1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:06,256 --> 00:00:08,925
‪(ผลงานสแตนด์อัพคอมเมดี้จาก NETFLIX)‬

3
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

4
00:00:22,480 --> 00:00:23,398
‪เป็นไงบ้างครับ‬

5
00:00:24,566 --> 00:00:25,483
‪จริงดิ‬

6
00:00:27,736 --> 00:00:28,653
‪ขอบคุณครับ ขอบคุณ‬

7
00:00:29,946 --> 00:00:31,281
‪พวกคุณเป็นไงบ้าง โอเคครับ‬

8
00:00:31,781 --> 00:00:34,534
‪ขอบคุณมากครับ‬
‪ยอดเลยที่ได้มาอยู่ในเมืองออสติน รัฐเท็กซัส‬

9
00:00:36,244 --> 00:00:37,120
‪ใช่เลย‬

10
00:00:38,413 --> 00:00:41,124
‪เวลาผมออกทัวร์‬
‪ผมทิ้งภรรยากับลูกเล็กๆ สองคนไว้‬

11
00:00:41,207 --> 00:00:43,918
‪และเธอก็ยึดติดกับผมน่าดูน่ะนะ‬

12
00:00:45,754 --> 00:00:47,589
‪เธอร้องไห้ตอนผมจากมา‬

13
00:00:49,090 --> 00:00:49,924
‪แบบว่า...‬

14
00:00:51,051 --> 00:00:51,885
‪ตลอดเลย‬

15
00:00:52,469 --> 00:00:53,803
‪ครับ เธอทำงั้น‬

16
00:00:53,887 --> 00:00:57,432
‪ผมจากมา แล้วเธอก็แบบว่า‬
‪"มันจะยากเย็นเวลาคุณไม่อยู่"‬

17
00:00:57,557 --> 00:01:00,810
‪แล้วผมก็ต้องทำอะไรแบบ‬
‪เล่นละครน่ะ แล้วผมก็แบบ...‬

18
00:01:01,811 --> 00:01:03,438
‪"มันจะยากสำหรับผมเหมือนกัน"‬

19
00:01:03,521 --> 00:01:04,355
‪รู้ไหมครับ‬

20
00:01:05,440 --> 00:01:06,399
‪มันไม่ยากหรอก‬

21
00:01:08,359 --> 00:01:09,194
‪มันสนุกออก‬

22
00:01:10,695 --> 00:01:13,656
‪ผมเพิ่งทำงั้นไปทางโทรศัพท์ที่หลังเวที‬
‪เมื่อสักห้านาทีก่อนนี่เอง‬

23
00:01:17,202 --> 00:01:19,329
‪เธอแบบว่า "ฉันอยู่ตัวคนเดียวที่บ้าน"‬

24
00:01:19,412 --> 00:01:22,248
‪และผมก็แบบ "ผมอยู่ตัวคนเดียวข้างนอกนี่"‬
‪คุณคงรู้เนอะ‬

25
00:01:23,166 --> 00:01:24,084
‪เปล่า ผมเปล่าเลย‬

26
00:01:27,837 --> 00:01:28,797
‪เธอยอดนะ เธอยอด‬

27
00:01:28,880 --> 00:01:31,424
‪ผมรักเธอ ผมรักลูกๆ มากกว่า‬
‪แต่ผมก็รักเธอจริงๆ‬

28
00:01:33,384 --> 00:01:35,470
‪เอ้อ มันเป็นความรักคนละแบบ รู้ไหม‬

29
00:01:35,553 --> 00:01:38,223
‪แบบว่าผมไม่อยากอึ๊บลูกๆ หรอก‬
‪นั่นอย่างแรกเลย‬

30
00:01:44,521 --> 00:01:46,231
‪"นั่นก็ดีแล้ว ทอม" เพราะงั้น...‬

31
00:01:47,524 --> 00:01:52,654
‪มันเกินความสามารถที่คุณจะอธิบายได้‬
‪ว่าสุดท้ายแล้วคุณรักลูกๆ มากแค่ไหน‬

32
00:01:52,904 --> 00:01:55,198
‪จริงๆ นะ และแบบว่าตอนนี้ผมก็อยู่ฝั่งที่เป็นพ่อแม่‬

33
00:01:55,281 --> 00:01:58,660
‪ผมเลยได้นึกขำกับพวกที่ไม่มีลูก‬

34
00:01:58,743 --> 00:02:00,495
‪ที่สบถสาบานว่าพวกเขาเข้าใจมัน‬

35
00:02:00,578 --> 00:02:01,830
‪นั่นเป็นเรื่องโปรดของผมเลย‬

36
00:02:01,913 --> 00:02:05,583
‪แบบว่าใช้เวลากับเพื่อนที่ไม่มีลูก แล้วเขาก็แบบ‬

37
00:02:05,667 --> 00:02:08,502
‪"ใช่เลย พวก ฉันเห็นว่านายรักลูกนาย‬

38
00:02:08,586 --> 00:02:12,215
‪ฉันรู้ชัดเลยว่านายรู้สึกยังไง เพราะว่า...‬

39
00:02:13,216 --> 00:02:14,509
‪ฉันรักหมาของฉัน"‬

40
00:02:16,010 --> 00:02:17,137
‪แล้วผมก็แบบ "ใช่สิ"‬

41
00:02:17,679 --> 00:02:18,721
‪ไม่เลย‬

42
00:02:19,139 --> 00:02:20,765
‪ผมไม่ได้ดูถูกความรักต่อสัตว์เลี้ยงนะ‬

43
00:02:20,849 --> 00:02:22,600
‪ความรักต่อสัตว์เลี้ยงเป็นของจริง‬

44
00:02:22,684 --> 00:02:23,810
‪- ใช่แล้ว!‬
‪- แน่นอนครับ‬

45
00:02:23,893 --> 00:02:26,938
‪ผมมีสัตว์เลี้ยงมาตลอดชีวิตผม มันยอดที่สุด‬

46
00:02:27,021 --> 00:02:29,732
‪ผมช่วยเหลือสัตว์ ผมสนับสนุนให้พวกคุณทำแบบนั้น‬

47
00:02:29,816 --> 00:02:32,360
‪ผมมีหมาตัวหนึ่งที่ผมรักสุดๆ‬

48
00:02:32,443 --> 00:02:36,948
‪แต่นี่คือความแตกต่างระหว่างความรัก‬
‪ที่ผมมีให้หมาตัวนั้นกับลูกๆ ผม‬

49
00:02:37,157 --> 00:02:40,785
‪ถ้าหมาตัวนั้นทำร้ายลูกๆ คนใดคนหนึ่งของผม‬

50
00:02:40,952 --> 00:02:44,289
‪ผมจะจัดการทันทีเลย แบบไม่มีข้อกังขาเลยนะ‬

51
00:02:44,831 --> 00:02:46,833
‪ผมจะจับหมานั่นกดน้ำซะ ถูกไหม‬

52
00:02:49,043 --> 00:02:51,796
‪แล้วผมก็หมายถึงระหว่างที่มีเสียงร้องแบบ...‬

53
00:02:52,463 --> 00:02:53,590
‪ผมก็จะจัดการ... แบบนั้นน่ะ‬

54
00:02:56,050 --> 00:02:58,803
‪จากนั้นผมก็จะเอามันให้ลูกชายผม‬

55
00:03:00,555 --> 00:03:03,349
‪ผมจะแบบ "จำได้ไหมตอนไอ้นั่นทำร้ายลูก‬
‪พ่อฆ่ามันแล้ว"‬

56
00:03:05,185 --> 00:03:07,061
‪เขาจะแบบ "ผมควรจะทำบ้าอะไรฮะ...‬

57
00:03:08,104 --> 00:03:11,065
‪กับหมาที่ตายแล้วนี่"‬

58
00:03:11,566 --> 00:03:14,068
‪แล้วผมก็จะแบบ‬
‪"ไม่รู้สิ เรียนรู้ที่จะสู้เพื่อตัวเองมั้ง"‬

59
00:03:14,152 --> 00:03:16,196
‪พ่อจะได้ไม่ต้องทำเรื่องบัดซบแบบนั้น ตกลงนะ"‬

60
00:03:18,740 --> 00:03:19,574
‪ผมรู้‬

61
00:03:20,116 --> 00:03:22,327
‪มันเป็นมุกตลกที่สร้างความขัดแย้งมาก‬
‪มันเป็นงั้น...‬

62
00:03:23,328 --> 00:03:24,621
‪มาทั้งทัวร์นี้เลย‬

63
00:03:27,832 --> 00:03:30,835
‪ผมว่ามันทำให้คนดูแบ่งเป็นสองฝ่าย รู้ไหม‬

64
00:03:32,378 --> 00:03:34,422
‪คนที่แบบว่า "อย่าส่งเสียงร้องนั่น‬

65
00:03:38,927 --> 00:03:40,136
‪มันทำให้เรื่องดูจริงขึ้นมา"‬

66
00:03:41,888 --> 00:03:43,097
‪แล้วก็มีคนอีกกลุ่มที่แบบ‬

67
00:03:43,181 --> 00:03:45,225
‪"ร้องเลย นั่นเป็นท่อนโปรดของผมเลยว่ะ พวก"‬
‪และ...‬

68
00:03:46,768 --> 00:03:47,936
‪คุณก็รู้ว่าคุณเป็นฝ่ายไหน‬

69
00:03:49,395 --> 00:03:50,230
‪ใช่แล้ว‬

70
00:03:50,730 --> 00:03:52,982
‪นี่ การมีลูกน่ะทำให้เราทำอะไรบ้าๆ‬

71
00:03:53,066 --> 00:03:55,902
‪ผมไม่ภูมิใจด้วยซ้ำกับเรื่องบางอย่างที่ผมทำ‬
‪โอเคไหม‬

72
00:03:56,277 --> 00:04:00,782
‪ปีที่แล้วเป็นครั้งแรก‬
‪ที่มีคนมารังแกลูกคนหนึ่งของผม‬

73
00:04:00,865 --> 00:04:01,991
‪ผมตอบสนองไปไม่ดีเท่าไร‬

74
00:04:02,075 --> 00:04:04,911
‪เรื่องมันเป็นงี้ ผมพาลูกชายคนโตของผม‬
‪ไปสวนสาธารณะ‬

75
00:04:04,994 --> 00:04:06,246
‪เขาอายุสองขวบครึ่ง‬

76
00:04:06,412 --> 00:04:07,997
‪ไอ้หนูน้อยโคตรน่ารัก‬

77
00:04:08,498 --> 00:04:12,502
‪แล้วเขาก็เดินเข้าไปในสวนสาธารณะ‬
‪เดินไปยังเครื่องเล่นเด็กชิ้นหนึ่ง‬

78
00:04:12,669 --> 00:04:16,798
‪และตอนที่เขาเดินไปหามัน‬
‪เขาก็เหยียบขึ้นไปบนนั้น แล้วเด็กที่โตกว่าคนหนึ่ง‬

79
00:04:16,923 --> 00:04:18,173
‪หมายถึงสี่ขวบน่ะนะ‬

80
00:04:20,134 --> 00:04:23,096
‪เขาบอกว่า‬
‪"เธอเล่นกับเจ้านั่นไม่ได้ นั่นของฉัน"‬

81
00:04:23,179 --> 00:04:25,848
‪แล้วผมก็แบบ‬
‪"ฉันจะเตะให้อกเธอทะลุหลังออกไปเลย"‬

82
00:04:29,602 --> 00:04:31,145
‪แล้วเขาก็แบบ "อะไรนะ"‬

83
00:04:31,229 --> 00:04:33,439
‪แล้วผมก็พูดว่า "ฉันจะกระทืบเธอเดี๋ยวนี้แหละ!"‬

84
00:04:34,857 --> 00:04:36,651
‪เขาเลยร้องไห้ ผมก็หัวเราะ‬

85
00:04:36,734 --> 00:04:38,611
‪ทุกคนมามุงอยู่รอบๆ ถูกไหม‬

86
00:04:42,115 --> 00:04:43,032
‪คุณทำแบบนั้นไม่ได้‬

87
00:04:44,200 --> 00:04:46,327
‪คุณทำอะไรกับเด็กเฮงซวยไม่ได้ทั้งนั้น‬

88
00:04:47,412 --> 00:04:49,622
‪คุณสบถเยอะๆ แถวที่พวกเขาอยู่ได้‬

89
00:04:50,206 --> 00:04:52,208
‪ไม่ใช่สบถใส่นะ นั่นเป็นจุดแบ่งที่สำคัญ‬

90
00:04:52,875 --> 00:04:53,876
‪แถวที่พวกเขาอยู่‬

91
00:04:53,960 --> 00:04:56,838
‪จากนั้นคุณก็ฝันเฟื่อง‬
‪เรื่องพวกเขาเอามันไปพูดตามที่บ้าน‬

92
00:04:56,921 --> 00:04:59,882
‪แล้วก็เจอปัญหา‬
‪แล้วแบบนั้นก็สะใจมากๆ โอเคนะครับ‬

93
00:05:01,259 --> 00:05:04,178
‪แต่แบบว่าเราต้องใส่จังหวะให้มันนะ‬
‪ไม่งั้นพวกเขาจะไม่จำ‬

94
00:05:04,262 --> 00:05:05,722
‪เพราะพวกเขาก็แค่ไอ้เด็กหน้าโง่‬

95
00:05:05,805 --> 00:05:07,307
‪เพราะงั้นคุณต้องแบบ‬

96
00:05:07,390 --> 00:05:09,309
‪"แม่ง เวร ไอ้ห่า ดอก ไข่กู‬

97
00:05:09,392 --> 00:05:11,144
‪เลียควยกู เลียตูดกู"‬

98
00:05:11,227 --> 00:05:12,061
‪แล้วเด็กนั่นก็จะแบบ‬

99
00:05:16,065 --> 00:05:16,899
‪"นั่นอะไรน่ะ"‬

100
00:05:16,983 --> 00:05:18,985
‪ผมก็จะแบบ "ไปบอกแม่เธอสิ‬
‪มันเป็นงั้นแหละ"‬

101
00:05:21,487 --> 00:05:25,074
‪พอพวกเขาเดินผ่านไป‬
‪คุณก็อาจจะบังเอิญหวดใส่ได้ทีหนึ่ง‬

102
00:05:25,158 --> 00:05:26,743
‪ผมลองมาแล้ว แต่มันต้อง...‬

103
00:05:26,826 --> 00:05:28,578
‪ตอนพวกเขาเดินผ่านไปน่ะนะ รู้ไหม‬

104
00:05:29,120 --> 00:05:30,872
‪แบบนั้นเลย จากนั้นพวกเขาก็จะ‬

105
00:05:35,918 --> 00:05:38,129
‪"แม่ง เวร ไอ้ห่า ดอก ไข่..."‬

106
00:05:43,009 --> 00:05:44,510
‪คุณเคยเจอใครสักคน‬

107
00:05:44,594 --> 00:05:48,389
‪แล้วเขาก็น่าเบื่อมากจนคุณรู้สึกเหมือน‬
‪เขาเป็นพิษต่อคุณไหม แบบว่า...‬

108
00:05:49,932 --> 00:05:53,102
‪คุณคุยกับเขาแล้วคุณก็แบบ‬
‪"ฉันรู้สึกเหมือนฉันกำลังจะตายตอนนี้เลย‬

109
00:05:54,395 --> 00:05:55,646
‪และฉันก็คิดว่าเพราะคุณ"‬

110
00:05:56,939 --> 00:05:59,567
‪หมอนี่ชื่อเครก ผมได้เจอเขา...‬

111
00:06:00,651 --> 00:06:01,652
‪ผมถามชื่อเขาแบบเอาชัวร์เลย‬

112
00:06:01,736 --> 00:06:03,988
‪ผมแบบว่า "ผมจะจำคุณ‬
‪ไปตลอดชีวิตผมเลย พวก"‬

113
00:06:04,989 --> 00:06:06,699
‪เขา... ผมเจอเขาที่ธนาคาร‬

114
00:06:07,033 --> 00:06:08,076
‪เขาใช่พนักงานธนกิจไหม‬

115
00:06:08,159 --> 00:06:10,578
‪เปล่า เขาใช่ยามไหม‬

116
00:06:10,661 --> 00:06:11,496
‪ก็เปล่า‬

117
00:06:11,871 --> 00:06:12,789
‪เขาทำงานอะไรน่ะเหรอ‬

118
00:06:12,872 --> 00:06:16,584
‪ผมไม่รู้ เดี๋ยวนี้คนเขาเรียก‬
‪คนที่ยืนอยู่ในล็อบบี้ธนาคาร...‬

119
00:06:17,960 --> 00:06:18,878
‪ว่าอะไรก็นั่นแหละ‬

120
00:06:18,961 --> 00:06:21,089
‪ที่คุณเดินเข้าไปถามว่า‬
‪"คุณทำงานที่นี่หรือเปล่า"‬

121
00:06:21,172 --> 00:06:23,132
‪แล้วเขาก็แบบ "ผมว่างั้นนะ" หมอนั่นแหละ‬

122
00:06:23,716 --> 00:06:25,343
‪คนประสานงานที่ล็อบบี้น่ะ‬

123
00:06:26,844 --> 00:06:29,389
‪ผมเห็นเขา เราสบตากัน‬

124
00:06:29,472 --> 00:06:32,767
‪ผมไม่รู้ว่าคุณเป็นยังไงนะ‬
‪สำหรับผมน่ะ ถ้าเราสบตากัน...‬

125
00:06:32,850 --> 00:06:34,727
‪ระหว่างวันนะ ไม่ใช่ตอนกลางคืน‬

126
00:06:34,811 --> 00:06:36,104
‪แต่ระหว่างวัน...‬

127
00:06:37,814 --> 00:06:40,233
‪ตามมารยาทพื้นฐานของมนุษย์เนี่ย‬
‪ผมต้องทักทายคุณ‬

128
00:06:40,316 --> 00:06:41,359
‪ผมเลยทำแบบนั้น‬

129
00:06:41,442 --> 00:06:44,404
‪เราสบตากัน แล้วผมก็บอกว่า‬
‪"เป็นไงมั่งครับ" แล้วเขาก็แบบ...‬

130
00:06:46,614 --> 00:06:48,616
‪ผมเลยแบบ "โอเค งั้น..."‬

131
00:06:50,243 --> 00:06:53,204
‪แล้วผมก็เดินไปถึงประตูชั้นที่สองเพื่อเดินเข้าไป‬

132
00:06:53,287 --> 00:06:57,125
‪แล้วตอนที่ผมเอื้อมไปจะเปิดประตูนั่น‬
‪ผมก็ได้ยินเสียง "คุณจะไปธนาคารเหรอ"‬

133
00:07:02,255 --> 00:07:03,923
‪ผมถามว่า "ที่นี่ยังใช่ธนาคารอยู่ไหม"‬

134
00:07:04,632 --> 00:07:05,591
‪เขาบอกว่า "ใช่"‬

135
00:07:05,675 --> 00:07:06,968
‪ผมบอกว่า "ผมอยากเข้าไป"‬

136
00:07:07,927 --> 00:07:09,512
‪แล้วเขาก็ว่า "เอาเลย"‬

137
00:07:09,595 --> 00:07:10,721
‪แล้วผมก็แบบ...‬

138
00:07:12,557 --> 00:07:13,391
‪"โอเค‬

139
00:07:14,308 --> 00:07:15,143
‪ขอบคุณครับ"‬

140
00:07:16,144 --> 00:07:17,520
‪แล้วผมก็เอื้อมมือกลับไป...‬

141
00:07:18,062 --> 00:07:20,606
‪แล้วเขาก็พูดว่า‬
‪"ผมจะไปเวอร์จิเนียสัปดาห์หน้า"‬

142
00:07:24,277 --> 00:07:25,653
‪"นี่คุณบอกผมเรื่องนั้นเหรอ"‬

143
00:07:27,447 --> 00:07:30,283
‪เขาบอกว่า "คุณถามว่า 'เป็นไงมั่งครับ'‬
‪ตอนคุณมาถึงที่นี่‬

144
00:07:30,908 --> 00:07:32,160
‪ผมต้องคิดเรื่องนั้นดูก่อน‬

145
00:07:33,244 --> 00:07:34,162
‪นั่นแหละสิ่งที่ผมทำอยู่"‬

146
00:07:34,245 --> 00:07:36,956
‪ผมบอกว่า "นั่นเป็นเรื่องบ้าระยำที่สุด‬
‪ที่ผมเคยได้ยินใครพูดเลย‬

147
00:07:37,415 --> 00:07:40,376
‪อีกอย่างนะ คำถามนั่นไม่ได้มีไว้ตอบแบบนี้‬
‪แต่เอาเถอะครับ"‬

148
00:07:43,546 --> 00:07:45,506
‪แล้วทีนี้ผมก็ยื่นมือกลับไป แล้วทีนี้เขาก็พูดว่า‬

149
00:07:45,590 --> 00:07:47,467
‪"ใช่ น้องสาวผมอยู่ที่นั่น" แล้วผมก็แบบ...‬

150
00:07:51,220 --> 00:07:53,055
‪"เธออยู่ที่นั่นมานานแค่ไหนแล้ว"‬

151
00:07:54,432 --> 00:07:55,725
‪ทีนี้ผมติดบ่วงเข้าให้แล้ว‬

152
00:07:56,976 --> 00:07:58,561
‪เขาบอกว่า "สิบห้าปี"‬

153
00:07:58,644 --> 00:08:01,272
‪แล้วผมก็แบบ "คุณไม่เคยไปเลยเหรอ"‬
‪แล้วเขาก็แบบ...‬

154
00:08:02,398 --> 00:08:05,985
‪ทีนี้ผมเริ่มมองเขาแบบว่า‬
‪"นี่พวก คุณขับรถมาทำงานเองหรือว่า...‬

155
00:08:06,611 --> 00:08:08,821
‪มีคนมาส่ง" คุณเข้าใจที่ผมพูดใช่ไหม‬

156
00:08:13,117 --> 00:08:13,951
‪ผมคิดว่าเขา...‬

157
00:08:17,830 --> 00:08:18,664
‪ครับ‬

158
00:08:20,166 --> 00:08:22,376
‪ผมคิดว่าเขามองเห็นมันในสีหน้าผม‬

159
00:08:22,919 --> 00:08:25,129
‪เพราะจู่ๆ เขาก็พูดแบบไม่มีปี่มีขลุ่ยว่า‬
‪"ผมขับรถ"‬

160
00:08:25,213 --> 00:08:27,715
‪ผมก็แบบ "นั่นเจ๋งเลย พวก นั่นเจ๋งไปเลย‬

161
00:08:28,299 --> 00:08:29,717
‪ผมก็ขับรถเหมือนกัน นั่นมันบ้ามาก‬

162
00:08:31,761 --> 00:08:32,886
‪ผมต้องเข้าไปในนี้แล้ว"‬

163
00:08:33,929 --> 00:08:37,350
‪เขาบอกว่า "ใช่ เราจะไปท่องดี.ซี.กัน‬
‪แล้วเราก็จะไปดูอนุสรณ์สถานต่างๆ"‬

164
00:08:37,433 --> 00:08:40,561
‪ผมบอกว่า "ผมก็อยากฟังเรื่องนั้นนะ‬
‪แต่ผมต้องไปฝากเงิน"‬

165
00:08:40,645 --> 00:08:43,940
‪เขาว่า "ผมจะอยู่ตรงนี้ตอนคุณเดินออกมา"‬
‪ผมก็ว่า "ไอ้ห่าเอ๊ย"‬

166
00:08:46,192 --> 00:08:47,193
‪ช่างแม่งไอ้หมอนั่น‬

167
00:08:48,110 --> 00:08:50,071
‪แล้วก็ช่างแม่งทุกคนที่เหมือนเขา‬

168
00:08:51,447 --> 00:08:55,201
‪ถ้าคุณกล้าดีพอจะบอกชาวบ้าน‬
‪ว่าคุณเป็นยังไง‬

169
00:08:55,409 --> 00:08:57,078
‪ตอนพวกเขาทักว่า "เป็นไงบ้าง"‬

170
00:08:57,161 --> 00:08:59,539
‪ไอ้เรื่องพรรค์นั้นมันไร้มารยาท‬
‪และเห็นแก่ตัว โอเคนะ‬

171
00:09:01,040 --> 00:09:01,999
‪นี่ผมจริงจังนะ‬

172
00:09:02,083 --> 00:09:04,835
‪มีคำตอบที่ยอมรับได้อยู่สองอย่าง‬
‪สำหรับคำทักว่า "เป็นไงบ้าง"‬

173
00:09:04,919 --> 00:09:06,879
‪"ก็ดี" กับ "ยอดเลย"‬

174
00:09:07,630 --> 00:09:09,757
‪และถ้าคุณรู้สึกบัดซบ คุณก็บอกว่า "ก็ดี"‬

175
00:09:09,840 --> 00:09:13,469
‪คุณไม่เอาปัญหาในชีวิตจริงของคุณ‬
‪ไปถมใส่คนอื่น‬

176
00:09:13,803 --> 00:09:15,471
‪ระหว่างการทักทายกันตามมารยาท‬

177
00:09:16,222 --> 00:09:17,056
‪ใช่เลย‬

178
00:09:20,518 --> 00:09:21,352
‪มันเป็นเรื่องจริง‬

179
00:09:23,020 --> 00:09:23,980
‪คุณรู้ไหมว่าทำไม‬

180
00:09:24,063 --> 00:09:26,774
‪เพราะไม่มีใครอยากฟังปัญหาของคุณหรอก‬

181
00:09:26,857 --> 00:09:28,901
‪ปัญหาคุณทำให้นกเขาผมเหี่ยว‬

182
00:09:28,985 --> 00:09:32,238
‪และผมก็พยายามทำให้มันแข็งต่อไปอยู่เนี่ย‬

183
00:09:32,321 --> 00:09:33,155
‪ทีนี้...‬

184
00:09:38,744 --> 00:09:41,706
‪คุณรู้ไหมว่าใครมีระบบที่ดี‬

185
00:09:41,789 --> 00:09:45,251
‪โรดริโก ดูแตร์เต ประธานาธิบดีฟิลิปปินส์ไง‬

186
00:09:47,169 --> 00:09:48,713
‪อืม ถ้าคุณไม่รู้นะ‬

187
00:09:48,796 --> 00:09:52,883
‪ประธานาธิบดีฟิลิปปินส์เป็นคนเจ๋งสุดๆ และ...‬

188
00:09:53,843 --> 00:09:55,553
‪เขาก็มีความคิดสนุกๆ เยอะเลย‬

189
00:09:56,804 --> 00:10:02,018
‪หนึ่งในนั้นคือเขาจ้างหน่วยฆาตกรรม‬
‪ขี่มอเตอร์ไซค์...‬

190
00:10:03,019 --> 00:10:06,689
‪ให้ออกไปฆ่าคนทันทีที่เห็น‬

191
00:10:07,148 --> 00:10:09,400
‪ไม่มีการจับกุม ไม่มีการพิจารณาคดี‬

192
00:10:09,483 --> 00:10:10,651
‪เขาทำมันกับใครน่ะเหรอ‬

193
00:10:10,735 --> 00:10:15,489
‪พ่อค้ายาและคนที่ต้องสงสัยว่าเสพยา‬

194
00:10:16,907 --> 00:10:17,825
‪"ต้องสงสัย"‬

195
00:10:18,326 --> 00:10:21,662
‪คุณรู้ไหมว่ามีคนที่เหนื่อยล้า‬
‪ตายไปมากแค่ไหนทุกๆ วันในมะนิลา‬

196
00:10:23,039 --> 00:10:24,248
‪คุณว่าเรื่องนั้นมันไม่บ้าเหรอ‬

197
00:10:24,332 --> 00:10:27,585
‪คุณอาจเดินออกจากบ้านไปตอนตีห้า‬
‪แบบ "โอ๊ย เวรเอ๊ย"‬

198
00:10:28,127 --> 00:10:29,879
‪จากนั้นคุณก็ได้ยินเสียง... คุณแบบ "โอ๊ะ‬

199
00:10:35,134 --> 00:10:35,968
‪ฉันตื่นแล้ว!"‬

200
00:10:37,553 --> 00:10:40,014
‪พวกเขามาจอดข้างๆ คุณ "คุณเมายาเหรอ"‬
‪คุณก็แบบ "ฉันเพิ่งตื่น"‬

201
00:10:40,097 --> 00:10:42,224
‪พวกเขาก็แบบ "คุณเมายา" ปิ้ว ฆ่าคุณทิ้ง‬

202
00:10:44,143 --> 00:10:45,645
‪มันเลวร้ายมาก‬

203
00:10:45,853 --> 00:10:47,480
‪มันสมควรโดนประณาม‬

204
00:10:47,563 --> 00:10:49,231
‪และผมก็หวังว่าเราจะเอามันมาใช้ที่นี่‬

205
00:10:49,315 --> 00:10:50,149
‪ไม่ใช่...‬

206
00:10:52,068 --> 00:10:54,028
‪ไม่ใช่สำหรับการเสพยาหรอก เห็นๆ อยู่‬

207
00:10:54,111 --> 00:10:59,200
‪ผมคิดว่าเราควรสงวนมันไว้สำหรับ‬
‪พวกคุยโทรศัพท์แบบเปิดลำโพงในที่สาธารณะ‬

208
00:10:59,283 --> 00:11:01,786
‪โดยที่โทรศัพท์อยู่ตรงหน้าตัวเองแบบนี้‬

209
00:11:02,453 --> 00:11:04,038
‪คุณคงรู้นะ ใช่เลย‬

210
00:11:06,540 --> 00:11:10,795
‪คนพวกนี้เป็นใครกันน่ะ พวกที่เดินไปทั่ว‬
‪โดยไม่รับรู้โลกรอบตัว‬

211
00:11:10,878 --> 00:11:12,421
‪คุณต่อคิวรอซื้อกาแฟอยู่‬

212
00:11:12,505 --> 00:11:15,966
‪แต่ต้องมาได้ยินเรื่องราวสองทางที่น่าสนใจสุดๆ‬
‪ขยายเสียงมาให้ฟัง‬

213
00:11:16,634 --> 00:11:18,844
‪มันเป็นแบบนี้ตลอด แบบว่า‬
‪"นายไปไหนมาเมื่อคืน..."‬

214
00:11:27,561 --> 00:11:29,522
‪เชือดคอแม่งมันในคิวนั่นแหละ‬

215
00:11:30,064 --> 00:11:32,400
‪เตะศพทิ้งไป "ขอซื้อกาแฟแก้วหนึ่งครับ"‬
‪คืองี้...‬

216
00:11:33,734 --> 00:11:35,528
‪รุนแรงเกินไปเหรอ ผมเข้าใจ คืองี้...‬

217
00:11:36,779 --> 00:11:40,241
‪คุณรู้ไหมว่าผมอยากอัดไข่ใคร‬
‪ใส่ตู้จดหมาย...‬

218
00:11:41,534 --> 00:11:43,035
‪เป็นเวลา 20 นาทีติดต่อกัน‬

219
00:11:44,120 --> 00:11:50,418
‪ผู้ใหญ่ที่ขึ้นเครื่องเที่ยวหกโมงเช้า‬
‪ที่ไม่เคยเห็นก้อนเมฆมาก่อนไง‬

220
00:11:50,584 --> 00:11:51,544
‪ผมไม่รู้สินะ...‬

221
00:11:53,546 --> 00:11:54,380
‪ว่า...‬

222
00:11:55,131 --> 00:11:59,969
‪คุณเคยมีโชคดีได้ขึ้นเครื่องเที่ยวเช้าตรู่‬

223
00:12:00,094 --> 00:12:04,223
‪ที่ที่มีข้อตกลงโดยไม่ต้องบอกกันว่า‬
‪"เราจะอยู่กันมืดๆ ดีๆ‬

224
00:12:04,306 --> 00:12:06,767
‪เราจะได้พักผ่อนกันได้ระหว่างการเดินทาง"‬

225
00:12:06,851 --> 00:12:10,187
‪แต่มีคนใช้แอปฯ ติ๊กต๊อกอยู่ที่ที่นั่ง 16 ซีตลอดไหม‬

226
00:12:12,565 --> 00:12:13,399
‪ใช่เลย‬

227
00:12:15,443 --> 00:12:19,780
‪ผู้ชายคนหนึ่งที่นั่งอยู่ตรงนั้น ที่แบบ‬
‪"ผมไม่เคยเห็นเมฆแบบนั้นมาก่อน‬

228
00:12:27,538 --> 00:12:29,540
‪อ๊ะ มีอีกก้อนอยู่ตรงโน้น"‬

229
00:12:31,584 --> 00:12:33,085
‪"แกอายุสี่ขวบหรือไงวะ‬

230
00:12:34,420 --> 00:12:37,256
‪ปิดหน้าต่างสิวะ แม่งเอ๊ย‬
‪เราพยายามพักผ่อนกันอยู่"‬

231
00:12:39,008 --> 00:12:43,304
‪แล้วก็พวกที่เอารูปคนแบบก้างปลา‬
‪กับชื่อสมาชิกในครอบครัวตัวเอง‬

232
00:12:43,387 --> 00:12:45,848
‪แปะไว้บนกระจกหลังรถด้วย‬

233
00:12:49,518 --> 00:12:52,605
‪พวกเขาควรถูกประหารในที่สาธารณะ...‬

234
00:12:53,773 --> 00:12:56,650
‪ในรถตัวเอง เราจะได้นับแต้ม‬
‪บนกระจกหน้าต่างนั่นได้‬

235
00:12:59,612 --> 00:13:01,280
‪เรื่องนั้นมันไม่บ้าเหรอในสายตาคุณ‬

236
00:13:01,489 --> 00:13:03,824
‪คุณไม่มีสัญชาตญาณการปกป้องเลยหรือไง‬

237
00:13:04,033 --> 00:13:04,950
‪ผมหมายถึงมันบ้าสิ้นดี‬

238
00:13:05,034 --> 00:13:06,660
‪คุณขับรถไปหยุดที่ไฟแดงที่ไหนสักแห่ง‬

239
00:13:06,744 --> 00:13:10,623
‪แล้วรถคันหน้าคุณก็แบบว่า‬
‪"ตลกดีนะที่คุณไม่ได้ถาม แต่...‬

240
00:13:12,708 --> 00:13:15,669
‪ข้างในนี้มีแม่กับพ่อ‬

241
00:13:17,296 --> 00:13:19,006
‪แล้วก็ไบรอันกับมาริสซ่า‬

242
00:13:20,674 --> 00:13:22,551
‪แล้วก็มีลูกฟุตบอลอยู่ข้างตัวไบรอัน...‬

243
00:13:23,969 --> 00:13:25,805
‪เพราะไบรอันชอบฟุตบอลมาก"‬

244
00:13:29,225 --> 00:13:31,852
‪ไบรอันชอบถูกลวนลามไหมล่ะ เพราะว่า...‬

245
00:13:34,021 --> 00:13:39,443
‪คุณเอาชื่อเขากับของโปรดเขามาโชว์ข้างนอกนั่น‬
‪เป็นเหยื่อล่อสังคม‬

246
00:13:39,527 --> 00:13:42,238
‪คุณเสียสติไปแล้วเหรอวะ‬

247
00:13:43,781 --> 00:13:46,951
‪ทำไมคุณไม่เอาที่อยู่คุณ‬
‪กับตารางเวลาประจำวันเขา‬

248
00:13:47,034 --> 00:13:48,285
‪มาแปะแม่งข้างๆ มันเลยล่ะ‬

249
00:13:48,911 --> 00:13:52,289
‪"ไบรอันตื่นหกโมง ถึงบ้านบ่ายโมง‬
‪อาบน้ำตอนทุ่มหนึ่ง‬

250
00:13:54,333 --> 00:13:56,210
‪แวะมานะถ้าอยากมาสมทบกับเรา"‬

251
00:13:56,919 --> 00:13:57,753
‪มันไม่โอเคเลย‬

252
00:14:00,339 --> 00:14:01,173
‪พวกคุณ...‬

253
00:14:03,133 --> 00:14:05,678
‪พวกคุณเคยคิดไหมว่ากี่ครั้งแล้ว‬

254
00:14:05,761 --> 00:14:08,389
‪ที่คุณหลับนอนกับคู่ชีวิตคุณ‬

255
00:14:08,472 --> 00:14:11,517
‪คุณไม่ควรรู้คำตอบหรอก‬
‪ให้ผมเริ่มตรงนั้นนะ ตกลงไหม‬

256
00:14:11,600 --> 00:14:14,103
‪ถ้าคุณรู้ นั่นก็น่ากลัว และ...‬

257
00:14:14,812 --> 00:14:15,980
‪เราก็อยากให้คุณออกไปซะ‬

258
00:14:16,814 --> 00:14:19,859
‪ครับ ถ้าคุณนั่งอยู่ตรงนั้นแล้วแบบ‬
‪"ในที่สุดก็มีคนถาม‬

259
00:14:21,944 --> 00:14:23,279
‪ก็ 926 ครั้งไง!"‬

260
00:14:25,030 --> 00:14:26,824
‪ทางออกอยู่ตรงโน้น ที่ผมกำลังพูดก็คือ...‬

261
00:14:27,783 --> 00:14:31,662
‪ผมกำลังบอกว่าในเชิงแนวคิดน่ะนะ‬
‪มันสมเหตุสมผลที่จะสันนิษฐานว่า‬

262
00:14:31,745 --> 00:14:36,208
‪ถ้าคุณอยู่กับใครบางคนมาสามปี‬
‪คุณมีความสัมพันธ์ที่ไปได้สวย‬

263
00:14:36,375 --> 00:14:39,169
‪คุณอาจหลับนอนกันมาแล้วสองสามร้อยครั้ง‬

264
00:14:39,253 --> 00:14:40,462
‪ใช่ไหมครับ ใช่แล้ว‬

265
00:14:40,963 --> 00:14:45,467
‪ทีนี้ ผมอยากให้คุณคิดเรื่องที่ว่า‬
‪กี่ครั้งแล้วที่พ่อคุณ...‬

266
00:14:47,970 --> 00:14:49,889
‪เคยเสร็จในตัวแม่คุณ‬

267
00:14:53,183 --> 00:14:54,393
‪หลายครั้งมากๆ‬

268
00:14:55,769 --> 00:14:59,440
‪"ทอม ทำไมคุณถึงพูดแบบนั้น"‬

269
00:15:02,651 --> 00:15:05,779
‪เอ้อ หลักๆ แล้วผมคิดว่าแม่ของเราทุกคนน่ะ‬

270
00:15:05,863 --> 00:15:08,115
‪เป็นถังทิ้งน้ำว่าวฝูงหนึ่ง รู้ไหม แต่ว่า...‬

271
00:15:09,617 --> 00:15:11,493
‪แม่คุณเป็นงั้นมากกว่าแม่ผมแหละ ทีนี้...‬

272
00:15:15,080 --> 00:15:18,500
‪ผมรู้ มันเป็นภาพที่เอาออกจากหัวได้ยาก‬
‪หลังจากผมใส่มันลงไปแล้ว จริงไหม‬

273
00:15:19,168 --> 00:15:21,545
‪คุณแบบว่า "ให้ตายสิ แม่ฉันน้ำหยดเยิ้มเหรอ"‬

274
00:15:21,629 --> 00:15:22,880
‪อาจเป็นงั้น ใช่‬

275
00:15:25,007 --> 00:15:26,383
‪แฉะโชกเลย ฟังนะ...‬

276
00:15:28,469 --> 00:15:31,847
‪แม่คุณเคยทำเรื่องลามกมาก่อน‬

277
00:15:32,723 --> 00:15:33,974
‪มาคุยเรื่องนั้นกันเถอะ‬

278
00:15:40,272 --> 00:15:41,899
‪เธอเคยจริงๆ นะ และ...‬

279
00:15:42,566 --> 00:15:44,818
‪ฟังนะ ผมอยู่ตรงนี้เพื่อปกป้องเธอนะ ตกลงไหม‬

280
00:15:45,402 --> 00:15:46,528
‪มันไม่ใช่ความผิดเธอ‬

281
00:15:47,529 --> 00:15:49,198
‪มันเป็นความผิดพ่อคุณแน่นอน‬

282
00:15:49,823 --> 00:15:53,535
‪พ่อคุณน่ะ ด้วยความเคารพนะครับ‬
‪คล้ายๆ จะเป็นไอ้สวะ แค่นิดหน่อยน่ะ‬

283
00:15:53,827 --> 00:15:55,621
‪และถ้าคุณแบบว่า "ไม่ใช่พ่อฉัน‬

284
00:15:56,664 --> 00:15:57,581
‪เขาเป็นคนดี..."‬

285
00:15:57,665 --> 00:15:58,499
‪ครับ ดีกับคุณ‬

286
00:15:59,667 --> 00:16:01,585
‪เขาไม่ได้เป็นแบบนั้นกับแม่คุณเสมอไปหรอก‬

287
00:16:01,877 --> 00:16:04,171
‪ถ้าพวกเขาอยู่ด้วยกันมาสามทศวรรษ‬

288
00:16:04,254 --> 00:16:07,132
‪คุณไม่คิดเหรอว่าเขาจะพูดอะไรบัดสีบัดเถลิง...‬

289
00:16:08,342 --> 00:16:09,426
‪เป็นบางครั้งคราว‬

290
00:16:09,510 --> 00:16:10,344
‪เขาต้องทำอยู่แล้ว‬

291
00:16:10,803 --> 00:16:11,762
‪พวกเขานอนบนเตียง‬

292
00:16:11,845 --> 00:16:14,098
‪พ่อคุณพลิกตัวกระสับกระส่าย‬
‪เขานอนไม่หลับ...‬

293
00:16:15,432 --> 00:16:18,227
‪และแม่ที่น่าสงสารของคุณก็ถามว่า‬
‪"ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม ที่รัก"‬

294
00:16:19,311 --> 00:16:20,145
‪"มันก็ดี"‬

295
00:16:21,522 --> 00:16:22,606
‪"อาหารค่ำอร่อยไหม"‬

296
00:16:22,690 --> 00:16:24,608
‪"เออ หุบปากเถอะ ผมพยายามนอนหลับอยู่"‬

297
00:16:26,777 --> 00:16:28,237
‪"ฉันช่วยอะไรได้หรือเปล่า"‬

298
00:16:28,320 --> 00:16:30,280
‪"ได้สิ คุณเลียไข่ผมได้ โอเคนะ"‬

299
00:16:31,448 --> 00:16:32,616
‪คุณอยากรู้อะไรไหม‬

300
00:16:32,700 --> 00:16:35,285
‪แม่ที่น่าสงสารของคุณน่ะ เธอทำมัน‬
‪ตกลงนะ เธอ...‬

301
00:16:35,995 --> 00:16:39,081
‪เพราะเธอเป็นพวกหวงไข่‬
‪แม่คุณก็เลยมุดลงไปตรงนั้น...‬

302
00:16:50,050 --> 00:16:52,011
‪แล้วเธอก็แบบ "ฉันชอบชีวิตฉันจัง"‬

303
00:16:55,806 --> 00:16:57,933
‪เฮ้อ แม่คุณ ทีนี้...‬

304
00:16:59,852 --> 00:17:00,686
‪ยายคุณ‬

305
00:17:00,769 --> 00:17:03,230
‪คิดถึงเรื่องบางอย่างที่เธอเคยทำสิ‬

306
00:17:04,647 --> 00:17:07,568
‪บนรางรถไฟหรือที่ไหนก็ตาม‬
‪ที่เธอเคยไปอึ๊บกับชาวบ้าน‬

307
00:17:09,528 --> 00:17:10,738
‪เอลแพโซ ไม่รู้สิ‬

308
00:17:14,407 --> 00:17:17,327
‪คุณแบบว่า "ทำไมคุณพูดเรื่องพรรค์นี้เนี่ย ทอม"‬

309
00:17:17,411 --> 00:17:18,537
‪เพราะผมกำลังสนุก‬

310
00:17:20,247 --> 00:17:22,249
‪เพราะผมชอบทำให้คนไม่สบายใจ‬

311
00:17:23,291 --> 00:17:25,961
‪ใช่ ผมไม่รู้เหมือนกันว่ามันบอกอะไรเกี่ยวกับผม‬
‪ในเชิงจิตวิทยา‬

312
00:17:26,045 --> 00:17:28,547
‪แต่มี... ไม่รู้สิ มีอะไรแบบว่าวงโยธวาทิต‬

313
00:17:28,630 --> 00:17:31,467
‪อยู่ในตัวผมตอนนี้ บรรเลงเพลงว่า‬
‪"ทำได้ดี ทำได้ดี"‬

314
00:17:32,718 --> 00:17:33,552
‪ใช่แล้ว‬

315
00:17:33,635 --> 00:17:37,931
‪เพราะในใจน่ะ ผมนึกภาพใครสักคนข้างนอกนั่น‬
‪พูดอะไรแบบ "ฉันกำลังสนุกเลย...‬

316
00:17:39,558 --> 00:17:41,935
‪จนกระทั่งเขาพูดถึงแม่ร่านๆ ของฉัน"‬

317
00:17:43,645 --> 00:17:45,522
‪และมันก็ทำให้ผมมีความสุข ไม่รู้สินะ‬

318
00:17:46,732 --> 00:17:48,984
‪มันจะทำให้มีคนไม่สบายใจ‬
‪และพวกเขาก็จะพยายามบอกผม‬

319
00:17:50,110 --> 00:17:51,278
‪ผมบอกว่าเขาจะพยายามบอกผม‬

320
00:17:51,361 --> 00:17:54,323
‪เพราะพวกเขาจะส่งข้อความ‬
‪ที่ผมจะไม่มีวันอ่านมาหาผมและ...‬

321
00:17:54,823 --> 00:17:56,784
‪ไม่ๆ ผมเคยอ่านนะ ผมเคยอ่านมันหมดเลย‬

322
00:17:56,867 --> 00:18:00,788
‪และผมก็ใช้เวลานานโขกว่าจะคิดได้ว่า‬
‪เราไม่ควรอ่านทุกข้อความ‬

323
00:18:00,871 --> 00:18:05,042
‪ผมว่าไม่ควรมีนักแสดงคนไหน‬
‪ที่ต้องรับรู้ทุกอย่างที่ส่งมาทางเขา‬

324
00:18:05,209 --> 00:18:07,753
‪และผมก็ไม่รู้เรื่องนั้นอยู่นานเลย รู้ไหม‬

325
00:18:07,836 --> 00:18:10,881
‪และผมก็อยากให้ตัวเองรู้เรื่องนั้นก่อน‬
‪เพราะมันรบกวนจิตใจ รู้ไหมครับ แบบว่า...‬

326
00:18:10,964 --> 00:18:13,717
‪ครั้งแรกที่ผมเจอปัญหาจริงๆ‬
‪เพราะพูดอะไรบางอย่าง‬

327
00:18:13,801 --> 00:18:15,344
‪คือเมื่อประมาณห้าปีก่อน‬

328
00:18:15,511 --> 00:18:18,472
‪ผมเจอปัญหาเพราะพูดคำว่า "ยิปซี" ออกทีวี‬

329
00:18:19,139 --> 00:18:22,059
‪ครับ ผมไม่ได้พูดอะไรดีๆ เกี่ยวกับพวกเขาหรอก‬
‪เพราะงั้นให้ผม...‬

330
00:18:23,352 --> 00:18:24,603
‪เรียบเรียงคำพูดใหม่แล้วกัน‬

331
00:18:25,104 --> 00:18:28,273
‪ผมแบบ... ตอนนั้นผมออกโชว์อยู่‬
‪ผมพูดอะไรแบบ "ใครล่ะไม่เกลียดยิปซี"‬

332
00:18:28,357 --> 00:18:29,191
‪จากนั้น...‬

333
00:18:29,858 --> 00:18:32,611
‪ทุกคนในโชว์นั้นแบบว่า‬
‪"เราคิดเหมือนคุณ" แต่...‬

334
00:18:33,862 --> 00:18:35,906
‪หลังจากนั้นพวกเขาก็รู้เข้า‬

335
00:18:36,949 --> 00:18:38,158
‪และพวกเขาก็ติดต่อมา‬

336
00:18:38,242 --> 00:18:40,410
‪แบบว่าประธานของพวกยิปซีน่ะ...‬

337
00:18:41,703 --> 00:18:42,788
‪ส่งข้อความมาหาผม‬

338
00:18:42,871 --> 00:18:44,414
‪ผมเดาว่าเธอคงขโมยโทรศัพท์ใครมา‬

339
00:18:44,498 --> 00:18:45,999
‪เธอเลยส่งข้อความนี้มาหาผม‬

340
00:18:51,547 --> 00:18:53,382
‪เราบอกได้นะว่าใครเดินทาง คือ...‬

341
00:18:54,466 --> 00:18:55,509
‪เธอส่งข้อความนี้มาหาผม‬

342
00:18:55,592 --> 00:18:59,555
‪เธอแบบว่า "คุณพูดคำที่ขึ้นต้นด้วย ย.‬
‪ออกทีวี..." ผมนี่แบบ "หือ‬

343
00:19:00,389 --> 00:19:01,598
‪คำที่ขึ้นต้นด้วย ย. เหรอ"‬

344
00:19:02,432 --> 00:19:06,562
‪ผมเป็นผู้ใหญ่แล้ว และนี่ก็เป็นการคุยทางอีเมล‬
‪เธอเป็นนัง ส. ตัวจริงเลย เพราะงั้น...‬

345
00:19:08,272 --> 00:19:11,441
‪ผมเลยไม่อยากบีบคั้นเธอ ทำให้เธอ‬
‪กลายเป็นอี ด. คุณเข้าใจนะว่าผมหมายถึงอะไร‬

346
00:19:12,025 --> 00:19:14,361
‪คำที่ขึ้นต้นด้วย น. ของผมอยู่ไหนนะ‬
‪เอาละ อืม ฟังนะ‬

347
00:19:15,154 --> 00:19:15,988
‪นี่พวก...‬

348
00:19:16,488 --> 00:19:19,158
‪มันเป็นมุกตลกสมัยใหม่ ตามให้ทันโลกซะ‬
‪ทีนี้...‬

349
00:19:20,325 --> 00:19:21,201
‪จากนั้นเธอก็ร่ายต่อ‬

350
00:19:21,285 --> 00:19:25,873
‪เธอบอกว่า "อืม แค่จะบอกให้คุณรู้ไว้นะ‬
‪เราภาคภูมิใจมากกับชาติพันธุ์ของเรา"‬

351
00:19:25,956 --> 00:19:29,084
‪และผมก็แบบ "ใช่ คุณควรภูมิใจ‬
‪คือว่าคุณไม่มีอะไรอื่นเลย‬

352
00:19:31,628 --> 00:19:33,255
‪ผมหวังว่าคุณจะตั้งแคมป์เก่งนะ"‬

353
00:19:35,382 --> 00:19:37,467
‪นี่ ผมกำลังชมเธอนะ‬

354
00:19:38,510 --> 00:19:42,598
‪ผมกำลังบอกว่า "ผมชอบความภูมิใจ‬
‪ในชาติพันธุ์ของคุณ เพราะคุณควรได้รับมัน"‬

355
00:19:42,681 --> 00:19:45,434
‪และบอกตรงๆ นะ ผมไม่คิดว่าทุกคนควรได้‬
‪โอเคไหม‬

356
00:19:45,517 --> 00:19:48,061
‪ทุกกลุ่มน่ะแบบว่า "เรายอดที่สุด"‬
‪เปล่าเลย คุณเปล่า‬

357
00:19:48,645 --> 00:19:50,898
‪เป็นไปไม่ได้เลยที่ทุกคนจะยอดที่สุด‬

358
00:19:50,981 --> 00:19:52,816
‪ผมจริงจังนะ ทุกกลุ่มน่ะ พวกเขาแบบ...‬

359
00:19:55,360 --> 00:19:58,906
‪ไม่ คือว่านี่แค่ยกตัวอย่างนะ โอเคไหม‬
‪แค่เพื่ออธิบายเรื่องนี้ให้กระจ่าง‬

360
00:19:58,989 --> 00:20:02,618
‪มีคนมากแค่ไหนในห้องนี้ที่แบบ‬
‪เอาเป็นว่าเป็นชาวอิตาลีก็แล้วกัน‬

361
00:20:02,993 --> 00:20:03,869
‪โอเค‬

362
00:20:04,328 --> 00:20:09,750
‪ทีนี้ พวกคุณที่เหลือไม่เบื่ออยู่หน่อยๆ เหรอ‬
‪ที่จะฟังอะไรจากพวกเขา แบบ... ใช่ไหมล่ะ‬

363
00:20:10,751 --> 00:20:13,170
‪"เฮ้ย เรายอดที่สุด! พาสต้านะโว้ย!"‬

364
00:20:13,253 --> 00:20:14,838
‪คุณก็แบบ "ก็ได้"  คือ...‬

365
00:20:15,881 --> 00:20:18,425
‪พาสต้าน่ะเป็นของจีน ใจเย็นหน่อย ทีนี้...‬

366
00:20:19,384 --> 00:20:21,303
‪จะยังไงก็เถอะ หลังจากนั้น‬
‪ผมก็อ่านข้อความต่อไปเรื่อยๆ‬

367
00:20:21,720 --> 00:20:22,888
‪อ่านไปๆๆ‬

368
00:20:22,971 --> 00:20:28,060
‪แล้วสักพักก่อน ในช่วงหกสัปดาห์‬
‪ผมก็ได้รับ‬

369
00:20:28,143 --> 00:20:34,775
‪อีเมลและข้อความ 200,000 ฉบับ‬
‪จากรัฐลุยเซียนาแค่รัฐเดียวเลย‬

370
00:20:34,858 --> 00:20:38,528
‪เรื่องมุกตลกที่ผมพูดในการแสดงครั้งหนึ่ง‬
‪ทีนี้...‬

371
00:20:39,738 --> 00:20:43,992
‪ถ้าคุณไม่รู้ ผมมีมุกอยู่มุกหนึ่ง‬
‪ในการแสดงพิเศษก่อนหน้านี้‬

372
00:20:44,493 --> 00:20:45,327
‪และ...‬

373
00:20:45,827 --> 00:20:46,870
‪ใช่ มันโอเคเลย‬

374
00:20:51,083 --> 00:20:53,335
‪มันเป็นมุกงี่เง่ามากๆ‬

375
00:20:53,418 --> 00:20:56,004
‪หลักๆ แล้วมุกนั้นคือผมพูดว่า "คุณรู้ไหม‬

376
00:20:56,088 --> 00:20:57,798
‪เราควรสร้างกำแพงในประเทศนี้‬

377
00:20:57,881 --> 00:21:00,300
‪แต่เราควรสร้างมันรอบไอ้รัฐเวรโง่งั่งรัฐนั้น"‬

378
00:21:00,384 --> 00:21:01,802
‪นั่นคือมุกของผม ทีนี้...‬

379
00:21:02,552 --> 00:21:06,306
‪ฟังนะ ผมโง่มาก ผมคิดว่า‬
‪"ทุกคนจะชอบมุกนั้นแน่"‬

380
00:21:06,390 --> 00:21:07,266
‪ไม่ พวกเขาไม่ชอบ‬

381
00:21:08,642 --> 00:21:10,310
‪คนที่คุณยิงมุกพาดพิงน่ะไม่ชอบแน่‬

382
00:21:11,436 --> 00:21:15,482
‪ผมได้รับคำขู่ฆ่าที่สะกดผิดๆ ถูกๆ‬
‪เยอะมาก และ...‬

383
00:21:18,819 --> 00:21:21,822
‪ผมก็แบบ "นี่ภาษาครีโอลเหรอ‬
‪พวกเขาพยายามบอกอะไรผมอยู่วะเนี่ย"‬

384
00:21:25,826 --> 00:21:29,413
‪ผมถูกถามเรื่องนั้นเยอะมาก‬
‪ผมออกข่าวเรื่องนั้น...‬

385
00:21:30,163 --> 00:21:32,207
‪เยอะจนผมขอเล่าเองตอนนี้เลย โอเคไหม‬

386
00:21:32,291 --> 00:21:33,583
‪เพราะงั้นนี่คือความจริง‬

387
00:21:33,667 --> 00:21:37,045
‪ผมคงไม่มีวันเหยียดหยามพวกเขา‬
‪หนักขนาดที่ทำไปหรอก‬

388
00:21:37,212 --> 00:21:40,507
‪ถ้าผมเคยไปรัฐอาร์คันซอ ซึ่งตอนนี้ผมเคยแล้ว‬

389
00:21:40,590 --> 00:21:42,884
‪ว่าไงนะ ว่าไงนะ‬

390
00:21:46,346 --> 00:21:47,556
‪ที่นั่น...‬

391
00:21:48,557 --> 00:21:51,226
‪มันโคตรขยะอะไรยังงี้‬

392
00:21:52,269 --> 00:21:55,272
‪ผมคิดว่าเวลาคนเขากดชักโครกในลุยเซียนา‬

393
00:21:55,355 --> 00:21:57,190
‪ทุกอย่างนั่นมันก็โผล่ขึ้นไปในอาร์คันซอ‬

394
00:21:59,026 --> 00:22:02,904
‪มันส่งกลิ่นเหมือนฝันสลาย รูตูด และ...‬

395
00:22:03,613 --> 00:22:05,324
‪บาร์บีคิวนิดๆ หน่อยๆ แต่...‬

396
00:22:06,366 --> 00:22:07,868
‪นี่คือสิ่งที่น่าสนใจมากๆ‬

397
00:22:07,951 --> 00:22:10,412
‪พวกคุณส่วนใหญ่จะไม่มีวันได้ผ่านประสบการณ์นี้‬

398
00:22:10,495 --> 00:22:14,666
‪แต่ถ้าคุณเคยทำให้คนกลุ่มใหญ่ไม่พอใจละก็‬

399
00:22:14,750 --> 00:22:17,419
‪แบบสมมุติว่าคนทั้งรัฐน่ะนะ...‬

400
00:22:18,754 --> 00:22:21,423
‪คุณจะลงเอยด้วยการได้เรียนรู้อะไรเยอะเลย‬
‪เกี่ยวกับพวกเขา‬

401
00:22:22,174 --> 00:22:23,133
‪คุณไม่อยากหรอก‬

402
00:22:23,675 --> 00:22:25,552
‪แต่พวกเขายืนกราน เพราะงั้น...‬

403
00:22:26,762 --> 00:22:30,932
‪ใช่ ผมรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับลุยเซียนาแล้วตอนนี้‬
‪มันเลวร้ายที่สุด‬

404
00:22:31,016 --> 00:22:36,146
‪ผมเหมือนนักประวัติศาสตร์อย่างไม่เป็นทางการ‬
‪ของที่ที่ผมไม่อยากไปมากที่สุด‬

405
00:22:37,606 --> 00:22:40,400
‪คือว่าคำขวัญประจำรัฐของพวกเขา‬
‪แล่นผ่านหัวผม‬

406
00:22:40,484 --> 00:22:44,154
‪เหมือนตัววิ่งของดัชนีดาวโจนส์‬
‪ตลอดวัน ทุกวันเลย‬

407
00:22:44,237 --> 00:22:48,492
‪มันคือ "ลุยเซียนา ที่ที่คนสูบบุหรี่ในรถ‬
‪ที่มีลูกน้อยอยู่ด้วย" และ...‬

408
00:22:54,915 --> 00:22:58,251
‪คำขวัญของอาร์คันซอก็คือ‬
‪"คุณเสร็จเรื่องกับเจ้าหนูนั่นหรือยัง"‬

409
00:23:02,506 --> 00:23:05,592
‪"คุณจะทำอะไรกับเจ้าหนูนั่นเหรอ"‬
‪"เราจะกินมันน่ะสิ ที่ถามนั่นหมายความว่าไง‬

410
00:23:06,510 --> 00:23:07,844
‪มามะเจ้าหมู!"‬

411
00:23:07,928 --> 00:23:08,762
‪ทีนี้...‬

412
00:23:12,224 --> 00:23:17,813
‪ผมได้ข้อความเยอะเหมือนกัน‬
‪จากกลุ่มดาวน์ซินโดรม‬

413
00:23:21,775 --> 00:23:22,692
‪นั่นสนุกดีนะ‬

414
00:23:23,443 --> 00:23:24,861
‪ความจริงของเรื่องนั้นคืองี้‬

415
00:23:24,945 --> 00:23:26,905
‪คนที่มีอาการดาวน์ซินโดรม‬

416
00:23:26,988 --> 00:23:31,660
‪เขียนได้รู้เรื่องรู้ราวกว่า‬
‪คนจากลุยเซียนาเยอะเลย เพราะงั้น...‬

417
00:23:37,541 --> 00:23:39,543
‪เราเลยสนทนากันได้‬

418
00:23:41,211 --> 00:23:45,757
‪และผมก็คิดว่าผมโตขึ้นและเป็นผู้ใหญ่ขึ้น‬
‪นับจากนั้นมา ผมพูดจริงๆ นะ ผมว่าผมเป็นงั้น‬

419
00:23:45,841 --> 00:23:48,635
‪ผมว่า... ยกตัวอย่างนะ ตอนนี้ วันนี้เลย‬

420
00:23:48,718 --> 00:23:55,058
‪ผมคิดว่ามันทั้งเกียจคร้านและตกยุค‬
‪ที่จะพูดว่า "แกแม่ง ปญอ. หรือไงวะ"‬

421
00:23:56,351 --> 00:23:58,520
‪ปัญ-ญา-อ... คุณเข้าใจนะ‬

422
00:23:59,521 --> 00:24:00,480
‪และนี่ก็คือเหตุผล‬

423
00:24:00,564 --> 00:24:03,900
‪ผมคิดว่าตอนผมพูดอย่างนั้น‬
‪สิ่งที่ผมพยายามจะพูดก็คือ "แกเป็นไอ้งั่งหรือไง‬

424
00:24:03,984 --> 00:24:06,236
‪แกเป็นไอ้ทึ่มเหรอ แกโง่ใช่ไหม"‬

425
00:24:06,319 --> 00:24:08,155
‪และนั่นก็ไม่ใช่คำที่ถูกต้องสำหรับเรื่องนั้น‬

426
00:24:08,238 --> 00:24:10,449
‪คำที่ถูกต้องสำหรับเรื่องนั้นคือ "พวกเคจัน"‬

427
00:24:10,532 --> 00:24:12,534
‪นั่นจึงเป็นคำที่ผมจะเริ่มพูด...‬

428
00:24:13,243 --> 00:24:14,202
‪นับจากนี้ไป‬

429
00:24:15,036 --> 00:24:16,288
‪เพราะงั้นก็ช่างแม่มึงอีกที‬

430
00:24:16,371 --> 00:24:17,914
‪นั่นแหละประเด็นของผม ทีนี้...‬

431
00:24:19,708 --> 00:24:20,542
‪ครับ‬

432
00:24:25,714 --> 00:24:28,049
‪แต่ผมจะบอกคุณอย่างนี้‬
‪ผมอยากให้คุณรู้อะไรบางอย่าง‬

433
00:24:28,133 --> 00:24:30,051
‪ผมไม่ใช่หนึ่งในตลกพวกนี้ที่บอกว่า‬

434
00:24:30,135 --> 00:24:34,347
‪"ผมไม่เข้าใจเลยว่า‬
‪ทำไมคนเขาถึงไม่พอใจเรื่องอะไรต่ออะไร"‬

435
00:24:36,808 --> 00:24:39,478
‪แบบว่าเป็นมุมมองที่งั่งที่สุดที่จะมีได้‬

436
00:24:39,978 --> 00:24:41,062
‪ผมเข้าใจเต็มร้อยเลย‬

437
00:24:41,146 --> 00:24:46,443
‪ผมคิดว่าคุณมีสิทธิที่จะไม่พอใจ‬
‪เรื่องอะไรก็ตามที่ทำให้คุณไม่พอใจ‬

438
00:24:46,568 --> 00:24:49,613
‪และผมก็คิดว่าคุณมีสิทธิที่จะแสดงออกเรื่องนั้น‬

439
00:24:49,696 --> 00:24:51,364
‪แต่ผมไม่คิด‬

440
00:24:51,448 --> 00:24:55,452
‪ว่าคุณมีสิทธิที่จะคาดหวัง‬
‪ให้ใครทำอะไรเกี่ยวกับเรื่องนั้น‬

441
00:24:56,578 --> 00:24:57,412
‪ใช่แล้ว‬

442
00:25:01,917 --> 00:25:05,086
‪ก็เหมือนถ้าคุณแสดงความรู้สึกอื่นๆ ของคุณ‬
‪ออกมาไม่ว่าแบบไหนนั่นแหละ‬

443
00:25:05,170 --> 00:25:08,131
‪เหมือนถ้าคุณแบบ "ฉันหื่น ฉันหิว ฉันเหนื่อย"‬

444
00:25:08,215 --> 00:25:10,342
‪ผมก็จะแบบ‬
‪"โห คุณมีเรื่องอะไรเยอะเลยว่ะ‬

445
00:25:11,760 --> 00:25:15,347
‪ฟังดูเหมือนคุณต้องไปชักว่าว กินแซนด์วิช‬
‪แล้วก็งีบ แล้ว...‬

446
00:25:16,056 --> 00:25:16,890
‪คุณก็ต้องทำเอง‬

447
00:25:16,973 --> 00:25:19,392
‪คือผมช่วยดึงคุณได้นิดหน่อยเพื่อให้คุณเริ่ม แต่...‬

448
00:25:20,143 --> 00:25:21,269
‪ผมจะไม่ทำให้จบหรอก"‬

449
00:25:22,938 --> 00:25:26,441
‪แล้วผมก็คิดด้วยว่า‬
‪ผมควรมีสิทธิที่จะตอบสนอง รู้ไหม‬

450
00:25:26,525 --> 00:25:27,609
‪ใช่ มันควรเป็นแบบนั้น‬

451
00:25:27,692 --> 00:25:29,945
‪ผมพูดอะไรบางอย่าง คุณพูดอะไรบางอย่าง‬
‪ผมพูดอะไรบางอย่าง‬

452
00:25:30,028 --> 00:25:31,363
‪แล้วก็เป็นงั้นต่อไปเรื่อยๆ‬

453
00:25:31,446 --> 00:25:36,993
‪เพราะงั้นผมจะบอกแบบนี้ ผมไม่หงุดหงิด‬
‪กับวัฒนธรรมเกรี้ยวกราดหรอกนะ โอเคไหม‬

454
00:25:37,077 --> 00:25:38,745
‪ผมพูดจริง มันไม่กระทบผมเลย‬

455
00:25:38,828 --> 00:25:42,415
‪เพราะผมรับมือกับ‬
‪คนที่เปราะบางทางอารมณ์ทุกวัน‬

456
00:25:42,624 --> 00:25:44,876
‪คืองี้ ผมมีลูกสองคน แล้ว...‬

457
00:25:46,169 --> 00:25:47,337
‪พวกเขาก็เอาปัญหามาเล่าให้ผมฟัง‬

458
00:25:47,420 --> 00:25:49,172
‪พวกเขาทำงั้น‬
‪และผมก็คุยกับพวกเขาเรื่องปัญหานั่น‬

459
00:25:49,256 --> 00:25:51,883
‪ผมคุยกับพวกเขาต่างจากที่ปกติผมจะคุยกับคุณ‬

460
00:25:52,133 --> 00:25:54,386
‪คือพวกเขามาหาผม‬
‪และลูกคนโตของผมก็จะแบบ...‬

461
00:25:57,222 --> 00:25:58,181
‪"เสียงมันดัง...‬

462
00:26:00,267 --> 00:26:01,101
‪ตรงโน้นฮะ"‬

463
00:26:02,435 --> 00:26:04,354
‪และผมก็จะแบบ "งั้นเหรอ‬

464
00:26:06,064 --> 00:26:07,649
‪อ้อ งั้นก็อย่าไปตรงโน้นสิ"‬

465
00:26:11,403 --> 00:26:12,654
‪เขาบอกว่า "โอเค"‬

466
00:26:13,905 --> 00:26:15,156
‪แล้วผมก็บอกว่า "โอเค"‬

467
00:26:15,949 --> 00:26:19,035
‪จากนั้นผมก็แบบ "จุ๊บๆ" แล้วผมก็หอมหัวเขา‬

468
00:26:19,119 --> 00:26:21,162
‪และนั่นก็คือวิธีที่ผมจะเริ่มพูดกับผู้ใหญ่‬

469
00:26:21,246 --> 00:26:25,125
‪ที่บอกผมว่าพวกเขาไม่พอใจมุกตลก‬
‪ในการแสดงตลก เพราะงั้น...‬

470
00:26:25,625 --> 00:26:26,459
‪ใช่แล้วครับ‬

471
00:26:30,255 --> 00:26:32,757
‪ส่วนที่ดีที่สุดก็คือคุณไม่ต้องเห็นด้วยก็ได้‬

472
00:26:32,841 --> 00:26:34,759
‪นั่นแหละสิ่งที่ยอดเยี่ยม‬
‪ของการอาศัยอยู่ในประเทศนี้‬

473
00:26:34,843 --> 00:26:37,178
‪คุณไม่ต้องเห็นด้วย แต่คุณจะรู้จุดยืนของผม‬

474
00:26:37,262 --> 00:26:38,930
‪เพราะงั้นถ้าคุณเดินมาหาผมและคุณแบบ‬

475
00:26:39,014 --> 00:26:44,185
‪"ฉันเจ็บลึกกับสิ่งที่คุณพูด‬
‪ระหว่างโชว์ฮ่าๆ ของคุณ"‬

476
00:26:46,104 --> 00:26:47,439
‪ผมก็จะแบบ "อ้อ งั้นเหรอครับ‬

477
00:26:47,522 --> 00:26:51,860
‪อืม คุณไม่ควรต้องได้ยินสิ่งที่คุณไม่ชอบเลย‬
‪เพราะงั้นตอนนี้คุณอยู่บ้านเถอะนะ จุ๊บๆ"‬

478
00:26:51,943 --> 00:26:53,278
‪ผมจะหอมหัวคุณ‬

479
00:26:59,451 --> 00:27:03,538
‪ถึงจะพูดอย่างนั้น คุณเคยนึกสงสัยไหม‬
‪ว่าคุณจะเป็นเจ้าของทาสแบบไหนกัน‬

480
00:27:03,622 --> 00:27:04,497
‪ตอนนี้...‬

481
00:27:06,708 --> 00:27:07,626
‪ไม่ใช่ตอนนี้สิ!‬

482
00:27:08,668 --> 00:27:12,505
‪ผมหมายถึงในปี 1831‬
‪คุณผิวขาว คุณอาศัยอยู่...‬

483
00:27:12,589 --> 00:27:14,466
‪ที่ที่คุณอยู่ตอนนี้เป๊ะๆ‬

484
00:27:19,638 --> 00:27:22,807
‪พวกคุณแบบว่า "เราไม่อยากเล่นเกมนี้"‬
‪ก็ได้ อืม...‬

485
00:27:24,100 --> 00:27:25,143
‪ช่างแม่ง ผมจะเล่นเอง‬

486
00:27:26,936 --> 00:27:29,814
‪ผมรู้ว่าผมจะเป็นยังไง‬
‪ผมหมายถึงตอนนี้ผมชอบซื้อรถมาก‬

487
00:27:33,360 --> 00:27:35,654
‪"ผมรู้ว่าเรามีสามคนแล้ว แต่ดูไอ้หมอนี่สิ!"‬

488
00:27:35,737 --> 00:27:36,655
‪เอาละ อืม...‬

489
00:27:37,656 --> 00:27:41,117
‪นี่ ถ้าคุณไม่ชอบมุกนั้น ก็อย่าไปคิดถึงมันสิ‬
‪ทีนี้...‬

490
00:27:43,870 --> 00:27:44,746
‪พวกผู้หญิง‬

491
00:27:47,207 --> 00:27:49,584
‪คุณเคยรู้สึกไหมว่า‬
‪คุณเกือบจะเป็นพลเมืองที่เท่าเทียมกับคนอื่น‬

492
00:27:49,668 --> 00:27:52,921
‪เพราะคุณไม่ใช่หรอก ทีนี้...‬

493
00:27:55,507 --> 00:27:56,508
‪ผมอยู่ข้างคุณนะ‬

494
00:27:57,384 --> 00:28:01,262
‪ผมไม่ได้บอกว่าคุณไม่ควรเป็น‬
‪ผมบอกว่าคุณไม่ใช่ เพราะผมมีตา‬

495
00:28:02,555 --> 00:28:06,351
‪คุณไม่ใช่ คุณไม่รู้สึกถึงความไม่เท่าเทียม‬
‪อย่างหนักที่เราใช้ชีวิตอยู่ด้วยเหรอ‬

496
00:28:06,434 --> 00:28:09,896
‪พวกผู้ชายได้ค่าจ้างมากกว่า‬
‪ในการทำงานแบบเดียวกับที่คุณทำ‬

497
00:28:09,979 --> 00:28:11,398
‪ได้เปรียบนะ พวกผู้ชายน่ะ‬

498
00:28:11,815 --> 00:28:15,193
‪พวกผู้หญิงโมโหเราเพราะสิ่งที่เราทำในฝัน‬

499
00:28:15,402 --> 00:28:16,736
‪ได้เปรียบนะ พวกผู้หญิงน่ะ‬

500
00:28:18,780 --> 00:28:19,864
‪นั่นมันไม่บ้าเหรอวะ‬

501
00:28:20,740 --> 00:28:24,369
‪เวลาคุณกินอาหารเช้าอยู่และคุณแบบ‬
‪"ทำไมเธอมองฉันแบบนั้นล่ะ"‬

502
00:28:27,872 --> 00:28:30,625
‪เธอก็แบบว่า "คุณทำตัวบัดซบในฝันฉันเมื่อคืน"‬

503
00:28:31,334 --> 00:28:33,169
‪และคุณก็แบบ "อืม โอเค‬

504
00:28:35,839 --> 00:28:36,673
‪นี่คุณจริงจังเหรอ‬

505
00:28:38,800 --> 00:28:40,719
‪ผมอยากขอโทษ...‬

506
00:28:43,096 --> 00:28:45,640
‪เรื่องที่ผมทำไปในฝันคุณเมื่อคืน"‬

507
00:28:46,391 --> 00:28:48,268
‪เธอก็แบบ "ขอบคุณ" และคุณก็แบบ...‬

508
00:28:48,768 --> 00:28:50,645
‪"เอาละ ฉันจะรีบเผ่นออกไปจากที่นี่"‬

509
00:28:51,479 --> 00:28:55,066
‪คืองี้ ผมคิดว่ากลไกอำนาจ‬
‪ที่เราใช้ชีวิตอยู่ด้วยถูกกำหนดโดยผู้ชาย‬

510
00:28:55,150 --> 00:28:56,067
‪เห็นๆ เลย‬

511
00:28:56,276 --> 00:28:58,987
‪ผมคิดว่าเขาตั้งใจจะทำให้มันเท่าเทียมกัน‬
‪ผมเชื่อแบบนั้นจริงๆ‬

512
00:28:59,070 --> 00:29:01,197
‪แะผมก็คิดว่าวันที่เขากำลังจะกำหนดมันขึ้นมา‬

513
00:29:01,281 --> 00:29:05,660
‪เขากำลังจะออกจากบ้านเขา และภรรยาเขา‬
‪ก็หยุดเขาไว้ตรงประตู และเธอก็แบบ‬

514
00:29:05,744 --> 00:29:09,164
‪"คือว่าคุณอึ๊บนมสาวผมสีเข้มในฝันฉันเมื่อคืน"‬

515
00:29:10,582 --> 00:29:12,250
‪และเขาก็แบบ "คุณรู้อะไรไหม‬

516
00:29:13,334 --> 00:29:14,169
‪ไม่‬

517
00:29:16,796 --> 00:29:17,881
‪คุณจะรับโทรศัพท์‬

518
00:29:17,964 --> 00:29:20,008
‪นั่นคือสิ่งที่เราจะทำกัน" แล้วเขาก็เดินจากไป‬

519
00:29:20,967 --> 00:29:21,801
‪โอเค‬

520
00:29:22,927 --> 00:29:26,264
‪อย่าเล่นมุกเรื่องวัฒนธรรมเราแบบเที่ยงตรง‬
‪ก็ได้‬

521
00:29:30,518 --> 00:29:31,352
‪เอาจริงดิ‬

522
00:29:31,853 --> 00:29:32,812
‪นั่นก็ไม่ตลกเหมือนกันเหรอ‬

523
00:29:32,896 --> 00:29:34,689
‪คุณไม่คิดว่ามีคนอยู่สองสามคนที่นี่‬

524
00:29:34,773 --> 00:29:36,274
‪ที่แบบว่า "ฉันรับโทรศัพท์นะ" เหรอ‬

525
00:29:36,357 --> 00:29:37,567
‪แบบว่านั่นมันตลกสำหรับคุณไหม‬

526
00:29:40,153 --> 00:29:42,155
‪ในวันจันทร์ เธอจะแบบ  "นี่ ขอบคุณสำหรับ...‬

527
00:29:42,238 --> 00:29:44,157
‪โอ๊ย ช่างเขาเหอะวะ ช่างหมอนั่น" ถูกไหม‬

528
00:29:45,950 --> 00:29:51,247
‪บางทีคุณก็เห็นความไม่เท่าเทียมทางอำนาจ‬
‪ต่อหน้าต่อตาคุณ‬

529
00:29:51,331 --> 00:29:54,501
‪ในแบบที่บิดเบี้ยวจนน่าเกลียดระหว่างเพศ‬

530
00:29:54,584 --> 00:29:56,669
‪แน่ละ เวลาผมพูดถึง "เพศ"‬

531
00:29:56,753 --> 00:30:00,882
‪ผมกำลังพูดถึงแค่สองเพศ‬
‪จากจำนวนหลายร้อยที่มีอยู่ตอนนี้‬

532
00:30:02,675 --> 00:30:05,178
‪ผมอยากชี้แจงให้ชัดเจนเรื่องจุดยืนของผม‬

533
00:30:05,261 --> 00:30:09,891
‪ผมไม่มีปัญหากับการเรียกใครก็ตาม‬
‪ด้วยคำที่พวกเขาอยากให้เรียก‬

534
00:30:09,974 --> 00:30:11,935
‪มันไม่ใช่เรื่องหนักหนาสำหรับผม‬

535
00:30:12,018 --> 00:30:14,938
‪คุณจะระบุตัวเอง‬
‪เป็นเชือกรองเท้าก็ได้ถ้าคุณอยาก‬

536
00:30:15,647 --> 00:30:19,025
‪และผมก็จะเรียกคุณด้วยสรรพนามไร้เพศ‬
‪ว่าเธาเธิวอะไรก็ได้ถ้าคุณขอผม‬

537
00:30:20,026 --> 00:30:22,612
‪ผมคิดว่ามันงี่เง่าอยู่หน่อยๆ ไหม‬

538
00:30:22,695 --> 00:30:25,657
‪ใช่ แต่ผมก็คิดแบบนั้นกับแบดมินตัน‬
‪แล้วมันก็เป็นกีฬาโอลิมปิก‬

539
00:30:25,740 --> 00:30:26,741
‪รู้ไหมล่ะ เพราะงั้น...‬

540
00:30:30,620 --> 00:30:34,290
‪นี่คือเรื่องที่เกิดขึ้น‬
‪ผมถ่ายหนังอยู่เมื่อสองสามเดือนก่อน‬

541
00:30:34,374 --> 00:30:37,377
‪แล้ววันหนึ่งเราก็เลิกกอง‬
‪จากการถ่ายทำค่อนข้างเร็ว‬

542
00:30:37,460 --> 00:30:38,753
‪ตอนนั้นเป็นช่วงบ่ายแก่ๆ‬

543
00:30:38,837 --> 00:30:42,173
‪และผมก็เดินออกจากกอง‬
‪และสังเกตเห็นว่ามีบาร์อยู่อีกฝั่งถนน‬

544
00:30:42,257 --> 00:30:45,927
‪ผมคิดว่า "ฉันจะเดินเข้าไปในบาร์นี่‬
‪ดื่มอะไรสักแก้ว กลับไปที่โรงแรม"‬

545
00:30:46,010 --> 00:30:47,011
‪ก็เรียบง่ายพอดู ใช่ไหม‬

546
00:30:47,095 --> 00:30:51,099
‪ผมเดินเข้าไป ผมเห็นผู้หญิงคนหนึ่งนั่งอยู่ที่บาร์‬

547
00:30:51,266 --> 00:30:55,270
‪ทำสิ่งที่ผมบรรยายได้แค่ว่าพิลึกโคตรๆ‬

548
00:30:56,896 --> 00:30:58,898
‪ถ้าคุณสงสัยว่า "คุณหมายความว่าไง ทอม"‬

549
00:30:58,982 --> 00:31:02,193
‪อืม ผมคิดว่ามีขอบเขตของพฤติกรรมปกติ‬

550
00:31:02,277 --> 00:31:04,821
‪ที่คุณอาจเห็นได้จากคนที่นั่งอยู่ที่บาร์‬

551
00:31:04,904 --> 00:31:07,866
‪คือถ้าคุณเห็นเขานั่งอยู่ตรงนั้น‬
‪คุณอาจเห็นเขาทำแบบนี้‬

552
00:31:07,949 --> 00:31:09,701
‪หรือแบบ "นี่"‬

553
00:31:09,784 --> 00:31:10,785
‪หรือแม้แต่...‬

554
00:31:13,788 --> 00:31:17,083
‪ผู้หญิงคนนี้นั่งอยู่ที่บาร์ แล้วเธอก็...‬

555
00:31:23,047 --> 00:31:26,217
‪ผมนี่แบบ "เธอทำฟัดจ์อยู่หรือไง‬
‪เธอทำอะไรอยู่ตรงโน้นน่ะ"‬

556
00:31:27,844 --> 00:31:29,596
‪แล้วผมก็สังเกตเห็นมันช้าด้วย‬

557
00:31:29,679 --> 00:31:32,724
‪คือผมสังเกตเห็นตอนเดินผ่านมันไป‬
‪บางทีเรื่องแบบนั้นก็เกิดขึ้น ใช่ไหม‬

558
00:31:32,807 --> 00:31:35,143
‪แบบว่าคุณเดินไป คุณเห็นอะไรบางอย่าง‬
‪ตอนคุณผ่านไป‬

559
00:31:35,226 --> 00:31:37,395
‪คุณแบบ "นั่นมันเรื่องบ้าว่ะ" แล้วก็เดินต่อไป‬

560
00:31:37,896 --> 00:31:39,939
‪แล้วคุณก็แบบ "ฉันต้องดูมันอีกที‬

561
00:31:40,899 --> 00:31:42,817
‪ฉันไม่รู้ว่าจะได้เห็นมันอีกได้ยังไง"‬

562
00:31:50,116 --> 00:31:51,409
‪ตอนนี้ผมอยู่ตรงกลางเป๊ะ‬

563
00:31:51,492 --> 00:31:57,749
‪แล้วผมก็เห็นว่าผู้หญิงคนนั้นน่ะ พูดให้ชัดๆ เลยนะ‬
‪ว่าอยู่ในที่สาธารณะ ตอนสี่โมงครึ่ง‬

564
00:31:57,874 --> 00:31:59,918
‪แล้วเธอก็นั่งอยู่ตรงนั้น แม่งกำลัง...‬

565
00:32:03,338 --> 00:32:05,131
‪ปอกมันฝรั่งของตัวเองอยู่ ไม่รู้สิ‬

566
00:32:06,758 --> 00:32:09,385
‪เล่นกับน้องหนูตัวเองน่ะ‬
‪คุณรู้นะว่าผมพยายามพูดอะไรอยู่‬

567
00:32:09,719 --> 00:32:12,138
‪แล้วเธอก็ไม่ได้ฮ็อตเลย ถ้าคุณสงสัยอยู่น่ะนะ‬

568
00:32:13,556 --> 00:32:16,059
‪ถ้าคุณแบบ "เธอฮ็อตสุดๆ หรือเปล่า"‬

569
00:32:16,142 --> 00:32:17,894
‪ไม่ ไม่เลย‬

570
00:32:17,977 --> 00:32:21,105
‪และเพราะอย่างนั้น ผมเลยเอาเรื่องไปฟ้องทันที‬

571
00:32:22,148 --> 00:32:23,942
‪คุณก็รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เพราะงั้น...‬

572
00:32:25,693 --> 00:32:28,404
‪ผมเลยไปหาการ์ดของร้าน บอกว่า "ขอโทษครับ‬

573
00:32:30,949 --> 00:32:33,201
‪ผู้หญิงที่ไม่เหมือนนางแบบเลยทางโน้นน่ะ...‬

574
00:32:34,869 --> 00:32:37,163
‪กำลังติ้วตัวเองอยู่ที่บาร์"‬

575
00:32:37,747 --> 00:32:40,792
‪และนายตัวโตล่ำบึ้กนี่ก็มองไป แล้วเขาก็แบบ...‬

576
00:32:45,004 --> 00:32:47,340
‪ผมบอกว่า "ใช่เลย ไปคุยกับเธอสิ"‬
‪แล้วเขาก็แบบ...‬

577
00:32:50,927 --> 00:32:52,178
‪ผมนี่แบบ "ว่าไงนะ"‬

578
00:32:52,762 --> 00:32:54,847
‪เขาบอกว่า "ผมไม่อยากยุ่งกับเรื่องเวรนั่น"‬

579
00:32:56,599 --> 00:32:58,059
‪"ผมไม่คิดว่ามีใครอยากหรอก‬

580
00:32:58,851 --> 00:33:00,979
‪มีผู้หญิงกำลังช่วยตัวเองอยู่ที่บาร์นะ"‬

581
00:33:01,896 --> 00:33:02,730
‪เขาแบบ...‬

582
00:33:02,814 --> 00:33:07,068
‪เหมือนเขาเคืองกับคำขอที่รับไม่ได้ของผม‬

583
00:33:07,151 --> 00:33:09,153
‪เขาแบบ "ก็ได้ พวก ให้ตายสิ"‬

584
00:33:10,238 --> 00:33:14,117
‪เขาเลยลุกขึ้นมา เดินไปแบบว่า‬
‪ครึ่งทางน่ะนะ หันกลับมา‬

585
00:33:14,200 --> 00:33:15,618
‪เขาพูดว่า "ใช่สิ ผมทำไม่ได้หรอก พวก"‬

586
00:33:18,538 --> 00:33:19,789
‪ผมว่า "คุณต้องทำ"‬

587
00:33:20,540 --> 00:33:22,041
‪เขาเลยเรียกพนักงานต้อนรับมา‬

588
00:33:22,125 --> 00:33:25,086
‪สาวอายุ 22 ตัวเล็กน่ารักคนนี้ที่แบบว่า‬
‪"มีอะไรเหรอ พวก"‬

589
00:33:26,421 --> 00:33:27,630
‪เขาบอกว่า "จัดการเรื่องนั้นที"‬

590
00:33:27,714 --> 00:33:28,673
‪เธอก็แบบ "โอเค"‬

591
00:33:30,008 --> 00:33:33,970
‪เธอเดินไปตรงนั้นแบบสุภาพมากๆ‬
‪ซึ่งแม่งผิดโคตรๆ‬

592
00:33:35,096 --> 00:33:36,931
‪เมื่อดูจากสถานการณ์‬

593
00:33:37,015 --> 00:33:39,892
‪ผมไม่ได้ยินเธอ แต่ผมอ่านภาษากายเธอได้‬

594
00:33:40,184 --> 00:33:41,978
‪เธอแบบว่า "สวัสดีค่ะ"‬

595
00:33:43,438 --> 00:33:45,606
‪แล้วเธอก็แบบ "ทุกคนเห็นคุณได้นะ"‬

596
00:33:49,944 --> 00:33:51,404
‪แล้วเธอก็ว่า "หยุดเถอะ‬

597
00:33:53,948 --> 00:33:54,782
‪หยุด"‬

598
00:33:55,408 --> 00:33:56,701
‪เธอบอกว่า "คุณสัญญานะคะ"‬

599
00:33:58,244 --> 00:33:59,912
‪จากนั้นเธอก็แบบ "ขอบคุณค่ะ"‬

600
00:34:01,039 --> 00:34:03,541
‪แล้วเธอก็กลับมา บอกว่า "เธอหยุดแล้ว"‬

601
00:34:04,751 --> 00:34:06,836
‪ผมนี่แบบ "เธอเสร็จหรือเธอหยุด"‬

602
00:34:09,422 --> 00:34:10,590
‪เธอบอกว่า "เธอหยุดค่ะ"‬

603
00:34:10,672 --> 00:34:13,967
‪ผมบอกว่า "โอเค" แล้วก็แบบ‬
‪"เดี๋ยวนะ เธอได้รับอนุญาตให้อยู่ต่อเหรอ"‬

604
00:34:14,844 --> 00:34:16,012
‪เธอบอกว่า "ค่ะ"‬

605
00:34:17,138 --> 00:34:18,222
‪ผมถามว่า "ทำไม"‬

606
00:34:19,181 --> 00:34:21,016
‪แล้วเธอก็บอกว่า "เพราะเธอหยุดแล้ว"‬

607
00:34:21,768 --> 00:34:24,562
‪ผมบอกว่า "ขอโทษนะ‬
‪ผมจะได้รับอนุญาตให้อยู่ต่อไหม...‬

608
00:34:25,730 --> 00:34:29,400
‪ถ้าผมเพิ่งนั่งอยู่ที่บาร์ของคุณ‬
‪โดยคล้ายๆ จะเล่นกับไอ้นั่น‬

609
00:34:29,484 --> 00:34:30,359
‪รู้ไหม แบบว่า...‬

610
00:34:38,076 --> 00:34:40,911
‪คุณจะสะกิดไหล่ผมแล้วแบบว่า 'ขอโทษค่ะ‬

611
00:34:41,829 --> 00:34:44,998
‪คุณช่วยเอาไอ้จ้อนที่มีน้ำซึมออกมานั่น‬
‪ยัดกลับเข้ากางเกงได้ไหมคะ‬

612
00:34:46,208 --> 00:34:49,337
‪ขอบคุณค่ะ จะรับไก่ไม่มีกระดูก‬
‪หรือสไปรท์หรืออะไรไหมคะ'"‬

613
00:34:50,129 --> 00:34:54,675
‪ผมบอกว่า "คุณจะเรียกหน่วยสวาทมา‬
‪และพวกเขาก็จะโรยตัวเข้ามาในตึก‬

614
00:34:54,759 --> 00:34:58,471
‪จะมีคนเอาจับหัวผมโขกกับข้างบาร์จนแตก‬

615
00:34:58,554 --> 00:35:01,724
‪และคุณก็จะมีขบวนพาเหรด‬
‪ระหว่างที่ศพผมถูกหามออกไป"‬

616
00:35:02,308 --> 00:35:04,393
‪และเธอก็บอกว่า "คุณพูดถูกเรื่องนั้น"‬

617
00:35:07,939 --> 00:35:09,899
‪บางทีผมอาจตอบสนองแบบเวอร์เกินไป ไม่รู้สิ‬

618
00:35:10,733 --> 00:35:11,984
‪ผมไม่ชักว่าวในบาร์‬

619
00:35:13,528 --> 00:35:16,823
‪เมื่อหลายปีก่อน ผมคงไม่คิดว่ามันจำเป็น‬
‪ที่จะต้องประกาศแบบนั้น‬

620
00:35:16,906 --> 00:35:21,911
‪แต่จากเรื่องอื้อฉาวทั้งหมดทั้งมวลเมื่อเร็วๆ นี้‬
‪ผมไม่ชักว่าวในบาร์นะ ทีนี้...‬

621
00:35:22,912 --> 00:35:25,331
‪ใช่ มันเป็นอีกเหตุผล‬
‪ที่ผมหยุดอ่านข้อความที่ชาวบ้านส่งมา‬

622
00:35:25,540 --> 00:35:27,083
‪ผมได้รับข้อความตลอดเวลา‬

623
00:35:27,166 --> 00:35:28,960
‪คนเขาแบบ "สวัสดี ผมเป็นแฟนตัวยงเลย‬

624
00:35:29,293 --> 00:35:31,838
‪อย่าไปละเมิดทางเพศใครนะ‬

625
00:35:31,921 --> 00:35:34,215
‪ผมจะได้ยังเป็นแฟนคุณได้"‬

626
00:35:37,301 --> 00:35:39,929
‪อย่างแรกเลยนะ‬
‪อยู่ข้างผมไม่ว่าจะเกิดอะไรสิ พวกเวร‬

627
00:35:42,306 --> 00:35:43,141
‪ใช่แล้ว‬

628
00:35:49,105 --> 00:35:51,941
‪ผมไม่อยากได้พวกปากกล้าขาสั่นอยู่ในทีมผม‬

629
00:35:52,024 --> 00:35:52,859
‪อย่างที่สอง...‬

630
00:35:54,485 --> 00:35:57,363
‪ผมควรเขียนตอบไปยังไงเหรอ‬
‪"ระแวดระวังได้ดีนี่ พวก"‬

631
00:36:00,032 --> 00:36:03,202
‪"ผมกำลังจะทำงั้นจนกระทั่งอ่านอีเมลคุณ ไคล์"‬

632
00:36:05,454 --> 00:36:06,455
‪ช่างแม่มึง ไคล์‬

633
00:36:08,583 --> 00:36:11,794
‪คุณไม่ต้องห่วงเรื่องผมหรอก‬
‪ผมไม่ชักว่าวในที่สาธารณะ‬

634
00:36:12,503 --> 00:36:13,671
‪มันไม่ใช่แบบที่ผมชอบ‬

635
00:36:14,213 --> 00:36:15,548
‪ผมชอบอะไรอย่างอื่น‬

636
00:36:16,424 --> 00:36:17,341
‪นี่คือสิ่งที่ผมชอบ‬

637
00:36:21,554 --> 00:36:23,264
‪- พวกคุณแบบ "โอเค..."‬
‪- ใช่!‬

638
00:36:23,347 --> 00:36:24,599
‪- โอเค ใช่แล้ว‬
‪- ใช่!‬

639
00:36:25,016 --> 00:36:26,767
‪ถ้าคุณเคยอยากได้ยินผมช่วยตัวเอง‬

640
00:36:28,186 --> 00:36:31,647
‪อย่างเดียวที่คุณต้องทำก็คือโทรหาผมแล้วบอกว่า‬

641
00:36:31,898 --> 00:36:34,400
‪คุณมาตามนัดกินอาหารค่ำของเราไม่ได้‬

642
00:36:35,776 --> 00:36:37,987
‪ผมจะเริ่มรูดมันเดี๋ยวนั้น ตรงนั้นเลย‬

643
00:36:40,031 --> 00:36:42,491
‪ผมไม่ใช่คนชอบสังคม‬
‪ผมโคตรปลื้มสายที่โทรมาแบบนั้น‬

644
00:36:42,992 --> 00:36:44,785
‪นั่นเป็นสายโปรดของผม ผมปลื้ม...‬

645
00:36:44,869 --> 00:36:46,954
‪โดยเฉพาะถ้ามันเป็นตอนผมกำลังจะออกจากบ้าน‬

646
00:36:47,038 --> 00:36:49,123
‪ผมจะถึงจุดสุดยอดหลายหนเลย โอเคนะ‬

647
00:36:50,208 --> 00:36:51,834
‪ตอนผมกำลังเดินออกจากบ้าน แบบว่า‬

648
00:36:51,918 --> 00:36:53,669
‪"ฉันไม่อยากออกไปกับพวกเขาเลยว่ะ"‬

649
00:36:53,753 --> 00:36:56,255
‪แล้วพวกเขาก็โทรมาแล้วบอกว่า "เราไปไม่ได้"‬

650
00:36:56,339 --> 00:36:57,757
‪ผมก็แบบ "พูดต่อไปสิ‬

651
00:36:59,759 --> 00:37:01,385
‪ทำไมๆๆๆ"‬

652
00:37:03,137 --> 00:37:04,847
‪"อ๋อ เราเกิดอุบัติเหตุน่ะ"‬

653
00:37:04,931 --> 00:37:05,890
‪ผมก็จะแบบ "อ้อ‬

654
00:37:08,684 --> 00:37:09,518
‪คุณโอเคไหม‬

655
00:37:09,602 --> 00:37:12,730
‪คุณโอเค แต่ก็จะยัง‬
‪ไม่มากินอาหารค่ำสินะ ได้เลยๆๆ"‬

656
00:37:15,608 --> 00:37:18,069
‪"โอเค หยุดลามกได้แล้ว ทอม" ได้เลย คือ...‬

657
00:37:19,237 --> 00:37:20,196
‪คือผมเป็นพ่อคน‬

658
00:37:20,988 --> 00:37:21,864
‪และ...‬

659
00:37:24,951 --> 00:37:27,119
‪ผม... ผมก็เปลี่ยนไปบ้าง‬

660
00:37:27,912 --> 00:37:29,997
‪ไม่มากเกินไป คุณต้องเปลี่ยนบ้างนิดๆ หน่อยๆ‬

661
00:37:30,081 --> 00:37:32,750
‪คือมีคำพูดอยู่ว่า "การมีลูกเปลี่ยนแปลงเรา"‬

662
00:37:32,833 --> 00:37:35,211
‪ผมคิดว่า... โดยส่วนตัวนะ‬
‪ผมว่ามันควรดัดแปลง‬

663
00:37:35,294 --> 00:37:37,505
‪เป็น "การมีลูกควรเปลี่ยนแปลงเรา"‬

664
00:37:38,089 --> 00:37:41,133
‪มันเป็นสัญญาณเตือนแดงโร่เลยนะ‬
‪เวลาคุณเจอใครที่แบบว่า‬

665
00:37:41,217 --> 00:37:43,219
‪"ใช่สิ ผมมีลูกสี่คน ผมไม่เปลี่ยนไปเลยสักนิด"‬

666
00:37:43,302 --> 00:37:45,805
‪คุณแบบ "อ้อ คุณสภาพจิตไม่มั่นคงอย่างแรง‬
‪ดีนะที่ได้รู้"‬

667
00:37:46,681 --> 00:37:48,182
‪ไม่ต้องเป็นการเปลี่ยนแปลงใหญ่หลวงก็ได้‬

668
00:37:48,266 --> 00:37:51,477
‪แต่แบบว่าคุณคล้ายๆ จะประเมินชีวิตตัวเอง‬

669
00:37:51,686 --> 00:37:53,020
‪แล้วคุณก็ทำการเปลี่ยนแปลง‬

670
00:37:53,104 --> 00:37:55,731
‪ส่วนตัวผมน่ะ ผมภูมิใจมากกับสิ่งที่ผมเปลี่ยน‬

671
00:37:55,856 --> 00:38:00,027
‪ผมตระหนักได้ว่าพอผมมีลูก‬
‪ผมก็ไม่มีเวลา ไม่มีพลังงาน‬

672
00:38:00,111 --> 00:38:03,364
‪ผมจำเป็นต้องตัดอะไรบางอย่างออกไปจากชีวิต‬
‪รู้ไหมว่าอะไรที่ผมตัดออกไป‬

673
00:38:03,447 --> 00:38:05,116
‪การโต้เถียงกับทุกคน‬

674
00:38:05,366 --> 00:38:08,160
‪เพื่อนทุกคน สมาชิกในครอบครัวทุกคน‬
‪ผมไม่ต่อล้อต่อเถียงด้วยเลย‬

675
00:38:08,411 --> 00:38:10,746
‪ทันทีที่มันเริ่มขึ้น ผมก็เปลี่ยนข้างใส่เขา โอเคนะ‬

676
00:38:10,830 --> 00:38:12,290
‪ทันทีที่ผมโต้แย้งกับใคร‬

677
00:38:12,373 --> 00:38:14,542
‪แล้วพวกเขาแบบ‬
‪"ใช่สิ ฉันไม่เห็นด้วยกับคุณจริงๆ หรอก"‬

678
00:38:14,625 --> 00:38:16,252
‪ผมก็จะบอกว่า "อืม ผมอยู่ข้างคุณแล้วตอนนี้"‬

679
00:38:17,586 --> 00:38:18,546
‪พวกเขาจะแบบ "อะไรนะ"‬

680
00:38:18,629 --> 00:38:22,008
‪ผมก็บอกว่า "ทันทีที่คุณพูด‬
‪ผมก็กลับใจไปอยู่ข้างคุณ‬

681
00:38:22,842 --> 00:38:24,802
‪ผมอยากพูดกับคุณน้อยมากขนาดนั้นแหละ"‬

682
00:38:26,595 --> 00:38:28,681
‪แล้วผมก็เป็นอิสระ มันรู้สึกยอดมากเลย ทีนี้...‬

683
00:38:30,016 --> 00:38:34,020
‪ไม่ใช่ทุกคนที่ชอบมัน‬
‪ผมจะบอกให้ แม่ผมเองไม่ปลื้มเลย‬

684
00:38:34,937 --> 00:38:36,605
‪แม่มีชีวิตอยู่เพื่อโต้เถียง‬

685
00:38:36,689 --> 00:38:38,774
‪มีคนบางคนเกิดมาแบบนั้น‬

686
00:38:38,858 --> 00:38:40,985
‪แม่มีชีวิตอยู่เพื่ออะไรแบบการสู้รบตบมือ‬

687
00:38:41,068 --> 00:38:44,697
‪แม่อยากกะซวก บิด หมุนแม่งไปเลย แม่ชอบมัน‬

688
00:38:46,365 --> 00:38:48,451
‪แม่เป็นพวกชอบบดขยี้ความฝันด้วย ซึ่งเป็น...‬

689
00:38:49,368 --> 00:38:52,204
‪ลักษณะที่ผมโปรดปรานน้อยที่สุดในมนุษย์‬

690
00:38:52,288 --> 00:38:53,372
‪คุณรู้จักพวกชอบบดขยี้ฝันไหม‬

691
00:38:53,456 --> 00:38:58,336
‪คนที่ไม่ว่าคุณจะพูดอะไร อยากทำหรือลองอะไร‬
‪เขาก็จะแบบ...‬

692
00:39:00,171 --> 00:39:01,047
‪"ไม่ใช่คุณ"‬

693
00:39:01,130 --> 00:39:03,549
‪แล้วคุณก็แบบ "ดีนะที่มีคุณอยู่แถวนี้" รู้ไหม‬

694
00:39:04,258 --> 00:39:05,801
‪พวกนั้นอยู่กับคุณตลอด ใช่ไหมล่ะ‬

695
00:39:05,885 --> 00:39:09,138
‪ผมพนันได้เลยว่าแค่ผมพูดถึงมัน‬
‪ก็ทำให้คุณนึกถึงพวกเขาขึ้นมา‬

696
00:39:09,221 --> 00:39:11,390
‪พวกเขาทรงพลังแบบนั้นแหละ‬
‪ผมจำได้ว่า...‬

697
00:39:11,474 --> 00:39:13,976
‪ผมจำได้ว่าบอกแม่ว่า "ผมจะไปแอลเอ‬
‪เพื่อไปเดี่ยวไมโครโฟน"‬

698
00:39:14,060 --> 00:39:15,519
‪เรื่องนี้หลายปีมาแล้ว ผมบอกกับแม่‬

699
00:39:15,603 --> 00:39:17,271
‪"ผมจะไปแอลเอเพื่อไปเดี่ยวไมโครโฟน"‬

700
00:39:17,355 --> 00:39:20,941
‪คำที่แม่ตอบมาคือ "ลูกควรไปไปรษณีย์"‬

701
00:39:23,819 --> 00:39:24,779
‪ตอนนั้นผมซื่อใสมาก‬

702
00:39:24,862 --> 00:39:27,448
‪ผมถามประมาณว่า "มีการแสดงเดี่ยวไมโครโฟน‬
‪ที่ไปรษณีย์เหรอ"‬

703
00:39:28,199 --> 00:39:29,575
‪แม่บอกว่า "เปล่า ไปทำงาน"‬

704
00:39:30,117 --> 00:39:32,495
‪ผมแบบว่า "ไม่ๆๆ‬
‪การเดี่ยวไมโครโฟนนี่แหละงาน"‬

705
00:39:32,578 --> 00:39:34,038
‪และแม่ก็บอกว่า "แม่เข้าใจ"‬

706
00:39:34,622 --> 00:39:37,416
‪ผมแบบ "เดี๋ยวนะครับ‬
‪ผมเพิ่งเล่าความฝันของผมให้แม่ฟัง‬

707
00:39:37,500 --> 00:39:39,752
‪แล้วแม่ก็บอกว่า‬
‪'ไปเป็นบุรุษไปรษณีย์เถอะ' เหรอ"‬

708
00:39:40,544 --> 00:39:41,837
‪แล้วแม่ก็บอกว่า "ใช่"‬

709
00:39:43,089 --> 00:39:44,340
‪โอเค ตอนนี้ผมทำมาหากินได้ไม่เลว‬

710
00:39:44,423 --> 00:39:46,384
‪แบบว่าผมมีรายได้ดี แม่รู้เรื่องนั้น‬

711
00:39:46,467 --> 00:39:49,303
‪เห็นชัดๆ อยู่แล้ว‬
‪แม่ขอโน่นขอนี่แม่งตลอด แต่...‬

712
00:39:50,304 --> 00:39:51,680
‪ผมก็ยังได้สนุกอยู่‬

713
00:39:51,764 --> 00:39:54,892
‪คุณรู้ไหมว่าผมส่งอะไรไปให้แม่ผม‬
‪เมื่อสองสามสัปดาห์ก่อน‬

714
00:39:54,975 --> 00:39:57,144
‪ในวันเกิดปีที่ 75 ของแม่‬

715
00:39:57,228 --> 00:40:00,231
‪แสตมป์เล่มหนึ่งว่ะ และ...‬

716
00:40:01,649 --> 00:40:04,527
‪ผมก็ใส่โน้ตเล็กๆ ไว้ในนั้น‬
‪"ผมได้เจ้านี่มาที่ที่ทำงานวันนี้"‬

717
00:40:05,903 --> 00:40:06,862
‪แบบนั้นแหละ‬

718
00:40:13,119 --> 00:40:15,454
‪อย่ารู้สึกแย่เลย แม่ได้ติดต่อกับโลก‬
‪เพราะงั้น...‬

719
00:40:16,872 --> 00:40:18,457
‪ใช่ แม่เป็นพวกหอกหักมาก แต่...‬

720
00:40:20,334 --> 00:40:21,168
‪แม่เป็นจริงๆ‬

721
00:40:21,669 --> 00:40:23,963
‪ผมไม่ชอบไอ้เรื่องบดขยี้ฝันนั่น‬
‪ผมไม่ชอบจริงๆ นะ‬

722
00:40:24,046 --> 00:40:25,089
‪ผมเป็นแบบตรงข้ามกัน‬

723
00:40:25,172 --> 00:40:26,841
‪ผมเป็นคนส่งเสริมความฝัน‬

724
00:40:26,924 --> 00:40:31,262
‪ถ้าคุณเอาความคิดบ้าๆ มาหาผม‬
‪ผมก็จะเฉลิมฉลองจริงๆ นะ โอเคไหม‬

725
00:40:31,345 --> 00:40:35,224
‪ผมน่ะ... ผมปลื้มคนที่มีความฝัน‬
‪บรรเจิดแจ่มแบบเวอร์ๆ‬

726
00:40:35,307 --> 00:40:37,935
‪ผมขอบอกออกสื่อตอนนี้เลย‬
‪ตอนนี้มีคนเดินมาหาผมตลอด‬

727
00:40:38,018 --> 00:40:41,147
‪แบบว่า "ผมอยากเปิดซุ้มขายฮอตด็อก‬
‪ที่คุณมาซื้อรองเท้าบูตได้"‬

728
00:40:41,230 --> 00:40:43,357
‪และผมก็แบบ "ก็ได้ มาคิดหาทางกัน"‬

729
00:40:45,359 --> 00:40:48,863
‪ผมชอบมัน และผมก็จะบอกคุณอย่างนี้‬
‪ผมอยากให้คุณมีความฝันบ้าๆ‬

730
00:40:48,946 --> 00:40:50,448
‪ผมพูดจริงนะ ผมอยากจริงๆ‬

731
00:40:50,656 --> 00:40:54,034
‪ผมจะให้คำแนะนำที่ดีที่สุดกับคุณ‬
‪อย่างจริงใจเลย ไม่ใช่มุกตลก‬

732
00:40:54,118 --> 00:40:56,036
‪ดีที่สุดเท่าที่ผมเคยได้มาเรื่องการไล่ตามฝัน‬

733
00:40:56,120 --> 00:40:58,372
‪และผมก็หวังว่ามันจะใช้ได้‬
‪กับพวกคุณทุกคน โอเคนะ‬

734
00:40:58,456 --> 00:41:01,083
‪ความจริงคืองี้ ผมคิดว่า... นี่คือเรื่องจริง‬

735
00:41:01,375 --> 00:41:07,256
‪ตราบเท่าที่คุณยอมรับว่าฝันของคุณ‬
‪อาจไม่ดำเนินไปอย่างที่คุณวางแผนเป๊ะๆ‬

736
00:41:07,339 --> 00:41:10,843
‪คุณจะยังรู้สึกอิ่มใจ‬
‪จากการไล่ตามความฝันของคุณ‬

737
00:41:10,926 --> 00:41:12,845
‪ดังนั้นจงไล่ตามอะไรก็ตามที่คุณอยากทำเสมอ‬

738
00:41:12,928 --> 00:41:14,805
‪ไม่งั้นเราจะมีชีวิตอยู่ทำไมล่ะ ใช่ไหมครับ‬

739
00:41:15,306 --> 00:41:16,140
‪ใช่แล้ว‬

740
00:41:19,852 --> 00:41:23,522
‪ทีนี้ เพื่อขยายประเด็นนั้นต่อ‬
‪ผมจะเล่าเรื่องนี้ให้คุณฟัง‬

741
00:41:23,606 --> 00:41:26,442
‪ผมจำได้ว่าเมื่อสองปีก่อน‬
‪ผมนั่งอยู่ที่คาเฟ่แห่งหนึ่ง‬

742
00:41:26,525 --> 00:41:28,068
‪ในลอสแอนเจลิสเพื่อกินมื้อกลางวัน‬

743
00:41:28,152 --> 00:41:29,153
‪ผมนั่งลง‬

744
00:41:29,236 --> 00:41:30,321
‪ตอนที่ผมนั่งลง‬

745
00:41:30,404 --> 00:41:33,532
‪เพื่อนผมน่ะ ผมได้ยินเธอพูดออกมาดังๆ ว่า‬
‪"ฉันไม่อยากเชื่อเลยว่าฉันคิดเรื่องนั้น"‬

746
00:41:33,616 --> 00:41:36,076
‪ผมเลยถามว่า "คิดอะไร"‬
‪เธอบอกว่า "อ๋อ ไม่มีอะไร"‬

747
00:41:36,160 --> 00:41:38,120
‪ผมถามว่า "อะไร" เธอบอกว่า "มันน่าอาย"‬

748
00:41:38,204 --> 00:41:39,371
‪ผมบอกว่า "บอกผมมาสิ"‬

749
00:41:39,455 --> 00:41:41,749
‪เธอบอกว่า "ถ้าฉันบอกคุณ คุณจะล้อเลียนฉัน"‬

750
00:41:41,832 --> 00:41:43,876
‪ผมเลยบอกว่า "ผมล้อเลียนคุณตลอดแหละ‬
‪พูดมาเถอะน่า"‬

751
00:41:44,460 --> 00:41:46,504
‪เธอว่า "แค่บางอย่างที่ฉันอยากเก็บไว้ข้างใน"‬

752
00:41:46,587 --> 00:41:49,507
‪ผมบอกว่า "แต่คุณบอกว่าอยากทำมัน‬
‪งั้นก็พูดเลย แล้วจะได้ทำให้มันเกิดขึ้นได้"‬

753
00:41:49,590 --> 00:41:52,510
‪เธอบอกว่า "ฉันไม่อยาก" ผมว่า‬
‪"ฟังนะ ถ้าคุณไม่บอกออกมาให้จักรวาลรู้‬

754
00:41:52,593 --> 00:41:54,845
‪มันจะไม่มีทางเกิดขึ้น‬
‪คุณต้องพูดออกมา เรื่องอะไร"‬

755
00:41:54,929 --> 00:41:56,096
‪เธอเลยว่า "ก็ได้‬

756
00:41:56,180 --> 00:41:58,891
‪ฉันอยากโม้กใครสักคนในวงวูแทงแคลน"‬

757
00:42:06,190 --> 00:42:08,734
‪ทีนี้ ผมคิดขึ้นมาทันทีว่า...‬

758
00:42:09,485 --> 00:42:11,320
‪"แม่ผมจะพูดว่าไงนะ" เข้าใจไหม‬

759
00:42:12,154 --> 00:42:13,989
‪และผมก็บอกตัวเองว่า "อย่าเป็นแบบแม่‬

760
00:42:15,157 --> 00:42:16,534
‪นี่คือฝันของสาวคนนี้"‬

761
00:42:22,039 --> 00:42:23,874
‪ผมเลยจ้องตาเธอตรงๆ...‬

762
00:42:24,542 --> 00:42:26,293
‪และบอกว่า "คุณควรลองดู‬

763
00:42:28,546 --> 00:42:31,215
‪พวกเขามีกันตั้งหลายคน"‬
‪ผมบอกไปอย่างนั้น ทีนี้...‬

764
00:42:34,843 --> 00:42:36,387
‪สามเดือนต่อมา...‬

765
00:42:37,096 --> 00:42:39,014
‪เธอขึ้นไปบนรถที่พวกเขาใช้ออกทัวร์...‬

766
00:42:39,431 --> 00:42:42,101
‪แล้วเธอก็บอกพวกเขา และเดาอะไรได้ไหม‬

767
00:42:42,184 --> 00:42:44,603
‪พวกเขาทุกคนตอบรับ‬

768
00:42:49,149 --> 00:42:51,360
‪ถ้าคุณไม่คุ้นนะครับ‬

769
00:42:51,443 --> 00:42:54,154
‪มีผู้ชายอยู่เก้าคน...‬

770
00:42:55,030 --> 00:42:56,490
‪ในวงวูแทงแคลน‬

771
00:42:56,574 --> 00:42:57,616
‪เก้าคน‬

772
00:42:58,617 --> 00:42:59,577
‪หลายคนมาก‬

773
00:43:01,328 --> 00:43:02,288
‪นั่นมันหลายคนจริงๆ‬

774
00:43:02,371 --> 00:43:04,582
‪เราหยุดคิดดูกันสักแป๊บได้ไหม...‬

775
00:43:05,249 --> 00:43:07,084
‪ว่าไอ้จ้อนเก้าอันนี่มันมากแค่ไหน‬

776
00:43:09,086 --> 00:43:11,839
‪ผมไม่เข้าใจด้วยซ้ำ‬
‪ว่ายังมีใครนั่งติดเก้าอี้ได้ยังไงตอนนี้‬

777
00:43:13,215 --> 00:43:16,302
‪มีคนตรงนี้ที่แบบว่า‬
‪"มีอะไรจะเล่าอีกไหม" ล้อกันเล่นหรือเปล่า‬

778
00:43:17,720 --> 00:43:18,596
‪นั่นยังไม่เยอะเหรอ‬

779
00:43:18,679 --> 00:43:19,638
‪หลับตาลง...‬

780
00:43:21,223 --> 00:43:22,933
‪แล้วนึกภาพไอ้จ้อนเก้าอัน‬

781
00:43:24,184 --> 00:43:27,563
‪คุณแบบว่า "ให้ตาย มันอยู่ทั่วไปหมดเลย"‬
‪เพราะว่ามีเก้าอันไง นั่นแหละเหตุผล‬

782
00:43:30,149 --> 00:43:31,609
‪ผมไม่ได้ประณามผู้หญิงว่าร่านนะ‬

783
00:43:31,692 --> 00:43:36,196
‪ผมพูดอย่างเป็นกลางว่าเก้าอันมันเยอะ‬
‪ไม่ว่าจะเป็นอะไร‬

784
00:43:37,323 --> 00:43:40,117
‪คือถ้าผมแบบ "ผมกินซินนามอนโรลวันนี้"‬

785
00:43:41,118 --> 00:43:43,203
‪แล้วคุณถามว่า "กินไปกี่ชิ้นล่ะ"‬

786
00:43:44,455 --> 00:43:45,497
‪"ผมกินไปเก้าชิ้น"‬

787
00:43:51,712 --> 00:43:54,131
‪"อยากให้ฉันพาคุณไปห้องฉุกเฉิน‬
‪หรืออะไรไหม...‬

788
00:43:55,549 --> 00:43:58,010
‪เบาหวานกินคุณเท้ากุดแน่พอถึงเช้า‬
‪เราควรไปกัน"‬

789
00:43:59,094 --> 00:44:00,471
‪ไอ้จ้อนเก้าอันเนี่ยนะ‬

790
00:44:00,554 --> 00:44:02,389
‪แม่งล้อกันเล่นเหรอวะ‬

791
00:44:02,848 --> 00:44:06,101
‪พวกคุณบางคนน่ะ ต้องใช้เวลา 15 ปี‬
‪ถึงจะเจอไอ้จ้อนครบเก้าอัน‬

792
00:44:06,185 --> 00:44:08,312
‪นี่เป็นแค่วันพฤหัสวันหนึ่งสำหรับสาวน้อยคนนี้‬

793
00:44:13,692 --> 00:44:15,569
‪พยายามนึกภาพ‬

794
00:44:15,653 --> 00:44:18,614
‪แรงกายที่ต้องใช้สิ...‬

795
00:44:19,323 --> 00:44:23,786
‪ในการโม้กไอ้จ้อนเก้าอันที่อาจไม่ใช่เล็กๆ เลย‬

796
00:44:26,497 --> 00:44:31,085
‪ถ้าคุณไม่รู้นะ พวกวงวูแทงน่ะ‬
‪ไม่ได้รูปร่างหน้าตาแบบผม โอเคไหม‬

797
00:44:33,629 --> 00:44:36,173
‪ระดับนั้นมันเหมือนออกกำลังแบบครอสฟิตแล้วว่ะ‬

798
00:44:37,091 --> 00:44:39,385
‪ถ้าคุณคิดว่าออกกำลังท่าพุ่งหลัง‬
‪มันหนักแล้ว ลอง...‬

799
00:44:41,679 --> 00:44:43,305
‪"ฉันทำดีไหม‬

800
00:44:45,140 --> 00:44:46,684
‪คุณชอบฉันไหมตอนนี้"‬

801
00:44:49,228 --> 00:44:53,357
‪คุณว่าหลังจากผ่านไปกี่คนนะที่เธอแบบ‬
‪"มาพักกันหน่อย แป๊บหนึ่ง‬

802
00:44:58,445 --> 00:45:00,114
‪ฉันทำห่าอะไรอยู่วะเนี่ย‬

803
00:45:02,866 --> 00:45:04,660
‪ทำไมพวกเขาใจร้ายเรื่องนี้นัก‬

804
00:45:08,247 --> 00:45:09,289
‪มันกี่คนแล้วนะ‬

805
00:45:09,540 --> 00:45:10,874
‪สี่! แม่งเอ๊ย!‬

806
00:45:13,544 --> 00:45:14,545
‪ฉันทำเสร็จหรือยังเนี่ย"‬

807
00:45:14,628 --> 00:45:16,672
‪แล้วพวกเขาก็แบบ "ไม่ คุณยังทำไม่เสร็จ!‬

808
00:45:17,047 --> 00:45:20,426
‪ยูก็อด รีซ่า เร โกสต์ เม็ธ‬
‪ไม่ คุณยังทำไม่เสร็จ!"‬

809
00:45:25,222 --> 00:45:27,933
‪เธอแบบว่า "แต่ฉันปวดคอ"‬

810
00:45:28,016 --> 00:45:31,729
‪แล้วพวกเขาก็แบบ "คุณต้องป้องกันคอคุณสิ‬
‪ไม่เคยฟังเพลงเราเหรอ"‬

811
00:45:38,777 --> 00:45:40,696
‪ครับ ใช่ครับ‬

812
00:45:40,779 --> 00:45:44,241
‪นั่นเป็นมุกโม้กวูแทงที่ยอดเยี่ยม ทีนี้...‬

813
00:45:46,285 --> 00:45:47,911
‪เธอน่ะเถื่อนจริงๆ เลย รู้ไหม‬

814
00:45:48,412 --> 00:45:51,165
‪ครั้งหนึ่งผมเคยถามเธอ ผมแบบ‬
‪"ถ้าคุณย้อนกลับไปวันนั้นได้‬

815
00:45:51,248 --> 00:45:53,959
‪และทำอะไรต่างจากเดิมได้‬
‪คุณจะทำอะไร"‬

816
00:45:54,042 --> 00:45:57,004
‪แล้วเธอก็บอกว่า "ฉันจะงดมื้อกลางวัน"‬
‪เพราะงั้น...‬

817
00:46:01,508 --> 00:46:03,594
‪สาวฟิลาเดลเฟีย จะทำไงได้ล่ะ ทีนี้...‬

818
00:46:06,180 --> 00:46:07,514
‪เราพูดเรื่องอะไรอยู่นะก่อนนี้‬

819
00:46:07,598 --> 00:46:09,266
‪อ๋อ ใช่ แม่ผม คือว่า...‬

820
00:46:11,977 --> 00:46:13,771
‪นี่คือวิธีที่ผมหยุดโต้เถียงกับแม่‬

821
00:46:13,854 --> 00:46:17,399
‪ผมหวังว่าถ้าคุณอยู่ในสถานการณ์คล้ายกัน‬
‪กับพ่อแม่คุณ‬

822
00:46:17,483 --> 00:46:19,610
‪คุณจะเกิดดวงตาเห็นธรรมขึ้นมาแบบผม‬

823
00:46:19,860 --> 00:46:23,030
‪สถานการณ์มันเป็นแบบนี้ โอเคนะ‬
‪แม่โทรหาผม ตอนปลายๆ ปีก่อน‬

824
00:46:23,113 --> 00:46:24,531
‪มีไฟไหม้ในแอลเอ‬

825
00:46:24,615 --> 00:46:26,033
‪แล้วแม่ก็บอกว่า "ทอมมี่..."‬

826
00:46:26,116 --> 00:46:28,410
‪แม่ไม่ใช่คนท้องถิ่น ถ้าคุณยังไม่รู้‬

827
00:46:29,369 --> 00:46:31,371
‪ถ้าคุณแบบ "ทำไมเธอพูดจาพิลึกนักวะ"‬

828
00:46:32,706 --> 00:46:33,957
‪แม่มาจากอเมริกาใต้‬

829
00:46:34,041 --> 00:46:35,751
‪จะบอกให้ชัดๆ ก็เปรู โอเคนะ‬

830
00:46:36,919 --> 00:46:39,588
‪คือแม่โทรหาผมแล้วก็บอกว่า "ทอมมี่..."‬

831
00:46:40,088 --> 00:46:43,592
‪แล้วผมก็ว่า "ครับ"‬
‪แม่ว่า "เหตุไฟไหม้นั่นน่ะ มันแย่ไหม"‬

832
00:46:43,675 --> 00:46:44,968
‪ผมก็บอกว่า "ครับ‬

833
00:46:46,804 --> 00:46:49,139
‪ปกติมันจะดี แต่คราวนี้มันแย่"‬

834
00:46:53,143 --> 00:46:54,937
‪แล้วแม่ก็ว่า "มีคนกำลังจะตายเหรอ"‬

835
00:46:55,020 --> 00:46:56,980
‪ผมบอกว่า "ถ้าพวกเขาอยู่ในกองไฟก็ใช่ครับ‬

836
00:46:58,649 --> 00:46:59,483
‪มันเป็นไฟนี่นา"‬

837
00:47:00,692 --> 00:47:02,736
‪แล้วแม่ก็อาศัยอยู่ในฟลอริดา แม่เลยพูดว่า‬

838
00:47:02,820 --> 00:47:06,198
‪"ลูกมีไฟ เรามีเฮอร์ริเคน‬

839
00:47:08,242 --> 00:47:09,993
‪มีคนตายทุกที่เลย"‬

840
00:47:10,577 --> 00:47:14,039
‪ผมบอกว่า "ฟังดูเหมือนแม่เปิดข่าวอยู่‬
‪มีอะไรอื่นที่แม่อยากรายงานไหมครับ"‬

841
00:47:15,541 --> 00:47:17,835
‪แล้วแม่ก็ว่า "แม่คิดว่ามีเหตุผลที่มันเกิดขึ้น"‬

842
00:47:17,918 --> 00:47:20,420
‪ผมก็บอกว่า‬
‪"มีครับ เรียกว่ารูปแบบสภาพอากาศ"‬

843
00:47:21,547 --> 00:47:22,589
‪แล้วแม่ก็ว่า "ไม่ใช่‬

844
00:47:23,215 --> 00:47:26,468
‪แม่คิดว่าพระเจ้าทรงพยายามส่งสาร...‬

845
00:47:26,969 --> 00:47:28,011
‪มาถึงเราอยู่‬

846
00:47:29,763 --> 00:47:30,764
‪นั่นคือสิ่งที่ผมทำ ผม...‬

847
00:47:33,016 --> 00:47:34,142
‪ผมบอกว่า "สารนั่นคืออะไรครับ"‬

848
00:47:34,226 --> 00:47:37,688
‪แม่ว่า "แม่คิดว่าพระองค์ทรงพยายามบอกเรา‬
‪ให้เป็นคนดีขึ้น"‬

849
00:47:38,480 --> 00:47:43,652
‪คุณคงรู้เนอะ เวลามีคนพูดอะไรบางอย่าง‬
‪แล้วคุณก็รู้สึกได้แบบมั่นใจเลย‬

850
00:47:43,735 --> 00:47:45,487
‪ว่าคุณจะโต้เถียงกับเขาแน่‬

851
00:47:46,321 --> 00:47:48,866
‪แบบว่าทันทีที่คำพูดหลุดจากปากเขา‬

852
00:47:48,949 --> 00:47:51,118
‪คุณก็แบบ "ฉันจะซัดคุณให้หนักเลย"‬

853
00:47:54,454 --> 00:47:57,583
‪ผมรู้สึกได้ถึงอารมณ์เดือดปุดๆ ที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ‬

854
00:47:57,666 --> 00:48:00,252
‪และผมก็ได้ยินข้อโต้เถียงของตัวเองในหัว‬

855
00:48:00,335 --> 00:48:01,712
‪ผมได้ยินเสียงตัวเองพูดว่า‬

856
00:48:01,795 --> 00:48:06,884
‪"แม่ตั้งใจจะบอกผมว่าพระเจ้าที่ทรงรู้ทุกอย่าง‬
‪รักทุกคน และอยู่ตรงนั้นตลอดของเรา‬

857
00:48:06,967 --> 00:48:09,261
‪จุดไฟเผาคน...‬

858
00:48:09,970 --> 00:48:13,390
‪และทำให้พวกเขาจมน้ำตายในพายุเฮอร์ริเคน‬
‪เพื่อให้เรากอดกันมากขึ้นเหรอ‬

859
00:48:13,473 --> 00:48:16,560
‪นี่เป็นเรื่องโง่เง่าที่สุด‬
‪ที่ผมเคยได้ยินมาในชีวิตเลย"‬

860
00:48:21,982 --> 00:48:22,816
‪แต่...‬

861
00:48:23,233 --> 00:48:25,944
‪ก่อนผมจะพูดมันออกไป ผมก็มีช่วงเวลานั้น‬

862
00:48:26,028 --> 00:48:28,530
‪ผมเกิดความคิดนั้นขึ้นมา ที่ผมคิดว่า‬
‪"มันจะมีประโยชน์อะไร‬

863
00:48:28,614 --> 00:48:31,158
‪ทำไมต้องไปเถียงกับผู้หญิงปีศาจนี่ด้วย"‬

864
00:48:31,241 --> 00:48:32,075
‪รู้ไหมครับ‬

865
00:48:32,743 --> 00:48:36,038
‪"ปล่อยให้พี่สาวของลูซิเฟอร์ได้ดังใจไปเถอะ‬

866
00:48:37,623 --> 00:48:39,333
‪นายไม่มีวันเปลี่ยนใจเธอได้แน่"‬

867
00:48:39,416 --> 00:48:42,169
‪เพราะงั้นเลยเป็นครั้งแรกในชีวิตผม‬
‪ที่ผมหายใจเข้าลึกๆ‬

868
00:48:42,336 --> 00:48:44,171
‪แล้วก็บอกแค่ว่า "ครับ‬

869
00:48:45,130 --> 00:48:47,341
‪ผมเห็นได้ว่าทำไมพระองค์จะทำแบบนั้น‬

870
00:48:48,926 --> 00:48:50,344
‪หวังว่าพระองค์จะหยุดฆ่าเรานะ"‬

871
00:48:52,554 --> 00:48:54,598
‪แล้วแม่ก็รู้ แม่บอกว่า "อะไรนะ"‬

872
00:48:58,185 --> 00:49:00,938
‪ผมว่า "แม่มีประเด็นที่ฟังขึ้นดี"‬
‪แล้วแม่ก็ว่า "ทำไมลูกทำแบบนี้"‬

873
00:49:03,690 --> 00:49:06,693
‪ทำไมลูก... หมายถึง "ทำไมลูกไม่เถียงกับแม่"‬

874
00:49:06,944 --> 00:49:11,323
‪ผมบอกว่า "แม่ครับ ไม่รู้สิ ใครจะสนล่ะ‬
‪แม่คิดถูก ผมคิดผิด แล้วไง"‬

875
00:49:11,573 --> 00:49:13,617
‪แล้วแม่ก็บอกว่า "ทอมมี่ รู้อะไรไหม"‬

876
00:49:13,700 --> 00:49:14,868
‪ผมว่า "อะไรครับ"‬

877
00:49:14,952 --> 00:49:17,788
‪แม่บอกว่า "แม่รู้มาตลอดว่า‬
‪ลูกเป็นไอ้ตัวแสบ ทอมมี่"‬

878
00:49:21,959 --> 00:49:23,460
‪ผมว่า "อะไรนะ"‬

879
00:49:24,127 --> 00:49:26,922
‪แล้วแม่ก็บอกว่า "แค่นี้นะ ไอ้เวร"‬
‪แล้วแม่ก็วางสาย‬

880
00:49:32,552 --> 00:49:33,679
‪นั่นแหละแม่ผม‬

881
00:49:35,514 --> 00:49:37,933
‪โอเค นี่คือวิธีที่ผมเอาคืนแม่ มันสนุกดีนะ‬

882
00:49:38,809 --> 00:49:39,977
‪ผมไม่เคยสบถใส่แม่‬

883
00:49:40,060 --> 00:49:42,312
‪ถึงผมจะพูดอะไรบ้าๆ มากขนาดไหน‬
‪ผมก็ไม่เคยสบถ‬

884
00:49:42,396 --> 00:49:45,732
‪ถึงผมจะโมโหจริงๆ ผมก็พูดอะไรแบบ‬
‪"ไปตายซะ!" ไม่ได้หรอก ผมทำไม่ได้‬

885
00:49:46,233 --> 00:49:50,070
‪มันรู้สึกไม่เหมาะสม‬
‪ผมชอบทำสงครามจิตวิทยามากกว่า รู้ไหม‬

886
00:49:50,570 --> 00:49:54,116
‪ใช่ ผมชอบที่รู้ว่าผมอาจถามคำถามแม่ได้‬

887
00:49:54,199 --> 00:49:56,743
‪แล้วแค่การพูดถึงคำถามนั่น‬

888
00:49:56,827 --> 00:49:59,788
‪ก็อาจคุกคามจิตใจแม่ไปอีกเป็นปีๆ ในอนาคต‬

889
00:50:00,622 --> 00:50:03,792
‪ผมเลยตัดสินใจว่าผมจะทำให้วันหนึ่งของแม่พัง‬

890
00:50:03,875 --> 00:50:05,043
‪ผมเลยเลือกวันคริสต์มาส‬

891
00:50:05,127 --> 00:50:06,503
‪นี่คือสิ่งที่ผมทำ โอเคนะ‬

892
00:50:09,506 --> 00:50:15,846
‪เช้าวันคริสต์มาส‬
‪พ่อแม่ผมกับหมาห้าตัวของพวกเขาอยู่ที่บ้านผม‬

893
00:50:15,971 --> 00:50:19,307
‪แม่ผมอารมณ์ดีสุดๆ โอเคนะ‬

894
00:50:19,391 --> 00:50:22,936
‪แม่เป็นผู้หญิงลาตินาคนหนึ่งในเช้าวันคริสต์มาส‬

895
00:50:23,895 --> 00:50:26,440
‪พวกคุณไม่เข้าใจความสุขประเภทนี้ โอเคไหม‬

896
00:50:26,523 --> 00:50:28,316
‪แม่ทำอาหารไปเต้นไป แม่แบบว่า...‬

897
00:50:31,486 --> 00:50:33,989
‪พระเยซูน้อยอยู่ที่นี่วันนี้‬

898
00:50:35,240 --> 00:50:37,325
‪แค่ทำอะไรประสาพวกลาตินน่ะ แบบนั้น‬

899
00:50:41,455 --> 00:50:42,372
‪นั่นละแม่ผม‬

900
00:50:42,456 --> 00:50:43,331
‪โอเค คือ...‬

901
00:50:44,750 --> 00:50:45,834
‪ผมเห็นแม่‬

902
00:50:49,921 --> 00:50:53,133
‪ใช่ ผมทักว่า "แม่"‬

903
00:50:53,216 --> 00:50:55,260
‪แล้วแม่ก็ตอบว่า "ว่าไงจ๊ะ"‬

904
00:50:56,219 --> 00:50:59,306
‪แบบว่าผมรู้สึกได้ถึงความสุขที่แผ่มาจากตัวแม่เลย‬

905
00:50:59,389 --> 00:51:01,224
‪แล้วผมก็แบบ "ตอนนี้แหละเหมาะ"‬

906
00:51:03,018 --> 00:51:04,895
‪ผมบอกว่า "แม่ครับ แม่เคยคิดบ้างไหมว่า‬

907
00:51:04,978 --> 00:51:07,731
‪แม่จะต้องฝังหมาพวกนั้นแต่ละตัวยังไง"‬

908
00:51:12,360 --> 00:51:14,112
‪และแม่ก็บอกว่า "ทำไมถึงพูดแบบนั้น"‬

909
00:51:15,739 --> 00:51:17,199
‪แล้วผมก็บอกว่า "ไม่รู้สิ"‬

910
00:51:20,035 --> 00:51:21,495
‪ผมบอกว่า "แม่เคยคิดบ้างไหมว่า‬

911
00:51:21,578 --> 00:51:25,165
‪- แม่จะทำยังไงถ้าพ่อตายก่อนแม่"‬
‪- โอ๊ย ตายแล้ว!‬

912
00:51:28,418 --> 00:51:29,503
‪และแม่ก็บอกว่า "ไม่‬

913
00:51:30,712 --> 00:51:32,380
‪แม่ไม่เคยคิดเรื่องนี้"‬

914
00:51:33,131 --> 00:51:35,425
‪แล้วผมก็บอกว่า "เอ้อ ผมถามแม่อยู่ไง‬
‪เพราะงั้น...‬

915
00:51:35,801 --> 00:51:36,635
‪คิดสิครับ"‬

916
00:51:38,845 --> 00:51:40,597
‪แล้วแม่ก็บอกว่า "แม่จะสวดภาวนา...‬

917
00:51:41,056 --> 00:51:44,184
‪และจะหวังให้ตัวเองตายวันเดียวกัน"‬

918
00:51:45,185 --> 00:51:46,770
‪ผมบอกว่า "ที่จริงนั่นจะสะดวกสุดๆ เลย‬

919
00:51:46,853 --> 00:51:48,021
‪แบบว่าในเรื่องของ...‬

920
00:51:48,522 --> 00:51:51,274
‪การวางแผนงานศพ แล้วก็เปิดพินัยกรรม‬

921
00:51:51,358 --> 00:51:53,610
‪ถ้าแม่ทำได้จริง ผมว่าเราทุกคนคงเห็นพ้องด้วย"‬

922
00:51:55,821 --> 00:51:57,948
‪แม่บอกว่า "สุขสันต์วันคริสต์มาส ทอม"‬

923
00:52:00,534 --> 00:52:02,661
‪ผมบอกว่า "สุขสันต์วันคริสต์มาส‬
‪เหมือนกันครับ แม่" แล้ว...‬

924
00:52:03,286 --> 00:52:05,580
‪พ่อผมก็นั่งอยู่ห่างไปสองฟุต‬

925
00:52:06,331 --> 00:52:09,292
‪พ่อไม่ได้ยินบทสนทนานั่นสักคำ‬

926
00:52:09,751 --> 00:52:13,213
‪พ่อก็แค่อยู่ในโหมดพ่อ เหม่อลอย‬
‪จ้องมองไฟบนเพดาน‬

927
00:52:13,296 --> 00:52:14,172
‪คือแบบ...‬

928
00:52:18,260 --> 00:52:20,846
‪คุณเรียกเขา แล้วมันก็ทำให้เขา‬
‪ตื่นขึ้นจากภาพอดีต‬

929
00:52:20,929 --> 00:52:22,430
‪ผมแบบ "ไงครับ พ่อ" "เออ!"‬

930
00:52:23,974 --> 00:52:24,808
‪ให้ตายสิ‬

931
00:52:29,563 --> 00:52:30,856
‪ผมถามพ่อแบบเดียวกัน‬

932
00:52:30,939 --> 00:52:31,773
‪ผมบอกว่า "นี่ พ่อ‬

933
00:52:31,857 --> 00:52:35,193
‪พ่อเคยคิดไหมครับว่าจะทำยังไง‬
‪ถ้าแม่ตายก่อนพ่อ"‬

934
00:52:35,277 --> 00:52:37,988
‪พ่อบอกว่า "พ่อชอบสาวผมบลอนด์‬
‪แล้วพ่อก็ชอบนมใหญ่ๆ ไอ้เพื่อนยาก"‬

935
00:52:43,702 --> 00:52:46,496
‪"ฟังดูเหมือนพ่อคิดเรื่องนั้นมาพอสมควรนะครับ"‬

936
00:52:47,455 --> 00:52:49,040
‪แล้วพ่อก็บอกว่า "ทุกคืนเลย พวก‬

937
00:52:49,499 --> 00:52:50,458
‪ทุกคืนเลย"‬

938
00:52:50,542 --> 00:52:53,628
‪ผมนี่แบบ "ผมเดาว่าพ่อกับแม่คงมีฝันที่ต่างกัน"‬

939
00:52:54,629 --> 00:52:56,006
‪ผู้ชายคนนั่นน่ะ อื้อฮือ‬

940
00:52:56,882 --> 00:52:58,842
‪ไม่มีอะไรเหมือนผู้ชายวัยเจ็ดสิบแล้ว จริงไหม‬

941
00:53:00,302 --> 00:53:02,846
‪พ่อผมอยู่ตรงจุดนั้นที่เจ๋งจริงๆ ในชีวิต‬

942
00:53:02,929 --> 00:53:07,851
‪จุดที่พ่อพูดอะไรๆ ที่เป็นจริง‬
‪ซึ่งไม่ได้ทำให้ใครสบายใจเลย‬

943
00:53:09,352 --> 00:53:12,731
‪แบบสัปดาห์นี้ผมโทรไปหาพ่อ‬
‪แล้วผมก็แบบ "เป็นไงครับ"‬

944
00:53:12,814 --> 00:53:15,525
‪พ่อบอกว่า "พ่อไม่ว่าอะไรกับเกย์หรอกนะ"‬
‪แล้วผมก็แบบ...‬

945
00:53:17,444 --> 00:53:18,278
‪"ดีแล้วครับ"‬

946
00:53:19,404 --> 00:53:22,115
‪พ่อบอกว่า "พวกเขาก็แค่ใช้ชีวิตของตัวเอง‬
‪พ่อจะหงุดหงิดไปทำไม"‬

947
00:53:22,199 --> 00:53:23,700
‪แล้วผมก็แบบ "ไม่รู้สิครับ"‬

948
00:53:27,579 --> 00:53:31,208
‪จากนั้นก็มีแต่ความเงียบในสาย‬
‪ผมแบบ "นี่เราคุยกันจบแล้วเหรอ"‬

949
00:53:33,126 --> 00:53:36,379
‪พ่อพูดว่า "เปล่า พ่อแค่คิดอยู่"‬
‪"อ้อ มันสนุกนะครับที่จะฟังเสียง...‬

950
00:53:37,964 --> 00:53:39,466
‪ตอนพ่อหายใจเข้ามาใน..."‬

951
00:53:42,510 --> 00:53:44,804
‪แล้วพ่อก็บอกว่า "แม่กับพ่อ‬
‪จะไปล่องเรือสำราญกัน"‬

952
00:53:44,888 --> 00:53:46,723
‪แล้วผมก็ว่า "โอเค เที่ยวให้สนุกนะครับ"‬

953
00:53:46,932 --> 00:53:48,600
‪แล้วผมก็ถามพ่อ "เรือสำราญสายไหน"‬

954
00:53:48,683 --> 00:53:50,018
‪พ่อบอกว่า "คาร์นิวัล"‬

955
00:53:50,101 --> 00:53:52,812
‪แล้วผมก็แบบ "เดี๋ยวนะ นั่นไม่ใช่อะไรแบบ‬
‪เรือปาร์ตี้เหรอครับ"‬

956
00:53:53,146 --> 00:53:54,564
‪และคำตอบของพ่อผม...‬

957
00:53:55,273 --> 00:53:57,901
‪ผมสาบานด้วยชีวิตลูกๆ ผมเลยนะ...‬

958
00:53:58,610 --> 00:53:59,819
‪คือ "ไอ้หนู‬

959
00:53:59,903 --> 00:54:01,571
‪ไม่มีทางอื่นที่จะพูดเรื่องนี้‬

960
00:54:02,280 --> 00:54:04,866
‪พ่อชอบดูคนผิวดำสนุกกัน"‬

961
00:54:11,039 --> 00:54:11,873
‪ว่าไงนะ‬

962
00:54:14,292 --> 00:54:17,671
‪ผมหมายถึงเราทุกคนก็ชอบ‬
‪แต่การพูดออกมาดังๆ เนี่ย‬

963
00:54:18,713 --> 00:54:19,965
‪มันบ้าโคตรๆ‬

964
00:54:22,050 --> 00:54:26,680
‪คุณนึกภาพพ่อผมบนดาดฟ้า‬
‪ท้ายเรือสำราญคาร์นิวัลออกไหม แบบว่า...‬

965
00:54:32,102 --> 00:54:35,021
‪"คนผิวดำพวกนั้นกำลังสนุกกัน‬
‪ไปหาอะไรกินกันเถอะ นี่สนุกจังเลย"‬

966
00:54:39,734 --> 00:54:41,194
‪เอาละ มาเข้าเรื่องจริงจังกัน‬

967
00:54:42,988 --> 00:54:45,323
‪ทุกคน ผมคิดว่าถึงเวลาแล้ว‬

968
00:54:45,407 --> 00:54:48,451
‪ที่เราต้องเริ่มดูแลสิ่งแวดล้อมให้ดีขึ้น‬

969
00:54:49,077 --> 00:54:50,495
‪โอเคนะ ใช่แล้ว‬

970
00:54:51,579 --> 00:54:52,414
‪แน่นอน‬

971
00:54:52,998 --> 00:54:57,669
‪และผมก็คิดว่าคนที่ต้องรับผิดชอบเรื่องนั้น‬
‪คือคนจน และนี่คือเหตุผล‬

972
00:54:59,170 --> 00:55:00,547
‪คุณมาคุ้ยขยะผมอยู่แล้ว‬

973
00:55:00,630 --> 00:55:02,924
‪เอาเป็นว่าคุณแยกแก้ว‬
‪ออกจากพลาสติกด้วยเป็นไง‬

974
00:55:05,427 --> 00:55:06,261
‪ครับ‬

975
00:55:07,220 --> 00:55:09,681
‪ฟังดูเหมือนมีคนจนอยู่บางคนตรงนี้‬

976
00:55:10,515 --> 00:55:12,642
‪และนั่นมันน่าขยะแขยงโคตรๆ ทีนี้...‬

977
00:55:15,228 --> 00:55:16,688
‪นี่คือสิ่งที่ผมรู้แน่ชัด‬

978
00:55:17,063 --> 00:55:19,190
‪คนจนชอบคัมภีร์ไบเบิล โอเคนะ‬

979
00:55:21,318 --> 00:55:23,570
‪และพวกเขาก็รักมัน‬
‪เพราะมันเป็นหนังสือเล่มเดียว‬

980
00:55:23,653 --> 00:55:25,155
‪ที่ได้มาฟรี ทีนี้...‬

981
00:55:28,992 --> 00:55:30,702
‪ลองหาหนังสือเล่มอื่นมาฟรีๆ สิ‬

982
00:55:31,286 --> 00:55:32,996
‪บอกให้ผมรู้ด้วยว่าทำบ้าๆ งั้นแล้วเป็นไง‬

983
00:55:34,080 --> 00:55:36,374
‪คุณนึกภาพตัวเองโง่สุดๆ...‬

984
00:55:42,547 --> 00:55:45,091
‪จนเชื่อโชคลางได้ไหม‬

985
00:55:48,303 --> 00:55:51,348
‪นึกภาพตัวเองโง่จนเหลือเชื่อ‬

986
00:55:51,431 --> 00:55:56,561
‪ส่วนตัวนะ ผมมีแต่ความรู้สึกเหยียดหยาม‬
‪ให้การเชื่อโชคลางทุกอย่าง‬

987
00:55:56,728 --> 00:55:58,480
‪และคนที่เชื่อโชคลางทุกคน‬

988
00:55:58,563 --> 00:55:59,564
‪ผมเกลียดพวกเขาทุกคน‬

989
00:55:59,647 --> 00:56:02,400
‪ผมเกลียดการนั่งไปในรถกับคนที่แบบ‬

990
00:56:02,484 --> 00:56:04,694
‪"เรากำลังจะขับข้ามสะพานแล้ว"‬

991
00:56:10,867 --> 00:56:13,703
‪แบบว่า "ผมจะลงจากรถนี่ แล้วก็หวังว่า‬
‪คุณจะขับรถตกสะพานนี่ไป‬

992
00:56:13,787 --> 00:56:14,621
‪ผมหวังจริงๆ นะ"‬

993
00:56:15,997 --> 00:56:18,750
‪พวกเขาโง่งั่งกันทุกคน "นี่เวลา 11.11 น."‬

994
00:56:21,503 --> 00:56:22,420
‪"อธิษฐานขอพรสิ"‬

995
00:56:22,504 --> 00:56:26,174
‪ผมขอให้คุณดื่มสมูทตี้‬
‪ที่ปั่นไซยาไนด์รวมกับหินแตกๆ‬

996
00:56:26,257 --> 00:56:27,217
‪นั่นแหละสิ่งที่ผมหวัง‬

997
00:56:30,136 --> 00:56:31,388
‪คุณควรหัวเสียกับเรื่องพวกนั้นทุกเรื่อง‬

998
00:56:31,471 --> 00:56:34,391
‪แต่มีเรื่องหนึ่งที่ควรทำให้คุณออกไป‬
‪เดินขบวนประท้วงบนถนน นี่ผมจริงจังนะ‬

999
00:56:34,474 --> 00:56:36,559
‪ผมไม่อยากเชื่อเลยว่าเราใช้ชีวิตอยู่‬

1000
00:56:36,643 --> 00:56:40,271
‪ในประเทศพัฒนาแล้วที่ร่ำรวยเหลือเชื่อนี่‬

1001
00:56:40,355 --> 00:56:43,233
‪และเราทุกคนก็ยอมรับกันหน้าตาเฉยเป็นหมู่คณะ‬

1002
00:56:43,400 --> 00:56:48,988
‪ว่าโรงแรมหรือแม้แต่อาคารสำนักงานบางแห่ง‬
‪ไม่ต้องมีชั้น 13 หรอก‬

1003
00:56:49,072 --> 00:56:50,990
‪แบบว่าคุณเข้าใจไหม...‬

1004
00:56:51,574 --> 00:56:54,661
‪ว่าเราโยนตัวเลขที่เรียงลำดับกันทิ้งไป‬

1005
00:56:54,744 --> 00:56:55,870
‪เพราะคนเขาแบบว่า...‬

1006
00:56:59,749 --> 00:57:02,877
‪คุณอาจไปโรงแรมดีๆ ได้‬
‪โรงแรมโฟร์ซีซันเลยละวะ‬

1007
00:57:02,961 --> 00:57:05,880
‪มันจะเรียงขึ้นไปอย่างนี้ ชั้น 12 ชั้น 14‬

1008
00:57:05,964 --> 00:57:08,842
‪แล้วถ้าคุณถามว่า "ขอโทษนะ ทำไมไม่มีชั้น 13"‬

1009
00:57:08,925 --> 00:57:10,844
‪"อ๋อ นั่นเป็นเลขที่น่ากลัว‬

1010
00:57:13,763 --> 00:57:17,559
‪แล้วถ้าเรามีมัน ก็จะมีผีกับก็อบลินอยู่บนนั้น‬

1011
00:57:21,855 --> 00:57:23,356
‪เราเลยเอาชั้นนั้นออก‬

1012
00:57:24,232 --> 00:57:25,942
‪แล้วตอนนี้มันก็ไม่น่ากลัวขนาดนั้นแล้ว"‬

1013
00:57:27,068 --> 00:57:28,903
‪คุณก็แบบ "คุณเป็นไอ้พวกเคจันหรือไงวะ‬

1014
00:57:28,987 --> 00:57:31,072
‪เราทำแบบนั้นกันอยู่จริงๆ เหรอตอนนี้"‬

1015
00:57:33,533 --> 00:57:34,367
‪ไม่รู้สิครับ‬

1016
00:57:35,285 --> 00:57:36,119
‪ใช่แล้ว‬

1017
00:57:37,662 --> 00:57:39,581
‪พวกคุณชอบมุกนั้น แต่มุกไบเบิลนั่นน่ะ...‬

1018
00:57:42,083 --> 00:57:44,002
‪พวกคุณถอยกรูดจากมุกนั้น พวกคุณแบบ...‬

1019
00:57:50,258 --> 00:57:51,551
‪"พระองค์ฟังโชว์ทุกโชว์นะ"‬

1020
00:57:55,555 --> 00:57:57,098
‪ไม่เป็นไร ผมคุยกับพระองค์ก่อนโชว์นี้‬

1021
00:57:57,182 --> 00:57:59,392
‪พระองค์ตรัสว่ามันเป็นแง่มุมที่ดี‬
‪ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นหรอก ทีนี้...‬

1022
00:58:05,398 --> 00:58:08,234
‪ผมไม่ได้บอกว่าคุณโง่นะ‬
‪ถ้าคุณเคร่งศาสนา โอเคไหม‬

1023
00:58:08,318 --> 00:58:09,319
‪นั่นเป็นการโจมตีที่ไม่เป็นธรรม‬

1024
00:58:09,402 --> 00:58:11,905
‪ถ้าศาสนาทำให้คุณสบายใจ ผมว่านั่นก็ยอดเลย‬

1025
00:58:11,988 --> 00:58:13,865
‪ผมจะไม่บอกว่าคุณโง่เพราะเรื่องนั้นหรอก‬

1026
00:58:13,948 --> 00:58:17,160
‪ผมจะบอกคุณโง่เฉพาะเมื่อคุณอ่านดวงชะตาราศี‬

1027
00:58:17,619 --> 00:58:18,536
‪แล้ว...‬

1028
00:58:21,456 --> 00:58:25,502
‪คุณก็ทำการตัดสินใจในชีวิตโดยขึ้นอยู่กับ...‬

1029
00:58:28,755 --> 00:58:30,340
‪สิ่งที่ดาวเคราะห์พวกนั้นกำลังทำอยู่‬

1030
00:58:31,132 --> 00:58:35,136
‪ผมไม่รู้ว่าคุณเคยใช้เวลากับ‬
‪คนที่ไม่ช่วยอะไรสังคมเลยพวกนี้ไหม แต่...‬

1031
00:58:36,221 --> 00:58:38,181
‪ปกติพวกเขาจะแบ่งปันภูมิปัญญาของพวกเขา‬

1032
00:58:38,264 --> 00:58:41,017
‪แบบว่า "คุณต้องลุยเลย‬
‪เพราะคุณเป็นชาวราศีมีน"‬

1033
00:58:44,395 --> 00:58:45,355
‪ขอบคุณนะ คนเก่ง‬

1034
00:58:45,939 --> 00:58:48,441
‪คนพวกนั้นเป็นกลุ่มเดียวกัน‬
‪กับที่คิดว่ามันเป็นปาฏิหาริย์‬

1035
00:58:48,525 --> 00:58:50,527
‪ที่ตัวเองเกิดวันเดียวกับใครสักคน‬

1036
00:58:50,985 --> 00:58:52,695
‪อย่างกับนั่นเป็นเหตุการณ์หายากงั้นแหละ‬

1037
00:58:53,530 --> 00:58:55,949
‪จากนั้นคุณก็ได้อธิบายว่า‬
‪เรื่องนั้นมันไม่เห็นแปลกยังไง‬

1038
00:58:56,032 --> 00:58:58,201
‪"เอ้อ มีพวกเราอยู่เยอะ และ...‬

1039
00:58:59,452 --> 00:59:01,829
‪มีตัวเลือกไม่มากขนาดนั้น‬
‪มันจะเกิดขึ้นตลอดเวลาแหละ"‬

1040
00:59:02,664 --> 00:59:03,623
‪คนพวกนั้น...‬

1041
00:59:04,582 --> 00:59:09,629
‪แต่พวกที่ทำให้ผมอยากฆ่าคนขึ้นมาทันทีน่ะคือ...‬

1042
00:59:10,213 --> 00:59:14,759
‪พวกที่ตื่นเต้นเรื่องวันเกิดใกล้กัน‬

1043
00:59:15,843 --> 00:59:18,972
‪อย่างกับว่าเรื่องนั้นมันคุ้มกับ‬
‪การเปลืองลมหายใจไปพูดถึง‬

1044
00:59:20,098 --> 00:59:21,933
‪ผมเจอแบบนี้ในโรงแรมเดือนละหนเลย‬

1045
00:59:22,058 --> 00:59:23,434
‪ผมเช็กอินเข้าพักในโรงแรม‬

1046
00:59:23,518 --> 00:59:25,812
‪หมอนี่จะเอาหลักฐานประจำตัวผมไป‬
‪แล้วเขาก็จะแบบ...‬

1047
00:59:28,189 --> 00:59:29,315
‪"คุณเกิดวันที่ 16 เมษาเหรอ‬

1048
00:59:29,816 --> 00:59:30,900
‪ผมเกิดสามเมษา"‬

1049
00:59:37,115 --> 00:59:40,660
‪ผมบอกว่า "รอเดี๋ยวนะ!‬

1050
00:59:43,037 --> 00:59:44,289
‪คุณตั้งใจจะบอกผมว่า...‬

1051
00:59:45,790 --> 00:59:47,166
‪สองสัปดาห์...‬

1052
00:59:47,917 --> 00:59:49,335
‪ก่อนผมเกิด...‬

1053
00:59:50,461 --> 00:59:51,462
‪คุณก็เกิดมางั้นเหรอ‬

1054
01:00:07,478 --> 01:00:10,565
‪ใช่เลย ผมปล่อยพุดดิ้ง‬
‪เลอะกางเกงในเลยตอนนี้"‬

1055
01:00:13,318 --> 01:00:14,902
‪พุดดิ้งเลอะกางเกงใน‬

1056
01:00:16,779 --> 01:00:17,739
‪แหวะ‬

1057
01:00:19,157 --> 01:00:21,451
‪ผมจำผู้หญิงคนที่พูดคำนั้นได้ นั่นมัน...‬

1058
01:00:22,368 --> 01:00:24,370
‪ปี 2002 และ...‬

1059
01:00:25,330 --> 01:00:27,206
‪พวกคุณหลายคนจะไม่ชอบเรื่องนี้หรอก‬

1060
01:00:29,000 --> 01:00:34,172
‪แต่ปีนั้นทีมโอไฮโอสเตท‬
‪ได้แชมป์ระดับประเทศในการแข่งอเมริกันฟุตบอล‬

1061
01:00:36,716 --> 01:00:41,387
‪โห มันเกือบเหมือนว่าคุณแคร์‬
‪เรื่องอเมริกันฟุตบอลกว่าไบเบิลเลยแฮะ‬

1062
01:00:41,471 --> 01:00:42,388
‪แต่ยังไงก็เถอะ...‬

1063
01:00:47,393 --> 01:00:48,227
‪ผมรู้‬

1064
01:00:48,311 --> 01:00:50,188
‪โห่ ประวัติศาสตร์ ยังไงก็เถอะ...‬

1065
01:00:51,272 --> 01:00:52,398
‪ผมอยู่กับแม่สาวคนนี้‬

1066
01:00:52,482 --> 01:00:54,359
‪ผมเจอเธอในวันถัดจากการแข่ง‬

1067
01:00:54,442 --> 01:00:57,320
‪เธอมาจากโคลัมบัส ที่ที่มหา'ลัยนั่นตั้งอยู่‬

1068
01:00:57,403 --> 01:00:59,530
‪ผมพูดอะไรบางอย่างไปแบบไม่จริงจัง‬
‪ก็แค่พูดออกไป‬

1069
01:00:59,614 --> 01:01:03,576
‪ผมบอกว่า "อ๊ะ คุณมาจากโคลัมบัสเหรอ‬
‪พวกคุณได้แชมป์นี่นา คุณตื่นเต้นไหม"‬

1070
01:01:03,660 --> 01:01:07,914
‪แล้วเธอก็แบบ "ตื่นเต้นเหรอ‬
‪ฉันปล่อยพุดดิ้งเลอะกางเกงในเลย"‬

1071
01:01:09,207 --> 01:01:10,375
‪แล้วผมก็แบบ...‬

1072
01:01:13,628 --> 01:01:16,255
‪จากนั้นผมก็ซั่มเธอเพราะ...‬

1073
01:01:17,340 --> 01:01:19,592
‪เธอเป็นสาวหื่น โอเคไหม‬

1074
01:01:19,676 --> 01:01:21,761
‪และเธอก็ไม่ได้โกหก‬

1075
01:01:21,844 --> 01:01:24,472
‪ไอ้นั่นมันเหมือนสาคูเลย‬
‪คุณต้องตักมันออกมา‬

1076
01:01:25,556 --> 01:01:26,766
‪แล้วก็เขวี้ยงข้ามไหล่ไป‬

1077
01:01:28,643 --> 01:01:30,770
‪คุณคิดว่าคอสบี้ยังกินพุดดิ้งอยู่ไหม‬

1078
01:01:34,482 --> 01:01:40,947
‪ผมสงสัยอยู่บ่อยๆ นะว่า‬
‪เขายังมีอารมณ์ขันหรือเปล่าในคุก‬

1079
01:01:41,030 --> 01:01:44,784
‪คุณคิดว่าเขาหยอกล้อเพื่อนๆ‬
‪ระหว่างไปอาบน้ำหรือเปล่า‬

1080
01:01:45,535 --> 01:01:49,247
‪คุณคิดว่าเขาแบบ "นี่ อย่าเอาไอติมแท่ง‬
‪พุดดิ้งป็อปของนายมายัดใส่เค้กลูกเกดของฉัน"‬

1081
01:01:55,461 --> 01:01:56,337
‪แบบนั้นไหม‬

1082
01:02:00,925 --> 01:02:03,219
‪แล้วพวกนั้นก็แบบ "พวก บิลมันบ้าโคตรๆ‬

1083
01:02:04,137 --> 01:02:05,388
‪ให้ฉันไปเอาบุหรี่มานะ บิล!"‬

1084
01:02:05,471 --> 01:02:06,347
‪เอาละ คือ...‬

1085
01:02:10,518 --> 01:02:11,728
‪คุณบอกได้เลยว่าผมชอบคุณ‬

1086
01:02:13,104 --> 01:02:14,230
‪ใช่แล้ว คุณรู้ไหมว่าทำไม‬

1087
01:02:14,313 --> 01:02:16,858
‪เพราะผมเล่าเรื่องเซ็กซ์เก่าๆ‬
‪จากชีวิตผมให้คุณฟังไง‬

1088
01:02:17,024 --> 01:02:18,985
‪ผมคิดว่า 100% เลย เวลาเรื่องนั้นเกิดขึ้น ‬

1089
01:02:19,068 --> 01:02:22,405
‪เวลามีใครเล่าเรื่องเก่าๆ แบบนั้น‬
‪จากชีวิตเขาให้คุณฟัง‬

1090
01:02:22,488 --> 01:02:25,366
‪มันเป็นเพราะพวกเขาชอบคุณ‬
‪และพวกเขาอยากให้คุณโอเคกับเขา‬

1091
01:02:25,825 --> 01:02:27,410
‪ใช่แล้ว แน่นอนเลย พวก...‬

1092
01:02:28,745 --> 01:02:30,455
‪ใครเล่าเรื่องที่ยอดที่สุดให้คุณฟังล่ะ‬

1093
01:02:30,538 --> 01:02:32,790
‪เป็นคนที่เพิ่งเข้ามาในชีวิตคุณใหม่ๆ เสมอแหละ‬

1094
01:02:32,874 --> 01:02:35,585
‪ทำไมน่ะเหรอ ก็เพราะพวกเขา‬
‪แสดงสิ่งที่ดีที่สุดที่เขามีให้คุณเห็น‬

1095
01:02:35,668 --> 01:02:37,170
‪พวกเขาอยากให้คุณประทับใจ‬

1096
01:02:37,253 --> 01:02:40,590
‪ใครเล่าเรื่องที่ห่วยที่สุดให้คุณฟังล่ะ‬
‪เพื่อนสนิทคุณไง‬

1097
01:02:42,467 --> 01:02:44,844
‪พวกเขารู้ว่าคุณจะไม่ไปไหน‬
‪เพื่อนสนิทของคุณน่ะแบบว่า‬

1098
01:02:44,927 --> 01:02:47,388
‪"ฉันอึ๊บเมียนาย" แล้วคุณก็แบบ "หุบปากน่า‬

1099
01:02:49,265 --> 01:02:51,976
‪เรากำลังจะกินอะไรกัน ฉันรู้จักเธอดี‬
‪หุบปากไปเลย พวก"‬

1100
01:02:52,852 --> 01:02:54,353
‪แล้วพวกเขาก็แบบ "มันเป็นเรื่องเล่าที่ดีนะ"‬

1101
01:02:54,437 --> 01:02:56,731
‪"โอเค ว่าไงล่ะ"‬
‪"เอ้อ เธอไม่ได้อยากทำมันจริงๆ หรอก‬

1102
01:02:58,566 --> 01:03:00,985
‪แต่ฉันตื๊อเธอแล้วก็ตื๊อไปเรื่อยๆ‬

1103
01:03:02,153 --> 01:03:03,696
‪จนเธอยอมในที่สุด‬

1104
01:03:04,739 --> 01:03:06,032
‪ที่จริงเธอเอาแต่นอนนิ่งๆ"‬

1105
01:03:06,115 --> 01:03:08,785
‪คุณก็แบบ "นายเป็นอะไรวะ เป็นเท็ด บันดี้เหรอ‬
‪เรื่องนี้มันห่วยสิ้นดี"‬

1106
01:03:10,828 --> 01:03:12,997
‪ผมจะเล่าเรื่องสนุกๆ ให้คุณฟัง ตกลงนะ‬

1107
01:03:13,080 --> 01:03:17,627
‪ตอนผมไปถึงแอลเอครั้งแรก เมื่อหลายปีก่อน‬
‪ผมเจอสาวคนหนึ่งในบาร์‬

1108
01:03:17,794 --> 01:03:19,378
‪เธอพาผมกลับไปที่พักของเธอ‬

1109
01:03:19,462 --> 01:03:22,089
‪เราเริ่มนัวเนียกัน ผมเซ็นแบบฟอร์มยินยอม‬

1110
01:03:23,549 --> 01:03:24,884
‪เราเริ่มนัวเนียกัน‬

1111
01:03:24,967 --> 01:03:27,887
‪ระหว่างเราทำแบบนั้น เธอก็เอื้อมมืออ้อมไป‬

1112
01:03:27,970 --> 01:03:30,014
‪เธอเอานิ้วใส่ในตัวผม แล้วผมก็...‬

1113
01:03:31,974 --> 01:03:32,809
‪แล้วเธอก็...‬

1114
01:03:35,019 --> 01:03:36,938
‪และผมก็แบบ "ใช่แล้ว"‬

1115
01:03:40,024 --> 01:03:42,235
‪แค่นั้นแหละ จบเรื่องแล้ว ใช่แล้วครับ‬

1116
01:03:46,155 --> 01:03:47,281
‪ไล่ตามฝันของคุณเถอะ‬

1117
01:03:48,866 --> 01:03:49,826
‪ผมหมายความตามนั้นจริงๆ‬

1118
01:03:49,909 --> 01:03:52,578
‪ผมรู้ว่ามันฟังดูเลี่ยน‬
‪แต่ผมไม่ได้ตั้งใจให้เป็นงั้น ผมแค่...‬

1119
01:03:52,662 --> 01:03:54,038
‪นี่คือเหตุผลที่ผมคิดถึงเรื่องนั้นมากนัก‬

1120
01:03:54,121 --> 01:03:57,124
‪ผมเจอคนเยอะมาก โอเคนะ‬
‪ผมเจอคนเยอะกว่าคุณมากเลย‬

1121
01:03:58,751 --> 01:04:00,545
‪ไม่ใกล้เคียงกันเลยด้วยซ้ำ เพราะงั้น...‬

1122
01:04:01,212 --> 01:04:03,297
‪เรื่องคืองี้ ปกติคนเขาจะพูดอะไรดีๆ กับผม‬

1123
01:04:03,381 --> 01:04:05,716
‪พวกเขาจะแบบ "ขอบคุณที่มา ฉันสนุกมาก"‬

1124
01:04:05,800 --> 01:04:09,720
‪เรื่องที่คุยกันจะเปลี่ยนไปเป็นธรรมดา‬
‪แล้วผมก็จะถามใครสักคนว่า "คุณทำงานอะไร"‬

1125
01:04:09,804 --> 01:04:12,139
‪คุณรู้ไหมว่าผมได้ยินอะไร‬
‪แบบว่า 98% ของที่ได้ฟังมา‬

1126
01:04:12,223 --> 01:04:14,183
‪พวกเขาจะแบบ "มันบัดซบโคตรๆ ฉันเกลียดมัน"‬

1127
01:04:14,642 --> 01:04:16,352
‪แล้วผมก็จะบอกว่า‬
‪"อ้าว ทำไมคุณไม่ทำอย่างอื่นล่ะ"‬

1128
01:04:16,435 --> 01:04:19,689
‪พวกเขาก็ว่า "สายไปแล้ว ชีวิตฉันเน่าไปแล้ว‬
‪ดีใจที่ได้เจอคุณ พวก" แล้วก็เดินจากไป‬

1129
01:04:20,314 --> 01:04:21,858
‪ใช่ เรื่องนั้นติดอยู่ในหัวผม‬

1130
01:04:22,441 --> 01:04:23,442
‪ผมเลยคิดเรื่องนั้น‬

1131
01:04:23,526 --> 01:04:27,071
‪แต่ผมมีคำแนะนำนะ นี่เป็นคำแนะนำ‬
‪ที่ผมหวังว่าคุณจะกลับไปกับมัน โอเคไหม‬

1132
01:04:27,154 --> 01:04:30,283
‪นี่แหละ คุณแค่ต้องเรียนรู้‬
‪ที่จะทำสิ่งหนึ่งให้ได้ดีมากๆ‬

1133
01:04:30,366 --> 01:04:31,200
‪และมันก็คือเรื่องนี้‬

1134
01:04:31,284 --> 01:04:34,412
‪คุณต้องเรียนรู้ที่จะจัดการกับ‬
‪ความคาดหวังของตัวเอง‬

1135
01:04:34,620 --> 01:04:37,290
‪มันไม่ใช่เรื่องที่ติดตัวคุณมาแต่เกิด มันเป็นทักษะ‬

1136
01:04:37,540 --> 01:04:39,709
‪ถ้าคุณฝึกมัน คุณก็จะเริ่มเก่งเรื่องนั้น‬

1137
01:04:39,792 --> 01:04:43,337
‪ยิ่งจัดการความคาดหวังของตัวเอง‬
‪ได้มากเท่าไร คุณก็จะยิ่งรู้สึกเติมเต็มขึ้นเท่านั้น‬

1138
01:04:43,421 --> 01:04:46,007
‪หดหู่น้อยลง มีความสุขขึ้นโดยรวม‬

1139
01:04:46,549 --> 01:04:49,218
‪ผมจะเล่าเรื่องความผิดหวัง‬
‪ครั้งใหญ่ที่สุดในชีวิตผมให้คุณฟัง‬

1140
01:04:49,302 --> 01:04:51,345
‪ซึ่งเมื่อมองย้อนไปแล้วก็เป็นความผิดผมเอง‬

1141
01:04:51,429 --> 01:04:53,389
‪ผมไม่รู้เรื่องนั้นในตอนนั้น ตอนนี้ผมรู้แล้ว‬

1142
01:04:53,598 --> 01:04:56,267
‪และผมก็จะบอกคุณว่า‬
‪มันจะทำให้บางคนไม่สบายใจ‬

1143
01:04:56,851 --> 01:05:00,354
‪แต่ผมหวังว่าเราจะใช้มัน‬
‪เป็นเครื่องมือการเรียนรู้ได้ เพราะงั้น...‬

1144
01:05:01,397 --> 01:05:02,857
‪เรื่องมันคืออย่างนี้ โอเคนะ‬

1145
01:05:03,274 --> 01:05:08,029
‪ผมคิดว่าคนมองท่า 69 ดีเกินเหตุ‬
‪และมันห่วยแตก‬

1146
01:05:10,740 --> 01:05:11,574
‪ครับ‬

1147
01:05:11,657 --> 01:05:13,200
‪ครับ คุณเห็นนั่นไหม มีบางคนปรบมือ‬

1148
01:05:13,284 --> 01:05:15,620
‪บางคนแบบ "จับกุมหมอนี่ซะ" แต่ฟังก่อน‬

1149
01:05:16,954 --> 01:05:19,248
‪เรื่องราวที่เป็นเหตุผลมันสำคัญกว่า‬

1150
01:05:19,332 --> 01:05:21,375
‪คุณจำตอนที่คุณได้ยินเรื่องนั้น‬
‪ครั้งแรกได้ไหม ผมจำได้‬

1151
01:05:21,459 --> 01:05:24,211
‪ผมอยู่ ป.สาม และนั่นมันก็เด็กไป โอเคนะ‬

1152
01:05:25,421 --> 01:05:27,632
‪เด็กที่โตกว่าคนหนึ่งบอกผม‬
‪และผมก็แบบ "อะไรนะ‬

1153
01:05:29,467 --> 01:05:30,676
‪พร้อมกันเลยเหรอ"‬

1154
01:05:32,261 --> 01:05:34,680
‪ผมหัวใจจะวายแน่ะ‬
‪ผมไม่รู้ว่าเขาพูดเรื่องอะไรอยู่‬

1155
01:05:35,306 --> 01:05:38,184
‪ผมไม่มีอะไรมาอ้างอิงด้วยซ้ำ‬
‪ผมเลยได้แต่ทำเป็นเหมือนเข้าใจ‬

1156
01:05:38,267 --> 01:05:41,187
‪ผมแบบ "นั่นมันเหมือนกินชีสเบอร์เกอร์‬
‪ที่มีไอศกรีมราด‬

1157
01:05:41,270 --> 01:05:43,022
‪ระหว่างนั่งขี้อยู่หรืออะไรสักอย่าง"‬

1158
01:05:45,107 --> 01:05:47,401
‪แล้วเขาก็แบบ "มันเหมือนอย่างนั้นเป๊ะ"‬

1159
01:05:49,236 --> 01:05:50,446
‪จากวันนั้นมา ผมก็ติดใจเลย‬

1160
01:05:50,529 --> 01:05:54,575
‪ตอนผมบอกคุณว่าผมหมกมุ่น ผมหมกมุ่นจริงๆ นะ‬

1161
01:05:54,659 --> 01:05:56,202
‪ผมไม่ได้พูดแค่เพื่อให้เรื่องสนุก‬

1162
01:05:56,285 --> 01:05:58,913
‪ผมพูดแต่เรื่องนั้น คิดถึงแต่เรื่องนั้น‬
‪ฝันถึงแต่เรื่องนั้น‬

1163
01:05:58,996 --> 01:06:01,499
‪ร้องเพลงเรื่องนั้น‬
‪เล่นมุกแต่เรื่อง "หกสิบเก้าๆๆๆ"‬

1164
01:06:01,666 --> 01:06:04,377
‪สมุดทุกเล่มในโรงเรียน‬
‪ผมนี่แบบ "หกสิบเก้าๆๆๆ"‬

1165
01:06:04,877 --> 01:06:07,630
‪ทีมกีฬาทุกทีมที่ผมเข้าร่วม‬
‪ผมแบบ "ผมเบอร์ 69!"‬

1166
01:06:09,006 --> 01:06:10,883
‪พวกเขาแบบ "นี่มันบาสเก็ตบอล ป.ห้า‬

1167
01:06:10,967 --> 01:06:12,426
‪ทำไมไม่ใจเย็นๆ หน่อยล่ะ พวก"‬

1168
01:06:13,928 --> 01:06:16,180
‪ทุกวันเกิด วันคริสต์มาส‬
‪พ่อผมจะถามว่า "อยากได้อะไร"‬

1169
01:06:16,263 --> 01:06:19,600
‪ผมจะบอกว่า "ผมอยากได้ 69" พ่อจะบอกว่า‬
‪"หุบปากแล้วก็หยุดพูดแบบนั้นซะ"‬

1170
01:06:20,101 --> 01:06:22,228
‪แล้วผมก็แบบ "ไม่!"‬
‪ยืนหยัดต่อต้านเลยว่า "ไม่"‬

1171
01:06:22,770 --> 01:06:26,232
‪"หกสิบเก้าๆ มันจะยอดที่สุด‬
‪ยอดที่สุดๆๆๆ หกสิบเก้า‬

1172
01:06:26,315 --> 01:06:28,859
‪มันจะเหมือนสูบยาบ้า‬
‪จากเจี๊ยวพระเจ้า ผมอยากทำมันๆๆ"‬

1173
01:06:30,903 --> 01:06:33,531
‪และผมก็วาดหวังถึงมัน‬
‪เลิศหรูขึ้นเรื่อยๆ เรื่อยๆ เรื่อยๆ‬

1174
01:06:33,614 --> 01:06:36,492
‪และตอนที่ผมได้ทำมันในที่สุด ได้ทำในที่สุด‬

1175
01:06:36,575 --> 01:06:38,160
‪คุณรู้ไหมว่าสิ่งแรกที่ผมพูดคืออะไร‬

1176
01:06:38,244 --> 01:06:39,704
‪"ลงไปจากตัวผม โอเคนะ‬

1177
01:06:41,038 --> 01:06:42,081
‪ผมปวดคอ‬

1178
01:06:42,498 --> 01:06:44,417
‪ผมเอาจมูกออกไปให้พ้นทางไม่ได้‬

1179
01:06:46,043 --> 01:06:47,837
‪มันรู้สึกดีไหม ผมรู้สึกเหมือนทำงานอยู่เลย‬

1180
01:06:47,920 --> 01:06:51,340
‪เอาละ มันจะรู้สึกดีขึ้นถ้าคุณพลิกตัวกลับมา‬
‪แล้วช่วยให้ผมเสร็จ‬

1181
01:06:51,424 --> 01:06:52,675
‪แล้วผมจะทำให้คุณ‬

1182
01:06:52,842 --> 01:06:55,511
‪ทำไมต้องทำพร้อมกันด้วย‬

1183
01:06:55,636 --> 01:06:57,304
‪เราต้องรีบไปไหนเพราะสายแล้วเหรอ‬

1184
01:07:04,353 --> 01:07:07,940
‪ศิษยาภิบาลผู้ดูแลเยาวชน‬
‪จะกลับมาในอีกไม่กี่นาทีหรือไง‬

1185
01:07:09,400 --> 01:07:13,487
‪มาผลัดกันทำเถอะ‬
‪เหมือนที่เราเคยเรียนรู้สมัยอนุบาล"‬

1186
01:07:14,447 --> 01:07:17,199
‪คนบ้าประเภทไหนกัน‬
‪ทำท่า 69 ตอนเป็นผู้ใหญ่แล้ว‬

1187
01:07:17,283 --> 01:07:18,492
‪คือว่าถ้าคุณเป็นผู้ชาย‬

1188
01:07:18,576 --> 01:07:20,911
‪ผมหวังว่าอย่างน้อย‬
‪คุณจะเป็นสุภาพบุรุษในเรื่องนั้น‬

1189
01:07:20,995 --> 01:07:22,371
‪แล้วคุณก็จะเป็นฝ่ายนอนหงาย‬

1190
01:07:22,455 --> 01:07:26,500
‪และคุณจะไม่ใช่‬
‪ไอ้พวกเวรซกมกป่าเถื่อนพวกนั้น...‬

1191
01:07:28,627 --> 01:07:31,005
‪ที่แบบ "ผมชอบมุมนี้มากกว่า"‬

1192
01:07:32,339 --> 01:07:35,551
‪จากนั้นคุณก็จะได้ยินเสียงดิ้นรน‬
‪เอาชีวิตรอดข้างล่างคุณ‬

1193
01:07:40,431 --> 01:07:42,433
‪แล้วคุณก็แบบ "ใช่เลย นั่นรู้สึกดี"‬

1194
01:07:42,516 --> 01:07:44,143
‪ผมพนันได้เลยว่าแม่งก็รู้สึกดีสิ‬

1195
01:07:44,852 --> 01:07:47,938
‪ในเมื่อคุณกำลังจ้วงคอผู้หญิง‬
‪ที่น่าสงสารที่อยู่ข้างล่างคุณ‬

1196
01:07:48,439 --> 01:07:52,276
‪ผมไม่คิดว่าผมจะบรรยายภาพไหน‬
‪ที่เลวร้ายกว่านี้ได้แล้ว...‬

1197
01:07:53,319 --> 01:07:56,197
‪ภาพผู้หญิง ผู้หญิงที่น่ารัก...‬

1198
01:07:56,280 --> 01:07:59,325
‪แบบว่านึกภาพแม่คุณนอนหงายอยู่...‬

1199
01:08:00,826 --> 01:08:04,622
‪รอทำท่า 69 จากด้านล่าง‬

1200
01:08:05,581 --> 01:08:07,500
‪แล้วเธอก็แบบ "แม่งอะไรกันวะ"‬

1201
01:08:08,542 --> 01:08:10,503
‪เธอมีสีหน้าแบบนั้น‬

1202
01:08:10,586 --> 01:08:13,506
‪แบบ "ทีมค้นหาจะหาฉันเจอไหมตรงนี้"‬

1203
01:08:14,423 --> 01:08:17,093
‪จากนั้นผู้ชายคนหนึ่ง‬
‪ผู้ชายน่าขยะแขยงคนหนึ่ง...‬

1204
01:08:19,136 --> 01:08:21,889
‪แบบผม ก็แบบ‬
‪"เอาละ เตรียมพร้อมนะ เริ่มได้"‬

1205
01:08:23,890 --> 01:08:26,018
‪มีเศษอึติดขนตูด เศษผงติดซอกตูด‬

1206
01:08:26,977 --> 01:08:28,645
‪แล้วแม่คุณก็อยู่ตรงนี้ แล้วผมก็แบบ...‬

1207
01:08:31,314 --> 01:08:34,777
‪จากนั้น ถ้าผมทำแบบนั้น ผมก็จะได้ยินเสียง‬
‪"อะไรอยู่บนหน้าผากฉัน"‬

1208
01:08:36,654 --> 01:08:38,113
‪แล้วผมก็แบบ "นั่นพุงผมน่ะ‬

1209
01:08:40,116 --> 01:08:42,493
‪นั่นพุงแบบถุงขยะเปียกๆ ของคุณพ่อ"‬

1210
01:08:43,577 --> 01:08:45,996
‪ออสติน พวกคุณสุดยอดไปเลยครับ‬
‪ขอบคุณที่ออกมาชมวันนี้‬

1211
01:08:46,080 --> 01:08:47,413
‪ผมซึ้งใจมากๆ‬

1212
01:08:48,415 --> 01:08:50,792
‪พบกันคราวหน้า ราตรีสวัสดิ์ครับ‬
‪ไว้เจอกัน พวก‬

1213
01:09:51,060 --> 01:09:53,606
‪(การแสดงครั้งนี้อุทิศแด่ฟีโฟ‬
‪ขอให้พักผ่อนอย่างสงบ)‬

1214
01:09:53,689 --> 01:09:56,483
‪คำบรรยายโดย พรรษพร ชโลธร‬