1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:00:14,848 --> 00:00:18,226
‎หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด แปด เก้า สิบ

4
00:00:18,977 --> 00:00:23,440
‎ผมคิดว่าเครื่องอัดเสียงนี้อาจมีปัญหา

5
00:00:24,816 --> 00:00:28,737
‎เสียงพูดจะสั่นจากลำโพงตัวหนึ่งไปอีกตัวหนึ่ง

6
00:00:29,571 --> 00:00:32,574
‎ยังไงก็เถอะ มาเริ่มอัดจริงกันเลย

7
00:00:37,912 --> 00:00:40,248
‎ผมชื่อเดนนิส นิลเซน

8
00:00:42,625 --> 00:00:44,586
‎(เสียงของเดนนิส นิลเซน
‎ที่บันทึกไว้ในเรือนจำ)

9
00:00:44,669 --> 00:00:47,380
‎เพื่อนของผม ที่คุณคงได้ยินแล้ว

10
00:00:48,006 --> 00:00:51,718
‎ก็คือคู่รักนกหงส์หยกหนึ่งคู่
‎ฮามิชและทวีตเติลส์

11
00:00:53,219 --> 00:00:55,138
‎ฮามิชเป็นเด็กดี

12
00:00:56,765 --> 00:00:57,974
‎ผมนั่งอยู่ตรงนี้

13
00:00:58,058 --> 00:01:02,020
‎สูบบุหรี่มวนของสกาเฟอร์ลาติ

14
00:01:04,773 --> 00:01:05,607
‎ตายจริง

15
00:01:07,108 --> 00:01:09,152
‎ใช่ เรากำลังทำลายสุขภาพของเรา

16
00:01:11,821 --> 00:01:14,532
‎เราทุกคนก็ต้องตายเพราะบางอย่าง
‎อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ

17
00:01:14,616 --> 00:01:18,119
‎(ภาพยนตร์สารคดีจาก NETFLIX)

18
00:01:23,875 --> 00:01:30,381
‎เช้านี้ ผู้คุมใจดีคนนึง
‎ให้ผมยืมหนังสือพิมพ์นิวส์ออฟเดอะเวิลด์

19
00:01:30,465 --> 00:01:33,676
‎สิ่งพิมพ์บันเทิงที่ทำตัวเป็นหนังสือพิมพ์

20
00:01:36,387 --> 00:01:40,475
‎เขาชี้ให้ผมดูหน้า 21

21
00:01:42,018 --> 00:01:45,063
‎"เดนนิส นิลเซ่น
‎เอาอาชญากรรมที่เขาก่อมาล้อเล่น

22
00:01:45,146 --> 00:01:47,440
‎ด้วยการปิดโปสเตอร์ภาพดาวดัง

23
00:01:47,524 --> 00:01:51,402
‎จากอำมหิตไม่เงียบ ฮันนิบาล เลคเตอร์
‎ไว้ในห้องขัง"

24
00:01:52,987 --> 00:01:54,823
‎"และเขายังเชื่ออีกด้วยว่าสักวันหนึ่ง

25
00:01:54,906 --> 00:01:58,409
‎การกระทำอันน่าสยดสยองของเขา
‎จะเป็นอมตะในรูปแบบภาพยนตร์"

26
00:02:00,453 --> 00:02:01,496
‎จบข่าว

27
00:02:02,413 --> 00:02:04,457
‎ไร้สาระทั้งเพ

28
00:02:05,208 --> 00:02:06,042
‎สวัสดีครับ

29
00:02:06,126 --> 00:02:10,130
‎วันนี้สก็อตแลนด์ยาร์ดได้เริ่มต้นการสืบสวน
‎คดีฆาตกรรมครั้งใหญ่ที่สุด…

30
00:02:10,213 --> 00:02:11,089
‎(บ้านสยองขวัญ)

31
00:02:11,172 --> 00:02:13,341
‎หลังพบศพผู้เสียชีวิตในลอนดอน

32
00:02:13,424 --> 00:02:14,968
‎ในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า

33
00:02:15,051 --> 00:02:18,263
‎อาชญากรรมนี้จะเริ่มคลี่คลาย

34
00:02:21,266 --> 00:02:22,142
‎แหม

35
00:02:22,225 --> 00:02:24,894
‎ความแม่นยำของบทความนี้คืออะไรเหรอ

36
00:02:25,603 --> 00:02:28,273
‎ใช่ ผมถูกตัดสินว่ามีความผิด
‎ในข้อหาฆาตกรรม

37
00:02:29,649 --> 00:02:32,777
‎แต่นอกเหนือจากนั้น ส่วนใหญ่ก็นิยายล้วนๆ

38
00:02:36,698 --> 00:02:39,284
‎อัยการกล่าวหาว่ามันเป็นการฆาตกรรม
‎ที่มีรูปแบบ

39
00:02:39,367 --> 00:02:42,871
‎ที่นั่งสังเกตการณ์ของศาลหมายเลขหนึ่ง
‎เต็มทุกวัน

40
00:02:43,997 --> 00:02:47,208
‎คนที่คาดว่าจะได้ยินเรื่องสยองขวัญ
‎ต่างก็ไม่ผิดหวัง

41
00:02:48,459 --> 00:02:51,171
‎เยี่ยม "ปีศาจร้ายเดส นิลเซน"

42
00:02:51,796 --> 00:02:53,840
‎"อ๋อ นิลเซน"  ทันทีที่คุณเอ่ยชื่อ

43
00:02:53,923 --> 00:02:55,884
‎ผู้คนก็ตัดสินใจไปเรียบร้อยแล้ว

44
00:02:56,384 --> 00:02:58,553
‎เดนนิส นิลเซน ชายที่เคยเรียกตัวเองว่า

45
00:02:58,636 --> 00:03:00,013
‎"ฆาตกรแห่งศตวรรษ"…

46
00:03:01,639 --> 00:03:04,058
‎พวกเขายังไม่เลิกสร้างภาพ

47
00:03:04,142 --> 00:03:07,395
‎ของเจ้าตัวอันตรายในนิยายที่พวกเขาชื่นชอบ

48
00:03:08,521 --> 00:03:10,148
‎สัตว์ประหลาดในหนัง

49
00:03:12,650 --> 00:03:15,278
‎นิลเซนอยากตีพิมพ์อัตชีวประวัติของเขา

50
00:03:15,361 --> 00:03:17,155
‎จากภายในเรือนจำ

51
00:03:23,953 --> 00:03:26,206
‎เป็นเรื่องที่เหนือความเข้าใจ

52
00:03:33,671 --> 00:03:35,673
‎เอาล่ะ ไปกันเถอะ

53
00:03:38,718 --> 00:03:41,679
‎ลอนดอน ปี 1983

54
00:03:43,681 --> 00:03:46,851
‎สวัสดีตอนบ่ายครับ พูดสั้นๆ ก็คือวันนี้อากาศหนาว

55
00:03:46,935 --> 00:03:50,230
‎และก็จะไม่อุ่นขึ้นภายสองสามวันข้างหน้า

56
00:03:50,313 --> 00:03:52,899
‎เพราะเราจะยังมีลมจากทิศเหนือ
‎ไปตะวันออกเฉียงเหนือ…

57
00:03:52,982 --> 00:03:54,692
‎ผมจำวันนั้นได้แม่น

58
00:03:54,776 --> 00:03:56,736
‎เพราะข้างนอกมันหนาวทรมานมาก

59
00:03:56,778 --> 00:03:58,196
‎(สตีฟ แมคคัสเกอร์
‎สารวัตรนักสืบ)

60
00:03:58,279 --> 00:04:00,323
‎ผมนั่งอยู่ในห้องทำงาน

61
00:04:01,574 --> 00:04:03,493
‎ตอนที่เพื่อนร่วมงานของผมบอกว่า

62
00:04:03,576 --> 00:04:06,162
‎เขาถูกเรียกตัวไปที่แครนลีย์การ์เดนส์

63
00:04:06,746 --> 00:04:11,626
‎ที่ซึ่งสิ่งที่คาดว่าเป็นศพมนุษย์
‎ถูกดึงออกมาจากท่อระบายน้ำ

64
00:04:14,754 --> 00:04:17,215
‎(แครนลีย์การ์เดนส์ ลอนดอนเหนือ)

65
00:04:21,678 --> 00:04:25,181
‎ตอนเราไปถึง พวกผู้เช่ายืนกันอยู่
‎แถวๆ ฝาท่อระบายน้ำ

66
00:04:25,890 --> 00:04:27,684
‎คือห้องน้ำมันตัน

67
00:04:27,767 --> 00:04:31,354
‎วิศวกรก็เลยถูกเรียกให้มาทะลวงท่อ

68
00:04:32,438 --> 00:04:36,276
‎และเขาก็พบเศษเนื้อและกระดูกจำนวนมหาศาล

69
00:04:36,859 --> 00:04:38,319
‎ผมก็รู้เรื่องนั้นไม่มาก

70
00:04:38,403 --> 00:04:40,571
‎แต่ผมก็สงสัยอย่างแรง

71
00:04:40,613 --> 00:04:42,031
‎(ไมค์ แคตทรัน
‎วิศวกรบริษัทไดโนร็อด)

72
00:04:42,073 --> 00:04:44,200
‎ว่ามันคงไม่ใช่ของสัตว์

73
00:04:44,325 --> 00:04:47,328
‎มีใครให้ความสนใจสิ่งที่คุณเจอเป็นพิเศษไหม

74
00:04:47,412 --> 00:04:51,165
‎ครับ ผมคิดว่าเป็นผู้ชายที่อยู่ห้องชั้นบนสุด

75
00:04:55,586 --> 00:04:56,713
‎พวกผู้เช่าบอกผมว่า

76
00:04:56,796 --> 00:04:59,716
‎เมื่อคืนก่อนราวๆ เที่ยงคืน

77
00:05:00,341 --> 00:05:02,719
‎พวกเขาได้ยินเสียง
‎เหมือนมีใครขูดอะไรอยู่ข้างนอก

78
00:05:02,802 --> 00:05:05,263
‎พอพวกเขาไปเปิดประตูหน้าดู

79
00:05:05,346 --> 00:05:07,515
‎ก็เห็นชายจากห้องชั้นบน

80
00:05:08,016 --> 00:05:10,518
‎เขาใส่เสื้อกล้ามธรรมดา

81
00:05:10,601 --> 00:05:13,771
‎และอย่าลืมว่านี่เดือนกุมภาพันธ์
‎มันหนาวมาก

82
00:05:13,855 --> 00:05:15,732
‎พวกเขาถามเขาว่าเป็นอะไรหรือเปล่า

83
00:05:16,232 --> 00:05:18,776
‎เขาตอบว่า "ผมไม่เป็นไร แค่ออกไปฉี่ข้างนอก"

84
00:05:21,487 --> 00:05:23,906
‎ผมไปสืบข้อมูลเพิ่มเติมที่แครนลีย์การ์เดนส์

85
00:05:23,990 --> 00:05:28,286
‎และทราบว่าเขาอยู่ที่สำนักจัดหางาน
‎ประจำท้องถิ่นซึ่งเป็นที่ทำงานของเขา

86
00:05:28,369 --> 00:05:32,248
‎(สำนักจัดหางาน)

87
00:05:36,586 --> 00:05:38,963
‎และปกติเขาจะกลับมาจากที่ทำงาน

88
00:05:39,047 --> 00:05:41,174
‎ทุกเย็นตอนห้าโมงครึ่ง

89
00:05:45,386 --> 00:05:49,223
‎จากนั้นเราก็พบว่าชิ้นส่วนกระดูกจากท่อระบายน้ำ

90
00:05:49,807 --> 00:05:52,477
‎มาจากร่างของมนุษย์จริงๆ

91
00:05:52,560 --> 00:05:55,396
‎นักพยาธิวิทยาบอกว่าชิ้นเนื้อ

92
00:05:55,480 --> 00:05:58,399
‎ดูเหมือนว่าจะมีรอยรัด

93
00:06:02,987 --> 00:06:03,905
‎และดูเถิด

94
00:06:03,988 --> 00:06:06,699
‎เราเห็นชายคนหนึ่งกำลังเดินมาบนถนน

95
00:06:11,913 --> 00:06:14,957
‎โอ้เวลาใกล้เข้ามาแล้ว

96
00:06:15,625 --> 00:06:18,044
‎เวลาใกล้เข้ามาแล้ว

97
00:06:18,961 --> 00:06:21,005
‎เขาใจเย็นมาก

98
00:06:25,426 --> 00:06:28,012
‎ตอนที่ผมไปถึงที่แครนลีย์การ์เดนส์

99
00:06:28,096 --> 00:06:30,473
‎ตำรวจไม่แน่ใจว่าต้องทำยังไงต่อ

100
00:06:30,556 --> 00:06:31,682
‎(เดส นิลเซน)

101
00:06:31,766 --> 00:06:36,229
‎พวกเขาหว่านแหหาข้อมูล
‎โดยหวังว่าจะได้

102
00:06:36,312 --> 00:06:40,191
‎ข้อมูลเกี่ยวกับตัวอย่างเนื้อมนุษย์ที่พบใน‎…

103
00:06:40,274 --> 00:06:41,359
‎ท่อระบายน้ำของบ้าน

104
00:06:42,360 --> 00:06:43,361
‎แล้วนิลเซนก็พูดว่า

105
00:06:43,444 --> 00:06:45,613
‎"แปลกมากเลย ตำรวจมา

106
00:06:45,696 --> 00:06:47,407
‎คุยกับผมเรื่องท่อระบายน้ำของผม"

107
00:06:49,534 --> 00:06:51,536
‎แต่เขาก็ให้เราเข้าไปในบ้าน

108
00:06:52,870 --> 00:06:54,831
‎และเราก็ขึ้นไปที่ห้องเช่าใต้หลังคา

109
00:06:57,834 --> 00:07:00,128
‎และทันทีที่เขาเปิดประตู

110
00:07:01,087 --> 00:07:02,755
‎กลิ่นก็ลอยมาปะทะคุณ

111
00:07:09,637 --> 00:07:11,931
‎ผมรู้จักกลิ่นนั่นดี

112
00:07:12,807 --> 00:07:14,308
‎เราเลยบอกเขาว่า…

113
00:07:14,392 --> 00:07:18,229
‎"หยุดเล่นได้แล้ว ศพที่เหลืออยู่ไหน"

114
00:07:18,813 --> 00:07:20,064
‎เขามองผม

115
00:07:20,148 --> 00:07:23,985
‎แล้วก็ชี้ไปที่ตู้เสื้อผ้า

116
00:07:27,530 --> 00:07:29,240
‎และพอผมเปิดตู้

117
00:07:29,323 --> 00:07:33,453
‎ก็เจอถุงขยะสีดำขนาดใหญ่ป่องๆ สองถุง

118
00:07:36,497 --> 00:07:39,417
‎ผมเลยจับเขาใส่กุญแจมือและแจ้งเขาว่า

119
00:07:39,500 --> 00:07:42,086
‎เขาถูกจับกุมในข้อหาฆาตกรรม

120
00:07:47,300 --> 00:07:49,927
‎ระหว่างทางกลับไปสถานีตำรวจ

121
00:07:50,011 --> 00:07:51,179
‎ผมนั่งข้างๆ เขา

122
00:07:52,972 --> 00:07:54,807
‎ีแต่มีบางอย่างรบกวนจิตใจผม

123
00:07:56,559 --> 00:07:58,936
‎ถุงขยะสองถุงนั้นใหญ่มาก

124
00:08:03,274 --> 00:08:06,527
‎ในรถ ระหว่างทางไปสถานีตำรวจ
‎เขาถามผมว่า‎…

125
00:08:07,153 --> 00:08:10,031
‎"นี่เรากำลังพูดถึงศพเดียวหรือสองศพ"

126
00:08:12,700 --> 00:08:15,495
‎ผมตอบทันทีว่า‎…

127
00:08:17,079 --> 00:08:18,664
‎"15 หรือ 16"

128
00:08:21,083 --> 00:08:23,920
‎นั่นทำให้ผมที่ท้ายทอยของผมลุกซู่

129
00:08:27,548 --> 00:08:30,301
‎และผมก็เห็นหัวหน้าสารวัตรสืบสวน

130
00:08:30,384 --> 00:08:32,553
‎มองมาที่ผมผ่านกระจกมองหลัง

131
00:08:34,931 --> 00:08:37,308
‎ผมถึงกับต้องบอกให้เขาตั้งใจขับรถไป

132
00:08:37,391 --> 00:08:39,936
‎เพราะเขาเริ่มขับส่ายข้ามไปอีกฝั่งของถนน

133
00:08:40,895 --> 00:08:43,981
‎แล้วผมก็คิดขึ้นได้ว่า
‎"เรามีฆาตกรต่อเนื่องซะแล้ว"

134
00:08:50,988 --> 00:08:53,741
‎(สถานีตำรวจฮอร์นซีย์)

135
00:08:54,742 --> 00:08:58,287
‎ผมเดินไปตามทางเดินยาวพร้อมตำรวจคุ้มกัน

136
00:08:59,288 --> 00:09:02,875
‎และถูกจับให้เข้าไปในห้องขังแรกสุดทางเดิน

137
00:09:04,627 --> 00:09:08,256
‎ผมถูกฝากขังไว้ในห้องเก่าๆ ที่นั่น

138
00:09:08,339 --> 00:09:13,010
‎ที่มีม้านั่งยาวเล็กๆ
‎และโต๊ะเก่าๆ ตัวเล็กเท่าเก้าอี้ตั้งอยู่

139
00:09:13,970 --> 00:09:17,807
‎ผมนั่งอยู่ตรงนั้น จุดบุหรี่แล้วก็หยุดคิด

140
00:09:21,561 --> 00:09:23,020
‎เราไม่รู้แน่ชัด

141
00:09:23,104 --> 00:09:26,232
‎ว่านิลเซนพูดความจริงหรือเปล่า

142
00:09:27,233 --> 00:09:29,110
‎คุณคิดว่า "15 หรือ 16 คน" งั้นเหรอ

143
00:09:29,694 --> 00:09:33,656
‎แต่เรามีอำนาจควบคุมตัวเขาได้แค่ 48 ชั่วโมง

144
00:09:33,739 --> 00:09:35,074
‎แค่นั้น

145
00:09:35,157 --> 00:09:38,953
‎คุณต้องดึงเอาทุกอย่างออกจากหมอนี่ให้ได้

146
00:09:39,036 --> 00:09:40,997
‎(ตำรวจนครบาล
‎บันทึกการสัมภาษณ์)

147
00:09:41,080 --> 00:09:41,998
‎(สัมภาษณ์)

148
00:09:42,081 --> 00:09:43,040
‎(เดนนิส แอนดรูว์ นิลเซน)

149
00:09:43,082 --> 00:09:45,042
‎แต่คุณก็ไม่อยากจะกดดันเขามากไป

150
00:09:45,126 --> 00:09:47,044
‎จนเขาไม่อยากคุยกับคุณ

151
00:09:47,128 --> 00:09:48,921
‎(ผมจะถามคำถามคุณ)

152
00:09:49,005 --> 00:09:51,757
‎(คุณพร้อมที่จะตอบคำถามเหล่านั้นไหม)

153
00:09:51,841 --> 00:09:55,219
‎เพื่อที่จะต้องไม่ถูกถามคำถามยาวเป็นขบวน

154
00:09:56,053 --> 00:09:58,681
‎ผมก็เลยเซอร์ไพรส์เจ้าหน้าที่ซีไอดีสามคนนั่น

155
00:09:58,764 --> 00:10:02,435
‎โดยบอกว่าผมจะบอกพวกเขาทุกอย่าง

156
00:10:04,604 --> 00:10:06,439
‎นิลเซนพูดไม่หยุดเลย

157
00:10:07,732 --> 00:10:09,108
‎เขาเริ่มเล่าให้เราฟัง

158
00:10:09,191 --> 00:10:11,902
‎ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่

159
00:10:11,986 --> 00:10:14,113
‎(คุณเจอคนพวกนี้ที่ไหน)

160
00:10:14,822 --> 00:10:16,741
‎เขาจะไปที่ผับ…

161
00:10:16,824 --> 00:10:17,950
‎(ผมดื่ม)

162
00:10:18,034 --> 00:10:19,952
‎และคุยกับใครสักคน

163
00:10:20,036 --> 00:10:22,038
‎พาพวกเขากลับไปที่ห้องของเขา

164
00:10:22,121 --> 00:10:24,498
‎พวกเขาจะดื่ม พวกเขาจะฟังเพลง

165
00:10:24,582 --> 00:10:27,752
‎พอเช้าวันรุ่งขึ้น นิลเซนจะตื่นขึ้นมา

166
00:10:27,835 --> 00:10:29,920
‎โดยมีศพอยู่ข้างๆ

167
00:10:30,004 --> 00:10:32,506
‎(ผูกรอบคอของเขา)

168
00:10:32,590 --> 00:10:34,258
‎(ผมนั่งช็อคอยู่ตรงนั้น)

169
00:10:34,342 --> 00:10:35,676
‎(กลัวมาก)

170
00:10:35,760 --> 00:10:37,803
‎แล้วพอถูกกดดันเรื่องนี้เข้า เขาก็จะบอกว่า

171
00:10:38,554 --> 00:10:40,556
‎เขาจำไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น

172
00:10:42,183 --> 00:10:44,894
‎(เวลาคุณดื่ม คุณจำอะไรไม่ได้หรอก)

173
00:10:45,478 --> 00:10:47,063
‎ตามปกติของคดีฆาตกรรม

174
00:10:47,146 --> 00:10:48,481
‎คุณจะมีเหยื่อ

175
00:10:48,564 --> 00:10:51,233
‎จากนั้นคุณก็ค่อยไปตามหาฆาตกร

176
00:10:51,317 --> 00:10:54,528
‎ในคดีนี้เรามีฆาตกร…

177
00:10:54,612 --> 00:10:55,571
‎(รายแรก)

178
00:10:55,655 --> 00:10:57,865
‎แต่เขาไม่รู้ว่าเหยื่อเป็นใครบ้าง

179
00:10:57,948 --> 00:10:59,659
‎(ผมจำชื่อไม่ได้)

180
00:10:59,742 --> 00:11:01,202
‎(รายที่สอง)

181
00:11:01,285 --> 00:11:02,495
‎(ผมไม่รู้ชื่อเขา)

182
00:11:02,578 --> 00:11:04,664
‎เราเลยต้องย้อนกลับไป

183
00:11:04,747 --> 00:11:06,123
‎ตามรอยเหยื่อทุกคน

184
00:11:06,207 --> 00:11:08,459
‎(ดูซิว่าเราจะช่วยฟื้นความทรงจำคุณได้ไหม)

185
00:11:09,460 --> 00:11:12,088
‎ไม่มีคำถามไหนที่ผมปฏิเสธที่จะตอบ

186
00:11:12,171 --> 00:11:14,507
‎(รายที่สี่เหรอ)

187
00:11:14,590 --> 00:11:15,549
‎(นิลเซน: สูงห้าฟุตแปดนิ้ว)

188
00:11:15,633 --> 00:11:17,259
‎(ผมหยักศก มีรอยสัก)

189
00:11:17,968 --> 00:11:19,804
‎ลงรายละเอียด

190
00:11:20,471 --> 00:11:22,640
‎(รายที่เจ็ด ประมาณห้าฟุตเก้านิ้ว
‎สำเนียงไอริช)

191
00:11:23,766 --> 00:11:25,351
‎ถ้ามีอะไร…

192
00:11:25,434 --> 00:11:27,853
‎(รายที่สิบ
‎ผิวขาวซีด เบ้าตาลึก เก็บตัว ผอมแห้ง )

193
00:11:27,937 --> 00:11:30,981
‎ไม่เคยมีฆาตกรชาวอังกฤษคนไหน…

194
00:11:31,065 --> 00:11:32,066
‎(เล่าเรื่องรายที่ 12 ที)

195
00:11:32,149 --> 00:11:33,818
‎ที่จะกล้าออกมา…

196
00:11:33,901 --> 00:11:35,403
‎(ผมสีน้ำตาล อายุ 25-30)

197
00:11:35,486 --> 00:11:36,362
‎(เสื้อผ้ามือสอง)

198
00:11:36,445 --> 00:11:39,740
‎เผชิญหน้ากับพฤติกรรมที่น่ารังเกียจของตัวเอง
‎มากเท่าผม

199
00:11:39,824 --> 00:11:41,242
‎(รายที่ 13 อายุ 27-28)

200
00:11:41,325 --> 00:11:43,077
‎(อดีตทหารยาม เขาสูบ)

201
00:11:43,160 --> 00:11:44,161
‎(สูบอะไร)

202
00:11:44,245 --> 00:11:45,329
‎(ของผม)

203
00:11:45,413 --> 00:11:49,375
‎เขาให้ข้อมูลที่จำกัด
‎แต่พวกเขาส่วนใหญ่เป็นชายหนุ่ม

204
00:11:52,253 --> 00:11:53,129
‎แต่ผมคิดว่า

205
00:11:53,212 --> 00:11:56,257
‎ถ้าสิ่งที่นิลเซนบอกเราเป็นความจริง

206
00:11:56,340 --> 00:11:58,884
‎มันเป็นไปได้ยังไงที่สถานที่อย่างลอนดอน

207
00:11:58,968 --> 00:12:02,972
‎จะมีคน 15 คนถูกฆาตกรรมโดยที่ไม่มีใครเห็น

208
00:12:06,350 --> 00:12:09,979
‎ตำรวจมีส่วนประกอบที่จะใช้ในการตั้งข้อหาผม
‎ครบหมดแล้ว

209
00:12:11,439 --> 00:12:15,735
‎นี่คงจะทำให้เรื่องทั้งหมด
‎อยู่ภายใต้การคุ้มครองของตุลาการ

210
00:12:15,818 --> 00:12:18,779
‎และไกลเกินกว่าที่พวกสื่อที่หิวโหยจะเอื้อมถึง

211
00:12:21,073 --> 00:12:24,577
‎นี่เป็นคดีที่ใหญ่ที่สุดในอาชีพการงานของพวกเขา

212
00:12:24,660 --> 00:12:28,914
‎และเพื่อที่จะยกระดับตำแหน่งของตัว
‎ให้โด่งดังเป็นที่รู้จักทั่วไป

213
00:12:28,998 --> 00:12:31,792
‎พวกเขาจึงทำทุกอย่างให้แน่ใจ
‎ว่าคนทั้งประเทศจะรู้เรื่องนี้

214
00:12:32,418 --> 00:12:34,879
‎ทันทีที่นั่งลงที่โต๊ะอาหารเช้า

215
00:12:34,962 --> 00:12:36,130
‎(เดลี่มิเรอร์)

216
00:12:36,213 --> 00:12:37,381
‎(ซันเดย์มิเรอร์)

217
00:12:37,465 --> 00:12:38,841
‎(ซันเดย์พีเพิล)

218
00:12:38,924 --> 00:12:40,217
‎(สปอร์ตติ้งไลฟ์)

219
00:12:42,636 --> 00:12:44,305
‎ผมอยู่ที่ออฟฟิศ

220
00:12:45,014 --> 00:12:47,141
‎แล้วโต๊ะข่าวก็โทรหาผม

221
00:12:47,224 --> 00:12:48,642
‎และให้กระดาษแผ่นนี้มา

222
00:12:48,726 --> 00:12:51,103
‎มันเขียนว่าช่างประปาที่ทำงานให้ไดโนร็อด…

223
00:12:51,187 --> 00:12:53,564
‎(ดักลาส เบนซ์ นักข่าวเดลี่มิเรอร์)

224
00:12:53,647 --> 00:12:57,067
‎พบชิ้นเนื้อมนุษย์ในท่อระบายน้ำ

225
00:12:58,819 --> 00:13:02,114
‎ผมจึงโทรหาสก็อตแลนด์ยาร์ด
‎แต่พวกเขาไม่รู้เรื่องเลย

226
00:13:03,115 --> 00:13:04,742
‎ผมจึงเขียนเรื่องนี้ต่อ

227
00:13:07,161 --> 00:13:09,413
‎แต่ก็มีกระแสต่อต้านที่เรื่องนี้ถูกหยิบมาใช้

228
00:13:09,497 --> 00:13:11,999
‎เพราะในสมัยนั้น
‎คุณไม่ควรทำให้คนอื่นเสียอารมณ์

229
00:13:12,082 --> 00:13:13,501
‎บนโต๊ะอาหารเช้า

230
00:13:13,584 --> 00:13:14,835
‎และไม่ต้องสงสัยเลย

231
00:13:14,919 --> 00:13:18,339
‎ว่าความจริงของการค้นพบของแคตทรัน

232
00:13:18,422 --> 00:13:21,634
‎จะทำให้ผู้คนขย้อนคอร์นเฟลก

233
00:13:25,554 --> 00:13:29,099
‎ผมเลยไม่รู้ว่าเรื่องนี้จะถูกนำมาใช้ไหม

234
00:13:30,100 --> 00:13:31,977
‎(วันพฤหัสบดีที่ 10 กุมภาพันธ์ 1983)

235
00:13:33,979 --> 00:13:37,316
‎มีคนบอกผมว่ามีการไต่สวนคดีฆาตกรรม

236
00:13:37,399 --> 00:13:38,567
‎ที่แครนลีย์การ์เดนส์

237
00:13:38,651 --> 00:13:42,029
‎และขอให้ผมไปให้เร็วที่สุด

238
00:13:42,112 --> 00:13:43,781
‎ผมไม่ได้ตื่นเต้นกับมันเท่าไหร่

239
00:13:43,864 --> 00:13:46,992
‎ผมคิดว่า "นี่เป็นเรื่องที่ออกจะธรรมดา"

240
00:13:47,076 --> 00:13:50,579
‎ถ้าผมโชคดีก็อาจจะได้เบาะแสเพียงพอ
‎ที่จะทำให้ผมได้รายงานช่วงข่าวหกโมงเย็น

241
00:13:50,663 --> 00:13:52,331
‎แล้วจากนั้นมันก็จะถูกลืม

242
00:13:55,876 --> 00:13:58,796
‎ปกติแล้วเวลาคุณไปถึงที่เกิดเหตุแบบนั้น

243
00:13:58,879 --> 00:14:01,966
‎ถนนจะถูกบล็อกเรียบร้อยแล้ว
‎บ้านนี่ไม่ต้องพูดถึง ขนาดถนนยังถูกปิด

244
00:14:02,049 --> 00:14:04,969
‎แต่ในกรณีนี้คือไม่เลย
‎เราขึ้นไปถึงหน้าประตู

245
00:14:06,887 --> 00:14:11,517
‎แต่เราได้สัมภาษณ์คนที่สังเกตเห็นเขา
‎หนึ่งหรือสองคน

246
00:14:11,600 --> 00:14:14,687
‎พวกเขาเคยเห็นเขา
‎และคิดว่าเขาเป็นคนแปลก ๆ เงียบ ๆ

247
00:14:14,770 --> 00:14:17,231
‎เขาเป็นคนที่คุณเคยเห็นในย่านนี้มาก่อนหรือเปล่า

248
00:14:17,314 --> 00:14:20,734
‎อ๋อค่ะ ฉันเคยเห็นเขาตอนเขาพาสุนัขออกมาเดิน
‎ก็เลยพยักหน้าทักทายเขา

249
00:14:21,235 --> 00:14:24,947
‎จากนั้นครึ่งชั่วโมงต่อมาเราก็ได้ยิน

250
00:14:25,948 --> 00:14:30,953
‎ว่าฆาตกรคนนี้ไม่ได้ฆ่าแค่คนเดียว

251
00:14:31,662 --> 00:14:33,831
‎เขาฆ่าถึง 15 หรือ 16 คน

252
00:14:33,914 --> 00:14:34,874
‎ว่าไงนะ

253
00:14:39,336 --> 00:14:41,463
‎มันฟังดูแย่นะในบางแง่

254
00:14:41,547 --> 00:14:45,217
‎แต่ตอนนั้นอะดรีนาลีนผมกำลังพุ่งพล่าน

255
00:14:45,301 --> 00:14:47,344
‎ผมต้องยอมรับเลย

256
00:14:47,428 --> 00:14:49,471
‎ผมจดจ่ออยู่แต่กับเรื่องนี้

257
00:14:49,555 --> 00:14:51,891
‎ถึงตอนนี้ยังมีแค่ไม่กี่คนในแครนลีย์การ์เดนส์

258
00:14:51,974 --> 00:14:55,311
‎ที่ได้รับรู้ถึงความเลวร้ายของสิ่งที่เกิดขึ้น

259
00:14:55,394 --> 00:14:58,689
‎ภายในไม่กี่ชั่วโมง
‎สิ่งที่ดูเหมือนจะเป็นแค่การไต่สวน

260
00:14:58,772 --> 00:15:02,318
‎ได้พัฒนาเป็นหนึ่งในการสอบคดีฆาตกรรมหมู่
‎ที่ใหญ่ที่สุด

261
00:15:02,401 --> 00:15:03,986
‎เท่าที่เคยมีในอังกฤษ

262
00:15:04,069 --> 00:15:05,613
‎พวกบรรณาธิการข่าวถามว่า

263
00:15:05,696 --> 00:15:08,490
‎"คุณรู้อะไรอีก คุณจะให้ข้อมูลอะไรเราได้อีก "

264
00:15:10,576 --> 00:15:12,411
‎ไม่มีใครรู้ถึงรายละเอียดที่ถูกตีพิมพ์

265
00:15:12,494 --> 00:15:14,914
‎นอกจากเจ้าหน้าที่ประจำคดีนี้และผม

266
00:15:14,997 --> 00:15:19,668
‎เนื่องจากผมไม่ได้รับอนุญาตให้ติดต่อสื่อสาร
‎จึงไม่มีการรั่วไหลของข้อมูลจากผมไปยังสื่อ

267
00:15:20,794 --> 00:15:23,672
‎ตำรวจเป็นคนให้ข้อมูลทุกอย่างกับสื่อ

268
00:15:23,756 --> 00:15:26,675
‎และสองวันต่อมาเรื่องนี้ก็ขึ้นพาดหัว

269
00:15:28,552 --> 00:15:31,013
‎แล้วเราก็ได้ยินว่าชายคนนี้

270
00:15:31,096 --> 00:15:35,935
‎ทำงานเป็นเจ้าหน้าที่บริหารที่สำนักจัดหางาน

271
00:15:36,018 --> 00:15:37,603
‎มีหน้าที่สัมภาษณ์คน

272
00:15:37,686 --> 00:15:41,398
‎ตลอดหกเดือนที่ผ่านมา เขาทำงานที่นี่
‎ที่คณะกรรมาธิการฝ่ายบริการกำลังคน

273
00:15:41,482 --> 00:15:44,068
‎และเป็นที่รู้จักในหมู่เพื่อนร่วมงานในชื่อเดส

274
00:15:44,777 --> 00:15:46,487
‎คือผมคิดว่า

275
00:15:47,446 --> 00:15:49,531
‎หมอนี่เป็นโรคจิตแน่

276
00:15:51,200 --> 00:15:52,910
‎ภาพที่มีอคติอย่างชัดเจน

277
00:15:52,993 --> 00:15:55,329
‎ถูกปล่อยให้เกิดขึ้นในความนึกคิดของสาธารณชน

278
00:15:55,412 --> 00:15:57,915
‎ก่อนที่ผมจะถูกตั้งข้อหาใดๆ ด้วยซ้ำ

279
00:15:57,998 --> 00:16:00,459
‎ทำให้สื่อสามารถหาผลประโยชน์จากเรื่องนี้
‎ได้อย่างเต็มที่

280
00:16:01,210 --> 00:16:03,629
‎สิ่งนี้ทำให้ภาพแห่งความชั่วร้าย

281
00:16:03,712 --> 00:16:05,005
‎แพร่กระจายได้อย่างเต็มที่

282
00:16:05,089 --> 00:16:08,801
‎เพื่อกระตุ้นจินตนาการของสาธารณชน
‎ที่ทำกำไรให้พวกเขา

283
00:16:09,635 --> 00:16:11,887
‎(การฆาตกรรม 16 รายที่บ้านสยองขวัญ
‎เจอแล้วสองศีรษะ)

284
00:16:11,971 --> 00:16:15,683
‎ในฐานะนักข่าวหนังสือพิมพ์
‎คุณไม่ค่อยจะตกใจหรือแปลกใจกับอะไร

285
00:16:16,266 --> 00:16:19,228
‎ในฐานะมนุษย์ คุณตกใจและแปลกใจกับสิ่งต่างๆ

286
00:16:20,062 --> 00:16:23,899
‎ตอนที่ผมได้ยินว่าเขาฆ่าคนไป 15 หรือ 16 คน
‎ตลอดช่วงสี่ปี

287
00:16:23,983 --> 00:16:26,068
‎ผมคิดว่า "มันเกิดขึ้นได้ยังไงถึงสี่ปี

288
00:16:26,151 --> 00:16:28,070
‎ในประเทศที่ถือว่าพัฒนาแล้วเช่นนี้

289
00:16:28,988 --> 00:16:30,572
‎โดยที่เราไม่รู้เรื่องเลย"

290
00:16:34,159 --> 00:16:35,703
‎เราคุยกันถึงประเด็นที่ว่า

291
00:16:35,786 --> 00:16:37,955
‎ปัญหาใหญ่ของฆาตกรไม่ว่าจะคนไหน

292
00:16:38,622 --> 00:16:40,249
‎ก็คือการกำจัดศพ

293
00:16:41,250 --> 00:16:43,585
‎แต่เขากำจัดตั้ง 15 หรือ 16 ศพได้ยังไง

294
00:16:46,463 --> 00:16:49,925
‎เราเจอแค่สามศพที่แครนลีย์การ์เดนส์

295
00:16:51,635 --> 00:16:52,803
‎ผมเลยถามเขาว่า

296
00:16:52,886 --> 00:16:56,015
‎เขาฆ่าคนอื่นๆ ที่ไหน

297
00:16:59,393 --> 00:17:01,353
‎ความทรงจำของผมดึงเอาข้อเท็จจริงที่ว่า

298
00:17:01,437 --> 00:17:03,981
‎ผมฆ่าคนไปสามคนที่แครนลีย์การ์เดนส์กลับมา

299
00:17:05,482 --> 00:17:06,358
‎และคนอื่นๆ

300
00:17:07,568 --> 00:17:09,987
‎ที่ 195 เมลโรสอเวนิว

301
00:17:12,531 --> 00:17:14,241
‎(เมลโรสอเวนิว)

302
00:17:14,867 --> 00:17:17,995
‎ซึ่งอยู่ห่างจากแครนลีย์การ์เดนส์
‎เพียงสองสามไมล์

303
00:17:25,085 --> 00:17:27,629
‎มันหนาวมากเลย

304
00:17:27,713 --> 00:17:28,797
‎หนาวยะเยือก

305
00:17:30,716 --> 00:17:33,010
‎เราได้รับโทรศัพท์จากหัวหน้าสารวัตรสืบสวน

306
00:17:33,093 --> 00:17:35,763
‎เขาบอกว่า "ทุกคนมารายงานตัว"

307
00:17:36,472 --> 00:17:38,390
‎"เราจะไปที่เมลโรสอเวนิว"

308
00:17:40,768 --> 00:17:42,352
‎"เราจะได้ฟังข้อสรุปที่นั่น"

309
00:17:42,436 --> 00:17:45,230
‎จำไว้ว่าตอนนั้นเราไม่รู้ว่าจะเจอกับอะไร

310
00:17:45,731 --> 00:17:47,941
‎ไม่มีการเตรียมการ เราเป็นคลื่นลูกแรก

311
00:17:48,025 --> 00:17:49,860
‎แล้วเราก็ไป

312
00:17:52,321 --> 00:17:54,615
‎แต่พอเราไปถึงเมลโรสอเวนิว

313
00:17:54,698 --> 00:17:57,242
‎เจ้าหน้าที่ที่สืบสวนคดีนี้บอกว่า

314
00:17:57,326 --> 00:17:59,578
‎"ใช่ เรามีข้อมูล

315
00:17:59,661 --> 00:18:02,998
‎เดนนิส นิลเซนเคยอาศัยอยู่ที่เมลโรสอเวนิว

316
00:18:04,500 --> 00:18:09,171
‎และเขาก็ยอมรับว่าได้ฆ่าคนไปสองสามคน

317
00:18:09,254 --> 00:18:11,090
‎และพวกเขาก็ถูกฝังอยู่ในสวน"

318
00:18:14,468 --> 00:18:16,678
‎แล้วความเงียบงันก็บังเกิด

319
00:18:17,471 --> 00:18:19,598
‎จากนั้นเราก็ได้ชุดหมีสีเขียว

320
00:18:19,681 --> 00:18:21,934
‎"เอ้านี่แคเรน ใส่ชุดหมีนี่ด้วย"

321
00:18:22,017 --> 00:18:23,727
‎"นั่นคราด เริ่มขุดได้"

322
00:18:23,811 --> 00:18:25,020
‎ไม่กี่นาทีก่อน

323
00:18:25,104 --> 00:18:27,648
‎จู่ๆ ก็มีรถตู้ตำรวจมาจอดนอกบ้าน

324
00:18:27,731 --> 00:18:29,608
‎และทีมเจ้าหน้าที่อีกครึ่งโหล

325
00:18:29,691 --> 00:18:32,861
‎ที่มาพร้อมกับจอบ เสียมและอุปกรณ์ขุดอื่นๆ

326
00:18:32,945 --> 00:18:35,656
‎รีบเดินไปตามทางเดินด้านข้างไปที่สวนด้านหลัง

327
00:18:36,156 --> 00:18:37,116
‎"หาให้เจอเท่าที่จะหาได้"

328
00:18:37,199 --> 00:18:40,119
‎"หมอนี่โกหกหรือเปล่าหรือว่าเขาพูดความจริง"

329
00:18:40,202 --> 00:18:42,037
‎เขาอาจจะมโนไปเองก็ได้

330
00:18:45,874 --> 00:18:48,627
‎นิลเซนบอกเราเรื่องระบบกำจัดศพ

331
00:18:48,710 --> 00:18:51,088
‎ของเขาที่เมลโรสอเวนิว

332
00:18:55,968 --> 00:19:00,055
‎ผมจะเอาศพไปเก็บไว้ใต้พื้นบ้าน‎…

333
00:19:02,432 --> 00:19:05,060
‎แต่แล้วกลิ่นก็มาจนได้

334
00:19:05,686 --> 00:19:08,480
‎ไหนจะการเน่าเปื่อยและหนอนอีก

335
00:19:09,857 --> 00:19:13,402
‎จนมาถึงจุดนึงที่ไม่มีที่ว่างใต้พื้นกระดานเหลือแล้ว

336
00:19:13,485 --> 00:19:15,195
‎มีศพมากมายที่นั่น

337
00:19:17,531 --> 00:19:19,533
‎เขาเลยต้องหาวิธีใหม่

338
00:19:22,786 --> 00:19:26,248
‎ผมได้คุยกับเพื่อนบ้านคนนึงที่บอกว่าเธอจำได้

339
00:19:26,331 --> 00:19:28,417
‎ว่าเขาก่อกองไฟอยู่หลายครั้ง

340
00:19:28,500 --> 00:19:29,626
‎(เทสส์ มาโฮนีย์)

341
00:19:29,710 --> 00:19:31,128
‎ส่วนใหญ่เป็นช่วงเย็น

342
00:19:31,628 --> 00:19:33,338
‎เพราะฉันเคยทำงานกะเย็น

343
00:19:34,047 --> 00:19:35,382
‎แล้วก็… แค่นั้น

344
00:19:36,091 --> 00:19:38,760
‎- คุณคิดว่าที่เขาเผามันเป็นขยะหรือเปล่า
‎- ค่ะ

345
00:19:38,844 --> 00:19:43,098
‎ดูเหมือนว่าศพจะถูกเผาที่สวนหลังบ้านก่อนฝัง

346
00:19:43,182 --> 00:19:44,308
‎มันเป็นไปได้

347
00:19:46,393 --> 00:19:48,770
‎สิ่งที่เขาทำผ่านเข้ามาในสมองของเรา

348
00:19:50,647 --> 00:19:52,649
‎เขาเผาศพเหล่านั้นในสวนหลังบ้าน

349
00:19:54,401 --> 00:19:56,278
‎และพอมันกลายเป็นเถ้าถ่าน

350
00:19:57,070 --> 00:20:00,657
‎เขาก็จะกระจายมันไปรอบๆ สวน
‎และผสมมันเข้ากับดิน

351
00:20:01,617 --> 00:20:05,037
‎แต่ก็คงจะต้องมีการก่อกองไฟ
‎เป็นประจำในสวนนั้น

352
00:20:05,120 --> 00:20:07,915
‎ฉันไม่รู้ว่ามีใครร้องเรียนบ้างหรือเปล่า

353
00:20:09,499 --> 00:20:12,336
‎ตอนนี้พื้นที่ทั้งหมดถูกกั้นหมดแล้ว

354
00:20:12,419 --> 00:20:14,838
‎และมีคำสั่งให้นักข่าวออกไปจากที่เกิดเหตุ

355
00:20:14,922 --> 00:20:16,089
‎เร็วเข้า ถอยไป

356
00:20:17,883 --> 00:20:20,802
‎งานนั้นมันแทบจะไม่ขยับ
‎เพราะพื้นดินเป็นน้ำแข็ง

357
00:20:21,303 --> 00:20:23,430
‎ฉันบอกว่า "เราคงไม่มีวันทำเสร็จ"

358
00:20:23,513 --> 00:20:26,225
‎เรารู้สึกว่าเราจะต้องอยู่ที่นั่นเป็นปีเพื่อขุด

359
00:20:27,142 --> 00:20:28,227
‎พอบ่ายแก่ๆ

360
00:20:28,310 --> 00:20:31,605
‎ทีมเจ้าหน้าที่ที่ทั้งหดหู่และท้อแท้
‎ก็เก็บของกลับไป

361
00:20:31,688 --> 00:20:35,192
‎พอโดนถามว่าวันนี้ได้งานอะไรบ้าง
‎ก็พากันส่ายหัว

362
00:20:36,818 --> 00:20:38,654
‎แล้วคุณก็เริ่มตั้งคำถาม

363
00:20:38,737 --> 00:20:42,157
‎ทำไมถึงไม่เคยมีใครออกมาโวยวายว่า

364
00:20:42,241 --> 00:20:45,285
‎"ใช่ ลูกชายฉัน… พ่อฉันหายตัวไป"

365
00:20:45,369 --> 00:20:46,411
‎มันไม่ได้เกิดขึ้น

366
00:20:48,914 --> 00:20:50,874
‎ราวกับว่ามันไม่ได้สำคัญอะไร

367
00:20:57,422 --> 00:20:58,882
‎คนพวกนั้นเป็นใคร

368
00:20:59,841 --> 00:21:01,843
‎เป็นภารกิจที่แทบจะเป็นไปไม่ได้

369
00:21:01,927 --> 00:21:04,972
‎(นิลเซน: คุณค้นทั่วตึกแล้วหรือยัง)

370
00:21:05,055 --> 00:21:07,641
‎แต่นิลเซนบอกเราว่าเราต้องไปหาหีบชา

371
00:21:08,225 --> 00:21:09,226
‎ที่แครนลีย์การ์เดนส์

372
00:21:09,309 --> 00:21:10,143
‎(ทำไมล่ะ)

373
00:21:12,688 --> 00:21:14,064
‎(แครนลีย์การ์เดนส์)

374
00:21:23,115 --> 00:21:26,034
‎และที่นั่นเราก็พบชิ้นส่วนร่างกายมนุษย์เพิ่ม

375
00:21:26,702 --> 00:21:28,954
‎ซึ่งเรานำไปไว้ที่ห้องเก็บศพ

376
00:21:29,037 --> 00:21:31,748
‎หนึ่งในชิ้นส่วนที่ถูกเคลื่อนย้ายออกจากตึก

377
00:21:31,832 --> 00:21:34,584
‎คือแขนที่มีมือ

378
00:21:38,213 --> 00:21:41,133
‎เราเก็บรอยนิ้วมือจากมือนั่นมาได้

379
00:21:42,217 --> 00:21:43,927
‎แล้วเราก็ต้องประหลาดใจอย่างที่สุด

380
00:21:45,053 --> 00:21:46,263
‎เมื่อเราจับคู่มันได้

381
00:21:50,017 --> 00:21:53,312
‎มันเป็นของชายหนุ่มที่ชื่อสตีเฟน ซินแคลร์

382
00:21:56,064 --> 00:21:58,025
‎เขาอยู่ในบันทึกของตำรวจ

383
00:21:58,108 --> 00:21:59,943
‎เพราะเขาเคยมีปัญหา

384
00:22:00,027 --> 00:22:02,154
‎อาชญากรรมเล็กๆ น้อยๆ

385
00:22:02,863 --> 00:22:04,865
‎แต่ไม่เคยมีใครมาแจ้งความว่าเขาหายไป

386
00:22:05,449 --> 00:22:09,161
‎เราจึงพยายามทุกวิถีทาง
‎เพื่อติดต่อครอบครัวที่เขามี

387
00:22:11,830 --> 00:22:13,790
‎(เพิร์ธ สก็อตแลนด์)

388
00:22:16,376 --> 00:22:19,463
‎อยู่มาคืนหนึ่ง เราคุยกันเรื่องโน้นเรื่องนี้
‎และเขาก็พูดขึ้นมา

389
00:22:19,546 --> 00:22:21,173
‎ว่าเขาอยากไปลอนดอน

390
00:22:21,256 --> 00:22:23,175
‎และเขาจะไปลอนดอน

391
00:22:23,258 --> 00:22:25,886
‎สามีฉันบอกว่า "สตีเฟน ไร้สาระน่า

392
00:22:25,969 --> 00:22:28,930
‎เพราะมันไม่ใช่ที่สำหรับเด็กหนุ่มอย่างเธอ

393
00:22:29,806 --> 00:22:31,141
‎เขาบอกว่า "ผมจะไป"

394
00:22:36,688 --> 00:22:38,899
‎ซินแคลร์เป็นคนเร่ร่อน

395
00:22:38,982 --> 00:22:40,776
‎ที่ลงมาจากสก็อตแลนด์

396
00:22:40,859 --> 00:22:43,487
‎และถูกกลืนหายไปในลอนดอน

397
00:22:46,740 --> 00:22:48,450
‎(สถานีตำรวจฮอร์นซีย์)

398
00:22:50,327 --> 00:22:54,081
‎(คุณบอกผมได้ไหม
‎ว่าคุณรู้จักซินแคลร์ได้ยังไง)

399
00:22:54,164 --> 00:22:56,625
‎(นิลเซน: เราดื่มแล้วก็เลยคุยกัน)

400
00:22:58,210 --> 00:23:00,921
‎(เขาบอกว่า "ยังไม่ได้กินอะไรเลยทั้งวัน)

401
00:23:01,004 --> 00:23:02,172
‎มันเริ่มจะ

402
00:23:02,756 --> 00:23:05,384
‎ดููเหมือนว่าเหยื่อพวกนี้ส่วนใหญ่…

403
00:23:05,467 --> 00:23:06,593
‎(ขาวซีด เบ้าตาลึก เก็บตัว)

404
00:23:06,676 --> 00:23:08,136
‎เยาวชนไร้บ้าน…

405
00:23:08,220 --> 00:23:09,054
‎(แต่งตัวมอมแมม)

406
00:23:09,137 --> 00:23:10,222
‎แร้นแค้น

407
00:23:10,305 --> 00:23:11,264
‎(ดูกร้านโลก)

408
00:23:11,348 --> 00:23:12,307
‎(ผอมแห้ง)

409
00:23:12,391 --> 00:23:13,225
‎(ขาดอาหาร)

410
00:23:13,308 --> 00:23:15,477
‎เป็นคนระดับนั้น

411
00:23:19,106 --> 00:23:21,650
‎คุณต้องย้อนดูอังกฤษตอนนั้น

412
00:23:21,733 --> 00:23:23,276
‎(เดินเพื่ออาชีพ
‎พฤษภาคม 1981)

413
00:23:23,360 --> 00:23:25,821
‎ทั่วประเทศมีอัตราการว่างงานสูง

414
00:23:26,738 --> 00:23:29,324
‎ผลที่ตามมาของอัตราการว่างงานที่สูง
‎ก็คือมันทำให้ผู้คน

415
00:23:29,408 --> 00:23:31,243
‎หลั่งไหลมาลอนดอนราวกับโดนแม่เหล็กดูด

416
00:23:32,077 --> 00:23:34,579
‎พวกเขาคิดว่าถนนที่นี่ปูด้วยทอง

417
00:23:35,247 --> 00:23:36,706
‎มันไม่ได้ปูด้วยทอง

418
00:23:38,333 --> 00:23:40,127
‎และโชคก็ไม่ได้เข้าข้างคุณ

419
00:23:41,128 --> 00:23:42,504
‎(งานวันนี้)

420
00:23:42,587 --> 00:23:45,215
‎นิลเซนเดินไปเรื่อยๆ
‎พร้อมกับเครื่องดูดฝุ่นของเขา

421
00:23:45,715 --> 00:23:47,759
‎ดูดเอาเหยื่อเหล่านี้เข้าไป

422
00:23:47,843 --> 00:23:50,053
‎ชายหนุ่มที่อ่อนแอเหล่านี้

423
00:23:53,515 --> 00:23:55,475
‎ความพยายามที่จะระบุตัวตนเหยื่อถูกพุ่งไปที่

424
00:23:55,559 --> 00:23:58,228
‎กลุ่มหนุ่มสาวเร่รอน
‎ที่กำลังเพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อยๆ ในลอนดอน

425
00:23:58,311 --> 00:24:02,357
‎ตำรวจเชื่อว่าเหยื่อเป็นชายที่หนีออกจากบ้าน
‎อายุต่ำกว่า 21

426
00:24:02,441 --> 00:24:05,735
‎และถูกล่อลวงมาที่บ้านด้วยคำสัญญา
‎ว่าจะให้อาหารและที่พักค้างคืน

427
00:24:11,283 --> 00:24:13,368
‎อย่ายุ่งกับอัตชีวประวัติเก่าๆ นี่

428
00:24:14,202 --> 00:24:17,122
‎ผมว่าตอนนี้ได้เวลาไปรับมื้อเที่ยงแล้ว

429
00:24:17,789 --> 00:24:18,790
‎ขอตัวนะ

430
00:24:26,256 --> 00:24:29,217
‎ยินดีต้อนรับกลับมา ผมเพิ่งไปรับข้าวเที่ยงมา

431
00:24:30,302 --> 00:24:31,928
‎มันเป็นแกงกะหรี่ชนิดนึง

432
00:24:32,012 --> 00:24:34,431
‎ผมว่าพ่อครัวพวกนี้คงไม่รู้อะไรมาก

433
00:24:34,514 --> 00:24:37,809
‎ดูเหมือนแกงกะหรี่จะถูกเสริมด้วยถั่วเหลือง

434
00:24:37,893 --> 00:24:42,063
‎โปรตีนที่มีผิวสัมผัส เนื้อสัตว์จำลอง

435
00:24:42,147 --> 00:24:45,484
‎ผมจะราดซอสอินเดียตะวันตกนี่ลงไปด้านบน

436
00:24:45,567 --> 00:24:47,944
‎นั่นอาจจะทำให้รสชาติดีขึ้น

437
00:24:49,446 --> 00:24:50,780
‎ไหนชิมซิ

438
00:24:58,205 --> 00:25:00,665
‎ไม่เลวเลย ผมประหลาดใจ

439
00:25:01,166 --> 00:25:04,544
‎คงเป็นซอสอินเดียตะวันตกที่ผมใส่ลงไป
‎ทำให้มันมีรสชาติ

440
00:25:06,421 --> 00:25:08,089
‎ว่าแต่ว่าผมพูดถึงไหนแล้ว ใช่

441
00:25:13,970 --> 00:25:15,388
‎ปี 1983

442
00:25:21,645 --> 00:25:22,896
‎(48 ชั่วโมงหลังการจับกุม)

443
00:25:22,979 --> 00:25:23,939
‎สวัสดีตอนเย็นครับ

444
00:25:24,022 --> 00:25:26,191
‎ข้าราชการอายุ 37 ปี

445
00:25:26,274 --> 00:25:29,402
‎ถูกตั้งข้อหาฆาตกรรมชายอายุ 20 ปี

446
00:25:29,486 --> 00:25:32,113
‎ศพของเขาถูกพบที่บ้านหลังหนึ่งในลอนดอนเหนือ

447
00:25:32,197 --> 00:25:33,281
‎เมื่อต้นสัปดาห์นี้

448
00:25:34,115 --> 00:25:37,452
‎เดนนิส แอนดรูว์ นิลเซนจะถูกนำไปขึ้นศาลพรุ่งนี้

449
00:25:38,161 --> 00:25:40,288
‎ฉันถูกอัดอยู่ในรถตู้รักษาความปลอดภัย

450
00:25:40,372 --> 00:25:41,957
‎ระหว่างทางออกจากเรือนจำ

451
00:25:42,040 --> 00:25:46,169
‎นี่เป็นวันแรกที่ผมจะถูกเปิดโปงต่อหน้าเพื่อนๆ

452
00:25:51,007 --> 00:25:52,592
‎เรารู้ชื่อเขา

453
00:25:53,093 --> 00:25:56,638
‎แต่เราไม่เคยเห็นเขา
‎เราไม่รู้เลยว่าเขาหน้าตาเป็นยังไง

454
00:26:01,351 --> 00:26:03,645
‎คุณคาดว่าจะเจอคนเจ้าเนื้อตัวใหญ่ๆ

455
00:26:04,437 --> 00:26:05,272
‎แข็งแรง

456
00:26:05,355 --> 00:26:07,774
‎คุณคาดว่าจะเจอประมาณนักมวยรุ่นเฮฟวี่เวท

457
00:26:13,280 --> 00:26:15,115
‎มีสื่อมวลชนเต็มไปหมด

458
00:26:15,198 --> 00:26:18,451
‎กำลังรอคอยภาพแรกของปีศาจร้ายตัวนี้

459
00:26:21,079 --> 00:26:22,330
‎ผมบอกช่างภาพว่า

460
00:26:22,414 --> 00:26:24,624
‎"เขาจะลงจากรถโดยมีผ้าคลุมหัว"

461
00:26:24,708 --> 00:26:26,001
‎"เราจะไม่เห็นเขา"

462
00:26:28,795 --> 00:26:33,925
‎(มีแต่คนผิดเท่านั้นที่จะซ่อนหน้า)

463
00:26:35,343 --> 00:26:37,721
‎แต่เขาไม่มีผ้าคลุมหัว

464
00:26:41,933 --> 00:26:43,268
‎ผมเป็นผู้ชาย

465
00:26:44,185 --> 00:26:45,270
‎ไม่ใช่ปีศาจ

466
00:26:47,689 --> 00:26:48,982
‎กระอักกระอ่วนว่าไหม

467
00:26:52,485 --> 00:26:54,029
‎มันเกือบจะเป็นความรู้สึกที่ว่า…

468
00:26:54,654 --> 00:26:56,281
‎อาจจะฟังดูแย่นะ

469
00:26:56,364 --> 00:26:57,657
‎ค่อนข้างจะผิดหวัง

470
00:26:57,741 --> 00:26:59,367
‎เป็นไปได้เหรอที่จะเป็นชายคนนี้

471
00:27:00,952 --> 00:27:05,040
‎เขาดูไม่เข้ากับภาพฆาตกรหมู่เลย

472
00:27:06,499 --> 00:27:08,710
‎คนแบบนั้นทำสิ่งเหล่านั้นได้ยังไง

473
00:27:09,210 --> 00:27:13,131
‎ผู้ชายหน้าตาธรรมดาคนนึงที่คุณเดินสวนไปบนถนน

474
00:27:13,214 --> 00:27:14,841
‎โดยที่ไม่ติดใจอะไร

475
00:27:16,092 --> 00:27:18,219
‎รถตู้มาถึงสถานีตำรวจฮอร์นซีย์

476
00:27:18,303 --> 00:27:20,513
‎ที่ที่การสืบสวนกำลังดำเนินอยู่

477
00:27:21,556 --> 00:27:25,352
‎เห็นได้ชัดว่าตอนนี้เราอยากรู้บางอย่างเกี่ยว
‎กับการเลี้ยงดูของนิลเซน

478
00:27:26,144 --> 00:27:29,814
‎คนเดียวที่จะบอกได้ก็คือครอบครัวของเขา

479
00:27:29,898 --> 00:27:32,734
‎(บริติชเทเลคอม อเบอร์ดีน
‎และสก็อตแลนด์ตะวันออกเฉียงเหนือ)

480
00:27:32,817 --> 00:27:35,737
‎เรารู้ว่าเขามาจากอเบอร์ดีนเชอร์

481
00:27:36,613 --> 00:27:38,782
‎ผมเลยค้นสมุดโทรศัพท์ของอเบอร์ดีนเชอร์

482
00:27:40,200 --> 00:27:42,744
‎และก็มีชื่อนิลเซนแค่หนึ่ง

483
00:27:42,827 --> 00:27:44,746
‎(นิลเซน โอ เอ็ม เลขที่ 38 ถนนลอร์น)

484
00:27:44,829 --> 00:27:49,042
‎ผมโทรไปหาแม่เขาแล้วบอกว่า

485
00:27:49,125 --> 00:27:53,296
‎"คุณก็รู้ว่าเราต้องทำรายการเกี่ยวกับเรื่องนี้"

486
00:27:53,380 --> 00:27:56,883
‎เธอบอกว่า "ไม่ใช่วันนี้ ฉันไม่มีอารมณ์"

487
00:27:56,966 --> 00:28:00,303
‎ผมบอกว่า "บังเอิญวันนี้ผมอยู่ที่อะเบอร์ดีนเชียร์"

488
00:28:01,012 --> 00:28:03,515
‎"คงน่าเสียดายน่าดูถ้าเราต้องกลับมาอีก"

489
00:28:03,598 --> 00:28:05,517
‎เธอบอกว่า "งั้นก็ได้"

490
00:28:09,270 --> 00:28:13,650
‎ด้านนอกของบ้านเธอมีป้ายเล็กๆ
‎ที่เขียนว่าสวนของเธอ

491
00:28:14,192 --> 00:28:17,320
‎เป็นสวนที่สวยที่สุดในบริเวณนี้

492
00:28:19,406 --> 00:28:21,908
‎ด้านในของบ้านก็ไม่มีที่ติ

493
00:28:22,784 --> 00:28:25,620
‎ไม่มีฝุ่นเลยแม้แต่น้อย

494
00:28:27,706 --> 00:28:29,082
‎เธอเข้าไปในครัว

495
00:28:29,165 --> 00:28:32,585
‎เธอยกถาดสีเงินเข้ามา ชอร์ตเบรดทำเอง

496
00:28:34,671 --> 00:28:36,297
‎(แม่)

497
00:28:39,467 --> 00:28:41,678
‎และผมบอกเธอว่า

498
00:28:41,761 --> 00:28:43,596
‎"คือคุณรู้สึก…

499
00:28:43,680 --> 00:28:46,307
‎คุณรู้สึกยังไงตอนที่ได้ยินข่าวเกี่ยวกับ…"

500
00:28:47,559 --> 00:28:48,852
‎เธอบอกว่า…

501
00:28:48,935 --> 00:28:52,355
‎ฉันพยายามคิดว่ามีอะไรผิดพลาดไป

502
00:28:52,439 --> 00:28:56,943
‎แล้วทำไมคนในลอนดอนที่ทำงานกับเขา

503
00:28:57,026 --> 00:28:59,362
‎ทำไมพวกเขาถึงไม่เห็นอะไร

504
00:29:01,281 --> 00:29:03,283
‎ก่อนที่เรื่องนี้จะเกิดขึ้น

505
00:29:03,366 --> 00:29:07,370
‎ฉันเชื่อว่าถ้าเขาอยู่ที่บ้าน
‎ฉันคงจะเห็นว่ามีอะไรผิดปกติ

506
00:29:08,121 --> 00:29:09,706
‎เพราะปกติแล้ว

507
00:29:09,789 --> 00:29:12,500
‎คุณจะอยู่กับใครสักคนได้ยังไง
‎ถ้าคุณมองไม่ออก

508
00:29:13,001 --> 00:29:14,961
‎ว่ามีอะไรรบกวนจิตใจเขาอยู่

509
00:29:15,044 --> 00:29:18,173
‎เพราะคนที่ทำแบบนี้ไม่ใช่เดนนิสที่ฉันรู้จัก

510
00:29:18,256 --> 00:29:19,466
‎ไม่ว่ายังไงก็ตาม

511
00:29:20,216 --> 00:29:21,801
‎(ตีสองหน้าตามปกติของเธอ)

512
00:29:21,885 --> 00:29:24,679
‎โอ๊ยตาย ตายจริง

513
00:29:27,849 --> 00:29:29,225
‎เขาเป็นเด็กเงียบๆ

514
00:29:29,309 --> 00:29:32,562
‎ไม่มีอะไรเกี่ยวกับเขาที่โดดเด่นตอนเขายังเด็ก

515
00:29:32,645 --> 00:29:34,564
‎แค่เด็กผู้ชายธรรมดาๆ เงียบๆ คนนึง

516
00:29:37,066 --> 00:29:39,611
‎ผมเป็นเด็กที่มีปัญหาภายใน

517
00:29:40,111 --> 00:29:41,780
‎และไม่มีใครสังเกตเห็น

518
00:29:49,704 --> 00:29:52,499
‎ผมจำได้

519
00:29:53,792 --> 00:29:57,378
‎ราวกับว่ามีเครื่องฉายหนังอยู่ในหัวผม

520
00:30:02,425 --> 00:30:04,511
‎ผมเห็นเด็กผู้ชายตัวเล็กๆ ที่อ่อนแอ

521
00:30:05,512 --> 00:30:08,973
‎เขายังใหม่เมื่อเทียบกับด้านหลัง
‎ที่ซึ่งพลังอันมหาศาล

522
00:30:09,057 --> 00:30:10,141
‎กำลังกระทำต่อเขา

523
00:30:15,480 --> 00:30:18,733
‎ผมรู้สึกว่าผมไม่เหมือนคนอื่น

524
00:30:21,486 --> 00:30:24,322
‎บางทีการที่ผมจน ผอมแห้ง ใส่เสื้อผ้าโทรมๆ

525
00:30:24,906 --> 00:30:27,116
‎อาจจะเป็นสิ่งแรกที่ทำร้าย

526
00:30:27,200 --> 00:30:29,244
‎ความภาคภูมิใจในตนเองของผมที่กำลังตื่นขึ้น

527
00:30:31,120 --> 00:30:34,874
‎การที่ไม่มีพ่อให้โอ้อวดอาจจะเป็นอีกสาเหตุหนึ่ง

528
00:30:38,878 --> 00:30:40,505
‎(ไอ้เลว)

529
00:30:44,676 --> 00:30:46,010
‎(ความอัปยศของครอบครัว)

530
00:30:49,138 --> 00:30:51,516
‎(ไม่เคยมีรูปถ่ายของผม)

531
00:30:58,273 --> 00:31:03,444
‎พ่อของเขาไม่ใช่คนชนิดที่ใกล้ชิดกับครอบครัว

532
00:31:03,528 --> 00:31:05,488
‎ฉันต้องเลี้ยงดูพวกเขาด้วยตัวเอง

533
00:31:06,531 --> 00:31:09,158
‎จากนั้นก็เกิดช่องว่างระหว่างผมกับแม่ขึ้น

534
00:31:09,242 --> 00:31:12,120
‎(เธอเป็นคนไร้อารมณ์)

535
00:31:12,203 --> 00:31:15,790
‎ฉันเป็นคนที่ใส่ใจและฉันก็ทำดีที่สุดแล้ว

536
00:31:15,874 --> 00:31:18,751
‎เขาถูกเลี้ยงดูแบบเดียวกับคนอื่นๆ

537
00:31:19,836 --> 00:31:20,962
‎แหม‎…

538
00:31:22,046 --> 00:31:22,964
‎คำโกหกล้วนๆ

539
00:31:23,047 --> 00:31:23,882
‎(คำโกหก)

540
00:31:28,386 --> 00:31:29,929
‎ตอนผมอายุแปดหรือเก้าขวบ

541
00:31:30,013 --> 00:31:34,100
‎ผมถูกทำร้ายโดยเจ้าสิ่งที่เรียกว่าความรัก
‎เป็นครั้งแรก

542
00:31:34,183 --> 00:31:37,437
‎มันเป็นเด็กผู้ชายอีกคนที่ผมไม่เคยแม้แต่จะคุยด้วย

543
00:31:38,980 --> 00:31:42,775
‎ภาพของเขาที่ผมเห็นที่โรงเรียน
‎เติมเต็มจิตสำนึกของผม

544
00:31:45,820 --> 00:31:49,991
‎มันเป็นสถานการณ์ที่ทั้งแปลก มีชีวิตชีวา
‎และน่าสนใจ

545
00:31:51,492 --> 00:31:54,913
‎แต่หลักศีลธรรมที่เข้มงวดของสังคมและคริสตจักร

546
00:31:54,996 --> 00:31:58,833
‎มีความสำคัญมากจนความสุข
‎และความปรารถนาภายในจิตใจของผม

547
00:31:58,917 --> 00:32:01,127
‎ต้องถูกเก็บเป็นความลับจากโลก

548
00:32:03,254 --> 00:32:04,881
‎ผู้ชายที่เลือกที่จะรักผู้ชาย

549
00:32:04,964 --> 00:32:07,550
‎ไม่เพียงแต่จะได้รับการปฏิบัติ
‎ด้วยการเหยียดหยามและดูถูก

550
00:32:07,634 --> 00:32:09,344
‎แต่ยังจะถูกดำเนินคดีและจำคุกอีกด้วย

551
00:32:09,427 --> 00:32:11,095
‎สำหรับเราหลายคน มันน่าขยะแขยง

552
00:32:11,179 --> 00:32:12,847
‎ผู้ชายเต้นรำกับผู้ชาย

553
00:32:12,931 --> 00:32:16,476
‎ชาวรักร่วมเพศส่วนใหญ่
‎ต้องใช้ชีวิตแบบลับๆ และมืดมน

554
00:32:20,438 --> 00:32:25,276
‎(ผมรู้สึกแปลกแยก ไม่เข้าพวก ต่ำต้อย อับอาย)

555
00:32:25,360 --> 00:32:26,903
‎มันเจ็บปวดมาก

556
00:32:26,986 --> 00:32:30,573
‎ที่ได้รับรู้ว่าบุคลิกภาพทางพันธุกรรมของตนนั้น

557
00:32:30,657 --> 00:32:33,701
‎ถูกมองว่าชั่วร้ายและน่ารังเกียจ

558
00:32:34,702 --> 00:32:37,997
‎นั่นล่ะผม อยู่มายังไม่ถึงสองศตวรรษ

559
00:32:38,081 --> 00:32:39,832
‎ถูกมองว่าเป็นอาชญากรซะแล้ว

560
00:32:39,916 --> 00:32:42,377
‎คนนอก สิ่งเลวทราม

561
00:32:42,961 --> 00:32:46,130
‎ที่ถูกตัดสินว่าผิดและถูกลงโทษให้รับโทษ

562
00:32:47,173 --> 00:32:50,009
‎สำหรับความผิดที่ธรรมชาติเป็นคนก่อ

563
00:32:50,885 --> 00:32:53,429
‎ผมถูกบังคับไม่ให้เป็นตัวของตัวเอง

564
00:32:53,513 --> 00:32:54,973
‎ยกเว้นภายในหัวของผม

565
00:33:01,312 --> 00:33:02,355
‎(สถานีตำรวจฮอร์นซีย์)

566
00:33:02,438 --> 00:33:06,526
‎ผู้สอบสวนมีความสุขมากพอ
‎ที่จะปล่อยให้นิลเซนเล่าเรื่องของเขา

567
00:33:06,609 --> 00:33:08,194
‎โดยไม่กดดันเขามากเกินไป

568
00:33:08,277 --> 00:33:10,446
‎เพราะเขาเล่าได้ไหลลื่นมาก

569
00:33:10,530 --> 00:33:14,409
‎(ทำไมคุณถึงพาคนพวกนี้
‎กลับมาที่ห้องของคุณ)

570
00:33:14,492 --> 00:33:16,536
‎(นิลเซน: พวกเขาอยากดื่ม
‎กลับบ้านไม่ได้)

571
00:33:16,619 --> 00:33:19,956
‎ผมเลยคิดว่า "ผมจะนั่งกับนิลเซ่นเอง

572
00:33:20,039 --> 00:33:22,875
‎ผมอยากรู้ว่าเขาจะจำอะไรเพิ่มเติม

573
00:33:24,210 --> 00:33:27,338
‎เกี่ยวกับผับที่เขาเจอเหยื่อได้บ้าง

574
00:33:28,256 --> 00:33:29,966
‎และเขาก็บอกว่าผับเหล่านั้นหลายแห่ง

575
00:33:31,968 --> 00:33:33,469
‎เป็นบาร์เกย์…

576
00:33:33,553 --> 00:33:35,013
‎(เดอะโกลเด้นไลอ้อน)

577
00:33:35,096 --> 00:33:36,389
‎(ผับเดอะซาลิสบูรี่)

578
00:33:36,472 --> 00:33:37,432
‎(ส่วนใหญ่ที่เวสต์เอนด์)

579
00:33:37,515 --> 00:33:39,058
‎ในเวสต์เอนด์ของลอนดอน

580
00:33:39,559 --> 00:33:41,019
‎(คุณเป็นพวกรักร่วมเพศเหรอ)

581
00:33:41,102 --> 00:33:42,645
‎แน่นอนผมเป็นพวกรักร่วมเพศ

582
00:33:43,730 --> 00:33:45,690
‎แต่ผมเป็นคนเก็บตัว

583
00:33:45,773 --> 00:33:48,985
‎สิ่งสุดท้ายที่ทุกคนจะยอมรับก็คือการเป็นเกย์

584
00:33:51,070 --> 00:33:54,615
‎ผมให้ทีมของผมเน้นไปที่เวสต์เอนด์ของลอนดอน

585
00:33:57,785 --> 00:34:00,955
‎แล้วเราก็ได้รู้ว่าเขาจับผู้ชายมาจากผับเกย์

586
00:34:01,456 --> 00:34:04,333
‎และทันทีที่คุณมีอะไรที่มันใช่เลย

587
00:34:04,834 --> 00:34:07,587
‎แบบนักฆ่าเกย์ มันก็จะติดลมบน

588
00:34:09,380 --> 00:34:10,506
‎ไม่ว่าความเป็นจริง

589
00:34:10,590 --> 00:34:13,259
‎หรือความจริงจะเป็นยังไง มันจะติดลมบน

590
00:34:15,762 --> 00:34:16,888
‎เอ็กซ์คลูซีฟ

591
00:34:17,597 --> 00:34:20,767
‎นักฆ่าเกย์ เดนนิส ตัวสับประดับบ้าน

592
00:34:21,434 --> 00:34:22,310
‎ใช่สิ

593
00:34:24,729 --> 00:34:26,022
‎(สมาคมเกย์แห่งวิมเบิลดัน)

594
00:34:26,105 --> 00:34:27,940
‎แม้ว่าในปี 1983

595
00:34:28,024 --> 00:34:31,986
‎ผู้ใหญ่อายุ 21 ปีขึ้นไปที่สมยอม
‎จะไม่ถูกดำเนินคดีแล้ว

596
00:34:32,695 --> 00:34:34,947
‎ชายและหญิงที่เป็นเกย์ก็ยังจะถูกคว่ำบาตร

597
00:34:35,698 --> 00:34:38,201
‎มีวัฒนธรรมการกลัวพวกรักร่วมเพศที่แพร่กระจาย

598
00:34:38,284 --> 00:34:42,038
‎อยู่ในสังคมอังกฤษหลายแขนง
‎รวมถึงสื่อและตำรวจ

599
00:34:43,206 --> 00:34:46,459
‎ขณะที่เรากำลังจะได้รู้
‎นิลเซนรู้อยู่แล้วว่ามันเป็นแบบนั้น

600
00:34:46,542 --> 00:34:47,668
‎เขารู้ดี

601
00:34:51,714 --> 00:34:53,633
‎ผมจำได้ว่ากำลังนั่งดื่มชา

602
00:34:53,716 --> 00:34:56,427
‎กับเจ้าหน้าที่ของสำนักข่าวสก็อตแลนด์ยาร์ดอยู่

603
00:34:57,053 --> 00:34:59,180
‎เขาพูดขึ้นมาว่า "นี่เป็นเรื่องที่น่าทึ่งมาก

604
00:34:59,263 --> 00:35:02,016
‎แต่การที่เขาเป็นหนึ่งในพวกเรา
‎ทำให้มันน่าทึ่งขึ้นไปอีก

605
00:35:04,310 --> 00:35:05,645
‎เขาเคยเป็นตำรวจ

606
00:35:11,901 --> 00:35:14,570
‎ตอนที่เรารู้ว่าเขาเคยเป็นตำรวจ เรา…

607
00:35:14,654 --> 00:35:19,117
‎ฉันคิดว่า "นั่นคือเหตุผลว่าทำไม
‎เขาถึงรอดไปได้อยู่ตั้งนาน"

608
00:35:20,785 --> 00:35:23,287
‎"เขาเป็นตำรวจ
‎เขาจะนำหน้าอยู่หนึ่งก้าวเสมอ "

609
00:35:24,455 --> 00:35:26,165
‎มีเจ้าหน้าที่ในเครื่องแบบสองคนที่ฉันรู้จัก

610
00:35:26,249 --> 00:35:27,875
‎ที่เคยทำงานกับเขา

611
00:35:31,295 --> 00:35:34,465
‎ผู้กำกับฝ่ายสืบสวนที่เป็นคนไต่สวน

612
00:35:34,966 --> 00:35:37,593
‎เรียกให้ผมไปที่ห้องทำงานของเขา

613
00:35:39,178 --> 00:35:41,597
‎เพราะเขาอยากให้ผมบอกพวกเขา
‎ทุกอย่างเกี่ยวกับ…

614
00:35:41,681 --> 00:35:43,015
‎(บ็อบ เบร็นตัน
‎นายตำรวจฝ่ายสืบสวน)

615
00:35:43,099 --> 00:35:44,183
‎เดนนิสเพื่อนผม

616
00:35:47,019 --> 00:35:48,271
‎เขาเป็นหนึ่งในคนประเภทที่

617
00:35:48,354 --> 00:35:50,773
‎ถ้าคุณพูดกับเขา เขาจะก้มหน้า

618
00:35:50,857 --> 00:35:53,192
‎เขาจะเลี่ยงไม่สบตา

619
00:35:53,276 --> 00:35:54,986
‎คนโดดเดี่ยวจริงๆ

620
00:35:56,529 --> 00:35:57,405
‎(ผมเป็นที่รู้จัก)

621
00:35:57,488 --> 00:35:59,115
‎เขาใส่เครื่องแบบ

622
00:35:59,198 --> 00:36:00,950
‎แต่ก็ไม่ค่อยจะบรรลุอะไรเท่าไหร่

623
00:36:01,033 --> 00:36:03,077
‎ผมว่าเขาไม่ได้สนใจเรื่องงาน

624
00:36:03,870 --> 00:36:05,705
‎(ผมลาออก)

625
00:36:05,788 --> 00:36:08,082
‎เขาไปก่อนที่จะถูกผลัก

626
00:36:09,041 --> 00:36:10,960
‎(โรคกลัวพวกรักร่วมเพศมีอยู่ทุกที)

627
00:36:11,043 --> 00:36:13,462
‎ฉันไม่คิดว่าจะมีใครสน

628
00:36:14,297 --> 00:36:16,465
‎(พวกเขาขอให้ผมคิดดูใหม่)

629
00:36:17,133 --> 00:36:19,093
‎ไม่มีงานเลี้ยงส่ง

630
00:36:20,887 --> 00:36:23,347
‎หลังจากนั้นไม่กี่ปีต่อมา

631
00:36:23,431 --> 00:36:25,099
‎ก่อนที่เขาจะฆ่าใคร

632
00:36:25,183 --> 00:36:27,768
‎พวกเขาได้รับโทรศัพท์สั่งให้ผมไปที่ที่อยู่นึง

633
00:36:27,852 --> 00:36:29,854
‎เพื่อสอบสวนเหตุทำร้ายร่างกายที่รุนแรง

634
00:36:30,521 --> 00:36:35,943
‎และสิ่งแรกที่ผมสังเกตเห็นก็คือผนังถูกทาสีดำ

635
00:36:36,819 --> 00:36:39,071
‎ซึ่งไม่ใช่สีโปรดของผม

636
00:36:42,200 --> 00:36:45,703
‎หน้าต่างห้องนั่งเล่นแตกไม่มีชิ้นดี

637
00:36:45,786 --> 00:36:47,830
‎และก็มีเลือดเต็มไปหมด

638
00:36:49,248 --> 00:36:53,002
‎เด็กหนุ่มคนนึงถูกพาตัวไปจากที่นั่น

639
00:36:53,085 --> 00:36:54,170
‎เพื่อไปส่งโรงพยาบาล

640
00:36:54,795 --> 00:36:58,507
‎และเขาก็เป็นแค่เด็กวัยรุ่นตัวซีดๆ ผอมๆ คนนึง

641
00:36:58,591 --> 00:37:02,094
‎และถ้าผมจำไม่ผิด
‎เขามีแผลที่ถูกเย็บมาแล้วกว่าร้อย

642
00:37:04,138 --> 00:37:06,224
‎ผู้ชายที่มีสำเนียงสก็อตเศร้าๆ คนนึง

643
00:37:08,142 --> 00:37:12,230
‎ไปเจอเขาเข้าที่ผับ

644
00:37:14,273 --> 00:37:16,275
‎และพาเขากลับมาที่ห้องเช่า…

645
00:37:20,404 --> 00:37:21,822
‎มอมเหล้าเขา

646
00:37:22,490 --> 00:37:23,824
‎แล้วเขาก็ตื่นขึ้น

647
00:37:24,742 --> 00:37:27,620
‎และพบว่าเขาเปลือยทั้งตัว

648
00:37:27,703 --> 00:37:30,122
‎และชายคนนี้กำลังเดินมาหาเขา

649
00:37:31,415 --> 00:37:33,459
‎ทีนี้ก็จะสู้หรือจะหนี

650
00:37:33,542 --> 00:37:36,295
‎เขาก็เลยพุ่งตัวทะลุหน้าต่างออกไป

651
00:37:39,882 --> 00:37:44,220
‎ผมกลับไปที่สถานีตำรวจ
‎และชายชาวสก็อตคนนี้ก็อยู่ที่นั่น

652
00:37:44,720 --> 00:37:45,554
‎และเขาก็คือ

653
00:37:46,722 --> 00:37:47,848
‎เดนนิสเพื่อนผม

654
00:37:50,434 --> 00:37:51,477
‎ผมเลยถามเขาว่า

655
00:37:51,560 --> 00:37:55,731
‎"ทำไมเด็กหนุ่มคนนี้ถึงพุ่งตัวใส่หน้าต่าง"

656
00:37:56,524 --> 00:37:57,566
‎แล้วเขาก็ตอบว่า

657
00:37:58,067 --> 00:37:59,777
‎"ผมก็ไม่รู้ว่าเขาแบบนั้นทำไม"

658
00:38:01,529 --> 00:38:03,739
‎"แต่ถ้าคุณมีหลักฐาน คุณก็ตั้งข้อหาผมได้"

659
00:38:04,240 --> 00:38:06,117
‎"ถ้าคุณไม่มี คุณก็ต้องปล่อยผมไป"

660
00:38:07,785 --> 00:38:09,161
‎นั่นคือเดนนิสของเรา

661
00:38:09,245 --> 00:38:10,204
‎เขารู้กฎหมาย

662
00:38:16,335 --> 00:38:20,131
‎แล้วเราก็พบว่าเด็กหนุ่มคนนั้นเป็นคนหาย

663
00:38:20,673 --> 00:38:22,425
‎เราจึงคุยกับพ่อแม่ของเขา

664
00:38:23,175 --> 00:38:25,219
‎แต่พ่อของเขาบอกแค่ว่า

665
00:38:25,303 --> 00:38:26,887
‎"เขาจะไม่ไปขึ้นศาล"

666
00:38:28,973 --> 00:38:31,434
‎และผมก็จำได้ว่าพูดกับพ่อของเขาว่า

667
00:38:31,517 --> 00:38:36,564
‎"คุณรู้ไหมว่าจะเกิดอะไรขึ้น

668
00:38:36,647 --> 00:38:42,528
‎ถ้าคุณไม่ฟ้อง เขาจะทำแบบนี้กับคนอื่นอีก"

669
00:38:43,195 --> 00:38:45,489
‎ไม่ พวกเขายืนกราน

670
00:38:46,157 --> 00:38:47,074
‎ผมโกรธมาก

671
00:38:49,452 --> 00:38:51,579
‎ผมไม่ได้พูดอะไรกับเขามากนักนอกจาก

672
00:38:51,662 --> 00:38:54,540
‎"คุณไม่รู้หรอกเดนนิสว่าคุณโชคดีแค่ไหน"

673
00:38:54,623 --> 00:38:56,709
‎เพราะไม่งั้นเขาคงติดคุกไปแล้ว

674
00:38:58,002 --> 00:38:59,962
‎การทำร้ายร่างกายจนสาหัสโดยเจตนา

675
00:39:00,046 --> 00:39:02,214
‎อาจถึงจำคุกตลอดชีวิต

676
00:39:05,051 --> 00:39:08,137
‎เวลาที่คุณต้องจัดการกับใครบางคน
‎มันเป็นหน้าที่ของคุณ

677
00:39:08,220 --> 00:39:10,389
‎ที่จะต้องพิมพ์บัตรข่าวกรอง

678
00:39:10,473 --> 00:39:14,060
‎และที่ด้านบนของบัตร ผมพิมพ์ว่า

679
00:39:14,143 --> 00:39:17,396
‎"ในความคิดของผม
‎ชายคนนี้เป็นโรคจิตที่อันตราย"

680
00:39:22,360 --> 00:39:25,196
‎ผมคิดเสมอว่าถ้าหากพวกเขาพูดว่า

681
00:39:25,279 --> 00:39:26,614
‎"เราจะฟ้องเขา"

682
00:39:27,323 --> 00:39:29,408
‎วันนี้จะยังมีใครที่ยังมีลมหายใจอยู่บ้าง

683
00:39:30,576 --> 00:39:32,286
‎แต่มันมีปัจจัยที่น่าอาย

684
00:39:32,953 --> 00:39:34,205
‎พวกเขาอาย

685
00:39:34,789 --> 00:39:36,874
‎และ "เราอยากพาเขากลับบ้าน

686
00:39:36,957 --> 00:39:39,085
‎และลืมมันไปซะ"

687
00:39:41,629 --> 00:39:44,799
‎เขาคงจะคิดว่าตัวเองโชคดีที่สุดในโลก

688
00:39:46,967 --> 00:39:49,011
‎และเขาจะไม่มีวันลืมเลย

689
00:39:56,435 --> 00:39:58,437
‎(สองสัปดาห์หลังการจับกุม)

690
00:39:58,521 --> 00:40:01,399
‎เวสต์เอนด์นั้นพลุกพล่าน
‎และเต็มไปด้วยบรรยากาศ

691
00:40:02,358 --> 00:40:05,111
‎มีอะไรเกิดขึ้นเยอะแยะ ผู้คนมากมาย

692
00:40:05,194 --> 00:40:07,113
‎ง่ายที่จะถูกกลืนหายเข้าไป

693
00:40:09,490 --> 00:40:12,701
‎มันเป็นการรวมตัวกันของเศรษฐีไปจนถึงยาจก

694
00:40:17,123 --> 00:40:20,292
‎แต่เจ้าหน้าที่คนหนึ่งในทีมของผมกลับมา
‎และบอกว่า

695
00:40:20,376 --> 00:40:23,254
‎"ผมไปที่ผับและคุยกับบางคนที่นั่น"

696
00:40:23,754 --> 00:40:27,883
‎พวกเขาเล่าถึงคนที่ชื่อจอห์น
‎หรือที่รู้จักกันในนามจอห์นทหารยาม

697
00:40:27,967 --> 00:40:30,761
‎(รายที่ 13)

698
00:40:30,845 --> 00:40:34,515
‎นิลเซนบอกเราเรื่องชายที่ชื่อจอห์นแล้ว…

699
00:40:34,598 --> 00:40:35,558
‎(ชื่อต้นคือจอห์น)

700
00:40:35,641 --> 00:40:39,228
‎คนที่สวมหมวกขนสัตว์
‎ที่ดูเหมือนหมวกทหารยาม

701
00:40:39,311 --> 00:40:42,273
‎(คุณรู้จักเขาได้ยังไง)

702
00:40:46,485 --> 00:40:49,029
‎แต่เราพบว่าจอห์นทหารยาม

703
00:40:49,113 --> 00:40:52,241
‎เป็นที่รู้จักในย่านนั้นในฐานะเด็กเช่า

704
00:40:58,414 --> 00:41:02,209
‎นี่เป็นครั้งแรกที่ผมได้ยินคำว่า "เด็กเช่า"

705
00:41:06,922 --> 00:41:09,633
‎ค่ำคืนนำมาซึ่งการเต้นรำอันเร่าร้อน

706
00:41:10,342 --> 00:41:13,596
‎เป็นงานก่อนสมรสก่อนงานฉลอง

707
00:41:13,679 --> 00:41:15,848
‎ที่ที่ความอยากอาหารจะถูกเติมเต็ม

708
00:41:16,682 --> 00:41:19,935
‎ความสับสนวุ่นวายในการต่อสู้ของการเต้นรำ

709
00:41:20,019 --> 00:41:22,980
‎ตอบสนองความอยากอาหารเหล่านี้

710
00:41:29,778 --> 00:41:31,614
‎มันก็คือสนามเด็กเล่นไม่ใช่เหรอ

711
00:41:33,449 --> 00:41:35,409
‎และนิลเซนก็จะได้ทุกอย่างที่เขาต้องการ

712
00:41:36,535 --> 00:41:38,245
‎มันก็แค่ตลาดเนื้อสด

713
00:41:41,123 --> 00:41:43,375
‎เราไปที่สถานีตำรวจเวสต์เอนด์

714
00:41:43,876 --> 00:41:47,171
‎พวกเขามีบันทึกรายชื่อเด็กเช่าทั้งหมด
‎และมันก็มีเป็นร้อยๆ

715
00:41:50,799 --> 00:41:53,344
‎เราสามารถระบุตัวตนของจอห์นทหารยาม

716
00:41:53,427 --> 00:41:55,930
‎เขาคือชายชื่อจอห์น ฮาวเล็ตต์

717
00:41:57,014 --> 00:41:59,141
‎ผมจึงคุยกับแม่ของเขา

718
00:41:59,225 --> 00:42:01,685
‎ฮาวเล็ตต์ออกจากบ้านไปเอง

719
00:42:01,769 --> 00:42:05,189
‎เขาได้เข้าไปพัวพันกับยาเสพติด
‎และมันก็พอจะรับได้

720
00:42:05,272 --> 00:42:07,775
‎กับการที่ว่าลูกชายของเธอเสียชีวิตแล้ว

721
00:42:11,403 --> 00:42:12,821
‎เห็นได้ชัดว่านิลเซนรู้ดี

722
00:42:12,905 --> 00:42:15,449
‎ว่าถึงเด็กเช่าพวกนี้จะหายตัวไป

723
00:42:16,992 --> 00:42:20,496
‎พวกเขาก็หายไปในลอนดอนเป็นปกติอยู่แล้ว

724
00:42:31,590 --> 00:42:33,008
‎(เมลโรสอเวนิว)

725
00:42:36,637 --> 00:42:39,557
‎การขุดสวนเล็กๆ นั้นง่ายขึ้น

726
00:42:40,474 --> 00:42:43,018
‎แต่มันก็เป็นที่ประจักษ์แล้วว่าเขาไม่ได้โกหก

727
00:42:43,894 --> 00:42:48,023
‎เราพบเศษกระดูกชิ้นเล็กๆ หลายต่อหลายโหล

728
00:42:51,235 --> 00:42:53,362
‎แต่ไม่มีชิ้นไหนที่สมบูรณ์

729
00:42:53,445 --> 00:42:56,574
‎พอที่เราจะใช้ระบุตัวตนได้

730
00:42:57,992 --> 00:43:00,953
‎แล้วฉันก็เริ่มคิดว่าบางทีเราอาจจะไม่มีวันได้รู้

731
00:43:01,036 --> 00:43:02,413
‎ว่าคนพวกนี้คือใคร

732
00:43:03,622 --> 00:43:06,500
‎และก็คิดอีกว่า "ไปทำอีท่าไหนถึงมาจบที่นี่ได้"

733
00:43:07,001 --> 00:43:08,836
‎"คุณเลือกเส้นทางอะไร

734
00:43:10,045 --> 00:43:11,380
‎ถึงได้มาลงเอยอยู่ตรงนี้"

735
00:43:15,217 --> 00:43:17,011
‎ตำรวจติดต่อผมมา

736
00:43:17,511 --> 00:43:21,599
‎พวกเขาเจอบัตรประกันสังคมของผม
‎ในห้องเช่าของเดส

737
00:43:22,391 --> 00:43:25,144
‎ผมคิดว่าตอนแรกตำรวจคงจะสงสัย

738
00:43:25,227 --> 00:43:27,396
‎ว่าผมเป็นใครและทำไม…

739
00:43:27,479 --> 00:43:28,606
‎(มาร์ติน)

740
00:43:28,689 --> 00:43:30,399
‎ทำไมผมถึงรอดมาได้

741
00:43:38,490 --> 00:43:40,784
‎(ห้าปีก่อนการจับกุม)

742
00:43:44,580 --> 00:43:45,914
‎มันเป็นคืนที่อบอุ่น

743
00:43:50,044 --> 00:43:51,503
‎ผมกำลังเล่นสล็อต

744
00:43:52,713 --> 00:43:55,341
‎และผู้ชายข้างหลังก็ยืนมองผม

745
00:43:56,216 --> 00:43:58,677
‎ผมเห็นเขาจากเงาสะท้อนบนเครื่อง

746
00:43:59,178 --> 00:44:01,597
‎เขาบอกว่า "เธอจะได้ไม่กี่ตังค์หรอก
‎จากเครื่องนั้น"

747
00:44:02,681 --> 00:44:04,475
‎ผมก็แบบ "แล้วเพิ่งมาบอกเนี่ยนะ"

748
00:44:05,142 --> 00:44:07,061
‎แล้วเขาก็บอกว่า "ฉันว่ามันจ่ายแล้วล่ะ"

749
00:44:07,144 --> 00:44:10,564
‎แล้วก็บอกว่า "อยากกลับบ้านไหม"

750
00:44:13,025 --> 00:44:15,402
‎เรากลับไปที่เมลโรสอเวนิว

751
00:44:16,904 --> 00:44:19,198
‎และเขาก็เปิดเพลงคลาสสิก

752
00:44:22,326 --> 00:44:24,703
‎ชายคนนี้คือใคร

753
00:44:28,791 --> 00:44:30,709
‎หน่วยเล็กๆ ในฝูง

754
00:44:32,503 --> 00:44:34,672
‎ผีตนนึงในสังคม

755
00:44:36,465 --> 00:44:38,300
‎เขาเกิดขึ้นได้อย่างไร

756
00:44:38,384 --> 00:44:42,680
‎ใครและอะไรทำให้เขาต้องเผชิญชะตากรรมนี้

757
00:44:43,931 --> 00:44:45,641
‎เขาถามว่าผมมาจากไหน

758
00:44:45,724 --> 00:44:48,936
‎เขาถามผมเรื่องครอบครัว
‎เขาดูค่อนข้างจะใส่ใจ

759
00:44:49,478 --> 00:44:50,813
‎และนั่นก็ทำให้ผมประทับใจ

760
00:44:50,896 --> 00:44:54,066
‎แล้วผมก็คิดว่า "โอเค ผมชอบคุณ"

761
00:44:54,149 --> 00:44:56,777
‎แต่ผมไม่เคยพูดออกไป
‎ผมคิดว่า "ผมชอบผู้ชายคนนี้

762
00:45:02,157 --> 00:45:05,744
‎ผมบอกเขาว่าผมมาจากเอ็กซิเตอร์
‎นอกลอนดอน

763
00:45:07,079 --> 00:45:10,582
‎ตอนผมเด็กกว่านั้น มีไม่กี่คนที่รู้ว่าผมเป็นเกย์

764
00:45:11,500 --> 00:45:14,002
‎แต่มันก็แค่ "เดี๋ยวโตขึ้นก็เลิกเป็น"

765
00:45:15,587 --> 00:45:18,173
‎เด็กๆ ทุกคนดูเหมือนจะคิดว่าผมเป็นตัวตลก

766
00:45:19,800 --> 00:45:22,052
‎ผมก็เลยไปที่ห้องนอน

767
00:45:22,886 --> 00:45:25,013
‎ผมแค่อยากอยู่ในความมืด

768
00:45:31,061 --> 00:45:32,688
‎ผมอายุ 14 ตอนที่หนีออกจากบ้าน

769
00:45:34,064 --> 00:45:36,442
‎คิดว่าน่าจะมีเงินไม่ถึงสิบปอนด์

770
00:45:36,525 --> 00:45:37,901
‎หรืออะไรประมาณนั้น

771
00:45:37,985 --> 00:45:41,280
‎แต่มันก็เพียงพอที่จะพาผมไปถึงลอนดอน

772
00:45:46,910 --> 00:45:48,871
‎ผมจำได้ว่าผมคิดว่า "เนี่ยเหรอลอนดอน"

773
00:45:51,457 --> 00:45:54,042
‎"ฉันอยู่ลอนดอนแล้ว ไม่มีใครรู้ว่าฉันเป็นใคร"

774
00:45:54,126 --> 00:45:55,627
‎"ฉันหายตัวไปได้"

775
00:45:56,920 --> 00:45:59,882
‎แต่ผมไม่มีวิธีทำเงิน ผมไม่รู้ว่าต้องทำยังไง

776
00:45:59,965 --> 00:46:01,091
‎และผมก็หนาวมาก

777
00:46:01,675 --> 00:46:03,719
‎ผมเจอที่ๆ ผมจะนอน

778
00:46:03,802 --> 00:46:07,055
‎ในลานจอดรถด้านหลังพิคคาดิลลี่เซอร์คัส

779
00:46:08,432 --> 00:46:12,186
‎แต่แล้วผมก็เห็นเด็กผู้ชายคนอื่นๆ
‎ยืนเตร่อยู่แถวนั้น

780
00:46:12,269 --> 00:46:13,937
‎"สงสัยจังว่ามันเรื่องอะไร"

781
00:46:14,021 --> 00:46:16,023
‎ผมเห็นเงินถูกเปลี่ยนมือ

782
00:46:16,607 --> 00:46:18,859
‎ผมเห็นผู้ชายจูบเด็กผู้ชาย

783
00:46:19,860 --> 00:46:22,196
‎แต่แล้วก็มีชายแก่คนนึงเดินผ่านมา

784
00:46:22,279 --> 00:46:24,656
‎และเขาก็อธิบายให้ผมฟัง
‎ว่าเราอยู่กันที่ชั้นวางเนื้อ

785
00:46:26,283 --> 00:46:28,911
‎เสาไฟแต่ละต้นถูกจับจองโดยเด็กเช่าแต่ละคน

786
00:46:30,037 --> 00:46:31,246
‎ทุกคนมีชื่อเล่น

787
00:46:31,872 --> 00:46:34,792
‎คุณคงไม่เรียกใครด้วยชื่อจริงหรอก
‎แน่นอนอยู่แล้ว

788
00:46:35,292 --> 00:46:36,293
‎พวกเขาไม่ได้เป็นเกย์กันทุกคน

789
00:46:36,376 --> 00:46:38,879
‎พวกเขาทำเพราะแค่ต้องการเงิน

790
00:46:41,298 --> 00:46:44,384
‎ลูกค้าบางคนก็ไม่น่ารักเท่าไหร่

791
00:46:45,010 --> 00:46:47,805
‎แต่คุณก็ต้องทำเพื่อความอยู่รอด

792
00:46:50,891 --> 00:46:53,894
‎แต่เดสค่อนข้างจะเป็นมิตร
‎เป็นมิตรมากเลยล่ะจริงๆ แล้ว

793
00:46:55,062 --> 00:46:56,772
‎แต่พวกคุณยังไม่ได้เห็นของดี

794
00:46:57,272 --> 00:46:59,399
‎หลายสัปดาห์ก่อนเราได้ทีวีนี่มา

795
00:46:59,483 --> 00:47:01,109
‎ราคา 360 ปอนด์

796
00:47:01,193 --> 00:47:03,654
‎ชุดเครื่องเสียง 200 ปอนด์

797
00:47:04,655 --> 00:47:08,450
‎และนกหงส์หยกบนนี้ ฮามิช
‎ดูฮามิชสิ หาค่าไม่ได้

798
00:47:10,160 --> 00:47:11,703
‎เขาพาผมไปดูสวนด้วยนะ

799
00:47:19,169 --> 00:47:22,297
‎ตอนเรามาที่นี่
‎สวนหลังบ้านนี้ไม่ต่างกับกองขยะ

800
00:47:22,381 --> 00:47:26,301
‎เต็มไปด้วยหม้อ ยางรถ เศษซาก

801
00:47:26,385 --> 00:47:28,929
‎รูปปั้น ไม้ และใครจะไปรู้ว่ามีอะไรอีก

802
00:47:29,012 --> 00:47:30,889
‎มันเต็มไปด้วยขยะ

803
00:47:30,973 --> 00:47:33,058
‎และพวกเรา ผู้เช่าที่แสนดี

804
00:47:33,141 --> 00:47:34,768
‎ก็พยายามพัฒนาให้มันดีขึ้น

805
00:47:35,352 --> 00:47:37,145
‎ใช้เวลาสามเดือนทำให้มันมาถึงจุดนี้

806
00:47:37,229 --> 00:47:40,065
‎ดูมันสิ สะอาดเรียบร้อย รั้วเล็กๆ ตรงนั้น

807
00:47:40,148 --> 00:47:42,359
‎มีผักมากมายกำลังโต

808
00:47:42,442 --> 00:47:43,735
‎ฉันจะพูดอะไรได้อีก…

809
00:47:43,819 --> 00:47:46,780
‎แต่แล้วเขาก็ดึงขวดบาคาร์ดีออกมา

810
00:47:47,364 --> 00:47:49,324
‎แล้วเขาก็ดื่มมันตอนที่เราคุยกัน

811
00:47:50,284 --> 00:47:51,243
‎จากนั้น

812
00:47:52,494 --> 00:47:53,495
‎เราก็ไปนอน

813
00:47:58,292 --> 00:48:00,002
‎เฉกเช่นความปรารถนาของผม

814
00:48:00,085 --> 00:48:03,213
‎สิ่งมีชีวิตที่งดงามที่สุดในจักรวาลของผม

815
00:48:03,797 --> 00:48:07,885
‎ก็คือเด็กหนุ่มรูปร่างเพรียวบาง

816
00:48:08,927 --> 00:48:12,180
‎การได้เห็นเขาในสภาพที่งดงามรุ่งโรจน์

817
00:48:12,890 --> 00:48:17,769
‎ส่งความคิดของผมเข้าสู่สภาวะอันเข้มข้น
‎ของการกระตุกเกร็งที่โล่งสบาย

818
00:48:18,770 --> 00:48:20,272
‎ชายผู้หมกมุ่น

819
00:48:21,189 --> 00:48:22,774
‎แรงขับเคลื่อนอันทรงพลัง

820
00:48:24,192 --> 00:48:26,320
‎หัวใจที่เต้นแรง

821
00:48:27,529 --> 00:48:30,490
‎เขาลืมอนาคตไปเลย

822
00:48:32,075 --> 00:48:34,536
‎น่าจะประมาณสองชั่วโมงหลังจากนั้น

823
00:48:34,620 --> 00:48:37,706
‎ผมลืมตาขึ้นมาและมันก็มีควันลอยอยู่ตรงหน้าผม

824
00:48:38,248 --> 00:48:40,375
‎และเขาก็นั่งคร่อมผมอยู่

825
00:48:41,168 --> 00:48:43,295
‎ผมผลักเขาไปข้างหลัง

826
00:48:44,004 --> 00:48:46,006
‎พูดว่า "เกิดอะไรขึ้น เกิดอะไรขึ้น"

827
00:48:46,506 --> 00:48:48,800
‎แล้วเขาก็บอกว่า "เธอชนไฟล้ม"

828
00:48:51,887 --> 00:48:54,431
‎ผมเลยไปเอาน้ำมาราดลงไปบนพื้น

829
00:48:54,514 --> 00:48:57,059
‎แล้วก็ออกมาจากที่นั่น
‎เพราะผมค่อนข้างจะอารมณ์เสีย

830
00:48:57,142 --> 00:48:59,895
‎ผมคิดว่า "ผมทำให้ห้องเขาเสียหาย"

831
00:49:02,189 --> 00:49:03,982
‎แต่มันไม่สมเหตุสมผลเลย

832
00:49:04,066 --> 00:49:07,402
‎ไฟไม่น่าจะถูกเปิดเพราะคืนนั้นไม่ได้หนาว

833
00:49:08,570 --> 00:49:11,782
‎แล้วผมก็คิดได้ว่าคืนนั้นเขาพยายามจะฆ่าผม

834
00:49:23,126 --> 00:49:26,421
‎แต่ผมไม่รู้ว่าผมควรจะคุยกับใคร
‎ไม่รู้ว่าจะหันหน้าไปทางไหน

835
00:49:28,340 --> 00:49:31,051
‎ลอนดอนในตอนนั้น
‎เต็มไปด้วยคนที่กลัวพวกรักร่วมเพศ

836
00:49:31,134 --> 00:49:32,636
‎แน่นอนว่าตำรวจก็เป็นด้วย

837
00:49:33,136 --> 00:49:34,721
‎พวกสื่อก็เหมือนกัน

838
00:49:34,805 --> 00:49:38,058
‎ผมก็เลยอยู่เงียบๆ ในห้อง

839
00:49:38,141 --> 00:49:40,560
‎เหมือนที่ผมทำตอนเด็กๆ ในความมืด

840
00:49:41,061 --> 00:49:46,733
‎ความเงียบ

841
00:49:46,817 --> 00:49:49,820
‎ถ้ามองย้อนกลับไป ผมคงจะเป็นเหยื่อรายแรก

842
00:49:50,320 --> 00:49:52,489
‎นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของเขาเท่านั้น

843
00:50:14,594 --> 00:50:17,514
‎ในลอนดอน ตำรวจกำลังค้นหาซากศพ
‎ของเหยื่อฆาตกรรม

844
00:50:17,597 --> 00:50:20,892
‎วันนี้พวกเขาพบสิ่งที่พวกเขาเรียกว่า
‎"กระดูกมนุษย์จำนวนมาก"

845
00:50:22,102 --> 00:50:24,271
‎มันคือ… มันก็คือสุสานดีๆ นี่เอง

846
00:50:26,398 --> 00:50:29,776
‎เราพบกระดูกมนุษย์จำนวนมาก

847
00:50:30,277 --> 00:50:33,280
‎โดยเฉพาะกระดูกต้นขาชิ้นหนึ่ง

848
00:50:33,363 --> 00:50:36,408
‎คาดว่าน่าจะยาวประมาณหกนิ้ว

849
00:50:36,491 --> 00:50:38,660
‎เราขุดเจอพวกมันเรื่อยๆ

850
00:50:38,744 --> 00:50:40,662
‎ไม่ใช่ว่าผ่านไปสามสี่ชั่วโมงแล้วก็

851
00:50:40,746 --> 00:50:42,039
‎"อุ๊ย เจอแล้วชิ้นนึง"

852
00:50:42,539 --> 00:50:44,374
‎มันแบบทุกๆ สองสามนาทีเลย

853
00:50:44,458 --> 00:50:47,127
‎เศษของส่วนนั้น เศษของส่วนนี้  ฟัน

854
00:50:57,763 --> 00:51:00,474
‎ตำรวจตรวจค้นสวนด้านหลัง
‎ของบ้านหลังหนึ่งในลอนดอนเหนือ

855
00:51:00,557 --> 00:51:03,060
‎เชื่อว่าพวกเขาเข้าใกล้การระบุซากมนุษย์

856
00:51:03,143 --> 00:51:05,562
‎ที่ค้นพบที่นั่นเข้าไปอีกก้าว

857
00:51:08,899 --> 00:51:12,360
‎เรื่องนั้นเหมือนหนังสยองขวัญ
‎ที่อยู่ในโลกแห่งความจริง

858
00:51:12,944 --> 00:51:13,862
‎(เชน)

859
00:51:13,945 --> 00:51:16,531
‎แต่มันก็ให้ความตื่นเต้นแปลกๆ ด้วย

860
00:51:16,615 --> 00:51:18,575
‎เวลาเกิดเรื่องแบบนั้นขึ้น

861
00:51:18,658 --> 00:51:22,245
‎มันมีความน่ากลัวที่ดึงดูดความสนใจ

862
00:51:22,329 --> 00:51:23,705
‎คุณอยากรู้รายละเอียดมากกว่านี้

863
00:51:23,789 --> 00:51:26,208
‎คุณไม่อยากรู้น้อยกว่านี้ คุณอยากรู้มากกว่านี้

864
00:51:28,335 --> 00:51:30,587
‎เรื่องที่แม่ผมเล่าต่างไปจากนั้นมาก

865
00:51:31,088 --> 00:51:32,923
‎ตำรวจมีรายชื่อคนครึ่งโหลได้

866
00:51:33,006 --> 00:51:34,716
‎ที่พวกเชื่อว่าอาจเป็นเหยื่อ…

867
00:51:35,425 --> 00:51:38,678
‎มันกลายเป็นข่าวใหญ่…

868
00:51:38,762 --> 00:51:39,721
‎(เลสลี่ย์)

869
00:51:39,805 --> 00:51:42,307
‎ไม่รู้สิ แน่นอนฉันสนใจอยู่แล้ว

870
00:51:42,390 --> 00:51:43,809
‎ใครจะไม่สนใจบ้าง

871
00:51:43,892 --> 00:51:46,561
‎มันน่ากลัวมากและฉันก็คิดว่า
‎"พระเจ้า พวกพ่อแม่ที่น่าสงสาร"

872
00:51:47,187 --> 00:51:48,563
‎ก็แค่นั้น

873
00:51:51,233 --> 00:51:53,693
‎แต่แล้วก็มีคนมาเคาะประตู

874
00:51:53,777 --> 00:51:56,404
‎และตำรวจคนนี้ก็ถามว่า "เราเข้าไปได้ไหม"

875
00:51:56,488 --> 00:51:59,449
‎ฉันถามว่า "มันเรื่องอะไรกัน"
‎เขาบอกว่า "คุณนั่งลงก่อนดีกว่า

876
00:51:59,533 --> 00:52:00,742
‎ฉันก็คิดเลยว่า "พระเจ้า"

877
00:52:01,535 --> 00:52:02,828
‎แต่ก็ยังนึกไม่ออกอยู่ดี

878
00:52:03,578 --> 00:52:06,123
‎พอเราเข้าไปในบ้านแล้ว
‎เขาก็เอารูปนี้ให้ฉันดู

879
00:52:06,206 --> 00:52:07,916
‎เขาถามว่า "คุณรู้จักคนคนนี้ไหม"

880
00:52:09,751 --> 00:52:11,711
‎ฉันตอบว่า "ต้องรู้จักสิ"

881
00:52:12,337 --> 00:52:14,589
‎นี่แกรห์ม รักแท้ของฉัน

882
00:52:15,507 --> 00:52:18,885
‎แล้วเขาก็ถามว่า
‎"เคยได้ยินเรื่องผู้ชายที่ชื่อนิลเซนไหม"

883
00:52:19,386 --> 00:52:21,805
‎มาถึงตอนนี้ฉันก็ยังจับต้นชนปลายไม่ถูก

884
00:52:21,888 --> 00:52:26,268
‎เพราะพวกเขาบอกว่า
‎นิลเซนจะเลือกเฉพาะชายรักชายไร้บ้านเท่านั้น

885
00:52:28,186 --> 00:52:32,065
‎และนั่นก็ทำให้ฉันสบายใจไปเปราะนึง

886
00:52:32,149 --> 00:52:34,568
‎เพราะมันจะเป็นเขาไปไม่ได้
‎เขาไม่ได้ชอบเพศเดียวกัน

887
00:52:36,153 --> 00:52:39,990
‎แล้วพวกเขาก็ถามฉันว่า
‎เขาได้ไปทำฟันเมื่อเร็วๆ นี้บ้างไหม

888
00:52:40,073 --> 00:52:41,032
‎ฉันก็เลยคิด

889
00:52:41,116 --> 00:52:45,871
‎"ทำไมถึงถามฉันเรื่องประวัติทำฟัน
‎เรื่องฟัน เรื่องขากรรไกรอยู่ได้"

890
00:52:45,954 --> 00:52:46,913
‎และแล้วฉันก็คิดได้

891
00:52:53,044 --> 00:52:54,880
‎แกรห์มชอบซื้อแผ่นเสียงให้ฉัน

892
00:52:54,963 --> 00:52:57,174
‎ฉันจำได้ว่าเขาซื้อแผ่นของวงแฟตแลร์รี่มาให้

893
00:52:57,257 --> 00:52:58,300
‎ชื่อเพลง "ซูม"

894
00:52:58,800 --> 00:53:01,761
‎และทุกครั้งที่ได้ยินเพลงนั้น มันก็พาฉันย้อนอดีตไป

895
00:53:06,516 --> 00:53:09,436
‎นั่นเป็นแผ่นเสียงแผ่นสุดท้ายที่เขาซื้อให้ฉัน

896
00:53:10,395 --> 00:53:13,315
‎แต่จะให้พูดว่าเราเป็นครอบครัวที่มีความสุข
‎คงไม่ได้เพราะเราไม่ใช่

897
00:53:15,984 --> 00:53:18,612
‎เราไม่ได้โตมาบนกองเงินกองทอง เราจนมาก

898
00:53:19,487 --> 00:53:21,907
‎แต่เราก็สนิทกันเหมือนครอบครัว
‎และเราก็รักแม่ของเรา

899
00:53:22,490 --> 00:53:23,867
‎แต่ความทรงจำส่วนใหญ่ไม่ดีนัก

900
00:53:24,868 --> 00:53:26,745
‎ส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องยาเสพติด

901
00:53:29,122 --> 00:53:31,208
‎วันนั้นเป็นวันที่ 31 ตุลาคม

902
00:53:31,875 --> 00:53:35,879
‎เช้าวันนั้นแกรห์มสัญญากับฉัน
‎ว่าเขาจะไม่เสพยา

903
00:53:36,546 --> 00:53:37,923
‎และฉันก็รู้ทันที

904
00:53:38,006 --> 00:53:41,051
‎พอเขาพูดกับฉันแบบนั้นปั๊บ
‎ฉันรู้เลยว่าเขาต้องเสพอะไรมาแล้ว

905
00:53:41,134 --> 00:53:42,928
‎ฉันโกรธเขามาก

906
00:53:43,511 --> 00:53:46,264
‎และพระเจ้า ฉันพูดสิ่งที่ไม่ดีเลยออกไป

907
00:53:46,348 --> 00:53:48,058
‎ใช่ ฉันพูด

908
00:53:48,725 --> 00:53:50,685
‎ฉันพูดว่า "ถ้าแกออกไปเสพยาอีกครั้ง

909
00:53:50,769 --> 00:53:52,729
‎ก็ไม่ต้องเสนอหน้ากลับมาเลย"

910
00:53:52,812 --> 00:53:54,439
‎นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้น

911
00:53:54,940 --> 00:53:56,483
‎และเขาก็ไม่กลับมาอีกเลย

912
00:53:57,692 --> 00:53:58,526
‎ฉันก็…

913
00:54:00,195 --> 00:54:01,029
‎็ค่ะ

914
00:54:05,200 --> 00:54:06,326
‎ฉันกำลังจะกลับบ้าน

915
00:54:07,661 --> 00:54:09,996
‎ผมกำลังเดินกลับบ้านจากร้านขนมหวานหัวถนน

916
00:54:10,580 --> 00:54:12,958
‎ขณะที่ผมเดินมาตามถนน
‎ผมก็ได้ยินเสียงคนกรีดร้อง

917
00:54:14,542 --> 00:54:17,629
‎และด้วยอะไรบางอย่าง
‎ผมรู้เลยว่านั่นเสียงแม่ผม

918
00:54:17,712 --> 00:54:19,547
‎มาจากความเจ็บปวดของแม่

919
00:54:20,090 --> 00:54:21,216
‎เราเข้ามาในบ้าน

920
00:54:21,299 --> 00:54:24,261
‎แม่ผมร้องไห้อยู่ในครัว

921
00:54:25,929 --> 00:54:27,722
‎พ่อของผมถูกฆาตกรรม

922
00:54:27,806 --> 00:54:29,683
‎ด้วยน้ำมือของเดนนิส นิลเซน

923
00:54:30,976 --> 00:54:33,228
‎พวกนักข่าวก็โหดร้ายเหลือเกิน

924
00:54:33,311 --> 00:54:35,855
‎พวกเขาบอกว่า "เหยื่อเป็นพวกไร้บ้าน
‎พวกรักร่วมเพศ"

925
00:54:35,939 --> 00:54:37,941
‎พวกเขาไม่ได้เป็นแบบนั้นทุกคน

926
00:54:38,024 --> 00:54:41,653
‎อย่าเหมารวมสิ พวกเขาคนละคนกัน

927
00:54:41,736 --> 00:54:44,406
‎ฉันโทรหาหนังสือพิมพ์และระเบิดใส่พวกเค้า

928
00:54:46,116 --> 00:54:48,952
‎จากนั้นพวกสื่อก็มาออกันอยู่ที่หน้าประตู

929
00:54:49,035 --> 00:54:50,161
‎พระเจ้า มันแย่มาก

930
00:54:51,871 --> 00:54:54,582
‎นักข่าวคนนึงถามฉันว่า
‎ฉันรู้ข้อเท็จจริงทั้งหมดหรือยัง

931
00:54:54,666 --> 00:54:57,502
‎ฉันตอบว่า "ฉันก็รู้เท่าที่ตำรวจบอกฉัน"

932
00:54:58,086 --> 00:55:01,589
‎เขาก็ "พวกเขาไม่ได้บอกเหรอว่าเกิด
‎อะไรขึ้นหลังจากนั้น" ฉันก็ "เปล่า ทำไม"

933
00:55:01,673 --> 00:55:06,011
‎เขาก็ "มันไม่ค่อยดีเท่าไหร่
‎อยากให้ผมบอกคุณไหม"

934
00:55:06,094 --> 00:55:07,470
‎ ฉันก็แบบ "บอกมา"

935
00:55:07,554 --> 00:55:10,390
‎(ตำรวจนครบาล
‎บันทึกการสัมภาษณ์)

936
00:55:11,391 --> 00:55:14,769
‎มันเป็นแรงกระตุ้นที่ทำให้ฉันต้องรู้ให้ได้

937
00:55:15,437 --> 00:55:17,689
‎(รายที่ 14)

938
00:55:17,772 --> 00:55:19,607
‎นิลเซนอยู่ที่เวสต์เอนด์

939
00:55:19,691 --> 00:55:22,110
‎(ผมเลี้ยวที่หัวมุมถนน)

940
00:55:22,193 --> 00:55:23,278
‎(เจอนายคนนี้เข้า)

941
00:55:23,361 --> 00:55:25,196
‎เขาเห็นแกรห์มกำลังพยายามเรียกแท็กซี่

942
00:55:25,280 --> 00:55:27,115
‎แต่ก็ไม่มีแท็กซี่คันไหนจอดรับเขา

943
00:55:27,198 --> 00:55:29,617
‎เพราะความที่เขายืนเซตุปัดตุเป๋

944
00:55:29,701 --> 00:55:30,744
‎(เรียกแท็กซี่ได้แล้ว)

945
00:55:30,827 --> 00:55:32,954
‎แล้วนิลเซนก็พาเขากลับไปที่บ้านของเขา…

946
00:55:33,038 --> 00:55:34,581
‎(ไปแครนลีย์การ์เดนส์)

947
00:55:34,664 --> 00:55:36,041
‎เขาเข้าประชิดจากด้านหลัง…

948
00:55:36,124 --> 00:55:38,126
‎(เล่าต่อสิ)

949
00:55:38,209 --> 00:55:39,919
‎(ผมจำได้ว่าเดินไปข้างหน้า)

950
00:55:40,003 --> 00:55:40,879
‎และบีบคอเขา

951
00:55:40,962 --> 00:55:43,298
‎(ผมจำได้ว่าเขาตายแล้ว)

952
00:55:43,381 --> 00:55:45,008
‎(มันต้องเป็นผมแน่ๆ)

953
00:55:45,091 --> 00:55:46,551
‎นั่นคือคำพูดของเขา

954
00:55:48,678 --> 00:55:51,014
‎จากนั้นเขาก็จับร่างของเขานั่งลงที่เก้าอี้เท้าแขน

955
00:55:51,097 --> 00:55:53,308
‎ทิ้งไว้แบบนั้นสองวันในขณะที่เขาไปทำงาน

956
00:55:53,975 --> 00:55:57,187
‎พอเขากลับบ้านมา
‎เขาก็นั่งลงบนเก้าอี้ข้างๆ เขา

957
00:55:57,270 --> 00:55:59,147
‎และดูทีวีด้วยกัน

958
00:56:00,565 --> 00:56:03,234
‎คืนที่สามเขาถอดเสื้อผ้าเขาออกทั้งหมด

959
00:56:03,735 --> 00:56:06,780
‎จับเขายืนขึ้นหน้ากระจกโต๊ะเครื่องแป้ง

960
00:56:06,863 --> 00:56:08,740
‎และประคองเขาไว้จากด้านหลัง

961
00:56:09,866 --> 00:56:13,036
‎โรยแป้งฝุ่นลงบนร่างเขาจนทั่ว
‎จากนั้นก็สำเร็จความใคร่บนร่างของเขา

962
00:56:17,248 --> 00:56:20,877
‎ฉันแค่อยากแกล้งทำเหมือนว่ามันไม่ได้เกิดขึ้น

963
00:56:20,960 --> 00:56:23,755
‎เขาเสพยาเกินขนาด
‎และเสียชีวิตอยู่ที่ไหนสักแห่ง ไม่

964
00:56:25,006 --> 00:56:27,008
‎แต่คุณห้ามใจไม่ให้คิดไม่ได้

965
00:56:27,675 --> 00:56:28,885
‎เป็นไปไม่ได้

966
00:56:34,641 --> 00:56:36,434
‎ทำไมถึงทำอะไรแบบนั้น

967
00:56:36,935 --> 00:56:39,020
‎แม้แต่กับสัตว์ก็เถอะ ทำแบบนั้นทำไม

968
00:56:43,400 --> 00:56:45,276
‎ทวีตเติลส์‎ ‎รู้สึกดีขึ้นหรือยัง

969
00:56:46,319 --> 00:56:48,905
‎ผมว่าเขาติดเชื้อในทางเดินหายใจ

970
00:56:50,073 --> 00:56:50,907
‎ครับ

971
00:56:53,243 --> 00:56:55,286
‎ผมว่าน่าจะเป็นเมื่อวานที่ผมได้รับจดหมาย

972
00:56:55,370 --> 00:56:57,622
‎จากนักข่าวที่กำลังหาเรื่องมาเขียน

973
00:56:58,665 --> 00:57:00,834
‎"ผมรู้มาว่าคุณกำลังผลิตอัตชีวประวัติ…"

974
00:57:00,917 --> 00:57:02,460
‎บลา บลา บลา

975
00:57:02,544 --> 00:57:04,087
‎"คุณพูดถึงอะไรบ้างในนั้น"

976
00:57:04,170 --> 00:57:05,255
‎บลา บลา บลา

977
00:57:12,095 --> 00:57:15,348
‎ผมเป็นนักข่าวสืบสวนหนุ่มที่ทะเยอทะยาน

978
00:57:15,432 --> 00:57:17,851
‎ไม่มีประสบการณ์เลย

979
00:57:18,476 --> 00:57:20,895
‎เช้าวันหนึ่งผมอ่านเจอในหนังสือพิมพ์…

980
00:57:20,979 --> 00:57:22,147
‎(บันทึกฆาตกรรมของนิลเซน)

981
00:57:22,230 --> 00:57:24,607
‎ว่ามีฆาตกรต่อเนื่อง

982
00:57:25,108 --> 00:57:26,734
‎ที่ฆ่าคนไป 15 คน

983
00:57:28,236 --> 00:57:31,614
‎และเขาก็กำลังเขียนอัตชีวประวัติของตัวเองอยู่
‎จากข้างในเรือนจำ

984
00:57:31,698 --> 00:57:32,740
‎(รัสส์ คอฟฟี่
‎นักข่าว)

985
00:57:32,824 --> 00:57:34,325
‎มันทำให้ผมทึ่งมาก

986
00:57:34,409 --> 00:57:35,243
‎(หน้ากระดาษแห่งความชั่วร้าย)

987
00:57:35,326 --> 00:57:38,413
‎จากนั้นผมก็เริ่มเขียนจดหมายถึงนิลเซน

988
00:57:38,496 --> 00:57:41,332
‎"คุณนิลเซนที่รัก ผมเชื่อว่าหนังสือของคุณ

989
00:57:41,416 --> 00:57:45,170
‎จะกลายเป็นงานชิ้นสำคัญของวงการอาชญาวิทยา

990
00:57:45,253 --> 00:57:46,546
‎และผมอยากจะเขียนถึงมัน

991
00:57:46,629 --> 00:57:50,049
‎ลงหนังสือพิมพ์จริงๆ ของอังกฤษ

992
00:57:52,343 --> 00:57:55,096
‎หลังจากนั้นหนึ่งสัปดาห์ จดหมายฉบับนี้ก็มาถึง

993
00:57:57,474 --> 00:57:59,017
‎สิ่งแรกที่ผมสังเกตเห็นก็คือ

994
00:57:59,100 --> 00:58:03,146
‎ปากกาถูกกดลงบนกระดาษอย่างแรง

995
00:58:03,730 --> 00:58:06,691
‎เหมือนกับคนที่อยากเล่าใจจะขาด

996
00:58:07,942 --> 00:58:09,777
‎"รัสส์ที่รัก ขอบคุณสำหรับจดหมาย

997
00:58:09,861 --> 00:58:12,947
‎"คุณอยากรู้จะแย่แล้วใช่ไหมว่า
‎ผมจะให้เหตุผลอะไรในการตีพิมพ์หนังสือ"

998
00:58:13,031 --> 00:58:15,783
‎"สัญชาตญาณแรกของผม
‎คือการยกคำพูดของออสการ์มาใช้"

999
00:58:15,867 --> 00:58:18,703
‎"'หนังสือที่มีศีลธรรมหรืออศีลธรรม
‎นั้นไม่มีอยู่จริง'"

1000
00:58:18,786 --> 00:58:20,955
‎'"จะมีก็แค่เขียนได้ดีหรือเขียนได้แย่เท่านั้น'"

1001
00:58:21,039 --> 00:58:23,541
‎ตอนที่ผมได้รับอัตชีวประวัติของเขาบางส่วน
‎เป็นครั้งแรก

1002
00:58:23,625 --> 00:58:26,252
‎กล่องเก็บเอกสารที่เต็มไปด้วยเทปและต้นฉบับ

1003
00:58:26,336 --> 00:58:29,547
‎ผมโทรหาบรรณาธิการของผม
‎ที่นิตยสารเดอะซันเดย์ไทมส์

1004
00:58:29,631 --> 00:58:32,509
‎แบบ "คุณจะไม่เชื่อว่าผมได้อะไรมา"

1005
00:58:34,219 --> 00:58:37,847
‎เรื่องที่น่าสนใจเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับปู่ของเขา

1006
00:58:39,140 --> 00:58:41,226
‎ตลอดช่วงเวลาในชีวิตของผม

1007
00:58:41,309 --> 00:58:44,229
‎ผมจะหวนกลับไปสู่ปริศนาของปู่ของผมเสมอ

1008
00:58:44,312 --> 00:58:45,522
‎แอนดรูว์ ไวท์

1009
00:58:46,231 --> 00:58:48,650
‎ผมเฝ้ามองรูปของปู่ตอนหนุ่มๆ

1010
00:58:50,902 --> 00:58:54,489
‎ที่ถ่ายไว้ตอนที่เขาเป็นนายจ่าทหารเรือ
‎สมัยสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง

1011
00:58:55,573 --> 00:58:58,117
‎ผมจำได้ว่าเคยเล่นกับเหรียญทั้งสามเหรียญ
‎ที่เขาได้รับ

1012
00:58:58,201 --> 00:59:01,496
‎จากการรับใช้สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ห้า

1013
00:59:04,707 --> 00:59:07,043
‎เขารักปู่เขามาก

1014
00:59:07,126 --> 00:59:10,463
‎ฉันนึกภาพเขาสองคนอยู่ด้วยกันได้เลย

1015
00:59:13,550 --> 00:59:16,511
‎ทุกที่ที่เขาไป เขาจะพาเดนนิสไปด้วย

1016
00:59:18,012 --> 00:59:20,807
‎ฉันว่ามันมีอะไรที่ยิ่งใหญ่ระหว่างพวกเขา

1017
00:59:23,601 --> 00:59:26,271
‎สำหรับผมเขาเป็นคนดี

1018
00:59:27,397 --> 00:59:30,024
‎ประสบการณ์อันหลากหลายตลอด 62 ปีของเขา

1019
00:59:30,108 --> 00:59:32,819
‎มันยิ่งใหญ่เกินกว่า
‎จะใส่ลงในหนังสือบรรยายสั้นๆ เล่มนี้

1020
00:59:32,902 --> 00:59:35,780
‎แต่อิทธิพลของเขาที่มีต่อผมไม่มีวันจางหาย

1021
00:59:39,117 --> 00:59:42,787
‎ปู่ตายอย่างกะทันหันตอนผมห้าขวบ

1022
00:59:44,080 --> 00:59:47,500
‎เขาเห็นปู่ของเขานอนอยู่ในกล่องนี้

1023
00:59:48,626 --> 00:59:51,921
‎และแน่นอนว่าคนที่เคร่งศาสนา
‎จะไม่มีวันพูดว่าเขาตาย

1024
00:59:52,005 --> 00:59:54,841
‎แต่จะพูดแค่ว่า "เขาไปที่ที่ดีกว่าแล้ว"

1025
00:59:56,175 --> 00:59:58,678
‎เขาบอกว่า "เขาพาผมไปทุกที่"

1026
00:59:59,178 --> 01:00:02,140
‎"ทำไมเขาถึงไม่พาผมไปที่ที่ดีกว่ากับเขาด้วย"

1027
01:00:04,267 --> 01:00:07,687
‎เขาบอกว่าตอนที่เขาเห็นร่างของปู่

1028
01:00:07,770 --> 01:00:11,899
‎ความคิดเรื่องความรักและความตายของเขา
‎ก็หลอมรวมกัน

1029
01:00:23,453 --> 01:00:25,204
‎(พอผมเริ่มอายุมากขึ้น)

1030
01:00:26,914 --> 01:00:28,750
‎(ผมตามหา)

1031
01:00:32,295 --> 01:00:33,546
‎(ปู่)

1032
01:00:33,630 --> 01:00:37,008
‎การจากไปอย่างกะทันหันของเขาก่อให้เกิด
‎ความว่างเปล่าในจิตสำนึกของผม

1033
01:00:38,801 --> 01:00:41,679
‎ซึ่งถูกแทนที่ด้วยแรงขับเคลื่อน
‎จากจินตนาการของผม

1034
01:00:48,394 --> 01:00:50,188
‎เป็นการใช้เวลาช่วงคริสต์มาสที่คุ้มค่่ามาก

1035
01:00:51,564 --> 01:00:54,400
‎และผมก็คิดว่าเนื่องจากเป็นช่วงเทศกาล

1036
01:00:54,484 --> 01:00:57,779
‎ผมควรจะได้สูบบุหรี่วิเศษ

1037
01:00:57,862 --> 01:00:59,238
‎หลายปีต่อมา

1038
01:00:59,322 --> 01:01:03,618
‎นิลเซนได้ใช้เวลาทบทวนชีวิตของเขา

1039
01:01:03,701 --> 01:01:05,536
‎มาใช้เวลาที่วิเศษกันเถอะ

1040
01:01:05,620 --> 01:01:09,791
‎เขาบอกว่า
‎มันเป็นเพราะเขาหากัญชาในเรือนจำได้ง่าย

1041
01:01:15,546 --> 01:01:16,547
‎ตายแล้ว

1042
01:01:17,507 --> 01:01:18,549
‎โอ้พระเจ้า

1043
01:01:18,633 --> 01:01:20,968
‎เมาซะยิ่งกว่าเมา

1044
01:01:22,970 --> 01:01:25,598
‎ผมเอาคีย์บอร์ดออกมาวางตรงหน้า

1045
01:01:32,563 --> 01:01:35,858
‎ข้างหน้าผมคือมินิคีย์บอร์ดขนาดพกพา

1046
01:01:35,942 --> 01:01:37,610
‎ของวินเทจยุค 1980

1047
01:01:40,279 --> 01:01:43,700
‎ในความโดดเดี่ยวที่สวยงามและคุ้นเคยนี้

1048
01:01:43,783 --> 01:01:46,327
‎ผมสามารถใช้แปรงแห่งเสียงนี้

1049
01:01:46,411 --> 01:01:49,706
‎ระบายสีอารมณ์และความรู้สึกของผมทั้งหมด

1050
01:01:51,165 --> 01:01:55,169
‎ผมเอื้อมมือไปที่คีย์บอร์ดและมือของผมก็แอบสั่น

1051
01:02:08,516 --> 01:02:10,977
‎"นั่นคือการเดินทางแปดชั่วโมง"

1052
01:02:14,021 --> 01:02:16,607
‎"ผมเฝ้าดูสิ่งที่ถูกเฉลยออกมา
‎ราวกับว่ามันเป็นภาพยนตร์

1053
01:02:16,691 --> 01:02:20,403
‎ที่ถูกฉายบนจอกว้าง
‎พร้อมระบบเสียงดอลบี้สเตอริโอโฟนิค

1054
01:02:20,486 --> 01:02:22,113
‎และภาพที่เต็มไปด้วยสีสันที่มีชีวิต

1055
01:02:28,786 --> 01:02:33,332
‎“เป็นเวลาหลายปีที่เรื่องของปู่วนเวียน

1056
01:02:33,416 --> 01:02:35,418
‎หลังม่านแห่งจิตใต้สำนึกของผมโดยไม่มีคำตอบ"

1057
01:02:38,671 --> 01:02:42,258
‎"ผมจำป้อมปืนคอนกรีต
‎ที่มีช่องส่องสี่เหลี่ยมผืนผ้านั้นได้ลางๆ

1058
01:02:42,341 --> 01:02:45,595
‎ที่ซึ่งมีเรื่องแปลกๆ เกิดขึ้นระหว่างปู่กับผม

1059
01:02:47,013 --> 01:02:49,891
‎"มันน่ากลัวที่สุดที่ต้องยอมรับว่า

1060
01:02:50,516 --> 01:02:52,894
‎ผัสสะสัมผัสเพียงอย่างเดียว

1061
01:02:52,977 --> 01:02:55,021
‎ที่ผมได้รับในปีแรกๆ ของชีวิต

1062
01:02:56,022 --> 01:02:59,233
‎คืออ้อมกอดที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด
‎และความสับสน

1063
01:03:00,318 --> 01:03:01,402
‎จากคนใคร่เด็ก"

1064
01:03:01,486 --> 01:03:02,987
‎(คนใคร่เด็ก)

1065
01:03:03,070 --> 01:03:08,868
‎ความเงียบ

1066
01:03:15,875 --> 01:03:19,086
‎แต่จุดเปลี่ยนที่สำคัญที่สุดในชีวิตเขา

1067
01:03:20,004 --> 01:03:22,298
‎ก็คือตอนที่เขาได้เป็นพ่อครัวในกองทัพบก

1068
01:03:24,300 --> 01:03:27,970
‎และนั่นก็คือตอนที่นิลเซนได้มีห้องของตัวเอง
‎เป็นครั้งแรก

1069
01:03:30,556 --> 01:03:32,517
‎เขาก็จะแก้ผ้าออกหมด

1070
01:03:33,351 --> 01:03:36,646
‎และทาแป้งฝุ่นจนทั่ว

1071
01:03:37,980 --> 01:03:42,652
‎สายตาที่เขามองตัวเองในกระจกนั้น
‎ราวกับว่าเขาเห็นศพ

1072
01:03:44,904 --> 01:03:49,617
‎ร่างในจินตนาการที่ผมสร้างขึ้นเอง

1073
01:03:50,326 --> 01:03:53,246
‎ผมคือเขาและเขาคือผม

1074
01:03:56,332 --> 01:03:59,085
‎และในจินตนาการเหล่านั้นของเขา

1075
01:03:59,168 --> 01:04:02,213
‎เขาคิดหาวิธีที่จะทำให้มันเป็นความจริง

1076
01:04:13,057 --> 01:04:15,017
‎(แปดเดือนหลังการจับกุม)

1077
01:04:15,893 --> 01:04:19,438
‎เดนนิส นิลเซนจะได้รับการพิจารณาคดี
‎ที่โอลด์เบลีย์

1078
01:04:19,522 --> 01:04:22,525
‎เดือนนี้เขาถูกตั้งข้อหาฆาตกรรมเพิ่มอีกสี่กระทง

1079
01:04:23,317 --> 01:04:25,903
‎พอถึงเวลาของการพิจารณาคดีที่โอลด์เบลีย์

1080
01:04:25,987 --> 01:04:29,991
‎เราก็สามารถระบุตัวตนเหยื่อได้แล้ว
‎ทั้งหมดเจ็ดคน

1081
01:04:31,826 --> 01:04:34,537
‎เราพบว่าพวกเขาบางคนเป็นชายไร้บ้าน

1082
01:04:34,620 --> 01:04:36,664
‎บางคนเป็นเกย์ แต่ไม่ใช่ทุกคน

1083
01:04:36,747 --> 01:04:39,292
‎พวกเขาเป็นแค่ชายที่บังเอิญผ่านมา

1084
01:04:40,209 --> 01:04:41,919
‎แต่มีความเชื่อมโยงอย่างหนึ่ง

1085
01:04:42,587 --> 01:04:45,631
‎นิลเซนรู้ว่าหากคนพวกนี้หายตัวไป

1086
01:04:45,715 --> 01:04:48,426
‎ก็จะไม่เป็นที่สังเกตทันที

1087
01:04:50,261 --> 01:04:52,138
‎เหยื่อทุกคนเป็นชายหนุ่ม

1088
01:04:53,306 --> 01:04:55,308
‎มาร์ติน‎ ‎ดัฟฟีย์จากเวอร์รัล

1089
01:04:56,350 --> 01:04:58,144
‎มัลคอล์ม‎ ‎บาร์โลว์จากร็อตเธอร์แฮม

1090
01:04:59,145 --> 01:05:02,565
‎เคนเนธ อ็อกเค็นเด็น นักเรียนชาวแคนาดา
‎อายุ 26 ปี

1091
01:05:02,648 --> 01:05:05,318
‎ที่มาเที่ยวประเทศนี้เมื่อสามปีก่อน

1092
01:05:05,818 --> 01:05:07,737
‎และวิลเลี่ยม ซัทเธอร์แลนด์จากเอดินเบอระ

1093
01:05:09,572 --> 01:05:10,823
‎ฉันยังทำใจไม่ได้ซักที

1094
01:05:10,907 --> 01:05:12,950
‎(ฟรานเซส ซัทเธอร์แลนด์
‎แม่ของวิลเลี่ยม ซัทเธอร์แลนด์)

1095
01:05:13,034 --> 01:05:15,077
‎คุณมีอะไรที่อยากจะเตือน

1096
01:05:16,120 --> 01:05:18,247
‎พ่อแม่ที่มีลูกวัยรุ่น

1097
01:05:18,331 --> 01:05:21,292
‎ที่กำลังคิดจะไปลอนดอนไหมครับ

1098
01:05:22,001 --> 01:05:23,336
‎อย่าไปเด็ดขาด

1099
01:05:24,003 --> 01:05:27,340
‎มันเป็นสถานที่ที่โหดร้ายและน่ากลัว

1100
01:05:29,800 --> 01:05:32,970
‎ตำรวจบอกฉันว่าการพิจารณาคดีกำลังจะเริ่มขึ้น
‎และพวกเขาก็บอกว่า

1101
01:05:33,054 --> 01:05:36,307
‎"ฟังนะครับ เราแค่ต้องการจะแนะนำว่าอย่าไป"

1102
01:05:36,891 --> 01:05:38,851
‎เพราะพวกเขาจะพูดถึงแกรห์ม

1103
01:05:38,935 --> 01:05:40,770
‎และพวกเขาก็จะพูดถึง…

1104
01:05:41,395 --> 01:05:44,190
‎วิธีที่เขาใช้ไม่มากก็น้อย

1105
01:05:44,273 --> 01:05:46,108
‎แล้วฉันก็คิดว่า "ไม่ ฉันจะไป"

1106
01:05:46,692 --> 01:05:49,403
‎ฉันแค่มีความรู้สึกว่าต้องไป

1107
01:05:49,487 --> 01:05:53,366
‎ในแง่หนึ่ง มันคือฉัน… ในกรอบความคิดของฉัน

1108
01:05:53,449 --> 01:05:56,661
‎ฉันจะได้แสดงความเคารพแกรห์มเป็นครั้งสุดท้าย

1109
01:05:59,288 --> 01:06:00,581
‎เป็นการ

1110
01:06:02,083 --> 01:06:03,876
‎บอกลาเขา

1111
01:06:05,127 --> 01:06:06,337
‎และฉันไม่อยาก…

1112
01:06:07,380 --> 01:06:09,256
‎ฉันไม่อยากให้พวกเขาพูดถึงเขา

1113
01:06:09,340 --> 01:06:13,344
‎และเขาก็ไม่มีใครเลยที่นั่น

1114
01:06:13,427 --> 01:06:15,221
‎ฉันก็เลยรู้สึกว่าฉันต้อง…

1115
01:06:16,055 --> 01:06:17,181
‎ฉันต้องไป

1116
01:06:17,264 --> 01:06:18,599
‎และฉันก็ไป

1117
01:06:22,770 --> 01:06:26,065
‎เช้าวันจันทร์ที่ 24 ตุลาคม

1118
01:06:26,148 --> 01:06:27,942
‎ผมอยู่ในรถตู้รักษาความปลอดภัย

1119
01:06:28,025 --> 01:06:32,279
‎ที่กำลังเดินทางไปยังศาลอาญากลาง
‎หมายเลขหนึ่ง เดอะโอลด์เบลีย์

1120
01:06:33,531 --> 01:06:38,077
‎วันนี้คือวันชำระบัญชี

1121
01:06:42,748 --> 01:06:45,793
‎ไม่มีข้อกังขาเลยว่าศาลอาญากลาง

1122
01:06:45,876 --> 01:06:47,586
‎คือศาลที่มีชื่อเสียงที่สุดในโลก

1123
01:06:48,254 --> 01:06:49,463
‎มันคือโรงละคร

1124
01:06:52,091 --> 01:06:54,969
‎โรงละครของคนวิกลจริต

1125
01:06:55,720 --> 01:06:57,346
‎บทบาทได้ถูกกำหนดไว้แล้ว

1126
01:06:57,430 --> 01:07:02,393
‎นักแสดงเคลียร์ลำคอเตรียมพร้อมสำหรับบทพูด

1127
01:07:03,436 --> 01:07:05,813
‎ผมยังจำครั้งแรกที่เขาเดินขึ้นบันได

1128
01:07:05,896 --> 01:07:07,690
‎ของศาลหมายเลขหนึ่ง เดอะโอลด์เบลีย์…

1129
01:07:07,773 --> 01:07:11,235
‎และยืนอยู่ตรงนั้นโดยทุกสายตาจับจ้องมาที่เขา

1130
01:07:11,318 --> 01:07:14,822
‎เราทุกคนคาดการณ์ว่าเขาจะยอมรับผิด

1131
01:07:17,408 --> 01:07:21,454
‎ผมนึกถึงภาพที่กล้องพานาวิชั่น

1132
01:07:21,537 --> 01:07:25,499
‎บนเครนที่หมุนไปหมุนมารอบๆ ศาล

1133
01:07:26,584 --> 01:07:29,712
‎ถ้ามีการรับสารภาพผิด ก็จะไม่มีการไต่สวน

1134
01:07:29,795 --> 01:07:31,839
‎แต่พวกนักข่าวคงจะผิดหวังไปตามๆ กัน

1135
01:07:31,922 --> 01:07:33,174
‎เพราะจะไม่มีเรื่องทำข่าว

1136
01:07:33,257 --> 01:07:35,301
‎แค่นั้น จบข่าว

1137
01:07:37,344 --> 01:07:38,304
‎ที่เดอะโอลด์เบลีย์

1138
01:07:38,387 --> 01:07:41,766
‎ข้าราชการเดนนิส นิลเซนไม่ยอมรับผิด

1139
01:07:41,849 --> 01:07:44,727
‎(ไม่มีความผิด)

1140
01:07:44,810 --> 01:07:47,521
‎ฉันไม่อยากจะเชื่อ
‎เขาไม่สะทกสะท้านไม่อะไรเลย

1141
01:07:47,605 --> 01:07:50,608
‎ฉันแบบ "นี่คุณเป็นมนุษย์จริงๆ เหรอ"

1142
01:07:50,691 --> 01:07:53,152
‎อย่าส่งเสียงในศาล

1143
01:07:54,111 --> 01:08:00,034
‎อย่าส่งเสียง

1144
01:08:08,167 --> 01:08:11,462
‎คุณเคยสู้คดีให้ฆาตกรต่อเนื่องมาก่อนหรือเปล่า

1145
01:08:12,505 --> 01:08:13,380
‎ไม่เคย

1146
01:08:14,465 --> 01:08:15,466
‎หลังจากนั้นก็ไม่

1147
01:08:15,549 --> 01:08:17,134
‎(ไอวาน ลอว์เรนซ์ คิวซี
‎ทนายความ)

1148
01:08:17,218 --> 01:08:19,887
‎ผมหมายถึงถ้าคุณไม่นับพวกเครย์

1149
01:08:23,224 --> 01:08:26,852
‎ถ้ามองจากมุมมองของคนธรรมดา

1150
01:08:26,936 --> 01:08:29,355
‎พฤติกรรมทั้งหมดนี้คือความวิกลจริต

1151
01:08:30,189 --> 01:08:32,441
‎ดูเหมือนเราจะเถียงไม่ได้เลย

1152
01:08:32,983 --> 01:08:35,027
‎ว่าเขาไม่ได้สติไม่ดี

1153
01:08:36,946 --> 01:08:38,906
‎แต่เรื่องนี้ทั้งหมดสำหรับผมแล้ว

1154
01:08:38,989 --> 01:08:40,616
‎เขาสติไม่ดี

1155
01:08:41,242 --> 01:08:44,120
‎เกินกว่าที่จะต้องรับโทษจำคุกตลอดชีวิต
‎ในข้อหาฆาตกรรมหรือเปล่า

1156
01:08:45,996 --> 01:08:49,458
‎ว่ากันว่าถ้าเขาทำตัวปกติ…

1157
01:08:50,459 --> 01:08:52,461
‎ยังไงเขาก็เป็นข้าราชการ

1158
01:08:52,545 --> 01:08:54,338
‎ทำงานในสำนักจัดหางาน

1159
01:08:54,421 --> 01:08:55,965
‎และเขาก็เคยเป็นตำรวจ

1160
01:08:56,048 --> 01:08:59,218
‎แล้วถ้าเขามีพฤติกรรมที่มีเหตุมีผล

1161
01:08:59,301 --> 01:09:01,220
‎ก็เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะสติไม่ดี

1162
01:09:03,430 --> 01:09:05,808
‎แต่ทีนี้กฎหมายบอกว่า

1163
01:09:05,891 --> 01:09:09,228
‎คุณอาจจะทำตัวปกติดี

1164
01:09:09,311 --> 01:09:10,688
‎เป็นส่วนใหญ่

1165
01:09:11,313 --> 01:09:16,152
‎แต่พอถึงตอนนั้นที่คุณฆ่าคน คุณเสียสติ

1166
01:09:17,403 --> 01:09:19,321
‎เสร็จแล้วคุณก็กลับไปเป็นคนปกติอีก

1167
01:09:20,072 --> 01:09:22,867
‎ถ้าอย่างนั้นก็จะถือว่าคุณฟั่นเฟือนชั่วขณะ

1168
01:09:23,534 --> 01:09:25,452
‎และฆ่าคนโดยไม่ได้ไตร่ตรองมาก่อน

1169
01:09:27,913 --> 01:09:30,332
‎ฉันไม่อยากให้เขาบ้า ฉันต้องการให้เขาชดใช้

1170
01:09:30,833 --> 01:09:31,917
‎ให้เขาชดใช้

1171
01:09:32,001 --> 01:09:34,545
‎ให้เขารับผิดชอบสิ่งที่เขาทำ

1172
01:09:35,588 --> 01:09:38,257
‎"เขาไม่ได้บ้า " อัยการยืนยัน

1173
01:09:38,340 --> 01:09:40,050
‎"และเขาก็ไม่ได้ป่วยทางจิต"

1174
01:09:40,134 --> 01:09:41,969
‎"เขามีความคิดที่ผิดปกติ"

1175
01:09:42,052 --> 01:09:46,640
‎"แต่ความรู้ดีรู้ชั่วต่อการกระทำของเขา
‎ไม่ได้ลดลงไปเลย"

1176
01:09:46,724 --> 01:09:48,517
‎เขารู้ว่าเขาทำอะไรอยู่

1177
01:09:48,601 --> 01:09:50,102
‎ว่ากันว่านิลเซนเคยบอกตำรวจว่า

1178
01:09:50,186 --> 01:09:52,271
‎"ผมพาคนเยอะแยะกลับไปที่ห้องผม"

1179
01:09:52,354 --> 01:09:54,023
‎และผมก็ไม่ได้ฆ่าเขาทุกคน"

1180
01:09:54,106 --> 01:09:57,193
‎เราต้องพิสูจน์ให้ได้
‎ว่าเขามีการไตร่ตรองก่อนล่วงหน้า

1181
01:09:57,276 --> 01:10:00,571
‎และไปที่เวสต์เอนด์โดยมีเจตนาเพื่อจะหาเหยื่อ

1182
01:10:00,654 --> 01:10:02,948
‎ซึ่งเราก็ตื่นตระหนกเล็กน้อย

1183
01:10:03,032 --> 01:10:05,367
‎เราทั้งค้นทั้งหาใครก็ได้ทั้งนั้น

1184
01:10:05,451 --> 01:10:08,120
‎ที่เคยเจอเขาในบาร์และเพิ่งไปดื่มด้วยมา

1185
01:10:08,204 --> 01:10:11,040
‎"คุณเคยเจอผู้ชายคนนี้ไหม
‎คุณได้ไปบ้านเขาหรือเปล่า"

1186
01:10:11,749 --> 01:10:13,042
‎แต่ย้อนไปในปี 1983 นะ

1187
01:10:13,876 --> 01:10:15,336
‎อ้าว เจอทางตัน

1188
01:10:18,714 --> 01:10:21,258
‎ผมไม่อยากยืนอยู่ในโรงละครนั่นเลย

1189
01:10:21,342 --> 01:10:24,428
‎นั่นคือสิ่งที่ผมคิดว่ามันเป็น
‎คนทั้งโลกกำลังจับตาดูอยู่

1190
01:10:25,304 --> 01:10:27,806
‎ผมไม่อยากให้ทุกคนรู้ว่าผมเป็นเกย์

1191
01:10:27,890 --> 01:10:29,266
‎ผมไม่ต้องการแบบนั้น

1192
01:10:29,767 --> 01:10:31,769
‎ทำไมผมต้องมาเผชิญอะไรแบบนั้น

1193
01:10:31,852 --> 01:10:34,563
‎เพราะสิ่งที่คนอื่นกระทำ ทำไมเราถึงควร

1194
01:10:35,397 --> 01:10:37,191
‎ก่อนหน้านั้นมีคนเตือนผม

1195
01:10:37,274 --> 01:10:41,612
‎ไม่ว่าใครก็ตามที่มาเป็นทนายฝ่ายตรงข้าม
‎เขาจะฉีกคุณเป็นชิ้นๆ และเปิดโปงชีวิตของคุณ

1196
01:10:41,695 --> 01:10:44,990
‎ผมก็เลยไม่อยากมีส่วนร่วมมากกว่าที่เป็นอยู่

1197
01:10:47,076 --> 01:10:49,703
‎ในที่สุดพอเราได้เจอผู้ชายพวกนี้

1198
01:10:49,787 --> 01:10:52,289
‎พวกเขาก็กลัวว่าคนจะคิดว่าเป็นเกย์

1199
01:10:53,123 --> 01:10:54,875
‎และนั่นก็เป็นปัญหาที่เกิดจากการที่สื่อ

1200
01:10:54,959 --> 01:10:57,670
‎พยายามเล่นประเด็นนี้ระหว่างการสืบสวน

1201
01:11:01,548 --> 01:11:04,635
‎ตอนนี้จิตใจผมเปลี่ยนเป็นเพียงคืนเดียว

1202
01:11:05,135 --> 01:11:06,720
‎(ในปี 1982 ผมเจอกับ)

1203
01:11:06,804 --> 01:11:09,723
‎ผมได้เจอจิตวิญญาณเร่ร่อนเหมือนกับผม

1204
01:11:09,807 --> 01:11:11,809
‎(คาร์ล สต็อตเทอร์)

1205
01:11:11,892 --> 01:11:15,229
‎นิลเซนเคยพูดถึงชายหนุ่มที่ชื่อคาร์ล สต็อตเทอร์

1206
01:11:15,312 --> 01:11:17,231
‎ที่รอดจากเขามาได้

1207
01:11:19,858 --> 01:11:23,696
‎ผมเห็นชื่อคาร์ล สต็อตเทอร์
‎ปรากฏในหนังสืออัตชีวประวัติ

1208
01:11:24,697 --> 01:11:26,615
‎ผมเลยรู้สึกว่ามันสำคัญมาก

1209
01:11:26,699 --> 01:11:30,035
‎ที่ผมจะต้องได้ยินเรื่องของหนึ่งในผู้รอดชีวิต
‎จากนิลเซนจากปากของเขาเอง

1210
01:11:32,538 --> 01:11:36,458
‎เราจึงทำการนัดหมายกันโดยผมจะลงไปเจอเขา
‎ที่ห้องเช่าของเขาใกล้กับทะเล

1211
01:11:37,751 --> 01:11:41,422
‎ผมพยายามทำให้คุณอยู่ในบริบทของเรื่องนิลเซน

1212
01:11:42,881 --> 01:11:46,677
‎คุณจำคืนก่อนเกิดเหตุได้มากแค่ไหน

1213
01:11:48,595 --> 01:11:50,097
‎ผมอยู่คนเดียว

1214
01:11:50,180 --> 01:11:51,515
‎มันเป็นผับเกย์

1215
01:11:51,598 --> 01:11:55,686
‎แล้วเขาก็เข้ามาถามผมว่าจะรังเกียจไหม
‎ถ้าเขาจะนั่งด้วย

1216
01:11:57,104 --> 01:11:59,523
‎สำหรับผมเขาเป็นคนที่คุยด้วยง่าย

1217
01:12:00,024 --> 01:12:02,818
‎จากนั้นเราก็เรียกแท็กซี่ไปแครนลีย์การ์เดนส์

1218
01:12:06,488 --> 01:12:10,075
‎เราแค่คุยกัน เขารินเหล้าให้ผมซึ่งก็คือบาคาร์ดี

1219
01:12:10,159 --> 01:12:12,619
‎แล้วเราก็เข้านอน

1220
01:12:17,791 --> 01:12:19,501
‎แต่ก่อนที่เราจะเข้านอน

1221
01:12:19,585 --> 01:12:23,589
‎เขาบอกว่า "ระวังนะ คุณอาจจะติด
‎อยู่ในซิปถุงนอนได้"

1222
01:12:23,672 --> 01:12:25,841
‎- ซิปมันแตกไปแล้ว
‎- ครับ

1223
01:12:26,592 --> 01:12:28,927
‎แต่ผมรู้สึกเหนื่อยเราก็เลยนอนกอดกัน

1224
01:12:29,011 --> 01:12:30,471
‎แล้วผมก็หลับไป

1225
01:12:34,099 --> 01:12:36,185
‎แล้วจู่ๆ ผมก็รู้สึกหนาว

1226
01:12:39,605 --> 01:12:42,649
‎แล้วผมก็พบว่าตัวเองอยู่ในอ่างน้ำเย็น

1227
01:12:53,327 --> 01:12:55,788
‎ผมพยายามจะลุกขึ้นมาและเขาก็ผลักผมจมลงไป

1228
01:12:55,871 --> 01:12:59,416
‎ผมเอาหน้าพ้นน้ำขึ้นมาได้สามครั้ง
‎และพยายามพูดจนได้ว่า

1229
01:12:59,500 --> 01:13:01,543
‎"หยุดเถอะ ได้โปรด ไม่เอาแล้ว "

1230
01:13:03,921 --> 01:13:07,299
‎และผมก็จำได้ว่านอนนิ่งอยู่ตรงนั้น
‎ผมสู้ไม่ไหวแล้ว

1231
01:13:08,425 --> 01:13:10,594
‎ผมจำได้ว่าหายใจเอาน้ำเข้าไป

1232
01:13:12,262 --> 01:13:15,557
‎มันเหมือนหายใจอากาศที่แข็ง

1233
01:13:19,311 --> 01:13:21,605
‎ผมจำได้ว่าผมคิดว่า "นายกำลังจะตาย"

1234
01:13:22,106 --> 01:13:24,108
‎"มันรู้สึกแบบนี้แหละ"

1235
01:13:25,192 --> 01:13:26,402
‎จบการต่อสู้

1236
01:13:30,364 --> 01:13:32,032
‎เราเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีศีลธรรม

1237
01:13:32,116 --> 01:13:34,535
‎ที่มีทั้งแรงขับและสติสัมปชัญญะ

1238
01:13:35,619 --> 01:13:38,372
‎ผมทั้งเข้มแข็งและอ่อนแอ

1239
01:13:39,039 --> 01:13:41,959
‎นางฟ้าและปีศาจ

1240
01:13:42,584 --> 01:13:46,755
‎มีทั้งมือเย็นๆ ไว้แตะหน้าผากเพื่อลดไข้

1241
01:13:47,548 --> 01:13:51,260
‎และมือที่บ้าคลั่งหมดหนทางบนลำคอ

1242
01:13:51,969 --> 01:13:56,432
‎ลางสังหรณ์ของทั้งความเป็นและความตาย

1243
01:14:02,563 --> 01:14:05,858
‎(ผมทำให้เขาฟื้นขึ้นมา)

1244
01:14:05,941 --> 01:14:08,944
‎ผมจำได้ว่าฟื้นขึ้นและมันก็เจ็บ

1245
01:14:10,320 --> 01:14:12,906
‎ผมหายใจแทบไม่ได้ มันแย่มาก

1246
01:14:12,990 --> 01:14:15,826
‎ผมสับสน จำอะไรไม่ได้เลย

1247
01:14:17,119 --> 01:14:19,496
‎แต่ผมรู้ว่ามีคนพยายามฆ่าผม

1248
01:14:20,414 --> 01:14:21,915
‎ผมเลยไปแจ้งตำรวจ

1249
01:14:23,876 --> 01:14:25,252
‎พวกเขาไม่เชื่อผม

1250
01:14:25,794 --> 01:14:29,882
‎พวกเขาไม่สนใจอะไรผมเลย
‎ผมก็เป็นแค่ตุ๊ดโง่ๆ

1251
01:14:29,965 --> 01:14:31,216
‎ดราม่าควีน

1252
01:14:35,220 --> 01:14:37,723
‎คาร์ล สต็อตเทอร์ไปแจ้งตำรวจ
‎แต่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

1253
01:14:38,223 --> 01:14:40,851
‎แล้วเราก็พบว่ามีประมาณห้าคนที่ทำแบบเดียวกัน

1254
01:14:40,934 --> 01:14:43,437
‎พวกเขาไปหาตำรวจเพื่อร้องเรียน

1255
01:14:43,520 --> 01:14:47,232
‎หรือพยายามร้องเรียน
‎และก็ถูกปฏิบัติด้วยความเหยียดหยาม

1256
01:14:47,316 --> 01:14:48,775
‎ดังนั้นจึงไม่มีการดำเนินการใดๆ

1257
01:14:52,029 --> 01:14:53,530
‎ผมคิดนะ "พวกเขาอาจจะถูก"

1258
01:14:53,614 --> 01:14:56,033
‎"พวกเขารู้ว่ากำลังทำอะไร พวกเขารู้หน้าที่"

1259
01:14:57,242 --> 01:14:58,202
‎"ผมเองแหละ"

1260
01:14:59,411 --> 01:15:00,496
‎"ผมคิดไปเอง"

1261
01:15:03,999 --> 01:15:07,878
‎นิลเซนให้ข้อมูลที่ทำให้พวกเขาตามหาคุณเจอ

1262
01:15:12,925 --> 01:15:17,429
‎นักสืบที่สัมภาษณ์ผมบอกว่า
‎"เราแค่อยากถามคำถามสองสามข้อ"

1263
01:15:17,513 --> 01:15:19,848
‎"คุณรู้จักคนที่ชื่อเดนนิส นิลเซนไหม"

1264
01:15:19,932 --> 01:15:20,933
‎ผมเลยบอก "ไม่"

1265
01:15:22,935 --> 01:15:24,937
‎เขาถามว่า "คุณเคยไปแครนลีย์การ์เดนส์ไหม"

1266
01:15:25,020 --> 01:15:26,605
‎ผมก็แบบ "มันอยู่ไหนเหรอ"

1267
01:15:27,773 --> 01:15:30,484
‎เขาพูดว่า "โอเค ขออีกคำถามเดียว"

1268
01:15:30,984 --> 01:15:32,569
‎แล้วก็พูดว่า "ถุงนอน"

1269
01:15:33,695 --> 01:15:35,072
‎แล้วตัวผมก็เริ่มสั่น

1270
01:15:37,407 --> 01:15:38,784
‎และทุกอย่างก็กลับมา

1271
01:15:39,785 --> 01:15:40,827
‎ทุกอย่างเลย

1272
01:15:42,246 --> 01:15:43,121
‎โดยละเอียด

1273
01:15:44,623 --> 01:15:45,791
‎มันคือนิลเซน

1274
01:15:47,751 --> 01:15:50,170
‎เขาใช้ซิปถุงนอนรัดคอผม

1275
01:15:50,671 --> 01:15:52,089
‎แต่ก่อนที่เราจะเข้านอน

1276
01:15:52,172 --> 01:15:54,758
‎เขาบอกว่า "ระวังนะ คุณอาจติด

1277
01:15:54,841 --> 01:15:56,468
‎อยู่ในซิปถุงนอนได้

1278
01:15:56,552 --> 01:16:00,264
‎แต่ด้วยการเตือนล่วงหน้า
‎แปลว่าเขาได้ไตร่ตรองการตายของผมไว้แล้ว

1279
01:16:00,347 --> 01:16:03,100
‎แล้วถ้าเขาทำไม่สำเร็จ เขาก็จะมีพยานหลักฐาน

1280
01:16:03,183 --> 01:16:06,353
‎เขารู้ว่าเขากำลังทำอะไรอยู่
‎ไม่มีอะไรที่ชี้ว่าเขาเสียสติเลย

1281
01:16:06,937 --> 01:16:08,564
‎เขาควบคุมตัวเองได้

1282
01:16:10,691 --> 01:16:12,651
‎เหตุผลง่ายๆ ที่ผมยังมีชีวิตอยู่

1283
01:16:13,193 --> 01:16:16,905
‎ก็คือนิลเซนไม่มีที่เหลือใต้พื้นบ้าน
‎ไว้เก็บศพของผมแล้ว

1284
01:16:19,908 --> 01:16:23,870
‎เรื่องราวของคาร์ล สต็อตเทอร์
‎ได้พิสูจน์ว่านิลเซนไตร่ตรองไว้ก่อน

1285
01:16:24,538 --> 01:16:27,165
‎แต่เหยื่อพวกนี้ส่วนใหญ่
‎ถึงพวกเขาจะเล่าให้คุณฟัง

1286
01:16:27,249 --> 01:16:30,168
‎แต่ก็ไม่มีทางที่พวกเขาจะอยากเป็นพยาน

1287
01:16:32,045 --> 01:16:34,840
‎มันคงเป็นเรื่องน่ากลัวมาก

1288
01:16:34,923 --> 01:16:37,384
‎สำหรับเด็กหนุ่มพวกนี้ที่จะกล้ายอมรับ

1289
01:16:39,928 --> 01:16:41,847
‎พวกเขาจะถูกปฏิบัติเหมือนเป็นผู้ร้าย

1290
01:16:41,930 --> 01:16:44,141
‎ฉันขึ้นศาลมาเป็นร้อยๆ ครั้ง

1291
01:16:44,224 --> 01:16:47,853
‎เห็นเหยื่อ เห็นพยานถูกฉีกเป็นชิ้นๆ

1292
01:16:48,729 --> 01:16:51,398
‎ดังนั้นผู้คนจะไม่เอาตัวเองไปอยู่ในจุดนั้น

1293
01:16:52,858 --> 01:16:55,319
‎ฉันเกลียดวิธีที่สื่ออ้างว่า

1294
01:16:55,402 --> 01:16:58,322
‎เหยื่อของนิลเซ่นทั้งหมดเป็นพวกเร่รอน

1295
01:16:58,405 --> 01:17:01,867
‎กับพวกรักร่วมเพศน่าสมเพช

1296
01:17:01,950 --> 01:17:03,118
‎มันแย่มาก

1297
01:17:04,036 --> 01:17:07,873
‎ผมจำได้ว่าผมคิดว่า "ไม่ ฉันมีค่า"

1298
01:17:07,956 --> 01:17:11,710
‎และในแง่หนึ่งผมก็ต้องขอบคุณนิลเซน

1299
01:17:11,793 --> 01:17:14,588
‎เพราะถ้าผมไม่ได้ตาย
‎และได้ประสบการณ์เฉียดตายครั้งนั้น

1300
01:17:14,671 --> 01:17:15,839
‎ผมคงไม่มีวันคิดได้

1301
01:17:16,673 --> 01:17:19,384
‎ไม่มีอะไรต้องกลัวนอกจากความกลัว

1302
01:17:19,468 --> 01:17:22,763
‎กำจัดความกลัว
‎แล้วก็จะไม่เหลืออะไรให้กลัวอีกแล้ว

1303
01:17:24,389 --> 01:17:26,600
‎ในวันที่สองของการพิจารณาคดีเดนนิส นิลเซน

1304
01:17:26,683 --> 01:17:29,519
‎อัยการยังคงทำการสรุปคดีต่อ

1305
01:17:33,982 --> 01:17:36,777
‎คาร์ล สต็อตเทอร์ได้เล่าว่าเข้านอนกับนิลเซน

1306
01:17:36,860 --> 01:17:39,529
‎และตื่นกลางดึกเพราะหายใจไม่ออก

1307
01:17:39,613 --> 01:17:41,448
‎รู้สึกถึงแรงกดที่คอ

1308
01:17:41,531 --> 01:17:44,534
‎ด้วยเสียงเล็กๆ เบาๆ เขาบอกกับศาลว่า

1309
01:17:44,618 --> 01:17:47,079
‎เขาได้ยินนิลเซนกระซิบว่า "อยู่นิ่งๆ"

1310
01:17:47,579 --> 01:17:50,415
‎ฉันมีแต่ความชื่นชม

1311
01:17:51,124 --> 01:17:53,835
‎ในความกล้าหาญ
‎และพลังใจอันแข็งแกร่งของพวกเขา

1312
01:17:53,919 --> 01:17:54,878
‎ที่กล้าออกมา

1313
01:17:55,504 --> 01:17:58,215
‎ความคิดที่แล่นเข้ามาในหัวผมตอนนั้นก็คือ

1314
01:17:58,757 --> 01:18:01,510
‎"นายกำลังจมน้ำ
‎นายกำลังถูกฆ่าโดยหมอนี่

1315
01:18:01,593 --> 01:18:04,262
‎มันรู้สึกแบบนี้และนายกำลังจะตาย"

1316
01:18:04,346 --> 01:18:08,475
‎ที่เดอะโอลด์เบลีย์ อดีตคู่ขาของเดนนิส นิลเซน

1317
01:18:08,558 --> 01:18:11,561
‎ได้พูดถึงการที่นิลเซนพยายามฆ่าพวกเขา

1318
01:18:11,645 --> 01:18:13,105
‎("ตอนนี้ผมได้สังหารมังกรของตัวเองแล้ว")

1319
01:18:15,816 --> 01:18:19,277
‎ผมจำได้ว่าคิดอยู่ในหัวว่า
‎"นายต้องผ่านเรื่องนี้ไปให้ได้"

1320
01:18:19,361 --> 01:18:20,612
‎"แค่รอดไปให้ได้"

1321
01:18:21,405 --> 01:18:22,781
‎ผมคิดกับตัวเองว่า

1322
01:18:22,864 --> 01:18:26,284
‎"เอาสิ ผมเผชิญหน้ากับมันได้
‎ไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ตาม เอาเลย"

1323
01:18:29,121 --> 01:18:31,289
‎ผมก็เลยเข้าร่วมการพิจารณาคดี

1324
01:18:32,416 --> 01:18:35,669
‎ผมผล็อยหลับไป และประมาณตีสามครึ่ง

1325
01:18:35,752 --> 01:18:38,672
‎ผมตื่นขึ้นมาและเขาก็อยู่ข้างๆ ผม

1326
01:18:38,755 --> 01:18:42,718
‎ผมบอกว่า "ทำอะไรน่ะ"
‎แล้วเขาก็บอกว่า "เธอทำไฟล้ม"

1327
01:18:43,218 --> 01:18:47,139
‎ฉันได้พบอิสระแบบนั้น ผมแสดงตัวตนได้มากขึ้น

1328
01:18:47,222 --> 01:18:49,307
‎ผมไม่จำเป็นต้องปิดบังความรู้สึกตลอดเวลา

1329
01:18:51,560 --> 01:18:52,602
‎มันดีมาก

1330
01:18:54,020 --> 01:18:55,856
‎แต่ก่อนอื่นที่เดอะโอลด์เบลีย์

1331
01:18:55,939 --> 01:18:59,317
‎คณะลูกขุนได้ออกไปจากห้อง
‎เพื่อพิจารณาคำตัดสินคดีของเดนนิส นิลเซน

1332
01:18:59,401 --> 01:19:02,154
‎ถ้าเราได้ข้อมูลเพิ่มเติม
‎จากการพิจารณาคดีนิลเซนอีก

1333
01:19:02,237 --> 01:19:05,490
‎เราจะนำมารายงานให้ผู้ชมทราบโดยเร็วที่สุด

1334
01:19:05,574 --> 01:19:08,493
‎คุณจะอธิบายเนื้อหาของการพิจารณาคดีได้ยังไง

1335
01:19:09,327 --> 01:19:11,204
‎สิบวันของการพูดพล่าม

1336
01:19:11,288 --> 01:19:14,541
‎ในรูปของสิบวันของการเผยหลักฐานที่เกี่ยวข้อง

1337
01:19:15,167 --> 01:19:17,919
‎เมื่อพวกเขากลับมาที่ศาล
‎แปลว่าพวกเขาได้คำตัดสิน

1338
01:19:18,003 --> 01:19:20,714
‎ของข้อหาฆาตกรรมทั้งหมด
‎และพยายามฆ่าอีกสองคดีแล้ว

1339
01:19:21,590 --> 01:19:23,091
‎ลูกขุนสิบคนเห็นด้วย

1340
01:19:23,175 --> 01:19:24,342
‎สองคนไม่เห็นด้วย

1341
01:19:24,426 --> 01:19:27,554
‎หัวหน้าคณะลูกขุนตอบว่า
‎พวกเขาส่วนใหญ่ได้ตัดสิน

1342
01:19:27,637 --> 01:19:30,182
‎ีว่ามีความผิดในข้อหาฆาตกรรมทั้งหกข้อ

1343
01:19:35,312 --> 01:19:36,772
‎คณะลูกขุน

1344
01:19:36,855 --> 01:19:39,775
‎เห็นว่าเขารู้ผิดรู้ชอบต่อการกระทำของเขา

1345
01:19:39,858 --> 01:19:41,610
‎และมิได้วิกลจริต

1346
01:19:41,693 --> 01:19:43,278
‎("เรื่องประหลาด"
‎ในหัวของนิลเซน)

1347
01:19:43,361 --> 01:19:45,405
‎ในที่สุดทุกคนที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนิลเซน

1348
01:19:45,489 --> 01:19:47,282
‎ก็ได้มาถึงจุด

1349
01:19:47,365 --> 01:19:50,911
‎ที่พวกเขาตัดสินใจแล้วว่านิลเซนเป็นคนไม่ดี
‎และไม่ได้บ้า

1350
01:19:52,871 --> 01:19:55,040
‎คุณแค่ต้องรู้จักเขาให้นานพอ

1351
01:19:55,540 --> 01:19:57,793
‎มันเหมือนกับพ่อมดแห่งออซฉบับหลังม่าน

1352
01:19:57,876 --> 01:20:02,214
‎คุณเหลือแค่เศษดินเล็กๆ

1353
01:20:04,049 --> 01:20:06,718
‎นิลเซนสามารถวาดภาพอันชัดเจน

1354
01:20:06,802 --> 01:20:09,679
‎ของตัวละครที่เป็นคนนอก แสนโรแมนติก

1355
01:20:09,763 --> 01:20:12,808
‎นั่นทำให้มันยากที่จะเชื่อ

1356
01:20:12,891 --> 01:20:15,811
‎ว่าเขาฆ่าเพราะความชั่วร้ายล้วนๆ

1357
01:20:19,147 --> 01:20:23,068
‎เขาต้องได้เห็นตัวเองในมุมๆ นึง

1358
01:20:24,152 --> 01:20:27,364
‎และเรื่องของปู่เขา มันก็เป็นไปได้

1359
01:20:27,447 --> 01:20:29,491
‎แต่มันไม่มีหลักฐาน

1360
01:20:29,574 --> 01:20:31,576
‎แต่ผมก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึก

1361
01:20:31,660 --> 01:20:34,788
‎ว่านิลเซนก็แค่พยายามหาผู้ร้ายอีกคน

1362
01:20:34,871 --> 01:20:36,039
‎นอกเหนือจากตัวเขาเอง

1363
01:20:36,122 --> 01:20:38,083
‎เบนความผิดไปที่อื่น

1364
01:20:40,418 --> 01:20:42,212
‎เมื่อเวลาดื่มชาของวันนี้

1365
01:20:42,295 --> 01:20:46,758
‎ผมได้รับการจัดประเภท ประเภทเอ

1366
01:20:47,926 --> 01:20:51,263
‎“พฤติกรรมระหว่างการถูกคุมขังของคุณ
‎เป็นที่น่าพอใจ”

1367
01:20:51,346 --> 01:20:57,102
‎"อย่างไรก็ดี รายงานบอกว่าคุณเป็นคนที่เย็นชา
‎และชอบคิดคำนวณ

1368
01:20:57,936 --> 01:21:00,856
‎มีแนวโน้มเพียงเล็กน้อยที่จะเผชิญหน้า

1369
01:21:00,939 --> 01:21:02,941
‎พฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมของตัวเอง"

1370
01:21:03,024 --> 01:21:05,569
‎"ไม่แนะนำให้ลดโทษ

1371
01:21:05,652 --> 01:21:08,655
‎สืบเนื่องจากการไร้ซึ่งความสำนึกผิด"

1372
01:21:09,739 --> 01:21:13,368
‎ผมขออนุญาติ

1373
01:21:13,451 --> 01:21:16,997
‎ออกความเห็นสั้นๆ

1374
01:21:17,914 --> 01:21:20,834
‎"รายงานนี้เป็นแค่งานเขียนโจมตี
‎ที่พยายามจะถูกต้องตามธรรมเนียม

1375
01:21:20,917 --> 01:21:26,006
‎แต่เต็มไปด้วยอคติ ซึ่งสามารถคาดเดาได้
‎จากเจ้าหน้าที่ระดับล่าง

1376
01:21:26,089 --> 01:21:29,009
‎กระวนกระวายที่จะสร้างตำนานปีศาจขึ้นมา

1377
01:21:29,092 --> 01:21:30,594
‎มากกว่าที่จะแสดง..."

1378
01:21:33,013 --> 01:21:38,018
‎สังคมไม่ได้สร้างนิลเซน
‎นั่นคือสิ่งที่เขาอยากให้คุณเชื่อ

1379
01:21:41,813 --> 01:21:44,316
‎แต่เรายังคงจะต้องแสดงความรับผิดชอบ

1380
01:21:44,399 --> 01:21:46,943
‎ที่เราได้สร้างสังคมที่มีอคติ

1381
01:21:47,027 --> 01:21:49,905
‎ที่ทำให้เขาฆ่าคนซ้ำแล้วซ้ำเล่า

1382
01:21:52,782 --> 01:21:53,867
‎มันง่ายมาก

1383
01:21:54,576 --> 01:21:57,829
‎เขาดูออกจากประสบการณ์ของเขา
‎และสภาวะแวดล้อม

1384
01:21:58,496 --> 01:22:00,290
‎ไม่มีใครสนใจ

1385
01:22:02,918 --> 01:22:05,045
‎สาบานได้เลยที่แครนลีย์การ์เดนส์

1386
01:22:05,128 --> 01:22:08,173
‎ถ้าศพไม่เข้าไปติดอยู่ในท่อระบายน้ำ

1387
01:22:08,256 --> 01:22:11,426
‎และส่งผลกระทบต่อผู้คนที่อาศัยชั้นล่าง

1388
01:22:11,509 --> 01:22:13,595
‎เขาคงฆ่าคนต่อไปอีกสองสามปี

1389
01:22:14,596 --> 01:22:16,139
‎เหตุผลเดียวที่เขาต้องหยุด

1390
01:22:16,222 --> 01:22:20,852
‎ก็เพราะกิจกรรมของเขารบกวนคนอื่น

1391
01:22:21,603 --> 01:22:23,605
‎ไม่เกี่ยวอะไรกับเหยื่อ

1392
01:22:25,565 --> 01:22:32,280
‎(ตำรวจระบุตัวตนเหยื่อของนิลเซน
‎ได้แค่แปดราย)

1393
01:22:33,073 --> 01:22:35,116
‎(แกรห์ม อัลเลน อายุ 27)

1394
01:22:35,200 --> 01:22:37,369
‎(มัลคอล์ม บาร์โลว์ อายุ 23)

1395
01:22:37,452 --> 01:22:39,287
‎(มาร์ติน ดัฟฟีย์ อายุ 16)

1396
01:22:39,371 --> 01:22:41,331
‎(สตีเฟน โฮล์มส์ อายุ 14)

1397
01:22:41,414 --> 01:22:43,333
‎(จอห์น ฮาวเล็ตต์ อายุ 23)

1398
01:22:43,416 --> 01:22:45,168
‎(เคนเนธ อ็อกเค็นเด็น อายุ 23)

1399
01:22:45,251 --> 01:22:47,337
‎(สตีเฟน ซินแคลร์ อายุ 20)

1400
01:22:47,420 --> 01:22:52,384
‎(วิลเลียม ซัทเธอร์แลนด์ อายุ 26)

1401
01:22:58,682 --> 01:23:00,183
‎เชนของฉันเข้ามาบอก

1402
01:23:00,266 --> 01:23:02,560
‎ฉันนอนอยู่บนเตียง เขาบอกว่า
‎"นิลเซนตายแล้ว

1403
01:23:02,644 --> 01:23:05,522
‎ฉันบอกเขาว่า "อย่าโกหก"
‎เขาบอกว่า "จริงๆ เขาตายแล้ว "

1404
01:23:11,152 --> 01:23:13,488
‎และฉันก็ไม่พูดถึงมันอีกเลย

1405
01:23:15,156 --> 01:23:16,950
‎เพราะมันไม่มีความหมายอะไรกับฉัน

1406
01:23:20,286 --> 01:23:22,539
‎และก็พวกหนังสือพิมพ์อีกนั่นแหละ

1407
01:23:22,622 --> 01:23:24,708
‎"คุณรู้สึกยังไงที่เจ้าปีศาจร้ายตายแล้ว"

1408
01:23:24,791 --> 01:23:27,377
‎ฉันบอกว่า "ฉันไม่รู้สึกอะไร ฉันไม่คิดถึงเขา"

1409
01:23:27,460 --> 01:23:30,547
‎"แม้แต่ตอนที่เขาตาย
‎ฉันก็ไม่ยอมให้เขาทำให้ฉันเป็นเหยื่อ"

1410
01:23:32,173 --> 01:23:33,258
‎รู้ไหม

1411
01:23:33,341 --> 01:23:35,802
‎ฉันแค่หวังว่าไม่ว่าเขาจะไปที่ไหน
‎เขาจะไม่เจอแกรห์ม

1412
01:23:35,885 --> 01:23:37,512
‎เพราะแกรห์มจะไม่เมาแล้ว

1413
01:24:20,555 --> 01:24:26,436
‎คำบรรยายโดย จิตรวดี ตรีมาศ