Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Hareketsiz duran atlar da büyülü görünür
ama koşarlarken, sanki…
Kanatları eksik gibi.
Bu çiftlikte başa çıkamadıkları için
bana verilen birçok sorunlu at var.
Sıraya girin çocuklar!
Onları çalıştırmaya başlayıp, uygun oldukları
alanları bulunca,
ne yapacaklarını, ne yapabileceklerini…
Aferin kızım.
…çözünce, iyi uyum sağlıyorlar.
Kimse kendini at ustası olarak sınıflandıramaz.
Babam kendini at eğitmeni olarak sınıflandırabilir,
çünkü atlara inanılmaz beceriler öğretti.
Sadece gösteri numarası yapmıyorlar.
Sanki gerçekten çok iyi arkadaş oluyorlar.
Gülümseyin çocuklar.
Aferin!
Evlendiğim Robin'i bir süreliğine kaybediyorum.
Ama sonucunu, yarattığı büyüyü görmek
buna değiyor.
Geçmişini bilmediğiniz…
…yeni bir atınız olunca…
…o eşiği geçebilmek bazen…
…zaman alır.
Karşılaştığınız en vahşi atlardan biri.
Onu alıyor, gözlerindeki ışığı görüyorsunuz.
O, vahşi bir at.
Biliyorsunuz, gözlerinde görebiliyorsunuz,
bu atın saklı, iyi bir tarafı var.
Atlarla beraber büyüdüm.
Avustralya'da küçük bir kasabada büyüdüm.
Küçük değildim ama bana ailenin en küçüğü derlerdi.
Pek iyi konuşamazdım, okuyamazdım.
Yalnız biriydim.
Atların yanındayken mutluydum.
Başkalarıyla iletişim kuramıyorsanız
biraz dışlanıyorsunuz.
Bu yüzden dedemlere gönderildim…
Hayatımı değiştirmek için, ki değiştirdi de.
Dedeme saygı duyardım, onun sert bir sesi vardı.
Çok sayıda madalyası olan bir savaş kahramanıydı.
Avustralya Hafif Süvari Tugayında yer almıştı.
At sırtında ülken için savaşmak
ne kadar büyük bir onur.
Ama
hayatım boyunca
gözlerinde
sevgiyi göremedim.
Yemeği hep birlikte yerdik.
Bir an aşağıya, yemeğine doğru bakar,
başını kaldırır, bakışı seni delip geçerdi.
O bakışı.
Hastanede vefat etmesinden hemen önceydi,
bana hâlâ öyle bakıyordu.
Dedemin bana söylediği şey
aklımın bir köşesine yerleşti kaldı.
"Senden hiçbir şey olmaz."
Büyükannem çok tatlı dilliydi.
Küçükken elime bir kitap aldım,
kitabı açıp üstten başlamak yerine
alttan başladım. Bana dedi ki,
"Şimdi bu taraftan başla
ve aşağı doğru takip et, tekrar, tekrar ve tekrar."
Bence bunu eğitimime aktarmamın bana çok yardımı oldu.
Tekrar tekrar yapmak.
"Ne olduğuna inan." dedi,
"Atlarla kendin olacaksan, ol".
Ona çok nazik olun yeter…
Size çok daha fazla sevgi gösterecektir.
Aslında ben…
Etrafını gözlemleyen adamları severim.
Bir gün iz bırakacak demektir.
10 ya da 11 yaşındaydım.
Sinema salonuna girdim ve…
Büyülenmiştim.
O kadar büyüktü ki. Ekran alabildiğine geniş…
Sana doğru koşan hayvanlar.
Ve üzerilerinde taşıdıkları…
Şapka, botlar ve fular.
Özellikle de tavırları. Ata binme tarzları…
"Vay canına." dedirtmişti.
Ertesi gün yine gittim.
Ne zaman bir kovboy filminde farklı bir şey yapan bir at görsem
taklit edip daha iyisini yapmaya çalışırdım.
İlk numaram uzanma pozisyonuydu
çünkü ata binebilecek kadar uzun değildim.
Yere yatmasını, binebilmek için öğrettim.
Aferin oğlum.
Sinema işine girmek istedim çünkü at eğitmek istiyordum.
Ama Hollywood'daki tüm stüdyolar atlarını sattı
çünkü Yıldız Savaşları yeni çıkmıştı.
Kovboy filmleri bitmişti.
Sen 16,000 kilometre yol katet, Amerika'ya gel…
Utancımdan yerin dibine girdiğimi hissettim.
Başaramayacağım.
Buraya kadar.
Yine de burada kalıp işleri yoluna koyma
arzusu duyuyordum.
Wyoming'e geldiğim an
burasının evim olduğunu anlamıştım.
Sabah erken kalktım…
Sanırım yemek arabasını
buraya çektikten sonraki ilk sabahtı.
Atlarımı yanı başımda gördüğüm o andan sonra…
Geri dönüş yoktu.
Eğitmek benim hayalimdi.
Üçüncü atım
Juniper'dı ve o
hayatımı tamamen değiştirdi.
Juniper'ın gözlerine baktığımda biraz hüzün gördüm.
Geçmişinde olmuş olsa bile…
Daha büyük bir şeydi.
Çok zeki bir attı.
O yeteneğe sahipti.
Juniper, harika şahlanırdı.
Dengesi çok iyiydi. İnanılmazdı.
Öyle bir at
insanın karşısına bir kez çıkar.
Robin'i seviyor musun?
Beni seviyor musun?
Tabii ki.
Buraya geldiğimde, kovboy filmleri bitmiş olsa da
eski kovboylar hayattaydı.
İki sene kadar sonra Darrell Winfield'a rastladım.
Vay canına, bu Marlboro Adamı.
Sahiciydi.
Darrell, "Robin, şahlanabilen bir atın varmış." dedi
"Birini atına bindirip
kamera arkasından şah komutu verebilir misin?"
"Juniper burada." dedim.
Kesinlikle ilk seçmemdi.
Rolü kaptım.
İşi de kaptım.
MARLBORO
ZİNCİRSİZ
ROCKY 4
Hikâye tahtasını alınca
aklınızdan geçen şey
"Peki ama bence daha iyisini yapabilirim." oluyor.
Ve motor!
Aferin.
Aferin oğlum.
Atlar, özellikle benimkiler
çalışmaktan keyif alır.
Kendi yerlerini bulurlar.
Sete girdiğiniz zaman, atınızla
başladığınız noktayı biliyorsunuz.
Dizdiğiniz yapı taşlarını.
Ve o an orkestra çalmaya başlıyor.
Atınız, sizin önünüzde
ve kameranın önünde performansını sergiliyor.
Sanatını konuşturuyor.
Aferin oğlum!
Aferin!
Tekme! Aferin oğlum!
İlk ders çok iyi.
Akıllı at.
Hadi genç hanım.
Gel bakalım.
Kamerada bir saniye ama derinine inince
aslında haftalarca ve saatlerce eğitim.
Hadi.
Aferin çocuklar!
Kamçı veya pointer kullanıyorum
ve ikisi de ata dokunmak için değil.
Pointer ya da lonj kamçısını sesi için kullanıyorum.
Pekâlâ, başlıyoruz çocuklar!
Bu sadece sizden uzaklaşmasına
ya da size gelmesine
yönlendirmek için.
Bana gel.
Göz teması her şey için çok önemli.
Tıpkı yeni tanıştığınız bir insanla olduğu gibi.
Güzel.
Tamam, işareti buldun. Piruet.
Gel.
Sağlak olabilirsiniz. Ben solağım.
Atların iki yandaki gözleri için de aynı şey geçerli.
Önce bir tarafıyla antrenman yapın, sonra diğer tarafa geçin.
İki göz de tamam olunca
herhangi bir yerden komut verebilirsiniz.
Piruet.
Ve… Aferin kızım!
Bravo!
Çok güzeldi.
Piruet çok zariftir.
Ön ayaklarından birini sabit tutup tam tur dönebilirler.
Vals yapmak gibi.
İki gözün de senkron olması piyano çalmaya benzer…
Müziklerini önünüzde icra ederler.
50 tane at size doğru koşarken
hissedeceğiniz gücü bir hayal edin.
Koca kız seni.
Bunu çocukken bir sirk kitabında görmüştüm.
Tahterevallinin üzerinde duran
bir Clydesdale.
Aynısını yapmayı hep istedim.
İki tarafı dengeleyip ağırlığını sabitlemesini istiyorum.
Sabit. Olmadı.
Sabit.
Aşama aşama izin vermelisiniz, sizi
hissetmeye
koklamaya…
…ve sonrasında temas etmeye.
Atlarla beraber yaptığım büyülü şeylere şöyle bir bakıyorum da…
Filmde yer almamışlarsa sanki hiç olmamışlar gibi.
Şu dengeye bak! Denge işte bu!
Evet!
En iyi öncü,
anı yaşayan ama aynı zamanda
geçmişe de inanan biridir.
Bazen aynı yoldan yine geçtiğini hissedersin.
Hoş geldiniz!
Burada bir tarih yatıyor.
Robin, eski Vahşi Batı'yı yeniden yaratma konusunda çok tutkulu.
Biz de bununla gurur duyuyoruz çünkü hepimiz bir şekilde katılıyoruz.
Kovboy rüyası ölüyor
ama babam için değil. O tepeden tırnağa kovboy.
Amerika'ya ilk geldiğimdeki gibi hissettiriyor.
Ölmesin istiyorum.
Hoş geldiniz çocuklar!
Arabanı boya, ol yol arkadaşım
Bir hayalim var oğlum, bir de şarkım
Eve gidiyoruz bebeğim!
Atlarımdan
bahsederken
"Çocuklar beraber geziyor" diyorum, çünkü onlar çocuk.
Patrick olsa da onlar da benim çocuklarım.
Juniper bana geldiğinde…
O at bana çok şey öğretti.
Sabırlı, mütevazı ve heyecanlı olmak hakkında birçok şey.
Bir hayvandan beklediğimin çok daha iyisini yapardı.
Ve bir kez göstermek yeterdi, şıp diye öğrenirdi.
Aferin Jun.
O, benim mimarım. Bu çiftliğin de mimarı.
Juniper yaşlanıyordu. Otuzlarındaydı.
Yanımda çalışan genç bir adam bana işaret etti.
"İçeri gelsen iyi olur. Bence Juniper çok ama çok hasta." dedi.
Ben eve dönene kadar dayanmış olmalı.
İçeri girdim, onu kollarıma aldım ve…
Yanına diz çöktüm.
Son kez kişnedi.
Ve öldü.
-Ne çizeceğini nasıl bildin? -Gözlerinden okudum.
-Unutma bunu. -Unutmam.
Hadi çocuklar. Sıraya girin. Hadi. Okul zamanı.
Bayan Parker gülümsemeye bayılır.
Bayan Parker.
Aferin kızım.
At, o kıvılcımı yakalayınca…
Çakmak taşı benim.
Bir anda…
Hayvan hayat bulur.
Onlara ne kadar sevgi verirseniz
onlar da size o kadar sevgi verir.
Ama yapabilirseniz…
Orada durup, bırakmazsanız…
Sanki…
Ayrı bir dünya.
Alt yazı çevirmeni: Berke Beyazay