1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:00:45,916 --> 00:00:49,500
‪(NETFLIX และ STUDIOCANAL ขอเสนอ)

4
00:01:17,833 --> 00:01:19,833
‪(นอร์ธฟินช์ลีย์)

5
00:01:39,833 --> 00:01:40,875
‪สุขสันต์วันคริสต์มาสครับ

6
00:01:41,375 --> 00:01:42,500
‪ก็พยายามอยู่

7
00:01:42,583 --> 00:01:43,416
‪ครับ

8
00:02:10,625 --> 00:02:13,291
‪- ไม่เอาเด็ดขาด ป้าน่ากลัว
‪- ป้าไม่ได้น่ากลัว

9
00:02:13,375 --> 00:02:15,333
‪- ป้าหยาบคาย
‪- ป้าแค่เป็นคนทื่อๆ

10
00:02:15,416 --> 00:02:17,458
‪- ป้าแก่ด้วย
‪- แก่หง่อมเลย

11
00:02:17,541 --> 00:02:19,083
‪ป้าเป็นคนเดียวที่มาได้ทันทีที่ติดต่อไป

12
00:02:19,166 --> 00:02:20,791
‪- หนูจะไปนอนแล้ว
‪- ผมด้วย

13
00:02:20,875 --> 00:02:23,541
‪- ไม่สิ เดี๋ยวป้าจะพาลูกเข้านอนเอง
‪- ไม่มีทางแน่ค่ะ

14
00:02:23,625 --> 00:02:24,958
‪เราคงได้ฝันร้ายกัน

15
00:02:26,000 --> 00:02:28,750
‪- ลูกเงียบเชียว ม็อพ
‪- ผมฝันร้ายไปแล้วครับ

16
00:02:29,666 --> 00:02:33,208
‪ฟังนะ ลูก พ่อขอโทษจริงๆ ที่ต้องเข้าออฟฟิศ

17
00:02:33,291 --> 00:02:35,125
‪แต่พ่อจะรีบกลับมาให้เร็วที่สุด

18
00:02:35,208 --> 00:02:37,791
‪แม่ของลูกรักป้ามากนะ ดังนั้นช่วยพยายาม…

19
00:02:42,791 --> 00:02:43,625
‪สวัสดีครับ

20
00:02:44,125 --> 00:02:46,666
‪โอ้ สารรูปเธอดูไม่ได้เลย

21
00:02:48,458 --> 00:02:50,791
‪สวัสดีครับ ป้ารูธ ยินดีที่ได้เจอเช่นกัน

22
00:02:50,875 --> 00:02:52,750
‪โอ้ ไม่ยักเห็นต้นคริสต์มาส

23
00:02:53,583 --> 00:02:56,708
‪- ไม่มีของตกแต่งด้วย
‪- ครับ ปีนี้เราตัดสินใจจะไม่จัด

24
00:02:56,791 --> 00:02:57,958
‪ทำพลาดอย่างแรงเลยนะ

25
00:02:58,666 --> 00:03:00,333
‪โอ้ สวัสดี เด็กๆ

26
00:03:01,000 --> 00:03:02,083
‪เป็นยังไงกันบ้างล่ะ

27
00:03:02,166 --> 00:03:03,208
‪พวกแกสบายดีครับ

28
00:03:04,208 --> 00:03:05,416
‪ขอดูหน้าพวกเธอหน่อยซิ

29
00:03:07,375 --> 00:03:10,000
‪อย่างที่คิดเลย ยังใจสลายกันอยู่

30
00:03:10,083 --> 00:03:11,291
‪- หนูเปล่า
‪- ผมก็เปล่า

31
00:03:11,375 --> 00:03:12,500
‪ผมเศร้าครับ

32
00:03:12,958 --> 00:03:16,125
‪แต่ผมก็ยังรักแม่ด้วยทุกเศษเสี้ยวของใจที่สลาย

33
00:03:19,541 --> 00:03:20,833
‪พวกแกสบายดีครับ

34
00:03:30,000 --> 00:03:34,541
‪- ป้าแก่มากเลย
‪- ใช่ และฉันก็รู้ตัวเองดีด้วย

35
00:03:35,333 --> 00:03:37,625
‪หนูยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าทำไมเราต้องฟังด้วย

36
00:03:37,708 --> 00:03:42,041
‪เพราะจักรวาลกำเนิดขึ้นจากเรื่องราว
‪ไม่ใช่จากอะตอม

37
00:03:42,125 --> 00:03:46,166
‪- ไม่จริงสักหน่อย
‪- ต้องจริงสิเพราะฉันไม่เคยโกหก

38
00:03:46,250 --> 00:03:48,416
‪พวกเธอจะฟังเรื่องที่ฉันเล่า

39
00:03:48,500 --> 00:03:51,291
‪ฟังเสร็จก็เข้านอน
‪จากนั้นก็จะถึงวันคริสต์มาสพอดี

40
00:03:51,375 --> 00:03:53,708
‪แต่เราไม่อยากให้ถึงวันคริสต์มาสนี่ครับ

41
00:03:55,125 --> 00:03:58,000
‪นั่นทำให้ฉันเลือกเรื่องที่จะเล่าคืนนี้ออก

42
00:03:58,083 --> 00:04:00,291
‪หาที่นั่งกันสบายหรือยัง

43
00:04:01,291 --> 00:04:03,958
‪นั่งให้สบายล่ะ เพราะฉันจะเล่าแล้ว

44
00:04:14,833 --> 00:04:17,666
‪พวกเธออาจคิดว่าเรื่องนี้ยากจะเชื่อ

45
00:04:18,750 --> 00:04:22,833
‪แต่เมื่อนานมาแล้ว ยังไม่มีใครรู้จักคริสต์มาส

46
00:04:24,291 --> 00:04:28,708
‪ในช่วงเวลานี้ ที่กลางป่าแห่งหนึ่งในฟินแลนด์

47
00:04:28,791 --> 00:04:34,125
‪มีเด็กชายธรรมดาๆ ชื่อนิโคลัส
‪อาศัยอยู่กับพ่อของเขา

48
00:04:34,208 --> 00:04:39,250
‪คนตัดไม้ผู้ต่ำต้อย
‪ผู้ซึ่ง ณ ตอนนี้กำลังเจอเรื่องยุ่งๆ

49
00:04:44,416 --> 00:04:45,458
‪เป็นป่าไว้นะ

50
00:04:51,875 --> 00:04:53,208
‪ผมไม่เข้าใจที่พ่อพูดฮะ

51
00:04:54,291 --> 00:04:56,375
‪พ่อหมายถึงอย่าขยับ

52
00:04:58,125 --> 00:05:00,291
‪พอพ่อให้วิ่ง ก็วิ่งนะ

53
00:05:00,791 --> 00:05:04,875
‪- ก็คือเลิกเป็นป่าสินะ
‪- ใช่ และวิ่งให้เร็วเลยด้วย

54
00:05:09,250 --> 00:05:10,500
‪ผมไม่ไปถ้าพ่อไม่ไป

55
00:05:14,625 --> 00:05:15,875
‪งั้นก็วิ่งทั้งคู่นี่แหละ!

56
00:05:23,916 --> 00:05:24,750
‪เร็วเข้า!

57
00:05:26,458 --> 00:05:27,458
‪วิ่ง!

58
00:05:40,791 --> 00:05:43,750
‪รอดวิกฤตมาได้อย่างหวุดหวิด

59
00:05:44,416 --> 00:05:47,958
‪นิโคลัสกับพ่อจึงกลับไปยัง
‪กระท่อมในป่าของพวกเขา

60
00:05:49,833 --> 00:05:53,000
‪เป็นช่วงเวลาที่แสนยากลำบากของสองพ่อลูก

61
00:05:53,083 --> 00:05:57,833
‪- อาหารที่มีแทบไม่พอเลี้ยงปากท้อง
‪- เดี๋ยวก่อนฮะ ขอโทษที่ขัด

62
00:05:58,458 --> 00:05:59,541
‪มีอะไร

63
00:05:59,625 --> 00:06:00,708
‪แม่เขาไปไหนฮะ

64
00:06:02,000 --> 00:06:05,208
‪เธอตายแล้วน่ะ สองปีก่อนหน้านั้น

65
00:06:05,875 --> 00:06:09,166
‪เกรงว่าเรื่องนั้นจะเป็นฝีมือของหมี

66
00:06:09,250 --> 00:06:12,041
‪หมีกินแม่เขา เข้าใจแล้ว

67
00:06:12,125 --> 00:06:16,166
‪ในตอนนั้นฟินแลนด์เป็นสถานที่ที่อันตรายมาก

68
00:06:16,875 --> 00:06:17,875
‪และยังเป็นอยู่

69
00:06:18,500 --> 00:06:20,375
‪แต่ถึงจะยากลำบากแค่ไหน

70
00:06:20,458 --> 00:06:24,875
‪นิโคลัสก็ยังยึดเหนี่ยวความหวังเอาไว้
‪โดยเฉพาะเวลาเข้านอน

71
00:06:24,958 --> 00:06:27,916
‪- พ่อเล่านิทานนั้นให้ผมฟังได้ไหมครับ
‪- ไม่เล่าแล้ว

72
00:06:28,000 --> 00:06:28,833
‪ทำไมล่ะ

73
00:06:29,958 --> 00:06:31,625
‪นิทานเรื่องนี้ไม่ใช่ของพ่อสักหน่อย

74
00:06:33,125 --> 00:06:34,541
‪แต่แม่ไม่อยู่แล้วนี่ครับ

75
00:06:36,875 --> 00:06:39,583
‪ก็ได้ พ่อจะเล่าเรื่องเอลฟ์เฮล์มให้ฟัง

76
00:06:43,166 --> 00:06:47,125
‪นานมาแล้ว ในสถานที่แห่งหนึ่ง
‪ซึ่งมีความคล้ายคลึงกับที่นี่

77
00:06:48,125 --> 00:06:51,083
‪มีเด็กสาวคนหนึ่งชื่อลูมิ

78
00:06:54,166 --> 00:06:57,375
‪วันหนึ่งขณะที่เธอกำลังเก็บลูกโอ๊กในป่า

79
00:06:58,083 --> 00:07:00,166
‪ลูมิก็หลงทาง

80
00:07:01,125 --> 00:07:02,291
‪เธอพยายามหาบ้านตัวเอง

81
00:07:02,375 --> 00:07:04,833
‪แต่ยิ่งหา เธอก็ยิ่งไปไกลเรื่อยๆ

82
00:07:05,333 --> 00:07:07,916
‪ข้ามแม่น้ำ ลอดใต้แสงจันทร์

83
00:07:08,875 --> 00:07:10,833
‪ปีนป่ายเหนือภูเขาสูงชัน

84
00:07:10,916 --> 00:07:14,041
‪ถลำลึกผ่าน…

85
00:07:15,625 --> 00:07:17,125
‪ผ่านยักษ์ที่หลับใหล

86
00:07:17,208 --> 00:07:21,083
‪ผ่านยักษ์ที่หลับใหล เธอเดินลัดเลาะข้ามท้องฟ้า

87
00:07:21,833 --> 00:07:25,375
‪ไปยังที่ที่หิมะนุ่มดั่งปุยเมฆ

88
00:07:26,791 --> 00:07:27,916
‪แล้วเกิดอะไรขึ้นครับ

89
00:07:28,708 --> 00:07:30,333
‪ลูมิของเราเกือบจะสลบไปแล้ว

90
00:07:30,416 --> 00:07:34,833
‪จนในที่สุดก็บังเอิญเจอหมู่บ้านลับ
‪ที่มีชื่อว่าเอลฟ์เฮล์ม

91
00:07:35,541 --> 00:07:38,250
‪หมู่บ้านที่เหล่าเอลฟ์ กลุ่มคนที่มี
‪ความสุขที่สุดในโลกอาศัยอยู่

92
00:07:38,333 --> 00:07:40,708
‪และเป็นสถานที่ที่มหัศจรรย์ที่สุดในโลก

93
00:07:42,875 --> 00:07:45,291
‪ลูมิอยู่ที่นั่นจนหิมะละลาย

94
00:07:46,750 --> 00:07:49,958
‪จนเธอได้กลับบ้านของตัวเองที่อยู่ทางใต้ในที่สุด

95
00:07:50,458 --> 00:07:52,041
‪พกช็อกโกแลตมาเต็มกระเป๋า

96
00:07:54,416 --> 00:07:56,166
‪พ่อก็เชื่อเรื่องนี้ใช่ไหมครับ

97
00:07:56,250 --> 00:07:59,625
‪ตอนจบออกจะเกินจริงไปนิด
‪ช็อกโกแลตคงละลายไปแล้ว

98
00:08:00,250 --> 00:08:01,458
‪แล้วที่เหลือล่ะครับ

99
00:08:02,625 --> 00:08:05,291
‪เรื่องเวทมนตร์ เรื่องเอลฟ์ล่ะ

100
00:08:06,833 --> 00:08:08,291
‪พ่อไม่เคยเห็นพวกเขา

101
00:08:08,916 --> 00:08:10,333
‪แต่พ่อเชื่อว่าพวกเขามีจริง

102
00:08:10,916 --> 00:08:12,000
‪แม่ของลูกเชื่อ

103
00:08:12,791 --> 00:08:14,625
‪และสำหรับแม่ แค่เชื่อก็เท่ากับยอมรับว่ามี

104
00:08:18,375 --> 00:08:19,208
‪เสียงอะไรน่ะ

105
00:08:19,291 --> 00:08:21,875
‪- เหมือนเสียงร้องนะ
‪- ผมว่าเหมือนเสียงไม้ลั่นมากกว่า

106
00:08:22,375 --> 00:08:24,291
‪แบบนี้เสียงร้องแน่นอน

107
00:08:25,083 --> 00:08:27,875
‪- นั่นดูเกินไปหน่อยนะฮะ
‪- หลบไป นิโคลัส

108
00:08:32,083 --> 00:08:33,833
‪หนู บ้านเรามีหนู

109
00:08:33,916 --> 00:08:35,208
‪พ่อครับ อย่าทำมัน!

110
00:08:36,250 --> 00:08:37,083
‪พ่อครับ

111
00:08:37,791 --> 00:08:39,166
‪มันจะขโมยอาหารเรา

112
00:08:39,250 --> 00:08:40,125
‪อาหารไหนล่ะ

113
00:08:41,458 --> 00:08:42,500
‪ไม่นะ อย่า!

114
00:08:51,750 --> 00:08:54,250
‪อยู่นั่นไง เจอตัวละ!

115
00:08:56,333 --> 00:08:58,333
‪พ่อครับ ได้โปรด ปล่อยมันไปเถอะ

116
00:09:01,708 --> 00:09:02,583
‪นะครับ พ่อ

117
00:09:08,875 --> 00:09:14,708
‪ฉันคิดมาดีแล้ว ฉันจะเรียกแกว่ามิกะ

118
00:09:19,000 --> 00:09:21,333
‪ฉันจะสอนให้แกพูดด้วย

119
00:09:23,250 --> 00:09:25,750
‪เด็กผู้ชาย

120
00:09:27,000 --> 00:09:29,875
‪หนู

121
00:09:35,166 --> 00:09:36,625
‪แม่ฉันเคยบอกเสมอ…

122
00:09:37,125 --> 00:09:40,500
‪ถ้าแกเชื่อมั่นว่าทำได้
‪ก็เท่ากับสำเร็จไปครึ่งทางแล้ว

123
00:09:41,458 --> 00:09:44,208
‪ต้นไม้

124
00:09:47,000 --> 00:09:50,875
‪ก็ได้ อาจไม่ใช่ครึ่งทาง แต่ก็ถือว่าเริ่มต้นละนะ

125
00:09:56,583 --> 00:10:02,083
‪อยู่มาวันหนึ่ง ก็เกิดบางอย่างขึ้น
‪ที่ทำให้หน้าหนาวอันมืดมิดยาวนานสว่างไสว

126
00:10:02,666 --> 00:10:05,375
‪หมายเรียกจากพระราชา

127
00:10:06,625 --> 00:10:09,291
‪คำเชิญมอบให้แก่พวกเขาสองคนเท่านั้น

128
00:10:09,375 --> 00:10:13,791
‪แต่นิโคลัสไม่เห็นว่าจะเสียหายอะไร
‪หากจะพ่วงตัวแถมไปด้วย

129
00:10:13,875 --> 00:10:16,000
‪เราจะไปเข้าเฝ้าพระราชากัน มิกะ

130
00:10:16,666 --> 00:10:17,708
‪พระราชา

131
00:10:19,208 --> 00:10:21,750
‪- มันตื่นเต้นจนพูดไม่ออกน่ะครับ
‪- ไม่พูดแหละดีแล้ว

132
00:10:22,791 --> 00:10:24,958
‪ทำไมครับ พ่อรักพระราชานี่นา

133
00:10:25,583 --> 00:10:27,125
‪พ่อรักพระราชาอยู่แล้ว

134
00:10:27,208 --> 00:10:29,958
‪เขาเป็นชายผู้ยิ่งใหญ่ คู่ควรกับทุกอย่างที่เขามี

135
00:10:30,041 --> 00:10:33,041
‪เรื่องก็คือพวกเราเองก็คู่ควร ทุกคนคู่ควร

136
00:10:33,125 --> 00:10:36,083
‪- ที่เรามีก็อยู่ได้นี่ครับ
‪- เรามีน้อยนิด

137
00:10:36,166 --> 00:10:37,291
‪เรามีกันและกัน

138
00:10:37,375 --> 00:10:38,833
‪และนั่นก็วิเศษมาก

139
00:10:40,625 --> 00:10:41,875
‪แต่พ่ออยากได้มากกว่านั้น

140
00:10:44,458 --> 00:10:46,458
‪พระราชาเสด็จแล้ว!

141
00:11:01,166 --> 00:11:04,458
‪สวัสดี ทุกคน ขอบคุณที่มากัน

142
00:11:05,208 --> 00:11:08,291
‪ไม่เป็นไรใช่ไหม อยากได้น้ำสักแก้วหรือเปล่า

143
00:11:10,000 --> 00:11:12,416
‪ข้าแค่สั่นกระดิ่ง เดี๋ยวก็มีคนนำมาให้

144
00:11:12,500 --> 00:11:15,208
‪ไม่เอาเหรอ แน่นะ ก็ได้

145
00:11:16,791 --> 00:11:18,708
‪เราต่างรู้ว่าช่วงเวลานี้ยากลำบาก

146
00:11:18,791 --> 00:11:21,666
‪ลำบากมากๆ เลยด้วย

147
00:11:22,875 --> 00:11:25,583
‪ข้าจำครั้งสุดท้ายที่ยิ้มไม่ได้ด้วยซ้ำ เจ้าจำได้ไหม

148
00:11:27,125 --> 00:11:28,833
‪มันมีอะไรให้ยิ้มออกบ้าง

149
00:11:29,333 --> 00:11:31,041
‪เราทุกคนต่างทุกข์ทน

150
00:11:31,958 --> 00:11:36,333
‪มีบางอย่างขาดหายไปจากพวกเราทุกคน
‪ข้าคิดว่าเรารู้ดีว่าสิ่งนั้นคืออะไร

151
00:11:36,416 --> 00:11:40,000
‪- ระบบประกันสุขภาพหรือพ่ะย่ะค่ะ
‪- ถ้ามีคงดีเลย

152
00:11:40,541 --> 00:11:42,250
‪เป็นความคิดที่ดี แต่ก็ยังไม่…

153
00:11:42,333 --> 00:11:43,750
‪ค่าครองชีพที่เพียงพอ!

154
00:11:44,333 --> 00:11:45,708
‪เช่นกัน เรื่องนั้นก็คุ้มที่จะถก

155
00:11:45,791 --> 00:11:49,000
‪การปกครองที่เป็นธรรม
‪อาหารที่เพียงพอสำหรับทุกคนหรือเพคะ

156
00:11:49,083 --> 00:11:53,375
‪เอาละ ข้าอาจต้องบอกพวกเจ้าเอง
‪ว่าไอ้สิ่งที่หายไปคืออะไร

157
00:11:55,458 --> 00:11:58,250
‪ความหวัง เราทุกคนต้องการความหวัง

158
00:11:59,375 --> 00:12:03,250
‪ประกายแห่งเวทมนตร์ที่จะทำให้เราสู้ต่อไป

159
00:12:03,958 --> 00:12:05,750
‪ข้าเรียกพวกเจ้ามาที่นี่

160
00:12:05,833 --> 00:12:09,625
‪เพราะพวกเจ้าคือชายและหญิง
‪ที่แข็งแกร่งที่สุดในดินแดนนี้

161
00:12:10,625 --> 00:12:11,625
‪ไม่รวมเจ้า

162
00:12:12,166 --> 00:12:17,083
‪และข้าอยากขอให้พวกเจ้าเดินทาง
‪ไปยังสุดขอบอาณาจักรของเรา

163
00:12:17,166 --> 00:12:18,500
‪และไปไกลกว่านั้น

164
00:12:19,541 --> 00:12:24,625
‪แล้วนำบางสิ่งกลับมา อะไรก็ได้
‪ที่จะทำให้เรามีความหวังอีกครั้ง

165
00:12:24,708 --> 00:12:25,541
‪จินตนาการสูงส่ง

166
00:12:26,541 --> 00:12:30,625
‪สายตาทุกคู่ในดินแดนอันยิ่งใหญ่ของเรา
‪จะจับจ้องที่ภารกิจนี้

167
00:12:31,458 --> 00:12:32,416
‪ไม่นะ

168
00:12:32,500 --> 00:12:35,416
‪ใครที่ทำสำเร็จจะได้รับรางวัล
‪อย่างงามสำหรับความทุ่มเท

169
00:12:36,166 --> 00:12:38,416
‪หนทางอาจอันตราย

170
00:12:38,500 --> 00:12:41,583
‪พวกเจ้าบางคนอาจล้มตาย
‪ดีไม่ดีอาจตายกันเกือบหมด

171
00:12:42,083 --> 00:12:45,625
‪แต่ถ้าเจ้าทำสำเร็จ
‪รางวัลที่ได้รับนั้นจะยิ่งใหญ่กว่ามาก

172
00:12:45,708 --> 00:12:47,250
‪- ได้ตัวแล้ว มิกะ!
‪- ว่าไงนะ

173
00:12:48,416 --> 00:12:49,416
‪จับตัวเขา!

174
00:12:53,583 --> 00:12:54,833
‪อภัยให้เขาด้วยพ่ะย่ะค่ะ

175
00:12:55,625 --> 00:12:56,958
‪กระหม่อมขอร้อง

176
00:12:58,000 --> 00:12:59,541
‪ขอประทานอภัยอย่างสูง

177
00:13:00,041 --> 00:13:02,125
‪พ่อหนูนี่ฝันกลางวันมากเกินไปน่ะพ่ะย่ะค่ะ

178
00:13:03,375 --> 00:13:04,375
‪เจ้าเด็กดวงดี

179
00:13:07,833 --> 00:13:08,833
‪เขาให้อะไรลูก

180
00:13:08,916 --> 00:13:11,750
‪คำพูดดีๆ ที่จะทำให้ผม
‪ผ่านเดือนที่ยาวนานไปได้ฮะ พ่อ

181
00:13:11,833 --> 00:13:13,375
‪ไม่ใช่ ได้เงินมาเท่าไร

182
00:13:14,041 --> 00:13:14,875
‪ผมก็ไม่รู้

183
00:13:15,458 --> 00:13:18,958
‪ครึ่งคราวน์ เงินนี่เลี้ยงหนูได้ทั้งสัปดาห์เลย

184
00:13:21,416 --> 00:13:22,250
‪ส้อม

185
00:13:23,958 --> 00:13:24,791
‪ลูกสน

186
00:13:26,041 --> 00:13:26,875
‪ช้อน

187
00:13:29,125 --> 00:13:31,750
‪พูดอะไรหน่อยน่า มิกะ อะไรก็ได้

188
00:13:43,916 --> 00:13:44,958
‪แอนเดอร์สเหรอ

189
00:13:46,958 --> 00:13:49,833
‪ใช่ ฉันเอง

190
00:13:51,375 --> 00:13:54,041
‪วันก่อนเกือบเสร็จเจ้าหมีนั่นแล้ว ขอบคุณมากเลย

191
00:13:54,125 --> 00:13:56,750
‪เราต้องคุยกัน ให้เจ้าหนูไปอยู่ห้องอื่นได้ไหม

192
00:14:00,000 --> 00:14:02,916
‪- เราไม่มีห้องอื่นหรอก
‪- และผมก็อยากฟังด้วย

193
00:14:03,000 --> 00:14:06,083
‪ไปคุยข้างนอกก็ได้ ฉันยินดีให้ยืมหมวก

194
00:14:06,583 --> 00:14:07,541
‪ฉันไม่ตายหรอก

195
00:14:10,833 --> 00:14:12,750
‪แกว่าเป็นเรื่องอะไร มิกะ

196
00:14:30,000 --> 00:14:35,125
‪นิโคลัส เรื่องภารกิจของพระราชาน่ะ พ่อจะทำ

197
00:14:36,041 --> 00:14:37,416
‪พ่อจะออกเดินทางเหรอ

198
00:14:37,500 --> 00:14:40,250
‪ไม่นานหรอก สักสองเดือน

199
00:14:40,333 --> 00:14:41,208
‪สองเดือนเหรอ

200
00:14:41,708 --> 00:14:44,875
‪อาจจะสาม แต่พ่อจะกลับมาก่อนลูกจะรู้ตัวอีก

201
00:14:45,541 --> 00:14:48,541
‪- มันจะคุ้มค่าแน่
‪- ไปหาความหวังใหม่ให้โลกเหรอครับ

202
00:14:49,041 --> 00:14:50,750
‪เพื่อเอารางวัลต่างหาก

203
00:14:50,833 --> 00:14:53,416
‪แต่รางวัลคือการนำความหวังใหม่
‪และสิ่งมหัศจรรย์กลับมานี่

204
00:14:54,333 --> 00:14:55,750
‪รางวัลคือเงินต่างหาก

205
00:14:57,125 --> 00:15:01,583
‪และเงินก็หมายถึงอาหารและเสื้อผ้าอุ่นๆ
‪เพื่อที่ลูกจะได้มีชีวิตต่อไป

206
00:15:03,375 --> 00:15:07,083
‪ชีวิตที่พ่อเคยสัญญาต่อหน้าหลุมศพแม่
‪ว่าจะมอบให้ลูก

207
00:15:08,166 --> 00:15:09,708
‪นิโคลัส ได้โปรดเถอะ

208
00:15:11,250 --> 00:15:12,083
‪นิโคลัส!

209
00:15:29,416 --> 00:15:30,500
‪พ่อจะไปที่ไหน

210
00:15:31,666 --> 00:15:33,375
‪แอนเดอร์สกำลังรวบรวมคนกลุ่มหนึ่ง

211
00:15:34,458 --> 00:15:38,541
‪เราจะไปทางเหนือ ทางเหนืออันไกลโพ้น
‪เพื่อหาเอลฟ์เฮล์ม

212
00:15:38,625 --> 00:15:40,125
‪- เอลฟ์เฮล์ม!
‪- ถ้ามันมีอยู่จริงนะ

213
00:15:40,208 --> 00:15:42,958
‪- ผมรู้ว่ามีจริง พ่อต้องพาผมไปด้วยนะ
‪- ไม่ได้ อันตรายเกินไป

214
00:15:43,041 --> 00:15:44,625
‪คงต้องนอนหนาวกลางป่ากันหลายคืน

215
00:15:44,708 --> 00:15:46,041
‪ไม่เป็นไร ผมชอบอากาศหนาว

216
00:15:46,125 --> 00:15:47,500
‪พอถึงทางเหนือของเซพาจาร์วี

217
00:15:47,583 --> 00:15:50,333
‪ก็จะเจอแต่พื้นน้ำแข็ง ทะเลสาบ
‪และท้องทุ่งที่ปกคลุมด้วยหิมะ

218
00:15:50,416 --> 00:15:51,833
‪ผมชอบทุ่งหิมะที่สุดเลย

219
00:15:51,916 --> 00:15:53,500
‪แล้วการเดินทางก็จะมีแต่ลำบากขึ้น

220
00:15:53,583 --> 00:15:55,375
‪ถึงไม่มีใครเคยไปถึงทางเหนืออันไกลโพ้น

221
00:15:55,458 --> 00:15:57,208
‪เปล่าเลย ที่ไปกันไม่ถึงเพราะไม่รู้ทาง

222
00:15:57,958 --> 00:16:01,291
‪ถ้อยคำในเรื่องเล่ากำกวมมาก
‪แถมพ่อแทบจำมันไม่ได้ด้วยซ้ำ

223
00:16:01,875 --> 00:16:04,375
‪ขอร้องนะครับ พ่อ ผมช่วยได้นะ
‪ผมรู้ว่าผมช่วยได้

224
00:16:05,375 --> 00:16:06,208
‪นะครับ

225
00:16:09,083 --> 00:16:10,583
‪พ่อจะออกเดินทางตอนฟ้าสาง

226
00:16:21,541 --> 00:16:23,333
‪พ่อจะคิดถึงลูก คริสต์มาส

227
00:16:29,625 --> 00:16:32,125
‪พ่อไม่เคยบอกผมเลยว่า
‪ทำไมแม่ถึงเรียกผมแบบนั้น

228
00:16:34,666 --> 00:16:36,166
‪แม่ก็ไม่เคยบอกพ่อ

229
00:16:37,666 --> 00:16:40,625
‪ก็แค่คำคำหนึ่ง ไม่จำเป็นต้องมีความหมายอะไร

230
00:16:42,875 --> 00:16:46,291
‪น้องชายสุดที่รัก
‪ขอบคุณสำหรับข้อเสนออันใจกว้าง

231
00:16:46,375 --> 00:16:49,375
‪ที่อนุญาตให้พี่ได้ดูแลหลาน

232
00:16:50,500 --> 00:16:51,750
‪แล้วใครจะมาดูแลผม

233
00:16:52,333 --> 00:16:57,625
‪ความสุขที่ได้จากการใช้เวลากับหลาน
‪คือสิ่งตอบแทนเดียวที่พี่ต้องการ

234
00:16:58,416 --> 00:17:02,000
‪แต่ถ้านายยืนกราน
‪พี่ก็มั่นใจว่าเราคงพอตกลงกันได้

235
00:17:02,083 --> 00:17:03,916
‪ไม่ต้องห่วง พ่อเขียนหาพี่สาวพ่อแล้ว

236
00:17:04,541 --> 00:17:07,000
‪ลงชื่อ พี่สาวสุดที่รักของนาย

237
00:17:07,875 --> 00:17:08,958
‪ไม่เอาป้าคาร์ลอตต้านะ

238
00:17:10,083 --> 00:17:12,541
‪ลูกจะไม่ยอมให้ป้ามีความสุขเหรอ
‪ป้าเขาตัวคนเดียวนะ

239
00:17:12,625 --> 00:17:13,458
‪สงสัยเลยว่าทำไม

240
00:17:17,125 --> 00:17:18,166
‪น้องชาย!

241
00:17:18,250 --> 00:17:24,000
‪โอ้ พี่ดีใจจนบอกไม่ถูกเลย
‪ที่ได้รับจดหมายจากนาย

242
00:17:24,083 --> 00:17:25,458
‪นึกแล้วว่าพี่ต้องดีใจ

243
00:17:25,541 --> 00:17:31,166
‪ช่างเป็นการเดินทางที่ยาวไกล
‪และน่าอภิรมย์จริงๆ กว่าจะมาถึงที่นี่ได้

244
00:17:31,250 --> 00:17:35,583
‪นายฉลาดจริงๆ ที่มาสร้าง
‪กระท่อมอยู่สุดขอบโลกแบบนี้

245
00:17:35,666 --> 00:17:39,416
‪นิโคลัส โอ้ ดีใจจริงๆ ที่ได้เจอหลาน

246
00:17:41,125 --> 00:17:42,791
‪เช่นกันครับ ป้าคาร์ลอตต้า

247
00:17:43,291 --> 00:17:47,541
‪ป้าเฉยๆ ก็พอจ้ะ เราเป็นครอบครัวสุขสันต์นี่จ๊ะ

248
00:17:53,875 --> 00:17:55,291
‪เร่งมือหน่อย ยกของขึ้นเลย

249
00:17:56,291 --> 00:17:58,916
‪บอกลาซะ คนตัดไม้

250
00:18:04,416 --> 00:18:06,083
‪พ่อจะทำให้คุ้มค่าที่ต้องห่างกัน

251
00:18:06,958 --> 00:18:08,375
‪ไม่มีอะไรคุ้มพอหรอก

252
00:18:11,750 --> 00:18:13,708
‪คนตัดไม้ ได้เวลาแล้ว

253
00:18:14,583 --> 00:18:17,083
‪พ่อ

254
00:18:18,166 --> 00:18:20,125
‪โอเค ผมพร้อมแล้ว

255
00:18:21,750 --> 00:18:25,166
‪เดี๋ยวครับ พ่อ มีดของพ่อ

256
00:18:28,166 --> 00:18:29,250
‪ลูกเก็บนี่ไว้นะ

257
00:18:29,333 --> 00:18:30,791
‪แม่เป็นคนทำให้พ่อนะครับ

258
00:18:31,291 --> 00:18:33,250
‪แม่บอกว่าสักวันพ่ออาจได้ใช้

259
00:18:33,833 --> 00:18:37,125
‪ตอนนี้พ่ออยากใช้มันทำให้ลูกอบอุ่นและปลอดภัย

260
00:18:37,916 --> 00:18:39,208
‪และมองไม่เห็นด้วยเหรอ

261
00:18:43,458 --> 00:18:44,541
‪พ่อรักลูกนะ

262
00:18:57,541 --> 00:18:59,750
‪ไปได้สักที เสียงดังหนวกหูจริง

263
00:19:03,375 --> 00:19:07,583
‪ทีนี้ ก็เหลือแค่เราสองคน

264
00:19:09,083 --> 00:19:11,416
‪ป้าคาร์ลอตต้ากลายเป็น…

265
00:19:11,500 --> 00:19:12,333
‪ขอขัดอีกรอบฮะ

266
00:19:13,125 --> 00:19:13,958
‪ว่าไงจ๊ะ

267
00:19:14,041 --> 00:19:16,541
‪- เขาจะได้เจอพ่ออีกไหมคะ
‪- ได้เจอสิ

268
00:19:16,625 --> 00:19:17,458
‪สัญญานะครับ

269
00:19:17,958 --> 00:19:19,916
‪ฉันไม่เคยโกหก ฉันเล่าต่อได้หรือยัง

270
00:19:20,000 --> 00:19:20,916
‪ให้ไวเลยครับ

271
00:19:21,875 --> 00:19:28,333
‪เอาละ ป้าคาร์ลอตต้ากลายเป็นคน
‪แบบที่นิโคลัสหวาดกลัวเป๊ะๆ

272
00:19:29,041 --> 00:19:33,041
‪ออกไป เร็วสิ ไอ้เด็กปีศาจ ไปเลย!

273
00:19:33,125 --> 00:19:36,666
‪กฎข้อแรก แกนอนข้างในไม่ได้
‪ฉันต้องการความเป็นส่วนตัว

274
00:19:36,750 --> 00:19:38,833
‪- แต่ข้างนอกมันหนาว…
‪- อย่ามาเถียงฉันนะ

275
00:19:38,916 --> 00:19:40,333
‪- ผมไม่ได้…
‪- อย่ามาเถียง!

276
00:19:40,416 --> 00:19:42,500
‪- ข้างนอกมันหนาวนะฮะ
‪- แกก็ทนได้อยู่นี่ไง

277
00:19:42,583 --> 00:19:46,208
‪กฎข้อที่สอง ห้ามเลี้ยงหนูท่อ

278
00:19:46,291 --> 00:19:48,250
‪แต่มันไม่ใช่หนูท่อ มันเป็นหนูบ้าน

279
00:19:48,333 --> 00:19:51,916
‪มันเป็นหนูตัวจิ๋วน่าขยะแขยง!

280
00:19:52,000 --> 00:19:55,750
‪- อย่ายุ่งกับมันนะ
‪- โอ้ ไอ้สัตว์ร้ายโสโครก!

281
00:19:55,833 --> 00:19:57,750
‪มิกะ ไม่นะ มิกะ!

282
00:19:57,833 --> 00:20:01,208
‪ห้ามเก็บไอ้ผักเน่าหน้าตาอุบาทว์นี่ไว้ด้วย!

283
00:20:01,791 --> 00:20:03,125
‪ตุ๊กตาหัวผักกาดของผม!

284
00:20:03,208 --> 00:20:04,708
‪แม่เป็นคนทำให้ผมนะ

285
00:20:04,791 --> 00:20:06,875
‪ดูสิ เขามีหน้าด้วย

286
00:20:07,958 --> 00:20:09,500
‪"ดูสิ เขามีหน้าด้วย"

287
00:20:11,041 --> 00:20:12,583
‪เกือบลืมเลยว่าฉันเกลียดเด็กแค่ไหน

288
00:20:41,166 --> 00:20:44,375
‪เห็นนั่นไหม มิกะ แปลว่าแกต้องอธิษฐานละ

289
00:20:45,750 --> 00:20:49,666
‪ฉันอธิษฐานให้พ่อทำสำเร็จ
‪นำสิ่งมหัศจรรย์กลับมาให้ได้

290
00:20:52,958 --> 00:20:54,125
‪เราทุกคนต้องการมัน

291
00:20:59,791 --> 00:21:02,541
‪เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้าสำหรับผู้รอคอย

292
00:21:04,833 --> 00:21:08,375
‪ขณะที่นิโคลัสเฝ้ารอ เขาก็ผ่ายผอมลงเรื่อยๆ

293
00:21:12,625 --> 00:21:14,833
‪แกใช่ไหมที่ทำเสียงโครกครากน่ากลัวนั่น

294
00:21:14,916 --> 00:21:16,583
‪เสียงท้องผมน่ะครับ ป้าคาร์ลอตต้า

295
00:21:16,666 --> 00:21:19,458
‪เลิกบ่นได้แล้ว ฉันหิวกว่าแกอีก

296
00:21:19,958 --> 00:21:22,416
‪- ป้ากินมื้อเช้าของผมอยู่
‪- ก็ไม่ได้อร่อยนักหรอก

297
00:21:22,500 --> 00:21:24,041
‪หิมะยังมีรสชาติกว่านี้เลย

298
00:21:25,958 --> 00:21:30,208
‪ทำไมบ้านแกไม่มีของดีๆ บ้าง
‪อย่างขนมมาร์ซิพาน หรือเค้ก

299
00:21:31,750 --> 00:21:32,625
‪ช็อกโกแลต

300
00:21:34,375 --> 00:21:36,125
‪ทำไมฉันถึงไม่มีช็อกโกแลตเลย

301
00:21:36,208 --> 00:21:38,708
‪เพราะเราไม่ได้เสกของพวกนั้นมาได้นี่ครับ

302
00:21:43,041 --> 00:21:45,458
‪แต่ถ้าได้แบบนั้น ชีวิตจะน่าอภิรมย์ขึ้น ว่าไหม

303
00:21:49,458 --> 00:21:51,958
‪บ้านไม่ใช่สถานที่

304
00:21:52,041 --> 00:21:53,416
‪แต่เป็นความรู้สึก

305
00:21:54,125 --> 00:21:59,041
‪เมื่อเวลาผ่านไป จากวันเป็นสัปดาห์
‪และพ่อของเขายังคงไม่กลับมา

306
00:21:59,541 --> 00:22:03,083
‪นิโคลัสก็เริ่มสงสัยว่าเขาจะได้รู้สึกถึงบ้านอีกไหม

307
00:22:06,625 --> 00:22:09,041
‪โอ้ นิโคลัส

308
00:22:09,958 --> 00:22:10,958
‪มาแล้วเหรอ

309
00:22:13,458 --> 00:22:17,666
‪ฉันทำซุปไว้ให้แกด้วย

310
00:22:18,875 --> 00:22:19,708
‪ป้าทำเหรอ

311
00:22:28,500 --> 00:22:29,541
‪ทำจากอะไรครับ

312
00:22:31,916 --> 00:22:32,875
‪ความรักไง

313
00:22:51,083 --> 00:22:53,541
‪ใช่เลย แบบนั้นแหละ

314
00:22:54,250 --> 00:22:55,250
‪กินเยอะๆ นะ

315
00:23:00,541 --> 00:23:03,833
‪- ฉันไม่น่ามาที่นี่เลย
‪- ป้ากลับบ้านได้เสมอนะครับ

316
00:23:04,333 --> 00:23:07,125
‪ผมมีมิกะกับตุ๊กตาหัวผักกาดที่แม่ทำให้

317
00:23:09,708 --> 00:23:10,666
‪ไม่ต้องห่วงผมหรอก

318
00:23:12,416 --> 00:23:17,875
‪ตลกดีที่แกพูดถึงเจ้านั่น

319
00:23:35,125 --> 00:23:37,291
‪ไม่นะ ป้าทำแบบนี้ได้ยังไง

320
00:23:38,166 --> 00:23:42,166
‪โอ้ แกนี่มันทั้งโง่ทั้งอ่อนไหว เหมือนแม่แกไม่มีผิด

321
00:23:42,250 --> 00:23:46,458
‪อย่าบังอาจพูดถึงแม่ผมแบบนั้นนะ
‪แม่เป็นคนจิตใจดีและห่วงใย…

322
00:23:46,541 --> 00:23:49,791
‪และโง่เง่า เหมือนที่พ่อของแกถ่อเข้าไปในป่า

323
00:23:49,875 --> 00:23:52,541
‪ไล่ตามเรื่องเล่าในนิทาน
‪ที่จะทำให้เขาตายด้วยอีกคน

324
00:23:53,208 --> 00:23:55,958
‪ใครๆ ก็รู้ดีว่าไม่มีเรื่องบ้าบอคอแตก
‪อย่างเอลฟ์หรอก!

325
00:23:56,041 --> 00:23:57,291
‪ไม่จริงเลย

326
00:23:57,375 --> 00:24:01,416
‪และไม่มีไอ้สถานที่แบบเอลฟ์เฮล์มด้วย

327
00:24:05,500 --> 00:24:08,041
‪- ไม่นะ!
‪- เอามันออกไปจากบ้านฉัน!

328
00:24:08,125 --> 00:24:10,291
‪- ไม่นะ!
‪- ไอ้เด็กเหลือขอ!

329
00:24:16,250 --> 00:24:17,166
‪ไหม้หมดเลย

330
00:24:38,625 --> 00:24:39,833
‪ข้ามแม่น้ำ

331
00:24:40,875 --> 00:24:41,833
‪ลอดใต้แสงจันทร์

332
00:24:42,958 --> 00:24:44,500
‪ปีนป่ายเหนือภูเขาสูงชัน

333
00:24:45,625 --> 00:24:47,125
‪ผ่านยักษ์ที่หลับใหล…

334
00:24:51,208 --> 00:24:52,041
‪เอลฟ์เฮล์ม

335
00:24:58,666 --> 00:25:02,958
‪และเพราะแบบนั้นเอง นิโคลัสจึงมีจุดมุ่งหมาย

336
00:25:04,333 --> 00:25:05,458
‪มีภารกิจ

337
00:25:30,666 --> 00:25:33,875
‪ฉันจะไปตามหาพ่อ มิกะ จะได้เอาแผนที่ให้เขา

338
00:25:34,500 --> 00:25:38,875
‪เป็นการเดินทางขึ้นไปทางเหนืออันไกลโพ้น
‪และเสี่ยงอันตรายถึงตาย

339
00:25:40,000 --> 00:25:41,500
‪แกไม่ต้องมาด้วยหรอก

340
00:25:52,250 --> 00:25:55,333
‪บางครั้งฉันก็ดีใจที่แกไม่เข้าใจที่ฉันพูด

341
00:25:57,291 --> 00:26:00,583
‪ต้นไม้

342
00:26:01,125 --> 00:26:04,916
‪- แล้วสหายทั้งสองก็ออกเดินทาง…
‪- ต้นไม้

343
00:26:05,000 --> 00:26:09,375
‪หนีจากความทุกข์ทน มุ่งสู่ความลึกลับอันยิ่งใหญ่

344
00:26:10,375 --> 00:26:12,041
‪ดินแดนทางเหนืออันไกลโพ้น

345
00:26:54,166 --> 00:26:55,250
‪นี่ พ่อหนู

346
00:26:59,416 --> 00:27:00,375
‪อรุณสวัสดิ์ครับ

347
00:27:01,083 --> 00:27:04,500
‪จะไปไหนน่ะ พ่อหนุ่มน้อยปริศนากับหนูบนบ่า

348
00:27:04,583 --> 00:27:06,166
‪ผมจะไปช่วยพ่อครับ

349
00:27:06,250 --> 00:27:08,458
‪เขาอยู่ในคณะผู้เดินทางไปทางเหนืออันไกลโพ้น

350
00:27:08,541 --> 00:27:11,833
‪เธอตัวเล็กเกินกว่าจะช่วยใครได้นะ พ่อหนู

351
00:27:12,333 --> 00:27:14,666
‪และทางเหนืออันไกลโพ้นก็อันตรายมาก

352
00:27:14,750 --> 00:27:17,416
‪เปล่าครับ พวกเขาออกไปหาเมืองเอลฟ์เฮล์ม

353
00:27:20,458 --> 00:27:24,916
‪อย่าได้หลงเชื่ออะไร โดยเฉพาะเทพนิยาย

354
00:27:25,000 --> 00:27:29,125
‪เรื่องเมืองแห่งเวทมนตร์ กับคนตัวเล็กแสนสุข

355
00:27:30,041 --> 00:27:33,041
‪ไปกระโดดสะพานเถอะ เจ้าหนู
‪แบบนั้นยังเจ็บน้อยกว่า

356
00:27:48,125 --> 00:27:52,375
‪นิโคลัสเดินทางดั้นด้นต่อไป
‪โดยมีเพียงแผนที่นำทาง

357
00:27:56,625 --> 00:27:58,958
‪หนาวเหน็บและหิวโหย

358
00:28:00,666 --> 00:28:05,125
‪คำพูดของหญิงชรายังดังก้องอยู่ในหู

359
00:28:05,208 --> 00:28:07,000
‪นางพูดผิดแล้วเนอะ มิกะ

360
00:28:08,625 --> 00:28:11,166
‪เราจะหาพ่อเจอ ฉันรู้ว่าเราต้องหาเจอ

361
00:28:12,208 --> 00:28:13,291
‪เราแค่…

362
00:28:16,333 --> 00:28:17,791
‪เราแค่ต้องไปให้ถึงที่นั่น

363
00:28:21,916 --> 00:28:22,750
‪ทางนี้แหละ

364
00:28:52,000 --> 00:28:53,416
‪แกเชื่อในเวทมนตร์ไหม มิกะ

365
00:28:56,208 --> 00:28:58,375
‪เพราะฉันคงไปต่อไม่ไหวแล้ว

366
00:29:00,875 --> 00:29:05,708
‪ถ้าจะมีตอนไหนที่แกจะพิสูจน์ว่า
‪เวทมนตร์เป็นสิ่งจริงแท้และอัศจรรย์

367
00:29:06,541 --> 00:29:07,708
‪มันก็คือตอนนี้แหละ

368
00:29:12,166 --> 00:29:13,000
‪เด็กผู้ชาย

369
00:29:15,083 --> 00:29:18,833
‪หนู ต้นไม้ ลูกบอล ช้อน ไงล่ะ

370
00:29:18,916 --> 00:29:21,291
‪มิกะ แกพูดได้

371
00:29:21,375 --> 00:29:24,083
‪ก็ต้องพูดได้อยู่แล้ว ฉันบินได้ด้วยนะ

372
00:29:24,625 --> 00:29:26,125
‪เปล่า อำเล่นน่ะ หนูบินไม่ได้หรอก

373
00:29:26,208 --> 00:29:28,708
‪- แบบนั้นคงบ้าไปแล้ว
‪- แล้วทำไมไม่เคยพูดเลย

374
00:29:28,791 --> 00:29:30,833
‪ฉันแค่รอจนกว่าจะเรียบเรียงประโยคได้ดีๆ

375
00:29:30,916 --> 00:29:34,958
‪ซึ่งถ้าใช้ระบบการสอนทีละคำของนาย
‪ก็คงใช้เวลาตลอดกาล

376
00:29:35,041 --> 00:29:38,416
‪ว่าแต่เรามาคุยเรื่องสำคัญมากๆ กันดีไหม

377
00:29:38,500 --> 00:29:42,333
‪- เรื่องอะไร
‪- ชีสไง มันมีจริงไหม

378
00:29:43,791 --> 00:29:47,125
‪ฉันยังไม่เคยเห็นเลย แต่ไม่ได้แปลว่าฉันไม่เชื่อ

379
00:29:47,208 --> 00:29:49,291
‪แต่ฉันอยากชิมมากกว่าแค่อยากเชื่อ

380
00:29:49,375 --> 00:29:50,208
‪แต่ก็นะ

381
00:29:53,375 --> 00:29:54,958
‪นี่ใช่ไหมที่นายเรียกว่าไฟ

382
00:29:58,416 --> 00:29:59,416
‪ต้นไม้

383
00:30:00,166 --> 00:30:03,958
‪เราเดินอยู่ท่ามกลางต้นไม้ที่มีแต่หิมะ

384
00:30:05,541 --> 00:30:07,291
‪นั่นอะไร อ๋อ กระรอก

385
00:30:08,041 --> 00:30:09,708
‪กระรอกแข็งตาย

386
00:30:10,416 --> 00:30:13,125
‪เป็นคำที่แปลกดีเนอะ กระรอก

387
00:30:13,208 --> 00:30:15,083
‪สวัสดี ฉันคือกระรอกน้อย

388
00:30:19,000 --> 00:30:23,000
‪คำไหนที่ใช้เรียกอะไรตัวใหญ่ๆ น่ากลัวๆ

389
00:30:23,083 --> 00:30:25,541
‪มีสี่ขา และมีเขาบนหัวน่ะ

390
00:30:25,625 --> 00:30:28,875
‪- คำว่าอะไรนะ
‪- ไม่รู้สิ เรนเดียร์มั้ง

391
00:30:28,958 --> 00:30:31,583
‪- นั่นแหละ ใช่ เรนเดียร์
‪- ถามทำไม

392
00:30:31,666 --> 00:30:34,375
‪ไม่มีอะไรหรอก แค่มีตัวหนึ่งกำลังพุ่งมาหาเรา!

393
00:30:40,083 --> 00:30:42,625
‪หยิบฉันขึ้นไป! เผ่น!

394
00:31:00,750 --> 00:31:01,750
‪เกาะไว้นะ มิกะ

395
00:31:19,458 --> 00:31:21,041
‪- ฉันว่ามันบาดเจ็บละ
‪- แล้วไง

396
00:31:24,083 --> 00:31:25,791
‪ดูสิ ลูกธนู

397
00:31:25,875 --> 00:31:28,958
‪ไม่ต้องไปสน ฉันแน่ใจว่าเดี๋ยวมันก็หลุดไปเอง

398
00:31:29,541 --> 00:31:31,375
‪ช่างเถอะน่า ไม่ใช่ปัญหาของเราสักหน่อย

399
00:31:31,458 --> 00:31:32,458
‪ทำแบบนั้นไม่ได้หรอก

400
00:31:35,166 --> 00:31:37,375
‪- ทีนี้เป็นปัญหาของเราเลย
‪- นี่

401
00:31:38,958 --> 00:31:41,333
‪ใจเย็นไว้ เพื่อน ไม่เป็นไร

402
00:31:44,583 --> 00:31:45,625
‪เห็นไหม

403
00:31:57,583 --> 00:32:01,333
‪โอเค ฉันจะไม่ทำร้ายแก ตกลงไหม

404
00:32:03,416 --> 00:32:05,375
‪- จับหน้ามันเนี่ยนะ
‪- ไม่ต้องห่วง

405
00:32:10,291 --> 00:32:13,041
‪แอนเดอร์ส เขาเป็นนายพราน

406
00:32:24,333 --> 00:32:26,500
‪พร้อมไหม นับสามนะ

407
00:32:28,916 --> 00:32:30,583
‪หนึ่ง สอง…

408
00:32:38,375 --> 00:32:41,000
‪อย่ากลัวไป ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรแล้ว

409
00:32:41,625 --> 00:32:43,625
‪เห็นไหม ไม่มีอะไรต้องห่วงเลย

410
00:32:57,333 --> 00:32:59,458
‪เก่งมาก โชคดีนะ

411
00:33:00,125 --> 00:33:01,083
‪ไปนะ เพื่อน

412
00:33:02,000 --> 00:33:05,708
‪ไปได้สวยกว่าที่คิดเยอะเลยแฮะ
‪นึกว่าเราจะซี้ซะแล้ว

413
00:33:40,291 --> 00:33:41,250
‪ชิ้ว!

414
00:33:42,208 --> 00:33:45,875
‪แกไม่อยากมากับเราหรอก
‪เรายังต้องไปอีกไกล!

415
00:33:59,375 --> 00:34:00,833
‪อยากให้ฉันขึ้นหลังแกเหรอ

416
00:34:03,375 --> 00:34:06,291
‪- โทษนะ เกิดอะไรขึ้น
‪- ภาษาเรนเดียร์แปลว่า "ใช่" หรือเปล่า

417
00:34:06,375 --> 00:34:10,083
‪- เอาเป็น "ไม่" ดีกว่าไหม
‪- ฉันว่าเราไม่มีทางเลือกแล้ว

418
00:34:10,166 --> 00:34:12,708
‪นายสอนให้ฉันพูดทำไมถ้าไม่คิดจะฟังกัน

419
00:34:12,791 --> 00:34:15,375
‪อย่านะ ไม่เด็ดขาด… ก็ได้ ขึ้นมาแล้ว

420
00:34:46,833 --> 00:34:47,750
‪ดูนั่น มิกะ!

421
00:34:48,833 --> 00:34:50,666
‪ภูเขาสูงชันสุดๆ เลย!

422
00:34:50,750 --> 00:34:52,125
‪เราใกล้ถึงแล้ว!

423
00:34:57,666 --> 00:35:01,250
‪ฉันเรียกแกว่าเรนเดียร์เฉยๆ ไม่ได้หรอก
‪ฉันตั้งชื่อให้นะ

424
00:35:01,333 --> 00:35:04,041
‪โอ้ ความคิดแย่มาก
‪ฉันถึงมาลงเอยกับชื่อว่ามิกะไง

425
00:35:05,375 --> 00:35:09,958
‪ตอนยังเด็ก ฉันเคยเล่นเลื่อนกับแม่
‪รอบทะเลสาบบลิทเซน

426
00:35:10,041 --> 00:35:11,416
‪ใช้ชื่อนั้นดีไหม

427
00:35:11,500 --> 00:35:14,125
‪อันไหนล่ะ ทะเลสาบหรือบลิทเซน หรือทั้งคู่

428
00:35:14,208 --> 00:35:17,333
‪ทั้งคู่เหรอ ฉันว่าฟังยืดยาวไปหน่อยนะ

429
00:35:18,000 --> 00:35:20,208
‪เดินต่อไป เจ้าทะเลสาบบลิทเซน
‪เรนเดียร์ผู้ซื่อสัตย์

430
00:35:20,291 --> 00:35:21,583
‪- มิกะ
‪- ว่าไง

431
00:35:21,666 --> 00:35:22,500
‪ดูนั่น

432
00:35:25,583 --> 00:35:26,875
‪ยักษ์ที่หลับใหล

433
00:35:32,958 --> 00:35:35,375
‪- เราใกล้ถึงแล้ว
‪- ใกล้ถึงอะไร

434
00:35:37,083 --> 00:35:38,041
‪เอลฟ์เฮล์ม

435
00:35:39,541 --> 00:35:40,416
‪พ่อฉัน

436
00:35:47,958 --> 00:35:50,333
‪แต่ที่อีกฝั่งของภูเขา

437
00:35:51,375 --> 00:35:55,416
‪พวกเขากลับเจอแต่หิมะ แล้วก็หิมะ

438
00:35:57,166 --> 00:36:00,250
‪ไม่มีร่องรอยของเอลฟ์เฮล์มปรากฏให้เห็น

439
00:36:01,000 --> 00:36:02,125
‪ไม่เข้าใจเลย

440
00:36:02,958 --> 00:36:06,083
‪เราต้องเลี้ยวผิดแน่ ที่นี่ไม่มีอะไรเลย

441
00:36:07,916 --> 00:36:09,125
‪ที่นี่ไม่มีอะไรเลย

442
00:36:09,833 --> 00:36:13,166
‪หมายความว่าอะไร "ที่นี่ไม่มีอะไร"
‪นี่ไม่ได้อยู่ในแผนเหรอ

443
00:36:14,250 --> 00:36:17,208
‪แล้วเราจะทำยังไงต่อ นิโคลัส เดี๋ยวสิ

444
00:36:18,958 --> 00:36:19,958
‪เดี๋ยว

445
00:36:20,791 --> 00:36:23,750
‪นิโคลัส แล้วเราจะทำยังไงต่อ

446
00:36:27,500 --> 00:36:28,875
‪บลิทเซน ทางนั้น!

447
00:36:30,708 --> 00:36:33,791
‪จากนั้นเรื่องราวก็เลวร้ายยิ่งกว่าเดิม

448
00:36:45,208 --> 00:36:46,041
‪พ่อ

449
00:36:47,458 --> 00:36:49,916
‪นั่นมีดของเขาใช่ไหม

450
00:36:50,708 --> 00:36:53,666
‪ความรู้สึกคลางแคลงทำให้นิโคลัสท้อแท้

451
00:36:53,750 --> 00:36:54,666
‪พ่อครับ

452
00:36:54,750 --> 00:36:57,000
‪ภารกิจอยู่ไกลเกินเอื้อม

453
00:36:57,083 --> 00:36:58,708
‪นิโคลัส เป็นอะไร

454
00:36:58,791 --> 00:37:01,625
‪ฉันพยายามตามหาพ่อแล้ว มิกะ
‪แต่ฉันหาพ่อไม่เจอ

455
00:37:03,416 --> 00:37:05,250
‪อุณหภูมิลดฮวบลง

456
00:37:05,333 --> 00:37:06,333
‪ฉันเหนื่อยมากเลย

457
00:37:06,833 --> 00:37:09,416
‪อากาศเริ่มจับตัวเป็นน้ำแข็ง

458
00:37:09,500 --> 00:37:10,333
‪นิโคลัส

459
00:37:10,416 --> 00:37:13,000
‪หัวใจของนิโคลัสเต้นช้าลง

460
00:37:14,125 --> 00:37:16,500
‪แต่ละครั้งที่หายใจเป็นไปอย่างยากเย็น

461
00:37:18,166 --> 00:37:20,083
‪เขาทำทุกอย่างที่ทำได้แล้ว

462
00:37:21,375 --> 00:37:23,041
‪แต่มันก็ยังไม่พอ

463
00:37:24,500 --> 00:37:28,625
‪คิดว่ายังไง คืนนี้พอแค่นี้ก่อนไหม นี่ก็ดึกแล้ว

464
00:37:30,875 --> 00:37:32,875
‪ฉันค่อยกลับมาปีหน้าก็ได้

465
00:37:34,625 --> 00:37:36,541
‪ล้อเล่นน่ะ ฉันจะเล่าต่อแล้ว

466
00:37:39,583 --> 00:37:42,708
‪นิโคลัสนอนอยู่กลางหิมะ

467
00:37:43,875 --> 00:37:46,166
‪หนาวจัดและถูกลืม

468
00:37:47,375 --> 00:37:49,750
‪นิโคลัส ตื่นสิ ได้โปรด

469
00:37:53,833 --> 00:37:55,041
‪นิโคลัส นี่

470
00:37:55,125 --> 00:37:58,000
‪ทันใดนั้น ก็มีเสียงดังขึ้น

471
00:37:58,083 --> 00:38:02,333
‪ได้ยินไหม มีคนกำลังใกล้เข้ามา

472
00:38:03,500 --> 00:38:07,375
‪พวกเขามาช่วยแล้ว
‪นิโคลัส เราปลอดภัยแล้ว เรา…

473
00:38:13,500 --> 00:38:14,333
‪เราซวยแล้ว

474
00:38:30,708 --> 00:38:33,125
‪ดูหูประหลาดๆ ของเขาสิคะ ท่านเทียด

475
00:38:33,208 --> 00:38:35,375
‪หูมนุษย์ต้องใช้เวลาหน่อยถึงจะชินตา

476
00:38:37,500 --> 00:38:40,125
‪เขาเป็นมนุษย์ เขาจะกินเราไหมคะ

477
00:38:40,208 --> 00:38:42,083
‪ไม่หรอก เราปลอดภัยทีเดียว

478
00:38:43,500 --> 00:38:47,375
‪- แล้วเรื่องที่เคยเกิด…
‪- เราต้องช่วยคนที่กำลังลำบากเสมอ

479
00:38:47,958 --> 00:38:49,625
‪ต่อให้พวกเขาเป็นมนุษย์

480
00:39:14,833 --> 00:39:17,000
‪ผมอยู่ที่ไหน คุณเป็นใคร

481
00:39:17,083 --> 00:39:18,083
‪ข้าคือลิตเติ้ลนูช

482
00:39:18,166 --> 00:39:20,041
‪ส่วนข้าคือฟาเธอร์โทโพ

483
00:39:20,125 --> 00:39:24,750
‪เทียดของนูช ถ้าเจ้าจะยอมเชื่อนะ

484
00:39:26,833 --> 00:39:27,875
‪ผมตายแล้วเหรอ

485
00:39:27,958 --> 00:39:31,541
‪เปล่า ท่านเทียดเพิ่งใช้ดริมวิคกับเจ้า

486
00:39:32,333 --> 00:39:34,333
‪- ดริมวิคคืออะไร
‪- นั่นสิ ดริมวิคคืออะไร

487
00:39:34,416 --> 00:39:36,583
‪ดริมวิคคือคาถาแห่งความปรารถนาดี

488
00:39:37,250 --> 00:39:41,625
‪ข้าปรารถนาให้เจ้าแข็งแรง
‪อบอุ่นและปลอดภัยอยู่เสมอ

489
00:39:42,125 --> 00:39:44,833
‪ปลอดภัยเสมอเหรอ นั่นเป็นไปไม่ได้

490
00:39:44,916 --> 00:39:48,333
‪เราต้องไม่พูดคำนั้นเด็ดขาด

491
00:39:48,416 --> 00:39:54,625
‪สิ่งที่เป็นไปไม่ได้นั้นเป็นไปได้
‪เพียงแต่เจ้าเองยังไม่รู้

492
00:39:54,708 --> 00:39:57,750
‪แต่ตอนนี้เราต้องอยู่ห่างจากเจ้าให้มากที่สุด

493
00:39:57,833 --> 00:39:59,500
‪ส่วนเจ้าก็ต้องไปจากเอลฟ์เฮล์มซะ

494
00:40:00,083 --> 00:40:03,250
‪เอลฟ์เฮล์ม หมู่บ้านเอลฟ์น่ะเหรอ
‪แต่ผมยังไปไม่ถึงเลยนะ

495
00:40:04,083 --> 00:40:05,166
‪ซื่อบื้อจริง

496
00:40:05,250 --> 00:40:07,958
‪เราก็ยืนอยู่สุดถนนเซเวนเคิร์ฟส์แล้วนี่ไง

497
00:40:08,041 --> 00:40:09,833
‪ถนนที่ยาวที่สุดในเอลฟ์เฮล์ม

498
00:40:09,916 --> 00:40:12,583
‪ขอโทษนะ แต่เราอยู่กลางป่ากลางเขาต่างหาก

499
00:40:13,458 --> 00:40:14,541
‪มีแต่หิมะ

500
00:40:15,583 --> 00:40:16,666
‪เขาตาบอดเหรอคะ

501
00:40:17,333 --> 00:40:18,916
‪เขาไม่รู้ว่ามองยังไงจึงจะเห็น

502
00:40:19,000 --> 00:40:21,500
‪เดี๋ยวนะ ผมยอมเสี่ยงทุกอย่าง
‪เพื่อตามหาเอลฟ์เฮล์ม

503
00:40:23,708 --> 00:40:27,083
‪คุณต้องให้ผมเห็นมันนะครับ สักครั้งก็ยังดี

504
00:40:29,666 --> 00:40:31,000
‪การจะเห็นอะไรนั้น…

505
00:40:33,041 --> 00:40:34,666
‪เจ้าต้องเชื่อในมันด้วย

506
00:40:35,541 --> 00:40:37,541
‪เชื่อแบบสุดหัวใจ

507
00:40:39,791 --> 00:40:40,750
‪เอาเลยสิ

508
00:40:41,375 --> 00:40:42,750
‪พยายามสุดความสามารถ

509
00:40:43,291 --> 00:40:46,500
‪แล้วมาดูกันว่าเจ้าจะเห็นสิ่งที่ตามหาไหม

510
00:41:03,375 --> 00:41:04,208
‪เอาเลย

511
00:41:05,666 --> 00:41:06,708
‪จงเชื่อ!

512
00:41:25,541 --> 00:41:26,625
‪เอลฟ์เฮล์ม

513
00:42:03,083 --> 00:42:06,375
‪เดี๋ยวก่อนนะ นี่มันอะไร

514
00:42:07,291 --> 00:42:08,125
‪เอลฟ์เฮล์มไง

515
00:42:08,833 --> 00:42:10,958
‪- ดูสิ!
‪- เหลือเชื่อเลย!

516
00:42:13,666 --> 00:42:16,750
‪ขอพูดตรงๆ นะ เจ้าหนู
‪ฉันไม่เคยคิดเลยว่าเราจะทำสำเร็จ

517
00:42:16,833 --> 00:42:19,625
‪เอาละ ในเมื่อตอนนี้
‪เจ้าเห็นบ้านเมืองของเราแล้ว

518
00:42:19,708 --> 00:42:23,041
‪ช่วยพาเรนเดียร์กับหนูของเจ้ากลับไปได้แล้ว

519
00:42:23,125 --> 00:42:25,458
‪อะไรก็ตามที่เจ้าตามหา เจ้าจะไม่เจอที่นี่หรอก

520
00:42:25,541 --> 00:42:29,583
‪ผมมาตามหาพ่อ ผมออกเดินทางไกล
‪เพื่อนำหมวกใบนี้มาให้เขา

521
00:42:29,666 --> 00:42:32,500
‪- หลีกไปให้พ้น หลบไป!
‪- เร็วเลย

522
00:42:33,083 --> 00:42:34,458
‪ไม่ทันแล้ว

523
00:42:36,250 --> 00:42:38,041
‪- มาในนี้
‪- กลับไปทำงาน!

524
00:42:45,875 --> 00:42:46,958
‪ทำไมเราต้องหลบล่ะครับ

525
00:42:47,708 --> 00:42:48,541
‪อย่าเพิ่งถาม

526
00:42:49,875 --> 00:42:51,583
‪(เดอะเดลีสโนว์ ยังหาลิตเติ้ลคิพไม่พบ)

527
00:42:51,666 --> 00:42:53,416
‪- ลิตเติ้ลคิพคือใครครับ
‪- ว่าไงนะ

528
00:42:53,500 --> 00:42:54,708
‪ลิตเติ้ลคิพคือใคร

529
00:42:56,708 --> 00:42:57,666
‪เฮ้ย เจ้าทึ่ม!

530
00:42:58,333 --> 00:42:59,375
‪เราต้องไปแล้ว

531
00:42:59,458 --> 00:43:00,333
‪หยุดเธอไว้!

532
00:43:00,416 --> 00:43:02,875
‪- ทางนี้
‪- หยุดยิ้มเดี๋ยวนี้นะ!

533
00:43:03,791 --> 00:43:04,666
‪ไปทางนั้น

534
00:43:07,958 --> 00:43:09,208
‪ผมไม่เห็นเข้าใจเลย

535
00:43:09,291 --> 00:43:13,000
‪นึกว่าเอลฟ์เฮล์มเป็นดินแดนแห่งเวทมนตร์
‪ที่มีความสุขที่สุดในโลกซะอีก

536
00:43:13,083 --> 00:43:14,750
‪- ก็เคยใช่
‪- และมันจะกลับมาเป็นอีก

537
00:43:14,833 --> 00:43:18,333
‪- นั่นคือสิ่งที่กลุ่มต่อต้านแบบเราเชื่อ
‪- กลุ่มต่อต้านเหรอ

538
00:43:21,708 --> 00:43:23,416
‪หมายความว่าไงครับ "กลุ่มต่อต้าน"

539
00:43:23,500 --> 00:43:24,666
‪รีบหน่อย เข้าไป

540
00:43:25,833 --> 00:43:26,666
‪เข้าไป!

541
00:43:36,500 --> 00:43:38,250
‪ฟังนะ มนุษย์

542
00:43:40,625 --> 00:43:43,333
‪ตอนเข้าไปข้างใน เจ้าต้อง…

543
00:43:45,250 --> 00:43:46,250
‪เดี๋ยวเจ้าก็เห็นเอง

544
00:43:47,500 --> 00:43:48,375
‪ไปไหนครับ

545
00:43:57,166 --> 00:43:58,250
‪ส่งมือมาเลย

546
00:43:59,000 --> 00:44:00,291
‪สุขสันต์วันคริสต์มาส!

547
00:44:03,333 --> 00:44:04,750
‪ขอหมุนอีกรอบนะ!

548
00:44:05,708 --> 00:44:06,708
‪สุขสันต์วันคริสต์มาส!

549
00:44:06,791 --> 00:44:08,125
‪สุขสันต์วันคริสต์มาส!

550
00:44:08,208 --> 00:44:09,666
‪ทีนี้ก็เห็นแล้วนะ

551
00:44:15,250 --> 00:44:16,083
‪สุขสันต์นะ!

552
00:44:17,541 --> 00:44:20,083
‪นี่คือกลุ่มต่อต้าน

553
00:44:20,583 --> 00:44:21,833
‪ต่อต้านอะไร ความมีสติเหรอ

554
00:44:21,916 --> 00:44:23,458
‪สุขสันต์วันคริสต์มาส!

555
00:44:23,541 --> 00:44:24,833
‪สุขสันต์วันคริสต์มาส!

556
00:44:25,666 --> 00:44:28,833
‪นิโคลัส นี่อะไร

557
00:44:31,166 --> 00:44:32,916
‪นี่มันเมืองเค้กชัดๆ!

558
00:44:35,958 --> 00:44:38,625
‪สุดยอดเลย ไงจ๊ะ คนสวย

559
00:44:40,166 --> 00:44:42,000
‪รออยู่นี่นะ เดี๋ยวพี่กลับมา

560
00:44:47,125 --> 00:44:50,166
‪ไม่รู้หรอกว่าคริสต์มาสคืออะไร แต่รักเลย

561
00:44:53,375 --> 00:44:55,791
‪นี่ นิโคลัส ทายซิว่าใครเพิ่งกินเก้าอี้เข้าไป

562
00:44:57,250 --> 00:45:00,708
‪ไม่ต้องห่วง กระจกน้ำตาลน่ะ
‪ฉันไม่เป็นไร แถมอิ่มแปล้

563
00:45:01,375 --> 00:45:04,416
‪- เชิญตามสบายเลย เจ้านั่นอร่อยมากนะ
‪- กินอีกไม่ไหวแล้ว

564
00:45:04,500 --> 00:45:05,958
‪สุขสันต์วันคริสต์มาส!

565
00:45:06,041 --> 00:45:08,208
‪- เด็ดมาก
‪- ขอคำหนึ่งสิ

566
00:45:08,291 --> 00:45:10,333
‪- ฟาเธอร์โทโพครับ
‪- ว่าไง

567
00:45:11,291 --> 00:45:13,458
‪พวกเขาเพิ่งพูดว่าคริสต์มาสเหรอครับ

568
00:45:13,541 --> 00:45:15,375
‪ใช่ ก็นี่งานเลี้ยงคริสต์มาส

569
00:45:16,083 --> 00:45:19,916
‪คริสต์มาสคืออะไรครับ
‪นั่นเป็นชื่อที่แม่เคยใช้เรียกผม

570
00:45:20,000 --> 00:45:21,125
‪เจ้าว่าอะไรนะ

571
00:45:21,875 --> 00:45:24,500
‪เจ้าเพิ่งถามว่าคริสต์มาสคืออะไรงั้นเหรอ

572
00:45:25,500 --> 00:45:27,333
‪- ครับ
‪- ต้องขอโทษแทนเพื่อนผมด้วย

573
00:45:27,416 --> 00:45:31,250
‪เขาโง่เขลาเบาปัญญา
‪คริสต์มาสคือเมืองที่ทำจากเค้กใช่ไหม

574
00:45:31,333 --> 00:45:35,041
‪นั่นเป็นเรื่องน่าเศร้าที่สุด
‪ที่ข้าเคยได้ยินมาทั้งชีวิตเลย

575
00:45:35,125 --> 00:45:38,666
‪คริสต์มาสเป็นวันที่วิเศษที่สุด
‪เพราะมันเป็นวันแห่งความเมตตาอันใหญ่หลวง

576
00:45:38,750 --> 00:45:40,291
‪และยังสดใสที่สุด เปี่ยมรอยยิ้มที่สุด

577
00:45:40,375 --> 00:45:43,250
‪เป็นวันที่การมีเมตตากรุณาสำคัญเหนือสิ่งอื่นใด

578
00:45:43,333 --> 00:45:45,750
‪ซึ่งเป็นเหตุผลที่เราจะไม่ยอม
‪ให้พวกนั้นมาพรากไป

579
00:45:45,833 --> 00:45:47,916
‪พอแล้ว ลิตเติ้ลนูช

580
00:45:48,000 --> 00:45:50,125
‪ได้เวลาคุยเรื่องเบาๆ กว่าแล้ว

581
00:45:50,208 --> 00:45:54,125
‪เอาละ เราบอกชื่อเราให้เจ้ารู้แล้ว
‪แต่เจ้ายังไม่บอกชื่อตัวเองเลย

582
00:45:54,208 --> 00:45:56,166
‪- ชื่อมิกะครับ
‪- นิโคลัสครับ

583
00:45:57,166 --> 00:46:00,166
‪ฟังแล้วจี้เลย ฟังเหมือน "เนคิลาส" นะ

584
00:46:00,250 --> 00:46:03,875
‪จริงด้วย เหมือนจริงๆ เนคิลาส

585
00:46:03,958 --> 00:46:05,541
‪เนคิลาส แหวะ

586
00:46:05,625 --> 00:46:07,708
‪เนคิลาสมันแย่เพราะ…

587
00:46:07,791 --> 00:46:11,583
‪มันคือไส้กรอกกลิ่นหึ่งที่มีแต่โทรลล์ที่กิน

588
00:46:12,166 --> 00:46:13,583
‪โทรลล์ก็มีจริงเหรอครับ

589
00:46:14,375 --> 00:46:18,208
‪เราถูกบุก หนีเร็ว!

590
00:46:19,666 --> 00:46:22,250
‪- เผ่น!
‪- คุกเข่าลงให้หมด!

591
00:46:22,333 --> 00:46:26,250
‪- ได้ยินเอลฟ์แล้วนะ คุกเข่าลง
‪- อย่าได้ชี้เจ้านั่นใส่ข้าเชียว

592
00:46:27,250 --> 00:46:28,166
‪ขอโทษครับ ท่านแม่

593
00:46:49,375 --> 00:46:50,333
‪เกิดอะไรขึ้น

594
00:47:24,208 --> 00:47:25,750
‪งั้นข่าวลือก็จริงสินะ

595
00:47:28,583 --> 00:47:31,333
‪ยังมีเอลฟ์ที่ชื่นชอบงานเลี้ยงอยู่

596
00:47:31,416 --> 00:47:33,291
‪- มาเธอร์โวดัล…
‪- เงียบ!

597
00:47:39,375 --> 00:47:41,333
‪เราไม่ได้เรียนรู้อะไรกันเลยเหรอ

598
00:47:43,791 --> 00:47:48,166
‪ความทุกข์ทนที่เราเจอมาหลายเดือน
‪ไม่ได้ทำให้เราฉลาดขึ้นแม้แต่นิดเลยเหรอ

599
00:47:50,708 --> 00:47:53,833
‪กฎใหม่ถูกเพิกเฉยจนหมดสิ้น…

600
00:47:57,791 --> 00:48:02,625
‪นั่นใคร หรือพูดให้ถูกคือตัวอะไร

601
00:48:04,416 --> 00:48:05,875
‪- ผม…
‪- ผมชื่อมิกะครับ

602
00:48:05,958 --> 00:48:09,500
‪- ไม่เคยเห็นหนูเหรอ
‪- เคย และข้าไม่ได้หมายถึงเจ้า

603
00:48:09,583 --> 00:48:10,875
‪ต้องขออภัยอย่างยิ่ง

604
00:48:10,958 --> 00:48:13,041
‪- ผมนิโคลัสครับ
‪- แต่คุณถามไม่เคลียร์เอง

605
00:48:13,666 --> 00:48:14,541
‪ผมเป็นมนุษย์

606
00:48:17,541 --> 00:48:21,041
‪เรื่องนั้นข้ามองออก ข้าแค่ไม่อยากเชื่อ

607
00:48:24,750 --> 00:48:25,666
‪ฟาเธอร์โทโพ

608
00:48:26,916 --> 00:48:30,583
‪นอกจากว่าข้าจะเข้าใจผิดไปมาก
‪ซึ่งข้าไม่เคยเข้าใจผิด

609
00:48:30,666 --> 00:48:34,250
‪เจ้าก็เข้าร่วมการประชุมสภาคราวก่อน

610
00:48:34,791 --> 00:48:36,083
‪ครับ ข้าร่วมประชุมด้วย

611
00:48:37,333 --> 00:48:41,125
‪ซึ่งเป็นประชุมที่มีการประกาศ
‪กฎใหม่สำหรับชาวเอลฟ์

612
00:48:41,208 --> 00:48:44,416
‪กฎข้อสำคัญที่สุดและล่วงละเมิดไม่ได้

613
00:48:45,125 --> 00:48:50,541
‪คือห้ามพามนุษย์เข้ามายังดินแดนนี้เด็ดขาด

614
00:48:50,625 --> 00:48:53,416
‪แต่ข้าไม่ได้พาเขาเข้ามานะครับ

615
00:48:55,416 --> 00:48:56,375
‪ข้าเจอเขา

616
00:48:57,458 --> 00:48:59,291
‪- ใกล้ตายรอมร่อ
‪- โอ้

617
00:48:59,875 --> 00:49:04,666
‪ข้าเลยใช้คาถาแห่งความปรารถนาดีนิดหน่อย

618
00:49:05,166 --> 00:49:06,541
‪ดริมวิค

619
00:49:09,500 --> 00:49:10,541
‪กับมนุษย์

620
00:49:12,041 --> 00:49:12,875
‪นิดเดียวเอง

621
00:49:17,083 --> 00:49:18,208
‪เจ้างั่ง

622
00:49:19,416 --> 00:49:21,666
‪ใครจะรู้ว่าเจ้าได้ปลดปล่อยพลังอะไรออกมา!

623
00:49:21,750 --> 00:49:24,458
‪ได้โปรด มันเป็นทางเดียวที่ข้าจะช่วยชีวิตเขาได้

624
00:49:24,541 --> 00:49:28,708
‪ให้เราได้จดจำสิ่งที่เคยเป็นเถิด

625
00:49:28,791 --> 00:49:30,875
‪พวกเราคือเอลฟ์นะ

626
00:49:30,958 --> 00:49:33,166
‪เราใช้พลังเพื่อทำความดี

627
00:49:33,250 --> 00:49:36,375
‪แล้วมันดีตรงไหนเมื่อเราถูกโจมตี

628
00:49:37,500 --> 00:49:39,041
‪เราต้องปรับตัว

629
00:49:41,000 --> 00:49:42,875
‪เราต้องส่งสารที่ชัดเจนออกไป

630
00:49:42,958 --> 00:49:45,750
‪ว่าคนนอกไม่ได้รับอนุญาตให้เข้ามาที่นี่อีก

631
00:49:46,625 --> 00:49:50,750
‪มันอยู่ในคำปราศรัยที่ทำให้ข้าได้รับเลือกเป็นผู้นำ

632
00:49:51,500 --> 00:49:53,083
‪ผู้ปกครองแห่งเอลฟ์เฮล์ม

633
00:49:53,166 --> 00:49:55,250
‪หากพูดให้เป็นธรรม มาเธอร์โวดัล…

634
00:49:55,333 --> 00:49:56,166
‪เงียบนะ!

635
00:50:08,250 --> 00:50:13,208
‪ทีนี้ เจ้ามนุษย์ บอกมาว่าเจ้ามาที่นี่ทำไม

636
00:50:13,291 --> 00:50:15,708
‪- ผมมาตามหาพ่อครับ
‪- พ่อของเจ้าเหรอ

637
00:50:15,791 --> 00:50:19,333
‪ครับ พ่อมาที่เอลฟ์เฮล์มเพื่อหาของวิเศษ

638
00:50:19,416 --> 00:50:20,458
‪ไม่ต้องบอกนางก็ได้นะ

639
00:50:20,541 --> 00:50:24,125
‪เขาบังเอิญเดินทางมาพร้อมกับ
‪กลุ่มมนุษย์หรือเปล่า

640
00:50:24,208 --> 00:50:27,833
‪ครับ ท่านเจอเขาไหม
‪พ่อผมมาถึงเอลฟ์เฮล์มหรือเปล่า

641
00:50:27,916 --> 00:50:31,208
‪โอ้ เขามาถึงที่นี่ เขาเป็นพวกนั้นเลยละ

642
00:50:41,375 --> 00:50:42,791
‪ท่านทำอะไรเขา

643
00:50:43,416 --> 00:50:45,000
‪ข้าเชื่อใจเขาไงล่ะ

644
00:50:46,166 --> 00:50:47,375
‪เราทุกคนเชื่อ

645
00:50:48,625 --> 00:50:49,583
‪ก็ทำไมจะไม่เชื่อ

646
00:50:51,166 --> 00:50:54,083
‪เคยมีมนุษย์มาเยือนเราแล้วหนหนึ่ง…

647
00:50:56,375 --> 00:50:57,541
‪เพียงช่วงสั้นๆ

648
00:50:59,125 --> 00:51:01,375
‪และการมาถึงของนาง
‪ก็นำความสุขมากมายมาให้เรา

649
00:51:03,791 --> 00:51:08,333
‪นานหลายปีที่เราเฝ้าเตรียมตัวเพื่อต้อนรับ
‪ใครก็ตามที่หาทางมาเอลฟ์เฮล์มเจอ…

650
00:51:09,333 --> 00:51:11,041
‪เพื่อแสดงไมตรีจิต

651
00:51:12,541 --> 00:51:16,250
‪ซึ่งมนุษย์กลุ่มนี้ได้พิสูจน์แล้ว
‪ว่านั่นคือจุดอ่อนอีกอย่างของเรา

652
00:51:16,333 --> 00:51:17,375
‪ท่านพูดเรื่องอะไร

653
00:51:17,458 --> 00:51:20,291
‪ข้าก็พูดถึงลิตเติ้ลคิพที่น่าสงสารอยู่น่ะสิ

654
00:51:20,375 --> 00:51:21,458
‪ลิตเติ้ลคิพคือใครครับ

655
00:51:24,166 --> 00:51:26,708
‪พ่อแม่ของลิตเติ้ลคิพอยู่ที่นี่แล้ว
‪เจ้าถามพวกเขาเองได้เลย

656
00:51:28,166 --> 00:51:30,458
‪โปรดบอกผมที คนกลุ่มนั้นทำอะไร

657
00:51:33,583 --> 00:51:35,166
‪พูดสิ ตอบเขาไป!

658
00:51:35,833 --> 00:51:38,625
‪- พวกนั้นเอาตัวลูกเราไป
‪- พวกนั้นลักพาตัวลิตเติ้ลคิพ

659
00:51:38,708 --> 00:51:42,500
‪ไม่จริง คุณต้องเข้าใจผิดแน่
‪พ่อผมไม่มีทางทำแบบนั้น

660
00:51:42,583 --> 00:51:43,750
‪แต่เขาก็ทำไปแล้ว

661
00:51:44,708 --> 00:51:47,666
‪ซึ่งทำให้ข้าเสนอชื่อตัวเองในการเลือกตั้ง

662
00:51:48,166 --> 00:51:50,458
‪พร้อมคติพจน์ "เอลฟ์เพื่อเอลฟ์"

663
00:51:51,041 --> 00:51:54,041
‪พอกันทีกับงานเลี้ยงงี่เง่า
‪ที่รังแต่จะทำให้เราเพลี่ยงพล้ำ

664
00:51:54,125 --> 00:51:56,291
‪พอกันทีกับการเล่นสนุกสนานเลินเล่อ

665
00:51:57,708 --> 00:51:59,000
‪พอทีกับการร้องเพลง

666
00:51:59,500 --> 00:52:03,416
‪และขอสั่งห้ามไม่ให้มีการเต้น
‪หนามเริงระบำโดยเด็ดขาด!

667
00:52:06,458 --> 00:52:07,625
‪พอทีกับความใจดี

668
00:52:09,250 --> 00:52:10,541
‪พอทีความสุขสันต์

669
00:52:13,083 --> 00:52:15,333
‪พอทีกับวันคริสต์มาส

670
00:52:15,416 --> 00:52:18,583
‪องครักษ์ เอาตัวเขาไปที่หอคอย!

671
00:52:19,875 --> 00:52:20,750
‪เดินไป!

672
00:52:23,375 --> 00:52:24,375
‪เอามาให้ข้า

673
00:52:29,750 --> 00:52:30,916
‪- มิกะ
‪- ว่าไง

674
00:52:31,708 --> 00:52:35,125
‪- รีบหนีไปตอนที่ยังหนีได้นะ
‪- ไม่ ฉันจะไม่ทิ้งนาย

675
00:52:35,208 --> 00:52:37,208
‪เราไม่รู้ว่ามีอะไรรออยู่ในหอคอยดำมืดนั่น

676
00:52:37,291 --> 00:52:39,916
‪ฉันจะไม่… เดี๋ยวนะ อาจมีอะไรอยู่บนนั้นเหรอ

677
00:52:40,000 --> 00:52:42,916
‪อาจมีการทรมาน โดนชำแหละแยกส่วน
‪หรือกระทั่งความตาย

678
00:52:43,000 --> 00:52:44,000
‪อะไรน่ะ เฮ้ย!

679
00:52:44,083 --> 00:52:45,250
‪- นิโคลัส!
‪- มิกะ!

680
00:52:45,333 --> 00:52:46,708
‪เขาแอบเอาหนูมาด้วย!

681
00:52:47,208 --> 00:52:49,250
‪เดินไป เจ้าตัวคนเดียวแล้ว

682
00:53:03,750 --> 00:53:05,083
‪เข้าประตูไปเลย

683
00:53:15,375 --> 00:53:16,791
‪พวกคุณจะพาผมไปไหน

684
00:53:17,583 --> 00:53:18,416
‪เข้าไป!

685
00:53:21,333 --> 00:53:24,541
‪ได้โปรด ขอแค่ผมหาพ่อเจอ
‪เขาต้องอธิบายเรื่องทั้งหมดได้แน่

686
00:53:25,125 --> 00:53:26,958
‪ขอร้อง ผมพูดความจริงนะ!

687
00:53:29,333 --> 00:53:31,125
‪"ขอร้อง ผมพูดความจริงนะ"

688
00:53:34,750 --> 00:53:37,166
‪เจ้าไม่ได้รู้จักความจริงสักนิด

689
00:53:41,125 --> 00:53:42,166
‪ไม่มีใครรู้

690
00:53:43,833 --> 00:53:45,875
‪ใจที่โดดเดี่ยวของข้าคือข้อพิสูจน์

691
00:53:47,541 --> 00:53:48,500
‪เธอเป็นเอลฟ์เหรอ

692
00:53:48,583 --> 00:53:50,833
‪เปล่า แหยะ ข้าคือพิกซี่

693
00:53:52,375 --> 00:53:53,250
‪พิกซี่สัจจะ

694
00:53:54,875 --> 00:53:57,166
‪เธอต้องโกหกแน่ ไม่มีของแบบนั้นหรอก

695
00:53:57,250 --> 00:54:01,375
‪ข้าโกหกไม่ได้ ข้าคือพิกซี่สัจจะ
‪นั่นทำให้ข้าซวยอยู่นี่ไง

696
00:54:02,083 --> 00:54:04,416
‪หมายถึงเรื่องนั้นกับที่หัวคนระเบิดน่ะ แต่ก็…

697
00:54:06,041 --> 00:54:07,166
‪เดี๋ยว ว่าไงนะ

698
00:54:10,708 --> 00:54:13,750
‪ก็ได้ ที่ข้าทำก็แค่ทำใบฮิวลิพหล่นใส่ปากใครเข้า

699
00:54:13,833 --> 00:54:16,625
‪แล้ว 12 วินาทีต่อมา พวกเขาก็ระเบิด

700
00:54:19,583 --> 00:54:23,500
‪ฟังนะ ฉันต้องตามหาพ่อให้เจอ
‪เธอช่วยฉันได้ไหม

701
00:54:23,583 --> 00:54:27,208
‪ช่วยได้ แต่ข้าไม่อยากช่วย

702
00:54:28,625 --> 00:54:32,833
‪บอกแล้วไงว่าข้าไม่เคยโกหก
‪และการช่วยพ่อเจ้าไม่เห็นน่าสนุกเลย

703
00:54:34,666 --> 00:54:37,250
‪แล้วลิตเติ้ลคิพล่ะ เธอรู้อะไรเรื่องเขาบ้าง

704
00:54:38,250 --> 00:54:39,750
‪ชื่อเขาตลก

705
00:54:39,833 --> 00:54:42,666
‪- มนุษย์ลักพาตัวเขา…
‪- ไม่ เป็นเรื่องเข้าใจผิดครั้งใหญ่เลย

706
00:54:42,750 --> 00:54:45,291
‪ถ้าฉันหาพ่อเจอ พ่อต้องอธิบายทุกอย่างแน่

707
00:54:45,375 --> 00:54:48,208
‪เป็นความคิดที่น่าเบื่อมาก ดีนะที่เราถูกขังไว้ในนี้

708
00:54:48,791 --> 00:54:51,083
‪- โอ้ จริงสิ ถือนี่ไว้
‪- อะไร

709
00:54:52,208 --> 00:54:55,458
‪- โอ๊ย!
‪- ข้าเรียกมันว่าพลุไฟ

710
00:54:55,541 --> 00:54:56,583
‪ไม่รุนแรงเท่าใบฮิวลิพ

711
00:54:56,666 --> 00:54:58,916
‪แต่ถ้าอยู่ในมือคนที่ใช้เป็น ได้เกิดเรื่องเยอะแน่

712
00:54:59,000 --> 00:55:01,083
‪- เอาไว้ทำอะไร
‪- เอาไว้ปลุกโทรลล์ไง

713
00:55:01,166 --> 00:55:04,375
‪- โทรลล์อะไร
‪- ก็ที่อยู่ข้างหลังเจ้าไง

714
00:55:25,458 --> 00:55:28,000
‪ข้าขอแนะนำให้บี้หัวเขาจนระเบิด

715
00:55:28,083 --> 00:55:31,333
‪ดูดน้ำฉ่ำๆ จนหมด
‪แล้วค่อยเล็มลงมายันนิ้วโป้งเท้า

716
00:55:32,291 --> 00:55:33,500
‪บ้าหรือไง

717
00:55:33,583 --> 00:55:35,375
‪โทษที มันหลุดปากน่ะ

718
00:55:36,625 --> 00:55:38,041
‪ช่วยฉันทีได้ไหม

719
00:55:39,375 --> 00:55:41,166
‪นึกว่าเธอต้องพูดแต่ความจริง

720
00:55:42,500 --> 00:55:46,166
‪ข้ามีใบฮิวลิพเหลืออยู่หนึ่งใบ
‪แต่กะจะเอาไว้ใช้ในโอกาสพิเศษ

721
00:55:46,250 --> 00:55:48,416
‪นี่แหละพิเศษแล้ว ฉันกำลังจะถูกกินนะ

722
00:55:49,583 --> 00:55:50,791
‪โอเค ก็ได้

723
00:56:00,500 --> 00:56:01,625
‪รับไป!

724
00:56:02,833 --> 00:56:04,166
‪ยัดใส่ปากมันเลย!

725
00:56:14,916 --> 00:56:20,375
‪เก้า แปด เจ็ด หก…

726
00:56:20,875 --> 00:56:21,708
‪จับมือข้า

727
00:56:23,916 --> 00:56:25,625
‪สาม สอง…

728
00:56:31,208 --> 00:56:32,041
‪เราบินได้!

729
00:56:32,125 --> 00:56:34,791
‪เรียกว่ายังไม่ตกลงไปมากกว่า
‪ช่วงนี้ได้โดนคาถาอะไรมาไหม

730
00:56:34,875 --> 00:56:36,625
‪คาถาดริมวิค แต่ไม่แน่ใจว่าคืออะไร

731
00:56:36,708 --> 00:56:38,791
‪ดริมวิคคือคาถาน่าเบื่อๆ ของเอลฟ์

732
00:56:38,875 --> 00:56:40,750
‪มันจะสัมฤทธิผลต่อเมื่อเจ้าคิดถึงสิ่งดีๆ

733
00:56:40,833 --> 00:56:44,583
‪ตอนนั้นฉันคิดถึงคนและสิ่งที่ฉันรัก
‪แม่ฉัน พ่อฉัน แล้วก็มิกะ

734
00:56:44,666 --> 00:56:46,500
‪- มิกะคือใคร
‪- เขาเป็นหนูเพื่อนฉัน

735
00:56:46,583 --> 00:56:49,125
‪น่าสนุกจัง ข้ายังไม่เคยระเบิดหนูเลย

736
00:56:50,958 --> 00:56:53,958
‪- คราวนี้เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
‪- ข้าคงทำเสียบรรยากาศซะแล้ว

737
00:56:54,041 --> 00:56:57,333
‪- ฉันกำลังนึกภาพสิ่งงดงาม
‪- ข้านึกภาพหนูตาย

738
00:56:57,416 --> 00:56:59,375
‪ทีนี้ฉันเลยนึกออกแต่ภาพนั้นด้วยเลย!

739
00:57:05,041 --> 00:57:07,333
‪พวกนั้นอยู่ไหน

740
00:57:07,416 --> 00:57:09,666
‪- ตามมาเร็ว!
‪- หลีกไป!

741
00:57:09,750 --> 00:57:11,333
‪- เร็วเข้า
‪- หลบไปให้พ้น

742
00:57:11,416 --> 00:57:12,583
‪มีใครเห็นพวกนั้นไหม

743
00:57:13,083 --> 00:57:14,333
‪- มาเร็ว
‪- ทำไม

744
00:57:14,416 --> 00:57:17,666
‪- พวกนั้นอยู่ไหน
‪- โอ้ ยู้ฮู เราอยู่บนนี้!

745
00:57:17,750 --> 00:57:20,750
‪- ทำอะไรของเธอ
‪- บนหลังคา พวกเขาอยู่นั่น

746
00:57:21,875 --> 00:57:25,458
‪- ไม่ หยุดพูดไม่ได้หรือไงนะ
‪- ข้าก็อยากทำได้อยู่

747
00:57:26,541 --> 00:57:30,125
‪รู้ไหมมีกี่คนที่อยากเป็นเพื่อน
‪กับคนที่พูดแต่ความจริง

748
00:57:30,625 --> 00:57:33,791
‪- ไม่มากใช่ไหม
‪- ไม่มีเลยต่างหาก เจ้ามนุษย์

749
00:57:35,041 --> 00:57:38,625
‪ฟังนะ ข้าเอาแต่เรียกเจ้าว่า "เจ้ามนุษย์"
‪ตลอดไปไม่ได้หรอก

750
00:57:38,708 --> 00:57:42,041
‪ถึงเจ้าจะเป็นตัวอย่างเหมาะเลยก็ตาม

751
00:57:42,125 --> 00:57:46,541
‪และบอกตามจริง ข้าไม่อยู่ในสถานะ
‪จะหันหลังให้คนที่อาจเป็นเพื่อนกันด้วย

752
00:57:46,625 --> 00:57:49,208
‪แล้ว เพื่อนใหม่ จะให้ข้าเรียกเจ้าว่าอะไร

753
00:57:49,291 --> 00:57:53,708
‪แม่เคยเรียกฉันว่าคริสต์มาส
‪แต่คนอื่นๆ เรียกฉันว่านิโคลัส

754
00:57:54,750 --> 00:57:58,041
‪สรุปก็คือมนุษย์คือสัตว์แสนอันตราย

755
00:57:58,125 --> 00:57:59,750
‪และไม่มีวันไว้ใจได้

756
00:58:00,541 --> 00:58:03,750
‪ดังนั้นเราต้องทำยังไงถ้าเจอมนุษย์

757
00:58:05,333 --> 00:58:06,750
‪ถูกต้องเลยจ้ะ

758
00:58:11,250 --> 00:58:13,500
‪ได้โปรด คุณต้องช่วยผมหนีนะครับ

759
00:58:13,583 --> 00:58:15,333
‪พูดกันตามจริง เจ้าไม่ต้องช่วยก็ได้

760
00:58:15,916 --> 00:58:19,916
‪ข้ามีพันธะหน้าที่ในการปกป้องนักเรียน
‪จากผู้ที่จะมาทำร้ายพวกเขา

761
00:58:20,000 --> 00:58:21,791
‪เช่นพวกมนุษย์ที่ลักพาตัวลิตเติ้ลคิพ

762
00:58:23,125 --> 00:58:23,958
‪อย่านะครับ

763
00:58:24,625 --> 00:58:26,000
‪ถ้าคุณช่วยผมหนี

764
00:58:26,750 --> 00:58:29,916
‪ผมจะตามหาลิตเติ้ลคิพ
‪แล้วพาเขากลับมาเอลฟ์เฮล์ม

765
00:58:30,000 --> 00:58:33,250
‪- เปิดประตู
‪- ขอร้อง ผมพูดจริงนะ

766
00:58:35,208 --> 00:58:38,166
‪เปิดเดี๋ยวนี้ นี่เป็นคำสั่ง!

767
00:58:39,750 --> 00:58:40,791
‪- ถอยไป
‪- ทำไม

768
00:58:42,208 --> 00:58:43,041
‪เร็วเลย!

769
00:58:46,083 --> 00:58:47,833
‪ไปสิ ไปพาลิตเติ้ลคิพกลับมา!

770
00:58:55,708 --> 00:58:56,583
‪แบบนั้นแหละ!

771
00:58:57,625 --> 00:58:58,958
‪มีมนุษย์อยู่ในนี้ไหม

772
00:59:01,916 --> 00:59:03,000
‪ขอออกจากห้องได้ไหมคะ

773
00:59:07,000 --> 00:59:09,166
‪- แล้วเจ้าล่ะ เป็นมนุษย์หรือเปล่า
‪- เปล่าครับ

774
00:59:11,000 --> 00:59:11,833
‪ตรวจในนี้เสร็จแล้ว

775
00:59:16,125 --> 00:59:17,875
‪ตรวจบ้านทุกหลัง!

776
00:59:21,583 --> 00:59:22,416
‪ทางนี้

777
00:59:23,541 --> 00:59:25,166
‪- ทางนี้
‪- เจ้ากับข้าจะไปที่หอระฆัง

778
00:59:25,250 --> 00:59:26,291
‪นิโคลัส!

779
00:59:26,375 --> 00:59:28,291
‪ไม่เป็นไร ฉันรู้จักเรนเดียร์ตัวนี้

780
00:59:29,791 --> 00:59:32,500
‪ขอบใจมาก นูช เป็นไง เจ้าหนู ฉันก็คิดถึงแก

781
00:59:33,041 --> 00:59:35,041
‪- พวกเขาอยู่นั่น!
‪- โอ้ ไม่

782
00:59:35,125 --> 00:59:36,375
‪- เจอตัวละ!
‪- ต้องไปแล้ว

783
00:59:36,458 --> 00:59:37,833
‪- อย่าให้หนีไปได้!
‪- เร็วเข้า!

784
00:59:37,916 --> 00:59:39,291
‪- จับไว้!
‪- เร็วเข้า ไปเร็ว!

785
00:59:40,875 --> 00:59:43,500
‪- ไปเลย บลิทเซน
‪- หลบไป ยัยหนู!

786
00:59:44,125 --> 00:59:45,666
‪โชคดีนะ เจ้าไส้กรอกเหม็น!

787
00:59:45,750 --> 00:59:47,500
‪นิโคลัส บนนี้!

788
00:59:48,458 --> 00:59:49,291
‪มิกะ!

789
00:59:52,208 --> 00:59:55,000
‪- มิกะ คิดถึงแกจัง
‪- ฉันก็คิดถึงนายสุดหัวใจเลย

790
00:59:55,083 --> 00:59:56,958
‪- มิกะ นี่พิกซี่สัจจะ
‪- โทษที ใครนะ

791
00:59:57,041 --> 01:00:00,125
‪ไม่นะ อย่าให้เขาหนีไปได้!

792
01:00:04,208 --> 01:00:05,500
‪ตัวใหญ่ไปนิดสำหรับพิกซี่

793
01:00:05,583 --> 01:00:07,375
‪- ว่าไงนะ
‪- อย่าเพิ่งน่า

794
01:00:07,458 --> 01:00:08,875
‪เจ้างั่งนี่ใคร เพื่อนใหม่อีกคนเหรอ

795
01:00:16,083 --> 01:00:16,916
‪หยุดเขาให้ได้!

796
01:00:17,666 --> 01:00:19,000
‪บลิทเซน ทางนี้

797
01:00:19,625 --> 01:00:21,791
‪- ไม่นะ เขาจับข้าได้แล้ว!
‪- ก้ม!

798
01:00:23,500 --> 01:00:25,291
‪- โดนซะ!
‪- ใกล้ถึงแล้ว!

799
01:00:25,916 --> 01:00:27,833
‪- ไม่นะ
‪- ได้ตัวละ

800
01:00:27,916 --> 01:00:29,666
‪- ลงมา!
‪- ลงมา!

801
01:00:30,250 --> 01:00:31,500
‪เราล้อมพวกเขาไว้แล้ว

802
01:00:31,583 --> 01:00:32,500
‪ล้อมเป็นวงกลม

803
01:00:35,000 --> 01:00:36,833
‪- พวกเขาอยู่ทุกที่เลย
‪- พอได้แล้ว เจ้าหนู

804
01:00:36,916 --> 01:00:39,333
‪- บีบให้ลงมา!
‪- ลงมาเดี๋ยวนี้!

805
01:00:40,875 --> 01:00:43,708
‪พวกนั้นไม่รู้หรอกว่าการทรงพลังแบบนี้
‪มันเหนื่อยแค่ไหน

806
01:00:44,416 --> 01:00:45,250
‪หยุดก่อนฮะ!

807
01:00:46,666 --> 01:00:47,500
‪จ๊ะ

808
01:00:48,208 --> 01:00:49,625
‪พวกนั้นจับเขาหรือเปล่า

809
01:00:49,708 --> 01:00:51,666
‪- ว่าไงนะ
‪- เขาตายไหม

810
01:00:51,750 --> 01:00:55,916
‪- ถ้าเป็นแบบนั้นก็พอเลย หยุดเดี๋ยวนี้เลย
‪- เรารับไม่ไหวแน่

811
01:00:56,416 --> 01:00:57,833
‪เธอก็รู้ว่าไหว

812
01:00:57,916 --> 01:01:03,416
‪พวกเธอรับมือไหวทั้งนั้น
‪เพราะพวกเธอรับมือมาทุกอย่างแล้ว

813
01:01:08,250 --> 01:01:10,750
‪นิโคลัสโดนล้อม

814
01:01:10,833 --> 01:01:15,208
‪ไม่ว่าจะมองทางไหน เอลฟ์ก็ปิดทางหนีไว้หมด

815
01:01:16,291 --> 01:01:17,875
‪ฉันจะโดนจับอีกไม่ได้

816
01:01:17,958 --> 01:01:20,291
‪โชคดีของเจ้า ข้ายังมีอุบายซ่อนไว้อีก

817
01:01:20,375 --> 01:01:22,708
‪และอุบายที่ว่าก็คือระเบิดแบบทำเอง

818
01:01:22,791 --> 01:01:24,583
‪- ว่าไงนะ
‪- จับพวกเขามาเลย!

819
01:01:29,041 --> 01:01:30,625
‪- มิกะ ปิดหูไว้
‪- ทำไม

820
01:01:32,625 --> 01:01:33,458
‪หมอบลง!

821
01:01:34,666 --> 01:01:38,208
‪- บลิทเซน ไปเลย!
‪- เฮ้ย ระวัง พวกเขาอยู่นี่

822
01:01:40,958 --> 01:01:43,750
‪- ประตู ไปที่ประตู!
‪- ครับ มาเธอร์โวดัล!

823
01:01:46,291 --> 01:01:47,958
‪- หยุดนะ!
‪- เราหนีไม่รอดแน่

824
01:01:50,375 --> 01:01:51,250
‪เธอทำอะไรน่ะ

825
01:01:54,041 --> 01:01:55,666
‪ข้าจะถ่วงประตูไว้ให้ เจ้าไปเลย

826
01:01:55,750 --> 01:01:57,833
‪- ไปไม่ได้หรอกถ้าเธอไม่ไปด้วย
‪- ไปได้อยู่แล้ว

827
01:01:57,916 --> 01:01:59,750
‪- ไป!
‪- เดินหน้า

828
01:01:59,833 --> 01:02:02,041
‪เจ้าควรไปซะ เพราะลูกนี้ได้ดังแน่

829
01:02:04,333 --> 01:02:05,291
‪จับพวกมัน!

830
01:02:05,375 --> 01:02:08,375
‪ไปสิ ไปตามหาพ่อของเจ้า!

831
01:02:10,041 --> 01:02:11,250
‪มันจะระเบิดแล้ว!

832
01:02:22,583 --> 01:02:24,916
‪- มาเถอะ บลิทเซน
‪- อย่าปล่อยให้เขาหนีไปได้!

833
01:02:25,666 --> 01:02:27,416
‪ไปเอาตัวมันมา เจ้าพวกโง่!

834
01:02:27,500 --> 01:02:29,000
‪มัวทำอะไรกันอยู่

835
01:02:45,291 --> 01:02:48,125
‪สหายทั้งสามสืบเสาะไปทั่วทั้งวันทั้งคืน

836
01:02:49,041 --> 01:02:54,916
‪ข้ามภูเขา ข้ามลำธาร
‪และทะเลสาบที่จับตัวเป็นน้ำแข็ง

837
01:02:57,208 --> 01:02:59,791
‪ที่ไหนสักแห่งในดินแดนอันกว้างใหญ่ไพศาล

838
01:03:00,708 --> 01:03:03,333
‪นิโคลัสหวังว่าจะพบพ่อของเขา

839
01:03:04,708 --> 01:03:06,416
‪และไขปริศนา…

840
01:03:06,500 --> 01:03:09,125
‪- ช้าก่อน บลิทเซน
‪- เรื่องเอลฟ์น้อยที่หายตัวไป

841
01:03:14,708 --> 01:03:15,541
‪ควัน

842
01:03:32,875 --> 01:03:34,250
‪- มิกะ
‪- ว่าไง

843
01:03:34,333 --> 01:03:37,500
‪- ดูนี่สิ
‪- เส้นด้าย พอจะรู้ไหมว่ามันนำไปไหน

844
01:03:37,583 --> 01:03:40,208
‪ไม่รู้ แต่ต้องนำไปที่ไหนสักแห่งแน่

845
01:03:41,208 --> 01:03:42,500
‪เบาใจขึ้นมากเลย

846
01:04:07,625 --> 01:04:08,458
‪ลิตเติ้ลคิพ

847
01:04:18,833 --> 01:04:21,416
‪ฉันรู้ว่านายกลัว ฉันก็กลัว

848
01:04:23,916 --> 01:04:24,916
‪ฉันมาช่วยนาย

849
01:04:40,000 --> 01:04:42,500
‪- จับง่ายที่สุดเท่าที่เคยจับมาเลย
‪- นั่นสิ

850
01:04:42,583 --> 01:04:44,375
‪เหมือนจับกระต่ายเลยมั้ง

851
01:04:46,000 --> 01:04:47,208
‪ที่นี่นกเยอะจัง

852
01:04:48,083 --> 01:04:49,208
‪เขาไวจริงๆ

853
01:04:49,291 --> 01:04:50,125
‪แค่พูดเฉยๆ

854
01:04:52,208 --> 01:04:54,083
‪ทุกคนคงเคยกินกระต่ายแล้วนะ

855
01:04:54,166 --> 01:04:56,500
‪ขึ้นอยู่กับว่านายอยากรักษาสัญญาข้อไหน

856
01:04:57,125 --> 01:05:01,166
‪สัญญาที่ให้ไว้กับพระราชา หรือที่ให้ไว้กับลูกชาย

857
01:05:04,666 --> 01:05:05,750
‪แค่อีกไม่นานแล้ว

858
01:05:06,375 --> 01:05:07,875
‪นายเงียบซะดีกว่า ไม่งั้น…

859
01:05:10,083 --> 01:05:13,833
‪อย่าได้ขยับแม้แต่นิดเดียว

860
01:05:15,166 --> 01:05:16,041
‪แกเป็นใคร

861
01:05:17,250 --> 01:05:18,833
‪บอกมา ไม่งั้นตาย

862
01:05:19,625 --> 01:05:23,000
‪ผมแค่หลงป่าครับ ผมจะไม่สร้างปัญหาให้คุณ

863
01:05:23,083 --> 01:05:27,500
‪แกต้องมีแผนจะทำอะไรแน่
‪จะบอกหรือจะให้ฉันฝังลูกธนูใส่ร่างแก

864
01:05:27,583 --> 01:05:29,583
‪เฮ้ มีเรื่องอะไรกัน

865
01:05:29,666 --> 01:05:31,791
‪ฉันเจอเจ้าเด็กนี่มาด้อมๆ มองๆ

866
01:05:31,875 --> 01:05:35,125
‪มาทำอะไรตรงนี้ เจ้าหนู แกเป็นใคร

867
01:05:35,208 --> 01:05:37,666
‪- มาทำอะไรที่นี่
‪- แกเป็นใคร เจ้าหนู

868
01:05:38,416 --> 01:05:39,541
‪แกเป็นลูกของโจเอลนี่

869
01:05:39,625 --> 01:05:41,791
‪พ่อผม เขาอยู่ไหน

870
01:05:41,875 --> 01:05:42,708
‪นิโคลัสเหรอ

871
01:05:44,583 --> 01:05:45,416
‪นั่นลูกเหรอ

872
01:05:46,708 --> 01:05:50,666
‪พ่อครับ

873
01:05:51,583 --> 01:05:52,708
‪ลูกมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง

874
01:05:53,333 --> 01:05:54,708
‪ผมมาตามหาพ่อครับ

875
01:05:58,958 --> 01:06:00,666
‪ไม่เห็นพ่อบอกว่าจะลักพาตัวเอลฟ์

876
01:06:02,083 --> 01:06:04,250
‪พ่อบอกว่าจะหาสิ่งยืนยันว่าเอลฟ์เฮล์มมีจริง

877
01:06:04,750 --> 01:06:09,166
‪ใช่ จะมีอะไรยืนยันได้ดีกว่าเอลฟ์ตัวเป็นๆ อีกล่ะ

878
01:06:09,916 --> 01:06:14,416
‪พวกเขาบังคับให้พ่อทำใช่ไหม
‪บอกผมทีว่าเป็นแบบนั้น

879
01:06:14,500 --> 01:06:17,041
‪- เพื่อตัวเรานะ นิโคลัส
‪- ไม่

880
01:06:19,375 --> 01:06:23,125
‪พระราชาต้องการความหวัง นี่ดูมีหวังตรงไหน

881
01:06:25,458 --> 01:06:27,583
‪เราพาเอลฟ์กลับไปเอลฟ์เฮล์มได้

882
01:06:29,458 --> 01:06:30,625
‪กลับไปยังบ้านของเขา

883
01:06:31,333 --> 01:06:32,833
‪พวกเอลฟ์จะต้องดีใจแน่

884
01:06:33,583 --> 01:06:36,875
‪พวกเขาอาจให้รางวัลพ่อก็ได้ ให้ทุกคนเลย

885
01:06:40,333 --> 01:06:42,666
‪เป็นคนดีนั้นดีกว่าเป็นคนมั่งมีนะครับ พ่อ

886
01:06:43,541 --> 01:06:44,791
‪ดียิ่งกว่าสิ่งไหนๆ

887
01:06:46,791 --> 01:06:50,958
‪และถ้าพ่อหลงลืมเรื่องนั้น
‪ก็เท่ากับว่าพ่อหลงลืมแม่

888
01:06:54,458 --> 01:06:56,125
‪ฉันจะพานายออกไปจากที่นี่ คิพ

889
01:07:00,416 --> 01:07:02,208
‪- โจเอล หลีกไปซะ
‪- เขาเป็นลูกฉันนะ!

890
01:07:02,291 --> 01:07:04,625
‪เขาพยายามช่วยเอลฟ์หนี

891
01:07:06,791 --> 01:07:09,000
‪- งั้นเราก็จะมัดเขาด้วย
‪- พ่อ

892
01:07:09,083 --> 01:07:11,333
‪- มัดให้แน่นจนเขาหนีไปไม่ได้
‪- พ่อ!

893
01:07:11,416 --> 01:07:12,250
‪เงียบนะ!

894
01:07:15,083 --> 01:07:17,208
‪ก็ได้ มัดเขาซะ

895
01:07:18,458 --> 01:07:22,125
‪- มัดเรนเดียร์ไว้ด้วย
‪- พ่อครับ อะไรกันเนี่ย พ่อ!

896
01:07:23,083 --> 01:07:26,375
‪พ่อครับ ได้โปรด!

897
01:07:27,583 --> 01:07:28,666
‪พ่อ!

898
01:07:32,666 --> 01:07:33,916
‪- บลิทเซน!
‪- อยู่นิ่งๆ!

899
01:07:34,000 --> 01:07:35,375
‪- เย็นไว้!
‪- อย่ายุ่งกับมัน!

900
01:07:35,458 --> 01:07:37,041
‪ดึงไว้ ดึง

901
01:07:41,875 --> 01:07:44,375
‪ลองทำเพื่อนผมเจ็บสิ ผมจะงับลูกตาคุณให้ดู

902
01:07:46,250 --> 01:07:48,750
‪ลูกทำได้ ลูกทำให้มันพูดได้

903
01:07:48,833 --> 01:07:51,416
‪ใช่ เขาทำได้ เขามหัศจรรย์จริงๆ

904
01:07:53,666 --> 01:07:57,083
‪อย่ามองพ่อแบบนั้น เจ้าลูกชาย พ่อทำดีที่สุดแล้ว

905
01:07:57,750 --> 01:07:58,833
‪นี่ดีที่สุดแล้วเหรอ

906
01:07:59,750 --> 01:08:00,708
‪ขอพูดตรงๆ นะ

907
01:08:00,791 --> 01:08:03,375
‪ฉันว่านายตัดสินธาตุแท้ของคนได้
‪ถ้าตอนเจอกันครั้งแรก…

908
01:08:03,458 --> 01:08:05,583
‪- เขาพยายามฆ่านายด้วย…
‪- เงียบเถอะ มิกะ

909
01:08:05,666 --> 01:08:06,500
‪ขวาน

910
01:08:37,750 --> 01:08:40,375
‪- เงียบไว้
‪- คุณจะทำอะไร

911
01:08:42,625 --> 01:08:46,458
‪- ตามพ่อมานะ
‪- ไม่ ทำไมเราต้องทำแบบนั้นด้วย

912
01:08:46,541 --> 01:08:47,833
‪นี่ นิโคลัส!

913
01:08:56,250 --> 01:08:59,791
‪ลูกไม่ควรมาที่นี่เลย ไม่ควรหนีมาด้วย

914
01:09:00,458 --> 01:09:04,083
‪แต่ลูกเป็นลูกพ่อ และไม่ว่ายังไงพ่อก็อยู่ข้างลูก

915
01:09:04,750 --> 01:09:05,958
‪ลูกยิ้มทำไม

916
01:09:06,833 --> 01:09:08,875
‪ถึงยังไงพ่อก็ยังเป็นคนดี

917
01:09:13,500 --> 01:09:14,750
‪ออกมาเร็ว ลิตเติ้ลคิพ

918
01:09:24,000 --> 01:09:25,041
‪แผนเป็นแบบนี้

919
01:09:25,125 --> 01:09:27,666
‪พ่ออยากให้ลูกขี่เรนเดียร์พาคิพกลับไปเอลฟ์เฮล์ม

920
01:09:27,750 --> 01:09:31,000
‪แล้วลงใต้ไปเรื่อยๆ
‪อย่าหยุดจนกว่าจะถึงกระท่อม

921
01:09:31,875 --> 01:09:34,333
‪- พวกมันกำลังหนี
‪- ไปเร็ว!

922
01:09:34,416 --> 01:09:35,666
‪พวกมันจะหนีไปแล้ว!

923
01:09:36,375 --> 01:09:37,958
‪- ลุกเร็ว ตื่นได้แล้ว!
‪- นิโคลัส

924
01:09:38,041 --> 01:09:39,833
‪- โจเอลโว้ย!
‪- ไปเลย ลูก!

925
01:09:39,916 --> 01:09:41,583
‪- ผมไม่ไปถ้าพ่อไม่ไป
‪- เร็วเข้า!

926
01:09:41,666 --> 01:09:45,000
‪ทุกคนตื่นเร็ว เร็วเข้า ไปเลย!

927
01:09:45,083 --> 01:09:47,250
‪- พวกมันกำลังจะหนี
‪- พวกมันพาเอลฟ์ไปแล้ว

928
01:09:47,333 --> 01:09:49,208
‪โจเอล นิโคลัส!

929
01:09:49,291 --> 01:09:50,833
‪คราวนี้ฉันไม่พลาดแน่!

930
01:09:52,291 --> 01:09:53,750
‪เร็วอีก บลิทเซน เร็วอีก!

931
01:09:57,625 --> 01:09:59,208
‪ตามให้ทัน!

932
01:10:00,958 --> 01:10:02,958
‪โจเอล เราตกลงกันแล้วนะ!

933
01:10:09,750 --> 01:10:11,708
‪อย่าให้พวกมันหนีไปได้!

934
01:10:12,833 --> 01:10:14,083
‪พวกมันกำลังหนีไปแล้ว!

935
01:10:15,250 --> 01:10:17,541
‪หนีให้พ้นล่ะ โจเอล!

936
01:10:18,916 --> 01:10:20,708
‪เราต้องไปให้เร็วกว่านี้!

937
01:10:26,416 --> 01:10:28,625
‪เรายังเร็วไม่พอ บลิทเซน!

938
01:10:36,791 --> 01:10:38,416
‪นิโคลัส ข้างหน้า!

939
01:10:55,250 --> 01:10:58,000
‪เร็วเข้า บลิทเซน แกมีมนตร์วิเศษอยู่ในตัว!

940
01:10:59,250 --> 01:11:01,958
‪แบบนั้นแหละ เจ้าหนู แกจะทำได้แล้ว!

941
01:11:04,458 --> 01:11:05,916
‪พ่อกำลังถ่วงลูก!

942
01:11:06,000 --> 01:11:08,833
‪อีกนิดเดียว เอาเลย บลิทเซน!

943
01:11:10,875 --> 01:11:13,750
‪ขอร้อง บินเลย บลิทเซน บิน!

944
01:11:16,375 --> 01:11:18,625
‪- ไม่นะ พ่อ!
‪- พ่อรักลูก นิโคลัส

945
01:11:18,708 --> 01:11:21,125
‪- อย่านะครับ
‪- ลูกมีความดีมากมายให้เผื่อแผ่

946
01:11:21,208 --> 01:11:22,791
‪และนั่นดียิ่งกว่าสิ่งไหนๆ

947
01:11:22,875 --> 01:11:24,000
‪ไม่นะครับ พ่อ!

948
01:11:33,958 --> 01:11:36,625
‪พ่อ ไม่นะ พ่อ!

949
01:11:37,250 --> 01:11:38,375
‪พ่อครับ ได้โปรด!

950
01:11:38,458 --> 01:11:42,666
‪พ่อ ไม่นะ!

951
01:11:42,750 --> 01:11:46,000
‪พ่อครับ!

952
01:12:08,750 --> 01:12:12,833
‪- เป็นเรื่องที่แย่ที่สุดที่ผมเคยฟังเลย
‪- ฉันยังเล่าไม่จบนะ

953
01:12:12,916 --> 01:12:15,458
‪ถึงขนาดนี้แล้ว ไม่มีทางจบแบบมีความสุขแน่

954
01:12:15,541 --> 01:12:16,833
‪ก็ไม่เห็นจำเป็นนี่

955
01:12:16,916 --> 01:12:20,833
‪ความสุขไม่ใช่เรื่องบังคับ
‪แล้วก็ไม่มีอะไรจบสิ้นลงทั้งนั้น

956
01:12:21,333 --> 01:12:24,083
‪แหม งั้นก็สุขสันต์วันคริสต์มาสนะ ทุกคน

957
01:12:24,166 --> 01:12:25,500
‪แต่ป้ารูธฮะ

958
01:12:26,583 --> 01:12:27,833
‪มีอะไรจ๊ะ ม็อพเพต

959
01:12:29,250 --> 01:12:30,625
‪นิโคลัสน่าสงสารจัง

960
01:12:33,375 --> 01:12:38,625
‪ฉันรู้ ความเจ็บปวดที่เขาเจอมันเลวร้ายมาก

961
01:12:46,208 --> 01:12:49,541
‪ความโศกเศร้าคือราคาที่เราต้องจ่าย
‪เพื่อแลกกับความรัก

962
01:12:51,208 --> 01:12:54,916
‪และมันก็คุ้มค่าเป็นล้านๆ เท่า

963
01:13:03,500 --> 01:13:04,333
‪นิโคลัส…

964
01:13:07,041 --> 01:13:08,166
‪ฉันเสียใจด้วยจริงๆ

965
01:13:10,958 --> 01:13:15,208
‪แต่ตอนนี้ถึงเวลาที่นิโคลัสต้องทำสิ่งที่ถูกต้อง

966
01:13:16,625 --> 01:13:22,333
‪และพาลิตเติ้ลคิพกลับบ้านที่เอลฟ์เฮล์ม

967
01:13:45,166 --> 01:13:46,000
‪ฟังนะ

968
01:13:47,875 --> 01:13:52,458
‪ฉันรู้ว่านายคงคิดว่าพ่อฉันเป็นมนุษย์ไม่ดี
‪แต่ยังมีมนุษย์ดีๆ อยู่นะ

969
01:13:55,250 --> 01:13:56,625
‪มนุษย์นั้นซับซ้อน

970
01:14:03,416 --> 01:14:06,958
‪นิโคลัสพบว่าท้องถนนของเอลฟ์เฮล์มร้างผู้คน

971
01:14:07,625 --> 01:14:09,375
‪ไม่มีวี่แววของเอลฟ์เลย

972
01:14:12,208 --> 01:14:16,333
‪มาเธอร์ฮาร์เคอร์ส สำหรับข้อหากระทำ
‪อาชญากรรมรุนแรงต่อชาวเอลฟ์

973
01:14:16,416 --> 01:14:19,375
‪เจ้าต้องโทษเนรเทศตลอดชีวิต

974
01:14:19,458 --> 01:14:20,708
‪ท่านลงโทษเราได้

975
01:14:20,791 --> 01:14:26,333
‪แต่ไม่มีวันพรากอุดมการณ์ที่เรายืนหยัดไปได้

976
01:14:34,791 --> 01:14:36,375
‪ที่นี่เป็นบ้านของเรานะ

977
01:14:36,458 --> 01:14:37,583
‪พอที!

978
01:14:38,958 --> 01:14:41,458
‪เนรเทศ! พวกเจ้าทุกคนถูกเนรเทศ!

979
01:14:41,541 --> 01:14:42,833
‪ท่านทำแบบนี้ไม่ได้

980
01:14:42,916 --> 01:14:44,333
‪ข้าเพิ่งทำไป

981
01:14:44,416 --> 01:14:49,166
‪เราไม่อาจยอมให้พวกเจ้าเป็นภัยต่อสวัสดิภาพ
‪และทำให้เราแตกแยกกันได้

982
01:14:50,875 --> 01:14:54,708
‪พวกเราลืมบทเรียนเรื่องลิตเติ้ลคิพ
‪ที่น่าสงสารกันแล้วเหรอ

983
01:14:56,166 --> 01:14:58,000
‪ทำไมท่านไม่ถามเขาเองล่ะ

984
01:15:29,250 --> 01:15:32,166
‪ข้าจะไม่พูดอะไรมากหรอก

985
01:15:40,625 --> 01:15:42,291
‪ผมว่าคงจบเท่านี้แหละ

986
01:15:44,291 --> 01:15:46,208
‪ถ้าลิตเติ้ลคิพยังมีชีวิตอยู่…

987
01:15:48,416 --> 01:15:52,458
‪งั้นความหวังก็ยังคงอยู่

988
01:15:52,541 --> 01:15:53,708
‪ขอบคุณพระเจ้า

989
01:15:58,500 --> 01:15:59,333
‪เดี๋ยว

990
01:16:00,875 --> 01:16:02,583
‪วางเขาลง เอาเขากลับมานี่

991
01:16:06,125 --> 01:16:07,291
‪อวยชัยให้คิพ!

992
01:16:07,375 --> 01:16:09,916
‪ปรับตัว เราต้องปรับตัว

993
01:16:10,000 --> 01:16:12,625
‪เดี๋ยว! ข้าขอสั่งพวกเจ้าทุกคน!

994
01:16:40,791 --> 01:16:43,875
‪- เขาพูดอะไรเหรอ
‪- ยังไม่ได้พูด แค่เคาะประตู

995
01:16:45,625 --> 01:16:46,958
‪ก็ยังน่าตื่นเต้นอยู่ดี

996
01:16:57,208 --> 01:16:58,041
‪มีอะไรเหรอ

997
01:17:03,875 --> 01:17:05,708
‪โอ้ ลูกแม่!

998
01:17:11,708 --> 01:17:13,083
‪ข้าขอโทษนะ แม่

999
01:17:13,166 --> 01:17:16,375
‪ใช่เลย พ่อเจ้ากลับมาเมื่อไร เราได้คุยกันแน่

1000
01:17:23,166 --> 01:17:24,500
‪เจ้าเจอพ่อของเจ้าแล้วใช่ไหม

1001
01:17:29,208 --> 01:17:30,041
‪ฟังนะ

1002
01:17:31,291 --> 01:17:35,708
‪สิ่งเดียวในชีวิตที่เรียบง่ายและชัดเจน
‪คือความจริง

1003
01:17:37,375 --> 01:17:38,750
‪แต่มันก็อาจเจ็บปวดได้

1004
01:17:42,750 --> 01:17:44,166
‪ความเจ็บปวดจะมีวันหายไปไหม

1005
01:17:46,666 --> 01:17:47,500
‪ไม่หรอก

1006
01:17:49,291 --> 01:17:50,708
‪โกหกสักครั้งก็ไม่ได้เหรอ

1007
01:17:51,333 --> 01:17:54,000
‪แต่เจ้าเรียนรู้ที่จะอยู่กับมันได้

1008
01:17:54,666 --> 01:17:56,750
‪แล้วมันจะทำให้เจ้าเข้มแข็งขึ้น

1009
01:17:57,708 --> 01:17:58,958
‪และนั่นคือความจริง

1010
01:18:05,375 --> 01:18:08,750
‪ข้าก็ยังไม่เข้าใจนักว่าเจ้าทำได้ยังไง

1011
01:18:09,541 --> 01:18:11,291
‪ช่วยเล่าให้ข้าฟังตั้งแต่…

1012
01:18:12,250 --> 01:18:13,458
‪เจ้าช่วยชีวิตลูกเรา

1013
01:18:14,458 --> 01:18:17,375
‪- เป็นใครก็คงทำแบบนั้นครับ
‪- แต่มีเพียงเจ้าที่ทำ

1014
01:18:17,458 --> 01:18:19,250
‪ไม่ต้องทำแกร่งมาก ยอมรับคำชมเถอะ

1015
01:18:19,333 --> 01:18:21,291
‪เราเป็นแค่ช่างทำลูกข่างธรรมดาๆ

1016
01:18:21,375 --> 01:18:22,458
‪เขาถ่อมตัวน่ะ

1017
01:18:22,541 --> 01:18:24,291
‪ลูกข่างของพวกเขาวิเศษเหนือใคร

1018
01:18:25,000 --> 01:18:26,166
‪เพื่อแสดงความขอบคุณ

1019
01:18:26,250 --> 01:18:29,291
‪เราอยากให้เจ้าเลือกสินค้า
‪ที่ดีที่สุดของเราไปได้เลย

1020
01:18:33,375 --> 01:18:34,666
‪ผมเคยมีของเล่นแค่ชิ้นเดียว

1021
01:18:37,708 --> 01:18:38,958
‪ตุ๊กตาหัวผักกาดน่ะครับ

1022
01:18:39,666 --> 01:18:42,333
‪- แม่เป็นคนทำให้
‪- เป็นเรื่องเศร้าสุดๆ เลย

1023
01:18:43,000 --> 01:18:45,208
‪- เขากินมันด้วย
‪- เราต่างก็เคยทำสิ่งที่ต้องเสียใจ

1024
01:18:45,291 --> 01:18:46,666
‪มีของเล่นแค่ชิ้นเดียวเหรอ

1025
01:18:47,166 --> 01:18:49,791
‪ได้เล่นกับมันก็ทำให้ผมมีความสุข
‪และรู้สึกถึงความรักแล้ว

1026
01:18:50,791 --> 01:18:52,750
‪แค่นั้นก็มากกว่าที่เด็กคนหนึ่งจะต้องการ

1027
01:18:58,458 --> 01:19:00,291
‪- เดี๋ยวนะ
‪- มีอะไรเหรอ

1028
01:19:00,916 --> 01:19:03,250
‪ทำเพิ่มอีกได้ไหมครับ อีกเยอะๆ เลย

1029
01:19:03,333 --> 01:19:04,875
‪- ได้สิ แต่…
‪- จะต้องใช้ทุกสิ่งที่คุณมี

1030
01:19:04,958 --> 01:19:07,250
‪ทั้งของวิบวับ ของเรียงเป็นตั้ง
‪และของที่ไขลานได้

1031
01:19:07,750 --> 01:19:11,875
‪- และผมต้องขอยืมผ้าม่านนี่ด้วย
‪- เจ้าจะลักพาตัวเอลฟ์อีกคนใช่ไหม

1032
01:19:11,958 --> 01:19:15,541
‪- เปล่า เป็นอะไรที่ใหญ่กว่านั้นมาก
‪- เราจะเปิดร้านขายผ้าม่านเหรอ

1033
01:19:16,041 --> 01:19:18,458
‪- ใช่แล้ว เอาเลย
‪- เราเหลือเวลาไม่มากแล้ว!

1034
01:19:18,541 --> 01:19:22,791
‪- ฉันยังกินชีสได้ไม่เยอะเลย
‪- ทำไมไม่บอกเล่า ข้าทำชีสกินเองนะ

1035
01:19:22,875 --> 01:19:23,916
‪แต่งงานกันเถอะจ้ะ

1036
01:19:50,583 --> 01:19:53,125
‪ไม่เป็นไร ทุกคน ข้าหมุนวงล้ออยู่

1037
01:20:02,916 --> 01:20:04,625
‪ล้ออยู่ด้านข้างนะ

1038
01:20:07,625 --> 01:20:09,625
‪- ขอบคุณครับ ไร้ที่ติเลย
‪- เอาล้อมาหน่อย

1039
01:20:09,708 --> 01:20:13,000
‪แบบนั้นแหละ ทุกคน
‪ทำได้ดีมากครับ ทำให้ดีต่อไปนะ

1040
01:20:13,625 --> 01:20:14,833
‪วิเศษมาก ขอบคุณครับ

1041
01:20:15,541 --> 01:20:17,791
‪ยังไม่เป๊ะ ลองดูใหม่นะ

1042
01:20:19,291 --> 01:20:20,625
‪ข้าเคยเห็นที่แย่กว่านั้น

1043
01:21:06,791 --> 01:21:09,416
‪- ขอบคุณค่ะ
‪- ผมอยากให้แม่มาเห็นจัง

1044
01:21:10,500 --> 01:21:13,000
‪นี่คือทุกอย่างที่แม่เคยหวังไว้

1045
01:21:14,083 --> 01:21:16,291
‪เหลืออีกห้านาทีนะ ทุกคน

1046
01:21:16,916 --> 01:21:19,083
‪- ห้านาที!
‪- เพิ่งลงสีเลย

1047
01:21:19,166 --> 01:21:20,750
‪สีฟ้าแทนสันติภาพ

1048
01:21:20,833 --> 01:21:22,041
‪สีแดงแทนความสุขสันต์

1049
01:21:22,125 --> 01:21:25,291
‪สีเขียวแทนความมหัศจรรย์
‪และสีเหลืองทำให้ตาของข้าจั๊กจี้

1050
01:21:25,375 --> 01:21:26,291
‪เจ้าชอบไหม

1051
01:21:26,375 --> 01:21:27,625
‪ไม่ฉูดฉาดไปหน่อยเหรอ

1052
01:21:28,750 --> 01:21:30,291
‪- ฉันว่าไม่มีที่ติเลยละ
‪- รักเลยจ้ะ

1053
01:21:30,375 --> 01:21:32,625
‪เจ้าเรนเดียร์นั่นบินไปเองไม่ได้หรอกนะ

1054
01:21:32,708 --> 01:21:35,750
‪เอาละ ทุกคน ได้เวลาแล้ว เรามีเวลาไม่มาก

1055
01:21:45,583 --> 01:21:47,125
‪สุขสันต์วันคริสต์มาส!

1056
01:21:48,208 --> 01:21:50,208
‪สุขสันต์วันคริสต์มาส!

1057
01:21:52,083 --> 01:21:54,458
‪- เอานี่ไป
‪- ไม่ครับ ผมรับไว้ไม่ได้หรอก

1058
01:21:54,541 --> 01:21:56,125
‪เจ้าเป็นพวกเดียวกับเราแล้ว

1059
01:21:57,583 --> 01:22:01,875
‪เราจะให้เจ้าเป็นตัวแทนของเอลฟ์เฮล์ม
‪ทั้งที่แต่งตัวซอมซ่อไม่ได้ จริงไหม

1060
01:22:01,958 --> 01:22:03,750
‪พวกเขานับถือในตัวเจ้านะ รู้ไหม

1061
01:22:05,666 --> 01:22:06,625
‪พวกเราทุกคน

1062
01:22:07,541 --> 01:22:09,833
‪และไม่ใช่แค่เพราะเจ้าตัวสูงชะลูดด้วย

1063
01:22:13,291 --> 01:22:16,291
‪ไปเถอะ เอลฟ์เฮล์มคือบ้านของเจ้าแล้ว

1064
01:22:16,875 --> 01:22:19,000
‪จงออกไปและทำให้เราภูมิใจ

1065
01:22:22,875 --> 01:22:23,958
‪มีทั้งหมดเท่านี้

1066
01:22:24,041 --> 01:22:26,125
‪- ขอบคุณสำหรับทุกอย่างครับ
‪- บินปลอดภัยนะ

1067
01:22:27,083 --> 01:22:29,208
‪เรารับช่วงต่อเองครับ แล้วเจอกันนะ

1068
01:22:29,291 --> 01:22:30,541
‪เราหวังพึ่งเจ้าแล้ว

1069
01:22:31,208 --> 01:22:32,208
‪หยุดนะ!

1070
01:22:39,375 --> 01:22:42,208
‪มนุษย์ผู้นั้นไม่ได้รับอนุญาตให้ออกจากเอลฟ์เฮล์ม

1071
01:22:48,291 --> 01:22:50,541
‪เขาพาเอลฟ์ตัวน้อยกลับมาหาเรา

1072
01:22:52,625 --> 01:22:54,041
‪ไชโยให้เลย

1073
01:22:55,583 --> 01:22:59,750
‪แต่ถ้าเป็นเด็กคนเดียวเทียบกับคนทั้งชุมชนล่ะ

1074
01:23:02,250 --> 01:23:07,083
‪เราต้องไม่ยอมให้สิ่งที่เราได้รับ
‪มาบังตาไม่ให้เห็นสิ่งที่อาจสูญเสีย

1075
01:23:07,166 --> 01:23:08,166
‪บ้านของเรา

1076
01:23:09,666 --> 01:23:10,541
‪วัฒนธรรมของเรา

1077
01:23:30,833 --> 01:23:31,875
‪ไม่ เป็นไปไม่ได้

1078
01:23:46,416 --> 01:23:52,000
‪เจ้าหนู เจ้าไปได้จี้นั้นมาจากไหน

1079
01:23:56,208 --> 01:23:57,791
‪เจ้าไปเอามาจากไหน

1080
01:24:01,958 --> 01:24:02,833
‪จากแม่ของผม

1081
01:24:05,041 --> 01:24:06,541
‪แม่สวมมันมาทั้งชีวิต

1082
01:24:16,583 --> 01:24:18,541
‪ข้าไม่เคยนึกเลยว่าจะได้เห็นมันอีก

1083
01:24:21,708 --> 01:24:22,750
‪นานมาแล้ว…

1084
01:24:26,541 --> 01:24:28,875
‪มนุษย์ผู้หญิงคนหนึ่งระหกระเหิน
‪เข้ามาในหมู่บ้านเรา…

1085
01:24:31,416 --> 01:24:32,708
‪เหนื่อยล้าและหลงทาง

1086
01:24:35,625 --> 01:24:37,291
‪เรารับนางเข้ามา

1087
01:24:38,250 --> 01:24:43,916
‪นางจิตใจดี เปี่ยมด้วยความรักและความหวัง

1088
01:24:46,916 --> 01:24:48,416
‪นางกลายเป็นเพื่อนของเรา…

1089
01:24:53,708 --> 01:24:54,541
‪เพื่อนของข้า…

1090
01:24:57,875 --> 01:25:02,791
‪จนกระทั่งวันที่หิมะละลาย
‪และนางกลับสู่บ้านตนที่อยู่ทางใต้

1091
01:25:04,500 --> 01:25:06,208
‪พกช็อกโกแลตไปเต็มกระเป๋า

1092
01:25:10,375 --> 01:25:12,500
‪ช็อกโกแลตทั้งหมดของข้าก็อยู่ในนั้น

1093
01:25:14,791 --> 01:25:18,541
‪เท่าที่ข้าจำได้ ไดเมลซ่า

1094
01:25:20,166 --> 01:25:24,416
‪เคยมีช่วงเวลาที่ท่านรักมนุษย์ยิ่งกว่าสิ่งใด

1095
01:25:26,791 --> 01:25:28,708
‪แต่นางจากไปโดยไม่ล่ำลาสักคำ

1096
01:25:28,791 --> 01:25:30,208
‪แม่ไม่เคยลืมเลยนะครับ

1097
01:25:32,666 --> 01:25:35,625
‪แม่เล่าเรื่องเอลฟ์เฮล์มให้ผมฟังทุกคืน

1098
01:25:37,333 --> 01:25:38,708
‪มันอยู่ในใจแม่เสมอ

1099
01:25:42,708 --> 01:25:43,708
‪ลูมิ

1100
01:25:49,916 --> 01:25:51,083
‪เราเรียกนางว่าลูมิ

1101
01:25:51,583 --> 01:25:52,416
‪ลูมิ

1102
01:25:56,750 --> 01:26:00,458
‪เด็กหญิงผู้เคยมาเยือน แต่อยู่ได้เพียงไม่นาน

1103
01:26:04,708 --> 01:26:05,666
‪ข้าเห็นนาง

1104
01:26:08,708 --> 01:26:10,208
‪ข้าเห็นนางในตัวเจ้าได้เลย

1105
01:26:17,041 --> 01:26:18,541
‪แม่ผมเล่าว่าเอลฟ์เฮล์ม

1106
01:26:19,125 --> 01:26:22,291
‪เป็นดินแดนที่เปี่ยมด้วยความหวัง
‪และความสุขที่สุดในโลก

1107
01:26:24,375 --> 01:26:27,625
‪และมันควรกลับไปเป็นแบบนั้น
‪โดยเฉพาะในวันคริสต์มาส

1108
01:26:32,750 --> 01:26:33,916
‪วันที่แม่เอามาตั้งเป็นชื่อผม

1109
01:26:37,666 --> 01:26:43,416
‪นางเรียกเจ้าว่าคริสต์มาสสินะ

1110
01:26:47,000 --> 01:26:50,208
‪เรายังพอมีเวลาก่อนจะถึงวันสำคัญนะ

1111
01:26:52,083 --> 01:26:54,875
‪เราควรทำให้มันเป็นวันที่ดีที่สุด

1112
01:26:57,500 --> 01:26:58,500
‪พร้อมไหม เพื่อนยาก

1113
01:26:58,583 --> 01:26:59,416
‪พร้อมตั้งแต่เกิดแล้ว

1114
01:27:02,125 --> 01:27:03,708
‪นายพูดกับเจ้าเรนเดียร์สินะ

1115
01:27:05,416 --> 01:27:06,833
‪เร็วอีก บลิทเซน เร็วขึ้นอีก!

1116
01:27:12,500 --> 01:27:13,875
‪แล้วเจอกันใหม่นะ สหาย!

1117
01:27:15,375 --> 01:27:17,416
‪บินให้สนุกนะ ฟาเธอร์คริสต์มาส!

1118
01:27:40,833 --> 01:27:42,500
‪ตรงนั้น บลิทเซน ข้างล่างนั่น!

1119
01:28:05,750 --> 01:28:07,375
‪ฉันว่าฉันทำหางตัวเองงอละ

1120
01:28:07,458 --> 01:28:08,291
‪ใครน่ะ

1121
01:28:10,541 --> 01:28:11,666
‪มีอะไรอยู่ในถุงใบนั้น

1122
01:28:13,291 --> 01:28:16,291
‪ความหวัง เวทมนตร์และสิ่งมหัศจรรย์พ่ะย่ะค่ะ

1123
01:28:16,958 --> 01:28:17,833
‪องครักษ์!

1124
01:28:17,916 --> 01:28:22,666
‪เดี๋ยว สิ่งที่พระองค์เพียรตามหาไงพ่ะย่ะค่ะ
‪การค้นพบที่จะจุดประกายความหวังอีกครั้ง

1125
01:28:22,750 --> 01:28:23,750
‪อ๋อ นั่นน่ะเอง

1126
01:28:25,291 --> 01:28:27,333
‪ข้าเกือบถอดใจไปหมดแล้ว

1127
01:28:28,416 --> 01:28:32,083
‪ได้เห็นม้าที่มีคนเอาเขาไปปักบนหัวมันบ่อยๆ เข้า
‪เจ้าก็จะเริ่มไม่ไว้ใจใคร

1128
01:28:32,166 --> 01:28:33,083
‪เดี๋ยวพ่ะย่ะค่ะ

1129
01:28:33,166 --> 01:28:34,250
‪องครักษ์!

1130
01:28:34,875 --> 01:28:35,875
‪เลิกเรียกสักที

1131
01:28:35,958 --> 01:28:39,708
‪- ข้าว่าไม่มีใครอยู่ข้างนอกหรอก
‪- แค่ลองดูก่อน ได้โปรด

1132
01:28:42,333 --> 01:28:44,666
‪ก็ได้ เอาสิ เอาให้ข้าดูเลย

1133
01:29:01,666 --> 01:29:03,333
‪ดูไม่ค่อยมีมนตร์วิเศษเท่าไรนะ

1134
01:29:07,250 --> 01:29:08,458
‪มันจะได้ผลยังไงกัน

1135
01:29:21,333 --> 01:29:22,416
‪เราจะเริ่มจากหลังนั้น

1136
01:29:35,708 --> 01:29:37,250
‪พระราชาช่วยยันขาสามัญชนได้ไหม

1137
01:29:38,416 --> 01:29:39,375
‪องค์นี้ทำได้

1138
01:29:59,666 --> 01:30:00,791
‪เข้ามาได้ยังไงพ่ะย่ะค่ะ

1139
01:30:03,125 --> 01:30:04,958
‪- แล้วยังไงต่อ
‪- ดูนะ

1140
01:30:21,625 --> 01:30:23,208
‪โฮะ โฮะ โฮะ

1141
01:30:40,291 --> 01:30:44,833
‪นิโคลัสแสดงให้พระราชาได้เห็นว่า
‪มันไม่ได้เกี่ยวกับของขวัญ

1142
01:30:47,125 --> 01:30:49,333
‪ถึงแม้พวกมันจะวิเศษมากก็ตาม

1143
01:30:53,333 --> 01:30:55,458
‪แต่เป็นเรื่องของสิ่งที่แฝงอยู่ในนั้น

1144
01:30:56,083 --> 01:30:57,166
‪ชิ้นนี้สิ

1145
01:30:59,458 --> 01:31:03,291
‪เรามอบในสิ่งที่เรามีเพื่อแสดงออกว่าเราห่วงใย

1146
01:31:07,625 --> 01:31:10,416
‪จากนั้นเราก็แบ่งปันความสุขร่วมกัน

1147
01:31:19,500 --> 01:31:23,500
‪แล้วความสุขนั้นก็งอกเงยเป็นความหวัง

1148
01:31:24,791 --> 01:31:30,125
‪สู่บ้านทีละหลัง จนกระทั่งกระจายทั่วดินแดน

1149
01:31:30,208 --> 01:31:32,000
‪ข้าขอสิ่งใหม่ๆ

1150
01:31:32,625 --> 01:31:35,833
‪เจ้ากลับนำสิ่งที่เราหลงลืมว่ามีอยู่แล้วมาให้

1151
01:31:36,583 --> 01:31:37,416
‪ขอบคุณนะ

1152
01:31:37,958 --> 01:31:40,458
‪- งั้นก็โชคดีนะพ่ะย่ะค่ะ
‪- ไปนะครับ

1153
01:31:42,708 --> 01:31:45,833
‪- นั่นเจ้าคิดว่าจะไปไหน
‪- กระหม่อมเสร็จเรื่องที่นี่แล้ว

1154
01:31:45,916 --> 01:31:47,375
‪เสร็จแล้วเหรอ

1155
01:31:47,458 --> 01:31:50,541
‪กระหม่อมเสนอแนวคิดไปแล้ว
‪ทำให้ทอดพระเนตรแล้วว่าแบบไหนถึงได้ผล

1156
01:31:51,333 --> 01:31:54,000
‪- ข้าเลยต้องมอบหมายให้คนทำหน้าที่ไง
‪- เยี่ยมเลย

1157
01:31:54,500 --> 01:31:55,666
‪เยี่ยม เจ้าเริ่มได้เมื่อไร

1158
01:31:58,125 --> 01:32:00,083
‪ข้าแทบไม่รู้จักเจ้า แต่ดูเหมือนว่า

1159
01:32:00,166 --> 01:32:04,458
‪ถ้าจะมีใครสมควรได้รับความสุขล้น
‪จากการแจกจ่ายความรักและเป็นที่รัก…

1160
01:32:04,541 --> 01:32:06,125
‪คนนั้นก็คือเจ้า สหายตัวน้อย

1161
01:32:07,208 --> 01:32:09,541
‪อีกอย่างมันก็แค่ปีละวัน

1162
01:32:10,625 --> 01:32:11,958
‪เราจะเรียกมันว่าอะไรดี

1163
01:32:12,458 --> 01:32:16,125
‪ไม่เห็นยาก วันนิโคลัสกับมิกะ หนูพูดได้ของเขา

1164
01:32:18,291 --> 01:32:19,500
‪พอจะคิดชื่ออื่นออกไหม

1165
01:32:30,000 --> 01:32:32,541
‪ทรงรู้ไหมว่ายังมีใครอีกที่ต้องการ
‪เวทมนตร์เพื่อให้มีศรัทธา

1166
01:32:32,625 --> 01:32:33,500
‪ใครเหรอ

1167
01:32:34,208 --> 01:32:37,041
‪- หัวขโมย!
‪- เผ่นเร็ว!

1168
01:32:37,125 --> 01:32:38,083
‪หัวขโมย!

1169
01:32:39,375 --> 01:32:41,541
‪- ผู้บุกรุก!
‪- ไปกันเลย!

1170
01:32:43,750 --> 01:32:45,375
‪ไงฮะ ป้าคาร์ลอตต้า!

1171
01:32:45,458 --> 01:32:47,208
‪ผมเอง นิโคลัส

1172
01:32:47,291 --> 01:32:50,125
‪ผมขี่เรนเดียร์บินได้ แล้วหนูของผมก็พูดได้แล้ว

1173
01:32:50,208 --> 01:32:51,083
‪แต่นแต๊น

1174
01:32:51,166 --> 01:32:54,166
‪- และดูสิ เราพาเพื่อนมาด้วย พระราชาละ
‪- สวัสดี

1175
01:32:55,541 --> 01:32:56,375
‪สวัสดีเพคะ

1176
01:32:57,500 --> 01:33:01,125
‪ผมแค่กลับมาบอกป้าว่าเวทมนตร์มีจริงนะ

1177
01:33:01,208 --> 01:33:02,875
‪ใช่แล้ว มีจริงเลยละ!

1178
01:33:03,500 --> 01:33:04,375
‪กระเป๋าไง

1179
01:33:04,458 --> 01:33:07,250
‪โอ้ จริงด้วย ลองดูในกระเป๋าสิครับ

1180
01:33:18,166 --> 01:33:19,750
‪ขอบใจนะ นิโคลัส!

1181
01:33:22,833 --> 01:33:25,583
‪กระสอบแทบไม่เหลือของเล่นแล้ว

1182
01:33:25,666 --> 01:33:30,208
‪แต่สำหรับนิโคลัส การผจญภัยเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น

1183
01:33:32,916 --> 01:33:35,416
‪แล้วจากนั้น พระราชา

1184
01:33:36,125 --> 01:33:37,416
‪หนู

1185
01:33:37,500 --> 01:33:38,500
‪เรนเดียร์

1186
01:33:39,250 --> 01:33:41,166
‪และเด็กชายที่ชื่อคริสต์มาส

1187
01:33:41,958 --> 01:33:45,625
‪ก็ได้บินหายกลับไปบนท้องฟ้า

1188
01:33:48,000 --> 01:33:49,333
‪ผมไม่เข้าใจอะ

1189
01:33:49,416 --> 01:33:50,791
‪ปีหน้าอาจเข้าใจก็ได้

1190
01:33:50,875 --> 01:33:54,500
‪- ไม่เอาน่า ง่ายจะตาย ใช้…
‪- เดี๋ยว ผมคิดเองได้

1191
01:34:00,375 --> 01:34:01,291
‪ผมเข้าใจแล้ว

1192
01:34:06,666 --> 01:34:08,875
‪เราขอฟังเรื่องอื่นอีกเร็วๆ นี้ได้ไหมครับ

1193
01:34:08,958 --> 01:34:11,750
‪ได้ทุกเมื่อที่พวกเธอต้องการเลย

1194
01:34:11,833 --> 01:34:13,000
‪พรุ่งนี้เลยดีไหมคะ

1195
01:34:17,000 --> 01:34:19,625
‪เฮ้ ทำอะไรกันอยู่

1196
01:34:19,708 --> 01:34:20,875
‪- เลยเวลานอนแล้วนี่
‪- พ่อฮะ

1197
01:34:20,958 --> 01:34:23,625
‪ผมว่าปีหน้าเราให้ฟาเธอร์คริสต์มาส
‪ทำหน้าที่ของเขาได้แล้วละ

1198
01:34:23,708 --> 01:34:26,541
‪- ได้สิ เอาเป็น…
‪- พ่อ

1199
01:34:37,666 --> 01:34:38,708
‪พ่อไม่ได้…

1200
01:34:44,833 --> 01:34:46,791
‪- พ่อไม่ได้…
‪- ทุกอย่างมีหนทางของมันเสมอ

1201
01:34:47,875 --> 01:34:49,791
‪เมื่อค่ำคืนที่มืดมิดที่สุดจบลง

1202
01:34:51,166 --> 01:34:53,125
‪ตะวันจะขึ้น

1203
01:34:53,208 --> 01:34:55,625
‪แล้วเช้าวันคริสต์มาสจะกลับมาอีกครั้ง

1204
01:34:55,708 --> 01:34:59,125
‪วันที่ทุกสิ่งทุกอย่างเกิดขึ้นได้

1205
01:34:59,208 --> 01:35:00,208
‪ผม…

1206
01:35:04,250 --> 01:35:06,125
‪แม่คงชอบแบบนี้แน่

1207
01:35:07,916 --> 01:35:10,083
‪แม่จะไม่มีวันกลับมาอีกแล้วใช่ไหมฮะ

1208
01:35:12,166 --> 01:35:16,375
‪จ้ะ แต่พวกเธอคือความทรงจำ
‪ที่ดีที่สุดของแม่เธอแล้ว

1209
01:35:37,458 --> 01:35:39,333
‪- ป้ารูธคะ
‪- จ๊ะ

1210
01:35:39,416 --> 01:35:41,916
‪วันคริสต์มาสมีจุดเริ่มต้นแบบนั้นจริงๆ เหรอคะ

1211
01:35:43,333 --> 01:35:47,166
‪ต้องใช่สิ ใช่อยู่แล้ว เธอก็รู้ว่าฉันไม่เคยโกหก

1212
01:43:14,166 --> 01:43:19,166
‪คำบรรยายโดย มนัสวี ศักดิษฐานนท์