1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:00:10,468 --> 00:00:13,304
‎(ผลงานภาพยนตร์สารคดีจาก NETFLIX)

4
00:00:19,102 --> 00:00:20,437
‎(หนังสือที่เด็กผู้หญิงชอบอ่าน)

5
00:00:28,653 --> 00:00:33,283
‎ตอนเด็ก ทุกครั้งที่ฉันกินซีเรียลยี่ห้อลักกีชาร์มส์

6
00:00:33,366 --> 00:00:38,496
‎พอเทมันออกมาก็จะได้ถ้วยที่เต็มไปด้วย
‎ซีเรียลกับมาร์ชแมลโลว์แค่สามชิ้น

7
00:00:38,621 --> 00:00:43,126
‎ฉันรู้สึกแบบนั้นเลยว่ามี
‎มาร์ชแมลโลว์อเมริกันเชื้อสายเอเชียอยู่สามคน

8
00:00:43,209 --> 00:00:45,378
‎หนึ่งในนั้นคือเยลโลว์เรนเจอร์
‎ในเรื่องพาวเวอร์เรนเจอร์

9
00:00:45,462 --> 00:00:46,796
‎เยลโลว์พาวเวอร์เรนเจอร์

10
00:00:49,007 --> 00:00:52,886
‎- ผมชอบเดต้าในเรื่องกูนี่ส์ ขุมทรัพย์ดำดิน
‎- มาร์กาเร็ต โชในซีรีส์ออลอเมริกันเกิร์ล

11
00:00:52,969 --> 00:00:57,015
‎- มิเชล ควาน สเกตลีลา
‎- ฉันว่าลูอิส เลนก็อาจเป็นลูกครึ่ง

12
00:00:57,098 --> 00:00:59,392
‎- เหมือนฉันก็ได้
‎- กัปตันอวกาศ

13
00:00:59,476 --> 00:01:01,269
‎กัปตันอวกาศเป็นชาวเอเชียเหรอ

14
00:01:01,352 --> 00:01:04,272
‎กัปตันอวกาศไม่ใช่สินะ
‎แต่มีตัวละครชาวเอเชียคนหนึ่ง

15
00:01:04,355 --> 00:01:05,940
‎ที่มีเพื่อนเป็นโลมา

16
00:01:10,945 --> 00:01:15,867
‎(คนที่เติบโตในยุค 80 และยุค 90 แทบจะ
‎ไม่ได้เห็นชาวอเมริกันเชื้อสายเอเชีย...)

17
00:01:16,576 --> 00:01:17,702
‎(ในภาพยนตร์)

18
00:01:18,328 --> 00:01:19,496
‎(ในหนังสือ)

19
00:01:20,038 --> 00:01:21,664
‎(บนโทรทัศน์)

20
00:01:22,165 --> 00:01:24,584
‎(แต่มีสาวชาวอเมริกันเชื้อสายเอเชีย
‎ที่น่าทึ่งอยู่คนหนึ่ง...)

21
00:01:24,667 --> 00:01:27,045
‎(แต่มีสาวชาวอเมริกันเชื้อสายเอเชีย
‎สุดเก๋าอยู่คนหนึ่ง...)

22
00:01:28,338 --> 00:01:30,340
‎(คลอเดีย คิชิแห่งชมรมบริการพี่เลี้ยงเด็ก)

23
00:01:38,389 --> 00:01:41,893
‎(ชมรมบริการพี่เลี้ยงเด็ก)

24
00:01:41,976 --> 00:01:46,314
‎ชมรมบริการพี่เลี้ยงเด็กเป็นหนังสือชุด
‎ที่ถูกปล่อยออกมาในยุค 80 และ 90

25
00:01:46,815 --> 00:01:51,736
‎มันเล่าเรื่องราวของกลุ่มเพื่อน ม.ต้นวัย 13 ปี

26
00:01:51,820 --> 00:01:53,822
‎ที่ตัดสินใจตั้งธุรกิจ

27
00:01:53,905 --> 00:01:57,075
‎โดยการเป็นพี่เลี้ยงเด็ก
‎ให้เด็กท้องถิ่นในละแวกบ้าน

28
00:01:57,158 --> 00:02:01,621
‎พวกเธอเป็นห่วงเรื่องการดูแลเด็กให้มีคุณภาพ

29
00:02:03,081 --> 00:02:09,129
‎ตอนนี้พอมาคิดดูก็ประหลาดๆ นะ
‎ที่ความชอบของพวกเธอคือการเป็นพี่เลี้ยงเด็ก

30
00:02:09,212 --> 00:02:11,923
‎มันมักมีเหตุการณ์หรือการผจญภัยใหม่ๆ เสมอ

31
00:02:12,507 --> 00:02:16,427
‎มีทั้งดราม่าสนุกๆ ดราม่าผู้ชาย

32
00:02:16,511 --> 00:02:18,721
‎สเตซีย์กำลังมีปัญหากับพ่อของเธอ

33
00:02:18,805 --> 00:02:22,392
‎มีความอิจฉาตาร้อนตอนที่คิดว่า
‎แมรี่มีเพื่อนซี้คนใหม่

34
00:02:22,892 --> 00:02:25,979
‎ไปชอปปิง เป็นพี่เลี้ยงเด็ก
‎ใช้เวลาอยู่กับเพื่อนของเธอ

35
00:02:26,062 --> 00:02:28,064
‎ขึ้นเรือสำราญไปดิสนีย์เวิลด์

36
00:02:28,148 --> 00:02:30,608
‎เรื่องชมรมบริการพี่เลี้ยงเด็ก
‎เป็นชีวิตวัยเด็กของฉัน

37
00:02:30,775 --> 00:02:31,901
‎(พวกเด็กผู้หญิงบอกว่าเธอเขียน)

38
00:02:31,985 --> 00:02:34,195
‎(แฟนคลับของชมรมบริการพี่เลี้ยงเด็ก
‎700 คนต่อคิวรอนักเขียน)

39
00:02:34,279 --> 00:02:38,408
‎(ชมรมบริการพี่เลี้ยงเด็กดูแลอาณาจักรทั่วโลก)

40
00:02:39,617 --> 00:02:41,536
‎(ชมรมบริการพี่เลี้ยงเด็กโด่งดังอย่างรวดเร็ว)

41
00:02:41,619 --> 00:02:43,079
‎("ชมรม" กำลังให้บริการ)

42
00:02:43,163 --> 00:02:46,875
‎ที่บ้านฉันมีคอลเลคชันหนังสือใหญ่มากของ
‎ชมรมบริการพี่เลี้ยงเด็ก

43
00:02:46,958 --> 00:02:48,209
‎(ยูมิ ซาคุกาวา)

44
00:02:48,293 --> 00:02:52,005
‎และฉันก็มักไปยืมหนังสือพวกนั้น
‎จากห้องสมุดเป็นครั้งคราว

45
00:02:52,088 --> 00:02:54,215
‎พร้อมกับหนังสือยอดนิยม

46
00:02:54,299 --> 00:02:56,634
‎ผมจะรีบอ่านหลายเล่มอย่างรวดเร็ว

47
00:02:56,718 --> 00:02:59,429
‎ส่วนใหญ่ภายในชมรมอ่านหนังสือเพื่อการศึกษา

48
00:03:00,388 --> 00:03:01,848
‎ทุกคนน่าจะรู้ว่ามันคืออะไรใช่มั้ย

49
00:03:01,931 --> 00:03:04,184
‎ฉันอ่านมัน เพื่อนฉันทุกคนก็อ่านมัน

50
00:03:04,267 --> 00:03:07,562
‎พอได้เริ่มอ่านก็จะติดงอมแงม

51
00:03:08,062 --> 00:03:10,231
‎เรามีถุงนอน

52
00:03:10,315 --> 00:03:13,318
‎ฉันมีกระเป๋า เคยมีสร้อยคอ

53
00:03:13,401 --> 00:03:15,653
‎เสื้อยืด ตุ๊กตา

54
00:03:15,737 --> 00:03:17,989
‎ฉันเคยมีเกมบนซีดี

55
00:03:18,531 --> 00:03:19,824
‎ฉันเล่นมันเป็นชั่วโมงเลย

56
00:03:19,908 --> 00:03:21,910
‎เราจะเรียกกันเองโดยใช้ชื่อตัวละคร

57
00:03:21,993 --> 00:03:24,412
‎และพยายามแต่งตัวให้เหมือนพวกเขา

58
00:03:25,955 --> 00:03:27,332
‎ฉันต้องเป็นคลอเดียแน่อยู่แล้ว!

59
00:03:28,666 --> 00:03:31,336
‎(คลอเดีย คิชิ)

60
00:03:32,295 --> 00:03:35,006
‎"ทันใดนั้นเองฉันก็ลุกพรวดขึ้นนั่ง
‎สิ่งเดียวที่อยู่ในหัวฉัน

61
00:03:35,089 --> 00:03:38,134
‎คือช็อกโกแลตแท่ง
‎เค้กช็อกโกแลตสอดไส้ครีม และโอรีโอ

62
00:03:38,218 --> 00:03:41,137
‎พวกมันจะเป็นผลงานศิลปะชิ้นต่อไปของฉัน

63
00:03:41,221 --> 00:03:44,682
‎ฉันเห็นภาพชัดเจนมาก
‎ผลงานศิลปะป๊อปอาร์ตทั้งชุด

64
00:03:44,766 --> 00:03:47,393
‎"การฝันเฟื่องเรื่องอาหารขยะ
‎โดยคลอเดีย คิชิ"

65
00:03:48,853 --> 00:03:52,148
‎เป็นไอเดียที่ยอดเยี่ยมมาก
‎และฉันก็อยากเริ่มเต็มที"

66
00:03:54,067 --> 00:03:57,320
‎คลอเดีย คิชิเป็นรองประธาน
‎ของชมรมบริการพี่เลี้ยงเด็ก

67
00:03:57,403 --> 00:03:59,239
‎เธอเป็นชาวอเมริกันเชื้อสายญี่ปุ่น

68
00:03:59,322 --> 00:04:02,033
‎เธอชอบอาหารขยะ ชอบศิลปะ

69
00:04:02,116 --> 00:04:06,371
‎ติงต๊อง สรรหาสิ่งที่ดีที่สุด ล้ำหน้า

70
00:04:06,454 --> 00:04:08,706
‎ฉันชอบที่เธอทำช่องไว้ในหนังสือ

71
00:04:08,790 --> 00:04:14,212
‎มันเป็นสิ่งที่ฉันยังอยากทำ
‎เพื่อเอาขนมไปซ่อน

72
00:04:14,295 --> 00:04:18,383
‎เธอเจ๋งพอที่จะมีโทรศัพท์บ้านในห้องนอน

73
00:04:18,466 --> 00:04:20,843
‎ซึ่งไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยสำหรับเด็กอายุ 13

74
00:04:20,927 --> 00:04:25,640
‎ปกติแล้ว ตัวละครชาวเอเชีย
‎หรือตัวละครผู้หญิงผิวสี

75
00:04:25,723 --> 00:04:28,309
‎จะเป็นตัวละครที่เรารู้สึกว่า
‎จำเป็นต้องเป็น

76
00:04:28,393 --> 00:04:31,062
‎ถ้าเราเล่นเป็นตัวละครในเรื่องแฮร์รี่ พอตเตอร์
‎เราจำเป็นต้องเป็นโช แชง

77
00:04:31,145 --> 00:04:36,276
‎แต่สำหรับคลอเดีย
‎เธอเป็นตัวละครที่ทุกคนอยากเป็น

78
00:04:37,610 --> 00:04:40,822
‎(ตู้เสื้อผ้าของคลอเดีย)

79
00:04:42,115 --> 00:04:45,535
‎"ฉันชอบแต่งตัวในแบบที่
‎คนในสโตนีบรูค

80
00:04:45,618 --> 00:04:47,662
‎อาจเรียกว่าหลุดโลก"

81
00:04:47,745 --> 00:04:50,581
‎"ตอนนี้ฉันใส่กางเกงขายาวห้าส่วน
‎สีม่วงอ่อนลายสก็อต

82
00:04:50,665 --> 00:04:53,876
‎- กับสายเอี๊ยม"
‎- "ถุงน่องสีขาวลายนาฬิกา"

83
00:04:53,960 --> 00:04:56,337
‎"ฉันใส่เสื้อกั๊กลายลูกน้ำของผู้ชาย
‎ที่เจอในงานเปิดท้ายขายของ"

84
00:04:56,421 --> 00:05:00,300
‎- "มรกตปลอมเม็ดใหญ่เบิ้ม"
‎- "ร้องเท้าบูตหุ้มข้อสีชมพูแปร๊ด"

85
00:05:00,383 --> 00:05:02,635
‎"แล้วยังใส่ตุ้มหูรูปร่างเหมือน
‎ไฟห้อยต้นคริสต์มาส

86
00:05:02,719 --> 00:05:04,012
‎ที่มีแสงกะพริบปิดเปิด"

87
00:05:04,846 --> 00:05:05,722
‎โอ้ พระเจ้า

88
00:05:05,805 --> 00:05:08,266
‎"เยอะไปมั้ยเนี่ย ฉันส่ายหัว

89
00:05:08,683 --> 00:05:09,851
‎ฉันดูดีมากเลย"

90
00:05:13,771 --> 00:05:15,940
‎สำหรับฉันแล้ว สไตล์ของคลอเดียเหมือน

91
00:05:16,024 --> 00:05:18,693
‎การผสมผสานระหว่างเด็กสาวกับป้าชาวเอเชีย

92
00:05:19,360 --> 00:05:24,574
‎เหมือนคลอเดียรู้ว่าแฟชั่นของชาวฮิปสเตอร์
‎ในอีก 20 ปีข้างหน้าจะเป็นยังไง

93
00:05:24,657 --> 00:05:27,994
‎มันประหลาดมากที่มีตัวละครเจ๋งๆ

94
00:05:28,077 --> 00:05:30,246
‎เป็นชาวอเมริกันเชื้อสายเอเชีย
‎หรือผู้หญิงผิวสี

95
00:05:30,330 --> 00:05:32,498
‎เธอเป็นตัวละครที่น่าทึ่งสุดๆ

96
00:05:32,582 --> 00:05:37,086
‎และสามารถแหกภาพพจน์ของ
‎ชนกลุ่มน้อยตัวอย่างได้

97
00:05:38,921 --> 00:05:42,675
‎(ครอบครัวของคลอเดีย)

98
00:05:43,593 --> 00:05:46,596
‎"ครอบครัวของฉันหัวโบราณ
‎แต่ฉันใช้ชีวิตเป็นอิสระ

99
00:05:47,180 --> 00:05:49,682
‎ฉันไม่มีอะไรคล้ายพี่สาวฉันเลย

100
00:05:49,766 --> 00:05:52,310
‎เธอหัวดีมากและชอบไปโรงเรียง

101
00:05:53,311 --> 00:05:55,063
‎(อัจฉริยะ ลงเรียนวิชามหาลัย)

102
00:05:55,146 --> 00:05:56,606
‎(ได้เกรดเอทุกตัว)

103
00:05:56,689 --> 00:05:58,483
‎พ่อแม่ฉันคิดว่าเธอสุดยอดมาก

104
00:05:58,566 --> 00:06:00,651
‎ฉันไม่กล้ายอมรับให้คนทั่วไปฟังหรอกนะ

105
00:06:00,735 --> 00:06:04,614
‎แต่ฉันรู้สึกว่าพ่อแม่ผิดหวังในตัวฉันมาก"

106
00:06:04,697 --> 00:06:05,615
‎เหมือนกันเลย

107
00:06:06,324 --> 00:06:07,700
‎มันได้อารมณ์มาก

108
00:06:08,451 --> 00:06:12,914
‎มัน... เจ็บจี๊ดโดนใจฉันมาก...

109
00:06:12,997 --> 00:06:15,291
‎ฉันถึงรู้สึกเชื่อมโยงกับคลอเดียได้สุดๆ

110
00:06:16,459 --> 00:06:19,670
‎เจนีนเป็นเหมือนลูกสาวที่ทุก...

111
00:06:19,754 --> 00:06:23,299
‎ฉันว่าแม่ฉันคงอยากได้ลูกแบบนั้น
‎ซึ่งไม่ใช่ฉันแน่ๆ

112
00:06:23,383 --> 00:06:29,722
‎และฉันก็ต้องมีภาพลูกสาวที่สมบูรณ์แบบนี้

113
00:06:29,806 --> 00:06:34,602
‎คอยตามหลอกหลอนฉัน
‎เพราะฉันก็รู้ดีว่าตัวเองเป็นแบบนั้นไม่ได้

114
00:06:35,228 --> 00:06:37,271
‎(สะกดไม่เป็น เกลียดการบ้าน)

115
00:06:37,355 --> 00:06:39,649
‎(เกรดไม่ผ่าน)

116
00:06:40,983 --> 00:06:42,402
‎ฉันรู้สึกเหมือนคลอเดีย

117
00:06:42,485 --> 00:06:45,571
‎ฉันอยากทำตามหัวใจและทำสิ่งที่สร้างสรรค์

118
00:06:45,655 --> 00:06:48,699
‎อยากทำศิลปะ อยากวาดรูป อยากเขียน

119
00:06:49,867 --> 00:06:54,705
‎คลอเดียไม่รู้สึกว่าต้องขอโทษในสิ่งที่ตัวเองเป็น

120
00:06:54,789 --> 00:06:58,918
‎เธอแสดงให้เห็นว่าเราเป็นศิลปินได้
‎และมีความคิดสร้างสรรค์ได้

121
00:06:59,001 --> 00:07:04,006
‎คลอเดีย คิชิเป็นผู้หญิงต้นแบบของฉันเลย

122
00:07:04,090 --> 00:07:07,385
‎แบบว่า "นี่เป็นชิ้นส่วนของจิ๊กซอว์
‎ที่ใส่เข้าไปพอดีเป๊ะกับใจฉันเลย

123
00:07:09,053 --> 00:07:12,515
‎(ประชุมฉุกเฉินของบีเอสซี)

124
00:07:13,099 --> 00:07:15,726
‎""ตระกูลโลเวลล์มีอคติ" คริสตี้รีบพูด

125
00:07:15,810 --> 00:07:18,146
‎"คลอเดีย พวกเขาไม่ชอบเธอ
‎เพราะเธอเป็นคนญี่ปุ่น

126
00:07:18,688 --> 00:07:22,650
‎เจสซี่ คุณนายโลเวลล์ไม่ยอมให้เธอเข้าบ้าน
‎เพราะเธอเป็นคนผิวสี"

127
00:07:22,733 --> 00:07:26,446
‎ฉันอ้าปากค้าง รู้สึกมือสั่นและแก้มแดงก่ำ

128
00:07:26,529 --> 00:07:28,156
‎"มันไม่ยุติธรรมเลย!""

129
00:07:29,240 --> 00:07:30,783
‎ขอแสดงความยินดีด้วยนะ คลอเดีย

130
00:07:30,867 --> 00:07:34,120
‎เธอเพิ่งได้เรียนรู้บางอย่าง
‎เกี่ยวกับการเหยียดเชื้อชาติดีๆ นี่เอง

131
00:07:36,247 --> 00:07:38,458
‎ผมนึกถึงปกของตอน "ห้ามเข้ามานะ คลอเดีย"

132
00:07:38,541 --> 00:07:41,878
‎และจำได้ว่าเธอยืนอยู่ข้างนอกประตู

133
00:07:41,961 --> 00:07:45,047
‎พร้อมกับเด็กหน้าตาเหมือนทรัมป์
‎ที่จ้องด้วยสายตาดูถูก

134
00:07:45,131 --> 00:07:48,634
‎ผมเลยคิดว่า "ถ้าหน้าปกเป็นความจริงล่ะ"

135
00:07:49,802 --> 00:07:52,847
‎(คลอเดียกับไอ้พวกเด็กเวรเหยียดผิว)

136
00:07:55,391 --> 00:07:58,853
‎(คลอเดีย คิชิ เด็กเอเชียคนเดียว
‎ในโรงเรียงบ้านี่)

137
00:08:01,647 --> 00:08:05,401
‎(คลอเดียเพิ่งคิดได้ว่า
‎เด็กชายคนนี้เป็นไข้เหลือง)

138
00:08:10,615 --> 00:08:13,826
‎(คลอเดียนึกว่าเธอบอกให้ทุกคน
‎ถอดรองเท้าบ้าๆ พวกนั้นซะ)

139
00:08:14,452 --> 00:08:18,498
‎ผมว่ามันเป็นวิธีที่ดีมากในการ
‎พูดถึงการเหยียดโดยไม่ได้ตั้งใจ

140
00:08:18,581 --> 00:08:21,167
‎คนเอเชียต้องทนกัน
‎สิ่งเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้ทุกวัน

141
00:08:21,250 --> 00:08:25,505
‎คลอเดียก็คงต้องทนกับมันด้วย
‎แต่พวกเธอไม่เคยเอ่ยถึงมันในหนังสือ

142
00:08:25,588 --> 00:08:27,882
‎ในเรื่องมีการ...

143
00:08:29,050 --> 00:08:32,512
‎การเหยียดแน่นอนเนื่องจาก

144
00:08:32,595 --> 00:08:35,264
‎เรื่องราวถูกเล่าจากมุมมองของ
‎เด็กผู้หญิงผิวขาว

145
00:08:35,348 --> 00:08:40,061
‎ถือว่าเป็นปัญหาเลยแหละ
‎ที่พวกเธอมักบรรยายว่าคลอเดีย

146
00:08:40,144 --> 00:08:43,940
‎มีตารูปเมล็ดอัลมอนด์และ...

147
00:08:44,524 --> 00:08:49,529
‎ผมสีดำสนิทและผิวที่สวยงามมาก
‎แม้ว่าเธอจะกินแต่อาหารขยะ

148
00:08:50,154 --> 00:08:52,949
‎นั่นเป็นครั้งแรกที่ผมเคยอ่านเกี่ยวกับ
‎การบรรยายคนว่ามี "ตารูปเมล็ดอัลมอนด์"

149
00:08:53,032 --> 00:08:55,284
‎ผมก็แบบ "มันหมายความว่าไง"

150
00:08:55,368 --> 00:08:58,829
‎ถ้าพูดถึงสัญลักษณ์ทางด้านเชื้อชาติ
‎ก็เหมือนกับ...

151
00:08:58,913 --> 00:09:02,458
‎พูดว่าไงดี ฉันสังเกตว่าคนส่วนใหญ่ผิวขาว

152
00:09:03,626 --> 00:09:08,172
‎(ตัวละครในบีเอสซี)

153
00:09:09,590 --> 00:09:11,968
‎(ภาพสะท้อน)

154
00:09:13,553 --> 00:09:17,974
‎ยามที่เราไม่เห็นตัวเองในสื่อ
‎ยามที่เราไม่เห็นภาพสะท้อนตัวเองในกระจก

155
00:09:18,057 --> 00:09:23,604
‎เราก็จะคิดไปเองว่า "ฉันพังซะแล้ว"
‎หรือ "ฉันผิดปกติ" หรือ "ฉันไม่มีตัวตน"

156
00:09:24,146 --> 00:09:28,025
‎ความคิดเหล่านี้อยู่ในจิตใต้สำนึก

157
00:09:29,110 --> 00:09:33,072
‎พวกมันมีอำนาจครอบงำ
‎โดยเฉพาะตอนที่เราคิดไปเองว่าโลกนี้...

158
00:09:33,739 --> 00:09:38,286
‎เวลาที่เรามองดูโลก
‎ว่าเป็นโลกที่ไม่มีเราอยู่

159
00:09:43,916 --> 00:09:48,963
‎ฉันจำคนที่มีสำเนียงเหน่อๆ เหมือนตัวการ์ตูนได้

160
00:09:51,465 --> 00:09:55,469
‎และมีตัวประกอบไร้ค่าหลายคน
‎อะไรประมาณนั้น

161
00:09:56,137 --> 00:09:58,973
‎นั่นเป็นการพูดโดยรวมเกี่ยวกับ

162
00:09:59,056 --> 00:10:00,349
‎การถูกเหยียดในสื่อ

163
00:10:00,433 --> 00:10:04,604
‎โดยการเป็นคนต่างชาติตลอดกาล
‎ไม่เคยได้เป็นชาวอเมริกัน

164
00:10:05,187 --> 00:10:08,441
‎และฉันก็จำได้ว่ามันเกิดขึ้นในโรงเรียนจริงๆ

165
00:10:08,524 --> 00:10:12,111
‎ตอนที่ฉันโดนทุกคนถามว่ามาจากไหน

166
00:10:12,737 --> 00:10:16,532
‎หรือดึงหางตาเฉียงขึ้นไป
‎เพื่อล้อเลียนฉัน

167
00:10:16,616 --> 00:10:21,662
‎ฉันจำได้แน่นอนว่า
‎มันกระทบชีวิตจริงของฉันยังไง

168
00:10:23,331 --> 00:10:26,917
‎ในฐานะคนที่โตขึ้นมากับแม่ชาวไทย
‎และพ่อฝรั่ง

169
00:10:28,127 --> 00:10:32,006
‎เรื่องเล่าเกี่ยวกับคนเอเชียที่ฉันเห็น
‎มักตรงกับประสบการณ์ของฉัน

170
00:10:32,089 --> 00:10:34,800
‎ซึ่งมีส่วนทำให้ฉันสงสัยตัวตนของฉัน

171
00:10:36,761 --> 00:10:40,431
‎ดังนั้น การได้เห็นคนอย่างคลอเดีย
‎เดินตามทางที่เธอเลือก

172
00:10:40,514 --> 00:10:45,895
‎ช่วยให้ฉันรู้สึกเชื่อมโยงกับ
‎ตัวตนของฉันได้ดียิ่งขึ้น

173
00:10:45,978 --> 00:10:48,856
‎แค่ได้รู้ว่าว่ามันไม่ได้มีวิธีเดียว
‎ที่จะเป็นคนเอเชีย

174
00:10:48,939 --> 00:10:50,566
‎มันไม่เป็นไรที่ฉันจะเป็นตัวของตัวเอง

175
00:10:52,610 --> 00:10:56,030
‎(ความทรงจำที่ชัดเจนที่สุดของคลอเดีย)

176
00:10:56,113 --> 00:10:58,074
‎(คลอเดีย อายุ 6 ขวบ)

177
00:10:58,157 --> 00:11:02,119
‎"ฉันดึงกล่องสีเทียน 64 แท่งออกมา
‎พร้อมกับกบเหลาดินสอ

178
00:11:02,745 --> 00:11:06,540
‎ฉันถอนหายใจอย่างมีความสุข
‎และเริ่มวาดรูป

179
00:11:11,837 --> 00:11:14,090
‎ฉันวาดผีเสื้อแสนสวยเสร็จแล้ว"

180
00:11:15,049 --> 00:11:19,720
‎(วาดรูปภาพเหมือนตนเองตอนป.1)

181
00:11:20,805 --> 00:11:23,349
‎""คลอเดีย!" ครูแพ็กเก็ตพูดอย่างเข้มงวด

182
00:11:23,432 --> 00:11:25,309
‎"นี่ล้อเล่นกันรึเปล่า"

183
00:11:26,143 --> 00:11:29,313
‎ฉันไม่สามารถตอบเธอ
‎ถ้าฉันตอบ ฉันก็คงจะร้องไห้"

184
00:11:31,315 --> 00:11:34,860
‎แล้วมีมี่ก็ได้ยินเกี่ยวกับเหตุการณ์นี้
‎มีมี่คือ...

185
00:11:35,653 --> 00:11:38,406
‎ย่าสุดแจ่มที่เข้าใจคลอเดียเป็นอย่างดี

186
00:11:38,489 --> 00:11:42,368
‎และเปิดรับความความติสต์ของคลอเดีย
‎และจะไม่ยอมปล่อยเรื่องนี้ไปง่ายๆ

187
00:11:42,868 --> 00:11:45,162
‎ย่าเลยไปหาครู

188
00:11:45,246 --> 00:11:47,081
‎"และพูดว่า "คุณแพ็กเก็ตคะ

189
00:11:47,164 --> 00:11:52,002
‎ฉันต้องการให้คุณเคารพความฉลาด
‎และจินตนาการของคลอเดีย

190
00:11:52,086 --> 00:11:55,131
‎คุณขอให้เด็กๆ วาดตัวเอง
‎ในแบบที่พวกเขาเห็นตัวเอง

191
00:11:55,214 --> 00:11:59,218
‎และคลอเดียของฉันก็มองว่าตัวเอง
‎เป็นคนรักอิสระเหมือนกับผีเสื้อ

192
00:11:59,301 --> 00:12:01,137
‎หลานฉันก็เลยวาดผีเสื้อ"

193
00:12:01,637 --> 00:12:03,848
‎สุดยอด! แบบนี้สิใช่เลย!

194
00:12:04,598 --> 00:12:05,975
‎โทษทีค่ะ ไม่ได้ตั้งใจจะสบถ

195
00:12:06,976 --> 00:12:07,810
‎มีมี่สู้ๆ

196
00:12:12,106 --> 00:12:18,696
‎มันเป็นเรื่องราวที่งดงามมาก
‎โดยเฉพาะสำหรับเด็กอเมริกันเชื้อสายเอเชีย

197
00:12:18,779 --> 00:12:22,450
‎พวกเขามักถูกพวกผู้ใหญ่บอกตอนโตขึ้น
‎ว่าอย่าทำตัวโดดเด่นเกินไป

198
00:12:22,533 --> 00:12:24,785
‎อย่าสร้างปัญหาและให้เข้ากับคนรอบข้างให้ได้

199
00:12:24,869 --> 00:12:29,749
‎ในฐานะชาวอเมริกันเชื้อสายเอเชีย
‎ฉันรู้สึกว่ามันเป็นอะไรที่พิเศษมาก

200
00:12:29,832 --> 00:12:34,628
‎ที่ได้เป็นตัวของเราเอง
‎และไม่ต้องหลบซ่อนตัวตนจากโลก

201
00:12:34,712 --> 00:12:35,963
‎โอ้ พระเจ้า

202
00:12:41,802 --> 00:12:46,515
‎(มรดกตกทอดของคลอเดีย)

203
00:12:51,937 --> 00:12:52,938
‎(คลอเดีย คิชิตลอดกาล)

204
00:12:53,022 --> 00:12:56,025
‎ในปี 2013 ฉันทำนิตยสารชื่อว่า

205
00:12:56,108 --> 00:12:59,820
‎"คลอเดีย คิชิ ผู้หญิงต้นแบบ
‎ชาวอเมริกันเชื้อสายเอเชียของฉันในยุค 90"

206
00:13:02,782 --> 00:13:05,659
‎(ข้อเท็จจริงที่สำคัญเกี่ยวกับ
‎คลอเดีย ลินน์ คิชิ อายุ 13 ปี)

207
00:13:08,329 --> 00:13:11,248
‎มันน่าตื่นเต้นมากที่ได้เห็นว่า
‎เรื่องราวมันกินใจ

208
00:13:11,332 --> 00:13:13,959
‎นักอ่านชาวอเมริกันเชื้อสายเอเชีย
‎คนอื่นๆ ที่เป็นผู้หญิง

209
00:13:15,252 --> 00:13:16,462
‎(ฉันเหมือนคลอเดียเลย)

210
00:13:16,545 --> 00:13:20,424
‎มันค่อนข้างมหัศจรรย์ที่ได้รู้ว่า
‎เราทุกคนก็ผ่าน

211
00:13:20,508 --> 00:13:24,011
‎ประสบการณ์เดียวกันในเมืองที่ต่างกัน

212
00:13:24,094 --> 00:13:29,266
‎อ่านหนังสือพวกนี้อยู่ทุกหนแห่ง
‎ก่อนที่เราจะมีวิธีเชื่อมต่อถึงกัน

213
00:13:29,767 --> 00:13:32,645
‎คุณจะสามารถมองออกได้ทันที
‎ว่าใครเป็นคลอเดีย คิชิ

214
00:13:32,728 --> 00:13:35,356
‎คนคนนั้นจะมาดเท่และมี...

215
00:13:36,023 --> 00:13:38,484
‎มีความรู้สึกเป็นมิตร

216
00:13:38,567 --> 00:13:42,988
‎เมื่อเห็นสาวเอเชียอีกคนที่ไม่ตรงกับ
‎ภาพพจน์ของคนเอเชีย

217
00:13:43,072 --> 00:13:46,116
‎ท้ายที่สุดแล้ว ไม่มีใครสักคนที่
‎ตรงกับภาพพจน์ของคนเอเชีย

218
00:13:46,200 --> 00:13:51,497
‎มรดกตกทอดของเธอคือ
‎การที่เธอเป็นมากกว่าแค่ตัวละคร

219
00:13:51,580 --> 00:13:54,375
‎ตอนนี้เด็กๆ ที่โตขึ้นในยุค 90
‎ก็ได้กลายเป็นผู้ใหญ่

220
00:13:54,458 --> 00:13:57,878
‎ที่พยายามหาทางประสบความสำเร็จ
‎และสร้างผลงานของตัวเอง

221
00:13:58,671 --> 00:14:00,464
‎ฉันเป็นนักวาดการ์ตูน

222
00:14:00,548 --> 00:14:04,802
‎นักวาดภาพประกอบ
‎นักวาดสหวิทยาการที่ทำได้รอบด้าน

223
00:14:04,885 --> 00:14:08,514
‎"แองกรี้ เอเชียน แมน" เป็นบล็อก
‎ที่ผมเริ่มเขียนตั้งแต่ปี 2001

224
00:14:08,597 --> 00:14:12,184
‎ฉันกำลังทำซีรีส์
‎เรื่องชมรมบริการพี่เลี้ยงเด็กกับเน็ตฟลิกซ์

225
00:14:12,268 --> 00:14:18,148
‎ฉันเขียนหนังสือและการ์ตูนเกี่ยวกับ
‎ซูเปอร์ฮีโร่หญิงชาวอเมริกันเชื้อสายเอเชีย

226
00:14:18,232 --> 00:14:22,361
‎ฉันเป็นนักเขียนนวนิยายภาพ ตอนนี้กำลัง
‎ทำเรื่องที่ดัดแปลงจากชมรมบริการพี่เลี้ยงเด็ก

227
00:14:22,444 --> 00:14:25,906
‎ฉันเป็นผู้แต่งซีรีส์เรื่องเดอะไซด์คิกสควอด

228
00:14:25,990 --> 00:14:30,244
‎มันเกี่ยวกับกลุ่มวัยรุ่นพิลึกๆ
‎ที่จัดการกับองค์กรรัฐบาลทุจริต

229
00:14:31,579 --> 00:14:36,750
‎"แฟชั่น ฟอร์แคสต์ส" เป็นคอลเลกชันล้ำสมัย
‎ของการออกแบบแฟชั่น

230
00:14:36,834 --> 00:14:40,212
‎ให้ชาวอเมริกันเชื้อสายเอเชียแบบข้ามรุ่น
‎และไม่จำกัดเพศและสัญชาติระหว่างวัย

231
00:14:41,171 --> 00:14:44,675
‎ธีมที่ใหญ่ที่สุดที่เชื่อมโยงงานของฉันคือ...

232
00:14:44,758 --> 00:14:47,052
‎ฉันเรียกมันว่า "สาวๆ เอเชียสนุกสนาน"

233
00:14:48,846 --> 00:14:52,099
‎ฉันชอบเล่าเรื่องเกี่ยวกับมิตรภาพ จินตนาการ

234
00:14:52,808 --> 00:14:55,477
‎การรวมตัวกันเพื่อเป็นอะไรที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิม

235
00:14:56,270 --> 00:15:00,149
‎มันเป็นวิธีการพูดคุยเกี่ยวกับตัวตันของเรา
‎ในฐานะชาวอเมริกันเชื้อสายเอเชีย

236
00:15:00,691 --> 00:15:03,569
‎สาวๆ จะตัองรับมือกับปัญหาต่างๆ
‎ที่กำลังเกิดขึ้น

237
00:15:03,652 --> 00:15:07,281
‎สิทธิของกลุ่มคนข้ามเพศ
‎อคติกับผู้ปกครองเพศเดียวกัน...

238
00:15:07,990 --> 00:15:11,160
‎กลุ่มตัวละครหลักเป็น
‎ลูกครึ่งจีนเวียดนามเหมือนฉัน

239
00:15:11,243 --> 00:15:13,329
‎และเป็นไบเซ็กชวลเหมือนฉัน

240
00:15:13,954 --> 00:15:16,248
‎มันมักจะมีความท้าทายอยู่เสมอ

241
00:15:16,332 --> 00:15:20,544
‎เพื่อทำให้เราเป็นมากกว่าแค่ตัวประกอบ
‎หรือสิ่งที่คนนิยมชั่วขณะ

242
00:15:20,628 --> 00:15:23,505
‎เราสามารถเป็นตัวละครหลักได้
‎มีเรื่องราวของตัวเองได้

243
00:15:23,589 --> 00:15:26,050
‎เราจะเล่าเรื่องราวของตัวเอง
‎อย่างไรก็ได้ที่ต้องการ

244
00:15:26,133 --> 00:15:29,219
‎พอถึงจุดๆ หนึ่งผมก็คิดได้ว่า
‎ไม่จำเป็นต้องขออนุญาตเพื่อเล่าเรื่องราว

245
00:15:29,303 --> 00:15:30,971
‎หรือให้คนอื่นมาเล่าเรื่องราวแทนผม

246
00:15:31,972 --> 00:15:34,141
‎ฉันอยากเห็นคนอื่นที่คล้ายกับฉัน
‎ทำอะไรเจ๋งๆ

247
00:15:37,603 --> 00:15:41,732
‎(บทส่งท้าย)

248
00:15:47,279 --> 00:15:50,324
‎ฉันจำได้ตอนที่เล่นกับเพื่อนๆ
‎ที่สนามเด็กเล่น

249
00:15:50,407 --> 00:15:53,577
‎ลองนึกภาพเด็กผู้หญิง
‎ชาวอเมริกันเชื้อสายเอเชียห้าหกคน

250
00:15:53,661 --> 00:15:55,913
‎(มาเล่นชมรมบริการพี่เลี้ยงเด็กกัน!
‎ฉันเป็นคลอเดีย!)

251
00:15:55,996 --> 00:15:58,666
‎(ไม่ ฉันจะเป็นคลอเดีย!)

252
00:15:58,749 --> 00:16:01,377
‎เราทะเลาะกันว่าใครจะได้เป็นคลอเดีย
‎เพราะว่า...

253
00:16:02,836 --> 00:16:05,839
‎เราต้องการให้คนอื่นเห็นตัวตนของเรา

254
00:16:05,923 --> 00:16:09,176
‎อยากได้เศษเล็กเศษน้อย
‎ที่จะมาเป็นตัวแทนของพวกเรา

255
00:16:11,136 --> 00:16:14,556
‎เราเบื่อกับการมีแค่เศษเหล่านั้น
‎เราต้องการคุกกี้ทั้งชิ้น

256
00:16:14,640 --> 00:16:16,725
‎เราจะออกไปอบคุกกี้ของเราเอง

257
00:16:16,809 --> 00:16:19,728
‎และกระจายมันไปในโลก
‎ทุกคนจะได้มีความสุขกับมัน