1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:00:14,360 --> 00:00:16,320
‎(ผลงานสแตนด์อัพคอมเมดี้จาก NETFLIX)

4
00:00:18,360 --> 00:00:21,560
‎(พิพิธภัณฑ์ศิลปะร่วมสมัยไซซ์แห่งแอฟริกา)

5
00:00:22,160 --> 00:00:25,000
‎(เคปทาวน์ 2020 ดีซี (ช่วงโควิด))

6
00:00:45,840 --> 00:00:48,400
‎ขอบคุณครับ

7
00:00:57,080 --> 00:00:58,800
‎สวัสดี ที่รักของผม

8
00:01:00,200 --> 00:01:02,360
‎สวัสดีครับ คุณอาจจะอยู่ที่ไหนก็ได้ในโลก

9
00:01:02,440 --> 00:01:05,040
‎แต่คุณก็มาอยู่กับผมที่นี่ในเคปทาวน์ เยี่ยม!

10
00:01:06,200 --> 00:01:09,200
‎หุบปากเลย เราโดนล็อกดาวน์อยู่
‎หมายความว่าไง

11
00:01:09,840 --> 00:01:12,200
‎ไปที่ไหนในโลกนี้ไม่ได้เลย คุณติดแหง็กอยู่ที่นี่

12
00:01:14,560 --> 00:01:15,400
‎ก็เจ๋งดีนะ

13
00:01:15,480 --> 00:01:18,040
‎ขอบคุณครับ คนที่ดูผมอยู่ด้านข้าง

14
00:01:18,120 --> 00:01:20,440
‎ผมจะพยายามให้ความสนใจคุณด้วย

15
00:01:20,520 --> 00:01:23,080
‎สวัสดีครับ มาดาม สวัสดีครับ แขกวีไอพี

16
00:01:23,640 --> 00:01:25,800
‎ตรงนั้นแหละที่ลินคอล์นถูกยิง ใช่ครับ

17
00:01:27,520 --> 00:01:28,640
‎บนระเบียง

18
00:01:28,720 --> 00:01:31,880
‎อย่าคิดนะว่าคุณอยู่บนนั้นแล้วปลอดภัย
‎ใครๆ ก็ถูกยิงได้

19
00:01:33,640 --> 00:01:35,560
‎ให้ตายสิ สิ่งที่บ้าบอก็คือ

20
00:01:36,240 --> 00:01:39,720
‎สถานการณ์โควิดนี่
‎ทำให้ผมเดินทางไปไหนไม่ได้ ซึ่งมัน…

21
00:01:40,520 --> 00:01:42,920
‎เพราะผมเดินทางอยู่ตลอด และก็…

22
00:01:43,640 --> 00:01:48,240
‎ผมไปทำงานทั่วโลกก่อนที่จะเกิดโรคระบาดนี้

23
00:01:48,320 --> 00:01:51,440
‎และหนึ่งในหลายๆ สิ่งที่ยากมากสำหรับผม

24
00:01:51,520 --> 00:01:55,320
‎ก็คือคนไม่มีบริบทของแอฟริกาใต้
‎พวกเขาแค่คิดว่า…

25
00:01:55,400 --> 00:02:00,440
‎ผมไม่รู้ว่าพวกเขาคิดอะไร
‎แต่คำถามที่พวกเขาถามผมมันแปลกๆ

26
00:02:00,520 --> 00:02:04,240
‎อย่างผมไปสัมภาษณ์
‎และก็จะมีคนพูดว่า "คุณอยู่ที่ไหน…"

27
00:02:05,040 --> 00:02:08,320
‎"คุณอยู่ที่ไหนตอนที่เนลสัน แมนเดลา

28
00:02:09,080 --> 00:02:11,760
‎ถูกปล่อยตัวออกจากคุก"

29
00:02:13,240 --> 00:02:16,840
‎ผมพูดว่า "ถ้าคุณค้นหาข้อมูล
‎คุณคงรู้ว่าตอนนั้นผมอายุหกขวบ"

30
00:02:18,440 --> 00:02:19,640
‎ผมอายุหกขวบ

31
00:02:19,720 --> 00:02:23,120
‎ที่จริง ผมโกรธนะ เพราะทุกอย่างถูกปิดหมด

32
00:02:23,200 --> 00:02:25,400
‎ผมพูดว่า "ผมพยายามจะไปเล่นฟุตบอล"

33
00:02:25,480 --> 00:02:27,480
‎"ใช่ แต่สนามบอลถูกปิด"

34
00:02:27,560 --> 00:02:30,320
‎"ร้านที่คุณซื้อไอศกรีมก็ถูกปิดเหมือนกัน"

35
00:02:30,400 --> 00:02:33,160
‎"ทำไม" "เนลสัน แมนเดลาจะออกมาแล้ว"
‎"เวร!"

36
00:02:34,520 --> 00:02:35,640
‎มันเป็นอย่างนั้น

37
00:02:35,720 --> 00:02:39,840
‎พวกเขาถามผม
‎อย่างกับเนลสัน แมนเดลาเป็นญาติผม

38
00:02:39,920 --> 00:02:42,480
‎เหมือนผมควรจะพูดว่า "เราอยู่ด้วยกัน"

39
00:02:42,560 --> 00:02:44,040
‎เปล่า ผมไม่ได้อยู่ที่นั่น

40
00:02:44,720 --> 00:02:49,240
‎ผมไม่ได้บอกว่าตอนเรายังเด็ก
‎เราไม่รู้จักการเมือง

41
00:02:49,320 --> 00:02:51,200
‎เรารู้จักครับ เรารู้จัก

42
00:02:51,280 --> 00:02:53,120
‎ผมจำได้ว่าตอนเรายังเด็ก

43
00:02:53,200 --> 00:02:55,160
‎เรามักจะถูกสั่งให้ปล่อยตัวเนลสัน แมนเดลา

44
00:02:55,240 --> 00:02:58,560
‎ผมจำได้ว่าตอนอายุสี่ขวบก็เครียดกับมันแล้ว

45
00:02:59,360 --> 00:03:02,000
‎ผมอายุสี่ขวบ "แต่เราต้องปล่อยตัวเขา"

46
00:03:03,040 --> 00:03:09,440
‎มันเป็นสิ่งที่กวนใจผมมากเลย
‎ฉะนั้น วันหนึ่งที่โรงเรียนอนุบาล

47
00:03:09,520 --> 00:03:14,560
‎ผมตัดสินใจว่าผมจะระดมพลเด็กๆ

48
00:03:14,640 --> 00:03:17,320
‎และเราก็จะพยายามปล่อยตัวเนลสัน แมนเดลา

49
00:03:17,400 --> 00:03:19,640
‎ผมพูดว่า "เราจะไม่ยอมนอน"

50
00:03:20,560 --> 00:03:25,040
‎"เราจะไม่เล่นของเล่นและเลโก้พวกนี้
‎จนกว่าเนลสัน แมนเดลาจะเป็นอิสระ"

51
00:03:25,120 --> 00:03:28,680
‎พวกครูตื่นตระหนก เราแบบว่า "เราจะไม่กิน

52
00:03:29,400 --> 00:03:31,760
‎จนกว่าเนลสัน แมนเดลาจะเป็นอิสระ!"

53
00:03:32,840 --> 00:03:34,920
‎เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาหน้าตาเป็นยังไง

54
00:03:35,000 --> 00:03:38,720
‎เพราะคุณต้องจำได้แน่ว่าทางการสั่งห้าม
‎ไม่ให้มีรูปของเขาตั้งแต่ยุค 60

55
00:03:38,800 --> 00:03:40,200
‎เราไม่รู้ว่าเขาหน้าตายังไง

56
00:03:40,280 --> 00:03:42,680
‎ครูเลยพาผู้ชายคนหนึ่งมาจากข้างถนน

57
00:03:42,760 --> 00:03:46,800
‎พูดว่า "นี่เนลสัน แมนเดลา"
‎เราแบบว่า "ทำไมคุณไม่บอกล่ะ"

58
00:03:46,880 --> 00:03:49,040
‎"ดูสิ เราเสียพลังงานไปเปล่าๆ"

59
00:03:49,760 --> 00:03:50,800
‎"หมอนี่นี่เอง"

60
00:03:51,440 --> 00:03:54,120
‎เราไม่สน เราไม่รู้ เรายังเด็ก

61
00:03:54,680 --> 00:03:58,160
‎ปี 2020 เป็นปีที่น่าสนใจมาก

62
00:03:58,240 --> 00:04:01,880
‎สิ่งหนึ่งที่ผมต้องเรียนรู้ในปี 2020
‎หรือโละทิ้งความรู้เก่าในปี 2020

63
00:04:01,960 --> 00:04:05,080
‎ก็คือความคิดที่ว่าอเมริกา
‎เป็นประเทศที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก

64
00:04:08,040 --> 00:04:09,840
‎มันน่าเสียดายจริงๆ

65
00:04:10,320 --> 00:04:12,480
‎ห้าสิบอันดับแรก

66
00:04:12,560 --> 00:04:15,400
‎มีบังกลาเทศและศรีลังกาอยู่ในนั้นด้วย

67
00:04:16,360 --> 00:04:20,440
‎มาลาวี พวกเขาแข่งขันกัน

68
00:04:22,040 --> 00:04:25,880
‎ไม่ คือตอนนี้พวกเขามีไบเดน
‎แต่เราก็ไม่ลืมทรัมป์

69
00:04:25,960 --> 00:04:28,080
‎มันมีเรื่องทรัมป์เต็มไปหมด…

70
00:04:28,160 --> 00:04:33,920
‎ผมคิดแบบว่า "ทรัมป์เป็นสิ่งที่บ้าที่สุด
‎ที่ผมไม่เคยเห็นมานานแล้ว"

71
00:04:34,000 --> 00:04:37,440
‎ครั้งหนึ่งในปี 2016

72
00:04:38,120 --> 00:04:42,800
‎วันที่โดนัลด์ ทรัมป์ได้รับเลือก
‎เป็นประธานาธิบดี ผมอยู่ในนิวยอร์ก

73
00:04:42,880 --> 00:04:45,880
‎ผมอยู่ในนิวยอร์กหนึ่งสัปดาห์ ผมเจอผู้หญิงคนหนึ่ง

74
00:04:46,520 --> 00:04:50,240
‎ผู้หญิงคนนี้เยี่ยมมาก มันเป็นความรู้สึกที่ดีเยี่ยม

75
00:04:50,320 --> 00:04:53,080
‎เราชอบกัน มันเป็น…

76
00:04:53,160 --> 00:04:55,160
‎คุณเข้าใจความรู้สึกพวกนั้นดี

77
00:04:55,240 --> 00:04:57,600
‎เธอยอดเยี่ยมมาก ความรู้สึก

78
00:04:57,680 --> 00:05:01,720
‎เดตครั้งแรกดี เดตครั้งที่สอง
‎คุณก็รู้ว่ามันรู้สึกยังไง มันเป็นช่วงเวลาที่ดี

79
00:05:02,720 --> 00:05:07,880
‎ทีนี้ เดตครั้งที่สี่
‎คนคนนี้พาผมไปงานเลี้ยงเลือกตั้ง

80
00:05:07,960 --> 00:05:11,480
‎ผมไม่รู้ว่าคุณเคยไปไหม
‎พวกเขาจริงจังกับการเลือกตั้งมาก

81
00:05:11,560 --> 00:05:15,880
‎พวกเขามีงานเลี้ยง
‎ที่มีหน้าจอรายงานผลการเลือกตั้ง

82
00:05:15,960 --> 00:05:18,880
‎ในแอฟริกาใต้ เราไม่ทำแบบนั้น
‎เรารู้ว่าใครจะชนะ

83
00:05:18,960 --> 00:05:21,200
‎เราพูดว่า "ใช่ พรรคเอเอ็นซี"

84
00:05:21,280 --> 00:05:24,240
‎พรรคสมัชชาแห่งชาติแอฟริกาจะชนะการเลือกตั้ง

85
00:05:24,320 --> 00:05:27,200
‎เป็นเสียงส่วนใหญ่หรือเปล่า เราไม่รู้

86
00:05:28,520 --> 00:05:30,240
‎ฉะนั้น ใช่…

87
00:05:30,800 --> 00:05:32,880
‎ผมอยู่ที่งานเลี้ยงเลือกตั้งนั้น เราเข้ากันได้ดี

88
00:05:32,960 --> 00:05:36,080
‎และมันก็เป็นเดตครั้งที่สี่ เราชอบกันมาก

89
00:05:36,160 --> 00:05:38,080
‎ผมคิดว่าผมจะค้างคืนที่บ้านเธอ

90
00:05:38,160 --> 00:05:40,440
‎ตอนนี้เราอยู่ที่งานเลี้ยง ทุกอย่างยอดเยี่ยมมาก

91
00:05:40,520 --> 00:05:43,680
‎ทุกอย่างเป็นไปด้วยดี
‎"เอาไวน์เพิ่มอีกไหมครับ" "ค่ะ"

92
00:05:45,720 --> 00:05:47,240
‎เดตแบบนั้นแหละ คุณก็รู้

93
00:05:47,760 --> 00:05:50,720
‎ยังไงก็เถอะ พอถึงจุดหนึ่งพวกเขาก็รู้ว่า

94
00:05:51,240 --> 00:05:55,560
‎ทรัมป์มีคะแนนนำในการเลือกตั้ง
‎บรรยากาศในนิวยอร์กเศร้าหมอง

95
00:05:55,640 --> 00:05:57,360
‎ทั้งห้อง เศร้าหมอง

96
00:05:57,440 --> 00:05:59,400
‎ฉันพูดแบบว่า "เวร"

97
00:06:00,040 --> 00:06:02,440
‎ณ จุดหนึ่ง ทรัมป์ชนะการเลือกตั้ง

98
00:06:03,000 --> 00:06:05,840
‎ทุกคนในห้องเริ่มร้องไห้ แต่ไม่ได้ร้องแบบ…

99
00:06:05,920 --> 00:06:07,480
‎ร้องโฮเลย

100
00:06:07,560 --> 00:06:11,800
‎คู่เดตของผมก็ร้องไห้
‎ผมพูดแบบว่า "ไม่เป็นไร ผมเข้าใจนะ

101
00:06:12,640 --> 00:06:13,840
‎แต่เรายังคง…"

102
00:06:15,320 --> 00:06:18,360
‎"เรายังจะไปที่บ้านผมกันอยู่ไหม"
‎เธอพูดว่า "ไม่ เดินไปส่งฉันที่บ้าน"

103
00:06:18,440 --> 00:06:21,720
‎ผมคิดว่า "ไอ้เวรทรัมป์นี่ฆ่าฉันซะแล้ว!"

104
00:06:22,480 --> 00:06:26,080
‎ผมถึงได้โกรธทรัมป์ เพราะเขาทำให้ผมชวดจิ๋ม"

105
00:06:27,120 --> 00:06:28,520
‎ผมถึงได้ไม่ชอบทรัมป์

106
00:06:29,080 --> 00:06:32,800
‎เขาพูดบ้าๆ… โอเค เขาพูดว่าเขาไม่อยากให้คน

107
00:06:32,880 --> 00:06:36,160
‎จากประเทศเฮงซวยมาอเมริกา

108
00:06:36,240 --> 00:06:39,440
‎เขาไม่อยากให้คนจากประเทศเฮงซวยมา

109
00:06:39,520 --> 00:06:43,080
‎เขาอยากให้คนจากนอร์เวย์มาอเมริกา

110
00:06:43,160 --> 00:06:46,480
‎ผมคิดในใจว่า "หมอนี่ไม่เคยไปนอร์เวย์"

111
00:06:47,400 --> 00:06:50,840
‎ไม่มีใครในนอร์เวย์พูดว่า "ฉันอยากไปอเมริกา"

112
00:06:50,920 --> 00:06:54,960
‎ผมเคยไปนอร์เวย์
‎คนผิวขาวพวกนั้นชอบความขาวของตัวเอง

113
00:06:55,440 --> 00:06:58,640
‎พวกเขาเดินบนถนน
‎พวกเขาลิ้มรสมันในอากาศได้

114
00:06:59,680 --> 00:07:03,040
‎"อร่อยจัง หิมะและแซลมอน คุณไม่พลาดแน่"

115
00:07:03,880 --> 00:07:07,040
‎หิมะกับแซลมอนคือสวรรค์ของคนผิวขาว
‎ผมจะบอกให้ฟรีๆ

116
00:07:07,120 --> 00:07:10,560
‎ไม่มีคนผิวขาวคนไหนในนอร์เวย์คิดถึงอเมริกา

117
00:07:10,640 --> 00:07:11,840
‎ผมไม่สนใจหรอก

118
00:07:12,320 --> 00:07:14,400
‎ผมอายุ 37 ปี

119
00:07:14,480 --> 00:07:18,800
‎และผมก็รู้ว่าตอนอายุ 37
‎มีหลายอย่างที่ผมต้องปรับปรุงเกี่ยวกับชีวิต

120
00:07:18,880 --> 00:07:20,640
‎ทุกคนต้องทำมัน ใช่ไหม

121
00:07:20,720 --> 00:07:23,440
‎ก็เหมือนตอนที่คุณอัปเกรดโทรศัพท์มือถือ

122
00:07:23,920 --> 00:07:24,880
‎พอคุณตื่นขึ้นมา

123
00:07:24,960 --> 00:07:28,760
‎วันอังคารไหนสักวันหนึ่ง มันจะถามว่า
‎"คุณอยากอัปเกรดไอโอเอสไหม"

124
00:07:28,840 --> 00:07:32,040
‎คุณพูดว่า
‎"ไม่ละ ไม่จำเป็น โทรศัพท์ฉันใช้ได้"

125
00:07:32,120 --> 00:07:34,720
‎แล้วคุณก็ดาวน์โหลดแอปอื่น

126
00:07:34,800 --> 00:07:36,200
‎แอปอะไรสักอย่าง ใช่ไหม

127
00:07:36,280 --> 00:07:38,560
‎แอปบอกว่า "ฉันไม่ทำงานถ้าไม่มีการอัปเดต"

128
00:07:40,680 --> 00:07:44,280
‎คุณพูดแบบว่า "เวรเอ๊ย!" คุณต้องอัปเดต
‎และผมก็แบบว่า "ชีวิตต้องเป็นแบบนั้น"

129
00:07:44,360 --> 00:07:48,760
‎ชีวิตต้องเป็นแบบนั้น
‎คุณต้องอัปเกรดซอฟต์แวร์อยู่ตลอด

130
00:07:48,840 --> 00:07:50,440
‎คุณต้องทำมัน ใช่ไหม

131
00:07:50,520 --> 00:07:54,720
‎บางครั้งผมก็งงมากเวลาเถียงกับคนอื่น

132
00:07:54,800 --> 00:07:57,400
‎เราคุยกันเรื่องการทำแท้ง
‎แล้วพวกเขาก็อ้างคำสอนในไบเบิล

133
00:07:57,480 --> 00:08:00,160
‎ผมพูดว่า "นั่นเขียนไว้เมื่อ 2,000 ปีก่อน"

134
00:08:00,240 --> 00:08:02,600
‎"พวกเขาไม่มีแซนด์วิชกับเครื่องปรับอากาศ"

135
00:08:03,080 --> 00:08:06,080
‎ผมไม่คิดว่าคุณ
‎จะอ้างพระคัมภีร์ในปี 2020 ได้

136
00:08:06,160 --> 00:08:10,240
‎คุณรู้ไหมว่ามันเขียนไว้นานแค่ไหนแล้ว

137
00:08:10,320 --> 00:08:13,320
‎คนให้ช่างตัดผมถอนฟัน

138
00:08:13,400 --> 00:08:14,680
‎หมอนั่นจะตัด…

139
00:08:15,640 --> 00:08:17,200
‎หมอนั่นจะตัดฟันคุณ…

140
00:08:17,280 --> 00:08:19,600
‎คุณก็รู้ว่ามันบ้าแค่ไหนที่อ้างอะไร…

141
00:08:19,680 --> 00:08:22,440
‎เรื่องที่คุณยกมาพูด คนถูกตรึงบนไม้กางเขน

142
00:08:22,520 --> 00:08:24,400
‎คุณเข้าใจไหมว่ามันบ้าแค่ไหน

143
00:08:24,960 --> 00:08:29,880
‎แบบว่า "ใช่ แต่โมเสสพูดว่า…"
‎โมเสสมีชีวิตอยู่ในช่วงเวลาที่ต่างกันมาก

144
00:08:29,960 --> 00:08:32,880
‎ไบเบิลพูดแต่อะไรที่โง่ๆ
‎"จงรักเพื่อนบ้านของท่าน"

145
00:08:32,960 --> 00:08:35,440
‎คุณเคยอาศัยอยู่ในตึกอะพาร์ตเมนต์ไหม

146
00:08:36,880 --> 00:08:38,280
‎รักเพื่อนบ้านของผมเหรอ

147
00:08:39,880 --> 00:08:41,919
‎ช่างหัวเพื่อนบ้านปะไร

148
00:08:42,840 --> 00:08:45,240
‎ผมรักบ้านของผม
‎ไอ้มืดนั่นชอบทำเสียงดัง ช่างหัวมัน

149
00:08:48,320 --> 00:08:50,800
‎ผมไม่รักเพื่อนบ้านของผมหรอก เลิกพูดไปเลย

150
00:08:51,360 --> 00:08:52,200
‎ฉะนั้น…

151
00:08:52,760 --> 00:08:56,840
‎ที่จริงนี่ทำให้ผมคิดได้ว่าผมต้องโละทิ้งความรู้เก่า

152
00:08:56,920 --> 00:08:59,120
‎มันเป็น…

153
00:09:00,800 --> 00:09:02,600
‎การเดินทางที่ซับซ้อนมาก ไปกับผม

154
00:09:02,680 --> 00:09:06,000
‎ผมกำลังดูก็อดฟาเธอร์อยู่
‎พวกคุณเคยดูก็อดฟาเธอร์ไหม

155
00:09:06,480 --> 00:09:08,800
‎ผมดูก็อดฟาเธอร์ในช่วงล็อกดาวน์

156
00:09:08,880 --> 00:09:12,320
‎ผมกำลังดูมันอยู่ ผมแบบว่า
‎"พระเจ้าช่วย มันเยี่ยมมากเลย"

157
00:09:12,400 --> 00:09:16,800
‎ถ้าคุณยังไม่ได้ดูมาร์ลอน แบรนโด
‎รับบทก็อดฟาเธอร์ วีโต คอร์เลโอเน

158
00:09:17,520 --> 00:09:18,760
‎วีโต คอร์เลโอเน

159
00:09:19,360 --> 00:09:21,360
‎หนังยาวสามชั่วโมง

160
00:09:21,920 --> 00:09:24,240
‎เจ้าพ่อมาเฟียพูดแบบนั้น…

161
00:09:28,080 --> 00:09:29,680
‎ตลอดสามชั่วโมง

162
00:09:34,640 --> 00:09:38,360
‎ไม่มีเลยสักฉากที่มีคนพูดว่า
‎"ขอโทษนะ ผมฟังตอนท้ายไม่รู้เรื่อง"

163
00:09:40,120 --> 00:09:42,120
‎"คุณพูดไม่ชัดเจน พี่ชาย"

164
00:09:42,200 --> 00:09:46,400
‎"คุณเพิ่งสั่งเราให้ไปฆ่าล้างครอบครัว
‎เรายังไม่รู้ที่อยู่เลย"

165
00:09:46,480 --> 00:09:50,360
‎"อย่างน้อยเราก็ต้องการที่อยู่
‎เป็นถนนเล็ก หรือถนนใหญ่"

166
00:09:50,440 --> 00:09:51,840
‎"อะไรกันแน่"

167
00:09:52,480 --> 00:09:54,680
‎"วางแมวลงแล้วเขียนมัน"

168
00:09:55,960 --> 00:09:57,160
‎เขาแบบว่า…

169
00:09:57,880 --> 00:10:01,560
‎ผมชอบหนังเรื่องนี้มาก ผมดูมันทุกภาค

170
00:10:01,640 --> 00:10:05,080
‎ตอนที่ฟรานซิส คอปโปลา
‎พยายามจะสร้างหนังเรื่องนี้

171
00:10:06,080 --> 00:10:10,080
‎มาเฟียพยายามหยุดยั้งเขาหลายครั้ง
‎เขาต้องนั่งเจรจากับพวกเขา

172
00:10:10,720 --> 00:10:14,000
‎เงื่อนไขอย่างหนึ่งที่มาเฟียพูดกับเขาคือ

173
00:10:16,080 --> 00:10:18,240
‎ห้ามพูดคำว่า "มาเฟีย" ในหนัง

174
00:10:18,320 --> 00:10:22,920
‎ถ้าคุณดูก็อดฟาเธอร์ทุกภาค พวกเขาพูดคำว่า
‎"มาเฟีย" แค่สองครั้งในหนังเรื่องนี้ทุกภาค

175
00:10:23,720 --> 00:10:27,520
‎ในที่สุดหนังก็ออกมาและประสบความสำเร็จมากๆ

176
00:10:27,600 --> 00:10:29,680
‎พอมาเฟียดูหนังเรื่องนี้

177
00:10:30,240 --> 00:10:32,480
‎ใช่ พวกเขาชอบมันมาก

178
00:10:32,560 --> 00:10:35,480
‎พวกเขาพูดว่า
‎"เราต้องทำตัวแบบนั้นให้มากกว่านี้"

179
00:10:36,520 --> 00:10:37,520
‎ผมทึ่งมากเลย

180
00:10:37,600 --> 00:10:41,000
‎ผมคิดแบบว่า
‎"ให้ตายสิ ชีวิตฉันเป็นแบบนั้นมากแค่ไหน"

181
00:10:41,080 --> 00:10:44,440
‎ชีวิตคุณเป็นแบบนั้นมากแค่ไหน ชีวิตของคุณ

182
00:10:44,520 --> 00:10:48,000
‎เป็นไปตามความคาดหวังของคนอื่นมากแค่ไหน

183
00:10:48,080 --> 00:10:50,320
‎คุณใช้ชีวิตตามจินตนาการของคนอื่น

184
00:10:50,400 --> 00:10:55,000
‎หลังจากประสบการณ์ทั้งหมดนั้นเกิดขึ้นในสมอง
‎ผมก็เริ่มตั้งคำถามสิ่งต่างๆ

185
00:10:55,080 --> 00:11:00,880
‎อย่างเช่นเพื่อนผมหมั้น
‎และเขาก็ซื้อแหวนหมั้นแพงๆ

186
00:11:01,560 --> 00:11:05,560
‎ผมตื่นเต้น แต่สมองผมคิดว่า
‎"แหวนหมั้นมาจากไหน"

187
00:11:05,640 --> 00:11:08,040
‎"เรื่องทั้งหมดนี่มันมาจากไหน"

188
00:11:08,120 --> 00:11:11,520
‎ปรากฏว่าแหวนหมั้นเป็นความคิดจากเดอเบียร์ส

189
00:11:12,000 --> 00:11:14,160
‎มันเป็นแคมเปญโฆษณาของเดอเบียร์ส

190
00:11:14,240 --> 00:11:17,720
‎พวกเขาบอกว่า "ยอดขายเพชรไม่ค่อยดี"

191
00:11:17,800 --> 00:11:19,160
‎"เราจะทำให้คนพวกนี้…"

192
00:11:19,240 --> 00:11:21,840
‎ก็เหมือนถ้าคุณพยายาม
‎ทำให้คนดื่มโคคาโคลามากขึ้น

193
00:11:21,920 --> 00:11:23,560
‎คุณก็จะทำแคมเปญโฆษณา

194
00:11:23,640 --> 00:11:28,120
‎พวกเขาพยายามจะขายเพชร
‎ตัดไปที่ 100 ปีต่อมา เราก็ยังคงซื้อมันอยู่

195
00:11:28,680 --> 00:11:31,200
‎พวกผู้หญิงมองผมแล้วพูดว่า "เราเข้าใจคุณนะ…

196
00:11:32,720 --> 00:11:34,840
‎แต่ฉันอยากได้แหวนของแม่ฉัน"

197
00:11:35,600 --> 00:11:37,400
‎ผมเข้าใจนะ

198
00:11:38,520 --> 00:11:40,640
‎ผมอยู่ในร้านอาหาร

199
00:11:41,360 --> 00:11:44,520
‎คนกำลังกินอะไรก็ตาม ผมก็ดูเมนูไป

200
00:11:44,600 --> 00:11:45,840
‎ผมเห็น "ล็อบสเตอร์"

201
00:11:45,920 --> 00:11:48,960
‎ล็อบสเตอร์เป็นของที่แพงที่สุดในเมนู

202
00:11:49,760 --> 00:11:50,640
‎ตลอดเลย

203
00:11:50,720 --> 00:11:51,560
‎ทำไม

204
00:11:52,600 --> 00:11:54,320
‎ก็เลยไปสืบดู

205
00:11:54,400 --> 00:11:57,280
‎พบว่าล็อบสเตอร์เคยเป็นอาหารของทาส

206
00:11:57,360 --> 00:11:58,440
‎คุณรู้หรือเปล่า

207
00:11:58,520 --> 00:12:02,760
‎มันบ้าแค่ไหน ล็อบสเตอร์เคยเป็น
‎อาหารของทาสและชาวนาในอเมริกา

208
00:12:02,840 --> 00:12:05,800
‎แล้วสิ่งที่เกิดขึ้นก็คือพวกทาสและชาวนาก่อกบฏ

209
00:12:05,880 --> 00:12:08,680
‎พวกคนงานพูดว่า "เราเบื่อที่จะกินล็อบสเตอร์"

210
00:12:08,760 --> 00:12:12,200
‎พวกเขาเผาโน่นเผานี่
‎คิดถึงการประท้วงของแบล็กไลฟส์แมตเทอร์สิ

211
00:12:12,280 --> 00:12:14,320
‎แต่ถ้าถามว่า "คุณต่อสู้เพื่ออะไร"

212
00:12:14,400 --> 00:12:18,000
‎พวกเขาตอบว่า
‎"เราเบื่อล็อบสเตอร์! ไอ้ล็อบสเตอร์บ้าบอนี่!"

213
00:12:19,520 --> 00:12:22,040
‎มันระเบิดกระจุย จริงเหรอ จริง

214
00:12:22,120 --> 00:12:25,200
‎คืนนี้พอคุณกลับถึงบ้าน ค้นดูในกูเกิล
‎"กบฏล็อบสเตอร์"

215
00:12:25,280 --> 00:12:28,960
‎แล้วล็อบสเตอร์
‎ก็กลายเป็นอาหารที่ไม่มีใครอยากกิน

216
00:12:29,040 --> 00:12:32,640
‎แล้วพวกเขาก็ต้องทำตลาดล็อบสเตอร์ใหม่
‎ล็อบสเตอร์มันถึงได้แพง

217
00:12:32,720 --> 00:12:34,400
‎ไม่มีเหตุผลที่แท้จริงหรอก

218
00:12:34,960 --> 00:12:36,440
‎คุณเข้าใจไหม

219
00:12:36,520 --> 00:12:39,320
‎สมองผมกำลังจะระเบิดเพราะข้อมูลพวกนี้

220
00:12:41,600 --> 00:12:44,280
‎ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในชีวิตผม ใช่ไหม

221
00:12:44,360 --> 00:12:48,080
‎ผมนัดเจอกับเพื่อน
‎"ฉันไปสายหน่อยนะ ต้องโกนขนน่ะ"

222
00:12:48,160 --> 00:12:50,600
‎ผมแบบว่า "ผู้หญิงโกนขนตั้งแต่เมื่อไหร่"

223
00:12:50,680 --> 00:12:53,280
‎เริ่มคิดว่าผู้หญิงเริ่มโกนขนเมื่อไหร่

224
00:12:54,240 --> 00:12:55,240
‎ยิลเลตต์

225
00:12:55,720 --> 00:12:57,840
‎ผู้หญิงไม่เคยสนใจเรื่องโกนขน และผู้ชายก็ไม่…

226
00:12:57,920 --> 00:12:59,840
‎เราจะเอาก้นขนดกๆ ของคุณ

227
00:12:59,920 --> 00:13:01,120
‎เราไม่สน…

228
00:13:01,640 --> 00:13:04,480
‎เราไม่สนใจจนกระทั่งเมื่อ 100 ปีก่อน

229
00:13:06,960 --> 00:13:10,960
‎ยิลเลตต์ตัดสินใจ
‎เพราะผู้ชายเคยออกไปต่อสู้สงคราม

230
00:13:11,520 --> 00:13:13,200
‎ว่า "ใครจะซื้อใบมีดโกนของฉัน"

231
00:13:13,280 --> 00:13:16,000
‎และพวกเขาโน้มน้าวให้ผู้หญิงโกนขน
‎ผู้หญิงไม่เคยสนใจมัน

232
00:13:16,080 --> 00:13:20,000
‎และรู้ไหม ผู้ชายก็ไม่สนว่าคุณขนดกหรือเปล่า

233
00:13:20,080 --> 00:13:22,840
‎ผมจะยกตัวอย่างให้ฟังว่าผู้ชายคิดยังไง

234
00:13:22,920 --> 00:13:26,720
‎เพื่อนผมประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์
‎เขาจะเดินไม่ได้อีกเลย

235
00:13:27,560 --> 00:13:28,400
‎ไม่ได้เลย

236
00:13:29,120 --> 00:13:31,680
‎สองสัปดาห์ต่อมา เราไปเยี่ยมเขาที่โรงพยาบาล

237
00:13:31,760 --> 00:13:33,080
‎เขานอนอยู่ตรงนั้น

238
00:13:33,520 --> 00:13:34,760
‎อยู่ตรงนั้น…

239
00:13:36,720 --> 00:13:39,920
‎เราไปหาหมอ ถามว่า
‎"หมอ เป็นยังไงบ้าง เขาปลอดภัยหรือเปล่า"

240
00:13:40,000 --> 00:13:41,880
‎หมอพูดว่า "เขาจะเดินไม่ได้อีกเลย"

241
00:13:41,960 --> 00:13:44,960
‎เราถามว่า "แต่หมอ แล้วเขาจะ…"

242
00:13:45,880 --> 00:13:49,240
‎หมอพูดว่า "เขาจะทำได้"
‎ผมแบบว่า "แล้วมีปัญหาอะไร"

243
00:13:49,920 --> 00:13:51,160
‎"แล้วมีปัญหาอะไรล่ะ"

244
00:13:51,240 --> 00:13:54,320
‎"เร็วเข้า เพื่อน แต่งตัวเลย
‎ไปกันเถอะ ช่างหัวมันปะไร"

245
00:13:54,400 --> 00:13:56,400
‎ผู้ชายเป็นแบบนั้น เราไม่แคร์

246
00:13:59,640 --> 00:14:02,600
‎ใช่แล้ว คุณดื่มไวน์อยู่เหรอครับ

247
00:14:02,680 --> 00:14:03,920
‎ไวน์ ไวน์แดงเหรอ

248
00:14:04,880 --> 00:14:07,440
‎รู้ไหมว่าแก้วไวน์มาจากไหน

249
00:14:07,520 --> 00:14:11,920
‎คุณเคยคิดไหมว่าทำไมแก้วไวน์
‎ถึงดูเป็นแบบนั้นต่างกับแก้วน้ำ

250
00:14:12,440 --> 00:14:16,560
‎ในศตวรรษที่ 15 มีช่างทำแก้วชาวเวนิสคนหนึ่ง

251
00:14:16,640 --> 00:14:19,000
‎ผู้ผลิตไวน์เคยผลิตไวน์พวกนี้

252
00:14:19,080 --> 00:14:21,880
‎แล้วก็มีคนที่เคยดื่มไวน์แบบตะกละตะกลาม

253
00:14:21,960 --> 00:14:23,640
‎พวกเขาเคยดื่ม…

254
00:14:24,200 --> 00:14:25,920
‎เข้าใจไหม พวกขาดื่มอั้กๆ

255
00:14:26,000 --> 00:14:29,600
‎ผู้ผลิตไวน์บอกว่า
‎"เราอยากให้คนเห็นคุณค่าไวน์นี้"

256
00:14:29,680 --> 00:14:33,360
‎ช่างทำแก้วชาวเวนิสคนนี้พูดว่า
‎"ผมจะทำแก้วที่ประณีตบอบบาง

257
00:14:33,440 --> 00:14:37,280
‎จนเวลาคนถือมัน มันอาจแตกได้
‎พวกเขาต้องถือมันเบาๆ"

258
00:14:37,360 --> 00:14:39,480
‎"พอถือเบาๆ พวกเขาก็จะดื่มแบบละเมียดละไม"

259
00:14:39,560 --> 00:14:42,560
‎"พอพวกเขาดื่มแบบละเมียดละไม
‎ก็จะได้ลิ้มรสไวน์แสนอร่อย

260
00:14:42,640 --> 00:14:44,800
‎ที่เราใช้เวลาผลิตมันนานมาก"

261
00:14:44,880 --> 00:14:48,600
‎ถึงได้มีแก้วไวน์แบบนี้ขึ้นมา

262
00:14:48,680 --> 00:14:51,680
‎พวกคุณบางคนมองผมและคิดว่า
‎"ฉันก็ถือมันเบาๆ นะ"

263
00:14:52,960 --> 00:14:55,680
‎"ไม่ การถือมัน ไม่ใช่ปัญหา เบามากๆ"

264
00:14:56,280 --> 00:14:59,280
‎แต่เมื่อถึงเวลาดื่มมัน ไม่ ไม่ได้ล้อเล่นเลย

265
00:14:59,360 --> 00:15:01,120
‎เราดื่มมันอั้กๆ

266
00:15:01,840 --> 00:15:03,920
‎"วันนี้วันศุกร์ ฉันมีปัญหาโน่นนี่นั่น"

267
00:15:05,200 --> 00:15:09,240
‎ใช่ ผมไม่ได้เดินทางมาสักพักแล้ว
‎แต่ในการเดินทางของผม

268
00:15:09,320 --> 00:15:11,760
‎ผมได้เรียนรู้หลายอย่างเกี่ยวกับตัวเองด้วย

269
00:15:11,840 --> 00:15:14,520
‎ผมเรียนรู้อะไรเกี่ยวกับตัวเองน่ะเหรอ

270
00:15:14,600 --> 00:15:17,800
‎ตอนที่ผมเดินทางทั่วยุโรป
‎แล้วไปลงเอยในลิทัวเนีย

271
00:15:17,880 --> 00:15:23,000
‎ผมรู้ว่าผมรับมือกับ
‎คนผิวขาวที่ยากจนได้ครั้งละไม่เกินสามคน

272
00:15:24,760 --> 00:15:25,600
‎สามคน

273
00:15:28,120 --> 00:15:28,960
‎สามคน…

274
00:15:29,640 --> 00:15:32,440
‎เกินสามคนจะทรมานมาก ผมแบบ "พระเจ้า!"

275
00:15:33,480 --> 00:15:35,600
‎โคตรจะทรมานเลย ผมมักจะ…

276
00:15:35,680 --> 00:15:39,600
‎ลิทัวเนีย… เมื่อเราคิดถึงยุโรป
‎เราจะนึกถึงประเทศที่ร่ำรวย ไม่

277
00:15:39,680 --> 00:15:41,560
‎ในลิทัวเนีย พวกเขายากจน

278
00:15:41,640 --> 00:15:44,000
‎และคุณก็แบบว่า พวกคุณ ไป…

279
00:15:46,120 --> 00:15:49,000
‎เพราะผมเติบโตในแอฟริกาใต้
‎ในแบบที่เฉพาะมาก

280
00:15:49,080 --> 00:15:51,040
‎เพราะผมเติบโตในแอฟริกาใต้…

281
00:15:52,320 --> 00:15:58,040
‎สมองของผมเรียนรู้ว่าความยากจนและ
‎ความทุกข์ยากมีความหมายเหมือนกับความดำ

282
00:15:59,040 --> 00:16:02,760
‎ซึ่งเป็นอะไรที่บ้ามาก ที่ผมพยายามโละทิ้งเช่นกัน

283
00:16:02,840 --> 00:16:06,640
‎แต่ตอนผมอยู่ในลิทัวเนีย
‎บางครั้งผมเห็นคนอดอยากตามถนน

284
00:16:06,720 --> 00:16:10,640
‎แทนที่จะช่วย ให้เงินคนคนนั้น

285
00:16:10,720 --> 00:16:14,040
‎สมองผมบอกว่า "คุณผิวขาว ทำชีวิตให้มันดีสิ"

286
00:16:15,320 --> 00:16:16,400
‎"เถอะน่า เพื่อน"

287
00:16:16,480 --> 00:16:19,600
‎"ทำชีวิตให้มันดี
‎ถ้าผมมีความขาวของคุณสักครึ่งเสี้ยว

288
00:16:19,680 --> 00:16:22,000
‎ผมคงครองโลกไปแล้ว เถอะน่า!"

289
00:16:23,960 --> 00:16:25,360
‎เข้าใจที่ผมพูดไหม

290
00:16:25,440 --> 00:16:29,200
‎สมองทำงานแบบนั้น สมองเป็นสิ่งที่แปลกมาก

291
00:16:29,280 --> 00:16:32,840
‎สมองก็แค่เชื่อมโยงจุดต่างๆ
‎ที่บางครั้งก็ไม่มีเหตุผล ใช่ไหม

292
00:16:32,920 --> 00:16:36,000
‎อย่างเช่นถ้าคุณไปเที่ยวกับเกย์สิบคน

293
00:16:36,560 --> 00:16:41,680
‎พุวกคุณสนุกสนานกัน
‎ทั้งวันพวกเขาดื่มแต่ครีมโซดา

294
00:16:41,760 --> 00:16:44,600
‎สมองคุณบอกว่า "เกย์ชอบครีมโซดา"

295
00:16:45,160 --> 00:16:46,520
‎สมองของคุณบอกอย่างนั้น

296
00:16:46,600 --> 00:16:50,160
‎ตอนนี้มันติดอยู่ในสมองคุณแล้ว
‎"เกย์กับครีมโซดา"

297
00:16:51,520 --> 00:16:53,960
‎พอคุณอายุ 60 แล้วหลานๆ คุณพูดว่า

298
00:16:54,040 --> 00:16:56,080
‎"ปู่รู้อะไรเกี่ยวกับการรักร่วมเพศ"

299
00:16:56,160 --> 00:16:58,040
‎"ครีมโซดา แบบนี้"

300
00:16:58,120 --> 00:17:00,200
‎"พวกเขาชอบครีมโซดา!"

301
00:17:01,120 --> 00:17:03,160
‎"คนพวกนั้นชอบครีมโซดา"

302
00:17:03,240 --> 00:17:05,760
‎"แน่ใจเหรอ ปู่" "แน่ใจ ชอบมากเลยละ"

303
00:17:06,240 --> 00:17:10,400
‎"กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วในปี 2020
‎ปู่เห็นพวกเขาดื่มครีมโซดาทั้งวัน"

304
00:17:12,800 --> 00:17:16,000
‎ผมจำได้ว่าก่อนที่ผมจะเจอคนผิวขาว

305
00:17:16,079 --> 00:17:20,000
‎สิ่งแรกที่ผมคิดเกี่ยวกับคนผิวขาว
‎คือพวกเขากินอาหารเช้าไม่หมด

306
00:17:20,079 --> 00:17:21,400
‎นั่นเป็นสิ่งเดียว…

307
00:17:22,240 --> 00:17:26,319
‎เพราะทุกครั้งในทีวี
‎พวกเขาจะกินอาหารเช้าไม่หมด

308
00:17:26,400 --> 00:17:30,560
‎พวกเขาจะบอกว่า "แม่ ผมต้องไปแล้ว"
‎ผมจะแบบว่า "กินให้หมดสิ เวร!"

309
00:17:30,640 --> 00:17:33,800
‎ผมกำลังบอกคุณว่าสมองทำงานอย่างนั้น

310
00:17:33,880 --> 00:17:37,280
‎ตอนแรกที่ผมไปโรงเรียนกับเด็กผิวขาว
‎คนผิวขาวทำให้ผมทึ่งมาก

311
00:17:37,360 --> 00:17:38,560
‎ผมไม่อยากจะเชื่อเลย

312
00:17:38,640 --> 00:17:42,560
‎ทุกอย่างที่คนผิวขาว…
‎ผมจำได้ว่าผมมีเพื่อนคนหนึ่ง

313
00:17:42,640 --> 00:17:45,960
‎เซ็ธ แลงลีย์ เขากำลังกินแซนด์วิชทูน่า

314
00:17:46,040 --> 00:17:48,320
‎แซนด์วิชทูน่า ใช่ไหม

315
00:17:49,080 --> 00:17:53,120
‎ผมไม่อยากเชื่อ
‎เพราะในชีวิตผมได้กินทูน่าแค่ตอนคริสต์มาส

316
00:17:53,200 --> 00:17:54,640
‎หมอนี่…

317
00:17:55,840 --> 00:17:57,760
‎หยุดพักครั้งแรก กินทูน่า

318
00:17:57,840 --> 00:17:58,920
‎เวรเอ๊ย

319
00:17:59,840 --> 00:18:01,560
‎สบายๆ ไม่มีแม้แต่…

320
00:18:03,720 --> 00:18:06,840
‎ไม่มีความสุขเป็นพิเศษด้วยซ้ำ แค่กิน… สบายๆ

321
00:18:07,920 --> 00:18:12,800
‎กินทูน่าแบบสบายๆ ในเช้าวันอังคาร
‎ผมไม่อยากจะเชื่อ

322
00:18:12,880 --> 00:18:15,880
‎สมองผมทึ่งจนถึงจุดที่ผมถามคำถามโง่ๆ

323
00:18:15,960 --> 00:18:19,600
‎คำถามแบบว่า "นายเก็บ…"

324
00:18:21,440 --> 00:18:24,480
‎"นายเก็บแซนด์วิชนี่ไว้ตั้งแต่เดือนธันวาคมเหรอ"

325
00:18:25,120 --> 00:18:28,320
‎"แม่ฉันทำให้เมื่อเช้านี้" "เมื่อเช้านี้เหรอ"

326
00:18:29,040 --> 00:18:31,160
‎"ใช่" ผมแบบว่า "พระเจ้า"

327
00:18:31,240 --> 00:18:36,880
‎"นายหมายถึงที่บ้านนายตอนนี้ มีทูน่า"

328
00:18:36,960 --> 00:18:39,560
‎เขาตอบว่า "ใช่"
‎ผมก็พูดว่า "ฉันจะไปบ้านนาย"

329
00:18:40,800 --> 00:18:44,480
‎คุณก็รู้ว่าคนพวกนี้… โย่ เพื่อน ผมอยู่ใน…

330
00:18:45,280 --> 00:18:48,240
‎บ้าน 60 ตารางเมตร คนพวกนี้อาศัยอยู่ใน…

331
00:18:48,320 --> 00:18:50,720
‎พวกเขามีสนามบาสเกตบอลและสนามเทนนิส

332
00:18:50,800 --> 00:18:52,520
‎ถนนหน้าบ้านอีกหกถนน ไม่อยากจะเชื่อ

333
00:18:52,600 --> 00:18:55,920
‎ผมทึ่งสุดๆ เราอยู่ที่นั่นกัน
‎พ่อแม่ของเซ็ธ แลงลีย์พูดแบบว่า

334
00:18:56,000 --> 00:19:00,200
‎"ไม่ต้องเรียกฉันว่าคุณแลงลีย์ก็ได้" พ่อเขาพูด

335
00:19:00,280 --> 00:19:03,840
‎"ไม่ต้องเรียกฉันว่าคุณแลงลีย์ก็ได้
‎เรียกฉันว่าเดวิด"

336
00:19:03,920 --> 00:19:07,400
‎ผมพูดว่า "ไม่ พี่ชาย
‎ผมจะเรียกคุณว่าคุณแลงลีย์"

337
00:19:07,480 --> 00:19:10,880
‎"เพราะวันหนึ่ง ผมจะเรียกคุณว่าเดวิด
‎แม่ผมจะอยู่ที่นั่น

338
00:19:10,960 --> 00:19:12,600
‎เธอจะมองผมแบบ…"

339
00:19:13,240 --> 00:19:15,200
‎"เขาบอกว่าผมเรียกได้"

340
00:19:16,640 --> 00:19:18,720
‎แม่คุณไม่ได้ยินอย่างนั้น

341
00:19:18,800 --> 00:19:20,600
‎"อย่าพูดแบบนั้นกับคนแก่"

342
00:19:20,680 --> 00:19:22,600
‎ผมอยู่ที่บ้านของเซ็ธ แลงลีย์

343
00:19:22,680 --> 00:19:27,560
‎ผมไม่เคยเห็น
‎หรืออยู่ในบ้านหลังใหญ่ขนาดนี้มาก่อนในชีวิต

344
00:19:28,440 --> 00:19:29,640
‎บ้านหลังนี้สุดยอดมาก

345
00:19:29,720 --> 00:19:31,960
‎เราเล่นเพลย์สเตชัน ทุกอย่างเยี่ยมมาก

346
00:19:32,040 --> 00:19:35,600
‎ไม่ มันไม่ใช่เพลย์สเตชัน
‎ตอนนั้นมันเป็นเซกา เจเนซิส ผมจำได้

347
00:19:36,080 --> 00:19:40,040
‎ตอนกลางคืนเซ็ธ แลงลีย์พูดว่า
‎"มาเล่นซ่อนหากันเถอะ"

348
00:19:40,840 --> 00:19:42,040
‎โย่!

349
00:19:42,680 --> 00:19:47,280
‎ผมไม่อยากเชื่อ
‎ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเราเล่นซ่อนหาในบ้านได้

350
00:19:47,360 --> 00:19:48,560
‎ในบ้าน!

351
00:19:49,320 --> 00:19:54,480
‎เล่นซ่อนหาในบ้าน!

352
00:19:55,440 --> 00:19:58,120
‎บ้านที่ผม… ผมเติบโตมาในบ้านหลังเล็กๆ

353
00:19:58,200 --> 00:20:01,560
‎หมายความว่าไง เล่นในบ้าน
‎คุณเล่นซ่อนหาในบ้านไม่ได้

354
00:20:01,640 --> 00:20:04,360
‎"ฉันเห็นนายในครัว ออกไปเลยไป"

355
00:20:04,440 --> 00:20:06,880
‎"ไม่มี… บ้าไปแล้วเหรอ"

356
00:20:08,920 --> 00:20:14,120
‎ผมอยู่ที่บ้านหลังนี้ ผมตื่นเต้นมากที่ได้อยู่บ้านหลังนี้

357
00:20:14,200 --> 00:20:17,520
‎ผมตื่นเต้นมากที่ได้เล่นซ่อนหา

358
00:20:17,600 --> 00:20:20,680
‎และผมก็วิ่งไปซ่อนตัว

359
00:20:20,760 --> 00:20:23,360
‎ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผมวิ่งไปไหน บ้านหลังนี้ใหญ่โต

360
00:20:23,440 --> 00:20:24,840
‎ผมหลงทางอยู่ในบ้าน

361
00:20:24,920 --> 00:20:28,200
‎พอคุณหลงทางคุณก็แบบว่า "เกิดบ้าอะไรขึ้น"

362
00:20:28,280 --> 00:20:30,680
‎"นานหกชั่วโมง ไม่มีใครหาผมเจอ"

363
00:20:30,760 --> 00:20:33,000
‎คุณแค่ซ่อนตัว คุณแบบว่า…

364
00:20:34,520 --> 00:20:37,120
‎ในที่สุดพวกเขาก็เจอผม
‎แต่วิธีที่พวกเขาหาผมเจอก็คือ

365
00:20:37,200 --> 00:20:40,880
‎สมัยก่อน คุณจำเบอร์โทรของคนอื่นได้

366
00:20:40,960 --> 00:20:43,960
‎ผมเจอโทรศัพท์อยู่ที่ไหนสักแห่งในบ้าน

367
00:20:44,040 --> 00:20:48,120
‎ผมก็โทร บอกว่า "นี่ ทุกคน ผมหลงทางนะ"

368
00:20:48,200 --> 00:20:49,920
‎"ผมอยู่ที่นี่ แต่ไม่ได้อยู่ที่นี่"

369
00:20:50,960 --> 00:20:53,320
‎พวกเขาถามว่า "มีอะไรอยู่รอบๆ"

370
00:20:53,400 --> 00:20:58,640
‎"ผมเห็นหนังสือกับรูปปั้นหมา"

371
00:20:59,920 --> 00:21:01,800
‎"นายอยู่ในห้องหนังสือ"

372
00:21:01,880 --> 00:21:04,080
‎"ใช่ มาพาผมออกไปหน่อย"

373
00:21:04,160 --> 00:21:06,520
‎"ส่งทีมค้นหามาเลยนะ"

374
00:21:11,200 --> 00:21:12,640
‎ตอนผมยังเรียนอยู่

375
00:21:12,720 --> 00:21:15,440
‎ผมมีเพื่อนชื่อเซ็ธ แลงลีย์ เขาเป็นเพื่อนผม

376
00:21:15,520 --> 00:21:17,200
‎เขาเป็นเพื่อนรักของผม

377
00:21:17,760 --> 00:21:19,200
‎เขาเป็นเพื่อนโคตรรักของผม

378
00:21:21,320 --> 00:21:23,680
‎เวลาเราไปมีเรื่องมา แม่ผมจะพูดว่า

379
00:21:23,760 --> 00:21:28,320
‎"ถ้าเซ็ธ แลงลีย์โดดเข้ากองไฟ
‎แกจะโดดตามเข้าไปไหม"

380
00:21:29,240 --> 00:21:31,480
‎ผมตอบว่า "โดดสิ ผมจะทิ้งเพื่อนผม

381
00:21:32,320 --> 00:21:33,920
‎ให้เหงาอยู่ในกองไฟทำไม"

382
00:21:34,560 --> 00:21:37,120
‎"ตอนนี้เขาเลยโดนไฟเผาอยู่คนเดียว
‎อะไรกันวะ"

383
00:21:39,560 --> 00:21:43,280
‎มีครั้งหนึ่ง เซ็ธ แลงลีย์พูดกับผมว่า

384
00:21:43,360 --> 00:21:45,400
‎"โลยิโซ ระเบิดอะไรเล่นกันเถอะ"

385
00:21:46,200 --> 00:21:50,320
‎เวลามีคนพูดว่าระเบิดอะไรเล่น
‎คุณจะไม่คิดว่าจะหมายถึงอึจริงๆ

386
00:21:50,400 --> 00:21:52,680
‎ไม่ หมอนี่พูดถึงอึจริงๆ

387
00:21:54,040 --> 00:21:58,240
‎ผมพูดว่า "เวร นี่มันบ้าสิ้นดี
‎โอเค บอกมาว่ามีแผนยังไง"

388
00:21:58,800 --> 00:22:02,480
‎เขาพูดว่า
‎"ฉันอึใส่กระเป๋าเอกสารใบนี้มาอาทิตย์หนึ่งแล้ว"

389
00:22:02,560 --> 00:22:03,440
‎"อะไรนะ"

390
00:22:04,240 --> 00:22:05,720
‎"ฉันกินใยอาหาร"

391
00:22:06,320 --> 00:22:07,840
‎"มันอึออกไปแล้ว"

392
00:22:08,440 --> 00:22:10,400
‎"ฉันมีอึอยู่ในกระเป๋าเอกสาร"

393
00:22:11,160 --> 00:22:14,320
‎"ตอนนี้อีอยู่ไหน มันอยู่ไหน"

394
00:22:14,400 --> 00:22:17,200
‎"มันอยู่หลังโรงเรียน ฉันเตรียมอึไว้แล้ว"

395
00:22:17,280 --> 00:22:18,120
‎"โอเค"

396
00:22:19,960 --> 00:22:22,680
‎"แล้วฉัน…"

397
00:22:23,360 --> 00:22:25,240
‎"แล้วฉันมีเอี่ยวด้วยยังไง"

398
00:22:26,200 --> 00:22:31,840
‎"ฟังนะ โลยิโซ
‎ฉันอยากให้นายเอากระเป๋าที่มีอึอยู่เต็มมา

399
00:22:32,840 --> 00:22:34,720
‎แล้วเอาประทัดยัดใส่อึ

400
00:22:34,800 --> 00:22:38,080
‎จุดชนวนกลางสนามเด็กเล่นที่เด็กๆ กำลังเล่นกัน

401
00:22:38,160 --> 00:22:41,080
‎ให้มันระเบิดทำให้ทุกคนหมดสนุก"

402
00:22:42,000 --> 00:22:44,680
‎ผมบอกว่า "ได้"

403
00:22:45,280 --> 00:22:47,800
‎"เป็นความคิดที่เยี่ยมมาก ลงมือกันเถอะ"

404
00:22:47,880 --> 00:22:51,000
‎สิ่งเดียวที่ผมกังวลคือ
‎ผมไม่รู้ว่าต้องอยู่ห่างมันแค่ไหน

405
00:22:52,240 --> 00:22:55,400
‎ตอนที่อึกำลังระเบิด เพื่อให้พ้นจากอันตราย

406
00:22:55,480 --> 00:22:59,880
‎เพราะนั่นคือปี 96
‎พวกเขาไม่เคยทดลองทำมันในมิธบัสเตอร์ส

407
00:23:01,320 --> 00:23:03,440
‎พวกคุณบางคนไม่รู้ว่ามิธบัสเตอร์สคืออะไร

408
00:23:03,520 --> 00:23:05,120
‎มันคือรายการช่องดิสคัฟเวอรี

409
00:23:05,200 --> 00:23:09,520
‎และจุดประสงค์ของรายการก็คือ
‎หักล้างหรือยืนยันตำนานหรือเรื่องเล่าขาน

410
00:23:09,600 --> 00:23:11,600
‎อาจเป็นตำนานทางกายภาพ

411
00:23:11,680 --> 00:23:14,800
‎อาจเป็นตำนานทางวิทยาศาสตร์
‎หรืออาจเป็นแค่คำพูด

412
00:23:14,880 --> 00:23:18,360
‎คุณก็รู้จักคำกล่าวที่ว่า
‎"ซุ่มซ่ามเหมือนวัวในร้านเครื่องเคลือบ"

413
00:23:18,440 --> 00:23:19,520
‎คุณรู้จักคำกล่าวนั่นไหม

414
00:23:20,120 --> 00:23:23,000
‎ในตอนหนึ่ง
‎พวกเขาเอาวัวไปไว้ในร้านเครื่องเคลือบ

415
00:23:23,080 --> 00:23:24,960
‎และวัวก็ไม่ได้ทำอะไรแตกเลยสักอย่าง

416
00:23:25,040 --> 00:23:28,480
‎วัวตัวนั้นคิดว่า
‎"ฉันเป็นวัวตัวแรกตระกูลที่ได้ออกทีวี"

417
00:23:30,040 --> 00:23:32,120
‎"ฉันจะทำให้คนของฉันขายหน้าทำไม"

418
00:23:33,000 --> 00:23:33,840
‎"ทำไม"

419
00:23:35,520 --> 00:23:36,640
‎"ทำไม"

420
00:23:36,720 --> 00:23:39,840
‎"เราเพิ่งได้อยู่บนหมวกของทีมชิคาโกบูลส์"

421
00:23:41,440 --> 00:23:43,320
‎"ตอนนี้คุณอยากให้เราพังร้าน…"

422
00:23:46,040 --> 00:23:48,680
‎มันบ้าสิ้นดี ถ้าคุณออนไลน์แล้วค้นดูในกูเกิล

423
00:23:48,760 --> 00:23:52,040
‎มิธบัสเตอร์ส วัวในร้านเครื่องเคลือบ

424
00:23:53,160 --> 00:23:54,040
‎แล้ว…

425
00:23:54,560 --> 00:23:57,360
‎ที่นั่นทั้งหมดมีแต่อึเต็มไปหมด

426
00:23:57,440 --> 00:23:58,400
‎ผมจะบอกให้

427
00:23:58,920 --> 00:24:02,120
‎ทุกคนมีแต่อึเลอะเต็มตัว เลอะไปทั้งตัว

428
00:24:02,200 --> 00:24:05,400
‎ทุกคนมีแต่อึเลอะเต็มตัว มันเป็นอะไรที่บ้ามาก

429
00:24:05,480 --> 00:24:06,960
‎อึเลอะเต็มตัว

430
00:24:07,040 --> 00:24:10,440
‎เรื่องคืออย่างนี้
‎ถ้าทั้งโรงเรียนมีแต่อึเลอะเต็มไปหมด

431
00:24:11,520 --> 00:24:12,480
‎ก็เรียนกันต่อไม่ได้

432
00:24:12,960 --> 00:24:15,440
‎คุณไปเรียนคณิตศาสตร์แบบสบายๆ ไม่ได้

433
00:24:15,520 --> 00:24:18,080
‎ร้องเพลงประสานเสียง รักบี้ก็ไม่ได้ มันจบแล้ว!

434
00:24:18,960 --> 00:24:21,800
‎พ่อแม่รับโทรศัพท์ "มารับลูกคุณกลับบ้านด้วย"

435
00:24:21,880 --> 00:24:23,640
‎"ทำไม" "ไม่ เขาอึเลอะเต็มตัวเลย"

436
00:24:23,720 --> 00:24:26,120
‎"ที่จริงก็ทุกคนนั่นแหละ
‎อึเลอะเต็มตัวผมเหมือนกัน"

437
00:24:26,200 --> 00:24:28,400
‎"ขณะที่ผมคุยอยู่นี่ อึก็เลอะเต็มตัวผมอยู่"

438
00:24:28,880 --> 00:24:31,960
‎ผมกับเซ็ธ แลงลีย์โดนไล่ออกจากโรงเรียน

439
00:24:32,040 --> 00:24:33,680
‎หลังจากการสืบสวน

440
00:24:34,840 --> 00:24:36,600
‎พวกเขาไล่เราออกจากโรงเรียน

441
00:24:36,680 --> 00:24:39,200
‎พวกเขาส่งผมเข้าโรงเรียนในแอธลอน

442
00:24:39,280 --> 00:24:41,440
‎เซ็ธ แลงลีย์ไปเข้าโรงเรียนเอกชนอีกแห่ง

443
00:24:41,520 --> 00:24:43,920
‎คุณรู้จักโรงเรียนเอกชนสำหรับเด็กเกเรไหม

444
00:24:44,640 --> 00:24:46,720
‎คุณรู้จักโรงเรียนพวกนั้นไหม มันแพงมาก

445
00:24:46,800 --> 00:24:50,520
‎โรงเรียนบอกว่า
‎"คุณก็รู้ว่าลูกคุณเป็นยังไง ต้องเพิ่มเงินให้เรา"

446
00:24:52,200 --> 00:24:56,840
‎พวกเขาบอกว่า "ฉันอยู่โรงเรียนเอกชน"
‎"ใช่ แต่ก็ไม่เชิง"

447
00:24:57,960 --> 00:25:00,160
‎เขาไปเข้าโรงเรียนพวกนั้น

448
00:25:00,240 --> 00:25:03,200
‎ผมไปเข้าโรงเรียนในไรแลนด์

449
00:25:04,000 --> 00:25:05,480
‎ซึ่งส่วนใหญ่แล้วเป็น

450
00:25:06,240 --> 00:25:09,840
‎ชุมชนมุสลิม ซึ่งเป็นอีกโลกหนึ่งสำหรับผม

451
00:25:09,920 --> 00:25:13,520
‎เพราะมันจริงจังมาก มันแบบว่า
‎ไม่ มันเป็นมุสลิม

452
00:25:13,600 --> 00:25:16,280
‎มันไม่ใช่มัดเราะซะฮ์ ผมไม่รู้ว่าพวกคุณ…

453
00:25:17,680 --> 00:25:20,480
‎มัดเราะซะฮ์คือโรงเรียนที่พวกเขาสอน

454
00:25:20,560 --> 00:25:22,800
‎ศาสนาอิสลามและคัมภีร์กุรอาน

455
00:25:22,880 --> 00:25:25,400
‎ไม่ มันไม่ใช่โรงเรียนแบบนั้น มันเป็นโรงเรียน

456
00:25:25,480 --> 00:25:27,840
‎ในย่านมุสลิม

457
00:25:27,920 --> 00:25:32,040
‎ที่สอนวิชาปกติ อย่างคณิตศาสตร์และภาษาอังกฤษ

458
00:25:32,560 --> 00:25:35,080
‎เข้าใจไหมครับ มันเป็นอย่างนั้น
‎มันไม่ใช่มัดเราะซะฮ์

459
00:25:35,160 --> 00:25:37,560
‎ผมไม่อยากให้คนอื่นพูดว่า
‎"นายเรียนที่มัดเราะซะฮ์"

460
00:25:37,640 --> 00:25:38,720
‎เปล่า ผมไม่ได้เรียน…

461
00:25:38,800 --> 00:25:41,600
‎ผมยังอยากลงสมัครเป็นประธานาธิบดีอเมริกา

462
00:25:43,560 --> 00:25:47,560
‎ผมรู้ตัวตอนที่ผมยังเด็กมาก

463
00:25:48,640 --> 00:25:51,280
‎ว่าผมเรียนรู้สิ่งต่างๆ เสมอ

464
00:25:51,360 --> 00:25:54,480
‎และพอมองย้อนกลับไป ผมว่าผมเรียนรู้เยอะมาก

465
00:25:54,600 --> 00:25:58,760
‎ด้วยความสามารถในการปรับตัว
‎ให้เข้ากับสถานการณ์ต่างๆ ที่ผมเคยอยู่

466
00:25:58,840 --> 00:25:59,920
‎ในฐานะคนรุ่นเยาว์

467
00:26:00,000 --> 00:26:02,640
‎ผมอาศัยอยู่ในชุมชนเล็กๆ เรียนกับชาวมุสลิม

468
00:26:02,720 --> 00:26:07,000
‎ผมอยู่กับเด็กผิวขาว ผมเลยได้สัมผัส
‎กับสิ่งที่ทุกคนทำในทางวัฒนธรรม

469
00:26:07,080 --> 00:26:09,400
‎สำหรับผมแล้ว นั่นเป็นการเรียนรู้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด

470
00:26:09,480 --> 00:26:11,040
‎ผมเรียนรู้ที่โรงเรียนนั้นเยอะมาก

471
00:26:11,120 --> 00:26:13,160
‎พวกคุณรู้เรื่องอิสตินญาอ์ไหม

472
00:26:13,240 --> 00:26:15,280
‎เคยได้ยินเรื่องอิสตินญาอ์ไหม

473
00:26:15,880 --> 00:26:18,960
‎เขารู้ พวกเขารู้ว่าผมพูดถึงอะไร

474
00:26:19,040 --> 00:26:25,280
‎อิสตินญาอ์ ในตะวันออกกลาง
‎พวกเขามีก๊อกเล็กๆ อยู่ข้างๆ

475
00:26:25,360 --> 00:26:31,080
‎หลังจากที่คุณเช็ดแล้ว คุณก็เอาน้ำล้าง

476
00:26:31,160 --> 00:26:32,760
‎มันเรียกว่าอิสตินญาอ์

477
00:26:32,840 --> 00:26:34,560
‎เป็นเรื่องธรรมดามากในตะวันออกกลาง

478
00:26:34,640 --> 00:26:37,760
‎มันได้รับการสนับสนุนในคัมภีร์กุรอาน
‎มันเป็นเรื่องธรรมดามาก

479
00:26:38,360 --> 00:26:39,600
‎นั่นคือสิ่งที่คุณทำ

480
00:26:39,680 --> 00:26:43,280
‎บางครั้งคุณใช้ขวด
‎และทำความสะอาดลึกเข้าไปอีก

481
00:26:43,360 --> 00:26:45,600
‎วันแรกที่ผมไปโรงเรียน

482
00:26:46,520 --> 00:26:48,560
‎วันแรกที่ผมไปโรงเรียน ผม…

483
00:26:49,160 --> 00:26:52,080
‎ผมถามครูว่า
‎"ครูครับ ผมขอไปเข้าห้องน้ำได้ไหม"

484
00:26:52,160 --> 00:26:53,720
‎เธอตอบว่า "ได้" และก็…

485
00:26:55,160 --> 00:26:59,080
‎เธอให้ขวดผมใบหนึ่ง
‎ไม่มีคำแนะนำ ไม่มีคู่มือ ไม่มีอะไรเลย

486
00:26:59,960 --> 00:27:03,560
‎เธอแค่ส่งขวดนี่ให้ผม
‎ผมอยู่ในห้องน้ำกับขวดใบนี้ ดื่มเพลินเลย

487
00:27:04,840 --> 00:27:08,640
‎มันเค็มๆ นะ แต่ในทางวัฒนธรรมแล้ว
‎เราได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆ

488
00:27:10,400 --> 00:27:14,560
‎ผมไม่ได้… ผมอยู่ที่โรงเรียน
‎แต่โรงเรียนนี้บ้าบอ เพราะ…

489
00:27:14,640 --> 00:27:16,920
‎ข้างโรงเรียนมีสุเหร่า

490
00:27:17,760 --> 00:27:21,160
‎และสุเหร่านั้น เสียงอาซานดังทุกวันไม่มีขาด

491
00:27:21,240 --> 00:27:23,880
‎อาซานดังตลอด พวกคุณรู้ไหมว่าอาซานคืออะไร

492
00:27:24,640 --> 00:27:26,640
‎พวกคุณเป็นพวกนาซารัส

493
00:27:27,680 --> 00:27:31,240
‎เขารู้ว่าผมพูดถึงอะไร
‎นาซารัสหมายถึงพวกนอกรีต

494
00:27:31,800 --> 00:27:36,440
‎ยังไงก็ตาม ในชุมชนมุสลิมคนชอบมุกนี้

495
00:27:38,680 --> 00:27:40,600
‎พวกเขาพูดว่า "หมอนี่ฮาดี"

496
00:27:41,520 --> 00:27:42,600
‎แต่…

497
00:27:42,680 --> 00:27:46,480
‎ข้างๆ โรงเรียนมีสุเหร่าและเสียงอาซานก็ดังลั่น

498
00:27:46,560 --> 00:27:47,880
‎มันคือการเรียกร้องให้ละหมาด

499
00:27:55,120 --> 00:27:57,240
‎นั่น… ผมรู้จักมันดี

500
00:28:02,680 --> 00:28:04,160
‎นั่นคือการเรียกร้องให้ละหมาด

501
00:28:04,240 --> 00:28:06,880
‎ดังนั้นถ้าคุณเป็นมุสลิมนักปฏิบัติ
‎ถ้าเสียงอาซานดังขึ้น

502
00:28:06,960 --> 00:28:09,240
‎คุณจะต้องหยุดทำอะไรก็ตามที่คุณทำอยู่

503
00:28:09,320 --> 00:28:11,120
‎และปฏิบัติตามการเรียกร้องให้ละหมาด

504
00:28:11,880 --> 00:28:13,880
‎คุณอาจจะสอบอยู่ กำลังเขียน

505
00:28:15,280 --> 00:28:16,440
‎กำลังเขียนคำตอบได้ดี

506
00:28:17,080 --> 00:28:18,640
‎คณิตศาสตร์ก็ด้วย ทำได้ดีมาก

507
00:28:19,480 --> 00:28:21,000
‎เสียงอาซานดังขึ้น คุณต้องหยุด

508
00:28:21,760 --> 00:28:22,600
‎ผมเข้าใจ

509
00:28:22,680 --> 00:28:25,000
‎มีครั้งหนึ่ง ผมกำลังสู้กับคนชื่อวาลิด

510
00:28:27,680 --> 00:28:30,120
‎วาลิดกำลังต่อยผมอย่างเมามัน

511
00:28:30,760 --> 00:28:33,280
‎แล้วจู่ๆ เสียงอาซานก็ดังขึ้น

512
00:28:34,160 --> 00:28:35,320
‎วาลิดหยุดต่อย

513
00:28:35,960 --> 00:28:38,400
‎ผมอัดเขาซะอ่วมไหมน่ะเหรอ

514
00:28:40,720 --> 00:28:44,600
‎ผมซ้อมเขาซะน่วม ต่อยเขา อัด…

515
00:28:45,200 --> 00:28:46,600
‎เตะเขาที่คอ

516
00:28:47,840 --> 00:28:49,560
‎ผมอัดวาลิดซะอ่วม

517
00:28:49,640 --> 00:28:53,440
‎จะไม่ให้ผมอัดเขาได้ไง
‎ก็พระเจ้าของเขาบอกว่า "ถึงตาเจ้าแล้ว"

518
00:28:54,600 --> 00:28:56,520
‎"เป็นโอกาสของเจ้าแล้ว ต่อยเขาสิ"

519
00:28:57,520 --> 00:29:00,960
‎ผมจำได้ว่าในช่วงเหตุการณ์ 11 กันยา

520
00:29:01,080 --> 00:29:04,720
‎พวกเขาพูดว่า
‎"มุสลิมพวกนี้จะมาก่อการร้ายเรา"

521
00:29:04,800 --> 00:29:09,360
‎คุณก็พูดว่า "มุสลิมเหรอ พวกนี้เหรอ
‎ไม่หรอก คนพวกนี้เป็นมิตรที่สุด"

522
00:29:09,440 --> 00:29:11,720
‎"ฟาฮิดจะมาระเบิดอะไร"

523
00:29:12,480 --> 00:29:16,160
‎"ไม่หรอก ฟาฮิดแค่อยากสูบบุหรี่ผสมกัญชา"

524
00:29:17,880 --> 00:29:21,280
‎"เขาแค่อยากสูบบุหรี่ผสมกัญชากับซาโมซ่า
‎เขาไม่มีพิษภัยอะไร"

525
00:29:21,360 --> 00:29:24,480
‎"ไม่มีทางหรอก ซาฮิดจะระเบิด… ไม่"

526
00:29:24,560 --> 00:29:27,560
‎มันแปลก
‎เพราะผมไม่ได้เชื่อมโยงกับชาวอิสลามแบบนั้น

527
00:29:27,640 --> 00:29:29,480
‎ผมไม่ได้คิดว่าชาวอิสลามเลวร้าย

528
00:29:29,560 --> 00:29:33,080
‎ผมพูดว่า "คนพวกนี้เป็นมิตร
‎พวกนี้คือคนที่เป็นมิตร"

529
00:29:33,160 --> 00:29:36,280
‎รู้ไหม ผมเกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมของพวกเขา

530
00:29:36,360 --> 00:29:40,120
‎สิ่งที่ผมชอบที่สุดเกี่ยวกับชาวอิสลาม
‎คือพวกเขาฝังคุณทันที

531
00:29:40,200 --> 00:29:42,920
‎กับคนมุสลิม คุณ…

532
00:29:43,680 --> 00:29:46,080
‎คุณตายวันนี้ตอนบ่ายโมง

533
00:29:46,160 --> 00:29:47,480
‎หกโมงก็ฝังคุณแล้ว

534
00:29:47,560 --> 00:29:50,240
‎ผมรู้สึกว่าถ้าคุณเป็นมุสลิมและคุณไปโรงพยาบาล

535
00:29:50,320 --> 00:29:52,520
‎แล้วหมอบอกว่า "คุณอยู่ได้อีก 24 ชั่วโมง"

536
00:29:52,600 --> 00:29:56,120
‎พอถึงชั่วโมงที่ 23 เพื่อนๆ คุณก็บอกว่า
‎"มูฮัมหมัด ลงไปนอนในโลงเลย เร็วเข้า"

537
00:29:57,120 --> 00:29:59,360
‎"นายกำลังจะตาย เพื่อน เร็วเข้า ลงไปเลย"

538
00:30:00,880 --> 00:30:03,840
‎ผมเรียนจบและใช้ชีวิตต่อไป

539
00:30:03,920 --> 00:30:06,040
‎เซ็ธ แลงลีย์ก็ใช้ชีวิตของเขาเหมือนกัน

540
00:30:06,640 --> 00:30:08,280
‎สามปีก่อน เมื่อเร็วๆ นี้

541
00:30:08,360 --> 00:30:11,280
‎เขาโทรบอกผมว่า "ฉันจะแต่งงานแล้ว"

542
00:30:11,360 --> 00:30:14,280
‎"ฉันอยากให้นายเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวของฉัน"

543
00:30:14,880 --> 00:30:17,040
‎ผมพูดว่า "โอเค ได้เลย"

544
00:30:18,880 --> 00:30:20,360
‎"ฉันเห็นด้วยกับนาย"

545
00:30:21,560 --> 00:30:23,360
‎"ฉันเห็นด้วย แต่…

546
00:30:24,160 --> 00:30:26,360
‎คนคนนี้ที่นายจะแต่งงานด้วย

547
00:30:26,440 --> 00:30:29,280
‎นายบอกพวกเขาหรือเปล่าว่า
‎กาลครั้งหนึ่งในชีวิตนาย

548
00:30:29,360 --> 00:30:31,040
‎นายระเบิดอึ"

549
00:30:31,680 --> 00:30:33,200
‎เขาพูดว่า "เปล่า โลยิโซ"

550
00:30:33,280 --> 00:30:35,400
‎"ความรักเอาชนะได้ทุกอย่าง เพื่อน"

551
00:30:36,080 --> 00:30:38,080
‎ผมพูดว่า "ไม่ ความรักเอาชนะอึไม่ได้ เพื่อน"

552
00:30:38,760 --> 00:30:40,240
‎"นายต้องบอกคนคนนี้"

553
00:30:40,320 --> 00:30:44,280
‎"คนคนนั้นต้องตัดสินใจด้วยข้อมูลทั้งหมดที่มีอยู่"

554
00:30:44,360 --> 00:30:48,000
‎เขาพูดว่า "ไม่นะ โลยิโซ ทุกอย่างนั่น
‎เป็นอดีตไปแล้ว เรื่องนั้นจบไปแล้ว

555
00:30:48,080 --> 00:30:50,920
‎ตอนนี้ฉันเป็นคนใหม่แล้ว ตอนนั้นฉันยังวัยรุ่น"

556
00:30:51,000 --> 00:30:56,080
‎ผมพูดว่า "ไม่ เพื่อน
‎ถ้านายคิดว่าการระบิดอึมันยอมรับได้

557
00:30:56,160 --> 00:30:59,360
‎มีบางอย่างที่มันผิดปกติแล้วละ"

558
00:30:59,440 --> 00:31:01,240
‎"นายต้องแก้ไขสิ่งนั้น

559
00:31:02,160 --> 00:31:03,840
‎เพื่อจะได้เดินหน้าต่อ"

560
00:31:04,360 --> 00:31:06,480
‎เขาพูดว่า "นายคิดมากไปแล้ว"

561
00:31:06,560 --> 00:31:09,800
‎ผมพูดว่า "ไม่หรอก
‎แต่ฉันจะไปงานแต่ง ไม่มีปัญหา "

562
00:31:10,360 --> 00:31:12,560
‎แผนคือจัดงานปาร์ตี้สละโสด

563
00:31:12,640 --> 00:31:16,120
‎แล้วก็จัดงานแต่ง
‎ทั้งสองงานนี้จัดห่างกันหนึ่งสัปดาห์

564
00:31:16,200 --> 00:31:19,920
‎สุดสัปดาห์หนึ่งเป็นงานปาร์ตี้สละโสด
‎สุดสัปดาห์ถัดไปก็เป็นงานแต่ง

565
00:31:20,680 --> 00:31:22,680
‎เยี่ยม ผมบินจากโจฮันเนสเบิร์ก

566
00:31:22,760 --> 00:31:26,600
‎เพราะงานแต่งงาน
‎และงานปาร์ตี้สละโสดอยู่ในเคปทาวน์

567
00:31:26,680 --> 00:31:27,520
‎เยี่ยม

568
00:31:27,600 --> 00:31:29,880
‎ผมมาถึงก็พักที่บ้านแม่ผม

569
00:31:30,480 --> 00:31:33,600
‎ทุกอย่างเยี่ยมมาก ผมไม่ได้เจอแม่มาสักพักแล้ว

570
00:31:33,680 --> 00:31:37,080
‎เราคุยสารทุกข์สุกดิบกัน ทุกอย่างเยี่ยมมาก
‎เธอทำอาหารอร่อยๆ ให้กิน

571
00:31:37,160 --> 00:31:39,320
‎ผมเปลี่ยนใส่เสื้อเชิ้ต ใส่โคโลญจน์

572
00:31:39,400 --> 00:31:41,880
‎ผมจะไปงานปาร์ตี้สละโสด มันจะต้องสนุกแน่

573
00:31:42,680 --> 00:31:44,360
‎ไปถึงบ้านของเซ็ธ แลงลีย์

574
00:31:45,000 --> 00:31:47,240
‎ทั้งห้องมีแต่ยาเสพติด เตกีล่า

575
00:31:47,320 --> 00:31:50,080
‎คนผิวขาวกับเตกีล่านี่มันอะไรกัน ขอร้องเถอะ

576
00:31:51,640 --> 00:31:52,840
‎เตกีล่า

577
00:31:54,560 --> 00:31:57,520
‎ยาเสพติดทุกชนิด ผมพูดว่า "ทุกคน ฉันไม่ชอบ…"

578
00:31:57,600 --> 00:32:00,200
‎"ฉันไม่อยากเสพยา ไม่ละ เพื่อน "

579
00:32:00,280 --> 00:32:03,240
‎"เลิกปอดแหกแล้วก็ลองเสพมันได้แล้ว"

580
00:32:06,280 --> 00:32:08,840
‎ผมพูดว่า "โอเค ก็ได้ ฉันจะลองดู"

581
00:32:09,960 --> 00:32:13,480
‎"ฉันจะลองแต่สิ่งที่ฉันไม่เคยลอง"

582
00:32:13,960 --> 00:32:17,520
‎เขาพูดว่า "เรามียาอีนิดหน่อย"
‎ผมพูดว่า "ฉันเคยลองแล้ว"

583
00:32:17,600 --> 00:32:18,920
‎"เรามี…"

584
00:32:20,160 --> 00:32:21,080
‎"นั่นอะไร"

585
00:32:21,160 --> 00:32:23,760
‎"นั่นแอซิด"
‎ผมพูดว่า "โอเค เจ๋ง ฉันจะลองมัน"

586
00:32:27,520 --> 00:32:31,800
‎โย่ แอซิด ฉันโคตรเมาเลย!

587
00:32:33,480 --> 00:32:36,840
‎ถ้าคุณไม่เคยลองแอซิดนะ
‎มันทำให้คุณเห็นภาพหลอน

588
00:32:36,920 --> 00:32:38,600
‎คุณจะเห็นสิ่งที่ไม่มีอยู่ตรงนั้น

589
00:32:38,680 --> 00:32:43,120
‎ผมมีเรื่องจะขอ
‎ถ้าวันนี้มีผู้ผลิตแอซิดอยู่ในห้องนี้นะ

590
00:32:44,680 --> 00:32:45,880
‎ผมมีอะไรจะขออย่างหนึ่ง

591
00:32:45,960 --> 00:32:47,760
‎เราทุกคนเห็นสิ่งเดียวกันได้ไหม

592
00:32:49,760 --> 00:32:52,280
‎คนอื่นเห็นเพนกวิน ผมเห็นหมู

593
00:32:52,360 --> 00:32:55,040
‎หมูบินไปทั่วห้อง แบบว่า "เกิดอะไรขึ้น"

594
00:32:55,120 --> 00:32:57,680
‎"หมูเพิ่งบินไป" "ไม่ใช่ นั่นมันเพนกวิน"

595
00:32:57,760 --> 00:32:59,000
‎ผมพูดว่า "ไม่ใช่"

596
00:32:59,080 --> 00:33:02,080
‎ตอนนี้เราเถียงกันเรื่องโง่ๆ นี่มันบ้าสิ้นดี

597
00:33:03,280 --> 00:33:05,400
‎พวกเขาบอกว่า "เราจะเรียกอูเบอร์แวน"

598
00:33:05,480 --> 00:33:07,480
‎"เราทุกคนจะกระโดดขึ้นอูเบอร์แวน"

599
00:33:07,560 --> 00:33:11,200
‎รถอูเบอร์คันใหญ่
‎และเราจะไปงานปาร์ตี้สละโสด

600
00:33:11,280 --> 00:33:12,760
‎ผมพูดว่า "เยี่ยม"

601
00:33:12,840 --> 00:33:17,320
‎พอรถอูเบอร์แวนมาถึง ผมเมามาก
‎ในสมองผม นี่คือเรือดำน้ำ

602
00:33:17,400 --> 00:33:19,360
‎ผมพูดว่า "เยี่ยมเลย"

603
00:33:19,440 --> 00:33:22,200
‎"ช่างเป็นการเดินทางที่มีสไตล์จริงๆ"

604
00:33:23,680 --> 00:33:27,440
‎"นายใส่ใจรายละเอียด เซ็ธ แลงลีย์
‎ฉันชอบรายละเอียด ชอบมากเลย"

605
00:33:30,080 --> 00:33:33,240
‎ตอนนี้ในอูเบอร์

606
00:33:33,320 --> 00:33:37,680
‎สมองของผมคิดว่า
‎"ทำไมฉันไม่มีตัวเลือกเรือดำน้ำในแอปอูเบอร์"

607
00:33:37,760 --> 00:33:41,120
‎"คนผิวขาวพวกนี้
‎ปิดบังบางอย่างเราอีกแล้ว ทำไม"

608
00:33:45,760 --> 00:33:47,560
‎ทุกคน ผมจบแล้ว

609
00:33:47,640 --> 00:33:50,080
‎เวลาที่คุณพูดว่า "ฉันเมา"

610
00:33:51,040 --> 00:33:53,800
‎หมูบินข้ามไป เราไปที่คลับระบำเปลื้องผ้า

611
00:33:53,880 --> 00:33:56,840
‎ผมไม่ชอบคลับระบำเปลื้องผ้า เหตุผลก็คือ

612
00:33:56,920 --> 00:34:00,640
‎เหตุผลเดียวกันกับ
‎เวลาคุณขับรถออกนอกเมืองใหญ่

613
00:34:00,720 --> 00:34:03,640
‎อย่างเคปทาวน์และคุณจะไปเมืองอื่น

614
00:34:03,720 --> 00:34:06,760
‎ระหว่างเมือง มีธรรมชาติที่สวยงาม

615
00:34:06,840 --> 00:34:09,679
‎คุณออกจากเมือง
‎แล้วก็พูดว่า " พระเจ้า ธรรมชาติ

616
00:34:09,760 --> 00:34:13,520
‎ต้นไม้ ภูเขา วัว ละมั่ง สัตว์ทุกชนิด"

617
00:34:13,600 --> 00:34:18,320
‎มันสวยงาม เป็นทิวทัศน์ที่สวยมาก
‎และคุณก็ต้องเดินทางห้าชั่วโมง ใช่ไหม

618
00:34:18,400 --> 00:34:21,719
‎ตลอด 45 นาทีแรก
‎คุณเพลิดเพลินกับมัน "โอ้โฮ ให้ตายสิ"

619
00:34:21,800 --> 00:34:24,679
‎หลังผ่านไปหนึ่งชั่วโมง
‎คุณก็พูดว่า "ช่างหัวธรรมชาตินี่ปะไร"

620
00:34:24,760 --> 00:34:26,239
‎ฉันต้องไปเดอร์บัง

621
00:34:29,400 --> 00:34:31,880
‎คุณพูดว่า "ฉันไม่สนธรรมชาตินี่หรอก"

622
00:34:32,480 --> 00:34:34,159
‎ผมรู้สึกแบบนั้นในคลับระบำเปลื้องผ้า

623
00:34:34,239 --> 00:34:36,679
‎แบบว่า "ผมเห็นนมคุณแล้ว ทำอย่างอื่นบ้าง"

624
00:34:37,520 --> 00:34:39,280
‎"โยนรับของ อะไรก็ได้"

625
00:34:39,920 --> 00:34:43,280
‎"หยิบลูกบอลมาสองลูก หยิบขวดแล้วก็โยนรับมัน"

626
00:34:44,480 --> 00:34:47,639
‎"นมคุณไม่น่าประทับใจแล้ว" ผมรู้สึกแบบนั้น

627
00:34:47,719 --> 00:34:52,400
‎ยังไงก็ตาม ผมเมามาก

628
00:34:52,480 --> 00:34:55,960
‎จนเวลาสาวเต้นระบำเปลื้องผ้าเดินไปมา
‎ในสมองผม ผมคิดว่า

629
00:34:56,040 --> 00:34:57,880
‎พวกเธอดูเหมือนหมูเลย

630
00:34:57,960 --> 00:35:01,800
‎ผมคิดว่า "พอร์คชอปเบอร์หนึ่ง
‎พอร์คชอปเบอร์สอง พอร์คชอป…"

631
00:35:01,880 --> 00:35:03,400
‎พวกเธอเต้นกันใหญ่

632
00:35:05,960 --> 00:35:08,640
‎พอถึงจุดหนึ่ง ความขัดแย้งก็เกิดขึ้น

633
00:35:08,720 --> 00:35:12,600
‎ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
‎ผู้ชายอีกคนที่นั่งข้างๆ เรา เขามากับเพื่อนๆ

634
00:35:12,680 --> 00:35:14,160
‎ตะโกนใส่สาวเต้นระบำเปลื้องผ้า

635
00:35:15,360 --> 00:35:18,080
‎ผมก็ออกรับแทนสาวเต้นระบำเปลื้องผ้า
‎ผมพูดว่า "นี่ เพื่อน!"

636
00:35:18,160 --> 00:35:20,200
‎"หยุดตะโกนใส่หมูตัวนี้สักที!"

637
00:35:20,280 --> 00:35:22,520
‎เธอพูดว่า "คุณว่าใครเป็นหมู"

638
00:35:24,040 --> 00:35:24,880
‎เธอฉุนขาด

639
00:35:24,960 --> 00:35:28,040
‎"คุณว่าใครเป็นหมู"
‎แล้วก็เรียกคนคุมบาร์มา เขาไล่ผมออกจากบาร์

640
00:35:28,120 --> 00:35:29,760
‎ผมพูดว่า "ไม่ ผมเมายา"

641
00:35:30,560 --> 00:35:32,160
‎"คุณดูเหมือนโลมาเลย"

642
00:35:33,560 --> 00:35:37,240
‎พวกเขาไล่ผมออกจากบาร์ ผมนั่งอยู่ข้างนอก
‎เขาไล่ผู้ชายคนนั้นออกมาด้วย

643
00:35:37,320 --> 00:35:40,720
‎ผมกับผู้ชายคนนั้นยืนอยู่นอกบาร์

644
00:35:40,800 --> 00:35:44,280
‎เขาอยากต่อยกับผม ผมไม่อยากต่อยกับเขา

645
00:35:44,360 --> 00:35:46,640
‎เพราะผมอายุ 37 ปี

646
00:35:47,440 --> 00:35:51,240
‎ถ้าเขาเอาศอกกระแทกตาผม
‎กว่ามันจะหายดีก็หกเดือน

647
00:35:53,080 --> 00:35:57,080
‎เข้าใจไหม พอคุณแก่ พวกเขาต่อยคุณ
‎คุณจะตาเขียวไปอีกหกเดือน

648
00:35:57,160 --> 00:35:59,960
‎รู้ไหมว่ามันแย่แค่ไหน หรือไม่พวกเขาก็เตะคุณ…

649
00:36:02,160 --> 00:36:04,920
‎ตั้งหกเดือน ผมไม่อยากเป็นแบบนั้น

650
00:36:05,000 --> 00:36:09,040
‎และผมก็ไม่ชอบ
‎การเป็นคนแข็งแกร่งอยู่ตลอดเวลา

651
00:36:09,120 --> 00:36:12,120
‎เพราะผู้หญิง… รู้อะไรไหม พวกผู้หญิง…

652
00:36:13,080 --> 00:36:15,680
‎ผมโทรหาเพื่อนผู้หญิง ถามว่า "ไง ทำอะไรอยู่"

653
00:36:15,760 --> 00:36:18,080
‎"ฉันจะดื่มแชมเปญแล้วก็ร้องไห้"

654
00:36:18,160 --> 00:36:19,000
‎"อะไรนะ"

655
00:36:19,960 --> 00:36:22,720
‎"ฉันจะนั่งอยู่ที่บ้าน ดื่มแชมเปญแล้วก็…"

656
00:36:22,800 --> 00:36:24,800
‎ผมคิดว่า "ฉันก็อยากทำแบบนั้น"

657
00:36:26,240 --> 00:36:29,080
‎"ฉันอยากดื่มแชมเปญแล้วก็ร้องไห้"

658
00:36:29,160 --> 00:36:32,880
‎ทำไมพวกคุณถึงดื่มแชมเปญแล้วก็ร้องไห้ได้ล่ะ

659
00:36:32,960 --> 00:36:35,480
‎ผมก็อยากดื่มแชมเปญแล้วร้องไห้เหมือนกัน ทำไม

660
00:36:35,560 --> 00:36:37,680
‎ผมอิจฉาคุณในเรื่องนั้น นั่นมัน…

661
00:36:37,760 --> 00:36:41,000
‎พวกคุณได้ทำแบบว่า "ฉันจะนั่งอยู่ตรงนี้แล้วก็…"

662
00:36:41,080 --> 00:36:43,240
‎แต่ผู้ชาย เราจะต้องแกร่งอยู่ตลอดเวลา

663
00:36:43,320 --> 00:36:47,600
‎ผมแบบว่า
‎"ไม่ ฉันไม่อยากแกร่งอยู่ตลอดเวลา มันเหนื่อย"

664
00:36:47,680 --> 00:36:52,360
‎หมอนี่อยากต่อยกับผม
‎เขาอยากให้ผมแกร่งและยึดมั่นในจุดยืน

665
00:36:53,360 --> 00:36:55,040
‎"ฉันไม่เอาด้วยหรอก จริงๆ นะ"

666
00:36:55,600 --> 00:36:58,000
‎เขาพยายามยั่วโมโหผม "แม่แกเป็นนังโสเภณี"

667
00:36:58,080 --> 00:37:00,840
‎ผมพูดว่า "แม่ผมอายุ 60 แล้ว
‎เธอไม่มีทางเป็นโสเภณีหรอก"

668
00:37:01,320 --> 00:37:05,120
‎"แม่ผมทนลมหนาว
‎ที่โชยเข้ามาทางหน้าต่างแตกยังไม่ได้เลย"

669
00:37:05,200 --> 00:37:07,840
‎"ไม่มีทางหรอกที่เธอจะออกไปยืนตอนกลางดึก

670
00:37:07,920 --> 00:37:11,040
‎อยู่ตรงมุมถนน ใส่กระโปรงสั้นจู๋ขายจิ๋ม"

671
00:37:11,640 --> 00:37:15,400
‎"ผมไม่โกรธหรอก
‎เพราะคำดูถูกของคุณมันไม่จริงเลย"

672
00:37:19,040 --> 00:37:23,600
‎เขาเลยสติแตก แบบว่า "ไปตายซะ!"

673
00:37:24,160 --> 00:37:26,200
‎"ฉันอึ๊บแม่แก" "อย่าไปยุ่งกับเธอเลย"

674
00:37:26,280 --> 00:37:29,080
‎"ฟังนะ คุณเป็นคนที่ดูดีในวัย 30

675
00:37:29,160 --> 00:37:31,200
‎คุณน่าจะทำได้ดีกว่าแม่ผม"

676
00:37:32,000 --> 00:37:34,840
‎"เท่าที่รู้ แม่ผมได้ประโยชน์จากเรื่องนี้มากกว่า"

677
00:37:35,880 --> 00:37:38,880
‎"ผมควรกลับบ้านไปยินดีกับเธอ"

678
00:37:42,440 --> 00:37:43,520
‎มันบ้ามากเลย

679
00:37:43,600 --> 00:37:47,320
‎เขายังพยายามจะต่อยผม
‎ผมพูดว่า "ช่างมันเถอะ"

680
00:37:47,400 --> 00:37:50,480
‎เขาโดดเข้าใส่ผม
‎เพื่อนๆ เขา ออกมาแล้วก็รุมต่อยผม

681
00:37:50,560 --> 00:37:52,800
‎ผมล้มลงไปกองอยู่กับพื้น นอนอยู่ตรงนั้น

682
00:37:54,400 --> 00:37:58,000
‎แล้วพอพวกคนที่ผมไปเที่ยวด้วยออกมา
‎พวกเขาก็วิ่งหนีไป

683
00:37:58,080 --> 00:38:00,840
‎แล้วเพื่อนผิวขาวของผมก็พูดว่า
‎"โทรแจ้งตำรวจเถอะ"

684
00:38:01,440 --> 00:38:05,480
‎ผมอิจฉาคนผิวขาว
‎และความสัมพันธ์ของพวกเขากับตำรวจมาก

685
00:38:05,560 --> 00:38:07,320
‎ผมแบบว่า "ให้ตายสิ"

686
00:38:07,400 --> 00:38:10,080
‎คนผิวดำ ตำรวจไม่ใช่ทางเลือกที่หนึ่ง

687
00:38:10,640 --> 00:38:12,560
‎เป็นทางเลือกที่ห้า ที่หก

688
00:38:13,040 --> 00:38:14,440
‎ทางเลือกที่หนึ่งของคนผิวดำคือ

689
00:38:14,520 --> 00:38:17,320
‎"ฉันมีญาติที่ฆ่าไอ้เวรนี่ได้หรือเปล่า"

690
00:38:17,960 --> 00:38:22,160
‎"ฉันมีญาติที่ยอมกลับเข้าคุกแทนฉันไหม"

691
00:38:22,240 --> 00:38:25,240
‎"ญาติของฉันคนไหนที่รักฉันมากพอ

692
00:38:25,960 --> 00:38:29,920
‎ที่จะฆ่าไอ้เวรนี่
‎และติดคุกอีก 18 ปีเพื่อฉัน เพื่อความรัก"

693
00:38:31,960 --> 00:38:34,480
‎นั่นคือทางเลือกที่หนึ่งสำหรับคนผิวดำ

694
00:38:35,360 --> 00:38:39,600
‎ผมยืนอยู่นอกคลับและโดนพวกเขาซ้อมจน…

695
00:38:40,880 --> 00:38:45,040
‎เลือดออกจมูก เสื้อก็ขาด
‎ผมแบบ "ฉันต้องกลับบ้านแล้ว"

696
00:38:45,120 --> 00:38:49,320
‎"โลยิโซ ไม่เอาน่า
‎ยังหัวค่ำอยู่เลย เลิกทำตัวขี้ขลาดได้แล้ว"

697
00:38:49,400 --> 00:38:52,000
‎คุณก็รู้ว่าผู้ชายเป็นยังไง ผู้หญิงด้วย ผมจะบอกให้

698
00:38:52,080 --> 00:38:53,720
‎ผู้ชายงี่เง่าปัญญาอ่อน

699
00:38:53,800 --> 00:38:57,440
‎ผู้ชายที่คุณรู้จักตอนอายุ 12 ถึง 18

700
00:38:57,520 --> 00:38:59,880
‎พวกเขาโน้มน้าวให้คุณทำทุกอย่าง

701
00:38:59,960 --> 00:39:02,560
‎คุณเคยเห็นผู้ชายเวลาเจอเพื่อนวัยรุ่นไหม

702
00:39:02,640 --> 00:39:04,840
‎มันแบบว่า "เพื่อนฉัน!"

703
00:39:04,920 --> 00:39:07,840
‎"นี่เป็นการประชุมคณะกรรมการ"
‎"แต่นั่นเพื่อนฉันนะ!"

704
00:39:09,200 --> 00:39:10,960
‎"แต่นั่นเพื่อนฉัน"

705
00:39:13,400 --> 00:39:15,080
‎เข้าใจที่ผมพูดไหม

706
00:39:15,160 --> 00:39:18,280
‎พวกเขาโน้มน้าวให้คุณทำทุกอย่าง คุณแบบว่า…

707
00:39:21,920 --> 00:39:26,400
‎มันบ้าบอมาก เขาพูดว่า "โลยิโซ
‎เลิกทำตัวขี้ขลาดได้แล้ว ไปกันเถอะ"

708
00:39:26,920 --> 00:39:30,480
‎"ก็ได้ โอเค เราจะไปไหนกัน"
‎"ฉันมีเพื่อนอยู่แถวนี้"

709
00:39:30,560 --> 00:39:31,880
‎"เขามีกัญชา

710
00:39:31,960 --> 00:39:35,720
‎จะเอาเสื้อผ้าให้นายใส่ แล้วไปอีกปาร์ตี้หนึ่ง"

711
00:39:35,800 --> 00:39:37,800
‎"เวร โอเค ก็ได้ ไปกันเถอะ "

712
00:39:38,520 --> 00:39:41,920
‎ผมได้… ผมไม่ควรแตะต้องกัญชานั่น

713
00:39:42,480 --> 00:39:44,400
‎คุณเคยสูบ… นี่ ทุกคน

714
00:39:45,480 --> 00:39:48,880
‎พวกคุณชาวเคปทาวน์
‎รู้จักพวกคนเคปทาวน์ที่มีเครายาวๆ ไหม

715
00:39:48,960 --> 00:39:51,840
‎รู้จักพวกฮิปสเตอร์ไหม
‎อย่าแตะต้องกัญชาของพวกเขา

716
00:39:52,440 --> 00:39:55,680
‎มันจะทำให้คุณแย่
‎คุณรู้จักคนที่จริงจังกับกาแฟมากไปไหม

717
00:39:59,680 --> 00:40:01,600
‎อย่าแตะต้องของของพวกเขา

718
00:40:01,680 --> 00:40:05,640
‎หมอนี่พูดว่า "โลยิโซ ยินดีที่ได้รู้จักนะ เพื่อน"

719
00:40:05,760 --> 00:40:10,400
‎"ฉันเคยอยู่ที่วัดลาลิเบลาในเอธิโอเปีย
‎ศึกษากาแฟ"

720
00:40:10,480 --> 00:40:12,040
‎ผมพูดว่า "หางานจริงๆ ทำเถอะ"

721
00:40:14,960 --> 00:40:17,080
‎คุณเคยสูบกัญชานั่นไหม

722
00:40:17,680 --> 00:40:20,480
‎ที่คุณต้องไปเข้าห้องน้ำส่องกระจกดูหน้าคุณ

723
00:40:20,560 --> 00:40:23,560
‎กัญชาพูดว่า "รีบไปส่องกระจกดูตัวเองสิ"

724
00:40:23,640 --> 00:40:27,120
‎แล้วพอไปถึงหน้ากระจก
‎สมองของคุณบอกว่า "ทำตัวปกติ"

725
00:40:29,040 --> 00:40:32,440
‎คุณก็แบบว่า
‎"โอเค พอฉันไปถึงที่นั่น ฉันจะทำตัวปกติ"

726
00:40:35,080 --> 00:40:36,120
‎นั่นแหละกัญชา

727
00:40:36,200 --> 00:40:37,680
‎ผมสูบกัญชานี่

728
00:40:38,920 --> 00:40:42,960
‎ผมแบบว่า "ให้ตายสิ บ้าจริง ฉันโคตรเมาเลย"

729
00:40:43,040 --> 00:40:45,360
‎แต่เราจะไปอีกปาร์ตี้หนึ่ง

730
00:40:45,440 --> 00:40:48,800
‎โอเค เราไปถึงอีกปาร์ตี้หนึ่ง มันอยู่ที่ชั้น 17

731
00:40:48,880 --> 00:40:51,640
‎คุณเคยขึ้นลิฟต์ที่คุณเข้าทางด้านหนึ่ง

732
00:40:51,720 --> 00:40:54,240
‎แต่ต้องออกอีกด้านหนึ่งไหม

733
00:40:54,800 --> 00:40:58,920
‎เราเมามาก เมามากซะจน

734
00:40:59,520 --> 00:41:01,760
‎เราเข้าลิฟต์ทางด้านนี้ ก็อยากออกทางด้านนี้

735
00:41:01,840 --> 00:41:05,560
‎เราทุกคนรอให้ประตูด้านนี้เปิด
‎มันก็ไม่เปิดสักที เราแบบว่า…

736
00:41:06,080 --> 00:41:08,480
‎ด้านนี้ คนเข้ามาแล้วก็ออกไป

737
00:41:09,920 --> 00:41:12,640
‎แต่เราไม่ได้ยินอะไรเลย ไม่ได้ยินเลย

738
00:41:12,720 --> 00:41:16,120
‎ในที่สุดก็มีคนตบไหล่ผม
‎พูดว่า "พวกคุณไม่เป็นไรใช่ไหม"

739
00:41:16,200 --> 00:41:19,000
‎ผมหันมาถามว่า "คุณเข้ามาตอนไหน"

740
00:41:19,560 --> 00:41:22,320
‎เขาสับสน ผมก็สับสน ผมแบบว่า "ให้ตายสิ"

741
00:41:22,960 --> 00:41:26,560
‎ลิฟต์มาถึงชั้น 17 ประตูเปิด

742
00:41:27,440 --> 00:41:29,120
‎ปาร์ตี้เยี่ยมมาก

743
00:41:29,200 --> 00:41:30,600
‎เป็นปาร์ตี้ที่เยี่ยมมาก

744
00:41:30,680 --> 00:41:32,280
‎พอผมก้าวออกจากลิฟต์

745
00:41:32,360 --> 00:41:35,200
‎ผมก็รู้ว่าผมเป็นคนผิวดำคนเดียวในงานปาร์ตี้

746
00:41:35,680 --> 00:41:38,600
‎รู้ไหมเกิดอะไรขึ้นกับคนผิวดำ
‎เวลาเป็นคนผิวดำคนเดียวในปาร์ตี้

747
00:41:38,680 --> 00:41:41,760
‎พวกเขาเปลี่ยนจากเฟลเวอร์ฟลาฟ
‎เป็นเนลสัน แมนเดลาแบบนี้เลย

748
00:41:42,560 --> 00:41:46,400
‎พวกเขาเปลี่ยนจาก "เย่ เพื่อน!"
‎เป็น "สวัสดี ทุกคน"

749
00:41:50,120 --> 00:41:52,440
‎"นี่เป็นสภาพแวดล้อมที่อันตรายมาก"

750
00:41:52,880 --> 00:41:55,800
‎"อะไรก็เกิดขึ้นได้ พวกเขาจะโทษฉัน"

751
00:41:56,320 --> 00:41:59,520
‎"ฉันจะยืนอยู่ตรงมุมห้อง ทำตัวให้ดีที่สุด"

752
00:41:59,600 --> 00:42:01,960
‎"ทำตัวให้ดีที่สุด อยู่ที่มุมห้องตรงนั้น"

753
00:42:02,040 --> 00:42:06,360
‎คุณทำตัวแบบนั้น คุณรู้ตัวเลย
‎พอแก้วหายไป ทุกคนก็มอง…

754
00:42:06,920 --> 00:42:09,840
‎"เฮ้ย! ฉันก็มาสนุกเหมือนกันนะ ไอ้เวร"

755
00:42:12,440 --> 00:42:15,000
‎แล้วเซ็ธ แลงลีย์ก็พูดว่า "นี่ โลยิโซ"

756
00:42:15,080 --> 00:42:17,440
‎"ฉันจะไปทีบาร์ เอาอะไรมาดื่มกัน

757
00:42:17,520 --> 00:42:19,720
‎นายไปหาเก้าอี้มานั่งกันนะ"

758
00:42:19,800 --> 00:42:22,400
‎ผมพูดว่า
‎"โอเค ได้ ฉันจะไปหาเก้าอี้มานั่งกัน"

759
00:42:22,480 --> 00:42:25,040
‎ผมมองไปรอบๆ ไม่เจอเก้าอี้สักตัว

760
00:42:25,760 --> 00:42:27,160
‎เขาถือเครื่องดื่มเดินกลับมา

761
00:42:27,240 --> 00:42:30,000
‎เขาอารมณ์เสีย พูดว่า "โลยิโซ ไหนล่ะเก้าอี้"

762
00:42:30,520 --> 00:42:32,320
‎"เซ็ธ ฉันหาไม่…"

763
00:42:32,960 --> 00:42:36,680
‎"ฉันหาเก้าอี้ไม่ได้ เพื่อน ฉันขอโทษ"

764
00:42:37,320 --> 00:42:39,960
‎ข้างๆ เรามีผู้หญิงผิวขาวแปดคนกำลังเต้นอยู่

765
00:42:40,040 --> 00:42:42,360
‎คร่อมจังหวะ คร่อมมากๆ

766
00:42:43,280 --> 00:42:45,120
‎คร่อมหมด ไม่เข้าจังหวะเลย

767
00:42:46,080 --> 00:42:48,600
‎ซึ่งเป็นการเหมารวมที่แปลกมากสำหรับผม

768
00:42:49,200 --> 00:42:51,680
‎บางครั้งการเหมารวมก็แปลก มันไม่มีเหตุผล

769
00:42:51,760 --> 00:42:54,680
‎เราต้องแก้ไขเรื่องการเหมารวมพวกนี้

770
00:42:54,760 --> 00:42:57,760
‎อย่างเช่น การเหมารวมว่าคนผิวขาวเต้นไม่เป็น

771
00:42:57,840 --> 00:43:00,040
‎การเหมารวมว่าคนผิวดำว่ายน้ำไม่เป็น

772
00:43:02,280 --> 00:43:06,200
‎มันไม่สมเหตุสมผลเลย พวกเราไม่มีใคร
‎มีแนวโน้มที่จะทำสิ่งเหล่านี้ในทางพันธุกรรม

773
00:43:06,280 --> 00:43:10,000
‎เวลาผมได้ยินคนผิวขาวพูดว่า
‎"ฉันเต้นเพื่อช่วยชีวิตตัวเองไว้ยังไม่ได้เลย"

774
00:43:10,080 --> 00:43:11,880
‎ผมแบบว่า "คุณไม่เป็นไรหรอก"

775
00:43:11,960 --> 00:43:14,600
‎เพราะคุณจะไม่มีวันต้องเต้นเพื่อช่วยชีวิตตัวเอง

776
00:43:16,680 --> 00:43:19,680
‎แต่พอผมได้ยินคนผิวดำพูดว่า
‎"ฉันว่ายน้ำเพื่อช่วยชีวิตตัวเองไม่ได้"

777
00:43:19,760 --> 00:43:23,040
‎ผมพูดว่า "นั่นเป็นปัญหานะ
‎นั่นเป็นเรื่องสุขภาพ…"

778
00:43:26,680 --> 00:43:27,800
‎นั่นเป็น…

779
00:43:31,920 --> 00:43:34,320
‎นั่นเป็นปัญหาเรื่องสุขภาพและความปลอดภัย

780
00:43:35,720 --> 00:43:37,480
‎คุณต้องแก้ไขเรื่องนั้น

781
00:43:37,560 --> 00:43:39,440
‎การเหมารวมพวกนั้นไม่สมเหตุสมผลเลย

782
00:43:39,520 --> 00:43:41,960
‎สาวผิวขาวแปดคนพวกนี้เต้นคร่อมจังหวะ

783
00:43:42,040 --> 00:43:44,440
‎ผมจะไม่ล้อเลียนคนผิวขาว

784
00:43:44,520 --> 00:43:47,640
‎ที่เต้นไม่ได้ถ้าไม่มีใครช่วย

785
00:43:47,720 --> 00:43:50,800
‎เราพยายามสร้างประเทศที่นี่ ฉะนั้นผมจะช่วย

786
00:43:53,760 --> 00:43:55,000
‎คนผิวขาว…

787
00:43:56,920 --> 00:43:58,000
‎แต่ละเพลง…

788
00:43:59,560 --> 00:44:02,720
‎มีเครื่องดนตรีหลายชิ้นให้เราเต้นตาม

789
00:44:05,520 --> 00:44:06,960
‎เลือกเอาสักอย่าง

790
00:44:08,880 --> 00:44:13,520
‎เลือกเอาสักอย่าง
‎เลือกเครื่องดนตรีชิ้นนั้น มุ่งมั่นกับมัน

791
00:44:14,560 --> 00:44:18,320
‎ถ้าคุณพูดว่า "นี่ ฉันมุ่งมั่นกับเปียโนตั้งแต่ต้น

792
00:44:18,400 --> 00:44:20,400
‎เลือกมันตั้งแต่ต้นจนจบ

793
00:44:20,480 --> 00:44:24,520
‎พอถึงกลางเพลง
‎อย่าพูดว่า "เสียงเบสเพราะมากเลย"

794
00:44:24,600 --> 00:44:26,400
‎ช่างหัวเบสปะไร มุ่งมั่น

795
00:44:27,080 --> 00:44:28,200
‎กับเปียโน

796
00:44:28,760 --> 00:44:32,240
‎นั่นแหละคุณถึงได้เต้นคร่อมจังหวะ
‎กลางเพลง คร่อมจังหวะ

797
00:44:33,960 --> 00:44:37,680
‎ผมเต้นกับคนผิวขาวที่ผมพูดว่า
‎"นี่เพลงรีมิกซ์เหรอ"

798
00:44:40,200 --> 00:44:42,920
‎"พวกเขาฟังเพลงของตัวเองเหรอ อะไรวะ"

799
00:44:45,480 --> 00:44:47,800
‎ยังไงก็ตาม ผู้หญิงพวกนี้กำลังเต้นกัน

800
00:44:47,880 --> 00:44:50,280
‎ข้างๆ พวกเธอมีเก้าอี้แปดตัว

801
00:44:50,360 --> 00:44:51,840
‎เซ็ธ แลงลีย์เดินไปที่เก้าอี้

802
00:44:51,920 --> 00:44:55,400
‎และก็มีกระเป๋าวางอยู่บนเก้าอี้พวกนั้น
‎เขาเดินไปหยิบกระเป๋า

803
00:44:55,480 --> 00:44:57,520
‎พูดว่า "นี่กระเป๋าคุณเหรอ"

804
00:44:57,600 --> 00:44:58,520
‎"ใช่"

805
00:44:58,600 --> 00:45:00,520
‎เขาพูดว่า "ผมเอากระเป๋าพวกนี้

806
00:45:00,600 --> 00:45:03,200
‎วางไว้บนเก้าอี้สองตัว
‎แล้วเอาเก้าอี้ที่เหลือไปได้ไหม"

807
00:45:03,800 --> 00:45:04,800
‎พวกเธอพูดว่า "ได้"

808
00:45:05,560 --> 00:45:07,560
‎ยกเก้าอี้มาหมดทุกตัว

809
00:45:07,640 --> 00:45:10,440
‎มองผมแล้วก็พูดว่า "ทำไมนายทำแบบนั้นไม่ได้"

810
00:45:11,280 --> 00:45:12,960
‎ผมก็พูดว่า "ทำอะไร"

811
00:45:13,040 --> 00:45:14,040
‎เขาพูดว่า "นั่นไง"

812
00:45:14,120 --> 00:45:16,800
‎ผมถามว่า
‎"นายจะให้ฉัน ที่เป็นคนผิวดำคนเดียวที่นี่

813
00:45:17,480 --> 00:45:21,320
‎เดินไปหาผู้หญิงผิวขาวแปดคน
‎แล้วหยิบกระเป๋าของพวกเธอเหรอ นายบ้า…"

814
00:45:23,000 --> 00:45:25,720
‎"นายไม่คิดถึงสุขภาพของฉันเลย"

815
00:45:27,760 --> 00:45:28,880
‎"นั่น… ไม่"

816
00:45:28,960 --> 00:45:31,360
‎เขาพูดว่า
‎"ทำไมนายเอาเชื้อชาติเข้ามาเกี่ยวอยู่ตลอด"

817
00:45:31,440 --> 00:45:35,160
‎ผมพูดว่า
‎"ในใจนาย นายคิดว่าแกไม่เห็นเก้าอี้ได้ยังไง"

818
00:45:35,240 --> 00:45:40,040
‎"ไม่ นายคิดผิด ฉันเห็นเก้าอี้
‎แค่ไม่เห็นทางเลือกเท่านั้นเอง"

819
00:45:40,800 --> 00:45:44,600
‎แม้แต่บารัค โอบามาก็คงไม่คิดถึงทางเลือกนั้น

820
00:45:44,680 --> 00:45:48,480
‎ไม่มีคนผิวดำคนไหนเดิน…
‎เรารู้ว่าสังคมมองเรายังไง

821
00:45:48,560 --> 00:45:51,960
‎สมองของเราบอกว่า
‎"หน่วยสวาทจะเปิดหลังคาโรยตัวลงมา"

822
00:45:52,040 --> 00:45:54,040
‎อะไรวะ ไม่มีทาง

823
00:45:54,120 --> 00:45:58,880
‎ไม่มีทาง… ผมพยายามอธิบายว่า
‎"ผมไม่มีทางทำแบบนั้นหรอก"

824
00:45:58,960 --> 00:46:00,120
‎"ไม่ โลยิโซ"

825
00:46:01,080 --> 00:46:02,640
‎"พูดถึงเชื้อชาติตลอด"

826
00:46:03,480 --> 00:46:06,320
‎ผมพูดว่า "ใช่ โลกมันก็เป็นแบบนี้แหละ"

827
00:46:07,080 --> 00:46:10,320
‎มันเป็นเรื่องแปลก ผมคิดว่า
‎"เขาไม่เข้าใจเรื่องนี้ได้ยังไง"

828
00:46:10,400 --> 00:46:14,360
‎"เพื่อนฉันไม่เข้าใจได้ยังไง
‎ว่าโลกนี้ปฏิบัติกับเราต่างกัน"

829
00:46:14,440 --> 00:46:16,760
‎มันยากมากที่จะอธิบายเรื่องอภิสิทธิ์ของคนผิวขาว

830
00:46:16,840 --> 00:46:18,600
‎โดยเฉพาะกับคนผิวขาว

831
00:46:18,680 --> 00:46:21,840
‎หรือห้องที่เต็มไปด้วยผู้คน ไม่ใช่ทุกคนที่เข้าใจมัน

832
00:46:21,920 --> 00:46:25,080
‎นี่คือความพยายามของผม
‎ที่จะอธิบายเรื่องอภิสิทธิ์ของคนผิวขาว

833
00:46:25,160 --> 00:46:29,160
‎อภิสิทธิ์ของคนผิวขาวตั้งวง
‎และเรียกมันว่าเดอะคิลเลอร์ส

834
00:46:30,840 --> 00:46:33,120
‎และทุกคนก็พูดว่า "ใช่ นั่นเป็นวงที่เยี่ยมมาก"

835
00:46:34,320 --> 00:46:37,840
‎แล้วงานรางวัลแกรมมี่ก็เชิญ…
‎ถ้ามีวงคนผิวดำชื่อเดอะคิลเลอร์ส

836
00:46:37,920 --> 00:46:41,880
‎ไม่มีทางเลย
‎ที่คนพวกนั้นจะได้เล่นที่งานรางวัลแกรมมี่

837
00:46:42,880 --> 00:46:46,360
‎วงคนผิวดำต้องคิดนอกกรอบ
‎เพื่อตั้งชื่อวงของพวกเขา

838
00:46:46,440 --> 00:46:49,120
‎"เราจะเรียกตัวเองว่าอะไรดี"
‎"เอิร์ธ วินด์แอนด์ไฟร์"

839
00:46:50,840 --> 00:46:54,160
‎"หมายความว่าไง" "เราไม่ใช่เดอะคิลเลอร์ส"

840
00:46:54,240 --> 00:46:56,360
‎"เดอะคิลเลอร์สมันจำกัดมาก"

841
00:46:58,160 --> 00:46:59,440
‎ตอนนี้ผมเมา

842
00:46:59,520 --> 00:47:02,120
‎ผมยังเมาอยู่ หมอนี่มาเถียงเรื่องเชื้อชาติ
‎ผมแบบว่า

843
00:47:02,200 --> 00:47:05,200
‎"ฉันไม่อยากเถียง นายทำให้ฉันหายเมา
‎ฉันกลับบ้านได้ไหม"

844
00:47:05,280 --> 00:47:07,800
‎"แล้วเจอกันที่งานแต่งนะ" ผมออกจากที่นั่น

845
00:47:08,960 --> 00:47:10,760
‎แต่ผมไปที่ร้านแมคโดนัลด์

846
00:47:10,840 --> 00:47:14,680
‎เหตุผลที่ผมไปร้านแมคโดนัลด์
‎คือมันเปิด 24 ชั่วโมง ผมจะได้นั่งอยู่ที่นั่นจนกว่า

847
00:47:14,760 --> 00:47:17,640
‎ผมจะสร่างเมา เพราะผมไม่อยากเมากลับบ้าน

848
00:47:17,720 --> 00:47:19,360
‎ไม่งั้นได้หายเมาแน่

849
00:47:19,440 --> 00:47:23,480
‎เพราะผมเคยทำแบบนั้นมาก่อน
‎พอกลับถึงบ้าน เมายาสุดๆ

850
00:47:23,560 --> 00:47:26,720
‎คุณลืมรหัสสัญญาณเตือนภัย

851
00:47:27,720 --> 00:47:29,440
‎สัญญาณไฟไหม้ดัง

852
00:47:30,160 --> 00:47:33,200
‎แทนที่จะพยายามปิดสัญญาณเตือนภัย คุณทำอะไร

853
00:47:33,280 --> 00:47:35,000
‎เต้นตามเสียงสัญญาณเตือนภัย

854
00:47:35,560 --> 00:47:38,240
‎แล้วแม่ก็ตื่นขึ้นมา "ทำอะไรน่ะ"

855
00:47:38,320 --> 00:47:40,320
‎คุณพูดว่า "แม่ไม่ได้ยินเพลงนี้เหรอ"

856
00:47:44,560 --> 00:47:46,440
‎เพราะงั้นผมถึงไม่เมายากลับบ้าน

857
00:47:46,520 --> 00:47:48,280
‎ในที่สุด ผมก็กลับบ้าน

858
00:47:49,080 --> 00:47:53,240
‎ผมเรียกอูเบอร์และก็…

859
00:47:54,360 --> 00:47:56,720
‎แต่ผมคิดว่า "ฉันมาที่นี่อย่างมีสไตล์"

860
00:47:57,160 --> 00:47:58,920
‎"ฉันเรียกเรือดำน้ำดีกว่า"

861
00:48:01,040 --> 00:48:04,200
‎ผมเลยเช็กดู คิดว่า "มันไม่มีให้เรียก"

862
00:48:04,280 --> 00:48:08,040
‎ผมเลยเรียกอูเบอร์ธรรมดา
‎"อูเบอร์ธรรมดาๆ ไม่เป็นไร"

863
00:48:08,120 --> 00:48:08,960
‎"เอาแบบนี้ก็ได้"

864
00:48:10,480 --> 00:48:14,120
‎แล้วผู้ชายคนนั้น อูเบอร์ธรรมดาก็มาถึง
‎ผมพูดว่า "นี่ เพื่อน

865
00:48:14,920 --> 00:48:18,400
‎ผมสังเกตเห็นว่าพวกคุณ ในแอปของผมน่ะ"

866
00:48:20,960 --> 00:48:22,520
‎"พวกคุณไม่มี…"

867
00:48:24,840 --> 00:48:27,480
‎"ผมจะเรียกเรือดำน้ำ

868
00:48:28,280 --> 00:48:29,640
‎มารับผมได้ยังไง"

869
00:48:30,400 --> 00:48:31,680
‎เขาพูดว่า…

870
00:48:34,240 --> 00:48:38,480
‎เขามองผมแล้วก็พูดว่า
‎"อัปเกรดซอฟต์แวร์ของคุณสิ"

871
00:48:40,720 --> 00:48:42,440
‎ผมก็พูดว่า "โอเค ก็ได้"

872
00:48:46,000 --> 00:48:48,240
‎ผมพูดว่า "โอเค ได้เลย"

873
00:48:48,320 --> 00:48:52,440
‎ผมกลับถึงบ้าน พอผมกลับถึงบ้าน
‎แม่ผมกำลังเตรียมตัวไปโบสถ์

874
00:48:52,520 --> 00:48:56,960
‎เธอตื่นมาและเตรียมอาหาร
‎ที่เธอจะทำหลังเลิกโบสถ์

875
00:48:57,040 --> 00:49:00,600
‎เธอตื่นเช้ามาก
‎ผมกลับถึงบ้าน ตอนนั้นหกโมงเช้า

876
00:49:00,680 --> 00:49:05,080
‎แม่ผมอยู่ตรงนั้น เธอมองผม พูดว่า

877
00:49:05,800 --> 00:49:07,560
‎"เสื้อที่แกใส่ไปปาร์ตี้อยู่ไหนล่ะ"

878
00:49:07,640 --> 00:49:10,600
‎ผมคิดว่า "เวรแล้ว ฉันไม่มีอะไรให้พูดแก้ตัว"

879
00:49:11,640 --> 00:49:15,360
‎"ตอนอยู่ที่บ้านเซ็ธ แลงลีย์
‎พิซซ่าหล่นใส่ผม เลอะเต็มตัวเลย"

880
00:49:15,440 --> 00:49:17,160
‎"เลยต้องถอดเสื้อออก"

881
00:49:18,160 --> 00:49:21,760
‎"แล้วตากับจมูกไปโดนอะไรมา
‎ทำไมถึงมีเลือดไหล"

882
00:49:21,840 --> 00:49:24,000
‎ผมพูดว่า "ผมสะดุดล้มน่ะ"

883
00:49:24,080 --> 00:49:29,240
‎ผมบอกความจริงเธอไม่ได้ว่า
‎"ผมต่อยกับคนที่พูดว่ามีเซ็กซ์กับแม่"

884
00:49:30,800 --> 00:49:34,120
‎"ตอนนี้ผมต่างหากที่ควรจะถามแม่"

885
00:49:34,200 --> 00:49:36,560
‎"แม่มีเรื่องต้องอธิบายหลายอย่าง"

886
00:49:38,760 --> 00:49:41,480
‎แต่ผมบอกเธอไม่ได้ ผมต้องใช้ข้อแก้ตัวของผม

887
00:49:41,560 --> 00:49:44,960
‎"พิซซ่า มีพิซซ่าเลอะเต็มหน้าอกผม"

888
00:49:46,280 --> 00:49:47,520
‎"ผมทำพิซซ่าหล่น

889
00:49:48,680 --> 00:49:50,080
‎แล้วก็สะดุดล้ม"

890
00:49:50,160 --> 00:49:53,400
‎เธอมองผม มือก็หั่นแคร์รอตไปด้วย พูดว่า…

891
00:49:54,560 --> 00:49:56,560
‎พูดแบบว่า "โอเค"

892
00:49:57,160 --> 00:50:01,360
‎"เล่าให้ฟังอีกสิ"
‎ผมก็พูดว่า "ครับ เพราะตอนถือพิซซ่า"

893
00:50:05,840 --> 00:50:10,520
‎คนผิวดำจะฟังคนผิวขาวพูดแบบนั้น
‎เวลาคุณเล่าเรื่องประวัติศาสตร์

894
00:50:10,600 --> 00:50:12,120
‎เราพูดว่า "โอเค เล่าให้ฟังอีกสิ"

895
00:50:19,440 --> 00:50:23,440
‎"โอเค สำรวจ"

896
00:50:25,080 --> 00:50:26,200
‎"สำรวจ โอเค "

897
00:50:27,040 --> 00:50:30,160
‎"โอเค เจริญแล้ว เราเจริญแล้ว โอเค"

898
00:50:30,960 --> 00:50:32,160
‎"ยังไม่เจริญ โอเค "

899
00:50:38,680 --> 00:50:39,600
‎มันบ้ามากเลย

900
00:50:40,680 --> 00:50:44,360
‎ผม… ตอนผมย้ายไปอยู่ที่อังกฤษ

901
00:50:44,440 --> 00:50:48,240
‎ตอนแรกที่ผมเริ่มไปอังกฤษเมื่อห้าปีก่อน

902
00:50:48,320 --> 00:50:50,720
‎ผมใช้แอปที่ชื่อบัมเบิลและก็…

903
00:50:52,280 --> 00:50:55,120
‎ผมได้รู้จักผู้คนออนไลน์ ซึ่งเยี่ยมมาก

904
00:50:55,200 --> 00:50:59,280
‎และผมก็รู้จักกับสาวสเปนคนหนึ่ง
‎ผู้หญิงสเปนคนนี้ เธอเยี่ยมมาก

905
00:50:59,360 --> 00:51:01,720
‎เราส่งข้อความหากัน แล้วในที่สุดเราก็ได้เจอกัน

906
00:51:01,800 --> 00:51:03,720
‎เราเจอกันและตอนที่เราเจอกัน

907
00:51:05,560 --> 00:51:09,600
‎เราก็สบายๆ ตอนเดต
‎มันก็ไม่ได้ดีหรือแย่ ก็แค่เดต

908
00:51:09,680 --> 00:51:12,000
‎คุณรู้ว่าเดตเป็นยังไง คุณพยายามที่จะ…

909
00:51:12,080 --> 00:51:15,600
‎ทุกคนเครียดๆ แล้วก็ค่อยๆ ผ่อนคลาย สบายๆ

910
00:51:15,680 --> 00:51:18,640
‎พอถึงจุดหนึ่ง เธอบอกผมว่าเธอมาจากกรานาดา

911
00:51:18,720 --> 00:51:21,760
‎ผมคิดว่า "ฉันรู้ประวัติศาสตร์
‎เกี่ยวกับกรานาดานิดหน่อย"

912
00:51:22,960 --> 00:51:27,640
‎ผมก็บอกเธอว่า
‎"กรานาดาเป็นที่สุดท้ายที่ชาวมัวร์

913
00:51:27,720 --> 00:51:33,320
‎สู้กับชาวสเปนเป็นครั้งสุดท้าย
‎เพื่อที่ชาวสเปนจะได้รับเอกราช

914
00:51:33,400 --> 00:51:35,120
‎สเปนถึงได้รับอิสรภาพ"

915
00:51:35,200 --> 00:51:37,000
‎เธอพูดว่า "คุณพูดถึงเรื่องอะไร"

916
00:51:37,080 --> 00:51:40,960
‎ผมพูดว่า
‎"พวกนิโกรเคยครอบครองสเปนมา 700 ปี"

917
00:51:41,720 --> 00:51:44,320
‎"คุณหมายความว่าไง" เธอไม่เคยได้ยินเรื่องนี้

918
00:51:44,400 --> 00:51:48,240
‎เธอได้ยินเรื่องนี้เป็นครั้งแรก
‎เหมือนพวกคุณบางคน

919
00:51:49,960 --> 00:51:52,960
‎มันบ้ามากเลย ผมอธิบายให้เธอฟัง
‎"มันเกิดขึ้นเมื่อไหร่"

920
00:51:53,040 --> 00:51:58,080
‎"ตั้งแต่ศตวรรษที่เจ็ดจนถึงศตวรรษที่ 14
‎สเปนถูกเรียกว่าอัลอันดาลุส"

921
00:51:58,160 --> 00:52:02,200
‎เธอไม่อยากจะเชื่อ เธอว่าผมโกหก

922
00:52:02,280 --> 00:52:03,800
‎ผมคิดว่า "อะไรกันวะ"

923
00:52:03,880 --> 00:52:06,560
‎นี่เป็นเรื่องแปลกที่จะมาโกหกเกี่ยวกับมัน

924
00:52:06,640 --> 00:52:08,560
‎ผมไม่ใช่ครูสอนประวัติศาสตร์ ผมไม่สนหรอก

925
00:52:08,640 --> 00:52:12,680
‎ถ้าผมรู้ว่ามันจะทำให้ผมชวดจิ๋ม
‎ผมคงไม่พูดถึงมันหรอก

926
00:52:13,200 --> 00:52:16,400
‎ผมไม่ได้พยายาม… ผมไม่สนใจหรอก ผมไม่แคร์

927
00:52:18,080 --> 00:52:21,560
‎แล้วผมก็คิดว่า "ทำไมเธอต้องโมโห
‎เกี่ยวกับข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์"

928
00:52:21,640 --> 00:52:24,280
‎แล้วผมก็คิดออกว่ามีคนบอกคนผิวขาวมาทั้งชีวิต

929
00:52:24,360 --> 00:52:26,200
‎ว่าพวกเขาให้คุณทุกอย่าง

930
00:52:26,280 --> 00:52:27,960
‎นั่นคือความหมายของการเป็นคนผิวขาว

931
00:52:28,040 --> 00:52:30,360
‎คุณเดินไปรอบๆ แล้วพูดว่า
‎"ลำโพง ใช่ ฉันทำเอง"

932
00:52:31,160 --> 00:52:33,040
‎"ไอศกรีม นั่นเราก็ทำเอง ขอบคุณ"

933
00:52:34,560 --> 00:52:36,680
‎"เทียน นั่นเราก็ทำเอง ขอบคุณ"

934
00:52:37,880 --> 00:52:40,400
‎ผมมีเพื่อนชาวอินเดียชื่อราบิน

935
00:52:40,480 --> 00:52:44,080
‎ราบินเพื่อนชาวอินเดียของผม
‎ผมโทรบอกราบินว่า "ฉันไปสายหน่อยนะ"

936
00:52:44,160 --> 00:52:46,280
‎"วันนี้โยคะเลิกเกินเวลาไปนิดหน่อย"

937
00:52:46,760 --> 00:52:50,360
‎"รอฉันแป๊บเดียว ฉันจะไปที่นั่น "
‎เขาพูดว่า "โลยิโซ โยคะเหรอ"

938
00:52:50,440 --> 00:52:54,760
‎"นายทำเรื่องของคนผิวขาวตลอดเลย"
‎ผมพูดว่า "นายเป็นคนอินเดีย นั่นเรื่องของนาย"

939
00:52:55,400 --> 00:52:58,840
‎"นั่น… โยคะเป็น… อย่าให้คนผิวขาวหลอกนายสิ"

940
00:53:01,440 --> 00:53:02,600
‎"นั่นเป็นเรื่องของนาย"

941
00:53:04,760 --> 00:53:09,360
‎ความจริงก็คือความก้าวหน้าที่ดีที่สุด
‎ของเราบางอย่างในฐานะมนุษย์

942
00:53:09,440 --> 00:53:10,720
‎ไม่ได้มาจากคนผิวขาว

943
00:53:10,800 --> 00:53:14,080
‎คนแรกที่เขียนไม่ใช่คนผิวขาว คนแรก…

944
00:53:14,160 --> 00:53:18,440
‎คนแรกที่ศึกษาโหราศาสตร์ไม่ใช่คนผิวขาว

945
00:53:18,520 --> 00:53:20,920
‎คนแรกที่ทำคณิตศาสตร์ไม่ใช่คนผิวขาว

946
00:53:21,000 --> 00:53:24,040
‎แม้แต่เทคโนโลยีที่ทำให้คนผิวขาวได้เปรียบที่สุด

947
00:53:24,120 --> 00:53:25,640
‎ในช่วง 500 ปีที่ผ่านมา

948
00:53:25,720 --> 00:53:28,560
‎ซึ่งก็คือดินปืน คนผิวขาวก็ไม่ได้ประดิษฐ์มัน

949
00:53:28,640 --> 00:53:32,640
‎ชาวจีนคือผู้ที่ประดิษฐ์ดินปืน
‎และตอนที่พวกเขาประดิษฐ์มัน

950
00:53:33,240 --> 00:53:36,920
‎ก็เพื่อทำพลุและประทัดระเบิดอึ
‎เหมือนคนที่เจริญแล้ว

951
00:53:40,480 --> 00:53:44,920
‎ผมคิดว่าเราต้อง…

952
00:53:45,000 --> 00:53:47,920
‎ผมคิดว่าคนผิวดำต้องโละทิ้งปมด้อยของคุณ

953
00:53:48,000 --> 00:53:52,800
‎เพราะคุณสามารถใช้ชีวิตของคุณได้
‎โดยคิดว่าคุณไม่เคยมีส่วนร่วม

954
00:53:54,760 --> 00:53:55,800
‎เพราะคุณสามารถ…

955
00:53:57,360 --> 00:54:00,760
‎เพราะคุณสามารถใช้ชีวิตของคุณได้
‎โดยเชื่อว่าคุณไม่เคยมีส่วนร่วม

956
00:54:00,840 --> 00:54:03,400
‎ในอารยธรรมของมนุษย์ ซึ่งไม่จริงเลย

957
00:54:03,480 --> 00:54:06,040
‎ทุกคนมีส่วนร่วมในช่วงเวลาที่ต่างกัน

958
00:54:07,440 --> 00:54:11,040
‎คนผิวขาวคุณต้องโละทิ้งปมเด่นของคุณ

959
00:54:12,280 --> 00:54:16,040
‎และผมก็พูดแบบสบายๆ
‎เหมือนมันเป็นเรื่องที่ทำได้ง่าย

960
00:54:16,120 --> 00:54:18,840
‎มันไม่ใช่เรื่องที่ทำได้ง่ายๆ มันเหมือน…

961
00:54:19,280 --> 00:54:23,000
‎มันต้องพยายามอย่างมาก
‎คุณต้องปรับตัวเอง ต้องอยากทำมันจริงๆ

962
00:54:23,080 --> 00:54:26,400
‎แรงบันดาลใจที่สำคัญที่สุดของผม
‎สำหรับการโละทิ้งคือแม่ผม

963
00:54:26,480 --> 00:54:28,520
‎แม่ผมเกิดในปี 1959

964
00:54:29,480 --> 00:54:35,040
‎ในยุคที่แบ่งแยกสีผิว
‎เป็นช่วงเวลาที่เลวร้ายที่สุดเท่าที่เคยมี

965
00:54:35,120 --> 00:54:38,400
‎แม่ผมเป็นนักเรียนที่ได้เกรดเอตลอด
‎และก็ถูกเลี้ยงมาโดย

966
00:54:39,560 --> 00:54:41,760
‎พ่อแม่สองคนและย่าผมก็ไม่รู้หนังสือ

967
00:54:41,840 --> 00:54:43,600
‎เธออ่านไม่ออกเขียนไม่ได้

968
00:54:43,680 --> 00:54:47,800
‎ช่วงเวลาที่เราผูกพันกันคือ
‎ผมอ่านจดหมายของเธอ

969
00:54:47,880 --> 00:54:50,680
‎เธอเก็บจดหมายพวกนี้ไว้
‎และผมก็อ่านมันให้เธอฟัง

970
00:54:50,760 --> 00:54:52,560
‎เป็นส่วนหนึ่งของช่วงเวลาที่เราผูกพันกัน

971
00:54:54,720 --> 00:54:58,000
‎ประเด็นก็คือเธอ เธอมักจะพูดว่า…

972
00:55:02,320 --> 00:55:05,520
‎เธอพูดว่า "เอามือปิดหูไว้
‎แกจะได้ไม่ได้ยินว่าในจดหมายเขียนว่าอะไร"

973
00:55:05,600 --> 00:55:07,880
‎ผมเลยอ่านจดหมายแบบนี้

974
00:55:10,760 --> 00:55:15,520
‎ผมจะอ่านจดหมาย แต่ท้ายจดหมาย
‎ผมจะเติมข้อความของผมไว้ด้วย

975
00:55:17,640 --> 00:55:20,520
‎แบบว่า "เวลาทำแซนด์วิชเนยถั่วกับแยม

976
00:55:21,360 --> 00:55:24,440
‎เอาแยมใส่ไว้ข้างบนด้วยได้ไหม"

977
00:55:26,120 --> 00:55:28,280
‎ซึ่งทำให้ย่าผมสับสนงุนงงมาก

978
00:55:28,360 --> 00:55:30,400
‎เพราะเธอพูดว่า "ทำไมเทศบาล

979
00:55:31,960 --> 00:55:33,840
‎ถึงมาบอกฉันว่าต้องทำแซนด์วิชยังไง"

980
00:55:35,120 --> 00:55:38,760
‎ผมคิดว่าคนคงไม่เข้าใจว่า
‎การแบ่งแยกสีผิวมันวุ่นวายขนาดไหน

981
00:55:41,080 --> 00:55:44,920
‎ผมรู้ว่าตอนนี้คนทะเลาะกันเพื่อโอกาสที่เท่าเทียม

982
00:55:45,000 --> 00:55:47,600
‎คุณรู้ว่าเรื่องนั้นไม่ใช่สิ่งที่จะเกิดขึ้นด้วยซ้ำ

983
00:55:48,280 --> 00:55:51,400
‎คุณอาจจะเรียนอยู่ ม.สี่ และกำลังเรียน…

984
00:55:51,480 --> 00:55:54,160
‎คุณเรียนไปเพื่ออะไร
‎ตามกฎหมายแล้วคุณเป็นมันไม่ได้

985
00:55:54,240 --> 00:55:55,880
‎คุณเป็นนักบินอวกาศไม่ได้

986
00:55:55,960 --> 00:55:59,040
‎คุณเป็นไม่ได้ มันเหมือน…
‎นึกภาพตอนเรียนมัธยมปลายสิ

987
00:55:59,120 --> 00:56:01,040
‎ตรงไหนสักที่ในสมองคุณ

988
00:56:01,120 --> 00:56:04,920
‎มันบอกว่า "นายเป็นสิ่งนี้ไม่ได้ มันผิดกฎหมาย"

989
00:56:05,000 --> 00:56:09,040
‎มีผู้ชายคนหนึ่ง ไม่รู้ว่าคุณเคยได้ยินชื่อเขาไหม
‎เขาเป็นประธานพรรคสมัชชาแห่งชาติแอฟริกา

990
00:56:10,200 --> 00:56:11,440
‎ในปี 1950

991
00:56:12,960 --> 00:56:14,480
‎เขาเป็นศัลยแพทย์

992
00:56:15,080 --> 00:56:18,440
‎เขาเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่มีคุณวุฒิเหมาะสม
‎หาเขาในกูเกิล เขาชื่อเจมส์ โมโรกา

993
00:56:18,520 --> 00:56:20,280
‎เขาเป็นศัลยแพทย์ที่มีคุณวุฒิเหมาะสม

994
00:56:21,080 --> 00:56:23,680
‎แต่เขาไม่ได้รับอนุญาตให้ผ่าตัด

995
00:56:23,760 --> 00:56:25,960
‎เขาเรียนในเวนิส เขาเรียนในเอดินเบอระ

996
00:56:26,040 --> 00:56:29,280
‎เขาหมอคนหนึ่งที่มีคุณวุฒิเหมาะสมที่สุดในประเทศ

997
00:56:29,360 --> 00:56:30,920
‎แต่ไม่ได้รับอนุญาตให้ผ่าตัด

998
00:56:31,000 --> 00:56:34,160
‎นั่นคือความหมายของการเป็นคนผิวดำ
‎ต่อให้คุณมีคุณวุฒิเหมาะสม

999
00:56:34,240 --> 00:56:35,440
‎ถึงคุณจะมี…

1000
00:56:36,040 --> 00:56:37,760
‎กฎหมายจำกัดคุณ

1001
00:56:37,840 --> 00:56:42,200
‎ต่อให้คุณเรียนหนังสือ คุณก็แบบว่า
‎"ฉันไม่รู้ว่าฉันจะเป็นอะไร"

1002
00:56:42,280 --> 00:56:47,360
‎แล้วมันก็แบบว่า "คุณต้องการยังไงก็ได้
‎ต้องการมันก็เรื่องหนึ่ง ตามกฎหมาย มันไม่ได้"

1003
00:56:48,320 --> 00:56:52,240
‎มันจึงเป็นเรื่องยาก
‎ในปี 1978 เธอเรียนจบมัธยมปลาย

1004
00:56:53,840 --> 00:56:55,160
‎แล้วเธอก็พยายาม

1005
00:56:56,560 --> 00:56:58,040
‎เข้ามหาวิทยาลัย

1006
00:56:58,120 --> 00:57:01,360
‎มันไม่ได้ผล ในปี 1983 เธอมีผม
‎คุณรู้ว่าเด็กๆ ทำอะไร

1007
00:57:02,040 --> 00:57:03,120
‎ทำชีวิตคุณแย่

1008
00:57:03,560 --> 00:57:05,560
‎เด็กๆ พวกเขาจะทำชีวิตคุณแย่

1009
00:57:06,120 --> 00:57:08,840
‎คุณอยู่ตรงนั้น กำลังสนุก เด็กๆ ก็แบบ "หยุดนะ"

1010
00:57:10,600 --> 00:57:12,600
‎"ทุกอย่างเลย หยุดเดี๋ยวนี้"

1011
00:57:13,240 --> 00:57:15,120
‎"ฉันอึแตกใส่ตัวเอง"

1012
00:57:15,720 --> 00:57:17,760
‎"ฉันต้องการความสนใจ"

1013
00:57:18,680 --> 00:57:21,400
‎ช่างหัวเด็กปะไร
‎รู้ไหมว่าผมไม่อยากมีลูกมากแค่ไหน

1014
00:57:21,480 --> 00:57:23,360
‎ตอนนี้ผมยังใส่ถุงยางอยู่เลย

1015
00:57:24,680 --> 00:57:27,960
‎ผมไม่อยากมีลูกมากขนาดนั้นเลย
‎ผมแบบว่า "ลืมมันได้เลย"

1016
00:57:28,600 --> 00:57:29,640
‎อะไรนะ ไม่

1017
00:57:30,320 --> 00:57:33,200
‎คนจะพยายามหลอกคุณ "พวกเขาน่ารักมากเลย"

1018
00:57:35,200 --> 00:57:38,280
‎ผมเห็นคุณที่สนามบิน
‎พยายามเช็กอินกับสิ่งที่น่ารักของคุณ

1019
00:57:39,360 --> 00:57:44,480
‎สิ่งที่น่ารักของคุณคิดว่าพวกเขา
‎ขึ้นเครื่องได้โดยไม่ต้องใช้บัตรผ่านขึ้นเครื่อง

1020
00:57:44,560 --> 00:57:46,920
‎สิ่งที่น่ารักของคุณทำให้ความคิดเกี่ยวกับชีวิตพัง

1021
00:57:49,280 --> 00:57:52,160
‎แม่ผมมีผม แม่ผมเลี้ยงผมกับพี่ชายผม

1022
00:57:52,760 --> 00:57:53,640
‎เลี้ยงเรามา

1023
00:57:54,480 --> 00:57:56,040
‎เราทั้งคู่ย้ายออกจากบ้าน

1024
00:57:56,120 --> 00:57:58,720
‎เธอทำงานที่ธนาคารนาน 26 ปี

1025
00:57:58,800 --> 00:58:01,840
‎แล้วก็กลับไปเรียนมหาวิทยาลัยอย่างที่ตั้งใจไว้

1026
00:58:01,920 --> 00:58:04,240
‎ตอนอายุ 58 ปี ซึ่งก็เมื่อสามปีที่แล้ว

1027
00:58:04,320 --> 00:58:06,080
‎เธอเรียนจบปริญญา

1028
00:58:06,760 --> 00:58:08,320
‎ใช่ เยี่ยมเลย

1029
00:58:10,680 --> 00:58:17,080
‎การแสดงนี้อุทิศให้เธอเพราะเธอเป็น
‎แรงบันดาลใจให้ผมโละทิ้งความรู้เก่า

1030
00:58:17,160 --> 00:58:21,120
‎และผมก็หวังว่าเธอจะเป็นแรงบันดาลใจ
‎ให้คุณโละทิ้งความรู้เก่าและแก้ไขตัวเอง

1031
00:58:21,840 --> 00:58:26,320
‎แล้วทำสิ่งต่างๆ ที่คุณอยากทำจริงๆ
‎และสามารถถามตัวเองได้

1032
00:58:27,360 --> 00:58:30,560
‎นี่คือการแสดงของผม ขอบคุณมากครับ
‎พวกคุณยอดเยี่ยมจริงๆ

1033
00:58:38,080 --> 00:58:42,280
‎สำหรับคนที่สนใจนะครับ
‎พวกคุณบางคนอาจไม่สนใจ

1034
00:58:42,880 --> 00:58:45,080
‎แต่เซ็ธ แลงลีย์กำลังจะหย่า

1035
00:58:47,080 --> 00:58:50,080
‎ก็แน่ละ เขากำลังจะหย่า

1036
00:58:50,160 --> 00:58:52,200
‎หมายความว่าไง เขากำลังจะหย่า

1037
00:58:52,280 --> 00:58:55,400
‎คุณจะระเบิดอึเล่นแล้วเดินลอยนวลออกไปไม่ได้

1038
00:58:55,480 --> 00:58:59,160
‎ชีวิตไม่ได้เป็นแบบนั้น
‎คุณต้องแก้ไขเรื่องนั้น เข้าใจไหม

1039
00:59:00,080 --> 00:59:04,720
‎เราโละทิ้งความรู้เก่ากันเถอะครับ ทุกคน
‎ขอบคุณครับ พวกคุณสุดยอดมากเลย

1040
00:59:06,160 --> 00:59:08,000
‎ผมต้องออกไปจากที่นี่แล้ว

1041
00:59:09,280 --> 00:59:11,320
‎เพราะเรือดำน้ำรอผมอยู่

1042
00:59:11,920 --> 00:59:13,080
‎ขอบคุณครับ

1043
00:59:53,600 --> 00:59:57,400
‎คำบรรยายโดย ชายมาศ สายน้ำผึ้ง