1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:06,000 --> 00:00:10,800
‎(ผลงานสแตนด์อัพคอมเมดี้จาก NETFLIX)

3
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

4
00:00:10,960 --> 00:00:12,840
‎(สวนสัตว์)

5
00:00:52,920 --> 00:00:58,920
‎ทุกท่านครับ ขอเสียงต้อนรับคาลิด บูนัวร์!

6
00:01:08,680 --> 00:01:10,520
‎ดีเจวาติ!

7
00:01:10,600 --> 00:01:12,600
‎สุดยอดๆ!

8
00:01:12,680 --> 00:01:15,360
‎ในที่สุดเราก็ได้รับอนุญาตให้แสดงอีกครั้ง

9
00:01:15,440 --> 00:01:18,560
‎ผมดีใจมากที่ได้กลับมาที่นี่ มันเจ๋งมาก

10
00:01:18,640 --> 00:01:20,440
‎มันบ้ามากเพื่อน

11
00:01:20,520 --> 00:01:22,800
‎พวกเราเบื่อไวรัสโคโรนากันสุดๆ

12
00:01:22,880 --> 00:01:26,160
‎มันบ้ามากในช่วงที่ติดเชื้อกันหนักสุด

13
00:01:26,240 --> 00:01:28,760
‎คุณติดแหงกอยู่กับครอบครัวตลอดเวลา

14
00:01:28,840 --> 00:01:32,320
‎ผมเบื่อสุดๆ เราอยู่กัน 48 คนในห้องเดียว

15
00:01:33,320 --> 00:01:36,400
‎พี่น้องอยู่กันครบ ลำบากมาก

16
00:01:36,480 --> 00:01:40,200
‎แล้วเพื่อนๆ ทุกคนก็โทรมาพร้อมๆ กัน
‎พวกเขาโทรมาทุกวัน

17
00:01:40,280 --> 00:01:42,240
‎ทุกคนเบื่อ ไม่มีอะไรจะทำ

18
00:01:42,320 --> 00:01:44,240
‎ทุกคนเริ่มโทรหาผมทุกวัน

19
00:01:44,320 --> 00:01:47,960
‎แต่ไม่ใช่การโทรธรรมดา พวกเขาวิดีโอคอลมา

20
00:01:48,480 --> 00:01:52,440
‎อยู่ๆ เราก็มีกลุ่มวิดีโอคอลในวอตส์แอปป์

21
00:01:52,520 --> 00:01:55,160
‎คนหนึ่งโทรหาทุกคนเพื่อวิดีโอคอล

22
00:01:55,240 --> 00:01:58,760
‎และอย่าคิดว่าพวกเขา
‎โทรมาถามว่าคุณเป็นยังไงบ้าง ไม่ใช่!

23
00:01:58,840 --> 00:02:02,880
‎สิ่งแรกที่เพื่อนชาวทะเลทรายถามผมคือ

24
00:02:02,960 --> 00:02:04,640
‎"พวก อยากได้หน้ากากอนามัยไหม"

25
00:02:07,600 --> 00:02:09,720
‎พวกเขาอยากขายหน้ากากให้ผม

26
00:02:09,800 --> 00:02:11,800
‎ขนาดโรงพยาบาลกับร้านขายยายังไม่มีของเลย

27
00:02:11,880 --> 00:02:14,200
‎แต่เพื่อนชาวทะเลทรายของผมมีหน้ากาก

28
00:02:14,280 --> 00:02:16,800
‎ทุกคนมีหน้ากากและราคาดีด้วย

29
00:02:16,880 --> 00:02:20,280
‎พวกเขาเป็นผู้เชี่ยวชาญตัวจริง
‎และจะต่อรองกับคุณ

30
00:02:20,360 --> 00:02:21,440
‎ยอมรับความจริงเถอะ

31
00:02:21,520 --> 00:02:24,800
‎ตอนนี้ทุกคนที่นี่ในคืนนี้
‎เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านหน้ากากแล้ว

32
00:02:24,880 --> 00:02:26,400
‎เรารู้ทุกอย่างเกี่ยวกับมัน

33
00:02:26,480 --> 00:02:28,680
‎มีแบบไหนบ้าง ชื่ออะไรบ้าง

34
00:02:28,760 --> 00:02:30,840
‎ปีก่อนเรายังไม่รู้อะไรเลย

35
00:02:30,920 --> 00:02:34,160
‎ตอนนี้เรารู้แล้ว มีหน้ากากเอฟเอฟพีสอง
‎แบบมีไส้กรองหรือไม่มีไส้กรอง

36
00:02:34,240 --> 00:02:37,080
‎มีหน้ากากเคเอ็น 95 มีหน้ากากผ่าตัด

37
00:02:37,160 --> 00:02:39,800
‎มีหน้ากากที่ใช้ซ้ำได้ หน้ากากที่ใช้ซ้ำไม่ได้

38
00:02:39,880 --> 00:02:42,640
‎หน้ากากผ้าฝ้าย
‎หน้ากากโพลีเอสเตอร์ หน้ากากใยสังเคราะห์

39
00:02:42,720 --> 00:02:46,640
‎หน้ากากที่ซักได้ที่อุณหภูมิ 70 องศาเท่านั้น
‎สาบานเลยพวก แค่ 70 เท่านั้น!

40
00:02:47,120 --> 00:02:48,440
‎ไม่มากไม่น้อยกว่านี้

41
00:02:48,520 --> 00:02:51,320
‎ถ้าใส่เครื่องอบผ้าแล้วหด นั่นเป็นความผิดของคุณ

42
00:02:51,400 --> 00:02:53,160
‎เอาไปห่อลูกกะเป๋งคุณให้อุ่นแทน

43
00:02:55,920 --> 00:02:58,680
‎พวกเรารู้ทุกอย่างเกี่ยวกับหน้ากาก

44
00:02:58,760 --> 00:03:01,080
‎ตอนนี้เราเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านหน้ากากแล้ว

45
00:03:01,160 --> 00:03:03,040
‎ระหว่างที่เรากำลังพูดถึงเรื่องนี้

46
00:03:03,120 --> 00:03:07,200
‎ถ้าพวกคุณคนไหนต้องการหน้ากาก
‎เดี๋ยวแสดงจบ ผมจะอยู่ด้านหน้านะ

47
00:03:07,720 --> 00:03:11,040
‎ผมมีหน้ากากดีๆ จะขายครึ่งราคา
‎เพื่อคุณโดยเฉพาะ

48
00:03:11,560 --> 00:03:14,320
‎ผมดีใจที่ได้แสดงที่โคโลญหนึ่งรอบ

49
00:03:14,400 --> 00:03:15,240
‎มันดี มันโดน

50
00:03:15,320 --> 00:03:19,280
‎ยอมรับความจริงกันเถอะ ผมชอบโคโลญนะ
‎แต่สถานีรถไฟคือหายนะชัดๆ

51
00:03:19,360 --> 00:03:20,680
‎วันนี้ผมไปที่นั่นมา

52
00:03:21,280 --> 00:03:23,960
‎และมีคนทักทายผมมาแต่ไกล

53
00:03:24,040 --> 00:03:26,440
‎เขาไม่ได้เรียกชื่อผม

54
00:03:26,520 --> 00:03:30,200
‎เขาแค่ยักคิ้วให้ผม นึกออกใช่ไหม แบบนี้…

55
00:03:32,360 --> 00:03:35,400
‎แค่นั้นแหละ แต่ผมเป็นคนสุภาพ
‎เลยทักเขาตอบ ผมทำงี้…

56
00:03:37,040 --> 00:03:40,040
‎เราเลยใช้คิ้วคุยกัน เขาบอก…

57
00:03:40,120 --> 00:03:41,000
‎และผมบอก…

58
00:03:46,000 --> 00:03:47,520
‎มันเป็นบทสนทนาจริงๆ นะ

59
00:03:47,600 --> 00:03:50,680
‎ประเด็นคือผมดูสีหน้าคนแล้วรู้ว่า

60
00:03:50,760 --> 00:03:53,160
‎พวกเขารู้จักผมจากทีวี

61
00:03:53,240 --> 00:03:56,280
‎หรือรู้จักผมเป็นการส่วนตัว

62
00:03:56,360 --> 00:03:57,560
‎สีหน้าของเขาบอกว่า

63
00:03:57,640 --> 00:03:59,400
‎"ฉันรู้จักนายเป็นการส่วนตัว"

64
00:03:59,480 --> 00:04:01,960
‎แต่ผมไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร ผมไม่รู้

65
00:04:02,040 --> 00:04:05,640
‎ผมคิด "ฉันรู้จักเขาจากที่ไหนนะ"
‎ผมคงไม่กล้าถาม

66
00:04:05,720 --> 00:04:07,600
‎ลองนึกดูสิว่าผมถามว่าเขารู้จักผมได้ยังไง

67
00:04:07,680 --> 00:04:10,640
‎แล้วปรากฏว่าเขานั่งเรียนหนังสือข้างผมอยู่หกปี

68
00:04:10,720 --> 00:04:11,640
‎น่าอายตายชัก

69
00:04:11,720 --> 00:04:12,880
‎ผมเลยไม่ถาม

70
00:04:12,960 --> 00:04:16,280
‎ผมคิดเรื่องนั้น แล้วเขาก็ก้าวมาหาผม

71
00:04:16,360 --> 00:04:18,800
‎คิ้วของพวกเรายังเลิกขึ้นและคุยกันอยู่

72
00:04:19,760 --> 00:04:22,120
‎ผมก็ก้าวเข้าไปหาเขาเหมือนกันและคิดว่า

73
00:04:22,200 --> 00:04:25,600
‎"แม่งเอ๊ย ฉันรู้จักเขาได้ยังไงนะ
‎เขาอาจเป็นญาติฉันก็ได้"

74
00:04:25,680 --> 00:04:27,400
‎ตระกูลผมใหญ่มาก

75
00:04:27,480 --> 00:04:29,800
‎เขาเดินใกล้เข้ามามากขึ้นเรื่อยๆ และผมคิดว่า

76
00:04:29,880 --> 00:04:31,000
‎"ฉันรู้จักเขาได้ยังไงนะ"

77
00:04:31,080 --> 00:04:34,320
‎แล้วเขาก็ยื่นมือมาและผมก็ยื่นมือไปเหมือนกัน

78
00:04:34,400 --> 00:04:36,680
‎คิ้วของเรายังเลิกอยู่ตรงนี้

79
00:04:36,760 --> 00:04:39,040
‎เรายิ้มให้กันและผมคิดว่า

80
00:04:39,120 --> 00:04:42,160
‎"ฉันรู้จักเขาได้ยังไงนะ"
‎เขาอาจเป็นพี่น้องของผมก็ได้

81
00:04:42,680 --> 00:04:46,000
‎ผมมีพี่น้องเยอะมาก
‎จนบางครั้งต้องกูเกิลชื่อพวกเขาเอา

82
00:04:47,160 --> 00:04:50,160
‎เราจับมือกันและผมคิดว่า "นี่ใครวะ"

83
00:04:50,240 --> 00:04:52,240
‎สุดท้ายผมก็ดึงมือกลับ

84
00:04:52,320 --> 00:04:55,680
‎แล้วมองมือ และเจอเงิน 20 ยูโร

85
00:04:55,760 --> 00:05:00,000
‎ผมแบบว่า "หือ" เขาบอกว่า "ผมนึกว่าคุณขาย"

86
00:05:06,480 --> 00:05:10,240
‎ประเด็นคือ จากนั้นผมก็ขาย
‎ให้เขาไปนิดหน่อยจริงๆ

87
00:05:10,320 --> 00:05:12,400
‎แต่ก็ยังไม่รู้อยู่ดีว่าเขาเป็นใคร

88
00:05:13,000 --> 00:05:14,640
‎ระหว่างที่เราคุยเรื่องนี้กัน

89
00:05:14,720 --> 00:05:18,440
‎ถ้าพวกคุณคนไหนอยากได้ปุ๊น
‎หลังแสดงจบ ผมจะอยู่ด้านหน้านะ

90
00:05:19,280 --> 00:05:21,880
‎ผมมีหน้ากากและกัญชาครึ่งราคา

91
00:05:21,960 --> 00:05:23,560
‎มีเอฟเอฟพีสองแบบมีไส้กรอง

92
00:05:23,640 --> 00:05:26,520
‎มันมีกล่องให้คุณใส่กัญชาและสูดเข้าไปได้

93
00:05:27,240 --> 00:05:29,040
‎ปฏิเสธแค่ไวรัสก็พอ

94
00:05:32,880 --> 00:05:34,040
‎ดีจริงๆ

95
00:05:34,880 --> 00:05:36,040
‎สำหรับเชื้อสายของผม

96
00:05:36,120 --> 00:05:39,720
‎ผมเป็นลูกครึ่งโมร็อกโก แอลจีเรีย
‎ซึ่งหมายความว่าผมเกลียดตัวเอง

97
00:05:40,400 --> 00:05:41,400
‎ใช่

98
00:05:42,480 --> 00:05:45,320
‎ถ้าคุณเข้าใจเรื่องการเมืองนะ

99
00:05:48,040 --> 00:05:51,040
‎บอกตามตรงว่าไม่อยากเป็นชาวเติร์กแล้ว

100
00:05:53,480 --> 00:05:56,640
‎นั่นเป็นการเปลี่ยนแปลง
‎ที่สับสนที่สุดที่คุณเคยเห็นแล้ว

101
00:05:56,720 --> 00:05:57,880
‎ทุกคนแบบว่า…

102
00:05:58,440 --> 00:06:00,800
‎เขาเคยเป็นชาวโมร็อกโก แอลจีเรีย
‎แล้วตอนนี้เป็นเติร์กเหรอ

103
00:06:00,880 --> 00:06:04,400
‎ผมรู้ว่าผมไม่ใช่ชาวเติร์ก
‎แต่ผมก็ไม่อยากเป็นแล้ว

104
00:06:06,160 --> 00:06:09,040
‎ประเด็นคือหลายคนคิดว่าผมเป็นชาวตุรกี

105
00:06:09,120 --> 00:06:10,320
‎อย่าเข้าใจผมผิดนะ

106
00:06:10,400 --> 00:06:15,080
‎ผมไม่โกรธถ้าชาวเยอรมันคิดว่าผมเป็นชาวตุรกี

107
00:06:15,160 --> 00:06:18,120
‎เพราะผมก็ไม่เห็นความแตกต่าง
‎ระหว่างชาวเยอรมันกับชาวดัตช์เลย

108
00:06:18,640 --> 00:06:23,240
‎คนที่ทำให้ผมรำคาญ
‎คือพวกชาวเติร์กที่คิดว่าผมเป็นชาวเติร์ก

109
00:06:25,720 --> 00:06:27,840
‎เพราะตั้งแต่ผมยังเด็ก

110
00:06:28,440 --> 00:06:31,240
‎พวกเติร์กจะเข้ามาหาผมแล้วถามว่า

111
00:06:31,320 --> 00:06:32,320
‎"เซ็นเทิร์กมูซุน"

112
00:06:34,000 --> 00:06:36,240
‎ซึ่งแปลว่า "คุณเป็นชาวตุรกีใช่ไหม"

113
00:06:36,320 --> 00:06:38,280
‎ตั้งแต่ผมอยู่ป.สอง

114
00:06:38,360 --> 00:06:40,040
‎พวกเขาถามผมที่เยอรมนี

115
00:06:40,120 --> 00:06:41,880
‎ด้วยภาษาตุรกี

116
00:06:42,560 --> 00:06:43,640
‎ว่าผมเป็นชาวตุรกีใช่ไหม

117
00:06:43,720 --> 00:06:44,960
‎ผมไม่เคยเข้าใจเลย

118
00:06:45,040 --> 00:06:47,560
‎สุดท้ายผมเลยถามเพื่อนชาวตุรกี
‎ว่ามันหมายความว่าอะไร

119
00:06:47,640 --> 00:06:51,280
‎พวกเขาบอกว่า "ใช่ คาลิด
‎พวกเขาถามว่านายเป็นชาวตุรกีใช่ไหม"

120
00:06:51,360 --> 00:06:53,080
‎- "แล้วฉันควรพูดว่าไง"
‎- "พูดว่า

121
00:06:53,160 --> 00:06:54,240
‎ยค เบ็น มารค"

122
00:06:54,960 --> 00:06:56,600
‎ซึ่งแปลว่า

123
00:06:56,680 --> 00:06:58,520
‎"ไม่ใช่ ผมเป็นชาวโมร็อกโก"

124
00:06:59,400 --> 00:07:03,400
‎ดังนั้นทุกครั้งที่ชาวเติร์กถามว่า
‎ผมเป็นชาวตุรกีใช่ไหม ผมก็ตอบว่า

125
00:07:03,480 --> 00:07:04,640
‎"ยค เบ็น มารค"

126
00:07:04,720 --> 00:07:07,400
‎มีครั้งหนึ่งผมผ่านโคโลญและทุกคนถามว่า

127
00:07:07,480 --> 00:07:10,040
‎- "เซ็นเทิร์กมูซุน"
‎- "ยค เบ็น มารค"

128
00:07:13,280 --> 00:07:15,760
‎ผมบังเอิญเดินผ่านการประท้วงของชาวตุรกี

129
00:07:18,080 --> 00:07:22,360
‎ผมติดธงโมร็อกโกอยู่
‎พวกเขาสับสน สับสนนิดหน่อย

130
00:07:24,680 --> 00:07:27,920
‎แต่ผมต้องยอมรับว่าผมพูดภาษาตุรกีได้นิดหน่อย

131
00:07:28,000 --> 00:07:30,800
‎เพราะผมโตมากับชาวเติร์กเยอะมาก

132
00:07:30,880 --> 00:07:32,920
‎เหมือนพวกเราทุกคนในเยอรมนี

133
00:07:35,400 --> 00:07:36,520
‎ซึ่งหมายความว่า

134
00:07:37,240 --> 00:07:40,360
‎เมื่อผมเข้าไปในร้านที่พวกเติร์กทำงาน

135
00:07:40,440 --> 00:07:41,800
‎ผมจะคุยกับพวกเขาเป็นภาษาตุรกี

136
00:07:42,360 --> 00:07:45,200
‎ผมทักทายพวกเขาเป็นภาษาตุรกี
‎ดึงความเป็นตุรกีที่ดีที่สุดออกมา

137
00:07:45,280 --> 00:07:47,120
‎ผมเข้าไปแล้วพูดกับเจ้าของร้านว่า

138
00:07:47,920 --> 00:07:49,400
‎"ซาลามู อะเลคุม"

139
00:07:50,800 --> 00:07:51,840
‎คุณต้องทำแบบนี้

140
00:07:51,920 --> 00:07:55,160
‎มันเป็นส่วนหนึ่งของภาษาตุรกี
‎ข้างล่างนี้เป็นความลื่นไหลของภาษาตุรกี

141
00:07:55,240 --> 00:07:57,960
‎ผมเข้าไปแล้วพูดว่า "ซาลามู อะเลคุม"

142
00:07:59,120 --> 00:08:00,600
‎พวกคุณบางคนกำลังคิดว่า

143
00:08:00,680 --> 00:08:03,600
‎"นั่นมันคำทักทายเพื่อสันติของชาวอาหรับนี่
‎สันติจงมีแด่ท่าน"

144
00:08:03,680 --> 00:08:07,000
‎ใช่ แต่สิ่งที่คุณเพิ่งเห็นคือเวอร์ชั่นภาษาตุรกี

145
00:08:07,080 --> 00:08:11,400
‎เพราะชาวอาหรับพูดว่า "ซาลามู อะเลคุม"
‎ชาวเติร์กพูดว่า "ซาลามู อะเลคุม"

146
00:08:11,480 --> 00:08:13,600
‎เน้นที่สระอุนิดหน่อย

147
00:08:13,680 --> 00:08:17,720
‎ชาวอาหรับจริงจัง "ซาลามู อะเลคุม"
‎ชาวเติร์กแสยะยิ้ม "ซาลามู อะเลคุม"

148
00:08:19,080 --> 00:08:22,000
‎ผมทักทายเขาแล้วเขาก็ทักทายผมตอบ

149
00:08:22,080 --> 00:08:23,440
‎"อะเลคุม ซาลัม"

150
00:08:28,160 --> 00:08:30,400
‎ผมถามเขาเป็นภาษาตุรกี…

151
00:08:30,480 --> 00:08:32,560
‎ผมถามเขาว่า "เป็นไงบ้าง"

152
00:08:32,640 --> 00:08:33,680
‎ผมพูดว่า

153
00:08:33,760 --> 00:08:34,600
‎"นาซิลซิน"

154
00:08:36,040 --> 00:08:37,800
‎เขาตอบเป็นภาษาตุรกีว่า

155
00:08:37,880 --> 00:08:39,440
‎"อียียิม เซ็น นาซิลซิน"

156
00:08:40,000 --> 00:08:42,680
‎แปลว่า "ดี แล้วคุณล่ะ"

157
00:08:43,200 --> 00:08:44,320
‎ผมเลยตอบว่า

158
00:08:44,400 --> 00:08:45,880
‎"อียียิม อัลเลาะฮ์ ชูกูร์"

159
00:08:47,200 --> 00:08:49,840
‎แปลว่า "ดี ขอบคุณพระเจ้า"

160
00:08:49,920 --> 00:08:51,240
‎แล้วเขาก็ถามว่า

161
00:08:51,800 --> 00:08:52,640
‎"นาพิยอน"

162
00:08:53,840 --> 00:08:56,440
‎ซึ่งแปลว่า "คุณทำอะไรอยู่"

163
00:08:57,320 --> 00:08:58,760
‎แล้วเราก็เลิกคุยกัน

164
00:08:59,480 --> 00:09:01,320
‎ผมพูดภาษาตุรกีได้แค่นั้นแหละ

165
00:09:01,400 --> 00:09:04,400
‎สิ่งเดียวที่ผมจำได้คือ "ยค เบ็น มารค"

166
00:09:14,680 --> 00:09:16,680
‎เขาคิดว่าผมแกล้งเขา

167
00:09:17,680 --> 00:09:20,320
‎ภาษาตุรกีอีกประโยคที่ผมจำได้คือ

168
00:09:20,400 --> 00:09:22,520
‎"แฟนคุณอยู่ไหน"

169
00:09:23,720 --> 00:09:24,920
‎ตลกมากใช่ไหมล่ะ

170
00:09:25,440 --> 00:09:27,120
‎"เซนิน คิซ อาร์คาดาชิน แนร์เด"

171
00:09:28,160 --> 00:09:30,600
‎"แฟนคุณอยู่ไหน" ตลกมาก

172
00:09:30,680 --> 00:09:33,240
‎ผมเคยถามชาวเติร์กคนหนึ่งที่อยู่ข้างถนน

173
00:09:33,320 --> 00:09:35,880
‎ผมไม่รู้จักเขา เขาคิดว่ามันไม่ตลก

174
00:09:37,880 --> 00:09:41,640
‎เขาเดินผ่านผมและผมพูดว่า
‎"นี่ เมห์เม็ต มูรัต อาลี ฮาคาน"

175
00:09:41,720 --> 00:09:44,120
‎- "ว่าไง"
‎- "นั่นไง ชื่อฮาคาน! นึกแล้วเชียว"

176
00:09:45,960 --> 00:09:47,360
‎ฮาคาน เพื่อนเอ๋ย

177
00:09:49,840 --> 00:09:51,760
‎"เซนิน คิซ อาร์คาดาชิน แนร์เด"

178
00:09:51,840 --> 00:09:53,560
‎เขางงครับ เขาแบบว่า…

179
00:09:54,680 --> 00:09:56,800
‎"ทำไมถามถึงเธอเนี่ย

180
00:09:56,880 --> 00:09:58,800
‎รู้จักแฟนผมเหรอ"

181
00:10:01,800 --> 00:10:04,920
‎ประเด็นคือผมรอให้เขาถามว่า

182
00:10:05,000 --> 00:10:08,240
‎แฟนผมอยู่ไหน เพราะผมมีคำตอบที่เจ๋งมาก

183
00:10:08,320 --> 00:10:09,200
‎ฮาระเบิดแน่นอน

184
00:10:09,280 --> 00:10:11,520
‎แถวหน้ามีใครพูดภาษาตุรกีเป็นบ้างไหม

185
00:10:11,600 --> 00:10:12,600
‎คุณพูดได้ไหม

186
00:10:12,680 --> 00:10:15,520
‎ผมจะถามคุณว่าแฟนคุณอยู่ไหน

187
00:10:15,600 --> 00:10:18,200
‎แล้วคุณก็ถามผมว่าแฟนผมอยู่ไหนนะ

188
00:10:18,280 --> 00:10:20,760
‎คำตอบของผมเจ๋งสุด คุณจะขำก๊ากเลย

189
00:10:20,840 --> 00:10:23,080
‎ถ้าไม่ขำก็เป็นเพราะคุณแล้วละ
‎คุณไม่มีอารมณ์ขันเอง

190
00:10:23,680 --> 00:10:26,120
‎คำตอบของผมเจ๋งมาก พร้อมไหม โอเคนะ

191
00:10:26,200 --> 00:10:27,080
‎คุณชื่ออะไรครับ

192
00:10:27,800 --> 00:10:28,640
‎อาคิฟเหรอ

193
00:10:28,720 --> 00:10:30,600
‎อาคิฟนะ โอเค ชื่อแจ่มมาก

194
00:10:30,680 --> 00:10:32,560
‎- คุณมีแฟนรึยัง
‎- ยังไม่มี

195
00:10:33,480 --> 00:10:34,800
‎เพราะชื่อคุณนั่นแหละ

196
00:10:35,520 --> 00:10:37,480
‎ไม่ เราจะ… โอเค

197
00:10:38,200 --> 00:10:39,360
‎โอเค พร้อมไหม

198
00:10:40,000 --> 00:10:42,600
‎โอเค คุณไม่มีแฟน เข้าใจแล้ว อาคิฟ

199
00:10:42,680 --> 00:10:43,880
‎อาคิฟ เพื่อนเอ๋ย

200
00:10:45,680 --> 00:10:47,280
‎เซนิน คิซ อาร์คาดาชิน แนร์เด

201
00:10:49,720 --> 00:10:52,160
‎"เบนิม คิซ อาร์คาดาชิน
‎เอฟเด เอ็คเม็ค ยาพิเยอร์"

202
00:10:53,040 --> 00:10:56,720
‎แปลว่า "แฟนผมทำขนมปังอยู่ที่บ้าน"

203
00:10:57,840 --> 00:11:01,840
‎จนกระทั่งสาวตุรกีมาหาผมและพูดว่า
‎"พูดแบบนั้นเป็นการแบ่งแยกเพศนะ"

204
00:11:01,920 --> 00:11:06,560
‎ทีนี้ผมก็พูดแค่ว่า "เธอทำขนมปังอยู่"
‎เธอเลือกเองได้ว่าทำที่ไหน

205
00:11:11,840 --> 00:11:14,400
‎ผมไม่ใช่ชาวเติร์กที่ควบคุมแฟนตัวเอง

206
00:11:15,240 --> 00:11:17,120
‎ผมไม่ใช่ชาวเติร์กด้วยซ้ำ

207
00:11:19,240 --> 00:11:21,560
‎พ่อหนุ่ม ผมชอบเสียงหัวเราะของคุณจริงๆ

208
00:11:21,640 --> 00:11:23,080
‎- คุณชื่ออะไร
‎- โมริซ

209
00:11:23,160 --> 00:11:25,080
‎- โมริซ เป็นคนเยอรมันใช่ไหม
‎- ใช่ครับ

210
00:11:25,160 --> 00:11:27,040
‎- นั่นแฟนคุณเหรอ
‎- ใช่

211
00:11:27,120 --> 00:11:28,600
‎เธอมีหนังสือเดินทางเยอรมันไหม

212
00:11:29,760 --> 00:11:31,080
‎- มีครับ
‎- เจ๋ง!

213
00:11:31,600 --> 00:11:32,600
‎ผมภูมิใจในตัวคุณ

214
00:11:32,680 --> 00:11:35,960
‎มันสำคัญแค่นั้นแหละ
‎โมริซ ผมจะถามคุณว่าเธออยู่ไหน

215
00:11:36,040 --> 00:11:37,240
‎โอเคไหม

216
00:11:37,320 --> 00:11:39,040
‎และคุณตอบเป็นภาษาตุรกีนะ

217
00:11:39,800 --> 00:11:42,800
‎คุณจะพูดว่า "แฟนผมอยู่ที่นี่" แบบนี้

218
00:11:43,400 --> 00:11:44,640
‎"เบนิม คิซ อาร์คาดาช"

219
00:11:45,480 --> 00:11:48,520
‎หรือพูดง่ายๆ ว่า "คิซ อาร์คาดาชิม บูราดา"

220
00:11:49,240 --> 00:11:50,080
‎โอเคนะ

221
00:11:50,600 --> 00:11:51,520
‎พร้อมไหม

222
00:11:51,600 --> 00:11:54,320
‎"คิซ" คอ - อิ - ซอ คิซ "อาร์คาดาชิม"

223
00:11:54,400 --> 00:11:55,600
‎"คิซ" คอ - อิ - ซอ

224
00:11:56,240 --> 00:11:57,960
‎สาว

225
00:11:58,040 --> 00:11:59,120
‎"อาร์คาดาชิม"

226
00:11:59,200 --> 00:12:02,040
‎เพื่อน เพื่อนสาว แฟน

227
00:12:02,120 --> 00:12:03,920
‎เข้าใจแล้วใช่ไหม

228
00:12:04,000 --> 00:12:05,800
‎"คิซ อาร์คาดาชิม บูราดา"

229
00:12:05,880 --> 00:12:08,160
‎เหมือนสำนักพิมพ์บูร์ดา แต่เน้นร.เรือ

230
00:12:08,240 --> 00:12:09,160
‎บูร์ดา

231
00:12:09,240 --> 00:12:11,320
‎พร้อมไหม โมริซ โมริซใช่ไหม

232
00:12:11,400 --> 00:12:13,080
‎- พร้อมครับ
‎- ทุกคนเงียบนะครับ

233
00:12:13,160 --> 00:12:15,600
‎เขาต้องการพลังงานเยอะมาก
‎ผมเชื่อในตัวคุณนะ

234
00:12:15,680 --> 00:12:17,080
‎โมริซ เพื่อนเอ๋ย!

235
00:12:17,880 --> 00:12:19,440
‎เซนิน คิซ อาร์คาดาชิน แนร์เด

236
00:12:19,920 --> 00:12:21,160
‎คิซ อาร์คาดาชิม บูราดา

237
00:12:21,240 --> 00:12:23,040
‎ขอเสียงปรบมือให้โมริซด้วยครับ

238
00:12:23,120 --> 00:12:24,160
‎เก่งมาก

239
00:12:24,680 --> 00:12:26,160
‎เก่งมาก

240
00:12:26,880 --> 00:12:28,280
‎ผมภูมิใจในตัวคุณ

241
00:12:28,720 --> 00:12:29,920
‎เจ๋งไปเลย

242
00:12:30,000 --> 00:12:32,320
‎เห็นไหมครับ

243
00:12:33,120 --> 00:12:36,400
‎พ่อแม่ผมมาเยอรมนี
‎ในช่วงปี 60 และ 70 ในฐานะแรงงานชั่วคราว

244
00:12:36,480 --> 00:12:39,760
‎วันนี้ผมอยู่บนเวที
‎ในโคโลญจน์ สอนภาษาตุรกีให้คนเยอรมัน

245
00:12:39,840 --> 00:12:41,920
‎นั่นคือสิ่งที่ผมเรียกว่าการบูรณาการทางเชื้อชาติ

246
00:12:45,160 --> 00:12:47,600
‎และผมไม่ใช่คนตุรกีด้วยซ้ำ

247
00:12:48,240 --> 00:12:52,160
‎ผมน่าจะสอนคุณเป็นภาษาโมร็อกโก
‎ในโมร็อกโกเราพูดว่า

248
00:12:52,240 --> 00:12:55,280
‎เฟราห์ ซาห์บทิค

249
00:12:55,360 --> 00:12:57,520
‎สองคำ สี่พยางค์

250
00:12:59,880 --> 00:13:01,000
‎สิ่งที่ผมจะบอกคือ

251
00:13:01,080 --> 00:13:03,920
‎พ่อแม่เราผ่านอะไรมาเยอะ
‎และริเริ่มอะไรบางอย่าง

252
00:13:04,000 --> 00:13:07,080
‎หน้าที่ของเราคือสานต่อมัน
‎ผมคาลิด บูนัวร์ครับ

253
00:13:07,160 --> 00:13:08,560
‎รีเบลล์คอมเมดี้ตลอดชีวิต

254
00:13:15,600 --> 00:13:19,960
‎ท่านผู้มีเกียรติทุกท่านครับ
‎ขอเสียงปรบมือต้อนรับซาลิม ซามาตู!

255
00:13:25,960 --> 00:13:27,280
‎ขอบคุณครับ!

256
00:13:29,840 --> 00:13:31,240
‎ขอบคุณมากครับ

257
00:13:31,320 --> 00:13:33,280
‎ขอบคุณ ขอบคุณมากครับ

258
00:13:33,360 --> 00:13:35,920
‎ขอบคุณมากครับทุกคน
‎ขอบคุณ มากๆ

259
00:13:36,000 --> 00:13:38,360
‎ผมแทบจะร้องไห้เลยที่ได้มาที่นี่

260
00:13:38,440 --> 00:13:42,840
‎ขอบคุณครับ แทบไม่อยากเชื่อเลย
‎ว่าผมกลับมาอยู่ในความเจริญแล้ว

261
00:13:42,920 --> 00:13:47,800
‎ก่อนหน้านี้สองสัปดาห์ ผมติดอยู่ในบังกลาเทศ

262
00:13:47,880 --> 00:13:49,880
‎ผมออกมาไม่ได้ มันแย่สุดๆ

263
00:13:49,960 --> 00:13:53,320
‎ผู้ติดตามอินสตาแกรมของผมทุกคน
‎รู้ว่านี่คือโกหกคำโต

264
00:13:53,400 --> 00:13:54,680
‎แต่ว่า…

265
00:13:54,760 --> 00:13:57,760
‎ไม่ จริงๆ นะ ผมไปเยี่ยมครอบครัวที่นั่นมา

266
00:13:57,840 --> 00:14:00,400
‎ผมมาจากบังกลาเทศตามที่วิกิพีเดียบอก

267
00:14:00,480 --> 00:14:03,000
‎ผมอยากไปจริงๆ และ…

268
00:14:03,080 --> 00:14:04,200
‎ใครเคยไปบังกลาเทศบ้าง

269
00:14:04,280 --> 00:14:07,520
‎อย่าไปนะ อย่าเด็ดขาด ไปห้างไพรมาร์กก็พอ

270
00:14:07,600 --> 00:14:08,800
‎ไม่ต่างกันหรอก สาบานได้

271
00:14:09,400 --> 00:14:12,080
‎มันคือเครื่องจำลองบังกลาเทศแบบหนึ่งต่อหนึ่ง

272
00:14:12,160 --> 00:14:14,560
‎มีสายการบินเดียวที่บินไปบังกลาเทศ

273
00:14:14,640 --> 00:14:16,640
‎สายการบินนี้มีชื่อว่า

274
00:14:16,720 --> 00:14:18,800
‎"การ์ดิดีแอร์" นั่นแหละ

275
00:14:18,880 --> 00:14:22,080
‎สายการบินที่กากที่สุดในโลก

276
00:14:22,160 --> 00:14:25,000
‎ขนาดคนขับรถเมล์ยังหัวเราะเยาะเลย
‎หายนะสุดๆ

277
00:14:25,080 --> 00:14:26,640
‎คุณถามว่า "กากแค่ไหน" เหรอ

278
00:14:26,720 --> 00:14:30,080
‎พนักงานต้อนรับขออาหารจากผม อิหยังวะเนี่ย

279
00:14:35,040 --> 00:14:38,880
‎"เมื่อไหร่เราจะได้อาหารเนี่ย"
‎"เมื่อไหร่จะให้อาหารเราล่ะ" หายนะสิครับ

280
00:14:38,960 --> 00:14:42,600
‎นักบินประกาศอย่างเป็นทางการว่า

281
00:14:43,560 --> 00:14:46,880
‎"สวัสดี" จบ แค่นั้นแหละ หายนะสิครับ

282
00:14:46,960 --> 00:14:48,600
‎ผมบอก "พวก นี่คุณ…

283
00:14:49,120 --> 00:14:50,080
‎พวก คุณ…

284
00:14:52,320 --> 00:14:54,200
‎คุณเป็นนักบินนะ คุณต้องพูดมากกว่านั้น"

285
00:14:54,280 --> 00:14:56,440
‎เขาบอก "อยากซื้อเสื้อยืดไหมล่ะ สองแถมหนึ่ง"

286
00:14:56,520 --> 00:14:57,840
‎แบบนั้นเลยละ

287
00:14:57,920 --> 00:14:59,720
‎แล้วเขาก็ออกมาขายดอกกุหลาบ

288
00:14:59,800 --> 00:15:02,920
‎"นี่พวก ซื้อสิพวก ซื้อดอกกุหลาบสิพวก"

289
00:15:03,000 --> 00:15:06,760
‎พร้อมรูปเด็กจากสลัม
‎"นี่พวก ได้โปรด ซื้อดอกกุหลาบหน่อยนะ"

290
00:15:06,840 --> 00:15:09,880
‎ผมบอก "ก็ได้พวก เอาสามดอก จัดไป"

291
00:15:09,960 --> 00:15:11,200
‎ผมกลัวการขึ้นเครื่องบิน

292
00:15:11,280 --> 00:15:15,000
‎ผมนั่งข้างหน้าต่างแบบนี้ คอยจับตาดูใบพัด

293
00:15:15,560 --> 00:15:17,120
‎ไม่มีใบพัดสักใบ

294
00:15:17,200 --> 00:15:20,080
‎มีแค่คนสามคนทำแบบนี้ แค่นั้นเอง

295
00:15:22,480 --> 00:15:24,640
‎เราเชื่อว่าเราบินได้

296
00:15:24,720 --> 00:15:27,320
‎ฉันเชื่อว่าฉันแตะขอบฟ้าได้

297
00:15:27,400 --> 00:15:30,600
‎"ไม่นะ ฉันแตะขอบฟ้าได้ ฉันแตะมาแล้ว"
‎จริงๆ นะ ผมเคย…

298
00:15:30,680 --> 00:15:34,520
‎แต่ทำไมผมถึงไปบังกลาเทศล่ะ

299
00:15:34,600 --> 00:15:35,760
‎เป็นคำถามที่ดี

300
00:15:36,480 --> 00:15:39,280
‎ผมอยากไปแบกเป้เที่ยว
‎ใครเคยแบกเป้เที่ยวบ้าง

301
00:15:39,360 --> 00:15:41,920
‎ไม่มีเลยสักคน บ้ามาก ยอมใจ

302
00:15:42,000 --> 00:15:45,000
‎ก็ถูกแล้วละ เพราะเรามี
‎ความหลากหลายทางวัฒนธรรมมาก

303
00:15:45,080 --> 00:15:47,120
‎และการแบกเป้เที่ยวเป็นเรื่องที่

304
00:15:47,200 --> 00:15:51,240
‎พวกฮิปปี้ผิวขาวกากๆ ชอบทำมากกว่า

305
00:15:51,320 --> 00:15:54,280
‎ถูกเผง คุณพูดเองนะ ผมเปล่า หายนะชัดๆ

306
00:15:54,960 --> 00:15:58,240
‎มีขนจั๊กกะแร้เต็มไปหมด
‎ที่ดับกลิ่นเต่าก็ไม่ทา ใช้แค่มะนาว…

307
00:15:58,320 --> 00:16:00,560
‎"เพราะคาร์บอนฟุตพริ้นท์ของฉัน"

308
00:16:00,640 --> 00:16:01,840
‎พวกเขาไปแบกเป้เที่ยวกัน

309
00:16:01,920 --> 00:16:04,000
‎รู้ไหมว่าใครชอบแบกเป้เที่ยว

310
00:16:04,080 --> 00:16:06,240
‎เพื่อนรักของผมคนหนึ่ง

311
00:16:06,320 --> 00:16:09,080
‎เพื่อนร่วมงานชาวสวิสสุดเจ๋งของผม
‎ชื่ออะแล็ง เฟร

312
00:16:09,160 --> 00:16:10,920
‎คุณรู้จักเขาไหม พวกคุณรู้จักอยู่แล้ว

313
00:16:11,760 --> 00:16:13,320
‎เจ๋ง เยี่ยมเลย

314
00:16:14,080 --> 00:16:15,080
‎เจ๋ง

315
00:16:15,160 --> 00:16:17,840
‎คุณปรบมือแรงมาก คุณชื่ออะไรครับ

316
00:16:18,400 --> 00:16:19,400
‎อะไรนะ

317
00:16:19,480 --> 00:16:22,520
‎เคลล์แมนน์ ผู้ชายที่ดีที่สุด
‎เคลล์แมนน์ สุดยอดเลย

318
00:16:22,600 --> 00:16:24,360
‎ผู้ชายที่ดีที่สุด เคลล์แมนน์ ทำแบบนี้

319
00:16:24,440 --> 00:16:25,480
‎คุณรู้เรื่องของเขา

320
00:16:25,560 --> 00:16:27,720
‎คุณปรบมือจริงจังมาก สุดยอดเลย

321
00:16:27,800 --> 00:16:30,160
‎เคลแมนน์รู้เรื่องเขา คุณรู้จักอะแล็งใช่ไหม

322
00:16:30,240 --> 00:16:35,040
‎สิ่งเดียวที่คุณต้องรู้คือเขาเป็นคนที่ขาวที่สุดในโลก

323
00:16:35,120 --> 00:16:37,200
‎ถามเคลแมนน์สิ เรื่องจริง 100 เปอร์เซ็นต์

324
00:16:37,280 --> 00:16:40,800
‎สีผิวเขามีแค่สองระดับเท่านั้น
‎ผิวขาวและมะเร็งผิวหนัง

325
00:16:40,880 --> 00:16:43,480
‎สาบานได้เลย
‎เขาใช้สีขาวทึบแสงเป็นโลชั่นผิวแทน

326
00:16:43,560 --> 00:16:45,840
‎เรื่องจริง 100 เปอร์เซ็นต์ สาบานได้เลย

327
00:16:45,920 --> 00:16:49,760
‎คนเผือกปกป้องเขาจากดวงอาทิตย์
‎พวกเขาบอกว่า "เอาฉันไป!"

328
00:16:49,840 --> 00:16:51,880
‎หยุดเลยเคลแมนน์ อย่าทำตัวโหลยโท่ยน่ะ

329
00:16:52,640 --> 00:16:54,680
‎เคลล์แมนน์ ทำไมคุณทำแบบนี้

330
00:16:55,560 --> 00:16:56,640
‎พวก

331
00:16:58,000 --> 00:16:59,400
‎เลิกบังคับผมได้แล้ว

332
00:16:59,480 --> 00:17:02,400
‎เป็นพฤติกรรมที่งี่เง่ามากที่ล้อสีผิวเขา

333
00:17:02,480 --> 00:17:04,520
‎แค่เพราะเขาขาว

334
00:17:04,600 --> 00:17:06,720
‎#ชีวิตคนขาวก็สำคัญ

335
00:17:06,800 --> 00:17:08,080
‎จริงๆ นะทุกคน หายนะสุดๆ

336
00:17:08,160 --> 00:17:12,240
‎เวลาหิมะตกครั้งแรก เขาจะหายไปเลยทันที

337
00:17:12,320 --> 00:17:13,640
‎เคลล์แมนน์เป็นคนพูด

338
00:17:14,240 --> 00:17:17,400
‎คุณปิดไฟแล้ว แต่เขายังอยู่ตรงนั้น

339
00:17:17,480 --> 00:17:21,160
‎เขาเป็นครูสอนพิเศษให้หิ่งห้อยน่ะ

340
00:17:21,920 --> 00:17:24,880
‎พวกหิ่งห้อยพูดว่า
‎"คุณทำได้ยังไง คุณเป็นชาวไร่นะ"

341
00:17:24,960 --> 00:17:27,240
‎พอได้แล้วเคลล์แมนน์
‎หยุดบังคับให้ผมทำแบบนี้เถอะ

342
00:17:27,320 --> 00:17:28,560
‎คุณนี่โหลยโท่ยจริงๆ

343
00:17:28,640 --> 00:17:29,920
‎หยุดได้แล้ว พอซะที

344
00:17:30,000 --> 00:17:32,680
‎เราอยู่ที่สวนสัตว์
‎หมีขั้วโลกเข้าไปเต้นกับเขาเลย

345
00:17:32,760 --> 00:17:36,600
‎พวกมันพูดว่า "คุณเป็นพวกเดียวกับเรา!"

346
00:17:36,680 --> 00:17:38,600
‎หยุดเถอะพวก! เพื่อนเอ๋ย!

347
00:17:39,360 --> 00:17:40,440
‎หยุดเถอะ

348
00:17:41,560 --> 00:17:43,320
‎โคตรทุเรศเลย

349
00:17:44,400 --> 00:17:47,680
‎เราทำแบบนี้ต่อไปไม่ได้ ทุเรศจริงๆ

350
00:17:47,760 --> 00:17:49,920
‎เขาทำให้ผีกลัว โอเค พอเลย

351
00:17:50,000 --> 00:17:51,720
‎ที่ผมพยายามจะบอกคือเขาเป็นคนสวิส

352
00:17:51,800 --> 00:17:56,880
‎เขาเลยมาหาผมแล้วบอกว่า
‎"ซาลิม นายต้องมาแบกเป้เที่ยว"

353
00:17:58,480 --> 00:18:03,240
‎สำหรับคนที่สงสัยว่ามันคืออะไร
‎มันคือภาษาเยอรมันสวิสที่ไร้ที่ติ สาบานได้

354
00:18:03,760 --> 00:18:07,320
‎ภาษาเยอรมันสวิสก็คือภาษาเยอรมันทั่วไปนี่แหละ

355
00:18:07,400 --> 00:18:10,120
‎โดยที่คุณจับโดนัลด์ ดั๊กกดน้ำไปพร้อมกันด้วย

356
00:18:10,200 --> 00:18:12,640
‎นั่นคือภาษาเยอรมันสวิส สาบานได้

357
00:18:12,720 --> 00:18:13,880
‎ร้อยเปอร์เซ็นต์

358
00:18:15,360 --> 00:18:16,520
‎ร้อยเปอร์เซ็นต์

359
00:18:17,040 --> 00:18:18,240
‎หายนะจริงๆ

360
00:18:18,800 --> 00:18:19,640
‎จริงๆ

361
00:18:20,280 --> 00:18:21,760
‎โดนัลด์อยู่นี่ ผ้าขนหนู แล้วก็…

362
00:18:21,840 --> 00:18:25,400
‎ฉัน… ไม่… อยู่… ที่นี่

363
00:18:25,520 --> 00:18:26,800
‎หายนะสุดๆ

364
00:18:26,880 --> 00:18:30,960
‎ถ้าคุณไม่เชื่อผม
‎พวกเขาเรียกเครื่องเงินว่า "เครื่องเงิน"

365
00:18:31,040 --> 00:18:33,760
‎หายนะสุดๆ สาบานให้ฟ้าผ่าตายเลย

366
00:18:33,840 --> 00:18:34,680
‎จริงๆ นะ

367
00:18:34,760 --> 00:18:37,400
‎รู้ไหมว่าการไปเที่ยวกับอะแล็งมันแย่แค่ไหน

368
00:18:37,480 --> 00:18:39,600
‎บางครั้งเขานั่งอยู่ข้างผมที่โรงแรม

369
00:18:39,680 --> 00:18:41,360
‎ผมนั่งดูทีวี

370
00:18:41,440 --> 00:18:44,520
‎และมีช่องที่ไม่อยู่ในรายการ
‎นึกออกใช่ไหมที่มันเป็นจอสีเทา

371
00:18:44,600 --> 00:18:47,040
‎แบบนี้… แล้วเขาก็เข้ามา "แม่ฮะ พ่อฮะ"

372
00:18:47,120 --> 00:18:48,600
‎ผมบอก "ไม่ใช่นะพวก นี่มัน…

373
00:18:49,480 --> 00:18:50,960
‎เสียงทีวีน่ะ

374
00:18:52,120 --> 00:18:53,880
‎มันคือเสียงทีวี มัน…

375
00:18:58,600 --> 00:19:01,360
‎- พวก มันคือเสียงทีวี"
‎- "แม่!" โอ้ ให้ตายสิ

376
00:19:01,440 --> 00:19:04,840
‎เขามีหมาที่แย่ที่สุดเท่าที่คนสวิสจะมี

377
00:19:04,920 --> 00:19:06,920
‎เขาเลี้ยงน้องหมาพันธุ์ปั๊ก

378
00:19:07,000 --> 00:19:10,000
‎เวลาผมไปหาเขา
‎ผมไม่เคยรู้เลยว่าใครพูด ทั้งคู่…

379
00:19:10,960 --> 00:19:12,880
‎ทั้งคู่เสียงเหมือนกันเปี๊ยบ แบบว่า…

380
00:19:13,440 --> 00:19:16,240
‎ผมบอก
‎"พวก ปล่อยโดนัลด์ไปเถอะ ทำอะไรอยู่น่ะ"

381
00:19:16,320 --> 00:19:17,320
‎หายนะสุดๆ

382
00:19:17,400 --> 00:19:19,680
‎คุณไม่คิดว่าปั๊กพูดเหมือนคนสวิสเหรอ

383
00:19:19,760 --> 00:19:23,280
‎ผมโทรไปสวิสเทเลคอมแล้วจับปั๊กไว้กับโทรศัพท์

384
00:19:24,840 --> 00:19:27,840
‎พวกเขาคุยกัน 38 นาที สาบานได้

385
00:19:27,920 --> 00:19:29,080
‎ร้อยเปอร์เซ็นต์

386
00:19:33,000 --> 00:19:34,080
‎จริงๆ นะ หายนะสุดๆ

387
00:19:34,600 --> 00:19:35,440
‎จริงๆ

388
00:19:35,520 --> 00:19:37,840
‎อย่าเดินทางไปสวิตเซอร์แลนด์เด็ดขาด

389
00:19:37,920 --> 00:19:40,080
‎พวกคุณที่อยากเดินทางไปที่นั่น

390
00:19:40,160 --> 00:19:42,640
‎ผมขอแนะนำให้ไปออสเตรีย ดีกว่าเยอะเลย

391
00:19:42,720 --> 00:19:45,960
‎ไปออสเตรียนะ อย่าไปเวียนนา

392
00:19:46,040 --> 00:19:48,040
‎เพราะ "มันจะทำให้คุณอึ้งกิมกี่"

393
00:19:48,120 --> 00:19:51,120
‎พวกเขาพูดว่า
‎"ดาส เฮาต์ส เด็น แบดล์ โอฟ เซตึน"

394
00:19:51,200 --> 00:19:53,320
‎ซึ่งคุณใช้กูเกิลแปลเอาได้

395
00:19:53,400 --> 00:19:55,920
‎"มันจะทำให้คุณอึ้งจนไอ้จ้อนไปอยู่ด้านข้างเลย"

396
00:19:56,600 --> 00:19:59,520
‎สาบานให้ฟ้าผ่าตายเลย แม้แต่ผู้หญิงยังพูดเลย

397
00:19:59,600 --> 00:20:01,960
‎"มันทำให้ฉันอึ้งจนไอ้จ้อนไปอยู่ด้านข้างเลย"

398
00:20:03,360 --> 00:20:04,720
‎สาบานได้เลยทุกคน

399
00:20:05,440 --> 00:20:06,920
‎สาบานได้

400
00:20:07,000 --> 00:20:09,120
‎"มันทำให้คุณอึ้งจนไอ้จ้อนไปอยู่ด้านข้างเลย"

401
00:20:09,200 --> 00:20:11,960
‎คนแอฟริกันออสเตรียจะพูดอีกแบบ

402
00:20:12,040 --> 00:20:14,160
‎"มันทำให้ฉันอึ้งจนไอ้จ้อนพันรอบก้นเลย"

403
00:20:14,240 --> 00:20:17,000
‎สาบานเลย หายนะสุดๆ ร้อยเปอร์เซ็นต์

404
00:20:22,560 --> 00:20:26,640
‎คนเอเชียพูดว่า
‎"มันทำให้ฉันอึ้งจนไอ้จ้อนไปอยู่ตรงกลางเลย"

405
00:20:27,160 --> 00:20:30,400
‎ตรงกลางโอเคนะ
‎นับถือเลย จริงๆ นะ หายนะสุดๆ

406
00:20:30,480 --> 00:20:32,760
‎คุณก็รู้ว่าการกินข้าวนอกบ้านมันเหนื่อยแค่ไหน

407
00:20:32,840 --> 00:20:35,200
‎ทุกครั้งที่พนักงานเสิร์ฟถามว่า "ไม่ชอบเหรอ"

408
00:20:35,280 --> 00:20:36,200
‎"เปล่านะ ก็อร่อยดี"

409
00:20:36,280 --> 00:20:38,840
‎"ไส้กรอกของคุณอยู่ที่ 7.30 น.
‎ผมเห็นมันอยู่ตรงนั้น

410
00:20:38,920 --> 00:20:41,400
‎ต้องอยู่ที่ 6.45 น. หรือ 7.15 น.สิ ไม่งั้น…"

411
00:20:41,480 --> 00:20:43,240
‎รับประกันคืนเงิน สุดยอด

412
00:20:43,320 --> 00:20:44,880
‎ผมสังเกตเห็นว่า

413
00:20:44,960 --> 00:20:48,200
‎มันแย่แค่ไหนที่ต้องเผชิญสิ่งที่เรากำลังเผชิญ

414
00:20:48,280 --> 00:20:50,400
‎เพราะสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นตอนนี้

415
00:20:50,480 --> 00:20:53,920
‎พวกคุณทุกคนนั่งอยู่ตรงนี้เหมือนสำเนา
‎ทุกอย่างมัน…

416
00:20:54,720 --> 00:20:55,640
‎ไม่หรอก

417
00:20:55,720 --> 00:20:59,240
‎นี่คือประวัติศาสตร์จริงๆ

418
00:20:59,320 --> 00:21:01,680
‎สิ่งที่เกิดขึ้นตอนนี้กำลังจะเป็นประวัติศาสตร์

419
00:21:01,760 --> 00:21:06,080
‎ในปี 2100 พวกเขาจะเอาเหตุการณ์นี้
‎ไปเป็นปกหนังสือประวัติศาสตร์

420
00:21:06,160 --> 00:21:07,400
‎จากนั้นเราจะ

421
00:21:07,480 --> 00:21:10,720
‎พวกเราคนหนึ่งจะไปเป็นพยานร่วมสมัย

422
00:21:10,800 --> 00:21:13,920
‎เจเรมี ปาสคาล อายุ 100 ปีที่โผล่ไป

423
00:21:14,000 --> 00:21:15,920
‎"สวัสดี ฉันเป็นพยานร่วมสมัย"

424
00:21:16,440 --> 00:21:17,280
‎เพราะว่า…

425
00:21:17,840 --> 00:21:22,040
‎พร้อมด้วยรอยสักเหนือก้นที่อยู่บนท้องเขาว่า
‎"ฉันเป็นพยานร่วมสมัย"

426
00:21:22,120 --> 00:21:27,520
‎พยานในปี 2100
‎ไม่เข้าใจอะไรเท่าพยานในวันนี้หรอก

427
00:21:27,600 --> 00:21:31,000
‎สมัยพวกเราเรียนหนังสือ
‎มักจะมีผู้ชายจากสงครามโลกครั้งที่สองเสมอ

428
00:21:31,080 --> 00:21:33,480
‎ชาวเยอรมันทุกคนต่อต้านฮิตเลอร์ อันนั้นแน่นอน

429
00:21:33,560 --> 00:21:35,960
‎ทุกคนเลย ไม่มีอะไรพิสูจน์ได้

430
00:21:36,040 --> 00:21:39,120
‎ไม่มีใครถ่ายรูปเซลฟี่ลงไอจีชิลๆ กับฮิตเลอร์

431
00:21:39,680 --> 00:21:41,600
‎#ชิลๆ กับฮิตเลอร์

432
00:21:41,680 --> 00:21:43,200
‎ไม่มีอะไรแบบนั้นจริงๆ

433
00:21:43,280 --> 00:21:45,960
‎#จิตใจเขามั่นคงต่อพรรคนาซี

434
00:21:46,040 --> 00:21:49,000
‎ไม่มีเรื่องแบบนั้นเลย นึกออกใช่ไหม

435
00:21:52,320 --> 00:21:53,400
‎ไม่มีหรอก

436
00:21:54,200 --> 00:21:57,840
‎พวกเขาจะพูดอะไรก็ได้
‎พวกเขาเล่าเรื่องเดียวกันหมด

437
00:21:57,920 --> 00:22:00,600
‎"ฮิตเลอร์แม่งโคตรโหลยโท่ย
‎ฉันพูดต่อหน้ามันเลย

438
00:22:00,680 --> 00:22:04,600
‎ฉันเอาหนวดจิ๋มของมันยัดใส่ก้นมัน
‎ไสหัวไปซะไอ้เวร!

439
00:22:04,680 --> 00:22:07,720
‎มานี่ไอ้สวะ มีปัญหาอะไรวะ

440
00:22:07,800 --> 00:22:09,240
‎ว่าไงเกอริง ไอ้อ้วน!

441
00:22:09,320 --> 00:22:10,840
‎ฉันซ่อนบิ๊กแมคของมันไว้

442
00:22:11,360 --> 00:22:14,240
‎เอาหมูชุบแป้งทอดให้มัน
‎ฉันซ่อนแว่นของฮิมม์เลอร์ไว้"

443
00:22:14,320 --> 00:22:17,960
‎"ฉันคือชนชาติปกครอง" นั่นคือเรื่องราว
‎ของพวกเขาเพราะพวกเขาไม่มีหลักฐาน

444
00:22:18,040 --> 00:22:21,200
‎สิ่งที่แย่ที่สุดคือเมื่ออินฟลูเอนเซอร์ในวันนี้

445
00:22:21,280 --> 00:22:24,280
‎คืออินฟลูเอนเซอร์ในปี 2100

446
00:22:24,360 --> 00:22:27,760
‎แต่อินฟลูเอนเซอร์แก่ๆ ที่อยู่มาเป็นร้อยปีพูดว่า

447
00:22:27,840 --> 00:22:32,200
‎"นี่พวก ต้องใช้หลอดสวนด้วยไหม
‎จากนั้นก็ปัดขึ้นและจองไว้

448
00:22:32,280 --> 00:22:33,440
‎หลอดสวน"

449
00:22:34,040 --> 00:22:34,880
‎"ปัดขึ้น"

450
00:22:37,520 --> 00:22:38,480
‎"ขอร้องล่ะทุกคน

451
00:22:39,520 --> 00:22:41,560
‎ของนายก็ไม่ขันเหมือนกันใช่ไหม ปัดขึ้นสิ!

452
00:22:41,640 --> 00:22:45,920
‎ใช้รหัส "ฟล็อปปี้ดิ๊ก"
‎เพื่อรับส่วนลด 20 เปอร์เซ็นต์

453
00:22:46,000 --> 00:22:47,280
‎จัดมาเลย!"

454
00:22:48,920 --> 00:22:51,440
‎เพราะฉะนั้นบทเรียนในวันนี้คือ

455
00:22:51,520 --> 00:22:53,200
‎อย่าไปออสเตรีย

456
00:22:53,280 --> 00:22:55,840
‎อย่าซูริค ไปญี่ปุ่นเท่านั้น

457
00:22:55,920 --> 00:22:58,280
‎ญี่ปุ่นเป็นประเทศที่ดีที่สุด ใครเคยไปบ้าง

458
00:22:58,360 --> 00:23:00,600
‎มีสองคน นับถือเลย

459
00:23:00,680 --> 00:23:01,960
‎ไปญี่ปุ่นเมืองไหนครับ

460
00:23:02,640 --> 00:23:06,840
‎โตเกียว นั่นคือสิ่งที่ผมจะตอบถ้าผมไม่เคยไป

461
00:23:06,920 --> 00:23:09,840
‎เขาตอบแบบฟรีสไตล์ เจ๋งมาก สุดยอด

462
00:23:10,840 --> 00:23:12,400
‎เขายืนยันได้ จริงๆ เลย

463
00:23:12,480 --> 00:23:14,720
‎พวกเขาคิดหาทางได้แล้ว จริงๆ นะ

464
00:23:14,800 --> 00:23:16,400
‎ในขณะที่เรา ในช่วงโคโรนา…

465
00:23:16,480 --> 00:23:19,840
‎คุณเคยเห็นคนกักตุนกระดาษชำระไหม

466
00:23:19,920 --> 00:23:23,640
‎"อะไรนะ ไวรัสอันตรายเหรอ
‎ฉันต้องดูแลรูตูดของฉัน

467
00:23:23,720 --> 00:23:27,440
‎แล้วรูตูดฉันล่ะ
‎ฉันจะทำความสะอาดรูตูดยังไง"

468
00:23:27,520 --> 00:23:28,800
‎พวกมุสลิมบอกว่า

469
00:23:28,880 --> 00:23:32,200
‎"พวก ก็ใช้ฝักบัวรดน้ำสิ แล้วหุบปากซะ"

470
00:23:42,280 --> 00:23:43,360
‎นั่นแหละ

471
00:23:43,440 --> 00:23:45,760
‎ไม่ใช่ญี่ปุ่น พวกเขาไปถึงอีกระดับแล้ว

472
00:23:45,840 --> 00:23:47,880
‎ไม่มีกระดาษชำระ ไม่มีฝักบัวรดน้ำ

473
00:23:47,960 --> 00:23:52,080
‎พวกเขามีแค่โถส้วม
‎ที่พ่นการเต้นกลางสายฝนออกมาแบบอัตโนมัติ

474
00:23:52,160 --> 00:23:55,480
‎คุณนั่งอยู่ตรงนั้น กดปุ่ม
‎แล้วก็เจอการเต้นกลางสายฝนแบบญี่ปุ่นเลย

475
00:23:58,640 --> 00:24:02,200
‎สาบานได้เลย
‎เหมือนยัดปืนฉีดน้ำใส่ก้นคุณ นั่นแหละ

476
00:24:03,080 --> 00:24:05,160
‎สาบานได้เลย

477
00:24:05,240 --> 00:24:06,200
‎จริงๆ นะ

478
00:24:07,760 --> 00:24:09,280
‎คุณมองไปในโถส้วม

479
00:24:09,360 --> 00:24:12,360
‎แล้วเห็นเซนิกาเมะกับคาเม็กซ์กำลังพ่นน้ำกันอยู่

480
00:24:13,080 --> 00:24:15,960
‎เจออีกสามตูด เราก็พร้อมไปทัวร์กันแล้ว

481
00:24:17,200 --> 00:24:18,680
‎ผมเคยบอกผู้ชายญี่ปุ่นคนหนึ่งว่า

482
00:24:18,760 --> 00:24:21,000
‎"พวก ไอ้นั่นมันดีมากเลย…

483
00:24:21,080 --> 00:24:24,280
‎มันทำให้ไอ้จ้อนของผมพันรอบก้นเลย
‎มันเจ๋งมาก

484
00:24:24,920 --> 00:24:26,320
‎แต่กระดาษชำระอยู่ไหนเหรอ"

485
00:24:26,400 --> 00:24:27,480
‎เขาโมโหเลย

486
00:24:27,560 --> 00:24:30,280
‎"ไอ้พวกตะวันตกเวรตะไล

487
00:24:30,360 --> 00:24:34,520
‎พวกนายฆ่าต้นไม้เป็นล้านต้น
‎ผ่านก้นนายลงไปในโถส้วม

488
00:24:35,040 --> 00:24:36,880
‎พวกนายคือความอัปยศของมนุษยชาติ

489
00:24:36,960 --> 00:24:39,280
‎ผมบอก "ใจเย็นๆ ไอ้นักฆ่าโลมา

490
00:24:39,360 --> 00:24:41,680
‎พูดทำไมวะเนี่ย พวก

491
00:24:41,760 --> 00:24:45,240
‎นายเพิ่งกินแซนด์วิชปลาวาฬเข้าไป ใจเย็นๆ

492
00:24:45,320 --> 00:24:48,400
‎ทำไมนายไม่หุบปากซะ"

493
00:24:49,560 --> 00:24:51,880
‎คนญี่ปุ่นเทียบกับพวกเราไม่ได้หรอก

494
00:24:51,960 --> 00:24:54,160
‎วันๆ พวกเขากินอะไรกัน

495
00:24:54,240 --> 00:24:57,200
‎ปลา ข้าว ซุปมิโซะ ที่นั่นมีแค่นั้น

496
00:24:57,280 --> 00:25:01,240
‎ถ้าวันๆ คุณกินแต่ของแบบนั้น
‎สุดท้ายคุณจะขี้เหมือนแกะ

497
00:25:02,040 --> 00:25:04,360
‎การเคลื่อนไหวของลำไส้ใช้เวลาสามวินาที
‎เข้าส้วมปุ๊บ

498
00:25:05,760 --> 00:25:06,600
‎เสร็จแล้ว

499
00:25:07,320 --> 00:25:08,960
‎นั่งยองๆ ทีเดียวก็ออกหมดเลย

500
00:25:12,480 --> 00:25:14,520
‎นี่แหละต้นกำเนิดของซูโม่

501
00:25:14,600 --> 00:25:15,440
‎แบบนี้

502
00:25:16,560 --> 00:25:17,400
‎นั่นแหละ

503
00:25:17,960 --> 00:25:20,680
‎คนญี่ปุ่นพวกนี้ไม่รู้ว่ามันเป็นยังไง

504
00:25:20,760 --> 00:25:23,920
‎ที่ต้องสวาปามเคบับตอนตีสาม

505
00:25:25,360 --> 00:25:29,160
‎นักเก็ตชิลีชีสกับซอสเผ็ดกัมมันตรังสี

506
00:25:30,000 --> 00:25:32,160
‎ถ้าคุณกินสารกัมมันตรังสีพวกนั้นเข้าไป

507
00:25:32,240 --> 00:25:35,000
‎แล้ววันรุ่งขึ้นคุณทิ้งระเบิดฮิโรชิมะ

508
00:25:35,880 --> 00:25:37,600
‎อาจต้องใช้เวลาสักพักถึงจะ…

509
00:25:40,960 --> 00:25:45,560
‎คุณจะต้องใช้ต้นไม้อย่างน้อยทั้งต้น ทั้งต้น

510
00:25:45,640 --> 00:25:46,720
‎ไม่งั้นก็จบเห่

511
00:25:46,800 --> 00:25:48,880
‎ขอบคุณครับ เป็นเกียรติจริงๆ

512
00:25:53,920 --> 00:25:56,000
‎ท่านผู้มีเกียรติทุกท่านครับ

513
00:25:56,080 --> 00:25:58,600
‎ขอเสียงปรบมือต้อนรับนักแสดงตลกชาวสวิส

514
00:25:58,680 --> 00:26:00,080
‎อะแล็ง เฟร!

515
00:26:01,840 --> 00:26:02,880
‎ขอบคุณครับ

516
00:26:03,600 --> 00:26:04,520
‎ขอบคุณมาก

517
00:26:05,040 --> 00:26:06,360
‎ขอบคุณ

518
00:26:06,440 --> 00:26:09,120
‎ดีจังเลย ขอบคุณ

519
00:26:09,200 --> 00:26:10,080
‎ขอบคุณครับ

520
00:26:11,200 --> 00:26:12,040
‎ขอบคุณครับ

521
00:26:12,840 --> 00:26:15,360
‎ก่อนที่จะเริ่ม ผมอยากพูดอะไรเรื่องหนึ่ง

522
00:26:15,440 --> 00:26:17,880
‎เป็นเรื่องที่สำคัญสำหรับผมมาก

523
00:26:18,960 --> 00:26:20,480
‎ผมไม่ได้ขาวขนาดนั้น

524
00:26:21,920 --> 00:26:24,440
‎แค่อยากเคลียร์เรื่องนี้ตั้งแต่แรกน่ะ

525
00:26:24,520 --> 00:26:28,800
‎พวกเราดีใจมากที่งานนี้เกิดขึ้นได้

526
00:26:28,880 --> 00:26:31,560
‎ใช่ ปรบมือให้ตัวเองหน่อยครับ

527
00:26:33,080 --> 00:26:36,600
‎ผมแต่งตัวเก๋เป็นพิเศษเพื่อพวกคุณ
‎เจ๋งใช่ไหมล่ะ ขอบคุณครับ

528
00:26:37,960 --> 00:26:38,880
‎รู้ไหม…

529
00:26:40,600 --> 00:26:43,720
‎สูทผมได้รับเสียงปรบมือ
‎มากกว่ามุกตลกของผมซะอีก น่าเศร้าจัง

530
00:26:43,800 --> 00:26:45,720
‎- "การแสดงเป็นไงบ้าง"
‎- "อะแล็งเก๋มาก

531
00:26:46,680 --> 00:26:49,040
‎แม่เขาต้องมีความสุขแน่"

532
00:26:50,240 --> 00:26:53,520
‎ทุกคน ขอพูดตรงๆ นะ

533
00:26:53,600 --> 00:26:56,160
‎ในฐานะนักแสดงตลก ทุกการแสดงไม่เหมือนกัน

534
00:26:56,840 --> 00:26:58,640
‎คุณไม่รู้หรอกว่าจะมีอะไรรอคุณอยู่

535
00:26:58,720 --> 00:27:02,320
‎การแสดงที่แปลกที่สุดของผมคือ
‎การแสดงที่ภาคใต้ ที่นูเรมเบิร์ก

536
00:27:02,400 --> 00:27:06,040
‎คนดูมีความสุขมาก มากเกินไป

537
00:27:06,120 --> 00:27:08,160
‎พวกเขาหัวเราะกันจนอาคารแทบถล่ม

538
00:27:08,240 --> 00:27:11,240
‎มีผู้หญิงคนหนึ่งที่นั่งแถวแรก
‎หัวเราะเป็นบ้าเป็นหลัง

539
00:27:11,320 --> 00:27:13,040
‎เธอสติแตกไปเลย

540
00:27:13,120 --> 00:27:14,240
‎เธอเป็นแบบนี้ตลอดเวลา…

541
00:27:16,480 --> 00:27:19,080
‎เวลาที่มีคนหัวเราะแรงๆ

542
00:27:19,160 --> 00:27:20,920
‎คุณก็ต้องหัวเราะด้วย

543
00:27:21,560 --> 00:27:23,800
‎ผมแบบว่า…

544
00:27:23,880 --> 00:27:25,680
‎แล้วเธอก็แบบ…

545
00:27:25,760 --> 00:27:26,880
‎แล้วผมก็…

546
00:27:26,960 --> 00:27:29,240
‎แล้วอยู่ๆ ก็ตู้ม! เธอล้มหน้าคว่ำ

547
00:27:30,160 --> 00:27:32,080
‎แล้วผมก็แบบว่า…

548
00:27:32,800 --> 00:27:35,360
‎เราต้องหยุดการแสดงเลย

549
00:27:35,880 --> 00:27:38,000
‎พวกเขาพาหมอเข้ามา

550
00:27:38,520 --> 00:27:40,160
‎พวกเขาอุ้มเธอกลับขึ้นมา

551
00:27:40,800 --> 00:27:44,480
‎เธอรู้สึกดีขึ้น แล้วผมก็ถามหมอ

552
00:27:44,560 --> 00:27:47,480
‎"เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น"

553
00:27:48,080 --> 00:27:49,000
‎เขาบอกว่า

554
00:27:49,080 --> 00:27:53,480
‎"คุณเฟร ผู้หญิงคนนี้ชักเกร็งจากการหัวเราะ"

555
00:27:54,000 --> 00:27:56,200
‎นี่เรื่องจริงนะ

556
00:27:56,280 --> 00:27:58,040
‎เธอหัวเราะหนักมาก

557
00:27:58,120 --> 00:28:02,440
‎จนระบบไหลเวียนโลหิตของเธอพัง

558
00:28:02,920 --> 00:28:08,120
‎แล้วความรู้สึกแรกของผม
‎ในเสี้ยววินาทีนั้นคืออะไรรู้ไหม

559
00:28:08,200 --> 00:28:09,280
‎ภูมิใจ

560
00:28:10,800 --> 00:28:13,560
‎แต่มันไม่นานหรอกนะ แค่แป๊บเดียว

561
00:28:13,640 --> 00:28:14,880
‎ไม่นานหรอก

562
00:28:16,720 --> 00:28:19,000
‎แม่ผมโทรมาถามว่า "การแสดงเป็นไงบ้าง

563
00:28:19,080 --> 00:28:23,280
‎"ผมเกือบฆ่าคนตายแล้ว ผมตลกมาก "

564
00:28:25,320 --> 00:28:28,560
‎รู้ไหมว่าเสียงหัวเราะนี้ทำให้ผมนึกถึงอะไร

565
00:28:28,640 --> 00:28:30,680
‎มันมีท่าทางอยู่แบบหนึ่งครับ

566
00:28:31,240 --> 00:28:33,640
‎ที่คุณจะทำแบบนี้…

567
00:28:34,600 --> 00:28:36,440
‎ผมมีเพื่อน

568
00:28:36,520 --> 00:28:38,320
‎และเขาทำแบบนี้จริงๆ

569
00:28:38,400 --> 00:28:40,440
‎เขาชอบทำ…

570
00:28:40,520 --> 00:28:42,600
‎และผมรู้ว่าทำไมคนเราชอบทำแบบนั้น

571
00:28:42,680 --> 00:28:45,560
‎พวกเขารู้ว่ามันดูน่ารักแค่ไหน

572
00:28:45,640 --> 00:28:48,680
‎และพวกเขารู้ว่าคุณโกรธพวกเขาไม่ได้

573
00:28:48,760 --> 00:28:51,680
‎ไม่มีทาง ผมเคยให้ราชิดยืมรถและเขาบอกว่า

574
00:28:51,760 --> 00:28:54,640
‎"อะแล็ง ฉันขับรถนายไปชนมา"

575
00:28:54,720 --> 00:28:57,160
‎ผมบอก "ราชิด! ทำไมทำแบบนั้น"

576
00:28:59,520 --> 00:29:02,440
‎"มานี่เลย เจ้าตัวเล็ก นายน่ารักจริงๆ"

577
00:29:03,720 --> 00:29:07,200
‎ผมเป็นคนสวิส เราก็ถูกเหมารวมเหมือนกัน
‎ผมเบื่อสุดๆ

578
00:29:07,280 --> 00:29:09,440
‎หลังจบการแสดง ผู้ชายคนหนึ่งพูดกับผมว่า

579
00:29:09,520 --> 00:29:14,040
‎"นี่ คนสวิสอย่างพวกคุณน่ะ
‎รวยกันหมดเลยใช่ไหม"

580
00:29:14,120 --> 00:29:15,080
‎แล้วผมก็ตอบว่า

581
00:29:16,080 --> 00:29:16,920
‎"ใช่"

582
00:29:17,800 --> 00:29:19,400
‎แล้วผมก็ซื้อเขามา

583
00:29:20,160 --> 00:29:22,080
‎ตอนนี้เขาเป็นของผมแล้วจริงๆ

584
00:29:22,160 --> 00:29:23,640
‎ชาวเยอรมันตัวน้อย

585
00:29:24,760 --> 00:29:26,000
‎เขาอยู่ในตู้เสื้อผ้าผม

586
00:29:26,800 --> 00:29:30,200
‎ผมไม่เคยปล่อยเขาออกมาเลย
‎นี่เรื่องจริง เขาเป็นของผม!

587
00:29:30,680 --> 00:29:31,680
‎ผมซื้อเขามา

588
00:29:34,360 --> 00:29:37,080
‎สังเกตได้ว่ามีแต่ชาวต่างชาติที่ปรบมือ

589
00:29:37,160 --> 00:29:39,120
‎พวกเขาแบบว่า "คุณทำแบบนั้นจริงๆ เหรอ"

590
00:29:40,880 --> 00:29:41,840
‎ผม…

591
00:29:41,920 --> 00:29:44,880
‎ผมไม่ค่อยพูดเรื่องการเมืองบนเวที น้อยมาก

592
00:29:44,960 --> 00:29:48,480
‎ผมเคยเล่นมุกเกี่ยวกับ
‎พรรคค่อนข้างฝ่ายขวาของเยอรมันไม่กี่มุก

593
00:29:48,560 --> 00:29:49,680
‎พรรคทางเลือกเพื่อเยอรมนี

594
00:29:49,760 --> 00:29:51,960
‎ไม่ใช่เพราะเราแค่ไม่เห็นด้วย

595
00:29:52,040 --> 00:29:54,640
‎นี่มันประชาธิปไตยนะ คุณต้องทนให้ได้

596
00:29:54,720 --> 00:29:58,960
‎รู้ไหมว่าทำไมผมถึงทนพวกเขาไม่ได้
‎เพราะผมแก่เกินไปสำหรับเรื่องไร้สาระ

597
00:29:59,040 --> 00:30:01,120
‎ผมทนเรื่องไร้สาระไม่ไหวอีกต่อไป

598
00:30:01,200 --> 00:30:03,760
‎เรื่องที่ไม่เข้าท่าสำหรับผมทั้งหลายแหล่

599
00:30:03,840 --> 00:30:07,640
‎พรรคทางเลือกเพื่อเยอรมนี
‎และกลุ่มเพกีดาร่วมกัน

600
00:30:07,720 --> 00:30:10,480
‎ต่อต้านอิสลามานุวัฒน์ของตะวันตกอย่างใหญ่โต

601
00:30:10,560 --> 00:30:12,760
‎พวกเขาถือป้ายไปทั่ว

602
00:30:12,840 --> 00:30:16,080
‎มีคนถือป้ายอันใหญ่อยู่ข้างหน้าเขียนว่า

603
00:30:16,160 --> 00:30:18,920
‎นี่ผมยกคำพูดเขามาเลยนะ มันเขียนว่า

604
00:30:19,960 --> 00:30:25,680
‎"เราไม่ต้องการจอมข่มขืนชาวต่างชาติ!"

605
00:30:28,920 --> 00:30:30,480
‎ไม่มีใครต้องการอยู่แล้ว!

606
00:30:31,680 --> 00:30:33,480
‎ผมก็ไม่ต้องการเหมือนกัน

607
00:30:33,960 --> 00:30:37,520
‎ผมไม่เคยไปงานปาร์ตี้แล้วพูดว่า
‎"นี่ จอมข่มขืนมารึยัง

608
00:30:38,360 --> 00:30:43,680
‎แล้วกริ่งก็ดังขึ้น "สวัสดี ฉันเอง จอมข่มขืน!"

609
00:30:43,760 --> 00:30:46,560
‎"เดี๋ยวนะ จอมข่มขืนแบบไหน"

610
00:30:46,640 --> 00:30:49,840
‎- "คนเยอรมันไง"
‎- "เข้ามาได้"

611
00:30:50,560 --> 00:30:52,800
‎ผมแก่เกินไปสำหรับเรื่องไร้สาระ

612
00:30:52,880 --> 00:30:57,800
‎ผมเห็นว่ามีการต่อต้านการประท้วง
‎เรื่องชีวิตคนดำก็สำคัญ

613
00:30:57,880 --> 00:30:59,120
‎คนที่พูดว่า

614
00:30:59,200 --> 00:31:03,680
‎"ฉันว่ามันไม่โอเค
‎ที่พวกเขาจะอยากมีสิทธิ์เหมือนพวกเรา"

615
00:31:03,760 --> 00:31:07,560
‎พวกเขาสัมภาษณ์ผู้หญิงคนหนึ่งในสหรัฐฯ
‎และเธอบอกว่า

616
00:31:07,640 --> 00:31:09,920
‎เธอไม่ได้ต่อต้านอะไรคนดำนะ

617
00:31:10,000 --> 00:31:13,880
‎เธอแค่คิดว่าคนดำกับคนขาวเข้ากันไม่ได้

618
00:31:14,640 --> 00:31:19,040
‎ฟังนะ ผู้หญิงวัยผู้ใหญ่ในศตวรรษที่ 21 พูดว่า

619
00:31:19,120 --> 00:31:22,600
‎เธอไม่เชื่อว่าคนดำกับคนขาวจะเข้ากันได้

620
00:31:22,680 --> 00:31:24,200
‎ผมจะบอกอะไรให้นะ

621
00:31:24,280 --> 00:31:27,000
‎มีที่เดียวในโลกเท่านั้น

622
00:31:27,080 --> 00:31:29,400
‎ที่ดำกับขาวอยู่ร่วมกันไม่ได้

623
00:31:29,480 --> 00:31:31,040
‎นั่นคือเครื่องซักผ้า

624
00:31:32,400 --> 00:31:34,080
‎ที่เดียวเท่านั้น

625
00:31:35,120 --> 00:31:36,040
‎ที่เดียว

626
00:31:36,760 --> 00:31:38,200
‎ที่อื่นได้หมด

627
00:31:38,800 --> 00:31:39,640
‎ที่เดียวเท่านั้น

628
00:31:41,440 --> 00:31:42,800
‎หนึ่งเดียวเท่านั้น

629
00:31:46,040 --> 00:31:47,880
‎ผมมีพี่ชายคนหนึ่ง

630
00:31:47,960 --> 00:31:51,120
‎และนี่คือความจริงสำหรับทุกคนที่มีพี่น้อง

631
00:31:51,200 --> 00:31:53,320
‎มีการพิสูจน์ทางวิทยาศาสตร์แล้ว

632
00:31:53,400 --> 00:31:55,400
‎ระหว่างพี่น้องทุกคน มักจะมี

633
00:31:56,520 --> 00:31:57,560
‎คนที่หน้าตาดี

634
00:31:58,760 --> 00:31:59,960
‎และคนที่ตลก

635
00:32:00,440 --> 00:32:01,600
‎นั่นคือความจริง

636
00:32:01,680 --> 00:32:05,360
‎และพวกคุณทุกคนคิดว่า
‎"ไม่ สำหรับเรามันไม่ใช่"

637
00:32:05,440 --> 00:32:07,000
‎นั่นเพราะคุณเป็นคนที่ตลก

638
00:32:08,400 --> 00:32:10,440
‎มีแต่คนหน้าตาดีเท่านั้นที่หัวเราะ

639
00:32:10,520 --> 00:32:12,120
‎"หัวเราะสิ ควาซิโมโด

640
00:32:12,760 --> 00:32:14,400
‎เขาพูดถึงคุณนะ หัวเราะสิ"

641
00:32:15,280 --> 00:32:18,360
‎ถ้าคุณสงสัยว่าแล้วของผมเป็นยังไง

642
00:32:18,880 --> 00:32:20,240
‎คุณเดาได้เลย

643
00:32:20,760 --> 00:32:22,000
‎ผมเป็นคนที่ตลก

644
00:32:22,080 --> 00:32:24,560
‎พี่ชายผมหน้าตาดี หน้าตาเหมือนนายแบบเลย

645
00:32:24,640 --> 00:32:26,520
‎ผมเกลียดเขา

646
00:32:27,160 --> 00:32:28,400
‎เขาเป็นผู้ใหญ่เสมอ

647
00:32:28,480 --> 00:32:32,320
‎เขาเกิดมาเป็นผู้ใหญ่
‎เขาเกิดมาพร้อมชุดสูทและแว่นตาข้างเดียว

648
00:32:32,400 --> 00:32:35,160
‎"บัญชีธนาคารฉันอยู่ไหน"
‎เขาเป็นผู้ใหญ่มาตั้งแต่แรก

649
00:32:35,240 --> 00:32:38,120
‎ตอนเด็กๆ คุณสามารถส่งเขา
‎ไปทำได้ทุกอย่าง เช่น ซื้อของ

650
00:32:38,200 --> 00:32:39,160
‎ตอนอายุสี่ขวบ

651
00:32:39,240 --> 00:32:42,600
‎แม่ผมบอก "มิเคล ไปร้านค้าหน่อยได้ไหม"

652
00:32:42,680 --> 00:32:45,480
‎"ได้เลยครับแม่" ไอ้โง่นั่นพูดแบบนั้น

653
00:32:45,560 --> 00:32:48,480
‎คุณส่งผมไปไม่ได้เลย "ไปซื้อนมซิ" ผมกลับมา…

654
00:32:48,560 --> 00:32:50,240
‎- "นมล่ะ"
‎- "ผมดื่มหมดแล้ว"

655
00:32:51,200 --> 00:32:53,080
‎- "แล้วเงินทอนล่ะ"
‎- "ผมกินเข้าไปแล้ว"

656
00:32:53,160 --> 00:32:55,240
‎ผมเป็นเด็กที่โง่มาก

657
00:32:55,320 --> 00:32:57,440
‎ทุกคนหัวเราะเยาะผม ทุกคนจริงๆ

658
00:32:57,520 --> 00:32:59,880
‎ผมมีเพื่อนบ้านเป็นดาวน์ซินโดรมคนหนึ่ง

659
00:32:59,960 --> 00:33:02,160
‎แม้แต่เขายังบอกว่า "โห ไอ้โง่"

660
00:33:11,280 --> 00:33:13,240
‎รู้ไหมว่าทำไมผมถึงคิดว่าเล่นมุกนี้ได้

661
00:33:13,320 --> 00:33:17,280
‎ผมเคยทำงานกับคนที่เป็นดาวน์ซินโดรม

662
00:33:17,360 --> 00:33:21,120
‎และพวกเขาเป็นคนที่เจ๋งและใจกว้างมาก

663
00:33:21,200 --> 00:33:22,480
‎พวกเขาชอบหัวเราะ

664
00:33:22,560 --> 00:33:25,440
‎เพื่อนบ้านผมขำมุกนี้มากที่สุด

665
00:33:25,520 --> 00:33:27,280
‎และผมว่ามันเจ๋งครับถ้าคุณขำเรื่องนั้นได้

666
00:33:27,360 --> 00:33:29,800
‎ผมเคยเล่นมุกนี้บนเวทีครั้งหนึ่ง

667
00:33:29,880 --> 00:33:31,800
‎และผู้ชายคนหนึ่งในกลุ่มคนดูแบบว่า…

668
00:33:33,440 --> 00:33:35,720
‎ผมบอก "ดูสิว่ามันเจ๋งแค่ไหน"

669
00:33:35,800 --> 00:33:36,880
‎ผมเล่นมุกนี้

670
00:33:36,960 --> 00:33:40,680
‎และคนที่หัวเราะมากที่สุด
‎คือคนที่เป็นดาวน์ซินโดรม

671
00:33:40,760 --> 00:33:42,720
‎เขามองผมแล้วพูดว่า "ผมไม่ได้เป็น"

672
00:33:46,360 --> 00:33:47,600
‎เงิบเลย

673
00:33:49,440 --> 00:33:50,480
‎ทุกคนครับ

674
00:33:50,560 --> 00:33:51,400
‎พี่ชายผม…

675
00:33:51,480 --> 00:33:53,840
‎ผมมันโง่ แต่เขาก็เหมือนกัน

676
00:33:53,920 --> 00:33:55,880
‎เขาแค่ฉลาดเมื่อเทียบกับผม

677
00:33:55,960 --> 00:33:57,280
‎เราเป็นพี่น้องกัน

678
00:33:57,360 --> 00:33:59,480
‎เราพยายามชิงดีชิงเด่นกันตลอด

679
00:33:59,560 --> 00:34:02,600
‎กับเรื่องโง่ๆ เรื่องที่ไม่เข้าท่า เช่น

680
00:34:02,680 --> 00:34:05,320
‎"ฉันขี่จักรยานได้นานกว่านาย"

681
00:34:05,400 --> 00:34:07,720
‎"ไม่จริง ฉันขี่ได้นานกว่านาย"

682
00:34:07,800 --> 00:34:10,680
‎จากนั้นเราก็ขี่จักรยาน
‎วนเป็นวงกลมอยู่แปดชั่วโมง

683
00:34:11,520 --> 00:34:13,320
‎เหมือนคนโง่สองคนจริงๆ

684
00:34:14,240 --> 00:34:17,440
‎พอมีคนมาหาแม่ผม "ไง เด็กๆ เป็นไงบ้าง"

685
00:34:17,520 --> 00:34:18,560
‎"พวกเขาโง่"

686
00:34:19,840 --> 00:34:21,560
‎"มองออกไปนอกหน้าต่างสิ

687
00:34:22,080 --> 00:34:24,480
‎พวกเขาขี่จักรยานมาแปดชั่วโมงแล้ว

688
00:34:25,040 --> 00:34:27,400
‎ไอ้คนทางซ้ายที่อัปลักษณ์น่ะโง่กว่า"

689
00:34:30,280 --> 00:34:31,200
‎ใช่ครับ

690
00:34:35,200 --> 00:34:36,600
‎ผมเป็นเด็กโง่

691
00:34:38,840 --> 00:34:40,600
‎ผมชอบ…

692
00:34:40,680 --> 00:34:43,720
‎ผมชอบสัตว์และชอบดูสารคดีสัตว์มาแต่ไหนแต่ไร

693
00:34:44,200 --> 00:34:47,720
‎คุณเรียนรู้สิ่งที่คุณจะไม่ได้ใช้อีก

694
00:34:48,240 --> 00:34:51,000
‎ผมเห็นบางอย่างที่ผมคิดว่าเหมาะกับตอนนี้มาก

695
00:34:51,080 --> 00:34:53,400
‎และนี่เป็นเรื่องจริง

696
00:34:53,480 --> 00:34:56,080
‎มีปลาดาวอยู่ชนิดหนึ่ง

697
00:34:56,600 --> 00:35:00,240
‎และ 20 เปอร์เซ็นต์ ของปลาดาวพวกนี้

698
00:35:00,320 --> 00:35:02,000
‎เกิดมาพร้อมกับทวารหนัก

699
00:35:02,880 --> 00:35:04,880
‎พวกมันไม่มีรูก้นครับ

700
00:35:04,960 --> 00:35:07,320
‎แต่พวกมันก็อยู่ได้

701
00:35:07,400 --> 00:35:08,640
‎มันขี้อยู่ข้างใน

702
00:35:08,720 --> 00:35:11,600
‎มันทำแบบนั้นตลอดชีวิต มันพอกพูนขึ้นเรื่อยๆ

703
00:35:11,680 --> 00:35:13,040
‎ไม่มีปัญหาสำหรับมันเลย

704
00:35:13,120 --> 00:35:15,280
‎มันขี้มากขึ้นเรื่อยๆ ขี้พอกพูนขึ้นเรื่อยๆ

705
00:35:15,360 --> 00:35:18,000
‎พอกพูนขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งถึงส่วนบนสุด

706
00:35:18,080 --> 00:35:20,720
‎และสิ่งเดียวที่อยู่ในหัวมันก็คือขี้

707
00:35:21,240 --> 00:35:25,560
‎สาบานได้ว่าผมรู้จักคนที่เป็นแบบนี้ด้วยเหมือนกัน

708
00:35:26,200 --> 00:35:27,640
‎เหมือนกันเป๊ะเลย

709
00:35:27,720 --> 00:35:30,480
‎จริงๆ นะ ในหัวพวกเขามีแต่ขี้

710
00:35:33,040 --> 00:35:37,600
‎ผมจะปิดท้ายด้วยเรื่องนี้
‎ผมสังเกตเห็นบางอย่างที่แปลกมาก

711
00:35:38,200 --> 00:35:41,280
‎ผมสังเกตเห็นว่ามีหลายประโยคในเยอรมนี

712
00:35:41,360 --> 00:35:45,240
‎คุณพูดแบบนั้นในหนัง แต่ไม่พูดในชีวิตประจำวัน

713
00:35:45,320 --> 00:35:48,360
‎ผมดูหนังตำรวจและผู้ชายคนหนึ่งพูดว่า

714
00:35:48,440 --> 00:35:51,120
‎"คุณครับ ด้วยความเคารพนะ…"

715
00:35:51,640 --> 00:35:54,440
‎คุณไม่พูดแบบนั้นในชีวิตประจำวัน ผมลองแล้ว

716
00:35:54,520 --> 00:35:56,400
‎ผมกำลังจ่ายเงินที่ร้านแมคโดนัลด์

717
00:35:57,120 --> 00:36:01,920
‎เธอบอก "ซอสมะเขือเทศหรือมายองเนสคะ"
‎ผมบอก "ด้วยความเคารพนะ ทั้งสองอย่าง"

718
00:36:03,000 --> 00:36:04,800
‎ประโยคนี้เหมือนกลลวง

719
00:36:04,880 --> 00:36:06,200
‎มันสุภาพมาก

720
00:36:06,280 --> 00:36:08,200
‎แต่หลังจากนั้นคุณจะทำอะไรก็ได้

721
00:36:08,280 --> 00:36:09,640
‎เหมือนคนในหนัง

722
00:36:09,720 --> 00:36:12,760
‎"คุณครับ ด้วยความเคารพนะ คุณไม่รู้หรอก"

723
00:36:12,840 --> 00:36:15,120
‎ถึงแม้อีกคนจะพูดว่า "คุณอาจพูดถูก"

724
00:36:16,040 --> 00:36:16,920
‎ลองไปพูดดูสิ

725
00:36:17,000 --> 00:36:20,320
‎อาทิตย์หน้า ลองไปทำงานสายสักห้าชั่วโมง

726
00:36:21,520 --> 00:36:23,760
‎เดินเข้าไปแบบชิลๆ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

727
00:36:23,840 --> 00:36:25,040
‎"ไง ว่าไง"

728
00:36:25,120 --> 00:36:29,040
‎พอหัวหน้าถามว่า
‎"นี่มันอะไรกัน ทำไมมาสายขนาดนี้"

729
00:36:31,640 --> 00:36:32,520
‎"คุณครับ

730
00:36:34,360 --> 00:36:35,920
‎ด้วยความเคารพนะ

731
00:36:36,480 --> 00:36:37,840
‎นี่แน่ะ!"

732
00:36:38,560 --> 00:36:43,560
‎และถ้าเขาโมโหขึ้นมา "กล้าดียังไง!"
‎ก็ทำแบบนี้…

733
00:36:43,640 --> 00:36:45,760
‎ขอบคุณทุกท่านที่มาครับ!

734
00:36:45,840 --> 00:36:48,080
‎ขอให้สนุกกับการแสดง ขอบคุณมากครับ

735
00:36:50,320 --> 00:36:51,320
‎ขอบคุณครับ

736
00:36:52,280 --> 00:36:58,240
‎ท่านผู้มีเกียรติทุกท่าน
‎ขอเสียงต้อนรับแฮนี เซียม!

737
00:37:08,640 --> 00:37:10,880
‎แม่เจ้าโว้ย!

738
00:37:10,960 --> 00:37:12,600
‎หยุดเลย!

739
00:37:15,880 --> 00:37:17,200
‎เพื่อนเอ๋ย!

740
00:37:17,280 --> 00:37:20,920
‎เป็นพลังที่เจ๋งจริงๆ! สุดยอด! ปังมาก!

741
00:37:21,000 --> 00:37:23,320
‎ผมดีใจสุดๆ ที่ได้มาที่นี่

742
00:37:23,920 --> 00:37:25,160
‎ทุกท่านครับ

743
00:37:25,760 --> 00:37:30,520
‎ผมไม่ได้ชอบความถูกต้องทางการเมือง
‎ที่มากเกินไปหรอกนะ

744
00:37:31,440 --> 00:37:34,800
‎ผมคิดว่าหลายคนเริ่มอ่อนไหวมากเกินไป

745
00:37:35,320 --> 00:37:37,640
‎แต่แทนที่จะเอะอะโวยวาย

746
00:37:37,720 --> 00:37:40,080
‎ผมเริ่มใช้มันให้เป็นประโยชน์

747
00:37:41,280 --> 00:37:45,040
‎พอถึงจุดหนึ่ง ผมเริ่มหงายการ์ดเชื้อชาติ

748
00:37:45,600 --> 00:37:47,160
‎โดยที่ไม่เกี่ยวกันเลยสักนิด

749
00:37:47,720 --> 00:37:49,000
‎ตอนนั้นผมไปดูหนัง

750
00:37:49,080 --> 00:37:51,840
‎มีคนต่อแถวซื้อป๊อปคอร์นเยอะมาก

751
00:37:51,920 --> 00:37:55,520
‎ผมแซงคิวเลย และผู้หญิงที่อยู่ข้างหลังผมพูดว่า

752
00:37:58,440 --> 00:37:59,840
‎"ไปต่อแถวสิยะ"

753
00:38:03,120 --> 00:38:05,080
‎"เมื่อกี้เรียกผมว่าไอ้มืดเหรอ"

754
00:38:16,120 --> 00:38:19,520
‎เธอบอก "เปล่านะ ไม่ได้พูดเลย
‎ฉันชอบโอบามานะ"

755
00:38:20,720 --> 00:38:22,880
‎สุดท้ายเธอก็ยอมแพ้ และผมก็แบบว่า

756
00:38:22,960 --> 00:38:25,480
‎"เจ๋งแฮะ ไว้ใช้มุกนี้อีกดีกว่า"

757
00:38:26,200 --> 00:38:28,840
‎หลังจากดูหนัง ผมก็ไปที่ซุ้มขายอาหาร

758
00:38:28,920 --> 00:38:32,040
‎แถวยาวอีกแล้วและผมก็แซงคิวอีกครั้ง

759
00:38:32,120 --> 00:38:35,480
‎ผู้ชายคนหนึ่งที่อยู่ข้างหลังพูดว่า
‎"พวก ไปต่อแถวสิ"

760
00:38:35,560 --> 00:38:37,680
‎ผมคิดเลย "โอกาสมาแล้ว"

761
00:38:38,680 --> 00:38:40,040
‎"คุณเรียกผมว่าไอ้มืด…"

762
00:38:40,120 --> 00:38:41,080
‎แล้วผมก็ "ฉิบหาย!

763
00:38:41,640 --> 00:38:43,400
‎เขาดำกว่าฉันอีก!"

764
00:38:45,240 --> 00:38:48,600
‎เขาย้อนใส่ผม "คุณเรียกผมว่าไอ้มืดงั้นเหรอ"

765
00:38:49,280 --> 00:38:52,240
‎ผมบอก "เปล่านะ ไม่ได้พูดเลย
‎ผมชอบโอบามานะ!"

766
00:38:53,960 --> 00:38:56,800
‎ผมโกยแน่บเลย วิ่งหนีไปเลย

767
00:39:02,440 --> 00:39:06,200
‎หลังจากนั้น
‎ผมก็ไม่เคยหงายการ์ดเชื้อชาติอีกเลย

768
00:39:06,280 --> 00:39:07,840
‎เว้นแค่เรื่องเดียว

769
00:39:08,360 --> 00:39:10,360
‎มาพูดถึงภูมิหลังของผมก่อนดีกว่า

770
00:39:10,440 --> 00:39:14,000
‎ที่จริงผมไม่ได้พูดหรือคิดถึงมันมากนักหรอก

771
00:39:14,080 --> 00:39:16,000
‎เพราะผมไม่ได้นิยามตัวเองจากมัน

772
00:39:16,080 --> 00:39:19,240
‎แต่ผมเข้าใจว่าทำไมหลายคน
‎ถึงคิดถึงภูมิหลังของตัวเอง

773
00:39:19,320 --> 00:39:20,960
‎และทำไมมันถึงสำคัญกับพวกเขา

774
00:39:21,040 --> 00:39:23,760
‎ไม่นานมานี้ผมไปเดินเล่นในเมือง

775
00:39:23,840 --> 00:39:26,560
‎และคนแอฟริกันผิวดำจริงๆ เดินผ่านไป

776
00:39:27,160 --> 00:39:28,120
‎เขาเดินอยู่

777
00:39:29,520 --> 00:39:30,360
‎เขามองหน้าผม

778
00:39:33,360 --> 00:39:34,880
‎ผงกหัวแล้วเดินต่อ

779
00:39:35,520 --> 00:39:39,440
‎ผมคิด "นั่นใครวะ สงสัยจะจำคนผิด"

780
00:39:39,960 --> 00:39:43,560
‎ไม่กี่นาทีต่อมา
‎ชาวแอฟริกันผิวดำอีกคนก็เดินผ่านมา

781
00:39:43,640 --> 00:39:44,480
‎เขาเดินอยู่

782
00:39:45,840 --> 00:39:46,840
‎เขามองหน้าผม

783
00:39:48,720 --> 00:39:49,760
‎แล้วเดินต่อไป

784
00:39:49,840 --> 00:39:54,880
‎แล้วผมก็ถึงบางอ้อ
‎มันเหมือนการทักทายว่า "ไงพวก!

785
00:39:56,320 --> 00:39:58,360
‎เราต้องทนกับความยากลำบากแบบเดียวกัน

786
00:39:59,440 --> 00:40:00,880
‎ระบบทาสและอะไรพวกนั้น"

787
00:40:01,360 --> 00:40:03,400
‎แล้วผมก็รู้สึกผิดขึ้นมา

788
00:40:03,480 --> 00:40:05,800
‎เพราะพ่อแม่ผมมาจากอียิปต์

789
00:40:07,160 --> 00:40:09,120
‎เคยได้ยินเรื่องพีระมิดไหมครับ

790
00:40:10,000 --> 00:40:12,600
‎พวกเราเป็นคนสร้างระบบทาส!

791
00:40:13,760 --> 00:40:15,160
‎เฮ้ย นั่นมัน…

792
00:40:21,600 --> 00:40:25,280
‎พวก นั่นมันเหมือนเดินไปหา
‎แจ็กเดอะริปเปอร์และพูดว่า

793
00:40:25,360 --> 00:40:27,880
‎"เกาะกลุ่มกันไว้นะ มีฆาตกรหลบหนี"

794
00:40:29,640 --> 00:40:34,200
‎แต่เมื่อไม่กี่ปีก่อน มีหลักฐานว่า

795
00:40:34,280 --> 00:40:36,440
‎คนที่สร้างพีระมิดไม่ใช่ทาส

796
00:40:36,520 --> 00:40:39,360
‎พวกเขาเป็นคนงานที่ได้รับค่าจ้างที่ยุติธรรม

797
00:40:41,600 --> 00:40:45,680
‎ทันทีที่ผมได้ยินเรื่องนี้ ผมก็คิดว่า "ไม่จริง"

798
00:40:46,880 --> 00:40:51,840
‎ผมรู้ว่าคนอียิปต์ทำงานยังไง
‎มาห์มุดบางคนสร้างหลักฐานขึ้นมา

799
00:40:53,520 --> 00:40:55,240
‎เพื่อปรับปรุงชื่อเสียงของอียิปต์ให้ดีขึ้น

800
00:40:56,440 --> 00:40:59,400
‎"สาบานกับพระเจ้าได้เลย
‎ว่าผมเพิ่งเจอกระดาษปาปิรุสแผ่นนี้

801
00:41:01,560 --> 00:41:04,360
‎อักษรอียิปต์โบราณเขียนว่าเราจ่ายเงินให้ทุกคน"

802
00:41:04,920 --> 00:41:06,360
‎"เดี๋ยวนะ!

803
00:41:07,480 --> 00:41:09,320
‎นี่เขียนด้วยปากกามาร์คเกอร์นี่!"

804
00:41:10,440 --> 00:41:12,200
‎"ทำไมคนเยอรมันถึงเป็นเถรตรงแบบนี้

805
00:41:20,960 --> 00:41:23,320
‎พวกเราคนอียิปต์
‎เป็นคนคิดค้นปากกามาร์คเกอร์เอง!"

806
00:41:24,080 --> 00:41:29,280
‎และคนผิวดำก็ยังพยักหน้าให้ผม ยังทักทายผมอยู่

807
00:41:30,640 --> 00:41:32,640
‎เราต้องทนกับความยากลำบากแบบเดียวกัน

808
00:41:32,720 --> 00:41:35,840
‎ผมบอก "เปล่านะพวก นายนั่นแหละที่ลำบากมาก

809
00:41:36,320 --> 00:41:39,640
‎นายอยู่ในทีม 'ปล่อยคนของฉันไป!'

810
00:41:40,160 --> 00:41:41,160
‎ฉันอยู่ทีม…

811
00:41:42,320 --> 00:41:43,880
‎นายไปไหนไม่ได้หรอก!

812
00:41:46,880 --> 00:41:48,480
‎นายไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น

813
00:41:51,400 --> 00:41:52,360
‎ไม่ๆ!"

814
00:41:54,920 --> 00:41:57,080
‎เพื่อหลีกเลี่ยงสถานการณ์ที่น่าอึดอัดใจ

815
00:41:57,160 --> 00:42:00,160
‎ของการที่คนผิวดำผงกหัวให้ผม
‎และผมต้องรู้สึกแย่นี้

816
00:42:00,240 --> 00:42:03,320
‎เดี๋ยวนี้ผมเลยเดินแบบนี้ทุกครั้งที่คนผิวดำมองผม

817
00:42:07,360 --> 00:42:09,040
‎มันได้ผลครับ มันได้ผล

818
00:42:09,680 --> 00:42:11,880
‎ผมรู้ว่าพวกคุณหลายคนคิดว่า

819
00:42:11,960 --> 00:42:14,640
‎"หมอนี่มันแปลกๆ นะ"

820
00:42:15,400 --> 00:42:16,440
‎คุณคิดถูกแล้ว

821
00:42:17,000 --> 00:42:17,840
‎ถูกเผงเลย

822
00:42:17,920 --> 00:42:21,840
‎รู้ไหมว่าเหตุผลหลัก
‎ที่ผมออกเสียงเลือกตั้งคืออะไร

823
00:42:21,920 --> 00:42:22,840
‎ชอบการเมืองเหรอ

824
00:42:24,400 --> 00:42:27,400
‎มีสิ่งหนึ่งที่ทำให้ผมอยากกากบาทในบัตรเลือกตั้ง

825
00:42:28,080 --> 00:42:30,200
‎ไม่สำคัญว่าช่องไหน กาไป

826
00:42:30,280 --> 00:42:33,000
‎"แฮนี นายโหวตให้ใคร
‎พรรคสังคมประชาธิปไตยรึเปล่า"

827
00:42:33,520 --> 00:42:34,680
‎"ประมาณนั้นแหละ"

828
00:42:36,560 --> 00:42:38,960
‎ผมเป็นแบบนี้มาตั้งแต่สมัยเรียนแล้ว

829
00:42:39,040 --> 00:42:42,640
‎จริงๆ นะ จำพวกจดหมายรักที่เขียนว่า
‎"ใช่ ไม่ อาจจะ" ได้ไหม

830
00:42:43,800 --> 00:42:46,720
‎เวลาผมได้มันมา ผมกาทุกช่องเลย

831
00:42:47,240 --> 00:42:48,800
‎พวกสาวๆ ชอบมาก

832
00:42:48,880 --> 00:42:52,040
‎พวกเขาแบบว่า "ให้ตายสิ แฮนีช่างลึกลับดีจัง"

833
00:42:52,800 --> 00:42:56,320
‎"เปล่าเลย ฉันแค่เป็นคนจากรายการมังก์"

834
00:42:57,240 --> 00:42:58,760
‎ผมเองก็ยังไม่เข้าใจ

835
00:42:58,840 --> 00:43:02,000
‎ว่าทำไมผู้หญิงถึงชอบผู้ชายลึกลับนัก

836
00:43:02,080 --> 00:43:03,200
‎ผมไม่เข้าใจเลย

837
00:43:03,720 --> 00:43:07,800
‎สาวๆ ครับ ความลึกลับไม่เคยเป็นเรื่องดีหรอก

838
00:43:09,720 --> 00:43:12,600
‎หรือคุณเคยเจอผู้ชายที่บอกว่า

839
00:43:13,120 --> 00:43:15,000
‎"ผมมีความลับจะสารภาพ

840
00:43:15,760 --> 00:43:17,520
‎ผมเป็นเศรษฐี

841
00:43:19,200 --> 00:43:20,680
‎อะไรนะ คุณรับได้เหรอ

842
00:43:21,440 --> 00:43:24,680
‎ในที่สุดก็เจอคนที่สนใจบัตรเครดิตของผมซะที"

843
00:43:24,760 --> 00:43:25,840
‎ไม่เคยเกิดขึ้นหรอก!

844
00:43:26,480 --> 00:43:29,520
‎ความลับของผมคือความหมกมุ่น
‎ในการกากบาทลงไปในช่อง

845
00:43:30,520 --> 00:43:33,240
‎การกากบาทนี้จะเป็นหายนะของผม

846
00:43:33,920 --> 00:43:37,800
‎คุณรู้ไหมว่าประกันของผมแพงแค่ไหน

847
00:43:40,320 --> 00:43:42,600
‎แบบฟอร์มนั้นทำลายผม!

848
00:43:43,400 --> 00:43:45,800
‎"กรุณาทำเครื่องหมายสภาพที่เป็นมาก่อนของคุณ"

849
00:43:57,880 --> 00:43:59,080
‎บ้าเอ๊ย!

850
00:44:00,840 --> 00:44:03,160
‎- "คุณเป็นริดสีดวงใช่ไหม"
‎- "ตอนนี้เป็นแล้ว"

851
00:44:05,040 --> 00:44:06,240
‎แต่ทุกคนครับ

852
00:44:06,320 --> 00:44:07,800
‎พูดถึงการออกเสียงเลือกตั้งแล้ว

853
00:44:07,880 --> 00:44:10,160
‎ผมคิดว่าการออกเสียงเลือกตั้งนั้นสำคัญมาก

854
00:44:10,240 --> 00:44:13,280
‎เพื่อที่จะได้ยกเลิก
‎การออกเสียงเลือกตั้งของนาซี

855
00:44:13,360 --> 00:44:15,640
‎เพราะคนโง่หลายคนได้ออกเสียง

856
00:44:15,720 --> 00:44:20,080
‎อย่างเช่น ผมเพิ่งเห็น
‎นาซีเกย์คนหนึ่งในอินเทอร์เน็ต

857
00:44:20,160 --> 00:44:21,240
‎นาซีเกย์!

858
00:44:22,120 --> 00:44:24,000
‎เขาพูดอย่างจริงจังว่า

859
00:44:25,240 --> 00:44:26,280
‎"ให้ตายสิ!

860
00:44:29,640 --> 00:44:31,120
‎มุสลิมพวกนี้

861
00:44:32,080 --> 00:44:34,400
‎เอาผู้ชายดีๆ ไปหมดเลย

862
00:44:38,040 --> 00:44:39,200
‎โอเค ขอเวลานอกแป๊บ

863
00:44:40,160 --> 00:44:42,880
‎ผมคิดว่าอันตรายนี้จัดการได้นะ

864
00:44:43,960 --> 00:44:47,120
‎ชีวิตนี้ผมไม่เคยได้ยินมุสลิมพูดเลยว่า

865
00:44:47,640 --> 00:44:49,160
‎"พวก หลังจากเราะมะฎอน

866
00:44:49,680 --> 00:44:51,960
‎ฉันจะไปกินไส้กรอกเผ็ดแซ่บๆ ซะหน่อย"

867
00:45:00,160 --> 00:45:01,480
‎ไม่เคยเห็นเลย!

868
00:45:01,560 --> 00:45:04,640
‎ไม่เคยเห็นเลย แต่ใครจะรู้ มันอาจมีอยู่จริงก็ได้

869
00:45:04,720 --> 00:45:06,280
‎อะไรก็เป็นไปได้

870
00:45:06,360 --> 00:45:10,760
‎อย่างคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าคุณตอนนี้
‎ก็เป็นคนผิวดำที่เกิดในเยอรมนี

871
00:45:10,840 --> 00:45:13,000
‎เป็นคนอาหรับที่สนับสนุนการแต่งงานของเกย์

872
00:45:13,080 --> 00:45:16,080
‎และเป็นบุตรของชาวมุสลิม
‎ที่เรียนภาษาฮิบรูที่โรงเรียน

873
00:45:17,560 --> 00:45:19,840
‎อะไรก็เป็นไปได้

874
00:45:20,480 --> 00:45:21,520
‎ทุกอย่างแหละ

875
00:45:23,360 --> 00:45:24,280
‎ใช่!

876
00:45:27,040 --> 00:45:28,800
‎และผมก็เป็นคนดีนะ

877
00:45:30,600 --> 00:45:31,560
‎หัวเราะทำไมล่ะ

878
00:45:32,520 --> 00:45:33,960
‎ผมเป็นคนดีจริงๆ

879
00:45:34,040 --> 00:45:37,000
‎และผมไม่เคยอยากให้ใครรู้สึกแย่เพราะผมเลย

880
00:45:37,080 --> 00:45:38,880
‎อย่างเช่น เมื่อไม่นานมานี้

881
00:45:38,960 --> 00:45:42,480
‎ผมจีบกับผู้หญิงคนหนึ่ง ซึ่งเกิดขึ้นทุกๆ ห้าปี

882
00:45:43,000 --> 00:45:46,280
‎และเธอก็ไม่…
‎ผมจะพูดว่าไงดี แบบว่า "แม่เจ้า!"

883
00:45:46,360 --> 00:45:47,840
‎แต่เป็นแบบนี้มากกว่า "แม่เจ้า"

884
00:45:48,960 --> 00:45:52,960
‎และวิธีที่เธอเริ่มพูดกับผมมันแบบว่า
‎"โอ้ ไง รูปหล่อ!

885
00:45:55,160 --> 00:45:56,560
‎ขอเบอร์หน่อยสิ"

886
00:45:56,640 --> 00:46:00,280
‎ผมไม่สามารถพูดได้ว่า
‎"ขอโทษนะ แต่ผมไม่ได้เดตกับอสูรตาเดียว"

887
00:46:01,080 --> 00:46:04,320
‎ผมเลยต้องคิดมุกสด ผมบอกว่า

888
00:46:05,080 --> 00:46:08,040
‎"อุ๊ย ขอโทษนะครับ ผมพูดภาษาเยอรมันไม่ได้"

889
00:46:08,800 --> 00:46:11,400
‎"โอ้ แต่ฉันพูดภาษาฝรั่งเศสได้!"

890
00:46:12,920 --> 00:46:16,840
‎"โอ้ ไม่ครับ ผมพูดเยอรมันไม่ได้"

891
00:46:17,400 --> 00:46:19,840
‎"โอ้ แต่ฉันพูดอิตาเลียนได้"

892
00:46:21,080 --> 00:46:22,040
‎แม่งเอ๊ย!

893
00:46:22,560 --> 00:46:25,680
‎"ผมพูดภาษาเยอรมันไม่ได้ครับ"

894
00:46:27,200 --> 00:46:28,520
‎"ฉันพูดภาษาตุรกีได้!"

895
00:46:28,600 --> 00:46:29,920
‎ผมแบบว่า "พวก!"

896
00:46:35,160 --> 00:46:36,160
‎ทุกคน!

897
00:46:37,560 --> 00:46:40,120
‎ผมเลี่ยงไม่ได้เลย!

898
00:46:40,680 --> 00:46:42,760
‎ผมคบกับเธออยู่สองปี

899
00:46:44,240 --> 00:46:45,280
‎ทุก…

900
00:46:45,360 --> 00:46:46,560
‎ทุกคน!

901
00:46:46,640 --> 00:46:47,680
‎เธอคิดว่า…

902
00:46:48,680 --> 00:46:51,520
‎เธอคิดว่าผมเป็นชาวเติร์กผิวดำ

903
00:46:53,080 --> 00:46:54,560
‎มันมีด้วยเหรอชาวเติร์กผิวดำ

904
00:46:57,000 --> 00:46:58,480
‎เกิดมาไม่เคยเห็นเลย!

905
00:46:59,000 --> 00:46:59,840
‎ไม่เคยเห็นเลย

906
00:46:59,920 --> 00:47:03,040
‎แต่สุดท้ายผมก็เลิกกับเธอได้

907
00:47:03,120 --> 00:47:05,160
‎ในที่สุดผมก็เลิกได้

908
00:47:05,240 --> 00:47:08,040
‎ผมแค่ต้องรอจังหวะที่เหมาะสม

909
00:47:08,720 --> 00:47:09,600
‎"แฮนี!

910
00:47:10,200 --> 00:47:12,560
‎บอกให้เหลือช็อกโกแลตไว้ให้ฉันหน่อยไง!"

911
00:47:14,920 --> 00:47:17,040
‎"เมื่อกี้คุณเรียกผมว่าไอ้มืดเหรอ"

912
00:47:17,120 --> 00:47:18,440
‎แล้วผมก็ชิ่งเลย

913
00:47:20,480 --> 00:47:21,960
‎ผมชื่อแฮนี เซียม!

914
00:47:22,040 --> 00:47:23,520
‎พวกคุณน่าทึ่งมาก!

915
00:47:23,600 --> 00:47:25,000
‎พวกคุณเจ๋งสุดยอด!

916
00:47:25,080 --> 00:47:26,520
‎ขอบคุณครับ

917
00:47:27,600 --> 00:47:29,080
‎ขอบคุณครับ ผมรักคุณ!

918
00:47:29,680 --> 00:47:30,560
‎ขอบคุณครับ

919
00:47:40,240 --> 00:47:41,200
‎ทุกท่านครับ

920
00:47:41,280 --> 00:47:43,920
‎ขอเสียงต้อนรับผู้ร่วมก่อตั้งรีเบลล์คอมเมดี้

921
00:47:44,000 --> 00:47:47,720
‎นี่คืออุสอุสมังโก!

922
00:47:48,600 --> 00:47:49,720
‎ว่าไง

923
00:47:50,600 --> 00:47:51,920
‎เจ๋งมาก

924
00:47:54,120 --> 00:47:56,000
‎เจ๋งมาก ว่าไง

925
00:47:56,080 --> 00:47:57,760
‎เป็นไงกันบ้างโคโลญ สบายดีไหม

926
00:47:58,440 --> 00:48:00,720
‎เยี่ยม ผมดีใจมากที่ได้มาที่นี่

927
00:48:00,800 --> 00:48:03,000
‎จริงๆ นะ ผมคิดถึงพวกคุณ

928
00:48:03,080 --> 00:48:04,840
‎ผมไม่รู้จักพวกคุณหรอก แต่ผม…

929
00:48:05,760 --> 00:48:08,880
‎คิดถึงคุณมาก ในจินตนาการของผม อะไรแบบนั้น

930
00:48:08,960 --> 00:48:11,360
‎ไม่รู้สิ ผมดีใจที่ได้มาที่นี่

931
00:48:11,440 --> 00:48:14,960
‎ผมมีลูกสามคนอยู่ที่บ้าน ตอนนี้ผมมีลูกสามคนแล้ว

932
00:48:15,480 --> 00:48:18,960
‎ผมเลยดีใจมากที่ได้มาที่นี่…

933
00:48:19,480 --> 00:48:21,720
‎มากจริงๆ…

934
00:48:22,640 --> 00:48:25,200
‎ได้พักน่ะ ผมได้พัก

935
00:48:26,160 --> 00:48:27,120
‎ใช่เลย

936
00:48:27,760 --> 00:48:31,120
‎พวกคุณส่วนใหญ่รู้จักลูกผมสองคน
‎จากเรื่องราวของรีเบลล์คอมเมดี้

937
00:48:31,200 --> 00:48:33,280
‎ตอนนี้ผมมีลูกสามคนแล้ว ไม่รู้เกิดขึ้นได้ไง

938
00:48:33,360 --> 00:48:35,760
‎คุณอาจจะคิดออก

939
00:48:35,840 --> 00:48:37,000
‎ผมมีลูกสามคน

940
00:48:37,080 --> 00:48:39,920
‎ลูกสาวคนโตของผมอายุ 11 ขวบ

941
00:48:40,000 --> 00:48:41,000
‎ลูกชายเก้าขวบ

942
00:48:41,080 --> 00:48:43,120
‎ลูกสาวคนเล็กห้าขวบ

943
00:48:43,200 --> 00:48:45,360
‎ผมเตือนตัวเองเสมอ

944
00:48:45,440 --> 00:48:50,960
‎ว่าคนอื่นๆ โตแล้ว
‎แต่ผมรู้สึกว่าห้าขวบเป็นวัยที่เจ๋ง

945
00:48:51,040 --> 00:48:52,120
‎เป็นวัยที่เจ๋งจริงๆ

946
00:48:52,200 --> 00:48:56,080
‎เพราะในฐานะพ่อหรือแม่
‎คุณต้องพาพวกเขาเข้านอนทุกคืน

947
00:48:56,160 --> 00:48:58,000
‎เธอนอนไม่หลับถ้าไม่มีคุณ

948
00:48:58,080 --> 00:49:02,960
‎เธอกับผมมีพิธีกรรมกันมาตลอด

949
00:49:03,480 --> 00:49:07,760
‎รู้ไหม ผมพาเธอเข้านอน
‎แล้วก็เล่านิทานให้เธอฟัง

950
00:49:07,840 --> 00:49:11,240
‎บางทีผมก็ร้องเพลงหรือบางครั้งเราก็แข่งกัน

951
00:49:11,760 --> 00:49:14,000
‎เป็นการดวลกันง่ายๆ ดวลกันไปดวลกันมา

952
00:49:14,080 --> 00:49:16,680
‎คุณอาจจะรู้เรื่องนี้ มันจะเป็นแบบนี้

953
00:49:16,760 --> 00:49:19,480
‎"พ่อคะ หนูรักพ่อมากเท่ากับ…"

954
00:49:19,560 --> 00:49:22,160
‎เธอจะพูดอะไรบางอย่าง
‎จากนั้นผมก็ต้องพูดให้เจ๋งกว่าเธอ

955
00:49:22,240 --> 00:49:25,600
‎และเธอคิดเสมอ
‎เพราะเธอไม่รู้อะไรเกี่ยวกับชีวิต…

956
00:49:26,720 --> 00:49:29,200
‎เธอคิดว่าเธอจะเอาชนะผมได้

957
00:49:29,280 --> 00:49:31,360
‎เธอคิดว่าเธอเก่งกว่าผม

958
00:49:32,680 --> 00:49:35,120
‎คุณไม่รู้หรอก คุณเป็นลูกคนที่สาม

959
00:49:36,080 --> 00:49:39,120
‎คุณเป็นลูกคนที่สาม
‎ปืนของผมบรรจุกระสุนพร้อมแล้ว

960
00:49:39,840 --> 00:49:41,320
‎นึกออกไหม…

961
00:49:41,400 --> 00:49:43,520
‎บางคนเป็นทหารผ่านศึก แต่ผมเป็นป๊ะป๋าผ่านศึก

962
00:49:44,160 --> 00:49:46,280
‎ผมทำได้ทุกอย่าง คุณไม่มีทางชนะ

963
00:49:46,360 --> 00:49:47,280
‎ฝันไปเถอะ

964
00:49:47,360 --> 00:49:48,600
‎ผมทำท่าทางแบบนั้น

965
00:49:48,680 --> 00:49:50,280
‎ไม่นานมานี้ผมทำแบบนั้นอีกแล้ว

966
00:49:50,360 --> 00:49:53,280
‎ผมพาเธอเข้านอนโดยที่โดนกดดันเรื่องเวลา

967
00:49:53,360 --> 00:49:56,560
‎คุณรู้ใช่ไหมว่าเวลาที่คุณใจร้อน
‎และคุณรู้สึกว่าไม่มีเวลา

968
00:49:56,640 --> 00:49:59,120
‎เธอรู้สึกได้ เด็กๆ รู้สึกได้ทันที

969
00:49:59,200 --> 00:50:02,000
‎เธอสังเกตเห็นว่า "เขามีนัด ต้องไปแสดง

970
00:50:02,080 --> 00:50:03,760
‎รั้งเขาไว้ที่นี่นานหน่อยดีกว่า

971
00:50:03,840 --> 00:50:05,360
‎รั้งเขาไว้ที่นี่ดีกว่า"

972
00:50:05,440 --> 00:50:06,920
‎แล้วเธอก็พูดว่า

973
00:50:07,000 --> 00:50:09,480
‎- "พ่อคะ เล่นเกมกันได้ไหม"
‎- "ได้สิ โอเค"

974
00:50:09,560 --> 00:50:10,920
‎เธอเริ่มต้นแบบนี้

975
00:50:12,160 --> 00:50:17,160
‎"พ่อคะ หนูรักพ่อมากเท่ากับดาวบนฟ้าเลย"

976
00:50:20,360 --> 00:50:23,560
‎คุณรู้ไหมว่าผมได้ยินประโยคนี้มากี่ครั้งแล้ว
‎ดาวบนฟ้าเหรอ

977
00:50:24,080 --> 00:50:26,880
‎ผมได้ยินมามากกว่าผู้หญิงที่บาร์อีก

978
00:50:26,960 --> 00:50:30,800
‎นึกออกไหม จังหวะนั้นผมคิดว่า
‎"ขออะไรใหม่ๆ หน่อยเถอะ"

979
00:50:31,360 --> 00:50:33,360
‎นึกออกไหม ผมคิดในใจว่า…

980
00:50:33,440 --> 00:50:36,240
‎ผมบอกเธอว่า "โอ้ เยอะมากเลยนะนั่น"

981
00:50:36,320 --> 00:50:37,880
‎ในใจผมคิดว่า

982
00:50:37,960 --> 00:50:39,120
‎"เห่ยมาก"

983
00:50:39,600 --> 00:50:42,680
‎กากมาก กากสุดๆ ห่วยที่สุดเท่าที่เคยได้ยินมา

984
00:50:42,760 --> 00:50:45,560
‎ผมผิดหวังนิดหน่อย แต่ผม…

985
00:50:45,640 --> 00:50:47,920
‎ผมบอกว่า "เยอะมากนะนั่น

986
00:50:48,000 --> 00:50:53,960
‎แต่พ่อรักหนูมาก
‎เท่ากับดาวในกาแล็กซีทั้งหมดเลย"

987
00:50:54,040 --> 00:50:56,920
‎เธอบอกว่า "มันต้องเยอะมากเลยใช่ไหมคะ"

988
00:50:57,000 --> 00:50:58,880
‎ผมบอก "ใช่" แล้วเธอก็พูดต่อ

989
00:50:58,960 --> 00:51:04,440
‎"พ่อคะ หนูรักพ่อมาก
‎เท่ากับเม็ดทรายในกระบะทรายเลย"

990
00:51:05,160 --> 00:51:06,120
‎ผมแบบว่า

991
00:51:06,640 --> 00:51:09,760
‎"ของมีตั้งเยอะ หนูเลือกกระบะทรายเหรอเนี่ย
‎เล็กสุดเนี่ยนะ

992
00:51:10,960 --> 00:51:13,160
‎พวก ทำไมไม่เลือก… โอเค ช่างเถอะ"

993
00:51:13,240 --> 00:51:14,640
‎"โอเค เยอะมากเลยนะนั่น

994
00:51:14,720 --> 00:51:19,720
‎พ่อรักหนูมากเท่ากับ
‎เม็ดทรายที่มีอยู่บนชายหาดเลย

995
00:51:19,800 --> 00:51:22,480
‎เธอพูดว่า "โห มันเยอะมากเลยใช่ไหมคะ"

996
00:51:22,560 --> 00:51:24,480
‎ผมบอก "ใช่ เยอะมาก!"

997
00:51:25,520 --> 00:51:27,400
‎แล้วเธอก็พูดว่า "หนูมีอีกอย่างค่ะพ่อ"

998
00:51:27,480 --> 00:51:29,000
‎พ่อคะ หนูรักพ่อมากเท่ากับ

999
00:51:29,080 --> 00:51:32,760
‎เม็ดทรายที่อยู่บนชายหาดและพื้นมหาสมุทร

1000
00:51:32,840 --> 00:51:34,040
‎ในนั้นก็มีทรายเหมือนกัน

1001
00:51:34,120 --> 00:51:37,720
‎และในทะเลทรายในซาอุดีอาระเบียด้วย"

1002
00:51:37,800 --> 00:51:41,080
‎ผมคิด "เฮ้ย ไม่เลวนะ"

1003
00:51:41,160 --> 00:51:43,200
‎แต่ผมไม่มีเวลาแล้ว

1004
00:51:43,280 --> 00:51:44,560
‎ผมไม่มีเวลาแล้ว

1005
00:51:44,640 --> 00:51:47,400
‎ผมบอก "นับถือจริงๆ แต่พ่อต้องไปแล้ว"

1006
00:51:47,480 --> 00:51:51,400
‎นับถือนะ แต่ผมจะพูดกับเธออีกประโยค
‎เธอจะได้หลับได้ซะที

1007
00:51:51,480 --> 00:51:53,360
‎ไม่ได้เป็นการซัดให้ตายนะ แต่เป็น…

1008
00:51:53,440 --> 00:51:57,040
‎เป็นการซัดให้หลับ ผมจะ…

1009
00:51:57,120 --> 00:51:59,280
‎ผมจะซัดให้เธอหลับเลย

1010
00:51:59,360 --> 00:52:03,520
‎ผมบอก"นี่ ลูกรัก พ่อรักหนูมากเท่ากับ…

1011
00:52:03,600 --> 00:52:05,600
‎พ่อรักหนูมากเท่ากับ

1012
00:52:06,200 --> 00:52:10,240
‎การที่อยู่ๆ ก็มีพวกเหยียดเชื้อชาติ
‎ในเยอรมนีอีกครั้ง

1013
00:52:18,040 --> 00:52:19,160
‎และเธอบอกว่า

1014
00:52:19,240 --> 00:52:21,360
‎"จริงเหรอ เยอะขนาดนั้นเลยเหรอคะพ่อ

1015
00:52:22,200 --> 00:52:24,120
‎หนูก็เหมือนกันค่ะพ่อ"

1016
00:52:26,280 --> 00:52:28,040
‎หลับทันที

1017
00:52:28,640 --> 00:52:30,560
‎ผมมีความสุขๆ

1018
00:52:30,640 --> 00:52:31,480
‎มันบ้ามาก

1019
00:52:31,560 --> 00:52:35,600
‎ผมเชื่อมโยงหัวข้อสวนสัตว์กับเด็กๆ เสมอ

1020
00:52:35,680 --> 00:52:38,760
‎ครั้งสุดท้ายที่ผมไปสวนสัตว์ ผมไปกับลูกๆ

1021
00:52:38,840 --> 00:52:40,840
‎แต่คนสุดท้องยังไม่เกิด

1022
00:52:40,920 --> 00:52:42,840
‎ตอนนั้นผมมีลูกแค่สองคน

1023
00:52:42,920 --> 00:52:43,880
‎มันบ้ามาก

1024
00:52:43,960 --> 00:52:46,920
‎เราสามคนไปสวนสัตว์โคโลญกัน

1025
00:52:47,000 --> 00:52:48,680
‎ผมไม่รู้ว่าคุณรู้ไหม

1026
00:52:48,760 --> 00:52:53,080
‎แต่พอคุณจ่ายค่าเข้าสวนสัตว์โคโลญ
‎สำหรับสามคนแล้ว

1027
00:52:53,160 --> 00:52:55,080
‎คุณติดลบไปเรียบร้อยแล้ว

1028
00:52:55,160 --> 00:52:57,400
‎ทุกอย่างข้างในก็แพงเหมือนกัน รู้ไหม

1029
00:52:57,480 --> 00:52:59,920
‎เฟรนช์ฟรายส์ 5,000 ยูโร

1030
00:53:00,000 --> 00:53:02,560
‎ตุ๊กตาสัตว์แพงหูฉี่ มันแพงมาก

1031
00:53:02,640 --> 00:53:07,040
‎ขณะที่เราเดินไปรอบๆ
‎ผมจะหันหัวพวกเขาจากของพวกนั้น

1032
00:53:07,120 --> 00:53:08,320
‎- "อย่ามอง"
‎- "ทำไมล่ะ"

1033
00:53:08,400 --> 00:53:09,880
‎"มันเป็นของต้องห้าม มองแค่…

1034
00:53:10,640 --> 00:53:13,080
‎อย่ามองตรงนั้นแล้วกัน มองสัตว์ก็พอ"

1035
00:53:18,040 --> 00:53:20,280
‎ผมบอก "ดูสัตว์สิ"

1036
00:53:20,360 --> 00:53:21,680
‎และทุกอย่างก็ราบรื่นดี

1037
00:53:21,760 --> 00:53:24,040
‎ระหว่างนั้น ผมกำลังดูแผนที่อยู่

1038
00:53:24,120 --> 00:53:27,320
‎ผมกำลังคิดว่าเราจะไปไหนได้
‎ผมไม่ได้หาสัตว์นะ

1039
00:53:27,400 --> 00:53:30,680
‎แต่หา… คุณรู้จักคนขายลูกโป่งที่สวนสัตว์ใช่ไหม

1040
00:53:31,520 --> 00:53:32,480
‎รู้จักใช่ไหมครับ

1041
00:53:32,560 --> 00:53:35,120
‎มีผู้ชายคนหนึ่งที่ถือลูกโป่งอยู่เป็นล้านลูก

1042
00:53:35,200 --> 00:53:36,720
‎เป็นลูกโป่งฮีเลียมทั้งหมด

1043
00:53:36,800 --> 00:53:39,000
‎และผมก็เกลียดผู้ชายคนนี้มาก

1044
00:53:39,080 --> 00:53:41,120
‎ผมเกลียดเขาสุดหัวใจ

1045
00:53:41,200 --> 00:53:43,560
‎เพราะลูกโป่งหนึ่งลูกราคาหกยูโร

1046
00:53:44,160 --> 00:53:47,960
‎มันแพงมากและพอเด็กอายุแค่นั้นเห็นเขา

1047
00:53:48,040 --> 00:53:50,440
‎พวกเขาจะอยากได้และผมปฏิเสธไม่ได้

1048
00:53:50,520 --> 00:53:53,680
‎ผมรู้ว่าผมปฏิเสธไม่ได้ และจะต้องจ่ายอีกหกยูโร

1049
00:53:53,760 --> 00:53:55,800
‎มันคือสิ่งที่ถ้าคุณปล่อย

1050
00:53:55,880 --> 00:53:58,000
‎มันจะลอยไปนอกโลก

1051
00:53:58,080 --> 00:54:00,760
‎จากนั้นเงินหกยูโรของคุณก็จะอยู่ในอวกาศ

1052
00:54:00,840 --> 00:54:03,440
‎แล้วผมก็คิดว่า "โอเค" และแผนของผมได้ผล

1053
00:54:03,520 --> 00:54:04,600
‎เราไม่เจอเขา

1054
00:54:04,680 --> 00:54:07,840
‎แล้วพอเดินไปจนสุดสวนสัตว์
‎เขายืนอยู่ตรงนั้นเฉยเลย

1055
00:54:08,360 --> 00:54:09,840
‎เป็นเหมือนหัวหน้าใหญ่

1056
00:54:09,920 --> 00:54:13,560
‎เขายืนยิ้มให้ผม เหมือนหนังของสตีเฟน คิง

1057
00:54:14,280 --> 00:54:17,840
‎พร้อมกับลูกโป่งทั้งหมด ยิ้มและดูใจดี และผมคิด

1058
00:54:17,920 --> 00:54:20,840
‎"ฉันเกลียดมัน ไอ้เวรนี่ "

1059
00:54:21,320 --> 00:54:23,040
‎ลูกๆ ผมเห็นเขาทันที

1060
00:54:23,120 --> 00:54:24,640
‎- "พ่อ ลูกโป่ง"
‎- "ไม่"

1061
00:54:24,720 --> 00:54:28,840
‎- "พ่อ ซื้อเถอะ ลูกเดียวนะ!"
‎- "ก็ได้ โอเค"

1062
00:54:29,560 --> 00:54:30,720
‎ผมเกลียดเขา

1063
00:54:30,800 --> 00:54:33,440
‎เราเดินไปหาเขา แล้วผมก็ถามลูกชายผมว่า

1064
00:54:33,520 --> 00:54:35,560
‎- "เอาลูกไหน"
‎- "บ๊อบ เดอะ บิวเดอร์"

1065
00:54:35,640 --> 00:54:37,600
‎"โอเค บ๊อบ เดอะ บิวเดอร์ลูกหนึ่งครับ"

1066
00:54:37,680 --> 00:54:39,120
‎แล้วผมก็เอาเชือก

1067
00:54:39,760 --> 00:54:42,320
‎ผูกไว้กับข้อมือเขา

1068
00:54:42,400 --> 00:54:44,400
‎เงินหกยูโรจะได้ไม่ลอยขึ้นไปในอวกาศ

1069
00:54:44,480 --> 00:54:46,800
‎ผมผูกปมอันใหญ่ไว้ที่มือเขาเลย

1070
00:54:46,880 --> 00:54:47,840
‎มือเขาเป็นงี้เลย…

1071
00:54:50,600 --> 00:54:53,480
‎แล้วผมก็ถามลูกสาวผมว่า
‎"แล้วลูกอยากได้ลูกไหน"

1072
00:54:53,560 --> 00:54:55,560
‎- "บาร์บี้ค่ะ"
‎- "ขอบาร์บี้หนึ่งลูกครับ"

1073
00:54:55,640 --> 00:54:57,880
‎ผมรับมา และจะผูกไว้กับข้อมือ

1074
00:54:57,960 --> 00:54:59,280
‎คุณต้องเข้าใจนะว่า

1075
00:54:59,360 --> 00:55:02,920
‎เธอโตกว่าสองปีและเธออยากสัมผัสมัน

1076
00:55:03,000 --> 00:55:06,440
‎เธอบอกว่า "หนูโตแล้ว
‎ไม่ต้องผูกข้อมือก็ได้ หนูไม่ทำหลุดมือหรอก

1077
00:55:06,520 --> 00:55:09,520
‎- "ไม่ พ่อผูกอยู่"
‎- "ไม่ หนูไม่ทำหลุดมือหรอก สาบานได้"

1078
00:55:09,600 --> 00:55:11,400
‎"โอเค แต่ถือดีๆ นะ"

1079
00:55:11,480 --> 00:55:16,320
‎ทันทีที่พวกเขาได้ลูกโป่ง ผมก็กลายเป็นนายพล

1080
00:55:16,400 --> 00:55:18,760
‎ผมคอยตรวจสอบอยู่ตลอด "ลูกโป่งอยู่ไหน"

1081
00:55:18,840 --> 00:55:20,560
‎พวกเขาบอก "อยู่ที่ข้อมือ"

1082
00:55:20,640 --> 00:55:23,000
‎- "ถือดีๆ นะ"
‎- "ค่ะพ่อ ถือดีอยู่"

1083
00:55:23,880 --> 00:55:25,680
‎ผมมีแค่ภารกิจเดียวเท่านั้น

1084
00:55:25,760 --> 00:55:28,560
‎คนขายลูกโป่งบอกว่า "12 ยูโร"
‎ผมก็บอก "เอาไปเลย"

1085
00:55:29,800 --> 00:55:32,680
‎ผมต้องพาพวกเขาจากทางออกไปที่รถ

1086
00:55:32,760 --> 00:55:35,720
‎โดยไม่มีใครปล่อยเงินหกยูโรไปในอวกาศ

1087
00:55:35,800 --> 00:55:38,560
‎นั่นคือภารกิจของผม
‎สิ่งเดียวที่ผมต้องการคือไปที่รถ

1088
00:55:38,640 --> 00:55:43,200
‎เราไปถึงรถ ประตูเปิด เด็กขึ้นรถ
‎ลูกโป่งขึ้นรถ ปิดประตู

1089
00:55:43,280 --> 00:55:46,920
‎ทีนี้ก็อีกคน ประตูเปิด เด็กขึ้นรถ
‎ลูกโป่งขึ้นรถ ปิดประตู

1090
00:55:49,160 --> 00:55:50,080
‎แล้วผมก็โล่งใจ

1091
00:55:50,160 --> 00:55:52,640
‎มันเป็นช่วงเวลาเดียวที่ผมโล่งใจ

1092
00:55:52,720 --> 00:55:55,720
‎ผมไปที่ประตูฝั่งของผม ขึ้นรถแล้วขับออกไป

1093
00:55:55,800 --> 00:56:00,160
‎ตลอดทางกลับบ้าน ผมกำลังคิดว่า
‎มันเป็นการไปเที่ยวที่แปลกจริงๆ

1094
00:56:00,240 --> 00:56:02,680
‎ผมเสียเงินไปเท่าไหร่

1095
00:56:02,760 --> 00:56:07,920
‎ผมบวกเลข "ค่าเข้าหนึ่งล้าน
‎แล้วก็ลูกโป่ง 12 ยูโร

1096
00:56:08,000 --> 00:56:11,120
‎ที่นั่นไม่มีสิงโตด้วยซ้ำ กากไหมล่ะ

1097
00:56:11,960 --> 00:56:14,200
‎ในที่สุดเราก็ถึงบ้าน

1098
00:56:14,280 --> 00:56:16,080
‎ผมเป็นนายพลอีกครั้ง "ลูกโป่งอยู่ไหน"

1099
00:56:16,160 --> 00:56:17,240
‎- "อยู่นี่ๆ"
‎- "จับไว้นะ"

1100
00:56:17,320 --> 00:56:18,760
‎"ค่ะพ่อ หนูจับไว้อยู่"

1101
00:56:18,840 --> 00:56:20,160
‎ลูกชายผมก็…

1102
00:56:20,240 --> 00:56:22,120
‎เขาภูมิใจ มันผูกอยู่กับข้อมือเขา

1103
00:56:22,200 --> 00:56:23,440
‎ผมบอก "โอเค ดี"

1104
00:56:23,520 --> 00:56:27,160
‎ผมเดินเข้าบ้าน
‎ลูกชายผมเข้าบ้าน ลูกโป่งเข้าบ้าน

1105
00:56:27,240 --> 00:56:29,920
‎ลูกสาวผมเดินมาช้ามาก
‎"หนูจับไว้แน่นเลยค่ะ"

1106
00:56:30,000 --> 00:56:32,120
‎แล้วอยู่ๆ เธอก็ปล่อยมันไป

1107
00:56:33,080 --> 00:56:34,920
‎ห่างจากประตูบ้านหนึ่งเมตร

1108
00:56:35,000 --> 00:56:37,120
‎"พ่อคะ ลูกโป่งหนู!

1109
00:56:37,200 --> 00:56:39,520
‎พ่อคะ หนูขอโทษ!

1110
00:56:39,600 --> 00:56:41,400
‎ลูกโป่งของหนู!"

1111
00:56:41,480 --> 00:56:43,720
‎ลูกชายผมก็แบบว่า…

1112
00:56:49,480 --> 00:56:50,720
‎ผมบอก "โอเค ดี"

1113
00:56:51,440 --> 00:56:54,120
‎ลูกชายยังมีความสุข
‎แต่ลูกสาวไม่ยอมหยุดร้องไห้เลย

1114
00:56:54,200 --> 00:56:55,760
‎ลูกชายทนไม่ได้

1115
00:56:55,840 --> 00:56:56,840
‎เขาใจกว้างมาก

1116
00:56:56,920 --> 00:56:59,320
‎เขาทนไม่ได้เวลาที่พี่สาวของเขาร้องไห้

1117
00:56:59,400 --> 00:57:00,760
‎พอถึงจุดหนึ่งเขาก็บอกว่า

1118
00:57:00,840 --> 00:57:02,560
‎"เอาของผมไปก็ได้"

1119
00:57:03,440 --> 00:57:06,000
‎ผมแบบ "แม่เจ้า! เด็กคนนี้มีน้ำใจจริงๆ!

1120
00:57:06,080 --> 00:57:09,200
‎เป็นคนดีอะไรอย่างนี้
‎ผมอยากเป็นแบบเขาบ้าง มาเปลี่ยนกันเถอะ

1121
00:57:10,040 --> 00:57:11,920
‎จริงๆ นะ เป็นคนที่เจ๋งมาก"

1122
00:57:12,000 --> 00:57:13,160
‎แล้วลูกสาวก็

1123
00:57:13,240 --> 00:57:15,160
‎"ไม่เอา ลูกนั้นน่าเกลียด"

1124
00:57:16,240 --> 00:57:18,160
‎ผมแบบว่า "ลูกเป็นคนแบบไหนเนี่ย"

1125
00:57:18,920 --> 00:57:22,040
‎ผมโกรธเธอไม่ได้
‎เธอร้องไห้ ผมก็ลำบากเหมือนกัน

1126
00:57:22,120 --> 00:57:25,520
‎ผมปลอบเธอไม่ได้ ลูกชายผมปลอบเธอไม่ได้

1127
00:57:25,600 --> 00:57:28,560
‎สุดท้ายลูกชายผมก็ทนไม่ไหวแล้ว เขาพูดว่า

1128
00:57:29,640 --> 00:57:32,520
‎"งั้นผมก็ไม่อยากได้ของผมแล้วเหมือนกัน"

1129
00:57:34,320 --> 00:57:37,120
‎แล้วก็โยนมันขึ้นไปในอวกาศ

1130
00:57:37,200 --> 00:57:40,440
‎ผมยืนอยู่ตรงนั้นพูดว่า
‎"12 ยูโรขึ้นไปในอวกาศแล้ว!

1131
00:57:41,240 --> 00:57:43,760
‎ลูกสองคนแกล้งพ่อเหรอเนี่ย"

1132
00:57:44,520 --> 00:57:46,640
‎จริงๆ นะ จริงๆ

1133
00:57:46,720 --> 00:57:49,200
‎เรื่องนี้เกิดขึ้นจริงๆ เรื่องจริง

1134
00:57:49,280 --> 00:57:51,320
‎พอคุณเห็นลูกชายคุณทำแบบนั้น

1135
00:57:51,400 --> 00:57:52,520
‎เขาทำแบบนั้น

1136
00:57:52,600 --> 00:57:54,520
‎ในฐานะพ่อ คุณจะประทับใจ

1137
00:57:55,040 --> 00:57:57,560
‎อยู่ๆ ผมก็น้ำตาไหล

1138
00:57:57,640 --> 00:57:59,000
‎ผมเริ่มร้องไห้เหมือนกัน

1139
00:57:59,520 --> 00:58:03,760
‎แล้วลูกชายผมค่อยๆ คิดได้ว่า
‎เขาจะไม่ได้เจอบ๊อบ เดอะ บิวเดอร์อีกแล้ว

1140
00:58:04,840 --> 00:58:06,760
‎เขาเริ่มร้องไห้

1141
00:58:06,840 --> 00:58:09,600
‎คนสามคนร้องไห้หลังจากออกไปเที่ยวกันมา

1142
00:58:10,720 --> 00:58:12,000
‎ทุกคนร้องไห้

1143
00:58:12,080 --> 00:58:14,080
‎ผมพูดว่า "เป็นการไปเที่ยวที่ดีไหม"

1144
00:58:14,160 --> 00:58:15,840
‎"ดีค่ะพ่อ"

1145
00:58:15,920 --> 00:58:19,600
‎- เราควรกลับไปสวนสัตว์ไหม"
‎- "ควรครับพ่อ"

1146
00:58:20,680 --> 00:58:22,440
‎เราไม่เคยกลับไปอีกเลย

1147
00:58:22,520 --> 00:58:25,160
‎ไม่เคยเลย ผมจะไม่มีวันกลับไปเด็ดขาด

1148
00:58:25,240 --> 00:58:26,200
‎นั่นแหละผม

1149
00:58:26,280 --> 00:58:29,840
‎ผมไม่รู้ว่าคุณเป็นยังไงนะ แต่ผมคิดดูแล้ว

1150
00:58:30,440 --> 00:58:31,640
‎ไม่ไปอีกแล้ว

1151
00:58:31,720 --> 00:58:32,760
‎นี่ โคโลญ

1152
00:58:32,840 --> 00:58:35,000
‎ขอบคุณนะครับ ผมชื่ออุสอุสมังโก

1153
00:58:35,080 --> 00:58:36,560
‎รีเบลล์คอมเมดี้! ไปละ!

1154
00:58:41,680 --> 00:58:42,640
‎ทุกท่านครับ

1155
00:58:42,720 --> 00:58:45,520
‎ขอเสียงปรบมือต้อนรับตำนานแห่งรีเบลล์คอมเมดี้

1156
00:58:45,600 --> 00:58:47,440
‎เบไนซา ลัมรูบัล!

1157
00:59:06,480 --> 00:59:07,640
‎ขอบคุณครับ

1158
00:59:07,720 --> 00:59:09,200
‎ขอบคุณ สุดยอดเลย

1159
00:59:09,280 --> 00:59:12,080
‎ดีจริงๆ มันดีมาก จริงๆ นะ

1160
00:59:12,160 --> 00:59:17,080
‎ในช่วงเวลาแบบนี้ เรามีความสุข
‎ที่ได้แสดงต่อหน้าผู้คน รู้ไหม

1161
00:59:17,680 --> 00:59:20,160
‎การแสดงล่าสุดของผม ผมแสดงต่อหน้ารถ

1162
00:59:21,800 --> 00:59:24,920
‎สิ่งที่ผมได้เรียนรู้คือจงอย่าพูดกับรถ

1163
00:59:25,960 --> 00:59:27,840
‎นอกจากคุณจะมีชื่อว่าไมเคิล ไนต์

1164
00:59:27,920 --> 00:59:29,240
‎ไม่อย่างนั้นก็ลืมได้เลย

1165
00:59:29,320 --> 00:59:31,120
‎คุณไม่ควรคุยกับรถ

1166
00:59:31,200 --> 00:59:34,520
‎มันเป็นงานฉายหนังแบบขับรถเข้าไปดู
‎ผมว่ามันเจ๋งมากสำหรับพวกเขา

1167
00:59:34,600 --> 00:59:35,920
‎พวกเขาอยากดูหนัง

1168
00:59:36,000 --> 00:59:39,080
‎แต่ตอนนี้พวกเขาดู
‎เดอะคอนฟิวส์คอมเมเดียนในโรงละครกันแล้ว

1169
00:59:39,640 --> 00:59:42,560
‎มันเป็นหายนะสำหรับผม ผมสับสน

1170
00:59:42,640 --> 00:59:45,280
‎คุณคุยกับรถไม่ได้

1171
00:59:45,360 --> 00:59:46,960
‎แน่นอนว่าพวกเขาอยากคุย

1172
00:59:47,040 --> 00:59:49,600
‎แต่ผมไม่เข้าใจว่าพวกเขาต้องการอะไรจากผม

1173
00:59:49,680 --> 00:59:52,600
‎รู้ไหมว่าพวกเขาปรบมือยังไง

1174
00:59:53,480 --> 00:59:54,840
‎ใช่ พวกเขาบีบแตร!

1175
00:59:55,480 --> 00:59:56,480
‎พวกเขาบีบแตร

1176
00:59:56,560 --> 00:59:58,320
‎และผมก็เล่าเรื่องตลกอยู่บนเวที

1177
00:59:58,400 --> 01:00:01,040
‎พวกเขาต้องหัวเราะ
‎รู้ไหมว่าพวกเขาหัวเราะยังไง

1178
01:00:01,120 --> 01:00:03,440
‎ใช่ พวกเขาบีบแตรเหมือนกัน

1179
01:00:04,640 --> 01:00:08,040
‎มีบางส่วนของการแสดงของผมที่พวกเขาไม่ชอบ
‎พวกเขาอยากโห่

1180
01:00:08,120 --> 01:00:09,000
‎รู้ไหมว่าโห่ยังไง

1181
01:00:09,880 --> 01:00:11,360
‎ใช่ พวกเขาบีบแตร

1182
01:00:12,440 --> 01:00:16,440
‎สิบนาทีต่อมา
‎ผมเลยไม่รู้ว่าพวกเขาชอบหรือเปล่า

1183
01:00:16,920 --> 01:00:18,880
‎มันบ้ามาก

1184
01:00:19,680 --> 01:00:21,880
‎สื่อสารผ่านแตร

1185
01:00:21,960 --> 01:00:24,240
‎เสียงหัวเราะมันแทนที่ด้วยเสียงแตรไม่ได้

1186
01:00:24,320 --> 01:00:28,080
‎เสียงหัวเราะเป็นหนึ่งในเสียงที่ไพเราะที่สุด

1187
01:00:29,000 --> 01:00:29,840
‎ไพเราะมาก

1188
01:00:30,520 --> 01:00:31,560
‎ใช่

1189
01:00:33,040 --> 01:00:33,880
‎กับ…

1190
01:00:35,920 --> 01:00:37,160
‎มันคือสัญญาณเตือนภัย

1191
01:00:37,240 --> 01:00:39,120
‎ผมตกใจเวลาได้ยิน

1192
01:00:39,200 --> 01:00:42,440
‎มันไม่ใช่ปฏิกิริยาที่ดีต่อมุกตลก มันใช้ไม่ได้

1193
01:00:42,520 --> 01:00:44,360
‎"นี่ เคยได้ยินเรื่องนี้ไหม

1194
01:00:45,080 --> 01:00:46,960
‎ชาวโปแลนด์ทำอะไรบนน้ำแข็ง

1195
01:00:47,040 --> 01:00:49,000
‎เขาบุกเข้าไป"

1196
01:00:53,520 --> 01:00:54,760
‎มันใช้ไม่ได้

1197
01:00:54,840 --> 01:00:57,320
‎ต้องบอกว่ามันขึ้นอยู่กับมุกตลกนิดหน่อย

1198
01:00:57,400 --> 01:01:01,480
‎มุกนี้จะได้ผล ต้องมีคนดูที่เป็นคนโปแลนด์อยู่ด้วย

1199
01:01:02,040 --> 01:01:04,600
‎แต่ถ้ามีคนโปแลนด์อยู่ จะไม่มีการบีบแตรหรอก

1200
01:01:06,560 --> 01:01:09,480
‎เอาจริงๆ คือจะไม่มีรถเลยสักคัน

1201
01:01:12,160 --> 01:01:14,760
‎การเหมารวมแบบต่ำตม ชอบไหมล่ะ

1202
01:01:14,840 --> 01:01:15,800
‎คุณชอบมากเลยละ

1203
01:01:15,880 --> 01:01:18,560
‎ผมก็เหมือนกัน ไม่เป็นไร
‎เราชอบการเหมารวมแบบนี้

1204
01:01:18,640 --> 01:01:22,000
‎แต่มันไม่จริงหรอก
‎ผมรู้จักคนโปแลนด์เยอะมาก ไม่มีใครขี้ขโมย

1205
01:01:22,600 --> 01:01:25,400
‎แต่เราอยากได้ยินว่า "พวกโปแลนด์ขโมยของ"

1206
01:01:25,480 --> 01:01:28,920
‎เราอยากได้ยินว่า
‎"คนอาหรับมีเครายาวและมีเมียสี่คน"

1207
01:01:29,000 --> 01:01:31,920
‎เราอยากได้ยินว่า
‎"คนแอลเบเนียทำงานในไซต์ก่อสร้าง

1208
01:01:32,920 --> 01:01:34,000
‎เราอยากได้ยินแบบนั้น

1209
01:01:34,080 --> 01:01:36,280
‎มันอาจไม่จริง แต่เราต้องการมัน

1210
01:01:36,360 --> 01:01:40,320
‎เราเป็นคน เราต้องการการจัดประเภท
‎"ทำให้มันง่ายสำหรับเรา"

1211
01:01:40,400 --> 01:01:43,240
‎นั่นคือสิ่งที่เราต้องการ
‎เราถึงได้ไปสวนสัตว์ไงล่ะ

1212
01:01:43,320 --> 01:01:46,640
‎เราอยากเห็นสัตว์ในสวนสัตว์เพราะเราชอบมัน

1213
01:01:46,720 --> 01:01:48,400
‎เราอยากเห็นสิงโต

1214
01:01:48,480 --> 01:01:51,000
‎เพราะอะไร สิงโตคือราชา

1215
01:01:51,080 --> 01:01:53,560
‎เพราะมันมีแผงคอที่ดูเหมือนมงกุฎ

1216
01:01:53,640 --> 01:01:55,640
‎มันคือเจ้าป่า

1217
01:01:55,720 --> 01:01:58,240
‎พวก มันอยู่ในทุ่งหญ้าสะวันนาไม่ใช่ในป่า

1218
01:01:58,960 --> 01:02:00,280
‎แล้วมันทำอะไร

1219
01:02:00,360 --> 01:02:04,440
‎มันนั่งจุ้มปุ๊กทั้งวัน
‎มีแผงคอแบบนี้ หนวดเคราฟูฟ่อง และเมียสี่ตัว

1220
01:02:04,520 --> 01:02:06,480
‎มันเป็นคนอาหรับมากกว่าคนอาหรับซะอีก

1221
01:02:12,240 --> 01:02:14,520
‎สิงโตไม่ใช่ราชาหรอก

1222
01:02:15,040 --> 01:02:18,800
‎ในป่า กอริลลาคือราชา ดูกอริลลาสิเพื่อน!

1223
01:02:18,880 --> 01:02:20,040
‎ตัวใหญ่จริงๆ

1224
01:02:20,600 --> 01:02:21,640
‎กล้ามเนื้อทั้งนั้น

1225
01:02:21,720 --> 01:02:25,640
‎นี่คือราชา
‎มันคือคิง คิงคอง นั่นคือราชา

1226
01:02:25,720 --> 01:02:27,960
‎กอริลลาใช้สิงโตเป็นกระดาษเช็ดก้น

1227
01:02:28,760 --> 01:02:30,000
‎แม่งเอ๊ย!

1228
01:02:30,080 --> 01:02:32,360
‎"เอาแผงคอแกมานี่เลยไอ้หนู!"

1229
01:02:32,880 --> 01:02:35,240
‎บ้ามาก กอริลลาน่ะพวก…

1230
01:02:35,320 --> 01:02:37,480
‎กอริลลาหลังเงินน่ะ ดูมันสิ

1231
01:02:38,000 --> 01:02:41,840
‎ตัวใหญ่จริงๆ กล้ามเนื้อทั้งนั้น ทุกคนกลัวมัน

1232
01:02:41,920 --> 01:02:43,240
‎เคยดูคิงคองไหมครับ

1233
01:02:43,320 --> 01:02:45,840
‎ทุกคนกลัวว่าจะโดนกอริลลากิน

1234
01:02:45,920 --> 01:02:47,040
‎เป็นการเหมารวมอีกแบบ

1235
01:02:48,000 --> 01:02:51,280
‎กอริลลากินคนไปทั่วรึเปล่า พวกมันใจดีจะตาย

1236
01:02:52,160 --> 01:02:53,320
‎พวกมันเป็นวีแกน

1237
01:02:54,520 --> 01:02:55,880
‎แต่เราก็ไม่อยากเจอมัน

1238
01:02:55,960 --> 01:03:00,240
‎เราต้องการการเหมารวม
‎เราอยากเห็นลิงในสวนสัตว์

1239
01:03:00,320 --> 01:03:01,640
‎แต่ลิงในสวนสัตว์

1240
01:03:01,720 --> 01:03:04,880
‎ไม่เกี่ยวอะไรกับลิงจริงๆ ในป่าเลย

1241
01:03:04,960 --> 01:03:08,080
‎พวกนี้อยู่ที่สวนสัตว์ มีระบบทำความร้อน

1242
01:03:09,120 --> 01:03:12,800
‎มีอาหาร มียา ใช้ชีวิตด้วยสวัสดิการ

1243
01:03:14,160 --> 01:03:15,400
‎ไม่เกี่ยวอะไร…

1244
01:03:23,760 --> 01:03:26,440
‎ไม่เกี่ยวอะไรกับลิงจริงๆ เลย

1245
01:03:26,520 --> 01:03:30,360
‎ทุกอย่างอยู่ในหัวเรา
‎แต่เราอยากเห็นลิงในสวนสัตว์

1246
01:03:30,440 --> 01:03:31,920
‎เราอยากเห็นอะไร

1247
01:03:32,000 --> 01:03:33,760
‎อยากเห็นพวกมันกินกล้วย

1248
01:03:34,600 --> 01:03:35,680
‎ใช่

1249
01:03:35,760 --> 01:03:39,800
‎คุณรู้ไหมว่ามีลิงแค่ไม่กี่ตัวที่เคยกินกล้วย

1250
01:03:40,320 --> 01:03:43,400
‎ลิงแทบจะเหมือนคนเยอรมันตะวันออกอยู่แล้ว

1251
01:03:44,360 --> 01:03:47,280
‎กล้วยหายากมาก พวกเขาไม่รู้เรื่องกล้วย

1252
01:03:47,360 --> 01:03:50,440
‎เราคิดจริงๆ ว่าลิงอยากกินกล้วย

1253
01:03:50,520 --> 01:03:54,520
‎เราเข้าใจเรื่องนี้ผิดด้วย
‎เราคิดว่าลิงกินกล้วยแบบนี้

1254
01:03:58,640 --> 01:03:59,880
‎ไม่เคยเลย!

1255
01:03:59,960 --> 01:04:02,480
‎พอมันได้กล้วยไป มันกัดแบบนี้

1256
01:04:04,320 --> 01:04:06,360
‎มันอยู่ในความคิดของเราเอง จริงๆ นะ

1257
01:04:06,440 --> 01:04:08,080
‎กับคนก็เหมือนกัน

1258
01:04:08,640 --> 01:04:10,080
‎เราเป็นตัวแทนอะไรบางอย่าง

1259
01:04:10,160 --> 01:04:12,680
‎จากประเทศบ้านเกิดของเรา
‎หรือแผ่นดินแม่ของเรา

1260
01:04:12,760 --> 01:04:14,280
‎แต่เราแตกต่างกัน

1261
01:04:14,360 --> 01:04:16,480
‎ผมไม่ใช่คนโมร็อกโก

1262
01:04:17,080 --> 01:04:18,760
‎ผมเป็นคนโมร็อกโกในสวนสัตว์

1263
01:04:19,680 --> 01:04:22,920
‎ผมเป็นตัวแทนของสิ่งที่ผมแทบไม่รู้จัก

1264
01:04:23,000 --> 01:04:25,720
‎ผมพูดถึงโมร็อกโกและคนโมร็อกโกบ่อยมาก

1265
01:04:25,800 --> 01:04:29,120
‎มีคนเยอรมันที่รู้เรื่องโมร็อกโกมากกว่าผมซะอีก

1266
01:04:29,640 --> 01:04:32,600
‎ถ้าคนโมร็อกโกตัวจริง
‎มาเห็นการแสดงของผม เขาจะพูดว่า

1267
01:04:32,680 --> 01:04:36,600
‎"ฉันไม่เคยเห็นอะไรแบบนั้นมาก่อนเลยในชีวิต"

1268
01:04:36,680 --> 01:04:37,600
‎โอเค เขาจะพูดว่า

1269
01:04:37,680 --> 01:04:40,080
‎"ฉันไม่เคยเห็นอะไรแบบนั้น

1270
01:04:40,800 --> 01:04:43,040
‎มาก่อนเลยในชีวิต"

1271
01:04:45,480 --> 01:04:46,520
‎ให้ตายสิ

1272
01:04:49,280 --> 01:04:51,800
‎เราต้องการการเหมารวมพวกนี้

1273
01:04:52,320 --> 01:04:55,360
‎ผมเลยอยากดึงมันออกมา เรื่องนี้สำหรับคุณ

1274
01:04:55,440 --> 01:04:59,840
‎ผมอยู่ในร้านอาหารอิตาเลียนกับเพื่อนสนิทคนหนึ่ง

1275
01:04:59,920 --> 01:05:00,840
‎เขาเป็นคนเยอรมัน

1276
01:05:01,360 --> 01:05:04,240
‎ผมกับคนเยอรมันไปร้านอาหารอิตาเลียน

1277
01:05:04,320 --> 01:05:07,960
‎หลังจากนั้นห้านาที
‎ผมสังเกตเห็นว่าพนักงานเสิร์ฟเป็นคนโมร็อกโก

1278
01:05:08,040 --> 01:05:09,760
‎เพราะสำเนียงฝรั่งเศสของเขา

1279
01:05:10,560 --> 01:05:12,280
‎ผมเลยคิดว่า…

1280
01:05:12,360 --> 01:05:14,640
‎ภาษาเยอรมันของเขาไม่ค่อยแข็งแรง

1281
01:05:14,720 --> 01:05:16,320
‎แต่ผมคิดว่า

1282
01:05:16,400 --> 01:05:19,640
‎"มันจะง่ายกว่าถ้าพูดภาษาโมร็อกโก
‎แต่มันจะทำลายทุกอย่าง"

1283
01:05:19,720 --> 01:05:22,320
‎เพราะถ้าผมเริ่มคุยกับเขาด้วยภาษาโมร็อกโก

1284
01:05:22,400 --> 01:05:24,680
‎เพื่อนชาวเยอรมันของผมจะรู้สึกว่าถูกแยกออกไป

1285
01:05:24,760 --> 01:05:26,760
‎เราจะพูดจากันแบบโมร็อกโก

1286
01:05:26,840 --> 01:05:30,440
‎แขกคนอื่นๆ จะรู้
‎ว่าจริงๆ แล้วพวกเขาไม่ใช่คนอิตาลี

1287
01:05:31,440 --> 01:05:33,560
‎มักกะโรนีจะกลายเป็นโมร็อกโกนี

1288
01:05:34,640 --> 01:05:37,200
‎ผมไม่อยากให้มันเกิดขึ้น
‎ผมเลยพูดภาษาเยอรมันต่อไป

1289
01:05:37,280 --> 01:05:40,440
‎ปัญหาคือผมสั่งสลัด

1290
01:05:40,520 --> 01:05:45,240
‎ผมเจอพลาสติกชิ้นเล็กๆ ในผักกาดแก้ว

1291
01:05:46,080 --> 01:05:50,560
‎บรรจุภัณฑ์คงจะตกค้างอยู่ในผักกาดแก้ว

1292
01:05:51,080 --> 01:05:54,560
‎ผมบอก "นี่ ดูสิ มีพลาสติกอยู่ในนี้ด้วย

1293
01:05:54,640 --> 01:05:56,320
‎ช่วยเอามันออกไปได้ไหม"

1294
01:05:56,400 --> 01:05:58,400
‎เขาหยิบมันออกแล้วเอาไปทิ้งแค่นั้นเลย

1295
01:05:59,720 --> 01:06:01,440
‎ผมคิดเลย "เขาเป็นคนโมร็อกโกจริงๆ"

1296
01:06:03,160 --> 01:06:05,440
‎ผมบอกว่า "พวก เอาอาหารไปด้วยสิ

1297
01:06:05,520 --> 01:06:09,320
‎มีพลาสติกอยู่ในนี้ ผมกินไม่ได้ ผมอาจป่วยได้นะ"

1298
01:06:09,400 --> 01:06:13,360
‎และผมคิดว่าเขาอยากพูดว่า
‎"ไม่ คุณจะไม่ป่วยหรอก

1299
01:06:13,440 --> 01:06:17,160
‎แต่สิ่งที่ออกมาจากปากเขาคือ
‎"ไม่ คุณดูดกระบวยผม"

1300
01:06:25,240 --> 01:06:26,240
‎ผมบอกว่า "พวก

1301
01:06:26,320 --> 01:06:28,520
‎คุณคงหมายถึง "มันจะไม่ทำให้คุณป่วยหรอก"

1302
01:06:28,600 --> 01:06:32,680
‎เขาบอกว่า "ไม่ คุณได้ยินถูกแล้ว
‎ดูดกระบวยผมแล้วไปตายซะ"

1303
01:06:34,120 --> 01:06:35,200
‎ไม่มีทาง

1304
01:06:37,080 --> 01:06:40,240
‎อย่างที่บอก ผมเป็นคนโมร็อกโกในสวนสัตว์

1305
01:06:40,760 --> 01:06:42,280
‎ผมเคยอยู่ทีมฟุตบอล

1306
01:06:42,360 --> 01:06:45,760
‎ถ้าคุณเคยอยู่ในทีมจริง
‎คุณจะรู้ว่าคุณเป็นคนโมร็อกโกในสวนสัตว์

1307
01:06:45,840 --> 01:06:50,360
‎คนโมร็อกโกตัวจริงในโมร็อกโก
‎เล่นฟุตบอลเท้าเปล่าบนถนน

1308
01:06:50,440 --> 01:06:51,280
‎เป็นผู้เล่นที่เก่งมาก

1309
01:06:51,360 --> 01:06:54,960
‎ผมมีญาติสองคนที่เก่งมาก
‎พวกเขาเตะบอลเท้าเปล่าบนถนน

1310
01:06:55,040 --> 01:06:58,080
‎พวกเขาน่าจะอยู่ทีมชาติเยอรมันได้เลย

1311
01:06:58,160 --> 01:07:02,920
‎ในเยอรมนี ผมเป็นผู้เล่นตัวสำรอง
‎ของเบเฟาเวคโคเฟน

1312
01:07:03,000 --> 01:07:04,840
‎ผมเป็นผู้เล่นที่ห่วยที่สุด

1313
01:07:04,920 --> 01:07:07,760
‎ผมไม่ได้รับอนุญาตให้เล่นฟุตบอลกับลูกพี่ลูกน้อง

1314
01:07:07,840 --> 01:07:10,280
‎พ่อผมบอกว่า "ไม่ แกอ่อนหัดเกินไป

1315
01:07:10,880 --> 01:07:12,040
‎พวกเขาเล่นเท้าเปล่า

1316
01:07:12,120 --> 01:07:15,800
‎แกต้องใช้ปุ่มสตั๊ด ถุงเท้า และสนับแข้ง

1317
01:07:15,880 --> 01:07:17,240
‎แกต้องใช้ทั้งหมดนั่น

1318
01:07:17,960 --> 01:07:20,600
‎อย่าไปเล่นกับพวกเขา เล่นคนเดียวไปซะ"

1319
01:07:21,320 --> 01:07:24,680
‎ผมเล่นฟุตบอลที่เยอรมนี

1320
01:07:24,760 --> 01:07:27,920
‎ผมมีระเบียบเกินไปสำหรับคนโมร็อกโก

1321
01:07:28,000 --> 01:07:30,640
‎และไม่มีระเบียบเกินไปสำหรับคนเยอรมัน

1322
01:07:30,720 --> 01:07:32,840
‎สโมสรฟุตบอลเยอรมัน…

1323
01:07:32,920 --> 01:07:35,280
‎ผมรู้ว่าพวกคุณหลายคนเคยร่วมทีม

1324
01:07:35,360 --> 01:07:38,160
‎ทุกวันเสาร์หรือวันอาทิตย์ คุณมีแข่ง

1325
01:07:38,240 --> 01:07:43,480
‎หลังจบเกม จะมีสมาชิกคนใหม่
‎เอาเสื้อบอลกลับบ้าน

1326
01:07:43,560 --> 01:07:46,440
‎เอาไปซักแล้วเอากลับมาในการแข่งครั้งต่อไป

1327
01:07:46,520 --> 01:07:48,360
‎พอถึงตาผม หายนะเลยละ

1328
01:07:49,360 --> 01:07:53,800
‎เรามีกระเป๋าใบใหญ่
‎และใส่เสื้อบอลทั้งหมดไว้ในนั้น

1329
01:07:53,880 --> 01:07:55,560
‎ผมเอากระเป๋ากลับบ้าน

1330
01:07:55,640 --> 01:07:58,400
‎ผมเอ้อระเหย
‎เพราะอีกตั้งเจ็ดวันกว่าจะแข่งนัดต่อไป

1331
01:07:58,480 --> 01:08:02,240
‎ผมทิ้งกระเป๋าไว้ที่มุมห้อง
‎สองวันก่อนแข่งผมคิดว่า

1332
01:08:02,320 --> 01:08:04,040
‎"ฉันต้องซักเสื้อบอล"

1333
01:08:04,120 --> 01:08:06,880
‎ผมหากระเป๋า มันหายไปแล้ว "กระเป๋าอยู่ไหน"

1334
01:08:06,960 --> 01:08:08,080
‎สุดท้ายผมเจอมันอยู่บนตู้

1335
01:08:08,160 --> 01:08:10,240
‎พ่อผมเก็บมันเพื่อส่งไปโมร็อกโก

1336
01:08:11,520 --> 01:08:13,120
‎ผมถาม "ของในกระเป๋าผมอยู่ไหน"

1337
01:08:13,200 --> 01:08:14,640
‎ทีนี้ผมต้องหาเสื้อทั้งหมดเลย

1338
01:08:14,720 --> 01:08:18,240
‎ผมเห็นพี่ชายผมอยู่ข้างถนน
‎เขาใส่เสื้อของผู้รักษาประตู

1339
01:08:19,640 --> 01:08:23,280
‎เพื่อนสนิทของเขาใส่เสื้อเบอร์สิบ
‎ของทีมเบเฟาเวคโคเฟน

1340
01:08:23,920 --> 01:08:25,600
‎ผมแบบว่า "เวรเอ๊ย อะไรวะเนี่ย"

1341
01:08:31,280 --> 01:08:32,720
‎วันนี้เป็นวันแข่งแล้ว

1342
01:08:32,800 --> 01:08:35,000
‎ผมโกยเสื้อทุกตัวมาซัก

1343
01:08:35,080 --> 01:08:38,400
‎เรามีเสื้อผ้าต้องซักเป็นกองภูเขา
‎เด็กห้าคน ซักผ้าไม่รู้จบ

1344
01:08:38,480 --> 01:08:41,120
‎ผมต้องซักมันให้สะอาด ผมพยายามซักให้สะอาด

1345
01:08:41,200 --> 01:08:43,760
‎ยัดใส่กระเป๋า ไปที่สโมสร

1346
01:08:43,840 --> 01:08:46,200
‎พวกเขารอผมอยู่ การแข่งขันจะเริ่มแล้ว

1347
01:08:46,280 --> 01:08:48,560
‎ผมโยนกระเป๋าไปตรงกลาง เปิดมันออก

1348
01:08:48,640 --> 01:08:50,640
‎ไม่ได้พับเลยสักตัว ทุกตัวถูกโยนเข้าไป

1349
01:08:50,720 --> 01:08:55,320
‎เสื้อของผู้รักษาประตูยังหาไม่เจอ
‎เสื้อคลุมกีฬาของพ่อผมอยู่ในนั้นแทน

1350
01:08:56,960 --> 01:08:57,840
‎มัน…

1351
01:08:58,400 --> 01:08:59,320
‎สาบานได้

1352
01:09:02,040 --> 01:09:05,440
‎มันเป็นการแข่งขันที่แย่ที่สุด แย่ที่สุดเลย!

1353
01:09:05,520 --> 01:09:09,280
‎เราแข่งชนะ แต่รู้ไหมว่ามันดูเป็นยังไง

1354
01:09:09,360 --> 01:09:11,920
‎ผู้รักษาประตู
‎ใส่เสื้อคลุมกีฬาของพ่อผมและแข่งแบบนี้

1355
01:09:14,360 --> 01:09:15,200
‎เอาสิ!

1356
01:09:18,360 --> 01:09:20,520
‎เบอร์สิบใส่ชุดเจลาบา

1357
01:09:22,000 --> 01:09:25,800
‎เราชนะสิบต่อศูนย์
‎เพราะพวกเขากลัวผู้รักษาประตูของเรา

1358
01:09:25,880 --> 01:09:28,160
‎พวกเขาคิดว่าเป็นผู้ใหญ่

1359
01:09:28,240 --> 01:09:29,160
‎พวกเขากลัว

1360
01:09:29,720 --> 01:09:32,240
‎นี่ ผมชื่อเบไนซา ลัมรูบัลครับ

1361
01:09:36,400 --> 01:09:38,920
‎ทุกท่านครับ

1362
01:09:39,000 --> 01:09:42,680
‎ขอเสียงปรบมือให้กับผู้ร่วมก่อตั้งรีเบลล์คอมเมดี้
‎บาบัค กาสซิม!

1363
01:09:51,640 --> 01:09:52,680
‎ว่าไง

1364
01:10:06,520 --> 01:10:08,920
‎ขอต้อนรับสู่สวนสัตว์

1365
01:10:10,320 --> 01:10:11,560
‎ผมรู้จักกรงขัง

1366
01:10:11,640 --> 01:10:13,160
‎ผมรู้ว่าคุณเห็นอะไร

1367
01:10:13,720 --> 01:10:15,120
‎ชาวซินติกับชาวโรมาอ้อนวอน

1368
01:10:15,200 --> 01:10:16,400
‎ผู้ลี้ภัยขอเงิน

1369
01:10:16,480 --> 01:10:18,400
‎ชาวโปแลนด์ขโมยของในสวนสัตว์

1370
01:10:18,480 --> 01:10:19,600
‎ชาวจีนต้มตุ๋น

1371
01:10:19,680 --> 01:10:20,800
‎ชาวอาหรับต่อล้อต่อเถียง

1372
01:10:20,880 --> 01:10:22,600
‎คนดำส่งเสียงดังในสวนสัตว์

1373
01:10:22,680 --> 01:10:24,320
‎บ้าคลั่งในสวนสัตว์

1374
01:10:24,400 --> 01:10:25,600
‎มืดมัวในสวนสัตว์

1375
01:10:25,680 --> 01:10:29,120
‎ชาวเยอรมันแม่นยำสุดๆ ในสวนสัตว์

1376
01:10:29,200 --> 01:10:30,600
‎ชาวแอลเบเนียทำร้าย

1377
01:10:30,680 --> 01:10:33,120
‎แต่ชาวเติร์กพูดภาษาเยอรมันได้ดี

1378
01:10:33,200 --> 01:10:35,360
‎ชาวกรีกขี้เกียจอยู่ในสวนสัตว์

1379
01:10:35,440 --> 01:10:36,840
‎ทารุณสวนสัตว์

1380
01:10:36,920 --> 01:10:38,960
‎ผ้าคลุมศีรษะ ไม่มีปัญหา

1381
01:10:39,040 --> 01:10:42,040
‎ตราบใดที่มันอยู่บนหัว
‎ของสาวทำความสะอาดในสวนสัตว์

1382
01:10:42,920 --> 01:10:44,320
‎ผมรู้จักสวนสัตว์

1383
01:10:45,040 --> 01:10:46,840
‎รู้จักเวทมนตร์ในสวนสัตว์

1384
01:10:48,160 --> 01:10:50,480
‎วัฒนธรรมแกนกลาง‎ ‎แต่ละกรณี

1385
01:10:51,000 --> 01:10:52,880
‎พหูพจน์กลายเป็นเอกพจน์ในสวนสัตว์

1386
01:10:53,640 --> 01:10:55,800
‎ตัวแทนของพันธุ์ของคุณ

1387
01:10:55,880 --> 01:10:57,720
‎เอกพจน์กลายเป็นพหูพจน์ในสวนสัตว์

1388
01:10:58,400 --> 01:11:01,080
‎มีป้ายอยู่ทั่วสวนสัตว์

1389
01:11:01,160 --> 01:11:03,200
‎บอกว่าคุณเป็นใคร

1390
01:11:03,720 --> 01:11:05,640
‎ความคาดหวังสูงมาก

1391
01:11:05,720 --> 01:11:07,120
‎เงียบสักครู่

1392
01:11:07,200 --> 01:11:08,400
‎ถ้าคุณทำลายมัน

1393
01:11:10,200 --> 01:11:12,040
‎ภาระที่ต้องทำลายมัน

1394
01:11:12,120 --> 01:11:13,440
‎เป็นที่สังเกต

1395
01:11:13,520 --> 01:11:14,880
‎เพื่อสังเกตตัวคุณเอง

1396
01:11:14,960 --> 01:11:17,360
‎เพื่อเป็นผู้ดูแลสวนสัตว์ของตัวคุณเองในสวนสัตว์

1397
01:11:17,440 --> 01:11:19,440
‎การแสดงของชาวทะเลทรายที่ผ่านการฝึกมา

1398
01:11:19,520 --> 01:11:21,720
‎ผมรู้ว่าคุณเห็นอะไรในสวนสัตว์

1399
01:11:24,000 --> 01:11:25,120
‎ผมคือ

1400
01:11:25,680 --> 01:11:27,040
‎สิ่งที่คุณไม่เห็น

1401
01:11:27,560 --> 01:11:30,680
‎พื้นดินที่คุณเดินบนสวนสัตว์

1402
01:11:31,320 --> 01:11:34,600
‎ผมคือดิน โคลน หิน

1403
01:11:34,680 --> 01:11:37,160
‎คนในฝันของคนตายที่นี่

1404
01:11:37,680 --> 01:11:39,120
‎แรงงานชั่วคราว

1405
01:11:39,200 --> 01:11:40,400
‎คนนอก

1406
01:11:40,480 --> 01:11:41,480
‎เหยื่อในตัวผม

1407
01:11:42,120 --> 01:11:44,280
‎โซลิงเงิน ฮัลเลอ ฮาเนา

1408
01:11:44,360 --> 01:11:46,320
‎ฮูเลีย ยานา ฮัมซา

1409
01:11:46,400 --> 01:11:49,920
‎รวมกับเกอเธ่‎ ‎บาค อาเดนาวร์ที่นี่

1410
01:11:50,000 --> 01:11:51,720
‎ทั้งหมดรวมกัน

1411
01:11:52,560 --> 01:11:54,320
‎รวมกันอย่างแท้จริง

1412
01:11:54,840 --> 01:11:57,400
‎รวมกันโดยไม่ต้องหารือ

1413
01:11:57,480 --> 01:11:59,440
‎รวมทุกอย่างอย่างเท่าเทียมกัน

1414
01:11:59,520 --> 01:12:02,920
‎รวมโดยแบคทีเรียและเชื้อรา

1415
01:12:03,000 --> 01:12:05,240
‎รวมอยู่ในตัวผมและ

1416
01:12:06,720 --> 01:12:08,760
‎รวมผมเข้าไปด้วย

1417
01:12:10,040 --> 01:12:12,000
‎รากเหง้าของผม บรรพบุรุษของพวกเขา

1418
01:12:12,520 --> 01:12:14,680
‎ริ้วรอยของผม แผลเป็นของพวกเขา

1419
01:12:14,760 --> 01:12:17,160
‎เสียงของผม ภาษาของพวกเขา

1420
01:12:17,240 --> 01:12:18,560
‎ภาษาของคนมากมาย

1421
01:12:18,640 --> 01:12:20,080
‎เสียงบนท้องถนน

1422
01:12:20,600 --> 01:12:23,040
‎การเป็นผมคือการเป็นพวกเขา

1423
01:12:23,120 --> 01:12:26,000
‎เจ็ดสิบปีมันสายเกินกว่าที่จะยกเลิก

1424
01:12:26,080 --> 01:12:27,200
‎เมล็ดแตกหน่อ

1425
01:12:27,280 --> 01:12:29,200
‎ดูสิ มันบานทุกสีเลย

1426
01:12:29,280 --> 01:12:30,960
‎พวกเขาเล่นหรือทะเลาะกัน

1427
01:12:31,040 --> 01:12:32,520
‎หรือรักกัน

1428
01:12:32,600 --> 01:12:34,520
‎แต่ทุกอย่างที่มาจากผม

1429
01:12:34,600 --> 01:12:36,200
‎มีความหลากหลาย

1430
01:12:37,080 --> 01:12:39,960
‎ผมคือแผ่นดินเยอรมัน

1431
01:12:41,480 --> 01:12:43,000
‎และผมก็อยู่ใต้คุณ

1432
01:12:44,960 --> 01:12:46,880
‎เสียงฝีเท้าของคุณได้ยินไม่ชัด

1433
01:12:46,960 --> 01:12:48,280
‎ไกลออกไป

1434
01:12:48,360 --> 01:12:50,200
‎ราวกับมาจากคนละช่วงเวลา

1435
01:12:50,880 --> 01:12:51,920
‎อย่าลืม

1436
01:12:52,440 --> 01:12:54,560
‎เมื่อคุณเดินเหยียบผมไป

1437
01:12:54,640 --> 01:12:56,120
‎ในแต่ละก้าว

1438
01:12:56,720 --> 01:12:59,240
‎คุณวางเท้าลงบนพื้นดินของผม

1439
01:13:00,240 --> 01:13:01,400
‎และมันยึดมั่น

1440
01:13:25,640 --> 01:13:27,760
‎ดีเจวาติครับทุกท่าน

1441
01:13:30,800 --> 01:13:34,440
‎เท่านี้ละครับ ขอบคุณที่มากัน
‎รีเบลล์คอมเมดี้ ไปละ!

1442
01:14:09,800 --> 01:14:14,800
‎คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล