Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‪ผมไม่ต้องการพี่เลี้ยงอีกแล้ว
‪(สองปีต่อมา)
‪- นี่พวก โอเครึเปล่า ‪- ผมแค่...
‪ผมนึกว่า...
‪โรงเรียนมัธยมแย่ยิ่งกว่า ‪ประสบการณ์เฉียดตายซะอีก
‪ผมพูดได้อย่างเต็มปาก ‪เพราะผมเกือบตายมาแล้วห้าครั้งในคืนเดียว
‪ผมเผชิญกับความกลัวของตัวเอง
‪เอาชนะปีศาจในตัวได้ ผม...
‪ผมรอดมาได้ แต่เธอไม่ทิ้งหลักฐานอะไรไว้เลย
‪และตลอดสองปีที่ผ่านมา ไม่มีใครเชื่อผม
‪- เราไม่เจอใครเลยเจ้าหนู ‪- ผมชื่อโคล
‪โคล โทษที ‪เธอแน่ใจนะว่ามีคนอื่นอยู่ในนั้น
‪มีตอนที่ผมขับรถเข้าไป
‪ทุกคนคิดว่าผมกุเรื่องทุกอย่าง คิดว่าผมบ้า
‪อยากรู้ไหมว่าอะไรที่แย่กว่าการไม่มีตัวตน
‪การไม่ได้ไม่มีตัวตน
‪โยนไอ้แหยนี่เข้าแผนกคนไข้โรจิตไปเลย
‪มันเป็นความผิดผมเอง
‪ผมบอกทุกคนว่าเกิดอะไรขึ้น เรื่องที่...
‪มีตำรวจตาย เลือด ผู้ชายที่ไม่รู้ทำไมไม่ใส่เสื้อ
‪ผมรู้สึกเหมือนซาราห์ คอนเนอร์ ‪ในคนเหล็กภาคสอง
‪ที่พยายามบอกทุกคนว่าหุ่นยนต์มีจริง
‪แต่...
‪ส่วนที่แย่ที่สุดคือ...
‪ผมคิดถึงเธอ
‪ฉันเข้าใจ เธอเป็นหนุ่มน้อยจอมเพี้ยน
‪ที่ไปปิ๊งพี่เลี้ยงฆาตกรในจินตนาการ
‪- ม.3 ก็ลำบากสำหรับทุกคนแหละ ‪- ไม่ ผมอยู่ ม.5 แล้ว
‪- เธออยู่ ม.5 แล้วเหรอ ‪- ใช่ ผมมาที่นี่สามปีแล้ว
‪- นี่เด็กทึ่มอย่างเธออยู่ ม.5 แล้วเหรอ ‪- ใช่ฮะ
‪เข้าใจละ เราต้องให้เธอได้แอ้มสาว
‪- นั่นคือคำแนะนำเหรอ ‪- เออสิวะ มันออกมาจากปากฉันเลย
‪- นี่คุณก็เป็นพยาบาลด้วยเหรอ ‪- ฉันเป็นพยาบาลเข้ากะแปดโมงถึงบ่ายสอง
‪ก่อนหน้านั้นฉันเป็นที่ปรึกษานักเรียน
‪ฉันจบจากคอร์เนลล์นะโว้ย ฉันเป็นจิตแพทย์
‪แล้วทำไมมาทำงานที่นี่
‪นี่จะกวนประสาทกันรึไง ‪ฉันนึกว่าเราเข้ากันได้ ใช่ไหม
‪- ครับ ‪- ฉันนึกว่าเราเพื่อนกัน
‪ฟังนะ เธอไม่ใช่นักเรียนคนเดียวของฉัน ‪เข้าใจไหม
‪ยังมีอีก 27 คนอยู่ข้างนอก
‪บางคนเป็นหนองใน บางคนมีอาการไบโพลาร์ ‪หนักกว่าคานเย เวสต์อีก
‪บางคนเป็นโรคหนองในเทียม
‪ยีสต์บนจู๋ของเธอ เข้าไปในปาก ‪มันเข้าไปในตาของเธอ
‪- อี๋ ‪- เข้าไปในตาเธอเลยนะโว้ย
‪ที่เธอนั่งอยู่นี่ก็โซฟาเริม มีแต่เริมเต็มไปหมด
‪ได้ยินไหม เสียงออดดัง แปลว่าแปดโมงแล้ว
‪หมอเดวิสกำลังตอกบัตรออก ‪บิ๊กคาร์ลตอกบัตรเข้า
‪- ได้เวลาฉีดวัคซีนไข้หวัดใหญ่ ‪- อะไรนะ
‪- มาให้ฉีดยาซะ ไม่งั้นโดนเตะ ‪- ไม่!
‪(NETFLIX ขอเสนอ)
‪ไอ้แหย
‪ขี้แพ้
‪ไม่เอาน่า
‪ไง
‪ไง เมลานี่
‪สบายดีไหม
‪- ฉันเหรอ ก็... ไม่นะ ที่จริงสบายดีมากเลย ‪- โอเค
‪- แต่นายควรบอกหน้าตัวเอง ‪- เห็นชัดขนาดนั้นเลยเหรอ
‪เธออยู่กับฉันในคืนนั้น เธอก็เห็นที่ฉันเห็นใช่ไหม
‪- หมายถึง บี พวกตำรวจ เลือด... ‪- โคล...
‪เธอต้องช่วยฉัน
‪หมอเดวิสไม่ได้บอกเหรอว่าอย่าพูดเรื่องนี้
‪บิ๊กคาร์ลพูดเรื่อง "การให้ความสำคัญ ‪กับความทรงจำที่ดีก่อน" เยอะมาก
‪เช่น ตอนที่เขาเจอรีฮันน่าที่เอาท์แบ็กสเต๊กเฮาส์
‪ฟังนะ คืนนั้นที่นายพูดถึงมีเรื่องวิ่งหนีและซ่อนตัว
‪แต่ก็มีเรื่องจูบด้วย
‪บางทีนายน่าจะจำแค่เรื่องจูบนะ รู้ไหม
‪อีกอย่าง นายควรเกลียดที่นี่
‪ผู้ชายที่ดังตอนอยู่ ม.ปลาย ‪จะลงเอยด้วยการหัวล้านก่อนวัย
‪พร้อมกับเสื่อมสมรรถภาพทางเพศ
‪- จริงเหรอ ‪- จริงสิ
‪โย่ นู้ดเดิ้ล
‪- ขอละ อย่าเรียกฉันแบบนั้น ‪- ไม่เอาน่า มันเป็นชื่อเล่นที่น่ารักที่สุดนะ
‪ฉันนึกว่านายตั้งชื่อเล่นที่น่ารักที่สุดให้ฉัน
‪นายไม่มีอะไรที่น่ารักหรอก ดิเอโก้
‪- โดนใจจี๊ดๆ เลย ‪- ไปตายที่ไหนก็ไป จิมมี่
‪- นายล่ะเป็นไง หนุ่มน้อย ‪- ฉันเหรอ ก็ดี
‪ถ้าอยากได้อะไรก็บอกนะ ‪เช่น ให้พาไปส่งโรงพยาบาลหรืออะไรแบบนั้น
‪ฉันพร้อมช่วยนายเสมอ
‪โย่ จิมมี่ สุดสัปดาห์นี้ไปทะเลสาบไหม
‪ไปสิพวก ดีเจจิมมี่แจมมี่จะไปเล่นให้สุดเหวี่ยง
‪- อยากเดินไปเรียนพร้อมกับเราไหม ‪- ไม่ละ ฉันจะไปเอง
‪ฉันนับถือความเด็ดเดี่ยวของนายนะ
‪ฉันไม่มีทางอยู่ได้โดยไม่มีเพื่อน ‪เจอกัน โคลสลอว์
‪โว้ว!
‪เฟาสต์คือชายที่ครุ่นคิด ‪ถึงคำถามเรื่องความเชื่อที่มีอยู่ของเขาเอง
‪ฉะนั้นสิ่งที่ปีศาจเมฟิสโตเฟลีสต้องการจาก ‪ดร.เฟาสต์คือคำตอบเรื่องความศรัทธา...
‪เอาละ สิงโตทั้งหลาย
‪นี่คือนักเรียนที่เพิ่งย้ายมาใหม่ของเรา ‪ฟีบี้ แอตเวลล์
‪เธอมาจากโครงการการ์เดียนแองเจิล
‪ที่เหล่าพลเมืองผู้ประพฤติตัวดี ‪เสนอชื่อวัยรุ่นที่ถูกตัดสิทธิ์
‪จากสถานพินิจให้กลับมาปรับตัวอยู่ในสังคม
‪มาให้การต้อนรับที่อบอุ่นแบบสิงโตกับเธอกันเถอะ
‪โฮ...
‪ทุกคน...
‪ฟีบี้ บอกสามสิ่งที่เกี่ยวกับตัวเธอ ‪ให้พวกเราฟังหน่อยสิจ๊ะ
‪คือ ฉันคิดว่างูเป็นสัตว์เลื้อยคลาน ‪ที่ถูกเข้าใจผิดมากที่สุด
‪ฉันลังเลอยู่ว่าหนังเรื่องโปรดคือล่องแก่งธนูเลือด ‪หรือหนังที่แสดงโดยร็อบ ไรเนอร์
‪และฉันมาช้า
‪พูดอะไรของเธอ เธอมาตรงเวลานะ
‪ไม่ค่ะ ครูใหญ่ไฮบริดจ์ หนูหมายถึงรอบเดือน
‪ของฉันมาช้าไปเก้าวันแล้ว
‪และให้ตายสิ ตอนแรกฉันตัดสินใจไม่ได้ ‪แต่ฉันคิดว่าอาจจะเก็บเด็กไว้
‪เพราะเมื่อมองดูใบหน้า ‪อันแสนสวยงามของทุกคน ฉัน...
‪ฉันก็รู้สึกเปี่ยมล้นไปด้วย ‪ความเบิกบานใจกับอนาคตของเรา...
‪ฉันแค่อยากกรี๊ดโคตรๆ
‪เอาละ สอนต่อเลยค่ะครูนอร์ดี้ ไปกันเถอะ
‪นี่นายหัวแดง ย้ายก้นไปซะแล้วทิ้งโยเกิร์ตไว้
‪นังผู้หญิงบ้า
‪(โคล จอห์นสัน)
‪ฉันได้อ่านบทความ
‪- เกี่ยวกับสมุนไพรเซนต์จอห์น ‪- อือ
‪มันเหมือนพวกโฮมีโอพาธีหรือโฮมีโอแพธีนะ
‪ผมไม่รู้เลยถ้าคุณถามเรื่องนั้น
‪- แต่เด็กที่ปิดปากเงียบ ‪- ค่ะ
‪บางครั้งผมยังรู้สึกสยองนิดๆ ‪กับเรื่องทั้งหมดของโคล
‪- คุณสยองเพราะลูกคุณเองเหรอ ‪- ใช่
‪คือผมไม่ได้สยองแต่คุณไม่คิดเหรอว่า...
‪- มันเป็นไปได้ใช่ไหม ‪- อะไรล่ะ
‪- เช่น คุณไม่คิดเหรอว่า... ‪- ไง
‪ว่าไง เราเพิ่งทำอาหารอร่อยๆ ให้ลูก
‪- ใช่ ซี่โครงแกะและ... ‪- มันฝรั่ง
‪มันฝรั่งและบร็อคโคลินิ
‪- มาทั้งบุฟเฟ่ต์เลย ‪- ต้องให้ผมกินยาอีกนานแค่ไหน
‪ก็แค่... จนกว่าลูกจะรู้สึกดีขึ้น
‪ใช่ แค่จนกว่าลูก ‪จะหลุดจากจินตนาการพวกนั้นได้
‪มัน...
‪- ไม่ตลอดไป ‪- ไม่ตลอดไป
‪โอเค
‪แต่ลูกรู้ว่าอะไรที่ต้องทำตลอดไป
‪จัดโต๊ะกินข้าว
‪- ลูกต้องไปจัดโต๊ะกินข้าว ‪- เอาอีกแล้ว
‪ไง เมลานี่
‪เป็นไงบ้าง...
‪- ว่าไง ‪- ไง ทางนั้นล่ะว่าไง
‪ไง โอเค ฉันมีคำถาม ‪เรื่องรายงานวิชาวรรณกรรม
‪ได้เลย ว่ามาสิ...
‪หัวข้อเกี่ยวกับเฟาสต์ถูกไหม ‪แล้วนายคิดว่ายังไง
‪- ฉันมองว่าเกรตเชนเป็นเหมือนผู้เคราะห์ร้าย ‪- ใช่
‪เป็นตัวละครโดดเดี่ยวที่มีปมในอดีต ‪แล้วเธอก็... โดนประหาร
‪ฉันรู้ มัน...
‪โว้ว
‪นายใช้โลชั่นขวดใหญ่เลยนะเนี่ย
‪โอ้... ไม่นะ นี่ เพราะว่าฉัน...
‪ข้อศอกฉันแห้งเป็นพิเศษน่ะ
‪- หื่นเป็นพิเศษเหรอ ‪- แห้ง...
‪ก๊อกๆ โอ้ว่าไง พ่อไม่ได้ตั้งใจเข้ามาขัดจังหวะ
‪- โทษที พวกลูกกำลังแก้ผ้าเหรอ ‪- ไม่...
‪- คุณจอห์นสัน ว่าอะไร... ‪- กำลังถอดเสื้อผ้าออกอยู่เหรอ
‪- ไม่ พ่อ ‪- เราเปล่านะคะ
‪พ่อไม่ได้จะทำลายบรรยากาศนะ ‪นึกว่าพวกลูกกำลัง
‪- โชว์เสียวออนไลน์ ‪- พระเจ้า
‪- ไม่ใช่อย่างนั้น ‪- โชว์กันออนไลน์
‪- เพราะลูกถือโลชั่นอยู่ ‪- ก็ข้อศอกผมแห้งเป็นพิเศษ
‪- แต่โลชั่นก็ใช้ช่วยตัวเองได้ด้วย ‪- พ่อ ไม่นะ ทำไมกัน!
‪- โอ้... ‪- นี่
‪ลูกกับเมลานี่เหรอ อะไรเนี่ย
‪บอกพ่อมาสิ ไม่เอาน่า ‪พวกลูกคบกันหรือไม่ใช่ เกิดอะไรขึ้น
‪เธอไม่ได้มองผมแบบนั้น
‪ว่าไงนะ เธอพลาดแล้ว
‪และลูกเป็นฝ่ายได้
‪พ่อก็ไม่แน่ใจหรอกว่าลูกได้อะไร ‪แต่เธอพลาดแล้ว
‪โอเคฮะ
‪ฟังนะ พ่อรู้ว่าลูกไม่อยากกินยาพวกนั้น
‪แต่ลูกต้องทำให้แม่กับพ่อ ‪เห็นว่าอย่างน้อยลูกก็กำลังพยายาม
‪โอเคไหม ทำให้พ่อได้ไหม
‪ผมกำลังพยายาม แต่พ่ออยากให้ผม ‪บอกว่าผมคิดไปเองทุกอย่างเหรอฮะ
‪ก็ รู้ไหม...
‪คือพ่อแค่อยากให้ลูกอาการดีขึ้น
‪ทำให้ลูกรู้สึกเป็นปกติเหมือนเดิม
‪- ถ้าผมไม่มีทางเป็นปกติได้ล่ะ ‪- อย่าพูดแบบนั้น
‪มันยากแต่...
‪เมื่อผ่านอุปสรรค
‪- เราจะพบความแข็งแกร่งของเรา ‪- เราจะพบความแข็งแกร่งของเรา ใช่
‪ผมรู้
‪พ่อบอกผมเป็นพันครั้งแล้วแต่...
‪พ่อก็บอกให้ผมซื่อสัตย์ต่อตนเอง
‪- ใช่ ‪- และ...
‪- ตอนนี้พ่อมาขอให้ผมโกหก ‪- พ่อไม่ได้ขอให้ลูกโกหก
‪มันเกิดขึ้นจริงๆ นะพ่อ ผม...
‪โอเค
‪ผมกำลังพูดความจริง
‪ราตรีสวัสดิ์
‪รักลูกนะ
‪ถ้าลูกไม่ชอบโลชั่นขวดนั้น พ่อมีอีกขวดที่...
‪พ่อ... ให้ตายสิ!
‪- เขายังเชื่อว่ามันเกิดขึ้น ‪- โอเค
‪งั้นเราจะลงมือทำเรื่องนี้
‪- พรุ่งนี้ ‪- ใช่
‪เราจะไปรับเขาด้วยกัน ‪วันพรุ่งนี้ตอนมื้อเที่ยง โอเคไหม
‪โคล เร็วเข้า เดี๋ยวสายนะ
‪ผมหารายงานวรรณกรรมไม่เจอเลย
‪- เช็กก้นของลูกรึยัง ‪- ที่ไหนนะฮะ
‪ล้อเล่นน่ะ พ่อก็ไม่รู้ ‪นี่พ่อแทบไม่รู้แล้วว่าพ่อแก่แค่ไหน
‪(สถาบันจิตเวชเซนต์เกบส์ ‪วันพฤหัสฯ 13,00 น.)
‪"สถาบันจิตเวชเซนต์เกบส์"
‪บ่ายโมงวันนี้เหรอ
‪โคล มาเร็วเข้า
‪ครับ กำลังไป
‪- อยากขับเองไหม ‪- ไม่ฮะ
‪พ่อเองก็ไม่อยากขับแต่ขับให้ก็ได้
‪- เมลานี่ ‪- ว่าไง
‪- พวกเขาจะส่งตัวฉันไป วันนี้ ‪- ว่าไงนะ ขอดูหน่อย
‪อะไรกัน ไม่นะ
‪มันไม่ใช่นาย ที่แห่งนี้ต่างหากที่ทำให้นายบ้า
‪นายต้องไปจากที่นี่
‪ฉันหมายถึงนายต้องออกไปนอกเมือง ‪ทำสมองให้ปลอดโปร่ง
‪พวกเรากำลังจะไปทะเลสาบสุดสัปดาห์นี้ ‪ไปกับฉันสิ ฉันจะไปตอนพักกลางวัน
‪- พ่อแม่ฉันคงไม่ยอม ‪- นายก็ไม่ต้องบอกพ่อแม่สิ
‪เหมือนที่ฉันก็จะไม่บอกพ่อ
‪และฉันก็เอารถของเขามาแล้ว ฉะนั้น...
‪เธอเอารถพ่อเธอมาเหรอ
‪ฉันไม่รู้สิ ฉันว่าไม่ใช่ความคิดที่ดีเพราะ...
‪พวกมันเป็นยาคลายเครียดน่ะ
‪แต่มันทำให้ฉันรู้สึกเหมือนเป็นคนอื่น
‪และหลับไปเลย
‪ไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอก ใครๆ เขาก็ใช้ยากันทั้งนั้น
‪- จริงเหรอ ‪- จริงสิ
‪พวกเราก็แค่เด็กวัยรุ่นที่ทำเรื่องนอกกรอบบ้าง ‪เพื่อใช้ชีวิตให้ดีที่สุด
‪ดูสิ อย่างเช่น ไบรอัน แพนเกาส์กัส
‪เด็กมีหนวดโซโรที่เหมือนขนเพชร
‪ต้องใช้ยาแอดดีรัล ทำให้เขวตอนที่กำลังหลับ
‪ไบรอัน เราสายแลัว
‪และทางนั้น มีอา ฮิวจ์
‪หรือมีอา "ฮาวาร์ด" ฮิวจ์
‪ไม่เอารอยแยกนะ
‪เธอเป็นโรคโอซีดีหนักมาก ‪จนคิดว่ามดลูกตัวเองจะระเบิด
‪ถ้าเหยียบโดนรอยแยก
‪ไม่นะ
‪โห
‪แล้วเด็กใหม่นั่นล่ะ ใช้ยาอะไรรึเปล่า
‪ไงจ๊ะ สุดสัปดาห์นี้ไปทะเลสาบไหม
‪ไปสิ อยากใช้นิ้วให้นายใจจะขาดละ
‪ไม่แน่ใจ แต่ฉันได้ยินว่าเธอฆ่าพ่อแม่ตัวเอง
‪- เอาจริงสิ เธอได้ยินมาจากไหน ‪- ก็จากทุกที่แหละ
‪นึกภาพออกไหมว่า ‪ต้องโรคจิตขนาดไหนถึงฆ่าพ่อแม่ได้
‪(มันจบคืนนี้)
‪(บ้านแสนสุข)
‪อะไรกันเนี่ย
‪ฟังนะ ทะเลสาบ สุดสัปดาห์หนึ่ง นายกับฉัน
‪โอเคนะ
‪บายเมล… บ้าเอ๊ย
‪เฟาสต์คือชายที่ครุ่นคิด ‪ถึงคำถามเรื่องความเชื่อที่มีอยู่…
‪(พิคาร์ด 1 เอเลี่ยน 0 )
‪ความซื่อตรงต่อศีลธรรม ‪ของเขาเพื่อคว้าอำนาจและความสำเร็จ
‪โคล
‪อยากสรุปที่ครูเพิ่งพูดไปหน่อยไหม
‪- โอ้ เจ็บแน่เลย ‪- เจ๋งมากพวก
‪ใช่เลย
‪ผมคิดว่า…
‪มันหมายถึงการใช้ทางลัด ‪เป็นการเลี่ยงความรับผิดชอบ
‪และการได้บางสิ่งที่ไม่ได้พยายามด้วยตัวเอง ‪สุดท้ายก็ไม่มีคุณค่า
‪โอเคนักเรียน ได้เวลาพักเที่ยงแล้ว
‪นี่โคล ครูใหญ่ไฮบริดจ์ ‪เรียกให้ไปพบที่ออฟฟิศตอนเดินออกไป
‪เห็นว่าพ่อแม่ของเธออยู่ที่นี่
‪นี่ ถึงเวลาที่นายต้องเลือกแล้ว
‪พ่อแค่อยากให้ลูกดีขึ้น ‪ทำให้ลูกกลับมารู้สึกปกติอีกครั้ง
‪ฉันจะไม่กลับไป
‪เทลม่าแอนด์ลูอิส
‪รถคันนี้เจ๋งที่สุดที่ฉันเคยเห็นเลย
‪ขึ้นไปเร็ว บูมบูม หลบไป
‪- ระวังหน่อย ‪- โคลบริว ดีใจที่นายไปด้วยนะ
‪เราจะไปทำอะไรสนุกๆ อึ๊บสาวรัวๆ เลยดีไหม
‪โอเค ไปกันเถอะ
‪- เขาไม่เคยหนีเรียน ‪- ผมเข้าใจ
‪- เขาไม่ใช่เด็กแบบนั้น ‪- ลองอีกที
‪แต่ผมว่าออดมันใช้ไม่ได้
‪- คุณรู้ได้ยังไง ‪- ที่จริงผมรู้ว่ามันใช้ไม่ได้
‪ฮวน
‪- คุณรู้ได้ไงว่ามันเสีย ‪- ก็มันไม่ดังครั้งที่แล้วที่ผมมา
‪คุณมาที่นี่เมื่อไร
‪ผมแวะมาน่ะ
‪- เพื่อ… ‪- เพื่อนั่งคุยเล่นน่ะ
‪- คุณมาทำอะไร ‪- ไม่รู้สิ
‪เราก็แค่เล่นวิดีโอเกมและ...
‪- และอะไร ‪- ดูดปุ๊นนิดหน่อย
‪ผมไม่ได้ดูดปุ๊นมาสักพักแล้วและก็ไม่อยากจะบอก
‪- คุณไม่… ‪- ขอโทษ ผมทำตัวงี่เง่า
‪นั่นใช่คืนที่คุณพยายามจะยัดเข้า…
‪- ไง ‪- ไงเพื่อนบ้าน
‪จัดปาร์ตี้ที่ไหน
‪- โคลหายไป ‪- ไม่นะ
‪แล้วมันเกี่ยวอะไรกับผม
‪คือเราได้ยินว่าเขากับเมลานี่ ‪อาจจะหนีเรียนไปด้วยกัน ก็เลย…
‪อยู่แล้ว ลูกสาวผมก็แบบนี้แหละ เธอเป็นด.พ.ศ.
‪- อะไรคือด.พ.ศ. ‪- "โดนแอ้มเป็นพิเศษ"
‪โดดเรียนวันพฤหัสฯ วันศุกร์ ‪วันนี้วันพฤหัสฯ เธอก็เลยโดดเรียน
‪เขาไม่เป็นไร เขาอยู่กับเมลานี่ ‪พวกเขาเป็นวัยรุ่น…
‪- ที่จริงผมว่าพวกเขาอาจจะกิ๊กกันอยู่ ‪- ล้อเล่นรึเปล่า
‪- ไม่นะ ‪- เมลานี่เป็นแฟนจิมมี่
‪- ใครคือจิมมี่ ‪-รู้จักจิมมี่ไหม
‪- ไม่ ‪- ฉันไม่รู้จักจิมมี่
‪พระเจ้า เด็กคนนี้ฮาสุดๆ
‪ฉันเพิ่งส่งข้อความตรงหาเขาและเราก็แบบ
‪ส่งภาพกิฟกับมีมกันไปมา
‪- แบบว่า 555 ขำเมพ ฮาจุงเบย ‪- โอเค…
‪ฮวน ถ้าคุณต้องเดา
‪ถ้าหากพวกเขาอยู่ด้วยกันละก็ ‪คุณว่าพวกเขาจะไปที่ไหน
‪ทุกอย่างโอเค เข้ามาก่อน ปาร์ตี้ไวน์ขาวหน่อย
‪- อาจจะเล่นเอ็กซ์บ็อกซ์ ‪- นายมีเฮโลภาคใหม่ไหม
‪- มีสิ แต่ฉันติ่งฟอร์ตไนต์ว่ะ ‪- ต้องอย่างนั้น
‪ที่รัก ผมว่าเขาออกไปเข้าสังคม
‪- ที่จริงผมไม่กังวล ‪- งั้นเหรอ
‪- ผมรู้สึกดี ‪- เยี่ยมเลย คุณรู้สึกดี
‪ฮวน เห็นได้ว่าคุณไม่แคร์ว่าลูกไปไหน
‪- ไม่เลย ‪- ว่าแต่ลูกอีกคันล่ะ
‪คุณพูดเรื่องอะไร
‪ลูกอีกคันไปไหนซะล่ะ
‪- เฮโลเหรอ ‪- ผม…
‪เฮ้ย ไม่นะ
‪เอาจริงดิ
‪ถ้าไอ้ลูกโรคจิตของนายพังรถฉันอีก ‪ฉันเล่นนายแน่
‪เล่นให้เละทั้งคู่เลย
‪อู้ สเปรย์ปาร์ตี้
‪เขาจ่าย
‪โทษทีนะ ฉันไม่รู้ว่าพวกเขา ‪จะนั่งรถมาด้วยจนนาทีสุดท้าย
‪ไม่เป็นไร
‪แต่ทันทีที่ไปถึงเรือนแพ ‪พวกเราจะสนุกกันสุดๆ ไปเลย
‪เมลานี่ ไม่เป็นไรหรอก ‪ถ้าเธออยากไปอยู่กับพวกเขา ฉัน…
‪เธอไม่จำเป็นต้องมาดูแลฉัน
‪- นี่ เมลานี่ ‪- ว่าไง
‪ขอบใจนะ ที่เชื่อในตัวฉัน
‪ฉันเชื่อในตัวนายเสมอนะ โคล
‪นายเป็นเพื่อนรักฉัน
‪- เหรอ ‪- ใช่
‪โอเค
‪แต่… อันไหนดีนะ อันนี้
‪เหมาะมาก
‪- เหรอ ‪- เหมาะกับทะเลสาบ เลิศมาก
‪ไปเถอะ มาเร็ว
‪- ไง ‪- ไง
‪เอาอะไรอีกไหม
‪- ไม่ละ ‪- แน่ใจเหรอ
‪เพราะนายมองไปข้างหลังฉัน ‪และตรงนั้นมีถุงยางอยู่
‪- เอาด้วยไหม ‪- ไม่ละ เธอมีแฟนแล้ว
‪ช่างหัวไอ้คนนั้น เธอไม่ได้ชอบเขา
‪เธอชอบนาย
‪จริงเหรอ
‪ขนาดใหญ่ไซส์พิเศษ
‪มันคือกล่องถุงยางระดับไฮโซ
‪โอเค
‪ร้อยเหรียญ
‪ขอบใจ และฉันจะบอกพวกเขาว่า ‪ลาร์จ เมิร์จส่งฉันมา
‪โคล ไปกันเถอะ มาเร็ว
‪(ไม่มีสัญญาณ)
‪ใช่แล้ว ลุยกันเลย!
‪นี่ นายคิดว่ายังไงบ้าง
‪ทุกคนกำลังสนุกสุดเหวี่ยงเลยใช่ไหมล่ะ เจ๋งมาก
‪- บ้ามาก ‪- ฉัน…
‪- คือฉันไม่ไปหรอก ‪- ว่าไงนะ
‪- ฉันทำไม่ได้ ฉัน… ‪- โคล
‪ดูฉันสิ
‪เรือฉัน ที่รักจ๋า!
‪พวกเขาปกติ
‪เฮ่ บรื้นๆๆ
‪ฉันไม่ปกติ
‪ฉันควรกลับไป ฉันควรไปเรียนที่ ‪โรงเรียน ม.ปลายจิตเวช
‪ฉันควรทำตามสิ่งที่ทุกคนบอกให้ฉันทำ
‪ไม่นะ
‪ถ้านายทำแบบนั้น พวกเขาก็จะชนะ
‪นายเป็นผู้บริสุทธิ์
‪นั่นทำให้นายเป็นคนพิเศษมาก
‪และฉันจะไม่ไปโดยไม่มีนาย ‪มาเถอะ มาสนุกกัน!
‪โอเคครับ
‪- พวกคุณต้องถอยหลังไปก่อน ‪- ครับ
‪- คนสวย มีรูปลูกของคุณไหม ‪- คนสวยเหรอ
‪ช่างเถอะ ค่ะ นี่รูปโคล
‪- โ-ก-ล ‪- ไม่ค่ะ โ-ค-ล
‪โอเค เข้าใจละ
‪หนุ่มน้อย รูปลูกคุณล่ะ
‪- อะไรล่ะ ‪- คุณตำรวจ ขอถามอะไรหน่อย
‪มีพวกไฟจราจรที่จดจำใบหน้า
‪อเล็กซ่า สิริ ที่ฟังอยู่ตลอด…
‪กลยุทธ์แนวเผด็จการกีดกัน ‪ที่ใช้กับพลเมืองทุกคนตลอดเวลาไหม
‪ผมรู้สึกเหมือนผมเคยเห็นในทีวี ‪มีจริงใช่ไหมครับ
‪ถ้ามีจริง ผมก็คงไม่โดนนอกใจ ‪แบบไม่ทันตั้งตัวหรอก
‪- นังผู้หญิงร่าน ‪- คุณพูดเรื่องอะไร
‪แฟนผมไง ฟังนะเด็กเก้าในสิบ ‪ที่หนีออกจากบ้านจะกลับมาตอนมื้อเย็น
‪- เขาไม่ได้หนี… ‪- นอกเสียจากพวกเขาขึ้นรถตู้
‪พวกเขาตายแน่ แต่ไม่ต้องเป็นห่วง
‪ถ้าพรุ่งนี้พวกเขายังไม่กลับมา ‪ผมจะเรียกหน่วยไอซ์...
‪ไอซ์ เบบี้
‪- โอเค คุณได้ยินคำว่ารถตู้ ‪- เขาขึ้นรถตู้
‪ผมได้ยินคำว่า "มื้อเย็น" กลับบ้านกัน ‪ทำอาหารเย็น เขาจะกลับมาเอง
‪- เขาออกไปสนุกข้างนอก ‪- เป็นความคิดที่ดี นี่ฮวน
‪ถ้าคุณได้ข่าวจากพวกเขา ‪คุณจะโทรหาเราใช่ไหม
‪- เขาไม่โทรหาเราแน่ ‪- เราจะแยกกันทำหน้าที่
‪- โอเค คุณอยู่ที่นี่ ‪- ใช่
‪- ฉันจะกลับบ้าน ‪- ถูกแล้ว
‪คุณต้องไม่ดูดปุ๊น
‪เรื่องนี้สำคัญเกินไป
‪- เย่ ‪- ข้าคือราชาแห่งโลกใบนี้โว้ย
‪- ลงข้างล่างเหรอ ‪- ลงข้างล่างกัน ไปเร็ว
‪มาทางนี้พวก
‪ทำไมช้าจัง
‪- ไม่ ฉัน… ‪- เล่นอะไรกันอยู่เหรอ
‪สองนาทีบนสวรรค์
‪- เจ็ดนาทีบนสวรรค์ไม่ใช่เหรอ ‪- สองนาทีบนสวรรค์สมจริงกว่า
‪- พวกนายนี่ ‪- โอเค
‪มาดูว่าใครได้คู่ โอเค พร้อมนะ
‪- หนึ่ง… ‪- ว่าไงนะ
‪สอง สาม
‪ไม่ต้องตื่นเต้นโคล
‪ดูเหมือนโคลกับเมลานี่ได้เล่นก่อนนะ
‪ต้องฉีดสเปรย์ปาร์ตี้ของนายโคล โซเร
‪- ไม่… ‪- ไป เข้าไปในตู้
‪โคล ต้องสนุกมากแน่
‪- ครั้งแรกกับสาวใช่ไหมล่ะ ‪- อะไรนะ
‪นายเคยจับนมไหม นี่อาจเป็นวันโชคดีของนาย
‪- ขอให้สนุกนะเด็กๆ อีกสองนาทีเจอกัน ‪- โว้ว เดี๋ยว…
‪โย่ จิมมี่ นายยอมให้แฟน ‪เข้าไปอยู่ในตู้กับผู้ชายอื่นจริงๆ เหรอ
‪ไม่เป็นไร ฉันว่าเขาเคยอยู่ในตู้มาแล้ว ‪ใช่ไหมล่ะ
‪นั่นมันโคล เขามีจู๋รึเปล่าก็ไม่รู้
‪- ฉันมีอวัยวะเพศนะ ‪- ฉันรู้
‪อย่าไปฟังจิมมี่ เขางี่เง่า
‪เขาเป็นแฟนเธอนะ
‪ไม่ใช่ในอีกสองนาทีข้างหน้า
‪นายมีกระป๋องสเปรย์ปาร์ตี้ในกระเป๋าซ้าย
‪หรือนายแค่ดีใจมากที่เจอฉัน
‪กระป๋องสเปรย์ปาร์ตี้อยู่ในกระเป๋าขวาของฉัน
‪โคล
‪- ข้อศอกนายนุ่มมากจริงๆ ‪- นั่นเป็นส่วนที่ดีที่สุดในตัวฉัน
‪ไม่สนุกเลยนะ มาเถอะ
‪- โย่ เล่นอีกรอบ ‪- คู่ต่อไป
‪- ฉันอยากใช้เวลากับบูมบูม ‪- ขอผ่าน
‪"ขอผ่าน"เหรอ เธอทำไม่ได้นะ
‪- ได้สิ ฉันไม่ชอบพวกเป็นกามโรค ‪- ฉันไม่ได้เป็นกามโรค
‪นายผมร่วงเป็นหย่อมๆ
‪เคยเป็น โอเคไหม
‪ผมฉันขึ้นกลับมาแล้ว ‪มันเป็นโรคแพ้ภูมิคุ้มกันตัวเอง
‪ฉัน "แพ้ภูมิคุ้มกันตัวเอง" กับนาย ดิเอโก้
‪โง่เง่าจริงๆ
‪โย่ นายเคยเป็นบ้าใช่ไหม
‪- ดิเอโก้หุบปาก ‪- เคยเห็นลัทธิเลือดอะไรพวกนั้นเหรอ
‪อย่ายุ่งกับเขา
‪โคลเขาเป็นลูกผู้ชาย เขาพูดเองได้ นู้ดเดิ้ล
‪คือว่า… ฉันไม่ควรพูดถึงมัน
‪- โธ่ ‪- ไม่เป็นไร
‪ไม่เอาน่าพวก ฉันต้องรู้ให้ได้
‪นายเคยเห็นคนฆ่ากัน เอาเลือดผสมกันงั้นเหรอ
‪พวกเขาก็ไม่ได้ทำถึงขนาดผสมเลือดหรอกแต่…
‪โคลอยากดื่มอะไรไหม เดี๋ยวฉันไปเอาให้
‪ลัทธิทำไปเพื่ออะไร มันต้องมีอะไรดี ‪บางอย่างที่คุ้มให้ลงมือฆ่า
‪อืมใช่
‪คงมีคนสัญญาจะให้ทุกอย่างที่ฉันต้องการ
‪- ชีวิตในฝันของฉัน ‪- ใช่ แต่ใครจะรับประกัน
‪- พอที พวกนายกำลังทำให้เขาอึดอัด ‪- มันต้องมีสัญญาบางอย่าง
‪- กับปีศาจ ‪- ใช่
‪- เล่ามาเถอะน่านายกุ้งแห้ง ‪- หยุดได้แล้ว
‪โคลไม่ได้มาที่นี่เพื่อคุยเรื่องลัทธิเลือด
‪หรือตำราปีศาจนะ
‪- ช่วยเปลี่ยนเรื่องคุยกันได้ไหมและ… ‪- พระเจ้า ก็ได้
‪ฉันขอโทษ นู้ดส์
‪ขอบใจ
‪ขอบใจมากนะที่พูดสเปน จิมมี่
‪มาสนุกกันเถอะ
‪เธอรู้ได้ยังไง
‪รู้อะไร
‪ตำราปีศาจ เธอ…
‪เธอเพิ่งพูดว่า "ตำราปีศาจ"
‪- หมายความว่าไง ‪- ฉันไม่เคยบอกเธอเรื่องตำรา
‪บอกสิ นายเคยบอก
‪นายบอกฉันในคืนนั้น
‪โคลกำลังจะเป็นบ้าแล้ว
‪- เมลานี่… ‪- นายเริ่มเหลวไหลแล้ว
‪เธอรู้เรื่องตำราได้ยังไง เมลานี่
‪เพราะฉันลงชื่อตัวเองในนั้นไงโคล
‪(อะไรวะเนี่ย)
‪(อีกแล้ว)
‪ฉันทำข้อตกลงเดียวกัน
‪เมลานี่ เธอฆ่าบูมบูม
‪ฉันนึกว่าเราจะรอไปฆ่าในอ่างอาบน้ำ ‪ไม่ใช่ฆ่าใส่หน้าฉัน
‪ใจเย็น พวกนายรู้อยู่แล้วว่าเธอต้องตาย ‪เราจะได้ผสมเลือด
‪เธอไม่จำเป็นต้องตายบนพรมนี่
‪พรมมันดูดซึมทุกอย่าง ลุงฉันต้องฆ่าฉันแน่
‪อย่า อย่าขัด ซับเอาดีกว่า
‪ก็ดิเอโก้ไม่ควรถามเรื่องงี่เง่าเป็นล้านกับโคล
‪อย่าตัดสินความสงสัย ‪ทางสติปัญญาโดยกำเนิดของฉัน
‪แต่บูมบูมเป็นเพื่อนเธอนะ
‪ช่างหัวบูมบูมสิวะ ‪เธอล้อเรื่องผมร่วงน่าเศร้าของฉัน
‪ผสมเลือดผู้เสียสละกับเลือดผู้บริสุทธิ์
‪มันต้องเป็นแบบนั้นแหละโคล
‪นายควรกินยาของนาย ดื่มไวน์และหลับไป
‪- พวกเราจะได้กรีดเส้นเลือดใหญ่ ‪- แต่นายไม่ทำ
‪ตอนนี้เราเลยต้องเอาเลือดนายและฆ่านาย
‪เห็นไหมโคล นายไม่ได้บ้า
‪พวกนายอยู่ในลัทธิเดียวกัน
‪ไปกันเถอะโคล
‪- ไม่นะ ไม่ ‪- ใช่สิ
‪- ทำไมนายยังไม่ตาย ‪- ต้องใช้เลือดโคลเยอะแค่ไหน
‪ฉีกแขนขาให้เลือดไหลออกมาได้ไหม
‪นายใช้มือไหนช่วยตัวเอง ฉันจะได้ฉีกอีกข้าง
‪โอ้ โคล เป็นยังไง
‪นายโอเคไหม นายเหมือนคนเห็นผีผิวดำรูปหล่อ
‪แต่ฉันไม่ใช่ผีแคสเปอร์นะ ฉันจะกระทืบนาย แฮ่!
‪คิดถึงฉันไหม
‪ไม่
‪- ไม่ต้องห่วงฉันนะ ฉันสบายดี ‪- ฉันเห็นเธอโดนระเบิดกระโหลก
‪โชคดีที่ปีศาจให้หัวมาดี
‪ฉันเห็นเธอตาย ฉันเห็นทุกคนตาย
‪ก็พวกเราตายแล้วไง
‪เราต้องจบงานนี้ก่อนตะวันขึ้น
‪หรือกลับลงนรก ‪แล้วรออีกสองปีเพื่อขึ้นมาลองใหม่
‪มาจัดการผสมคอกเทลโคลให้เสร็จๆ เถอะ
‪ใช่ เอาเขาเลย
‪ว่าไงนะ
‪- ให้ตายไง ‪- ใช่
‪ลงมือเลย
‪เอาให้ตายสนิทเลย
‪- ทำไม ‪- นายก็รู้ฉันอยากเป็นอินฟลูเอนเซอร์
‪โอเค เลิกคุยได้แล้ว นายมีอะไรมามัดเขาไหม
‪มีสิพวก
‪เยี่ยม นี่มันอะไรวะ
‪จิมมี่ นายควรไปที่ร้านขายฮาร์ดแวร์ ไอ้โง่
‪ใช่ แต่ร้านขายของหัตถกรรม ‪ใกล้บ้านฉันกว่าเยอะ
‪เดี๋ยว ทำไมเราต้องมัดเขา
‪ทำไมไม่ฆ่าไปเลย
‪- ไปเลย ‪- ใช่
‪- หยุด ได้เวลาแฮมเมอร์ ‪- ฉันดูเขาคลานอีกไม่ไหวแล้ว
‪เข้ามาที่ไข่เลย ย่อตัวลง
‪เราต้องให้เขามีชีวิตเพื่อทำพิธีแล้วค่อยฆ่าเขา
‪- ซอนย่าไปไหน ‪- ใช่ ยัยโรคจิตเซ็กซี่หายไปไหน
‪อยู่นี่ ไปเอาคุกกี้มา
‪- ถอยไป ‪- โว้ว แบบนั้นแหละโคล
‪ยืนหยัดเพื่อตัวเองอย่างที่ฉันเคยทำให้ดู
‪- ถอยไป ทุกคน ถอยไป ‪- เอาเลือดออกมาละเลงหน่อย
‪พวกเรากลับมาแล้ว
‪เธอ
‪ฉันรู้อยู่แล้วว่าเธอต้องมีส่วนในเรื่องนี้ ‪ยัยแมวดำ นักฆ่าพิคาร์ดโบกรถ
‪เธอคือตัวร้ายหน้าใหม่
‪ฉันแค่มาหาน้ำมัน เจ็ตสกีฉันน้ำมันใกล้หมด
‪ชัดเลยว่าพวกนายกำลังเล่นคอสเพลย์โหดๆ อยู่
‪ฉันไปละ
‪ไม่นะ
‪มันจะต้องพังไม่เป็นท่าอีกแน่
‪ไม่มีอะไรพังทั้งนั้น
‪โอ๊ย!
‪เวรแล้ว
‪โดนเข้าเต็มหน้าเลย
‪แม็กซ์ ไปเอาตัวมา
‪ให้ตายสิ รู้สึกดีเป็นบ้าที่ได้กลับมา
‪ฉันมาแล้วโคล ฉันกำลังไปหานายแล้ว
‪ไป ไปเร็วๆ
‪- ไปเถอะน่า ‪- ไปให้พ้นนะ
‪- นายจะทำอะไร ‪- ไปๆๆ
‪ไป
‪ไอ้เวรเอ๊ย
‪ทีแรกก็ทราวิส สก็อตต์กับไคลี เจนเนอร์เลิกกัน ‪แล้วเจอแบบนี้อีก
‪เมื่อกี้มันอะไร
‪เดี๋ยวนะ เธอเห็นใช่ไหม
‪เธอเห็นผู้หญิงตาย ‪เห็นพวกโรคจิตกระหายเลือดใช่ไหม
‪เห็นไหมเหรอ เห็นสิ ทำไมพวกนั้นต้องฆ่าเธอ
‪โอเค ฟังนะ ฉันรู้ว่ามันฟังดูบ้า
‪แต่เรื่องก็คือพวกเขาเป็นลัทธิเลือด ‪และได้ทำข้อตกลงกับปีศาจ
‪เพื่อแลกวิญญาณตัวเอง ‪พวกเขาจะได้ทุกสิ่งที่ต้องการในชีวิต
‪ค่อยยังชั่ว ฉันนึกว่าพวกเขาเป็นซอมบี้ ‪ฉันเกลียดซอมบี้
‪เธอเชื่อฉันเหรอ
‪เชื่อสิ จะให้คาดหวังอะไรจาก ‪พวกเด็กยุคโซเชียลมีเดียที่เรียกร้องความสนใจ
‪ที่มีปัญหาการให้คุณค่าตัวเอง
‪- บ้าฉิบ ‪- เยี่ยมเลย เด็กใหม่
‪ทำพลาดจนได้โล่
‪- พวกนายมันห่วยที่ทำเขาหลุดมือ ‪- มันเป็นงานง่ายๆ
‪จับเด็กใหม่หนัก 20 กว่าโลมาเอาเลือดออก ‪ให้หมดตัวจะยากสักแค่ไหน
‪จำไว้สิ พวกนายทำพลาดในครั้งแรก
‪นั่นเป็นสาเหตุเดียว ‪ที่ตัวสำรองอย่างฉันถูกเรียกมา
‪โอเค ติ๊กต็อก เด็กๆ ทั้งหลายไปกันเถอะ
‪โอ้ เธออยากถ่ายคลิปติ๊กต็อกเหรอ
‪ไม่ใช่แอป ติ๊กต็อกนับถอยหลัง นาฬิกาน่ะ
‪อ๋อ แบบนาฬิการุ่นเก่า
‪- เล่าเรื่องชมรมคนบ้าให้ฟังหน่อย ‪- โอเค
‪ก็คือฉันเห็นพวกที่โตกว่าตายไปเมื่อสองปีก่อน
‪แต่พวกเขาคืนชีพ ‪เหมือนพวกโลหะเลียนแบบอะไรแบบนั้น
‪โลหะเหลวน่ะเหรอ
‪- เดี๋ยว เธอเคยดูคนเหล็กภาคสองด้วยเหรอ ‪- เคยสิ
‪มันคือหนึ่งในหนังสี่ภาคในประวัติศาสตร์หนัง ‪ที่ทำดีกว่าภาคแรก
‪เธอ… เราต้องอยู่ด้วยกันสิ เธอจะไปไหน
‪"เรา" เหรอ
‪เราไม่ได้เป็นอะไรกัน
‪แบร์ กริลส์ระบุเงื่อนไขชัดเจนว่า ‪ห้ามแยกกันในป่า
‪แบร์ กริลส์พักที่ริตซ์ คาร์ลตัน ‪กับพวกผู้ชายจากเควียร์อาย
‪ฟังนะ พวกนั้นจะไม่หยุดจนกว่าจะฆ่าเราได้
‪เราทั้งคู่
‪ไปจับตัวพวกนั้นกันเถอะ ผมฉันเริ่มร่วงแล้ว
‪ฉันว่าซอนย่าสาปฉัน
‪ทำอะไรล่ะแอลลิสัน ดูสิ ฮัลโหลๆ
‪เราอยู่กลางทะเลสาบแคมป์คริสตัล ‪และไม่รู้ว่าพวกนั้นหายหัวไปไหน
‪รู้สิ
‪พวกนั้นไม่รู้หรอกว่าพวกเราทำอะไรได้บ้าง
‪เราต้องหาอาวุธมาสู้ ‪เธอมีอะไรอยู่ในกระเป๋าฆาตกรรมของเธอ
‪ไม่ใช่เรื่องของนายและไม่มีอะไรที่ใช้ได้ด้วย
‪งั้นดูว่าฉันมีอะไร โอเค มีสเปรย์ปาร์ตี้ ไฟแช็ก…
‪"ขนาดใหญ่ไซส์พิเศษ"
‪นายกับจ้าวโลกของนาย ‪ตั้งใจจะมีเซ็กซ์กับใครคืนนี้เหรอโคล
‪ฉันนึกว่าคืนนี้จะเป็นอะไรที่ต่างไปจากนี้
‪ฟังนะ พวกเขามีเวลาถึงเช้า ‪เพื่อทำพิธีให้สำเร็จ โอเคไหม
‪เราก็แค่อยู่รอดให้ถึงเช้า
‪พวกเขาอยู่ตรงนั้น
‪ฉันจัดการให้เอง
‪คราวนี้จะต้องสุดยอดไปเลย
‪ทีนี้เห็นด้วยกับฉันรึยัง เราต้องอยู่ด้วยกัน ฟีบี้
‪ฟีบี้
‪ถ้าฉันเป็นเธอ ฉันจะไม่ออกไปคนเดียว
‪นายไม่ใช่ฉัน
‪ฉันมีเหตุผลที่มาที่นี่
‪พระเจ้า
‪ขอโทษนะคะ
‪คุณคะ สวัสดีค่ะ
‪- สวัสดี ‪- ฟังนะ…
‪สบายดีไหม
‪ต้องขอโทษด้วย ฉันไม่ได้ตั้งใจล่วงล้ำเข้ามา ‪แต่คุณอาจช่วยฉันได้
‪คุณพอจะช่วยขับรถพาฉันกลับเข้าเมืองได้ไหมคะ
‪ได้สิ ฉันช่วยได้
‪ต้องรอสักหน่อยนะเพราะเมียฉัน ‪กำลังออกไปหาฟืนมาเติม
‪ไม่ต้องเกรงใจ
‪ได้ค่ะ ได้
‪งั้นก็มาสิ
‪ขอบคุณค่ะ
‪ตัวสั่นเป็นลูกกวางเลยนะ เข้ามานั่งให้อุ่นสิ
‪เข้ามาสิ
‪เข้ามา นั่งให้อุ่น
‪มานั่งนี่
‪- โอเค ‪- ดีไหมล่ะ
‪ให้ฉันช่วยเธอเอง
‪- ไฟนี่ดีนะว่าไหม ‪- ค่ะ
‪- ดีมาก
‪ชอบปลาไหม
‪ชอบ
‪ฉันชอบปลากะพง
‪เจ๋งดี
‪เธอมาทำอะไรที่นี่คนเดียว
‪เปล่า ฉันไม่ได้มาคนเดียว ไม่เลย
‪เขา… เรื่องมันยาวน่ะ เขายังอยู่ข้างนอกนั่น
‪หวังว่าเขาโอเค
‪งั้นเหรอ
‪ฟังนะ ฉันขอโทษจริงๆ ฉันไม่อยากรบกวน
‪แต่คุณรู้ไหมว่าเมื่อไรเมียคุณจะกลับมา
‪ไม่รู้
‪เธอทิ้งฉันไปเมื่อสิบปีก่อน
‪- ไม่ นี่ เธอใจเย็นก่อน ‪- ฟังนะ ฉันต้องไปแล้ว
‪ไม่ ฉันต้องไปแล้ว
‪ไม่ ปล่อยฉันนะ อย่าแตะตัวฉัน ปล่อย!
‪- ฉันอยู่ที่นี่ไม่ได้ ‪- เงียบไว้น่า เจ้าปลาน้อย
‪ปล่อยฉัน
‪ว้าว พวกคุณกำลังทำสมอร์อยู่เหรอ ‪ผมชอบกินสมอร์มาก
‪ผมว่าเคล็ดลับการทำสมอร์ให้เด็ดคือ ‪ใช้ความร้อนให้พอดี
‪ระหว่างมาร์ชเมลโลว์ ช็อกโกแลต ‪และกราแฮมแครกเกอร์
‪ผมชอบสมอร์มาก ผมกินมันเพื่อความเพลิดเพลิน
‪เฮ่ย นี่ปาร์ตี้ส่วนตัว
‪เราก็แค่เอาส่วนที่เป็นส่วนตัวออก ‪แล้วไปตามทางของเรา
‪กลับมานี่
‪ให้ตายสิ
‪- มาเร็ว ขึ้นรถ ‪- ไม่มีใครหนีลีรอยไปได้
‪เจ้ามังกรอ้วน
‪(ก่อนซอนย่าจะลงชื่อ)
‪(ห้องดองศพ)
‪ต้องดูดีสำหรับปีศาจ เธอคนสวยสายดาร์ก
‪ซอนย่า
‪เธอมาหาฉัน
‪ฉันจะควักไส้พวกแกให้เหมือนปลา
‪หุบปากไป ไอ้หื่น
‪พระเจ้า
‪นายทำอะไร
‪เลือดนายเป็นของเรา โคล
‪ใช่แล้ว โคล
‪เวรแล้ว เร็วเข้าสิ
‪- เอาจริงดิ ‪- ปิดไฟสิวะ ไอ้งั่ง
‪ซวยแล้ว
‪ฉันจะถลกหน้านายออก ‪เหมือนฮันนิบาล เล็กเตอร์เลย โคล
‪เอาเธอออกไป
‪ฉันจะ…
‪ฉิบหาย
‪ไปกันต่อดีไหม
‪ได้ยินไหม มาเร็ว
‪- ดูเหมือนยัยแก่ซอนย่าทำพลาด ‪- "ยัยแก่" เหรอ
‪- ฉันจะจิกหัวนังนี่ซะ ‪- โอเค ใจเย็นก่อน
‪ทำไมเด็กอมมืออย่างพวกเธอ ‪ไม่ไปเปลี่ยนผ้าอ้อมกันก่อน
‪- ให้พวกมืออาชีพจัดการ ‪- เราไม่ต้องให้พวกโง่นี่ช่วย
‪เราไม่ต้องการพวกเขา
‪ว่าไงนะ ยัยเทเลทับบี้
‪นู้ดส์ ฉันว่าเธอต้องพูดดังขึ้น พวกนี้หูตึง
‪ว่าไงนะ ซูแลนเดอร์
‪เขาบอกว่าพวกนายมันหูตึงน่ะ มอร์แกน ฟรีแมน
‪ฉันได้ยินโว้ย มอร์แกน ฟรีแมน ‪จะอัดนายให้ผอมเลยไอ้ตูดใหญ่
‪มาดูดนมฉันสิ ไอ้มืด
‪อยู่นิ่งๆ
‪เขาตื่นจะขึ้นมาทำไม…
‪ก็ได้ เลิกด่ากันได้แล้ว ‪อยากเล่นใช่ไหม งั้นแยกกัน
‪- ดูว่ากลุ่มไหนได้ตัวพวกนั้นก่อน ‪- การแข่งขันเล็กๆ
‪ได้ ฉันเข้าใจละ
‪- ได้เลย ‪- ขอให้ดวงจู๋
‪พวกเขาไปแล้ว
‪- ปากัวร์… ‪- รอเพื่อนผมแดงสุดฮอตด้วยสิ
‪ไปกันเถอะ
‪ฉันอยู่นี่แล้ว
‪นัวกันเสร็จรึยัง
‪- มัน… ‪- ไปเดี๋ยวนี้
‪มันเรียกว่าโรคกลัวงู
‪- เดี๋ยวนี้ ‪- ขนาดอินเดียนา โจนส์ยังกลัวงูเลย
‪มาเร็ว
‪โคลีย์ ออกมาเล่นกันเถอะ
‪- เรากำลังจะไปไหน ‪- ทางนี้
‪"ทางนี้" ทางไหนล่ะ ‪รองเท้านี่มีไว้ใส่อ่านหนังสือ ไม่ได้ใส่วิ่ง
‪มีกระท่อมอยู่ที่ท้ายทะเลสาบ
‪ฉันกำลังไปที่นั่นก่อนน้ำมันจะหมด ‪เราซ่อนที่นั่นจนกว่าจะเช้าได้
‪กระท่อมกลางป่าเหรอ
‪ไม่เคยมีใครโดนฆ่าในกระท่อมกลางป่านี่นะ
‪แม็กซ์ เลิกทำแบบนั้นสักที มันขนลุก
‪ก็สมควรแล้ว เรากำลังล่าเด็กๆ นะ
‪รู้อะไรไหม ฉันไม่เอาแล้ว โอเคไหม ‪ฉันไม่ไล่ล่าบ้าบออะไรทั้งนั้น
‪พวกนายไปทำตัวห่วยๆ ‪แล้วเอาเด็กผู้ชายคนนั้นมาให้ฉันดีไหม
‪ฉันว่าเธอหมายถึง "ห้าวหาญ"
‪หินก้อนนี้เหมือนวันเข้าสปา
‪- ฉันเหนื่อยโคตร ‪- และฉันก็เบื่อที่เป็นคนตายแล้ว
‪เรารีบจัดการเรื่องนี้หน่อยได้ไหม ‪แล้วทำไมเธอต้องพยายามดูเซ็กซี่
‪สิ่งเดียวที่ดูเซ็กซี่ในทะเลสาบคือน้ำแก้วหนึ่ง
‪ใครที่ไหนใส่ส้นสูงจัญไรมาเดินขึ้นเขา
‪มันไม่ใช่ "ส้นสูงจัญไร" ‪มันคือส้นสูงพวกแกสิจัญไร
‪พวกเราจะไป เธอเฝ้าด้านหลังไว้
‪นั่นแหละงานที่ฉันทำได้ ‪ก้นพวกนายน่ารักดีนะ
‪- เธอมองก้นฉันเหรอ ‪- ว้าว เธอโชคดีนะที่เซ็กซี่
‪เหรอ ฉันเคยบอกทุกคนว่ายังไงล่ะ ‪พวกนายโชคดีมากที่ฉันเซ็กซี่
‪รอเดี๋ยว ฉันต้องผูกเชือกรองเท้า
‪นี่...
‪ฉันขอโทษจริงๆ ที่ทิ้งนายไว้
‪แต่ฉันซาบซึ้งมากนะที่นายกลับมา
‪ไม่มีใครเคยทำอะไรแบบนั้นให้ฉันมาก่อน
‪อะไร ไม่เลย เธอไม่ต้องขอโทษหรอก ‪ฉันขอโทษที่…
‪ฉันเป็นคนดึงเธอเข้ามา ‪ในคืนที่แย่ที่สุดในชีวิตเธอ
‪เชื่อไหมล่ะว่านี่ไม่ใช่คืนที่แย่ที่สุดในชีวิตฉัน
‪อะไรนะ เธอเจอแย่กว่างูหางกระดิ่ง ‪ปืนไฟและศพคนตายเหรอ
‪คือเธอเห็นหัวซอนย่าใช่ไหม
‪นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ฉันเห็นคนตาย
‪เธอคิดว่าทุกอย่างเกิดขึ้นเพราะมีเหตุผลไหม
‪ไม่ โคล
‪ไม่มีจักระ ไม่มีซานต้า
‪ไม่มีเนื้อคู่ ไม่มีชีวิตหลังความตาย
‪ทุกอย่างมันเป็นแบบนั้น โพนี่บอย
‪"รักษาความดีไว้" ก็บ้าแล้ว
‪ว้าว นั่น…
‪นั่นเป็นการมองโลกที่สิ้นหวังจริงๆ
‪สำหรับคนที่กำลังจะให้กำเนิดชีวิตใหม่บนโลกนี้
‪ก็เธอกำลังทั้งท้อง
‪- อ๋อ นั่นมันเรื่องเหลวไหล ‪- อะไรนะ
‪ฉันก็แค่พูดไปแบบนั้นเพื่อไม่ให้ใครมายุ่งกับฉัน
‪- มาเถอะ ‪- เธอเพิ่ง…
‪เราต้องไปต่อ
‪- มองทางขวา ‪- ได้
‪ทีนี้มองข้างบน
‪ตอนนี้มีพระจันทร์สามดวงแล้วก็มีไก่อยู่ตรงนี้
‪- เหมือนจริงมาก ‪- ฉันอยากจับมันเลย ตู้มๆ
‪ฉันว่ามันเยี่ยมเลยที่เขาไปนั่งรถสนุกกับเมลานี่
‪- วัยรุ่นเป็นวัยรุ่น ‪- วัยรุ่นเป็นวัยรุ่น
‪- นั่นคือการเลี้ยงลูกที่ดี เอารางวัลไป ‪- ไม่ละ บอกแล้วว่าไม่ ฉันจะไม่ดูด
‪ฉันทำให้ทุกอย่างดีไหม จุดไฟให้ ‪ ดึงหลอดดูดขึ้นมา
‪- ถ้าฉันไม่ได้แตะมัน ฉันก็ไม่ได้ดูด ‪- ไม่ใช่ของจริง
‪เป็นดูดแบบมือสอง
‪พระเจ้า
‪ใจเย็นไว้ลูกพี่
‪พระเจ้า หลอนเลยไหม
‪เราจะรู้ได้ยังไงว่ากระท่อมไม่มีใครอยู่
‪ฉันรู้ก็แล้วกันน่า
‪มันเคยเป็นกระท่อมของครอบครัวฉัน ‪แต่ไม่มีใครอยู่มานานแล้ว
‪ฉันไม่อยากพูดถึงมัน ‪ยังไงก็ช่าง ไม่มีใครอยู่หรอก
‪เดี๋ยวนะ เธอ… มางานของพวกคนดังคนกลุ่มใหญ่
‪เพื่ออยู่ในกระท่อมที่ห่างไกลคนเดียวเหรอ
‪ก็ฉันอยากอยู่คนเดียว นายไม่เข้าใจหรอก
‪อะไร เข้าใจสิ เชื่อฉัน ‪ฉันเข้าใจการอยากอยู่คนเดียว
‪ฉันไม่รู้ว่าเธอสังเกตไหม ‪แต่ทุกคนที่โรงเรียนคิดว่าฉันแปลกประหลาด
‪ไม่ได้สังเกตเลย ‪ใส่สูทสามชิ้นก็ดูมีเหตุผลชัดแล้วสำหรับฉัน
‪ใช่สิ ฮ่าๆ โอเคแต่…
‪ที่ฉันกำลังพูดคือฉันไม่คิดว่าใครจะเลือก…
‪ฉันคิดถึงช่วงเวลานี้มานานมาก โคลบิสกิตส์
‪(สัมภาษณ์งานในฝัน)
‪ฉันอยากเป็นผู้สื่อข่าวที่ดีที่สุดในโลก
‪มีชื่อเสียง เป็นที่เคารพ เหมือนเจอรัลโด้
‪เว้นแต่… ให้อึ๊บได้
‪- เราจะไม่ติดต่อกลับไป ‪- คือ…
‪ให้ตายสิวะ ฉันจะทำให้พวกแกเห็นข่าวด่วน ‪ชอบแบบนี้ไหมล่ะ
‪แอลลิสัน
‪อะไร
‪- พระเจ้า ‪- บ้าเอ๊ย
‪โอ้พระเจ้า นี่เธอเพิ่งฆ่าแบมบี้เหรอ
‪แงๆ ดูหนังเด็กๆ
‪พ่อแม่ตายเสมอ
‪เวรเอ๊ย!
‪พระเจ้า!
‪แย่หน่อยนะที่บีไม่ได้อยู่นี่เพื่อระเบิดหัวฉัน ‪ใส่หน้านายเหมือนหนังบุกกะเกะ
‪แอลลิสัน เดี๋ยว
‪- คิดถึงโอกาสได้เป็นผู้สื่อข่าวสิ ‪- ว่าไป
‪"ผู้สื่อข่าวสาวสุดเซ็กซี่ช่วยชีวิต ‪วัยรุ่นสองคนในหุบเขาสยอง" ใช่ไหม
‪ใช่ไหมล่ะ
‪ใช่ไหม
‪โอ้ จริงด้วย
‪ใช่ เธอทำให้ฉันนึกถึงเคลลี่ ริปาตอนสาวๆ
‪- คนนั้นแหละ ‪- ที่คล้ายบาร์บารา วอลเตอร์สหน่อยๆ
‪ดูเหมือนน่ะเหรอ
‪เธอใช้คำพูดได้หลักแหลมกว่า
‪ใช่เลย แอลลิสัน ‪เธอพร้อมออกอากาศช่วงไพรม์ไทม‪์‪แล้ว
‪- "ไพรม์ไทม์" เหรอ ‪- เธอคือดาวเด่น
‪คิดว่าฉันเป็นดาวเด่นเหรอ
‪ดาวเด่นส่องประกายเลย
‪ใช่เลย
‪ถ้าฉันปล่อยพวกนายไป นายจะทำเพื่อฉันเหรอ
‪เราไปจากเรื่องทั้งหมดนี้ ‪และลืมว่าเคยเกิดอะไรขึ้นได้
‪นั่นคำพูดฉัน ยัยคัพเอ
‪นมฉัน!
‪ไอ้เวรเอ๊ย อีกแล้วเหรอ
‪พวกแก จะหนีไปไหน
‪เฮ้ย
‪ช่วยฉันที
‪โคล อย่ามองก้นฉันนะ ไอ้ลามก
‪อย่าเชียวนะ
‪- ไม่ อย่า ‪- นับสาม
‪อย่าเชียวนะ ฉันจะยิงพวกแก
‪อยากอ้วก
‪อย่าขยับ ลูกปลาโลมา
‪- เธอไม่… ‪- กล้างั้นเหรอ
‪ฉันกำลังจะพูดว่ากระสุน
‪แกฆ่าฉันไม่ได้ แกต้องใช้ฉันทำพิธี
‪อย่าฝันไปหน่อยเลย
‪เดี๋ยว กระเป๋าฉัน
‪รองเท้าเหรอ ฉันไม่เคยสอนเลยรึไง
‪ฟีบี้ ไปกันเถอะ
‪มาเร็ว
‪- ให้ตายสิวะ ‪- เอาจริงดิ กระเป๋าเนี่ยนะ
‪ในที่สุดก็โดนหำฉันนะโคล
‪(เจนนี่)
‪โอเค มันสตาร์ทโดยไม่ใช้กุญแจ ต้องใส่รหัส
‪- ลอง "เจนนี่" ‪- ไม่ได้ ต้องตัวเลขเท่านั้น
‪สอง สาม สี่…
‪เร็วเข้าสิ
‪นี่ จะทำอะไร
‪นั้นเรือเช่าของฉัน
‪- คุณครับ ช่วยเราด้วย ‪- ช่วยเราด้วย
‪มีคนไล่ตามเรามา
‪- ออกไปจากเรือนั่น ‪- เรากำลังจะตาย
‪เราต้องให้คุณช่วยเพราะ…
‪ไม่นะ
‪(แม็กซ์แค่อยากฆ่าคน)
‪นายรู้ความแตกต่าง ‪ของมันฝรั่งทอดแบบเค็มกับเผ็ดไหม แม็กซ์
‪เพราะฉันรู้
‪ทำไมนายไม่กลับเข้าไป ‪ทำมันฝรั่งทอดแบบเค็มที่ฉันสั่งล่ะ
‪ฉันจะไปโซลไซเคิลสาย ‪และพวกเขาจะเอาจักรยานฉันให้คนอื่น
‪ทำไมถึงไม่ใส่เสื้อล่ะ ไอ้หน้าหมี
‪นายอยากฆ่าใครสักคนใช่ไหม
‪ไม่นะ
‪เชื่อไหมว่าฉันคิดถึงนายนะ มันแปลกไหม
‪- เอารหัสให้ฉัน ‪- แต่นายฆ่าฉัน ตอนนี้ฉันชอบนายมากขึ้น
‪- เอาตัวพวกเขามาแม็กซ์ ‪- เรือสวยไม่เบานะ
‪นั่นเรือฉัน ชื่อว่าเจนนี่
‪พระเจ้า ฉันชอบเพลงนั้น "เจนนี่"
‪ทอมมี่ ทูโทน ปี 1981 คลาสสิค
‪- แปด หก เจ็ด ห้า สาม ศูนย์ เก้า ‪- เร็วเข้า
‪- ใช่แล้ว ‪- สตาร์ทเรือ
‪ได้เวลาแจ็กแอสแล้ว
‪ให้เป็นน็อกซ์วิลล์เหรอ
‪- แต่คราวที่แล้วฉันตายก่อน ‪- นายไม่ได้ก่อน นายสุดท้าย
‪ออกแรงไบเซ็ปส์หน่อยแม็กซ์
‪- เวรละ ‪- ฉันมาแล้ว
‪เร็วเข้า เร็วขึ้นอีกโคล
‪ฉันมาแล้วโคล
‪ฟีบี้ ตัดเชือก
‪เร็วเข้าฟีบี้ ตัดเชือก
‪ฟีบี้ ตัดเชือกเดี๋ยวนี้เลย
‪ไม่เอาน่าพวก ฉันตามหลังนายติดๆ แล้ว
‪เธอจะทำอะไร
‪เชื่อฉัน
‪โคล ยอมแพ้แล้วเหรอ
‪ไม่สนุกเลย
‪(สเปรย์ปาร์ตี้ไง… อีบ้า!)
‪ใจเย็น ยัยนักฆ่า
‪สเปรย์ปาร์ตี้ ห่วยว่ะ
‪ติดไฟง่ายด้วย
‪- ไม่นะ ‪- ฉันจะเล่นงานแก โคล
‪ไม่
‪ไปตายซะโคล
‪โอ้ เวรเอ๊ย
‪ฉันตัดสินใจถูก
‪นายกำลังทำอะไร
‪เย็นไว้บ้าง ยัยโพคาฮอนทัสผมบลอนด์น่ารำคาญ ‪นี่เป็นเวลาคิดทบทวนอย่างลึกซึ้ง
‪ฉันเพิ่งเห็นแม็กซ์เพื่อนฉันโดนปั่นเป็นซุปข้น
‪คืนนี้มันไม่แจ่มเลย
‪ฉันควรตื่นเต้นที่ไม่ถูกฆ่าก่อน
‪นั่นเป็นความก้าวหน้าของหนังสยองขวัญ ‪ยุคหลังจอร์แดน พีเล่ โอเคไหม
‪แต่เจ้าเด็กโคลนี่ ตอนนี้เขาเป็นอัจฉริยะ
‪เมื่อก่อนเขาเป็นเด็กน้อย ตอนนี้โตแล้ว
‪เมื่อก่อนฉันอยากจับเขา ‪มาตีก้นเหมือนทารก เปี๊ยะๆ
‪ตอนนี้ฉันต้องฆ่าเขาเหมือนผู้ใหญ่
‪- จอห์นพูดถูก ‪- เห็นไหมละ
‪ฉันไม่ได้เรียนเอกคณิต ‪แต่ฉันรู้ว่าในพวกเราแปดคน
‪ตายไปแล้ว 73% ก็จะเหลือที่มีชีวิตอยู่ 49%
‪และจะรอดจากที่นี่ไปได้แค่หกเปอร์เซ็นต์
‪- ฉันมีโอกาสน้อยมาก ‪- ตัวเลขนั่นเหลวไหล
‪เมลานี่ เธอก็รู้ว่า ‪ฉันจะบกพร่องในการอ่านเขียนตอนฉันเครียด
‪- เรื่องนี้ ลงชื่อ ฉันไม่ได้ ‪- นายออกกำลังมากเกินไป โอเคไหม
‪นายต้องไปหาหนังสือมาอ่านบ้างโว้ย
‪เพราะแบบนี้นายถึงได้ลงชื่อไง
‪เธอบอก "เอาเลือดโคลออกให้หมดตัว" ‪เธอบอก "ฆ่าบูมบูม"
‪ฉันไม่รู้ว่าโคลเคยเป็นยอดฝีมือเรื่องฆาตกรรม
‪เมล ขอถามสั้นๆ
‪เรายังคิดจะกลับไปช่วงเช้าพรุ่งนี้ไหม
‪- ว่าไงนะ ‪- ลอเรน เบลโลชวนพวกเรา
‪ไปเล่นเกมห้องปริศนาพรุ่งนี้เที่ยง
‪พวกเราควรไปถึงก่อนเวลา 15 นาที
‪- ไม่งั้นถูกตัดสิทธิ์น่ะ ‪- พวกนายมันหน้าตัวเมีย
‪พอกันที รู้ไหมคำนั้นเป็นชนวนระเบิดสำหรับเรา
‪- ฉันจะไป ‪- พวกนายห้ามไปไหนทั้งนั้น
‪- เราทำข้อตกลงไปแล้ว ‪- ฉันสัญญาจะช่วยเธอฆ่าคน
‪- และเธอสัญญาจะเลิกดูถูกฉัน ‪- ใช่
‪ดิเอโก้…
‪- เทงานนี้กัน ‪- ใช่เลย ทำตัวงี่เง่า
‪ฉันมีปัญหากับการเป็นกขค.เสมอแหละ ‪โทษทีนะเมล
‪เลือกเพื่อนก่อน…
‪เฮ้ย อะไรวะนั่น
‪เมื่อกี้มันอะไร
‪ดิเอโก้
‪ดิเอโก้!
‪ฉันคิดว่านายไม่เข้าใจเรื่องนี้นะจิมมี่
‪นู้ดเดิ้ล
‪แล้วนายล่ะ
‪ฉันยืนอยู่นี่ ยืนรากงอกลงดินเลย
‪ได้ยินใช่ไหม ซาตาน
‪แถวนี้ไม่มีสัญญาณหรอก
‪มือถือผ่านดาวเทียมย่ะ
‪ฉันใช้แผนสองเยอะกว่ากินยาคุมในวันเสาร์
‪พระเจ้า
‪- อาร์ชี่พูดครับ ‪- สวัสดีค่ะ คุณจอห์นสัน
‪ขอโทษด้วยที่โทรมาดึก นี่ฉันเองค่ะ เมลานี่
‪โคลอยู่กับเธอรึเปล่า
‪ค่ะ ฉันกับโคลอยู่ที่ทะเลสาบ ‪และ… ฉันว่าเราดื่มหนักไปหน่อย
‪- ค่อยยังชั่ว ‪- คุณช่วยมารับเราได้ไหมคะ
‪โอเค ได้สิ เราจะไปรับพวกเธอ
‪ขอบคุณค่ะ
‪- เรากำลังไป พวกเขาอยู่ที่ทะเลสาบ ‪- นั่นใคร
‪- เมลานี่โทรมา พวกเขาอยู่ที่ทะเลสาบ ‪- พระเจ้า ยังอยู่ครบสมบูรณ์รึเปล่า
‪ครบ คือเธอเสียงสั่นนิดหน่อย
‪ไม่ใช่ รถฉันต่างหาก
‪อีกนานแค่ไหนกว่าพระอาทิตย์จะขึ้น
‪ประมาณสามชั่วโมง
‪นายคาดคะเนได้จากการจ้องดูดาวเหรอ
‪ใช่ ก็เพราะกลุ่มดาวทั้งหมด ‪หมุนเวียนรอบดาวเหนือ
‪มันก็เลยคล้ายๆ นาฬิกาน่ะ
‪โทษที มันแค่อะไรที่พ่อเคยสอนตอนที่ฉันยังเด็ก
‪ฉันเคยฝันอยากโตขึ้นเป็นคนที่
‪สามารถหลงอยู่ที่ไหนสักแห่ง
‪แล้วมีแค่ความกล้าจากความเชื่อมั่นของฉัน ‪และท้องฟ้ายามค่ำคืน ฉันก็จะรอดไปได้
‪คล้ายๆ ตอนนี้น่ะเหรอ
‪ความฝันตอนเด็กๆ ของเธอคืออะไร
‪ไม่บอกหรอก มันแปลกเกินไป
‪ฉันชอบความแปลกนะ
‪ฉันอยากเป็นอลิซ
‪จากอลิซในแดนมหัศจรรย์
‪ฉันอยากตกลงไปในโพรงกระต่าย ‪แล้วตื่นขึ้นในดินแดนแปลกประหลาด
‪ได้เจอกับตัวละครบ้าบอทุกรูปแบบและ…
‪ได้ผจญภัยไประหว่างทาง
‪การผจญภัยที่บ้าคลั่ง ผาดโผน สุดเพี้ยน
‪คล้ายๆ ตอนนี้น่ะเหรอ
‪โย่ เราเลี้ยวซ้ายตรงนี้ ‪ไปวากานดาแล้วลืมเรื่องทั้งหมด
‪ฉันฝึกสำเนียงมาตลอด ‪"สวัสดี นี่ราชาของคุณเหรอ"
‪ให้ตายก็ไม่ไปหรอก
‪ที่นี่แหละ ที่ฉันจะไปตอนแรก
‪- เธอจะมาไหม ‪- ไปสิ
‪บ้าจริง โอเค ตามฉันมา
‪เร็วหน่อย
‪ที่นี่เจ๋งมากเลย
‪มันเคยเป็นกระท่อมของครอบครัวฉัน
‪ฉันไม่เคยได้กลับมาตั้งแต่พ่อแม่…
‪ตั้งแต่อะไรนะ
‪เปล่า นี่นายโอเคไหม
‪ฉันต้องไปเข้าห้องน้ำ มีให้เข้าไหม
‪มีอยู่ข้างนอกบ้าน
‪เราไปข้างนอกไม่ได้นะ
‪นายต้องถ่ายเบาหรือถ่ายหนักล่ะ
‪ฉันคงฆ่าเราทั้งคู่ก่อนที่ฉันจะอึต่อหน้าเธอ
‪อั้นได้ไหม
‪อุ้งเชิงกรานฉันพังกันพอดี
‪- ก็ได้ เอาเลย ‪- ตรงไหนล่ะ
‪- ใส่แจกันมั้ง ฉันไม่รู้ ‪- ฉัน…
‪- ไปสิ ‪- โอเค
‪หันหลังไปได้ไหม ขอความเป็นส่วนตัวหน่อย
‪ยังไงก็ได้
‪และ… ปิดหูด้วย
‪- ว่าไงนะ ‪- ฉันเขินเรื่องการฉี่ของฉันน่ะ
‪มันเบาหน่อยแต่หมอบอกว่าปกติดี
‪พระเจ้า…
‪แฮ่!
‪เวรเอ๊ย!
‪มันไม่สนุกกับเราทั้งคู่เลยนะ
‪ฉี่เบาบ้านนายสิ
‪ฉันจัดการเรื่องโรคตาแดงเอง ‪ตราบใดที่อุ้งเชิงกรานนายโอเค
‪- ให้ตายสิ ‪- ฉันขอโทษจริงๆ
‪ให้ฉันช่วยทำความสะอาดไหม
‪ไม่เป็นไร ฉี่มันปราศจากเชื้อ
‪- ไม่เป็นไร ฉันไม่ตายหรอก ‪- ใช่
‪ฉันว่านี่เป็นที่ปลอดภัยที่สุดของเรา ‪ซ่อนจนกว่าอาทิตย์จะขึ้น
‪ใช่ มันดูปลอดภัย
‪ลงไปสิยะ
‪ได้…
‪ที่นี่มันอะไรกัน
‪มันคือโพรงกระต่ายของฉัน
‪ฉันทำเองตอนที่ยังเด็ก
‪รู้สึกปลอดภัยมากในนี้
‪ปาร์ตี้น้ำชาของอลิซเหรอ
‪ได้ตัวละ
‪เดี๋ยวฟังนะ ฉันไม่แน่ใจเท่าไรว่า ‪เราดีใจที่เจอเขา โอเคไหม
‪เพราะทุกครั้งที่มีใครเข้าใกล้เจ้าเด็กนี่ ‪พวกเขาตายเรียบ
‪นี่คือแผน: พวกเรารอ
‪หา… แผนคือรอเหรอ
‪รอแสงอาทิตย์ รอจนฉันถูกเผาเป็นจุณงั้นเหรอ
‪ฉันมีเรื่องต้องทำนะ ‪ฉันอยากไปหาซินนามอนที่คลับเปลื้องผ้า
‪ฉันพาเรามาไกลถึงนี่ไม่ใช่เหรอ
‪อยู่กับฉันไว้จอห์น อนาคตผู้หญิงคุม
‪มันแปลว่าอะไรวะ
‪ใครโทรมา รับสายๆ
‪- ฮัลโหล ‪- ว่าไงที่รัก เราได้ตัวเขาแล้ว
‪ขอบคุณพระเจ้า เขาโอเคไหม
‪- เคยโอเคด้วยเหรอ เอาจริงๆ ‪- ไม่
‪เขาอยู่กับเมลานี่ที่ทะเลสาบ เธอติ๊งมาหาผม…
‪- ติ๊งมาหาเรา ‪- ติ๊งส่งโลเคชั่นมาหาเรา
‪สาบานว่ามันคือติ๊ง
‪- มันคือกิฟไม่ใช่จิฟ มันพิ้งไม่ใช่ติ๊ง ‪- นั่นใคร
‪- เธอพิ้งโลเคชั่นมาหาเรา ‪- ฮวนเหรอ
‪- เราจะไปถึงในอีก 30 นาที ‪- นี่พวกคุณเมาปุ๊นเหรอ
‪ไม่เป็นไรหรอก ผมจะพาลูกเรากลับบ้านนะที่รัก
‪นี่คุณดูดปุ๊นรึเปล่า ที่รัก
‪ว่าไงนะ
‪- คุณเมาปุ๊นอยู่รึเปล่า ‪- คุณกำลังพูดกับใคร
‪ฉันกำลังพูดกับคุณ คุณเมาปุ๊นรึเปล่า
‪ตอนนี้ผมไม่แน่ใจว่าคุณพูดอยู่กับใคร
‪คุณเมาปุ๊นรึเปล่า
‪- ผมเหรอ หรือคุณ ‪- คุณดูดปุ๊นมา
‪ฟังนะ ผมจะบอกความจริง…
‪เรากำลังจะลอดอุโมงค์แล้ว ต้องวางสาย
‪- ใช่เลย ระฆังช่วยไว้ ‪- อยู่แล้ว
‪ฉันยังได้ยินนะ
‪นายโจ เอ็กซอทิค…
‪- อะไรนะ ‪- ฉันวางไปแล้ว โทษที
‪โทรกลับสิ
‪นั่นใครน่ะ
‪บันนี่เป็นของรักของหวงฉัน
‪มันเคยเป็นเพื่อนรักของฉันและ…
‪ฉันทำมันหายไป…
‪ตอนอายุหกขวบ
‪สองวันก่อนมันก็โผล่มาอยู่ในล็อกเกอร์ฉัน ‪พร้อมกุญแจบ้านหลังนี้
‪และคำทำนาย
‪"มันจบคืนนี้"
‪เธอคิดว่าใครเอาไปใส่ในล็อกเกอร์
‪ฉันไม่รู้
‪นางฟ้าผู้พิทักษ์มั้ง
‪มีบางอย่างในคืนนี้… ‪ที่ฉันไม่รู้สึกว่าเป็นเรื่องบังเอิญ
‪เครื่อง… เล่นตลับเทป
‪ว้าว
‪พวกนี้ทำให้รู้สึกเบิกบานใจมาก ‪เพราะพวกตลับเทปมันทั้งบอบบางและ…
‪ใช่
‪ทุกครั้งที่เล่นมัน ‪มันอาจจะเป็นครั้งสุดท้ายที่จะได้ฟัง
‪- ฉันชอบเพลงนี้มาก ‪- ฉันก็ชอบ
‪คิดว่ามีครั้งหนึ่งฉันกับพี่เลี้ยง ‪เคยฟังเพลงนี้ 48 ชั่วโมงติดกันเลย
‪- เธอฟังดูเจ๋งดีนะ ‪- ใช่ เคยเจ๋งดี ยังเจ๋งอยู่ ฉันก็ไม่รู้สิ
‪เธอ… เป็นคนที่เริ่มทุกอย่าง ‪กับพวกคนที่อยู่ข้างนอกนั่น
‪พี่เลี้ยงฉันพูดเสมอว่าเธอมีหน้าที่ปกป้องฉัน
‪- หวัดดีค่ะ ‪- ว่าไง
‪ฉันขอโทษจริงๆ ค่ะ ฉันนึกว่ามันจะสนุก ‪ที่พาเขาออกจากบ้านมาสักคืน
‪แต่แล้วเขาก็ประสาทกิน
‪เหมือนเริ่มพูดเรื่องลัทธิอะไรแบบนั้นอีก
‪ไม่เป็นไร แต่รถฉันอยู่ไหน ‪แกเตรียมคุยกับทนายฉันได้เลย
‪- โคลอยู่ที่ไหน ‪- เขาอยู่ทางนั้นค่ะ ฉันจะพาไป
‪แต่เตรียมใจไว้รึยังคะ ‪เขาพูดแต่เรื่องที่แปลกมากๆ
‪- ให้ตายสิ… ‪- โอเค
‪- ยัยเด็กคนนี้เป็นฝันร้ายเดินได้ ‪- เข้าใจดีเลย
‪- แล้วนายเป็นใคร ‪- จอห์น
‪ฮวน
‪เจ๋งเลย นายเป็นฉันในแบบลาตินอเมริกา
‪ใช่เลย
‪คุณจอห์นสัน ฉันว่าฉันรออยู่ที่นี่ดีกว่า
‪เขาคิดว่าฉันเป็นปีศาจหรืออะไรสักอย่าง ‪ฉันไม่อยากทำให้เขากลัวอีก
‪ได้ นั่นเป็นความคิดที่ดี
‪- โอเค ขอบใจนะ ‪- โอเค ระวังตัวนะคะ
‪มาเร็ว วิ่งให้เร็วสุดขีดเลยไหม
‪ให้ตายสิ ฉันปวดอึ หวังว่าที่นั่นจะมีห้องน้ำนะ
‪ถ้าให้พูดตามตรง ตอนแรกฉันนึกว่านายจะจูบห่วย
‪- แต่นายจูบเก่งไม่เบาเลย ‪- มีคนชมเยอะแล้ว
‪- เยอะจริงเหรอ ‪- ฉันก็ฝึกฝนมานิดหน่อยน่ะ
‪กับใครล่ะ
‪ที่จริงก็กับผู้หญิงที่พยายามจะฆ่าเรา
‪ฉันไม่ค่อยมีโชคเรื่องผู้หญิงน่ะ ‪สุดท้ายพวกเธอกลายเป็นฆาตกรซะงั้น
‪งั้น…
‪ฉันว่านายก็ยังมีดวงทางนั้นอยู่นะ
‪หมายความว่าไง
‪อะไร
‪มีอะไรเหรอ
‪ฉันฆ่าพ่อแม่ตัวเอง
‪เร็วเข้า พวกเราต้องรีบไป มันอยู่ตัวเดียว
‪และบันนี่ก็มีตาแค่ข้างเดียว
‪- จำได้แน่นะว่าทิ้งมันไว้ที่ไหน ‪- ค่ะ ตรงริมน้ำเลย
‪ตอนนั้นฉันอยู่ในรถที่ชนพวกเขา
‪ถ้าฉันไม่ลืมกระต่ายโง่นั่นไว้ที่ทะเลสาบ
‪ถ้าฉันแค่รอถึงเช้า ฉันก็ยังคงมีพ่อแม่
‪ฉันคงยังมีครอบครัว
‪เอาเลย
‪พูดสิ ฉันรู้นายอยากพูด
‪พูดอะไร
‪ก็คำพูดจากหนังเรื่องตามหาศรัทธารัก ‪ที่บอกว่า "มันไม่ใช่ความผิดเธอ"
‪มันคือสิ่งที่นักสังคมสงเคราะห์ ‪บอกฉันมาตลอดชีวิต
‪ฉันบอกไม่ได้ว่าไม่ใช่ความผิดของเธอ
‪แต่ก็บอกไม่ได้ว่ามันเป็นความผิดของเธอ
‪เธอเจอกับเรื่องบางอย่าง
‪ที่ไม่ควรมีเด็กตัวเล็กๆ คนไหนควรต้องเจอ
‪และมันแย่ตรงที่เธอ ‪ต้องแบกรับความเจ็บปวดนั้นไว้กับตัวเอง
‪ตลอดชีวิต
‪แต่เมื่อผ่านอุปสรรค ‪เราจะพบความแข็งแกร่งของเรา
‪จนถึงตอนนี้ เธอคือ…
‪คนที่แข็งแกร่งที่สุดที่ฉันเคยเจอ
‪และฉันคงผ่านคืนนี้ไปไม่ได้ถ้าไม่มีเธอ
‪โคล ลูก
‪พ่อเหรอ
‪ขึ้นมาก่อนเถอะ โอเคไหม กลับบ้านกัน
‪- นี่ โคล มันล็อก ‪- อย่าขึ้นไปนะโคล
‪- ฉันต้องไป นั่นพ่อฉัน ‪- แต่อยู่ที่นี่เราปลอดภัย
‪- ไม่เอาน่าลูก ‪- ฟังนะ มันอาจเป็นกับดัก
‪ทั้งที-800 และที-1000 ใช้ตัวอย่างเสียง
‪กลับบ้านกันเถอะลูก
‪หรือเมลานี่อาจใช้พ่อแม่นายมาล่อให้นายออกไป
‪มาเร็วโคล ขึ้นมาเถอะ ‪ไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับลูกหรอก
‪บนนี้เหม็นฉี่
‪โคล
‪- เราซ่อนที่นี่ตลอดไปไม่ได้นะ ‪- ก็ไม่ต้องซ่อนตลอดไป
‪- แค่อีกสักชั่วโมงเดียวเอง ‪- โคล ขึ้นมาเถอะ
‪- ทุกอย่างโอเค ‪- ฟังนะ
‪ทุกคนที่ฉันเคยแคร์ตายไปต่อหน้าต่อตาฉัน
‪ขอร้อง อย่าขึ้นไปเลย
‪ถ้ามันเป็นกับดัก ‪เขาก็อยู่ในอันตรายและเราต้องช่วยเขา
‪ฟังพ่อสิโคล
‪ถ้าเราจะขึ้นไปข้างบน เราก็ต้องมีอาวุธ
‪ซึ่งมันก็ตลกดี ‪เพราะพ่อฉันเก็บอุปกรณ์ล่าสัตว์ไว้ข้างล่างนี่
‪อะไรนะ ทำไมไม่บอกล่ะ ไปหยิบอุปกรณ์กัน
‪ทำไม่ได้ ฉันไม่มีรหัสเปิดเซฟ
‪- ตอนนั้นฉันหกขวบ ‪- ว้าว
‪ฉันว่าทุกอย่างคงจบคืนนี้จริงๆ
‪(มันจบคืนนี้)
‪(หมายเลขนำโชค ‪32 36 18)
‪โคล
‪คืนนี้จะเร้าอารมณ์มากกว่านี้ได้อีกไหม
‪ถอยไปจากปะตู ฟีบี้กับผมกำลังจะออกไป
‪ใครคือฟีบี้
‪เพื่อนในจินตนาการ ‪เขากำลังเห็นภาพหลอนทางจิต
‪เป็นบ้าไปอีกแล้วเหรอโคล
‪ผมไม่ได้เป็นบ้านะ
‪พ่อรู้ลูกไม่ได้บ้า
‪มันอยู่ในหัวของลูกทั้งนั้น
‪ไปเอาหน้าไม้มาจากไหน
‪(ฉันอยากได้แพลตินัม)
‪สาม สอง หนึ่ง…
‪ทิ้งฉันไปแบบนั้นไม่ได้นะแฟรงก์
‪ฉันจะทำให้สำเร็จให้ได้
‪จอห์น
‪พ่อ ถอยออกมาจากเขา
‪- หายใจเข้า โอเคไหม ‪- ใจเย็นๆ
‪โอ้ เวรเอ๊ย
‪- โคล! ‪- แกพยายามจะยิงฉัน
‪แต่แกพลาดโว้ย
‪แกมันอีนังหนูซุ่มซ่าม
‪ไม่ หยุดนะ
‪แกต้องตายทั้งที่ยังไม่ได้แอ้มสาว
‪ซวยละ
‪- เขาตายแล้ว ‪- เขาเป็นปีศาจ
‪- ลูก... ‪- ได้โปรด โคล นายทำให้ฉันกลัว
‪ไม่ อย่ามายุ่งกับเรา
‪- โคล นี่ฉันเอง ‪- ถอยไป
‪ขอละ วางมันลงก่อน โอเคไหม ‪นี่ฉันเอง เมลานี่
‪ถอยไปเดี๋ยวนี้
‪ฉันรักนายนะโคล
‪- เขาไม่เป็นตัวของตัวเอง เราต้องช่วยเขา ‪- โอเค โคลฟังพ่อ…
‪- เธอก็เป็นส่วนหนึ่ง ‪- ส่วนของอะไร
‪- ลัทธิเลือด ‪- เขาพูดความจริง
‪ไม่มีลัทธิหรอก โอเคไหม
‪- วางอาวุธลงก่อนเถอะ ‪- วางลง
‪รับแม่นมากลูกพ่อ
‪ไปกันเถอะ
‪- โคล หยุดนะ ‪- ไปเร็ว ไป
‪โคล
‪- นั่นลูกจะไปไหน ‪- ปล่อยหนู
‪ไม่ พอที เราไปจากเรื่องนี้ได้แล้ว
‪หนูไม่ไปไหนกับพ่อทั้งนั้น
‪ให้ตายเถอะ แกถูกกักบริเวณแล้ว ‪ห้ามไปงานโคเชลลา…
‪พอกันที ฉันจะยึดห่วงอนามัยของแก
‪ฉันต้องเผชิญหน้าพ่อฉัน วิ่งหนีไป โอเคไหม
‪วิ่งหนีไปจนกว่าพระอาทิตย์จะขึ้น
‪ฉันจะไปหาเธอ ฉันสัญญาว่าจะตามหาเธอ
‪ไป
‪- โคล ‪- พ่อ
‪- โคล ‪- พ่อ ผมไม่ได้บ้า โอเคไหม ผมสาบาน
‪- หยุดก่อน ‪- ผมขอโทษที่ตะโกนใส่พ่อ
‪แต่พ่อต้องเข้าใจว่าเขาเป็นปีศาจ
‪โอเค ไม่เป็นไร พ่ออยู่นี่แล้ว
‪โอเค
‪- มาเร็ว ‪- โอเค
‪ไม่เป็นไร
‪- ผมรักพ่อ ‪- พ่อก็รักลูก
‪- พ่อจะไม่ไปไหน โอเคไหม ‪- ผมขอโทษ
‪ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย
‪- พ่อ ‪- ไม่เป็นไร ทุกอย่างจะเรียบร้อย พ่ออยู่นี่แล้ว
‪พ่อไม่เข้าใจ ผมต้องช่วยเธอ
‪- พ่อไม่เข้าใจ ‪- พ่ออยู่นี่แล้ว เราจะกลับบ้านกัน
‪อีกนิดเดียว
‪เธอไม่ถนัดเรื่องปามีด เมลานี่
‪บางทีเธอควรอยู่กับความเชื่อใจ ‪ในฐานะอาวุธทำลายล้างของเธอนะ
‪ความเชื่อใจมีไว้ให้ ‪พวกคนที่กลัวเกินกว่าจะเชื่อในตัวเอง
‪- ฉันก็เคยรู้สึกเหมือนกัน ‪- ฉันรู้
‪เธอมันนังผู้หญิงขี้แงเกลียดตัวเอง
‪ซึ่งทำให้เธอเหมาะจะเป็นลูกทีมของฉันมาก
‪มาอยู่กับเราสิและเป็นตัวเธอในแบบที่ดีที่สุด
‪มันจะเป็นแบบไหนกันล่ะ
‪สู้!
‪จบเกม!
‪เธอควรรับข้อเสนอฉันเพื่อได้เป็นปลาใหญ่
‪ตอนนี้เธอก็แค่เหยื่อตกปลา
‪รถยนต์ไฟฟ้า
‪พระเจ้า พวกมันเป็นรถที่…
‪งี่เง่า
‪โอ้ลูกพ่อ
‪โอ๊ย คอฉัน คืนนี้มันอะไรกัน
‪รู้ไหม เธอกับฉันเหมือนกันหลายอย่างนะ
‪ตอนนั้น สายตาที่เขามองเธอ…
‪ก็เหมือนกับที่เขาเคยมองฉัน
‪เธอจะพูดคนเดียวให้ฉันฟังจนตายเลยไหม
‪- ตอนแรกก็ว่าจะทำ แต่คงไม่แล้ว ‪- แผนของเธอไม่ได้ผลหรอก
‪เขาไม่กลับมาหรอก พ่อเขาอาจจะขังเขาเอาไว้
‪โคลชอบหนังเรื่องคนเหล็กภาคสองมาก ‪เขาจะกลับมา
‪เวรละ มันอยู่ไหน
‪โคล ปลดล็อกประตูหน่อย
‪โคล เร็วเข้า โคล เอากุญแจให้พ่อ โคล!
‪เปิดประตู แย่ละ อย่าไปด้านนั้น
‪โคล ปลดล็อกประตู
‪- ดับเครื่องซะ ‪- พ่อ ฟังผมนะ
‪ฟังผมนะ
‪พ่อบอกผมเสมอว่า ‪เราจะพบความแข็งแกร่งผ่านอุปสรรค
‪ใช่ พ่อ…
‪คืนนี้ผมรู้แล้วว่าความแข็งแกร่ง ‪วัดได้จากขอบเขตที่ของสิ่งที่เราจะทำ
‪- เพื่อคนที่เรารัก ‪- โธ่ โคล…
‪ผมรักเธอและผมให้สัญญาไว้แล้ว
‪โคล ไม่นะ… โคล!
‪ทำไมฉันถึงอยู่ที่นี่
‪เธอบอกว่าต้องการตัวโคล โคลอยู่กับพ่อเขา
‪พ่อแม่ไม่มีทางขวาง ‪วัยรุ่นที่กำลังมีความรักได้หรอก
‪คนเราจะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้สิ่งที่ต้องการ
‪และสิ่งที่โคลต้องการ…
‪ก็คือเธอ
‪อยากรู้จังว่าใครโทรมา
‪ว่าไงโคล
‪- คืนนี้สนุกไหม ‪- ฟีบี้อยู่ที่ไหน
‪ไพเรตส์โคฟ
‪มาที่นี่ภายใน 20 นาที
‪ไม่งั้นเธอตาย
‪ตามควันมา
‪นี่…
‪เธอไม่ได้สวยกว่าฉันหรอกนะ
‪(บูมบูม ‪โคล)
‪นี่ เมลานี่!
‪ฉันจะไม่สู้กับเธออีกแล้ว โอเคไหม ‪แค่อย่าทำร้ายเขา
‪- โคล ‪- ฟีบี้ เธอโอเคไหม
‪- ฉันโอเค ‪- นี่คือที่ที่เธอต้องการฉันเหรอ
‪ฉันอยู่นี่แล้วไง
‪เอาเลือดฉันไป ฆ่าฉัน แล้วแต่เลย
‪ฉันเบื่อเรื่องนี้เต็มทนแล้ว
‪โอเค เธอได้ตัวฉันแล้ว ปล่อยเขาไป
‪ไม่จนกว่าฉันจะส่งมอบ
‪ให้ใคร
‪ให้เธอคนนั้น
‪คุณ…
‪ว่าไงโคลี่
‪ผมน่าจะรู้ว่าคืนนี้ต้องจบลงที่คุณ
‪บีเหรอ
‪เธอสองคนรู้จักกันเหรอ
‪ไงฟีบี้ เธอโตขึ้นเยอะนะ
‪เธอเคยเป็นพี่เลี้ยงฉัน
‪ใช่
‪ฉันนึกว่าคุณตายไปแล้ว
‪เปล่า
‪พวกเขาบอกฉันว่า ‪คุณตายไปแล้วในคืนที่เกิดอุบัติเหตุ
‪ไม่เป็นไรนะ บันนี่จะปลอดภัย
‪หนูรักคุณ
‪ฉันเป็นคนเดียวที่รอดตายด้วยปาฏิหาริย์บางอย่าง
‪"ปาฏิหาริย์…"
‪ทำข้อตกลงกับปีศาจ
‪หรือการต่อรองแบบเฟาสต์
‪และตอนนี้เมฟิสโตเฟลีสก็มาที่นี่เพื่อทวงความตาย
‪นี่ไง เอาไปสิ
‪- แทงผมอีกครั้ง ‪- เอาละ
‪ถึงฉันจะชอบที่ครอบครัวได้กลับมาเจอกัน
‪แต่เราไม่มีเวลาแล้ว ลงมือได้
‪เมลานี่ เธอเคยเป็นเพื่อนรักของฉัน
‪ฉันเคยได้โอกาสแลกสิ่งที่ดีกว่า
‪เราทุกคนเคยได้
‪ขอบใจ
‪เราทุกคนดื่มแล้วในที่สุดก็จะได้สิ่งที่ควรได้
‪ถึงเวลาแล้ว
‪ดื่มกันเถอะ
‪มันน่าขยะแขยงนะ
‪ไม่รู้ว่าเอาปากไปทำอะไรมาบ้าง
‪โลกนี้เป็นของฉัน
‪ซาตานจงเจริญตลอดไป
‪มาเลย
‪ให้ตายสิ ช้าๆ หน่อย เหลือไว้ให้ปลากินบ้าง
‪ใช่ ฉันรู้สึกได้
‪คำทำนายอันชั่วร้ายถูกเติมเต็มแล้ว
‪ได้ผลไหม
‪- รู้สึกอุ่นนิดๆ ‪- มันกำลังมา
‪มีบางอย่างไม่ถูกต้อง ฉันไม่เห็นรู้สึกน่ารักเลย
‪ปิดปากไว้สิ
‪"เลือดของผู้เสียสละผสมกับเลือดของผู้บริสุทธิ์"
‪แต่นายไม่บริสุทธิ์อีกต่อไปแล้วใช่ไหม
‪เขายังบริสุทธิ์ เขาต้องบริสุทธิ์สิ
‪ดูไอ้เด็กผอมกะหร่องนั่นสิ ใครจะไปมีเซ็กซ์ด้วย
‪อยากบอกพวกเขาเองหรือให้ฉันบอก
‪ไม่นะ
‪ถ้าเลือดที่เอามาเซ่นแปดเปื้อน งั้น…
‪เธอทรยศพวกเรา
‪แกมันไอ้ตัวพ่อเลย โคล
‪ฉันไม่โกรธด้วยซ้ำ นับถือว่ะ
‪พลังผิวดำโว้ย
‪พระบิดาแห่งสรวงสวรรค์ ลูกขอยอมรับ ‪พระเยซูคริสต์เป็นพระผู้เป็นเจ้าและผู้ปลดปล่อย
‪พระเจ้า บิ๊กคาร์ลพูดถูก
‪เราแค่ต้องแอ้มสาว
‪เดี๋ยวนะ คุณชักใยเรื่องทุกอย่าง ‪เพื่อช่วยเราเหรอ
‪ฉันแค่มาหาน้ำมัน เจ็ตสกีฉันน้ำมันใกล้หมด
‪ผู้ติดตามล้านคนไม่เจ๋งเหรอ รู้ไหมอะไรเจ๋ง
‪ผู้ติดตามพันล้านคน
‪เมื่อเธอรู้ว่าต้องการอะไร ‪เธอจะทำทุกอย่างเพื่อคว้ามันมา
‪ว่าไง
‪คุณคือนางฟ้าผู้พิทักษ์ของฉัน
‪เด็กผู้หญิงคนนั้น เธอปลอดภัยไหม
‪เธอเหลือเวลาไม่มาก
‪พระเจ้า…
‪แต่เราช่วยเธอได้…
‪คุณจะให้อะไรล่ะ
‪ฉันจะให้ทุกอย่าง
‪และฉันสาบานว่าจะคอยปกป้องเธอ
‪เดี๋ยว แล้วคุณรู้ได้ยังไงว่า…
‪เราจะทำอะไรแบบนั้น ผมคงไม่ทำให้…
‪ตัวเอง…
‪แบบว่า ไม่ "บริสุทธิ์" น่ะ
‪ฉันไม่รู้
‪แต่ฉันพูดเสมอว่าเมื่อสาวที่ใช่เข้ามา
‪สาวคนนั้นจะชอบความแปลกของเธอเอง
‪และจากทุกคน มีเธอที่รู้ว่าการใช้ทางลัด ‪เป็นการเป็นการเลี่ยงความรับผิดชอบ
‪การได้บางสิ่ง…
‪ที่ไม่ได้พยายามด้วยตัวเอง สุดท้ายก็ไม่มีคุณค่า
‪โดยเฉพาะกับความรัก
‪ผมรักคุณ
‪เธอเปลี่ยนฉันในคืนนั้น
‪พระเจ้า ผมคิดถึงคุณ
‪เจ๋งเลย มันจบแล้วใช่ไหม ‪พวกเราปลอดภัย กลับกันได้แล้วใช่ไหม
‪ยัง
‪โคล
‪- อะไร… ‪- พ่อ
‪- บีเหรอ ‪- ไงคะ คุณจอห์นสัน
‪ไง
‪โคล พ่อเจอพี่เลี้ยงแล้ว
‪เธอหายไปไหนมา
‪คุณเลี้ยงลูกให้เป็นผู้ชายที่ดีมาก คุณจอห์นสัน
‪ฉันจะลงไป
‪เธอสองคนดูแลตัวเอง โอเคนะ
‪เดี๋ยว คุณจะทำอะไร
‪พิธีกรรมนี้…
‪มีผู้ชนะ… และผู้แพ้
‪ไม่เธอก็พวกเขา
‪ไม่มีการเสมอกันในเรื่องปีศาจบ้าบอนี่
‪เธอเอาชนะปีศาจได้หรือไม่ก็ต้องตาย
‪แต่พวกมันแพ้หมดแล้ว
‪ไม่ใช่ทุกตน
‪คุณกำลังพูดเรื่องอะไร
‪ฉันคือปีศาจตนสุดท้าย
‪ไม่เอาน่า ได้โปรด มันต้องมีทางอื่นสิบี
‪ไม่มี
‪บี มันต้องมีทางอื่น ขอร้องละ อย่า
‪ลาก่อนฟีบี้
‪ลาก่อนบี
‪ลาก่อนซี
‪ลาก่อนบี
‪ไม่เป็นไร
‪เมื่อกี้มันอะไรกันวะ
‪เดี๋ยวๆ
‪พ่อเห็นเหรอ
‪พ่อเห็นไหม เห็นที่พี่เลี้ยง ‪ระเหยกลายเป็นควันน่ะเหรอ
‪เห็นสิ โคล เห็นอยู่… เต็มสองตาเลย
‪ทั้งหมดเป็นเรื่องจริง
‪ทุกอย่างที่ลูกบอกพ่อเป็นเรื่องจริง
‪ทุกอย่างเลย… ลูกพูดความจริง
‪พระเจ้า พ่อต้องโทรบอกแม่ว่าลูกไม่ได้บ้า
‪ไม่ใช่ว่าเราเคยเรียกลูกว่าบ้านะ ‪เราไม่เคยคิดว่าลูกบ้าอยู่แล้ว
‪พ่อเชื่อผมแล้วใช่ไหม
‪- พ่อเชื่อผมใช่ไหม ‪- ใช่
‪พ่อเชื่อลูก โคล
‪ผมจะให้พ่อดูเรื่องเหลือเชื่อ
‪งั้นก็ได้
‪อย่างนั้นสิลูกพ่อ
‪ต้องขอถ่ายรูปไว้หน่อยละ
‪จะโทรหาแม่หน่อย
‪ที่รัก ผมเจอโคลแล้ว เขาโอเค
‪เรื่องมันยาว แต่ผมเจอเขาแล้ว
‪- งั้นก็ไม่มีภาพหลอนแล้ว ‪- ไม่มีแล้ว
‪ทุกอย่างอยู่ในหัวผม
‪พระเจ้า มันฟังดูบ้ามาก ‪ไม่แปลกใจที่พวกคุณอยากส่งผมไปบำบัด
‪ตอนนี้ผมแค่มุ่งมั่นจะเรียนให้จบ ม.ปลาย
‪โอ้พระเจ้า ฉันชอบนะ
‪เธอเป็นความสำเร็จสูงสุดของฉัน
‪ฉันช่วยชีวิตเธอไว้
‪ดูสิแต่งตัวเหมือนทอม ครูซรุ่นเล็ก
‪แถมทำผมเหมือนอยู่ในวงบอยแบนด์อีก
‪นี่ไปได้สาวมาล่ะสิ ดูก็รู้ วางท่ามั่นอกมั่นใจแบบนี้
‪หนุ่มผอมสูง ใส่สูทผ้าสักหลาด
‪เอาปกขึ้นมาหน่อยแบบนั้น ใส่แว่นอีก
‪ไอ้หอกขนาดใหญ่ไซส์พิเศษเอ๊ย ‪เธอทำดีมาก ของมันต้องอย่างนี้
‪เธอก้าวยาวๆ ไปข้างหน้า ‪ทำหน้าที่ตัวเองและก็จะเห็นผลลัพธ์
‪ย้ายก้นลุกขึ้นมานี่ กอดทีนึง
‪ที่คอร์เนลล์เราทำกันแบบนี้ โอ้… ‪ดูเธอสิ นี่จู๋แข็งแล้วเหรอ
‪คำบรรยายโดย กฤตญา โมลีโรจน์ธนกุล