Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Czy ty, Marto, bierzesz tego oto Zaca Efrona za męża
i ślubujesz mu miłość…
Nie, nie, nie!
Poślubiłam Zaca w zeszłym tygodniu!
Dzisiaj miał być Beckham!
11 LAT PÓŹNIEJ
Znacie te historie, które opowiada się dziewczynkom?
O brzydkim kaczątku, które staje się łabędziem?
O gąsienicach, które zmieniają się w motyle?
Cóż…
Ja ostatecznie…
pozostałam gąsienicą.
Ale nie współczujcie mi,
bo to jeszcze nie jest najgorsze, serio.
O rety, jest ogromny!
Mam świetnych przyjaciół.
Biorę największy pokój!
Jacopo.
Jacopo nie jest po prostu modny. On jest ucieleśnieniem mody.
Od dziecka obrał sobie jasny cel.
Walkę ze złym gustem.
I jak?
Mamo, lepiej włóż baleriny!
Proszę.
Nie możesz go zająć.
Mogę. Jestem tu jedynym facetem.
Cześć, facecie.
Kiedy rewanż w siłowaniu się na rękę?
Federica.
Nazwiesz ją „Fede”, to cię uderzy.
Jak tam, skarbie? Nic nam nie mówisz.
Jak w szkole?
W wieku 13 lat oznajmiła, że jest lesbijką.
Dobrze. Chodzę z Anną.
Zawsze była taktowna.
Biedni rodzice!
A co z tym miłym chłopcem, z którym się przyjaźnisz?
Jak on miał?
Jacopo!
On jest z Matteo.
Ale przynajmniej mogą pocieszyć się tym, że wychowali matematyczną geniuszkę.
FORSA
Ktoś wciąż nie dorzucił się do słoiczka.
Wymyśliła sposób na liczenie kart w pokerze.
Obrabia wszystkie nielegalne kasyna w mieście.
PODUSZKI KUCHNIA
To co z tymi pokojami?
Zróbmy listę pokojów z wadami i zaletami!
Uwielbiam listy!
Listy to moje życie!
Ty i te twoje listy!
Uwaga!
- Cholera, kurz! - Gdzie nebulizator?
W końcu nie dostałam największego pokoju.
Ale nie współczujcie mi, bo nie to jest najgorsze.
Ale już prawie.
Moi rodzice zginęli, gdy miałam trzy lata.
Mieli wypadek.
To oni zostawili mi w spadku ten dom
i rzadką chorobę genetyczną o nazwie, za którą nigdy im się nie odwdzięczę.
Mukowiscydoza.
To żadna tragedia!
Ale bez stosowania enzymów,
nebulizatora, fizjoterapii oddechowej
i unikania wilgotnych miejsc,
płuca wypełniają się śluzem, a ty dostajesz infekcji i umierasz.
To jest ten moment, gdy możecie mi współczuć.
Widzieliście te filmy, w których bohaterka jest śmiertelnie chora,
ale pomimo chemii i respiratora
wygląda jak bogini i umawia się z przystojniakiem?
Te filmy nie są o mnie.
Nie martwcie się. Będzie dobrze.
Jasne.
Marta?
Zapraszam.
Nie, kochani.
Znacie zasady.
Zaczekajcie tu.
To jak się czujesz, Marto?
Miałaś jakieś ataki?
Raczej nie.
A nie, faktycznie. Przedwczoraj miałam atak kaszlu.
Ale to tylko z powodu kurzu.
Dom od rodziców w końcu się zwolnił, więc się wprowadziliśmy.
Jest w okropnym stanie.
Posłuchaj.
Postanowiłem przerwać terapię, którą dotąd stosowaliśmy.
Czemu?
Wyzdrowiałam!
No dalej, trochę humoru.
Co to oznacza?
Że tym razem też się nie udało.
Prawda?
- Ile mi zostało? - Bez przesady!
Niech odpowie.
Dla pacjentów z mukowiscydozą czas jest sprawą względną.
Liczy się twoje nastawienie.
Małe i duże cele, które uda ci się osiągnąć
mogą pomóc nam zyskać na czasie.
Dlatego pamiętaj. Głowa do góry.
Dziękuję, doktorze.
Otworzył mi pan oczy.
A teraz przepraszam, spieszę się do pracy.
WEJŚCIE
- Witaj, mała Marto. - Witaj, wielki Ahmedzie.
Gdzie byłaś?
U lekarza.
To nic zaraźliwego.
Spójrz.
Dziś zajmiesz się promocjami. Do roboty!
- Wszyscy na ciebie czekają. - Skoro muszę.
Jeden, dwa, trzy.
Próba.
Witajcie.
Tylko dziś tuńczyk w sosie własnym
czterdzieści procent taniej.
Organiczne zielone oliwki trzydzieści procent taniej.
Pospieszcie się!
Tylko do północy.
STRASZNIE CHCĘ CIĘ POZNAĆ! MARIO
Drogi Mario,
ty też skończysz na ścianie.
ŚCIANA PŁACZU
Tak!
Nie!
O mój Boże!
Jacopo, chyba cię kocham.
Jestem gejem. A ty lesbijką.
Mama nie widzi, że kradniesz jej ubrania?
Wybacz, ale w internecie nie znajdziesz dobrego terapeuty.
Przeglądam Tindera.
Słyszeliście lekarza.
Dążenie do celu da mi więcej czasu.
Oszalałaś.
Pracuję.
Jesteśmy w nowej dzielnicy.
To nowa, ekscytująca lokalizacja!
Tak, pełna nowych drani, którzy dadzą ci kosza.
Świetnie!
Co teraz?
Moja była ma urodziny.
Która?
Kretyn.
Giulia.
Ale która z nich?
O co ci chodzi?
Giulia z Zary?
Giulia aktorka?
Giulia z autobusu nr 64?
Aktorka!
Będzie tam pełno hetero gości.
Gdyby cię to interesowało.
Możesz przestać?
Czemu w lewo? Są uroczy!
Ale nie dość.
Wolę dostać kosza od seksownego faceta.
Nie! Idź się umyć i ubrać, a potem pójdziesz z nami.
Jest internet, jest nadzieja.
Klawiatura najlepiej oddaje mój seksapil.
Spójrzmy prawdzie w oczy.
Nawet brzydkiej.
- Ja nogi, ty ręce? - Dawaj.
Nie!
Puśćcie mnie!
Nie, proszę!
Musimy ci powiedzieć coś ważnego.
Słucham.
O Boże!
Dobra, kochani. Powiecie mi o tym później.
A teraz wybaczcie, lecę do pracy!
Podoba ci się?
Dzięki.
Giacomo!
Jak leci?
- Dawno cię nie widziałam. - Marta!
Co u ciebie?
Nudy. Ta impreza jest do bani.
Wszyscy są tacy poważni.
Wyczuwam kłopoty.
Ogromne kłopoty!
Arturo! Arturo Selva!
Miło było cię widzieć, Giacomo. Pa.
Co się stało? Czemu rozmawiałaś z bratem Giulii?
Jego zaloty w końcu się przydały.
- I co? - To Arturo Selva.
Jest przystojny, kąpie się w płynie po goleniu Toma Forda
i…
ma prywatny profil.
Możesz to potrzymać? Dzięki.
To tylko mętne wizje.
Nie wszyscy są jak ty.
Miałeś wyraźną wizję już w przedszkolu.
- Skoro tak mówisz. - Byłem, to wiem.
Co z tobą?
Nic, wszystko gra.
Jak zawsze.
Znów to samo!
Patrz na to!
- Otagował go… - Giacomo!
Przyjaźnią się!
Koniec przerwy.
Wracam do pracy.
Fajne miejsce, dopiero otworzyli.
- Mogę cię zabrać. - Innym razem.
Gdzie byłaś?
Co robisz?
PRZEKAŻ DALEJ
Zgubiłem telefon.
Nie widzieliście gdzieś czerwonego telefonu?
- Nie. - Skąd.
No jasne! On nigdy nie śpi!
Mam wszystko. Spadamy stąd.
Zaczekaj!
Bingo!
Jacopo, nie uwierzysz…
My tylko…
Po prostu…
Ty jej powiedz.
Tchórz!
Postanowiliśmy mieć dziecko.
Macie 19 lat!
Tak, ale jesteśmy gotowi.
I chcecie to zrobić…
W tradycyjny sposób.
Ale nie szło nam zbyt dobrze.
Bez szczegółów!
Posłuchaj,
wiele osób źle to odbierze.
- Powie, że to wbrew naturze… - Dla mnie tak to wyglądało!
Czemu mi nie powiedzieliście?
Decydujemy razem nawet o jakości papieru, ale coś takiego to już…
Masz rację. Przepraszamy.
Dobra.
Możemy to przemyśleć?
I żadnego spółkowania, dopóki nie zdecyduję, jasne?
Próbowaliśmy ci powiedzieć na imprezie.
Jasne.
Jacopo?
Wiem, jak mi to wynagrodzisz.
Ubieraj się. Wychodzimy.
KLUB WIOŚLARSKI TYLKO DLA CZŁONKÓW
Zadowolona? Nikogo tu nie ma.
- Wracajmy. - Nie, czekaj.
Czujesz tę wilgoć? Zaszkodzi ci.
Widzisz? To on!
Rusz się!
Dzień dobry, Arturo.
Tylko dla członków.
- Nie wpuszczamy na próbę. - Przepraszamy.
No tak, rozumiem, ale…
Wie pani, co to mukowiscydoza?
Nie.
Płuca chorego wypełniają się śluzem,
a potem dostaje infekcji
i umiera.
I ty masz to muko…
Tak, zdiagnozowali mnie w dzieciństwie.
Tak mi przykro!
Zrobiłam listę rzeczy do zrobienia, zanim…
nadejdzie mój czas.
No popatrz, ja też spisuję wszystko na listach!
Świetnie! To jak?
Chodźcie.
Dziękujemy!
Jesteś zła do szpiku!
Czego chcesz? Mam muko.
Nasz klub wioślarski został założony w 1869 roku
i wkrótce stał się sławny za sprawą swoich członków.
Ich wesołe wyskoki przeszły do historii.
Dwudziestego piątego lutego 1874 roku
klub przyjął oficjalnie nazwę „Armida”.
Klub to tradycja.
Moja babcia była tu sekretarką.
Potem moja mama, a teraz pracuję tu ja.
Nasz klub wyszkolił świetnych sportowców,
w tym wielu mistrzów świata i olimpijczyków.
Mamy też sekcję para-wioślarstwa dla osób z niepełnosprawnościami.
To basen treningowy.
Idziemy? Mówiłam, że nie mam wiele czasu.
Ale…
Na razie.
Nie teraz, Federica. Jestem na uczelni.
Postanowiłaś studiować?
Tak, właśnie w tej chwili studiuję.
Dobrze, bo masz egzamin z pedagogiki.
Co?
Nie.
Nie sądzę.
Tak, zapisałam cię.
Już nie przeszkadzam.
Pewnie jesteś zajęta.
Nie masz pojęcia.
„Arturo Selza idzie w ślady swego dziadka Lanzy”.
„Inżynieria morska”.
Co za stres!
Uwaga, wchodzę!
To koniec prób na ten miesiąc.
Mam okres.
Spróbujemy za 18 i pół dnia.
Wciąż nie wiem, czy się z tym wszystkim zgadzam.
- Ale chcę wam pomóc. - Z wielką lewatywą?
Nie znacie tego filmu?
Jennifer Aniston wykorzystuje pipetę do indyka, by zajść w ciążę.
I to działa?
Hrabina!
Jak to nie gramy w czwartek?
Przemieszaj mi sos.
Po prostu mam szczęście!
Przestań, proszę!
Dlaczego teraz?
Podaj trzy powody, a przestanę.
Ty i twoje listy. Bo jestem gotów!
To powód Federiki,
ale niech ci będzie.
Dalej?
Chcę zmienić czyjeś życie.
Już to robisz.
Będziesz fajną ciocią.
Zawsze rozpływasz się nad dzieciakami.
Robisz to dla mnie?
Słuchaj, piękna.
Może umierasz, ale nie jesteś pępkiem świata.
Może muko…
trochę to przyspieszyło.
Ale nie ma czegoś takiego jak idealny moment.
No dalej, rodzina się rozrasta!
Masz jeszcze 18 i pół dnia, żeby to przemyśleć!
Hrabina wyrzuciła mnie z czwartkowego pokera,
bo „ograłam ich do zera”.
Im są bogatsi, tym bardziej skąpi.
Coś mnie ominęło?
Sos!
Z czego się śmiejecie?
Nie chcę znowu jeść tuńczyka.
Kochani, umieram!
- To ledwo 200 metrów! - Mam muko!
Właśnie. Lekarz kazał ci chodzić.
- Jak tam twoje śledztwo? - Kiepsko.
Nie mogę go rozgryźć. Ma okropne hobby.
I głupi profil na Insta.
Jego obserwujący to kretyni, którzy udają jego kumpli.
Wiosłuje jak ojciec i chce robić to, co dziadek.
I nie je węglowodanów. Brakuje tylko karaoke!
Co za nudziarz!
To dlaczego wciąż za mną chodzisz?
Czyli…
mnie zauważyłeś?
Czego chcesz?
Kolacji!
- Co? - Spytałeś, czego chcę.
Kolacji.
Jeśli nie zaiskrzy, dam ci spokój.
Zgoda.
U mnie o dwudziestej.
Znasz mój adres, prawda?
A może wymienimy się numerami telefonów?
Nie.
Raz do roku robię dobry uczynek.
Ale dzięki tej kolacji na długo będę miał spokój.
Co za fiut!
Mam randkę z Arturem Selvą!
Witaj, mała Marto.
Witaj, wielki Ahmedzie!
Już ich nie potrzebuję!
Marto, to dzisiejsze oferty.
Wszystko dobrze?
Nigdy nie było lepiej. Za bardzo się pan martwi.
Powinien pan być aktorem!
Co za uśmiech!
Mówił to ktoś panu?
Drodzy klienci,
jeśli chcecie przyrządzić zmysłową kolację dla ukochanej osoby,
proponuję zacząć od smakowitej przystawki.
Tylko dzisiaj kupicie dzikiego łososia za jedyne 50 centów.
Oczywiście do wyczerpania zapasów.
Następnie możecie rozpieścić miłość waszego życia
pysznym włoskim kurczakiem z rożna.
Dziś w promocji za jedyne 30 centów.
A może by popić to wszystko winem musującym?
Tylko dzisiaj możecie je kupić w wyjątkowej cenie.
Za jedyne 40 centów.
Ale pospieszcie się, to oferta limitowana czasowo, więc…
Marta!
Co ty wyprawiasz?
Czytam ulotkę, którą mi pan dał, i dodaję kontekst.
Wino musujące nie kosztuje 40 centów, jest przecenione o 40%!
Pójdziemy z torbami!
Po prostu mam randkę z Arturem Selvą.
I nie mam się w co ubrać!
Jacopo!
Uważaj!
Mamo?
Czysto.
Czy ubrania twojej mamy będą na mnie pasować?
W ciągu swojego życia nosiła chyba każdy rozmiar.
DNO
Dość tego.
Mam własny styl.
Tak?
Zgubiłaś się?
Rozumiesz po włosku?
Arturo.
- Mamo, to jest… - Marta.
Marta.
Marto, moja mama.
Marta.
Musisz mi wybaczyć, ale Arturo nic nam nie mówił.
Proszę,
rozgość się.
Nie mówiłeś, że to będzie rodzinna kolacja.
Chciałaś kolację.
Mogłaś wyrazić się jaśniej.
Mogło być gorzej.
Mogliśmy iść na karaoke!
Skarbie, to koleżanka naszego syna.
Tak, tato. To Marta.
Miło cię poznać.
Filippo Selva.
To mój kolega, Marcello, oraz jego córka, Beatrice.
- Marcello? - Tak.
Podejdź.
Arturo, mogę?
- Kto to? - Koleżanka.
Tylko koleżanka czy ktoś więcej?
Podobało mi się to, co grałaś.
Co to za melodia?
To utwór Beethovena.
„Sonata Patetyczna”.
Zajmiemy miejsca?
- Co wy na to? - Tak.
Proszę, Marcello.
Arturo.
Beatrice, proszę.
No więc…
Marto…
Arturo nic nam nie mówi.
Może dzięki tobie dowiemy się czegoś o naszym synu.
Bardzo bym chciała,
ale znamy się dopiero 24 godziny.
Jak to 24 godziny?
Szczerze mówiąc, zauważyłem ją już miesiąc temu.
A teraz, po długich zalotach,
jest tu z nami.
Skradła mi serce.
To żart, prawda?
Nie.
Właściwie to nie do końca tak było.
Miesiąc temu…
zobaczyliśmy się po raz pierwszy.
Albo raczej…
Ja zobaczyłam jego.
Był taki elegancki,
taki męski.
Zaczęłam wszędzie za nim chodzić.
Na uniwersytet i do klubu.
Nawet ukradłam mu ręcznik, żeby go powąchać w domu.
W końcu zgodził się na kolację, żeby jakoś się mnie pozbyć.
Musiałam go zaszantażować, ale się udało.
I oto jesteśmy.
O tobie też nic nie wiemy.
Uczysz się? Pracujesz?
Studiuję psychologię.
Ale dla zabawy.
Pracuję w markecie na pół etatu.
Zajmuję się między innymi czytaniem ogłoszeń.
Zniżek i takich tam rzeczy.
Ofert specjalnych.
Nie są nagrywane?
Nie, kochanie.
Moje nie.
Jestem profesjonalistką.
Twoi rodzice mieszkają w Turynie?
Zginęli, gdy byłam mała.
Ale mam przyjaciół, Jacopo i Federicę.
Niedługo będę ciocią, bo starają się o dziecko.
Zawsze to jakaś pociecha.
Tak, ale on jest gejem, a ona lesbijką,
więc pomagają sobie pipetą do indyka.
Rozumiecie państwo.
No nic.
A teraz przepraszam,
mam jutro rano lekcję jazdy konnej.
A może szermierki?
Nie pamiętam!
Państwo Selva,
było mi bardzo miło was poznać.
Dziękuję za gościnność!
Zaczekaj!
Czekaj!
Przepraszam.
Dam ci radę.
Jeśli nie chcesz czegoś robić,
po prostu odmów.
Wrócę tam, skąd przyszłam.
Tak samo jak ty.
Myślisz, że jest dostatecznie długa?
Jacopo!
Nie musisz sięgnąć do migdałków!
Skąd mam wiedzieć? To nie moja działka.
Co ty na to?
Zrobimy próbę?
Kretyn!
- Już wróciła? - To zły znak.
Gdzie anksjolityk?
Kategoria „Zabawa z dziwolągiem”.
Żebyście widzieli jego rodzinę.
Matka jest piękna.
Ojciec przystojny.
Nawet służba była piękna.
Nie pasowałam tam.
Co za banda dupków.
Nie, byli dla mnie mili.
Ale to była smutna rodzina.
Wiesz co?
Może nie mamy służby,
ale nigdy nie będziemy smutni.
Z czasem o wszystkim zapomnisz.
Czas…
A co z tym?
Cześć, tu Fil Grondone.
Słuchacie radia m20.
To początek nowego tygodnia. Czuję waszą energię!
Witaj, mała Marto!
Boże, zabij mnie.
PRZEPRASZAM… ARTURO
KOLACJA? TYM RAZEM NA SERIO
PO MOIM TRUPIE
Chrzanić dumę!
Kończę o 18. Odbierz mnie o 21.
- Adres to Via Po 14. - Dobra.
A teraz idź, mam mnóstwo pracy.
No i proszę.
Boże, nie wiem, czy istniejesz.
Ale jeśli tak, to jest ten moment, by dać mi jakiś sygnał.
Dobra, nieważne.
Oddychaj.
Jednak przyjechałeś?
Cześć, Vitto!
Co porabiasz, bracie?
Jadę na kolację. Pamiętasz?
Na kolację?
Ach, dziś ta kolacja charytatywna.
Zadzwoń do mnie potem.
Zrób zdjęcia!
- Nagraj film. - Oddzwonię, pa.
Vittorio to mój kumpel. Czasem bywa kutasem.
Mówią, że ciągnie swój do swego.
Racja.
Pan Selva! Miło znów pana widzieć.
- Zapraszam. - Dziękuję.
Często tu przychodzisz?
To ulubiona knajpa rodziców.
Dobry wieczór.
Mają wegańskie menu.
Gotują wszystko w niskiej temperaturze.
A składniki pochodzą z lokalnych źródeł.
Aż 152 euro za zieloną sałatę?
To kalorie.
Nigdy nie wiesz, kiedy żartuję.
Dobry wieczór.
Polecam kotlet z seitanu w occie jabłkowym
oraz mus z tofu z pietruszką ze szklarni bioklimatycznej.
Dobrze.
I do tego butelkę franciacorty. Dziękuję.
Wszyscy na nas patrzą.
Przyzwyczaiłem się.
Co ty nie powiesz.
No dobrze.
Chcesz zagrać w grę?
Każdy zadaje pięć pytań.
Jedyna zasada jest taka, że nie można kłamać.
Ale można raz użyć kłamstwa-jokera,
gdy pytanie jest zbyt osobiste.
Wchodzę.
Opisz się w trzech słowach.
Nie samych dobrych.
Hojny.
Niecierpliwy.
Ostrożny.
Dobra.
Teraz ty.
Dlaczego ja?
Dlaczego? Bo jesteś przystojny.
Czego nie lubisz w ludziach?
Powierzchowności.
Pomyśl życzenie.
Chciałabym, żeby moi rodzice żyli.
Prawie ich nie znałam.
Dobra, zbyt ciężkie. Zmieniam życzenie.
Chciałabym…
kanapkę z mortadelą!
Dziękuję, Ahmedzie!
Żeby mnie tylko nie wylali!
To jaki mamy plan?
Dobry wieczór, panie Arturo.
Witamy w restauracji Chez Marta.
Dania są z lokalnych źródeł,
więc musisz zdobyć je sam.
Na pierwsze danie szef kuchni poleca ponadczasową włoską klasykę:
pizzę margheritę.
Alejka dziesiąta.
Na danie główne
proponujemy odejście od wegańskiej tradycji,
półmisek wędlin.
Alejka dziewiąta.
Podany w towarzystwie deski serów.
Alejka trzecia.
A na deser
prawdziwy przysmak.
Truskawki.
Alejka piąta.
A do popicia…
Sam zajmę się winem!
Widzimy się na ogrodniczym.
Zdrowie!
Spróbujmy.
Niezła!
Gram na własnym podwórku.
A propos gier…
Dawaj.
Ilu osobom wyznałeś miłość?
Nikomu.
Bzdura!
Nawet Elenie, tej blondynce, z którą byłeś do sierpnia 2018 roku?
Co? Jestem profesjonalistką!
Nie.
Nawet Elenie.
I właśnie dlatego rzuciła mnie latem 2018 roku.
Moja kolej. Jak widzisz siebie w wieku 60 lat?
Boże, co za stres.
W wieku 60 lat?
No dobrze.
Widzę siebie…
jako szczęśliwą żonę angielskiego pisarza.
Oświadczył mi się podczas przejażdżki gondolą.
Brzmi tandetnie, ale taki już jest.
Mieszkamy w Kornwalii.
Mamy troje dzieci. Dwóch synów i córkę.
Bo kochamy dzieci.
Ale teraz są już na studiach.
Więc w wieku 60 lat…
mój mąż i ja…
w końcu mamy dość czasu, by skupić się na sobie.
Wszystko sobie zaplanowałaś.
Moja kolej. Nie lubisz planować?
Nie wiem. Nigdy tego nie robię.
Zawsze pozwalam, by inni…
decydowali, co mam lubić.
Rodzina,
przyjaciele.
No dobra.
Czwarte pytanie.
Jesteś dziewicą?
No?
W sensie, że panną? Nie, jestem zodiakalnym rakiem.
To nie fair!
Trzeba było zadać inne pytanie.
Dziękuję za ten wieczór.
Ja dziękuję.
- To… - Ostatnie pytanie.
Ostatnie.
Jestem twoją najbrzydszą dziewczyną?
Nie.
Użyłeś jokera, co?
Moja kolej.
Czy było tak…
jak się spodziewałaś?
Lepiej.
Dobranoc.
O Boże!
Wybacz.
- Chcesz wejść? - Tak!
Dziękuję.
Chcesz się czegoś napić? Albo coś zjeść?
To tylko…
Współlokator ma zapalenie zatok. Biedaczek.
Obejrzymy film?
Nie.
Na pewno? Nie podpisywaliśmy żadnej umowy.
Nie musisz…
Wolę to robić po ciemku.
Wolę na ciebie patrzeć.
Chrapałam?
Nie.
Po prostu jest późno, a ja mam zajęcia.
Tak, mechanika o 10.30.
Wczoraj wszystko widziałem.
Właśnie, po co kusić los?
MAMA 5 NIEODEBRANYCH POŁĄCZEŃ
VITTORIO: JAK POSZŁO Z BRZYDULĄ?
Chcę znieczulenie!
Ja też.
O której wróciłaś?
Znów płakałaś. Mam go pobić?
Pa.
No dobra, co się dzieje?
Nie wiem.
Zobaczysz go jeszcze?
Nie wiem, czy ją jeszcze zobaczę.
Nagrałeś chociaż filmik?
Dobra. Pa, Vittorio.
Nie masz racji. Wcale go nie nagabuję.
Po prostu go znam.
Nasz syn jest już dorosły.
Może na zewnątrz.
W środku jest dzieckiem.
Widziałeś tę jego dziewczynę?
Nic do niej nie mam.
Pierwszy raz przyprowadził do domu kogoś,
kto mówi bez błędów.
Przestań, Filippo. Znam go.
Robi to, by nas sprowokować.
ARTURO: CO ROBISZ DZIŚ WIECZOREM?
MARTA: PYTANIE DODATKOWE: LUBISZ MUZYKĘ NA ŻYWO?
Przecież żartowałem! Nie lubię karaoke!
Każdy lubi karaoke! Ale większość się nie przyzna.
Próbowałeś kiedyś śpiewać?
Pod prysznicem, jak każdy! Ale nie chcę się ośmieszyć.
Kogo obchodzi, co myślą inni?
Jeśli czegoś chcesz, zrób to.
Dobra, chodźmy.
Tylko skoczę do łazienki.
Dziękuję, Tonino.
Wielkie brawa!
O nie!
- Żadnych narkotyków. - To tylko enzymy.
Wy narkomani! Wszyscy mówicie to samo.
FOTOBUDKA
Dość tego!
W porządku?
Na pewno?
Chodź.
Co się stało?
Mam coś między zębami?
Chcę ci coś pokazać.
Paskudny ten kaszel.
Byłaś u lekarza?
Kochani, ile razy mam powtarzać?
Zostają tylko pacjenci do badania krwi.
Gadaj.
Zabiera mnie dziś w nowe miejsce.
To niespodzianka.
Co mogę powiedzieć? To wszystko jest aż zbyt piękne.
Mógłby mieć każdą.
A tymczasem…
Skoro o tym mowa…
Jeśli mu zapłaciliście, żeby to wszystko odegrał…
to była dobrze wydana forsa!
Pakuję się w kłopoty, co?
Trochę cię poniosło.
To nie zabawa.
Już nie.
Musisz mu powiedzieć.
Wiem.
Po prostu…
Znacie to uczucie, gdy włącza się budzik
i każda dodatkowa minuta w łóżku staje się nagle bardzo cenna?
To coś takiego.
Ale nie wiesz, jak zareaguje.
Wiem, jak ja zareaguję.
Zrobiłaś, co mówiłem?
Co do joty.
- Fizjoterapia oddechowa? - Tak.
- Szybki marsz? - Tak.
- Chyba zapiszę się na wioślarstwo. - Ja też!
Bez żartów. Jakie wioślarstwo?
Pamiętaj, że wciąż grozi ci zakażenie Pseudomonas.
Przecież znasz zasady.
Żadnych wilgotnych miejsc.
Ale jest z nią lepiej?
Tak.
Wasza koleżanka ma się lepiej.
Jak pięknie!
Może wrócimy, gdy będzie otwarte?
Arturo, to nie jest zwykłe włamanie, to włamanie do pałacu!
Pięknie.
Ale za mało fuksji.
Nie za wcześnie na sado-maso?
Jak znalazłeś gondolę w Turynie?
Chodź.
Trochę mi zimno.
Proszę.
- Lepiej? - Tak, dzięki.
- Muszę ci coś powiedzieć. - Dobrze.
Ale najpierw…
zagrajmy.
Jedno pytanie. Zgoda?
Ufasz mi?
Pewnie. Dlaczego pytasz?
Bo chcę, żebyś mi uwierzyła, gdy powiem…
że cię kocham.
Co się dzieje?
Marta?
Wracamy na brzeg!
Marta!
Nie!
Marta!
Wszystko dobrze?
Tak, w porządku. Nie martw się. Weź moją torbę.
Twoja torba…
Torba…
Tu jest!
Mam!
Marta!
I co?
Przynieść ci gazetkę?
Tak. Nie!
Nie martw się!
Mam wiele lat doświadczenia…
w improwizacji.
Halo?
Chwileczkę!
Dzwonili ze szpitala.
Boję się.
Czego?
Wszystko będzie dobrze.
Jak zawsze.
Zostawiłaby nas samych?
Kochani.
Sytuacja jest poważna.
Obudziła się.
Lekarz…
Witaj z powrotem.
Przepraszam.
- Marta! - Dzień dobry, doktorze.
No więc…
Masz poważną infekcję,
ale badanie bakteriologiczne nie wykazało obecności Pseudomonas.
To dobra wiadomość.
Martwiliśmy się.
Wiem. Przepraszam.
Naprawdę musiałaś tak ryzykować?
Szczerze?
Tak.
Tak. Tysiąc razy tak. Naprawdę musiałam.
Czemu tego nie rozumiecie?
Wolę umrzeć z choć krótkimi wspomnieniami.
Zasługuję na to!
Pewnie, że tak.
Ale choroba nie zniknie, jeśli będziesz ją ignorować.
- Przecież wiesz… - Tak.
Wiem, że istnieje spora szansa, że dożyję pięćdziesiątki.
Wiem to.
Ale przeżycie to za mało.
Wasza koleżanka wróci do domu za kilka dni.
Słyszeliście doktora?
Upiekło nam się.
Obiecuję, że to się nie powtórzy.
Wrócimy na kolację.
Odpoczywaj.
Doktorze, może pan chwilę zostać?
Oczywiście.
Przez te wszystkie lata…
wiele razy słyszałam, że powinnam zmienić lekarza,
wypróbować jakąś inną terapię.
Czemu zostałaś?
Bo ślepo panu ufam.
A pan wie, że poznam się na kłamstwie.
Ile mi zostało?
Sytuacja jest poważna.
Ten incydent przyspieszył cały proces.
Zostało tylko jedno wyjście.
Przeszczep.
Gdy tylko znajdziemy zgodnego dawcę.
Dziękuję.
Doktorze?
Proszę nikomu nie mówić, że umieram.
Wyjdzie pan na głupka, jeśli okaże się inaczej.
KLINIKA ŚW. KATARZYNY PULMONOLOGIA
To Selva. Chce wiedzieć, co się z tobą dzieje.
- Nie odpowiadaj. - Pyta już setny raz.
- Zablokuj go. - Może wytłumacz…
Co?
Że będę wymagała opieki?
Oszczędzę mu tego.
Jednak żyjesz.
W porządku?
Szukałem cię.
Byłem w markecie, pytałem twojego kolegę…
Co się stało?
Posłuchaj…
Nie wiem, jak ci to powiedzieć.
Jesteś w błędzie.
Co do czego?
Co do nas.
To był tylko przelotny romans. Nie sądziłam, że potraktujesz go poważnie.
- Czas to zakończyć… - Serio?
No co?
Nie wierzysz, że mogłabym cię rzucić?
Bzdura. Nawet o tym nie pomyślałem.
- Jasne. - Powiedz prawdę.
Co zrobiłem źle?
- Jak myślisz? - Nie wiem. Powiedz mi.
Mieszkasz z rodzicami.
Nie masz dość jaj, by im powiedzieć,
że nie dbasz o inżynierię i wioślarstwo.
Żyjemy w różnych światach.
Prawda jest taka, że ty mnie kochasz.
Ale ja ciebie nie.
Jak leci, stary? Niech zgadnę.
Wszystko gra!
Patrz, jaki czad.
Przestań. To nie jest śmieszne.
Cześć, Gia.
Hej, ty.
Skąd ta smutna mina?
No już. Chodź tu.
Chodź.
Nie, zaczekaj, Beatrice.
Nie jestem w nastroju.
Co?
- Rozluźnij się. - Nie.
Posłuchaj…
Zrobiłbym to tylko w ramach zemsty.
A to nie fair. Dla nikogo.
Nie przeszkadza mi to.
Ale mnie tak.
Arturo.
Twój ojciec i ja martwimy się o ciebie.
A ta dziewczyna…
- Jak ona miała? - Marta, mamo.
Marta.
Nie martwcie się.
Zerwaliśmy.
Dzięki Bogu.
To okrutne z twojej strony, że tak ją zwodziłeś.
Ona rzuciła mnie.
Ktoś taki jak ona nie przepuściłby takiej szansy.
Uwierz, że nie każdy chce być częścią tej rodziny.
Rodziny, która posyła cię na najlepsze studia?
Która kupiła ci konia
i płaci za klub wioślarski?
O tej rodzinie mówisz?
Nie prosiłem o to!
Coś ci opowiem.
Gdy poznałam twojego ojca,
twój dziadek był przeciwny.
A bywał surowy.
Bardzo surowy.
Posadził mnie w tym pokoju
i kazał zostawić twojego ojca.
Postawiłam mu się.
A on wyrzucił mnie z domu.
Byłam bez grosza.
Ale potem Filippo skoczył szkołę
i znalazł pracę.
Wzięliśmy ślub.
To była prosta, piękna uroczystość.
Ale dziadek…
nie dostał zaproszenia.
Nie.
Nie tylko go zaprosiłam,
ale do ostatniej chwili miałam nadzieję,
że poprowadzi mnie do ołtarza.
Nie odpowiedział.
Pewnego dnia…
dostałam telefon.
To był notariusz. Mój ojciec zmarł.
Do testamentu była dołączona krótka notatka.
Był na naszym ślubie.
Był zbyt dumny, żeby się pokazać, ale…
był tam.
Arturo.
Zawsze mamy wybór.
Zawsze.
Aż 2300 wyświetleń.
Zapomnij o tym filmie. Masz ważniejsze sprawy na głowie.
- Zabiję tego Selvę. - Bez przesady.
To była anomalia.
Teraz wszystko wróciło do normy.
Tato?
To odział pulmonologii?
- O kurwa. - O kurwa.
Nie.
Nie zdejmuj.
O co chodzi?
Wygrałaś. Chcesz mnie dobić?
Chcę tylko pogadać.
Przepraszam.
Za co?
Za wszystko.
Trochę tego jest, wiesz?
Przykro mi, że jesteś chora.
Jasne.
- Więc wszyscy już wiedzą. - Nie.
Ale Arturo powinien.
On naprawdę cię kocha.
Tak, widziałam na filmiku.
Ten film paradoksalnie to potwierdza.
Pocałowałam go.
Ale gdy próbowałam się z nim przespać, odmówił.
Odmówił ci?
Tak.
Oszalał?
To nie pierwszy raz.
Takie jak ty nie mogą znaleźć chłopaka, ale takie jak ja nie mogą ich utrzymać.
Niezbyt ładnie tak kategoryzować ludzi.
Nawet jeśli to prawda.
Że niby jedziemy na jednym wózku?
Nie.
Ty masz Artura.
A ja nie.
Beatrice.
Jesteś przepiękną przegraną.
Zostawiłeś ją z tą suką?
Bardziej martwię się o tę sukę.
Skoro o tym mowa,
wreszcie jesteśmy sami.
Zmieniłeś zdanie?
Nie. A ty?
Dobra, mam trochę wątpliwości.
Wiedziałam. Gadaj!
Kiedy się zakochamy i nie będziemy mieszkać razem…
- Kto weźmie dziecko? - Oboje.
Moi rodzice się rozwiedli, gdy miałam 13 lat.
Nigdy nie miałam problemu z posiadaniem dwóch domów.
A gdy się pokłócimy?
Pary kłócą o pieniądze i zdrady. To nas nie dotyczy!
Dzieciak będzie miał bogatych i zgodnych rodziców.
- A będzie szczęśliwy? - I to obrzydliwie.
No dobra, powiedzmy, że dziecko będzie szczęśliwe.
A co z nami?
Posłuchaj.
Będę owulować jeszcze dobre 30 lat.
Mamy czas.
Ale zrobimy to?
Tak, zrobimy to.
Reszty nie trzeba.
Życz mi powodzenia!
Proszę pani? Dokąd pani idzie?
Muszę coś zrobić, zanim umrę.
- Arturo Selva? - Tam.
WYBACZ MI
PROSZĘ
KOCHAM CIĘ!
Wiem, że jesteś zły i nie chcesz mnie widzieć.
Masz do tego prawo. Byłam głupia i niedojrzała…
Muszę ci coś wyznać.
Nie ma lekarstwa?
Nie.
Są terapie, które zapobiegają infekcjom,
ale na mnie nie działają.
Czemu nic nie mówiłaś?
To nie jest najbardziej romantyczna rzecz, jaką można powiedzieć na randce.
„Jestem Marta. Żyję w śluzowej bańce!”
Ale potem…
Nie chciałam, żebyś był ze mną tylko z powodu choroby.
Bo ty tak zdecydowałaś?
Chciałam tylko ułatwić ci życie.
Lekarz twierdzi, że mój stan szybko się pogarsza.
Mogę umrzeć w każdej chwili.
Mógłbym pokochać kogoś innego.
A ty…
mogłabyś mnie zdradzić z Giacomem.
Tak to już jest w związku.
Czasem czujesz się okropnie, a czasem wspaniale.
Choroba nie ma nic do rzeczy.
Zabiję cię, jeśli pokochasz inną.
Zabiję cię za zdradę z Giacomem.
Sama bym się zabiła.
- Oszalałeś? - Mam dobre wieści.
Wszystkich obudzisz.
Zrobiłem małe rozeznanie i chyba jest lekarstwo.
To znaczy niedługo będzie.
To eksperymentalny lek niejakiego dr. Fahima.
Zaprezentował nadzwyczajne rezultaty
na ostatnim kongresie pulmonologicznym.
Kombinacja trzech leków pomaga unieszkodliwić wadliwe białko.
Ale dzięki takiemu zabiegowi szanse na przeżycie rosną nawet o 19%.
Dziewiętnaście procent?
Dziewiętnaście procent.
Miałam dwa razy mniejszą szansę, by być z kimś takim jak ty!
Kocham cię, wiesz?
Teraz już tak.
Czy poza tym, by być z kimś takim jak ja…
masz jeszcze inne nagłe zachcianki?
Jesteś piękna.
Czy ty, Marto,
bierzesz tego oto Artura za męża
i ślubujesz mu miłość i wierność
w zdrowiu i chorobie,
w bogactwie i biedzie,
do końca waszych dni?
- Tak! - Tak!
Możesz ją pocałować.
Napisy: Marta Racka