Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
VERACRUZ, MEKSYK
Bóg śmierci.
Demon!
Chodź.
Chodź, kochanie.
Nie bój się.
Nie boję się, mamo.
Jestem silna.
Zobaczysz.
Wszystko będzie dobrze.
Wszystko będzie dobrze…
Córeczko, spójrz na mnie.
Nie bój się.
Nie bądź…
Halo?
Mówisz po angielsku?
Jestem Cristina Lopez.
Jestem Amerykanką.
Dziennikarką.
Dlaczego byłaś w La Boce?
W La Boce?
No dobrze.
Piszę artykuł.
Jestem tutaj,
bo zlecono mi napisanie artykułu o lokalnych plemionach i kulturach.
Czego szukałaś w La Boce?
Próbuję ci wyjaśnić.
Zbieram materiały.
Do historii, do artykułu.
Rozumiesz?
Chodzi o pieniądze? Mogę je załatwić.
Tak jest i tak pozostanie.
Mam numer telefonu. Zadzwonisz tam i zapłacą ci. Przysięgam.
Proszę, wystarczy, że…
Potrzebuję torby.
Ty…
Nie.
Czy znasz Mirandę Flores?
Mirandę?
Tak.
Tak, powie ci. Jest moją kuzynką.
Znajdź ją, wszystko ci powie. Nie powinno mnie tu być.
Nie powinno mnie tu być!
Ma to.
Mam to?
Nie.
Niczego nie mam!
Nie!
Tak jest i tak pozostanie.
Co to,
kurwa,
było?
Mogę?
Śmiało.
- Mirando. - Dzięki Bogu. Wszystko w porządku?
Nie, nic tu nie jest w porządku.
Próbowałam im wyjaśnić, że pomylili mnie z kimś innym.
- Nie rozumieją, co mówię. - Uważają, że nie mogą cię wypuścić.
Przekaż im, że mogą.
Proszę.
La Boca.
Po co tam poszłaś?
Czy to ważne?
Mówiłam, żebyś nie szła.
Było niebezpiecznie.
Mówisz poważnie?
Częścią mojej pracy jest chodzić tam, gdzie ludzie każą mi nie iść.
W dżungli jest 10 000 jaskiń.
- Czy to ważne? - Nie jaskinia, tylko ruina.
- Jakie to ma znaczenie? - Ważne jest to, że ci zabroniłam.
Znasz tych ludzi?
Zawsze tu byli.
Staruszek Javi
jest jej synem.
Pomaga jej.
Kobieta praktykuje starą wiarę.
Jest…
brują?
Co za…
szaleństwo.
Chcą ci pomóc.
Mirando, założyli mi łańcuchy.
Wlewają mi kozie mleko do gardła. Sikam do wiadra.
Zobaczyli coś…
w tobie.
Może jaśniej?
Demona.
Demona?
Myślą, że mam w sobie demona?
No dobrze.
Prosta sprawa.
Nie mam.
Powiedz im to i wyciągnij mnie stąd!
Nie pozwolą ci odejść z tym, co masz w sobie.
Musisz coś zrobić.
Wezwij kogoś.
- Zadzwoń do władz. - Ci ludzie
są tu władzą.
Potrzebuję mojej torby.
Możesz ich o nią poprosić?
Pokażę, czym się zajmowałam.
Javi, miała ze sobą torbę?
Patrzcie.
Widzicie?
Nic.
Żadnych demonów.
La Boca.
Javi, proszę.
Co się z nią dzieje?
- Carson. - Cristina?
Uwięzili mnie gdzieś na zachód od Catemaco.
Znajdź mnie. Zadzwoń do kogoś, do ambasady.
Jestem w jebanej dżungli!
Cholera.
Zacznie jutro.
O świcie.
Moment.
Jeśli uznają, że zadziałało,
jeśli mnie wyleczą czy dokonają egzorcyzmu…
wypuszczą mnie?
Czekaj.
Wszystko dobrze.
Nie idź. Mówisz po angielsku?
Mówisz po angielsku?
A może ty?
Pomożesz?
Wiesz, gdzie jesteśmy?
Też nie znasz angielskiego.
Jasne.
Nie patrz tak na mnie, Chip.
NIE POZWÓL MI UMRZEĆ!
Chodzi o to miejsce, prawda?
W którym dorastałaś?
Nie chcesz o tym mówić.
Jak zawsze.
Dlatego martwi mnie, że chcesz wziąć ten temat.
Kiedy ostatnio spałaś?
Kiedy ostatni raz zawaliłam termin?
Carsonie.
Dam sobie radę.
Choć mogłabym czuć się lepiej.
No tak.
Dołącz do nas!
O cholera.
Zaczynamy?
Oddychaj.
Co się dzieje? Co oni dokładnie robią?
Podobno przyszedł wczoraj.
To było coś innego.
Dowiedzą się więcej.
W tamtych ruinach jest wiele demonów.
Mówi, że tak wyjawi swoje imię.
Mówi, że zobaczysz wiele rzeczy.
Może nie teraz.
Ale wkrótce.
Demon ukaże ci się osobiście.
Kiedy go zobaczysz, musisz jej powiedzieć.
Od razu.
Dzięki temu nie urośnie w siłę.
A jeśli go nie zobaczę?
Chce wiedzieć, co się stanie, jeśli go nie zobaczy.
Zobaczysz.
Mirando, dokąd idziesz?
Tę część przejdziesz sama.
No dobrze.
Walić to.
Niech będzie.
O Boże!
Zaczęło się.
Widzę to.
Jest cholernie obrzydliwe!
Tu jest wąż!
Tu jest pieprzony wąż!
Halo!
Pomocy!
Mirando!
Niech mi ktoś pomoże!
O Boże!
Pomocy!
O Boże!
Pomocy!
Mirando!
Proszę.
- Przynieść ci… - Gdzie byłaś?
Dlaczego mi nie pomogłaś, gdy usłyszałaś mój krzyk?
Pomagam ci.
Wierzysz im?
Naprawdę wierzysz w te bzdury?
Chodziłaś przecież do szkoły w stolicy. Powinnaś wiedzieć lepiej.
Powinnaś wesprzeć mnie jako rodzina.
Przecież ty nie wiesz, co to znaczy.
Tak, jesteś moją rodziną.
Ale nie byłaś nią przez całe życie.
Nie z wyboru.
Przez 20 lat?
Ani razu?
Nie pytałam cię o nic,
kiedy wróciłaś,
bo jesteś rodziną.
Chcesz mi pomóc?
Przekonaj ich, że to działa.
Ukaże się samo.
Będą wiedzieć.
Nie tu powinnam umrzeć.
Co się stało?
Nie wiem.
Nie widziałaś nic?
Poczułam się źle.
Może zjadłam coś niedobrego.
Byłam…
zdezorientowana.
Zepsute kozie mleko?
Już prawie tu jest.
- Co to jest? - Gdybyś chciała poznać, co jest w tobie.
Wiesz, że nie potrafię tego czytać?
SŁOWNIK HISZPAŃSKO-ANGIELSKI
Nadal nie wierzysz?
- Lekka przesada. - A wcześniej?
Co masz na myśli?
- Mówisz… - O tym, co stało się z twoją matką.
Nie pamiętasz, co wtedy widziałaś?
Nie rozumiesz, co teraz widzisz?
Nie wiem, co dodają mi do jedzenia.
Nie wiem, co dodają mi do mleka. Nie wiem, jaki dziś dzień.
Ani która jest godzina.
Jeden telefon.
Ile chcesz?
Nie muszą wiedzieć, że to ty.
Nie chcę pieniędzy.
Nie przeżyję tego.
Nie jesteś sobą.
Tylko tym, co jest w tobie.
Boi się,
że go porzucisz.
Mirando.
Czekaj.
Który to?
Którego widzi?
Czerwona księga.
Zaznaczyłam stronę.
„Postehki”.
Co to jest?
To cię ochroni.
Nasza abuelita, babcia, zrobiła każdej z nas po jednej.
Odpędzą wszelkie złe duchy, które uciekły.
Nie wierzysz,
ale ja tak.
Należała do ciebie.
Zachowałam ją.
Nie pamiętam jej.
Dlaczego poszłaś do La Boki?
Nie mówisz już po hiszpańsku.
Nie wierzysz w naszą kulturę ani tradycje.
Widziałam to.
W twoich oczach.
Kazałam ci unikać tego miejsca,
bo było zawsze niebezpieczne i przeklęte,
a ludzie nie wracają z La Boki.
Twoje oczy…
wtedy ożyły.
Znalazłaś to, po co wróciłaś.
Po tym, co spotkało twoją mamę…
Po tym, jak cię zabrano…
abuelita powiedziała mi, że jest we mnie
jakiś smutek.
Jak ziarno.
Przez jakiś czas
mogę je pielęgnować, karmić, dawać to, czego potrzebuje.
Ale potem
muszę je zagłodzić,
zanim zaowocuje.
Bo tym się żywią.
Znaleźli cię,
zanim się tobą pożywiło.
Dzięki Bogu!
Jak mnie znaleźli?
Cristino…
Co?
Nie chcę…
Święte kadzidło, wypędź wszystkie demony!
Uzdrawiamy teraz ducha.
To operacja psychiczna.
Demonie, opuść tę istotę.
To nie jest twój dom.
Wynoś się.
Co to jest?
Coś nowego.
Musimy wejść głębiej.
Co do cholery?
Mój…
Nie!
O Boże!
Przestań.
Proszę, Boże. Nie!
Wyciągnij go!
Proszę.
O Boże!
Ciągnij. Pomóż mi.
Pomóż.
Mirando.
Mirando! Proszę, pomóż mi.
Mirando.
Czy ty…
- To było… - Nie mów, że „konieczne”.
Nic z tego nie jest, kurwa, konieczne.
To byłaś ty.
Nikt tam nie chodzi.
Nikt inny nie znalazłby mnie.
Poza tobą.
Oddałaś mnie im.
Nie wiedziałam, jak daleko się posuną.
- Jak głęboko… - Jasne. Nie zadzwonisz.
Jasne, że nic byś nie zrobiła.
Tego właśnie chciałaś.
Aby ci pomóc, Cristino.
W rogu.
To święte miejsce.
Nie jesteś tu mile widziany.
Chcesz mleka?
Wciąż jest we mnie, prawda?
Pomóż mi.
Proszę.
Przebaczenie jest ścieżką do pokoju.
Przepraszam.
Nie wiem, czy rozumiesz.
Pozwól mi.
Podaj mi bandaże.
Chwila.
Rozumiesz mnie?
No dobrze.
Szkoda, że nie wiedziałam.
Dlaczego nie powiedziałeś…
że mnie rozumiesz?
Bo nie jestem pierwszą osobą, która cię zaatakowała.
No tak.
Też bym trzymała dystans.
Chcesz dalej gadać?
Zadaję mnóstwo pytań.
Siła nawyku.
Co to jest?
Skąd wiedziała, że coś we mnie jest?
Co zobaczyła?
Czasem, gdy patrzy,
coś odwzajemnia spojrzenie.
Od jak dawna to robisz?
Mój ojciec pomagał.
Umarł, gdy miałem…
jakieś 16 lat.
Z przyczyn naturalnych czy…
nienaturalnych?
Coś poszło nie tak.
Z egzorcyzmem.
Znalazł mojego ojca.
Matka nie mogła tego wyciągnąć.
Był silny.
Dla nas.
Poszedł nad rzekę…
połknął kamienie…
i odszedł.
Co się stanie, gdy odejdzie twoja matka? Przejmiesz wszystko po niej?
To nie moja ścieżka.
Moja matka
bardzo się rozchorowała.
Nie mieliśmy nawet pieniędzy na leki.
Ale jakimś cudem…
znaleźliśmy uzdrowicielkę.
Gdy nie zadziałało…
trafiłam do rodziny zastępczej.
Jedna dawka lekarstwa…
mogła zmienić wszystko.
Ta uzdrowicielka…
nie miała pojęcia, co zrobiła z moim życiem.
A może…
było tam coś.
Ktoś musi walczyć
z tymi demonami
czy duchami.
Nie.
Dawne rytuały…
umrą wraz z nią.
Skończyły nam się ruchy.
Odejdźcie, demony!
„Złamany człowiek.
Postehki.
Bóg śmierci zepsutych rzeczy.
Wypełnia cię mrokiem. Żywi się bólem.
Złamane dusze wracają,
żeby zostać pożarte”.
A co z tym?
Złamany człowiek.
Nie.
Co „nie”?
- To… - Trzeba wyciągnąć.
Urzeczywistnić.
Czy jesteśmy w stanie go zniszczyć po wyciągnięciu?
To bardzo niebezpieczne.
Bardzo bolesne.
Możemy to zrobić?
Ostrość ustawiona?
Jest ostrość?
Walić. Wciśnij nagrywanie.
Za trzy, dwa…
Tu Cristina Lopez.
Kilka tygodni temu przyjechałam do Catemaco,
szukając zaginionej kultury.
Ludu, którego wierzenia nie mogą się bardziej różnić od…
Przepraszam.
Jeszcze raz.
Jestem Cristina Lopez.
Przyszłam tu, żeby umrzeć.
Wzięłam to zlecenie, bo…
wiedziałam, że oddali mnie od rzeczy, które widziałam
i zrobiłam.
Już bardziej bym nie mogła.
Postanowiłam pójść tam, gdzie nikt mnie nie znajdzie.
Ludzie ostrzegali mnie, żebym się tam nie zbliżała.
Do miejsca, gdzie mogłabym umrzeć w ciemności.
Nie byłoby mnie tu,
gdyby nie to…
że na tym świecie istnieją ludzie,
którzy bardzo się ode mnie różnią.
Ludzie, którzy widząc kogoś cierpiącego…
nie odwracają się z obrzydzeniem.
Jeśli podążycie za mną, mogę was oprowadzić.
Tutaj jest moje łóżko.
Czasami służy też za kącik na śniadanie.
W tym rogu mamy niby-toaletę.
No i…
jest to.
To był prezent.
Od mojej rodziny.
Jak masz na imię?
Luz.
Dziękuję ci, Luz.
Już czas.
Boże śmierci odejdź!
Rozłóż ramiona.
Jest gotowa.
Tak jest i tak pozostanie.
Jesteś Bogiem!
Zobaczysz.
NIE POZWÓL MI UMRZEĆ!
Nie bój się.
Mamo?
- Widziałam go. - Dopiero teraz ci się ukazał.
Co jeszcze zobaczyłaś?
Chłopca.
Jakiego chłopca?
Chłopca. Tego, który mieszka w okolicy.
Widzisz go?
Tam!
Przesuń łóżko!
Demonie, odejdź!
Tą siłą…
Tą wiarą…
wypędzam cię!
Tak jest.
Tak pozostanie.
Dawne rytuały
umrą wraz z tobą.
Chciałabym być kimś lepszym.
Godnym jej poświęcenia.
Nie życz sobie, żeby być lepsza.
Bądź lepsza.
Naprawdę odeszło?
Duża gorąca latte z mlekiem sojowym.
Zamówiłam…
pumpkin spice? Dobrze?
No tak.
Idealne.
Wrócisz do Los Angeles?
Do korków i knajp?
Znowu zapomnisz o tym wszystkim?
Jest jakaś alternatywa?
Może…
tu jest twoje miejsce.
Nie istnieje takie miejsce.
Nie myślałam, że kiedyś wrócisz.
Ani nikt inny.
- Ale tu jesteś. - Czekaj.
Moment.
- Halo. - Cristina?
- Carsonie, słychać mnie? - Cristino!
Przepraszam, muszę odebrać.
Carsonie.
Słyszysz mnie?
Słyszę cię.
- Jesteś cała? - Tak.
Jesteś ranna?
Nic mi nie jest.
- Jak to? - Cóż, żyję.
Nie.
Przestań.
Nie szukaj mnie.
Po prostu…
przyjedź do wioski. Znajdę cię.
Mirando.
Mirando?
Odejdź.
Nie masz powodu, by zostać.
- Mirando. - Odejdź!
Chcę tu być.
Poprosiłam o to, żeby zostać na dłużej.
Z tobą.
To nie twoje miejsce.
Mirando.
O Boże!
Nie zniszczyła go.
Wydostał się.
Cristino.
Przestań.
Jest w tobie.
Przerażasz mnie.
Przepraszam cię, Mirando.
Niczego nie czuję.
Niczego nie czuję. Czuję tylko…
Pustkę.
Odeszła.
Poszli. Nie powstrzymamy tego.
Ty możesz.
Nie.
Wiesz, co to jest.
Zmierzyłaś się z nim.
- Czytałaś książki. - Nie potrafię.
Skrzywdzę cię. Pogorszę sytuację.
Nie wierzysz,
ale ja tak.
Cristino?
O co chodzi?
Już czas.
Gotowa?
Nie.
A ty?
Nie.
„Światło niech rozjaśni mrok…”
Proszę, przestań!
„Ogień niech oczyści duszę”.
Cristino!
Sprawiasz mi ból.
„Do ziemi zostaniesz zesłany.
W ziemi zostaniesz uwięziony.
Jesteś złamany.
Jesteś nagi.
Jesteś zgubiony.
Jesteś znaleziony”.
Cristino, przestań. Proszę!
Przestań.
Chcesz tego.
Chcesz, żebym ją skrzywdziła.
Potrzebujesz, żebym ją skrzywdziła.
Trzeba ją złamać.
Usłysz mój głos i zrozum.
Nie zostawię cię już samej.
Nie można jej ocalić.
Tylko poświęcić.
Mirando.
Posłuchaj mnie.
Nie może żyć w tobie.
Jest głodny.
Ona musi umrzeć,
aby ciemność się rozrosła.
Widzę cię.
Mirando.
O co chodzi?
Co widzisz?
Jest tutaj.
Postehki.
„Zobaczysz”.
Widzisz coś…
Mirando!
Możesz wstać?
Już dobrze.
Chodź.
Co?
Znajdzie nas.
Nie zatrzyma się.
Cristino,
proszę.
Chodź.
Dlatego mnie tu sprowadziłeś.
Nie jestem tym, czym mnie uczyniłeś.
Jestem pieprzoną brują.
Znaleźliśmy Amerykanina w La Boce.
Zdejmijcie to ze mnie.
Nie mam pojęcia, o co chodzi.
Jeśli chodzi o pieniądze, mogę zapłacić.
Mam…
Co się dzieje?
Co to ma być?
Carsonie…
masz w sobie demona.
Cristino.
Źle z tobą.
Muszę cię ostrzec.
Nie jesteśmy w tym dobre, ale będziemy coraz lepsze.
Przyniosłem ci to, czego potrzebujesz. Jest w mojej torbie.
Zrobi ci się lepiej.
Umowa stoi?
Nie.
Chyba jednak nie.
Nie ma demona, Cristino.
Błagam, zabiorę cię do domu.
Dobrze?
Proszę.
Co powiesz na szklankę mleka?
Napisy: Przemysław Stępień