร้อนในความหลงใหลและความรัก

1392
01:21:27,625 --> 01:21:32,541
‎มันคือเรื่องราวความรักที่ไม่เหมือนใคร

1393
01:21:32,625 --> 01:21:37,041
‎ที่ทำให้ฉันเข้าใจสิ่งดีและร้าย

1394
01:21:37,125 --> 01:21:41,875
‎ที่มอบแสงสว่างให้กับชีวิตฉัน

1395
01:21:41,958 --> 01:21:45,916
‎แล้วดับมันลงพลัน

1396
01:21:47,166 --> 01:21:51,041
‎โอ้ ชีวิตที่มืดหม่น

1397
01:21:51,125 --> 01:21:55,208
‎ฉันคงอยู่ไม่ได้หากปราศซึ่งรักของเธอ

1398
01:21:56,125 --> 01:22:01,500
‎นี่คือเรื่องราวความรัก

1399
01:23:31,833 --> 01:23:36,833
‎บทบรรยายโดย นันทพร อนุชิตดัสกร