Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
„Wiara w nadprzyrodzone źródło zła jest zbędna;
człowiek sam jest zdolny do wszelkich okrucieństw”.
Już dobrze.
Beto?
Słyszałeś to?
Nie. Nie!
Nie!
GOLDEN VALLEY WITA 1977 - STULECIE MIASTA
-Veronica miała rację. -Co?
Nawet nie ma tu McDonalda.
-Boże, to zawracajmy! -Tak!
Zdążylibyśmy do Los Angeles na kolację.
Twojej siostrze by się tu nie spodobało, ale może tobie się spodoba.
Dziecku też.
Wiem, jakie to dla ciebie ważne.
Mieszkasz w USA od pięciu lat i już jesteś kierownikiem.
-Cały ja. -To sukces.
To ważne dla nas obojga.
Beto, wszystko gra.
Naprawdę.
Czasu jest więcej niż życia.
Chwytaj dzień.
Życie jest zbyt krótkie.
Tak tu się mówi.
Po mojemu jest ładniej.
APTEKA
MUÑECA PRECIOSA SALON KOSMETYCZNY
SUKNIE
ŚWIEŻE WARZYWA I OWOCE
FRYZJER
ROUTE 190 - BAR
TYLKO PO ANGIELSKU
Jesteśmy w domu.
Idziesz?
MATKI
NA PODSTAWIE PRAWDZIWYCH WYDARZEŃ
No cóż...
na zdjęciach wyglądał inaczej.
Pewnie były stare.
Wiem, że to niewiele, ale...
Jak to się mówi?
Darmowemu koniowi się nie zagląda w zęby?
Darowanemu koniowi?
Właśnie. Darowanemu koniowi w zęby się nie zagląda.
To drobiazgi, szybko je naprawię.
Razem je naprawimy.
Potrzebujemy farby.
I nowych mebli.
Dobrze.
Rodzinnych zdjęć.
Myślisz, że byli religijni?
Krzyż nad drzwiami przepędza diabła.
Będzie się tu wspaniale pisać.
O wiele lepiej niż za biurkiem w redakcji.
Martwiłaś się, że się nie pomieścimy.
Teraz się martwię, że grozi nam tężec.
Chodź, zjemy coś. Rozejrzymy się.
-Dzień dobry. -Jak leci?
-Zapraszam. -Dziękuję.
Nie jesteście stąd.
Nie.
Słabo mówię po hiszpańsku.
A wyglądasz...
Nie szkodzi. Nazywam się Anita.
Diana, zobacz. Do pokoju dziecka.
-Kolejny krzyż? -Nie daj się prosić.
Miałem taki w dzieciństwie.
-Dzień dobry, miło poznać. -Wzajemnie.
-Piękny sklep. -Dziękuję.
Zobaczę, czy mam drobne.
Proszę.
Dziękuję.
Proszę.
-Dziękuję. -Do usług.
Jeszcze jedno.
Mogę was pobłogosławić?
Was i wasze dziecko?
Oczywiście.
Zdrowaś Maryjo, łaski pełna, Pan z tobą.
Błogosławionaś ty między niewiastami
i błogosławiony owoc żywota twojego, Jezus.
Święta Maryjo, Matko Boża, módl się za nami grzesznymi
teraz i w godzinę śmierci naszej.
Amen.
Miło was poznać.
To miasteczko potrafi być wspaniałe.
-Zapraszam ponownie. -Dziękujemy.
Czeka nas cudowny nowy początek.
-Tak? -Tak.
Nie wiem dlaczego,
ale przypomina mi się dzieciństwo.
Tu można założyć rodzinę.
Co miała na myśli Anita, mówiąc,
że to miasteczko potrafi być wspaniałe?
-Tak powiedziała? -Nie.
Ale dlaczego „potrafi”?
Czemu po prostu nie „jest”?
-Co to? -Pewnie kojot.
Przyzwyczaisz się do życia na wsi.
Ktoś jest na zewnątrz.
Mi amor, to nasza pierwsza noc w nowym domu.
Będą nowe dźwięki.
Sio!
Precz!
-Dzień dobry, jak leci? -Dobrze.
-Roberto. -Ernesto. Miło mi.
Miło cię poznać, Ernesto.
Kawy?
Chętnie.
Dziękuję.
Dobra.
Tomas?
Właściwie to Thomas.
-Widziałem pisownię, więc... -Nie szkodzi, zdarza się.
No pewnie.
Cieszę się, że się urządziliście.
-Jasne. -Tak?
Jak tam dom? Wymaga remontu...
Jest idealny.
-Naprawdę. -Tak?
Proszę podziękować panu Quillowi.
Za dom i za wszystko.
Przejdźmy się.
Robi wrażenie, co?
Tak.
Co roku mamy większe zbiory. Te nowe nawozy to zbawienie.
Poznałeś Ernesta. To jego żona Marisol i Hector. Będziecie razem pracować.
-Jak się masz? -Dzień dobry.
-Miło poznać. -Wzajemnie.
Ja się zajmę naszymi dystrybutorami,
-a ty pracownikami. -Dobrze.
-Długo tu mieszkasz? -Odkąd skończyłem 25 lat.
Legalnie?
Wybacz, nie moja sprawa.
-A ty? -Urodziłem się w Los Angeles.
-Moja żona też. -Tak?
Moi rodzice przyjechali tu w latach 40. W ramach programu Bracero.
-Wszystko jasne. -Co takiego?
Twój płynny angielski.
Ja nie umiem nawet napisać „morze”.
Zawsze piszę „może”.
-Albo i gorzej. -Jasne.
Cieszę się, że z nami jesteś.
Ludzie wolą pracować
z prawdziwym Meksykaninem.
Okropne, prawda?
Jest dobrze.
Wyjechałaś z LA na zadupie Kalifornii.
Zwolnili mnie, a jestem w ciąży. Nie miałam wyboru.
Zwolnili cię przez ciążę.
Trzeba było walczyć o swoje!
Wszystko się ułożyło.
Dziecko urodzi się za parę miesięcy, a ja skończę książkę.
Wiesz, o czym chcesz pisać?
Nie.
Coś wymyślę. Coś, co ma jakąś wartość.
-Co u mamy? -Jak to u mamy.
-Nadal nie gadacie? -Nie.
To samo zrobiła, kiedy zaszłaś w ciążę.
Milczała. Przejdzie jej.
Nie będę się znów z nią kłócić o Beta
ani o pieniądze na studia,
bo zostałam żoną biednego rolnika.
Chce ci tylko pomóc. Uważa, że zasługujesz na więcej.
-Veronica! -Rozumiesz.
Dla niej to oznacza białe dzieci i męża, który nosi do pracy krawat.
Jeśli chciała nam pomóc, mogła nas uczyć hiszpańskiego.
„Nie chcecie chyba mieć akcentu jak babcia?”
Już wystarczy, że...
Że co?
-Oddzwonię. -Jasne, czekam.
ZWIĄZEK ZAWODOWY EMIGRANTÓW
„CICHA ŚMIERĆ” ZWIĄZEK ZAWODOWY EMIGRANTÓW
PRAWDA O PESTYCYDACH
Halo?
Halo!
Kto mógł to zrobić?
Nie wiemy, jak długo tu wisi.
Wyprute oko na drzewie
jest mniej straszne, jeśli dłużej wisi?
Może to jakiś dowcip albo ozdoba poprzednich właścicieli.
Wiesz coś o nich?
Nie.
Możemy popytać na grillu w weekend.
-Musimy iść? -Tak.
Poznamy inne rodziny.
Dobrze.
Pogadam po hiszpańsku.
Super.
Wasza ulubiona agua fresca.
Świeżutka. Smacznego.
Do tego jeszcze wpadł do beczek!
Widzieliście pijanego kojota?
Co u Marisol?
Dobrze.
Musi zostać w klinice aż do porodu.
Niecierpliwisz się?
Ładny naszyjnik.
Dziękuję. To prezent.
-Prezent? -Od Anity. Do ochrony.
Ładna sukienka.
Sukienka? Dziękuję.
Nowa, kupiłam ją przed wyjazdem.
Szukałam czegoś przewiewnego.
Ma nawet kieszenie!
Musiała być droga.
Rosa!
Nie rozumiem.
Moich rodziców karano za używanie hiszpańskiego w szkole.
Nie uczyli nas.
Biedna białaska.
-Dość. -Żartuję.
Podoba mi się twoja sukienka.
Dziękuję.
Pierwsze?
Tak.
Masz dzieci?
Nie. Może kiedyś. Mam nadzieję.
-My chcemy co najmniej dwójkę. -Im więcej, tym lepiej.
Za waszą rodzinę.
A ty, Rosa? Chcesz mieć więcej dzieci?
Chciałam.
Ale nic z tego.
Przykro mi.
Ale dzięki Bogu
mamy naszego Jaimito.
Mamy szczęście.
Stań tam.
Gdzie masz kuzynów, kumpli?
Masz ich w ogóle?
Słyszałaś...
Gdzie Juana?
-Nie chcę plotkować, ale... -Ty?
A kiedy ja plotkowałam?
Rzekomo...
Domowa agua fresca.
-Spróbuj. -Dziękuję.
-I jak? -Pyszna.
Dziękuję. Mam dla was kosz powitalny.
-Dorzucę do niego trochę. -Dziękuję.
Nie ma sprawy.
Wiem, że ci ciężko. Nie znasz języka...
Szybko się nauczysz.
-Zaufaj mi. -Dziękuję.
Nie ma sprawy.
Myślałem, że to miły dzień.
Bo to twoi przyjaciele.
Nasi.
Mogłaś się postarać.
Beto!
Śmiały się. Nazwały mnie „gringa”.
Co?
-Kiedy? -Nigdy...
nie czułam się tak obco.
Przyzwyczaisz się.
-Anita? -Buenos días, Diana.
Co tu robisz?
Jak się czujesz?
To dla ciebie.
Piękny, ale nie mogę.
Diano.
Młode mamy potrzebują ochrony.
Daję to wszystkim ciężarnym.
Znałaś poprzednią lokatorkę?
Teresę? Dlaczego pytasz?
Zostawiła tu sporo rzeczy. Zdjęcia, pamiętniki, zabawki.
-Jeśli dasz mi adres, to je odeślę. -Nie.
Lepiej już idź. Mam dużo pracy.
Weź naszyjnik. Potrzebujesz ochrony.
Odejdź.
Ochrona.
GORĄCZKA W DOLINIE
NORTHWEST - KLINIKA POŁOŻNICZA
Chyba mam przywidzenia.
Obraz się rozmywa.
-Mam skurcze. -A wysypka?
Nie.
Dziecku nic nie dolega.
Skurcz wywołał stres po upadku.
Niech pani zostanie do jutra na obserwacji.
Cieszę się, że się poznaliśmy.
Choć wolałbym na kontroli za tydzień.
Dziękuję.
-Dobry wieczór. -To siostra Carol z nocnej zmiany.
Siostrę Molly pozna pani rano.
To cały zespół.
Tylko trójka?
Wiem, że w mieście było inaczej,
ale zaopiekujemy się panią.
Gdyby objawy się pogorszyły,
proszę natychmiast powiadomić siostrę.
Będzie zaglądać do pani co kilka godzin.
Liczę, że rano pani wyjdzie.
Proszę wypoczywać. Do zobaczenia.
W razie czego proszę dać znać.
Jasne.
Macie łóżka turystyczne?
Niestety nie. Nie dopuszczamy odwiedzin w nocy.
-Naprawdę? -Takie zasady.
Ale może pan wrócić o świcie.
-Zostanę. -Będziesz spał na krześle?
Nie trzeba. I tak idę spać.
Wypocznij, musisz iść do pracy.
Sio.
No dobrze.
Wrócę z samego rana.
Wypoczywaj.
-Kocham cię. -Ja ciebie też.
Z dzieckiem wszystko w porządku.
-Ze mną też. -No to dobrze.
-Zadzwonię jutro. Buziaki. -Buziaki, pa.
Siostro Carol?
-Wszystko w porządku? -Nie.
Marisol, mam wezwać lekarza?
Nie rozumiem.
Co?
-Diano, co... -Coś z nią nie tak.
Zajmę się panią Hernandez. Proszę wracać do łóżka.
Wypoczywać. Ja się nią zajmę.
Pani Hernandez, proszę się uspokoić.
Już dobrze.
Gotowa?
Hej, jak się czujesz?
Cześć, Marisol.
Cześć.
To moja żona, Diana.
Miło cię poznać.
Nie wiem, czy pamiętasz, ale byłam u ciebie w nocy.
Cierpiałaś.
Nie rozumiem.
Pyta, czy nic ci nie jest. W nocy coś się stało?
Wszystko gra. Nie pamiętam nocy.
Dostałam silne leki.
Pierwsze dziecko?
Tak.
Moje drugie.
Chcę mieć jeszcze jedno.
Pani Hernandez, już czas.
Dziękuję, Molly.
No dobrze.
-Trzymaj się. -Ty też.
Do widzenia.
Miło cię poznać.
Ciebie również.
W nocy krzyczała „La Maldición”.
Co to znaczy?
Klątwa.
Potrzebuję prysznica i pizzy.
Zauważyłaś coś?
Że jest czysto?
-No proszę. -Do usług.
Znalazłem to.
Ze stodoły.
Chyba należał do byłej lokatorki.
Przejrzałem go. Interesowała się miasteczkiem.
Kupę pracy w to włożyła.
Też mogła być pisarką.
No i...
„W trudnych chwilach miej odwagę”.
Poetycko, co?
Znalazłem coś jeszcze.
-Co? -Chodź.
Ostrożnie.
Uważaj.
Nie spałem, ale było warto.
Już.
Otwórz oczy.
Beto.
Chciałem ci zrobić miłą niespodziankę.
Jest nie tylko miła.
Patrz na to.
Wystarczyło wyczyścić. Jak nowa.
To nie dziwne?
Ta pozytywka była dla innego dziecka.
Stała w kuchni. Myślałem, że ci się spodoba.
To urocze, ale chciałam kupić coś nowego.
Dobrze.
Jak sobie życzysz.
Oddamy to razem z resztą rzeczy.
DARY
Nadal to czytasz?
-Mieliśmy sprzątać. -Wiem.
Teresa zbierała ciekawe artykuły.
O chorobach robotników.
Nazywali to „gorączką w dolinie”.
Może miała alergię na coś z farmy.
Jak my wszyscy.
-Będzie świetna przemowa. -O Teresie?
O robotnikach.
Tak czy siak,
nie siedź za długo w tym upale.
Wszystko gra?
Nic ci nie jest?
Nie.
ERUPCION - WYSYPKA
Beto?
-Musisz mi pomóc. -Wejdź.
To dla ciebie.
Dziękuję.
Ale nie tego potrzebuję.
Wiesz, czym są pestycydy?
To nowość. Używa się ich na polach.
Nie ma jednak dowodów, że są bezpieczne dla ludzi.
Rolnicy codziennie są na nie narażeni.
-Skąd to masz? -To Teresy.
Dlatego zostawiła rzeczy. Odkryła prawdę i zniknęła.
Wszyscy ci tu ufają. Słuchają cię.
Musisz ostrzec mieszkańców.
-Od dawna to masz? -Co?
Przestań, to nie klątwa. To choroba.
Klątwa istnieje.
Dość tych szamańskich bzdur!
Przedstawiam ci dowody.
Jeśli to przez pestycydy,
to dlaczego ty masz wysypkę?
Nie widziałam cię na polu.
Kiedy te chemikalia cię otruły?
Jak grzebałaś w rzeczach Teresy?
Usiądź. Zrobiłem lunch.
Nie. Nie słuchasz mnie.
Słucham. Tylko nie wiem, czego ode mnie chcesz.
Musisz powiedzieć panu Quillowi i Thomasowi.
Muszą przestać używać pestycydów.
Dopiero przyjechaliśmy.
Mam zanieść szefowi jakieś stare ulotki
i żądać zmiany całego systemu?
Wiem, że to dziwne, ale musisz mi zaufać.
Wszyscy od tego chorują.
Ja nie choruję.
Rolnicy też nie.
Dlaczego to robisz?
Ale co? Chcę pomóc.
To nie do książki?
Dbam o nasze bezpieczeństwo.
Zaciągnąłeś nas tu. Grozi nam niebezpieczeństwo.
A ty nie chcesz nic zrobić.
Zaciągnąłem nas?
To trzeba było posłuchać matki
i nie wiązać się z pieprzonym rolnikiem!
Nie bądź śmieszny.
Pierwszy raz widzę, żebyś tego używała.
Od lat cię namawiam na naukę hiszpańskiego!
Nagle interesujesz się językiem?
Bo możesz go użyć przeciwko mnie?
Nie atakuj mnie za to!
W końcu zaczęłam się uczyć, a tobie mało?
Atakuję cię za to, że nie znasz lokalnych języków?
Znasz język Azteków? Znasz mowę swoich dziadków?
Śmieję się z ciebie przez to?
Nie chodzi o ciebie.
Skoro tak zależy ci na swojej kulturze,
to się postaw i jej broń.
Inaczej ja to zrobię.
No tak. Świetnie.
Nadeszła biała zbawczyni biednych, głupich rolników.
Przepraszam, zaczekaj.
Jesteśmy zestresowani.
To dla nas wielka zmiana.
Jako pierwszy w rodzinie zostałem kierownikiem.
Muszę się pokazać.
A robotnicy?
Musisz ich chronić.
Będę ich chronił.
Co zrobiłeś?
To zwyczaj z naszej farmy.
Tata mawiał, że tylko prawdziwy rolnik wyhoduje seler.
Ma najdłuższy okres dojrzewania.
Jest delikatny i wrażliwy,
odstrasza rolników liczących na szybkie zbiory.
Ale...
taka chrupkość
wymaga cierpliwości
i zaufania.
Czy ty mi wyjeżdżasz z symbolami?
Chcę z tobą porozmawiać po twojemu.
Wszystko gra?
Nie wiem.
Boże. Usiądź, skarbie.
Umówimy się na badania.
-Co mi jest? -Być może nic.
-Jakaś alergia. -A jeśli nie?
Robotnicy też miewają wysypkę.
Nie mogę rozmawiać o pacjentach.
Czytałam artykuły o pestycydach.
Może to przez nie? Miejscowi sądzą, że to klątwa.
Kiedy tu przyjechałem,
trafiłem na pewną chorobę.
Pacjenci mieli podobne, niezwykłe objawy.
Nagłe zawroty głowy, osłabienie, utrata koncentracji,
uporczywy kaszel, halucynacje.
Mieli też wysypkę.
Mnie też to dolega?
Nic mi nie grozi? A dziecku?
Stronię od wierzeń,
ale nie wszystko da się wyjaśnić naukowo.
Chciałbym mieć lepszą odpowiedź.
Mieszkańcy znajdują ukojenie w modlitwie.
Proszę też spróbować.
Nie mówi pan poważnie.
Szybko wykryliśmy wysypkę.
Umówimy wizytę i zrobimy badania.
Ktoś chorował od pestycydów?
My nie. Tylko kobiety.
Co?
Co na to lekarz?
Pani Anita dba o nasze bezpieczeństwo.
Kto o was dba?
Rozmawiamy o Anicie.
Tej wiedźmie.
Chyba nie wierzysz w te bzdury?
To spotyka tylko kobiety.
Informacja, słucham.
Potrzebuję numeru do urzędu hrabstwa.
Chwileczkę.
W INNYM MIEŚCIE TEŻ TAK BYŁO
Proszę zamknąć po wyjściu.
GOLDEN VALLEY, KALIFORNIA 1968-1976
GOLDEN VALLEY WSPÓŁCZYNNIK URODZEŃ
TO SPOTYKA CIĘŻARNE
ARBINGTON 1968-1976 WSPÓŁCZYNNIK URODZEŃ
INNE MIASTO??? - ARBINGTON
BIALI - LATYNOSI
WIĘCEJ URODZONYCH LATYNOSÓW PRZEZ OSTATNIE 5 LAT
PROSZĘ OKAZAĆ TORBY DO KONTROLI
NAZWISKA - F
ZGONY - 1971 - GOLDEN VALLEY ZGONY - 1973 - GOLDEN VALLEY
ZGONY - 1974 - GOLDEN VALLEY
REJESTR
11 PAŹ - TERESA FLORES - 11 CZERWCA 1955
Teresa nie żyje.
Wiem, jak to brzmi, ale ona chce mi coś pokazać.
Te pestycydy szkodzą ciężarnym.
Byłam w archiwum. Latynoski nie rodzą tu dzieci!
Zastanów się!
Gdzie dzieci Meksykanów?
Spotkaliśmy Jaimego
i tyle! Tyle.
Rozmawiałem z Ernestem. Mówi, że to klątwa.
To samo się działo w pobliskim Arbington.
Dzwoniłam do ich kliniki położniczej.
I co chciałaś usłyszeć?
Od kilku lat rodzi się tam więcej dzieci.
A jeśli odkryli źródło problemu?
A jeśli mieszkańcy mają rację?
Że to klątwa.
Możemy się przekonać.
Nie wierzę, że to robię.
-Gotowe. -Dobrze.
Śpij na tym.
Rano wszystko się okaże.
Spróbuj o tym nie myśleć.
Postradałaś zmysły.
Beto! Pali się!
Co ty...
To ty.
To twoja wina! Sprowadziłaś Teresę.
Diano, odłóż nóż.
To dla twojego dobra. Potrzebujesz stróża.
Zostaw mnie!
Diana!
Coś ty zrobiła?
Odłóż nóż.
-Chcę pomóc. -Nie.
Diano.
Skarbie, spójrz na mnie.
Odłóż nóż.
Krwawisz.
Teresa.
Czego ode mnie chcesz?
Nie!
Musi pani podpisać, pani Hernandez.
Nie rozumiem!
ZAKAZ WSTĘPU
Dla dobra dziecka.
Zadzwońcie do mojego męża, Rafaela!
Nie odbiera. Marisol, posłuchaj.
Próbuję ci pomóc.
Bez podpisu nie będzie lekarza. Ciąża jest zagrożona.
Dziecko umrze. Muerte.
Bez podpisu oboje umrzecie.
Oboje muerte. ¡Firmar!
Aquí.
Dziękuję. Świetnie.
Halo?
Beto?
-Diana? Czemu nie śpisz? -Boję się.
-Co się dzieje? -Pogarsza mi się.
Wysypka się powiększa.
Mam halucynacje.
Mówiłaś pielęgniarce?
Nie.
Coś zobaczyłam.
Marisol wyła z bólu,
a siostra Carol kazała jej coś podpisać.
Co takiego?
Nie wiem.
Jutro po pracy musisz jechać do Arbington.
Porozmawiaj z lekarzem
i dowiedz się, co wie o pestycydach.
Musimy chronić dziecko.
KLINIKA W ARBINGTON
Pierwszy raz słyszę o takiej dysproporcji w mieście.
Widział pan ciężarne z takimi objawami?
Nie za swojej kadencji. To było wcześniej.
Poszuka pan?
Niestety mój poprzednik nie zostawił akt pacjentów.
Dam panu jego adres.
Mogę zadzwonić?
Halo?
Beto, co się dzieje?
Co?
O Boże.
DR WHELTON BELL KLINIKA POŁOŻNICZA NORTHWEST
ZGODA NA STERYLIZACJĘ
PACJENTKA: GABRIELA ORTIZ KLINIKA POŁOŻNICZA W GOLDEN VALLEY
ZGODA NA STERYLIZACJĘ
Pierwsze?
Tak.
Masz dzieci?
Nie.
Może kiedyś.
Mam nadzieję.
My chcemy co najmniej dwójkę.
Im więcej, tym lepiej.
PACJENTKA: ROSA KOBIETA - DZIECI: 1
Za waszą rodzinę.
A ty, Rosa?
Chcesz mieć więcej dzieci?
Chciałam. Ale nic z tego.
Przykro mi.
Mamy naszego Jaimito.
Mamy szczęście.
Nie pamiętam nocy.
Dostałam silne leki.
Pierwsze dziecko?
Tak.
Moje drugie.
Chcę mieć jeszcze jedno.
PACJENTKA: TERESA FLORES KOBIETA - DZIECI: 1
ZMARŁA - KOMPLIKACJE WSKUTEK PODWIĄZANIA JAJOWODÓW
Przykro mi.
Moje dziecko.
Co robię na sali operacyjnej?
Wtykałaś nos w cudze sprawy.
Trzeba było uwierzyć w tę durną klątwę jak reszta brudasek.
-Jako lekarz... -Nie!
...muszę powstrzymać epidemię.
Przestań!
Pieprzony potwór!
Tak nie wolno!
Niestety zaczęłaś rodzić
i zmarłaś wskutek komplikacji.
Ale mam też dobre wieści.
Mogę ocalić dziecko.
Musisz mi tylko powiedzieć, czy komuś to wypaplałaś.
-Carol! Gdzie on jest? -Niedługo będzie.
Niepotrzebnie ich tu ściągnął. Podaj gaz.
Nie!
Pomocy!
Przestań.
Proszę. Nie musicie tego robić.
Nie musicie. Nie krzywdźcie dziecka.
Beto!
Nie!
Idziemy stąd.
-Już dobrze. -Dobrze.
Nie!
Trzeba było wypić lekarstwo i pilnować swojego nosa.
Lekarstwo?
Agua fresca?
To nie pestycydy.
Truliście nas.
Brudasy same nie przyjdą do kliniki.
Trzeba ich zmotywować.
Wysypką,
bólem głowy.
Doktor Bell miał rację. Nie stać was na te bachory.
Pomocy!
Beto, już dobrze.
Nie odpływaj.
Nie zasypiaj. Już dobrze.
Będzie dobrze.
Masz gościa.
-Przyjechałaś! -Pięknie wyglądasz.
-A to co? -Od mamy.
Chciała ci je dać sama, ale nie mogła dłużej czekać.
Przyjedzie jutro.
Znasz ją.
Cześć, przystojniaku.
Mały Jose.
Śliczny. Piękna bransoletka.
Nie zdejmuj.
Stało się.
W trudnych chwilach miej odwagę.
Przypominajka, by walczyć o to, co słuszne, nawet gdy się boisz.
-A to kto? -Cześć.
Kto to, słoneczko?
KLINIKA POŁOŻNICZA ŚW. AGATY LOS ANGELES, KALIFORNIA
Ratujcie moje dziecko.
Zajmiemy się panią, bez obaw.
Proszę tylko to podpisać. Sí.
Doskonale. Świetnie.
Proszę oddychać.
Oddychamy.
W XX wieku w USA
ponad 64 000 kobiet i mężczyzn wysterylizowano pod przymusem
w ramach narodowego ruchu eugenicznego.
Ruch miał rasistowskie cele
i dążył do ograniczenia urodzeń wśród osób uznawanych za genetycznie wadliwe.
W 1975 roku grupa imigrantek z Meksyku
wytoczyła pozew zbiorowy przeciwko szpitalowi w Los Angeles,
gdzie wysterylizowano je bez ich zgody.
Przegrały proces.
Niedawno świat znów usłyszał o takich praktykach
w areszcie imigracyjnym w stanie Georgia.
Organom federalnym zarzuca się
przekazywanie zatrzymywanych imigrantek lekarzowi,
który dokonywał usunięcia gonad
bez podstaw medycznych ani zgody pacjentek.
W 2020 roku, gdy kręcono ten film,
żadna z ofiar nie doczekała sprawiedliwego wyroku.
Napisy: Konrad Szabowicz
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska