1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:07,200 --> 00:00:09,880
‪(NETFLIX ขอเสนอ)

3
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

4
00:00:35,560 --> 00:00:37,400
{\an8}‪สวยจริงๆ เลย

5
00:00:38,720 --> 00:00:41,200
‪ไม่เห็นแกแถวนี้มาสักระยะหนึ่งแล้ว

6
00:02:06,040 --> 00:02:09,400
{\an8}‪ไปแสดงความเสียใจกับปู่ของลูกหน่อยสิ

7
00:02:10,320 --> 00:02:11,320
‪ทำไมต้องเป็นผม

8
00:02:31,360 --> 00:02:34,960
‪(สี่เดือนต่อมา)

9
00:02:35,920 --> 00:02:37,880
‪มันจะเป็นแบบนี้ไปอีกนานไหม

10
00:02:40,640 --> 00:02:42,200
{\an8}‪เรื่องระหว่างคุณกับพ่อคุณน่ะ

11
00:02:45,240 --> 00:02:47,760
{\an8}‪พวกคุณคนหนึ่งจะต้องโตเป็นผู้ใหญ่สักที

12
00:02:50,040 --> 00:02:51,320
‪เพื่อโยนาสด้วย

13
00:03:01,720 --> 00:03:02,920
‪หมอนั่นทำอะไรน่ะ

14
00:03:04,760 --> 00:03:06,080
‪บ้าหรือไง

15
00:04:38,560 --> 00:04:39,720
‪หยิบสิ

16
00:04:40,320 --> 00:04:41,480
‪เราหลอกพวกคนแก่ๆ

17
00:04:41,560 --> 00:04:43,800
‪มันเป็นแชมเปญ เราแค่ใช้น้ำส้มบังหน้า

18
00:04:45,760 --> 00:04:46,760
‪ไม่มีใครรู้หรอก

19
00:04:48,600 --> 00:04:50,240
‪เขาจะย้ายไปบาเยิร์น

20
00:04:52,200 --> 00:04:53,320
‪ทุกอย่างจะเรียบร้อย

21
00:05:00,840 --> 00:05:02,920
‪เขาว่าบนภูเขาปราศจากซึ่งบาป

22
00:05:07,320 --> 00:05:08,160
‪นี่

23
00:05:16,080 --> 00:05:16,920
‪แล้วไง

24
00:05:19,040 --> 00:05:19,920
‪เอาสิ

25
00:05:27,520 --> 00:05:29,720
‪สูตรพิเศษของลูกพี่ลูกน้องนาย

26
00:05:33,760 --> 00:05:35,240
‪นายจะย้ายไปบาเยิร์นเหรอ

27
00:05:36,880 --> 00:05:37,720
‪อือ

28
00:05:38,720 --> 00:05:40,400
‪ฉันไปอยู่กับป้าฉันได้

29
00:05:43,160 --> 00:05:44,680
‪ดูพวกมันสิ

30
00:05:45,320 --> 00:05:46,560
‪หยุดเลย

31
00:05:50,000 --> 00:05:50,960
‪ห่วยแตก

32
00:05:51,040 --> 00:05:52,040
‪ห่วยแตก

33
00:05:59,640 --> 00:06:01,080
‪เขาต้องการอะไร

34
00:06:09,320 --> 00:06:12,080
‪ฉันฟรีดริช ฮันเซน ปู่ของโยนาส

35
00:06:13,000 --> 00:06:13,880
‪นีน่า คอห์สค่ะ

36
00:06:14,920 --> 00:06:15,880
‪ยินดีที่ได้รู้จัก

37
00:06:18,080 --> 00:06:18,920
‪โยนาส…

38
00:06:22,840 --> 00:06:24,120
‪ปู่รู้ว่าเรา

39
00:06:25,560 --> 00:06:27,680
‪ไม่ค่อยได้ติดต่อหากันเท่าไร

40
00:06:29,560 --> 00:06:33,680
‪ปู่พร้อมแลกทุกอย่าง
‪เพื่อให้ได้คุยกับพ่อของหลานอีก แต่…

41
00:06:36,280 --> 00:06:37,840
‪ตอนนี้มันอาจถึงเวลา

42
00:06:39,440 --> 00:06:41,960
‪ที่จะมารื้อฟื้นความเป็นครอบครัวของเรา

43
00:06:43,200 --> 00:06:44,920
‪ถ้าหลานอยากอยู่บนเกาะต่อไป

44
00:06:45,600 --> 00:06:46,960
‪ปู่จะดูแลหลานเอง

45
00:06:48,760 --> 00:06:51,240
‪หลานอยู่กับปู่ได้จนอายุ 18

46
00:06:53,200 --> 00:06:54,360
‪ลองคิดดูนะ

47
00:07:14,680 --> 00:07:18,680
‪(หนึ่งปีต่อมา)

48
00:07:38,520 --> 00:07:39,520
‪- ไง
‪- ไง

49
00:07:39,600 --> 00:07:40,680
‪ไง

50
00:07:40,760 --> 00:07:41,800
‪เป็นไงบ้าง

51
00:07:41,880 --> 00:07:44,360
‪อยู่กับแม่และน้องสาวไม่เรียกพักร้อนหรอก

52
00:07:44,440 --> 00:07:45,640
‪ทำไมล่ะ

53
00:07:45,720 --> 00:07:48,640
‪จะให้ผู้ใหญ่สองคนทำอะไรกับเด็กแปดขวบ

54
00:07:50,000 --> 00:07:52,520
‪พวกเขาต้องทำให้สมองอยู่ในระดับเดียวกับเธอ

55
00:07:52,600 --> 00:07:54,720
‪ตั้งสามสัปดาห์ สนุกตายชัก

56
00:07:54,800 --> 00:07:57,040
‪แต่รูปเธอในอินสตาแกรมดูสนุกอยู่นะ

57
00:07:57,640 --> 00:07:59,760
‪แล้วใครมันจะไปยอมรับว่าวันหยุดตัวเองน่าเบื่อ

58
00:08:32,160 --> 00:08:33,400
‪ไปนั่งตรงนั้นเลย

59
00:08:36,200 --> 00:08:37,640
‪โฟลไม่เข้าใจเอาซะเลย

60
00:08:47,440 --> 00:08:48,280
‪เฮ่

61
00:09:01,640 --> 00:09:02,920
‪มัวทำอะไรอยู่ในนี้

62
00:09:03,760 --> 00:09:04,680
‪มากับฉันสิ

63
00:09:59,320 --> 00:10:01,080
‪พวกเธอคงรู้แล้ว

64
00:10:01,160 --> 00:10:03,800
‪ครูไมเนอเคประสบอุบัติเหตุ
‪ระหว่างพักร้อนที่มายอร์กา

65
00:10:04,960 --> 00:10:08,480
‪ฉันเฮเลน่า ยุงจะมารับช่วงต่อ
‪วิชาภาษาเยอรมันของเขา

66
00:10:09,280 --> 00:10:11,160
‪อย่างน้อยก็จนกว่าเขาจะกลับมา

67
00:10:11,760 --> 00:10:15,040
‪ชะตานำพาให้ฉันมาสอนพวกเธอ
‪ในปีสุดท้ายของพวกเธอ

68
00:10:16,240 --> 00:10:19,920
‪แต่คำว่า "ชะตานำพา" ยังใช้กับกรณีอื่นได้อีก

69
00:10:20,680 --> 00:10:24,200
‪ชะตานำพางานนี้มาให้ฉัน

70
00:10:25,400 --> 00:10:28,400
‪บางทีนั่นอาจเป็นความหมายของชีวิต

71
00:10:29,400 --> 00:10:31,520
‪ยอมรับสิ่งที่ชะตานำพามาให้

72
00:10:32,120 --> 00:10:34,720
‪ไปกันเถอะ ไปเดินเล่นกัน

73
00:10:35,680 --> 00:10:36,960
‪ฉลองให้กับชีวิต

74
00:10:38,400 --> 00:10:41,680
‪ฉันอยากให้เราใช้เวลาคาบแรกของเราอย่างนั้น

75
00:10:43,520 --> 00:10:46,000
‪อาจจะส่งความคิดถึงครูไมเนอเค

76
00:10:46,080 --> 00:10:48,200
‪เพื่อให้เขาหายไวๆ

77
00:10:50,840 --> 00:10:52,600
‪เอาล่ะ ไปกัน

78
00:11:03,080 --> 00:11:04,480
‪ยัยนั่นทำให้ฉันหงุดหงิด

79
00:11:06,160 --> 00:11:09,320
‪- ครูไมเนอเคเป็นอะไรไป
‪- เกิดอะไรสักอย่างในมายอร์กา

80
00:11:09,400 --> 00:11:10,680
‪รู้แล้ว แต่อะไรล่ะ

81
00:11:10,760 --> 00:11:13,680
‪หินถล่ม เขาไปปีนหน้าผาริมทะเล

82
00:11:14,280 --> 00:11:15,200
‪บ้าจริง

83
00:11:17,120 --> 00:11:18,800
‪หวังว่าเขาจะกลับมาเร็วๆ นะ

84
00:11:19,600 --> 00:11:23,840
‪นี่ บ่ายนี้พอมีพวกเธอสักสองสามคนที่ว่างบ้างไหม

85
00:11:23,920 --> 00:11:26,240
‪ฉันเพิ่งย้ายมา เลยอยากหาคนช่วยติดตั้งตู้เสื้อผ้า

86
00:11:26,320 --> 00:11:27,560
‪ฉันทำคนเดียวไม่ไหว

87
00:11:28,400 --> 00:11:30,280
‪- ในห้องนอนครูเหรอ
‪- ใช่

88
00:11:30,800 --> 00:11:32,360
‪ปกติตู้เสื้อผ้ามันต้องอยู่ในนั้นนี่นา

89
00:11:33,120 --> 00:11:35,440
‪งั้นผมไปเอง พร้อมกับโยนาส

90
00:11:36,960 --> 00:11:37,800
‪ครับ

91
00:11:37,880 --> 00:11:39,280
‪หนูเองก็ช่วยได้นะ

92
00:11:41,680 --> 00:11:43,680
‪ตายแล้ว ขอโทษค่ะ

93
00:11:45,600 --> 00:11:47,440
‪มีใครอยากกินมื้อเช้าอีกบ้างไหม

94
00:11:48,280 --> 00:11:49,600
‪อย่างน้อยก็ไม่ใช่ชีสเหม็น

95
00:11:51,600 --> 00:11:54,240
‪สักบ่ายสามดีไหม วิเศษ

96
00:11:54,320 --> 00:11:57,000
‪ฉันอยู่ที่สุดถนนซีสตราเซอ มีบ้านอยู่แค่หลังเดียว

97
00:11:57,560 --> 00:11:58,680
‪แล้วก็มีเบียร์

98
00:11:59,600 --> 00:12:02,120
‪นายไม่เคยดื่มเบียร์หรือไง

99
00:12:10,120 --> 00:12:11,400
‪- ไง
‪- ไง

100
00:12:14,120 --> 00:12:15,640
‪ไม่ได้กลับบ้านเหรอ

101
00:12:16,880 --> 00:12:18,200
‪ไม่ ไม่ได้กลับ

102
00:12:21,840 --> 00:12:23,480
‪นายแอบส่องฉันในอินสตาแกรมใช่ไหม

103
00:12:24,400 --> 00:12:26,240
‪ฉันกดติดตามเธอ ทำไมล่ะ

104
00:12:26,320 --> 00:12:27,920
‪ก็ไม่เห็นนายกดไลก์เลย

105
00:12:28,000 --> 00:12:30,680
‪- ขอมากไปไหม
‪- ไอ้เวร

106
00:12:32,480 --> 00:12:35,280
‪หลบไป พวกเต่าต้วมเตี้ยม

107
00:12:44,120 --> 00:12:44,960
‪เยี่ยมเลย

108
00:13:03,640 --> 00:13:06,560
‪- สวัสดีนีน่า ดีใจที่เธอก็มานะ
‪- สวัสดีค่ะ

109
00:13:06,640 --> 00:13:09,920
‪พวกหนุ่มๆ อยู่ในห้องนอนที่ชั้นบน
‪มีคนช่วยเพิ่มก็คงดี

110
00:13:10,000 --> 00:13:12,480
‪เพราะดูพวกเขาจะทำกันเองไม่ไหว

111
00:13:12,560 --> 00:13:13,840
‪ค่ะ พวกนั้นมันเงอะงะ

112
00:13:15,920 --> 00:13:17,640
‪เธอตัดพื้นเป็นไหม

113
00:13:19,160 --> 00:13:20,080
‪ไม่รู้สิคะ

114
00:13:21,680 --> 00:13:25,400
‪- เดี๋ยวคงต้องมาดูกัน
‪- เยี่ยม นั่นแหละที่อยากได้ยิน

115
00:13:29,400 --> 00:13:32,040
‪อันนี้ต้องอยู่ด้านบน

116
00:13:32,800 --> 00:13:33,640
‪นั่นแหละ

117
00:13:35,440 --> 00:13:36,840
‪อย่างน้อยฉันก็คิดแบบนั้น

118
00:13:38,120 --> 00:13:40,040
‪ถ้ารู้ว่าฉันดูอะไรอยู่ก็ดีสิ

119
00:13:46,440 --> 00:13:50,000
‪- ทำไมมันเลื่อนออกตลอดเลย
‪- จับแน่นๆ สิครับ ครูยุง

120
00:13:50,080 --> 00:13:51,600
‪ต้องจับแน่นๆ สินะ

121
00:13:51,680 --> 00:13:53,360
‪ไม่ ครูต้องจับแน่นๆ

122
00:13:54,280 --> 00:13:55,120
‪ไม่นะ…

123
00:13:56,840 --> 00:13:59,320
‪- หนึ่ง หนึ่ง สอง…
‪- สอง

124
00:14:01,800 --> 00:14:03,080
‪- พร้อมนะ
‪- ครับ

125
00:14:06,000 --> 00:14:08,360
‪- หนึ่ง สอง สาม…
‪- สอง สาม

126
00:14:12,120 --> 00:14:13,120
‪ไม่ได้เรื่อง

127
00:14:26,240 --> 00:14:28,680
‪(ถึง: สนามบินเบอร์ลิน เชินเนอเฟลด์
‪สนามบินปัลมา เดอ มายอร์กา)

128
00:14:29,720 --> 00:14:30,760
‪มีอะไรให้ช่วยไหม

129
00:14:32,560 --> 00:14:35,160
‪หนูกำลังหาไม้เอาไปตัดขอบให้ตรง

130
00:14:36,520 --> 00:14:37,640
‪ไหนฉันดูหน่อย

131
00:14:43,400 --> 00:14:45,840
‪- นี่น่าจะใช้ได้
‪- ดีเลย

132
00:15:12,040 --> 00:15:13,560
‪ครูมาแล้ว ครูยุง

133
00:15:13,640 --> 00:15:16,960
‪ถ้าไม่ได้อยู่ที่โรงเรียน
‪จะเรียกฉันว่าเฮเลน่าก็ได้

134
00:15:17,040 --> 00:15:18,440
‪- เฮเลน่า…
‪- อย่า

135
00:15:25,120 --> 00:15:26,000
‪ให้ตายสิ

136
00:15:27,000 --> 00:15:28,160
‪นี่ถูกไหม

137
00:15:28,800 --> 00:15:30,160
‪ฉันไม่รู้

138
00:15:30,240 --> 00:15:33,760
‪ถ้าลองทำให้ส่วนล่างมันแน่น มาลองกันอีกทีนะ

139
00:15:33,840 --> 00:15:36,440
‪- คิดงั้นเหรอครับ
‪- แต่คราวนี้ต้องทำให้ถูก

140
00:15:36,520 --> 00:15:40,360
‪เรียบร้อย ขอบคุณมาก สุภาพบุรุษ

141
00:15:41,040 --> 00:15:44,800
‪ถ้าไม่มีพวกเธอ ฉันคงทำไม่ไหว
‪หรือไม่ก็คงทำนานกว่านี้

142
00:15:48,760 --> 00:15:51,040
‪เราลืมแผงด้านหลัง

143
00:15:52,920 --> 00:15:55,520
‪- งั้นก็ต้องรื้อใหม่เหรอครับ
‪- ใช่

144
00:16:05,840 --> 00:16:07,720
‪พระเจ้าช่วย นีน่า เกิดอะไรขึ้น

145
00:16:09,080 --> 00:16:10,400
‪หนูตัดโดนตัวเอง

146
00:16:12,680 --> 00:16:14,160
‪มานี่ มานั่งเร็ว

147
00:16:18,000 --> 00:16:19,440
‪ถอดรองเท้าออกนะ

148
00:16:25,080 --> 00:16:25,960
‪เจ็บจัง

149
00:16:27,520 --> 00:16:29,400
‪ฉันผิดเอง ฉันขอโทษจริงๆ

150
00:16:31,000 --> 00:16:33,560
‪เลือดออกขนาดนี้ เราควรไปโรงพยาบาล

151
00:16:33,640 --> 00:16:35,040
‪เพื่อความปลอดภัย

152
00:16:35,640 --> 00:16:36,840
‪ครูมีรถไหม

153
00:16:37,960 --> 00:16:40,320
‪แย่หน่อยที่ไม่มี ฉันจะเรียกรถพยาบาล

154
00:16:40,400 --> 00:16:42,880
‪มอเตอร์ไซค์ผมน่าจะไปที่นั่นได้ไวกว่า

155
00:16:42,960 --> 00:16:44,480
‪ขอล่ะ ไม่เอารถพยาบาล

156
00:16:48,520 --> 00:16:49,520
‪ก็ได้

157
00:16:51,160 --> 00:16:52,800
‪ฉันมันโง่เกินกว่าจะตัดพรมได้

158
00:16:52,880 --> 00:16:55,040
‪เธอขีดฆ่างานนั้นออกไปจากรายการได้เลย

159
00:16:55,120 --> 00:16:57,560
‪แบบนี้วุฒิการศึกษาก็ยิ่งสำคัญแล้ว

160
00:17:07,800 --> 00:17:11,000
‪พอถึงบ้านแล้วบอกด้วยล่ะ
‪ฉันจะขี่จักรยานเธอไปหา

161
00:17:16,240 --> 00:17:17,840
‪- พร้อมนะ
‪- อือ

162
00:17:29,760 --> 00:17:30,760
‪เจอกันพรุ่งนี้

163
00:17:31,760 --> 00:17:32,600
‪เจอกันครับ

164
00:17:34,920 --> 00:17:35,760
‪โอเค…

165
00:17:47,400 --> 00:17:49,400
‪- เธอไหวใช่ไหมเนี่ย
‪- ครับ

166
00:17:50,840 --> 00:17:52,080
‪ขอบคุณ

167
00:17:52,160 --> 00:17:53,760
‪- โชคดี
‪- ลาก่อน

168
00:18:26,840 --> 00:18:27,680
‪แย่ชะมัด

169
00:18:34,880 --> 00:18:36,640
‪จักรยานเธออยู่ในโรงรถ

170
00:18:38,040 --> 00:18:38,880
‪ขอบใจ

171
00:18:44,800 --> 00:18:45,800
‪ขอให้เธอหายไวๆ

172
00:20:47,720 --> 00:20:49,080
‪- อรุณสวัสดิ์
‪- อรุณสวัสดิ์ครับ

173
00:20:49,600 --> 00:20:50,760
‪ที่นี่สวยมากเลย

174
00:20:52,640 --> 00:20:55,440
‪เลยนึกขึ้นมาได้ว่าทำไมฉันถึง
‪จากเบอร์ลินที่แสนสกปรกมา

175
00:20:56,040 --> 00:20:57,080
‪นีน่าดีขึ้นหรือยัง

176
00:20:58,040 --> 00:21:02,200
‪ครับ เธอสบายดี มันแย่ที่สุดก็ตอนช็อกนั่นแหละ

177
00:21:02,280 --> 00:21:05,240
‪ขอบคุณพระเจ้า ฉันรู้สึกผิดแทบแย่

178
00:21:06,320 --> 00:21:07,560
‪พวกเธอเป็นแฟนกันเหรอ

179
00:21:09,120 --> 00:21:10,480
‪- เปล่าครับ
‪- แน่ใจนะ

180
00:21:14,280 --> 00:21:15,560
‪ผมไม่รู้ คงต้องรอดู

181
00:21:24,680 --> 00:21:26,480
‪ดวงตะวันเป็นนักสู้ผู้โดดเดี่ยว

182
00:21:27,200 --> 00:21:28,120
‪หมายความว่าไง

183
00:21:36,000 --> 00:21:37,640
‪คืนใดๆ ก็เหมือนกับคืนก่อน

184
00:21:38,880 --> 00:21:40,760
‪จะอย่างไรตะวันก็ต้องขึ้น

185
00:21:44,440 --> 00:21:45,440
‪ไพเราะมาก

186
00:21:47,560 --> 00:21:48,400
‪เหมือนบทกวี

187
00:21:51,640 --> 00:21:53,040
‪อย่างน้อยฉันก็คิดแบบนั้น

188
00:22:24,200 --> 00:22:25,040
‪ริลเค

189
00:22:25,960 --> 00:22:27,160
‪ไรเนอร์ มาเรีย

190
00:22:27,240 --> 00:22:30,240
‪คนส่วนใหญ่รู้จักเขาในชื่อสั้นๆ ชื่อนั้น

191
00:22:31,440 --> 00:22:34,280
‪เว้นก็แต่พวกเธอนี่แหละ เราจะเรียกเขาสั้นๆ

192
00:22:34,360 --> 00:22:37,040
‪ฉันขอแนะนำให้พวกเธอใช้อินเทอร์เน็ต
‪ลองค้นหาเขาดู

193
00:22:37,120 --> 00:22:39,880
‪ในกระดาษแผ่นนี้
‪มีบทกวีที่ไพเราะที่สุดของเขาสามบท

194
00:22:40,480 --> 00:22:42,800
‪ส่งมันไป อย่างน้อยก็ในความเห็นฉันน่ะ

195
00:22:42,880 --> 00:22:45,360
‪ฉันเผยรสนิยมเรื่องบทกวีให้รู้แล้ว

196
00:22:46,120 --> 00:22:49,040
‪พรุ่งนี้ฉันอยากให้พวกเธอเขียนบทกวี

197
00:22:49,120 --> 00:22:51,200
‪และอยากให้เหมือนริลเคเขียน

198
00:22:52,160 --> 00:22:55,960
‪งานยาก ฉันรู้ แต่มันจะช่วยให้เธอเติบโต

199
00:23:19,200 --> 00:23:22,120
‪ฉันต้องการผู้เชี่ยวชาญช่วยหน่อย
‪บทกวีนี่มันทำฉันปวดหัว

200
00:23:22,200 --> 00:23:23,400
‪รอแป๊บ ฉันกำลังไป

201
00:23:26,120 --> 00:23:27,640
‪เดี๋ยวฉันจับมันให้

202
00:23:28,400 --> 00:23:31,760
‪อือ เกาะแน่นๆ เธอโอเคนะ

203
00:23:31,840 --> 00:23:33,760
‪รู้สึกเหมือนเป็นยายแก่เลย

204
00:23:33,840 --> 00:23:36,160
‪งั้นก็ไปนั่งเถอะคุณยาย

205
00:23:36,680 --> 00:23:38,840
‪ฉันจะไปหาอะไรมาให้ดื่ม

206
00:23:39,600 --> 00:23:40,480
‪ช้าๆ นะ

207
00:23:41,320 --> 00:23:42,720
‪พลังแฝงอยู่ในความสงบ

208
00:23:43,720 --> 00:23:45,440
‪อย่ารีบร้อน

209
00:23:46,280 --> 00:23:47,560
‪ได้เวลาเลี้ยวแล้ว

210
00:23:49,440 --> 00:23:51,160
‪วางกระเป๋า คุณผู้หญิง

211
00:23:54,840 --> 00:23:56,000
‪เชิญนั่งครับ

212
00:24:00,920 --> 00:24:01,840
‪น้ำเปล่าหรือน้ำผลไม้

213
00:24:03,800 --> 00:24:04,880
‪ถ้าเป็นเบียร์ล่ะ

214
00:24:07,680 --> 00:24:10,160
‪เบียร์ ได้เลย ไม่มีปัญหา

215
00:24:56,000 --> 00:24:57,720
‪มันออกมาเพราะทีเดียว

216
00:24:58,400 --> 00:25:00,080
‪อ่านตอนจบอีกทีสิ

217
00:25:03,440 --> 00:25:04,680
‪"สดับเงียบเชียบ

218
00:25:05,800 --> 00:25:06,800
‪รับฟังเงียบงัน"

219
00:25:06,880 --> 00:25:07,880
‪แขกสุภาพสตรี

220
00:25:09,840 --> 00:25:11,280
‪แปลกใจจังเลย

221
00:25:12,600 --> 00:25:14,000
‪เรามากินอะไรกันหน่อยไหม

222
00:25:17,640 --> 00:25:18,560
‪อยากไปไหม

223
00:25:19,560 --> 00:25:20,400
‪ทำไมจะไม่ล่ะ

224
00:25:21,200 --> 00:25:22,920
‪ต้องเขียนอย่างริลเคเหรอ

225
00:25:24,080 --> 00:25:27,600
‪หนูดีใจจนแทบหน้ามืดตาลายเลย
‪โยนาสช่วยหนูไว้

226
00:25:27,680 --> 00:25:28,560
‪จริงเหรอ

227
00:25:30,240 --> 00:25:31,680
‪เขาเขียนได้เหรอ

228
00:25:33,360 --> 00:25:34,400
‪คงเพราะสายเลือดแน่ๆ

229
00:25:37,000 --> 00:25:39,960
‪โยนาสบอกหนูว่า
‪พ่อของเขาเคยอยากเป็นนักเขียน

230
00:25:41,320 --> 00:25:43,960
‪เหมือนพ่อจะบอกแม่อย่างนั้นตอนที่ผมยังเล็กอยู่

231
00:25:45,840 --> 00:25:46,680
‪จริงหรือเปล่าครับ

232
00:25:48,120 --> 00:25:50,680
‪เขาอาจจะเคยพูดก็ได้

233
00:25:50,760 --> 00:25:53,880
‪สมัยเด็ก เขาอาจเคยเห็นปู่นั่งอยู่ที่โต๊ะ

234
00:25:53,960 --> 00:25:55,360
‪ช่วยส่งเนยให้หน่อยสิ

235
00:25:59,800 --> 00:26:01,000
‪คุณปู่ก็เขียนด้วยเหรอคะ

236
00:26:02,240 --> 00:26:03,120
‪เปล่าหรอก

237
00:26:03,680 --> 00:26:06,240
‪ปู่ไม่อยากกินนอนข้างถนนตอนอายุ 20

238
00:26:07,920 --> 00:26:10,680
‪ปู่เลยชอบแก้เรียงความมากกว่า

239
00:26:12,240 --> 00:26:13,640
‪ขอปู่อ่านหน่อยได้ไหม

240
00:26:16,160 --> 00:26:17,280
‪บทกวีน่ะ

241
00:26:21,520 --> 00:26:22,400
‪ได้อยู่แล้วค่ะ

242
00:26:27,480 --> 00:26:29,040
‪แค่อย่าให้คะแนนหนูก็พอ

243
00:26:29,560 --> 00:26:32,800
‪ไม่ต้องกลัว สาวน้อย ครูเกษียณน่ะ…

244
00:26:35,160 --> 00:26:36,960
‪ไม่ให้คะแนนใครแล้ว

245
00:26:58,680 --> 00:26:59,520
‪ไงคะ

246
00:27:00,280 --> 00:27:01,280
‪ปู่คิดว่าไง

247
00:27:02,520 --> 00:27:03,960
‪ริลเคมีได้แค่คนเดียวเท่านั้น

248
00:27:07,240 --> 00:27:08,640
‪ไม่ได้ว่าหลานนะ

249
00:27:08,720 --> 00:27:12,560
‪มันช่วยไม่ได้ถ้าครูของหลาน
‪เอาความคิดโง่ๆ มายัดให้

250
00:27:12,640 --> 00:27:14,200
‪ทีนี้ส่งไส้กรอกให้หน่อยสิ

251
00:27:21,760 --> 00:27:23,000
‪ขอบใจ

252
00:27:27,320 --> 00:27:30,040
‪"สดับเงียบเชียบ รับฟังเงียบงัน

253
00:27:30,680 --> 00:27:32,640
‪ติดอาวุธเผชิญวิบากกรรม

254
00:27:32,720 --> 00:27:35,440
‪เงยมองท้องฟ้า เปี่ยมด้วยความหวัง

255
00:27:35,520 --> 00:27:37,880
‪ดาราโคจรตามทางมัน

256
00:27:37,960 --> 00:27:40,160
‪ด้วยตะวันคือนักสู้

257
00:27:40,240 --> 00:27:42,440
‪แม้ร่วงหล่น มันจะลอยขึ้นอีกครั้ง"

258
00:27:52,840 --> 00:27:53,680
‪โยนาส

259
00:27:54,960 --> 00:27:56,320
‪พอมีเวลาหรือเปล่า

260
00:28:08,640 --> 00:28:10,560
‪เธอเขียนบทกวีได้ไพเราะมาก

261
00:28:11,520 --> 00:28:12,360
‪ขอบคุณครับ

262
00:28:12,880 --> 00:28:14,560
‪ยิ่งบทที่นีน่าอ่าน

263
00:28:17,640 --> 00:28:18,920
‪ครูชอบบทนั้นมากกว่าเหรอ

264
00:28:19,440 --> 00:28:20,480
‪ก็นิดหน่อย

265
00:28:23,720 --> 00:28:25,080
‪ขอโทษครับ ครูยุง

266
00:28:25,160 --> 00:28:26,240
‪เฮเลน่า

267
00:28:26,320 --> 00:28:27,840
‪แต่เราอยู่ที่โรงเรียนนะครับ

268
00:28:29,360 --> 00:28:30,800
‪แต่ไม่มีใครอยู่ด้วยสักหน่อย

269
00:28:33,040 --> 00:28:34,240
‪ฉันพูดจริงนะ

270
00:28:34,320 --> 00:28:38,040
‪บทกวีนั่นไพเราะมาก เธอมีพรสวรรค์สุดๆ

271
00:28:39,280 --> 00:28:40,320
‪เธอเขียนมานานหรือยัง

272
00:28:44,160 --> 00:28:45,400
‪ผมเขียนมาตลอด

273
00:28:46,400 --> 00:28:47,640
‪ขออ่านหน่อยได้ไหม

274
00:28:48,600 --> 00:28:50,400
‪เคยเอาให้ใครดูหรือยัง

275
00:28:55,000 --> 00:28:58,160
‪ถ้าเกิดเธอมีอะไรอยากให้ดู และสบายใจจะให้ดู

276
00:28:59,440 --> 00:29:01,560
‪ฉันจะวิจารณ์อย่างตรงไปตรงมา

277
00:29:02,720 --> 00:29:03,560
‪เข้าใจแล้วครับ

278
00:30:08,640 --> 00:30:09,480
‪โยนาส

279
00:30:10,960 --> 00:30:12,160
‪ฉันมาแล้ว

280
00:30:13,360 --> 00:30:15,960
‪- ครูเก่งเรื่องทำให้ตกใจจริงๆ
‪- สวัสดี

281
00:30:22,520 --> 00:30:23,440
‪นี่ให้ฉันเหรอ

282
00:30:25,400 --> 00:30:26,320
‪เกรงว่าจะใช่ครับ

283
00:30:30,400 --> 00:30:31,360
‪อยากเข้ามาไหมล่ะ

284
00:30:32,680 --> 00:30:35,880
‪ทำตัวตามสบายนะ ครูกำลังจะอาบน้ำ

285
00:30:35,960 --> 00:30:37,080
‪ห้องนั่งเล่นอยู่นั่น

286
00:30:38,040 --> 00:30:38,880
‪โอเค

287
00:30:56,200 --> 00:30:57,040
‪ขอสองนาที

288
00:31:51,720 --> 00:31:52,560
‪ว่าไงครับ

289
00:32:00,640 --> 00:32:01,480
‪ผมขอโทษ

290
00:32:05,160 --> 00:32:06,920
‪ไม่ โทษที

291
00:32:07,880 --> 00:32:08,720
‪นี่

292
00:32:21,400 --> 00:32:22,240
‪ขอโทษครับ

293
00:34:40,960 --> 00:34:41,920
‪ทุกอย่างโอเคไหม

294
00:34:44,160 --> 00:34:45,320
‪ครูเป็นครูผม

295
00:34:47,360 --> 00:34:48,640
‪เราเป็นผู้ใหญ่ทั้งคู่

296
00:34:49,440 --> 00:34:51,480
‪เธอไม่ต้องรับผิดชอบใคร

297
00:35:00,040 --> 00:35:01,480
‪ไม่จำเป็นต้องพูดอะไรทั้งนั้น

298
00:35:04,600 --> 00:35:06,400
‪แต่ฉันว่าเมื่อคืนมันยอดมากเลย

299
00:35:36,360 --> 00:35:39,040
‪ให้ตายสิ นีน่า เธอมันโง่จริงๆ

300
00:36:07,160 --> 00:36:09,800
‪ไม่อยากเชื่อเลยว่าโยนาสกับยุงจะกิ๊กกัน

301
00:36:11,760 --> 00:36:13,240
‪หรือนี่ฉันกำลังจะเป็นบ้า

302
00:36:16,800 --> 00:36:17,640
‪ไม่

303
00:36:18,880 --> 00:36:19,760
‪ฉันไม่ได้บ้า

304
00:36:20,560 --> 00:36:22,680
‪ฉันนึกว่าเขาชอบเธอซะอีก

305
00:36:26,520 --> 00:36:30,520
‪เท่าที่อ่านมาถึงตอนนี้ถือว่าใช้ได้เลย
‪พวกเธอกลายเป็นริลเคน้อยๆ ไปแล้ว

306
00:36:30,600 --> 00:36:31,920
‪บางคนดีกว่านั้นด้วย

307
00:36:33,160 --> 00:36:34,720
‪กลับไปเขียนต่อที่บ้านนะ

308
00:36:40,240 --> 00:36:41,160
‪เดี๋ยวฉันออกไป

309
00:36:41,240 --> 00:36:43,160
‪- บอกโยนาสว่าเดี๋ยวฉันออกไป
‪- โอเค

310
00:36:45,240 --> 00:36:46,080
‪ครูยุง

311
00:36:47,520 --> 00:36:49,040
‪ขอคุยด้วยเดี๋ยวนะคะ

312
00:36:49,920 --> 00:36:50,920
‪จ้ะ ได้สิ

313
00:36:58,400 --> 00:37:00,360
‪หนูรู้สึกผิดค่ะ

314
00:37:00,440 --> 00:37:03,840
‪เพราะคะแนนที่ครูให้บทกวีริลเคของหนู

315
00:37:04,960 --> 00:37:08,760
‪- หนูไม่เคยได้เต็มในวิชาเยอรมัน
‪- แต่เธอสมควรได้

316
00:37:09,280 --> 00:37:10,480
‪ไม่เลยค่ะ

317
00:37:11,080 --> 00:37:12,320
‪โยนาสต่างหากที่ต้องได้

318
00:37:12,800 --> 00:37:13,800
‪หมายความว่าไง

319
00:37:16,360 --> 00:37:18,320
‪หนูทำการบ้านเองไม่ไหว

320
00:37:18,840 --> 00:37:22,200
‪หนูเขียนได้เละเทะเป็นแอปริคอตบด

321
00:37:22,880 --> 00:37:26,320
‪ภาพพจน์น่าสนใจ เธอไม่ได้ไร้ความสามารถ

322
00:37:27,560 --> 00:37:28,400
‪ตลกจัง

323
00:37:29,920 --> 00:37:31,840
‪ยังไงก็ตาม โยนาสช่วยหนู

324
00:37:31,920 --> 00:37:33,280
‪ช่วยเพราะรัก

325
00:37:36,320 --> 00:37:38,640
‪เราจะทำเป็นมองไม่เห็นเมื่อเป็นเรื่องความรัก

326
00:37:40,000 --> 00:37:42,320
‪พวกเธอคบกันมานานแค่ไหน ฉันไม่ทันสังเกต

327
00:37:44,960 --> 00:37:46,280
‪หนูรู้จักเขามาเป็นชาติแล้ว

328
00:37:47,240 --> 00:37:50,360
‪งั้นสัญญากับฉันหน่อย
‪ว่าเธอจะลองพยายามเขียนเอง

329
00:37:51,440 --> 00:37:53,280
‪ส่วนคะแนน ฉันจะปล่อยไว้อย่างนั้น

330
00:37:54,040 --> 00:37:56,720
‪ถือเป็นรางวัลสำหรับงานที่ยังทำไม่เสร็จ

331
00:37:58,880 --> 00:38:00,280
‪ฉันจะคอยจับตาดูเธอ

332
00:38:05,560 --> 00:38:06,920
‪เดี๋ยวโทรหานะ

333
00:38:07,760 --> 00:38:08,600
‪บาย

334
00:38:11,760 --> 00:38:13,440
‪พวกเธอสองคนคุยอะไรกัน

335
00:38:16,000 --> 00:38:17,320
‪ฉันรู้สึกผิด

336
00:38:18,840 --> 00:38:21,040
‪ฉันบอกเธอว่าฉันไม่ได้เขียนบทกวีเอง

337
00:38:25,320 --> 00:38:28,680
‪- ยุงก็บอกฉันแบบนั้นเหมือนกัน
‪- เพราะอะไร

338
00:38:30,560 --> 00:38:31,880
‪เพราะเธอฉลาดมากไง

339
00:38:42,960 --> 00:38:45,320
‪แน่ใจเหรอว่าอยากขายบ้านหลังนี้

340
00:38:46,760 --> 00:38:47,720
‪ไม่รู้สิ

341
00:38:53,240 --> 00:38:54,160
‪แต่แบบว่า

342
00:38:55,240 --> 00:38:57,160
‪ปล่อยทิ้งไว้มันก็จมกองฝุ่น

343
00:38:57,960 --> 00:39:00,000
‪อย่างน้อยก็ให้เวลาตัวเองอีกหน่อย

344
00:39:00,720 --> 00:39:03,120
‪- ปู่ของนายว่าไงบ้าง
‪- อ้อ เขา…

345
00:39:03,680 --> 00:39:06,280
‪- สิ่งที่เขาพูดเมื่อวันก่อนมันหยาบคาย
‪- จะพูดแบบนั้นก็ได้

346
00:39:07,360 --> 00:39:10,760
‪ฉันค่อยๆ เข้าใจแล้ว
‪ว่าทำไมพ่อฉันไม่ยอมคุยกับเขา

347
00:39:11,880 --> 00:39:14,760
‪เขาทำให้เรารู้สึกว่าเรายังดีไม่พอ

348
00:39:37,600 --> 00:39:39,400
‪ถ้าฉันไม่กินผักในจาน

349
00:39:41,080 --> 00:39:42,920
‪แม่จะให้ฉันขี่ไอ้นี่

350
00:39:47,000 --> 00:39:49,240
‪แล้วก็สลับกันป้อนฉันกับม้า

351
00:39:52,120 --> 00:39:53,760
‪ผักครึ่งหนึ่งเลยกองอยู่บนพื้น

352
00:39:56,720 --> 00:39:58,960
‪แม่จะดุม้าที่กินไม่หมด

353
00:40:04,040 --> 00:40:06,560
‪แต่อย่างน้อย แม่ก็ทำให้ฉันได้รับวิตามินล่ะนะ

354
00:40:56,440 --> 00:40:58,000
‪ฉันรู้ว่านายกลัว

355
00:41:00,240 --> 00:41:01,760
‪เพราะนายเสียแม่ไป

356
00:41:04,560 --> 00:41:05,960
‪แต่นายจะไม่มีวันเสียฉันไป

357
00:42:23,680 --> 00:42:27,000
‪ผู้ปกครองที่รัก นักเรียนที่รัก และบุคลากรที่รัก

358
00:42:28,040 --> 00:42:32,280
‪เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้ต้อนรับ
‪ผู้ที่ฉันสืบทอดตำแหน่งขึ้นมาบนเวทีเล็กๆ นี้

359
00:42:32,360 --> 00:42:34,920
‪ปาฐกหลักของเรา
‪และครูใหญ่ที่ทำหน้าที่มายาวนาน

360
00:42:35,000 --> 00:42:37,160
‪ของโรงเรียนเคลาส์ มันน์ ดร.ฟรีดริช ฮันเซน

361
00:42:43,520 --> 00:42:46,600
‪คุณฮันเซนที่รัก
‪คงไม่ใช่เรื่องเกินจริงหากฉันจะพูดว่า

362
00:42:46,680 --> 00:42:49,920
‪ถ้าไม่มีคุณ มันก็คงไม่มีวันครบรอบให้ฉลอง

363
00:42:50,000 --> 00:42:51,640
‪บ้าจริง นึกว่าจบแล้วซะอีก

364
00:42:51,720 --> 00:42:53,120
‪คุณพูดเกินจริงไปมากเลยล่ะ

365
00:42:53,200 --> 00:42:56,360
‪พวกที่อยู่ในกระทรวงศึกษาที่คีลยังรู้จักชื่อคุณเลย

366
00:42:57,400 --> 00:42:58,240
‪จริงเหรอครับ

367
00:42:58,320 --> 00:42:59,640
‪จริงค่ะ

368
00:42:59,720 --> 00:43:05,960
‪ตอนที่รัฐบาลคีลอยากปิดโรงเรียนเราช่วงปี 80

369
00:43:06,040 --> 00:43:06,880
‪เพราะว่าพวกเขา…

370
00:43:06,960 --> 00:43:07,800
‪ดูสิ

371
00:43:07,880 --> 00:43:12,280
‪จำนวนประชากรบนเกาะเล็กๆ แสนสวยของเรา
‪มาถึงจุดต่ำสุดตั้งแต่เคยมี

372
00:43:12,360 --> 00:43:14,440
‪แต่แล้วก็มีการเปลี่ยนรัฐบาล

373
00:43:14,520 --> 00:43:16,280
‪นี่เป็นโอกาสของเรา

374
00:43:17,600 --> 00:43:22,200
‪เพราะรัฐมนตรีกระทรวงศึกษาคนใหม่
‪เป็นเพื่อนสมัยมหาวิทยาลัยของผม

375
00:43:22,280 --> 00:43:27,320
‪และเพื่อนสมัยมหาวิทยาลัย
‪ย่อมรู้ความลับอีกฝ่ายเรื่องสองเรื่อง

376
00:43:28,000 --> 00:43:30,440
‪ที่บอกให้สาธารณชนรู้ไม่ได้

377
00:43:34,840 --> 00:43:35,840
‪คุณลินเดอมันน์

378
00:43:36,520 --> 00:43:43,040
‪ผมยอมรับว่าบางครั้ง
‪เราก็ต้องปรับวิธีการให้เข้ากับสถานการณ์

379
00:43:44,200 --> 00:43:45,960
‪เพื่อประโยชน์ส่วนรวม

380
00:44:23,520 --> 00:44:26,000
‪ปู่ครับ นี่

381
00:44:26,920 --> 00:44:28,200
‪ปู่ไม่เป็นไรแล้วล่ะ

382
00:44:28,280 --> 00:44:29,520
‪ขอเก้าอี้หน่อย

383
00:44:32,480 --> 00:44:34,160
‪ไม่มีอะไรต้องกังวล

384
00:44:44,560 --> 00:44:45,560
‪แล้วไง

385
00:44:46,280 --> 00:44:47,720
‪ตอนนี้ปู่อยากได้ไวน์แดง

386
00:44:51,040 --> 00:44:53,760
‪- มีอะไรให้ช่วยไหม
‪- ไม่ ไม่เป็นไร

387
00:44:56,240 --> 00:44:59,720
‪ปู่เข้านอนแล้ว แกบอกว่าไวน์จะช่วยให้แกหลับ

388
00:45:04,840 --> 00:45:07,160
‪แน่ใจนะว่าจะเอาไปทั้งขวด

389
00:45:13,040 --> 00:45:14,240
‪เขารู้จักยุงหรือเปล่า

390
00:45:15,440 --> 00:45:17,360
‪ปู่นายน่ะ เขารู้จักเธอไหม

391
00:45:18,240 --> 00:45:19,080
‪จะไปรู้จักได้ไง

392
00:45:20,280 --> 00:45:22,400
‪เพราะพวกเขามองกันด้วยสายตาแปลกๆ

393
00:45:26,120 --> 00:45:29,160
‪อย่ามองเหมือนฉันเพี้ยนสิ มันเป็นแบบนั้นจริงๆ

394
00:45:31,760 --> 00:45:32,600
‪โอเค

395
00:45:34,200 --> 00:45:36,320
‪เดี๋ยวฉันมา ฉันจะเอาแอลกอฮอล์ไปให้เขา

396
00:45:38,720 --> 00:45:40,840
‪- ทุกคนบ้าไปหมดแล้ว
‪- ฉันได้ยินนะ

397
00:45:48,760 --> 00:45:50,680
‪มันไม่ได้แย่อย่างที่เห็นหรอก

398
00:45:51,840 --> 00:45:54,000
‪ปู่คิดจะดื่มไวน์จริงๆ เหรอ

399
00:45:55,120 --> 00:45:58,640
‪รู้ด้วยใจ ไม่ต้องคิด มันต่างกันอยู่นิดๆ

400
00:46:07,200 --> 00:46:08,080
‪นีน่าอยู่ด้วยไหม

401
00:46:11,360 --> 00:46:12,920
‪ไม่ชอบแบบนี้เลย

402
00:46:17,040 --> 00:46:21,200
‪บอกเธอไปว่าวันนี้ปู่ดื่มน้ำไม่พอ

403
00:46:24,280 --> 00:46:25,520
‪ไม่ต้องห่วง

404
00:46:29,720 --> 00:46:33,480
‪โอเค นายอาจคิดว่าฉันบ้า แต่ฉันเห็นกับตา

405
00:46:34,440 --> 00:46:37,280
‪- เธอเห็นอะไร
‪- ท่าทางของยุงที่โรงเรียนไง

406
00:46:37,360 --> 00:46:40,600
‪ปู่จ้องเธอเหมือนเห็นผี แล้วก็เป็นลมไป

407
00:46:41,480 --> 00:46:43,440
‪โอเค เธอบ้าไปแล้วจริงๆ

408
00:46:43,520 --> 00:46:46,080
‪ไม่ใช่แค่นั้น เธอก็จ้องเขาแบบเดียวกัน

409
00:46:46,160 --> 00:46:49,840
‪เกือบเหมือนยั่วโมโหด้วยซ้ำ
‪แถมเธอยังตัดผมสั้นด้วย

410
00:46:55,480 --> 00:46:58,240
‪- นายไม่ได้เจอเธอเลยใช่ไหม
‪- ไม่เลย

411
00:46:59,440 --> 00:47:00,520
‪นายเชื่อฉันไหม

412
00:47:04,720 --> 00:47:06,400
‪ช่างมันเถอะ ราตรีสวัสดิ์

413
00:47:07,800 --> 00:47:08,640
‪นีน่า

414
00:47:09,160 --> 00:47:11,080
‪นีน่า เดี๋ยวก่อน อธิบายให้ฉันฟังอีกทีสิ

415
00:47:12,680 --> 00:47:13,520
‪หลบไป

416
00:47:15,240 --> 00:47:16,080
‪นี่…

417
00:47:16,800 --> 00:47:18,920
‪ฉันไม่อยากทะเลาะกับเธอนะ

418
00:47:39,200 --> 00:47:40,080
‪โยนาส

419
00:47:42,480 --> 00:47:43,320
‪โยนาส

420
00:50:11,400 --> 00:50:12,360
‪บ้าจริง

421
00:51:48,800 --> 00:51:49,640
‪(นีน่า)

422
00:53:02,760 --> 00:53:04,560
‪(11,37 น.)

423
00:53:12,280 --> 00:53:14,080
‪ให้มันเร็วขึ้นกว่านี้

424
00:53:14,160 --> 00:53:16,440
‪- ทำไมไม่ไปวิ่งเองล่ะ
‪- เป็นอะไรไป

425
00:53:16,520 --> 00:53:17,920
‪เธอเป็นแบบนี้มาทั้งเช้าแล้ว

426
00:53:19,480 --> 00:53:22,000
‪ฉันเห็นนังนั่นออกมาจากบ้านเขาเมื่อเช้า

427
00:53:22,880 --> 00:53:23,720
‪ยุงเหรอ

428
00:53:24,240 --> 00:53:27,440
‪- ล้อเล่นหรือเปล่า
‪- ไม่ เธอออกมาจากบ้านเขา

429
00:53:27,520 --> 00:53:28,760
‪สารเลวจริงๆ

430
00:53:28,840 --> 00:53:32,200
‪เขาจูบฉันแล้วก็เอากับนังนั่น ฉันไม่เข้าใจเลย

431
00:53:32,280 --> 00:53:34,960
‪- เธออาจไปหาปู่เขาก็ได้
‪- ใช่

432
00:53:35,040 --> 00:53:36,960
‪สายตาที่เขามองเธอมันตลกมาก

433
00:53:38,280 --> 00:53:40,720
‪เธอก็เห็นเหรอ งั้นฉันก็ไม่ได้คิดไปเอง

434
00:53:40,800 --> 00:53:43,880
‪เรื่องที่บ้าที่สุดคือพ่อฉันก็เห็นยุง

435
00:53:43,960 --> 00:53:46,040
‪เมื่อเช้า ตอนมื้อเช้า พ่อบอกฉัน

436
00:53:46,120 --> 00:53:48,800
‪เขามีครูที่หน้าตาเหมือนเธอเป๊ะ

437
00:53:48,880 --> 00:53:50,080
‪ผมสั้นหรือผมยาว

438
00:53:51,000 --> 00:53:53,880
‪เหมือนเธอเมื่อวาน ฉะนั้นก็น่าจะผมสั้น

439
00:53:53,960 --> 00:53:56,880
‪นีน่า ยูล ทำอะไรของพวกเธอ

440
00:53:56,960 --> 00:53:58,960
‪- ตั้งใจวิ่ง อย่าคุยกัน
‪- เลิกยุ่งสักทีเถอะ

441
00:54:00,120 --> 00:54:02,520
‪ครูเคลาเซน เห็นใจกันหน่อย

442
00:54:14,240 --> 00:54:15,320
‪รู้สึกดีขึ้นไหมครับ

443
00:54:17,520 --> 00:54:19,080
‪อือ ปู่รู้สึกดีแล้ว

444
00:54:22,240 --> 00:54:26,720
‪แต่วันนี้ปู่ไม่อยากให้หลานไปโรงเรียน

445
00:54:28,760 --> 00:54:30,760
‪เราควรเรียกหมอมาหรือเปล่า

446
00:54:31,920 --> 00:54:32,840
‪ไม่เป็นไร

447
00:54:33,400 --> 00:54:35,040
‪แต่แบบนั้นผมก็จะได้ไปโรงเรียน

448
00:54:36,120 --> 00:54:37,440
‪เป็นเพราะครูของผมเหรอ

449
00:54:43,520 --> 00:54:45,400
‪นีน่าเห็นตอนที่ปู่จ้องเธอ

450
00:54:48,200 --> 00:54:49,680
‪แล้วปู่ก็เป็นลม

451
00:54:51,160 --> 00:54:52,680
‪นีน่าเห็นผีแล้ว

452
00:54:55,560 --> 00:54:56,640
‪ปู่รู้จักครูยุงไหม

453
00:54:57,960 --> 00:55:00,760
‪"ครูยุง" นั่นชื่อเธอเหรอ

454
00:55:03,040 --> 00:55:07,040
‪ปู่เห็นไอ้นี่ที่ประตูเมื่อเช้า แต่ไม่เห็นนีน่า

455
00:55:07,120 --> 00:55:10,040
‪(นีน่า)

456
00:55:14,080 --> 00:55:15,640
‪ตกลงปู่ไม่รู้จักครูยุงใช่ไหม

457
00:55:18,160 --> 00:55:20,320
‪ไม่ ปู่จะรู้จักเธอจากไหน

458
00:55:25,400 --> 00:55:27,800
‪ผมต้องไปโรงเรียน มีอะไรโทรมานะครับ

459
00:55:30,280 --> 00:55:32,560
‪หนังสือรุ่นเก่าๆ ไม่มีในเน็ต

460
00:55:32,640 --> 00:55:34,960
‪แต่เธอยืมจากห้องสมุดได้

461
00:55:36,160 --> 00:55:38,800
‪หรือไม่ก็ไปที่หอจดหมายเหตุของเมือง

462
00:55:38,880 --> 00:55:40,000
‪ขอบคุณค่ะ

463
00:55:49,640 --> 00:55:51,440
‪เธอต้องการอะไร เผื่อฉันช่วยได้

464
00:55:52,320 --> 00:55:56,200
‪เธอมาหาหนังสือรุ่นเก่าๆ
‪เพื่อทำรายงานประวัติศาสตร์โรงเรียน

465
00:55:56,280 --> 00:55:58,080
‪งั้นก็ช่างมัน เรื่องนั้นฉันไม่รู้

466
00:56:14,200 --> 00:56:16,520
‪(ยินดีต้อนรับ บุคลากรปี 1986)

467
00:56:27,080 --> 00:56:29,400
‪ถ้าจะหานีน่า เธออยู่ที่ห้องสมุด

468
00:56:29,480 --> 00:56:32,360
‪- ทำไมฉันต้องหาเธอด้วย
‪- นายบอกฉันสิ

469
00:56:32,440 --> 00:56:35,000
‪บางครั้งฉันก็รู้สึกว่าเธอบ้า

470
00:56:36,240 --> 00:56:37,320
‪ขอให้โชคดีนะ

471
00:56:41,120 --> 00:56:43,040
‪(โรงเรียนเคลาส์ มันน์
‪หนังสือรุ่น ปี 1985)

472
00:56:51,120 --> 00:56:53,800
‪โง่ชะมัด เป็นฉันคงอยู่บ้านแล้ว

473
00:56:55,920 --> 00:56:58,120
‪เอและทีและจีและซี

474
00:57:06,840 --> 00:57:09,600
‪(บุคลากรปี 1985)

475
00:57:20,640 --> 00:57:22,440
{\an8}‪(มาเรีย ร็อธ ภาษาเยอรมัน)

476
00:57:24,720 --> 00:57:27,120
‪คุณกับครูไมเนอเคอยู่ที่มายอร์กาในเวลาเดียวกัน

477
00:57:31,880 --> 00:57:33,560
‪คุณต้องการอะไรจากโยนาส

478
00:57:34,080 --> 00:57:35,760
‪คุณมาที่เกาะของเราทำไม

479
00:57:45,720 --> 00:57:47,920
‪ทีนี้เข้าใจหรือยัง

480
00:57:48,000 --> 00:57:49,720
‪เธอจะให้ฉันตอบตรงๆ ไหมล่ะ

481
00:57:50,920 --> 00:57:52,240
‪งั้นฉันจะอธิบายอีกที

482
00:57:52,320 --> 00:57:55,320
‪เมื่ออะดีนีนผสมกับไธมีน

483
00:58:06,640 --> 00:58:07,480
‪โยนาส

484
00:58:08,200 --> 00:58:09,200
‪สวัสดีครับ

485
00:58:09,280 --> 00:58:10,640
‪เดี๋ยวก่อนสิ

486
00:58:10,720 --> 00:58:12,720
‪ผมกำลังจะไปห้องสมุด

487
00:58:12,800 --> 00:58:16,000
‪เธอต้องรับปากครูมาก่อน
‪ถ้าปู่ของเธอต้องการอะไรล่ะก็

488
00:58:16,920 --> 00:58:18,440
‪บอกให้ครูรู้นะ

489
00:58:18,520 --> 00:58:19,560
‪ได้ครับ ขอบคุณ

490
00:58:28,440 --> 00:58:30,560
‪- แล้วนี่จะเอาไงต่อ
‪- ไม่เอาชีวะ

491
00:58:30,640 --> 00:58:32,480
‪- วิชานั้นไว้พรุ่งนี้
‪- เจ๋งเป้ง

492
00:58:55,040 --> 00:58:55,880
‪นีน่า

493
00:58:57,640 --> 00:58:58,480
‪นีน่า

494
00:59:02,080 --> 00:59:02,920
‪โยนาส

495
00:59:07,160 --> 00:59:08,280
‪วันนี้เธอหายไปไหนมา

496
00:59:10,040 --> 00:59:11,960
‪ปู่ผมไม่ค่อยสบาย

497
00:59:12,040 --> 00:59:15,320
‪ฉันรู้เรื่องนั้นแล้ว มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่

498
00:59:17,720 --> 00:59:19,520
‪ว่าแต่ครูเจอนีน่าไหม

499
00:59:20,560 --> 00:59:22,320
‪ไม่ ฉันว่าเธอคงไปแล้ว

500
00:59:25,640 --> 00:59:27,160
‪ฉันอยู่ในห้องสมุด ในนั้นไม่มีใคร

501
00:59:32,600 --> 00:59:33,440
‪โยนาส

502
00:59:34,120 --> 00:59:35,920
‪เมื่อคืนเป็นความฝันที่งดงามจริงๆ

503
00:59:42,480 --> 00:59:45,800
‪เหรอ แต่บัตรยืมออกอยู่ไหนล่ะ

504
00:59:48,160 --> 00:59:50,240
‪งั้นก็รีบมาที่นี่เลย

505
01:01:31,800 --> 01:01:33,080
‪- สวัสดีค่ะ ครูยุง
‪- สวัสดี

506
01:02:03,840 --> 01:02:04,960
‪- สวัสดีครับ
‪- สวัสดีค่ะ

507
01:02:27,960 --> 01:02:28,800
‪สวัสดี

508
01:02:30,120 --> 01:02:30,960
‪ครูยุง

509
01:02:34,200 --> 01:02:36,560
‪- มีอะไรให้ช่วย
‪- ไม่ต้องสนใจฉันก็ได้

510
01:02:36,640 --> 01:02:40,720
‪พอดีฉันมีเรื่องวุ่น ถ้าฉันขอยืมเทปกาวได้ไหม

511
01:02:40,800 --> 01:02:42,080
‪เอาไปติดกล่องย้ายของน่ะ

512
01:02:44,120 --> 01:02:47,440
‪- จะย้ายออกแล้วเหรอครับ
‪- เปล่าค่ะ ยังย้ายเข้าไม่เสร็จ แย่หน่อย

513
01:02:49,200 --> 01:02:51,040
‪แล้วคุณชอบเกาะเล็กๆ ของเราไหม

514
01:02:51,560 --> 01:02:53,040
‪ฉันไม่อยากไปจากที่นี่เลยล่ะ

515
01:02:53,560 --> 01:02:56,480
‪ถ้าคุณต้องการ ผมพาคุณไปดูบาร์ของเราได้นะ

516
01:02:57,640 --> 01:02:59,560
‪บาร์แห่งเดียวที่เรามี

517
01:03:01,520 --> 01:03:04,520
‪ว่าแต่ คุณพอมีเชือกไหมคะ

518
01:05:23,960 --> 01:05:25,760
‪ดูเรียบร้อยดีแล้วเนอะ

519
01:05:25,840 --> 01:05:27,200
‪อือ ตรงโน้น…

520
01:05:27,280 --> 01:05:29,160
‪เราจะไปเก็บตรงโน้นด้วย

521
01:05:34,000 --> 01:05:36,800
‪ดูสิ่งที่เธอเจอสิ มันสื่อว่าเธอเป็นคนยังไงกัน

522
01:05:36,880 --> 01:05:39,040
‪ช่วยเอาถุงเวรนั่นมาให้ฉันทีได้ไหม

523
01:05:39,120 --> 01:05:42,160
‪ไอ้นักท่องเที่ยวทุเรศพวกนี้
‪มันไปเอากันที่อื่นไม่ได้หรือไง

524
01:05:42,240 --> 01:05:43,520
‪มีใครเห็นนีน่าไหม

525
01:05:44,480 --> 01:05:46,480
‪วันนี้นายถามเรื่องนั้นไปแล้วนี่

526
01:05:46,560 --> 01:05:49,720
‪- อาจใช่ เธออยู่ไหน
‪- เธออาจหลบหน้านายอยู่

527
01:05:50,360 --> 01:05:53,440
‪- เธออยู่ในห้องสมุดไม่ใช่เหรอ
‪- ไม่ มีแค่ครูยุง

528
01:05:54,320 --> 01:05:56,200
‪- เวรแล้ว
‪- มีอะไร

529
01:05:56,280 --> 01:05:57,320
‪ไม่มี

530
01:05:58,120 --> 01:06:00,400
‪- งั้นทำไมทำหน้าแบบนั้น
‪- นั่นสิ ทำไมล่ะ

531
01:06:00,480 --> 01:06:01,480
‪หุบปากซะ

532
01:06:03,360 --> 01:06:04,880
‪จักรยานเธอยังอยู่ไหม

533
01:06:04,960 --> 01:06:07,320
‪- ตอนนายออกมาน่ะ
‪- ฉันไม่รู้

534
01:06:10,040 --> 01:06:11,640
‪บ้าจริง ลืมคิดเรื่องนั้นไปเลย

535
01:10:40,000 --> 01:10:42,880
‪ไงทุกคน นี่นีน่า
‪เธอโทรมานอกชั่วโมงทำการของฉัน

536
01:11:02,360 --> 01:11:04,960
{\an8}‪(เราต้องเจอกัน เรื่องด่วน โยนาส)

537
01:11:06,480 --> 01:11:09,080
{\an8}‪(ที่ไหน)

538
01:11:18,360 --> 01:11:22,680
{\an8}‪(ฮอลสเตนเวก 12)

539
01:11:35,600 --> 01:11:36,720
‪นีน่าหายตัวไป

540
01:11:38,840 --> 01:11:41,520
‪- ขอเข้าไปได้ไหม
‪- อือ ได้สิ

541
01:11:48,440 --> 01:11:49,720
‪ที่ว่า "หายไป" แปลว่าไง

542
01:11:50,640 --> 01:11:52,760
‪เธอปิดโทรศัพท์ ไม่มีใครรู้ว่าเธออยู่ไหน

543
01:11:52,840 --> 01:11:55,400
‪เมื่อบ่าย ฉันเจอเธอที่ห้องสมุด

544
01:11:57,440 --> 01:11:59,040
‪เธอได้พูดอะไรหรือเปล่า

545
01:12:10,280 --> 01:12:11,440
‪นีน่าหึง

546
01:12:13,240 --> 01:12:15,840
‪แย่หน่อย วันนี้นีน่าเห็นฉันออกมาจากบ้านเธอ

547
01:12:19,840 --> 01:12:20,680
‪บ้าจริง

548
01:12:21,720 --> 01:12:24,360
‪เธออาจไปขี่จักรยานแถวๆ นี้ก็ได้

549
01:12:28,160 --> 01:12:29,040
‪ขอโทษด้วยนะ

550
01:12:30,080 --> 01:12:32,400
‪ฉันไม่อยากทำให้เธอ
‪ต้องตกอยู่ในสถานการณ์แปลกๆ

551
01:12:32,480 --> 01:12:34,240
‪- แต่คุณทำไปแล้ว
‪- ฉันแค่ต้องการเธอ

552
01:12:34,320 --> 01:12:36,520
‪ก็เลยแอบย่องเข้ามาในบ้านคนอื่นกลางดึกเนี่ยนะ

553
01:12:37,720 --> 01:12:38,960
‪- ใครเขาทำกัน
‪- เดี๋ยวนะ

554
01:12:40,200 --> 01:12:41,760
‪เธอไม่เดือดร้อนใจเรื่องนั้นหรอก

555
01:12:47,640 --> 01:12:48,680
‪เธอมีแก้วไวน์ไหม

556
01:12:52,240 --> 01:12:53,400
‪ที่อ่าง ทางด้านซ้าย

557
01:13:18,920 --> 01:13:20,040
‪นี่บ้านพ่อแม่เธอเหรอ

558
01:13:21,280 --> 01:13:23,120
‪ครับ พวกเขาเคยอยู่ที่นี่

559
01:13:23,200 --> 01:13:25,880
‪- จนเมื่อปีที่แล้ว
‪- จนเกิดอุบัติเหตุ

560
01:13:28,320 --> 01:13:30,360
‪เลวร้ายมาก ฉันรู้เรื่องแล้ว

561
01:13:54,440 --> 01:13:55,720
‪เราอาจควรจบเรื่องนี้ซะ

562
01:14:10,240 --> 01:14:13,200
‪ผมไม่รู้ว่าอะไรถูกอะไรผิดอีกต่อไปแล้ว

563
01:14:15,200 --> 01:14:16,920
‪ฉันรู้ว่าอะไรถูก

564
01:14:19,480 --> 01:14:20,560
‪เธอต้องเขียน

565
01:14:24,480 --> 01:14:25,960
‪ไปบอกปู่ของผมสิ

566
01:14:27,880 --> 01:14:30,600
‪ปู่บอกพ่อผมว่านักเขียนหลายคนจบเห่อยู่ข้างถนน

567
01:14:30,680 --> 01:14:33,360
‪ถ้าผมไม่ใช่ชิลเลอร์ เกอเธ่
‪หรือคาฟคาเฮงซวยนั่น

568
01:14:33,440 --> 01:14:34,720
‪ผมก็ไม่ควรเสียเวลา

569
01:14:37,480 --> 01:14:39,320
‪เธอไม่จบเห่ข้างถนนหรอก

570
01:14:40,880 --> 01:14:44,440
‪เธอไม่จำเป็นต้องฟังใคร
‪เรื่องสิ่งที่เธอจะทำในชีวิต

571
01:14:56,640 --> 01:14:58,240
‪ฉันกำลังจะเดินออกจากประตูบานนั้น

572
01:14:59,720 --> 01:15:01,360
‪เราจะเป็นแค่เพื่อนกันต่อไป

573
01:15:03,080 --> 01:15:04,440
‪นีน่าจะได้สบายใจ

574
01:15:06,720 --> 01:15:08,200
‪พวกเธอจะมีลูกกันสามคน

575
01:15:08,800 --> 01:15:10,320
‪เธอจะเขียนนิยายหลายเล่ม

576
01:15:11,480 --> 01:15:13,040
‪ได้ทำฝันให้เป็นจริง

577
01:15:34,880 --> 01:15:35,720
‪เดี๋ยว…

578
01:17:16,080 --> 01:17:17,800
‪ผมสั้นเข้ากับคุณดี

579
01:17:53,280 --> 01:17:54,200
‪หลานไปไหนมา

580
01:17:55,680 --> 01:17:58,280
‪- ไปเจอใครบางคนมา
‪- นีน่าเหรอ

581
01:18:00,120 --> 01:18:01,400
‪หรือครูของหลาน

582
01:18:04,360 --> 01:18:07,640
‪อย่างน้อยเธอก็เชื่อในงานเขียนของผม
‪และไม่คิดว่าผมไร้ค่า

583
01:18:13,440 --> 01:18:17,240
‪ปู่อาจทำสำเร็จกับพ่อผม แต่ปู่หยุดผมไม่ได้แน่

584
01:18:35,440 --> 01:18:36,600
‪โยนาส

585
01:18:36,680 --> 01:18:37,720
‪ตื่นเร็ว

586
01:18:37,800 --> 01:18:41,000
‪พวกเขาพบศพนีน่าที่ชายหาด

587
01:18:55,800 --> 01:18:57,320
‪นีน่า

588
01:18:57,400 --> 01:19:01,200
‪พระเจ้า ไม่นะ

589
01:19:03,360 --> 01:19:04,400
‪นีน่า

590
01:19:05,480 --> 01:19:07,280
‪พระเจ้า ไม่

591
01:19:30,720 --> 01:19:33,200
‪ปู่ของคุณเคยมีอาการชักมาก่อนไหม

592
01:19:33,280 --> 01:19:36,200
‪หรือมีใครในครอบครัว
‪ที่มีประวัติเป็นโรคลมชักบ้าง

593
01:19:40,080 --> 01:19:42,840
‪ถ้าเรียบร้อยแล้ว ผมขอเซดาติน 50 มิลลิกรัม

594
01:19:42,920 --> 01:19:43,800
‪- ได้ค่ะ
‪- ขอบคุณ

595
01:19:44,400 --> 01:19:45,640
‪ในครอบครัวคุณมีใครเป็นไหม

596
01:19:51,640 --> 01:19:53,000
‪ผมไม่รู้

597
01:19:54,520 --> 01:19:56,640
‪เราจะให้ยานอนหลับคุณกลับบ้านไปด้วย

598
01:19:58,240 --> 01:19:59,080
‪เชิญ

599
01:20:01,720 --> 01:20:03,800
‪คุณควรกลับไปนอนพักสักหน่อย

600
01:20:04,760 --> 01:20:07,840
‪อาการปู่คุณทรงตัวแล้ว นี่เป็นสัญญาณที่ดี

601
01:20:09,000 --> 01:20:11,800
‪- ช่วยพาเพื่อนกลับบ้านได้ไหม
‪- ครับ

602
01:20:11,880 --> 01:20:15,840
‪ไม่ต้องห่วงนะ ถ้าปู่คุณฟื้น เราจะแจ้งให้คุณทราบ

603
01:20:16,520 --> 01:20:17,360
‪ผมสัญญา

604
01:20:45,760 --> 01:20:46,600
‪เฮ่

605
01:20:47,640 --> 01:20:49,120
‪หมอบอกให้นายกิน

606
01:20:50,840 --> 01:20:52,160
‪ฉันไม่อยากกินยา

607
01:21:01,040 --> 01:21:01,880
‪แล้วยูลล่ะ

608
01:21:05,480 --> 01:21:06,400
‪อยู่กับแม่นีน่า

609
01:21:14,280 --> 01:21:15,440
‪ฉันไม่เข้าใจเลย

610
01:21:20,160 --> 01:21:23,400
‪นีน่าไม่มีโดนน้ำขึ้นเล่นงานโดยไม่ทันระวังแบบนั้น

611
01:21:45,560 --> 01:21:47,280
‪ช่วยเจาะจงช่วงเวลาให้หน่อย

612
01:21:47,880 --> 01:21:51,000
‪ที่เธอบอกนีน่าเรื่องครูของพ่อเธอน่ะ

613
01:21:51,880 --> 01:21:52,760
‪นั่นมันเมื่อไหร่

614
01:21:52,840 --> 01:21:55,160
‪มันน่าจะเป็นช่วง…

615
01:21:58,200 --> 01:22:03,400
‪ระหว่างปี 1984 ถึงปี 1988

616
01:22:17,760 --> 01:22:18,880
‪มันหายไปหนึ่งหน้า

617
01:22:31,960 --> 01:22:33,480
‪- สวัสดีค่ะ
‪- สวัสดีค่ะ

618
01:22:33,560 --> 01:22:36,640
‪เฮเลน่า ยุงค่ะ ฉันอยากพบพ่อของฉัน
‪ฟรีดริช ฮันเซน

619
01:23:08,000 --> 01:23:09,000
‪นี่

620
01:23:11,040 --> 01:23:13,200
‪(ชั้นเรียนปี 1985 โรงเรียนเคลาส์ มันน์)

621
01:23:15,040 --> 01:23:18,880
‪(ครูใหญ่ ฟรีดริช ฮันเซน
‪และครูสอนภาษาเยอรมัน มาเรีย ร็อธ)

622
01:23:21,920 --> 01:23:23,000
‪พิมพ์ชื่อเธอ

623
01:23:30,560 --> 01:23:32,880
‪(ค้นหาชื่อ มาเรีย ร็อธ ค้นหา)

624
01:23:32,960 --> 01:23:35,520
‪(พบศพผู้หญิงในพื้นที่น้ำขึ้น)

625
01:23:35,600 --> 01:23:36,920
‪นั่นคือสี่ปีต่อมา

626
01:23:37,000 --> 01:23:40,760
‪"อดีตครูสอนภาษาเยอรมัน
‪โรงเรียนเคลาส์ มันน์ มาเรีย ร็อธ

627
01:23:40,840 --> 01:23:44,960
‪ถูกพบเป็นศพเมื่อเช้าวานนี้ที่ชายหาดหลัก"

628
01:23:46,080 --> 01:23:48,560
‪"ทีมกู้ภัยระบุว่าเธอจมน้ำ"

629
01:23:49,600 --> 01:23:52,560
‪"ตอนนี้ยังไม่ทราบรายละเอียดเพิ่มเติม
‪และยังไม่ทราบว่าคดีนี้

630
01:23:52,640 --> 01:23:53,960
‪มีบุคคลที่สามเกี่ยวข้องหรือไม่"

631
01:24:02,960 --> 01:24:04,320
‪ใจเย็นๆ

632
01:24:06,680 --> 01:24:08,960
‪หมอบอกว่าแกยังพูดไม่ได้

633
01:24:09,040 --> 01:24:11,120
‪เพราะแกกัดลิ้นตัวเองแรงเกินไป

634
01:24:12,320 --> 01:24:15,440
‪กล้ามเนื้อสั่งการของแกก็หดลง
‪จากอาการกล้ามเนื้อหดเกร็ง

635
01:24:18,040 --> 01:24:19,480
‪แต่เดี๋ยวมันก็ฟื้นกลับมา

636
01:24:21,080 --> 01:24:25,640
‪เรื่องสำคัญที่สุดตอนนี้
‪คือการที่แกได้เจอฉันและฟังฉัน

637
01:24:33,240 --> 01:24:35,040
‪พอเห็นฉันแล้ว แกจำเธอได้หรือเปล่า

638
01:24:40,240 --> 01:24:41,840
‪แม่ฉันรักแกมาก

639
01:24:44,960 --> 01:24:49,000
‪ตอนแม่ตั้งท้องฉัน แม่คิดจริงๆ ว่าแกจะเลือกเรา

640
01:24:50,920 --> 01:24:52,600
‪แต่แกกลับทิ้งแม่ไป

641
01:24:54,160 --> 01:24:57,280
‪ฉันยังจำได้เหมือนมันเพิ่งเกิดขึ้นวันนี้
‪ตอนที่เราลงจากเรือข้ามฟาก

642
01:24:59,600 --> 01:25:01,160
‪ฉันยืนอยู่ตรงหน้าแก

643
01:25:03,400 --> 01:25:05,720
‪แล้วแกก็ไล่เราไป

644
01:25:15,600 --> 01:25:17,360
‪แม่อยู่กับฉันที่หาด

645
01:25:17,920 --> 01:25:20,280
‪พยายามซ่อนน้ำตาไม่ให้ฉันเห็น

646
01:25:22,000 --> 01:25:23,720
‪ฉันเห็นสีหน้าแม่

647
01:25:27,120 --> 01:25:28,320
‪เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง

648
01:25:29,840 --> 01:25:30,880
‪ว่างเปล่า

649
01:25:34,720 --> 01:25:37,600
‪แม่วางฉันลงบนหาดทราย บอกให้ฉันรอ

650
01:25:38,600 --> 01:25:40,240
‪แม่อยากคุยกับแก

651
01:25:41,000 --> 01:25:42,440
‪แต่แม่ไม่เคยกลับมา

652
01:25:46,760 --> 01:25:48,640
‪ฉันนั่งรออยู่หลายชั่วโมง…

653
01:25:51,320 --> 01:25:54,200
‪รอทั้งคืนกระทั่งฟ้าสาง

654
01:25:58,920 --> 01:26:00,800
‪เด็กผู้หญิงอายุสี่ขวบ

655
01:26:11,960 --> 01:26:13,400
‪แล้วพวกชาวประมงก็มา

656
01:26:14,840 --> 01:26:15,840
‪ตามด้วยตำรวจ

657
01:26:18,120 --> 01:26:20,440
‪มีไฟสีฟ้าและเสียงหวอเต็มไปหมด

658
01:26:25,080 --> 01:26:27,000
‪พวกเขาเจอคลื่นซัดศพแม่อยู่

659
01:26:31,600 --> 01:26:33,480
‪แกฆ่าเธอ

660
01:26:44,840 --> 01:26:45,680
‪ไม่ต้องห่วง

661
01:26:46,440 --> 01:26:48,320
‪ฉันจะไม่ฆ่าแกหรอก

662
01:26:49,600 --> 01:26:51,520
‪แต่ฉันจะฆ่าคนที่แกรัก

663
01:26:53,560 --> 01:26:55,280
‪เหมือนที่แกทำกับฉัน

664
01:27:00,400 --> 01:27:03,000
‪และคนสุดท้ายที่เหลืออยู่คือโยนาส

665
01:27:19,120 --> 01:27:20,160
‪เฮเลน่า

666
01:28:44,680 --> 01:28:46,000
‪เธอจะเปิดประตูไหม

667
01:28:57,440 --> 01:28:58,360
‪อรุณสวัสดิ์

668
01:28:59,480 --> 01:29:00,920
‪ฉันคุยกับหมอแล้ว

669
01:29:01,000 --> 01:29:04,160
‪เขาเห็นด้วยว่าปู่ของเธอ
‪ควรกลับมาพักรักษาตัวที่บ้าน

670
01:29:05,040 --> 01:29:07,920
‪หน่วยกาชาดจะส่งผู้ดูแลมาทุกวัน

671
01:29:08,000 --> 01:29:09,720
‪แล้วทำไมหมอถึงคุยกับคุณ

672
01:29:10,280 --> 01:29:11,800
‪- ให้ช่วยไหม
‪- ไม่เป็นไรครับ

673
01:29:16,080 --> 01:29:18,560
‪ฉันเสียใจด้วยนะ เรื่องที่เกิดขึ้นกับนีน่า

674
01:29:24,640 --> 01:29:25,800
‪จะให้เอาเขาไปไว้ไหนดี

675
01:29:31,440 --> 01:29:32,800
‪ห้องนั่งเล่นก็ได้ครับ

676
01:29:58,520 --> 01:29:59,520
‪คุณกล้าดียังไง

677
01:30:00,200 --> 01:30:01,120
‪เรื่องทั้งหมดนี่น่ะ

678
01:30:04,640 --> 01:30:07,080
‪พอฉันรู้เรื่องที่เกิดขึ้น ฉันก็ตามหาเธอ

679
01:30:07,160 --> 01:30:09,560
‪ฉันไปที่โรงพยาบาลแล้วหมอก็คุยกับฉัน

680
01:30:10,480 --> 01:30:12,480
‪แม่คุณสอนที่โรงเรียนเราเหรอ

681
01:30:14,040 --> 01:30:15,160
‪เธอชื่อมาเรีย ร็อธใช่ไหม

682
01:30:18,160 --> 01:30:19,000
‪ใช่

683
01:30:25,360 --> 01:30:27,720
‪(โฟล)

684
01:30:32,200 --> 01:30:34,080
‪ปู่ผมไปเกี่ยวข้องอะไรกับเธอ

685
01:30:39,000 --> 01:30:39,920
‪รับสายสิ

686
01:30:41,240 --> 01:30:43,480
‪ฉันจะไปชงกาแฟแล้วเราค่อยคุยกัน

687
01:31:59,440 --> 01:32:00,920
‪เธอจะเล่าทุกอย่างให้ฉันฟัง

688
01:32:02,240 --> 01:32:04,640
‪เสร็จแล้วเดี๋ยวฉันโทรไป ตกลงไหม

689
01:32:06,360 --> 01:32:08,040
‪เธอกำลังมา ไว้คุยกันนะ

690
01:32:48,400 --> 01:32:51,120
‪ฉันเข้าใจดีเลยว่าทำไมแม่ฉัน
‪ถึงได้อยากอยู่บนเกาะนี้นัก

691
01:32:54,920 --> 01:32:57,160
‪ทำไมคุณถึงฉีกหน้านั้นในหนังสือรุ่น

692
01:33:00,520 --> 01:33:02,160
‪เพราะในนั้นมีแม่ฉันอยู่

693
01:33:06,720 --> 01:33:09,640
‪แม่ตกหลุมรักปู่เธอหัวปักหัวปำ

694
01:33:11,800 --> 01:33:13,040
‪รักปานดวงใจ

695
01:33:20,240 --> 01:33:21,360
‪พวกเขามีลูกกันหรือเปล่า

696
01:33:28,200 --> 01:33:29,920
‪แบบนั้นฉันก็จะเป็นป้าของเธอ

697
01:33:35,320 --> 01:33:36,680
‪ปู่ของเธอเป็นฆาตกร

698
01:33:40,080 --> 01:33:41,280
‪เขาฆ่าแม่ฉัน

699
01:33:43,920 --> 01:33:46,480
‪เพราะแม่ฉันอยากให้ลูกสาวมีพ่ออยู่เคียงข้าง

700
01:34:22,520 --> 01:34:23,840
‪ฉันขอโทษด้วยเรื่องนีน่า

701
01:34:28,040 --> 01:34:29,280
‪แต่นีน่าอาจมาคุยกับเธอ

702
01:34:31,680 --> 01:34:33,360
‪แล้วเธอก็จะนึกเรื่องทั้งหมดออก

703
01:34:36,400 --> 01:34:37,800
‪ซึ่งมันก็เร็วเกินไป

704
01:34:46,200 --> 01:34:47,040
‪มานี่สิ

705
01:35:32,800 --> 01:35:35,600
‪ไม่เป็นไรหรอก มันแค่ทำให้เธอตัวชานิดๆ

706
01:35:38,200 --> 01:35:39,040
‪เธอไม่เป็นไร

707
01:35:40,800 --> 01:35:41,640
‪โอเค

708
01:35:46,040 --> 01:35:46,880
‪เธอไม่เป็นไร

709
01:35:48,240 --> 01:35:49,080
‪เชื่อฉันสิ

710
01:36:01,280 --> 01:36:02,360
‪ทุกอย่างโอเคดี

711
01:36:03,000 --> 01:36:04,040
‪ไม่มีอะไรทั้งนั้น

712
01:36:04,840 --> 01:36:05,760
‪ทุกอย่างโอเค

713
01:36:07,160 --> 01:36:09,360
‪ทุกอย่างโอเค

714
01:38:58,160 --> 01:39:00,960
‪ถ้าคุณได้อ่านมัน แปลว่าฉันคงไม่มีชีวิตอยู่แล้ว

715
01:39:01,880 --> 01:39:05,080
‪ฉันได้พยายามทุกอย่างแล้ว
‪ฉันได้มอบอิสรภาพแก่คุณ

716
01:39:06,920 --> 01:39:09,000
‪ฉันจะแสดงให้คุณเห็นว่าฉันรักคุณมากแค่ไหน

717
01:39:09,080 --> 01:39:12,600
‪ด้วยทุกอณูของร่างกายฉัน
‪ทุกเศษเสี้ยวของดวงวิญญาณฉัน

718
01:39:13,720 --> 01:39:16,760
‪ตอนนี้ฉันต้องยอมรับว่ามันไร้ประโยชน์

719
01:39:17,800 --> 01:39:21,680
‪ฉันต้องยอมรับว่าคุณสนใจแค่เพียงเรื่องเดียว

720
01:39:22,960 --> 01:39:23,960
‪ชื่อเสียงของคุณ

721
01:39:25,440 --> 01:39:29,440
‪ลูกนอกสมรสที่เกิดจากการคบชู้

722
01:39:29,520 --> 01:39:31,240
‪จะเป็นส่วนเกินในภาพชีวิตคุณ

723
01:39:32,120 --> 01:39:34,360
‪อย่างน้อยฉันก็หวังว่า

724
01:39:34,440 --> 01:39:37,640
‪การได้เห็นลูกสาวจะทำให้คุณรู้สึกรู้สาอะไรบ้าง

725
01:39:40,280 --> 01:39:42,480
‪ฉันจะไม่ยอมไปจากเกาะนี้

726
01:39:43,600 --> 01:39:47,520
‪บางทีส่วนหนึ่งของฉันอาจจะหลงเหลือ
‪อยู่ในตัวลูกสาวของเรา

727
01:39:49,240 --> 01:39:50,920
‪ซึ่งคุณอาจรักเธอได้สักวัน

728
01:39:53,320 --> 01:39:54,360
‪มาเรียของคุณ

729
01:40:58,960 --> 01:40:59,800
‪โอเคหรือเปล่า

730
01:41:02,640 --> 01:41:03,480
‪ขอโทษครับ

731
01:41:06,480 --> 01:41:07,720
‪คุณมาจากเกาะเหรอ

732
01:41:10,200 --> 01:41:13,280
‪ฉันไม่เข้าใจเลย นี่เกาะของคุณ

733
01:41:20,520 --> 01:41:22,160
‪ทำไมมีแค่เกาะนี้ที่เป็นสีดำ

734
01:41:25,720 --> 01:41:28,840
‪(หมู่เกาะฟริเซียนเหนือ)

735
01:43:53,800 --> 01:43:58,800
‪คำบรรยายโดย วรพล ถาวรวรานนท์