Downloaded from YTS.MX
Hanımlar ve beyler,
Official YIFY movies site: YTS.MX
karşınızda Rob Schneider.
Çok sağ olun. Teşekkürler Salt Lake!
Başarabilirsiniz! Nasılsınız?
Son zamanlarda bir şey fark ettim.
Bu yaşta sekse daha az ilgi duymuyorum
ama kurabiyeler de aynı derecede ilgimi çekiyor.
Ne demek istediğimi anlıyor musunuz?
"Ne tür kurabiyeler onlar?
Memelerini çekebilir misin? Kurabiyeleri kapatıyorsun. Evet.
O memenin altındaki kurabiye. İki tane ver.
Çok teşekkürler. Teşekkürler."
Yirmi ve otuzlarındaki insanlar henüz anlamıyor.
Diyorlar ki "Hadi dağıtalım!"
"Dağıtmak ister misin?" "Evet, dağıtalım!"
Hayır, dağıtmak istemiyorum.
İstemiyorum. Hayır. Eğlenceli değil.
Elli yaşlarımdayım.
Sadece ayda iki gün iyi hissediyorum.
Neden bunlardan birini mahvedeyim ki?
Bu yaşta dağıtmak istersem peynir yerim.
Ne tür bir peynirdi o ya?
Trüf mantarlı Camembert mi?
Peki, değdi ama siktir ya.
Epey dağıttım.
Karım, Noel'de beni spor salonuna kaydetmiş.
"Sağ ol tatlım. Teşekkürler."
Salona gittim
ve yaşlı adamları gördüm. Spor yapıyorlardı
ve acayip kaslılardı.
Ama tuhaf görünüyor.
O yüzden çok şişmek istemiyorum.
Bok gibi görünmek istemiyorum.
Amaç bu. Kişisel antrenörle çalışırım ama bok gibi görünenle çalışmam.
Yaşlı adamlara bakıyorum, hepsi kaslı tipler.
Tuhaf görünüyordu.
Ters bir şey vardı. "Kaslı olmaları mı?" dedim.
Sonra anladım.
Yaşlıyken o kadar kaslı olmaman gerek
çünkü cildin gerilip inceliyor.
"Kaslarıma bakın." diyor.
Evet ama kalbini görebiliyorum.
Üstüne bir şey giy.
Midemi bulandırıyorsun.
Ama...
Evliliğin en sevdiğim yanı, karımın ihtiyaçlarıma karar vermesi.
"Bu olmuyor. Bu bok gibi görünüyor.
Bunu giyemezsin."
Meksikalı değil. Bu aksan daha eğlenceli.
Böyle daha eğlenceli.
Meksikalı olabilir.
Bazı şüphelerim var. Yüzde yüz emin değilim.
"Artık bunu giymiyorsun. Buna sığmıyorsun."
Karım tüm eşofmanlarımı attı.
Attı. "Tüm eşofmanlarımı neden attın?" dedim.
"Çünkü eşofman sana yalan söylüyor!
Eşofmanlar yalancı.
Ne kadar şişmanladığını bilmiyorsun.
İki ipin de yok olduğu güne kadar haberin olmuyor.
Sonra şişkonun teki oluyorsun!
Ama iş işten geçiyor! Onları attım!"
Ama haklı. Şunu söyleyeyim, elli yaşlarındaki bir erkeksen
eşofman giymek tehlikeli. Öyle.
Tehlikeli çünkü sikini çıkarmak çok kolay.
Bir baktım, sikimi çıkarmışım.
Tuvaletin yolunu yarılamamıştım bile.
Sonra bir şey dikkatimi dağıttı ve...
Karım bağırdı,
"Sikin dışarıda ne yapıyorsun? Daha tuvalete girmemişsin bile!"
Dedim ki "Olive Garden'da salata barı olduğunu hiç fark etmemiştim.
Bak ne var..."
Ama benim de sorunlarım var.
Üç yaşında bir çocuğum var çünkü geri zekâlıyım.
Konuyu enine boyuna düşünmedim.
Karımı enine boyuna düşündüm.
Ama konuyu düşünmedim.
Çok tatlı bir kız.
Ayrıca yedi yaşında bir çocuğumuz var ve...
Karım, tuvalet eğitimi sırasında
ona karşı biraz sertti.
Biraz sertti. Çok... Dedi ki
"Tuvalette bacaklarını tutacağız. Kalkamayacak.
Kapıyı kapatacağız, çıkamayacak. Bunun lazımlık olduğunu anlayacak.
Bir gün çığlık atacak, sonra bitecek. Onu tutacağız.
Kulak tıkaçlarını tak, ne gerekiyorsa yap. Çığlık atıyoruz."
Korkunçtu ama karım haklıydı. Bir gün sürdü.
Ama dedim ki "Yeni bebek için, kaza kurşunu için,
aynı şeyi...
Bırakalım kaza kurşunu kendi karar versin.
Belki bu sefer daha az acımasız olabiliriz."
Kararı kendi versin istedik.
Ve üç yaşına geldi,
henüz hazır olup olmadığına karar vermedi. Vermedi.
Geçen gün bana dedi ki "Papi, cámbiame por favor."
"Qué?" dedim.
"Ne?"
"Papi, altımı değiştir lütfen baba."
Dedim ki "Bak Madeleine,
derdini iki farklı dilde anlatacak kadar zekiysen
küçük culo'nu şuradaki tuvalete koyup işini görecek kadar zekisindir.
Tamam mı? Olur mu?
Bezlerinin bedeni seis. Evet.
Siete beden yapmıyorlar.
Niye biliyor musun?
Şimdiye bu işi halletmiş olman gerekiyordu. Evet.
Daha büyüğü yok. Ne diyeyim, bilmiyorum.
Bu işi yakında çözmezsen
büyükannenden bez ödünç almak zorundasın. Söyleyeceklerim bu kadar."
Anlıyorsunuz.
Karım, çocuklarımızı çok seviyor
ve o yüzden birçok şeye karışmama izin vermiyor.
Ama bazı şeylerin kararını benim vermem isteniyor.
Yatakta yattığım taraf,
kapının hemen yanında.
Yedi yaşındaki çocuğum, yanımızda yatmak istediği zaman
gerekli olup olmadığına ben karar veriyorum.
Çünkü kalmaya geliyor.
Küçük yastığı ve tavşanını da getirmiş.
"Nasılsınız? Eşyalarımı da getireyim, dedim. Tamam, hadi yatın." demiyor.
Hayır, bütün gece kalacak!
Kızım geldi, ona baktım ve dedim ki "Ne oldu?"
"Yanınızda yatmam lazım." dedi.
"Ama neden? Kendi yatağın var. Neden?"
"Kâbus gördüm.
Affedersin. Aranıza girmem gerek.
Yatağa girmem lazım."
"Tamam, hayır. Daha fazla bilgi istiyorum. Gördüğün şu kâbustan bahset."
"Dinozorlar.
Affedersin, araya girmem gerek."
"Bir saniye. Dinozorlar ne yapıyordu?"
"Beni kovalıyordu."
"Tamam, dinozorlar seni kovalıyordu. Peki.
Yeterince korkunç değil. Yatağına dön. Hadi."
Yeterli değil.
Yüzünü yemiyorlar!
Bütün gece uykumu berbat edecek kadar korkunç değil.
Çünkü yaptığı şey bu, uykumu mahvetmek.
Benim gibi değil, melek gibi uyumuyor.
Yayılıyor. O...
O boka ihtiyacım yok.
Alerjim var,
yani bu demektir ki sabahın altısında
20 defa hapşırıyorum.
Evin alt katı olmasaydı şimdiye kesinlikle boşanmıştım.
Bu, üçüncü evliliğim.
Yine boşanmak istemiyorum, tamam mı?
Hollywood'da yaşıyorum, ilk evliliğim sayılır.
Bu evliliği yürütmem lazım
çünkü evimi çok seviyorum.
Anlıyor musunuz? Güzel bir ev.
Isıtmalı banyo zemini var. "Siktir, çok iyiymiş.
Bunu kaybetmek istemiyorum. Siktir!
Galiba o deli kadının ne dediğini çözmem gerek.
Efendim canım? Evet!
Tüm okullara bakalım."
Neyse, aşağı indim ve hapşırıyordum.
Hapşırmak için aşağı indim.
Karım, "Seni hâlâ duyuyorum!" dedi.
Ama...
Geri döndüm. Yukarı çıktım ve yedi yaşındaki kızımız Miranda,
çoktan benim tarafımda uyuyakalmış.
Dedim ki "Şu an bununla uğraşmak
istemiyorum. Uyuyacak başka bir yer bulurum."
Evin daha önce hiç girmediğim bir bölümüne gittim.
Anlıyor musunuz?
"Siktir, burada bir oda var. Bunu bilmiyordum.
Başka bir kanat daha var."
Bir kapıyı açtım ve karımın çoktan odada olduğunu gördüm.
Yatakta uyuyordu.
"Her neyse." dedim.
Yanına yattım. Elli yaşlarındaysanız
hemen uykuya dalamıyorsunuz.
Yani sanki... Biraz zaman alıyor.
Karımla yataktayken, uyuyamadığım zamanlar
şeye başlıyorum...
Ellemeye başlıyorum. Birazcık.
-Biraz elliyorum. -İşte bu dostum!
Bir gün, "Aslında iyi bir fikir olabilir." demesini umuyorum.
Anlıyor musunuz?
Henüz demedi ama denemek lazım.
Anlıyor musunuz? Denemelisiniz.
Her neyse, biraz elliyordum ve fark ettim ki
alıştığımdan biraz daha yumuşak.
Sadece biraz. Ama yargılamadım.
Belki de sıcak bir banyo yaptı. Bilmiyorum, neyse.
Ama memeleri de benzer şekilde garipti.
Sonra kendime dedim ki "Bu kişinin karım olmama ihtimali var."
Yataktan çıktım
ve yatak odasına koştum, karımın bir sandalyede uyuduğunu gördüm.
Dedim ki "Tatlım, uyan." "Ne oldu?" dedi.
"Tatlım, anneni taciz etmiş olabilirim." dedim.
Ve...
Beni ittirdi ve dedi ki
"Anne niye bir şey demedin?"
Annesi, "O geri zekâlıyla konuşmadığımı biliyorsun!" dedi.
Yani...
Size biraz kendimden bahsedeceğim.
Ben Asyalıyım. Annem Filipinli.
Bu noktada, genelde seyirciler arasındaki
bir Filipinli şu sesi çıkarıyor...
Ama bu sefer ses çıkmadı.
Ben melezim.
Bu çeşitlilik çağında farklı insanlar istiyorlar.
"Asyalıları işe alalım. Siyahileri alalım.
Kadınları alalım. Çeşitlilik."
Ben Asyalıyım ama bugünlerde işime yarayacak kadar Asyalı değilim.
"Siktir!"
Adım Rob Schneider. Rob Akabonaito değil.
Siktir!
Yarı Asyalıyım. Ne düşündüğünüzü biliyorum,
"Bunda bir tuhaflık var ama ne?
İçinde tam olarak ne var?"
Zor. Asyalı annem var. Tavsiye etmem. Etmiyorum.
Sertler. Benim için çok zordu.
Çocukken bana şöyle davranmadılar,
"Çok iyisin. İyi eğlenceler. Çok zekisin.
Çok iyisin. İstediğin her şeyi yapabilirsin."
Notlarım A ve B'ydi.
"Anne, tüm notlarım A." dedim.
Dedi ki "Ne olmuş yani? A almak senin görevin.
Zekisin. Aptal değilsin. Yapma.
Bunun için kurabiye mi istiyorsun?
Bu senin işin. Senden beklenilen bu.
Ekstra bir şey için ekstra bir şey yap.
İşini yapıyorsun. 'Bütün gün yemek ve temizlik yaptım.
Ödülüm ne?' dediğimi duydun mu?
Hayır. İkimiz de kendi işimizi yapıyoruz.
İlişkimiz profesyonel olacak. Bu kadar."
Öyle de oldu.
Çocukluğuma dair en çok hatırladığım şey annemin bana bağırması.
Beni korumak için de olsa şöyle bağırırdı,
"Ne olduğunu gördün mü?
Düştün. Ne olduğunu gördün mü?
Evin içinde koşmak yok. Gördün mü?
Yaralandın. Ne olduğunu gördün mü?
Kırdın. Gördün mü? Evde gürültü yapmak yok. Gördün mü?
Onu devirdin. Ne olduğunu gördün mü?"
Bir keresinde evden beş kilometre ötede basketbol oynuyorduk.
Biri bileğini burktu. Birdenbire bir ses duydum, "Ne olduğunu gördün mü?"
"Kanka, annen şuradaki dağın üzerinde."
"Ne olduğunu gördün mü?"
San Francisco'da büyüdüm.
İlk işim, Chang ve Chow'un 76 istasyonundaydı.
Benzin istasyonu, evet.
Ödemeyi cumartesi alırdık.
O zamanlar bankalar, cumartesileri açık değildi.
Cumartesi günleri nakit öderlerdi.
Sonra bizi Çin yemeği yemeye götürürler,
birkaç bira verirlerdi, poker oynardık ve tüm paramızı alırlardı.
Bunu iki hafta yaptım, sonra "Bir daha yapmam.
Ucuz Çin yemeği için tüm paramızı aldılar Bob." dedim.
Olay şu.
Çinliler 71 yıldır komünist ve hâlâ da öyleler
ama 2000 yıldır kapitalistler.
Tamam mı? Bu doğru.
Gösteriden sonra Çin yemeği mi istiyorsunuz? Bir yer buluruz.
Kapalı olsalar bile...
"Kusura bakmayın, kapattık."
"500 kişi getirdim."
"Tamam. Sikerler, açığız.
İçeri gelin. Sadece gece yarısı spesiyali veriyoruz.
Gece yarısı spesiyalimiz var."
Bu doğru. Babam Yahudi'ydi.
Noel'de Çin yemeği yiyebileceğimizi
biliyorduk çünkü Çinliler tatilleri hiç siklemiyor.
"Evet, Noel'de açığız. Hadi gelin!
Tüm gün açığız. Hadi gelin.
Hayır, İsa'yı sikeyim! Hadi gelin, açığız. Evet.
Sırf o gün doğdu diye parasız mı kalalım? Siktir et.
Olmaz. Balıklar hangi gün olduğunu bilmiyor.
Bilmiyorlar.
Onlar için sıradan bir salı.
Başkan suikasta mı uğradı? Bir öde iki ye kampanyası var.
Bir öde iki ye, başkan suikastı spesiyali.
11 Eylül mü? Seçim şansınız var.
Dokuz farklı et, 11 çeşit erişte.
11 Eylül spesiyali.
Evet, çok üzücü. Ağlıyoruz. Üzücü.
Sonra acıkıyoruz da!
Omlet, domuz etli kızarmış pilav,
Lo Mein erişte, kızarmış erişte ve çıtır eriştemiz var.
Ve tabii ki Wonton eriştemiz var.
Evet, peki.
Bir sipariş daha var, istiridye soslu dana eti.
Bir sipariş daha var.
İstiridye soslu dana eti."
Bu ırkçı değil. Bu doğru.
Bu çok doğru.
Hayır.
Anlamalısınız.
Çince konuşmak çok zor, değil mi?
Çinliler için İngilizce konuşmak o kadar zor.
Boğazlarına yapışıyor ve çıkarmaları gerek.
"İstiridye soslu dana eti!
Dana eti! İstiridye soslu!"
Amerika'da neyi hiç görmediğinizi biliyor musunuz? Evsiz Asyalılar.
Asla görmüyorsunuz.
Asyalılar, "Hayır, siktir et. Olmaz." diyorlar.
"Başka bir şey buluruz.
Kimsenin yaklaşmak istemediği vücut bölümleri ile çalışırız,
mesela ayak tırnakları. Biz yaparız.
Pedikür yaparız. Topuktaki o boku temizleriz.
Hayır, anüsünüze ön taraftan ağda yaparız.
Oraya gireriz.
Göt deliğinizi beyazlatırız. Tabii, neden olmasın?
Buraya kadar gelmişsiniz.
Niye beyazlatmayalım? Tabii, 25 dolar daha.
Masaj yaparız, otuz bir çekeriz, beyaz şeytan paranızı alırız.
Hadi ama ya!
Geldiğinde diğer tarafa gel. Hadi.
Benim için de küçük düşürücü. Hadi ya."
Ama en sevdiklerim, Koreliler. Çalışkan bir grup insan daha.
Koreliler, çalışkan.
Kore barbeküsü hariç. Şunu söylemeliyim, o kısmı biraz tembel.
Biraz. Kore barbeküsüne gidiyorsun,
"Kore barbeküsüne hoş geldiniz. Hoş geldiniz.
Dikkat edin, sıcak kömür. Çok sıcak.
Sıcak. Sıcak kömür.
Sıcak. Dikkat, sıcak kömür. Sıcak."
"Tamam, anladım. Kömür sıcak.
Bu iş nasıl yürüyor?"
"Tamam. İşte çiğ fileminyon. Buyurun. Çiğ fileminyon. Çiğ..."
"Ne yapacağım?"
"Pişireceksiniz."
"Yemeğe çıkmak için para veriyorum.
Sen pişir."
"Hayır, siz pişireceksiniz."
Biraz tembel işi, değil mi?
Kore genelevine gitmek istemem.
"Kore genelevine hoş geldin. İçeri gel, evet!
Oda burası. Kendi sikini emeceksin.
Evet, sen emeceksin!
Sonra bu odaya geç.
Kendini iyice sikeceksin.
Paranın karşılığını alacaksın.
Sonra buraya gelip duş alacak ve siktir olup gideceksin.
Niye o kadar uzun kaldın?
Başka müşterilerimiz de var."
Hanımlar beyler, Takeru Saito.
Bir şeyler çalmak ister misin?
Nihayet toplum olarak, erkekleri
korkunç davranışlarından sorumlu tutmamız beni sevindiriyor.
Bu süreçte bazı şeyler, işlerine geldiği için unutuldu.
Erkekler ve davranışları ile ilgili
unutulan şey, erkeklerin...
...domuz olduğu.
Erkeklerin domuz olma potansiyeli var, diyeyim.
Ben erkeğim. Domuz olma potansiyelim var.
Karım bana,
"En iyi arkadaşımla öpüşebilirsin." dese
öpüşmem
ama herhâlde şunu sorarım,
"Hangisi?"
Ben İsa değilim.
Domuz olma potansiyelim var.
Starbucks'a gittim. Sıranın sonuna baktım.
Göğüs dekoltesi olan hoş bir kız görüp şöyle düşündüm,
"Gidip şunu yapmak, çok iyi hissettirirdi..."
Ama yapmıyorum.
Daha iyi hissettiren şey ne biliyor musunuz?
Sabıkama seks suçlusu yazılmadan
kapuçino sipariş edebilmek.
"Kapuçino, Rob, seks suçlusu."
"Evet, benim. Sağ olun."
Tüm erkeklerin potansiyeli var.
Buradaki tüm erkekleri satacağım.
Üzgünüm. Hanımlar, birlikte olduğunuz adam,
bir yıl, beş yıl, on yıl veya 20 yıldır
evli olmanız, çocuklarınız veya torunlarınızın olması umurumda değil.
Hayatınızın geri kalanını birlikte geçirmeyi umduğunuz insan,
sizinle ilk çıktığında,
ilk seferinde,
istediği tek şey sizinle seks yapmaktı. Tek istediği buydu.
Seks yapıp eve dönebilseydi
hayatındaki en güzel gece olurdu.
Üzgünüm. Yanlış anlamayın hanımlar.
Şimdi sizi, siz olduğunuz için seviyor çünkü harikasınız.
Onu değiştirdiniz. Evet!
İnanılmazsınız.
Ama ilk sefer, sadece seks istiyordu.
Tek istediği buydu.
Üzgünüm, erkekler seks arıyor.
Ve bir ilişkiye dönüşürse kimin umurunda, konuyla başa çıkarlar, tamam mı?
İstedikleri bu değil.
Nasıl olduğunu anlamadan kendilerini içinde buluyorlar.
"Ne? Önce bir şeyler mi yemek istiyorsun?
Olur, bir şeyler yerim.
Tabii.
Ailenin evinde mi? Ah.
Tamam, peki.
Dolabıma kıyafetlerini mi asıyorsun?
Yaptığın şey bu mu? Güzel, as.
Kırışmasını istemem. İste...
Galiba ilişkideyim. Nasıl oldu ya?
Sadece sikiştiğimizi sanıyordum."
Kadınlarsa tersine, bir ilişki arıyorlar ve işin içine
seks girerse kimin umurunda, konuyla başa çıkarlar.
"Tanrım, işte başladı. Aman Tanrım.
Başlıyoruz.
Aman Tanrım.
Selam.
Ne dedin? Ne?
Arkamı mı döneyim?
Of, yapıyoruz.
Sana mı bakayım?
Sana bakıyorum. Sana bakıyorum. Bakıyorum...
Of, iğrençti! Aman Tanrım!"
Bazı kadınlar istisnadır.
"Sik nerede?"
Aradığım kadınlar bunlar ama onlar erkenden gidiyor.
Sekizde orada olmalısınız.
"Sik seven kızlar? Of, gitmişler. Siktir.
Siktir. Yine yetişemedim."
Ama erkekler, ilişkinin başlarında duygusal matematik yapmak zorundalar.
Diyorlar ki "Tamam, onu acayip çekici buluyorum.
Onsuzluğa dayanamıyorum.
Ama ne kadar çaba göstermem gerekecek?
Bana deli tarafını gösterdi mi yoksa başka bir boyutu da var mı?
'Hangi cehennemdeydin?
Telefonunu gördüm! Park City'de kimi sikiyorsun?'
Ya da her neyse.
Bu ne zaman ortaya çıkacak?
Bunca zamandır bana yalan mı söylüyordu?
Çünkü bunca zamandır ben, ona yalan söylüyordum.
Kim olduğumu hiç bilmiyorum."
Sonra ilişki başlıyor.
Birbirlerine bağlanıyorlar.
Ve bunu, birbirlerini çok çekici buldukları için yapıyorlar.
Sadece bu. Erkekler karmaşık değil.
Onları çıldırtan, onsuz yapamayacakları
ve çok çekici buldukları bir kadınla olmak istiyorlar.
Güzellik önemli bir unsur.
İnsanlar sürekli bana diyor ki "Rob, karın senin için fazla güzel."
Ben de diyorum ki "Benim de istediğim buydu."
Anlarsınız. Onları seviyorum.
Güzellik gerçekten önemli.
İnsanlar şunu duymayı sever, "Ne güzel bir çocuk! Çok güzel."
Şunu duymak istemezler,
"Of.
Ne oldu?
Yangın mı çıkmıştı?
Sende kalacak mı? Kalsın tabii.
Biraz kalsın tabii."
Ardından bir erkek, o ilişkiye başlar.
Erkeklere dair ilginç bir şey söyleyeyim,
ilişkide gösterdikleri çaba, sizi ne kadar çekici
bulduklarıyla doğru orantılı.
Mesela bir erkek, kendisiyle
aynı derecede çekici olan bir kadınla birlikteyse
ilişkiye bağlılığı, ayırdığı zaman, çaba ve özen belli bir seviyede kalır.
Tuhaf olan şeyse kadının ondan çok daha çekici olduğunu biliyorsa
daha çok çaba gösterir.
Diyelim ki Victoria's Secret modeli ile çıkıyor.
Adam der ki "Ne dedin tatlım? Ne?
Söyle.
Arabanın anahtarını bulamıyor musun?
Bak şu işe!
Gidip başka bir araba alalım!
Evet, evrakları ben imzalarım!
Sen git manikür yaptır, masaj yaptır. Cidden.
Ben ikinci bir iş bulurum.
Uykuya gerek yok. Güçlü biriyle evlendin."
Birlikte olduğu kadının, onunla aynı derece çekici olduğunu
düşünen bir adamsa
"Ne dedin tatlım? Ne?
Arabanın anahtarını bulamıyor musun?
Görünüşe göre yürümen gerekecek kaltak.
Yani...
Yardımcı oluyorum ya!
Belki eve yürürken, anahtarını nereye bıraktığını hatırlarsın!
Şu an işteyim!"
Ama Victoria's Secret modeli ise
"Ne dedin tatlım? Ne? Söyle.
Çocukları alışveriş merkezinde mi bıraktın?
Başka çocuk yaparız!
Tabii yaparız. Eğlenceli olur!"
Kadının, onunla aynı derece çekici olduğunu
düşünen bir adamsa
"Ne dedin tatlım?
Çocukları AVM'de mi bıraktın?
Çok aptalcaydı, değil mi?
Evet, şu an yanımdalar.
Onları unutan kişiyi aramayacaklar herhâlde.
Bu, aptallık olurdu.
Arabanın anahtarını da bulmuşlar!
Şu an işteyim!"
Ama Victoria's Secret modeliyse
"Ne dedin? Ne dedin tatlım?
Annemi mi öldürdün?
Son zamanlarda berbat hissediyordu.
Birinin bir şey yapması gerekiyordu.
Teşekkürler.
Seni seviyorum."
Ama karısıyla aynı derecede çekici olduğunu düşünen bir adamsa
"Ne dedin tatlım? Ne?
Annemi mi öldürdün?
Son zamanlarda berbat hissediyordu.
Birinin bir şey yapması gerekiyordu.
Teşekkürler.
Seni seviyorum."
Teşekkürler.
Bakın, dürüst olacağım.
Karım benden boşanmak istedi.
On yıldır birlikteyiz.
On yıl boyunca üç ayda bir benden boşanmak istiyor.
İki hafta sonra yine isteyecek. Biliyorum.
Alışkınım. Hallederim.
Boşanmak için çok yaşlıyım.
Senden genç biriyle evlenmek zor
çünkü hâlâ umutları var.
Anlıyor musunuz?
Umutlarını kırmak zor.
İki yıl evli kaldıktan sonra, karım bana dedi ki
"İlişkimiz iyiye gitmiyor.
Daha iyi olacak dedin ama no mejor.
No mejor. Daha iyi değil.
Neden hâlâ bu ilişkideyim?
Gençliğimi kaybediyorum. Güle güle gençlik."
Dedim ki "Tatlım, sadece bu zor dönemi atlatmalıyız.
Üç yıl zorlu olacak.
Atlattığımızda 'İyi ki dayanmışız.' diyeceksin.
Çünkü zorlu dönem bitecek."
Üç yıl sonra, "Tamam, zorlu dönemi atlattık.
Ama daha iyi değil, no mejor. Neden bu ilişkide kalıp
gençliğimi kaybediyorum?"
"Tatlım, sana gerçeği söylemedim.
Zorlu dönem aslında beş yıldı.
O zaman bir geçmişimiz olacak.
Beş yıl. İyi ki pes etmedik, diyeceğiz."
Beş yıl sonra,
"Tamam, bir geçmişimiz var.
Ama iyi bir geçmiş değil.
No mejor. Niye bu ilişkideyim?
Gençliğim gidiyor. Güle güle gençlik."
Tam o anda, ona şunu demem gerekiyordu, "Bak tatlım, pes etmek kolay.
Şimdi pes edebilirsin. Seni durduramam.
Başka birini bulabilirsin. Güzelsin, zekisin, inanılmazsın.
Gençsin. Gençliğin. Gençliğin var.
Hemen başka birini bulursun.
Sonra benimle yaşadığın ilişkinin aynısını onunla da yaşarsın, yine sıkılırsın.
'Ne zaman düzelecek? Gençliğim!'
Sonra onu da terk edersin. Başka birini bulabilirsin.
Zekisin, güzelsin, inanılmazsın. Başka birini hemen bulursun.
Onunla yaşadığın ilişki, diğer adam
ve benimle yaşadığın ilişkinin aynısı olur.
Ya da yaşadığın tüm bu sorunların,
benimle bir ilgisi olmadığını fark edebilirsin!
Anla artık!
Seni daha mutlu edebilirim. Seni mutlu edemem.
Mutlu olmak, senin sorumluluğun.
Belki farkında değilsin ama Beyaz Atlı Prens'in benim.
Tamam mı? Belki de Beyaz Atlı Prens'inin
benim gibi bir adama
benzeyeceğini, benim kadar yaşlı ve kısa olacağını düşünmemiştin."
Ona son kısmını henüz söylemedim ama bu kadar kaldı.
Anlıyor musunuz?
Mutlu olmak bize bağlı. Ama "daha" mutlu kısmı bize düşüyor beyler.
Öyle. "Daha" kısmı.
Onları mutsuz etmeyin.
Onları daha mutlu edin.
Bir kadını anlamaya çalışın. Söylediklerine kulak verin.
Söylediğini yapmayın çünkü onu kastetmiyor
ama gerçekten ne dediğini bulmaya çalışın.
Kadınlar şifreli konuşur
ve şifreyi çözmek bize düşüyor,
ilişki için en sağlıklı şey bu.
Mesela karım bana,
"Aşağı inip su alacağım." dediğinde,
gerçekten söylediği şey, "Aşağı in ve bana su getir."
"Su getirmemi ister misin?" dediğimde,
asıl demek istediğim, "Lütfen beni aşağı gönderme.
Aşağısı buz gibi.
Pantolon giymiyorum.
Pantolonumu giymem lazım."
Karım şunu dediğinde,
"Çok yorgunum."
asıl dediği şey,
"Sikini benden uzak tut.
Sırtımda hissediyorum!"
Korkunç görünüyor. Üzgünüm.
Ama erkekler de şifreli konuşur.
Mesela gece geç saatte şifreli konuşurlar.
"Tatlım, ısıyı biraz düşürebilir miyim?
Birazcık?
Biraz düşürebilir miyim?
Isıyı biraz düşürebilir miyim?"
Aslında dedikleri şey, "Galiba ölüyorum!
Son dört saattir mutfakta yerde yatıyorum.
Zaten çıplağım. Cildimi de çıkaramam ki."
Karım bana diyor ki
"Gece yarısı çok tuhaf bir şey hissettim."
"Ne hissettin?"
"Soğuk bir rüzgâr hissettim."
Şunu dedim, "Çok kötüymüş. Ne? Kimse uyurken böyle bir şey olsun istemez.
Hafifçe esen hoş, serin bir rüzgâr.
Pencereleri kontrol edeceğim."
Bunu dedim.
Demek istediğim bu değildi.
Demek istediğim,
"O klimaydı!
Uyuyakaldın,
ben de gizlice siktiğimin klimasını açtım çünkü eriyordum!
Aramızda 20 kilo fark var!
Süveterle uyuyabilirsin."
Daha iyi olabilirim.
Fazlasını yapabilirim.
Açıkçası randevu gecelerimiz berbat.
Birlikte olduğun kadın, sana her şeyi veriyor.
Hayatını, gençliğini.
Hayatını adıyor. Özel kılın.
Buna ihtiyaçları var.
Özel hissetmelerini sağlamalısınız.
Noel'i yine mahvettim. Bu hikâyeyi anlatacağım.
Gecenin sonuna kadar bekledim.
İyi bir şey değil.
Karım çoktan yatmıştı. Yatakta, uyumak üzereydi.
O an romantik olmaya karar verdim.
O an yatağa girip şunu demeye karar verdim,
"Tatlım...
"Evet, sensin. Tamam, sensin.
Peki. Güzel. O kısmı tamam.
Tatlım, mutlu Noeller.
Oynaşmak ister misin?
Noel'deyiz."
"Mutlu Noeller.
Hayır."
"Ama Noel'deyiz."
"Umurumda değil."
"Çok bir şey yapmana gerek yok."
"O ne demek?"
"Teklif için sağ ol. Hayır, teşekkürler.
Ama teşekkür ederim."
"Lütfen."
"Sana günümü anlatayım, olur mu?
Sen hâlâ uyurken
ben kalkıp kızların hediyelerini paketledim.
Sen telefonunla oynarken,
kızları partiye hazırladım.
Sen hâlâ telefonunla oynarken,
parti hazırlığı ve yemek yaptım.
Biz hediyeleri açarken,
sen video çekme bahanesiyle gizlice telefonunla oynuyordun.
Hediyeleri açtık, sonra oynadık.
Sonra onlara güzel bir banyo yaptırdım,
hikâye okudum ve onları yatırdım.
Sonra da duş aldım.
Ve şimdi uyumaya hazırım.
Ve şimdi, onca şeyden sonra
seninle sevişip, bir duş daha almak için
heyecanlanmamı mı bekliyorsun?
Gracias. No, gracias."
"Şimdiye bitmişti bile.
Cidden, şimdiye çoktan bitmişti. Ciddiyim.
Duştan önceki kısma gelmeden bile
işimi bitirebilirdim. Yemin ederim, hiç gerek..."
"Hayır. Tu problema, no mi problema."
Dürüst olacağım.
Kafam biraz güzeldi.
Ama tıbbi esrardı.
Tıbbi esrardı. İhtiyacım vardı.
Ama pantolonum yoktu. O kısmını da söylesem iyi olur.
Sonra aşağı indim, buzdolabını açtım
ve yarısı yenmiş bir balkabağı turtası gördüm.
Bir kutu krem şanti de vardı.
Bunu daha önce veya sonra yapmadım.
Krem şantiyi aldım ve...
Bir saat önce o mavi haplardan almıştım.
Ne olacak bilmiyordum ama buzdolabına baktım
ve orada Hindistan cevizi rendesi gördüm.
"İşte bu." dedim.
Epey iyi yapıştılar.
Hepsi yapışmadı ama yeterliydi.
Şöyle düşündüm...
"Bu şerefsizin içinde damla çikolata olmalı. Olmalı.
Damla çikolata hep var." Ve gerçekten vardı.
Dolabın içindeydi!
Damla çikolatayı aldım ve koydum.
Büyükler düştü ama küçükler epey iyi yapıştı.
Küçük olanlar. İşin kilit noktası, küçükler.
Ve dedim ki "Buzdolabında karamel varsa
acayip mutlu olacağım. Gerçekten."
Ve dolapta karamel vardı! Karamel vardı!
Karameli aldım ve dedim ki "Robbie!
Robinatör!
Roberino!
Robbie!
Robtakoz!
Robbie!"
Peki köşeden kim geldi?
Karım.
"Peki.
Galiba tadına bakmam gerekecek."
"Git, kendine yap!"
Teşekkürler. Gerçekten minnettarım.
Teşekkürler.
Peki.
Hanımlar ve beyler, size hoş bir sürprizim var
ama benim için çok daha hoş.
Biricik kızım Elle King.
Teşekkürler.
Bir şey demek istiyorum, eskiden Rob Schneider'dım
ama şimdi Elle King'in babasıyım.
Ve seni seviyorum.
Herkesin önünde hiç birlikte şarkı söylemedik
ve bu akşam denesek güzel olur diye düşündüm. Pekâlâ.
Ona bir iyilik yapıyorum.
-Kabul. -Yapabilirsiniz!
Bu bir ilahi.
Şeker renkli palyaço Ona uyku perisi diyorlar
Her gece odama sessizce giriyor
Sırf yıldız tozu serpmek
Ve kulağıma şunu fısıldamak için
"Uyu
Her şey yolunda"
Gözlerimi kapatıyorum
Ve büyülü bir geceye doğru
Sürüklenip gidiyorum
Sessiz bir duayı
Usulca okuyorum
Hayalperestlerin yaptığı gibi
Sonra seni rüyalarımda görmek için
Uykuya dalıyorum
Rüyalarda
Seninle
Yürüyorum
Rüyalarda
Seninle
Konuşuyorum
Şafaktan
Hemen önce
Uyandığımda
Gittiğini görüyorum
Ağlamamak
Elde değil
Elimde değil
Veda ettiğini
Hatırlıyorum
Ne kötü ki
Bütün bunlar
Sadece
Rüyalarımda oluyor
Sende bebeğim.
Sadece
Rüyalarda
Güzel
Rüyalarda
Çok güzelsin. Teşekkür ederim.
Yapabilirsiniz!
Bütün gece!
DR. RENE LAPID VE RAYMOND FRANCIS'İN ANISINA İTHAFEN
-Merhaba demek ister misin? -Merhaba!
Merhaba. Benim adım...
Peki. Ben...
Selam millet.
Geldiğiniz için sağ olun. Bu benim ailem.
Sizi seviyorum. Teşekkürler.
Çok minnettarım. Sizi seviyoruz.
Çok teşekkürler.
Çevirmen: İrem Özarslan