Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Dzień dobry, nazywam się Marisela Escobedo Ortiz.
Jestem matką Rubí Marisol Fraire Escobedo.
Nie boję się już niczego.
Nie boję się śmierci, najgorszego, co mogło mnie spotkać.
Zmierzyłam się z władzami, z gubernatorem.
z każdym, z kim miałam do czynienia.
Gdziekolwiek jest moja córka,
niech wie, że ją kocham
i że nie spocznę, aż wywalczę sprawiedliwość.
NETFLIX — ORYGINALNY FILM DOKUMENTALNY
Nikomu nie życzyłabym takiego cierpienia.
Ciudad Juárez to najniebezpieczniejsze miasto świata.
Bycie kobietą w tym mieście to wyrok śmierci.
Moja córka odeszła,
ale będę mówić w jej imieniu i bronić jej praw.
NAJWYŻSZY WYMIAR KARY DLA MORDERCY
Czy to ją pochłonęło?
Tak.
- A co z panem? - Byłem zawsze z nią.
Zawsze z nią.
Dołączyły do niej tysiące ludzi w całym kraju.
Nigdy nie będzie spał spokojnie.
Znajdę go, choćbym strawiła na tym życie.
Marisela walczy o sprawiedliwość dla córki.
Mężczyźni, którzy przywykli do przemocy wobec kobiet,
zrozumieją, że wyroki nie są tylko na papierze.
NAGRODA 250 000 $
Nazywam się Juan Manuel Fraire Escobedo.
Mam 42 lata.
Pochodzę z Ciudad Juárez.
Jestem synem Mariseli Escobedo.
Było nas siedmioro.
Mama, tata, Rubí, Pablo, Jessica, Alejandro i ja.
Ja jestem najstarszy.
Powiedz coś dla syna.
Bardzo się cieszę i życzę mu wiele szczęścia.
To tyle, nie przesadzaj.
Byliśmy bardzo zżyci.
Kiedy byłam w pracy, najstarsza córka gotowała,
a chłopcy opiekowali się siostrami.
Byłam pielęgniarką na nocnej zmianie.
Kocham swoje rodzeństwo,
ale Rubí była najmłodsza, była naszym oczkiem w głowie.
Wszędzie ją z sobą zabierałem, bo rodzice pracowali.
SYN MARISELI ESCOBEDO
Rubí zawsze była beztroska.
Kiedy była mała, śpiewaliśmy jej piosenki.
Kiedy podrosła, śpiewaliśmy dalej, żeby jej dokuczyć.
Była zdrowa, inteligentna,
śliczna według mnie i według wielu znajomych osób.
A potem zaczęła dorastać.
Mama właśnie otworzyła warsztat stolarski i sklep z meblami.
MONGE DREWNO I MATERIAŁY
Przyszedł do niej jakiś facet szukający pracy.
Miał żonę i córkę i potrzebował pracy.
Mama powiedziała, że nie potrzebuje pracownika,
ale chciała mu pomóc, dała mu więc pracę na jeden dzień.
On się zgodził.
To był Sergio.
Siostrzenice uczyły się w El Paso.
SIOSTRA MARISELI
Ale pewnego lata Rubí wróciła do mojej siostry w Ciudad Juárez.
Córka była ze mną wszędzie.
Czasami nawet w sklepie.
Tak poznała tego mężczyznę, Sergia Rafaela Barrazę.
Sergio był starszy od niej o osiem albo dziewięć lat.
Miał 20 albo 21 lat, a Rubí tylko 13.
Sprzeciwiałam się temu związkowi.
Poradziłam się prawnika,
ale Rubí nie podpisałaby żadnego oświadczenia przeciwko niemu.
W końcu zamieszkali razem.
Nie pozwalał jej opuszczać mieszkania,
izolując ją od rodziny.
Bałam się, że córka mnie znienawidzi,
jeśli stanę między nią a mężczyzną, którego kochała.
Dlatego postanowiłam się nie mieszać,
ale uzgodniliśmy, że jej rodzeństwo będzie z nią w kontakcie.
Próbowałem się z nim zaprzyjaźnić.
Chcieliśmy, żeby miała lepiej, ale ona wybrała jego.
Nie można mieszać się w cudze życie.
Rubí zaszła w ciążę rok albo dwa lata później.
Ciąża znów zbliżyła ją do mamy.
Urodziła im się dziewczynka,
ale facet nie miał pracy i było im ciężko.
Mama im pomagała.
Przychodziła do nas i wracała do siebie po zmroku.
Ewidentnie mieli problemy finansowe,
bo przychodziła do mnie jeść.
Co wieczór dawałam jej pieniądze, z 50 albo 80 pesos.
Udostępniłam im mieszkanie, w którym miałam magazyn.
Opróżniłam je i pozwoliłam im zamieszkać.
Wydawało się, że wszystko jest dobrze.
Pewnego dnia poszedłem do tego mieszkania…
a ich tam nie było.
Mama szukała jej u matki Sergia.
Pojechaliśmy tam razem,
znaleźliśmy Sergia z córką.
Ale bez Rubí.
To mnie zaalarmowało, bo Rubí nie zostawiłaby dziecka.
Sergio otworzył nam drzwi, spytałam go o moją córkę.
Powiedział, że odeszła z jakimś facetem.
Nie uwierzyłam w to. Spytałam, jak on się nazywa.
Nie dostałam odpowiedzi.
Sergio nie był pomocny, więc daliśmy sobie spokój.
Wróciliśmy następnego dnia,
a jego nie było.
Miałem złe przeczucia.
Coś było nie w porządku.
GRUDZIEŃ 2008 R.
Jestem jej matką, więc natychmiast zaczęłam jej szukać.
Zapaliło mi się czerwone światełko. Czułam, że stało jej się coś złego.
Wszyscy są powiązani ze zorganizowaną przestępczością.
Prezydent Felipe Calderón nie uważa Meksyku za państwo upadłe,
mimo rosnących wpływów karteli narkotykowych.
Prokuratura generalna stanu Chihuahua
przeprowadziła naloty na bary i kafeterie w Ciudad Juárez.
Aresztowano trzech mężczyzn, którym zarzucono
handel ludźmi i zmuszanie kobiet…
W Juárez problem znikających kobiet jest poważny.
To było bardzo prawdopodobne.
Kiedy zaczęliśmy szukać Rubí,
wiele nocy strawiliśmy na przeczesywaniu barów w centrum
i domów publicznych.
Dziewczyny w wieku 14, 15, 16 lat pracowały tam…
jako prostytutki.
Szukaliśmy wszędzie.
Nawet w bardzo niebezpiecznych miejscach.
Miałem nadzieję ją znaleźć.
Chciałem ją znaleźć w jednym z tych miejsc.
Ale nie było po niej śladu.
Mamie udało się zgłosić zaginięcie dopiero po upływie półtora miesiąca.
Policja twierdziła, że Rubí uciekła.
Że nic nie wskazywało na przestępstwo.
Żyłam w ciągłym stresie, to była męka.
DZIAŁ OSÓB ZAGINIONYCH STANOWEGO WYDZIAŁU DOCHODZEŃ
Wszystko zaczęłam sama, poszukiwania i śledztwo.
Musiałam błądzić, walczyć i dokonywać cudów,
żeby choćby zgłosić zaginięcie swojej córki.
PROKURATOR OKRĘGOWY STANU CHIHUAHUA, REJON PÓŁNOCNY
Rozmawiałam z rodziną. Później się wypowiem.
- Udzieli pani wywiadu? - Oczywiście.
Byłam prokuratorem okręgowym w Chihuahua
od 2004 do 2010 roku.
Nasz wydział poszukiwań osób zaginionych
rozpoczął dochodzenie w sprawie zaginięcia Rubí.
Na początku lutego przeprowadzono akcję
rozdawania ulotek ze zdjęciami zaginionych kobiet.
BEZPIECZNY KORYTARZ DLA KOBIET
NAGRODA 1 500 000 $
Moja rodzina i ja usłyszeliśmy o tej akcji i dołączyliśmy.
Sami przygotowaliśmy ulotki i rozdawaliśmy je na ulicy.
POMÓŻCIE NAM JĄ ZNALEŹĆ
Poszliśmy do dzielnicy 16 de Septiembre,
gdzie mieszkał Sergio Rafael Barraza,
i obiecaliśmy nagrodę za informacje
o zaginięciu Rubí.
Mówiłem mamie, że jeśli Rubí coś się stało,
na pewno ktoś się odezwie.
W końcu zadzwonił do nas młody mężczyzna
i powiedział, że wie, co się stało Rubí.
Mieszkał w dzielnicy Sergia.
Chciał się spotkać z moją mamą,
bo miał jej do powiedzenia coś ważnego.
Baliśmy się, że takie spotkanie może być niebezpieczne
ze względu na obiecaną nagrodę.
Wsiadł przerażony do naszego samochodu
i kazał nam odjechać.
Zapytał, czy jestem mamą Rubí. Powiedziałam, że tak.
Tak się denerwował, że drżała mu broda.
Powiedział, że stało się coś okropnego.
I zaczął opowiadać.
Spędzał wieczór na dworze
z grupą znajomych z okolicy.
Przyszedł Sergio, wyglądał na zdenerwowanego.
Chciał, żeby ktoś mu pomógł przenieść meble.
Brat Sergia, Andy Alonso Barraza Bocanegra,
i jeszcze jeden mężczyzna poszli mu pomóc.
Kilka godzin później brat Sergia wrócił i powiedział:
„Mój brat zabił swoją dziewczynę Rubí”.
Wkrótce potem wrócił też Sergio
i koledzy zapytali go, czy to prawda.
Powiedział: „Tak, zabiłem ją.
Wywieźliśmy jej ciało na wysypisko.
Wrzuciłem je do pojemnika
i spaliłem”.
Spytałam chłopaka, dlaczego mi o tym mówi.
Wyjaśnił, że jego siostrę też zamordowano,
więc matka namówiła go, żeby był dzielny i przemówił.
Mama zebrała nas wszystkich
i ze łzami w oczach przekazała informację.
To było brutalne przebudzenie.
Wreszcie wiedzieliśmy, co się stało, ale teraz musieliśmy znaleźć dowody.
Był niechętny, ale mama go namówiła, żeby podpisał oświadczenie.
Wymogła na nim, żeby zeznawał.
Dzięki temu w końcu coś zaczęło się dziać.
Wszczęto śledztwo, przydzielono funkcjonariuszy.
Dopiero wtedy potraktowali sprawę poważnie
i zaczęli szukać ciała mojej córki.
Ciągle ich pilnowałam,
bo byłam pewna, że bez tego nic by dla niej nie zrobili.
Po tej informacji zaczęto oficjalne poszukiwania
szczątków Rubí.
Najpierw przeszukaliśmy wysypisko sami,
z rodziną, przyjaciółmi i ochotnikami.
Mieliśmy cichą nadzieję, że to było kłamstwo.
W tym miejscu ludzie wyrzucają kości i tłuszcz świń i bydła.
Wszelkie odpady zwierzęce.
To było dla mnie naprawdę trudne,
ale siostra wydawała się bardzo silna.
Nie zamierzałam przestać, póki jej nie znajdę.
Nic nie znaleźliśmy.
Nic wskazującego na to,
że była tam moja siostra.
Bez zwłok nie ma śledztwa w sprawie morderstwa.
Marisela wiedziała, że informacje…
ZASTĘPCA PRAWNY RODZINY ESCOBEDO
…o tym, co stało się Rubí, gdzie jest ukryte jej ciało
i co się stało z wnuczką, ma tylko Sergio.
Ale Sergio się ukrył, uciekał.
To mama go znalazła.
Zrobiła to sama, bez pomocy władz.
Ktoś sprzedał jej informację.
Numer telefonu do domu, w którym mieszkał.
Dwa dni później jechali do Fresnillo.
Mama, jej partner, mój wujek Ricardo i czterej policjanci.
Zarzuciła mu bezprawne odebranie jej wnuczki.
Nie miał prawa jej zabierać bez zgody Rubí, którą uważano za żywą.
Dopuścił się przekroczenia granicy stanu z nieletnią.
Sergio został aresztowany za porwanie dziecka,
ale na widok policji powiedział:
„Wiem, że chodzi wam o Rubí”.
„To nie ja ją zabiłem”.
Policja stanowa aresztowała Sergia Rafaela Barrazę Bocanegrę,
który przyznał się do zabójstwa Rubí Marisol.
Ci policjanci byli doskonale wyszkoleni
i wyciągnęli od niego, co zrobił ze zwłokami Rubí.
Zabrali Sergia z powrotem do Ciudad Juárez.
Przyznał się, że zabił Rubí i ukrył ciało przy Camino Real,
w pobliżu wysypiska.
Domniemany zabójca Rubí Marisol
doprowadził policję do miejsca ukrycia jej zwęglonych zwłok.
Wcześniej szukaliśmy jej ciała wszędzie,
ale nic nie znaleźliśmy, aż wskazał konkretne miejsce.
Policja przeszukała okolicę
i w końcu znalazła szczątki Rubí.
Gdyby Sergio nie doprowadził tam policji, nigdy byśmy jej nie znaleźli.
Nie znaleźlibyśmy jej do dziś.
Później dowiedzieliśmy się…
że trzy dni przed zabójstwem Rubí z nim zerwała.
Myślę, że w końcu zrozumiała,
że nie był tym, za kogo go miała.
Powiedziała, że go zostawia, więc ją zabił.
Zabił ją.
Po zakończeniu poszukiwań
spędzałam całe dnie w tym miejscu,
mając nadzieję, że znajdę więcej szczątków córki.
Ten dzień podzielił moje życie na „przed” i „po”.
Kiedy zobaczyłem, jak moja matka podnosi kości.
Znaleźliśmy małą kość, chyba jej kręg.
Malutką kość, to wszystko.
To były dni jak z horroru.
Wiedziałam, że jeśli coś mi się stanie,
ten człowiek wróci na ulice.
Nie potrafiłem zrozumieć, dlaczego to musiał być grób mojej siostry.
Brutalne przestępstwa przeciwko kobietom są poza kontrolą w Ciudad Juárez.
Problem znikających kobiet
zaczęto zauważać w latach 90.
Później zaczęto je nazywać „martwymi kobietami z Juárez”,
bo koncepcja kobietobójstwa nie była jeszcze wtedy w pełni rozumiana,
nie znano jej znaczenia i podłoża.
Sprawy otwarte ponad dziesięć lat temu
wciąż nie zostały rozwiązane.
Historia Juárez to historia kobietobójstw,
którym nie ma końca.
SPRAWIEDLIWOŚĆ
Po tym, jak aresztowano Sergia,
Mariseli przyznano opiekę nad wnuczką.
Zbliżał się proces.
Miał być pierwszym zabójcą kobiety sądzonym według nowego systemu.
Wiele osób w Meksyku nie wie, że skargowy model procesu
wprowadzono w Chihuahua, aby zakończyć bezkarność kobietobójców.
Jedną z takich spraw była sprawa Rubí.
Mama powtarzała: „Nie pozwolę, aby Rubí stała się pozycją w statystyce.
Nie dopuszczę do tego, choćbym miała poświęcić na to całe życie”.
Tydzień przed procesem zaczęła maszerować między prokuraturą…
a sądem miejskim.
Poruszona okrutnym zabójstwem córki, którego sprawcą był zięć,
Marisela Escobedo Ortiz podjęła marsze protestacyjne na ponad tydzień,
żądając najwyższego wymiaru kary dla domniemanego zabójcy.
- Co jest pani celem? - Najwyższy wyrok dla zabójcy.
Niższy mnie nie zadowoli.
On nie tylko zabił moją córkę, ale zniszczył rodzinę.
Odebrał mojej wnuczce matkę, a mojej córce prawo do życia.
NAJWYŻSZY WYMIAR KARY
- Kolejny dzień? - Zgadza się.
- Ile jeszcze dni? - Jeszcze dwa, do piątku.
Proces zaczyna się w poniedziałek o 10.
KWIECIEŃ 2010 R.
Nazywam się Noel Rodríguez, jestem prokuratorem.
Pracowałem nad śledztwem i reprezentowałem prokuraturę w procesie
OSKARŻYCIEL PUBLICZNY
o zabójstwo Rubí Marisol Fraire Escobedo.
Proszę wstać.
Weszliśmy do sądu
i jedyne, co pamiętam, to że było tam pełno kamer.
Rodzina Sergia siedziała po jednej stronie sali,
a rodzina Mariseli z przyjaciółmi po drugiej.
Świadkowie byli wzywani w kolejności zależnej od stopnia zaangażowania,
poczynając od pani Mariseli Escobedo.
Czy wie pani, z jakiego powodu zeznaje pani przed tym sądem?
Tak, wiem.
ŚWIADEK
Mam zeznawać w sprawie zabójstwa mojej córki Rubí Marisol Fraire.
Mam pełne zaufanie do sądu.
Wierzę, że przeanalizuje sprawę i podejmie właściwą decyzję.
Później zeznawali miejscowi policjanci zajmujący się sprawą.
FUNKCJONARIUSZ POLICJI MIEJSKIEJ
Otrzymaliśmy wezwanie z centrali.
Mieliśmy jechać na posterunek w Delicias i zająć się powodem.
Mężczyzna powiedział nam,
że przyszedł do niego pasierb
w stanie silnego pobudzenia,
ponieważ właśnie zabił żonę.
Czy pamięta pan nazwisko powoda?
Rafael Gómez.
Sergio Rafael po popełnieniu zbrodni potrzebował pomocy w przewiezieniu zwłok.
W tym celu wykorzystał pojazd swojego ojczyma.
Gdy ojczym wrócił do domu i dowiedział się, co się stało,
postanowił powiadomić policję.
Co powiedział pan policji?
OJCZYM SERGIA BARRAZY
- Tylko że ją uderzył. - Kto uderzył kogo?
Że Sergio uderzył Rubí. Policja pojechała sprawdzić,
ale w mieszkaniu nikogo nie było.
To wszystko. Nic więcej nie wiem.
Było oczywiste, że zmienił zeznania,
na korzyść pasierba, aby go kryć.
Zadaliśmy mu kilka pytań, aby pokazać,
że jego zeznania nie są wiarygodne, i że próbuje chronić pasierba.
Czy obrona ma pytania do świadka?
- Tak. - Proszę.
SĘDZIA
- Byliście w mieszkaniu, prawda? - Owszem.
- Nie znaleźliście zwłok? - Nie.
- Czy znaleźliście krew? - Krew? Nie.
OBROŃCA Z URZĘDU
- Sprawdziliście całe mieszkanie? - Tak.
- Czy znaleźliście łuski po nabojach? - Nie.
- To wszystko. - Dziękuję.
Świadek poufny zeznał,
że Sergio przyszedł tego dnia
i powiedział, że odebrał życie swojej partnerce.
- Proszę podać pełne nazwisko. - Angel Gabriel Valles Maciel.
Co jeszcze może pan powiedzieć o tych wydarzeniach?
Sergio powiedział, że zabił swoją żonę.
Że spalił ciało.
I że razem z bratem zawieźli je w okolice Camino Real,
na wysypisko.
Skąd pan o tym wie?
Powiedział nam.
Siedzieliśmy przy ognisku i powiedział nam, co zrobił.
Potem sądowi antropolog i archeolog
potwierdzili zeznania świadka poufnego.
ARCHEOLOG SĄDOWY
To ludzkie kości.
Wszystkie należą do jednej osoby, do młodej kobiety.
Czy znaleziono na nich oznaki przemocy?
Owszem.
Ogień, pozycję, w jakiej znaleziono kości.
To szczególny przypadek.
Dziękuję.
Może pani zwrócić się do sądu, jeśli pani chce.
Proszę przysunąć się blisko mikrofonu, jeśli chce pani mówić.
- Ma pani głos. - Dzień dobry, Wysoki Sądzie.
- Dzień dobry. - Tak, chcę powiedzieć kilka słów.
Proszę.
Przepraszam, jeśli będę spoglądać na pana Rafaela Barrazę,
Sergia Rafaela Barrazę, bo muszę zwrócić się do niego.
Wysoki Sądzie, ten mężczyzna pozbawił życia moją córkę.
Wpierw użył podstępu, by ją zabrać,
by mieć ją pod swoim butem.
Dziś przepełnia mnie żal, że mu jej nie odebrałam.
Byłoby mi łatwiej znosić jej nienawiść,
jedynie chwilową, bo przeszłaby jej,
niż żyć w tym cierpieniu, Wysoki Sądzie.
SĘDZIA
Szukając córki, spodziewałam się znaleźć grób,
bo myślałam, że ten mężczyzna ją kochał
i pochował gdzieś, gdzie mógłby ją opłakiwać.
Ale tak nie było.
Porzucił jej ciało i spalił.
Rzucił ją jak perły przed wieprze.
Wiesz co, Sergio? Nie wybaczam ci.
Niech Bóg ci wybaczy.
O ile kiedyś poczujesz skruchę, a do tego ci daleko.
Nie znamy rzeczywistej przyczyny śmierci,
co mnie cieszy, bo nie mogłabym znieść nowego bólu.
Niech milczy.
Niech już nic nie mówi, wystarczy nam tego.
Wiem, że kiedyś będzie nam lżej.
Kiedyś skończymy terapię.
Kiedyś znów będziemy się uśmiechać, ponieważ tego wymaga życie.
Ten człowiek nie zrujnował mi życia.
Zdruzgotał mi serce, nadzieję, wiarę i przekonania.
Ale dojdę do siebie dla wnuczki.
Dzisiaj on przestaje dla mnie istnieć.
Jest w rękach sądu. Dziękuję.
Dziękujemy pani Mariseli Escobedo Ortiz.
Zgodnie z prawem głos może zabrać pan Sergio Rafael Barraza Bocanegra.
Proszę mówić do mikrofonu. Ma pan głos. Proszę.
Proszę przysunąć się bliżej mikrofonu.
Dobrze, powiem coś.
Wiem, i mówię to do pani Mariseli,
że zadanego bólu nie da się cofnąć.
Wiem, że mi nie wybacza.
Ale i tak chcę przeprosić, bo wiem, że panią skrzywdziłem.
Tak jak pani powiedziała, gdzie był Bóg?
Niestety nie znałem wtedy Boga, ale odnalazłem go w więzieniu.
I…
Brak mi słów. To wszystko.
Dziękujemy wszystkim uczestnikom procesu.
Postępowanie dowodowe jest zakończone.
Sąd naradzi się na osobności,
i strony zgromadzą się ponownie na odczytanie wyroku
w tej samej sali rozpraw o godzinie 13.30.
SĄD STANU CHIHUAHUA
SALA NARAD
Wyszliśmy na zewnątrz.
Wszyscy mówiliśmy, że sprawiedliwość zwycięży.
RUBÍ MIAŁA PRAWO DO ŻYCIA
SALA ROZPRAW 1
Wróciliśmy do sali rozpraw, a sędziowie ogłosili wyrok.
Ciudad Juárez, Chihuahua, 29 kwietnia 2010 roku.
Sąd podjął następującą decyzję.
Sąd jednogłośnie uniewinnia Sergia Rafaela Barrazę Bocanegrę
ze stawianego mu zarzutu…
Brawo!
Rubí!
„Sto lat! Wszystkiego najlepszego”.
To od Alejandry, Valerii, Paty i Toño.
Twoich chrzestnych.
Mama urodziła się w Piedra Negras w stanie Coahuila.
Tam poznała tatę i wyszła za niego.
Uczyła się w szkole pielęgniarskiej.
Po skończeniu szkoły
dostała ofertę pracy w nowym szpitalu stanowym,
który zbudowano w Ciudad Juárez. Dlatego się przeprowadziliśmy.
Wtedy nasza rodzina zaczęła się powiększać.
Moja siostra zawsze była radosna.
Uwielbiała taniec i muzykę.
Zawsze potrafiłem ją rozśmieszyć.
Mama była ambitna, bardzo pracowita.
Korzystała z każdej okazji w życiu.
Zawsze wiedziała, co u nas słychać,
jak się mamy, co robimy.
PRZYJACIÓŁKA MARISELI
Była bardzo szczodra, była bardzo…
Była ambitna. Nic nie mogło jej powstrzymać.
Sprzedałaby siarkę diabłu i śnieg Eskimosowi.
Urządziłyśmy kiedyś zabawę kostiumową dla dzieci.
Wszyscy zrywali boki ze śmiechu.
Przez to, jak wyglądała i jak naturalnie się zachowywała.
Miała perukę, wielki nos i makijaż klauna.
To było wspaniałe przyjęcie, dzieci świetnie się bawiły.
Mari miała trzech chłopców, ale zawsze chciała mieć dziewczynkę.
Zawsze chciała mieć córkę.
W końcu urodziły się Rubí i Jessica
i na zawsze odmieniły jej życie.
Była szczęśliwa jak nigdy.
To jest zdjęcie Rubí i Mariseli.
Z ostatnich wakacji z Rubí.
Z moją siostrzenicą.
Pojechaliśmy do Acapulco.
Planowaliśmy przyjęcie z okazji piętnastki Rubí.
Po tym, co spotkało Rubí,
Marisela stała się zupełnie inną osobą.
Miała roztargniony wyraz twarzy, puste spojrzenie.
Tylko walka o sprawiedliwość utrzymywała ją przy życiu.
Takiego załamania, jakie przeszła przyjaciółka, nie życzyłabym nikomu.
Nikomu.
Nigdy wcześniej nie widziałem mamy naprawdę załamanej.
Ani nigdy potem. To był jedyny raz.
Leżała na sofie w sądzie.
W głowie kłębiły mi się myśli.
Chciałem zabić Sergia.
Pragnąłem zemsty.
On był zdumiony. Nie rozumiał.
Był pewien, że uznają go za winnego.
Mieszkańcy Ciudad Juárez, szeroki ogół,
w ogóle wszyscy byli oburzeni.
Cztery czy pięć godzin później
Marisela już planowała, co zrobi nazajutrz.
Wszyscy szykowaliśmy się do marszu protestacyjnego.
Matka zamordowanej dziewczyny i kilkoro członków rodziny
wyszli na ulice w marszu protestacyjnym.
Wczoraj ci sędziowie zabili ją po raz drugi.
Ich werdykt ją zabił.
Codziennie maszerowała dziesięć kilometrów
z komisariatu do sądu,
wyśmiewając system i sędziów, którzy uniewinnili Sergia.
OFIARY NIE MAJĄ GWARANCJI PRAWNYCH
To był cyrk.
Zrobili z nas klaunów i śmiali się ostatni.
Chcieliście sprawiedliwości? Ha, ha, ha!
Pan Sergio Rafael Barraza Bocanegra został uniewinniony,
bo oskarżycielowi nie udało się dowieść…
SĘDZIA
…ponad uzasadnioną wątpliwość jego udziału w zabójstwie.
Niestety sprawa trafiła na trzy niekompetentne osoby,
troje pracowników sądu, bo nie można ich nazwać sędziami.
Uniewinnili mordercę „jednomyślną” decyzją,
a ja powtarzam, że to była decyzja tchórzliwa.
JEDEN TO LUDZKI BŁĄD TRZY TO SKANDAL
Nie możemy pozwolić, by w naszym mieście zamordowano kolejne młode kobiety.
Pani Marisela Escobedo Ortiz maszerowała dziś nago,
okryta jedynie zdjęciem swojej córki Rubí Marisol.
Zostawili mnie nagą, bez gwarancji, bez praw.
Odarli mnie z prawa do obrony mojej córki.
Na wolności jest człowiek, który mówi, że zabił dziewczynę,
który w ostatnim dniu procesu przeprosił jej matkę.
- Jak to rozumieć? - Musimy przestrzegać prawa.
SĘDZIA
Przyjmując ten urząd, przysięgałem
przestrzegać prawa stanowionego przez konstytucję,
a nie podążać za swoimi pragnieniami i uczuciami.
Musimy pilnie ustalić, czy sędziowie uniewinnili go,
bo są skorumpowani, czy też są kozłami ofiarnymi
władz stanu Chihuahua.
Marisela Escobedo Ortiz twierdzi, że nie spocznie,
póki zabójca jej córki nie wróci za kraty.
Jeśli znów mnie zawiodą, będę tu dalej.
Zrobię następny krok.
Nie mieliśmy naocznego świadka ani niezbitych naukowych dowodów,
ale biorąc pod uwagę wszystkie przedstawione dowody,
można bezpiecznie powiedzieć, że brał udział w zbrodni.
Zresztą nie przeprosiłby za coś, czego nie zrobił.
PROKURATOR OKRĘGU ZACATECAS
Kiedyś przyznanie się było najlepszym dowodem.
Choć wiele zeznań było wymuszanych torturami.
Po reformie systemu sprawiedliwości z 2008 roku
przyznanie się do winy straciło status niepodważalnego dowodu.
Samooskarżycielskie wyznania nie są już prawomocne,
zwłaszcza jeśli uzyskano je pod nieobecność obrońcy.
W przeciwieństwie do innych zabójstw te popełnione w domu
zwykle nie mają świadków i nie zostawiają dowodów.
Ale w tej sprawie było dość informacji, by ustalić, co się stało.
Poznałem Mariselę w dniu procesu,
kiedy uniewinniono zabójcę jej córki.
ZASTĘPCA PRAWNY RODZINY ESCOBEDO
Byłem w Ciudad Juárez z adwokat Luchą Castro.
Marisela przyszła do nas
i poprosiła panią adwokat Luchę,
by ją reprezentowała.
Staliśmy się sobie bardzo bliscy.
ADWOKAT MARISELI I OBROŃCZYNI PRAW CZŁOWIEKA
Miałam dwie drogi do wyboru.
Zażądać nowego procesu albo doprowadzić do uchylenia wyroku.
Gdyby w procesie popełniono jakiś błąd,
wniosłabym o ponowny proces, by ponownie powołać świadków.
Ale po przeczytaniu akt sprawy
i protokołu rozprawy uznałam,
że jedynym wyjściem jest apelacja.
Złożyłam wniosek do sądu apelacyjnego.
Nie prosimy o wiele. Chcemy tylko sprawiedliwości.
Nie ma wątpliwości, że ten człowiek zabił moją siostrę.
Sąd apelacyjny jednomyślnie zadecydował
o uchyleniu wyroku uniewinniającego Sergia Rafaela Barrazę Bocanegrę.
Uznał go za winnego zabójstwa Rubí Marisol Fraire Escobedo.
Rząd poprawił swój wizerunek i wydrukował wyrok na papierze.
Ale dla mnie to jest nic nie warte, bo to tylko kawałek papieru.
Sprawca, morderca nadal ucieka przed wymiarem sprawiedliwości.
Teraz jej celem było znaleźć Sergia Rafaela Barrazę.
Od razu uciekł do innego stanu, bo wiedział, że go aresztują.
Że tak nie pozostanie.
Po orzeczeniu winy
policja rzekomo wysłała list gończy do wszystkich stanów,
zawiadamiając o uciekinierze i prosząc o jego aresztowanie.
Ponieważ policja nie robiła żadnych postępów,
zajęliśmy się tym sami.
Planuję pojechać do stolicy
razem z innymi matkami zaginionych młodych kobiet,
które cierpią tak jak ja.
Ruszyła w podróż protestacyjną przez cały kraj.
Poszła do każdej prokuratury, mówiąc: „Oto nakaz aresztowania.
To zabójca mojej córki, ucieka przed karą.
Może być tutaj”.
Na granicy miasta wysiadała z samochodu i zaczynała iść.
Zainteresowały się nią media.
Czasami władze nie chciały z nią rozmawiać.
Wówczas czekała, aż zgodzą się na spotkanie.
W żadnej wiosce czy mieście, które odwiedziliśmy,
nie słyszeli o tej sprawie.
Skontaktowaliśmy się z innymi wydziałami
i każde biuro prokuratora wiedziało o nakazie jego aresztowania.
„Szukajcie go w swoim stanie
i odeślijcie go nam”. To jest list gończy.
Dostajemy ich tysiące
z każdej prokuratury w kraju, a to był tylko jeden z nich.
NAGRODA ZA INFORMACJE PROWADZĄCE DO ARESZTOWANIA
Nie chcę, aby śmierć mojej córki poszła na marne.
Mężczyźni, którzy przywykli do przemocy wobec kobiet,
zrozumieją, że wyroki nie są tylko na papierze.
Nie ma już odwrotu.
Pytali robotników,
sprawdzili wszystkie bary, do których mógł chodzić.
Marisela działała pod przykrywką, choć to było niebezpieczne.
Towarzyszyła jej rodzina i inni ludzie walczący o sprawiedliwość.
Po ponad trzech tygodniach dojechaliśmy do stolicy.
Mama poprosiła o spotkanie z prezydentem Felipem Calderónem.
MEKSYK SKAZANY ZA KOBIETOBÓJSTWO
Oczywiście nie zgodził się na spotkanie.
Dlaczego maszerujecie?
Protestujemy przeciw kobietobójstwu i handlowi ludźmi.
Żądamy sprawiedliwości.
Zaczęliśmy od Ciudad Juárez, maszerujemy przez każde miasto
i rozdajemy listy gończe…
KOBIETOBÓJSTWO I HANDEL LUDŹMI ŻĄDAMY SPRAWIEDLIWOŚCI
Po tym, co zrobił Rubí, i po aresztowaniu we Fresnillo
Sergio już miał nową dziewczynę w wieku zbliżonym do Rubí.
Mama była pewna, że on tam jest,
bo jego dziewczyna była w ciąży,
więc na pewno się z nią widywał.
Pojechali do Zacatecas, gdzie Marisela już raz go znalazła.
Jeździmy po różnych miastach, sprawdzamy tropy, protestujemy.
Niech ludzie wiedzą, że jest mordercą.
Matka jego obecnej dziewczyny też ma na imię Marisela.
Nigdy o mnie nie zapomni i będzie wiedział, że go ścigam.
Przeszukam cały kraj, choćby nie wiem co.
Będę żyła w drodze, jeśli trzeba.
Pojechaliśmy tam, gdzie aresztowano Sergia.
Kiedy wieszałem plakat, podeszły dwie dziewczyny.
Zagadałem je, bo pewnie go rozpoznały.
Podeszła moja mama i włączyła się do rozmowy.
Poprosiła je o pomoc.
Jedna z dziewczyn powiedziała, że to chłopak jej kuzynki
i że zna jego adres.
Marisela dowiedziała się, gdzie on mieszka,
zadzwoniła na policję i podała jego adres.
Próbowała wyjaśnić, o co chodzi, a potem zadzwoniła do Chihuahua.
Weszli przez drzwi frontowe, ale z tyłu była pusta działka.
Pobiegłem za dom i kiedy spojrzałem w górę,
zobaczyłem, jak Sergio wychodzi przez okno.
Obok były schody prowadzące na dach.
Poczułem przypływ adrenaliny.
Sergio zaczął biec i gdy się schylał, by się ukryć, zobaczył mnie.
Zrozumiał, że to koniec. Miał to wypisane na twarzy.
Policja rozpoczęła pościg, padły strzały.
Powiedzieli Mariseli: „Mamy go”.
A później: „Nie, jednak uciekł”.
Podejrzany był uzbrojony…
ZASTĘPCA PROKURATORA OKRĘGOWEGO WE FRESNILLO
…i strzelał do policji.
Otoczyliśmy teren, ale nie udało nam się go znaleźć.
Kiedy już uciekł,
przyjechała policja federalna i wojsko.
Zajęli sąsiednie ulice, nawet kilka razy strzelili.
Ale tylko na pokaz.
Dawno go tam nie było.
Podczas aresztowania popełniono kilka błędów.
Wyglądało, jakby uciekł, bo go uprzedzono.
Ale prawie udało się go aresztować.
Mama uważała, że policja nic nie robi.
Spytali ją, czy trudno było go znaleźć.
Nie było trudno, bo był dokładnie tam, gdzie się spodziewała.
To była bardzo źle przeprowadzona operacja.
Nieudana operacja.
Prokuratorem był wówczas mój poprzednik.
Gniew przepełniający Mariselę
osiągnął zupełnie nowy poziom.
Czułam się bezsilna.
Nie mogłam uwierzyć, że znowu go znaleźliśmy, a on uciekł.
Nawet jeśli chcieli go ująć dzięki tej informacji,
spartaczyli aresztowanie, bo im nie zależało.
Nie wezwali wsparcia, bo chcieli zgarnąć nagrodę.
Nie dostaliby jej, bo to była ich praca.
I tak nie wezwali wsparcia.
Kiedy pani Marisela widziała się ze mną w moim biurze,
nadzorowałem 500 policjantów, z których wielu nie skończyło liceum.
Nikt nie sprawdzał, czy można im ufać.
Czy w tamtych czasach można było ufać policji?
Absolutnie nie.
Patrzyłem, jak mama czyta akta sprawy, jak ogląda zdjęcia kości.
Czytała to samo ciągle od nowa.
Nie wiem, jak mogła to znieść, przecież to dotyczyło jej córki.
Mówiła, że zmusza się do myślenia, że chodzi o kogoś innego.
„Nie czytam o Rubí, tylko o kimś innym”.
Ale miała chwile słabości.
Przy ludziach była silna, nie pozwalała sobie na słabość.
Ale gdy nikt nie patrzył, traciła siły.
Załamywała się pod ciężarem pytań bez odpowiedzi.
Nie potrafiłem jej pomóc, mogłem tylko tam być.
Być tam dla niej.
Zostaliśmy we Fresnillo jeszcze tydzień albo dwa,
szukając go w okolicznych wioskach.
Byliśmy na tropie.
Słyszeliśmy plotki, że dołączył do kartelu Los Zetas.
Uznaliśmy, że po prostu próbują nas odstraszyć.
Byli w kontakcie z sąsiadami, aby dowiedzieć się jak najwięcej.
Odkryli, gdzie Sergio aktualnie mieszkał.
Wynajęli w pobliżu dom,
z którego widać było dom Sergia,
i zaczęli ciągłą obserwację.
Zostaliśmy we Fresnillo i czekaliśmy w nieskończoność.
Minął miesiąc, dwa, ale nic się nie działo.
ULICA RUBÍ
Podobno tam był. Tak nam powiedziano.
To była gra na przeczekanie.
Obserwowaliśmy dom.
Minęły dwa albo trzy miesiące, które nic nie dały.
Mama jeździła wtedy małym zielonym volkswagenem jetta.
Mieliśmy lornetkę, jak w filmach.
Tylko że ten film to był horror.
Czuwaliśmy przez długie noce.
Mama i ja siedzieliśmy w samochodzie do 4 albo 5 rano.
Rozpoznałbym Sergia na kilometr.
Nawet bez lornetki wiedziałem, że to on.
Wjechali w boczną ulicę i kiedy skręciliśmy,
zobaczyliśmy reflektory jego pick-upa.
Wiedział, że to my za nim jedziemy.
Rozpoznał naszą jettę.
Widząc jego samochód, zacząłem podejrzewać,
że naprawdę pracuje dla kartelu.
To wtedy zrozumieliśmy, że jesteśmy w prawdziwym niebezpieczeństwie.
Mogli się do nas dobrać.
Znali dwa numery telefonu, z których korzystał Sergio.
Marisela sprawdziła wykazy połączeń.
Wyłączał telefon na trzy dni, a potem włączał na dwa.
Kilka połączeń przez dwa dni, a przez trzy cisza.
Tak działa kartel Los Zetas.
Ten schemat uświadomił nam, że istotnie jest członkiem kartelu.
Nie był już znany jako Sergio, ale jako „Komendant Bambino”.
Ciągle to zmieniał, jak pseudonim artystyczny.
Znaleźliśmy dziewczynę, która znała go osobiście.
Mama zaczęła z nią rozmawiać i powiedziała nam wszystko, co wie.
Nawet rzeczy, które zupełnie nas nie interesowały,
jak adres kryjówki, nazwisko szefa kartelu,
nawet lokalizację składów broni. Dużo więcej, niż się spodziewaliśmy.
Agenci powiedzieli, że muszą mieć pozwolenie Los Zetas…
żeby tam pojechać i go aresztować.
Dopóki kartel go nie wyda, nie mogą go aresztować.
Najwyraźniej miał teraz jakąś władzę.
I był powiązany z kartelem Los Zetas.
Porozmawiałem z mamą, wujek Ricardo także.
Powiedziałem jej, że to komplikuje sytuację.
Że wszystko wygląda inaczej, bo Sergio jest w kartelu.
Wszyscy wiedzą, że jest układ
między władzami a organizacjami przestępczymi.
Już nikt nam nie pomagał.
Żadnych kamer, policji, nawet nie chcieli z nami rozmawiać.
Żadnego wsparcia.
W końcu zrozumieliśmy, że nigdy go nie znajdziemy.
Wróciliśmy do stanu Chihuahua, który miał nowego gubernatora
i prokuratora stanowego.
W czasie wyborów przestępczość ma tendencję zwyżkową.
César Duarte prowadził kampanię opartą na bezpieczeństwie publicznym.
GUBERNATOR OF CHIHUAHUA (2010-2016)
Zaczynam swoje rządy z jednym zasadniczym celem.
Chcę, by zapamiętano mnie
jako gubernatora, który zaprowadził porządek w Chihuahua.
DZIENNIKARKA
Jego zaprzysiężenie było jak wielka impreza.
Budynki i ulice jaśniały od świateł.
Ludzie na ulicach wiwatują na powitanie Césara Duartego.
Wychodzi na skraj sceny powitać tłum.
Po powrocie mama postanowiła rozbić obóz
przed siedzibą gubernatora.
PAŁAC RZĄDOWY
Przemaszerowała już przez cały kraj.
Była w stolicy, nawet znalazła Sergia.
Zrobiła wszystko, co mogła.
Co jej zostało? Koczowanie przed Pałacem.
Zaczęła 5 grudnia.
Był z nią wujek, ja dojeżdżałem z Juárez.
SPRAWIEDLIWOŚĆ TO PRZYWILEJ RZĄDU
Czy zabójca jest w Meksyku?
Tak, i niedługo to on zacznie ścigać mnie.
Oczekuje, że będę się ukrywać,
ale ja tego nie zrobię, niech tu przyjdzie i mnie zabije.
Groził pani?
Tak, otrzymałam groźby od niego i jego rodziny.
Już dołączył do organizacji przestępczej.
Na co czekają władze? Aż mnie zabije?
Może mnie zabić, tutaj.
Zrobiła wszystko, na co pozwalało jej prawo.
Nie bałaby się zrobić rzeczy nielegalnych,
ale nie chciała łamać prawa.
AUTONOMICZNY UNIWERSYTET CHIHUAHUA
Uniwersytet obchodził rocznicę powstania 8 grudnia.
Podczas swojego strajku Marisela usłyszała o przyjeździe Duartego,
więc poszła z transparentem na konferencję prasową.
Kiedy gubernator przemawiał, wstali i go rozwinęli.
„Sprawiedliwość to przywilej władz”.
To nawiązanie do porwania brata Patricii González.
Sprawca został zatrzymany w ciągu kilku dni.
Tak samo było, kiedy porwano bratanka Césara Duartego.
Sprawiedliwość jest zarezerwowana tylko dla ludzi u władzy.
Zabójcę brata pani prokurator schwytano w dwa tygodnie.
RUBÍ - SKRADZIONA SPRAWIEDLIWOŚĆ
Jak zajmowano się sprawą pani brata i co rozgniewało Mariselę?
Nie wiem, co ją rozgniewało,
ponieważ to była zupełnie inna sprawa.
Kiedy rozwinęła ten transparent,
widać było, że Duarte był wkurzony.
Nie tolerował krytyki, nawet konstruktywnej.
A więc gdy matka ofiary, i w ogóle kobieta,
tak go zaatakowała,
z taką siłą i mocą,
przy pomocy informacji, które zdobyła,
zdecydowanie mu się to nie spodobało.
Wściekły, zaaranżował spotkanie z prokuratorem stanowym Carlosem Salasem.
PROKURATOR OKRĘGOWY STANU CHIHUAHUA
Zapytał ją, czy chce złożyć raport ze swoich informacji.
Powiedziała, że tak.
I zaczęła opowiadać.
W stanie Zacatecas, we Fresnillo…
Na ulicy otrzymał…
Powiedziała mu o wszystkim, czego się dowiedziała.
I co zrobiła.
STAWIENNICTWO W SĄDZIE MARISELA ESCOBEDO
…OSTATNI RAZ WIDZIAŁAM AGENTÓW FEDERALNYCH…
Nie wiem, jak długo tam była.
PRZEKAZUJĘ SĄDOWI INFORMACJE W NADZIEI, ŻE ZOSTANĄ UZNANE…
Po spotkaniu wróciła do swojego strajku na placu.
Prokurator generalny dał nam słowo.
Raz jeszcze uwierzyłam.
Chcę wierzyć, że to zrobią, i to szybko.
Niestety poprzednie władze również składały obietnice,
a niczego nie osiągnęły.
Ale ufam panu prokuratorowi i mam nadzieję, że dotrzyma słowa.
Mam nadzieję, że tym razem się uda, ale będę na to czekać tutaj.
Zamierzaliśmy spędzić tam Boże Narodzenie i Nowy Rok,
wujek Ricardo, mama i ja.
Ale coś się stało. Coś, co było do przewidzenia.
Mama wydawała się silna, ale czasami nie dawała rady.
Mówiła mi, że ma dosyć tego gówna.
Dokładnie tymi słowami.
Wszystkich, poczynając od gubernatora.
Wiemy, że istnieje sprawiedliwość w tym kraju i w tym stanie.
Skąd to wiemy? Bo istnieje dla gubernatora Césara Duartego.
NAGRODA 100 000 $
I dla byłej prokurator Patricii González.
Zaglądaliśmy do niej, gdy byliśmy w okolicy.
Próbowaliśmy ją przekonać do zawieszenia broni.
Chociaż na święta, głównie dla jej zdrowia psychicznego,
żeby zregenerowała siły. Ale nie dała się przekonać.
Żadna siła nie była w stanie zmienić jej decyzji.
16 GRUDNIA 2010 R.
To, co robiła, było niebezpieczne, szczególnie po zmroku,
zwłaszcza że Sergia chronił teraz kartel.
Tamtego dnia, 16 grudnia,
robiła na drutach czarne ozdoby choinkowe.
Mówiła, że kupi choinkę dopiero 25 grudnia,
bo wtedy będzie taniej.
Postanowiła, że spędzi święta na placu.
Tamtego dnia jak co wieczór
zaczęła zwijać obóz o godzinie 20.
Podjechał samochód.
Zobaczyła go.
Przebiegła przez ulicę.
Wtedy ją zastrzelił.
SPRAWIEDLIWOŚĆ
Zadzwoniłem do rodzeństwa i poszedłem do domu.
Nie wiedziałem, jak się czuć. Nie potrafiłem płakać.
Czułem bezsilność, frustrację. Nie potrafię tego opisać.
Razem z rodzeństwem
od razu pojechaliśmy do Chihuahua, żeby odebrać jej ciało.
Byliśmy zdruzgotani. Trudno to opisać.
Płaczę na samą myśl.
Nie byłem w szoku, spodziewałem się tego.
Wiedziałam, że tak będzie.
Ale miałam nadzieję, że się mylę.
Falę oburzenia budzi śmierć pani Mariseli Escobedo Ortiz
zamordowanej zeszłego wieczoru.
Zginęła, protestując przed Pałacem Rządowym,
żądając aresztowania mordercy córki.
Marisela Escobedo, matka walcząca o sprawiedliwość dla zamordowanej córki,
została zastrzelona przed Pałacem Rządowym.
Nie mogła zaakceptować,
że w jej kraju nie ma sprawiedliwości.
Tuż przed Bożym Narodzeniem powiedziała:
„Zrobię tu świąteczny obiad, na który może przyjść każdy”.
Ktoś podszedł i strzelił jej w głowę.
Na oczach policji, każdego.
Mamy na linii Césara Duartego. Dzień dobry, gubernatorze.
- Dzień dobry, Carlos. - Co się stało?
Co wiadomo z nagrania?
Mamy oświadczenie jej brata, który był świadkiem zabójstwa.
Opisał sprawcę i rozpoczęliśmy poszukiwania.
Marisela, posłuchaj, popieramy twoją walkę!
LEPIEJ UMRZEĆ, STOJĄC, NIŻ ŻYĆ KLĘCZĄC
Najwspanialsza kobieta w Juárez! Jedyna w swoim rodzaju!
Moja matka! Marisela Escobedo Ortiz!
- Marisela żyje! - Walka trwa!
Oburzenie społeczeństwa osiągnęło punkt krytyczny,
co wywołało tak poważne demonstracje
jak akcja zapalania świec wokół Pałacu Rządowego.
Ludzie stawiali świece i szli do domu.
To był zimny dzień.
Była inna atmosfera, jakby miasto nagle stanęło w miejscu.
Nawet komuś, kto nigdy jej nie poznał, kto tylko o niej słyszał,
widział ją z daleka, wydawała się bliska.
Miasto zalała fala miłości i sympatii do Mariseli,
a jednocześnie oburzenia i strachu.
Po raz pierwszy zobaczyłem to nagranie w Chihuahua.
To straszne patrzeć, jak ktoś, kogo kochamy, zostaje zabity.
To jest…
Nie potrafię tego opisać, ale to cholernie ciężkie.
I…
Tyle. Moja mama nie żyła.
Marisela Escobedo Ortiz wróciła do Ciudad Juárez karawanem.
Trumnę, eskortowaną przez synów i policję stanową,
powitali na rogatkach przyjaciele i mieszkańcy miasta.
Zebraliśmy się tutaj…
aby pożegnać moją mamę, bo już jej z nami nie ma.
Jej ciało wciąż tu jest,
ale jej dusza jest z Bogiem.
Walczyła do ostatniego tchu i zginęła na pierwszej linii.
Jak powiedział mój brat, nasza mama była bohaterką,
bo zrobiła rzeczy, których nie zrobił nikt inny w tym mieście.
Walczyła w pojedynkę
przeciw ogromnym siłom.
Nawet gdy myśleliśmy, że się złamie
po uniewinnieniu zabójcy Rubí,
podniosła się…
i nauczyła nas hartu ducha.
Proszę was wszystkich o brawa dla mojej mamy.
Gdy nie macie pewności, co należy zrobić,
gdy nie wiecie, jak stanąć do walki,
wspomnijcie Mariselę Escobedo.
PAN JEST MOIM PASTERZEM NIE BRAK MI NICZEGO
DZIECI I WNUCZĘTA
Tamten dzień i noc nie chciały się skończyć.
Przespałem tylko parę godzin, a rano wstałem
i wyszedłem z domu z ciężarną żoną i dzieckiem.
Zobaczyliśmy pożar w oddali.
Płonie warsztat stolarski.
Cały Boulevard Oscar Flores musiał zostać zamknięty.
Straż nadal gasi pożar.
Partner mojej mamy był tym, kto zawsze otwierał warsztat,
ale tego dnia nie otworzył z powodu tego, co się stało.
Zabili jego brata i spalili warsztat.
Spalili go doszczętnie.
SZWAGIER MARISELI ZAMORDOWANY, JEJ WARSZTAT SPALONY
Miał na imię Manuel.
Godzinę czy dwie później znaleziono jego zwłoki.
Miał worek na głowie i drut wokół szyi.
Odkryłem też, że szukali mnie.
Jacyś ludzie byli w domu, kiedy wyszedłem.
Próbowali się włamać, chcieli mnie dorwać.
Wtedy zrozumiałem,
w jakim jesteśmy niebezpieczeństwie.
Musieliśmy wyjechać. Nie mogliśmy zostać.
PRZEJŚCIE GRANICZNE
Syn Mariseli Escobedo poprosił o azyl polityczny w USA…
EL PASO, TEKSAS
…bojąc się o swoje życie po zabójstwie matki.
Ktoś dał im moją wizytówkę, kazał dzwonić…
KANCELARIA PRAWNICZA
…i przewiózł przez most.
ADWOKAT RODZINY ESCOBEDO
„Co z naszym dobytkiem? Co z naszą pracą?”
Policja federalna na to: „Macie szczęście, że żyjecie”.
Takie było przesłanie do rodziny Juana.
„Żyjecie, skurwiele, siedźcie cicho”.
Kiedy ujawnia się wady rządu i systemu,
powiązanie władz z kartelami,
ryzykuje się życie.
Problem tutaj i w Juárez jest taki, że jeśli wejdziemy do komisariatu
i usadzimy przy stole dziesięciu policjantów,
będziemy mieć przedstawicieli trzech organizacji przestępczych.
Zawsze będę mówił to samo.
Marisela podpisała wyrok na siebie,
zeznając w prokuraturze stanowej w Chihuahua.
Myślę, że to wtedy
postanowili się jej pozbyć, żeby te informacje nie wyszły na jaw.
To przestępstwo popełnione przez państwo, bo to ono „odniosło korzyść”
wbrew początkowej gwałtownej reakcji
po śmierci tak otwartego i wymagającego krytyka.
Ci, którzy chcą zaciemnić obraz,
którzy mówią, że to, co się stało, i jest bolesne dla wszystkich,
można nazwać zbrodnią popełnioną przez państwo, bardzo się mylą.
Gubernator Chihuahua nie ma powiązań z organizacjami przestępczymi!
Zabójcy musieli wiedzieć,
że tej nocy mogą ją zabić całkowicie bezkarnie
pod drzwiami Pałacu, przy zapalonych światłach,
przed kamerą.
Władze zezwoliły na to zabójstwo, a być może wręcz je zleciły.
Nikt jej nie chronił, była zupełnie sama.
Koczowała tam, bo nie miała innego wyjścia.
Nawet nie badali sprawy, nie próbowali pomóc Mariseli znaleźć Sergia.
Marisela nie zginęłaby, gdybyśmy prowadzili śledztwo dalej.
Ale to było już po mojej kadencji, prokurator jest wybierany na sześć lat.
Dużo łatwiej było zabić ją, niż aresztować Sergia.
Ale nie wiedzieli, że to jej nie uciszy.
Wiedziałem, że to nie koniec.
Że ta historia jeszcze się nie skończyła.
Powiedziałem mu…
że zajmę się prawną stroną jego zmagań,
tak długo, jak długo będzie walczył.
Postanowiłem walczyć dalej, ale na amerykańskiej ziemi.
Będę to robił zza granicy i zobaczę, co z tego wyjdzie.
RUBÍ - SKRADZIONA SPRAWIEDLIWOŚĆ SPRAWIEDLIWOŚĆ PRZYWILEJEM RZĄDÓW
Oni nie chcą zielonych kart. Chcą sprawiedliwości.
Widzieliśmy brudne sztuczki meksykańskiego rządu i tu, i w Meksyku.
KONSULAT GENERALNY MEKSYKU
Publicznie żądamy, żeby zobaczyli, co robimy.
To będzie dla nich niewygodne i ich rozwścieczy,
ale nie chcemy być mili, chcemy sprawiedliwości.
NIKARAGUA PROTESTUJĄCY POTĘPIAJĄ KOBIETOBÓJSTWO
Sprawiedliwość!
Dziś odbył się ogólnoświatowy protest
potępiający zabójstwo Mariseli Escobedo.
Stop przemocy wobec kobiet!
„ZABIJ MNIE PRZED PAŁACEM”
Polityczne koszty dla nowej administracji Chihuahua były bardzo duże.
Stanęła ona przed problemem, że ktoś został zamordowany na jej progu.
Po spotkaniu z prokuratorem generalnym, skrytykowaniu gubernatora
i zawstydzeniu prokuratora okręgowego została zabita u ich drzwi.
Do tego dochodzi oburzenie społeczeństwa. Zaistniała więc potrzeba
udowodnienia, że władze są w stanie
poradzić sobie z taką sprawą.
- Są jakieś postępy? - Ogromne.
Zdobyliśmy wiele nowych informacji.
Mamy nadzieję, że wkrótce zamkniemy śledztwo.
- A co w sprawie Sergia Barrazy? - To jest ta sama sprawa.
Bardzo możliwe, że kazano im
wreszcie zamknąć sprawę ze względu na poruszenie.
Władze ogłosiły, że zabójca Mariseli został zatrzymany,
i że są dowody jego winy.
Zatrzymano José Enrique'a Jiméneza Zavalę, alias Wicked.
Jest on domniemanym zabójcą Mariseli Escobedo.
Nareszcie to długie śledztwo
zakończyło się aresztowaniem
głównego sprawcy.
Jestem odpowiedzialny za odebranie życia pani Escobedo.
Zrobiłem to na polecenie grupy przestępczej, do której należę.
Przedstawili tego człowieka jako zabójcę mojej mamy
i dodatkowo oskarżyli go o inne zbrodnie, jak strzelaninę w barze.
Byłam obrońcą z urzędu w stanie Chihuahua.
- Pani nazwisko? - Perla Márquez, jestem obrońcą z urzędu.
Początkowo powiedział:
„Zabiłem ją. Chcę mieć to za sobą. I to tyle”.
Co może pan powiedzieć o pierwszym zdjęciu?
To ja przed Pałacem Rządowym.
Podszedłem do niej, ale broń się zacięła.
Zacząłem ją gonić.
Tutaj pewnie przeładowałem broń.
Na 26. pewnie ją dogoniłem i zastrzeliłem.
Mamy także dowody z innych zabójstw.
Przyznał się i broń się zgadza.
Postawiliśmy zarzuty z pełnym przekonaniem.
Chcę wziąć odpowiedzialność za swój czyn
i ponieść konsekwencje swoich wyborów, jak to się mówi.
Adwokatka Mariseli nie wierzy, że to jest zabójca.
Używa słów typu: „Pozbawiłem ją życia”.
Kryminaliści zwykle mówią: „Zabiłem ją”. Albo: „Załatwiłem ją”.
Kto sam z siebie przyznaje się do morderstwa?
Prokuratura musi udowodnić winę oskarżonego.
Jakie mogą mieć niezbite dowody?
Mają tylko jego zeznanie.
Udowodnili, że strzał padł z jego broni,
ale nie, że to on strzelił. A to różnica.
Rodzina znów podniosła alarm.
„To nie on, sprawa nie jest zamknięta”.
Brat Mariseli, Ricardo, twierdzi, że Zavala nie jest sprawcą,
ponieważ widział zabójcę z bliska.
Nie rozpoznałbym go, bo mnie tam nie było,
ale Ricardo był.
Powiedział mi, że nigdy nie zapomni twarzy zabójcy.
Portret pamięciowy jest bardzo podobny
do rzekomego zabójcy, ale to nie ta sama osoba.
Zabójcą Mariseli Escobedo jest Andy Barraza.
Jest bratem Sergia, który zamordował Rubí, siostrę Juana.
To jest zdjęcie Andy'ego Barrazy Bocanegry.
Poznałem go jakiś czas przed śmiercią Rubí.
Właśnie wyszedł z poprawczaka.
Ricardo go nie znał.
Nie widział go przed tamtą nocą.
Marisela Escobedo zawiadomiła prokuraturę stanu Chihuahua,
że Andy Barraza przyszedł do jej domu, by ją zastrzelić.
Andy mówił ludziom w swojej dzielnicy,
że zabije moją mamę, że ją „zajebie”.
Przekazaliśmy tę informację prokuratorowi generalnemu,
panu Césarowi Peniche.
KONSULAT GENERALNY MEKSYKU
Odbyliśmy krótką rozmowę.
PRZEDSTAWICIEL PROKURATURY GENERALNEJ CHIHUAHUA (2010-2015)
Otrzymaliśmy dodatkowe informacje i umówiliśmy oficjalne oświadczenie.
Zażądaliśmy okazania fotograficznego.
Na zdjęciach był między innymi Andy.
Ricardo rozpoznał w nim zabójcę.
ROZPOZNAJĘ W TYM CZŁOWIEKU ZABÓJCĘ MOJEJ SIOSTRY
- Zabił ją pan? - Tak.
Jest pan pewien? Są jakieś wątpliwości?
Czy mógł pan być pod wpływem narkotyków
i myślał pan, że ją zabił, a zrobił to ktoś inny?
Zawsze byłem na haju, ale w pełni świadomy.
Rodzina się upierała, że to nie „Wicked”, i wskazała zabójcę,
ale to nie interesowało prokuratury.
Zignorowano to zupełnie, nie włączono nawet do akt.
Strategia medialna władz polegała na oczernianiu „Wickeda”.
OŚRODEK RESOCJALIZACYJNY AQUILES SERDÁN, CHIHUAHUA
Wszystko się zmieniło, gdy pewnego dnia powiedział mi, że ma tego dość.
„Nie mogę już tak dłużej, bo ja jej nie zabiłem”.
Wymuszono na nim torturami przyznanie się do winy.
Grożono jego żonie i dziecku.
Więc zgodził się powiedzieć, co chcieli.
Natychmiast poinformowałam sąd
i złożyłam wniosek o zastosowanie Protokołu Stambulskiego.
Ten protokół pozwala ustalić, czy ktoś był torturowany.
Powiedziałam mu, że powinniśmy założyć sprawę.
Uważałam, że mamy sporą szansę wygrać.
Brat Mariseli był tam, gdy została zamordowana,
więc mieliśmy naocznego świadka.
Dochowaliśmy należytej staranności, przygotowując się do procesu.
Jeśli państwo oskarża kogoś pomimo sprzecznych dowodów,
trzeba tego dowieść w sądzie i uzyskać uniewinnienie.
W dniu 31 grudnia 2014 r. biuro prokuratora generalnego ogłosiło,
że „Wicked” zmarł w wyniku rozległego zawału serca.
Jego matka zażądała sekcji zwłok.
Żeby wyszło na jaw, że to kłamstwo.
Władze wycofały oświadczenie o przyczynie śmierci Wickeda.
Ujawniono, że Wicked nie zmarł na serce.
Został uduszony przez współwięźnia,
Jaimego Noela Cuevasa, pseudonim Jimmy.
Został zamordowany w więzieniu o zaostrzonym rygorze.
Zrozumiałem, że nawet jeśli podam im na tacy
wszystkie dowody, że zabił ją kto inny,
to nic nie zmieni, bo ich nie obchodzi prawda.
Potrzebujemy otwartości
ze strony ówczesnych władz.
Czy sprawa zabójstwa Mariseli nadal jest otwarta?
Czy została zamknięta?
Z tego, co pamiętam, śledztwo zamknięto,
gdy Wicked został oskarżony.
Skazany i jego ewentualny wspólnik nie żyją,
sprawa jest zamknięta.
To walka z wiatrakami.
Tamtego dnia, gdy stałem przy trumnie matki,
obiecałem jej, że uczynię, co w mojej mocy,
żeby Rubí doczekała się sprawiedliwości.
I tak zrobiłem.
Ale musiałem zaakceptować, że nie mogę poświęcić temu całego życia.
Byłem wyczerpany psychicznie i emocjonalnie.
Myślałem, że została mi tylko nienawiść.
Na początku była siłą napędową, ale z czasem zaczęła mnie niszczyć.
Byłem nieszczęśliwy i niespokojny.
Codziennie rano po przebudzeniu myślałem o mamie.
O Andym i o Sergio.
Nie żyje jeden z najpilniej poszukiwanych w stanie Chihuahua ludzi.
Prokuratura potwierdziła śmierć Sergia Rafaela Barrazy.
Niezidentyfikowane zwłoki leżały w kostnicy w Zacatecas przez sześć dni,
aż zgłosiła się żona zmarłego.
Barraza zginął w strzelaninie z wojskiem 16 listopada.
Zastrzelono go z powodu działalności przestępczej.
Ale nie było to wynikiem próby aresztowania.
Nie odsiedział wyroku 50 lat za zabójstwo, o który walczyła Marisela Escobedo.
Był jedynym odpowiedzialnym za morderstwo Rubí.
Prawdziwy sprawca powiązanego zabójstwa, które zorganizował,
również został aresztowany.
Sprawa Mariseli została zamknięta.
Bo Sergio Barraza nie żył.
To wiele mówi o tym, jak władze i obecny rząd
rozumieją pojęcie sprawiedliwości.
Sprawa zamknięta.
Pojechaliśmy do El Paso, żeby opowiedzieć o Andym.
O tym, jak mój wujek rozpoznał w nim zabójcę,
ale prokuratura nigdy tego nie uznała.
Prokurator Salas twierdził później, że go tym zaskoczyłem.
Poważnie? Po wszystkich moich wystąpieniach przed konsulatem?
Kontakty z meksykańskimi władzami to strata czasu.
ZAKŁAD KARNY MICHAEL UNIT, TEKSAS
Nie mam nic do ukrycia, wszystko wam powiem,
poza tym, co mogłoby mi zaszkodzić.
Ludzie obwiniają mnie o śmierć Mariseli,
ale to nie byłem ja, mówię szczerze.
Pracowałem w restauracji na ulicy Mesa w El Paso.
Skończyłem zmianę o pierwszej w nocy.
Rano kolega mnie obudził i powiedział, co się stało.
Nie zabiłem Mariseli. Siedzę za kradzież.
To samo mówią o moim bracie.
Że to on ją zabił.
Jasne, że on zlecił zabójstwo, ale załatwił ją ktoś inny.
Sergio postanowił dołączyć do Los Zetas.
BRAT SERGIA BARRAZY
Dołączył do nich i zginął z nimi.
Nie żyje, ale zdobył władzę i poznał szefów.
Nawet kartelu Juárez. Wyświadczali nam przysługi.
To znaczy jemu.
A więc podpalenie warsztatu
i zabójstwo chronionego świadka to jego sprawka?
Oczywiście, a czyja?
To on wszystko zaplanował.
I to już cała historia. Ja nie zabiłem Mariseli Escobedo.
Nie zabiłem jej.
Koniec końców morderstwo Rubí pozostało bezkarne.
Tak samo morderstwo Mariseli.
Nie został aresztowany.
Nie poszedł do więzienia za zabójstwo Rubí.
Marisela też nie doczekała się sprawiedliwości.
Prokuratura jest stale zalewana nowymi sprawami.
Czego wynikiem jest to, że wiele dochodzeń…
zwyczajnie kładzie.
Ale większość nie jest nawet źle prowadzona,
jest stale odkładana na później.
Pogrążona na zawsze w zapomnieniu.
Do dziś w całym kraju jest wiele dziewcząt takich jak Rubí.
Wiele matek jak Marisela dzień w dzień żądających sprawiedliwości.
MARISELA ESCOBEDO DZIEWIĘĆ LAT BEZ SPRAWIEDLIWOŚCI
RUBÍ - 4126 DNI BEZ SPRAWIEDLIWOŚCI
MARISELA - 3285 DNI BEZ SPRAWIEDLIWOŚCI
Gdy pozwalamy, by takie sprawy,
sprawy tak jednoznaczne jak ta, nie kończyły się wyrokami,
narażamy społeczeństwo na niebezpieczeństwo.
W każdą rocznicę organizujemy marsz, żeby ludzie nie zapomnieli.
Zbrodnia bez sprawiedliwości.
Zbrodnia całkowicie bezkarna.
Marisela porzuciła swój biznes
i została gorliwym obrońcą
życia, sprawiedliwości i wolności.
Przypłaciła to życiem.
Ponieważ rząd
nie dał jej sprawiedliwości, której się domagała.
TUTAJ 19 GRUDNIA 2010 ROKU ZOSTAŁA ZAMORDOWANA MARISELA ESCOBEDO ORTIZ
Wciąż pamiętam jej ostatnie słowa.
„Chcę, by Rubí była ostatnią ofiarą kobietobójstwa w tym mieście”.
Była pielęgniarką, matką, przedsiębiorcą.
Wiodła życie jak inne.
Ale dzięki temu, co zrobiła w ostatnich dwóch jego latach,
na zawsze zapisała się na kartach historii Chihuahua i Meksyku.
Marisela Escobedo jest bohaterką w świadomości społecznej.
Nie tylko w Ciudad Juárez, ale dla wielu Meksykanów.
Była iskrą nadziei dla kobiet i ofiar przestępstw w Meksyku.
Wszyscy czuli wagę jej słów.
Wyjdźcie poza swoje cztery ściany.
Jeśli drzwi się zamykają, otworzą się inne.
Możecie szukać do końca świata.
Aby nasze córki mogły żyć wolne,
by nie stawały się ofiarami przemocy, wykorzystywania,
a tym bardziej zabójstwa.
Walka trwa!
Marisela żyje!
Wiemy, że są dobrzy ludzie, i proszę ich o poparcie.
Wyjdźcie z nami na ulice i domagajcie się sprawiedliwości.
Dbajcie o siebie nawzajem, nie czekając, aż będziecie następni.
Sprawiedliwość!
To matki, które osierociły dzieci.
To nasze córki, to uczennice.
To przyszłość naszego miasta i naszego kraju.
Ani jednej więcej zamordowanej kobiety!
RAZEM JESTEŚMY SILNI!
ANI JEDNEJ MNIEJ
Słuchajcie! To wasza walka!
MEKSYK - KOBIETOBÓJSTWO
Nie jesteś sama!
Zrozumiałem, że moja mama stała się symbolem.
Symbolem walki w Chihuahua, Meksyku i Ciudad Juárez.
Jest symbolem.
To historia miłości,
a także historia wielu matek, ojców,
braci, sióstr, synów i córek,
historia nas wszystkich.
Tak, to historia miłości.
Zdecydowałem, że jestem tym zmęczony, że nie chcę już nienawidzić.
Kiedy tylko to sobie powiedziałem,
poczułem, jak spadł mi kamień z serca.
Pozbyłem się ogromnego ciężaru i całej tej nienawiści.
Nie czułem też przebaczenia, to co innego,
ale już zupełnie nie czułem nienawiści.
Nigdy już nie czułem się taki sam.
Dobry wieczór.
Dzięki, że dzielicie ten wyjątkowy wieczór z naszą rodziną i rodziną Noemí.
Spełnijcie ze mną toast tym, co macie pod ręką,
za szczęście młodej pary. Niech wam Bóg błogosławi.
Dziękuję.
Mama nauczyła nas miłości.
Byłem zbyt uparty, by mnie kochać, a i tak mnie kochała.
Międzyamerykańska Komisja Praw Człowieka otrzymała w 2019 r. pozew
o rozstrzygnięcie odpowiedzialności rządu Meksyku
za postępowanie w sprawach Mariseli i Rubí.
Andy Barraza odbywa w Teksasie karę więzienia za kradzież rozbójniczą.
Rząd Meksyku nigdy nie kazał mu zeznawać w sprawie Mariseli.
Gdy powstawał ten film, po trzech latach na wolności
César Duarte oczekiwał w Miami na wynik apelacji od ekstradycji.
Wydano 21 nakazów jego aresztowania.
Jest oskarżony o defraudację 1,2 miliarda peso.
W Meksyku zostaje zamordowanych średnio dziesięć kobiet dziennie.
97% kobietobójstw pozostaje bezkarnych.
Nie zapomnij ich imion Panie prezydencie
Za wszystkie kobiety Maszerujące po Reformie
Za wszystkie dziewczyny Walczące w Sonorze
Za przywódczynie Walczące o Chiapas
Za wszystkie matki Szukające córek w Tijuanie
Śpiewamy bez lęku Żądamy sprawiedliwości
Krzyczymy za każdą Zaginioną dziewczynę
Powiedzmy to głośniej Chcemy żyć!
Niech wreszcie umrze
Kobietobójstwo
Wszystko spalę Zburzę wszystko
Jeśli mężczyzna Zamknie ci oczy na zawsze
Nie uciszą mnie Mam już dosyć
Gdy skrzywdzą jedną
Zareagujemy wszystkie
Jestem Claudią, jestem Ester Jestem też Teresą
Jestem Ingrid, jestem Rubí Jestem Mariselą
Jestem dziewczyną, którą zmusiłeś By poszła z tobą
Jestem matką Opłakującą ich śmierć
I jestem tą, która cię zmusi Byś zapłacił
Sprawiedliwość!
Za wszystkie kobiety Maszerujące po Reformie
Za wszystkie dziewczyny Walczące w Sonorze
Za przywódczynie Walczące o Chiapas
Za wszystkie matki Szukające córek w Tijuanie
Śpiewamy bez lęku Żądamy sprawiedliwości
Krzyczymy za każdą Zaginioną dziewczynę
Powiedzmy to głośniej Chcemy żyć!
Niech wreszcie umrze
Kobietobójstwo
Niech wreszcie umrze
Kobietobójstwo
I niech Ziemia Zatrzęsie się w posadach
Na sam ryk miłości
I niech Ziemia Zatrzęsie się w posadach
Na sam ryk
Miłości
Napisy: Ewa Zielińska