Downloaded from YTS.MX
NETFLIX STAND-UP KOMEDİSİ
Official YIFY movies site: YTS.MX
Pekâlâ!
Vay be. Çok güzel!
Vay canına. Tanrım, bu çok… Hadi ama. Lütfen. Bu…
Çok güzel. Sonsuza kadar devam edin.
Şuna bak. Buradayız. Londra Palladium'da. Tanrım.
Geldiğiniz için çok teşekkürler. Aman Tanrım.
Şunu çekeyim.
Dünyanın en büyük sahnesi, yarım saate dönerim.
Çocuklar, bu gece geldiğiniz için sağ olun.
Gerçekten minnettarım. İşte geldik.
Beklediğimden birkaç ay daha uzun sürdü ama işte buradayız.
Şuna bakın, biletler tükendi, az kapasiteyle Londra Palladium!
Aman Tanrım.
Tanrım.
Geldiğiniz için çok sağ olun.
Geçen yıl bunun çekimini yapacaktık. Mayıs 2020'de çekmemiz gerekiyordu.
Ama bir şey çıktı.
Ertelememiz gerekti. Ama başardık. İşte buradayız.
Sonunda yapıyoruz. Gösteriyi yapmak için sabırsızlanıyorum. Umarım hâlâ günceldir.
Gösteri, Brexit'le ve Prens Philip'le tanışmayı çok istediğimle ilgili.
Başlayalım! Hadi yapalım!
Güzel olacak, eğlenceli olacak.
Bilmiyorsanız, ben Phil Wang.
Buradayım. Yaşlı Philly Philly Wang Wang. Sonunda buradayım.
Londra Palladium'da Yaşlı Philly Philly Wang Wang.
Burada olmak çok güzel. Ben Phil Wang. Bir melezim.
"Phil Wang" isminden anlayabileceğiniz gibi.
Bir noktada kültürel bir uzlaşmaya varılmış.
Evet, babam Çinli bir Malezyalı, "Wang" oradan geliyor.
Vücudumun geri kalanı da.
Babam Çinli Malezyalı ama annem normal.
Evet, acı biberde biraz ekşi krema var.
Acı Wang'la dilinizin yanmasını istemedik,
o yüzden annem süt getirdi.
Beyaz ve Çinli, benim ırklarım bunlar. Beyaz ve Çinli. Phil ve Wang.
Beyaz ve Çinliyim.
Dünyanın en güçlü ırkıyım!
En iyileri ben aldım bebeğim!
Bir araya getirdim. Beyaz ve Çinliyim.
İnsanlar bana azınlık olduğumu söylemeye çalışıyorlar.
Şöyle diyorum,
"Ben iki çoğunluktanım sürtük. Beyaz ve Çinliyim."
Bana dokunamazsın. Pepsi ve Coca Cola'yım.
Bütün pazar payı gibiyim.
Wang'i her yerde satıyorlar. Beyaz ve Çinliyim. Her yerdeyim.
Benden kaçamazsın. Her köşe başındayım.
Merhaba. Ni hao.
Ben Alien ve Predator'ım.
Beyaz ve Çinliyim. Geleceğe dayanıklıyım.
Geleceğe tamamen dayanıklı.
Önümüzdeki 50 yılda her ne olursa olsun, Wang ya da Phil'in keyfi yerinde olacak.
Ama muhtemelen Wang'in.
Gidişata bakılırsa.
Şu an benim gibi görünmek tuhaf geliyor.
COVID pandemisinden sonra benim gibi görünmek tuhaf.
Çinli, kaslı değil.
Şu anda Çince konuşmak tuhaf.
Tüm bu salgın en hafif tabirle marka için kötü sonuçlandı.
İhtiyacımız olan son şey, özellikle İngiltere'de.
Doğu Asya Çin İngilizleri'nin ihtiyacı olan son şey.
Doğu Asya İngilizleri, Britanya Doğu Asyalıları, İngiltere'de çok az.
Hatta o kadar azız ki, burada "Asyalı" kelimesi bile yok.
Dünyanın çoğu yerinde "Asyalı" kelimesi var. İngiltere'de yok.
İngiltere'de "Asyalı" kelimesi Güney Asya kökenli demek, değil mi?
Hintli, Pakistanlı, Sri Lankalı, Bangladeşli.
Sorun değil.
Ama Asya'nın diğer yarısını tümüyle kaçırıyorlar.
Diğer yarısı ise daha büyük olan yarısı.
Asya'nın yarısı tümüyle kayıp.
Dünyada iki tür Asyalı vardır.
Dahası da var ama o kadar vaktim yok.
Dünyada temel olarak iki Asyalı kategorisi var.
Kriket Asyalı var.
Bu kelimeden onların kim olduklarını zaten anlıyorsunuz.
"Kriket Asyalı"yı hiç duymamış bile olsanız
kimden bahsettiğimi hemen anlarsınız.
Evet, Kriket Asyalı var
ve bir de Tuhaf-Şeyler-Yiyen Asyalı var.
Ben Tuhaf-Şeyler-Yiyen Asyalı üyesiyim.
Gururlu bir Tuhaf-Şeyler-Yiyen Asyalıyım.
O tuhaf boku yiyorum.
Ama şimdi Tuhaf-Şeyler-Yiyen Asyalı olmak biraz garip
çünkü bütün bu felaket böyle başladı.
Birimiz, bir parça tuhaf şeyden çok yedik.
Vahşi doğada yüzyıllar geçirdikten sonra,
şansımızı zorladık ve sonunda bu iş
bir yarasanın kanatlarında patladı.
Korkunç. Neden şimdi? Şu ana kadar her şey yolundaydı.
Çocukken tuhaf şeyler yerdim. Böyle bir şey hiç olmadı.
Malezya'da büyürken garip şeyler yiyordum.
Bayılırdım. Tuhaf şeyler yemeyi severdim.
Kurutulmuş kalamar yerdim.
Kıvrık deniz salyangozlarını yiyordum, hem de kabuktan.
Denizanası yiyordum.
Domuz bağırsağı çorbası içiyordum.
Akşam yemeğinde tüm balığı yiyorduk. Bütün balık.
Kız kardeşim, "Gözler benim!" derdi.
Diğer kız kardeşim ve ben, "Olamaz!" derdik.
Sadece farklı bir kültür. Batıdaki insanlar,
aşçılığın aşırı uçlarıyla ilgili biraz titizler.
Doğuda, tuhaf şeyler için bir damak tadı var.
En çok da Çin'de. Çin'in kendisinde.
Bunu geçenlerde Çin'de bizzat gördüm.
Oraya ilk kez gitmiştim. Çin. Büyük C. Asya Klasiği.
Çin Mahallesi'nin bir üstü. Çin.
2020'nin başında Çin'e gittim.
Alakası yok, ben yapmadım.
Aslında zamanlama tuhaf ama ben yapmadım.
İş için Çin'e gittim
ve oradayken pazara da gittim.
Kulağa iyi gelmiyor, hakkını vereyim.
Çin'deki bir pazara gittim.
Ve her türlü Çin abur cuburu satıyorlardı.
Noodle satan tezgâhlar vardı, çörek falan filan vardı.
Ama kendini tuhaf pisliklere adamış bir tezgâh vardı.
Yaratıklar. Kızartılmış, kavrulmuş yaratıklar. Böcekler. Çekirgeler.
Çubukta bir kertenkele vardı, kurumuştu.
Çarmıha gerilmişti, böyle.
İnsanlar yanından geçerken "İsa kertenkelesi lütfen" diyordu.
"Kertenkelenin Tutkusu'ndan ver, sağ ol."
İçinden çubuk geçirilmiş sosis gibi kıvrılmış yılanlar vardı.
Ben de yedim tabii!
Şişte tam bir tarantula yedim. Böyle.
İkiye bölmeyi denedim, tarantula şaşırtıcı derecede sert.
Bir kerede indirmem gerekti. Bir efsane gibi.
Bir kırkayak yedim.
Kırkayağın iyi yanı, herkese but gelmesi.
Birkaç kavrulmuş hamam böceği yedim. Ama hamam böcekleri dirençliler.
Popomdan emekleyerek çıktı.
Dünya onlara kalacak.
Sadece kültürel bir şey. Kültürel bir fark.
Batıdaki, şu çocuk tekerlemesi gibi,
Sinek yutmuş yaşlı bir kadın tanıyorum
Neden sinek yuttuğunu bilmiyorum Belki ölür
Çok bomba.
Ve bu tekerlemede, bu yaşlı kadın yuttuğu için pişman olduğu
önceki hayvanı yakalaması için gittikçe daha büyük hayvanları yiyor.
Önce kazara bir sinek yutuyor.
Sonra da örümcek yutuyor… Nasıl olduğunu bilirim.
…sineği yakalaması için.
Sonra örümceği yakalaması için bir kuşu, kuşu yakalaması için kediyi,
kediyi yakalaması için köpeği, köpeği yakalaması için de bir atı yutuyor.
Batı'daki bu tekerleme, uyarı niteliğinde bir hikâye.
Bazen çözümün problemden daha kötü olabileceğini söylüyor.
Bu, Çin'deki Michelin yıldızlı bir tadım menüsü.
İtiraf edeyim, ağır bir tatlıyla,
bir at!
"Bir tane alalım. Teşekkürler, iki kaşık."
Kültürel farklılıklar işte.
Ama bu yüzden ırkçılık yapmaya gerek yok.
COVID ırkçılığı mı? COVID ırkçılığı olmasın, teşekkürler.
COVID ırkçılığından çok korkuyorum. Bana bulaşmasın. Dehşet.
Evde tek başıma bile sesler duyuyorum. "Irkçılık?"
"Pencere mi açık? İçeri ırkçılık mı girdi?"
Evde sadece ben ve cihazlarım varken… Cihazlarıma bile güvenmiyorum.
Cihazlarım ırkçı oldu. Özellikle telefonum.
Telefonum kesinlikle ırkçı. Geçen gün telefondaydım.
Telefonuma "Naziler" kelimesini yazdım.
Nedenini bilmene gerek yok.
Telefonuma "Naziler" kelimesini yazdım.
Hepsi küçük, tamam, n-a-z-i-l-e-r, hepsi küçük harf.
Acelem vardı.
Seks mesajlarını bilirsiniz.
Çabuk olmalı.
Çekim sonsuza kadar sürmez.
Telefonuma şöyle yazdım, n-a-z-i-l-e-r, hepsi küçük harf.
Ve sonra telefonum bunu otomatik düzeltti.
Baştaki "n"nin yerine büyük "N" harfi yazdı.
Sanki şöyle der gibi,
"Hey!
Biraz saygı göster.
Burada Naziler'den söz ediyorsun.
Phil Wand."
Tuhaf bir sihirbaz olduğumu düşünen aşırı sağcı bir telefon. Korkunç.
Korkunç zamanlar. Yaşadığımız en korkunç dönem değil.
Yaşadığımız en tehlikeli dönem de sayılmaz.
Ama bu yeni tehlikenin soyut doğası,
bu bizi çıldırttı. Çok soyut. Görünmez bir virüs.
Öyle soyut ki, bazılarımız gerçek olduğuna inanmıyor.
Tehlike ve tehdit, 21. yüzyıl ilerledikçe soyutlaşmaya başladı.
Biz de giderek deliriyoruz.
Bu yüzyılın başlarında,
tehdit ve tehlike gerçek, fiziksel ve somut şeylerdi.
11 Eylül'den sonra Terörle Savaş'ta tehdit,
dikkat etmemiz gerektiği söylenen, bombalarla kaplı,
bir adamdı.
İçeri girip, şöyle derdi:
"Üzerimde bomba var millet!
"Bomba kaplıyım ve açıkçası buna bayılıyorum!"
Onu görür ve şöyle derdik: "Tamam, o adamdan uzak dur."
Sorun çözülürdü.
Temiz, somut tehdit.
Sonra tehditler soyutlaşmaya başladı.
Sonra dikkat etmemiz gereken sahipsiz paketler oldu.
Sahipsiz paketleri hatırlıyor musun?
Sahipsiz paketler dönemini özlüyorum.
Bir süre sahipsiz paketlere kafayı takmıştık.
2000'lerin ortası, sahipsiz paketlerin altın çağı.
O zamanlar tek umursadığımız
sahipsiz paketler ve Malcolm in the Middle'dı.
Dışarıda paketler vardı.
Bir erkek bile yoktu.
Dışarıda paketler vardı
ve her birinin sahipsizlik seviyesini ölçmek bize kalmıştı.
Kamuoyunun sorumluluğu artmıştı.
Hepimizin hayatı devam ediyordu
ama şimdi bize ücretsiz ikinci bir iş yüklenmişti:
Çanta teşhisi!
Elimizden geleni yaptık ama korkunçtu.
Dışarı çıkıp 2000'lerdeki hayatlarımızı yaşıyorduk.
Kütüphaneye ya da internet kafeye gidiyorduk.
Zaman zaman yerde duran bir sırt çantası görüyorduk.
Ve çıldırıyorduk!
Şöyle diyorduk:
"Bu bir paket!"
"Ve sahipsiz!"
"Çabuk! Biri sahiplensin!"
Sonra biri koşarak gelirdi. Biz de "Ucuz atlattık" derdik.
Ama sonra tehdit yine soyutlaştı.
Sonra internet hayatı çevrimiçine taşıdıkça,
dikkat etmemiz gereken şeyler ağ robotları, hacker'lar ve Ruslar oldu.
Sonra hiçbirinin "Ben robot değilim" kutucuğunu işaretleyemediğini gördük.
Bu, sorunu çözmüş gibiydi.
Şimdi koronavirüs sayesinde,
tehdit şimdiye kadar görülen en soyut hâle geldi. Şimdi tehdit…
bir yüzey.
"Yüzeye dikkat edin millet."
"Hayır, o yüzeylerden uzak durduğunuz zaman bir sorun yok.
Seni yakalarlar."
Bunu evde yalnız, haberleri izlerken öğrenmek korkunç. "Siktir, yüzeyler!"
Dairemin hızlıca bir taradım. Her yerde lanet yüzeyler var!
Ölüm tuzağı orası!
Testere III'te yaşadığımı bilmiyordum.
Şu an bile dehşete düştüm.
Arkadaşlarım, "Bahçede yemek yiyelim mi?" diyorlar.
Ben de "Belki. Hemen kontrol edebilir misin?
Orada hiç yüzey var mı?
Yemeği nerede yiyeceğiz? Masa mı? Beni öldürmeye mi çalışıyorsun?
Seni sildim dostum."
Korkunç zamanlar.
Daha çok korkuyorum.
Yaşlanıyorum. Belki yaşlandıkça daha korkak oluyorsun.
Yaşlanmak. Yaşlanmanın kendisi korkunçtur.
Kahretsin, en azından bu yıl ara veririm sanıyordum. Yine yaşlandım.
Artık çok yaşlandım dostum.
Bu sene çok yaşlandım.
Sizi bilmem ama ben son zamanlarda yaşlandım.
Bu sene çok yaşlandım. Aslında kişisel rekorumu kırdım.
Çok yaşlandım. Bu sene 31 oldum.
Biliyorum. İğrenç. Evet, haklısın. Kusacağım.
Çok yaşlı. Tam 31.
19 yaşında karantinaya girdim. Artık 31 yaşındayım. Çok kötü.
Korkunç. Çok yaşlı.
Otuz bir. Bu iş neredeyse bitecek millet.
Bu arada bu benim veda gösterim.
Aman Tanrım. Burada cehennemin kapısını çalıyorum.
Ben 31 yaşındayım. Çok yaşlıyım.
Bu bazılarını rahatsız edebilir.
Sahneye çıkıp şöyle diyorum: "31 yaşındayım, çok yaşlıyım."
Aranızda hep şöyle diyen birkaç kişi olur: "31 yaşlı değil.
Kes sesini, 31 bir şey değil.
Daha bebeksin.
Otuz bir yaşındaymış. Hadi oradan!"
Ama her zaman çok yaşlı oluyorlar, o yüzden…
Daha iyi hissetmemi sağlamıyor.
Yani 43 falanlar. Umurumda değil.
Ölümün kıskanç suratında teselli bulamadığım için beni affedin.
Bay Magoo ve Maggie Smith beni genç sanıyor.
Harika.
Biliyorum 31 yaş "yaşlı" değil.
Ama artık "genç" de değil.
Yirmili yaşların heyecanıyla coşmuyor.
Otuz bir, çok ciddi bir yaş. İlk ciddi yaşlardan.
Hayat kemikleşmeye başlıyor. İşler ciddileşmeye başlıyor.
İnsanlar uzun süreli işlere girmeye başlıyorlar.
Öyle bir yaşa geldim ki, tüm arkadaşlarımın
podcast'leri var.
Ben de ayak uydurmak için bir tane yapmak zorundaydım.
Ama hazır değildim.
Vücudum dağılıyor. Vücudum ruhumu bırakıyor.
Vücudum iğrenç bir hamur gibi dağılıyor.
Korkunç. Her gün daha da kötüleşiyor.
Her sabah bu gemide yeni bir sızıntıyla uyanıyorum.
Vücudumda ters giden şeyler artık hiç mantıklı gelmiyor.
Eskiden mantıklı gelirdi.
Eskiden ayak parmağımı vururdum ve ayak parmağım acırdı.
Açık bir neden-sonuç ilişkisi vardı.
Şimdi vücudum ilk adımı atlıyor.
Doğrudan açıklanamayan bir acı var.
"Neden?" diyorum.
Vücudum, "Siktir git, o yüzden" diyor.
Şimdi de doğaçlama yapıyor. Tamamen saçmalıyor.
Hiç mantıklı olması gerekmiyor. Geçen gün uyandığımda
taşaklarımdan biri acıyordu.
Sadece acıdı. Ona hiçbir şey yapmadım. Bunu hak etmedim.
Bir gece önce yatağa şöyle girmedim.
Şimdi rahatladım.
Öyle yapmadım.
Ama yine de sabah acıyan bir taşağım vardı.
Sanırım uzun bir gece uykusundan yorgun düşmüş.
Şu anda o hâldeyim. Dinlenmekten yorgun.
Belim ağrıyor. 31, belim kıtlıyor.
Hafızam eskisi gibi değil.
Belki de öyledir. Bilmeme imkân yok.
Belki hâlâ aynı, ben unuttum.
Artık osuruklarım iğrenç. Osuruklarım çok kötü.
Önce de kötü olduğunu sanırdım.
Keşke genç Wang bilseydi.
Yaşadığı güzel günlerin
Fırsatım varken tadını çıkarmalıydım
Artık osuruklarım iğrenç.
Osuruklarım kesinlikle iğrenç. Artık daha sessiz, hakkını vereyim.
Osuruklarım artık daha sessiz ama daha kötüler.
Sizin için.
Benim genç osuruklarım gürültülü ve gösterişliydi.
Ama sonuçta buruna karşı nazikti.
Genç osuruklarım kimseye zarar vermezdi.
Gösteri için oradaydılar.
Genç osuruklarım havai fişek gibiydiler.
Sonra Çinliler geldi. "Evet.
İyi şanslar.
Gelecek yıl için iyi şanslar."
Şimdi osuruklarım sessizce sızdıran terk edilmiş bir kimya fabrikası gibi.
Yer altı suyunu yavaşça zehirliyor.
Yerel köpekleri öldürüyor. Korkunç.
Osuruklarım korkunç. Kesinlikle iğrençler, çok kötüler.
Bir Wi-Fi çekim gücü kaybedecek kadar
kötü bir şekilde osurdunuz mu?
Yemin ederim, geçen gün…
Yemin ederim, evdeydim, bir parça yaptım
ve Netflix bir süre bulanıklaştı.
Hani kareler oluşuyor ya. "Hadi!"
Sanırım vücut değişiyor. Vücudum değişiyor.
Otuz bir, vücudum değişiyor. Zihnim değişiyor. Ruhum değişiyor.
Kişiliğim çok değişti. Fikirlerim.
Politik görüşüm değişti. Birkaç yıl öncesinden çok farklı.
Kendimi sosyalist sanırdım. O bendim. Birkaç yıl önce.
Kırmızı şapkasıyla Philly Philly Philly Wang.
"Ben sosyalistim.
Herkes için biraz. Adil görünüyor.
Denizler kamunun olsun.
Ben sosyalistim."
Ama şimdi bakınca anlıyorum.
Sadece param yoktu.
Artık param var. Bu boku paylaşmam! O benim!
Geri çekilin, sizi pis komünistler!
O pound'u Wang kazandı.
Kapitalin varken kapitalizmde bir sorun yokmuş.
İpucu adında saklıymış.
Artık sadece zengin olmak istiyorum.
Eskiden dünya barışı isterdim. Şimdiyse zengin olmak istiyorum.
Para için para peşinde koşmanın anlamlı bir uğraş olmadığını biliyorum.
Ama dürüstlük anlamlı bir uğraştır.
Dürüst olmam gerekirse,
sadece zengin olmak istiyorum.
Sadece zengin olmak istiyorum. Yani ben zaten zenginim.
Teknik olarak hepimiz zenginiz.
Küresel standartlara göre buradaki herkes Bezos.
Küresel standartlara göre buradaki herkes Nebuchadnezzar.
Küresel standartlar umurumda değil.
Yerküreye gittin mi?
Yerküre iğrenç bir yer.
Yerkürede yaşamıyoruz.
İngiltere'de yaşıyoruz.
Dünyanın ucundan bakıp söyleniyoruz.
Küresel zengin olmak istemiyorum. 10 pound filan yapar.
Küresel zengin değil, zengin olmak istiyorum. İngiltere zengini.
Sadece büyük, bariz şeyler için de değil.
Arabalar, evler, insanları öldürüp paçayı kurtulmak için değil.
Bunlar hoş tabii. Ama ufak şeyler için zengin olmak istiyorum.
Zenginliği müthiş kılan o küçük dokunuşlar.
Restoranda olduğumu fark etmeyen bir tanıdığa
karşıdan şampanya göndermek istiyorum.
Bu, sevimli, sadece zenginlere has bir şey.
Bunu filmlerde gördüm, Wang de istiyor.
Oradalar.
Hepsi üzgün, balıklarını yiyorlar
ve şampanya da yok.
Bir anda garson ortaya çıkıyor.
"Bu, şuradaki beyefendiden,
tavşan tulumlu olan."
Zenginim! İstediğimi giyebilirim!
Koca bir adamın kalabalık Bella Italia karşısında
kulak çıkardığını görene kadar zenginlik görmemişsindir.
O la la.
Flörtümü kesinlikle etkiler.
Tekrar randevulara döndüm. Bir kez daha yalnızım. Evet.
Yalnız adam, artık bekâr.
Sevgilimden ayrıldım. Bekâr olmak için harika bir yol.
Görünüşe göre çok etkili.
Yani yine randevulaşıyorum. Çok fazla dostum.
Aşırı fazla randevu. Fazla randevu.
Aşırıya kaçan randevular. Randevu işinde boşa kürek çekiyorum.
Ufukta gittikçe uzaklaşan
bir mutluluk serabına koşuyorum.
Randevulaşarak bir şeyleri telafi etmeye çalışıyorum.
Sekssiz bir gençlik olarak gördüğüm bir şeyi telafi etmeye çalışıyorum.
Yani çocukluk değil.
Muhtemelen en iyisi, neyse.
Ama sonra. Ergenliğin sonları, yirmili yaşların başı.
Onu sisteminizden atmanız gereken zaman.
Dizlerinin üstüne çök, zorluğa hazırlan ve böyle…
Sadece deney! Evet be!
Becererek netliğe ulaş.
İlerle, bir işe gir, makul bir araba al.
Öyle bir şey yapmadım. Fırsatları değerlendiremedim.
Üniversite, büyük bir fırsattı. Üniversitede seks yapmadım.
Dini sebeplerden ötürü.
Tanrı benden nefret ediyor.
Bunu telafi etmeye çalışıyorum.
İçimde yarattığım bu cinsel eksikliği telafi etmeye çalışıyorum.
Üstüne kendi faizimi koyduğum
bu cinsel borca yetişemiyorum.
Wang Bankası batmış vaziyette.
Tabii ara sıra geri ödemek yeterince eğlenceli
ama sürdürülebilir bir yol değil.
Arkadaşlık uygulamalarında da varım. Bizim uygulamalar. Kullanmalıyım.
Bu moral bozucu bir macera olabilir. Arkadaşlık uygulamalarında
içine girecek kadar alçaldığımı bilmediğim çaresizlik çukurlarımı keşfettim.
Mesela hiç sağa kaydırdığında,
bir grup fotoğrafında…
…kim olduğunu bilmeden, sadece,
"Evet, herhangi biri. Evet, her neyse.
Kayak gezisini karşılayabilecek herkesle çıkarım."
Orada bir Labrador var.
"Köpek de olur, ne olursa. Sağlıklı bir kürkü var."
Dilenciler seçici olamaz sanırım.
Doğu Asyalı erkekler, arkadaşlık uygulamalarında zorlanıyoruz.
Bu belgelenmiş bir olay.
Doğu Asyalı erkekler, arkadaşlık uygulamalarında en çok zorlanan grup.
Batıda.
Bence Kore'de gayet iyiler.
Ama batıda, Doğu Asyalı, Çinli erkekler,
nadiren uygun cinsel tercih kabul ediliyoruz.
Halk kültüründe ve medyada böyle yansıtılmıyoruz.
Hiçbir zaman seksi erkekler olmayız.
Genelde öncelikle aseksüel, salak, dişlek aptallar olarak gösteriliriz.
Sanki seksle ilgilenmiyormuşuz gibi.
Kaç Çinli olduğunu düşününce
bu çok saçma geliyor.
Tek çocuk politikasına rağmen 1,4 milyar kişi var.
O kadar iyi sikişiyoruz ki kural koymaları gerekti.
Başka kimsenin kuralı yok.
Ama yine de biliyorsun, olumsuz algılar hâlâ devam ediyor.
Ama anlıyorum. Buna kızmıyorum.
Bir kültürün birçok şeyin etkisindeki estetik zevklerinin,
güzellik standartlarının değiştirilmesi çok zordur.
Toplumun güzel bulduğu şey, kendi kültüründen etkilenir,
edebiyatından, dilinden ve şiirinden etkilenir.
Bazen düşünüyorum da İngilizce
Doğu Asya erkek güzelliğini tam olarak takdir edemiyor.
Mesela gözlerimiz çok koyu renk, değil mi?
Doğu Asyalıların gözleri koyu renk.
Bazılarımızın gözleri koyu renktir. Bazılarımızın gözleri siyahtır.
Kömür karası gözler.
Bir yılanın gözleri gibi.
Denediniz mi bilmiyorum
ama siyah gözler konusunda
romantik olmak çok zor.
En azından İngilizce'de.
Mavi gözlerin, yeşil gözlerin varsa ne güzel. Çok kolay.
"Gözlerin yeşil! En saf zümrüt gibi.
Gözlerin mavi,
gözlerine baktığımda okyanusta yüzüyormuş gibiyim."
Her neyse.
Kara gözler. Kara gözlere ne diyeceksin?
"Ah, şu kara gözlerin. Bana hatırlatırlar
ölümü.
Sonsuz boşluk gibiler.
Gözlerine baktığımda âdeta gözlerimi kapıyorum."
Yine de sanırım fena değilim.
Çok hoş kadınlarla çıktım.
İkramiye olarak gösterecek çocuğum yok. Çocuk yok. Çocuk yok kuralım var.
Hiç çocuğum yok. Eski sevgilim, doğum kontrol hapı kullanıyordu.
Hiç hayranı var mı? Doğum kontrol haplarının hayranıyım.
Doğum kontrol hapları için eski sevgilime minnettarım.
Şu doğum kontrol yöntemlerini kullanan hanımlara minnettarım.
Çok teşekkürler, evet.
Erkekler adına,
teşekkürler.
Teşekkürler.
Ekip için fedakârlık yapıyorsunuz. Fark edilmiyor değil.
Harika iş çıkarıyorsunuz. Devam.
Çoğunu hâlâ siz hanımların yapıyor olması haksızlık.
Çünkü erkekler için olanları geliştirilmemiş değil. Geliştirildi!
Sadece size söylemedik.
Biz böyle sinsiyiz, biz erkekler.
Bu yüzden seviyorsunuz.
Geliştirildi. Birkaç yıl önce erkek hapı yaptılar.
Erkekler için doğum kontrol hapı buldular.
Ama denekler aslında bunun vücut kimyalarını bir bakıma
değiştirdiğini gördü.
Onları biraz üzmüş.
Hepsi şöyle dedi:
"Henüz hazır değil.
Kadınlar mükemmel olan haplarına devam edebilirler."
Erkekler için mekanik bir çözüm geliştirildi.
Küçük bir tıkaç cihazı, sadece… İşte orada.
İşte orada. Spiral gibi. İşte orada.
Tıpa ve Spiral. Çocuk kitabı gibi. İşte orada.
Şuraya küçük bir tıpa koyuyorlar.
Kaba kuvvet yaklaşımı işe yaradı. İşte orada.
Tüpün içinde küçük bir tıpa.
Orada oturup yüzücülerin geçmesine engel olacak.
Sert bir sınır gibi. İşte orada.
Sert bir göçmen polisi yerleştirmek gibi.
"Bu pasaportların süresi dolmuş!"
Geri yüzmek zorundalar ve…
İyi sperm taklidi yaparım.
Neden bilmiyorum.
Yarı spermim. Evet.
Baba tarafından, merak ediyorsanız.
Ama erkekler bu işlemi de biraz fazla müdahaleci buldular.
"Kadınlar şimdilik implant kullanabilir" dediler.
Bu adil değil. Bu haksızlık hanımlar.
Minnettarım ve erkekler, yardım etmeliyiz.
Yükü taşımaya yardım etmeliyiz. Yükü paylaş. Kelime oyununu bağışlayın.
Ancak erkek doğum kontrolünde bir güçlük var.
Sektörde kimse bundan bahsetmiyor gibi.
Erkek doğum kontrolündeki güçlük şu,
bir erkek bütün iyi niyetiyle bütün bunların yapılmasına
izin verse bile, hangi kadın ona inanır?
Değil mi? Görünmeyen doğum kontrolünde çok çok fazla güven söz konusu.
Çok fazla risk var. Tehlikenin hiçbiri adamın tarafına düşmüyor! Anlıyor musun?
Kadın hamile kalınca başının çaresine bakacak. Adamsa siktir olup gidebilir.
Yani yapmamalısınız.
Yapmamalısınız dostlar.
Gitmemelisiniz. Ama yapabilirsiniz. Yapmamalısınız!
Yapmamalısın… Yapmayın!
Ama çok kolay. Ama yapmamalısınız!
Kendinizi tutmalısınız.
Fakat şimdi uçuşlar çok ucuz. Yapmamalısınız!
Dark web'de Belçika pasaportu alınabiliyor.
Biliyor musunuz? Belçika pasaportu.
Farklı isim, farklı adres. Ama yapmamalısınız!
Ama seçenekler her zaman açık.
Kadınsan başının çaresine bakacaksın. Erkekte öyle bir şey yok.
Bu yüzden bir kadının doğum kontrolü kullandığına ikna olmamıza gerek yok.
İstediğinizi uydurun hanımlar. İyi eğlenceler. Mesela:
"Evet, büyülü bir sincap beni lanetlemişti
ve şimdi çocuğum olmuyor."
Zeki bir adam bile şöyle der:
"Evet, bunu okumuştum galiba.
Evet, tabii. Hadi yapalım."
Diğer türlü olmuyor.
Diyelim ki erkekler için doğum kontrol araçları piyasaya çıktı.
Kliniğe gidiyorum. Taktırıyorum.
Sonra şehre gidiyorum. Geziniyorum.
Bara gidip bir kızla konuşuyorum. Bir sebepten ötürü ilgileniyor.
Belki de hasta.
Benim evime gidip öpüşmeye başlıyoruz.
Tabii, neden olmasın? 2021, devam et.
Öpüşmeye başladık. Biraz daha az giyinik oluyoruz.
Fransa'da dedikleri gibi, doğum giysisiyle. Ve…
Tam işe koyulmadan önce, "Korunuyor musun?" diye soruyor.
Ve şöyle diyorum:
"Merak etme bebeğim. Wang hap içiyor.
Ben mi? Taşaklarımda tıpa var.
Duymadığını biliyorum ama bana güven!
All Bar One'da tanıştığın adam.
Taşaklarımda tıpa var! Lavaboya koy. Yüzecekler, göreceksin."
Asla işe yaramaz.
Bunun için BM'den doktor raporu gerek!
Malala imzalasa iyi olurdu. "Taşaklarında tıpa var. Ben Malala."
Keşke taşaklarımda tıpa olsaydı. Şaka mı yapıyorsun?
Taşaklarımda tıpa olsun isterdim.
Londra Palladium, bu gösteriden başka bir şey öğrenmediysen…
Öğrenmeyeceksin.
…unutma, Phil taşaklarında tıpa olmasını isterdi!
Taşaklarında tıpa olmasının
vereceği huzuru düşünebiliyor musun?
Taşaklarımda tıpa olsa, şehirde dolanır, sevişirdim,
hiçbir şeyi umursamazdım.
Doğru kişiyle tanışıp yuva kurmak istediğimde
şampanya gibi patlatırım.
Kalabalık Bella Italia'nın karşısında.
Teşekkürler.
İsterdim. Keşke taşaklarımda tıpa olsaydı.
Keşke taşaklarımda tıpa olsaydı. Taşaklarımda tıpa olmasını
kesinlikle isterdim.
Hapı istemezdim. Erkek hapı kullanmak istemem.
Hatırlanacak başka bir şey istemem.
Rutinimde yeterince şey var. En etkileyici olanı da hap.
Hap kullanan kadınlara çok hayranım.
En havalı olanı hap. Pek çok şey gerektiriyor.
Disiplin. Kararlılık.
Karakter gücü.
Hafıza, sadece hafıza!
Bunu her gün yapmayı hatırlamalısınız. Zor olmalı.
Ne olursa olsun, her gün hatırlamanız lazım.
Zor olmalı. Özellikle de o aralar seks yapmıyorsanız.
Samimi olalım hanımlar,
eğer yokluk döneminden geçiyorsanız…
ve yine o hapları almak zorundaysanız…
…biraz ağır geliyor olmalı.
Biraz dalga geçmek gibi, değil mi?
Her gün. Nasıl olduğunu düşünün. O aralar seks yapmıyorsanız,
her gün doğum kontrol hapı kullanmak
boşa giden seks potansiyelinizin
ağızdan hatırlatıcısı gibi.
Her gün kahvaltıda bir yutumluk yalnızlık.
Her gün.
Sadece kadınlar duygusal olarak buna dayanabilecek kadar güçlüler.
Erkeklerin böyle bir şey yaptığını düşünebiliyor musunuz?
Bir hafta dayanamayız!
Erkeklerin her sabah uyanıp yataktan kalkıp prezervatif takmak
zorunda olduğunu düşünebiliyor musunuz?
Aynen şöyle…
"Belki bugün.
Umarım."
Yumuşak penisine takıyor.
Pantolonunu çekip prezervatifle işe gidiyor.
Bütün gün aşağı kayıyor. Çekmeye devam etmeli…
İş yerinde dikkati dağılıyor.
"Andy, iyi misin?" "Pardon, ben…"
"Kovuldun." "Olamaz."
O gece kulübe gidiyor. "Evet. Olamaz."
Bir kızı tavlamaya çalışıyor. "Güzel görünüyorsun."
"İğrenç. Siktir git."
Eve yalnız gidiyor.
Yatak odasına çıkıyor.
"Bugün olmadı."
Kuru prezervatifi çıkarıyor.
Takvimde o güne zımbalıyor.
Alkışladığınız hikâyeyi düşünün.
Keşke taşaklarımda tıpa olsaydı.
Kadınların hâlâ bunu yapması mantıksız.
21. yüzyılda hiç mantıklı değil. Eskiden öyleydi. Eski günlerde.
O zamanlar ovalarda gezen göçebelerdik.
O zamanları hatırlarsınız.
Mantıklıydı. O zamanlar cinsiyetlerin görevleri net belirlenmişti.
O zamanlar kadın, tüm üreme sorumluluğunu üstlenmişti
çünkü adam da hayatta kalma sorumluluğunu almıştı. Değil mi?
Dışarı çıkıp rakip kabilelerle dövüşüyor ve et topluyordu.
Ama şimdi herkes bir Subway alabilir. Kimin umurunda?
Kimin ne yaptığı önemli değil. Ama eskiden önemliydi.
Eskiden bir kadının hamile kalması tam zamanlı bir işti.
Çünkü savanda hamile olmak insanı tüketir.
İnsan hamileliği çok korkunç. Hayvanlar âleminde en korkuncu.
Bizim boyutumuzda bir tür için uzun zaman alıyor.
Bir kadını fiziksel olarak etkisiz hâle getiriyor.
Ayakta duran bir hayvanız. Zaten bu tuhaf.
Şimdi bir de eğilip taş alıp
keskin dişliye atamıyor.
O yüzden arkadaşını mutlu etmeli ki, adam da onunla takılıp onu korusun.
"Bebeğim, bu mamut sana sorun mu çıkarıyor?"
Triceratops'la savaşıyor. Tarihim iyi değildir.
Kadın hamile hâlde dolaşıyor. Dokuz ay!
Dokuz ay kolay hedef! Sonra o şeyi doğuruyor.
Henüz bitmedi hanımefendi! Şimdi kaldırıp tutması lazım!
İki yıl boyunca.
Şimdi de kolları gitti.
Artık pterodaktil'leri bile yumruklayamıyor.
Sürekli bu işe yaramaz bebeği tutmak zorunda!
Çünkü insan bebekleri işe yaramaz. Lanet olası işe yaramaz…
İnsan bebekleri işe yaramaz. Üzgünüm.
İnsan bebekleri hiçbir işe yaramaz.
Ölümden hep bir dakika uzaklar. Tek başlarına hayatta kalamazlar.
Doğdukları anda, büyük bovling topu kafalarıyla
kürdan boyunlarında tehlikeli bir denge yakalamışlar.
Eline aldığında, "Beni öldürmemeye çalış!" diyorlar.
Ahlakı en başta bu yüzden bulduk.
Yani insanlar olarak, iyilik denen şeyi icat etmek zorunda kaldık.
Bebeklerimizi çalılıklara atıp yolumuza devam etmemek için!
Çünkü onlar yük!
Diğer hayvanlara ahlak gerekmez.
Diğer hayvanların bebekleri hemen hayatta kalma uzmanıdır. Anladın mı?
Yavru fil gibi. Gördün mü? O şey annesinden düşüyor.
Sonra kalkıp yürümeye başlıyor.
Bir bar gezmesine yetişmek gibi. "Pardon millet. Sorun yok.
Hayır, sorun değil. Üzgünüm.
Telefonumu unuttuğumu sandım ama almışım."
Keşke taşaklarımda tıpa olsaydı.
Çünkü hanımlar, ben müttefikim.
Şaka yapıyorum. Bu bir testti, başarısız oldunuz.
Asla böyle konuşan bir erkeğe güvenmeyin.
Evet. Bu bir testti ve geçtiniz.
Böyle konuşan bir erkeğe güvenmeyin. Muhtemelen yalandır!
Birinin bir şey olduğunu iddia etmesi
o şey olduğu anlamına gelmez.
Bunu benden öğrenebilirsiniz.
Nijerya Güzeli 2015.
Şimdi müttefik olmak zor. Herkes çok iyi olmalı.
Zor. İyi biri olmadığımı fark ettim.
İyi biri değilim. Kötü biri de değilim
ama iyi bir insan olacak kadar da özverili değilim. Anlıyor musun?
Bu pandemide iyi olmanın nelere mal olduğunu gördük.
Başkalarına bakmak için bazı şeylerden vazgeçmen gerekir. Bunu yapmam.
Ben iyi biri değilim. Endişelenme, kötü de değilim.
Ben kötü biri değilim. Aradayım.
Mesela bir keresinde kazara bir kedinin üstüne oturdum.
Tamam mı?
Kazayla oldu!
Ama hemen kalkmadım. Anlarsın, bu…
Spektrumda oradayım.
Yanlış olduğunu biliyordum ama zaman aldı.
Ama düzgün biriyim. Ben düzgün bir adamım.
Birine zarar vermek için zahmete girmem
ama yardım etmek için de zahmete girmem.
Hiç zahmete girmem.
Ahlak anlayışım bu. Düşüyorsanız yakalarım
ama neredeyse üstüme düşmelisiniz.
Belim sakat. Aptalları yakalamak için koşturamam.
Düzgün olmakta sorun yok. Özellikle erkekseniz.
İşimizi epey kolaylaştırdık.
Biz erkekler, ahlaki çıtayı kendimiz için asırlarca düşürdük.
Artık iyi olmamız için gereken tek şey kötü olmamak.
Kadınlar için daha zor. Kadınların etik standartları daha yüksek.
Bence "düzgün" kelimesi bunu açıkça gösteriyor.
Düzgün bir adamsanız, bu bir iltifattır.
Fark ettiniz mi? "Arkadaşım Paul ile tanışmalısın. Düzgün biri."
"Siktir! Hadi Paul ile bir şeyler içelim.
Paul'suz geçen her saniye kâbus gibi!
Neredesin Paul?"
"Düzgün" kelimesi erkekler için daha dolu görünüyor.
Mesela bir adamın cenazesine gittiniz
ve rahip şöyle diyor:
"Alan düzgün bir adamdı."
Şöyle olursunuz:
"Olamaz!
Alan harika birine benziyordu!
Alan'la daha çok takılmalıydım!
Şimdi tatlı Alan zamanlarını kaçırdım.
Huzur içinde yat kahraman. Yukarıda görüşürüz."
Bir kadının cenazesinde rahip şöyle derse:
"Susie düzgün bir kadındı."
Şöyle olursun…
''Susie çabalamıyordu, değil mi?
Kendini vermemişsin Suze!
Neden öldün? Çaba eksikliğinden mi? Tanrım!
Onu yere bırakın. Hadi sandviç yiyelim."
Her zaman iyi olmak çok zordur.
İyi bir insan gibi hissetmek zordur. Şu anda, devamlı.
Şu anda iyi biri gibi hissetmiyorum.
Özellikle bu COVID pandemisinden sonra biraz…
Saçma geliyor.
…sorumlu hissediyorum.
Çünkü önde gelen teoriye inanırsak
bu pandemi, bu virüs, Çin'de bir et pazarında başladı.
Tembelseniz ve bu konuda ırkçılığa meyilliyseniz,
pandemiden iki grup insanı suçlayabilirsiniz:
Çinliler ve et yiyenler.
Sizi bilmem ama ben bu ikisinden oluşuyorum.
Ben Çinli bir et yiyenim.
Pekâlâ. Onlardan birini değiştiremem.
Tabii ki. Ne kadar uğraşsam da hiçbir şey yapamam.
Diğeriyse Çinli'ye daha az benzemek için
bir tür yüz rekonstrüksiyonu gerektiriyor.
Kulağa pahalı ve acı verici geliyor.
Evet. Ama veganlara hakkını vermek lazım.
Veganlar başından beri haklıymış.
Hayvanları doğal olmayan bir şekilde bir araya doldurmayın.
Gözyaşlarıyla biter.
Ve bunlar akla gelebilecek en dramatik şekilde kanıtlandı.
Ve onların eline,
dünya çapında, size-söylemiştim deme fırsatı geçti
ve boş verdiler.
Sıra dışı bir zarafetle.
Ama bence bu, içten içe bu konuda kibirli oldukları için.
Sessizce ukalalık ediyorlar çünkü burası onların dünyası.
Artık vegan dünyası. COVID dönemi veganların çağı.
Çünkü başarı için tat kaybını iç rahatlaması olarak gören birinden
daha donanımlısı var mı koronavirüs çağında?
"Mantarlı hamburgeri uzat bebeğim! Testim pozitif çıktı!
Bu akşam ikincileri yiyeceğiz."
Ben vegan değilim. Denedim.
Veganlığa yemek süresince
bir şans verdim.
Karbon ayak izimi dengelemek yerine
yirmi yıl erken ölmeye karar verdim.
Eski bir Budist atasözü şöyle der: "İyi yaşanmış kısa bir ömür,
uzun süren kinoalı hayattan iyidir."
Bence o eski metinlerde bolca bilgelik var.
Daha sağlıklı yemeye çalışıyorum.
Zayıf, fit ve sağlıklı olmaya çalışıyorum.
Egzersiz filan yapıyorum.
İnsanın fiziksel görünümünün önemli olmadığını söyleyen
rahatlatıcı ama yapay fikirden vazgeçtim.
Görünüş her şey değil
ama önemsiz de değil.
Arada mutlu bir orta yol var.
Ama ben eskiden kendimi bu eski palavralarla rahatlatırdım.
Dışarıdan nasıl göründüğüm önemli değil, içeride kim olduğum önemli.
İçimdeki kişi nefes almakta zorluk çekiyormuş.
Yani…
En iyi niyetli ideolojilerin bile pratik sınırları vardır.
Ben de spor yapmaya başladım, çaba gösterdim,
spor ve egzersiz yapmaya başladım. Biraz kilo verdim.
Epeyce kilo verdim. Biraz kilo verdim.
Teşekkürler!
Teşekkürler. Çok naziksiniz. Hepsine değdi. Teşekkürler.
Son zamanlarda biraz kilo verdim, epeyce.
Daha çok da sikimden, ne yazık ki.
Nereden gideceğini bilemiyorsun, değil mi?
Göbek ya da gıdı olmasını istiyorsun. Benim için penisim.
Artık vücudum böyle.
Fiziğim böyle.
Hâlimden memnunum. Bu bedenden memnunum.
Mutlu değilim.
Merak etmeyin, delirmedim. Vücudumdan mutlu değilim.
Ama hâlimden memnunum.
Bedenimizden mutlu olmak için çok baskı altındayız.
Sizi mutlu etmek vücudunuzun işi değil.
Çünkü vücudunuz nedir? Vücudunuz aynı anda yaşamak istediğiniz
farklı hayat tarzları arasında sadece bir uzlaşmadır.
Anlıyor musunuz?
Vücudunuz nedir? Vücudunuz,
idealinizle çabanızın
kesişimdir. Değil mi?
Bu benim vücudum. İstediğim vücut bu değil.
Daha iyi bir vücut istiyorum.
Ama o vücudu işte bu kadar istiyorum.
Bu konuda hiç söz hakkım olmadı değil.
İyi görünmeye çalışıyorum. Spora başladım. Spor salonuna gittim.
Spora başladım. Teşekkürler! Pilates yapmaya başladım.
Evet, doğru. Pilates'ci Wang burada.
Pilates'i severim.
Herkes pilates'e gitmeli. Pilates belinize iyi gelir.
Pilates'in ne olduğunu bilmiyorsanız, pilates bir nevi ateist yogadır.
Öyle görünüyor. Pilates.
Bunu bir süredir yapıyorum. Bu sadece ateist yoga.
Lanet olası hayaletlerin filan olmadığı bir yoga!
Hiçbiri yok.
Pilates'te hiçbiri yok.
Pilates daha çok:
"Çubuğa doğru eğil. Tanrı yok!" Pilates işte bu.
Alman sanırım.
Pilates yapmaya başladım. Daha iyi görünmeye çalışıyorum.
Otuzlarımda daha iyi görünmeye çalışıyorum. 31.
Düşen parçaları yakalamaya çalışıp tekrar yerine yerleştiriyorum.
Saç kesimim daha iyi olmaya başladı. İnanmasanız da, bu daha iyisi.
Saç kesimi konusunda çok cimriydim.
En yakın Lübnanlı'ya gidip 10 pound verirdim.
Kafama birkaç makas atardı.
En iyisini umuyordum.
Londra'nın Lübnan bölgesinde yaşıyorum. Lübnanlıları avlamıyorum.
Şimdi ise biraz daha uzağa, Doğu Asyalı bir berbere gidiyorum.
Doğu Asya saçı eşsiz bir şeydir.
Uygun deneyim gerektirir. Anlıyor musun?
Şimdi de Doğu Asya berberine gidiyorum. Bir Japon berbere gittim.
Çünkü onları affediyorum.
Nankin katliamı uzun zaman önceydi. PlayStation oldukça iyi. Gayet makul.
Berberimi seviyorum. Havalı adam.
Berberim Tucker. Havalı adam.
İyi bir Japon berber.
Tucker'ı severim. Ben sandalyedeyken sohbeti güzel.
Tucker'ın İngilizcesi gayet iyi. Birkaç yıldır İngiltere'de.
Ama hâlâ ağır bir Japon aksanı var. Ve anlaşılır bir şekilde, zaman zaman
söylemek istediği İngilizce kelimeyi bilmiyor.
Ama nedense şu İngilizce kelimeyi biliyor,
"Zamazingo."
Bu kelimeyi nereden, nasıl öğrendi, bilmem.
Ama iyi ki öğrenmiş.
Çünkü bütün konuşmalarımızı sihirle dolduruyor.
Onun sandalyesinde oturuyorum. Saçımı kesiyor.
Bana kendi hafta sonunu anlatıyor.
Şöyle diyor:
"Evimde
kanepemde oturup
televizyon izliyordum…
…ve şey reklamı gördüm…
Zamazingo…
Zamazingo…"
Hikâyenin manası yok. Bence,
"zamazingo" demesi komik.
Başka kelime bilmiyorsan bu kelimeyi bilmek güzel.
Bir sürü kelime yerine geçiyor. Klasik Japon verimliliği.
Bazılarınız Japon aksanı yaptığımda rahatsız oldu.
Tabii ki bu delilik.
Ama anlıyorum. Bunlar ırkçılığa karşı dönemler, değil mi?
Neyin doğru neyin yanlış olduğunu kestirmek güç.
Ne kabul edilebilir ve ne edilemez. Neye gülünür, neye gülünemez.
Gereksiz risk almanızı beklemek benim işim değil.
Yani affedildiniz. Ancak
ilerisi için,
ve sizi gelecekteki korkaklıktan korumak için…
İlerisi için kurallar buldum.
Birinin aksanını taklit etmek ahlaken kabul edilebilir mi diye
o anda karar vermenize yardımcı olacak basit kurallar.
-Kuralları söyleyeyim mi? -Evet!
Tabii söyleyeyim istersiniz, sizi yobazlar!
İlk kural, şemsiye kuralı ya da çanta kuralı şöyle:
Eğer iyi bir aksansa…
…eğlenmene bak.
Bu adil. Eğer iyi bir aksansa, taklit edebilmek için
zaman harcıyor, araştırma
ve uygulama yapıyorsanız
bence kimsenin şikâyet etmeye hakkı yok.
Ne diyebilirler ki?
"Hey, hadi ama, bu doğru." Ne diyebilirler?
Siktir et.
İyi bir aksansa, kolları sıvayın.
Ama bu her durumda geçerli değil.
O yüzden ikinci kural,
söz konusu aksan bir zamanlar imparatorluğu olmuş
birilerine aitse…
…ya da savaşın yaramaz tarafındalarsa…
…onların da şikâyet etmeleri yasak!
Bu size, sandığınızdan daha çok aksan verir.
Bariz olanları düşünün,
İngilizce, Fransızca, Hollandaca, Portekizce, İspanyolca, Almanca filan.
Ama eğlenceli olanlar da var!
Japonca.
İtalyanca.
Türkçe. Rusça.
Mısırca.
Çince! Evet!
Wang'in yeşil ışık yakmasını beklemiyor olabilirsiniz ama…
Kendi sonumu hazırlıyorum, evet.
Çin daimi bir imparatorluk operasyonunda, dünyayı ele geçirmekle meşgul.
Çinli aksanı yapabilirsiniz. Yeterince güçlüyüz. Bunu kaldırabiliriz.
Biri Çinli aksanı yapsa umurumda olmaz. Wang aldırmaz.
Kartal solucanın izlerine aldırmaz.
Çinli aksanı yapılmasını daha az umursayamazdım.
Umurumda değil. Arkadaşlarım umursuyor. Irkçılık konusunda hassas arkadaşlarım
rencide edici Çinli aksanını umursuyorlar.
Bana rencide edici Çinli aksanı yapanları anlatıyorlar.
Onlardan bunu istemedim.
Ama görünen o ki, paldır küldür sokağa çıkan
ve benim adıma gücenip,
dönüp bana rapor eden korkmuş bir casus ağım var.
"Gördün mü? O ünlü Çinli aksanı taklidi yaptı!
Piers Morgan, Çinli aksanıyla konuştu.
Gigi Hadid, Instagram'da gözleri yaptı. Şimdi yapmayacağım ama o yaptı.
Üzgün değil misin? Alınmadın mı? Küçük düşmüş hissettin mi? Bir şey olmaz."
Hepinizi öldüreceğiz.
Kimin yaptığını, kimin yapmadığını hatırlamak istemiyoruz.
Her neyse. Keyfinize bakın! Neyse, kimin umurunda? İyi eğlenceler.
Aslında çok meşgulüz.
Fark ettiniz mi, bilmem ama meşgulüz.
Kendi İK'nı hallet, meşgulüz!
Aya uçuyoruz. Ayak izlerinizin üstünden geçiyoruz. İşimiz var.
Keşif için şehir merkezlerinizde binlerce fotoğraf çekiyoruz.
İşimiz var.
"Sadece turistim!"
Hazır, ateş!
Hepinizi yiyeceğiz.
O gün yediğimiz en tuhaf şey olmayacaksınız.
Geldiğiniz için çok teşekkürler. İyi geceler!
Alt yazı çevirisi: Dilek Arlı Çil
Alt yazı çevirmeni: Dilek Arli Cil