Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Dzień dobry, drogie panie!
Budźcie się, nieroby,
bo słońce już ostro grzeje nad Guaramobim.
Przygotujcie się, skurczybyki. Temperatura rośnie.
Nadchodzi najwspanialsze wydarzenie w naszym mieście!
Zgadza się.
To długo wyczekiwany Festiwal Rapadury!
Szykujcie się, bo będzie cudownie!
Tymczasem cieszcie uszy piosenką forró. I tak nie gramy innych gatunków.
Hej!
Ani kroku!
Ręce do góry, gnojku!
GLINIARZ TWARDZIEL
Nie pan.
No co jest?!
Więcej szacunku dla policji! Tu nie można grać.
Mam cię zamknąć?
Komisarz Nonato. Którędy zwiał?
- Tędy. - Konfiskuję jako dowód.
Tu komisarz Bruceuílis Nonato. Toninho, słyszysz mnie?
KOMISARIAT POLICJI
Budź się, chłopie!
Co pan wyprawia?
Pani zejdzie z drogi!
Idziemy!
Masz prawo zachować milczenie, gnojku!
Wszystko, co powiesz,
zostanie użyte przeciwko tobie.
- Nie jestem przestępcą. - Dlaczego uciekałeś?
Spojrzałeś na mnie, zacząłeś biec, to się wystraszyłem!
Co robiłeś w tamtym domu?
Zabiję go!
To nie tak, jak myślisz!
Chryste Panie. Idziemy.
Ukradłeś wentylator? Co, u licha?
- Zabiję tego drania! - To mój kuzyn, kotku!
Proszę zachować spokój. Wszystko jest pod kontrolą.
Uważaj!
Mam tu zostać?
Nie chcę dzielić celi z tym wszarzem.
Twoja żona nie narzekała.
Właściwie mogę tu zostać,
bo zamierzam dokonać zabójstwa!
Użyjesz swoich rogów?
Zaraz! Chwila!
Zapewniam, że wszystko szybko się wyjaśni.
Macie moje słowo.
Bruceuílis Nonato, ty kretynie!
- Cholera! - Pani komendant!
Włamanie do domu,
zakłócanie porządku,
niszczenie własności publicznej,
wtrącanie się w życie innych…
Mam cię serdecznie dosyć! Co ja z tobą zrobię, Bruce?
Złapałem gościa, który ukradł wentylator.
Wziąłem ten stary wentylator,
bo u niego w domu jest okropnie gorąco.
Nie ma okna!
- Włącz na wysokie obroty. - Na wysokie?
- Proszę posłuchać… - Cisza!
Obaj do mojego gabinetu!
W przyszłym tygodniu
odbędzie się 30. Festiwal Rapadury w Guaramobim.
Najsłynniejszy na świecie!
- Jest jakiś inny? - Wiem, szefowo.
Ochrona jest gotowa.
- Nie weźmiesz w tym udziału. - Co?
Odpowiadam za bezpieczeństwo.
Toninho się tym zajmie.
Toninho?
On się nie nadaje do tej roboty.
Zgadzam się z Bruce’em.
Toninho może i jest głupi,
słaby, leniwy,
brzydki,
może i ma odstające uszy, ale przynajmniej słucha rozkazów.
Zgadzam się z szefową.
Zostanę ukarany za próbę powstrzymania podejrzanych działań?
Podejrzane działania…
Podejrzane działania to ty masz we łbie.
Ty widziałeś kiedyś coś podejrzanego?
Raz myślałem, że widzę UFO,
ale to był latający lampion.
Widzisz? Tu się nic nie dzieje, Bruce!
Jeśli ktoś tu kogoś uderzy, nazywają jego imieniem plac.
Tak, niestety.
Mam dla ciebie inną misję.
To rozumiem!
Do czasu festiwalu masz dbać o Celestynę.
- Wariatka czy naćpana? - Co?
Policjant ma niańczyć kozę?
Celestyna to skarb tego miasta.
W zeszłym roku wybrano ją na radną.
Bruce, wiesz, że mieszkańcy kochają tę kozę.
Odpowiadasz za nią.
Ma być wystrojona i odszykowana,
pachnąca, czysta i nakarmiona.
Możesz zacząć od kąpieli.
Zostałem pastuchem. Oto nagroda za to, że chcę być prawdziwym gliną.
Zbliżcie się. Nie będę powtarzała.
OPERACJA GROM
Celem dzisiejszej operacji jest człowiek znany jako Ping Li.
Nasze źródła donoszą, że Ping Li od miesięcy negocjuje zakup narkotyków
z naszym największym celem, dilerem znanym jako…
KTO TO?
…Biała Rękawiczka.
Aby dopaść Rękawiczkę, musimy złapać Pinga Li.
Ale uwaga!
Są to ludzie uważani za nieobliczalnych i niebezpiecznych.
Grupa Alfa
zabezpieczy ten teren.
Grupa Beta będzie pilnować zachodniego wyjścia.
Gdyby to zależało ode mnie, wparowałabym tam siłą,
ale ze względów prawnych nie wolno nam tego zrobić.
Musimy ich aresztować na gorącym uczynku.
Dlatego też nasi dwaj ludzie
przenikną do ich struktur jako dilerzy pracujący dla Białej Rękawiczki.
Na linii ognia
znajdą się Caique
i Trindade.
Co znowu, Trindade?
GLINIARZ ZZA BIURKA
Powinienem zostać w komisariacie.
Mógłbym dopracować tablicę informacyjną.
Niezła jest, prawda?
Byłem w papierniczym, mają wyprzedaż.
Mogę też uaktualniać informacje i pozmieniać czcionki.
Rozejść się.
- Idziemy. - Do roboty.
Chcesz się wycofać, kiedy wszystko jest gotowe?
Nie bardzo mi leży ten plan.
W samym planie nie ma nic złego, tylko…
nie leży mi ta część, w której muszę być jego częścią.
Przykro mi, jesteś nam potrzebny.
Czy aby na pewno?
Pamiętaj, że jestem facetem z biura.
Spoglądałeś dziś w lustro?
Spojrzymy raz jeszcze?
- Co widzisz? - Mózg całej operacji?
Człowieka słabego i zmęczonego.
Przeciwieństwo wszystkich gliniarzy w tym komisariacie.
Caique.
Zgłaszam się.
PRAWDZIWY GLINIARZ
Podejdź.
Pani kapitan?
Spójrz, jak wygląda Caique.
Czy on wygląda na dilera?
Nie, pani kapitan.
Posturą nie przypominam przestępcy.
Jestem za silny.
Otóż to.
Dlatego pomacasz biceps Caique.
Biceps, Caique!
Pomacaj jego bułę.
Dotknij.
To jest muskuł gliniarza.
Teraz pomacaj brzuch.
Nie trzeba…
Co pomyśli przestępca, jak go zobaczy?
- Policja? - Policja!
- A gdy zobaczy ciebie? - Mózg całej…
Patałach!
Frajer, mięczak.
- Mieszka z babcią. - Już się wyprowadziłem.
Dlatego ty i Caique pójdziecie razem.
Dla równowagi.
Potrzebuję cię, Trindade.
Będziesz moją tarczą.
Jak to „tarczą”?
- Operacja Grzmot! - Grzmot!
Grzmot.
Na stanowiska. Zaczynamy.
Nie leży mi to przebranie.
- Co z nim nie tak? - Na koszulce mam napis „ludzki cel”.
To nazwa zespołu mojego brata. Grają alternatywnego rocka.
Tylko bas i waltornia.
Ale skąd taka nazwa?
Wiesz co? Nie wspierasz brazylijskiej sceny niezależnej.
Wolisz mainstreamowe kapele, które ssą rządowe cycki.
Nie o to chodzi.
A o co?
Mam na klatce tarczę!
Mój bratanek to rysował. Jest niepełnosprawny.
Rysuje stopą. Okaż trochę szacunku.
Teraz wczuj się w postać.
Tak jak ja. Skup się. Jestem gliną.
Pstryk! Teraz jestem bandziorem.
Chodź.
Gdzie jest Ping Li?
- Przejdźmy do interesów. - Jasne.
- Tak, śpieszmy się. - Nie zdemaskuj się!
Nie! Wcale mi się nie śpieszy.
Nauczyłem się cierpliwości w mamrze.
Przyskrzynili mnie za handel dragami.
- Twardymi dragami. - Za ostro.
Właściwie to przemycałem papierosy, piwo bezalkoholowe…
- Teraz za miękko. - I kokainę!
Wciągam tony koki.
Proszę cię, nie schrzań tego.
Ale tylko towarzysko. W niedzielę po obiadku.
Macie towar?
Najpierw forsa.
Nie ty.
Ten ćpun.
- Gdzie siedziałeś? - Co?
Mówiłeś, że siedziałeś. Gdzie?
W Bangu.
Na którym bloku?
Siódmym.
Na siódmym siedzą kobiety.
Cholera.
Wtedy miałem na imię Simone.
Cholera.
Uff! Mało brakowało.
Tu jestem! Żyję!
Wyliże się.
Jak samolot bez skrzydeł
Jak ognisko bez ognia
Tak ja czuję się bez ciebie
Jak piłka nożna bez piłki
Jak Tweety bez Sylwestra
Tak ja czuję się bez ciebie
Odliczam godziny, by cię ujrzeć
Ale zegar jest przeciwko mnie
PRZYJACIELE Z GRUPY GROM
Dlaczego?
Priscilo?
Priscilo.
Priscilo?
- Wiem, że jesteś trochę zła… - Trochę?
Nie mogłeś zasłonić ciałem swojego partnera?
Wtedy by mnie postrzelili, prawda?
Prawdziwy glina przyjmuje trzy kule, by chronić partnera.
- Ty ile przyjąłeś? - Żadnej.
- Dlatego żyję, prawda? - Nie.
Dlatego spakujesz swoje rzeczy.
Zostałeś przeniesiony do innego wydziału.
Ale…
należę do Grzmota.
Grzmot!
Nigdy nie byłeś i nigdy nie będziesz godny tej grupy.
Chodź, Celestyno.
Hej! Jazda!
Pewnego razu goniłem przestępcę, który był dwa razy wyższy ode mnie.
Siemka.
Opiekuję się nią.
Gorąco ci?
Spojrzałem mu w oczy.
On ruszył na mnie, a ja na niego.
Gdy myślałem, że go mam, uderzył mnie pierwszy.
Miej szacunek dla policji!
Wygrałem!
Zostań tu, Celestynko. Tatuś niedługo wróci.
Pilnuj drzwi i nikogo nie wpuszczaj.
A Celestyna gdzie?
Celestyno?
Co za koza…
Niezłe z niej ziółko.
Celestyno!
To nie jest robota dla tak doświadczonego gliniarza!
Celestyno!
Wszystko jasne.
Wyniuchała rapadurę.
Złapałem gumę. Będę w São Paulo jutro.
Gdzie go znajdę? Shintan?
Hej, kolego! Może pomóc?
Chryste Panie!
Oddzwonię później.
Poradziłem sobie.
Jasne.
Nie jesteś stąd.
- Jesteś z São Paulo. - Ani stąd ani z São Paulo.
Przepraszam,
ale moja koza, Celestyna, wskoczyła do twojego auta.
Przepada za rapadurą.
O rany! Zjadła cały blok.
Ale nie martw się. Ile chcesz?
Nie trzeba.
Nalegam. Płacę za dwa. Dziesięć reali?
To nie na handel, tylko dla mnie.
Chyba lubisz rapadurę. Taki zapas starczy na dwa lata.
Mogę zobaczyć dokumenty?
- To przez bliznę, prawda? - Bliznę?
Nie zauważyłem żadnego blizny.
Każdy mówi, że wyglądam na przestępcę.
Przykro mi, ale…
policjant zawsze musi być czujny.
- I dlatego chcesz dokumenty? - Tak.
- No to masz. Na glebę. - Serio?
Celujesz do policjanta? Teraz to naprawdę wyglądasz na przestępcę.
- Kładź się. - Nie jestem śpiący.
To zaraz cię uśpię.
Właśnie poczułem senność. Kładę się.
Twarzą do ziemi.
Do ziemi.
DAJ WIĘCEJ RAPADURY
Nie patrz w górę!
Celestyna!
Ty skurczybyku!
Zapamiętałem rejestrację. Pojadę za nim do piekła!
Głosuj na Zecę Brito.
Zeca Brito na deputowanego.
Oto nasz deputowany, Zeca Brito.
- Jechać z tobą? - Nie, sam muszę to załatwić.
BILETY AUTOBUSOWE
Nie może się wydać, że zgubiłem Celestynę.
W São Paulo jest bardzo niebezpiecznie.
Mam tam kuzynów. Sami przestępcy.
Bez obaw. Wszystko będzie dobrze.
Zdobyłeś adres, o który prosiłem?
- Było trudno, ale się udało. - Zapiszę.
Odnajdę tamtą ciężarówkę.
Ocalę kozę i zaskarbię sobie szacunek miasta!
Zginiesz pierwszego dnia!
- Co ty gadasz? - Jeśli nie od kuli, to cię przejadą.
A jeśli cię nie przejadą, wykończy cię zatrute powietrze.
Będziesz chciał się napić wody.
A tam nie ma wody. Wypita!
Jest za to denga, żółta febra,
tyfus, różyca
i jakiś świerzb, co wywołuje dreszcze.
Odbiło ci? I są tam tabuny ludzi.
- Nie tak jak tu. - Uspokój się.
Byłem w wielkim mieście. W Sobral.
Pod moją nieobecność musisz się zająć miastem.
Wrócę na festiwal.
Niech Bóg i Duch Święty będą z tobą!
Szerokiej drogi!
Nie wytrzyma dwóch dni.
OPUSZCZASZ GUARAMOBIM POWODZENIA!
WITAMY W SÃO PAULO
WYDZIAŁ SKONFISKOWANYCH POJAZDÓW
U Miúdo zrobimy grilla ku pamięci Caique.
Uszy do góry!
Dlaczego dzwonisz na mój prywatny numer?
Posłuchaj.
Mam w biurze włamywacza.
Powtarzam, mam w biurze włamywacza!
Dzwonisz na policję, aby aresztować kogoś, kto jest w komisariacie?
Wygląda groźnie.
Wysoki, silny. Jak Caique.
- Czy on nie żyje? - Nie!
Więc nie jest taki jak Caique.
Wszarz.
- Czemu nie mówiłeś, że jesteś gliniarzem? - Zacząłeś mi pryskać w twarz jak wariat.
Wziąłem cię za włamywacza.
To naprawdę niebezpieczne miasto.
Nawet policjantów okradają? Toninho mnie ostrzegał.
Komisarz Bruceuílis Nonato.
Renato Trindade.
- Jesteś stąd? - Nie.
Przyjechałem z Guaramobim w stanie Ceará.
My mówimy Guará, żeby się nie myliło z Guaraciaba do Norte.
Tyle że oni też mówią Guará.
Po co przyjechałeś z Guará?
- Którego Guará? - Swojego.
Jasne. Przyjechałem tu, bo skradziono ciężarówkę.
- No i jestem. - Czekaj.
Na każde pięć aut skradzionych w São Paulo odzyskuje się tylko dwa.
Całych – tylko jedno.
A jeśli chodzi o porwanych, ilu odzyskuje się w całości?
- Bo co? - Nie martwię się o auto.
Martwię się o Celestynę. Była w aucie.
Celestyna?
Podobna ciężarówka dostała mandat w pobliżu centrum.
To ta. „Daj więcej rapadury”.
Szukali jakiegoś Chitão.
Dzięki nagraniom z monitoringu
prześledzimy jej trasę i ustalimy, gdzie jest.
Martwię się, co mogą jej zrobić.
- Celestyna to twoja córka? - Nie.
Nie ma ojca ani matki. Nawet aktu urodzenia nie ma.
Wałęsa się od domu do domu.
Mój Boże. Ile ma lat?
Pięć, może sześć.
Jest smutna, urodziła się z robakami.
Tak mi przykro.
Jak wygląda?
Nieskalana biel. Zawsze wystrojona.
Ale jest bardzo naiwna. Mogą ją skrzywdzić.
Nie przejmuj się. Znajdziemy ją.
Jest!
Ciężarówkę widziano w Liberdade.
- To daleko? - Nie.
Pojedziesz autobusem Glicério 277.
Może pojedziesz ze mną? Boję się, że się zgubię.
Nie mogę. Mam dużo papierkowej roboty.
Jasne.
Oby jej nie zabili, zanim tam dotrę.
To daleko. Trzeba było jechać autem.
Moje auto skradziono.
A radiowóz?
To właśnie radiowóz skradziono, gdy byłem na służbie.
Mam pecha do takich spraw.
Jak okradli uzbrojonego policjanta?
Nie noszę broni. Ufam swojemu mózgowi.
Tak jak ja.
Też nie noszę broni.
Sam jestem bronią.
Nie bądź niegrzeczny! Ustąp pani miejsca.
Ledwo powłóczy nogami.
Dziękuję.
Bardzo proszę.
Naprawdę nazywasz się Bruce Willis?
Tak, to jedno słowo.
Ojciec miał fioła na punkcie filmów akcji.
Moje rodzeństwo to Chuquinorris,
Charlisbronso
i Vândami.
- A najmłodsza to Mel! - Melissa?
Nie, Melgibsa.
Nie bądź niegrzeczna! Ustąp miejsca starszej pani.
Biedaczka zaraz umrze.
Ty masz jeszcze siłę.
Pani siada.
Proszę się nie przejmować. Ludzie w São Paulo są źle wychowani.
- Ciemniaki. - To prawda.
Daleko jeszcze?
São Paulo jest wielkie. Chiny by się tu zmieściły.
Trudno będzie znaleźć tę ciężarówkę.
Nie trać wiary.
Mam portret przestępcy.
- Pomoże? - Jasne! Trzeba było mówić.
Sam rysowałem.
Ideał.
Bruce…
O kim mówił twój podejrzany?
Szukał kogoś, kto nazywał się Chitão.
A jeśli mówił o tym lokalu?
Shintan to po chińsku „Chitão”.
- Wchodzimy. - Tak po prostu?
Zapytam, czy go widzieli.
Oszalałeś? Pełno tu chińskich mistrzów kung-fu.
- Tak myślisz? - Zaufaj mi.
Potrafią zabić jednym ciosem.
- Jednym ciosem? - Zgadza się.
Prosto w gardło.
Trzeba wezwać wsparcie.
Po co?
Zaufaj mi, znam chiński. Chodź.
O co chodzi?
- Nie jesteś z Chin? - Nie, z Juazeiro.
- Są tu jacyś Chińczycy? - Nie, jesteśmy z Ceará.
Z Camocim,
Quixadá, Ipaumirim,
Pereiro, Senador Pompeu.
Ten bufon pochodzi z Guará.
- Którego Guará? - Guaraciaba do Norte.
Czy przypadkiem widziałeś…
tego człowieka?
Widzę tu tylu ludzi, że mogłem zapomnieć,
że go widziałem.
Nie tak to się robi. Dawaj kasę.
Nie wiem, czy mam… Proszę.
Wystarczy.
Może to odświeży ci pamięć.
Na pewno nie widziałeś tego kolesia?
Na pewno.
- Nie widziałem. - Twardziel. Dawaj więcej.
A teraz?
- Pamiętasz? - Tak.
- Nie widziałem go. - Daj 50.
Nie mamy już kasy. Kupony przyjmujesz?
Możecie dawać coraz większe łapówki. Ja i tak powiem, że go nie widziałem,
bo go nie widziałem.
- Mogę odzyskać forsę? - Ja ją wezmę.
Nie wtrącaj się. Daj butelkę cachaçy.
Może być sake?
Wypiję wszystko, co masz.
- Będziesz pił? - Uspokój się.
Nawiązuję kontakt. Butelka to tylko przykrywka.
Nie skąp.
Idę do łazienki.
Do łazienki tędy?
- Podać coś? - Nie.
- Jesteśmy na służbie. - Wyluzuj. Ja też jestem na służbie.
Ja płacę. Daj jeszcze trzy.
Otwieram. Rapadura jest cholernie twarda.
Otwieram.
Pewnie, że dam mu spróbować.
Towar jest. Czekam na niego.
DAJ WIĘCEJ RAPADURY
Dam mu próbkę koki do spróbowania.
Zjadła rapadurę, stary.
Towar jest w niej. Jak dotąd go nie wydaliła.
Biedne dziecko. Najpierw robaki, teraz narkotyki w brzuchu.
Jeśli chcesz, mogę rozciąć jej brzuch.
Gość mówi, że uciekł z wentylatorem, bo było gorąco.
Wyobrażacie sobie? Zabrał wentylator z domu kochanki.
Nie zasypiaj, Krwawy sport!
- Bruce… - Uspokój się. To Trindade, mój partner.
To moi nowi znajomi: Old Fashion, Shorty i… Pingwin?
- Pink Green? - Ping Li.
To wy się znacie?
A mówią, że São Paulo jest duże.
Twoi przyjaciele to niebezpieczni dilerzy narkotyków.
Zabili policjanta.
Powodzenia.
Matko Boska, nie opuszczaj mnie.
Celestyna!
Gdzie dzieciak?
Jaki dzieciak? To Celestyna!
- Celestyna to cholerna koza? - Nie lekceważ jej.
Przyjechałeś za mną z Ceará?
Nie, z Australii. Nie byłeś tam wczoraj?
Jechaliśmy taki szmat drogi po kozę?
Tak.
- Co z nimi zrobimy? - Zapytam szefa.
- Już po nas. - Co?
A czego się spodziewasz?
„Złapaliśmy dwóch gliniarzy. Puścimy ich, są mili”.
Jesteśmy glinami. Nie mogą nas tak po prostu zabić.
Jasne.
- Przełączysz na głośnik? - Złapaliśmy ich.
Dobra.
Obu?
Dobra. Wiem.
Zrozumiałem.
I co?
Mam was obu zabić.
A nie mówiłem?
Możemy porozmawiać?
Kiepsko widzę, słuch mam słaby, a mój przyjaciel…
ma kłopoty z pamięcią. Prawda, Bruce?
Nieprawda. Wszystko pamiętam.
Przyjechaliśmy szukać Celestyny,
a znaleźliśmy narkotyki.
Potem drań z blizną zadzwonił do szefa, który kazał nas zabić.
- Teraz czekamy na śmierć, tak? - Tak.
Co ty robisz?
On nigdy nie umarł.
Wystarczy mi bat.
Pacnąć ręcznikiem?
Nie biję kobiet.
Ale ja biję facetów.
CO ZA LUKSUS, CO ZA DOZNANIA
Sama zaczęłaś!
Nie zbliżaj się.
Dziabnę cię pałeczkami.
100 PUNKTÓW JESTEŚ MISTRZEM
Tchórzliwy skurczybyk.
Nie mogę oddychać.
Trindade, on ucieka.
Szybko!
- Nie! - Stać!
Policja! Wysiadaj.
- Oszalałeś? - To policyjny pościg. Wysiadaj!
Chodź tu!
Zajmij się tą kozą jak własną matką.
Umiesz prowadzić?
Ja tylko jeżdżę na rowerze. Ty prowadź!
Przesuń się!
Gazu!
Co robisz?
- Przygotowuję się. - Oni uciekają!
- Zapnij pasy. - Uciekają!
Zapnij pasy. To niebezpieczne miasto.
- Uwaga! - Uciekają!
Jedź!
Jadę.
Schowaj to. Zrobisz komuś krzywdę!
Spokojnie. Strzelę w oponę.
Wszystko gra?
Czyś ty oszalał?
Jest czerwone światło!
Stać! Policja!
Potrzebuję tego pojazdu. Suń się!
- Jedź, kretynie! - Czekaj!
Zaraz!
Zabierz ten złom z drogi.
Czekaj!
Wyskakuj, wszarzu!
- Dalej! - Poddaj się.
Bo mu wsadzę palec w oko!
Poddaj się, bo wsadzę palec!
Przysięgam! Oślepię go!
Poddaj się.
Świetny wspólnik, co?
- Mógłbyś być ślepy. - Mam to gdzieś!
Bruce! Jestem.
Gdzie byłeś?
Akumulator padł i musieli mnie popchnąć od tyłu.
Daruj mi szczegóły.
Chodź, skarbie.
Zostań tu. Tata musi iść do pracy.
Masz się opiekować kozą.
Uważaj, żeby nie zjadła długopisu.
Ja już skończyłem.
To tyle na dzisiaj.
Proszę.
Praca z tobą to zaszczyt. Zadzwoń, jak będziesz w São Paulo.
- Może gdzieś skoczymy. - Stój!
Nie skończyliśmy roboty.
Przecież znaleźliśmy twoją kozę, prawda?
Aresztowaliśmy bandziora…
Ten Pingwin jest powiązany z najgroźniejszym zbirem w Brazylii.
Białą Rękawiczką.
To nie nasz problem.
Przekażmy go komuś bardziej kompetentnemu.
Nie bądź głupi.
Masz szansę pokazać, że jesteś prawdziwym gliną.
Kto mówi, że nim nie jestem?
Słyszałem plotki. Ludzie gadają to i owo.
- Powiedzieć ci co? - Tak.
Mówią: „Trindade to, Trindade tamto…”
Mam powiedzieć?
Mów.
Winią cię za śmierć twojego partnera.
Właśnie tak.
Kto tak mówił?
W ciągu ostatniej godziny trzy osoby.
Między innymi pani Rosa.
Chcesz być pośmiewiskiem przez resztę życia?
Mogę to rozwiązać sam, ale przydałby się taki mózg.
Zmuszać cię nie będę…
Dobra. Jaki jest plan?
Zgrillujemy podejrzanego?
- Jak wyglądam? - Świetnie.
Wyluzuj, to łatwe.
Musimy go tylko przestraszyć, zbić z tropu.
Ty będziesz dobrym gliną, a ja złym.
To się nie uda.
Racja.
Zły glina to za mało.
Muszę być najgorszym gliną świata.
Ty będziesz mięczakiem, a ja brutalem.
Czemu ja mam być mięczakiem?
Ty sukinsynu!
Wejdziesz i powiesz, że ci wlałem, że diabeł mnie opętał.
Pójdę i…
Zaufaj mi. Damy radę.
Jeszcze raz i będzie git.
Słyszę was!
Jesteś oskarżony o próbę zabójstwa dwóch policjantów.
Ale na szczęście…
Co ci się stało?
Mój partner bywa…
porywczy.
Nie przejmuj się mną. Mów dalej.
Jak wspominałem, możemy skrócić ci wyrok,
jeśli wskażesz, kto jest twoim szefem.
Jego kryptonim to Biała Rękawiczka.
Bruce?
Tu nie wolno palić.
Wybacz.
Tam, skąd pochodzę,
ja jestem prawem!
Wszystko gra?
Mów dalej.
Powiesz, gdzie są narkotyki, to ci ułatwimy życie.
Słuchaj, kolego.
Nie gadam bez adwokata.
Trwa wyznaczanie obrońcy z urzędu.
Zaczekamy, mnie się nie śpieszy.
Gnojku!
Mój kolega jest miły.
Lepiej współpracuj.
Trindade?
Za chwilę będzie tu mój adwokat.
Wiesz, z kim rozmawiasz, gnojku?
Jestem prawnukiem
Virgulina Ferreiry da Silvy,
znanego jako Lampião!
Przestań, bo się skaleczysz.
On ma rację. Lepiej przestań.
Mój ojciec był najbardziej poszukiwanym złodziejem w Ceará.
Napadł na Bank Centralny!
Wykopał tunel tym oto nożem.
Zabił wspólników,
zdarł z nich skórę
i zrobił z niej walizkę, żeby uciec z całą forsą.
Powstrzymaj go. To się źle skończy.
Głośniej! Mów, kto jest szefem!
- Nie wiem. - Gadaj!
Nie chciałem być przestępcą.
- Wystarczy. - Patrz!
Chciałem żyć uczciwie, ale blizna…
Kim jest Rękawiczka?
Bruce!
Kto zatrudni faceta z blizną?
- Kim on jest? - Gadaj!
- To polityk! - Powiedział…
A nie mówiłem.
Trzymali mnie z tym psycholem.
Proszę.
Dziękuję.
Chodź, Celestyno.
Chodź.
Chodź, kochana.
Skup się na pozytywach.
Mój plan wypalił.
Naprawdę?
Jak wypalił?
Walnąłeś mnie pięścią w nos, spoliczkowałaś i dźgnąłeś w rękę.
Zaraz!
Sam podsunąłeś dłoń pod nóż.
A podejrzany pękł i wszystko wyśpiewał.
Hej! Trindade!
W porządku.
Trindade, możemy się u ciebie zatrzymać?
Ona i ja?
Inaczej będziemy musieli spać na ulicy.
Chodź, Celestynko! Zanim zmieni zdanie.
Tędy.
Adoptowałem ją.
Dla towarzystwa.
Jest potulna.
Rozgość się.
Jak sądzisz, kiedy ona…
wydali narkotyki?
Martwię się, bo powinna już to zrobić.
Ale spokojnie, niedługo wyjdą.
Dobra.
Spiszmy, co wiemy o Białej Rękawiczce.
To polityk…
- Musi być z Ceará, jak narkotyki. - Może. Co jeszcze?
Myślałem, że mamy więcej tropów.
Nigdy go nie dorwiemy.
Przepraszam, że cię zdzieliłem.
Czasem nie kontroluję swojej siły.
- Gdzie nauczyłeś się tak walczyć? - To lata nauki.
Zanim zostałem gliną,
miałem czarne pasy w taekwondo, kung-fu,
karate, aikido, Krav Madze, judo,
a teraz mam zielony pas w crossficie
i zacząłem kurs zumby.
- Wstań, nauczę cię. - Nie.
Nie będę bił. Będę uczył.
Nie bądź leniem. Wstawaj!
Tylko spokojnie.
Siła ciosu nie bierze się z pięści.
Połamałbyś sobie palce.
Ona bierze się z bioder.
Spokojnie.
Zaciśnij pięść.
Cios. Biodra.
Cofnij. Właśnie tak. Biodra.
- Cios. Właśnie tak. - Dobrze?
Tak.
Chyba załapałem.
Patrz!
Wiem, kim jest Rękawiczka.
Deputowany Zeca Brito.
Były klaun.
Dokładnie tak.
Ten facet to gwarancja kłopotów.
Łączy nas…
długa historia.
Zbliżcie się.
Lubicie magię?
- Tak. - Daj swoją rapadurę.
Oto i ona.
Sprawię, że zniknie.
Patrzcie uważnie, bo to świetna sztuczka.
Zniknęła.
Co to?
To wszystko. Cześć.
Jedziemy.
Z powodu tego człowieka zostałem policjantem.
Przyrzekłem sobie,
że nikt już nie będzie bezkarnie kradł dzieciom rapadury.
Wzruszająca opowieść, ale niczego nie dowodzi.
Ma podły charakter.
- Kradnie dzieciom cukierki. - To za mało.
- Jako klaun nosił białe rękawiczki. - Jak wszyscy klauni.
Ale tylko on ma rękawiczki i rapadurę. Obleśny oszust!
Zrobił karierę dzięki rapadurze.
Zaraz…
Jak to?
Jako deputowany promował rapadurę z Ceará.
- Poważnie? - Spójrz na ulotkę.
W kampanii wykorzystuje rapadurę.
„Rapadura dla ludzi”.
Przyj! Mocniej!
Przyj, kochana, przyj.
„Podczas jego pierwszej kadencji wzrosła sprzedaż rapadury z Ceará”.
A nie mówiłem?
To jest firma, która najwięcej na tym zyskała.
„Daj Więcej Rapadury”.
Odpowiednia nazwa dla wysoce uzależniającej substancji.
„Daj mi więcej”.
Zgadnij, kto jest w São Paulo.
Zeca Brito! Co za zbieg okoliczności.
Zbiegi okoliczności nie istnieją, kolego.
- Priscilo, musimy porozmawiać. - Jestem zajęta.
Mówiłem, że będzie trudno.
Pani kapitan, komisarz Bruceuílis Nonato do usług.
Też jestem sportowcem. Wygrałem Rapadura Man.
To taki triathlon w moim mieście.
Mamy dla ciebie sprawę.
Temu też pozwolisz zginąć?
Jak na razie Bruce żyje.
Nie dzięki tobie.
Nie interesuje mnie to. Spływajcie!
Chodzi o Białą Rękawiczkę.
Macie pięć minut.
I dlatego uważamy,
że Zeca Brito to Biała Rękawiczka.
- Razem na to wpadliście? - Zgadza się.
Pobiłem przestępców w barze i przeprowadziłem przesłuchanie.
- Da się ich oskarżyć? - Brakuje dowodów.
Czemu?
Macie tylko domysły.
Takie informacje nie stanowią dowodu.
- A narkotyki, które koza wysr… - Wydaliła. Z trudem.
Nie udowodnicie, skąd pochodziły.
Byliśmy świadkami, jak biedaczka je z siebie wycisnęła.
Przy wsparciu Gromu…
Nie zaryzykuję całej operacji przez teorię spiskową słabego oficera.
- Pani kapitan Priscilo… Mogę mówić Pri? - Nie!
Takie piękne imię…
Dobry policjant musi mieć instynkt.
Wyliczenia to nie wszystko.
- Nie zgodzę się. - Instynkt to podstawa.
A ja mam przeczucie, że trzeba śledzić Zecę Brito.
Co mówi pani instynkt?
Podpowiada mi, żebyście obaj trzymali się z daleka od Zeki Brito!
- Żyjesz? - Jasna cholera!
Twarda kobieta.
Zauważyłeś, jak między nami iskrzy?
Chcę udowodnić, że się myli.
Więc to zrób.
Ty i ja przeciwko całemu kartelowi?
- W czym problem? - Zginiemy.
Wolisz żyć jak tchórz czy umrzeć jak bohater?
A mogę żyć jak bohater?
Nie możesz.
Włamiemy się do domu Zeki, porwiemy go
i zastosujemy moje metody przesłuchań.
Wykluczone.
Tym razem zrobimy to po mojemu.
Bruce!
Nie wygląda jak boss organizacji przestępczej.
Nie daj się nabrać.
To zły człowiek.
Przeklęty złodziej rapadury.
Jest 13.41. Podejrzany kończy lunch.
Za nim. Tylko szybko.
Trasa klienta czy z aplikacji?
Klienta.
- Temperatura jest odpowiednia? - Tak, Josimaro.
- Jakie radio lubicie? - Obojętnie. Tylko nie zgub tego faceta.
Może jednak wyłącz.
Dobrze.
- Cukierka? Wody? - Nie…
Poproszę wodę. Jest za darmo?
Tak, proszę.
Tak się zastanawiałam… Jak długo potrwa ta misja?
Będziemy go obserwować, aż zdobędziemy dowody.
Prawda, Trindade?
Lepiej powiem Robsonowi.
- To tajna akcja. - Robson?
Siedzę w kiblu. Kupisz papier toaletowy?
Ja pracuję, obiboku!
- Trochę to potrwa. - Jesteś w barze, tak?
Pracuję. Głuchy jesteś?
- Wiozę policję. - Znów cię zgarnęli?
Mówiłem ci, żebyś skończyła z trawą!
- Jeśli znów pójdziesz siedzieć… - Tracę zasięg. Na razie.
Ty i twoje cholerne zielsko. Twoja matka mnie ostrzegała…
Patrz. Podejrzany zatrzymał się w hotelu.
Hamuj!
A więc to tutaj.
Kryjówka złodzieja rapadury.
Ekskluzywny hotel to nie kryjówka.
Wasz podejrzany to deputowany Zeca Brito?
Jasna cholera!
Mój błąd.
O 14.12 podejrzany prawie nas zauważył.
To tyle na dzisiaj. Wrócimy jutro.
Uaktualnię adres, Josimaro.
A jeśli wyjdzie dziś po południu?
- Trzeba go obserwować. - Mam wolny cały dzień.
- To nas wyniesie fortunę. - To twój pomysł.
Ktoś jest głodny? Jadłam dziś tylko cukierki.
Ja umieram z głodu.
Dziękuję.
A moja cola?
Zabiłeś swojego partnera?
Nie zabiłem.
Uchyliłem się i dlatego zginął.
Chryste! Dlaczego nikt tego nie łapie?
Jest jeszcze ricotta?
Kumpel wdał się w bójkę z taksówkarzami.
Próbowałam go bronić i potrąciły mnie trzy taksówki,
jedna po drugiej.
Nawet Josimara broni swojego partnera.
Nie po to zostałem policjantem, żeby do mnie strzelali.
A po co? Żeby za biurkiem siedzieć?
Praca biurowa jest równie ważna.
Niech Bóg broni.
Tata puszczał mi Cobrę ze Stallone’em.
Oglądałem i myślałem: „Gdy dorosnę, będę taki jak on”.
Babcia też mi to włączała,
ale wolałem Flashdance,
Gorączkę sobotniej nocy…
Ja lubię Shreka 2. Oglądaliście?
Jest lepszy niż jedynka.
Trzeci to chała, ale drugi jest świetny.
Jak osioł pyta: „Daleko jeszcze?”.
Dobra.
Czas na moją sjestę.
Patrz, czy nie dzieje się nic podejrzanego.
Nie, Bruce, lepiej…
Ej, wychodzi.
On wychodzi.
Godzina 19.23.
Orzeł…
opuszcza
gniazdo.
Dokąd się wybiera z tą podejrzaną teczką?
To przecież zwykła teczka.
Widziałeś uczciwego człowieka z taką walizką?
Czarne teczki noszą tylko politycy, prawnicy i przestępcy.
To prawda. Ludzie z takimi teczkami nigdy nie dają pięciu gwiazdek.
Jedź za podejrzanym.
Kolejny facet z czarną teczką. Do tego łysy.
Łysy z czarną teczką… Wszystko jasne.
Jak to?
Bardzo niebezpieczna osoba. Przestępca.
Widzisz u łysego tatuaż nad kołnierzem koszuli?
Każdy bandyta taki ma.
Wiecie o tym?
Być może… Bruce?
- Wracaj. - Kończymy kurs?
Tak.
- Dziękuję, Josimaro. - Nie ma za co.
Nie zapomnij o pięciu gwiazdkach!
Nie rób nic, dopóki negocjacje się nie skończą.
Wiem, co robię.
Dobry wieczór. Stolik dla dwóch osób.
Restauracja jest zamknięta ze względu na imprezę charytatywną.
Pewnie piorą brudną forsę.
Słyszę, co pan mówi.
Przyjechaliśmy właśnie na tę imprezę.
Naturalnie.
Poproszę o nazwisko.
Sprawdzę na liście.
- Moje? - Tak.
Nazywam się…
- José Silva. - Jak?
José Silva.
Tak, proszę sprawdzić.
Najczęstsze nazwisko.
Jest.
- José Sierro. - A nie mówiłem?
Stolik dla dwóch osób.
Dla pana i pańskiego męża.
- Męża? - Męża?
Nie jesteście małżeństwem? W mailu prosił pan o:
„stolik, bym mógł podziwiać widoki ze swoim mężem, miłością mojego życia”.
Sporo informacji. Prosiliśmy tylko o nazwisko.
Jesteśmy…
małżeństwem od… dziesięciu lat?
Tak, dziesięciu.
Ten człowiek…
- To jest miłość! - Cudnie.
Prawdziwa miłość.
Cudnie.
Mam prośbę. Nie chcę być nachalna,
ale czy mogę zrobić wam zdjęcie i wrzucić na Instagram?
- Jasne. - Gotowi?
Gotowi!
Z całuskiem.
- Będzie słodko. - To już przesada!
- Jesteśmy dyskretni. - Nie wygłupiaj się, skarbie. Chodź.
- Super. - Kiedy?
- Na dwa. - W porządku.
- Śmiało. - Raz, dwa i…
całus!
Już.
Przepraszam, zrobiłam selfie.
Jeszcze raz. Gotowi?
Raz, dwa i…
Tak zostańcie.
Ukryję podwójny podbródek.
Gotowe.
Miłego wieczoru.
Dziękuję.
Idealne miejsce.
Widzimy całą salę.
Jesteśmy za daleko. Nic nie słyszę.
- Umiem czytać z ruchu warg. - Naprawdę?
Pewnie. Patrz.
„Przyniosłeś prochy?”
„Mam wszystko, o co prosiłeś”.
„Prosiłem o dużo prochów,
bo jestem przestępcą, a przestępcy lubią narkotyki”.
Oni chyba tego nie mówią.
„Daj prochy, to dam ci forsę”.
Bruce.
Oni to robią.
- Idziemy. - Zaczekaj.
To nasza jedyna szansa.
Podejdziemy do nich spokojnie.
Oddychaj.
Nie ruszać się!
To koniec, Zeca Brito, złodzieju rapadury!
Co się dzieje?
Handlujecie narkotykami.
Uspokój się! Panie i panowie!
To operacja policyjna.
Proszę z nami współpracować.
Zwłaszcza ty, łysy gościu z czarną teczką.
- Bruce. - Chwila, moja teczka…
To jakaś pomyłka.
Żadna pomyłka, oszuście.
- Instynkt mnie nie zawiódł. - Tak!
Mogę wyjaśnić…
Sorry, to niechcący.
- Świetny cios, stary. - Naprawdę?
Dalej, ty bandyto!
Pieniądze to darowizna na rzecz szpitala.
A kapsułki to lek na fibromialgię!
Zobaczymy, co powie sędzia.
Dziękujemy, wujku Zeca Brito!
- Bruce, coś tu chyba… - Nie daj się nabrać.
To przebrane karły, które mają oszukać elektorat!
Aresztuję was!
Taka urocza para.
Nie miałam zielonego pojęcia.
Byłam zdumiona.
Często mi się to zdarza.
Łysy mężczyzna z czarną teczką musi być kryminalistą.
Na szyi mam plaster leczniczy,
a ludzie myślą, że to tatuaż.
To nauczka dla nas wszystkich.
Oby ci idioci zostali ukarani za nadużywanie władzy.
Brazylia ponad wszystko i ja ponad wszystko.
Mówiłam wyraźnie, żebyście go zostawili, a wy co?
Śledziliśmy go.
Pytanie retoryczne.
Wiem, że jesteś na nas zła, ale kierowaliśmy się instynktem.
Gównianym instynktem. Naraziliście całą operację.
Mieliście zostawić Zecę Brito w spokoju,
bo już go obserwowaliśmy.
- Czyli mieliśmy rację. - Ale on o tym nie wiedział.
Teraz wie, że mamy na niego oko.
Chcę tylko wyjaśnić,
że to Trindade uderzył deputowanego.
Dodam też,
że te dzieci były bardzo owłosione.
Jedno nawet miało wąsik.
Łatwo było się pomylić.
To chyba nie popsuje naszych relacji?
Zignorowaliście moje polecenie. Naraziliście operację.
Do tego z firmowego konta wydałeś 3000 reali na ubera.
- Jechaliście karetą? - Mówiłem ci.
Żeby było jasne, nie lubię ubera.
Wolę komunikację miejską.
Podaj jeden powód, dla którego mam ci nie odstrzelić łba.
- To zbrodnia? - W afekcie, jeśli o mnie chodzi.
Obaj zostajecie zawieszeni.
Czekaj! Nie możesz mnie zawiesić.
Wracasz do Ceará.
A ty, Trindade, ogarnij się. Jesteś żałosny.
Jesteś najgorszym gliną w tej dzielnicy,
a Amilcar zabił dwóch zakładników,
starszą kobietę i ciężarną.
- Hej, Amilcar. - Zrób coś dla policji.
Znajdź inną pracę. Nie zasługujesz na odznakę.
Dostałem twój numer od Amilcara.
Zapisz mój numer.
Napisz, to skoczymy na drinka.
A może weźmiemy Celestynę i ona wywęszy rapadurę?
- Ma dobry węch. - Zapomnij.
Pozwolisz, żeby chodzili wolno?
Przegraliśmy. Zostawmy to za sobą.
Gdzie ten twardy glina,
który dorwał Zecę Brito na gorącym uczynku?
To nic nie dało. Omal nie straciliśmy pracy.
To koniec, stary.
- Tak łatwo się nie poddam. - Zapomnij o tej sprawie raz na zawsze.
Też sądziłem, że damy radę sami, ale się myliłem.
Nie jesteśmy prawdziwymi glinami.
Spokojnie. Jak ty się odzywasz do partnera?
Nie jesteś moim partnerem!
Jesteś czubkiem,
który przyjechał z Ceará,
żeby szukać kozy
bez niczyjego pozwolenia.
I pozwoliłeś mi uwierzyć, że koza to porwane dziecko!
Nie powinieneś był tu przyjeżdżać. Wbij to sobie do łba!
Odkąd tu jesteś, wszystko mi się chrzani.
Pora, żebyś wrócił do siebie.
Rozumiem.
Chodźmy, Celestyno. Do Guará daleka droga.
Tak, Guaramobim!
Zapomniałeś czegoś?
Chodź, Ce.
- Przychodzę nie w porę? - Nie zapowiedział się pan.
Hej, kózko.
Nie dotykaj Celestyny, gnoju!
Nie prowokuj bandziora!
Opowiem ci historię.
Gdy byłem mały, tata nigdy nie pozwalał mi jeść rapadury.
Dlatego kradniesz dzieciom słodycze.
Nie przerywaj.
Dlatego też ciężko pracowałem, żeby innych dzieci nie spotkał mój los.
Rapadura jest dla wszystkich.
Rapadura z narkotykami?
Narkotyki pojawiły się później, jako interes na boku.
- Politycy potrzebują takich interesów? - Chłopcze, jestem uczciwym politykiem.
A teraz, koledzy,
was zabiję.
A potem poszerzę działalność i zacznę sprzedawać
rapadurę z dodatkami za granicą.
Mówiłeś, że jesteś uczciwy.
Jako Zeca Brito.
Ale jako Biała Rękawiczka już nie.
- Co powiedział? - Nie wiem.
„Bomba” po chińsku.
Wy tu będziecie wybuchać,
a ja rozprowadzę narkotyki, które sprowadziłem,
wśród wszystkich grup przestępczych w Brazylii.
- A co potem? - Potem zrobię sobie…
Uciekło mi słowo…
- Wolne. - Tak, na rok.
Aby skupić się na polityce, wydać córki za mąż…
Może odwiedzę Guará…
Które Guará?
Takie zabójstwo nie ujdzie ci na sucho, skurczybyku.
Przyjacielu, jestem deputowanym.
Chroni mnie immunitet.
Mógłbym papieża zabić i nikt by mnie nie ścigał.
Chodźmy.
Możesz się ruszyć?
To jakiś marynarski węzeł.
Zginiemy.
Pracować z tobą to zaszczyt.
- Żałuję, że to koniec. - Ja też.
Zapomnij, co mówiłem. Byłem zły.
Jesteś świetnym gliną, komisarzu Bruceuílis Nonato.
Zostałem policjantem, żeby mieć takiego partnera.
Cofnij się, Celestyno!
Uciekaj, kochana, uciekaj, póki możesz!
Czekaj.
Ona może nam pomóc rozbroić bombę.
Jasne.
- Musi tylko przeciąć czerwony kabelek. - A jak miałaby to zrobić?
Łączy mnie z nią telepatyczna więź.
Celestyno, skarbie, słyszysz mnie?
Bruce!
O co chodzi?
Ty tak na poważnie?
Celestyno, skup się.
Pomożesz nam rozbroić bombę.
Bruce, chyba nie dam rady sama.
Poradzisz sobie.
Musisz przeciąć odpowiedni kabelek.
Który jest odpowiedni?
- Nie wie, który to. - Nie będę w tym uczestniczyć.
- W takim razie zginiemy. - Ten czerwony!
Zawsze czerwony!
Celestyno,
przetnij czerwony!
Bruce,
mam przeczucie, że to ten zielony.
- Mówi, że to zielony. - I po nas.
- Zielony. - Czerwony!
Czerwony!
Jezusie słodki!
Och, Celestyno!
Nie wierzę.
Mówiłem, że jest bystra.
Teraz się wydostańmy.
- Żyjesz? - Chyba złamałem nogę.
Idziemy. Trzymaj ją.
Musimy znaleźć Zecę Brito.
To koniec.
Sprzedadzą narkotyki pod naszymi nosami,
a my nie mamy czasu dowiedzieć się gdzie.
Ja to załatwię.
Żeby się dowiedzieć, gdzie ci dranie się spotkają,
skontaktuję się z asem wywiadu.
Halo?
Kto przeszkadza w sjeście?
Bruce.
Powiedz temu idiocie, że jest winien miastu kozę.
Mówiłeś, że twoi kuzyni z São Paulo zostali przestępcami.
Wszyscy poza Robsonem. On jest pracowity.
Musisz się zatem czegoś szybko dowiedzieć.
Mów, o co chodzi.
Mój najlepszy człowiek już działa.
Iranete? Tu Toninho!
Tak, z Guaramobim, syn pana Gonçalo.
Jak się masz? Kopę lat!
Co takiego? Matias.
A gdzie jest Matias?
Hej, kretynie. Dzwonisz na koszt rozmówcy?
Matias. Wybacz, spałeś?
Powiedz, czy dziś szykuje się jakaś podejrzana akcja?
W nocy?
Jasne. Marinalva? Ona wie?
Marinalva, skarbie, jak się masz? Wyślę ci rapadurę.
Hej, Bruce? Tu Toninho.
Wszystko ustaliłem. Wysyłam wiadomość.
I co?
To adres spotkania.
Po drugiej stronie miasta.
Trzeba wezwać posiłki.
Dziękuję, że znów zadzwoniliście,
że mi zaufaliście i wyciągnęliście z kolacji z mamą Robsona.
Dobra!
To będą negocjacje
największych dilerów w kraju.
Oto oni.
Júlio Ribamar, znany jako Medalhinha, boss narkotykowy z Mato Grosso,
brat boliwijskiego mafiosa, Ribamara Gonzálesa.
Nie są braćmi.
Imię drugiego to nazwisko pierwszego.
- Pozwolisz mi mówić? - Proszę.
Siergiej Pietrow, szef rosyjskiej rodziny mafijnej.
Ping Li, reprezentujący rodzinę chińską.
- Jest z São Paulo. - Nieważne.
Ursula Schmidt z rodziny niemieckiej.
I wreszcie mózg całej siatki,
deputowany Zeca Brito z Pereiro, Ceará,
kryptonim Biała Rękawiczka.
- Wszystko zależy od jednej akcji. - Jednej.
Przejdziemy do historii, Trindade!
Wskoczył mi kolejny pasażer. Zamówiliście UberPOOL?
Poprzednio wyszło drogo.
- Skasuj. - Wykluczone.
Mam tylko cztery gwiazdki.
Nie wiem, co robić.
Porozmawiać z nim czy sobie odpuścić?
To śmieć. Uciekaj, póki możesz.
Taki jest mój Robson. Jestem zła od 15 lat.
Nie. Przesadzasz.
Jest tyle argumentów do rozważenia.
- Spod jakiego znaku jesteś? - Dzwoni.
- Nie odbieraj. - Nie.
- Szanuj się. - Nie odbiorę.
Jest na każde jego zawołanie.
- To jest twoja praca. - Pracuję!
Bardzo dziękuję.
Napiszę wam, jak poszło.
Powodzenia!
Pa.
Nie jest zbyt szczupła.
Jedźmy, Josimaro!
Wracamy do operacji Kozioł Ofiarny.
Spotkanie odbywa się w jednym z tych hangarów.
Celestyna zaprowadzi nas do właściwego.
Ruszaj, Ce.
Czekać czy brać nowy kurs?
Poczekam.
Kiedy wskaże hangar, robimy zdjęcie, zbieramy dowody i spadamy.
- Jasne? - Tak.
Dalej, Ce.
Zdaje się, że są tam.
Celestyno, zostań tutaj.
To zbyt niebezpieczne.
Chodź.
Shrek 1,
Shrek 3…
Co?
Jest! Shrek 2.
To ten.
Ale będzie fajnie.
Panie i panowie, zwołałem nadzwyczajne zebranie,
aby wyprzedać swój zapas.
A gdzie narkotyki?
Rapadura z mąką. Idealna mieszanka.
Moja oferta to 10 reali za blok, 20 za dwa, 30 za trzy, 40 za cztery,
a za pięć – 50 reali,
żeby łatwiej wydawać resztę.
Teraz!
Nie wyłączyłeś lampy?
Chyba nie zauważyli.
Zauważyli.
Dość już pokrzyżowaliście mi plany.
- Pora na plan B. - A jaki jest?
Nie mam już żadnych planów.
To ty?
Grupa Grzmot na pozycje!
Skąd wiedziałaś?
Bruce nie przyszedł na naszą randkę.
Wybacz.
Coś mi wypadło.
Poprosiłam ekipę, żeby was namierzyli.
Zeca Brito ucieka!
Idźcie, zajmę się resztą.
Zajmij się nimi.
Trindade, biegnij za Zecą Brito.
Jak zajmę się Pingiem Li.
Jasne.
Lubisz kijki, co?
Nie mogę oddychać!
Mogę oddychać.
Ostrzegałem cię.
Trudno was zabić!
To koniec.
Dla kogo? Z tego, co widzę, tylko ja mam broń.
Widziałem, jak ładowałeś.
Masz tylko jedną kulę.
A cele dwa.
Spróbujmy szczęścia i zobaczymy, który z was zginie.
Ene due like fake.
Nie ja!
Nie!
Przeklęta koza!
Celestyno!
Zeca ucieka!
Potrafi nawet pilotować helikopter. Mamy przerąbane.
Zabawa dopiero się zaczyna.
Pójdziemy za Zecą Brito do piekła.
Jasny gwint.
Jednak nie umie pilotować helikoptera.
Dalej.
Dawaj to. Ruchy!
To wszystko.
Może selfie?
Jest.
A jeśli Robson zobaczy?
Pokażę mu, co to znaczy „duży”.
Jednak mieliśmy rację.
Dobrze się spisaliście.
Raczej przeciętnie.
Właściwie to słabo.
Sam pokonałem Pinga Li.
- Zginąłbyś, gdyby nie moja grupa. - Tak.
Ale było…
lepiej, niż się spodziewałam. A spodziewałam się niewiele.
Skoczymy na drinka?
Stracił pan szansę, komisarzu.
A ty!
Hej, Trindade, spójrz na siebie!
Jaki przystojniak!
Zadbany, ładnie pachnie, schludny…
Nigdy nie został postrzelony.
- Zgadza się. - Właśnie.
Wygrałam zakład.
I znów nie ja przynoszę steki na grilla.
Celestyna.
- Wyjdzie z tego? - Tak, nie martw się.
To twardzielka.
Dziś
w 30. rocznicę
największego na świecie festiwalu rapadury…
I jedynego!
Mam zaszczyt nagrodzić
najlepszego policjanta w tym mieście!
30. FESTIWAL RAPADURY W GUARÁ
Kozo Celestyna,
nagradzam cię
za odwagę na służbie
kozy tropicielki.
Jestem z niej dumny.
Pani komendant!
Bruce.
Gratuluję.
Trindade…
- Czy on mieszkał u ciebie w São Paulo? - Tak.
Ty zamieszkasz u mnie.
Nalegam.
Bruce!
Ten upiorny facet.
Wydaje się podejrzany.
To mój brat Chuquinorris i jego synowie, Vindiso i Derroqui.
Przepraszam, to z przyzwyczajenia.
W Guará nie mamy takich rzeczy.
W którym Guará?
On jest uzbrojony!
Gińcie, skurczybyki!
Nic z tego!
Napisy: Przemysław Rak